comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
co magis p̾sbit̾o qui oĩum ur̃m curam
gerit. Ut gͦ cuncta ista seruẽtur ⁊ siqͥd
seruatũ minꝰ fu̾it. ñ negligent̾ p̾t̾eatur.
s ut emendand̾ corrigend̾q curet᷑. ad
p̾poĩtum p̾cipue ꝑtinebit. ut ad p̾sbit̾um
cui est apud uos maior auctoritas referat
qd̵ modũ uł uires ens extedit. Ip̃e uero
qui uob̾ pͥest. nõ se existim potestate do¬
minante s caritate seruiente felicem.:
¶Honcee corã uobis p̾latus sit nobis. ti¬
ur̃is. Circa om̃s se ip̃m bouoꝵ oꝑum p̾¬
beat exemplũ. corripiat ĩ quietos. ꝯsole¬
tur pusiliamines suscipiat ĩfirmos. pa¬
tiens sit ad om̃s. Discipliuã libens hẽat.
metuendus ĩponat. ⁊ quãuis utrumq
sit necessearium: tam̃ plus a uobis ama¬
ri appetat ꝙͣ tuueri. semꝑ cogitans d̾o̾ se
ꝓ uobis redditurũ ẽẽ rõnem. Unde uos
magis obediendo nõ solũ ur̃i. s ⁊̃ ip̃ius¬
miseremini: qui ĩter uos qnͣto ĩ i lo¬

Expanded text:
to magis presbytero qui omnium vestrum curam to magis presbytero qui omnium vestrum curam gerit. Ut ergo cuncta ista serventur, et si quid servatum minus fuerit, non negligenter praetereatur, sed ut emendandum corrigendumque curetur, ad praepositum praecipue pertinebit, ut ad presbyterum, cujus est apud vos major auctoritas, referat quod modum vel vires ejus excedit. Ipse vero qui vobis preest non se existimet potestate dominante set caritate serviente felicem Honore coram vobis prelatus sit vobis tris Circa omnes se ipsum bonorum operum prebeat exemplum Corripiat inquietes consoletur pusillanimes suscipiat infirmos ens sit ad omnes Disciplinam lib habeat metuendus imponat et quamvis utrumque sit necessarium tamen a vobis  plus amari appetat quam timeri semper cogitans deo se pro vobis redditurum esse rationem Unde vos magis obediendo non solum vestri set et ipmiseremini, quia inter uos quanto in lo
Abbreviated transcription (Latin):
de.⁊ betis. Melior est aut̃ qui quannus
i lo sra sepe tẽptetur. tamen ĩpetrare
festinat ut sibi dimittat. cuise fecisse
agnoscit ĩuiriam. ꝙͣ qui tardius irastĩ¬
tur. ⁊ ad ueniam petendam tardius
re ueniain⁊ aut nõ ex ammope
sine cã est ĩ monast̾io. etiam¬
si inde nõ ꝓitiatur Proinde uob̾ au̾bis
duriorib parcite. Que si emissa fu̾int
eat ex ip̃o ore proferre medicãmenta ⁊
unde fca st̃ uuln̾a. Quando autẽ nece¬
ssitas discipline morib cobere̾ndis dicere
uos dura uerba complłit. si ⁊̃ ip̃i modũ
uos ex uecessitate excessisse sentitis. non
a nobis exigitur. ut a uobis subditis ue¬
niam postuletis. ne apud eos quos oport
ẽẽ subiectos. dũ nimiũ seruatur huilitaᷤ:
regendi frangatur auctoritas. S tamẽ
petenda est uenia ab omniũ dño. qui
quanta beniuolentia diligatis. Non aut̃̾
carnalis s sp̃ualis ĩter uos debet ẽ eẽ di¬

Expanded text:
debetis. Melior est enim qui quamvis debetis. Melior est enim qui quamvis ira saepe tentatur, tamen impetrare festinat ut sibi dimittat, cui se fecisse agnoscit injuriam, quam qui tardius irascitur, et ad veniam petendam difficilius tere veniam, aut non ex animo petit, sine causa est in monasterio, etiamsi inde non projiciatur. Proinde vobis a verbis durioribus parcite; quae si emissa fuerint eat ex ipso ore proferre medicamenta, unde facta sunt vulnera. Quando autem necessitas disciplinae in moribus coercendis, dicere vos verba dura compellit, si etiam ipsi modum vos excessisse sentitis, non a vobis exigitur ut a vobis subditis veniam postuletis, ne apud eos quos oportet esse subjectos, dum nimium servatur humilitas, regendi frangatur auctoritas: sed tamen petenda est venia ab omnium Dipitis, quanta beniuolentia diligatis. non autem carnalis sed spiritalis inter uos debet esse di
Abbreviated transcription (Latin):
uisserit ire debebit Egrotantiũ cura
sine post egͥtudinẽ refitiendoꝵ. siue ali¬
qua ĩbecillitate. ⁊̃ siue febrib laboranti¬
um uni alicui debet ĩiuugi᷑ ut ip̃e de
cellario petat ꝙ cuiq opus ẽẽ ꝓspex̾it
Siue autem qui cellario. sine qui uesti¬
b. siue qui codicib p̾pomint᷑ sine m᷑ui¬
ure seruiant fr̾ib suis. Codices certa
hora singłis dieb petantur. Extra hor¬
custodia st̃ que poscunt᷑. lites autẽ
nullas hẽatis ad quã celerrime finia¬
tis. ue ira cresa crescat ĩ odiũ. ⁊ trabem
faciat de festuca: ⁊ aĩam faciat homi¬
cidam. Sic .n. legitis. Qui odit frẽm
suũ homicida ͤ. Quiq conuitõ uł male¬
dicto uł ⁊̃ cͥminis obiectu aliquẽ lesit.¬
nemin̾it sat̾factõne quantotius curare
qd̃ fecit. ⁊ ille qui lesus eit sine discep¬
catõne dimitt̾e. Si autẽ ĩ uicem se lese¬
rint : ĩuicem sibi debita relaxire debe
crebriores habebitis : tanto saniores hr̃e

Expanded text:
it. Aegrotantium cura, sive post aegritudinem reficiendorum, sive aliqua imbecillitate etiam sine febribus laborantium, uni alicui debet injungi, ut ipse de cellario petat quod cuique opus esse perspexerit. Sive autem qui cellario, sive qui vestibus, sive qui codicibus praeponuntur, sine murmure serviant fratribus suis. Codices certa hora singulis diebus petantur: extra horcustodia sunt que poscuntur Lites autem nullas habeatis aut quam celerime finiatis ne ira crescat in odium et trabem faciat de festuca et anima  faciat homicidam sic etiam legitis qui odit fratrem suum homicida est Quicumque convicio vel maledicto vel etiam criminis obiectu aliquem leserit  satisfactione quantotquod fecit, et ille qui laesus est, sine disceptatione dimittere. Si autem invicem se laeserint, invicem sibi debita relaxare debebcrebriores habetis, tanto saniores habere
Abbreviated transcription (Latin):
cor meũ: reqͥescat ĩte dꝰ meꝰ. aĩa mea ꝯten¬
plet᷑ ĩ m̃etis excessu. cant laudes tuas ĩ¬
ꝯfugiat at̃a mea sb̾ u̾bra alaꝵ tuaꝵ ab
estib cogitatõnũ hꝰ scłi. repauset ĩ te cor
ti uͭ lib̾is g̾ssib ĩ grediat᷑ ad te ⁊ requies¬
cat ĩ te ⁊ reficiat᷑ ate pane celesti. Tues
eñi panis ⁊ fons uite. tu lum̃ claritatis
et̾ne. tu oĩa ex qͥb uiuũt recti qui di¬
ligunt te. d̾s lumͦ cordiũ te uidentim
te q̃rentiũ. ut scõ tui amori ĩħeant. ue
ni ĩ cor meũ. ⁊ ab ub̾tate uoluptatis tue
ĩ ebͥa illd̾. ut obluuscat᷑ ista tp̃ralia. Pu¬
det ac pig me talia pati qͥlia m̃dꝰ liste
eam : aut cui alt̾i p̾t̾ te clamabo. ab

Expanded text:
cor meum. Requiescat in te, Deus meus, anima mea, contempletur te in mentis excessu, cantet laudes tuas Confugiat mens mea sub umbram alarum tuarum ab aestibus cogitationum hujus saeculi. Repauset in te cor i, ut liberis gressibus ingrediatur ad te, et requiescat in te, et reficiatur de te pane coelesti. Tu es enim panis et fons vitae. Tu lumen claritatis aeternae. Tu omnia, ex quibus vivunt recti, qui diligunt te. Deus lumen cordium te videntium, te quaerentium, ut sanct in cor meum, et ab ubertate voluptatis tuae inebria illud, ut obliviscar ista temporalia. Pudet ac piget me talia pati, qualia mundus iste eam, aut cui alteri praeter te clamabo? Ab
Abbreviated transcription (Latin):
enim boua qd̃ om̃s mͥ lib̾ent̾ obediant:
nec ĩuenturus sum aliquos hr̃e aliqͥd.
uisi aliqua necessitate religiouis nõ
octasione cupiditatis. Quod ego eg̃o
post epiphaniã caritati ur̃e in dñiuo
luntate niniciabo. Et quomodo litem fi¬
mero int̾ duos fr̃es filios prb̾ri ianu¬
arii: nõ uobis tacebo. Multa locutus sũ
Date ueniam loquati senectutit s timide
ĩfirmitati. Ego isitut uidetis ꝑ etatẽ mͦ
senui. ꝑ infirmitatẽ corporis olim sum se
nex. Tam̾ si deo placet qd̃ dixi modo ip̃e
dat uires. Non uos desero: Orate ꝓ me
ut qnͣtum inest anima in ħ corꝑe. ⁊ quales¬
cumq uires suppetunt: in u̾bo dei serui¬

Expanded text:
enim bona, quod omnes mihi libenter obediant, nec inventurus sum aliquos habere aliquid, nisi aliqua necessitate religionis, non occasione cupiditatis. Quod ergo egero, post epiphaniam charitati vestrae in Domini voluntate nuntiabo. Et quomodo litem finiero inter duos fratres, filios presbyteri Januarii, non vobis tacebo. Multa locutus sum, date veniam loquaci senectuti, sed timidae infirmitati. Ego, sicut videtis, per aetatem modo senui: sed per infirmitatem corporis, olim senex fui, tamen si Deo placet quod dixi, modo ipse det vires, non vos desero. Orate pro me, ut quantum inest anima in hoc corpore, et qualescunque vires suppetunt, in verbo Dei servi
Abbreviated transcription (Latin):
forte nolunt quib nõ sufficit deus ⁊
eccła eiꝰ. maneant ubi uolunt. ⁊ uͥ pos¬
sunt: nõ eis aufero clericatum. No¬
lo hr̃e ypocͥtas. Malũ est. Quis nesciat
malũ est cad̾e a ꝓpoĩto. s penis est simu¬
lare ꝓpoĩtum. Lcte dico Audite. Qui
societatẽ ꝯmimis uite iam susceptã
rit: a uoto suo cadit. a ꝓfessione scãca
dit. Obseruet iudicem. s deũ. nõ me.
Ego ei ñ aufero clericatũ. Quantũ sit
periculũ añ oculos eiꝰ posui. faciat qd̾ ułt
Noui .n. qr si aliquem hoc facientẽ degͣ¬
dare uoluero: nõ ei. deer̃t patͦni. nõ ei deꝑ¬
deerunt suffragatores. ⁊ hic. ⁊ apud ep̃os
qui dicant. Quid mali fecitꝭ Nõ pote¬
st cecũ coserare istam uitam. Extra ep̃m
profit̾i sc̃m aliquid nec implere. Uoue¬

Expanded text:
proprium, quibus non sufficit Deus et Ecclesia ejus, maneant ubi volunt, et ubi possunt, non eis aufero clericatum. Nolo habere hypocritas. Malum est, quis nesciat? malum est, cadere a proposito: sed pejus est, simulare propositum. Ecce dico, audite: Qui societatem communis vitae jam susceptam, rit, a voto suo cadit, a professione sancta decidit. Observet judicem, sed Deum, non me: ergo ei non aufero clericatum; quantum sit periculum, ante oculos ejus posui, faciat quod vult. Novi enim, quia si aliquem hoc facientem degradare voluero, non ei deerunt patroni, non ei dedeerunt suffragatores, et hic et apud episcopos qui dicant, Quid mali fecit? Non potest tecum tolerare istam vitam: extra episcprofiteri sanctum aliquid, nec implere. Vove
Abbreviated transcription (Latin):
citi soli deo cogniti ꝙ nemo pͥncipum
huiꝰ seculi nouit. qr si cognonissent i
nuĩq nũꝙͣ dñm głie cruciftxissent.
hoc est mẽte cordis sui. hoc ĩcorde suo
d̾s uoluebat. ĩo nõ uoluebat. sed hẽ¬
bat ⁊ diabolus nesciebat gtulti pͥnci¬
pes thaneos sapientes ꝯsiliari p hario
dederũt ꝯsiliũ insipiens. Ubi st̾ nũc
sapientes tui ãnntient tͥ. ⁊ ĩdicent
ꝙ cogitau̾it dñs ex̾cituũ suꝑ egypt̃.
stulti f fc̃i st̃ pͥncipes thaneos ema¬

Expanded text:
i Deo cogniti , quod nemo principum hujus saeculi agnovit; quia, si cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent . Hoc est mente cordis sui, hoc in corde suo Deus volvebat, imo non volvebat, sed habebat, et diabolus nesciebat. Stulti principes Thaneos, sapientes consiliarii Pharaonis dederunt consilium insipiens: Ubi sunt nunc sapientes tui? annuntient tibi, et indicent quid cogitaverit Dominus exercituum super Aegyptum. Stulti f
Abbreviated transcription (Latin):
int̾ necessaria deputand̾. ñ occulte ac¬
cipiatur. s sit ĩ potestate p̾positi. ut
ĩ rem cõmunẽ redactũ: cui necẽe fu̾it
prebeatur. Lauacrũ ã corꝑori cuius ĩ¬
firmitatis necessitas cogit. iniuime
deneget᷑. Fiat sine iͣmure de cõsio̾
medicine. ita ut ⁊̃ si nolit iubente pͥpo¬
sito fatiat ꝙ faciend̾ est pro salute.
Si aut̾ uelit ⁊ forte nõ expedit. sue
cupiditati ñ obediat. Aligñ ⁊̃ si noceat
ꝓdẽe credit᷑ qd̾ delectat. Demq si la¬
tens est dolor ĩ corpore. famulo dei dicẽ¬
ti:᷑ quid sͥ doleat sine dubitatõne creda.¬
tur: s tñ utrũ sꝯuando illi dolori qd̾
delectat expediat. Siñ est certũ medicꝰ
cõsulat᷑. n eant ad balna su̾ quoq ire ne.¬

Expanded text:
inter necessaria deputandum, non occulte accipiatur; sed sit in potestate praepositae, ut in commune redactum, cui necessarium fuerit, petitus Lavacrum etiam corpori cum infirmitatis necessitas cogit minime denegetur set fiat sine murmure de consilio medi a etiam ut si nolit iubente preposito faciat quod faciendum est pro salute Si autem velit et fors ipse expedit sue cupiditati non obediatur aliquando etiam si noceat prodesse creditur quod delectatur Denique si latens est dolor in corpore famulo dei dicenti quod sibi dole dubitacione credatur set tamen utrum sanando illi dolori quod delectat expediat si non est certum medicus consulatur Neque eant ad balnea sive quocumque ire ne
Abbreviated transcription (Latin):
actio. piissiẽ dñe qͥ sic amasti nos ⁊ saluasti. sic
moria tua. Qnͣto m̃ag̾ ĩ te meditor. tãdo mͥ es
dłcior ⁊ amabłior. Idcͥco delectãt me ualde b̾ona
tua p᷑s m̃tis ĩtuitu. ⁊ dłcissõ iõ pii amoris affᷤ¬
tu ĩ loco ꝑ egͥnatõis mee uiͣx modulũ meũ ĩtim

Expanded text:
ti, et salvasti, sic moria tui? quanto magis in te meditor, tanto es mihi dulcior et amabilior. Idcirco delectat me valde bona tua puro mentis intuitu, et dulcissimo pii amoris affectu in loco peregrinationis meae juxta modulum meum interim
Abbreviated transcription (Latin):
ut obseruetis p̾cipimꝰ ĩ moua pr̃is nr̃i¬
estis ꝯgregati. ut unamines babiep̃i¬
cetis ĩ domo. ⁊ sit nobis aĩa una et
cor unũ ĩ deo. ut ñ dicatis aliqͥd apͥũ
s sũnt uobis omiã cõmunia ⁊ distri¬

Expanded text:
ut observetis, praecipimus, in monasterestis congregati, ut unanimes habitetis in domo, et sit vobis anima una, et cor unum in Deo, et non dicatis aliquid proprium; sed sint vobis omnia communia. It
Abbreviated transcription (Latin):
tatis reꝑatõe ¶firmet᷑ mẽs mea ĩt̾ tãta mistiͥ¬
a dłcedĩe pͥsẽtie tue sciat te sͥ uid̾e adẽe ⁊lecet᷑
reficis ⁊ ĩte ñ ꝙͣ deficis cotidie comed̾is ⁊ sꝑ ĩteg̾
manes. resplẽdem̾ accẽde me. illiũa ⁊ scĩfica
nis tue qͣtinꝰ mãducãdo te uinã de te. inuã ꝑ te.
ꝑuemã ad te. repausẽ ĩte. O dłcedo amorisi. amor
dłcedĩs. coẽdat teuẽt̾ meꝰ ⁊ nectare tui amoris re¬
pleãt᷑ uisc̾a mea. nͥͭ erucd mẽs m̾a u̾bũ boñ. cari¬

Expanded text:
mea inter tanta mysteria dulcedine praesentiae tuae. Sentiat te sibi adesse, et laetetur reficis, et in te non deficis, quotidie comederis, et semper integer manes. Resplende mihi, accende me, illumina et sanctifica rnis tuae, quatenus manducando te vivam de te, vadam per te, perveniam ad te, repausem in te. O dulcedo amoris, et amor dulcedinis, comedat te venter meus, et nectare tui amoris repleantur viscera mea, ut eructet mens mea verbum bonum. Chari
Abbreviated transcription (Latin):
tentiam ĩ brachio suo. disꝑsit superbos
mente cordis sui. deposuit potentes de
sede ⁊ exaltauit humles. S uideo ad¬
huc aliquid eẽ ꝙ adicere possimꝰ hus
que de suꝑboꝵ disꝑsione dicta st̃. Nã
ꝙ ait mente cordis sui. si scd̾m pͥorẽ
sententiam exponamꝰ. liquet. qr alto.
⁊ inuestigabili sonsilio dei fc̃m est.
ut iudei qui pͥmũ electi fuerunt.
post mod̾ reprobarentur. ⁊ gentiles qͥ
prius erant reprobi. post ea assiumer¬
entur. Hoc itaq ass ꝓfundo ⁊ ĩsciuta¬
bili ꝯsilio fcm̃ est ut omnia sub pct̃o
pescens exclamauit. O altitudo diui¬
ciaꝵ sapientie ⁊ scĩe dei qm iu comp̾h¬
ensibilia st̃. iudicia eiꝰ. ⁊ ĩuestigabi¬
les me eiꝰ. Hoc gͦ ꝯsid̾re possumus
ĩ eo ꝙ dcm̃ est mente cordis sui. Et
si ad aliam adħuc expositõẽm idẽ accõ¬
modare uelimꝰ erit nõ cõtempnenda
sententia. Mens ⁊ euĩ cordis mei dei est
iuuax illa ⁊ ꝑmanẽs dispositõi inter¬

Expanded text:
 brachio suo, dispersit superbos mente cordis sui; deposuit potentes de sede, et exaltavit humiles. Sed video adhuc aliquid esse, quod adjicere possimus his quae de superborum dispersione dicta sunt. Nam quod ait: Mente cordis sui, si secundum priorem sententiam exponamus, liquet quod alto et investigabili consilio Dei factum est, ut Judaei qui primum electi fuerunt postmodum reprobarentur, et gentiles qui prius erant reprobi postea assumerentur. Hoc ita profundo et inscrutabili consilio factum est, ut omnia sub peccatpescens exclamavit. O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei, quam incomprehensibilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus! Hoc ergo considerare possumus in eo quod dictum est: Mente cordis sui. Et si aliam adhuc expositionem accommodare velimus, erit non contemnenda sententia. Mens etenim cordis Dei est vivax illa, et permanens dispositio inter
Abbreviated transcription (Latin):
tas plena. iubilatio ⁊ laus dei et̾na. secura
Fortunatꝰ ego si audiero iocũdissimas
ciuiũ tuoꝵ cantilenas. carnũa mlłiflua.
laudes sũme t̾mtati. debito honore ꝓdeũ¬
tia. s ⁊ nimiũ felix si ego ip̃e m̾uero cã¬

Expanded text:
plena, jubilatio et laus Dei aeterna, secura Fortunatus ego si audiero jucundissimas civium tuorum cantilenas, carmina melliflua laudes summae Trinitati debito honore promentia, sed nimium felix si ego ipse meruero can
Abbreviated transcription (Latin):
nire. P̾rius cñ ⁊ alt̾i uł alt̾o t̾tio dem¬
onstratũ. ut duoꝵ uł tͥum possit ore
cõuinci. ⁊ cõpetenti seu̾itate coberceri.
Nec uos iudicetis ẽẽ maliuolos qͣnͣdo
hoc ĩdicatis. Magis quippe in nocentes
ñ estis si frẽs ur̃os quos ĩdicando corr¬
ig̾e potestis: tacendo ꝑire ꝑmitedtis.

Expanded text:
nire. Prius tamen est alteri vel tertio demnire. Prius tamen est alteri vel tertio demonstrandum, ut duorum vel trium possit ore conuinci et competenti seueritate coherceri. nec uos iudicetis esse maliuolas, quando haec indicatis; magis quippe innocentes non estis, si sorores uestras, quas indicando corrigere potestis, tacendo perire permittitis.
Abbreviated transcription (Latin):
tratur. S ecce lateat ⁊ anemine homi¬
nũ uideat᷑. quid faciet de illo desuꝑ in¬
spector quẽ lat̾e nͥl potest. Tamen ideo
putandus est nõ uidere. quia tanto ui¬
det patientius : qͣnͣto sapientius. Illi gͦ
uir sanctus timeat displit̾e. ne uelit fe¬
mine male placere. Illũ cogitet omĩa
uidere ne uelit femine male uideri. Il¬
lius nainq ⁊ ĩ hac cã cõmendatus est ti¬
mor ubi scͥptũ est. Abhoĩatio domini
defigens oculũ. Quando gͦ simul estis
nr̃am pudititiam custodite. Deus .n.
qui habitat in uobis ⁊̃ isto modo cu
stodiet uos ex uob̾. Et si hant de qͣ
loquor oculi petulantiã ĩ aliquo ues¬
tnũ adu̾teritis. statim admonete ne
cepta agrediant᷑. s de proximo corrig¬
antur. Si autem ⁊ post ãmonicõnem
iterũ uł alio quoq die idip̃m facere¬
eũ uideritis. iam uelut uuln̾atũ sanã¬
dum prodat quicumq hoc potuit ĩue.¬

Expanded text:
tratur. Sed ecce lateat, et a nemine homitratur. Sed ecce lateat, et a nemine hominum videatur; quid faciet de illo super inspectore, quem latere nihil potest? An ideo putandus est non det patientius quanto sapientius? illi ergo timeat sancta femina displicere, ne uelit uiro male placere; illum cogitet omnia uidere, ne uelit uirum male uidere. illius namque et in hac causa commendatus est timor. ubi scriptum est: Abominatio est domino defigens oculum. quando ergo simul estis uestram pudicitiam custodite; deus enim, qui habitat in uobis, etiam isto modo uos custodit ex uobis. Et si hanc, de qua loquor, oculi petulantiam m aqua uestrum aduerteritis, statim admonete, ne coepta progrediantur, sed e proximo corrigantur. si autem et post admonitionem iterum uel alio quocumque die id ipsum eam facere uideritis, iam uelut uulneratam sanadum prodat, quicunque hoc potuerit inve
Abbreviated transcription (Latin):
ctetis uestib plat̾e̾ s morib. Qͣnͣdo ꝓ¬
ceditis simul ambulate. cũ uen̾itis quo
itis simul state. In in cessu statu ĩ oĩb
fenuinas uid̾e prohibemini. s appetere.
uł ab ip̃is appeti uelle cͥminosũ est. Nec
solo tacito affectu. s affectu ⁊ aspectu qͦ
appetitur ⁊ appetit concupiscẽtia femina¬
rum. Nec dicatis hr̃e uos amiios pudi¬
cos. si hẽatis oculos ĩ pudicos. quia ĩpudi¬
cus oculus. impudici cordis est nũtius.
Et cũ se ĩuicem sibim ⁊̃ tacente lingua
conspectu mutuo corda nũciant ĩpudi¬
ca. ⁊ scd̾m ꝯcupiscẽtiã carnis alt̾utro de¬
lectantur ardore. etiam ĩ tactis ab ĩmũ¬
da uiolatõne corporib. fugit castitas ip¬
sa de morib. Nec putare debet qui ĩ fe¬
mina figit oculũ ⁊ illuis ĩ se ip̃e diligit
fixũ. ab aliis se ñ uideri cum hoc fecit.
uidet᷑ omuino ⁊ a enub se uideri ñ arbi¬

Expanded text:
ctetis vestibus placere, sed moribus. Quando proctetis vestibus placere, sed moribus. Quando proceditis, simul ambulate: cum veneritis quo itis, simul state. In incessu, statu, habitu, feminas videre prohibemini; sed appetere, aut ab ipsis appeti velle criminosum est. Nec solo tactu et affectu, sed aspectu quoque appetitur et appetit concupiscentia feminarum. Nec dicatis vos habere animos pudicos, si habeatis oculos impudicos: quia impudicus oculus, impudici cordis est nuntius. Et cum se invicem sibimet, etiam tacente lingua, conspectu mutuo, corda nuntiant impudica, et secundum concupiscentiam carnis alterutro delectantur ardore; etiam intactis ab immunda violatione corporibus, fugit castitas ipsa de moribus. Nec putare debet qui in feminam figit oculum, et illius in se ipse diligit fixum, ab aliis se non videri, cum hoc fecerit; videtur omnino, et a quibus se videri non arbi
Abbreviated transcription (Latin):
galitatem ꝑuenire ñ pot̾int. Nõ debẽt
uelle om̃s quod paicos uident amplius
nõ quia honorant᷑ s quia tołant᷑ acciꝑere.
ne ꝯtingat detestanda ꝑu̾sitas. ut ĩ mo¬
nast̾io. ubi qnͣtũ possũt fiunt diuites la¬
borosi: fiant pauperes delicati.
flne quẽadmnod̾ egͦtantes necesse hñt
minꝰ acciꝑe ne gͣuent᷑. ita ⁊ poit egͥtu¬
dinẽ sic cͣctandi st̃ ut citius recreentur.
⁊ si de humillima seculi pauꝑtate uen̾unt
tanꝙͣ hoc illis ꝯtułit. recentior eg̾tudo.
ꝙ diuitib anterior cõsuetudo. S cum
uires pristinas reparau̾int. redeant ad
feliciorẽ ꝯsuetudinẽ suã. Que famuloᷤᷤ
dei tanto amplius decet qͣnͣto minus ĩ¬
digent. ne cibi eos teneat uoluptas iã
ueget᷑os : quos necessitas leuarat ĩfir¬
mos. Illos estiment ditõres qui ĩ susti¬
nenda paupertate fu̾int fortõres. Meliꝰ
est .n. minus egere. quam plus habere.

Expanded text:
galitatem pervenire nequiverint. Nec debent galitatem pervenire nequiverint. Nec debent velle omnes, quod paucos vident amplius, non quia honorantur, sed quia tolerantur, accipere; ne contingat detestanda perversitas, ut in monasterio, ubi quantum possunt, fiunt divites laboriosi, fiant pauperes delicati. Sane quemadmodum aegrotantes necesse habent minus accipere, ne graventur: ita et post aegritudinem sic tractandi sunt, ut citius recreentur, etiamsi de humillima saeculi paupertate venerunt; tanquam hoc illis contulerit recentior aegritudo, quod divitibus anterior consuetudo. Sed cum vires pristinas reparaverint, redeant ad feliciorem consuetudinem suam, quae famulos Dei tanto amplius decet, quanto minus indigent: nec ibi eos teneat voluptas jam vegetos, quo necessitas levarat infirmos. Illos aestiment ditiores, qui in sustinenda parcitate fuerint fortiores. Melius est enim minus egere, quam plus habere.
Abbreviated transcription (Latin):
qͣntũ ualitudo ꝑmittit. Qnͣdo aut̾ aliqͥs
ñ potest ieumare nõ tamen extͣ horam i¬
prandii. aliquid alm̃toꝵ sumat. nͥ cũ egro
tat. Cũ acceditis ad mẽsam donͣ inde sur
gatis. quod uob̾ scd̾m consuetudinẽ legit᷑.
sine tumultu ⁊ contentõib audite. nec
sole uobis fauces sumant cibume s aur¬
pristina ꝯsuetudine. si ałr cͣctant᷑ ĩ uictu
nõ debet aliis molestũ ẽẽ nec ĩiustum
uderi eis quos fecit aliqͣ ꝯsuͤtudo fortõ¬
res. Nec illos feliciõres putent. quia su¬
nunt qd̃ nõ sumunt ip̃i. s sibi potius
gratulent᷑. quia ualent quod ñ ualenti
illi. Et si eis qui uem̾it exmorib deli¬
catõrib ad monast̾iũ aliquid alim̃torum
rib. ⁊ ideo feliciorib nõ datur. cogitare
debent quib nõ dat᷑. qnͣtũ de sua secula¬
ri uita. illi ad istam descenderũt. ꝙͣmuis
usq ad alioꝵ qui st̾ corpore furmiores fru¬

Expanded text:
quantum valitudo permittit Quando autem aliquis quantum valitudo permittit Quando autem aliquis non potest ieiunare non tamen extra horam prandii aliquid alimentorum sumat nisi cum urn acceditis ad mensam donec igatis, quod vobis secundum consuetudinem legitur, sine tumultu et contentionibus audite: nec solae vobis fauces sumant cibum, sed et aurpristina consuetudine, si aliter tractantur in victu, non debet aliis molestum esse, nec injustum videri eis quos fecit alia consuetudo fortiores. Nec illos feliciores putent, quia sumunt quod non sumunt ipsi: sed sibi potius gratulentur, quia valent quod non valent illi. Et si eis qui venerunt ex moribus delicatioribus ad monasterium, aliquid alimentorum, ribus, et ideo felicioribus non datur; cogitare debent quibus non datur, quantum de sua saeculari vita illi ad istam descenderint, quamvis usque ad aliorum, qui sunt corpore firmiores, fru
Abbreviated transcription (Latin):
aliaquid de suis facultatib contulerunt.
ne de suis diuitus magis suꝑbiant. qr
eis monast̾io parciuntur: qmͣ si eis nĩ
seculo fruerent᷑. eslia quippe queq ñqͥ¬
pas imalis oꝑib excet᷑ ut fiant. Sr̾biã¬
qͥd ꝓdest disꝑgendo dare pauꝑib ⁊ pauꝑ¬
em fi̾. cũ aĩa misera suꝑior efficit᷑ diuituas
ꝯtempnendo. quã fuerat possidendo: Omẽs
gͦ imanimit̾ ⁊ concordit̾ iuiuite. ⁊ honorate
i uob̾. deũ inuicem. cuius templa facti estis
Oratõnib instate. horis ⁊ temporib consti¬
tutis. In oratoriõ nemo aliqͥd agat nͥ ad
qd̾ est factũ. unde ⁊ nom̃ accepit. ut si
forte aliqui ⁊̃ pret̾ horas ꝯstitutas si eis ua.¬
cat orare uolu̾int ñ eis sint ĩpedim̃to qͥ¬
nis cũ oratis deũ. hoc u̾set᷑ ĩ corde. qd̾ ꝑfer¬
tur ĩ ore. Et nolite cantare nͥ qd̾ legistis
ut cantet᷑ ño cantet᷑. Carnem ur̃am dom¬
ate ieiuniis. ⁊ abstinentia esce et potus.

Expanded text:
aliquid de suis facultatibus contulerunt; aliquid de suis facultatibus contulerunt; ne de suis divitiis magis superbiant, quia eas in monasterio partiuntur, quam si eis in saeculo fruerentur. Alia quippe quaecumqas in malis operibus excercetur ut fiant quid prodest dispergendo dare pauperibus et pauperem fieri cum anima misera superbior efficitur divicias contempnendo quam fuerat pergo unanimiter et concorditer uiuite et honorate in uobis inuicem deum, cuius templa factae estis. Orationibus instate horis et temporibus constitutis. in oratorio nemo aliquid agat, nisi ad quod est factum, unde et nomen accepit, ut, si aliquae etiam praeter horas constitutas, si eis uacat, orare uoluerint, non eis sint impedimento, qnis cum oratis domini hoc versetur in corde quod profertur in hore Et nolite cantare nisi quod legistis ut cantetur non cantetur Carnem vestram niis et abstinencia esce et potus
Abbreviated transcription (Latin):
sicut cuiq opus erat. Quiã alicund
hẽbant ĩ seculo qͣndo ingressi st̃ ĩ mo-¬
nast̾iũ libenter uelint ẽẽ illd̾ cõmune
Qui aut̾ ñ habebant : ñ es querant in
monast̾io. que nec foris hrẽ potuerũt.
S tã eoꝵ ĩfirmitati qd̾ opus est tͥbu¬
nõ id̾o putent se eẽ felices quia ĩuen¬
erunt uictũ ⁊ tegum̃tũ quale foris
ĩuenire ñ potuerũt nec erigant c̾ui¬
cẽ. quia sociant᷑ eis ad quos foris acte¬
dere nõ audebant. s sursum cor heãnt.
⁊ t̾rena uana ñ querant : ne ĩcipiãt
ẽẽ mõst monast̾ia diuitib utilia. nõ
pauꝑib si diuites illic hũiliant᷑: ⁊ pan¬
peres illic ĩflantur. S rursus ⁊̃ illi.
clui aliqͥd eẽ uidelut᷑ ĩ seculo uõ hẽant
fastidiõ frẽs suos qͥ ad iiã scãm socie¬
tatẽ ex puꝑtate uen̾unt. mag̾ aut̃ stu¬
deant ñ de parentũ diuitũ dignitate
s de pauꝑum fr̃m societate gloriarĩ.
Nec extollant᷑ si comimuni uite ex

Expanded text:
prout cuique opus erat. quae aliquid habebant in saeculo, quando ingressae sunt monasterium, libenter uelint illud esse commune: quae autem non habebant, non ea quaerant in monasterio, quae nec foris habere potuerunt, sed tamen earum infirmitati, quod opus est, tribunon ideo se putent esse felices. quia inuenerunt uictum et tegumentum, quale foris inuenire non potuerunt. Nec erigant ceruices, quia sociantur, ad quas foris accedere non audebant, sed sursum cor habeant et terrena bona non quaerant, ne incesse monasteria divitibus utilia, non pauperibus, si divites illic humiliantur, et pauperes illic inflantur. Rursus, etiam illi qui aliquid esse videbantur in saeculo, non habeant fastidio fratres suos, qui ad illam sanctam societatem ex paupertate venerunt: magis autem studeant non de parentum divitum dignitate, sed de pauperum fratrum societate gloriari. Nec extollantur, si communi vitae
Abbreviated transcription (Latin):
mores tͥtidant. dolores ext̾minãt. ardores
exsicãt. aera morbi dant. esce ĩflãt. ieu¬
nia mat̾ant. ioci soluũt. tͥsticie ꝯsum̃t. solli¬
citudo coarctat. setitas ebetat. diuicie ioctãt
pmiꝑtas deicit. iuuẽtꝰ extollit. senectꝰ in¬
cͣuat. inf̾uutas frãgit. meror depͥmit di

Expanded text:
mores tumidant, dolores exterminant, ardores exsiccant, aera morbidant, escae inflant, jejunia macerant, joci solvunt, tristitiae consumunt, sollicitudo coarctat, securitas hebetat, divitiae jactant, paupertas dejicit, juventus extollit, senectus incurvat, infirmitas frangit, moeror deprimi
Abbreviated transcription (Latin):
Sꝑ eĩ sonãt mlłiflua hiymnoꝵ. organa
suauissima angłoꝵ melodia. cantica can¬
nis ciuib ĩ ꝑpetuũ decantãt᷑. Ibnaritudo
⁊ oĩs fellis asꝑitas ĩ regionẽ tua locũ ñ
adu̾sariꝰ ĩpugnãs. nͨ ulła pcc̃i illecebra.

Expanded text:
ibi semper melliflua hymnorum organa, suavissima angelorum melodia, cantica canernis civibus decantantur. Amaritudo et omnis fellis asperitas in regione tua locum non adversarius et impugnans, nec est ulla peccati illecebra
Abbreviated transcription (Latin):
cũ angłis aute faciẽ maiestatis. ubia
audies illd̾ melos angelicũ. uͥ est cãti¬
cũ leticie. uox exultatõis ⁊ salutis grͣrũ
actio ⁊ uox laudis. atq alła perpetuũ.
Ibi eit cuulus felicitatis superemin¬
ens gła. suꝑ habundans leticia ⁊ onima
bona .O. aĩa mea sus pira ardent᷑ ⁊ de¬
sid̾a uehement̾. ut possis ꝑuenire ad
illã ciuitatẽ suꝑnam de qua gloriosa
dcã sẜ̾. in qua sicut letantiũ oĩm hĩtꝗtõ
est. Ilmore potes asçendere. amantiuͥl
est difficile. nichil in possibile. Nĩa q̃
amat ascendit frequenter. ⁊ currit
lutando apostolos admirando exerti¬
tus martyrum ⁊ confessoꝵ. chorosn
uirginum speculando. celum ⁊ ter¬
rai ⁊ omina que in eis sunt non
cessant michi dicere ut amem

Expanded text:
cum angelis ante faciem Majestatis, ubi cum angelis ante faciem Majestatis, ubi audies melos angelicum. Ibi enim est canticum laetitiae, vox exsultationis et salutis, gratiarum actio, vox laudis atque alleluia perpetuum. Ibi est cumulus felicitatis supereminens gloria, superabundans laetitia, et omnia bona. O anima mea, suspira ardenter, desidera vehementer, ut possis pervenire in illam civitatem supernam, de qua tam gloriosa dicta sunt, in qua sicut laetantium omnium habitatio est . Amore potes ascendere, amanti nihil est difficile, nihil impossibile. Anima quae amat ascendit frequenter, et currit lutando apostolos, admirando exercitus martyrum et confessorum, choros virginum speculando. Coelum et terra, et omnia quae in eis sunt, non cessant mihi dicere, ut amen
Abbreviated transcription (Latin):
amore ꝯpũgunͣ. Ilĩa mea ĩsignita dei sõgi¬
ne. redẽpta sanguane. despõsata fide. dotata
spũ. onata pͥtutib. deputata cũ angłis di¬
lige illũ a qͦ tã dilecta es. intende illi qͥ ĩtẽ¬
dit tͥ. quere q̃rentẽ te. ama amatorẽ tuũ
a qͦ amaris. Eius amore p̾uẽta es qͥ encã¬
tui amoris. ip̃e ÷ m̾itũ. ip̃e ÷ p̾ciũ. ip̃e fructꝰ.
ip̃e usus ip̃e finis. Esto sollicita cũ solliti¬
to. cũ uacante nacãs. cũ m̃do mũda. cũ scõ
scã. Qͣlem te ꝑau̾is deo: talis oportet ap¬
pareat tͥ deus suans ⁊ mitis ⁊ młte mĩe
eduxit te de lacui nusie ⁊ luto fecis. elige
illũ amicũ tuũ ꝓ̃ omib anncis tuis. qui
cũ oĩa sb̾stͣcta fu̾in̾t̾ solus tͥ fidem serua¬
bit ĩ die sepulture tue. Cũ om̃s amici
tui recedent ate. ille ñ derelinqt te. ẜ
tuebit᷑ a rugientib p̾paratis ad escam ⁊
ꝯducet ꝑ ignotam regionẽ: atq ꝑducit
ad plateas suꝑtie syon. ⁊ ibi collocabit

Expanded text:
ita Dei imagine, redempta Christi sanguine, desponsata fide, dotata Spiritu, ornata virtutibus, deputata cum angelis, dilige illum a quo tantopere dilecta es. Intende illi, qui intendit tibi. Quaere quaerentem te. Ama amorem tuum, a quo amaris, cujus amore praeventa es, qui estipse usus, ipse finis. Esto sollicita cum sollicito, cum vacante vacans, cum mundo munda, et cum sancto sancta. Qualem te paraveris Deo, talis oportet appareat tibi Deus. Suavis et mitis et multae miseeduxit te de lacu miseriae, et de luto fecis . Elige illum amicum tuum orae omnibus amieis tuis, qui, cum omnia subtracta fuerint, solus tibi fidem servabit. In die sepulturae tuae cum omnes amici tui recedent a te, ille te non derelinquet, sed tuebitur a rugientibus praeparatis ad escam, et conducet per ignotam regionem, atque perducet ad plateas supernae Sion, et ibi collocabit
Abbreviated transcription (Latin):
ssime ĩuoco ĩ aiãm meam qmͣ p̾paras
ad capiend̾ te. ac desid̾io desido̾ ꝙ inspi¬
ras ei. Intͣ gͦ ĩ eam ⁊ coapta eã tͥ. ut pos¬
sideas eam illã qmͣ fecisti ⁊ refecisti. ⁊ ut¬
eã habeam ueld̾ sigͣcłm suꝑ cor meũ. Qͥ

Expanded text:
ssime Deus, invoco in animam meam, quam praeparas ad capiendum te, ex desiderio quod inspiras ei. Intra, rogo, in eam, et coapta eam tibi, ut possideas illam quam fecisti et refecisti; ut habeam te
Abbreviated transcription (Latin):
Flagro. tui dłti memoria l delector. Ette
dũ tͥ memoria suspirat. ⁊ tuã ĩeffabilẽ
pietatẽ meditat᷑ ip̃a carnis sarcina nmꝰ
gͣuat. cogitatõnũ timiłtꝰ cessat pondus
lent cuncta. tͣnqͥlla st̃̾ oĩa. cor ard animus
gaud. memoria uig. ĩtellectꝰ urg ⁊ tot᷑¬

Expanded text:
tui dulci memoria delector. Ecce dum tibi mens mea suspirat, et tuam ineffabilem pietatem meditatur, ipsa carnis sarcina minus gravat, cogitationum tumultus cessat, pondus lent cuncta, tranquilla sunt omnia. Cor ardet, animus gaudet, memoria viget, intellectus lucet
Abbreviated transcription (Latin):
scientiã fuerunt. Quia gͦ creatura
rõualis ĩ angelis ⁊ hõib ad titulum
celestis pr̃ie. ⁊ hereditatis sr̃ne ĩ libro
uite ꝑ ꝯditõem asc̾pta fuerat. s ꝑ ela¬
tõẽm qua se ĩutraq suo ꝯditori ꝑu̾se
cõꝑare noluit abiecta est ⁊ honore suo
priuatailam tc̃ quid̾ a m̃te cordis sui
sr̃bos disꝑsit. qñ eos qui contͥ se tu-¬
inuerunt. ab int̾na stabilitate ꝓnciẽs:
foris ꝑ desid̾ia t̾rena fluctuare per
msit priꝰ angłm de celo ⁊ horẽm de
ꝑadyso suꝑbientẽ ꝓiecit. ⁊ post ea ho¬
minẽ ꝑ penitentiam buĩliatũ ad pͥsti¬
bos quo s sb̾trahendo grãm suã depo¬
nit ⁊ huuiliat. ⁊ post ea eosd̾ hũiliatos
grãm pͥorẽ restaurans exaltat. de quo
⁊̃ illd̾ est ꝙ sequit᷑. Esurientes imple¬
uit bonis ⁊ diuites dinnsit ĩanes. Esu¬
rientes. uocat eos qui se u̾bo bouo iu¬
dig̾e cognoscunt. duuites ĩtelligi ułt
gr̃aꝵ. habundare existimant. Ergo
sicut humiles modica de se sentiendo

Expanded text:
scientiam fuerunt. Quia ergo creatura rationalis in angelis et hominibus ad titulum coelestis patriae et haereditatis supernae in libro vitae per conditionem ascripta fuerat, sed per elationem qua se in utraque suo Conditori perverse comparare voluit, abjecta est et honore suo privata: jam tunc quidem a mente cordis sui superbos dispersit, quando eos, qui circa se tumuerunt, ab interna stabilitate projiciens, foris per desideria terrena fluctuare peretc. Prius angelum de coelo, et hominem de paradiso superbientem projecit: et postea hominem per poenitentiam humiliatum ad glorierbos quosque, subtrahendo gratiam suam, deponit et humiliat: et postea eosdem humiliatos, gratiam priorem restaurans, exaltat. De quo autem illud est quod sequitur, Esurientes implevit bonis, et divites dimisit inanes ? Esurientes vocat eos qui se vero bono indigere cognoscunt: divites intelligere vult gratiarum abundare existimant. Ergo, sicut humiles, modica de se sentiendo,
Abbreviated transcription (Latin):
atq alligatũ ut p̾ter qł facit qͥcꝙͣ
nec aliud fac̾e posset nec meluis. Ac
per hoc plane ĩfinitam illam atq in¬
mẽsam diumitatis potentiam sub t̾¬
mino ac m̃sura alligare ꝯuincuntut
qui us ad aliqͥd ꝙ u̾e finem ipm̃
ht̃ eam. extẽdint. ⁊ ultͣ negant ꝓ¬
cedere. Certũ est enĩ qr omẽ ꝙfac¬
tũ est in mim̾o ⁊ pondere ⁊ mensu¬
ia. legitimũ t̾miuũ ⁊ finẽ suũ hab.¬

Expanded text:
atque alligatum, ut praeter quam facit, quidquam atque alligatum, ut praeter quam facit, quidquam nec aliud facere possit nec melius. Ac per hoc plane infinitam illam atque immensam divinitatis potentiam sub termino ac mensura alligare convincuntur, qui usque ad aliquid quod vere finem ipsum habet eam extendunt et ultra negant procedere. Certum est enim quod omne quod factum est in numero, pondere, et mensura , legitimum terminum et finem suum hab
Abbreviated transcription (Latin):
dit se facturũ facit. nec facit aliquid
ꝙ nõ p̃uidit. Si gͦ nõ pot̾ ꝓuidentia
esꝰ aut uuitari. ut aliud fiat qmͣ pro¬
ꝓuisũ est. aut cassari ut hoc nõ fiat
nõ est: porro qͥcqͥd ẽ ꝓuisũ ẽẽ ꝯstat.
si pret̾ prouidentiã. fĩ aliqͥd ĩpossibile
est̾. omne aut᷑ qͣ prouisũ eit ẽẽ. fi̾
necesse est : Alid̾ fi̾ qͣm fit nulla rõ¬
ne possibile sit est. Ampliꝰ. Quicqͥd
facit deus si melius ꝓot̾ fac̾e̾ qm fac̾
in hoc ip̃o nõ bene facit. ꝙ aptime
quid̾ ñ facit. ꝙ fatit. Melius enum
fat̾et si ꝙ fac̾ melius fac̾et. fatere
qͥppe. ⁊ nolle melius fac̾e. eciã bonum
facientis mase est fac̾e̾. S hoc pia n¬
mens in deũ dici nõ f sustin. Et ob
hoc proximũ uidetur ⁊ cõsequens
qr melius fac̾e̾ nõ pot̾. quã facit. qͥa
sic facit. ut nõ fatiat male ĩ eo qd̾ sic
facit᷑. Eiusmodi causis atq rõnibus
quidã ĩducunt᷑ ut dicant deũ suoꝵ
oꝑum mensura. ac lege ita astͥctũ

Expanded text:
dit se facturum, facit, nec facit aliquid quod non praevidit. Si ergo non potest providentia ejus aut mutari, ut aliud fiat quam praevisum est: aut cassari, ut hoc non fiat, totum fieri quod praevisum esdit se facturum, facit, nec facit aliquid si praeter providentiam fieri aliquid impossibile est omne autem quod provisum est esse, fieri necesse est aliud fieri quam fit nulla ratione possibile est. Amplius quidquid facit Deus, si melius potest facere quam facit, in hoc ipso non bene facit, quod optime quidem non facit quod facit. Melius enim faceret si quod facit melius faceret. Facere quippe et nolle melius facere, etiam bonum facientis male est facere. Sec hoc pia mens in Deum dici non sustinet; et ob hoc proximum videtur et consequens, quod melius facere non potest quam facit qui sic facit ut non faciat male in eo quod sic facit. Ejusmodi causis atque rationibus quidam inducuntur ut dicant Deum suorum operum mensura ac lege ita astrictum
Abbreviated transcription (Latin):
nura iusitatõe grẽ tue. Ecce me miłerum
młtis morib plenũ. dũ iute mee timeo
tempꝰ.dũ pcc̃a mea ꝯsido̾ dũ iudiciũ tuũ
Formido. dũ mortis horã cogito. dũ suppli¬
cia tartari horreo. dũ oꝑa meo qͣ dutctarõ¬
ne a te pensẽt ᷑ ignoro ⁊ qͣ fñ ilła clausu ᷤ
ĩ corde ꝑtͣcto. ꝯsolaturꝰ ades solita ꝓierate. ⁊
cordis suspiria assumis mestã ⁊ auxiã aiõm
suꝑ alta. magna m̾ciũ us ad areolas aroma¬
tum ⁊ collocas me ĩ loco pascue secus ripos¬

Expanded text:
cce me miserum multis moeroribus plenum, dum vitae meae finem timeo, dum peccata mea considero, dum judicium tuum formido, dum mortis horam cogito, dum supplicia tartari horreo, dum opera mea qua distrgnoro, dum quo fine illa clausurus sub corde retracto, consolaturus ades solita pietate, Docordis suspiria, assumis moestam et anxiam mentem super alta juga montium ad areolas usque aromatum, et collocas me in loco pascuae secus ri
Abbreviated transcription (Latin):
circuis totũ. nõ enĩ scindi uł diuidi pot̾it.
qr uere iꝰ es. nͨ ĩ parte effic̾is s totus
totũ tenes. totũ imples. totũ illustͣs
⁊ possides. Si dotũ mũdũ libri reple¬
ant tua scientia: ĩ enum̾abłis ñ potest

Expanded text:
. Non enim scindi et dividi potes, quia vere unus es; nec in partes efficeris, sed totus totum tenes, totum imples, totum illustras et possides. Si totum mundum libri repleant, tua scientia inenarrabilis non potest
Abbreviated transcription (Latin):
defluimiꝰ rec᷑ramꝰ. Idc̾to ñ p̾sumptõis te¬
mitate. s mag̾ dei mei dilcõne huic o¬
p̾cło ad laudẽ eiꝰ oꝑam dedi ut elegan
dar amorẽ. Nũt adesto adesto mͥ deus
m̃s. quẽ q̃ro quẽ diligo. quẽ corde ⁊ ore.
⁊ qͣ ualeo uͥtute. laudo atq adoro. mens
mea deuota tͥ. tuo amore succensa. tͥ sus¬
pirans. tͥ inhians. te solũ uid̾e desid̾as.
nicħ habñs dulce nͥ de te loqͥ: de te au¬
dire. de te scͥb̾e. de te ꝯfr̾e. tuã głam
freq̃nt̾ sb̾ corde reuoluere ut tua suau¬
is memoria sit int̾ hos tͣbines aliqͣ re¬
ꝑatõ mea. Te gͦ ĩuoco. desid̾atissime.
ad te clamo clamore magno ĩ toto corde
meo ⁊ cũ te ĩuoco: utiq ĩ me uoco te¬

Expanded text:
irco non praesumptionis temeritate, sed magna Dei mei dilectione huic opusculo ad laudem ejus operam dedi, ut ex elegantdar amorem. Nunc adesto mihi, Deus meus, quem quaero, quem diligo, quem corde, et ore, et qua valeo virtute laudo, atque adoro. Mens mea tibi devota, qui amore succensa, tibi suspirans, tibi inhians, te solum videre desiderans, nihil habens dulce, nisi de te loqui, de te audire, de te scribere, de te conferre, tuam gloriam frequenter sub corde revolvere, ut suavis tui memoria sit inter hos turbines aliqua repausatio mea. Te ergo invoco, desiderantissime, ad te clamo clamore magno in toto corde meo. Et cum te invoco utique in meipsum
Abbreviated transcription (Latin):
scͥbit᷑ ꝙ ĩ ĩte ꝑ memoriam recentũ
nõ delet᷑. Quod itaq ĩ hoc loco dcm
est. disꝑsit superbos mente cordis sui.
hoc idẽ ꝓsaluusta aliis u̾bis exp̾ssit di¬
tens. deleant᷑ de libro uuẽtiũ ⁊t̃ Sed
qr p̾scientia p̾destinatõis d̾ie nõ mu¬
tatur. ⁊ inde deleri uel disperginõ ẽ
ibi eẽ desm̾e. s nũqͣm fuisse. recte ad¬
iũxerit dicens ⁊ cũ uistis ñ scͥbentur.

Expanded text:
in mente per memoriam retentum non deletur. Quod itaque in hoc loco dictum est: Dispersit superbos mente cordis sui, hoc idem Psalmista aliis verbis expressit, dicens: Deleantur de libro viventium . Sed quia praescientia praedestinationis divinae non mutatur, et inde deleri vel dispergi non est ibi esse desinere, sed nunquam fuisse, recte adjunxit, dicens: Et cum justis non scribantur .
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ gr̃a culpe respondet. Eua ꝑ suꝑbiam
creat᷑an dei se eẽ. ⁊ opꝰ dei ñ consid̾ans
deo ꝑificari uoluit. maria aut̃ suoi
factori hũiłr se sb̾deus ancillam se noĩa¬
uit. Et idcͥto illa abiecta est. ⁊ ista elec¬
respexit hiũlitatẽ ance anciale sue. Res¬
pexit hũilitatẽ. respexit hũiliatoẽm. hũi¬
litatẽ respexit. humilẽ remuu̾ans. hũi¬
liatõnẽ respexit huiliatam exaltans. duo
st̾. hũilitas ⁊ humliatõ. huinilitas est ĩtꝰ
m̃ uͥtute mentis. humiliatio foris ẽ ĩ ab¬
iectõne huãne apinioĩs. S serui dei aliꝙͣ¬
do cũ hũilitate hũiliatõem hñt. qui ⁊ coe¬
am d̾o humiles st̾. ⁊ corã hoĩb despicab¬
iles. humuilitatẽ sĩe humiliatõe hñt qui
lic corã hõĩb foris despicabiles. nõ appa.¬
reant ĩtus tñ huilitatis n̾tum coram
deo inuiolatum conseruant. Illis m̃dus
crucifixus est. ⁊ ip̃i mũdo. qr per. humi¬
litatẽ mũdum ꝯtempuũt: ⁊ per huiili

Expanded text:
go gratia culpae respondet. Eva per superbiam creaturam Dei se esse et opus Dei, non considerans, ideo parificari voluit; Maria autem suo factori humiliter se subdens, ancillam se nominavit: et idcirco illa abjecta, et ista elecRespexit humilitatem ancillae suae. Respexit humilitatem, respexit humiliationem. Humilitatem respexit, humilem remunerans, humiliationem respexit, humiliatam exaltans. Duo sunt, humilitas et humiliatio: humilitas est intus in virtute mentis, humiliatio foris est in abjectione humanae opinionis. Sed servi Dei aliquando cum humilitate etiam humiliationem habent. Aliam Deo humiles sunt, et coram hominibus despicabiles. Humilitatem sine humiliatione habent, qui licet coram hominibus foris despicabiles non appareant, intus tamen humilitatis meritum coram Deo inviolatum conservant. Illis mundus crucifixus est, et ipsi mundo, quia per humilitatem mundum contemnunt, et per humil
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ reatũ ꝯscienscie nõ metuit hominibus
ꝓlac̾e uolens. Mũdauꝰ u̾o timor hoĩbus
placere ñ querens tam̾ displic̾e metu¬
ens. ⁊ ip̃e fuigit ꝙ nõ est tam m̃dax ĩ
tegenda ⁊ utͥq ĩ u̾itate offendit. alt̾
qr timide negat ꝙ est. alt̾ qr ꝑuerse
simulat ꝙ nõ ẽ. Inicialis u̾o timor qr
eam qm deus comm̃iat᷑ ponam declina¬
re satagit neqͣquam sibi suffic̾e uidet.
ut ab illicita se oꝑatõe cõtineat qr ei
qui cor ĩtuetur. nõ est satis ad prola¬
tõnem si ĩnocens fu̾it actõ. nͥ ⁊̃ ip̃a co¬
rdis cogitatio añ eiꝰ oculos sinceraat
ĩpolluta appareat. Q̾a gͦ illi displi¬
c̾e metuit. qui uidet totũ ad ꝑfectã
ĩnoscentiã coram eo necesse ẽẽ ꝯsid̾et

Expanded text:
et reatum conscientiae non metuit, hominibus et reatum conscientiae non metuit, hominibus placere videns. Mundanus vero timor hominibus placere non quaerens, tamen displicere metuens, et ipse fingit quod non est, tam mendax in tegenda, et uterque in veritate offendit. Alter, quia timide negat quod est: alter, quia perverse simulat quod non est. Initialis vero timor, quia eam, quam Deus comminatur, poenam declinare satagit, nequaquam sibi sufficere videt, ut ab illicita se operatione contineat; quia ei, qui cor intuetur, non est satis ad probationem, si innocens fuerit actio, nisi etiam ipsa cordis cogitatio ante ejus oculos sincera, atque impolluta appareat. Quia ergo illi displicere metuit, qui videt totum, ad perfectam innocentiam coram eo necesse esse consideret,
Abbreviated transcription (Latin):
dit᷑. s ĩ omĩ gente qui tuuet deũ
⁊ oꝑitur iusticiam acceptus est illi
ĩ progemes ⁊ progenes. hoc est ĩ om̃s
progenies. In hat gr̃a nichil discernit
hoĩem nisi timor dei. Crecus sit. barba¬
rus sĩt. scita sit. masculus sit Renuua
sit. liber sit. seruꝰ sit. timorẽ dei habeat.
ꝓgemes timentib eũ. Et hic rursum
pret̾ire ñ debemꝰ que de timore ditẽda
st̃. Quatuor timores sacra scͥptura dis¬
cernit. Seruilẽ. mundanũ. inicialem.
filialem. Seruilis timor est ꝓ eiutãda
pena abstin̾e a malo: retẽta uolũtate
mala. Mũdauꝰ timor est ꝓ euitanda pe¬
peua abstin̾e a bono retẽta uoluntate
tare. Filialis timor est bono firmit̾ ad¬
herere. qr illd̾ amitt̾e nolis. Ex his .iiiiͬ.
tĩmorib duo mali st̃ .i. seruilis ⁊ mũ¬
danꝰ. duo u̾o boni .i. iuitialis ⁊ filialis.
Seruilis timor penam que ab̾ hoĩbus
infertur metuit. ⁊ idc̾co ei sufficit ces¬
sare a malo oꝑe: qr ad oculũ famulat᷑.

Expanded text:
gente, qui timet Deum et operatur justitiam, acceptus est illi. In progenies et progenies, hoc est in omnes progenies. In hac gratia nihil discernit hominem, nisi timor Dei. Graecus sit, Barbarus sit, Scytha sit; masculus sit, femina sit, liber sit, servus sit; timorem Dei habeat, genies timentibus eum. Et hic rursum praeterire non debemus quae de timore dicenda sunt. Quatuor timores sacra Scriptura discernit: servilem, mundanum, initialem, fiilialem. Servilis timor est pro evitanda poena abstinere a malo, retenta voluntate mala. Mundanus timor est pro evitanda poena abstinere a bono, retenta voluntate iones resecare. Filialis timor est bono firmiter adhaerere, quia illud amittere nolis. Ex his quatuor timoribus duo mali sunt, id est, servilis et mundanus: duo vero boni, id est initialis, et filialis. Servilis timor poenam, quae ab hominibus infertur, metuit, et idcirco ei sufficit cessare a malo opere: quia ad oculum famulatur,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ fecit potentiam ĩ brachio suo: qr per
ĩcarnatõm filũ sui ⁊ potent᷑ demon¬
es deuicit᷑. ⁊ prudent̾ supplantauit fe
nõ ĩconuement̾ suꝑbos uĩdeos ĩtellig̾e.
qui głabant᷑ se ẽẽ de gen̾e abraham. ⁊¬

Expanded text:
tiam in brachio suo; quia per incarnationem Filii sui et potenter daemones devicit, et prudenter supplantavit. Fenon inconvenienter superbos Judaeos intelligere, qui gloriabantur se esse de genere Abraham,
Abbreviated transcription (Latin):
qͣtur. ⁊ uł extͣ metam extenditur.
tatur. ꝙ si numum est ꝙ utr̃q pari
ĩ ꝯuenientia. ĩ possibile est. Siu̾o ideo ñ¬
pot̾ melior eẽ. qr bonũ ampłuis ꝙ ei
deẽ caꝑe ip̃a ñ pot̃. lam hoc ip̃m non
posse defectoĩs ẽ nõ ꝯsũmatõis. ⁊ pot̾
melior eẽ si fiat capax maioris boni:

Expanded text:
quaretur; et vel extra metam extenditur quaretur; et vel extra metam extenditur ctatur quod summum est, quod utrumque pari inconvenientia ipotest melior esse, quia bonum amplius quod ei deest, capere ipsa non valeat, jam hoc ipsum non posse defectionis est, non consummationis; et potest esse melior si fiat capax melioris boni,