comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
qm tu ip̃e. qui p̾cipis. Te emin aliqua spes conso¬
latur/ ut scribis non erimus eciã in omib desꝑatro¬
ne fortes. ut tu tamen idem et hortaris et pcipit
Das enim mihi iocundas ⁊ ecordationes constĩẽ nr̃e
rerũq earum quas te in p̾mis autore gessiinus
p̾stitimus .i. prĩe non minus certe qm de bnimus
plus ꝓfecto quĩ est ab amino cuiusqm aut consilio
hoĩs postulatũ Ignosces in de me ip̃o aliquid pre¬
dicanti Quarũ enim tu rerũ cogitatione nos
lenare egritudine uoluisti: earũ eciã eõmemo¬
ratione lenimur Itaq ut mones: ꝙtum potero
me ab om̃ibus molestiis. et angorib ab ducam
transferamq añnũ ad ea quibus secunde res or¬
nantur aduerse adiuuant᷑. Tecumq et ero mũi
ꝙͣtum patietur utriusq etas et ualitudo. Et si ẽẽ
una miꝯ poterimus qmi uolemus. animor tamẽ
coniuĩctione isdemq studiis ita frueniuir: ut nõ¬

Expanded text:
quam tu ipse, qui praecipis. te enim aliqua spes consoquam tu ipse, qui praecipis. te enim aliqua spes consolatur, ut scribis, nos erimus etiam in omnium desperatione fortes, ut tu tamen idem et hortaris et praecipis. das enim mihi iucundas recordationes conscientiae nostrae rerumque earum, quas te in primis auctore gessimus; praestitimus enim patriae non minus certe quam debuimus, plus profecto quam est ab animo cuiusquam aut consilio hominis postulatum. ignosces mihi de me ipso aliquid praedicanti; quarum enim tu rerum cogitatione nos levare aegritudine voluisti, earum etiam commemoratione lenimur. itaque, ut mones, quantum potero, me ab omnibus molestiis et angoribus abducam transferamque animum ad ea, quibus secundae res ornantur, adversae adiuvantur, tecumque et ero tantum quantum patietur utriusque aetas et valetudo, et si esse una minus poterimus quam volemus, animorum tamen coniunctione iisdemque studiis ita fruemur, ut num
Abbreviated transcription (Latin):
tem cum illa ualent que elegant̾ copioseq colle¬
gisti cum nich plus qui ꝙ firiitudinẽ gra¬
intatẽq animi tui ꝑspexi: qͣ nõ mutari tur pissi¬
mũ existimo Itaq eciam hoc forciorem me puto
qm te ip̃m p̾ceptorem fortitudinis Ꝙ tu m uidere
spem nõ nullã habere. Hec aliquaudo futura melio¬
rn dasus enim gladiatorii sumilitudinesq esse tũ
rõnes in ea disputatione a te collecte uetabunt
mei rei p. penitus diffidere Itaq alt̾m minus.
mirũ fortiorẽ te esse: cum aliquid speres Alterũ
mirũ spe ulla teneri Quid est enim non ita af¬
fectũ ut id nõ deletũ extiuctũq esse fatrare Cir¬
cunspice onĩa menbra rei p. que notissima sunt
tibi nullũ reꝑies profecto. quod nõ factũ debili¬
tatum ue sit Que prosequerer si aut melꝰ ea
ui derem qui tu uides aut cõmemorare possem si¬
ni dolore Qui ꝙ̃ tuis monitis preceptisq. oĩs
est abiciendus dolor. Ego et domestica ferenꝰ
utcenses. et publica paulo eciã forcius fortasse

Expanded text:
nter copioseque conlegisti, tum nihil plus quam quod firmitudinem gravitatemque animi tui perspexi; quam non imitari turpissimum existimo. itaque hoc etiam fortiorem me puto quam te ipsum, praeceptorem fortitudinis, quod tu mihi videre spem non nullam habere haec aliquando futura meliora casus enim gladiatorii similitudinesque eae, tum rationes in ea disputatione a te conlectae vetabant me rei p. penitus diffidere. itaque alterum minus mirum, fortiorem te esse, cum aliquid speres, alterum mirum, spe ulla teneri. quid est enim non ita adfectum, ut id non deletum exstinctumque esse fateare? circumspice omnia membra rei p., quae notissima sunt tibi; nullum reperies profecto, quod non fractum debilitatumve sit. quae persequerer, si aut melius ea viderem quam tu vides, aut commemorare possem sine dolore; quamquam tuis monitis praeceptisque omnis est abiciendus dolor. ergo et domestica feremus, ut censes, et publica paulo etiam fortius fortasse
Abbreviated transcription (Latin):
mino ticero ille quẽ aspectabam cuiꝰ obosgray lora
obuertebãt sua nõ me hercule fuspicatꝰ sũ illã affore
Sed tamẽ ne aristippꝰ quidẽ ille socͣticꝰ erubuit cũ eẽt
obiectũ habere cũ laida habeo inquit nõ habeor alaide
grece hoc melius tu si uoles int̾ptauere. me u̾o in hil
istoꝵ neuienẽ quidẽ mouit umꝙ̃ me nũc senẽ con¬
iino delector qd̾ in solii ut dicit᷑ et gemitũ et irriss
maxime transfero. An tu id melius qui eciã in philo¬
sophia irriseris cum ille siquis quicquid q̃reret dixis¬
set ceuã te querere amane dixeris ille baro te putabat
quesiturũ unũ celũ esset an inmimerabilia quid ad
te ad hercule tenaũ quid ad te tibi p̾ẜtim. dic igit᷑
uiuit᷑ cotidie aliquid legit᷑ aut scribit᷑ de in me amins
nihil tribuamꝰ epulam qua nõ modo contra legem si
ulla nũc lex est. s eciã intra legem ⁊ quidem aliqͣsto

Expanded text:
vivio Cicero ille, quem aspectabant, cuius ob os Graii ora vivio Cicero ille, quem aspectabant, cuius ob os Graii ora obvertebant sua? non me hercule suspicatus sum illam adfore. sed tamen ne Aristippus quidem ille Socraticus erubuit, cum esset obiectum habere eum Laida. 'habeo,' inquit, 'non habeor a Laide' Graece hoc melius ; tu, si voles, interpretabere ; me vero nihil istorum ne iuvenem quidem movit umquam, ne nunc senem ; convivio delectormaximos transfero. an tu id melius, qui etiam in philosophum inriseris, qui cum ille, 'si quis quid quaereret,' dixisset, cenam te quaerere a mane dixeris? ille baro te putabat quaesiturum, unum caelum esset an innumerabilia. quid ad te? at hercule †cena non quid ad te tibi praesertim. sic igitur vivitur: cotidie aliquid legitur aut scribitur ; dein ne amicis nihil tribuamus, epulamur una non modo non contra legem, si ulla nunc lex est, sed etiam intra legem et quidem aliquanto.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗd multa nõ me hercule tã ꝑstribere possum quã mihi
gratũ feceris si ociosũ fabium reddideris. id ille inte po¬
sitũ esse putat mͥq ꝑsuadet
Icero paeto s d. ¶Agubuerã hora nona cũ ad te hax
exemplũ in codicillis exaraui dices ubi apud uo lũ¬
nũ eutrapelũ ⁊ quidẽ supͣ me accicꝰ in fra uerrius fa¬
miliares tui miraris tam ex hylaratã esse seruitutẽ nos¬
trani qui ꝑgo faciã te consulo qui philosophũ audis
augar ex cruciem me quid assequar deinde quẽ ad
finẽ uiuas inquis in lrĩs an quicquã me aliud age
censts ut possem uiuere nisi in lrĩs uiuere. S est earũ
etiã nõ sacietas sed quidã modꝰ a quib cũ discessi Et¬
si minimũ in est in cena quod tu unũ here̾t adioni
philo sopho . Posiusti tamẽ quid potius faciã prius ꝙͣ
me dormitũ conferã non reꝑio audi re liqua in fra
entrapelũ tycheris accubuit In eo igitͥ inquit con¬

Expanded text:
quid multa? non me hercule tam perscribere possum quam mihi quid multa? non me hercule tam perscribere possum quam mihi gratum feceris, si otiosum Fadium reddideris. id ille in te positum esse putat mihique persuadet. accubueram hora nona, cum ad te harum exemplum in codicillis exaravi. dices: 'ubi?' apud Volumnium Eutrapelum, et quidem supra me Atticus, infra Verrius, familiares tui. miraris tam exhilaratam esse servitutem nostram? quid ergo faciam? te consulo, qui philosophum audis angar, excruciem me? quid adsequar? deinde quem ad finem? 'vivas,' inquis 'in litteris.' .an quicquam me aliud agere censes aut posse vivere, nisi in litteris viverem? sed est earum etiam 'non satietas sed quidam modus ; a quibus cum discessi, etsi minimum mihi est in cena quod tu unum zh/thma Dioni philosopho posuisti, tamen quid potius faciam, prius quam me dormitum conferam, non reperio. audi reliqua: infra Eutrapelum Cytheris accubuit. 'in eo igitur,' inquis, 'con
Abbreviated transcription (Latin):
poy. Quã contrierã legendo totã in hoc imꝑio expli¬
Cũ.M. fabio qd̾ scire te arbitror in sũmꝰ usus est ual¬
deq eum diligo Cum propt̾ sũmã ꝓbitatẽ eius ac
singularẽ mõdestiã. Tũ qd in his controu̾siis qͣs habeo
cum tuis cũ bibonib epycuris oꝑtima oꝑa eius un
soleo. Lis tũ ad me laodiciã uenisset mecũq ego cũ uel
lem esse repente ꝑcussus est atrocissimis lrĩs in quib
scriptum erat finidum herculanensem a. ꝙ. fabio fre
proscriptũ esse qui fund̾ cũ eo coĩs esset. id M. fabius
ꝑ grauit tulit. ex istimauitq frẽm suũ hominẽ nõ sapi¬
entem in pulsu mimicoꝵ suoꝵ̾ eo progressum esse nũc
si me amas ni pceto negotiũ totũ suscipe. molestia fa¬
biũ libera aucte tua nobis opus est et consilio et etã
gratia. Noli pati litigare frẽs et iudiciis turpib con¬
flictari. Matonem et pollionẽ inimicos habet fabius

Expanded text:
/rou quam contrieram legendo, totam in hoc imperio expli/rou quam contrieram legendo, totam in hoc imperio expliCum M. Fadio, quod scire te arbitror, mihi summus usus est valdeque eum diligo cum propter summam probitatem eius ac singularem modestiam, tum quod in iis controversiis, quas habeo cum tuis combibonibus Epicuriis, optima opera eius uti soleo. is cum ad me Laudiceam venisset mecumque ego eum esse vellem, repente percussus est atrocissimis litteris, in quibus scriptum erat fundum Herculanensem a Q. Fadio fratre proscriptum esse, qui fundus cum eo communis esset. id M. Fadius pergraviter tulit existimavitque fratrem suum, hominem non sapientem, is impulsu inimicorum suorum eo progressum esse. nunc si me amas, mi Paeto, negotium totum suscipe ; molestia Fadium libera. auctoritate tua nobis opus est et consilio et etiam gratia. noti pati litigare fratres et iudiciis turpibus conflictari. Matonem et Pollionem inimicos habet Fadius.
Abbreviated transcription (Latin):
oner nos cõuinia quod tũ maxĩe simul muit᷑. Uides
ut te philoso phando reuocare coner ad çenas cura ut
ualeas. id foris tenitando facillime consequere Bed caue
si amas me existimes me qd̾ iocosius scribã abiecisse nirã
rei .p. sic tibi. mi poete ꝑsuade me dies et noctes in hil a¬
liud agere inhil curarẽ inisi ut mei ciues salui libiqz sint
Nullũ lecum pt̾mitto moniendi agendi ꝓuidendi hoc.
deniq animosũ ut si hac cura acq administratõe uita
mihi ponenda fit p̾clare actũ mecũ putẽ eciã acq etram
didere plane nesciebam te tã ꝑitũ esse rei militaris
Pyrrhite libros et cynee uideo lectitasse Itaq obtẽꝑare
cogito p̾ceptis tuis. hoc amplius nauicularũ habere ali¬
quid in ora maritima contra equitẽ phartũ negant.
ullã armaturã meliorẽ inueniri posse. Sed qͥd ludima
nescis. quo cũ imꝑatore tibi negociũ sit. Hala eia NHy¬

Expanded text:
ones, nos 'convivia,' quod tum maxime simul vivitur. vides ones, nos 'convivia,' quod tum maxime simul vivitur. vides ut te philosophando revocare coner ad cenas. cura ut valeas ; id foris cenitando facillime consequere. sed cave, si me amas, existimes me, quod iocosius scribam, abiecisse curam rei p. sic tibi, mi Paete, persuade, me dies et noctes nihil aliud agere, nihil curare, nisi ut mei cives salvi liberique sint. nullum locum praetermitto monendi, agendi, providendi ; hoc denique animo sum ut, si in hac cura atque administratione vita mihi ponenda sit, praeclare actum mecum putem. etiam atque etiam diderunt. plane nesciebam te tam peritum esse rei militaris ; Pyrrhi te libros et Cineae video lectitasse. itaque obtemperare cogito praeceptis tuis, hoc amplius, navicularum habere aliquid in ora maritima. contra equitem Parthum negant ullam armaturam meliorem inveniri posse. sed quid ludimus? nescis quo cum imperatore tibi.negotium sit. paidei/an ku
Abbreviated transcription (Latin):
uoluptate pͥuasti deinde eciã uereor. licet eñĩ uerũ dicere
nescio quid illud quod solebas dediscas et obliuistare cenu¬
las facere Nam si tũ cũ habebas quos inimitare nõ młtũ
proficiebas quid nũc te facturũ ꝑutẽ spuruia quidẽ cũ
eirem demonstrassem et uitã tuã suꝑiorẽ confuetudint¬
ꝑiculũ sũme rei p. demõstrabat. infi ad suꝑiorẽ ꝯfuetu¬
diuẽ tũ cũ fauoniꝰ flaret reuertisses hoc temꝑe ferri pos¬
se si forte tu frigus ferre nõ posses et me hercule mi
paete extra locũ moneo te qd̾ ꝑtinere ad bt̃e uiuendũ ar¬
bitror ut cũ uiris bonis iocundis am̃atib tui uiuas Nihil
est aptius uite nihil ad bt̃e uiuendũ accõmodatius nec
id ad uoluptatẽ refero sed ad cõĩtatem uite acq uictꝰ re¬
missionẽq animoꝵ que maxĩe sermone efficit᷑ familiar
symposia aut sindipna idẽ comꝑotationes aut cõcenati¬

Expanded text:
voluptate privasti ; deinde etiam vereor licet enim verum dicere voluptate privasti ; deinde etiam vereor licet enim verum dicere ne nescio quid illud, quod solebas, dediscas et obliviscare, cenulas facere. nam si tum, cum habebas quos imitarere, non multum proficiebas, quid nunc te facturum putem? Spurinna quidem, cum ei rem demonstrassem et vitam tuam supepericulum summae rei p. demonstrabat, nisi ad superiorem consuetudinem tum, cum Favonius flaret, revertisses ; hoc tempore ferri posse, si forte tu frigus ferre non posses. sed me hercule, mi Paete, extra iocum moneo te, quod pertinere ad beate vivendum arbitror, ut cum viris bonis, iucundis, amantibus tui vivas. nihil est aptius vitae, nihil ad beate vivendum accommodatius. nec id ad voluptatem refero sed ad communitatem vitae atque victus remissionemque animorum, quae maxime sermone efficitur familiari, aeci ; illi sumpo/sia aut su/ndeipna, id est compotationes aut concenati
Abbreviated transcription (Latin):
uero et ex tuie lrĩs et ex illius ad me missis intellegã et
iudicem magne ture ei falutẽ meã fuisse nõ possum
ei amicus esse neq solũ tua cõmendacõe que apud me
ut debet ualet plurimũ b eciã uolũtate ac iudicio meo
Uolo enĩ tescire mi pate mitiũ in suspitronis et cautio¬
nis et diligentie fuisse lrãs tuas quib lrĩs congruẽter
fuere alie postea multoꝵs. Nam et aqͥui et fabrateri et ton¬
silia sunt mita de me que te uideo m audisse et quasi diui¬
narent quã his molestus essem futurꝰ mhil aliud egeren
me ut oppͥmerent qd ego nõ suspicane in cantior fuisse
Nisi a te ãmonitꝰ essem Quã obrem iste tuus amicꝰ apud
me cõmendacõe nõ eget. utinã ea fortuna rei p. fit ut ille
me meũ gͣtissimũ possit cogno scere. S ħ actenꝰ tead ce¬
nã si redefisse moleste fero. magna emim te delectacõe et

Expanded text:
vero et ex tuis litteris et ex illius ad me missis intellegam et vero et ex tuis litteris et ex illius ad me missis intellegam et iudicem magnae curae ei salutem meam fuisse, non possum ei non amicus esse, neque solum tua commendatione, quae apud me, ut debet, valet plurimum, sed etiam voluntate ac iudicio meo. volo enim te scire, mi Paete, initium mihi suspicionis et cautionis et diligentiae fuisse litteras tuas quibus litteris congruentes fuerunt aliae postea multorum. nam et Aquini et Fabrateriae consilia sunt inita de me, quae te video inaudisse, et, quasi divinarent quam iis molestus essem futurus, nihil aliud egerunt nisi me ut opprimerent. quod ego non suspicans incautior fuissem, nisi a te admonitus essem. quam ob rem iste tuus amicus apud me commendatione non eget. utinam ea fortuna rei p. sit, ut ille me unum gratissimum possit cognoscere! sed haec hactenus. te ad cenas itare desisse moleste fero ; magna enim te delectatione et
Abbreviated transcription (Latin):
ex uno ꝟbo tuo te aduersus me omĩa audere gͣtũ est/ Ego
seruo et sernabo Sic eni ad sueni platonis uerecundĩã
Itaq tectis ubis ea ad te st̾psi. que aꝑtissimis agũt stoici
u illi etiã creꝑitꝰ aiunt eq libos ac tutꝰ esse oportere ho¬
norem igit᷑ R. Mlaxꝰ. tu me diliger. et ualebis.A
se. Sed cũ certũ sciam faciam te paulo ante certiorẽ
et sun ceparius cũ in in silua gallinaria obiuã uenisset
quesissemq quid ageres dixit te in lecto esse qd̾ ex pedi¬
b laborares tuli stilicet moleste ut debi S tñ cõstitui
ad te uonire ut et uiderem te et uiserẽ et tenarẽ eciã
nõ onĩ arbitror cocũ eciã te archriticũ habere exspecta igit
hospitẽ cũ minime edacẽ tũ mimicũ cenis sũptuositri R¬
ad me scribis. adiuuauerẽ ꝙͣtũ possm et iã si ab eo
lesus essem cũ te cantoꝑe uiderẽ eius causa laborare Cum

Expanded text:
ex uno verbo tuo! te adversus me omnia audere gratum est ; ego ex uno verbo tuo! te adversus me omnia audere gratum est ; ego servo et servabo sic enim adsuevi Platonis verecundiam. itaque tectis verbis ea ad te scripsi, quae apertissimis agunt Stoici ; sed illi etiam crepitus aiunt aeque liberos ac ructus esse oportere. honorem igitur K. Martiis. tu me diliges et valebis. se ; sed cum certum sciam, faciam te paulo ante certiorem ; etsi M. Caeparius, cum mihi in silva gallinaria obviam venisset quaesissemque quid ageres, dixit te in lecto esse, quod ex pedibus laborares. tuli scilicet moleste, ut debui, sed tamen constitui ad te venire, ut et viderem te et viserem et cenarem etiam ; non enim arbitror cocum etiam te arthriticum habere. exspecta igitur hospitem cum minime edacem tum inimicum cenis sumptuosiad me scribis, adiuvarem, quantum possem, etiam si ab eo laesus essem, cum te tanto opere viderem eius causa laborare ; cum
Abbreviated transcription (Latin):
utrũq uolo mentẽ pusillã ita appellare ut rutulã nõ licet
bella tectoriola Dic ergo eciã pͥauimẽta isto modo non
potes/. Uideri ig̾ nihil esse uisi ineptias turpitudinẽ. nec
in uerbo esse nec inre: Itaq nusquã esse igit᷑ in u̾bis
honestis obscena ponimꝰ ꝗd enim nõ honestũ ꝟbũ est
diuifior at in ẽ obscenũ cłui respondet int̾ capedonũ hec
ego obscena sũt. Nos autẽ ridicule si dicimꝰ ille patrẽ
strangulauit honorem nõ p̃fam᷑ binde aurelia aliquid
aut lollia honos p̾fandus est ecquidem iã nõ etiam
obscena ꝟba pro obscenis sũt. Bactuit inquid impudẽ¬
ter de p̾sit multo impudentius acqͥ nentrũ est obstenũ
scultoꝵ plena sũt om̃ia tester ꝟbũ honestissimũ in iudicõ
honesti quid ip̃a res mõ honesta. mõ turpis suspendit
flagiciũ est iam erit nudus in balneo nõne prender ha

Expanded text:
utrumque ; volo mentam pusillam ita appellare ut 'rutulam ; non licet. utrumque ; volo mentam pusillam ita appellare ut 'rutulam ; non licet. belle 'tectoriola ; dic ergo etiam 'pavimenta' isto modo ; non potes. Viden igitur nihil esse nisi ineptias, turpitudinem nec in verbo esse nec in re, itaque nusquam esse? igitur in verbis honestis obscena ponimus. quid enim? non honestum verbum est 'divisio'? at inest obscenum, cui respondet 'intercapedo.' num haec ergo obscena sunt? nos autem ridicule: si dicimus 'ille patrem strangulavit,' honorem non praefamur ; sin de Aurelia aliquid aut Lollia, honos praefandus est. et quidem iam etiam non obscena verba pro obscenis sunt. '"Batuit," inquit, impudenter, "depsit" multo impudentius.' atqui neutrum est obscenum. stultorum plena sunt omnia. 'testes' verbum honestissimum in iudicio, ernini' non honesti. quid? ipsa res modo honesta, modo turpis ; suppedit, flagitium est ; iam erit nudus in balneo, non reprehendes.
Abbreviated transcription (Latin):
pellas suo noie ille tectius penẽ ued quia multi fictũ est
tam obscenũ quã id uerbũ quo tu usus es quicqd uulgo
dicit᷑ cũ nocte uoluimꝰ cõuenire. Non obsenũ est memi¬
ni in senatu disertũ consularẽ ita eloqui hanc culpã maio¬
rem an illã dicã potius obsemis nõ inquis Non enim ita
sensit. Non ergo in ꝟbo est. Docui autẽ inre nõ esse nusꝙ
igit᷑ est lib̃is dare oꝑam quã honeste dicit᷑. eciam patrer
rogant filios eius oꝑe nomẽ nõ audent dicere. Bocratẽ
fidib docuit nobilissimus fidicenis connus nocitatꝰ est
Nũ id obseenũ putas cũ loqͥm᷑ tͣ ni nihil flagitu dici¬
mus at cũ bini obscenũ est grecis quidẽ inqͥes nihil est g
in uerbo qm̃ et ego gͥce stio et tamẽ tibi dico bimi idq tu
facis quasi ego grece nõ latine dixerim ruta et mẽta recte

Expanded text:
pellas suo nomine, ille tectius 'penem ; sed, quia multi, factum est pellas suo nomine, ille tectius 'penem ; sed, quia multi, factum est tam obscenum quam id verbum, quo tu usus es. quid, quod vulgo dicitur: 'cum nos te voluimus convenire,' num obscenum est? memini in senatu disertum consularem ita eloqui: 'hanc culpam maiorem an illam dicam?' potuit obscenius? 'non,' inquis ; 'non enim ita sensit.' non ergo in verbo est ; docui autem in re non esse ; nusquam igitur est. 'Liberis dare operam' quam honeste dicitur ! etiam patres rogant filios ; eius operae nomen non audent dicere. Socraten fidibus docuit nobilissimus fidicen ; 'Connus' vocitatus est ; num id obscenum putas? Cum loquimur 'terni,' nihil flagiti dicimus ; at cum 'bini,' obscenum est. 'Graecis quidem,' inquies. nihil est ergo in verbo, quoniam et ego Graece scio et tamen tibi dico 'bini,' idque tu facis, quasi ego Graece, non Latine dixerim. 'ruta' et 'menta' recte
Abbreviated transcription (Latin):
U ut dico placet stoitis suo quãq rem nõe appellare
Sic emni disser᷑ nnihil esse obstenũ nihil turpe dictu Nã
si qd̾ sit in obscenitate flagitiũ idaut inre esse aut en
uerbo nihil esse Eciũ iure nõ est Itaq nõ mõ in romediit
res ip̃a narrat᷑ ut ille in demirgo modo forte nosti tãticũ
memmisti roscur᷑ Ita me destituit nudũ totus est sermo
u̾bis tectus re impudentior. S etiã in tragediis. Quidẽ
cũ eadem res sit qr uerba non sint inhil uideri Turpe er¬
anũ appellas alieno noĩe cur nõ suo pocius. Si turpe estne
alieno quidẽ si nõ est suo potiꝰ caudam antiqui penugi
uocabant. Ex quo est ꝓpt̾ siłitudinẽ poritillus at hodie
penis est in obscenis at uͦ piso ille frugi In annalibus
suis querit᷑. adolestentis penideditos essẽ qͥd̾ tu in epła ap¬

Expanded text:
—sed, ut dico, placet Stoicis suo quamque rem nomine appellare. —sed, ut dico, placet Stoicis suo quamque rem nomine appellare. sic enim disserunt, nihil esse obscenum, nihil turpe dictu ; nam si quod sit in obscenitate flagitium, id aut in re esse aut in verbo ; nihil esse tertium. in re non est. itaque non modo in comoedus res ipsa narratur ut ille in Demiurgo: modo forte—— , Nosti canticum ; meministi Roscium: ita mé destituit núdum—— , totus est sermo verbis tectus, re impudentior, sed etiam in tragoediis. quid escum eadem res sit, quia verba non sint, nihil videri turpe. ere esse non potest. 'anum' appellas alieno nomine ; cur non suo potius? si turpe est, ne alieno quidem ; si non est, suo potius. caudam antiqui 'penem' vocabant, ex quo est propter similitudinem 'penicillus ; at hodie 'penis' est in obscenis. 'at vero Piso ille Frugi in Annalibus suis queritur adulescentis "peni deditos" esse.' quod tu in epistula ap
Abbreviated transcription (Latin):
bones et trudi insequent̾ hi ꝑlebei fuere quos contempuat
cenfeo. Nam pret᷑ hunc. c. carbonẽ quẽdã asy pput
occidit tuus e re .p. carbonũ nemo fuit cognouimus
CN. garbonẽ et eius frẽm scurrã quid his imꝓbius de
hoc amico meo rubrie filio nihil dito tres illi frẽs fuer¬
grauiꝰ.e N. martus carboner martus .p. flacto accusãte
dep̃natꝰ fur magnꝰ ex sicilia gaius accusante.L trasso
tantharius sup̃sisse dr̃ is. et tr pł. seditiosus. et ꝑ asfa¬
tano nim acculisse ex istimatꝰ est. hoc uero qui ly ly ber
pompeio nr̃o est int̾fectus imꝓbior nemo meo iudicio
fuit iã pater eius accusatꝰ. aᵃ antonio futorio atra¬
mento ab solutꝰ putat᷑. Quare ad patres censeo reu̾tare
plebei quã fuerint importuni. uides. Sa¬
stero pato.S. ¶Amo uerecundiã uel potius lib̾tatẽ
loquendi acq hoc zenoni placuit homini me her¬
tule a cuto et si academie nr̃e cum eo magna rixa est¬

Expanded text:
bones et Turdi insequuntur. hi plebeii fuerunt ; quos contemnas bones et Turdi insequuntur. hi plebeii fuerunt ; quos contemnas censeo ; nam praeter hunc C. Carbonem, quem Damasippus occidit, civis e re p. Carbonum nemo fuit. cognovimus Cn. Carbonem et eius fratrem scurram ; quid iis improbius? de hoc amico meo, Rubriae filio, nihil dico. tres illi fratres fuerunt, C., Cn., M. Carbones. Marcus P. Flacco accusante condemnatus, fur magnus, ex Sicilia ; Gaius accusante L. Crasso cantharidas sumpsisse dicitur. is et tr. pl. seditiosus et P. Africano vim attulisse existimatus est. hoc vero, qui Lilybaei a Pompeio nostro est interfectus, improbior nemo meo iudicio fuit. iam pater eius accusatus a M. Antonio sutorio atramento absolutus putatur. qua re ad patres censeo revertare ; plebeii quam fuerint importum vides. amo verecundiam †vel potius libertatem loquendi. atqui hoc Zenoni placuit, homini me hercule acuto, etsi Academiae nostrae cum eo magna rixa est
Abbreviated transcription (Latin):
codem modo. quid enuĩ siłe habet epła aut iudicio aut
contiomi qͥn ip̃a iudicia nõ solemꝰ omĩa tractare uno modo
p̾uatas causas et eas tenuis agimꝰ subtilius captis aut
lemꝰ bed tamen mi paete quid tibi uenit in mentẽ negare
papiriũ quẽ quã umꝙͣ nisi plebeiũ fuisse Euer̾ enim
patricii in morũ genciũ quorũ prĩceps .l. papirius mu¬
gillanus qui consul cũ semꝓnio atratino fuitdtũ an¬
te censor cam eodẽ fuisset ãnis pꝰ. N.c. cccxii bedtũ pa¬
pisu dicebamini. post hũc .xiii. fuete sella curuli ante l.
papirium crassum qui pͥmũ papius est uocari desit usis
secator cũ L. papirio cursore magr̃o equitũ factꝰ ẽ ãnis
ꝑ ꝯ romã conditam. Cccc xui. et quadriẽnio ꝑꝰ consult
cum c. diullo Hunc setutꝰ est cursor hͦ ualde honoratꝰ
deinde L masso e dilicius inde multi massones. quorũ
quidẽ tu om̃̃ patricioꝵ imagines habeas nolo deinde acar¬

Expanded text:
eodem modo. quid enim simile habet epistula aut iudicio aut eodem modo. quid enim simile habet epistula aut iudicio aut contioni? quin ipsa iudicia non solemus omnia tractare uno modo. privatas causas et eas tenuis agimus subtilius, capitis aut lemus. sed tamen, mi Paete, qui tibi venit in mentem negare Papirium quemquam umquam nisi plebeium fuisse? fuerunt enim patricii minorum gentium, quorum princeps L. Papirius Mugillanus, qui censor cum L. Sempronio Atratino fuit, cum ante consui cum eodem fuisset, annis post R. c. cccxii; sed tum Papisii dicebamini. post hunc xiii fuerunt sella curuli ante L. Papirium Crassum, qui primum Papisius est vocari desitus. is dictator cum L. Papirio Cursore magistro equitum factus est annis post Romam conditam ccccxv et quadriennio post consui cum K. Duilio. hunc secutus est Cursor, homo valde honoratus ; deinde L. Masso aedilicius ; inde multi Massones. quorum quidem tu omnium patriciorum imagines habeas volo. deinde Car
Abbreviated transcription (Latin):
preter ius feruens nihil potuit imuitari-
Lec igit᷑ est nũc uita nr̃a mane salutamꝰ domi et bonos ui¬
ros multos tristis et hos letos uictores qui me quidẽ poffi¬
ciose et ꝑ amant̾ obseruant ubi salutatio de fluxit lr̃s
me in uoluo aut scribo aut lego. Iemi ut ecrã qui me au¬
diunt quasi doctũ hominẽ qr paulo sum ꝙ ip̃i doctior ãde
corꝑi om̃e tempus datur patriã eluxit iã et guius et
diutius ꝙͣ ulla mat̾ unicũ filiũ sed cura si me amas ut
ualeas ne ego te lacente bona tua cõmedẽ statiui enũ tibi
ne egroto quidem partere. Oco¬
Itero paeto s. ¶In tandẽ in sanire uideris qd̾ mittere
uerboꝵ meoꝵ ut scribis fulminatũ insanires sicut¬
sequi nõ posses. Qũ uero eciã iuncas me p̾us irridens ꝙ̃
te oportet Quare mhil tibi opus est illud atritabea
s potuis. Na noteyt ala. meum uerũtamẽ quid tibi ego
uideor in epłis nõne plebeio sermone agere tetũ nec ẽni sꝑ

Expanded text:
praeter ius fervens nihil non potuit imitari. praeter ius fervens nihil non potuit imitari. haec igitur est nunc vita nostra: mane salutamus domi et bonos viros multos, sed tristis, et hos laetos victores, qui me quidem perofficiose et peramanter observant. Ubi salutatio defluxit, litteris me involvo, aut scribo aut lego ; veniunt etiam qui me audiunt quasi doctum hominem, quia paulo sum quam ipsi doctior. Inde corpori omne tempus datur. patriam eluxi iam et gravius et diutius quam ulla mater unicum filium. sed cura, si me amas, ut valeas, ne ego te iacente bona tua comedim ; statui enim tibi ne aegroto quidem parcere. ain tandem? insanire tibi videris, quod imitere verborum meorum, ut scribis, 'fulmina'? tum insanires, si consequi non posses ; cum vero etiam vincas; me prius inrideas quam te oportet. qua re nihil tibi opus est illud a Trabea, sed potius apo/teugma meum. verum tamen quid tibi ego videor in epistulis? nonne plebeio sermone agere tecum? nec enim semper
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ uirũ nõ eum quẽ tu es solitꝰ ꝓmulsi de conficere in¬
tegrã famã ad onũ affero. Itaq usq ad assum uitilinũ
oꝑa ꝑducit᷑ illa mea quã solebas antea laudare o homi¬
re p. curã cogitationẽ de dicenda in senatu sentẽtia cõmẽ¬
tatione causarũ abiecimꝰ inepycurinos adu̾ sarii nostri
causa traiecimꝰ. Nec tuimen ad hãc in solentiã sed ad
illã tuã lanticiã ueterẽ dico cũ in sũptũ habebas. Et si
nũqmͣ plura p̾dia habiusti proinde te para rũ hoĩe et eda¬
ti tibi res est et qui iam aliquid intellegat. o ciaas¬
eis. autẽ hoĩes scis qmͣ insolentes sint dedicende tibi st̾
sportelle et arto lagyni tui nos iã exartis habemꝰ tantũ
uerrium tuũ et canullum quã mundicia honnẽs qua
elegancia uotare sepius audeama. S uide audaçiã etiã
hyrcio tenã dedi sine ꝑauone tamẽ in ea tena cotus meg

Expanded text:
quem virum! non eum, quem tu es solitus promulside conficere ; inquem virum! non eum, quem tu es solitus promulside conficere ; integram famem ad ovum adfero, itaque usque ad assum vitulinum opera perducitur. illa mea, quae solebas antea laudare, 'O homire p. curam, cogitationem de dicenda in senatu sententia, commentationem causarum abiecimus, in Epicuri nos, adversari nostri, castra coniecimus, nec tamen ad hanc insolentiam, sed ad illam tuam lautitiam, veterem dico, cum in sumptum habebas ; etsi numquam plura praedia habuisti. proinde te para; cum homine et edaci tibi res est et qui iam aliquid intellegat oyimaqei=s autem homines scis quam insolentes sint ; dediscendae tibi sunt sportellae et artologam tui. nos iam †ex artis tantum habemus, ut Verrium tuum et Camillum qua munditia homines, qua elegantia! vocare saepius audeamus. sed vide audaciam ; etiam Hirtio cenam dedi, sine pavone tamen. in ea cena cocus meus
Abbreviated transcription (Latin):
bideo te bona ꝑdidisse spero idem istut familiaris tuos fac¬
tam iitde te est ñ prouides potes mulo isto quẽ zeligͫ
eut in ludo tanꝙ hy¬
sequetur. Uala¬
Credis remitulo apparatu sig̃ balbũ fuisse contentũ
hoc uideus dicere. cũ reges tã sint continẽtes multo
mgie consularis esse oportere nescis me ab illo oĩa expis¬
ratit recta enini a porta domũ meã uenisse neq hoc
e auus adte affera nõ mnꝰ elegantie Pmauti opl¬
nio peto a te ne pluris esse haltos quã disertos putet
me cotidie aliud exalio impedit sed si me expediero ut
m ista loca uenire possim nõ cõmittam ut te se roma
certiorem factum putes/ Yal Oco¬
et qd̾ ip̃e risi et qd̾ te intellexi iam posse ridere. Ne auten
a te ut scurrã uellitẽ malis oneratũ esse non moleste tuli
illud. doleo in ista loca uenire me ut constituerã nõ po¬
tuisse habuisses enim non hospitem s concubernalẽ at

Expanded text:
video te bona perdidisse ; spero idem istuc familiaris tuos. acvideo te bona perdidisse ; spero idem istuc familiaris tuos. actum igitur de te est, nisi provides. potes mulo isto, quem tibi rerit in ludo tasequetur. tacedis ; tenuiculo apparatu significas Balbum fuisse contentum. hoc videris dicere, cum reges tam sint continentes, multo magis consularis esse oportere. nescis me ab illo omnia expiscatum ; recta enim a porta domum meam venisse neque hoces, auris ad te adferam non minus elegantis ; sin autem obsonio, peto a te ne pluris esse balbos quam disertos putes. me cotidie aliud ex alio impedit ; sed si me expediero ut in ista loca venire possim, non committam ut te sero a me certiorem factum putes. dupliciet quod ipse risi et quod te intellexi iam posse ridere ; me autem a te ut scurram velitem malis oneratum esse non moleste tuli ; illud doleo, in ista loca venire me, ut constitueram, non potuisse ; habuisses enim non hospitem sed contubernalem. at
Abbreviated transcription (Latin):
nere insi forte mori melius fuit in lectulo fateor s nõ
actidit matie non fui. Ceti quidẽ pompeiꝰ lentulut
tuue scipio afraniue. fede periere Ex cato p̾clare iami
istuc quidẽ cum uolemꝰ licebit. demꝰ mõ operã ue tã
necesse nobis sit quã illi fuit id quod aginiꝰ. Ergo hoc
pͥmũ sequit᷑ illud ip̃e melior sic pͥmũ ualitudine quã
mrnussis excitatõib amiserã demde ip̃a illa si qͣ fuit
in me facultas or̃onis nisi me ad has ex̾cita coẽr retulisfẽ
exaruisset Extremũ illud est. qd̾ tu nestio an p̾mrũ pn¬
tes pluris iam pauones confeci quãtũ pullor colũbinos
cu int te bateriano uire delectat ego i luc hyrciano
hemi iggit᷑ si uir es et diste t poactoaien ac qͣs q̃rie
et si sus mineruã. ⁊ quomodo uideo si estimatões tuast
uendere non potes. neq ollam denarioꝵ implere romã tibi
auittandũ est batuis est hic cruditate qmͣ istie fame

Expanded text:
re ; nisi forte mori melius fuit. in lectulo, fateor, sed non re ; nisi forte mori melius fuit. in lectulo, fateor, sed non accidit ; in acie non fui ; ceteri quidem, Pompeius, Lentulus tuus, Scipio, Afranius foede perierunt. at Cato praeclare. iam istuc quidem, cum volemus, licebit ; demus modo operam ne tam necesse nobis sit, quam illi fuit, id quod agimus. ergo hoc primum. sequitur illud: ipse melior fio primum valetudine, quam intermissis exercitationibus amiseram ; deinde ipsa illa, si qua fuit in me, facultas orationis, nisi me ad has exercitationes rettulissem, exaruisset. extremum illud est, quod tu nescio an primum putes: pluris iam pavones confeci quam tu pullos columbinos. tu istic te Hateriano iure delectas, ego me hic Hirtiano. veni igitur, si vir es, eetsi sus Minervam, †sed quo modo video. si aestimationes tuas vendere non potes neque ollam denariorum implere, Romam tibi remigrandum est ; satius est hic cruditate quam istic fame.
Abbreviated transcription (Latin):
oxplorati nihil haberem nec tibi sollicitudinẽ ex Dubi¬
tatione mea nec spemi ex affirmatione afferre nolui.
Illud tamen asscribam quod est uerissimũ. mehis tempo¬
dibus ad huc deisto ꝑiculo mhilaudisse. Tu tauiẽ pro
tua sapĩa debebis optare optima cogitare difficilli ma
ferre quecũq erunt.¬
tusculano p̾terea qd̾ discipulos obiuiam miserã
Ut eadem me quã maxliae conciliarẽt familiari suo
accepi tuas lras plenissimas suauitatis Ex quis intellexi
probari tibi meũ consiliũ qd̾ ut dyonisius tyrãnus cum
Prcocusis pulsus est et cornchi dicit ludũ aperuisse
Dic ecto sublatis iudiciis. amisso regno forensi ludĩa
quasi habere teperim quid queris /Me quoq delectat rõ¬
quĩ miuta enim consequor pprimũ id qd̾ maxĩe nt̃
oprs est mimĩo mead ħ temꝑa id cuirsmodi sit nestio
cantũ bideo nullius adhuc consilio me huit ante pone¬

Expanded text:
, sed, cum explorati nihil haberem, nec tibi sollicitudinem ex dubi, sed, cum explorati nihil haberem, nec tibi sollicitudinem ex dubitatione mea nec spem ex adfirmatione adferre volui. illud tamen adscribam, quod est verissimum, me his temporibus adhuc de isto periculo nihil audisse. tu tamen pro tua sapientia debebis optare optima, cogitare difficillima, ferre quaecumque erunTusculano, propterea quod discipulos obviam miseram ut eadem me quam maxime conciliarent familiari suo, accepi tuas litteras plenissimas suavitatis ; ex quibus intellexi probari tibi meum consilium, quod, ut Dionysius tyrannus, cum Syracusis pulsus esset, Corinthi dicitur ludum aperuisse, sic ego sublatis iudiciis, amisso regno forensi ludum quasi habere coeperim. quid quaeris? me quoque delectat consilium ; multa enim consequor. primum, id quod maxime nunc opus est, munio me ad haec tempora. id cuius modi sit nescio ; tantum video, nullius adhuc consilium me huic antepone
Abbreviated transcription (Latin):
uolent qui ualebunt. Ualebũt autẽ semꝑ arma satis ig
nobis esse debet/ quicquid conceditur. hoc si qui pati
non potuit mori debuit uegentẽ quidẽ agrũ et capena¬
tem metiũt᷑. hoc nõ longẽ ab est a tustulano. Nihil tñ
timeo Eruor dũ licet.opto ut semꝑ liteat si id minus
contigerit tñ qm̃ ego nir fortis idẽ qd̾ philo sophus
iuere pulcherrimũ duxi nõ possum eũ nõ diligere
cuiꝰ beneficio id consecutus sum. qui si cupiat esse ⁊ ẽ
p. qualẽ fortasse et ille uult et oñis optare debenus
ded faciat tamẽ nõ habet ita se cũ multis collegaũ si
longius progredior. Scribo enii ad te hot tanien scito
nõ mõ me qui consiliis nõ int̾ sum s ne ip̃m quidẽ prĩ¬
cipem stire quid futurũ sit. Nos enim illi seruimꝰ ĩpẽ
temꝑib ita nec ille quid tempa postulatura sint. net
nos quid ille cagitet scire põssumꝰ. hec tibi antea nõ re¬

Expanded text:
volent, qui valebunt ; valebunt autem semper arma. satis igitur volent, qui valebunt ; valebunt autem semper arma. satis igitur nobis esse debet, quicquid conceditur. hoc si qui pati non potuit, mori debuit. Veientem quidem agrum et Capenatem metiuntur ; hoc non longe abest a Tusculano ; nihil tamen timeo. fruor dum licet, opto ut semper liceat; si id minus contigerit, tamen quoniam ego vir fortis idemque philosophus vivere pulcherrimum duxi, non possum eum non diligere, cuius beneficio id consecutus sum. qui si cupiat esse rem p., qualem fortasse et ille vult et omnes optare debemus, quid faciat tamen non habet ; ita se cum multis conligavit. sed longius progredior ; scribo enim ad te. hoc tamen scito non modo me qui consiliis non intersum sed ne ipsum quidem principem scire quid futurum sit ; nos enim illi servimus, ipse temporibus. ita nec ille, quid tempora postulatura sint, nec nos, quid ille cogitet, scire possumus. haec tibi antea non re
Abbreviated transcription (Latin):
sustlidli solebam eiũ antea delibitari oleis et lucanicis¬
tuis sed qui hec loqͥmur licrat modo isto uenire. tũ uͦ uolo
enim ab stergere animi tui metũ. ad tyrotarichũ anti¬
na et curasti diligent᷑ et scripsi facetissime. Itaq prito
me p̾t̾ͥmissurũ salis enim satis est sanmonum parũ .x¬
esse qui cũ balbus nuĩt apud te fuerit ex me que¬
ras quid de istis municipiis et agrie futurũ puter
quasi aut ego quicquã stiam quod iste nestiat. aut
si quid aliquando scio non ex isto soleam scire ĩmo uero
si me anras tu fac ut scrain quid de nobis futurã sit
habiusti enĩ in ta ꝑtãte ex quo nel ex sobrio uel certe
ex ebrio stire posses ded ego ista mi pete nõ quero f
pͥmũ qr delucro ꝓpe ia quãdrienniũ uiuimꝰ siaut hot
lucrũ est aut hec uita suꝑstitem rei .p. uiuere. deinde qd̾
stire quoq mihi uideor quid futurũ sit fiet em̃ qd̾ cũq

Expanded text:
sustuli ; solebam enim antea debilitari oleis et lucanicsustuli ; solebam enim antea debilitari oleis et lucanictuis. sed quid haec loquimur? liceat modo isto venire. tu vero volo enim abstergere animi tui metum ad tyrotarichum antina et curasti diligenter et scripsisti facetissime ; itaque puto me praetermissurum ; salis enim satis est, sannionum parues qui, cum Balbus noster apud te fuerit, ex me quaeras quid de istis municipiis et agris futurum putem? quasi aut ego quicquam sciam quod iste nesciat, aut, si quid aliquando scio, non ex isto soleam scire. immo vero, si me amas, tu fac ut sciam, quid de nobis futurum sit ; habuisti enim in tua potestate, ex quo vel ex sobrio vel certe ex ebrio scire posses. sed ego ista, mi Paete, non quaero, primum quia de lucro prope iam quadriennium vivimus, si aut hoc lucrum est aut haec vita, superstitem rei p. vivere ; deinde quod scire quoque mihi videor, quid futurum sit. fiet enim quodcumque
Abbreviated transcription (Latin):
si forte ad uot omĩa ꝑferunt᷑ illos apud me declamitare
me apud illos tenitare tuautẽ qd mihi bonã copia me
uires in hil est tu eiũ cũ rem habebas questiculis te fa¬
ciebat attentiorẽ nr̃ cũ tam equo animo bona ꝑdas. non
eo sit consilio ut cum me hospicio recipias estimationẽ
te aliquã putes acciꝑe etiam hec lenior est plaga ab a¬
mico qui a debitorẽ. Nec tamen eas cenas quero ut ma¬
gne reliquie fiant qd̾ erit magni ficũ sit et lautũ me¬
uiu te nihi phameae cenã narrare temꝑius fiãt cetere
codem modo. Nd̾ si ꝑ seueras me ad matris me tenã reuo¬
care feram id quoq uolo enim uidere animũ qͥ mͥ audeat
ista que scribis apponere ut eciã polypũ niniani iouis
similẽ mihi crede nõ audebis aute meũ aduentũ fama
ad te de mea noua laudicia ueni et eã tu extimestes neq
est qd in promulside spei ponas aliquid quam totan

Expanded text:
si forte ad vos omnia perferuntur, illos apud me declamitare, si forte ad vos omnia perferuntur, illos apud me declamitare, me apud illos cenitare. tu autem quod mihi bonam copiam eiures nihil est ; tum enim, cum rem habebas, quaesticulis te faciebat attentiorem, nunc, cum tam aequo animo bona perdas, † non eo sis consilio, ut, cum me bospitio recipias, aestimationem te aliquam putes accipere ; etiam haec levior est plaga ab amico quam a debitore. nec tamen eas cenas quaero, ut magnae reliquiae fiant ; quod erit, magnificum sit et lautum. memini te mihi Phameae cenam narrare. Temperius' fiat, cetera eodem modo. quod si perseveras me ad matris tuae cenam revocare, feram id quoque ; volo enim videre animum qui mihi audeat ista, quae scribis, apponere aut etiam polypum miniati Iovis similem. mihi crede, non audebis ; ante meum adventum fama ad te de mea nova lautitia veniet ; eam tu extimesces. neque est quod in promulside spei ponas aliquid ; quam totam
Abbreviated transcription (Latin):
Ita sit ut et confiliorũ suꝑiorũ conscia et pͥsentis tꝑ ie
moderatione me consoler et illã accis similitudinẽ nõ quẽ
iam ad muidiam sedad fortunã transferam quã existimo
leuem et imbetillem abanimo firmo et gͣui tauꝙͣ flut¬
tum a saxo frangi oportere. et enim cũ ꝑlena suit moni¬
menta grecorũ.squẽadmodũ sapientissimi uiri regra
tuleruit uel athenis uel syracufis cũ seruientib suis
ciuitatib fuerint ip̃i quodãmodo liberi ego me nõ pi¬
tem tueri meum statũ sic posse ut neq offendã aĩmũ
ciuusꝙͣ nec frangam dignitatẽ meã. Nũc uenio ad
solebat atellanũ.sed et nũc fit in unũ intro duxisti quẽ
tu nuhi popilliũ quẽ denariũ narras quã nr̃o pria¬
tarichi patina fatilitate mea ista ferebant᷑ antea ñt
mutata res est hyrciũ ego et dolabellã dicendi disci¬
pulos habeo cenaudi magistros. Pnto enĩ te audisse

Expanded text:
ita fit ut et consiliorum superiorum conscientia et praesentis temporis ita fit ut et consiliorum superiorum conscientia et praesentis temporis moderatione me consoler et illam Acci similitudinem non modo iam ad 'invidiam,' sed ad fortunam transferam, quam existimo levem et imbecillam ab animo firmo et gravi 'tamquam fluctum a saxo frangi' oportere. etenim cum plena sint monumenta Graecorum quem ad modum sapientissimi viri regna tulerint vel Athenis vel Syracusis, cum servientibus suis civitatibus fuerint ipsi quodam modo liberi, ego me non putem tueri meum statum sic posse ut neque offendam animum cuiusquam nec frangam dignitatem meam? nunc venio ad solebat, Atellanam sed, ut nunc fit, mimum introduxisti. quem tu mihi †popillium, quem †denarium narras, quam tyrotarichi patinam? facilitate mea ista ferebantur antea ; nunc mutata res est. Hirtium ego et Dolabellam dicendi discipulos habeo, cenandi magistros ; puto enim te audisse,
Abbreviated transcription (Latin):
dauit sic fit ut siquid pret̾a de me audiat nõ audiendũ
putaet. Quã obrem de nomao tuo nihil utor et si posuisti
loco uersus actianos sed que est muidia aut quid mihi nõ
inuideri potest uerũ fac esse omĩa sic uidco philo so phis
ꝑ lacuisse his qui mͥ soli uident᷑ nm ututid tenere mibi
esse sapientieꝰ prestare nisi culpã qua in uideor duplicit
carere et qdͥ ea sensermm q̃ rectissima fuerũtet que cand
uiderem psidii non satis esse ad ea ꝓptinẽda iurib certandũ
cũ ualentiorib nõ putarim. Ergo mofficio boni ciuite
certe non sum repͥhendendꝰ Reliquũ est ne qid stulte
ne quid temere dicam ut faciam contra potentet quoqꝙ
puto esse sapientis deta uero quid quisq me dixisse di¬
tat aut quomodo ille accipiat aut qua fide mecũ uiuiãt
hi qui me assidue colunt et obseruant p̾stare non possũ.

Expanded text:
davit. sic fit ut, si quid praeterea de me audiat, non audiendum davit. sic fit ut, si quid praeterea de me audiat, non audiendum putet. quam ob rem Oenomao tuo nihil utor ; etsi posuisti loco versus Accianos. sed quae est 'invidia,' aut quid mihi nunc invideri potest? verum fa,c esse omnia ; sic video philosophis placuisse iis, qui mihi soli videntur vim virtutis tenere, nihil esse sapientis praestare nisi culpam. qua mihi videor dupliciter carere, et quod ea senserim quae rectissima fuerunt, et quod, cum viderem praesidi non satis esse ad ea obtinenda, viribus certandum cum valentioribus non putarim. ergo in officio boni civis certe non sum reprehendendus. reliquum est ne quid stulte, ne quid temere dicam aut faciam contra potentis. id quoque puto esse sapientis. cetera vero, quid quisque me dixisse dicat, aut quo modo ille accipiat, aut qua fide mecum vivant ii qui me assidue colunt et observant, praestare non possum.
Abbreviated transcription (Latin):
Ut enim olim arbitrabar esse meum libere laqui cuirit
oꝑa esset in ciuitate lib̾tas. Sic ea nĩ amissa mhiloꝰ qͣ
qd̾ offendat aut illius aut eoꝵ qui ab illo diligunt᷑ uo¬
untatẽ effugere aut si uelim nõ nulloꝵ acute aut
facete dictoꝵ opinionẽ fama ingeni mhi est abiciẽ¬
da. qd si id possem nõ recusarem. s tamẽ ip̃e cesar habet
se iudico facile diceret. hic uersus płauti nõ est. hic est
qd̾ tritas aures haberet in tantis generib poterã et con¬
suetudine legendi. Sic audio cesarem cũ uolumĩa Iam
confecerit. Aro de erala tcopon. siqd̾ ad ferat᷑ ad eũ
pro meo: qd̾ meumi nõ sit reitere solere. qd̾ eo nũc ma¬
gis facit qr uiuũt mecũ fere condie illius fauuliares
nicidunt autem in sermone uario multa que fortasse
illis cũ dixi nec in littãta nec in sulsa esse uideant᷑᷑ Hec
ad illũ cum reliquis actis ꝑferuntur Ita enĩ ut ip̃e man¬

Expanded text:
ut enim olim arbitrabar esse meum libere loqui, cuius ut enim olim arbitrabar esse meum libere loqui, cuius opera esset in civitate libertas, sic ea nunc amissa nihil loqui quod offendat aut illius aut eorum, qui ab illo diliguntur, voluntatem. effugere autem si velim non nullorum acute aut facete dictorum opinionem, fama ingeni mihi sit abicienda ; quod si id possem, non recusarem. sed tamen ipse Caesar habet se iudico, facile diceret: 'hic versus Plauti non est, hic est,' quod tritas auris haberet notandis generibus poetarum et consuetudine legendi, sic audio Caesarem, cum volumina iam confecerit apofqegma/twn, si quod adferatur ad eum pro meo quod meum non sit reicere solere ; quod eo nunc magis facit, quia vivunt mecum fere cotidie illius familiares. incidunt autem in sermone vario multa, quae fortasse illis, cum dixi, nec inlitterata nec insulsa esse videantur ; haec ad illum cum reliquis actis perferuntur ; ita enim ipse man
Abbreviated transcription (Latin):
ad istorũ beniuolenciã contiliandũ et eligendũ sũmo
studio me consecutũ esse. nec frustra ut arbitror sic enĩ
color sic obseruor ab omib his qui a cesare diligunt
ut ab his me amari. Putẽ nã et si nõ facile diiidica᷑
amor uerus et fictus nisi aliqͥd mridit eiusmodi tp̃c
ut quasi aurũ igni sic beniuolencia fidelis ꝑiculo ali¬
quo ꝑspici possit. Cetͬa sunt signa coĩa. S ego uno utor
argumento. quã obrem me exanimo uereq arbitrer di¬
ligi qr et nr̃a fortuna ea est et illoꝵ ut simulandi
causa nõ sit. De illo autẽ quẽ pener est om̃is ptãs
nihil uideo qd timeã iisi qd omĩa sũt incerta cũ iure
discessum. Nec prestari quicquã potest quare futurĩ
sit. qd̾ positũ est in alt̾iꝰ uolinitate ne dicã libidine si
tauien eius ipsius nulla re a me offensus est animus
Est eñadhibita in ea re ip̃a sũma a nobis moderatio

Expanded text:
ad istorum benevolentiam conciliandam et conligendam, summo ad istorum benevolentiam conciliandam et conligendam, summo studio me consecutum esse, nec frustra, ut arbitror ; sic enim color, sic observor ab omnibus iis, qui a Caesare diliguntur, ut ab iis me amari putem ; nam etsi non facile diiudicatur amor verus et fictus, nisi aliquod incidit eius modi tempus, ut quasi aurum igni sic benevolentia fidelis periculo aliquo perspici possit ; cetera sunt signa communia, sed ego' uno utor argumento quam ob rem me ex animo vereque arbitrer diligi, quia et nostra fortuna ea est et illorum ut simulandi causa non sit. de illo autem, quem penes est omnis potestas, nihil video quod timeam, nisi quod omnia sunt incerta, cum a iure discessum est, nec praestari quicquam potest quale futurum sit, quod positum est in alterius voluntate, ne dicam libidine. sed tamen eius ipsius nulla re a me offensus est animus ; est enim adhibita in ea re ipsa summa a nobis moderatio.