comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sunt excisa ramorum. Moralr̃ igitur mare mũdum:
u̾bo predicationis frigidos ac pigros fr̃s. ⁊̃ ex undis
mundane tempestatis abstrattos. excitant ad amo¬
rem xp̃i sarm̃ta exhortationis uerla. ignis caritatẽ
designat. Per iꝑam u̾o que processit a calore ĩmũdi¬
spc̃. siue detrattores u̾itatis designantur: Que inua¬
sit manum pauli id opus doctrine spãlis impedire
nititur detrattiones morsus inferendo et inuidie
uirus infundendo. Hano uiꝑam frͣ exorresco. et ne
uirꝰ detrattionis inferat. congruum est ut eiutenus.
sipientia auttoris ⁊ ꝑsone uilitate. operis nr̃i la¬
boi uilescati ⁊ ne iuꝑa cuius manum inuad̾e dẽbeat
agnoscat. Placet quoq opus dei ħꝰ spatium in .iiiͦ.
libellos releuande mentis gr̃a sandi. quia ut ait
augustinus. ita libri t̾mino refictur lectoris inten¬
tio. sicut labor uiatoris hospicio. Primus quide̾ qͥd
noceat olaustralibus uel mundo renunçiare uolẽ¬

Expanded text:
sunt excisa ramorum. » Moraliter igitur mare, mundum,sunt excisa ramorum. » Moraliter igitur mare, mundum,erbo praedicationis frigidos ac pigros fratres, et ex undis mundanae tempestatis abstractos excitat ad amorem Christi. Sarmenta exhortationis sunt verba, ignis charitatem designat. Per viperam spiritus sive detractores veritatis designantur. Quae invadit manum Pauli, id est opus doctrinae spiritualis impedire nititur, detractionis morsus inferendo, et invidiae virus infundendo. Hanc viperam, frater, exhorresco, et ne virus detractionis inferat, congruum est ut evitemus. sipientia auctoris et personae vilitate, operis nostri labor vilescat, et ne vipera cujus manum invadere debeat, agnoscat. Placet quoque opusculi hujus spatium in quatuor libellos relevandae mentis gratia scindi, quia, ut ait beatus Augustinus: « Ita libri termino reficitur lectoris intentio, sicut labor viatoris hospitio. » Primus quidem quid noceat claustralibus vel mundo renuntiare volen
Abbreviated transcription (Latin):
Ogasti nos fr̃ a maꝰ¬
tissime quatinꝰ aliqͣ
remedia temptati¬
onum iuidelic sp̃alis
radices salutifcras reꝑperi extra u̾o euuangelũ
bñculta quosdam fructus boni saporis attisli ex lib̾s
autem expositoꝵ ⁊ alioꝵ quoꝵdam sapientum qiͣ
ex agͥcolax ortis quosdam. flores collegi. ut in unumi
congesta locum suauẽ reddant odorem. Ex radicibus
itaq id est sentenciis uet̾is restam̃ti alqd̾ remedium
sanitatis infirmi ruminando possunt accipere fortõ¬
res uero ex fouttu euͣngelii tanquam ex opere bono
reficiantur. delicati autem diu̾sis expositõnum flori¬
b. meditando delectentur. Sic paulus apłs apd̾ mi¬
letam insulam egeessus de mari collegit multitu¬
dinem sarm̃torum ut sociis qui secum de maris ꝑ iclõ
euaserunt ignem ꝓpt̾ frigus accend̾e̾t. Unde beda. suꝑ
actus apłorum. Sarm̃ta inquit sunt dicta quelibet
exhortationum que ad accendendam caritatem. ualẽ¬
tia in egritate de cerpta scripturarum quasi frõdib

Expanded text:
ogasti nos, frater amantissime, quatenus aliqua remedia tentationum, videlicet spiritualis radices salutiferas reperi. Ex terra vero Evangelii bene culta, quosdam fructus boni saporis attuli. Ex libris autem expositorum et aliorum quorumdam sapientum, quasi ex agricolarum hortis, quosdam flores collegi, ut in unum congesta locum, suavem reddant odorem. Ex radicibus itaque, id est ex sententiis Veteris Testamenti, aliquod remedium sanitatis infirmi ruminando possunt percipere. Fortiores vero ex fructibus Evangelii tanquam ex opere bono reficiantur. Delicati autem diversis expositionum floribus meditando delectentur. Sic Paulus apostolus, apud Miletam insulam egressus de mari, collegit multitudinem sarmentorum, ut sociis qui secum de maris periculo evaserant, ignem propter frigus accenderet . Unde Beda super Actus apostolorum: « Sarmenta, inquit, sunt dicta quaelibet exhortationum, quae ad accendendam charitatem valentia, integritate decerpta Scripturarum, quasi frondibus,
Abbreviated transcription (Latin):
ad nos. ⁊ hospitatꝰ ẽ nob̃cũ. Letem᷑ gͦ de tãto hospite nr̃o:
exultatõe. Delectem᷑ de eo ĩ eo: ⁊ ull̾s sit ei ĩ aliqͦ mole¬
stus: ne ĩ ira recedat a nob̃ ⁊ ĩducat sr̃nos maleditõ¬
nẽ ꝓ bñdictõe. Exhibeamꝰ ei om̃e suiciũ caritatis:
rogãtes ⁊ depͥcantes ut man̾e nob̾cũ dignetꝰ Si u̾o

Expanded text:
ad nos, et hospitatus est nobiscum. Laetemur ergo de tanto hospite nostroexsultatione. Delectemur in eo de eo, et nullus sit ei in aliquo molestus, ne in ira recedat a nobis, et inducat super nos maledictionem pro benedictione. Exhibeamus ei omne servitium charitatis, rogantes et deprecantes ut nobiscum
Abbreviated transcription (Latin):
Ntellige dignitatẽ tuã nobił cceat᷑n. qiĩ ñ solũ
ĩsignita es dĩ ỹmagĩe. u̾m ⁊̃ decorata sinulitudie.
Sic̃ .n. creator tuus qͥ te ad similitudinẽ suã creauit
ẽ caritas. bonꝰ ⁊ inst᷑ suauis ⁊ mitis paciẽs ⁊ insi̾cors.
⁊ cet̾a ĩsignia q̃ de eo legunt᷑ ita tu creata es ut ca¬
ritatẽ hres. ⁊ eẽs mũda ⁊ sca. pulcͣ ⁊ decora. mitis ⁊

Expanded text:
ntellige dignitatem tuam, nobilis creatura; quoniam non solum insignita es Dei imagine, verum etiam decorata similitudine. Sicut enim Creator tuus, qui te ad similitudinem suam creavit, est charitas, bonus et justus, suavis et mitis, patiens et misericors, et caetera insignia quae de eo leguntur: ita tu creata es, ut charitatem haberes, et esses munda et sancta, pulchra et decora, mitis et
Abbreviated transcription (Latin):
tis. filii accedens ad seruitutem dei. p̾para animam
tuani ad temptationem. Docet racionabiliter
indistietum. qutaliter sustinere. debeat minas host¬
um religionis bonum cõmendat: do lestationis u̾o
pessime uitium dampnat. Monet eum ne abhorroat
fluttuationem uite huius. quia ad tempus ẽ.: s ponat
anchoram spei ⁊ dicat. Expettabo euni qui i .s. fia.¬
p. s. ⁊ t: ñ dabis in et̾num fluttuationem iusto. hor¬
tatur it̾m illum ne contristetur in exercitatõe sua
tis. homo int̾ior consdlatur ext̾iorem: licet cum eo
impugnetur eciam concristetur ĩ exercitatõne sira
Cum enim caro in se affligitur uel scłarium hom̃i
citatione sua. petrus cum ambulass inter undas
dicens domine adiuua me. Aquo uento ualido tur¬
batus est petrus. Ait beatus augꝰ. cum expon̾et illũ
locum turbatus est inquit a uoce inmici ⁊ a tribu¬
latione pcc̃oris. Sic temptat diabolus quosł per

Expanded text:
tis: Fili, accedens ad servitutem Dei, praepara animam tis: Fili, accedens ad servitutem Dei, praepara animam tuam ad tentationes ; docet rationabiliter indiscretum, qualiter sustinere debeat minas hostium; religionis bonum commendat, delectationis vero pessimae vitium damnat; monet eum ne exhorreat fluctuationem vitae hujus, quia ad tempus est, sed ponat anchoram spei, et dicat: Exspectabo eum qui sa dabit enim in aeternum fluctuationem justo . Hortatur iterum illum ne contristetur in exercitatione sua, tis homo interior consolatur exteriorem, licet cum eo impugnetur, et conturbetur in exercitatione sui. Cum enim caro in se affligitur, vel saecularium hominum citatione sua Petrus, cum ambularet inter undas; ine, pereo, salva me . « A quo vento valido turbatus est Petrus? » ait beatus Augustinus, cum exponeret illum locum, « turbatus, inquit, est a voce inimici, et a tribulatione peccatoris. » Sic tentat diabolus quoslibet per
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑire ⁊ sõnolentiam destrui ⁊ ideo laboris in tołan¬
tiam ⁊ ꝓtensa ugiliarum spacia pretendit. Cre¬
dit ex paupertate humilitatem nutͥbi. pauꝑtas
re claustralib non desinit: ħ plurib de tenuntia¬
tione mundi cogitantib ante ponit. O calliditus
antiqui hostis omingenium sine saprãt s non sine
diximus dampnat ⁊ ꝑ ista naturam carnis defice̾
astruit ⁊ tamen superfluitatis uitium tacet. ꝑ
quam natura suffocatur cum excedit suos. Sid¬
stĩs mundi huius pͥnceps homini ext̾iori cari
reat fic locum munitionis aggreditur. ĩ qͦ nouit
esse debiliorem. S homo nnterior discretus ex ex¬
peditus uidelicet anima exatatus tumultu inmar̃
sine mora socio ad defensionem adiungitur im¬
plens illud. quod b̃s ambrosius dicit. de archa
noe. boni custodis presentia inquit infrequentior
est ubi muri fragiliores sunt. Pigrum sociu ne
deficiat hortatur. solomonis utitur consilio dicen¬

Expanded text:
perire et somnolentiam destrui: et ideo laboris intoleranperire et somnolentiam destrui: et ideo laboris intolerantiam, et protensa vigiliarum spatia praetendit. Credit ex paupertate humilitatem nutriri, et re claustralibus non desinit, haec pluribus de renuntiatione mundi cogitationibus anteponit. O calliditas antiqui hostis! o ingenium sine sapientia, sed non sine diximus, damnat, et per ista naturam carnis deficere astruit, et tamen superfluitatis vitium tacet, per quod natura suffocatur, vel excedit termis, mundi hujus princeps homini exteriori, id reat, sic locum munitionis aggreditur in quo novit esse debiliorem. Sed homo interior discretus et expeditus, scilicet anima, excitatus tumultu minarum, sine mora socio ad defensionem adjungitur, implens illud quod beatus Ambrosius dicit de arca Noe: « Boni custodis praesentia, inquit, ibi frequentior est, ubi muri fragiliores sunt. » Pigrum socium, ne deficiat, hortatur; Salomonis utitur consilio dicen
Abbreviated transcription (Latin):
subtrattionem. ⁊ ut gͣuius t̾reat si fieri poss ad
desꝑationem ꝑtrahat. quid existis euenire mali
queat. diligenter inquirit ⁊ anmntiat. Omnia
ista ĩbecillitati carnis adu̾santia fore testatur ⁊
uerum diciti s uoluntarie patimur ista. qͦniã ex
dinies insanabiles nascituras affirmati ñ eẽ bonum
nature complexiones turbare. Cum ex subtractõne
ciboꝵ nuitentur complexiones. ex mutatione com¬
plexionum conturbatio nature contingat. ex ꝯtur¬
batione nature infirmitas. ex infirmitate mors.
Ecre frĩ diabolus phisioam docet. ecre meditus fr̃s
est de complexionib loquitur. infirmitates diu̾cas
si teneatur religio gr᷑ ari predicat. S qͣre ħ: Non
u̾ mederi uelit. s ut eccide̾ possit. Non ut egritu¬
diuem curet: s ut securius inferat mortem. uidet
ex subtraxctione ciboꝵ. Luxurie iires posse minui
⁊ ideo ñ tardare minatur egritudinem. Tunet ociũ

Expanded text:
subtractionem. Et ut gravius terreat, et si fieri possit ad subtractionem. Et ut gravius terreat, et si fieri possit ad desperationem pertrahat, quid ex istis evenire mali queat diligenter inquirit, et annuntiat. Omnia ista imbecillitati carnis adversaria esse testatur; et verum dicit, sed voluntarie patimur ista, quoniam exdines insanabiles nascituras affirmat. Non esse bonum naturae complexiones turbare, cum ex subtractione ciborum mutentur complexiones, ex mutatione complexionum conturbatio naturae contingat; ex conturbatione naturae infirmitas; ex infirmitate, mors. Ecce, fratres, diabolus physicam docet: ecce medicus factus est, de complexionibus loquitur: infirmitates diversas, si teneatur religio, generari praedicat. Sed quare hoc? Non ut mederi velit, sed ut occidere possit; non ut aegritudines curet, sed ut securius inferat mortem. Videt ex subtractione ciborum luxuriae vires posse minui, et ideo non tardat minari aegritudinem. Timet otium
Abbreviated transcription (Latin):
kini claustrum intrau̾it. uel cum ad huc posicus
in scło ãmonente spc̃ saucti grã de renuntiatione
mundi huius aliquid cum amaritudine mentis co¬
gitare ceꝑit. tunc nundi huius pͥnceps. per delocta¬
tionem temporalium minas incugt. per uolupta¬
tum uarietates t̾rores accumulat. Qualit̾ autem ꝑ
delectationem temporslumi: antiqus hostis minari ñ
desinatr nocum fĩ forsitan non erit inutile. Quomo
erteriorem .i. caruem nr̃am quam pigro ⁊ indiscͤco
socio suꝑins compauimus delectatio aggnditur¬
Induat ei religionis formam ⁊ consuetudines euisdm
adu̾fantes carni. ostendit ei ꝓpoĩti difficultatem et
fragilitatis p̾tendit uestis asꝑitatem. lecti duriciã.
uilium ciboꝵ assidint atem. laboris intołantiam pre¬
latoꝵ crudelitatem. frm discordiam. mentis ponit
ante occulos. Addit eciam longa iugiliarum noctur¬
narum spacia. claustri tedium. constituas silentii
horas ieumii diuturnitatem. ⁊ ciboꝵ licet uilium

Expanded text:
i, claustrum intraverit, vel cum adhuc positus in hoc saeculo, admonente Spiritus sancti gratia, de renuntiatione mundi hujus aliquid cum amaritudine mentis cogitare coeperit, tunc mundi hujus princeps per delectationem temporalium minas incutit, per voluptatum varietates terrores accumulat. Qualiter autem per delectationem temporalium antiquus hostis minari non desinat, notum fieri forsitan non erit inutile. CAP. Iem, id est carnem nostram quam pigro et indiscreto socio superius comparavimus, delectatione diaboInducit ei religionis formam et consuetudines ejusdem adversantes carni; ostendit ei propositi difficultatem. Etfragilitas, praetendit; vestis asperitatem, lecti duritiam, vilium ciborum assiduitatem, laboris intolerantiam, praelatorum crudelitatem, fratrum discordiam, mentis ponit ante oculos. Addit etiam longa vigiliarum nocturnarum spatia, claustri taedium, constitutas silentii horas, jejunii diuturnitatem, et ciborum licet vilium
Abbreviated transcription (Latin):
munt. Ita mala que feci cogitationi mee sus yͥma¬
gub impressa imp̃a mea orõne me conturbant.
Ceterum qnͣto graniori tumultu cegitationum
abigat ħ est uera toanquillitas. cum tota mens
restringere: ⁊ ad unius ueri gaudii desiderium
cogitationum et affectionum motus colligere
Ultum locui stulticia este qm̃ in¶xer
multiloquio pcc̃m deesse non potest lugͣ
enda bona ⁊ miscenda mala. Qui custodit lingmͣ¬

Expanded text:
munt. Ita mala quae feci, cogitationi 357 meae suis imaginibus impressa, in ipsa mea oratione me conturbant. Caeterum quanto graviore tumultu cogitationum abigat. Haec est vera tranquillitas, cum tota mens restringere, et ad unius veri gaudii desiderium, cogitationum et affectionum motus colligereultum loqui, stultitia est: quoniam in multiloquio peccatum deesse non potest . Linienda bona, et miscenda mala. Qui custodit ling
Abbreviated transcription (Latin):
aĩe: s una aĩa ⁊ tres iuires: ex qͥb aĩe irib qͣ excel¬
lentiorib iubemꝰ dm̃ dilig̾e: ut diligamꝰ eũ toto
corde. tota aĩa. totam̃te. id ẽ. toto intellectu tota uo
cretõis ĩ tuitu. Nec solꝰ sufficit de eo ĩtellectus ad bĩ¬
tudinẽ: nͥ sit ĩ amore eiꝰ uolũtas. Imo ħ duo ñ suffĩ¬
ciunt nͥ memoria addatur: ꝙ sꝑ̃ in m̃te intelligẽ¬
tis. ⁊ uolẽtis maneat d̾s: ut sic̾ nlłm p eẽ mom̃tũ¬

Expanded text:
xcellentioribus jubemur Deum diligere, ut diligamus eum toto corde, tota anima, tota mente: id est, toto intellectu, tota voctu, cum discretionis intuitu. Nec solus sufficit de Deo intellectus ad beatitudinem, nisi sit in amore ejus voluntas. Imo haec duo non sufficiunt, nisi memoria addatur, qua semper in mente intelligentis et volentis maneat Deus: ut sicut nullum pot
Abbreviated transcription (Latin):
lior ẽ illa. ꝙͣ cognouit hõ se ip̃m. Relinã gͦ ⁊ cet̾a ⁊
te ip̃m discute. ꝑ te curre ⁊ ĩ te ꝯsiste. A te ĩcipiat co¬
gitatio tua ⁊ ĩ te finiatur. nͨ frustͣ in alia distẽda¬
ris. te neglecto. Pret̾ salutẽ tuam nicħ cogites. qm̃
ĩ acqͥsitõe salutis tue: nemo ẽ t̾ͥ germanior: nemo ꝓ¬
pinqͥor te ip̃o. Si uͦ ad cogitatõi tue se offa̾t. ꝓ ñ qͦdᷤ¬
mͦ ad tuã ip̃iꝰ salutẽ ꝑtineat ilico respue ⁊ expue:
ut semꝑ te possis ĩspice ⁊ de cognitõe tui uenire ad
uehem̃tius ĩ sist̾e̾: ꝯtͣ q̃ mala deb̾at ĩstantiꝰ uigilare:
qͥb ex̾citiis ualeat meliꝰ ꝓmou̾i. qͥb uiciis uale¬
at facilꝰ corrũpi qͥb culpis subiaceat. uł qͥb m̾i¬
ꝙͣ cotidie ꝓficiat uł deficiat cũ qnͣta animi ĩ dustͥaͥ
satagut p̾t̾ita mala delere. p̾sencia declinare. fut᷑a
p̾uenire: cũ ꝙͣta animi ꝯstancia studeat repanare
animi uͥtutes. tot eiꝰ ex̾citatões. tot eiꝰ studra uel

Expanded text:
a cognoscit homo se ipsum. Relinque ergo caetera, et te ipsum discute: per te curre, et in te consiste. A te incipiat cogitatio tua, et in te finiatur; nec frustra in alia distendaris te neglecto. Praeter salutem tuam nihil cogites; quoniam in acquisitione salutis tuae nemo est tibi germanior, nemo propinquior te ipso. Si vero aliquid cogitationi tuae se offerat, q ad tui ipsius salutem pertineat, illico respue et exspue, ut semper te possis inspicere, et de cognitione tui venire ad vehementius insistere, contra quae mala debeat instantius vigilare: quibus exercitiis valeat melius promoveri, quibus vitiis valeat facilius corrumpi: quibus culpis subjaceat, vel quibus meriquotidie proficiat, vel deficiat: cum quanta animi industria satagat praeterita mala flere, praesentia declinare, futura praevenire: cum quanta animi constantia studeat reparare animi virtutes, tot ejus exercitationes, tot ejus studia vel
Abbreviated transcription (Latin):
catõis ocia in cogitatões ĩntiles ꝑtͣhunt ⁊ ꝑ de uia
queq uago ĩ cessu siue respettu ꝑuentõis passim
huc ⁊ illuc uagant᷑ animꝰ eoꝵ ⁊̃ diu̾sa rapituis ⁊ ñc
⁊ hanc ꝑtem. nc̃ in illam discurrendo. iniragilidate
ĩ ꝯtraria agituri Sic sic ꝙͣ diu sub egens huiꝰ inundi
elem̃tis uiuimꝰ desid̾ia ntã ultra gaudia nr̃a exten¬
dinius qr ĩfinite plura st̃ q̃ ꝯcupiscimꝰ. ꝙͣ q̃ in hac

Expanded text:
cationis otia in cogitationes inutiles protrahunt, et per devia quaeque vago incessu, sine respectu perventionis passim huc et illuc vagantur. Animus eorum in diversa rapitur, et nunc in hanc partem, nunc in illam discurrendo mira agilitate in contraria agitur. 87. Sic, sic quamdiu sub egenis hujus mundi elementis 368 vivimus, desideria nostra ultra gaudia nostra extendimus; quia infinite plura sunt quae concupiscimus, quam quae in hac
Abbreviated transcription (Latin):
tur. uen̾ando nirant᷑ magnalia eiꝰ q̃m diligunt. p¬
ueniunt itaq ñ solũ in creaturis ĩ corporeisi s in cre¬
rantur. mirantes letantes letantur. Letant᷑ de di¬
na ꝯtemplatõe ꝯgͣtulantur de mutua uisione: letã¬
tur ĩ reꝵ corꝑalium speculatõe. Discamꝰ ⁊ nos ꝯtem¬
plantes mirari ⁊ nurantes ꝯtemplari. qͦmͦ illi sr̃¬
ne bĩtudinis ciues oĩa que sub ip̃is sunt indesmẽt¬

Expanded text:
ando mirantur magnalia ejus, quem diligunt? Inveniunt itaque, non solum in creaturis incorporeis, sed etiam in crerantur, mirantes laetantur. Laetantur de divina contemplatione, congratulantur de mutua visione, mirantur in rerum corporalium speculatione. 88. Discamus et nos contemplantes mirari, et mirantes contemplari, quomodo illius supernae beatitudinis cives o
Abbreviated transcription (Latin):
neo illa nec ista hr̃e possun. Dum corpore uaco. cogi¬
tationib ꝑ diu̾sa loca uagor: nulla hora nullo mom̃
to temꝑis quiesco: s in mom̾ito ĩ ictu occł. per multa
illud dare uł talẽ face nescierit aut non potuent:
custos cordis ꝙ modicũ ⁊ cupidũ cor habes: albas¬
paruum ẽ ⁊ magna cupit.uix ad inuꝰ nului
refectionẽ suffice̾ poss: ⁊ totus mundꝰ ei ñ sufficit.
Solo corde ꝑ totũ mundũ uago motu discurris. Sine
pedib curris: sñ manib oꝑarisyalas ñ habes ⁊ uola¬
re ñ cessas. Diuicias cotidie ꝯg̾gns. ⁊ saciari ñ potes
Epulas ad refectionem paras: ⁊ inde ñ comedis. ħ̃
⁊ illa cogitas: ⁊ falsum ẽ ꝙ cogitas. Audi qͦmͦ ut de
cetepo tͥ oaueas forsitan cogitas modo de soli: uel de
suũ ꝑagit istũ uͦ ꝯstitius uͥius. Sũmꝰ ẽ ille amicus
tiuu salsꝰ ẽ iste ꝙ̃ cogitans fingis qm̃ ille ubi sit
nescis. istũ ã ubi uis fingis Porro te ip̃m ħ loco eẽ¬

Expanded text:
nec ista, nec illa habere possum. Dum corpore vaco, cogitationibus per diversa loca vagor. Nulla hora, nullo temporis momento quiesco: sed in momento, in ictu oculi per multa illud dare, vel talem me facere nescierit, aut non potuerit. 72. O custos cordis, quam modicum et cupidum cor habes! parvum est, et magna cupit. Vix ad unius milvi refectionem sufficere posset, et totus mundus ei non sufficit. Solo corde per totum mundum vago motu discurris. Sine pedibus curris, sine manibus operaris, alas non habes, et volare non cessas. Divitias quotidie congregas, et satiari non potes: epulas ad refectionem paras, et inde non comedis: haec et illa cogitas, et falsum est quod cogitas. Audi quomodo, ut de caetero tibi caveas. Forsitan cogitas modo de sole, vel de suum peragit, istum vero constituis ubi vis. Si unus est ille amicus tuus, falsus est iste quem cogitans fingis: quoniam ille ubi sit, nescis; istum autem ubi vis, fingis. Porro te ipsum hoc e
Abbreviated transcription (Latin):
s ꝯfit̾i erubesco. u̾umptũ qr alit̾ deum uid̾e
ũ possum: apianit cor meum. fateor qm̃ pcc̃aꝰ
mea recogitare neglixi: ⁊ ideo multa obliuonitͣ¬
p̃p̃ turpitudĩem: aut omnino celaui. E aũt sũ
statem ⁊ ĩuet̾atam ꝯsuetudinem. Confessus sum

Expanded text:
onfiteri erubesco. Verumtamen, quia aliter Deum videre non possum, aperiam tibi cor meum. Fateor quoniam peccata mea recogitare neglexi, et ideo multa oblivioni trapropter turpitudinem, aut omnino celavi. Quae autem sive statem, et inveteratam consuetudinem.
Abbreviated transcription (Latin):
m̃ u̾ba delictoꝵ meoꝵ audire Monachus.¬
ñ dedignaris. s pacient̾ ascultas: fater o
qd̾ ad huo fatend̃ est. Cum supradittis ꝯsiliariis
iniquis ⁊ iniqua consulentib acqͥesco ⁊ eoꝵ con¬
filia libent̾ recipio: assunt subito cogitatões pͣue.
assurgunt affectiones peru̾se. multum sollicite s
parum discrete. quomͦ carnem nicam dilcatissi¬
me foueant q̃ qnͣtucũq suauissime nutͥatur.
semper caro est. Offerunt mͥ infirmitorium s
rantur. oadi implentur. hospicia eliguntur et
do ⁊ it̾ arripio. Proh dolor. religio relinqͥtur silen¬
cium rumpitur. hinic inde uolant u̾ba uana ⁊ in¬
utilia. forsitan. ⁊ detractoria.Sic ꝯfabulando se¬
pe ꝯsumitur dies integra. uenio ad hospicium. assi¬
deo ad mensam: apponit᷑ panis alb uinum bonĩ.
piscis ⁊ casens oua. ⁊ ceta. Int̾ea recurrit auinꝰ
mens ad frẽs qui st̃ in ꝯuentu: ⁊ gͣue est mͥ ut dis¬
similr̃ ab eis reficiam ⁊ epuler splendide illis aride

Expanded text:
m verba delictorum meorum audire non dedignaris, sed patienter auscultas, fateri oportet quod adhuc fatendum est. Cum supradictis consiliariis iniquis et iniqua consulentibus acquiesco, et eorum consilia libenter recipio; adsunt subito cogitationes pravae, assurgunt affectiones perversae, multum sollicitae, sed parum discretae, quomodo carnem meam delicatissime foveam; quae quantumcumque suavissime nutriatur, semper caro est. Offerunt mihi infirmitorium; sed rantur, cadi implentur, hospitia eliguntur, etdo, et iter arripio. Proh dolor! religio relinquitur, et silentium rumpitur: hinc indi volant verba vana et inutilia, forsitan et detractoria. Sic confabulando saepe consumitur dies integra. Venio ad hospitium, assideo ad mensam, apponitur panis albus et vinum bonum, piscis et caseus, ova, etc. Interea recurrit animus meus ad fratres qui sunt in conventu, et grave est mihi ut dissimiliter ab eis reficiar; et epuler splendide, illis aride
Abbreviated transcription (Latin):
sine intellectu. Mens uͦ instabłis ⁊ inqͥeta. dũ semꝑ
nititur. app̾hendere qd̃ appetit: desid̾iĩs suis circũagi¬
cata nunquam reqͥescit. Iccirco in uno et̾uitatis de¬
siderio ĩmobiliter debet figi. Pcc̃a autem tua ꝯfiti̾

Expanded text:
sine intellectu . Mens vero instabilis et inquieta, dum semper sine intellectu . Mens vero instabilis et inquieta, dum semper nititur apprehendere quod appetit, desideriis suis circumagitata nunquam requiescit. Idcirco in uno aeternitatis desiderio immobiliter debet figi. Peccata autem tua confiteri
Abbreviated transcription (Latin):
caliginẽ decliuare uolo. ñ ualeo. Sic sic dum me
diligent̾ inspicior tolerare me ip̃m non possum.
Non ẽ enim hora diei nec mom̃tum temꝑis. quo
creatorem meũ in aliquo ñ offendam ⁊ ỹmagi¬
nem suam ĩ me aliquo mͦ ñ obfuscem. Uit ã me¬
ani cũ diligent̾ exploro. cotidiana ꝯfessione ꝯfit̾i
ñ possum: pessima uitioꝵ germina q̃ in me coti¬
die repullislant. Ecce audisti p̃r ab hominatõnes
meas malas ⁊ pessimas ⁊̃ ad huc scias młto peiora
⁊ inquiora mangłis cordis mei latere: que ad lu¬
cem uere ꝯfessionis uenire erubesdo. u̾umptam̃
si dĩ ꝯsilium hs̃ : ꝯsule qͥd agendum sit. Abbas.
un ꝑ pͣuas ineptasq cogitatões uaga m̃te
discurris. deceptorĩs spĩtib temptandi adi¬
tum in te aꝑis ⁊ it a te a deo separas. Elm̃ peru̾se
cogitationes separant a deo. ⁊ sp̃õ sanctus discipline
effugiet fictum ⁊ auferet se a cogitationib q̃ sunt

Expanded text:
caliginem declinare volo, non valeo. Sic, sic dum me caliginem declinare volo, non valeo. Sic, sic dum me diligenter inspicio, tolerare me ipsum non possum. Non est enim hora diei, nec momentum temporis, quo Creatorem meum in aliquo non offendam, et imaginem suam in me aliquo modo non obfuscem. Vitam meam cum diligenter exploro, quotidiana confessione confiteri non possum pessima vitiorum germina, quae in me quotidie repullulant. Ecce audisti, pater, abominationes meas malas et pessimas; et adhuc scias multo pejora et iniquiora in angulis cordis mei latere, quae ad lucem verae confessionis venire erubesco. Verumtamen si Dei consilium habes, consule quid agendum sit. 63. Cum per pravas ineptasque cogitationes vaga mente discurris, deceptoriis spiritibus tentandi aditum in te aperis. Et ita te a Deo separas, quoniam perversae cogitationes separant a Deo, et Spiritus sanctus disciplinae effugiet fictum, et auferet se a cogitationibus quae sunt
Abbreviated transcription (Latin):
olus solitudĩem cordis mei ĩ batem suum¬
grediar ⁊ cum corde meo paulisꝑ ꝯfabulabore
ab ip̃o querens de ip̃o. ⁊ de his q̃ cirra ip̃in st̃. Cor me¬
um corpͣmim. uanum. ⁊ uagũ. oĩ uolubilitate uo¬
lubilius de uno in aliud uago incessu transit: q̃rẽs
reqͥem ubi ñ est. In omnib .n. q̃ uidentur reqͥem q̃¬
siui: ⁊ ueram recͥiem in eis ĩuenire ñ potur. Dom̃n
rediens ad me: consistere in me ip̃o ñ possum. Qm̃
mens mea ualde leuis multumq in stabilis. uaga
⁊̃ ꝓfugaubiq se uariat. undiq flictuat. qr uult
⁊ non uult: pigra consilia mutat. uoluntates alt̾¬
nat. sinulis folio ꝙ uento mouetur ⁊ circũ fertur:
Inde ẽ qd̾ cogitatões mee uane. ⁊ ĩportune me tͣhunt.
⁊ ducunt mͦ ad foꝵ. mͦ ad litigia alt̾rantium. nũc
ad conuiuia pinguium nunc ad ĩmunda libidinũ.
Mudo sordida titillatõe caro ĩ flãmat᷑ nunc uͦ feda
cogitatiorie animꝰ sordidat᷑ ⁊ cum ꝯfusionis mee

Expanded text:
olus solitudinem cordis mei ingredior, et cum corde meo paulisper confabulor, ab ipso quaerens de ipso et de his quae circa ipsum sunt. Cor meum, cor pravum, vanum et vagum, omni volubilitate volubilius: de uno in aliud vago incessu transit, quaerens requiem ubi non est. In omnibus enim quae videntur, requiem quaesivi, et veram requiem in eis invenire non potui. Deinde rediens ad me, consistere in me ipso non possum: quoniam mens mea valde levis, multumque instabilis, vaga et profuga, ubique se variat, undique fluctuat; quia vult et non vult pigra, consilia mutat, voluntates alternat, similis folio quod a vento movetur et circumfertur. Inde est quod cogitationes meae vanae et importunae me trahunt, et ducunt modo ad forum, modo ad litigia altercantium, nunc ad convivia pinquium, nunc ad immunda libidinum Modo sordida titillatione caro inflammatur; nunc vero foeda cogitatione animus sordidatur: et cum confusionis meae
Abbreviated transcription (Latin):
qñ sio penitet hominem peccasse. ut cͥmen
non repetat. Nichil enim peius est quam cul¬
pam agnostere: neo deflere. Si uideris aliquando
persecutorem tuũ ninus seientem: scito qr ab as¬
censore suo demone ꝑurgetur. Omnis homo qui
aliutu in corpore pet sequiturr prius ipẽ in corde
ꝑ sequntionem sustinere cognoscitur. ¶ xxxiii.¬
uper tͥa firma sedec humilitatis perfectio
ut attendat homo quid fuit ante ortum
quid est ab ortu usq ad orcasum quid erit post
hano uidams. Uñ enim suꝑbiat hõ rememorans
qd̾ fuit iule sem̃. ⁊ sanguis coagulatus in utero post¬
modum ĩ deserto uite huiꝰ misis expõĩtus ⁊ poc̃o tandẽ
cins ⁊ esca u̾mium futurꝰ in tumulo: Uñ suꝑbit hõ.
cuiuc ꝯceptio culpa nasci pena. labor uita. nẽcesse est¬

Expanded text:
ndo sic poenitet hominem peccasse, ut crimen ndo sic poenitet hominem peccasse, ut crimen non repetat. Nihil pejus est quam culpam cognoscere, nec deflere. Si videris aliquando persecutorem tuum nimis saevientem, scito 358 quia ascensore suo daemone perurgetur. Omnis homo qui alium in corpore persequitur, prius ipse in corde persecutionem sustinere cognoscitur. Super tria firma sedet humilitatis perfectio: ut attendat homo quid fuit ante ortum, quid est ab ortu usque ad occasum, quid erit post hanc vitam. Unde enim superbiat homo, rememorans quod fuit vile semen, et sanguis coagulatus in utero; postmodum in deserto hujus vitae miseriis expositus et peccato; tandem cinis, et esca vermium futurus in tumulo? Unde superbit homo, cujus conceptio culpa, Nasci poena, labor vita, necesse
Abbreviated transcription (Latin):
obsunt opes si eit bene utatur: neo pauperem ege¬
stas comm̃dabilem facit. si int̾ inopiam sordes ꝑcã
ñ oaueat. Quacumq arre uerborum quis utret
dolo capit. Semper deus hic puniri tolerat. Iocim
tristiciam. Omnis bons impedimentum: est tͥsticia
monachus non est humilitas nec ip̃a irascitur.
ne alios irasci permittit. humilitas est si quando
peccauent in te fr̃ tuus antequam illum pecoas¬
se poniteat: si dimiseris illi. Unusciusq talem
indulgentiam accepturus a deo: qualem dedi̾t
ĩpẽ in se proximo suo pecranti. Frustra deum ilbi¬
ꝓpiciari querit: qui cito placari proximo negli¬
git. In tua infirmitate non te despicias s or
deum ⁊ curabit te. Sepe multos deus nõ exaudit
ad uoluntatem ut exaudiat ad calutem. Du¬
ob modis or̃o impeditur: ne impetrare ualeat¬
quis postulata hoc est enim si aut mala quisz
conuicit. aut si deliquenti sibi debita ũ dimittit.
era confossio ⁊ uera penitentia est xxii.¬

Expanded text:
obsunt opes, si eis bene utatur: nec pauperem egeobsunt opes, si eis bene utatur: nec pauperem egestas commendabilem facit, si inter inopiam sordes peccati non caveat. 60. Quacumque arte verborum quis juret, dolo capit. Saepe Deus hic puniri tolerat, quos atristitiam. Omnis boni impedimentum est tristitiatristitia. Humilitas nec ipsa irascitur, nec allos irasci permittit. Humilitas est, si quando peccaverit in te frater tuus, antequam illum peccasse poeniteat, dimiseris illi. Unusquisque talem indulgentiam accepturus est a Deo, qualem ipse dederit proximo suo in se peccanti. Frustra Deum propitiari sibi quaerit, qui cito placari proximo negligit. In tua infirmitate non te despicias, sed ora Deum, et curabit te. Saepe multos Deus non exaudit ad voluntatem, ut exaudiat ad salutem. Duobus modis oratio impeditur, ne impetrare quis valeat postulata hoc est, si aut mala quisque committit, aut si delinquenti in se debita non dimittit. 61. Vera confessio et vera poenitentia est, qua
Abbreviated transcription (Latin):
n in potestate lingue est Qui linguam suani et¬
uentrem custodire tion potest: monachus ñ est¬
maioris est cͥminisꝰ quanto prius quiam cad̾et ma¬
Secutus es carnem: flagellaris in carne. Crimen ñ
est in reb s in usu agentis. Sepe prolexa lectio lon¬
gitudinis causa memoriam legentis oblitt̾at. Sũt
quidam uoce dissoluti qui uocis sue modulatõne
głantiui. ne trñ gaudent de dono grẽ. s eciam illios
sꝑnunti tumentes elatione aluid cantant qmͣlibri
hẽant tanta est leuitas uoas. forsidan ⁊ mentis.
Cautatit ut placeant ppło: magis quam doo. Sic
sic cautas ut ab aliis laudem queras: uocem tuam
uendis ⁊ facis eam non tuam sed siram. habes in po¬
testate uocem tuam habeto ⁊ animum frangis uo¬
cem frange ⁊ uoluntatem. Seruas consonãtiam
uocuni: serua ⁊ consonantiam moꝵ ut per exem¬
plum concordes ꝓximo: per uoluntatem deo. per
obedientiam magistro. Cane ne sicut delectaris alti¬
tudine uocis deletteuis elatione mentis. Nec duuti

Expanded text:
est, et teneri non potest; sed labitur et fallitur. Labitur ut anguilla, penetrat ut sagitta; tollit amimajoris est criminis, quanto priusquam caderet, maueberis. Secutus es carnem; flagellaberis in carne. Crimen non est in rebus, sed in usu agentis. Saepe prolixa lectio, longitudinis causa memoriam legentis oblitterat. 59. Sunt quidam voce dissoluti, qui vocis suae modulatione gloriantur: nec tantum gaudent de dono gratiae, sed etiam alios spernunt. Tumentes elatione, aliud cantant quam libri habeant: tanta est levitas vocis forsitan et mentis. Cantant ut placeant populo, magis quam Deo. Si sic cantas, ut ab aliis laudem quaeras; vocem tuam vendis, et facis cam non tuam, sed suam. Habes in potestate vocem tuam, habeto et animum. Frangis vocem, frange et voluntatem. Servas consonantiam vocum, serva et concordiam morum; ut per exemplum concordes proximo, per voluntatem Deo, per obedientiam magistro. Cave ne, sicut delectaris altitudine vocis, delecteris elatione mentis. Nec diviti
Abbreviated transcription (Latin):
st̾ supͣ te. P̾riꝰ ortꝰ sol sui ꝯfima irradiat: ꝙͣ ad altõra
ꝯscendat. Primũ gͦ ẽ ut redeas ad te ip̃m. ĩtres ad cor
tuũc disdas estimare sp̃m tuũ. Discute qͥdsis: qͥd fcus ꝙͥ¬
ẽẽ debu̾s. qͥd eẽ potis. Ed fu̾io ꝑ nat᷑am. qͥd mͦ sis per
Disce ex tuo spñ cognosce̾ ꝙͥ debeas de aliis spĩtib esti¬
mare: ħ porta. ħ scala. ħ ĩtroitꝰ iste ascensꝰ. hac ĩtͣt᷑
ad ĩcima. hac eleuat᷑ ad sũmã. uides ꝙ ualeat hoĩ

Expanded text:
t supra te. Prius sol ortus sui confinia irradiat, quam ad altiora conscendat. Primum ergo est ut redeas ad te ipsum; intres ad cor tuum; discas aestimare spiritum tuum. Discute quid sis, quid fue debueris, quid esse poteris: quid fueris per naturam; quid modo sis per Disce ex tuo spiritu cognoscere quid debeas de aliis spiritibus aestimare. Haec porta, haec scala, hic introitus, iste ascensus: hac intratur ad intima, hac elevatur ad s
Abbreviated transcription (Latin):
est beniuolentia. Non auferas uni unde tͥbuas alĩ
quĩ nich prodest si alt̾um inde reficis unde alium ĩa¬
nem facis. Abice a te: quicquid bonum ꝓpot̾tum impe¬
dire potest. Contempne uniens: que post mortẽ hrẽ
ñ potes. Difficile est inmo impossibile est ut ⁊ p̾sen¬
tib quis fruatur bonis ⁊ faturis. ut ⁊ hic uentrem
⁊ illio mentem impleat ut de deliciis transeat ad
delicias. ut ⁊ in t̾ra ⁊ in celo głosus appareat. Suus
cum leticia animi iuuere: noli multa hr̃e. Istã quis
finiens uitam: insi quod m̾uit i p̃a non potest hẽe
post ip̃am. Quanto namiq inf̾ius delectamur: tau¬
to a superno amore disuinguur. Nullus sit casus:
accidere non possit uita foueam. in quam uides
coram te alium cecidisse. Alioꝵ perditio. tua sit
cautio. Dum nescimus repente mors uenit. Nestimꝰ
enim quid nob̃ hodie contingat ⁊ ignoramus si hͣ
nocte animam nr̃am conditio mortes reposdat. Co¬

Expanded text:
est benevolentia. Non auferas uni, unde tribuas alteri; est benevolentia. Non auferas uni, unde tribuas alteri; quoniam nil prodest si inde alium reficis, unde alium inanem facis. Abjice a te quidquid tuum bonum propositum impedire potest: contemne vivens quae post mortem habere non potes. 53. Difficile est, imo impossibile, ut praesentibus quis fruatur bonis, et futuris: ut hic ventrem, et illic mentem impleat; de deliciis transeat ad delicias; ut in terra et in coelo gloriosus appareat. Si vis cum laetitia animi vivere, noli multa habere. Istam quisque finiens vitam, nisi quod meruit in ipsa, non potest habere post ipsam. Quanto namque inferius delectamur, tanto a superno amore disjungimur. Nullus sit casus accidere non possit. Vita foveam, in quam vides alium coram te cecidisse. Aliorum perditio tua sit cautio. Dum nescimus, repente mors venit. Nescimus enim quid hodie nobis contingat: et ignoramus an hac nocte animam nostram conditio mortis deposcat. Quo
Abbreviated transcription (Latin):
ulla pena grauior est praua consciencia. Malaꝰ
consciencia ꝓpriis agitatur stumulis. Si publica
fana te ñ dampnat. ꝓpͥa consciencia te condempnate
am̃ nemo potest se ipsum effugere. Uis nunquam ẽẽ
tristis. Bene uiue. Rona uita. semper gaudium ht̃.
Consciencia rei semper in pena est. Ita olens esto in
alienis delittis. sicut in tuis. Nec q̃mqmͣ distritiꝰ
quam te iudices. Sic alios iudica ut ip̃e iudicari cu¬
pis lex tua te constringit. Iudicium quod aliis impo¬
accusatur s qui conuncitur: reus est. Ualde peri¬
culosum est de suspitione q̃mpiam iudicare. In aͥ¬
biguis dei iuditio serua sentenciam. Non eligas
cui miserearis: ne forte pret̾eas illum qui metetur
accipere. Omnnib te cribue si potes: quia incertumẽ
pro quo magis placeas deo. Maior sit beniuolentia ꝙͣ
quod datur qm̃ tale erit opus tuum qualis fu̾it in¬
tentio tua. Qui cum tristicia malum porrigit: fruo¬
tum remim̾ationis amttit. Non est miscdia: ubi ñ

Expanded text:
ulla poena gravior est prava conscientia Mala conscientia propriis agitur stimulis. Si publica fama te non damnat, propria conscientia te condemnat; quoniam nemo potest se ipsum fugere. Vis nunquam esse tristis? Bene vive. Bona vita semper gaudium habet: conscientia rei semper in poena est. Ita clemens esto in alienis delictis, sicut in tuis: nec quemquam districtius quam te judices. Sic alios judica, ut ipse judicari cupis. Lex tua te constringit. Judicium quod aliis impoaccusatur, sed qui convincitur, reus est. Valde periculosum est de suspicione quempiam judicare. In ambiguis, Dei judicio serva sententiam. Non eligas cui miserearis, ne forte praetereas illum qui meretur accipere. Omnibus te tribue, si potes, quoniam incertum est pro quo magis placeas Deo. Major sit benevolentia, quam quod datur; quoniam tale erit opus tuum, qualis fuerit intentio tua. Qui cum tristitia manum porrigit, fructum remunerationis amittit. Non est misericordia, ubi non
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ młtiformit̾ me alt̾natium uicissitudinũ motib
uariare ꝯsueui ⁊ quib ꝑ turbatõib cotidie affitior
Mudo me ĩ fiducia̾ erigo modo ĩ diffĩdenciã cado: nũc ꝑ
ꝯstanciã figor nõ subitaneo t̾rore ꝯcutõr. codo me u̾a¬
ꝑturbat modo ĩgens furor exagitat. Nec illd̾ a dõ mir.
ꝙ uariis qͣlitatib diu̾sisq ꝑturbationib ꝑ sĩgła mo¬
m̃ta afficior: s illd̾ supͣ modũ stupẽdiũ ꝙ sub eodem
pene mom̃to sepe ꝯtͣriis affectõib tangor. Ñc odio
nõ amore ducor. iͦ gandio. mͦ merore detrabor. Qmͣ
sepe intͣ mira gͣ tulatõis mee tͥpudia sr̃ueniens su¬
bitoq em̾gens tͥsticie causa me uehxm̃ter ꝯutit ac
deicit: ⁊ cẽm illam exultantis aĩ mei sollẽpnitatem
subito ĩ merorem u̾tit. Sepe diu mltũq dilecta. m¬
mio pꝰt modũ odio ꝓsequor: ⁊ uehem̃t̾ approbata
aꝵ qͣlitates enum̾et: quis õs uariatõis mee modos

Expanded text:
quam multiformiter me alternantium vicissitudinum motibus quam multiformiter me alternantium vicissitudinum motibus variare consuevi, et quibus perturbationibus quotidie afficior. Modo me in fiduciam erigo, modo in diffidentiam cado. Nunc per constantiam figor, nunc subitaneo terrore concutior: modo me turbat ira, modo ingens furor exagitat. Nec illud adeo mirum, quod variis qualitatibus diversisque perturbationibus per singula momenta afficior; sed illud supra modum stupendum, quod sub eodem pene momento saepe contrariis affectionibus tangor: nunc odio, nunc amore ducor; modo gaudio, modo moerore detrahor. Quam saepe inter mira gratulationis meae tripudia, superveniens subitoque emergens tristitiae causa me vehementer concutit ac dejicit, et omnem illam exsultantis animi mei solemnitatem subito in moerorem vertit! Saepe diu multumque dilecta nimio postmodum odio prosequor, et vehementer approbata ctionum qualitates enumeret? quis omnes variationis meae modos
Abbreviated transcription (Latin):
altaxia ⁊ ꝙͣ festinant̾ currerẽt. ⁊ ibi flexis genib
uł cte toto corpore ĩ t̾ram ꝓstͣco tã diu suspirarent.
plorarent. ⁊ orarent douͦ pienissimã pcc̃oꝵ ueniã a
deo ꝯsec merentur Tu uͦ comedendo. bibendo. io¬
cando. ⁊ ridendo tempꝰ ociose uiuẽdo ꝑdisc qd̃ tͥ in¬
dulserat ds̃ ad acqͥrendam gr̃am ⁊ ad ꝓm̾endã
gsam. Cogita ⁊̃ quot ase in ĩfu̾o nunc cruciantur
saltem teneat ⁊ t̾reat tĩmor iudicii. metꝰ gehẽne.
laq̃i mortis dolores ĩ feri: ignis ureris u̾mnis corrodẽs
sulphur fetens. flãma tartarea ⁊ oĩa mala. Distu¬
te ad huc te ip̃m ut scias qͥd desit t̾: ne ĩ illa ultĩa
discussione coram oĩb ꝯfundaris si inuenta fuerit
in te iniquitas. monachus
tas ⁊ tuꝰ inqͥeta ⁊ fatigabilis uelocitas q̃ ꝑtã multa
ad ima de imis ad sũma. de pͥmis ad nouissima. de
nouissimis ad pͥma. Digne explicare ñ possũ quot
alt̾natõis modos mom̃taneis ꝑ mutatõib ĩ duo: ⁊

Expanded text:
altaria, et quam festinanter currerent, et ibi flexis genibus, vel certe toto corpore in terram prostrato tamdiu suspirarent, plorarent, et orarent, donec plenissimam peccatorum veniam a consequi mererentur? Tu vero comedendo, bibendo, jocando, et ridendo, tempus otiose vivendo perdis, quod tibi indulserat Deus ad acquirendam gratiam, et ad promerendam gloriam. Cogita etiam quot animae in inferno nunc cruciantur saltem teneat et terreat timor judicii, metus gehennae, laquei mortis, dolores inferni, ignis urens, vermis corrodens, sulphur fetens, flamma tartarea, et omnia mala. Discute adhuc te ipsum, ut scias quid desit tibi, ne in illa ultima discussione 362 coram omnibus confundaris, si inventa fuerit in te iniquitas. CAPUT s tam inquieta et infatigabilis velocitas, quae per tam multa, ad ima, et de imis ad summa; de primis ad novissima, de novissimis ad prima. Digne explicare non possum, quod alternationis modos momentaneis permutationibus induo, et
Abbreviated transcription (Latin):
ũ cogitamus. Sine int̾missione orare debemus. Nam
sicut nullum est momĩtum quo homo non fr̃uat ur
ant ut ut atur dei pietate aut misdd̾ia: sic nullum de
eẽ momentum quo eum presentem non hẽbat ĩ memͣ.
studet colligere: ⁊ illo u̾e felicitatis fonte desid̾ium fig̾e.
Quando oramus spm̃ santtum ad nos uocamus. O
aug̾e ꝓdere noli. Ed̾ manifestando potes amittere:
tacendo custodi. Quibdam enim concessum est tm̃
bene agere ⁊ fruttum bom oꝑis non hie: quod ipsi
ad cormeum redire uolo desidĩorum oarnalium tur¬
bo tumultusq uitioꝵ temptationib suis cogitatõ¬
nem meam dissipantr ⁊ intentionem ooedis in or̃one
ꝑturbant. Et dum conu̾ti ad deum post perpecnata
uicia studeo. ⁊ contra ħ̃ eadem iuicia quo perpetram¬

Expanded text:
 cogitamus. Sine intermissione orare debemus . Nam sicut nvel fruatur Dei bonitate et misericordia: sic nullum debet esse momentum, quo eum praesentem non habeat in mestudet colligere, et in illo verae felicitatis fonte desiderium figere. Quando oramus, Spiritum sanctum ad nos vocamus. Oaugere? Prodere noli. Quod manifestando potes amittere, tacendo custodi. Quibusdam enim concessum est tantum bene agere, et fructum boni operis non habere: quod ipsi ad cor meum redire volo, desideriorum carnalium turbae, tumultusque vitiorum, tentationibus suis cogitationem meam dissipant, et intentionem cordis in oratione perturbant. Et dum converti ad Deum post perpetrata vitia studeo, et contra haec eadem vitia, quae perpetra
Abbreviated transcription (Latin):
actione percipere qm̃ nicħ respuendum ẽ. qd̾ cũ cari¬
tate offtur Caritatis ẽ ut qd̾ ille tͥ apponit. cum
ip̃o parit̾ de eodem sumas ne scandalizetur si ind̾it
te aliud qmͣ se comede̾. Ita fac gͦ ut ꝯuenit. Cõmu¬
nica ⁊ particpa cum hospite: sicut scriptumẽ. Co¬
medentes ⁊ bibentes que apud illos sunt. Ego uero
his per suasionib uictus ꝯmunico ⁊ participo cũ
hospite ꝓ hospite. Et qm̃ de alieno nuustratur ⁊
ñ de ꝓpͥo. incipio nohi ẽẽ. indulgentior ⁊ manu
sequor obluusci. catamodicũ ĩcipio. qͥd faciant
frẽs in refectorior ⁊ cadit a menioria ẜaba. caulis¬
milium panis durus ⁊ aque potus. Sicut fabula
sio ẽ. iuita mea᷑ tunco ⁊̃ ne egomet sio fabulando
ẜabula efficiar. si sine bonis oꝑib itiueniat. Dici¬
to gͦ mͥ quid debeam facere.⁊ quomͦ possim gu
nire ñ potes nͥ ꝑ cognitoem tui. tt̾um atq it̾um

Expanded text:
actione percipere, quoniam nihil respuendum est quod cum charitate offertur. Charitatis est ut quod ille tibi apponit, cum ipso parites de eodem sumas, ne scandalizetur si viderit te aliud quam se comedere. Ita ergo fac ut convenit, Communica et participa cum hospite, sicut scriptum est: Comedentes et bibentes quae apud illos sunt . Ego vero his persuasionibus victus, communico et participo cum hospite pro hospite. Et quoniam de alieno ministratur, et non de proprio, incipio mihi esse indulgentior, et manu sequor, oblivisci mox incipio quid faciant fratres in refectorio; et cadit a memoria faba, caulis, panis durus, et aquae potus. Sicut fabula, sic est vita mea. Timeo etiam ne egomet sic fabulando fabula efficiar, si sine bonis operibus inveniar. Dicito ergo mihi quid debeo facere, et quomodo possim gunire non potes, nisi per cognitionem tui; iterum atque iterum
Abbreviated transcription (Latin):
occidit mentiendo. ligat ⁊ ligari ñ potest. labilis
est ⁊ tenori non potesti s labitur ⁊ fallitur. La¬
bitur ut anguilla: penetrat ut sagitta᷑ tollit ami¬
cos multiplicat mimicos mouet rixas seminat
discordias. uno ittu mulcos percucit ⁊ interficit.

Expanded text:
occidit mentiendo. Ligat, et ligari non potest: labilis est, et teneri non potest; sed labitur et fallitur. Labitur ut anguilla, penetrat ut sagitta; tollit amicos, multiplicat inimicos; movet rixas, seminat discordias. Uno ictu multos percutit et interfioccidit mentiendo. Ligat, et ligari non potest: labilis
Abbreviated transcription (Latin):
carnalium piemor: tanto or̃oni insistere ardentiꝰ
tentio cordis mei quo durius repellitur. ualentius¬
or̃om insistat: quatinus cogitationis illiate tu¬
multum suꝑet atq ad pias aures domini numeta¬
te sue importunitatis tamdiir irrumpat: donec coge¬
tationes malas manu desid̾ii scĩ ab occulis cordis

Expanded text:
carnalium premimur, tanto orationi insistere ardentius t vox cordis nostri, quo durius repellitur, valentius insistat, quatenus cogitationis inlicitę tumultum superet atqte suae importunitatis tamdiu irrumpat, donec cogitationes malas manu sancti desiderii ab oculis cordis
Abbreviated transcription (Latin):
psalmista. Et in meditatione mea. ex ardescet
per similitudinem dici. Solent ⁊ enim materiales
panni: aqua frigida. postea uero calida lauarie ⁊ sic
ad radios solis ut sicrentur poni. Aqua miscetur ati̾i.
colatur ut ita dicam per pannum. ne auus transeat.¬

Expanded text:
Psalmista: Et in meditatione mea exardescit Psalmista: Et in meditatione mea exardescit per similitudinem dici. Solent etenim materiales panni, prius aqua frigida, postea vero calida lavari, et sic ad radios solis, ut siccentur, poni. Aqua miscetur cineri, colatur, ut ita dicam, per pannum, ne cinis transeat,
Abbreviated transcription (Latin):
ieffone qui duxerunt eam uxorem. talib ditabi¬
tur hereditate. Caleph cor int̾pretatur. ieffone
ꝯu̾sio. qui enim ꝯu̾tuntur ad cor. irigua ꝯpunc¬
tionis possident ⁊ austtali terra delectantur: idẽ
bone menti que calore sp̃o sancti feruens flag̾ssit
dominantur. In his riuulis anime sordes ablu¬
iutut: ⁊ carnis inquinamenta purganture
Iu inferrori irriguo anime uestes a grossiorib sor¬
dib mundantur. in superiori mundiores fiuitr ĩ
australi uero terra siccatur. Timor lauat. amor
mundatr calor siccat. In inf̾i̾ori irriguo timor
in superiori amor ĩ alistrali calor. Timor ex pe¬
na amor ex desiderio. calor ex igne. Sensualitas
timet: ratio delectatur. animus radio compũc¬
tionis illuminatur. In uno sordes deponuntiu ĩ
alio nundicia recipitur in tercio candor Cimor
reprimit actionum poc̃a: Amor delicta. cogitatio¬
num eliminat: ignis uero meditationum hu¬
morem carnalium uoluptatum exsiccat. Uñ

Expanded text:
Jephonae, qui duxerit eam uxorem tali ditabiJephonae, qui duxerit eam uxorem tali ditabitur haereditate. Caleb cor interpretatur, Jephone conversio: qui enim convertuntur ad cor, irrigua compunctionis possident, et australi terra delectantur, id est, bonae menti, quae calore Spiritus sancti fervens flagrescit, dominantur. In his rivulis animae sordes abluuntur, et carnis inquinamenta purgantur. In inferiori irriguo animae vestes a grossioribus sordibus mundantur, in superiori mundiores fiunt, in australi vero terra siccantur. Timor lavat, amor mundat, calor siccat. In inferiori irriguo timor, in superiori amor, in australi est calor. Timor ex poena, amor ex desiderio, calor ex igne. Sensualitas timet, ratio delectatur, animus radio contemplationis illuminatur. In uno sordes deponuntur, in altero munditia recipitur, in tertio candor. Timor exprimit actionum peccata, amor delicta cogitationum eliminat. Ignis vero meditationum humorem carnalium voluptatum exsiccat. Unde