comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dolos inuisibilium potestatũ. sic̃ sunt se¬
ductorii sp̃c sedentes in insidiis ⁊ parer
sagitas suas in pharetra. ut sagriteni
in obscuro rectos corde. Propt̾ hos inqͣm
n maxime mͥ uidetur illa meridies op¬
tanda etiã nob̾. ut clara luce dep̾hendar
astutias diaboli. atq angłm sathane. i hn¬
lum qui se transfigurat in angłin luclitib
ab nrd angło facillune uel discernamꝰ
Non enim alit̾ nos custodire sufficimꝰ
monium idcirco meridianũ dictũ exi¬
mo qͥa sunt aliqͥ de num̃o malignoꝵ q
cũ m̾ito tenebrose obstinate uoluntati
sue nox et nox ꝑpetua fint. diẽ tñ. se ad
fallendũ si mulare nouerunt:: nec mͦ d
s ⁊ meridiẽ. sic̃ eoꝵ pͥnceps ñ contentu
equalis eẽ dõ. etiã adu̾sat᷑ ⁊ extollit᷑ supi
qd̾ dr̃. aut qd̾ colit᷑ ds̃. Itaq nͥ cordi illiꝰ qr
forte aliqͦd istiꝰmodi demoniũ meridiani
temptandum acceꝑit. oriens ex alto. ill dim
xerit meridies. qui falsum conuincat ⁊ ꝑdat.

Expanded text:
dolos invisibilium potestatum, sicut sunt seductorii spiritus, sedentes in insidiis, et parantes sagittas suas in pharetra, ut sagittent in obscuro rectos corde: propter hos, inquam, et maxime, videtur mihi illa meridies optanda etiam nobis, ut clara luce deprehendamus astutias diaboli, atque angelum Satanae illum, qui se transfigurat in angelum lucis , ab angelo nostro facillime discernamus. Non enim aliter nos custodire sufficimusmonium idcirco meridianum dictum existimo, quia sunt aliqui de numero malignorum, qui cum merito tenebrosae obstinataeque voluntatis suae nox et nox perpetua sint, diem tamen se ad fallendum simulare noverunt, nec modo diem, sed et meridiem, sicut eorum princeps non contentus esse aequalis Deo, etit quod colitur Deus . Itaque nisi cordi illius, quem forte aliquod istiusmodi daemonium meridianum tentandum acceperit, oriens ex alto illuxerit verus meridies, qui falsum convincat et prodat,
Abbreviated transcription (Latin):
Non utiq si dm̃. s si ignoras te inquit: ⁊¬
cet̾a. Patet gͦ qͥa ignorans ignorabit᷑: siue
se. siue dm̃ ignorare contingat. De qua utͣ¬
q ignorantia erit nob̃ si tñ ds̃ manũ appo¬
nat utilis ad modũ disputatio. Non mͦ tñ
ne fatigati ⁊ ñ p̾missa ex more oratione
aut ego minꝰ diligent̾ rem necessariã ꝓ¬
sequar: aut uos minꝰ attende que ñ nisi
magno suscipienda sunt desidio audiatiᷤ.
Et enĩ corpꝰ cib cũ absq appetitiri satiatuᷤ
illum sumis. ñ mͦ ñ ꝓdest s ⁊ nocet pluri¬
mũ: multomagis panis aĩe cũ fastidio sũp-¬
tus. ñ scientie nutͥm̃tũ. s magis torm̃tum
conscientie importabit. Quod a nobis aũ

Expanded text:
Non utique si Deum, sed si ignoras te inquit, Non utique si Deum, sed si ignoras te inquit, etc. Patet ergo quia ignorans ignorabitur , sive se, sive Deum ignorare contingat. De qua utraque ignorantia erit nobis, si tamen Deus manum apponat, utilis admodum dispne fatigati, et non praemissa ex more oratione, aut ego minus diligenter rem necessariam prosequar, aut vos minus attente, quae nonnisi magno suscipienda sunt desiderio, audiatis. Etenim si corporis cibus, cum absque appetitu et satiatus illum sumis, non modo non prodest, sed et nocet plurimum; multo magis panis animae cum fastidio sumptus, non scientiae nutrimentum, sed magis tormentum conscientiae importabit. Quod
Abbreviated transcription (Latin):
bestiis equabat᷑. nc̃ ⁊ post ponitur. Puto
qd̃ ⁊ in p̾senti uita sibene adu̾tas: posti̾o¬
rem tre pecorib hominẽ iudicabis. Anñ
siqͥdẽ tͥ uidet᷑ ipsis bestiis qͦdammͦ bestia-¬
lior eẽ. homo ratione uigens: ⁊ ratiõe ñ ui¬
uens: Nam pecus qdẽ si se ratione ñ regat
excusationem habet a natura aqua ħ
ei penitꝰ munus negatum ẽ: ñ habet hõ
cui ab ipsa speciali p̾rogaua donatũ ẽ.
Merito ꝓinde eo ipso censetur homo egre¬
di. i pꝰ ire gregalib animantib: quod solũ
hoc animal conu̾satione de genen̾ iura
nature transgrediens rationis compos. ra
homo: qͥ ignorantiã dei hr̃e inuentus
fuĩt. Dei dicam an sui: Iitrũq sine dubi
libet sufficit ad ꝑditionẽ. Uis scire qͥa ita
ẽ ts de dĩ minime dubitas: si tñ constat tͥ
gͦ sponsum: liqͥdo ⁊i aꝑte in aĩa etiã aĩe
ignorantiã condẽpnantẽ. Qͥd enĩ dicit:

Expanded text:
bestiis aequabatur, nunc et pobestiis aequabatur, nunc et poquod in praesenti vita si bene advertas posteriorem ire pecoribus hominem judicabis. Annon siquidem tibi videtur ipsis bestiis quodammodo bestialior esse homo ratione vigens, et ratione non vivens? Nam pecus quidem si se ratione non regat, excusationem habet a natura, a qua ei hoc penitus munus negatum est. Non habet homo, cui ab ipsa speciali praerogativa donatum est. Merito proin eo ipso censetur homo egredi, et postire gregalibus animantibus, quod solum hoc animal conversatione degeneri jura naturae transgrediens rationis compos, rathomo, qui ignorantiam Dei habere inventus fuerit; Dei dicam an sui? Utrumque sine dubiolibet sufficit ad perditionem. Vis scire, quia ita est? sed de Dei minime dubitas, si tamen constat tibi ido, et aperte in anima etiam animae ignorantiam condemnantem. Quid enim dicit?
Abbreviated transcription (Latin):
quepiã ciratura. que qm̃ iudiciũ ñ hr̾et.
ad iudiciũ ñ ueniret: ac ꝑ hoc nec ad sup¬
pliciũ. sciat gͦ aninia rationał que se ob
pͥorem ignorantiã erubescit. pecudes hr̃e
sodales. in ꝑfruendis utiq bonis t̾re. ñ en¬
am similiter socias habiturã inꝑferendiᷤ
tormentis gehenne: ⁊ tc̃ demũ etiã ab ip¬
sis gregib suoꝵ sodaliũ ium̃toꝵ cũ deco¬
re exturbandã: nec iam uł cũ ipsis iturã.
s plane post: qͣndo illis nich mali sentiẽ¬
tib. ipsa malis om̃ib exponet᷑. A quib
ñ lib̾abit᷑ in et̾num: siquidẽ sodo ignora-¬
re adiec̾it. Egredit᷑ itaq homo: ⁊ solitariꝰ a¬
bit pꝰ greges sodalium suoꝵ. cũ solus in
inferno inferiori retruditur. Annon tͥ
posteriorẽ uidetur tenere locum qͥliga¬
tismanib ⁊ pedib ꝓicitur in tenebras ex¬
teriores: Et erunt ꝓfecto nouissima ho¬
minis illiꝰ peiora priorib: qͣndo qͥ pͥus

Expanded text:
quaepiam creatura: quae quoniam judicium non haberet, quaepiam creatura: quae quoniam judicium non haberet, ad judicium non veniret, ac per hoc nec ad supplicium. Sciat ergo anima rationalis, quae se ob priorem ignorantiam 1398 erubescit, pecudes habere sodales in perfruendis utique bonis terrae; non etiam similiter socias habituram in perferendis ormentis gehennae; et tum demum etiam ab ipis gregibus suorum sodalium jumentorum cum dedecore exturbandum; nec jam vel cum ipsis ituram, sed plane post, quando illis nihil mali sentientibus, ipsa malis omnibus exponetur: a quibus non liberabitur in aeternum, siquidem secundo ignorare adjecerit. Egreditur itaque homo, et solitarius abit post greges sodalium suorum, cum solus in inferno inferiori retruditur. Annon tibi posteriorem videtur tenere locum, qui ligatis manibus et pedibus projicitur in tenebras exteriores? Et erunt profecto novissima hominis illius pejora prioribus, quando qui prius
Abbreviated transcription (Latin):
norantia: ne forte si adhuc sine intell¬
ctu ⁊ post uexationẽ inuenti fuerum
multo plura. ⁊ grauiora pͥorib mala
inueniant nos. dicat᷑q de nob̾. curam
babilonẽ. ⁊ ñ ẽ sanata. Merito qͥdẽ qd
nec uexatio ded̾it intellectũ anditui
uide neforte etiã hic sponsus cũ dilec
ab ignorantia tanto increpationis to¬
truo det̾reret: ꝓpt̾ea minime dixern
egredere cum gregib aut egredẽ ad gi¬
ges. s egrede aut pꝰ greges sodaliũ tuo
Ut qͥd hoc: Sane ut scd̾am ꝑinde igr¬
rantiam. priore magis pauendam pu¬
dendamq ostenderet. quod illa hominẽ beᷤ¬
tiis parem fecisset: ista ⁊ posteriorẽ. Nam
homines quidẽ merito ignorantie ignorati
id ẽ reꝓbati. ⁊ ad tremendum illud iudiciũ
stare.⁊ igni ꝑpetuo tradi habent: ñ aut̃¬
⁊ pecudes. Nec dubium fore det̾ius his qͥ
sic erunt: qͣm que om̃ino ñ erunt. Meliꝰ
fuerat ei inqͥt: si natꝰ ñ fuisset hõ ille. Non

Expanded text:
norantia, ne forte, si adhuc sine intellnorantia, ne forte, si adhuc sine intellectu, et post vexationem, inventi fuerimus, multo plura et graviora prioribus mala inveniant nos, dicaturque de nobis: Curavimus Babylonem, et non est sanata . Merito quidem, quod nec vexatio dederit intellectum auditui. 7. Et vide ne forte etiam hinc sponsus, cum dilectam ab ignorantia tanto increpationis tonitruo deterreret, propterea minime dixerit: Egredere cum gregibus; aut: Egredere ad greges; sed: Egredere, ait, post greges sodalium tuorum. Utquid hoc? Sane ut secundam proinde ignorantiam priore magis pavendam pudendamque ostenderet, quod illa hominem bestiis parem fecisset, ista et posteriorem. Nam homines quidem merito ignorantiae ignorati, id est reprobati, et ad tremendum illud judicium stare, et igni perpetuo tradi habent, non autem et pecudes. Nec dubium fore deterius his qui sic erunt, quam his qui omnino non erunt. Melius ei fuerat, inquit, si natus non fuisset homo ille . Non
Abbreviated transcription (Latin):
que nam ceusa inqͥs. tante deiectionis:
Profecto quod hõ cũ in honore eẽt ñ intel¬
lexit. Qͥd ñ intellȩxit: Non dicit: nosdi¬
camꝰ Positꝰ in honore ñ intellexit. qd̾ limꝰ
eẽt: honoris fastigio delectatꝰ. Et conti¬
nuo in se exꝑtꝰ ẽ qd̾ tanto pꝰ temꝑe hõ d
filiis captiuitatis ⁊ prudent̾ adu̾tit:i
u̾acit᷑ ꝓtulit dicens. Qui se putat aliqͥd
eẽ cũ nichil sit: ipse se seducit. Ue misero.:
qd̾ ñ fuit qui iam tunc dic̃et ei. Qd suꝑbis
t̾ra ⁊cinis: hinc egregia creatura gregi a¬
mixta ẽ hinc bestiali similitudine dei si¬
militudo mutata ẽ: hinc societas cum
ium̃tis ꝓ consortio angłoꝵ mita ẽ. Uides
qͣm sit fugienda nob̾ hec ignorantia dea
quo tot milia maloꝵ uniu̾so nr̃o gener aal snt¬
ꝓuenerunt: ait enĩ ꝓpt̾ea hominẽ iu lpus¬
mentis insipientib comꝑatũ: qͥa ñ inbga¬
tellexit. Cauenda ꝓinde omĩmodis iguler iste¬

Expanded text:
quaenam causa, inquis, tantae dejectionis? quaenam causa, inquis, tantae dejectionis? Profecto quod homo cum in honore esset, non intellexit. Quid non intellexit? Non dicit: Nos dicamus. Positus in honore non intellexit quod limus esset, honoris fastigio delectatus; et continuo in se expertus est, quod tanto post tempore homo de filiis captivitatis et prudenter advertit, et veraciter protulit, dicens: Qui se putat aliquid esse, cum nihil sit, ipse se seducit . Vae misero, quod non fuit qui jam tunc diceret ei: Quid superbis, terra et cinis? Hinc egregia creatura gregi admista est, hinc bestiali similitudine Dei similitudo mutata est, hinc societas cum jumentis pro consortio angelorum inita est. Vides quam sit fugienda nobis haec ignorantia, de qua tot millia malorum universo nostro generi provenerunt? Ait enim propterea hominem jumentis insipientibus comparatum, quia non intellexit. Cavenda proinde omnimodis ig
Abbreviated transcription (Latin):
onẽ. quod de incorrupti uteri ꝑpetuo
uirore uernantib pascuis ortum etiã
auidos angłoꝵ in se figere possit obtu¬
tus in satiabilit̾ oblectandos: Perdat
sane fenum uiriditatẽ: Maria iungi¬
nitatẽ amiserit. Ergo cib hominis
mutauit se in pabulum peocoris: ho¬
mine mutato in pecus. heu tristis ⁊ lacͥ
mosa mutatio. ut homo paradisi acola
frat̃ beatoꝵ spũum: i celestiũ coheres
uirtutũ. repentina se comũsione inue¬
uerit: ⁊ ꝓpt̾ infirmitatẽ iacentẽ in sta¬
bulo: ⁊ ꝓpt̾ pecorinã similitudinem
indigentẽ feno: ⁊ ꝓpt̾ in domitã ferita¬
tem alligatum p̾sepio sic̃ scͥptũ ẽ. In ca¬
mo ⁊ freno maxillas eoꝵ constringe. qͥ
ñ aprimant ad te. Agnosce tñ obos
dei mirabilia ꝓlocuti. Cognosee pecus. q̃
ñ cognouisti homo. adora in stabulo q̃¬
fugiebas in paradiso ⁊ honora p̃sepium.
cuiꝰ contẽpsisti imꝑium: comede fenũ
quẽ panẽ ⁊ panẽ angłicum fastidistis

Expanded text:
onem, quod de incorrupti uteri perpetuo onem, quod de incorrupti uteri perpetuo virore vernantibus pascuis ortum, etiam avidos angelorum in se figere possit obtutus, insatiabiliter oblectandos? Perdat sane fenum viriditatem, si Maria virginitatem amiserit. Ergo cibus hominis mutavit se in pabulum pecoris, hommosa mutatio! ut homo paradisi accolafrater beatorum spirituum, coelestium cohaeres virtutum, repentina se conversione invenerit et propter infirmitatem jacentem in stabulo, et propter pecorinam similitudinem indigentem feno, et propter indomitam feritatem alligatum praesepio. Sicut scriptum est: In chamo et freno maxillas eorum constringe, qui non approximant ad te . Agnosce tu, o bosmirabilia sunt praelocuti. Cognosce, pecus, quem non cognovisti homo; adora in stabulo, qfugiebas in paradiso; honora praesepium cujus contempsisti imperium; comede fenum, quem panem, et panem angelicum fastidisti. 6. Sed
Abbreviated transcription (Latin):
te. Deniq ait. Non ꝑmanebit sp̃c m̃s in
homine in et̾num: quia caro ẽ. Carnis
noĩe hoc loco uitium designari intellige
non naturam. Nec enĩ sp̃m natura expun¬
git s uitium. Propt̾ uitiũ gͦoĩs caro fenũ:
⁊ oĩs gła eiꝰ tanqͣm flos feni. Exiccatũ ẽ in¬
quit fenũ ⁊ cecidit flos: s ñ ille flos qui de
uirga ⁊ de radice iesse ascendit: eo quod
quoq necesse est. maneat in eternum. Ali¬
oquin qͦmͦ uitam p̾bet et̾nam. si ipsum
minime manet in ȩt̾mim: ait aut̃. Si
qͥs manducauĩt ex hoc pane uiuet in
et̃num. Et quẽ panẽ dicat: aꝑit cũ sub
iungit. Et panis quẽ ego dabo caro me-
uocem filii ad patrẽ: loquentis in ipso.
Non dabis inquit sc̃m tuũ uide̾ corru¬
ptionẽ. haut dubium qͥn de corꝑe dicat:
qͥd in sepulchro iacebat ex anime. hoc
enim sc̃m ⁊ angłs qͥ nuntiauit uirgini
locutꝰ ẽ dicens: ⁊ quod nascetur ex te
sc̃m uocabit᷑ filius dei. Quo gͥ pacto
sc̃m fenum poterat uidere corrupti¬

Expanded text:
tae. Denique ait: Non permanebit spiritus meus in homine in aeternum, quia caro est . Carnis nomine hoc loco vitium designari intellige, non naturam: nec enim spiritum natura expungit, sed vitium. Propter vitium ergo omnis caro fenum, et omnis gloria ejus tanquam flos feni. Exsiccatum est, inquit, fenum, et cecidit flos; sed non ille flos qui de virga et radice Jesse ascendit, eo quod ecesse est maneat in aeternum. Alioquin quomodo vitam praebet aeternam, si ipsum minime manet in aeternum? Ait enim: Si quis manducaverit ex hoc pane, vivet in aeternum. Et quem panem dicat, aperit cum Et panis quem ego dabo, caro meavocem Filii ad Patrem loquentis in psalmo: Non dabis, inquit, Sanctum tuum videre corruptionem . Haud dubium quin de corpore dicat, quod in sepulcro jacebat exanime. Hoc enim sanctum et angelus qui nuntiavit Virgini, locutus est dicens: Et quod nascetur ex te Sanctum, vocabitur Filius Dei . Quo ergo pacto sanctum fenum poterat videre corrupti
Abbreviated transcription (Latin):
riculum. erit enim nob̾cum usq in con¬
sũmationẽ scłi. ñ tñ ad meridianũ ꝑue¬
niet lum̃. nec in illa sui plenitudine ui¬
debit᷑ mͦ in q̃ uidendus ẽ postea. ab his dũ¬
taxat. qͦs hac uisione ipse dignabit᷑. O
uere meridies plenitudo feruoris .⁊ luciᷤ.
solis stacio. umbrarum exterminatio. de¬
siccatio paludum. fetoꝵ depulsio. O ꝑhen¬
ne solsticium. qͣndo iam ñ inclinabitur
dies ⁊ olum̃ meridianum. ouernalis tẽ¬
ꝑies ⁊ oestiua uenustas. oautunnialis ub̾¬
tio hiemalis. aut certe si hoc magis ꝓbas:
sola tc̃ hiens abiit ⁊ recessit. Hunc locũ
inquit tante claritatis i pacis. ⁊ plenitu¬
dinis indica mͥ: ut q̃madmodũ iacob.
adhuc in corꝑe manens. uidit dñm facie
ad faciem:i salua facta ẽ anima eiꝰ. uł cer¬
te sic̃ moy ses uidit eũ ñ ꝑfiguras. i enig
⁊ dõ. uł sic̃ ysaias reuelatis ocłis cordis.
uidit eũ suꝑ soliũ excelsum ⁊ eleuatũ. uł

Expanded text:
riculum erit enim nobiscum usque ad conriculum erit enim nobiscum usque ad consummationem saeculi ; non tamen ad meridianum perveniet lumen, nec in illa sui plenitudine videbitur modo, in qua videndus est postea, ab his duntaxat, quos hac visione ipse dignabitur. O vero meridies, plenitudo fervoris et lucis, solis statio, umbrarum exterminatio, desiccatio paludum, fetorum depulsio! O perenne solstitium, quando jam non inclinabitur dies! o lumen meridianum, o vernalis temperies, o aestiva venustas, o autumnalis ubetio hiemalis! Aut certe, si hoc magis probas, sola tunc hiems abiit et recessit. Hunc locum, inquit, tantae claritatis et pacis et plenitudinis indica mihi, ut quemadmodum Jacob adhuc in corpore manens vidit Dominum facie ad faciem, et salva facta est anima ejus ; vel certe sicut Moyses vidit eum, non per figuras et aenigmet Deo ; vel sicut Isaias revelatis oculis cordis vidit eum super solium excelsum et elevatum ; vel
Abbreviated transcription (Latin):
sa sub obscura satis. tota illa xp̃i uidelicet
conu̾̃satio suꝑ t̾rã. usq dũ occũbens ⁊ rursũ.
exoriens. solaris sue p̾sentie lumine clari¬
ori fugauit aurorã: ⁊ inane facto. ab sorta
nox inuictoria. Deniq habes: ⁊ ualde ma¬
nor ia. iniine una sabbatoꝵ ueniunt ad mom̃tum.¬
talmie. ilorto iam sole. Annon mane fuit qͣnto ortꝰ¬
unlr uiluit qu ẽ sol: Attulit autẽ nouũ de resurrectione¬
nentinuuã mu decorẽ: ⁊ sereniorẽ subito lucẽ: qm̃ ⁊ si no¬
ihis ueramus eũ scd̾m carnẽ s nc̃ iam ñ noui¬
mus. Est scͥptum in ꝓpħa. Decorẽ induit.
induit fortirudinẽ ⁊ p̾cinxit se: qd̾ carnis
infirma:⁊ tanquã nubila quedam excu̾¬
serit. stolam głẽ induens. Sane ex tunc e¬
leuatꝰ ẽ sol:i sensum demum diffundens
suos radios suꝑ t̾ram: cepit paulatim uͥq
cdarior apparere. feruidiorq sentiri. Uerũ
qͣntũ libet in calescat. multiplicet ⁊ dilatet

Expanded text:
sa subobscura satis, tota illa Christi videlicet sa subobscura satis, tota illa Christi videlicet conversatio super terram, usque dum occumbens et rursum exoriens, solaris suae praesentiae lumine clariori fugavit auroram, et mane facto absorpta est nox in victoria. Denique habes: Et valde mane una sabbatorum veniunt ad monumentum, orto jam sole . Annon mane fuit, quando ortus est Sol? Attulit autem novum de resurrectione decorem, et sereniorem solito lucem, quoniam etsi noveramus eum secundum carnem, sed nunc jam non novimus . Est scriptum in Propheta: Decorem induit, induit fortitudinem, et praecinxit se ; quod carnis infirma, tanquam nubila quaedam excusserit, stolam gloriae induens. Sane extunc elevatus est Sol, et sensim demum diffundens suos radios super terram, coepit paulatim ubique clarior apparere, fervidiorque sentiri. Verum quantumlibet incalescat et invalescat, multiplicet et dilatet
Abbreviated transcription (Latin):
cepit. ⁊ peꝑit uirgo: ac deinceps qd̾ in t̾i li
uisus ẽ:⁊ cum hominib conu̾̃satꝰ ẽ. Han liartu
usq adeo ꝑ totum id temꝑis lux pusill
⁊ tanꝗͣ lux reuera aurore apparuit: ui qt plr¬
eni ẽẽ int̾im apud homines pene uni¬
uł potiꝰ indiciũ diei: dũ sol adhuc absci¬
deret radios suos. ⁊ minime eos spargẽ
suꝑ t̾ram. Paulus quoq dicebat. q̃m ni
p̃cessit. dies aut̃ appiopinquauit. sig̾ca¬
tunc ẽẽ. adhuc modicũ lum̃: ut ꝓpinqͣsse
qͣm uenisse diem dice̾ maluerit. Qͣndo autẽ
hoc dicebat: Profecto qͣndo sol reuersus ab
inferis. iam se ad alta celi sustulerat. Qͣnto
magis cum adhuc similitudo carnis pecc̃i
instar dense nubis oꝑiret aurorã. uixta õs
nimirum nr̃i corꝑis passiones: ita ut neq
amara mors. nec crux ꝓbrosa defuerit ⁊ qͣn¬
tomagis in qͣm tc̃ exigua tenuisq ad modũ
lux fuit:⁊que de aurore magisqͣm de sol
pdire p̾sentia uideret᷑: e rat gͦ aurora uip¬

Expanded text:
et peperit Virgo, ac deinceps, quoad in terris visus est, et cum hominibus conversatus est. Nam usque adeo per totum id temporis lux pusilla, et tanquam lux revera aurorae apparuit, ut diem esse interim apud homines pene universivel potius indicium diei, dum Sol adhuc absconderet radios suos, et minime eos spargeret super terram. Paulus quoque dicebat, quoniam nox praecessit, dies autem appropinquavit , sigtunc adhuc adeo modicum lumen, ut propinquasse, quam venisse diem dicere maluerit. Quando autem hoc dicebat? Profecto quando Sol reversus ab inferis, jam se ad alta coeli sustulerat. Quanto magis cum adhuc similitudo carnis peccati instar densae nubis operiret auroram, juxta omnes nimirum nostri corporis passiones, ita ut neque amara mors, nec crux probrosa defuerit? quanto magis, inquam, tunc exigua tenuisque admodum lux fuit, et quae de aurorae magis, quam de Solis prodire praesentia videretur? 6. Erat ergo aurora, et ip
Abbreviated transcription (Latin):
ficationẽ. spem uite. O qͣm uerus ẽ ser-¬
mo qͥ in ꝓpħa legit᷑. Qui seminãt in lacri¬
mis. in exultatione metent. Ubi breunꝰ
comp̃hensa utraq cognitio ẽ: ⁊ nr̃i quidẽ
in lacͥmis serens. que aut̃ dei. metens in
gaudio. Hac gͦ in nob̾ gemina p̾eunte nenti lhe¬
ticia: iam ea que forte subtreuerit scienti
minimeinflat. iitpote que nichil afferre
ualeat t̾rem commodi uel honoris. qͦd ñ
sit sane inferiꝰ spe concepta. leticiaq spi
iam al tiꝰ radicata in ammo. Spes aut̃ i
confundit: quia caritas dei diffusa ẽ. in

Expanded text:
tionem, spem vitae. O quam verus est sermo qui in Propheta legitur: Qui seminant 1403 in lacrymis, in exsultatione metent . Ubi breviter comprehensa utraque cognitio est: et nostri quidem in lacrymis serens; quae autem Dei, metens in gaudio. 5. Hac ergo in gobis gemina praecunte notitia, jam ea quae forte supercreverit scientia minime inflat, utpote quae nihil afferre valeat terreni commodi vel honoris, quod non sit sane inferius spe concepta, laetitiaque spei jam altius radicata in animo. Spes autem non confundit; quia charitas Dei diffusa est in
Abbreviated transcription (Latin):
tinuerit. exclamabit. qͦmͦ dilexi legẽ tuã
dñe. tota die medicatio mea ẽ: Sunt enĩ
quedam u̾ba u̾bi sponsi ad nos. nr̃e me¬
ditationes de ipso. i eiꝰgłã. elegantia. po¬
potentia. maiestate. Non solum autẽ:
s ⁊ cum auida mente uersamꝰ testimo¬
nia eiꝰ. ⁊ iudicia oris eiꝰ.⁊ in lege eiꝰ medi¬
tamur die ac nocte. sciamꝰ ꝓcerto ad¬
ẽẽ sponsum. atq alloqͥ nos: ut ñ fatige¬
putes cogitationẽ. s illum agnosce loquẽ¬
tem: qui apud ꝓpħam dic̃. ego qͥ loquor
iusticiam. Simillima enĩ sunt nr̃e cogitata
mentis. sermonib u̾itatis in nobis loq̃n¬
tis: neo facile quis discernit quid intꝰ pari¬
at cor suum. quid ue audiat. nͥ qui prudñ¬
ter adu̾tit dñm in eu̾ngłio dicentẽ. qͥa de cor¬
deexeunt cogitationes male. Et illud. Qͥ

Expanded text:
tinuerit, clamabit: Quomodo dilexi legem tuam, tinuerit, clamabit: Quomodo dilexi legem tuam, Domine! tota die meditatio mea est? Sunt enim quaedam verba Verbi sponsi ad nos, nostrae meditationes de ipso et ejus gloria, elegantia, potentia, majestate. Non solum autem, sed et cum avida mente versamus testimonia ejus et judicia oris ejus, et in lege ejus meditamur die ac nocte; sciamus pro certo adesse sponsum, atque alloqui nos, ut non fatigeputes cogitationem, sed illum agnosce loquentem, qui apud prophetam dicit: Ego qui loquor justitiam . Simillima enim sunt nostrae cogitata mentis sermonibus Veritatis in nobis loquentis; nec facile quis discernit, quid intus pariat cor suum, quidve audiat, nisi qui prudenter advertit Dominum in Evangelio loquentem, quia de corde exeunt cogitationes
Abbreviated transcription (Latin):
in semetipsis discant qͥd sit miscdiã uolo ⁊
ñ sacrificiũ. S udeamus ⁊ reliqua. Sunt
qui instudiis sꝑitalib fatigati. ⁊ u̾si in te¬
porem. atq indefectu qͦdam sp̃s positi am¬
bulant tristes iuasdñi. corde arente. ⁊ tedẽ¬
te. accedunt ad queq iniuncta. frequent᷑
murmurant. longos dies longas querũt᷑¬
⁊ noctes: loquentes cum scõ iob. Sidormie¬
ro. dico qͣndo consurgam: ⁊ rursum expec¬
tabo uesꝑam. Ergo uͥ contigit tale aliqͥd
pati. si misertus dñs appiopiet nobis in
uia qͣ ambulamꝰ ⁊ incipiat loqui de celo qͥ de
celo ẽ necnon fauorabile qͥppiam cantare
nobis de canticis sion. narrare etiã de ciui¬
tate dei. de pace ciuitatis. de et̾nitate pa¬
cis. de statii et̾nitatis. dico uob̾ erit ꝓue
hiculo aĩe dormitanti ⁊ pigritanti leta
narratio: ita ut pellat om̃e fastidium
firma me in u̾bis tius: Et nonne cũ op¬

Expanded text:
in semetipsis discant quid sit: Misericordiam volo, et in semetipsis discant quid sit: Misericordiam volo, et non sacrificium . Sed videamus et reliqua. 4. Sunt qui in studiis spiritualibus fatigati, et versi in teporem, atque in defectu quodam spiritus positi, ambulant tristes vias Domini, corde arente et taedente accedunt ad quaeque injuncta, frequenter murmurant; longos dies, longas conqueruntur et noctes, loquentes cum sancto Job: Si dormiero, dicam: Quando consurgam? et rursum exspectabo vesperam . Ergo ubi contingit tale aliquid pati, si misertus Dominus appropiet nobis in via qua ambulamus, et incipiat loqui de coelo qui de coelo est, nec non favorabile quidpiam cantare nobis 1385 de canticis Sion, narrare etiam de civitate Dei, de pace civitatis, de aeternitate pacis, de statu aeternitatis: dico vobis, erit pro vehiculo animae dormitanti et pigritanti laeta narratio, ita ut pellat omne fastidium firma me in verbis tuis? Et nonne cum ob
Abbreviated transcription (Latin):
ñ sponsum requirit. s medicum. ac ꝑ hoc
ñ oscula quidẽ uł amplexus. s tm̃ reme¬
dia uulnerib accipiet suis. in oleo utiq i
unguentis. Annon sepe numero sic sen¬
timus. ⁊ sic exꝑim᷑ orantes. nos qͥ nr̃is co¬
tidie adhuc excessib temptam᷑ p̾sentib
mordem᷑ p̾t̾itis: a quanta me amaritudi¬
ne frequent̾ lib̾asti adueniens iħu bone:
Quotiens post anxios fletꝰ. post uienar¬
rabiles gemitus. ⁊ singultus. sauciam cõ¬
scientiã meam imxisti unctione mĩe tue.
quẽ pene desperantẽ suscepit. reddidit
exultantẽ. ⁊ p̾sumentẽ de uenia: Qui si¬
milit̾ afficiunt᷑. eoce hi sciunt qd̾ uere me¬
dicus sit dñs iħc: qͥ sanat contͥtos corde.⁊
alligat contritiones coꝵ. Qui exꝑti ñ st̃.
credant inde eidem ipsi dicenti. Sp̃s dñi unxit
me: ad euangłizandum mansuetis misit
me. ut mederer contritis corde.Si adhuc
dubitant. accedant certe. ⁊ ꝓhibent. ⁊ sic

Expanded text:
non sponsum requirit, sed medicum; ac per hoc non sponsum requirit, sed medicum; ac per hoc non oscula quidem vel amplexus, sed tantum remedia vulneribus accipiet suis, in oleo utique et unguentis. Annon saepenumero sic sentimus, et sic experimur orantes, nos, qui nostris quotidie adhuc excessibus tentamur praesentibus, mordemur praeteritis? A quanta me amaritudine frequenter liberasti adveniens, Jesu bone? Quoties post anxios fletus, inenarrabiles gemitus et singultus, sauciam conscientiam meam unxisti unctione misericordquem pene desperantem suscepit, reddidit exsultantem, et praesumentem de venia? Qui similiter afficiuntur, ecce hi sciunt, quod vere medicus sit Dominus Jesus, qui sanat contritos corde, et alligat contritiones eorum . Qui experti non sunt, credant inde eidem ipsi dicenti: Spiritus Domini unxit me, ad evangelizandum mansuetis misit me, ut mederer contritis corde . Si adhuc dubitant, accedant certe et probent, et sic
Abbreviated transcription (Latin):
Ita gͦ ⁊ in hoc corꝑe potest eẽ. de p̾sentia
sponsi frequens leticia. s ñ copia: quia
et si uisitatio letificat. s molestat incissi¬
tudo. Et hoc tamdiu necesse ẽ pati dilec¬
tam: donec semel posita corꝑee sarcina
molis. auolet ⁊ ipsa. leuata penins desi¬
dĩoꝵ suoꝵ libere iter carpens ꝑ campos
contemplatiõis ⁊ mente sequens expedi¬
ta dilectum. quocumq ierit. Nec tam̃
uł in transitu p̾stoerit. sic omi aĩe. nͥ illi
duntaxat. qͣm ingens deuotio. ⁊ desid̾iũ
uehemens. ⁊ p̾dulcis affectus sponsam
ꝓbat. ⁊ dignam ad qͣm gr̾a uisitandi ac¬
cessurum uerbum decorẽ induat. formã
sponsi accipiens. Qui enim nondum in¬
uenit᷑. ita affectus. s compunctus ma¬
gis actuum recordatione suoꝵ. loquenꝰ
in amaritudine anime sue dicit deo. no¬
li me condempnare. aut forte etiam ad¬
huc ꝑiculose temptatur. aꝓpria concu¬
piscentia abstractus. ⁊ illectus. hic talis

Expanded text:
Ita ergo et in hoc corpore potest esse de praesentia Ita ergo et in hoc corpore potest esse de praesentia sponsi frequens laetitia, sed non copia; quia etsi visitatio laetificat, sed molestat vicissitudo. Et hoc tandiu necesse est pati dilectam, donec semel posita corporeae sarcina molis, avolet et ipsa levata pennis desideriorum suorum, libere iter carpens per campos contemplationis, et mente sequens expedita dilectum quocunque ierit. 3. Nec tamen vel in transitu praesto erit sic omni animae, nisi illi duntaxat, quam ingens devotio, et desiderium vehemens, et praedulcis affectus sponsam probat, et dignam, ad quam gratia visitandi accessurum Verbum decorem induat, formam sponsi accipiens. Qui enim nondum invenitur ita affectus, sed compunctus magis actuum recordatione suorum, loquens in amaritudine animae suae dicit Deo: Noli me condemnare ; aut forte etiam adhuc periculose tentatur a propria concupiscentia abstractus et illectus: hic talis
Abbreviated transcription (Latin):
cupiat dissolui. ⁊ cum xp̃o eẽ cupiat aũt
liehem̃ter ardenter sitiat. assidue me¬
ditetur is ꝓfecto ñ secus qͣm in forma
sponsi suscrpiet u̾bum in temꝑe uisita¬
tionis: hora uidelicet qua se stringi intꝰ
quibdam brachiis sapientie. atq inde
sibi infundi senserit scĩ suauitatẽ amo¬
ris. Siquidẽ desidium cordis eiꝰ tribuet᷑
ei: ⁊ si adhuc ꝑegrinanti in corꝑe. Ex
parte tñ. idq ad tempꝰ. ⁊ tempꝰ modicũ.
Nam cum uigiliis.⁊ obsecrationib ⁊
multo labore ⁊ imbre lacrimarũ. qͦsi¬
tus affuerit. subito dum teneri pu¬
tabitur elabit᷑. ⁊ rursum lacrimanti
et insectanti occurrens. comp̾hendi pati¬
tur: s minime teneri. dum subito it̾um
quasi emanib auolet. Et si institerit p̾¬
cib ⁊ flecib deuota amina. denuo reu̾te¬
tur. ⁊ uoluntate labioꝵ eiꝰ ñ fraudabit
eam: s rursum mox disparebit.⁊ ñ ui¬
debit᷑ nͥ iterũ toto desiderio requiratur.

Expanded text:
cupiat dissolvi et cum Christo esse, cupiat autem cupiat dissolvi et cum Christo esse, cupiat autem vehementer, ardenter sitiat, assidue meditetur; is profecto non secus quam in forma sponsi suscipiet verbum in tempore visitationis, hora videlicet qua se astringi intus quibusdam brachiis sapientiae, atque inde sibi infundi senserit sancti suavitatem amoris. Siquidem desiderium cordis ejus tribuetur ei, etsi adhuc peregrinanti in corpore, ex parte tamen, idque ad tempus, et tempus modicum. Nam cum vigiliis, et obsecrationibus, et multo labore et imbre lacrymarum quaesitus adfuerit, subito dum teneri putatur elabitur; et rursum lacrymanti et insectanti occurrens, comprehendi patitur, sed minime retineri, dum subito iterum quasi e manibus evolat. Etsi institerit precibus et fletibus devota anima, denuo revertetur, et voluntate labiorum ejus non fraudabit eam; sed rursum mox disparebit, et non videbitur, nisi iterum toto desiderio requiratur.
Abbreviated transcription (Latin):
Ndica mͥ uͥ pascas.¬
uͥ cubes inmeridie. Hic sumus. hinc ꝓib¬
dimur. S antequã tractari incipiat inañ
ista ⁊ allocutio. recapitulandum breutn
arbitror de aliis uisiomb q̃ p̾cesserunu
datum fu̾it facilior ⁊ huiꝰ distussione
ceat intellectus. Uerum id difficillimu
Nam ⁊ si uerba illa quib ipse uĩsione
seu similitudines describuntur. sona
corꝑa uideant᷑. sꝑitalia tñ sunt que¬
bis ministrant᷑ in his: ac ꝑ hoc in sp̃u cͥ
causas ⁊ rationes earum oportet inqͥi
Et quis idoneus inuestigare ⁊ comprehen¬
dere tam multos amme affectus. ꝓfectus
q quib hec de p̾sentia sponsi. tam multi¬
formis grã despensatur. Tamen si intre
ostendere nobis. quod oꝑe suo ñ dedignat᷑
assidue actitare in nob̃: puto ñ omĩno noꝰ
in his sine intellectu remansuros. Confido
enim n̾ accepisse nos sp̃m huiꝰ mundi. s
sp̃m qui ex deo ẽ: ut sciamꝰ que a dõ dona¬
festius. si quis in nob̾ ẽ. ita desidii uir. ut

Expanded text:
ndica mihi ubi pascabi cubes in meridie . Hic sumus, hinc progredimur. Sed antequam tractari incipiat visio ista et allocutio, recapitulandum breviter arbitror de aliis visionibus quae praecesserunt, datum fuerit, facilior et in hujus discussione eluceat intellectus. Verum id difficillimum. Nam etsi illa verba, quibus ipsae visiones seu similitudines describuntur, sonaideantur; spiritualia tamen sunt qubis ministrantur in his, ac per hoc in spiritu quoque causas et rationes earum oportet inquiri. Et quis idoneus investigare et comprehendere tam multos animae affectus profectusque, 1384 quibus haec de praesentia sponsi tam multiformis gratia dispensatur? Tamen si intremostendere nobis, quod opere suo non dedignatur assidue actitare in nobis, puto non omnino non in his sine intellectu remansuros. Confido enim non accepisse nos spiritum hujus mundi, sed Spiritum qui ex Deo est, ut sciamus quae a Deo donafestius, si quis in nobis est ita desiderii vir, ut
Abbreviated transcription (Latin):
tñ de t̾ra s de celestib pascuis greges dñicoᷤᷤ
pascere consuerunt. Neq enĩ suã eis: s dm̃
p̾dicant uoluntatem. At hedi qui sunt
corꝑis sensus celestia ñ requirunt: s iux¬
ta tab̾nacła pastoꝵ in omĩb uidelicet bo¬
nis sensus huiꝰ mundi. que ẽ regio corpo¬
rum. sumunt unde sua desid̾i̾a ñ tam
satient qͣm irritent. Turpis mutatio stu¬
dioꝵ ut cui ante studii fuerat ꝑegrinan¬
tẽ et exulem aĩam suã sacris meditatiõi¬
b tanqͣm celestib pascere bonis: dei bene¬
placitũ. ⁊ misteria uoluntatis eiꝰ inqͥrere.
penetrare deuotione celos:⁊ m̃te suꝑnaᷤ
circuire mansiones. salutare patres atq
mancipet corꝑis seruituti. ad obediendum
di huiꝰ figura: sua semꝑ famelicam cu¬
riositatẽ aliquatenꝰ consoletur. Exitus a¬
san quarũ deducant ocłi mei suꝑ huiꝰ modi
aĩam: que cũ nutriret᷑ in croceis demũ

Expanded text:
tamen de terra, sed de coelestibus pascuis greges Dominicos tamen de terra, sed de coelestibus pascuis greges Dominicos pascere consueverunt: neque enim suam eis, sed Domini praedicant voluntatem. At haedi, qui sunt corporis sensus, coelestia non requirunt; sed juxta tabernacula pastorum, in omnibus videlicet bonis sensibilibus hujus mundi, quae est regio corporum, sumunt, unde sua desideria non tam satient quam irritent. 3. Turpis mutatio studiorum! ut cui ante studii fuerat, peregrinantem et exsulem animam suam sacris meditationibus, tanquam coelestibus pascere bonis, Dei beneplacitum et mysteria voluntatis ejus inquirere, penetrare devotione coelos, et mente supernas circuire mansiones, salutare patres atquemancipet corporis servituti ad obediendum di hujus figura, suam semper famelicam curiositatem aliquatenus consoletur. Exitus aquarum deducant oculi mei super hujusmodi animam, quae cum nutriretur in croceis, demum
Abbreviated transcription (Latin):
desolationes: rursũq carnaliũ sensuũ
sustiñe tumultꝰ. Terribilis ꝓinde i nimiᷤ
formidolosa cõminatio: egredere ⁊ pasce
hedos tuos. Qd̾ ẽ. Indignam te nou̾is illa
tua familiari ⁊ suaui rerum contempla
tuo. ubi secretos sacrosq u̾itatis ac sapĩe
sensus dulcit̾ haurire solebas: ⁊ magis
tanqͣm una de scłarib pascendis.⁊ oblec¬
tandis tue carnis sensib intricare. hedõ
qͥppe qͥ peccatũ significant ⁊ inuudicio
collocandi sunt a sinistris dicit᷑ ac petu¬
lantes corꝑis sensus: ꝑ quos peccatũ tan¬
qͣm mors ꝑfenestras int᷑t ad aĩam. Cui
⁊ bene congruit qd̾ seqͥtur in scͥptura. ui¬
xta tab̾nacła pastoꝵ. Non enĩ supͣ sic̃ ag¬
ni. s iuxta tab̾nacła pastoꝵ hedi pascunt᷑
Pastores siqͥdẽ qͥ u̾i pastores sunt. licet ta¬
b̾nacula habe̾nt de t̾ra.⁊ in t̾ra oorꝑa u
delicet sua. his dieb nunc militant: non

Expanded text:
desolationes, rursumque carnalium sensuum desolationes, rursumque carnalium sensuum sustinere tumultus. Terribilis proinde, et nimis formidolosa comminatio: Egredere, et pasce haedos tuos, quod est: indignam noveris te illa tua familiari et suavi rerum contemplattuo, ubi secretos, sacrosque veritatis ac sapientiae sensus dulciter haurire solebas, et magis tanquam una de saecularibus pascendis, et oblectandis tuae carnis sensibus intricare. Haedos quippe, qui peccata significant, et in judicio collocandi sunt a sinistris, dicit vagos ac petulantes corporis sensus, per quos peccatum tanquam mors per fenestras intravit ad animam. Cui et bene congruit, quod seqxta tabernacula pastorum. Non enim supra, sicut agni, sed juxta tabernacula pastorum haedi pascuntur. Pastores siquidem, qui veri pastores sunt, licet tabernacula habeant de terra et in terra, corpora delicet sua, in diebus quibus nunc militant; non
Abbreviated transcription (Latin):
uł ipsã gehennã ad tempꝰ exꝑiri. horri¬
biliꝰ penaliꝰue ducat. qͣm post sp̃uał stu¬
dii huiꝰ gustatã semel suauitatẽ. exire
denuo ad illecebras uł potius ad moles¬
tias carnis. sensuũq in explebilẽ repet̾ẽ
curiositatẽ: dicente eccłiaste. Scłs ñ im
pletur uisu: nec auris auditu. Audie
Ab hoc bono si quis adu̾tere scãm illam aĩa
conaretur. puto haut secus accepisset: qͣm
si se de paradiso. ⁊ ab ipso introitu głe cos¬
spic̾et deturbari. Audi adhuc i aliũ similẽ
huic. Tibi dixit cor meũ ait. exqͥsiuit te
facies mea: faciẽ tuã dñe requirã.Unde ⁊i
dicebat. Michi aut̃ adherere dõ bonũ ẽ.
Et itẽ loquens ad aĩam suã dicit. Conu̾tẽ
aĩa mea in reqͥẽ tuã: qͥa dñs benefecit tͥ.
Dico gͦ uob̾ nichil ẽ qd̾ in tantum formi¬
det qͥsqͥs hoc beneficium semel accepit.
qͣm ne gr̃a derelictus necesse habeat de¬
nuo egredi ad carnis consolationes. ĩmo

Expanded text:
vel ipsam gehennam ad tempus experiri horrivel ipsam gehennam ad tempus experiri horribilius poenaliusve ducat, quam post spiritualis studii hujus gustatam semel suavitatem exire denuo ad illecebras, vel potius ad molestias carnis, sensuumque inexplebilem repetere curiositatem, dicente Ecclesiaste: Oculus non pletur visu, nec auris auditu . Audi eAb hoc bono si quis avertere sanctam illam animam conaretur, puto haud secus accepisset, quam si se de paradiso, et ab ipso introitu gloriae conspiceret deturbari. Audi adhuc et alium similem huic: Tibi dixit cor meum, ait, exquisivit te facies mea; faciem tuam, Domine, requiram . Unde et dicebat: Mihi autem adhimam suam dicit: Convertere, anima mea, in requiem tuam, quia Dominus benefecit tibi . Dico ergo vobis: nihil est, quod in tantum formidet, quisquis hoc beneficium semel accepit, quam ne gratia derelictus necesse habeat denuo egredi ad carnis consolationes, imo
Abbreviated transcription (Latin):
ite inquit ignoras: egredere. Dura
et asꝑa incirpatio: qd̾ dicit egred̾e.
oc qͥppe u̾bum serui audire solent. a
Eualde irascentib ⁊ indignantib dñis. ł
ancille a dñab suis: cũ grauit̾ illas offen¬
derint. Exihinc. Exi ame. egredere a con¬
spectu meo: ⁊ a domo ista. hoc gͦ u̾bo asꝑo
atq amaro satis. nimiumq increpatorio
utit᷑ mͦ sponsus contra dilectam: s condi¬
tione tñ. si se ipsam ignorau̾it. Nil qͥppe
ualidius efficatiꝰue ad t̾rendũ potuit in
eam intendere: qͣm ut egredi minaret᷑
Qd̃. i tu adu̾tere potes si bene attendasam̃
de int̾na reqͥe mentis. ad mundi strepi¬
tum. ⁊ inqͥetudinẽ curarũ ext̾ioꝵꝰ In qͥ¬
enĩ aĩa semel a dño didicit ⁊ accepit int¬
re ad se ipsam ⁊ in intimis sius. dei p̾sen¬
tiam suspirare ⁊ querere faciẽ eiꝰ semꝑ.¬
sp̃c ẽ eñĩ as̃. ⁊ qui inqͥrunt eũ oportet eõ
in sp̃u ambulare: ⁊ ñ in carne. ut scd̃m
carnẽ uiuant: talis in qͣm aĩa nescio an

Expanded text:
te, inquit, ignoras, egredere . Dura et aspera increpatio, quod dicit, egredere. Hoc quippe verbum servi audire solent a valde irascentibus et indignantibus dominis, vel ancillae a dominabus suis, cum graviter illas offenderint: Exi hinc, exi a me, egredere a conspectu meo et a domo ista. Hoc ergo verbo aspero et amaro satis, nimiumque increpatorio utitur modo sponsus contra dilectam, sub conditione tamen, si se ipsam ignoraverit. Nil quippe validius efficaciusve ad terrendum potuit in eam intendere, quam ut egredi minaretur. Quod et tu advertere potes, si bene attendas undde interna requie mentis ad mundi strepitum, et inquietudinem curarum exteriorum? In qenim anima semel a Domino didicit, et accepit intrare ad se ipsam, et in intimis suis Dei praesentiam suspirare, et quaerere faciem ejus sems est enim Deus; et qui quaerunt eum, oportet eos in spiritu ambulare, et non in carne, ut secundum carnem vivant: talis, inquam, anima nescio an
Abbreviated transcription (Latin):
dĩ: in similitudinẽ uituli com edentis
fenũ. Inde ẽ qd̃ panis angłoꝵ factus ẽ
fenum. positũ in p̾sepio. appositũ nob̾
tanqͣm iumentis. Uerbum qͥppe caro fa
ex eo decidit flos: qͥa requieuit suꝑ eũ¬

Expanded text:
Dei in similitudinem vituli comedentis Dei in similitudinem vituli comedentis fenum. Inde est quod panis angelorum factus est fenum positum in praesepio, appositum nobis tanquam jumentis. Verbum quippe caro facex eo cecidit flos, quia requievit supe
Abbreviated transcription (Latin):
tuos. In qͦ ut mͥ uidetur : magne cuiꝰdã
rei nos amonet. Qd istud: heu qd̃ egregi¬
a creat᷑a iam olim facta de grege. ⁊ nunc
in peiis miserabilit̾ ꝓruens. ñ saltẽ int̾
greges reman̾ẽ ꝑmittitur: s. priꝰ abire
iubet᷑ aͦ mͦ inquis: Quomꝰ legis. hõ cum
in honore eẽt non intellexit: comꝑatus
est ium̃tis insipientib ⁊ similis factus ẽ
illis. Ecce qͦmͦ de grege facta ẽ egregia cre¬
atura. Puto dic̾ent uim̃ta: siloqui faseẽt. Ec¬
ceadam factus quasi unusex nob̃. Cũ in ho¬
nore eẽt inquit. In quo honore queris: ha¬
bitabat in paradiso. ⁊ in loco uoluptatis
conu̾satio eiꝰ: nichil molestie. nichil indi¬
gentie sentiebat. odoriferis stipatꝰ malis.
fulcitꝰ florib. gła ⁊ honore coronatus. et
constitutꝰ suꝑ oꝑa manuum plasmatoriꝰ.
Magis aut̃ ob insigne diuine similitu¬
dinis p̾cellebat: ⁊ erat illi sors ac socie¬
tas cum plebe angloꝵ: ⁊ cũ omĩ milicia
celestis exercitus. s mutauit istam gła

Expanded text:
tuos. In quo, ut mihi videtur, magnae cujusdam rei nos admonet. Quid istud? Heu quod egregia creatura olim, jam facta de grege, et nunc in pejus miserabiliter proruens non saltem inter greges remanere permittitur, sed post abire jubetur. Quomodo inquis? Quomodo legis: Homo cum in honore esset, non intellexit; comparatus est jumentis insipientibus, et similis factus est illis . Ecce quomodo de grege facta est egregia creatura. Puto, dicerent jumenta, si loqui fas esset: Ecce Adam factus est quasi unus ex nobis . Cum in honore esset, inquit. In quo honore, quaeris? Habitabat in paradiso, et in loco voluptatis conversatio ejus. Nihil molestiae, nihil indigentiae sentiebat, odoriferis stipatus malis, fulcitus floribus, gloria et honore coronatus, et constitutus super opera manuum Plasmatoris; magis autem ob insigne divinae similitudinis praecellebat; et erat illi sors et societas cum plebe angelorum, et cum omni militia coelestis exercitus. 4. Sed mutavit istam gloriam
Abbreviated transcription (Latin):
ditum cubat: qd̃ eo loci minime necesse sit
stare. ⁊ ugilare suꝑ custodiam gregis. qͣm
grex etiã cubante pastore. ⁊ pulsante sub
umbris: libere nichilominꝰ discurrat in
pascuis. felix regio. in qua ꝓlibitu oues
ingrediunt᷑. ⁊ eg̾diunt᷑: ⁊ ñ ẽ qͥ ext̾reat. Qͥs
mͥ tribuat uidere uos. meq parit̾ in mõ¬
tib pasci. una cũ illis nonaginta nouẽ
que illic relicte legunt᷑. cum pastor eaꝵ
dignant᷑ ad unam descendit que erraue¬
ratͦ Secure ꝓculdubio cubat ꝓpt̾. qui ⁊
longe recedere inimme dubitauit.: scieñ
qͥa in tuto eas reliquerat. Merito sponsa
illo suspirat. merito inhiat. loco pascue si¬
mul ⁊ pacis: s quietis. s securitatis. s exul¬
tationis. s admirationis. s stuporis. Nã ⁊
me miserũ heu longe agentẽ: ⁊ delonge
salutantẽ. en ipsa eiꝰ recordatio ad lacͥmaᷤ
reuocat plane. uxta affectionẽ ⁊ uocẽ

Expanded text:
ditum, Cubat, quod eo loci minime necesse sit ditum, Cubat, quod eo loci minime necesse sit stare, et vigilare super custodiam gregis, 1388 quando grex, etiam cubante pastore et pausante sub umbris, libere nihilominus discurrat in pascuis. Felix regio, in qua pro libitu oves ingrediuntur et egrediuntur, et non est qui exterreat. Quis mihi tribuat videre vos, meque pariter in montibus pasci una cum illis nonaginta novem quae illic relictae leguntur, cum pastor earum dignanter ad unam descendit quae erraverat? Secure procul dubio cubat prope, qui et longe recedere minime dubitavit, sciens quia in tuto eas relinqueret. Merito sponsa illo suspirat, merito inhiat loco pascuae simul et pacis, sed quietis, sed securitatis, sed exsultationis, sed admirationis, sed stuporis. Nam et me miserum, heu! longe agentem et de longe salutantem, en ipsa ejus recordatio ad lacrymas provocat, plane juxta affectionem et vocem
Abbreviated transcription (Latin):
gatiuã. concurrunt parit̾ oĩa ad consum¬
mationẽ uͥtutũ: ut de forma iusticie sit¬
formosa ⁊ de iudicioꝵ noticia sit cauta: de¬
desid̃io p̾sentie seugle sponsi. casta. Talẽ ꝓr¬
sus decet ẽẽ sponsam dñi: pulchrã erudi¬
tam. ⁊ castam. Ergo peticio qͣm ultimã po-¬
sui: istiꝰ ẽ loci. Petit siqͥdẽ ab eo quẽ dili¬
git aĩa sua: indicari sibi uͥ pascat. ⁊ ubi
cubet inmeridie. Et pͥmo adu̾te qͣm ele¬
gant᷑ amorẽ sp̃s. a carnis discernat affec¬
tu dum dilectũ expͥmẽ magis ipsa affec-¬
tione quam nomine uolens. non simpli¬
cit̾ quẽ diligo. s o inqͥt quẽ diligit aĩa m̃a.
sꝑitalẽ designans dilectionẽ. Deinde qͥdnã
eam in loco pascue delectet: a deo diligent̾
attende. S nec illud p̾t̾eat te de hora me¬
ridiana:iqd̃ is poͣssimum explorat᷑ locus:
in qͦ qͥ pascat cubat simul: qd̾ ẽ magne se-¬
curitatis inditium. Arbitror enĩ ob hoc ad¬

Expanded text:
gativam concurrunt pariter omnia ad consumgativam concurrunt pariter omnia ad consummationem virtutum, ut de forma justitiae sitformosa, de judiciorum notitia cauta, dedesiderio praesentiae seu gloriae sponsi casta. Talem prsus decet esse sponsam Domini, pulchram, erudit castam. Ergo petitio quam ultimam posui; istius est loci. Petit siquidem ab eo quem diligit anima sua, indicari sibi ubi pascat, et ubi cubet in meridie. 2. Et primo adverte quam eleganter amorem spiritus a carnis discernat affectu, dum dilectum exprimere magis ipsa affectione, quam nomine volens, non simpliciter: Quem diligo; sed: O, inquit, quem diligit anima mea, spiritualem designans dilectionem. Deinde quidnam eam in loco pascuae adeo delectet, diligenter attende. Sed nec illud praetereat te de hora meridiana, et quod is potissimum exploratur locus, in quo qui pascit, cubat simul: quod est magnae securitatis indicium. Arbitror enim ob hoc ad
Abbreviated transcription (Latin):
iidica mͥ. quẽ diligit aiã mea:
uͥ pascas. uͥcubes in meridie. Et alius quidẽ
Indica inquit mͥ: curme ita iudices. Ubi ñ
sane sententiam causat᷑. s scrutat᷑ causã: e¬
rudiri flagellis. petens ñ erui. Item alius
p̾catur dicens. Uiastuas dñe demonstra
mͥ: ⁊ semitas tuas edoce me. Quas dixerim
uias semitas manifestat alibi: deduxit
ista aĩa curiosa dei. ñ cessat inquire̾ iustici¬
am ⁊ iudiciũ ⁊ locum habitationis głe sp̃o¬
si. tamqͣm uiam in qua ambulet: cautelã¬
in qua ambulet: ⁊ ad qͣm ambulet mansi¬
onem. De qua mansione sic habes in ꝓpha.
Unam petii inqͥt a dño. hanc requiram: ut
in habitẽ in domo diũ omĩb dieb uite mee.
et it̾um. Dñe dilexi decorem domus tue:⁊
locum habitationis głe tue. Porro de reli¬
quis duob: iusticia ⁊ iudicium ait p̾pa-¬
ratio sedis tuȩ. Merito tria ista mens de¬
uota inquirit. ut pote sedem dei:⁊ se¬
dis p̾parationẽ. Et pulchre in sponse p̾ro¬

Expanded text:
Indica mihi quem diligit anima mea, ubi pascas, ubi cubes in meridie . Et alius quidam: Indica, inquit, mihi cur me ita judices . Ubi non sane sententiam causatur, sed scrutatur causam, erudiri flagellis petens, non erui. Item alius precatur, dicens: Vias tuas, Domine, demonstra mihi, et semitas tuas edoce me . Quas dixerit vias vel semitas, manifestat alibi: Deduxit ista anima curiosa Dei non cessat inquirere; justitiam, et judicium, et locum habitationis gloriae sponsi: tanquam viam in qua ambulet, cautelam qua ambulet, et ad quam ambulet mansionem. De qua mansione sic habes in propheta: Unam petii, inquit, a Domino, hanc requiram, ut inhabilem in domo Domini omnibus diebus vitae meae ; et iterum: Domine, dilexi decorem domus tuae, et locum habitationis gloriae tuae . Porro de reliquis duobus: Justitia et judicium, ait, praeparatio sedis tuae . Merito tria ista mens devota requirit, utpote sedem Dei, et sedis praeparationem. Et pulchre in sponsae praero
Abbreviated transcription (Latin):
ferenti omnino felicitate cum ipsis uidebi¬
mus eũ ⁊ nos sicuti ẽ hoc ẽ informa dĩ ⁊ ñ in
umbra. Quomͦ namq apud ueteres qͥdẽ um-¬
ueritatẽ: ita nos quoq respectu futuri se¬
culi. in quadã interim ueritatis umbra
uiuere ñ negabit. nͥ qͥ ñ ad quiescit apło
dicenti. ex parte cognoscimꝰ ⁊i exparte ꝓ¬
pħamus. Et illud. Non arbitror me com-¬
prehendisse. Q uomͦ enĩ ñ ẽ distinctio eiꝰ qͥ
ꝑfidem ambulat: ⁊ illius qui ꝑ spẽm: Cĩgo
uistꝰ ex fide uiuit. beatus exultat in specie:¬

Expanded text:
ferenti omnino felicitate cum ipsis videbiferenti omnino felicitate cum ipsis videbimus eum et nos, sicuti est, hoc est in forma Dei, et non in umbra. Quomodo namque apud veteres quidem umveritatem; ita nos quoque respectu futuri saeculi in quadam interim veritatis umbra vivere non negabit, nisi qui non acquiescit Apostolo dicenti, Ex parte cognoscimus, et ex parte prophetamus ; et illud, Non arbitror me comprehendisse . Quomodo enim non est distinctio ejus qui per fidem ambulat, et illius qui per speciem? Ergo justus ex fide vivit