comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ias placet unam causam esse id quod facit siristotiles putat causã
tribus modis dici. Prima inꝙͣ causa est ip̃a matcria sine qua nichil
potest effici Scd̾a opifex Tercia forma que unicuiq oꝑi imponitur
tamꝙͣ statue nam hanc aristotiles idos uocat Quarta quoq inqͣt
hiis accidit ꝓpositũ tocius oꝑis Quid sit ħ aꝑiam Es pͥma statue cã
est nũꝙͣ enĩ sc̃a esset nisĩ fuisset id ex quo sunderetur duceretur ue
Becũda causa artifex est. Non potuisset enĩ es illud in habitũ statue
sigurari nisi accessissẽt ꝑite manus Tertia causa est forma neq enĩ
statua ista doryphoros aut diadumnenos nocaretur nsi ħ illi esset
imp̃ssa facios Quarta causa est faciendi ꝓpositũ nam nnsi hec non¬
fuisset. facta non esset Quod est ꝓpofitũ qd inuitauit artificem quod
ille secutus fecit nel pecuma est si hant uenditurus fabricauit uel

Expanded text:
icis placet unam causam esse, id, quod facit. Aristoteles putat causam icis placet unam causam esse, id, quod facit. Aristoteles putat causam tribus modis dici: " Prima," inquit, " causa est ipsa materia, sine qua nihil potest effici; secunda opifex. Tertia est forma, quae unicuique operi inponitur tamquam statuae "; nam hanc Aristoteles idos vocat. " Quarta quoque," inquit, " his accedit, propositum totius operis." Quid sit hoc, aperiam. Aes prima statuae causa est. Numquam enim facta esset, nisi fuisset id, ex quo funderetur ducereturve. Secunda causa artifex est. Non potuisset enim aes illud in habitum statuae figurari, nisi accessissent peritae manus. Tertia causa est forma. Neque enim statua ista doryphoros aut diadumenos vocaretur, nisi haec illi esset inpressa facies. Quarta causa est faciendi propositum. Nam nisi hoc fuisset, facta non esset. Quid est propositum ? Quod invitavit artificem, quod ille secutus fecit; vel pecunia est haec, si venditurus fabricavit, vel
Abbreviated transcription (Latin):
cohercerent In locũ stili sermo successit ex quo eam ꝑtem ad te ꝑfe¬
ram que in lite est Te arbitrũ addixtimus plus negotii habẽs
ꝙͣ existimas Triplex causa est dicũt ut scis stoiti ñi duo esse in
rerũ natura ex quibus oĩa fiant causam et materiã. Materia ia¬
cet iuers res ad oĩa ꝑata cessatura si nemo moueat Causa autẽ
id est rõ materiã format et quotũq ult uersat ex illa uaria oꝑa
producit Esse ergo debet unde fiat aliꝙͣ. demde a quo fiat. hoc cau-¬
sa est illud materia est dĩs ars nature iutacio est Itaq quod
de uniuso dicebem ad hoc tnͣsser que ab hoĩe facienda sunt Statua
et materiam hũit que pateretur artificem et artificem qui materie
daret faciem Ergo in statua materia es fuit cansa opifex Eadem
condicio rerũ oim est Ex eo constat quo sit et ex eo quod facit Sto¬

Expanded text:
coercerent. In locum stili sermo successit, ex quo eam partem ad te perfecoercerent. In locum stili sermo successit, ex quo eam partem ad te perferam, quae in lite est. Te arbitrum addiximus. Plus negotii habes quam existimas; triplex causa est. Dicunt, ut scis, Stoici nostri duo esse in rerum natura, ex quibus omnia fiant, causam et materiam. Materia iacet iners, res ad omnia parata, cessatura, si nemo moveat. Causa autem, id est ratio, materiam format et quocumque vult versat, ex illa varia opera producit. Esse ergo debet, unde fiat aliquid, deinde a quo fiat. Hoc causa est, illud materia. Omnis ars naturae imitatio est. Itaque quod de universo dicebam, ad haec transfer, quae ab homine facienda sunt. Statua et materiam habuit, quae pateretur artificem, et artificem, qui materiae daret faciem. Ergo in statua materia aes fuit, causa opifex Eadem condicio rerum omnium est; ex eo constant, quod fit, et ex eo, quod facit. Sto
Abbreviated transcription (Latin):
ris causa semꝑ appellem Quam ueneracionẽ p̃ceptoribus meis
debeo eandem ulis p̃ceptoribus gn̾is hũani a quibus tanti bomi
micia fluecrũt Si consulem iuideo aut p̃torem oĩa quibus ho¬
nor haberi solet honori faciam equo desiliam caput adaꝑiam
semita cedam Quid ergo marchũ cathonẽ utrũq et leliũ sapientẽ
et socratem cũ platone et zenone cdeantemq in aĩm meũ sine dig¬
nacione sũmam recipiani Ego uero illos ueneror et tantis noĩbus
semꝑ assurgo. Bale Seneta Iucilio suo salutem:
esternũ diem dinisi cum mala nalitudine ante meridia¬
nũ illa sibi uendicauit post meridianũ mͣ cessit Itaq
icĩone p̾mũ temptaui aĩm. deinde tũ hant recepisset plus illi ĩꝑa¬
re ansus sum ĩmo ꝑmittere aliꝙͣ scripsi et quidem intentius ꝙͣ
solco dũ cum materia difficili contendi et unici nolo donet inter¬
uenerũt amiti qui mͥ uim afferrent et tamꝙͣ egrũ intꝑantem

Expanded text:
ris causa semper appellem ? Quam venerationem praeceptoribus meis ris causa semper appellem ? Quam venerationem praeceptoribus meis debeo, eandem illis praeceptoribus generis humani, a quibus tanti boni initia fluxerunt. Si consulem videro aut praetorem, omnia, quibus honor haberi honori solet, faciam; equo desiliam, caput adaperiam, semita cedam. Quid ergo ? Marcum Catonem utrumque et Laelium Sapientem et Socraten cum Platone et Zenonem Cleanthenque in animum meum sine dignatione summa recipiam ? Ego vero illos veneror et tantis nominibus semper adsurgo. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Hesternum diem divisi cum mala valetudine; antemeridianum illa sibi vindicavit, postmeridiano mihi cessit. Itaque lectione primum temptavi animum. Deinde cum hanc recepisset, plus illi imperare ausus sum, immo permittere; aliquid scripsi et quidem intentius quam soleo, dum cum materia difficili contendo et vinci nolo, donec intervenerunt amici, qui mihi vim adferrent et tamquam aegrum intemperantem
Abbreviated transcription (Latin):
uenta sapĩe inuentores q adire tanꝙͣ multoꝵ hereditatẽ iuuat Mich
ista acquisita mnͥ laborata sunt Sed agamus bonũ prẽm familie
faciamꝰ ampliora que accepimus maior ista hereditas a me ad posti¬
ros transeat multũ adhuc restat. oꝑis multũq restabit nec ulli
nato post nuille sctula p̃cludetur occãsio aliꝙͣ adhuc adiciendi Sed
eciam si oĩa a nct̾ibus inuenta sunt hoc semꝑ nonũ erit usus et
inuentoꝵ ab abiis scĩa ac dispositõ Puta relicta nobis medica-¬
menta quibus sanarentur oculi non opus est michi alia querer
sed ħ tamen morbus et tꝑibus aptanda sunt. hec asꝑitas oculoꝵ
sublenatur hoc palpebrarũ crassitudo tenatur ħ ius subita et
humor auertitur hic acuitur insus Teras ista oportet et eligas tꝑs
adhibeas singulis modũ añu remedia inuenta sunt ab. antiquis
beam incitamenta aĩmi et uatales celebrem. Quid n illos hono¬

Expanded text:
venta sapientiae inventoresque; adire tamquam multorum hereditatem iuvat. Mihi venta sapientiae inventoresque; adire tamquam multorum hereditatem iuvat. Mihi ista adquisita, mihi laborata sunt. Sed agamus bonum patrem familiae; faciamus ampliora, quae accepimus. Maior ista hereditas a me ad posteros transeat. Multum adhuc restat operis multumque restabit, nec ulli nato post mille saecula praecludetur occasio aliquid adhuc adiciendi. Sed etiam si omnia a veteribus inventa sunt, hoc semper novum erit, usus et inventorum ab aliis scientia ac dispositio. Puta relicta nobis medicamenta, quibus sanarentur oculi; non opus est mihi alia quaerere, sed haec tamen morbis et temporibus aptanda sunt. Hoc asperitas oculorum conlevatur; hoc palpebrarum crassitudo tenuatur; hoc vis subita et umor avertitur; hoc acuetur visus; teras ista oportet et eligas tempus, adhibeas singulis modum. Animi remedia inventa sunt ab antiquis; beam incitamenta animi et natales celebrem ? Quidni ego illos hono
Abbreviated transcription (Latin):
tit me plenũ ingentis fiducie In qua posicione mentis sim cum
hũt lego fateor tibi libet omẽs casus pronocare libet exclamare
Quid cessas fortuna congredere ꝑatũ uides Illius aĩm induo qui
querit ubi se exꝑiatur ubi uirtutem suam ostendat. Spumantẽq
dari pecora inter mertia uocis optat apꝵ ant fuluũ descendere
monte leonẽ libet aliꝙͣ habere qd̾ uintã cuiꝰ pacientia exeriear Rã
hoc quoq egregiũ sexius habet quod et oñdet tibi ut̃e ite magnitu¬
dinẽ et despacionẽ cius non faciet Scies esse illam in excelso sed no¬
lenti penetrabilem hoc quidem idem uirtus tibi ip̃a p̃stabit ut illã
admireris tamen speres michi certe multũ anferre tꝑis solet contem¬
placio ip̃a sapĩe Ron aliter illam intueor obscupestũs ꝙͣ ip̃m inte¬
rim mũdũ que sepe tamꝙͣ spectator nouus iuudeo Ueneror itaq in¬

Expanded text:
tit me plenum ingentis fiduciae." In qua positione mentis sim, cum tit me plenum ingentis fiduciae." In qua positione mentis sim, cum hunc lego, fatebor tibi: libet omnis casus provocare, libet exclamare: " Quid cessas, fortuna ? Congredere; paratum vides." Illius animum induo, qui quaerit, ubi se experiatur, ubi virtutem suam ostendat, Spumantemque dari pecora inter inertia votis Optat aprum aut fulvum descendere monte leonem. Libet aliquid habere quod vincam, cuius patientia exercear. Nam hoc quoque egregium Sextius habet, quod et ostendet tibi beatae vitae magnitudinem et desperationem eius non faciet; scies esse illam in excelso, sed volenti penetrabilem. Hoc idem virtus tibi ipsa praestabit, ut illam admireris et, tamen speres. Mihi certe multum auferre temporis solet contemplatio ipsa sapientiae; non aliter illam intueor obstupefactus quam ipsum interim mundum, quem saepe tamquam spectator novus video. Veneror itaque in
Abbreviated transcription (Latin):
pientũ fama est recipyq nos locus aliquis quem putanus periisse
premissus est Bale. Seneca I ucilio suo salutem.
Iuisti heri nobiscũ potest queri si heri tantum Ideo adieci no¬
biscũ. metũ enĩ semꝑ es Interuenerant quidam amici ꝓꝑter
quos miaior fuus fieret non ħ qui erũpe ex lautoꝵ culius et terre¬
re iuigiles solet sed hic modicus qui hospites uenisse significet uarius
nobis fuit sermo ubi in cõuinio millam rem usq ad exitũ aoducẽs
sed aliũde alio transiliens lectus est deinde liberet qͣnti sextii pr̃is uag¬
ui si quid mͥ credis uiri et licet neget stoiti Quantũ in illo dii boni
uigoris est quantũ aĩimi hoc non in oĩbus philosophis inuenies
Quoꝵdam scripta clarũ habent tm̃ nomen cetera exanguia sut.
Iustituũt dispitant caullantur non faciũt aĩm quia non habẽt
Cũ legeris sextiũ dices uiuit uiget liber est supͣ hoĩem est Dimit¬

Expanded text:
pientium fama est recipitque nos locus aliquis, quem putamus perisse, pientium fama est recipitque nos locus aliquis, quem putamus perisse, praemissus est. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Fuisti here nobiscum. Potes queri, si here tantum. Ideo adieci "nobiscum." Mecum enim semper es. Intervenerant quidam amici, propter quos maior fumus fieret, non hic, qui erumpere ex lautorum culinis et terrere vigiles solet, sed hic modicus, qui hospites venisse significet. Varius nobis fuit sermo, ut in convivio, nullam rem usque ad exitum adducens, sed aliunde alio transiliens. Lectus est deinde liber Quinti Sextii patris, magni, si quid mihi credis, viri et, licet neget, Stoici. Quantus in illo, di boni, vigor est, quantum animi! Hoc non in omnibus philosophis invenies; quorundam scripta clarum habentium nomen exanguia sunt. Instituunt, disputant, cavillantur, non faciunt animum, quia non habent; cum legeris Sextium, dices: " Vivit, viget, liber est, supra hominem est, dimit
Abbreviated transcription (Latin):
aliquos ad se adducit inueteratus uers deridetur Net in merito aut
enĩ simulatus aut stultus est Hec tibi scribo is qui amicã serenũ
kimmi michi tam in modice flem ut ꝙ mĩme uelim inter exem¬
pla sim eoꝵ quos dolor uicit hodie tñ scm̃ meũ dampno. et intel¬
ligo maximã mͥ cansam sic lugendi fuisse ꝙ nũꝙͣ cogitaueram
mori eũ ante me posse hoc unũ michi occurrebat imorẽ esse et
multo minorẽ tãꝙͣ ordinẽ fata seruarent Itaq assidue cogitemus
tam de nr̃a quã oĩm quos diliginus mortalitate Tunc ego debuu
dicere minor est serenis meus Quid ad rem ꝑtinet. post me mori
debet sed ante me non p̃t quia non feci ĩꝑatũ subito fortuna ꝑcus¬
sit Non cogito oĩa et mortalia. esse et incerta lege mortalia hodie
fieri potest ꝙꝙͣ ñꝙͣ potest Cogitemus ergo lucili kñue cito nos esse¬
ꝑuenturos quo illũ ꝑuenisse meremus et fortasse si modo uera sa¬

Expanded text:
aliquos ad se adducit, inueteratus uero aliquos ad se adducit, inueteratus uero enim simulatus aut stultus est. Haec tibi scribo is, qui Annaeum Serenum, carissimum mihi, tam inmodice flevi, ut, quod minime velim, inter exempla sim eorum, quos dolor vicit. Hodie autem factum meum damno et intellego maximam mihi causam sic lugendi fuisse, quod numquam cogitaveram mori eum ante me posse. Hoc unum mihi occurrebat, minorem esse et multo minorem, tamquam ordinem fata servarent. Itaque adsidue cogitemus tam de nostra quam omnium, quos diligimus, mortalitate. Tunc ego debui dicere: "Minor est Serenus meus; quid ad rem pertinet? Post me mori debet, sed ante me potest." Quia non feci, inparatum subito fortuna percussit. Nunc cogita omnia et mortalia esse et incerta lege mortalia. Hodie fieri potest, quicquid umquam potest. Cogitemus ergo, Lucili carissime, cito nos eo perventuros, quo illum pervenisse maeremus. Et fortasse, si modo vera sa
Abbreviated transcription (Latin):
srigus effugiat et aliꝙͣ inueniat quo tegat scapulas nõne tibi
uideatur stultissimus Quem amabas extulisti quare quẽ ames
Sacius est amicũ reꝑare ꝙͣ flere Scio ꝑ certũ iam hoc esse quod
adietturus sum non ideo tamem p̃termittam quia ab hoĩbus dm̃
est finem dolendi etiam qui consilio non fecerat tempore ĩuenit
Curpissimũ autẽ est in hoĩe prudente remediũ meroris lassitudo
merendi Malo reliquas dolorem ꝙͣ ab illo reluiquaris et ꝙͣ pͣ¬
mũ id facere desiste qd eciam si uoles diu faccre non poteris dñm
feminis ad iugendũ constituero maiores non ut tam dui lugerent
sed ne diucius uiris nullũ legitumũ tp̃s est quia nultũ honestũ
Quantũ michi ex illis mulicrtulis dabis ix retractis a rogo uix
a cadauere reuulsis cui lacrame in totũ mensem duranernt Nul¬
la res ticits in odiũ uenit ꝙͣ dolor qui recens consolatorẽ iuenit et

Expanded text:
frigus effugiat et aliquid inveniat, quo tegat scapulas, nonne tibi frigus effugiat et aliquid inveniat, quo tegat scapulas, nonne tibi videatur stultissimus ? Quem amabas, extulisti; quaere, quem ames. Satius est amicum reparare quam flere. Scio pertritum iam hoc esse, quod adiecturus sum, non ideo tamen praetermittam, quia ab omnibus dictum est: finem dolendi etiam qui consilio non fecerat, tempore invenit. Turpissimum autem est in homine prudente remedium mmaerendi. Malo relinquas dolorem quam ab illo relinquaris, et quam primum id facere desiste quod, etiam si uoles, diu facere non poteris. Annum feminis ad lugendum constituere maiores non ut tam diu lugerent, sed ne diutius: uiris nullum legitimum tempus est quia nullum honestum. Quam tamen mihi ex illis mulierculis dabis uix retractatis a rogo, uix a cadauere reuulsis, cui lacrimae in totum mensem durauerunt? Nulla res citius in odium uenit quam dolor, qui recens consolatorem inuenit et
Abbreviated transcription (Latin):
dit Ideo amicis auide fruamur quia ꝙͣ du contingere hoc possit
incertũ est Cogitemus ꝙͣ sepe illos reliquerimus in aliquã ꝑega¬
uacionẽ longinquã exituri ꝙͣ sepe eodem morantes loco non ui¬
derimus Intelligenius plus nos tꝑis in uiuis ꝑdidisse feras antĩ
hos qui negligentissime amicos habeant/ nec amant quenquã
nisi cũ ꝑdiderũt Ideoq tũc effusius merent quia uerentur ne du¬
biũ sit an amauerint Sera indicia affectus sui querũt. Si habe¬
mus alios amicos male de hiis et mereiur et existimanius qi
paꝵ ualeret in unius elati solatiũ Si non habenus maiorẽ in¬
niriam ip̃i nobis fecimus ꝙͣ a fortuna accepimus Illa unũ abstu¬
lit nos quenicũq non fecumis Demde ne unũ quidem niiis
amauit qui plus ꝙͣ unũ amare non potuit Si quis despoliatus
amissa una tunita complorare se malit ꝙͣ circũspicere. quomodo

Expanded text:
dit. Ideo amicis avide fruamur, quia quamdiu contingere hoc possit, dit. Ideo amicis avide fruamur, quia quamdiu contingere hoc possit, incertum est. Cogitemus, quam saepe illos reliquerimus in aliquam peregrinationem longinquam exituri, quam saepe eodem morantes loco non viderimus; intellegemus plus nos temporis in vivis perdidisse. Feras autem hos, qui neglegentissime amicos habent, miserrime lugent, nec amant quemquam, nisi perdiderunt ? Ideoque tunc effusius maerent, quia verentur, ne dubium sit, an amaverint; sera indicia adfectus sui quaerunt. Si habemus alios amicos, male de iis et meremur et existimamus, qui parum valent in unius elati solacium; si non habemus, maiorem iniuriam ipsi nobis fecimus quam a fortuna accepimus; illa unum abstulit, nos, quemcumque non fecimus. Deinde ne unum quidem nimis amavit, qui plus quam unum amare non potuit. Si quis despoliatus amissa unica tunica conplorare se malit quam circumspicere, quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
recordacio Nemo libenter ão id redit quod non sine tormento co¬
gitatus est Sic illud ficri nc̃te est et cũ aliquo nobis morsu aniͥs¬
soꝵ quos amanimꝰ nomen occurrat Sed hic quoq morsus haba
suam uoluptatẽ Nam ut docere solebat attalus nr̃ sit amitoꝵ
defũctoꝵ memoria iocũda est qũo ponia quedam suaniter asꝑa
qũo in uino ninuis ueteri ip̃a nos amaritudo delcãt Cum ucro
interuenit spaciũ om̃e qd̾ angebat extinguitur et pura ad nos
uoluptas uenit. Si illi credinus amitos incolumes cogitare melle
ac placenta srm est Eoꝵ qui suerũt retraccio non sine accrbitate qui¬
dam liiat Quis autem neganerit hec atria q et habencia austei¬
tatis aliꝙͣ stomachũ excitare Ego non idem sencio michi amicoꝵ
defumctoꝵ cogitacio dulcis ac blanda est habui enĩ illos tamꝙͣ
amissurus amisi tamꝙͣ habeam fac ergo imi lucili quod equitatẽ

Expanded text:
recordatio. Nemo libenter ad id redit, quod non sine tormento corecordatio. Nemo libenter ad id redit, quod non sine tormento cogitaturus est. Sic et illud fieri necesse est, ut cum aliquo nobis morsu amissorum, quos amavimus, nomen occurrat. Sed hic quoque morsus habet suam voluptatem. Nam, ut dicere solebat Attalus noster, "sic amicorum defunctorum memoria iucunda est, quomodo poma quaedam sunt suaviter aspera, quomodo in vino nimis veteri ipsa nos amaritudo delectat; cum vero intervenit spatium, omne, quod angebat, extinguitur et pura ad nos voluptas venit." Si illi credimus, " Amicos incolumes cogitare melle ac placenta frui est; eorum, qui fuerunt, retractatio non sine acerbitate quadam iuvat. Quis autem negaverit haec aeria quoque et habentia austeritatis aliquid stomachum excitare ? " Ego non idem sentio, mihi amicorum defunctorum cogitatio dulcis ac blanda est. Habui enim illos tamquam amissurus, amisi tamquam habeam. Fac ergo, mi Lucili, quod aequitatem
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ fortunã elato Illũ quoq res ista uellitabit sed tm̃i uellicabit ¶Ro¬
rũ grecoꝵ maxims uis flendi dederit in unũ dũ taxat diem cũ
dixent eciam niobem de aibo goi cogitasse Queris unde sint la¬
mentaciones ĩmo in moditi. fletus per lacrimas argumenta de¬
siderii querimus et dolorem non sequimur sed oñdimus Remo trs¬
tis sibi est s infelicem stultitiam Es̃t aliqua et doloris ambitio Rd
ergo inquis obliuistar amici Breuem illi apud te memoriã ꝓmi¬
tis si cũ dolore mansura est Iam istam frontem ad risum que¬
libet fortuta res tnͣsferet Non differo in longniquũ tempus qͦ
desideriũ om̃e multetur quo enam acerrimi luctus resident Cũ
pͥmũ te obseruare desieris ymago ista tristitie discedet Nũc ip̃e
custodis dolorem tuũ sed custodienti quoq clabitur/ eoq ticius
quo est acrior desut Id agamus ut iocunda nobis amissoꝵ fiat

Expanded text:
 fortunam elato ? Illum quoque ista res vellicabit, sed tantum vellicabit No fortunam elato ? Illum quoque ista res vellicabit, sed tantum vellicabit Norum Graecorum maximus ius flendi dederit in unum dumtaxat diem, cum dixerit etiam Niobam de cibo cogitasse ? Quaeris, unde sint lamentationes, unde inmodici fletus ? Per lacrimas argumenta desiderii quaerimus et dolorem non sequimur, sed ostendimus. Nemo tristis sibi est. O infelicem stultitiam ! Est aliqua et doloris ambitio. "Quid ergo?" inquis, "Obliviscar amici?" Brevem illi apud te memoriam promittis, si cum dolore mansura est; iam istam frontem ad risum quaelibet fortuita res transferet. Non differo in longius tempus, quo desiderium omne mulcetur, quo etiam acerrimi luctus residunt. Cum primum te observare desieris, imago ista tristitiae discedet; nunc ipse custodis dolorem tuum. Sed custodienti quoque elabitur eoque citius, quo est acrior, desinit. Id agamus, ut iucunda nobis amissorum fiat
Abbreviated transcription (Latin):
lunc autẽ cũ hec ex impetu facient cũ silerciũ sibi imꝑare nõ poterũt
Talis laudacio aliꝙͣ exhortaciois affert ip̃is audientibus et aĩos ado¬
lestentiũ extimmilat dłd rem cõmoneantur non ad u̾ba composita dili¬
oquin nocet illis eloquencia. si non rerũ cupiditatẽ facit sed sui Dif¬
feram hoc in pncia desiderat enĩ ꝓpͥam et longam executionẽ ꝙ̃ad¬
modũ pplo disserendũ ꝙͣ sibi apud ppłm ꝑmittendũ sit ꝙͣ ppłs apꝰ
se dampnũ quidem fecisse pħiam non erit dubiũ postꝙͣ ꝓstitu¬
ta est sed pt̃ in penetrabilibus sus ostendi si modo non iustitorẽ
sed antistitem nacta est. Bale Seneta Iucilio suo salutem.¬
oleste fers decessisse flactũ amicũ tuũ plus tamẽ equo
dolere te nolo Iilud ut non doleas iux audebo cxengere et
esse melius scio Sed cui isia firmitas aĩi continget insi iam su

Expanded text:
tunc autem, cum hoc ex impetu facient, cum silentium sibi imperare non poterunt. tunc autem, cum hoc ex impetu facient, cum silentium sibi imperare non poterunt. Talis laudatio aliquid exhortationis adfert ipsis audientibus et animos adulescentium exstimulat. Ad rem commoveantur, non ad verba conposita; alioquin nocet illis eloquentia, si non rerum cupiditatem facit, sed sui. Differam hoc in praesentia; desiderat enim propriam et longam exsecutionem, quemadmodum populo disserendum, quid sibi apud populum permittendum sit, quid populo apud se. Damnum quidem fecisse philosophiam non erit dubium, postquam prostituta est. Sed potest in penetralibus suis ostendi, si modo non institorem, sed antistitem nancta est. VALE. Seneca Lucilio suo salutemMoleste fero decessisse Flaccum, amicum tuum, plus tamen aequo dolere te nolo. Illud, ut non doleas, vix audebo exigere; et esse melius scio. Sed cui ista firmitas animi continget nisi iam mu
Abbreviated transcription (Latin):
bus hiĩs laudatus es quos non potes ip̃e laudare Disserebat pplõ
fabianus sed andiebatur modeste Crũpebat interdũ magũ clamor
landantiũ Sed quẽ recũ magnido enocauerat nõ somis moffense
ac molliter or̾onis elapse Intersit aliꝙͣ inter clamorem theatii et sco¬
ie A Est aliqua et laudanti licenicia Sĩa rerũ oĩm si bñ obseruentur
nidicia sunt et argumentũ moꝵ ex mĩmis quoq licet caꝑe Impu-¬
dicũ et incessus oñdit et manus mota et unũ interdũ responsum
et relatus ad caput digitus et flexus oculoꝵ Improbũ risus insanũ
ultus. habitus q demonstrat Illa enĩ in oꝑtũ ꝑ notas exeunt Qna
constanciũ Non landatur ille nĩc si intelligis sed conclamatur. Re¬
lnaquantur iste uoces illis artibus que ꝓpositũ habent ppło placere.
phia adoretur ꝑmittendũ erit aliqñ iuenibus sequi iupetũ aniii

Expanded text:
nibus his laudatus es, quos non potes ipse laudare ? Disserebat populo nibus his laudatus es, quos non potes ipse laudare ? Disserebat populo Fabianus, sed audiebatur modeste. Erumpebat interdum magnus clamor laudantium, sed quem rerum magnitudo evocaverat, non sonus inoffense ac molliter orationis elapsae. Intersit aliquid inter clamorem theatri et scholae; est aliqua et laudandi decentia. Omnia rerum omnium, si observentur, indicia sunt et argumentum morum ex minimis quoque licet capere: inpudicum et incessus ostendit et manus mota et unum interdum responsum et relatus ad caput digitus et flexus oculorum. Inprobum risus, insanum vultus habitusque demonstrat. Illa enim in apertum per notas exeunt; quaconsistit; non laudatur ille nunc, si intellegis, sed conclamatur. Relinquantur istae voces illis artibus, quae propositum habent populo placere; philosophia adoretur. Permittendum erit aliquando iuvenibus sequi impetum animi,
Abbreviated transcription (Latin):
na celeritate p̃cipitant et cõmunes locos uoluũt et in pͥuato a¬
culantur sed eos qui uitam docent qui cũ dixerint quid faciendũ
sit ꝓbant faciendo qui docent ꝙͣ uitandũ sit nec umꝙͣ meo qd
fugiendũ dixerũt dep̃hendinitur Eum elige adiutorẽ quẽ magis
cũ iideris admireris ꝙͣ cũ andieris frec ideo te ꝓhibuerm hos quo¬
ꝙ andire quibus admittere ppłm at disserere consuetudo est Si modo
hoc ꝓposito in turbam prodeunt ut metiores fiant faciantq meno¬
res si non ambicionis ħ causa exercent Quid est turpius ꝙͣ pħia
captante clamores Nũꝙͣ eger laudat medicũ secantem. Tatete faci¬
te et implete uos curaciomi etiam si exclamauentis non aliter au
uos moueriq magnitudinẽ rerũ Sane liceat ut quidem iudicetis
et loqui et landare licuisse Quanta autẽ demencia eius est ꝙͣ da¬
mores impitoꝵ hilarẽ exauditorio dimiitũt Quid letaris ꝙ ab hoi¬

Expanded text:
na celeritate praecipiant et communes locos volvunt et in privato cirna celeritate praecipiant et communes locos volvunt et in privato circulantur,sed eos, qui vita docent, qui cum dixerunt, quid faciendum sit, probant faciendo, qui docent, quid vitandum sit, nec umquam in eo, quod fugiendum dixerunt, deprehenduntur. Eum elige adiutorem, quem magis admireris, cum videris quam cum audieris. Nec ideo te prohibuerim hos quoque audire, quibus admittere populum ac disserere consuetudo est, si modo hoc proposito in turbam prodeunt, ut meliores fiant faciantque meliores, si non ambitionis hoc causa exercent. Quid enim turpius philosophia captante clamores ? Numquid aeger laudat medicum secantem ? Tacete, favete et praebete vos curationi. Etiam si exclamaveritis, non aliter audvos moverique magnitudine rerum ? Sane liceat; ut quidem iudicetis et loqui et laudare licuisse ? Quanta autem dementia eius est, quem clamores inperitorum hilarem ex auditorio dimittunt ? Quid laetaris, quod ab homi
Abbreviated transcription (Latin):
ficia excitata esse ambo disparia eque excelsa atq magnifica Alt¬
rũ purã aream accepit illit protinus opus creuit alterũ funda¬
menta lassabũt in mollem et fluidam humũ missa multũq lab¬
ris exhaustũ est dũ ꝑuenitur ad solidũ Inueni
et expedita quedã manui uel quidẽ ut arũt facienda sunt et infũ¬
damentis suis occupata Itaq ego illũ feliiorẽ dixerim qui nichil
negotiĩ secũ habuit hunc quidem melius de se meruisse qui ma¬
liguitatẽ nature sue uicit et ad sapienciã se non ꝑduxit sed ex¬
tr̃axit hoc durũ ac laborosum ingeniũ nobis datũ salicet imus
ꝑ obstancia Itaq pugnemus aliqͦꝵ inuocemus auxiliũ Eũe
inquis inuocabo hũc aut illũ Tu uero etiã ad p̃ces reuertere qua
uatant didiunare nos possunt non tantũ qui sunt sed etiam qu¬
fuerũt Ex hiis autẽ qui sunt eligamus non eos qui uerba mag¬

Expanded text:
ficia excitata esse, ab imo disparia, aeque excelsa atque magnifica. Altficia excitata esse, ab imo disparia, aeque excelsa atque magnifica. Alterum puram aream accepit; illic protinus opus crevit. Alterum fundamenta lassarunt in mollem et fluvidam humum missa multumque laboris exhaustum est, dum pervenitur ad solidum. Intuena, expedita, quaedam manu, quod aiunt, facienda sunt et in fundamentis suis occupata. Itaque illum ego feliciorem dixerim, qui nihil negotii secum habuit, hunc quidem melius de se meruisse, qui malignitatem naturae suae vicit et ad sapientiam se non perduxit, sed extraxit. Hoc durum ac laboriosum ingenium nobis datum scias licet. Imus per obstantia. Itaque pugnemus, aliquorum invocemus auxilium. " Quem," inquis, " invocabo ? Hunc aut illum ? " Tu vero etiam ad priores revertere, qui vacant; adiuvare nos possunt non tantum qui sunt, sed qui fuerunt. Ex his autem, qui sunt, eligamus non eos, qui verba mag
Abbreviated transcription (Latin):
am hos mgenne laudat quibus ex se impetus fuit qui se ipsi
ꝓtulerũt Quosdam indigere ope aliena non ituros si nemo p̃ces¬
serit sed bñ secuturos Ex hiis inetrodoꝵ ait esse Egregiũ hoc quo
sed secũde sortis ingeniũ Nos ex illa pͥma nota non sunis bñ
nobiscũ agitur si in scd̾am recipimur Ne hunc quidem confemp¬
seris hoĩem qui alieno beneficio esse saluus p̃t̃ Et hoc multũ est
uelle seruari Preter hoc ad hec inuenies genus aliud hõmi ne
ip̃m quidẽ fastidiendũ eoꝵ qui togi ad rc̃m compelliq possunt qui¬
bus non duce tm̃ opus sit sed adiuitore et ut ita dicam coactore
int tercius color est Si queris huiꝰ exemplar hermarchũ ait epitu¬
rus talem fuisse Itaq alteri magis gratulatur alterũ magis
suspicit Quaniquis enĩ ad eñdem finẽ uterq ꝑuenerit tamẽ ma¬
ior est laus idem fecisse in deficiliore materia puta enĩ duo edi¬

Expanded text:
am. Hos maxime laudat, quibus ex se impetus fuit, qui se ipsi am. Hos maxime laudat, quibus ex se impetus fuit, qui se ipsi protulerunt. Quosdam indigere ope aliena, non ituros, si nemo praecesserit, sed bene secuturos. Ex his Metrodorum ait esse; egregium hoc quoque, sed secundae sortis ingenium. Nos ex illa prima nota non sumus; bene nobiscum agitur, si in secundam recipimur. Ne hunc quidem contempseris hominem, qui alieno beneficio esse salvus potest; et hoc multum est, velle servari. Praeter haec adhuc invenies genus aliud hominum ne ipsum quidem fastidiendum eorum, qui cogi ad rectum conpellique possunt, quibus non duce tantum opus sit, sed adiutore et, ut ita dicam, coactore. Hic tertius color est. Si quaeris huius quoque exemplar, Hermarchum ait Epicurus talem fuisse. Itaque alteri magis gratulatur, alterum magis suspicit; quamvis enim ad eundem finem uterque pervenerit, tamen maior est laus idem effecisse in difficiliore materia. Puta enim duo aedi
Abbreviated transcription (Latin):
sine modo sine fine Nam illis quoq uec fums est nec modus
proite quecũq cor tuũ lamant Que si aliter extrahi nequirent
cor ipm cũ illis reuellendũ erat. uoluptates p̃cipue exturba et in¬
intissimas habe que latronũ more quos pstillasti egipcii uotãt
in hoc uos amplectuntur ut strangulent. Bale. De iucilio ẜ
iud est hoc lucili quod nos alio tendentes alio trahit et
eo ũde reced̾e cupinins ĩpellit Qiud colluctatur cũ aĩo
nr̃o nec ꝑmittit nobis quid ꝙͣ semel uelle/ fluctuanius inter
uaria consilia nchil libere uolumus nichil absolute nichil semꝑ
Stulticia in quis est cui nichil constat nichil du placet Sed quõ
nos ant quando ab illa reuellemus Nemo ꝑse satis ualet ut e¬
mergat. oportet manũ aliquis porrigat aliquis educat Quosdi
ait epicurus ad ueritatẽ sine adiutorio exisse fecisse sibupsos iu¬

Expanded text:
sine modo, sine fine. Nam illis quoque nec finis est nec modus. sine modo, sine fine. Nam illis quoque nec finis est nec modus. Proice quaecumque cor tuum laniant, quae si aliter extrahi nequirent, cor ipsum cum illis revellendum erat. Voluptates praecipue exturba et invisissimas habe; latronum more, quos Φιλητάσ Aegyptii vocant, in hoc nos amplectuntur, ut strangulent. VALE. Seneca Lucilisalutem Quid est hoc, Lucili, quod nos alio tendentes alio trahit et eo, unde recedere cupimus, inpellit ? Quid conluctatur cum animo nostro nec permittit nobis quicquam semel velle ? Fluctuamur inter varia consilia. Nihil libere volumus, nihil absolute, nihil semper. "Stultitia," inquis, "est, cui nihil constat, nihil diu placet." Sed quomodo nos aut quando ab illa revellemus ? Nemo per se satis valet ut emergat; oportet manum aliquis porrigat, aliquis educat. Quosdam ait Epicurus ad veritatem sine ullius adiutorio exisse, fecisse sibi ipsos vi
Abbreviated transcription (Latin):
uere ille mictus et intidus Seuerior loci disciplina firmat inge¬
mũ aptũq magins conatibus reddit literm honestrus scipio quã
bais exulabat Imina eius nõ est tam molliter collocanda Illi
quoq ad quos pͥmos fortuna.p.R. publicas opes transtulit.G.
marius et un. pompeins et cesar exstruxerũt quidẽ iullas in re-¬
gione baiana sed illas imposuerũt sũus iugis monciũ uideba¬
tur ħ magis militare ex edito speculari late longeq subiecta dispi¬
ce quan posicione elegerint quibus edificia excitauerint locis
et qualia Scies nisi uillas esse et castra habitaturũ tu putas
ñ ꝙͣ fuisse ũmica cathonẽ ut p̃naiuigantes adultas dimimera¬
ret᷑ et tot genera cũbarã uariis coloribus picta et stuitantem
toto lacu rõsam ut audiret canentiũ nocturna cõnicia Rõne ille
cũ bais litiganimꝰ nũꝙͣ satis cũ uiciis que oro te lucili ꝑseq̃re

Expanded text:
vere ille unctus et nitidus. Severior loci disciplina firmat ingevere ille unctus et nitidus. Severior loci disciplina firmat ingenium aptumque magnis conatibus reddit. Literni honestius Scipio quam Bais exulabat; ruina eius non est tam molliter conlocanda. Illi quoque, ad quos primos fortuna populi Romani publicas opes transtulit, C. Marius et Cn. Pompeius et Caesar extruxerunt quidem villas in regione Baiana, sed illas inposuerunt summis iugis montium. Videbatur hoc magis militare, ex edito speculari late longeque subiecta. Aspice, quam positionem elegerint, quibus aedificia excitaverunt locis et qualia; scies non villas esse, sed castra. Habitaturum tu putas umquam fuisse in mica Catonem, ut praenavigantes adulteras dinumeraret et tot genera cumbarum variis coloribus picta et fluvitantem toto lacu rosam, ut audiret canentium nocturna convicia ? Nonne ille cum Bais litigavimus, numquam satis cum vitiis, quae, oro te, Lucili, persequere
Abbreviated transcription (Latin):
Si uoluptati cessero cedendũ est dolori cedendũ est labori cedẽ¬
dũ est pauꝑtati Idem sibi in me uiris esse uolet et ambitio
et ira Iuter tot afftũs distrahar ĩmio discrepar libertas ꝓposita
est ad hoc p̃miũ laboratur Que sit libertas queris nulli rei ser¬
iure nulli uctitati nullis casibus et fortunã in eqũ deducere
Quo dic illam intellexero plus posse ml poterit Ego illam fe¬
ram cũ in maru mors sit hiis cogitatioĩbus intentũ loca se¬
ria scaq eligere oportet Effemiãt aĩos amenitas iniuia nec
dubie aliꝙͣ ad certũ pendere igorẽ p̃t regio Quibus uiam iu¬
menta paciũtur. quoꝵ durata in asꝑo migula est in molli pal¬
lustriq pascuo sagmata cito subrerimtur et forcior miles ex confra¬
goso uerit Segnis est urbanus et uerna Nullũ laborem recusãt
manus que ãd arma ab aratro tranfferũtur in pͥmo deficit pil¬

Expanded text:
si voluptati cessero, cedendum est dolori, cedendum est labori, cedensi voluptati cessero, cedendum est dolori, cedendum est labori, cedendum est paupertati; idem sibi in me iuris esse volet et ambitio et ira; inter tot adfectus distrahar, immo discerpar. Libertas proposita est; ad hoc praemium laboratur. Quae sit libertas, quaeris ? Nulli rei servire, nulli necessitati, nullis casibus, fortunam in aequum deducere. Quo die illa me intellexero plus posse, nil poterit. Ego illam feram, cum in manu mors sit ? His cogitationibus intentum loca seria sanctaque eligere oportet. Effeminat animos amoenitas nimia nec dubie aliquid ad corrumpendum vigorem potest regio. Quamlibet viam iumenta patiuntur, quorum durata in aspero ungula est; in molli palustrique pascuo saginata cito subteruntur. Et fortior miles ex confragoso venit; segnis est urbanus et verna. Nullum laborem recusant manus, quae ad arma ab aratro transferuntur; in primo deficit pul
Abbreviated transcription (Latin):
pibus uirũ enernauerũt fomenta campanie dtruis uicit uiciis
uictus est Nobis quoq militandũ est et quidẽ genere milicie
quo nũꝙͣ quies ñꝙͣ ociũ datur Debellande sunt in p̾mis no¬
luptates que ut iuides sena quoq ad se ingenia rapuerũt. Si qͣs
sibi ꝓposuerit quãtũ oꝑis aggressus sit sciet nichil delicare nichi
molliter esse faciendũ Quid michi cũ istis calentibus stangnis
quid cũ sudatoriis in que siccus uapor corꝑa exhansturus inclu¬
ditur ut oĩs sudor ꝑ laborẽ exeat Si fuceremus quod fecit ham¬
bal ut interrupto cursu rerũ omissoq bello fouendis corꝑibus
operã daremus nemo nõ intẽpestuã desidiã uictori quoq ne¬
dũ uincenti ꝑiculosam merito reprehenderet mĩmus nobis ꝙͣͥ¬
cũ bellũ gerit Non sum ĩꝑata fcũus Iugũ non recipio ĩmo qd
maiore uirtute faciendũ est excucio Non est emoti indiu aĩmꝰ

Expanded text:
pibus virum enervaverunt fomenta Campaniae. Armis vicit, vitiis pibus virum enervaverunt fomenta Campaniae. Armis vicit, vitiis victus est. Nobis quoque militandum est, et quidem genere militiae, quo numquam quies, numquam otium datur. Debellandae sunt in primis voluptates, quae, ut vides, saeva quoque ad se ingenia rapuerunt. Si quis sibi proposuerim quantum operis adgressus sit, sciet nihil delicate, nihil molliter esse faciendum. Quid mihi cum istis calentibus stagnis ? Quid cum sudatoriis, in quae siccus vapor corpora exhausurus includitur ? Omnis sudor per laborem exeat. Si faceremus, quod fecit Hannibal, ut interrupto cursu rerum omissoque bello fovendis corporibus operam daremus, nemo non intempestivam desidiam victori quoque, nedum vincenti, periculosam merito reprehenderet; minus nobis quacum bellum gerit; non sum imperata facturus. Iugum non recipio, immo, quod maiore virtute faciendum est, excutio. Non est emolliendus animus;
Abbreviated transcription (Latin):
esse frugatitatẽ ꝓfesso sic regio q est ꝙͣ sapiens uir aut ad sa¬
pienciam tendens declinet tamꝙͣ alienam bonis moribus Ita¬
q de secessu cogitãs ñiꝙͣ canopũ eliget quãius neminẽ tano¬
pus esse frugi uetet Ne bais quidẽ diu̾sorũ uicioꝵ esse cepcrũt
Illis sibi plurimũ luxuria ꝓmttit Illic tãꝙͣ aliqua licentia de¬
ueatur loco magis soluitur Rron tm̃ corꝑi sed eciã moribus sa¬
lubrẽ locũ eligere debennus Quemadinodũ inter tortores habi¬
tare nolim sic ne inter popinas quidẽ uidere ebrios ꝑ littora
errantes et cõmessaciones naiiganciũ et simphoniarĩ cantib¬
ꝑ strepentes latus et alia que uelut soluta legibus luxuria nõ
tantũ peccat sed publicat quid ncc̃e est id agere debenius ut
irritamenta uicioꝵ ꝙͣ longissime ꝓfugiamus Indurandus est
hãnbalem hiberna soluerũt et indomitũ illũ iniubus atq al¬

Expanded text:
esse frugalitatem professo; sic regio quoque est, quam sapiens vir aut ad saesse frugalitatem professo; sic regio quoque est, quam sapiens vir aut ad sapientiam tendens declinet tamquam alienam bonis moribus. Itaque de secessu cogitans numquam Canopum eliget, quamvis neminem Canopus esse frugi vetet, ne Baias quidem; deversorium vitiorum esse coeperunt. Illic sibi plurimum luxuria permittit, illic, tamquam aliqua licentia debeatur loco, magis solvitur. Non tantum corpori, sed etiam moribus salubrem locum eligere debemus. Quemadmodum inter tortores habitare nolim, sic ne inter popinas quidem. Videre ebrios per litora errantes et comessationes navigantium et symphoniarum cantibus strepentes lacus et alia, quae velut soluta legibus luxuria non tantum peccat, sed publicat, quid necesse est ? Id agere debemus, ut irritamenta vitiorum quam longissime profugiamus. Indurandus est Hannibalem hiberna solverunt et indomitum illum nivibus atque Al
Abbreviated transcription (Latin):
hoc pͥmũ est inbecille mentis atq egre forundare in exꝑta Itaq
cogenda est ut incipiat ac inde non est acerba medicina ꝓtinꝰ
enĩ delcãt dñ sanat dilioꝵ remedioꝵ post sanitatẽ uoluptas ẽ¬
et illuc nobilissimũ sicilie montem Quẽ quare dixerit
messela unitũ siue ualgiꝰ apud utrũq cnĩ legi non reꝑio cũ
płima loca euomant ignem non tatũ editã ꝙ crebrius eueĩt
uidelicet quia igns in altissimũ effertur sed eciã iacencia. No
utrũq possimnus Contenti simus bais quas postero die quã
attigeram reliqui locũ ob hoc deuitandũ cũ habeat quasdã
naturales doces quia illũ sibi celebrandũ iuxuria desumpsit
Quid ergo ulli loco indicendũ est odiũ Mimine Sed quẽadmo¬
dũ aliqua uestis sapienti ac ꝓbo uiro magis conuenit quã
aliqua nec ultũ colorem ilłe odit sed aliꝙ̃ parũ putat aptũ

Expanded text:
hoc proprium inbecillae mentis atque aegrae est, formidare inexperta. Itaque hoc proprium inbecillae mentis atque aegrae est, formidare inexperta. Itaque cogenda est, ut incipiat; deinde non est acerba medicina. Protinus enim delectat, dum sanat. Aliorum remediorum post sanitatem voluptas e illum ac nobilissimum Siciliae montem, quem quare dixerit Messala unicum, sive Valgius, apud utrumque enim legi, non reperio, cum plurima loca evomant ignem, non tantum edita, quod crebrius evenit, videlicet quia ignis in altissimum effertur, sed etiam iacentia. Nos utcumque possumus, contenti sumus Bais, quas postero die quam adtigeram reliqui, locum ob hoc devitandum, cum habeat quasdam naturales dotes, quia illum sibi celebrandum luxuria desumpsit. " Quid ergo ? Ulli loco Edicendum est odium ? " Minime. Sed quemadmodum aliqua vestis sapienti ac probo viro magis convenit quam aliqua, nec ullum colorem ille odit, sed aliquem parum putat aptum
Abbreviated transcription (Latin):
expugnet ꝑtinax oꝑa et interta ac diligens cura Rͥ obora in rãm
ꝙͣuis flexa reuocabis Curuatas trabes calor explicat et aliter nate
in id finguntur qd usus nr̃ exigit Quanto facilius annnus accipit
formã flexibilis et oĩm more obsequentior Quid enĩ est aliud aĩ¬
orem oĩ alia materia quanto tenuior est Illud mi tucili non est qd
te ĩpediat quo muinus de nobis bñ speres ꝙ malicia nos iam te¬
net ꝙ dui in possessione nr̃i est did neminẽ autẽ bona mens ne¬
uit ꝙͣ mala Sẽs poccupati sumus urtutes discere Sed eo maiore
boni ꝓpetua possessio est Non dediscitur uirtus contraria enĩ ma¬
la in alieno haberent Item depelli et exturbari possunt fideliter se¬
dent que in locũ suũ ueniũt. uirtus secũdũ naturã est uicia im̃¬
faciliudq earũ tutela est ita iniciũ ad illas eundi arduũ quia

Expanded text:
expugnet pertinax opera et intenta ac diligens cura; robora in rectum expugnet pertinax opera et intenta ac diligens cura; robora in rectum quamvis flexa revocabis. Curvatas trabes calor explicat et aliter natae in id finguntur, quod usus noster exigit; quanto facilius animus accipit formam, flexibilis et omni umore obsequentior. Quid enim est aliud aniorem omni alia materia, quanto tenuior est. Illud, mi Lucili, non est quod te inpediat, quo minus de nobis bene speres, quod malitia nos iam tenet, quod diu in possessione nostri est; ad neminem ante bona mens venit quam mala. Omnes praeoccupati sumus. Virtutes discere vitia dediscerboni perpetua possessio est; non dediscitur virtus. Contraria enim male in alieno haerent, ideo depelli et exturbari possunt; fideliter sedent, quae in locum suum veniunt. Virtus secundum naturam est, vitia inin possunt facilisque earum tutela est, ita initium ad illas eundi arduum, quia
Abbreviated transcription (Latin):
Non ego ambiciosus sũ. sed nemo aliter rome potest uiuere Nõ ego
suptuosus sum sed urlis ip̃a magnas impensas exigit Non est me¬
ñ uiciũ ꝙ iratundus sum ꝙ nondũ constitui certũ genus uite ado¬
lescencia hoc fẽcit Quid nos decipimus. non est extrinsecus malũ
nr̃m Iutra nos est in uisceribus ip̃is sedet et idco difficulter ad sa-¬
untatem ꝑnenimus quia nos egrotare uescimus Si curari ceperimꝰ
qñ tot morbos tantas ue res discuciemus Nũc uero nec querimꝰ
quidẽ mredicũ qui mimus negotii haberet si adhiberetur ad receus
ccre bonã mentem dit me hercules turpe est ing̃rm non huius rei
querere Illud desꝑandũ est posse nobis casu tantũ bonũ influcre
laborandũ est et ut uerũ dicam ne labor quidem magnus est si
modo ut dixi aĩmi nr̃ui aut formare incipimus et recorrgere quã
indurescat pranitas enus Sed nec indurata desꝑo Nichil est ꝙ nõ

Expanded text:
"Non ego ambitiosus sum, sed nemo aliter Romae potest vivere. Non ego "Non ego ambitiosus sum, sed nemo aliter Romae potest vivere. Non ego sumptuosus sum, sed urbs ipsa magnas inpensas exigit Non est meum vitium, quod iracundus sum, quod nondum constitui certum genus vitae; adulescentia haec facit." Quid nos decipimus ? Non est extrinsecus malum nostrum; intra nos est, in visceribus ipsis sedet, et ideo difficulter ad sanitatem pervenimus, quia nos aegrotare nescimus. Si curari coeperimus, quando tot morborum tantas vires discutiemus ? Nunc vero ne quaerimus quidem medicum, qui minus negotii haberet, si adhiberetur ad recens cere bonam mentem; at mehercules, si turpe est magistrum huius rei quaerere, illud desperandum est, posse nobis casu tantum bonum induere. Laborandum est, et ut verum dicam, ne labor quidem magnus est, si modo, ut dixi, ante animum nostrum formare incipimus et recorrigere, quam indurescat pravitas eius. Sed nec indurata despero. Nihil est, quod non
Abbreviated transcription (Latin):
multos menses quã miseras Suꝑuacuũ itaq putaui ab
eo qui afferebat quid ageros querere ualde emĩ bone memorie ẽ
si menũt / et tamen spero te sic iam uiuere ut ubitũq eris scã
quid agas. Quid enĩ aliud agis ꝙͣ ut meliorẽ te ipsum cotidie
facias ut aliꝙͣ ex terroribus ponas ut intelligas tua esse uicia
que putas rerũ Quedã enĩ locis et tꝑibus asiribimus ad illa
quocũq tnͣsierimus secutura sũt harpasten uxoris meᷤ fatuam
scis hereditariũ homis in domo mea remansisse Ip̃e enĩ auarisi¬
mus ab istis ꝓdiris sũpsi qñ fatuo delc̾ari uolo non est in longe q̃¬
rendus me ridco ħ fatua subito desiit iidere Incredibilem rem tibi
narro sed uerã Nestit ẽẽ se cetam. Subinde pedagogũ sim̃ rogat ut
migret ait domũ tenobritosam esse hoc qd in illa ridemus oĩbus
nobis accidere liqueat tibi Nemo se auarũ esse intelligit nemio cu¬
pidũ Ceci tamen ducem querũt Nos sine duce erratũ et dicuus

Expanded text:
Supervacuum itaque putavi ab eo, qui adferebat, quid ageres quaerere. Valde enim bonae memoriae est, si meminit! Et tamen spero te sic iam vivere, ut ubicumque eris, sciam quid agas. Quid enim aliud agis quam ut meliorem te ipse cottidie facias, ut aliquid ex erroribus ponas, ut intellegas tua vitia esse, quae putas rerum ? Quaedam enim locis et temporibus adscribimus. At illa, quocumque transierimus, secutura sunt. Harpasten, uxoris meae fatuam, scis hereditarium onus in domo mea remansisse. Ipse enim aversissimus ab istis prodigiis sum; si quando fatuo delectari volo, non est mihi longe quaerendus; me rideo. Haec fatua subito desiit videre. Incredibilem rem tibi narro, sed veram: nescit esse se caecam. Subinde paedagogum suum rogat ut migret. Ait domum tenebricosam esse. Hoc quod in illa ridemus, omnibus nobis accidere liqueat tibi; nemo se avarum esse intellegit, nemo cupidum. Caeci tamen ducem quaerunt, nos sine duce erramus et dicimus:
Abbreviated transcription (Latin):
gladius nemĩem occidit sed occidentis telũ est Non ideo diuicie ti¬
bi nocent sed ꝓpter diuicias tibi nocetur possidonius ut ego ex¬
istimo melius qui ait. diuicias esse causas maloꝵ non quia ip̃e
facĩt aliꝙͣ sed quia fcũros irritãt dłlia est enĩ cã efficiens qui
ꝓtinus nc̃ce est noceat alia p̃cedeus hanc p̃cedentẽ causam diui¬
cie habent inflant aĩos suꝑbiã parĩt ĩuidiã contrahũt et eo¬
usq mentẽ alienãt ut fama petiũe nos eciã nocitura delcẽt Boua
autẽ oĩa carere culpa decet Pura sunt Non corrũpunt aĩos non
sollicitant Extollũt quidem et dilatant sed sine trmore Que bona
sunt fiduciã facĩt diuicie audaciã Qne uona srant magnitudĩeia¬
aĩmi dant diuicie insolenciã Nihil autẽ aliud est insolencia ꝙ̃ spes

Expanded text:
gladius neminem occidit; occidentis telum est. Non ideo divitiae tigladius neminem occidit; occidentis telum est. Non ideo divitiae tibi nocent, si propter divitias tibi nocetur." Posidonius, ut ego existimo, melius, qui ait divitias esse causam malorum, non quia ipsae faciunt aliquid, sed quia facturos inritant. Alia est enim causa eiiciens, quae protinus necesse est noceat, alia praecedens. Hanc praecedentem causam divitiae habent; inflant animos, superbiam pariunt, invidiam contrahunt et usque eo mentem alienant, ut fama pecuniae nos etiam nocitura delectet. Bona autem omnia carere culpa decet; pura sunt, non corrumpunt animos, non sollicitant. Extollunt quidem et dilatant, sed sine tumore. Quae bona sunt fiduciam faciunt, divitiae audaciam. Quae bona sunt magnitudineanimi dant, divitiae insolentiam. Nihil a