comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ruunt᷑ cecitate scłaris amoris. ut nunqͥ
resipiscant ad dm̃ amorẽ retorqͦre m̃tis
Multis mortuus ẽ mund̾. ipsi tam̃ iucislĩ
muncdo mortui ñ st̃. Bona enĩ scli dili¬
gunt:⁊ tañ ipsi que diligunt minuue
consequunt᷑. Inutͦq uacui. qr ⁊ fut᷑a pet¬
dunt. & p̾sentia ñ ad qͥrunt. Egestas est
electorũ. qd ꝑegrinant᷑ a bonis sempit̾uꝰ
& in hoc scło diutius remorant᷑. Egestas
ẽ. reꝓbͦrũ qd̵ abundant diuitis. ⁊ uirti¬
tib uacuant᷑. seq ẽẽ inopes nesciũt.
Q d̾ ꝓbatur ꝑ apocalipsim iohannis. qui
cont᷑ hu̾modi amatores sic ait. Dicis qd
diues sum. ⁊ locuples. ⁊ nulliꝰ egeo. ⁊ nes¬
cis quia miser es. ⁊ imserabilis. ⁊ pauper.
& cecus ⁊ nudus. Gle temporalis sequaces.

Expanded text:
ruuntur caecitate saecularis amoris, ut nunquam resipiscant ad Deum amorem retorquere mentis. 5. Multis mortuus est mundus, ipsi tamen vicissim mundo mortui non sunt. Bona enim saeculi diligunt, et tamen ipsa, quae diligunt, minime consequuntur; in utroque vacui, quia et futura perdunt, et praesentia non acquirunt. 6. Egestas est electorum, quod peregrinantur a bonis sempiternis, et in hoc exsilio diutius remorantur. Egestas est reproborum, quod abundant divitiis, et virtutibus vacuantur, seque esse inopes nesciunt. Quod probatur per Apocalypsim Joannis, qui contra hujus mundi amatores sic ait: Dicis quod dives sum, et locuples, et nullius egeo; et nescis quia tu es miser, et miserabilis, et pauper, et caecu
Abbreviated transcription (Latin):
uala ꝑferunt. quia dũ in dolore gͣuant:
cupiditatis. luxurie uitioꝵq ext̾iorum
mala ñ appetaͥnt. Plus ꝓdesse saluti tẽp
lore in meliꝰ ꝓficit. Uniis quisq ad tẽpta¬
tionẽ animum p̃ꝑare deb. Mnus enĩ
dũ sꝑat᷑ tẽptatio grauat. tũ aũ p̃mit:
si ñ sꝑata aduenĩt. Sapientis ẽ. cõtra
omnia adu̾sa ante meditari. nec in¬
rei sunt qõ infima ꝓ sumuis
aþpetunt: uerũ etiami ⁊ miseri. ꝑ hoc qd¬
cũ gͣui erumna ad ipsa desidata ꝑ tingũt
Grauius torquet᷑ imprꝰmundi exaggerãdo
cõmoda .qͣ iustus tolerando adu̾sa. Qui
enĩ bona mundi diligit. uelit ñ uelit ci¬
moris. ⁊ doloris pene succũbit. Appe plus¬
qͣm oportet qͥ res tͣnsitorias diligũt᷑: ma¬
rem sibi ingerũt dolorẽ rei ablate. qͣm
amorem parturiebant possesse. Cũ grau
enim dolore amictunt᷑. que c̃ magno a¬
more ÷ habentur. Minꝰ enĩ carendo dolemꝰ
que nimꝰ possidendo diligimꝰ. Sciant scli

Expanded text:
ferunt, quia cum dolore gravantur, cupiditatis, et luxuriae, vitiorumque caeterorum mala non appetunt. 7. Plus prodesse saluti tentalore in melius proficitur. 8. Unusquisque ad tentationem animum praeparare debet . Minus enim dum speratur tentatio, gravat; dure autem premit, si non sperata advenerit. 9. Sapientis est contra omnia adversa ante meditari; nec inrei sunt quod infima pro summis appetunt, verum etiam et miseri per hoc, quod gravi aerumna ad ipsa desiderata pertingunt. 2. Gravius torquetur impius mundi exaggerando commoda, quam justus tolerando adversa. Qui enim bona mundi diligit, velit, nolit, timoris et doloris poenae succumbit. Quique plusquam oportet res transitorias diligunt, majorem sibi ingerunt dolorem res ablatae quam amorem parturiebant possessae. Cum gravi enim dolore amittuntur quae cum magno amore habentur. Minus autem carendo dolemus quae minus possidendo diligimus. 3. Sciant saeculi
Abbreviated transcription (Latin):
adp̃sentem odiendam uitam. ⁊ fit̾am
dencdandam erudiunt. Int̾dũ enun
ꝓdest ꝑuersorũ prautas utilitati ui¬
storum. dum eos malicia sua erudiũt.
& ad regna celorũ reqͥrenda. molestia
temporali impellunt. Probat᷑ hoc ex¬
emplis isrłitice pbebis. que tũc duriꝰ
agebat᷑ in egipto. qͣndo oportelut eã
ꝑ mos sen ad terram reꝑmussionis
uocan. ⁊ ex malis que in egipto patie¬
bant᷑. discere ad ꝓmissam patͥam fecti¬
nare. Iniqui dum constantiã iusti
inꝑsecutionib sius aspituĩt. mentĩ
confusione tabescunt. Et dũ adũsa
ostentant nec uincunt: tandem de
sua ꝑu̾sitatis insana confundunt᷑.
Stulti c̃cra bonos stucdiũ semiꝑ assumũt
Quib dum ꝓsꝑitas elucet. iactãt
de suis meritis głant᷑.: ⁊ bonoꝵ atq iis¬
torũ afflictionib dletrahunt. Dumq eis
adũsa contigerint: mox ad blasphemiã
pusilianimitate animi cõu̾tunt᷑. Qdã¬

Expanded text:
ad praesentem odiendam vitam et futuram ad praesentem odiendam vitam et futuram desiderandam erudiunt. 10. Interdum enim prodest perversorum pravitas utilitati justorum, dum eos malitia sua erudiunt et ad regna coelorum requirenda molestia temporali impellunt. Probatur hoc exemplis Israeliticae plebis, quae tunc durius agebatur in Aegypto , quando oportebat eam per Moysen ad terram repromissionis vocari, et ex malis quae in Aegypto patiebatur discedere, et ad promissam patriam festinare. 11. Iniqui, dum constantiam justi in persecutionibus suis aspiciunt, mentis confusione tabescunt. Et dum adversa ostentant, 352 nec vincunt, tandem de suae perversitatis insania confunduntur. 12. Stulti contra bonos studium semper assumunt, quibus dum prosperitas elucet, jactanter de suis meritis gloriantur, et bonorum atque justorum afflictionibus detrahunt; dumque eis adversa contigerint, mox ad blasphemiam pusillanimitate animi convertuntur.
Abbreviated transcription (Latin):
tatem. ꝓptẽa in hac uita boni iudicantur
tio: ⁊ illic et̾na renimãtio Iccireo sũt ne¬
cessatii mali. ut quotiens boni offend̃t:
flagellent᷑ ab illis. Hinc ẽ qd̾ ass .o ur
uirgam furoris sui testat᷑ dñs. S qͦtienꝰ
ita fit. de d̃i indignatiõ e ꝓcedit. ut d̃s
ꝑillos in eos seuiat. qͦs flagellando em̃¬
dare desicłat. S ille iustissima uolun¬
tate. illi uͦ sepe crudeli intentione.: sic̃
non sic arbitrabit᷑. s ad conterendũ pata.
tum cor eiꝰ. Atrocem suꝑ eos diuinum
furorem uenturũ. qͥ existunt ꝑsecutoreᷤ
& uiolenti fidelib Consolando enĩ per
ꝓpħam q̃s suos ita iudicare ꝑ tnittit.
adu̾sus eos inquit qui iudicauerunt
te ego iudicabo. ⁊ cibabo hostes tuos
carnib suis. & qͣsi a musto sanguine
suo inebriabunt᷑. habet aliquẽ usũ
& malox iniquitas. qͦ electos dĩ sius
morib laniant. Ac ꝑħ inta impiorũ
dũ eos mali ꝑtribulationis exercitiũ

Expanded text:
tatem. 6. Propterea in hac vita boni judicantur tatem. 6. Propterea in hac vita boni judicantur tio, et illic aeterna remuneratio. 7. Idcirco sunt necessarii mali, ut quoties boni offundunt, flagellentur ab illis. Hinc est quod Assur virgam furoris sui testatur Dominus ; sed quoties ita fit, de Dei indignatione procedit, ut Deus per illos in eos saeviat quos flagellando emendare desiderat. Sed ille justissima voluntate, illi vero saepe crudeli intentione, sicut non sic arbitratur, sed ad conterendum paratum est cor ejus. 8. Atrocem super eos divinum furorem venturum, qui existunt persecutores et violenti fidelibus. Consolando enim per prophetam Deus suos, ita judicare promittit adversarios: Eos, inquit, qui judicaverunt te, ego judicabo; et cibabo hostes tuos carnibus suis, et quasi a musto, sanguine suo inebriabuntur. . 9. Habet aliquem usum et malorum iniquitas, quod electos Dei suis morsibus laniant, adum eos mali per tribulationis exercitium
Abbreviated transcription (Latin):
nescies. ⁊ irruet suꝑ te calamitas. qua
repente misera quam nescis. Magis
mala facientib. quam mala patiẽ¬
tib dolere debemus. Illi enim praua
fatiendo in malum ꝓficiunt. isti patien¬
do amalo corriguntur. Deus autemꝑ
malas uoluntates aliorum. in aliͥs mul¬
ta oꝑatur bona. Malignantium homi¬
num uoluntas nequaqͣm potest im¬
pleri. nisi ds dederit potestatem.
Nm dum homines d̾o ꝑmittente. ma¬
lum quod concupiscunt ꝑficiunt: ip̃e
łr fac̃e. qui ꝑmittit. Inde est quod
scͥptum est ꝑ ꝓpħam. Sierit malum
quod dñs non fecit. Ueruntamen qd̵
iniqui mala expetunt uoluntate. ictir¬
co ids ꝑficiendi dat potestatem ꝑsuam
bonan uoluntatem: oi de nr̃o malo ipse mul¬
ta oꝑat᷑ bona. Quidamn dimi dĩ uoluntati re
sistunt. nescientes consilium d̃i facuuit.
Qã noĩs sic cło subiecta ẽẽ omĩa. ut ripsi qͥ
eus dispositioni adu̾sant᷑: cꝰ impleat uolũ¬

Expanded text:
et nescies; et irruet super te calamitas quaet nescies; et irruet super te calamitas quarepente miseria quam nescis. Magis mala facientibus quam mala patientibus, dolere debemus. Illi enim prava faciendo in malum proficiunt: isti patiendo a malo corriguntur. Deus autem per malas voluntates aliorum, in aliis multa operatur bona. Malignantium hominum voluntas, nequaquam potest impleri, nisi Deus dederit potestatem. Nam dum homines, Deo permittente, malum quod concupiscunt perficiunt, ipse dicitur facere qui permittit. Inde est quod scriptum est per prophetam: Si erit malum, quod Dominus non fecit. Veruntamen quod iniqui mala expetunt voluntate, idcirco Deus perficiendi dat potestatem per suam bonam voluntatem quia de nostro malo ipse multa operatur bona. Quidam cum Dei voluntati resistunt, nescientes Dei consilium faciunt; quo noveris sic Deo subjecta esse omnia, ut et ipsi qui ejus dispositioni adversantur ejus impleant volun
Abbreviated transcription (Latin):
egotiorum forensium .lx.¬
ꝓpt̃ ꝓximi dilectionem scł̃are negoti¬
um deserͣe debent. aut certe manẽ¬
te ꝑximi caritate. negotium seqͣn¬
tur terrenum. Sed quia ꝑrarum ẽ.
ut inter uirgantes caritas maneat:
postponenla est rei causatio. ut ꝑseue¬
ret dilectio. Antiqui forensem eloqͦn¬
tiam caninam facidiam nuncupa¬
bant. eo quod causidici incertamini¬
b causarum omissis que agunt. ue¬
luti canes alterutrum sese lacerant.
uirgiaq causarum ad iniurias
suas commutant. Lri. De oppressorib
tunc se sciant grauior dignos
sententia. quando p̃ualuerint iis qͥs
noc̃e uoluerint. Nam tanto atrocuis
futuro supplicio condemnandi sunt:
quanto hic fortius contra miser orum
uitam inualueriit. Audiant iudices
⁊ qui p̃sunt populis. quia ꝓtempora¬
lib molestiis quas plebib ingerunt.
et̾no incendio cremabuntur: testante
aggrauasti iugum tuum ualde. Des¬
cende in puluerem. sede. tace. ⁊ intra
intenebras. Ueniet suꝑ te malum

Expanded text:
egotiorum forensium proximi dilectionem saeculare negotium deserere debent, aut certe, manente proximi charitate, negotium sequantur terrenum. Sed quia perrarum est ut inter jurgantes charitas maneat, postponenda est rei causatio, ut perseveret dilectio. 2. Antiqui forensem eloquentiam caninam facundiam nuncupabant, 350 eo quod causidici in certaminibus causarum, omissis quae agunt, veluti canes alterutrum sese lacerant, jurgiaque causarum ad injurias suas commutant. CAPUT LVII. De oppressoribusppressores tunc se sciant graviori dignos sententia, quando praevaluerint his quibus nocere voluerint. Nam tanto atrocius futuro supplicio condemnandi sunt, quanto hic fortius contra miserorum vitam invaluerint. 2. Audiant judices, et qui praesunt populis, quia pro temporalibus molestiis, quas plebibus ingerunt, aeterno incendio cremabuntur, testante aggravasti jugum tuum valde. Descende in pulvere, sede, tace et intra in tenebras. Veniet super te malum,
Abbreviated transcription (Latin):
qui sine lesione cuiꝰꝙͣ. siuis reb utũtur.
tẽ st̃ quidã diuites humiles. qͦs ñ inflat
suꝑbia rerũ. Ueluti pleriq fuer̃t sc̃i uetis
testam̃ti. qͥ ⁊ affluebant diuitiis ⁊ tamẽ
humilit̾ pollebant: Atꝯtͣ qͦsoam suꝑboᷤ
diuites rer̃ copia facit elatos. qͦrũ ñ st̃ opes
inuitio: s uoluntas. Nam cͥmen ĩ reb ñ
ẽ s in usu agentis. Est ielatio pauꝑum
qͦs nec diuitie eleuant. Iuoluntas in eis¬
sola suꝑbia ẽ. lis ⁊ si opes desunt: ꝓpt̾ m̃tis

Expanded text:
ne laesione cujusquam suis rebus utuntur. Item sunt quidam divites humiles, quos non inflat superbia rerum, veluti plerique fuerunt sancti Veteris Testamenti, qui et affluebant divitiis, et tamen humilitate pollebant. At contra quosdam superbos divites rerum copia facit elatos, quorum non sunt opes in vitio, sed voluntas. Nam crimen in rebus non est, sed in usu agentis. 13. Est et elatio pauperum, quos nec divitiae elevant, sola superbia est. His etsi opes desunt, propter mentis
Abbreviated transcription (Latin):
in maloꝵ ꝓfectib scandalizant᷑: dicen¬
tes iuxta ꝓpħam. Quare ua impiorĩ
ꝓsꝑatur. bene ẽ omnib: qͥ p̃uaricant᷑.
& iniq agunt: Quigͦ hoc dicunt nõ
mirentur qd̾ pͣuorum hominũ tẽpo¬
ralẽ ⁊ caducam felicitatẽ aspiciũt. s
magis nouissima eorũ intenclant.
qͣnta illis pͦ hec et̾na suplicia p̃parent̃
dicente iob: ducunt inbonis diessuoᷤ.
&e subito ad inferna descendũt. Lx.ii.
Ne tribulacione iullorun¬
ustus mnadu̾sis ꝓbarise cognoscat. nõ de¬
ici. Uiri sc̃ĩ plus formnidant ꝓsꝑa ꝙͣ ad uer.¬
sa. qr cdi seruos ꝓsꝑa deicunt. aduersa
uͦ erudiunt. Idoq sc̃i uiri constantia. ita
portare deb adu̾sa: ut frangi ñ queat.
Tunc magis st̃ di ocłi suꝑ iustos. quando
senti tribulatione ꝓbant᷑. Om̃s uite liuiꝰ
tribulationes aquis cõparant᷑ p̃tereũtib
ꝓpt̾̃ea quia siquid in hac uita tͥbulatiõis
accicsit: ñ stat. s celerit tͣnsit. Qui uite
future p̃mia diligent̃ excogitat: mala

Expanded text:
entes, juxta prophetam: Quare via impiorum prosperatur, bene est omnibus qui praevaricantur et inique agunt ? Qui ergo hoc dicunt, non mirentur quod pravorum hominum temporalem et caducam felicitatem aspiciunt; sed magis novissima eorum intendant, quanta illis post haec aeterna supplicia praeparentur, dicente propheta: Ducunt in bonis dies suos, et subito ad inferna descendunt. . CAPUT LVIII. De tribulatione justoruJustus in adversis probari se cognoscat, non dejici. 2. Viri sancti plus formidant prospera quam adversa, quia Dei servos prospera dejiciunt, adversa vero erudiunt. Ideoque sancti viri constantia ita portare debet adversa, ut frangi non queat. 3. Tunc magis sunt Dei oculi super justos, quando aesenti tribulatione probantur. 4. Omnes vitae hujus tribulationes aquis comparantur praetereuntibus; 353 propterea, quia si quid in hac vita tribulationis acciderit, non stat, sed celeriter transit. 5. Qui vitae futurae praemia diligenter excogitat, mala
Abbreviated transcription (Latin):
constitutus ẽ. Quod illi corporalĩ i
attingunt. iste intellectualit eontuei
Amplius excellte oculorum sensus
insilb. quandoquidem que acl alios ꝑti¬
nent sensus uideamus. Ueluti cum dici¬
ins. Uide quomodo sonat. uide quomͦ
ulus. sta ⁊ anmus cec̃a uidet. sese non
ntuetur. Aliarum enim rerum origines.
hanes ⁊ magnitudines ꝓspicit. de se aũ
anta uiri ignorantia inficitur. ut in his
mĩb nichil cercius contempletur. O ho¬
no qui miraris siderum altitudinem.
maris ꝓfunditatem. animi tui abyssũ
tra. ⁊ mirare si potes. Multa cogitan
l siue sensu carnis ⁊ sine maginib ui¬
i anino tantum cernentes intuem᷑
bemoriaq: mente sibi fingente tene¬
tis. Nułta quoq intelligimus sensu.
re liugua explere non possumus. In
mios ẽe infantes oꝑe. non ẽe in noxi
iogitatione. quia motum quem ge¬
it mente. non dum posure explere
npe. de ꝑ hoc millis etas imbecillis
.non animus. Ad mitum enum

Expanded text:
constitutus, quod illi corporaliter non constitutus, quod illi corporaliter non attingunt, iste intellectualiter contuetur. Amplius excellit oculorum sensusnsibus, quandoquidem quae ad alios pertinent sensus inde dicamus, veluti cum dicimus: Vide quomodo sonat, vide quomodo culus, ita et animus caetera videt, sese non intuetur. Aliarum enim rerum origines, species, et magnitudines perspicit; de se autem tanta veri ignorantia inficitur, ut in his omnibus nihil incertius contempletur. 5. Homo, qui miraris siderum altitudinem, et maris profunditatem, animi tui abyssum intra, et mirare, si potes. Multa cogitantes 147 sine sensu carnis, et sine imaginibus vivis, animo tantum cernentes intuemur, memoriaque mente sibi eas figente, tenemus. Multa quoque intelligimus sensu quae lingua explere non possumus. 6. Innoxios esse infantes opere, non esse innoxios cogitatione, quia motum quem gerunt mente nondum possunt explere opere, ac per hoc in illis aetas est imbecillis, non animus. Ad nutum enim
Abbreviated transcription (Latin):
raptus uariͤfatẽ defiuxit. Multum ex sius
natura splendorem possidet anima. ses
fuscatur commixtione carnis qua retu¬
tur in clusa. Ex eius enim parte uerctu
ad peccandi infirmitatem: solomone
docente. Corpus corruꝑtibile aggrauar
animam. ⁊ depͥmit terrena in habitar
sensum multa togitantem . xiii. Des¬
on uirtute. non sensu sibus cas¬
corporis. sed ratione mentis exe¬
limus animalib cet̃is. P rebus corpos¬
is utendis. sufficit sensus carms. no
ꝓspiritalib capiendis. Illecti autembe¬
mines usu corporearum rerum. ncdͥ
putãt alit̃ ẽẽ. p̃ter quod carnis sensi
concipiunt. Sicut p̃cellunt sibi corps¬
i sensus. diuersitate locorum: itasis¬
met uirtute sentiendi pͣcellunt. Han
ne loci. ⁊ sentiendi longinquitate. Si
aures odoratu. Longius enun aualie
quam odoramus. Sic ocłi aurib lo¬
ris enim maiͤmus. quam audimus.
mus autem ⁊ loco ⁊ merito his unĩs
sensib suꝑfertur. in arce enun cay

Expanded text:
raptus varietatem defluxit. 7. Multum ex sua raptus varietatem defluxit. 7. Multum ex sua natura splendorem possidet anima, sed fuscatur commistione carnis, qua retinetur inclusa. Ex ejus enim 146 parte vertitur ad peccandi infirmitatem, Salomone docente: Corpus corruptibile aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem. CAPUT XIII. Deon virtute, non sensu corporis, sed ratione mentis excellimus animalibus caeteris. 2. Pro rebus corporeis utendis sufficit sensus carnis, non pro spiritualibus capiendis. Illecti autem homines usu corporearum rerum nihil putant aliter esse praeterquam quod carnis sensu concipiunt. Sicut praecellunt sibi corporei sensus diversitate locorum, ita sibimet virtute sentiendi praecellunt; natione loci, et sentiendi longinquitate, sic auris odoratu. Longius enim audimus quam odoramus; et sic oculi auribus: longius enim videmus quam audimus. 3. Animus autem et loco, et merito his universis sensibus superfertur. In arce enim capitis
Abbreviated transcription (Latin):
ri quando ⁊ corpus creatur. cun admiꝰ¬
ceR uidetur. Phylosophorum sen¬
tentie dicunt ẽẽ anmam pͥns quam naꝰ¬
catur incorpore. quod nerum ẽe nullis
apꝓbatur indiciis. Nam utrum antea
fuissemus: nec ipsi nounnus. nec qͥs
hominum dicat habemus. Non est gͦ
querendum. quod querendo magis ẽ.
irridendum. Gentiles ⁊ heretici de am¬
ma disputare conant᷑. Sed quomͦ de illa
aliquid recte sentire possunt. qui auc¬
torem ad cunis imaginem facta est non
nouerunt: Et ido multa errori digna
dixerunt. Mutabilis est amia. non lo¬
calit̃ sed temꝑalit suis affectionib. Cor¬
pus autem ⁊ loco ⁊ tempore mutabi
loco. Quod est ad corpus mutatio loco¬
rum. hoc est ad ammam mutabilitas
cogitationis. Que uarietas male moti¬
onis. tunc menti inhesit. quando ab et̾ri¬
rum contemplatione pͥmus homo recedes
in illo stare noluit aquo male recessit.
iusta damnatione in constans. ꝑrerum

Expanded text:
ri, quando et corpus creatur, cui admisri, quando et corpus creatur, cui admisceri videtur. Philosophorum sententiae dicunt esse animam, priusquam nascatur in corpore. Quod verum esse nullis approbatur indiciis. Nam utrum antea fuissemus, nec ipsi novimus, nec quis hominum dicat habemus. Non est ergo quaerendum quod quaerendo magis est irridendum. 5. Gentiles et haeretici de anima disputare conantur, sed quomodo de illa aliquid recte sentire possunt, qui auctorem ad cujus imaginem facta est non noverunt? Et ideo multa errore digna dixerunt. 6. Mutabilis est anima, non localiter, sed temporaliter, suis affectionibus. Corpus autem, et loco, et tempore mutabile ur. Quod est ad corpus mutatio locorum, hoc est ad animam mutabilitas cogitationum. Quae varietas malae motionis tunc menti inhaesit, quando ab aeternorum contemplatione primus homo recedens in illo stare noluit, a quo male recessit, et justa damnatione inconstans, per rerum
Abbreviated transcription (Latin):
Ita corporis anima. sibus.
uita amme deus est. Et sicut
corpus mortuum est sine anima.
ita anima mortua est sine deo. Am
ma hominis non est homo. seo cor¬
pus qͦuo ex humo factum est. id can¬
tum homo est. In habitaudo autem
incorpore anima. ex ipso participio
carnis hominis nomen accepit. sicut
apłs int̾iorem hominem dicit. Ani¬
mam non carnem. conditam ẽẽ ad
di imaginem. Male gͦ aquibdam
creditur. anuam hominis ẽẽ corpo¬
ream. Que ꝓ idl ad cd̃i imaginem fa¬
cta est: ut si non in comutabilis ut ds
eẽt. tamen in corporea ut ds̃ existeret.
Sicut angłi. ita ⁊ anime. Habent enun
mitium. finem nullum. Nam quedã
in reb temporalia sunt: quedam ꝑpe¬
tua. quedam uͦ sempit̃na. Temporalia
sunt: quib in est ortus ⁊ obitus. ꝑpe¬
tua. quib ortus non terminus. Sem¬
piterna. quib nec ortus nec terminus.
Animam non ẽẽ partem diume substã¬
tie uł nature. nec ẽẽ eam pͥus quam
corpori misceatur. Sed tunc eam crea¬

Expanded text:
ita corporis anima, vita animae Deus est. Et sicut corpus mortuum est sine anima, ita anima mortua est sine Deo. 2. Anima hominis non est homo, sed corpus, quod ex humo factum est, id tantum homo est. Inhabitando autem in corpore anima, ex ipso participio carnis hominis nomen accepit, sicut Apostolus interiorem hominem dicit animam, non carnem, conditam esse ad Dei imaginem. Male ergo a quibusdam creditur animam hominis esse corpoream, quae propter id ad Dei imaginem facesset, tamen incorporea, ut Deus, existeret. Sicut angeli, ita et animae: habent enim initium, finem nullum. Nam quaedam in rebus temporalia sunt, quaedam perpetua, quaedam vero sempiterna. Temporalia sunt quibus inest ortus et obitus; perpetua quibus ortus, non terminus; sempiterna, quibus nec ortus, nec terminus. 4. Animam non esse partem divinae substantiae, vel naturae; nec esse eam priusquam corpori misceatur, constat; sed tunc eam crea
Abbreviated transcription (Latin):
h inuentis. ip̃a cogitatis. De qua
lquidum aificile est aliquem disyu¬
tare. quia grandis enis ꝑplexitas est.
⁊ ammus ipsa est. Imago a sensib cor¬
poris remota. sue speciei similitudmem
relinquit in memoria. Similitudinem
autem. non ꝑrmnaginem ficut cet̾a: sel fi¬
se ip̃am ad est. Quod si ꝑseipsam adess:
autem irrationalib intellectum inẽẽ.
nisi homini tantum p̃dito ratione. Cete¬
ris enim. in ipsa qualitate consisationis
sue. sensus carnis. non intelligentia
mentis est. xiiii. ile xpisto

Expanded text:
rebus inventis, ipsa cogitatis; de qua ad liquidum difficile est aliquem disputare, quia grandis ejus perplexitas est, et animus ipsa est. 8. Imago a sensibus corporis remota, suae speciei similitudinem relinquit in memoria; beatitudinem autem non per imagines sicut caetera, sed siseipsam adest. Quod si per seipsam adesset,bus irrationabilibus intellectum inesse, nisi homini tantum praedito ratione. Caeteris enim in ipsa qualitate considerationis suae sensus carnis, non intelligentia mentis est. CAPUT XIV. De Christo
Abbreviated transcription (Latin):
minem sensum. ut subaudias etiam
angłorum. Sola enim tͥuitas sibi inte¬
test: aum ẽe credit. Opus uͦ eius quod
utiq equari ei non potest. atq nidicia
a millo penitus sciunt᷑. Dei secreta iudi¬
tia non posse sensu penetrari uł anglico
Tantundem uenerari ea opus est ⁊ tim̃e.
non discut̃e aut in quirere. scdm ap

Expanded text:
mnem sensum , ut subaudias, etiam mnem sensum , ut subaudias, etiam angelorum. Sola enim Trinitas sibi intetest, dum esse creditur. Opus vero ejus, quod utique aequari ei non potest, atque judicia a nullo penitus sciuntur. Dei secreta judicia non posse sensu penetrari, vel angelitantumdem venerari ea opus est, et timere, non discutere, aut inquirere, secundum Ap
Abbreviated transcription (Latin):
deo nec scđm situm. nec scađm qualita¬
dem. nec scd̾m habitum ẽ. aut motũ
aliquid digne dicatur: inẽ. tam̃ ei
quodam modo latitudo caritatis. qͣ¬
nos ⁊ ab errore colligit. ⁊ continet
inueritate. In est ei ⁊ longitudo: qͣa
nos longammit᷑ malos portat. don
emendatos pat̾e future restituat:
Inest ei ⁊ altitudo ꝑ quam omnem
sensum sue scientie immensitate ex¬
uꝑad. Inẽ. ei ⁊ ꝓfundum: quo dam¬
Ium de deo loquens scriptura
plerunq dicat. ecce deus: non qua¬
st tusibilem ostendit. sed ubiq esse
p̃sentem significat ꝑ id quod dicit
ecce dũs: uł quod magnitudinem
diuinitatis nullus possit sensus at¬
ting̃e. etiam nec angłicus. Quam¬
ins usq ad pͥurilitatem angłicani huma¬
na post resurrectionem natura ꝓficiat.
I ad contemplandum dm̃ indefessa con¬
surgat: uide tamen enis essentiam ple¬
ne non ualet. quam nec ipsa ꝓfectio
anglica in totum attingit scire: scd̾m
apłm qui ait. Pax dei que exuꝑat o¬

Expanded text:
ec secundum situm, nec secundum qualitatem, nec secundum habitum aut motum aliquid digne dicatur, inest tamen ei quodammodo latitudo, longitudo, nos et ab errore colligit, et continet in veritate. Inest ei et longitudo, qua nos longanimiter portat, donec emendatos patriae futurae restituat. Inest ei et altitudo, per quam omnem sensum suae scientiae immensitate exsuperat. Inest ei et profundum, quo damDum de Deo loquens Scriptura plerumque dicit: Ecce Deus, non quasi visibilem ostendit, sed ubique esse praesentem significat. 120 Per id quod dicit: Ecce Dominus, vel quod magnitudinem divinitatis ejus nullus possit sensus attingere, etiam nec angelicus, quamvis usque ad parilitatem angelicam humana post resurrectionem natura proficiat, et ad contemplandum Deum indefessa consurgat, videre tamen ejus essentiam plene non valet, quam nec ipsa perfectio angelica in totum attingit scire, secundum Apostolum, qui ait: Pax Dei, quae exsuperat o
Abbreviated transcription (Latin):
on ideo celum ⁊ t̾ram mple
ds. ut contineant eum: sed ut ips
potius contineant᷑ ab eo. Nec part
Non ita prtandus est in omnib
d̾s. ut unaqueq res ꝓ magnitus
portionis sue capiat eum. idesti
ma maius. ⁊ minima minus. ili
sit potius ipse totus in omnib.
omma in ipso. Ommpotentie ai
maiestas. cuncta potestatis sue
mensitate concludit. Nec euas¬
di potentiam eius quis aditunis¬
nire pot̃re: quia ille omnaait
seu ea que amputanda sunt ut ꝑeant.
etelligainus eum intra omnia. sed non
idusum. Extra omina: sed non exclu¬
tm. Et ido int̃ĩor est ut omma contine¬
⁊. iło ext̃ior est: ut incirtũscripte
uguitudinis sue inmensitate. om¬
a condudat. ꝑ id gͦ quod ext̾ior est:
gubnare omnia demonstrat᷑. Ac
tt: ds̃ ext̃ior est ut omma conclu
nonẽ de usu nr̃o sumit huma
nopia sicut ⁊ reliqͣ ũba. quatinꝰ
qod ineffabile est. ut cumq dici
Ri. quoniã de eͣ oͦ nichil digne hu¬
nis sermo dicit. Dum localis non

Expanded text:
Non ideo coelum et terram implet Deus, ut contineant eum; sed ut ipsa potius contineantur ab eo. Nec partiNon ita putandus est esse in omnibus Deus, ut unaquaeque res pro magnitudine portionis suae capiat eum, id est, maxima majus, et minima minus, dum sit potius ipse totus in omnibus, sive omnia in ipso 2. Omnipotentiae divinae majestas cuncta potestatis suae immensitate concludit nec evadendi potentiam ejus quisquam aditum invenire poterit, quia ille omnia cisive quae amputanda sunt, ut pereant. intelligamus eum intra omnia, sed non inclusum; extra omnia, sed non exclusum. Et ideo interiorem, ut omnia contineat; ideo exteriorem, ut incircumscripta magnitudinis suae inia concludat. Per id ergo quod exterior est, gubernare omnia demonstratur. Acesset, Deus exterior est, ut omnia conclusermonem de usu nostro sumpsit humana inopia, sicut et reliqua verba, quatenus id quod ineffabile est, utcunque dici possit, quoniam de Deo nihil digne humanus sermo dicit. 5. Dum localis non
Abbreviated transcription (Latin):
mutabilis est. ⁊ cor¬
rumpi omnino ñ
potest. Creat᷑a uͦ
bontim. sed non sumiũ ẽ: quia mu¬
tabilis ẽ. Et dum sit quidem bonum:
non tamen ẽẽ potest ⁊ sũmum. Quid
est di immortalitas. nisi eius in com¬
mutabilitas: Nam ⁊ angli ⁊ amme
immortales sunt: sed iminutabiles
non sunt. Idõq solus d̾s dicit᷑ immor¬
talis: quia solus in cõmutabilis. Nã
anima morit᷑. dum deserente dõ de
bono in malum mutatur. Sic ⁊ angłs
habet unde existat mutabile est. qͥa
de in formi ad formam transit. Qđ
sunt ista indõ. idest incorruptio. im
sa p̃cepre: sed manens idem incom¬
nintabilis ⁊ et̃mis. quid cuiq congru¬
um eẽt tempori ab ipsa et̾nitate meiꝰ¬
mansit adispositione consilii. Nonusu
nr̃o aliud am̃ putari. aluud pultͥtum¬
nem tins. atq aliud magnitudmem
chri tudo quia desistente pultͥtudine: hori
manet. Ac ꝑ hoc qui ita intelligit dñ

Expanded text:
abilis est, et corrumpi omnino non potest. Creatura vero bonum, sed non summum est 116, quia mutabilis est; et dum sit quidem bonum non tamen esse potest et summum. 2. Quid est Dei immortalitas, nisi ejus incommutabilitas? Nam et angeli et animae immortales sunt, sed immutabiles non sunt; ideoque solus Deus dicitur immortalis, quia solus incommutabilis est. Nam anima moritur, dum, deserente Deo, de bono in malum mutatur, sic et angelhabet, unde existat, mutabile est, quia de informi ad formam transit. Quod sunt ista in Deo, id est, incorruptio, immrsa praecipit, sed manens idem incommutabilis, et aeternus, quid cuique congruum esset tempori, ab ipsa tamemansit dispositione consilii. 5. Non usu nostro aliud Deum putare, aliud pulchritudinem ejus, atque aliud magnitudinemlchritudo; quia, desistente pulchritudine, homo manet. Ac per hoc, qui ita intelligit Deum,
Abbreviated transcription (Latin):
& supplicantẽ. Dñs enut eam sanguine suo
ñdum natã. pastor eiꝰ ne uilipendas iã re¬
natã. Itã diligent̃ tͥ c̾m̃datã. Heu qͣm diu
ñ sentiet se receptã. curatã. refocilatam
O sc̃e petre site ñ mouet nom̃ pastoriᷤ. i ousͤ
moueat te nom̃ apłi pͥncipis aplõx. ⁊ nom̃¬

Expanded text:
et supplicantem; Dominus emit eam sanguine suo et supplicantem; Dominus emit eam sanguine suo nondum natam, pastor ejus ne vilipendas jam renatam, et tam diligenter tibi commendatam. Heu! quandiu non sentiet se receptam, curatam et refocillatam. O sancte Petre, si te non movet nomen pastoris et ovis, moveat te nomen apostoli, principis aposto
Abbreviated transcription (Latin):
audire supplicantẽ. Quia enĩ fastidiũt sa¬
lutifera pascua languet defectu uiriũ qr
indulsit pestiferis torquet᷑ attͣctu mor¬
borũ. Adulta ułtera ⁊ illisa uulnera pu¬
trescendo peiorata cito eam cͣhũt ad
mortem. Iupi iam gustato eiꝰ sangne
expectantes abitiendam. inistdus latent.
nimicis̃ eꝰ tanꝗͣ les rugiens cirtũt querẽs eã
ut ed euoret. Pastor fidesis ꝯu̾te ocłos tuos ad eã.
sE recognosce tͥ cõmissam. Si enĩ erraut. tam̃
chñm ⁊ pastorẽ ñ negauit. Inspice in faciẽ elꝰ.
& iũte signũ dm̃ tin ⁊ eius. Si subtanto sqͣ¬
lore ñ agnoscis faciem lotam ⁊ cancdidatã ui
fonte xͥ. agnosce uoce confessionis sub noĩe
tp̃i. qͥter int̾rogans ut m eũ amareᷤ tͥ ter
cfitenti dicit. pasce oues meas. Certe ama¬
tor ẽ ouis. qͥ ante cõm̃dationẽ sic discutit
amorẽ pastoris. En cofiteris te amatorẽ ei.
qͦsitam ⁊ inuentã. ne repellas redeuntẽ

Expanded text:
audire supplicantem. Quia enim fastidivit saaudire supplicantem. Quia enim fastidivit salutifera pascua, languet defectu virium; quia indulsit pestiferis, torquetur attactu morborum. Adulta ulcera, et illisa vulnera putrescendo pejorata cito eam trahunt ad mortem. Lupi jam gustato ejus sanguine, exspectantes abjiciendam in insidiis latent. Inimicus ejus, tanquam leo rugiens, circuit quaerens eam ut devoret . Pastor fidelis, converte oculos tuos ad eam, et recognosce tibi commissam. Si enim erravit, tamen Dominum et pastorem non negavit. Inspice in faciem ejus, et adverte signum Domini tui et ejus. Si sub tanto squalore non agnoscis faciem lotam et candidatam in fonte Christi, agnosce vocem confessionis sub nomine Christi, qui ter interrogans utrum eum amares. tibi ter confitenti dixit: Pasce oves meas . Certe amator est ovis, qui ante commendationem sic discutit amorem pastoris. En confiteris te amatorem ejusquaesitam et inventam , ne repellas eam redeuntem
Abbreviated transcription (Latin):
bulati uocem. nec dolentis mente̾. O
magne petre. si lamor tribulationis mee nõ
ascendit usq ad te respectꝰ tue pietatis de¬
cendat usq ad mẽ. Pirũpat duritiã meam.
scindat tenebras meas. cut̃spiciat erũnas mel
R espice benigne pastor cõmissi tͥ gregis ouet
& miserare milerabilit̾ laborantẽ. ⁊ ñ qͣ naĩ
sua mala exigunt. s qͣntũ ꝑmittũt orantẽ
E cce enũ ante fidelẽ pastorẽ iacet ⁊ gemit ma¬
bida ouis. coram dño pastoris ⁊ ouis. fugo¬
ua redit. erroris ⁊ mobedientie petit uenil
Pio ⁊ medico pastori morsus lupoꝵ. i scisuras
uulm̃m dͦ errando incurrit. ⁊ ulcera qͣ lon¬
ga incuna nitͥuit reuelat. ⁊ misereri sibi
dũ adhuc sp̃m trabit. pł miseriã suã cora
miseticorde pastore expandendo qͣm obsc̃¬
do exorat. Pastor bone petre. nesis exota¬
tu difficilis. ne aũtas miscdes ocłos. Raͥpi¬
ce p̃cor. ne abitias penitentẽ. ne differas ex¬

Expanded text:
ibulati vocem, nec dolentis mentem? O ibulati vocem, nec dolentis mentem? O magne Petre, si clamor tribulationis meae non ascendit usque 289 ad te; respectus tuae pietatis descendat usque ad me, dirumpat duritiam meam, scindat tenebras meas, circumspiciat aerumnas meas. Respice, benigne pastor, commissi tibi gregis ovem, et miserere miserabiliter laborantem, et, non quantum sua mala exigunt, sed quantum permittunt, orantem. Ecce enim ante fidelem pastorem jacet et gemit morbida ovis coram Domino pastoris et ovis. Fugitiva redit, erroris et inobedientiae veniam petit. Pio medico et pastori morsus luporum et scissuras vulnerum, quae errando incurrit, et ulcera quae longa incuria nutrivit, revelat, et misereri sibi dum adhuc spiritum trahit, plus miseriam suam coram misericorde pastore expandendo quam obsecrando, exorat. Pastor bone Petre, ne sis exoratu difficilis, ne avertas misericordes oculos; respice, precor ne abjicias poenitentem, ne differas ex
Abbreviated transcription (Latin):
pͥncipũ. qui ligas ⁊ soluis qd̾ uis. qͥ sanas. s
resuscitas qͦm uis. qui das regnũ celorũ
cui ius. magne petre. magne tot. ⁊tantiᷤ
donis ditate. tot⁊ tantis diguitatib sulli¬
mate. ecce ego pauꝑimꝰ ⁊ infimꝰ homũtio.
multis et grauibus erũmarũ cͥcumdat᷑
angustiis mistrabiliter indigeo ausilio
tue benigne potentie. sed nec os meũ
habet uerba qͥb necessistate̾ meã si¬
cut ipsa est expͥmat. nec cor meũ hab
deuotõnem. que de tam infimo ad tu¬
am tantã sublimitatẽ attingai. Iter̃
atq it̾m conoi mentẽ meã toipentẽ
concitare. et dissolutam ꝑ mania rest̾n¬
gere. sed om̃ib uirib collectis. nec to¬
poris sui tenebras quas ꝯtrarit desorda¬
bus peccatorũ suorũ potest erũꝑe. nac
in cadem intentõne. diutius ualet asi¬
tere. Heume miscrime miserũ. Ita qͥpe
est. non est simulatõ. ita est. Qͥs gͥ sud¬
ueniet misero qͥ nec ualet exbiberetͥ¬

Expanded text:
principum, qui ligas et solvis quod vis, qui sanas et principum, qui ligas et solvis quod vis, qui sanas et resuscitas quem vis, qui das regnum coelorum cui vis: magne Petre, magne, tot et tantis donis ditate, tot et tantis dignitatibus sublimate ; ecce ego pauperrimus et infimus homuncio, multis et gravibus aerumnarum circumdatus angustiis, miserabiliter indigeo auxilio tuae magnae potentiae: sed nec os meum habet verba, quibus necessitatem meam, sicut ipsa est, exprimat, nec cor meum habet devotionem quae de tam infimo ad tuam tantam sublimitatem attingat. Iterum atque iterum conor mentem meam torpentem concitare, et dissolutam per inania restringere: sed omnibus viribus collectis, nec torporis sui tenebras, quas contraxit de sordibus peccatorum suorum, potest dirumpere, nec in eadem intentione diutius valet consistere. Heu me miserrime miserum! Ita quippe est, non est simulatio; ita est. Quis ergo subveniet misero, qui nec valet exhibere tr
Abbreviated transcription (Latin):
mundo tollentẽ peccata sua. ꝑ grãm tibi
datam. fac mͥ hãc miscłiam. ut tollat pec¬
cata mea. Tuds̃ tollis peccata mundi. tu
amice eiꝰ dicis. hic tollit peccata mundi.
ecce ante uos onustus peccatis mũoi. Tu
tollis ⁊ tudicis. etce me cui tollas qͦs tudicis.
Ecce medicus & testis eiꝰ. & ecte eger seruus
medici. & opus eiꝰ. rogans meditũ & testẽ
eiꝰ. uere medice. oro te sana me. Qerax te¬
stis eiꝰ. p̃cor te ora ꝓ me. Probate mͥ in
me. tu accã tuũ. tu diccum tuũ. Exꝑtar
quod audio. sentiã qd̾ crede. Iesubone dñe.
si tuoꝑaris qd̾ ille testat᷑. fiat ĩ me opꝰ tuũ
obannes monstcr dĩ. si tu testateis quod
ille oꝑat᷑. siat ĩ mẽ ubũ tuũ Sana me
dñe. tucuꝰ ẽ. sanare. Impet᷑ mͥ hoc dñe.
sũme bonꝰd̃s. ⁊ tu ualde bonꝰe amicͦ euiͦ.
qͥ ẽ inet̾nũ misencors ⁊ benedictꝰ ds Aõ.¬
ANCte ⁊ benignissime petre fidelis pastor
duum dĩ. pͥnceps apłox. pͥnceps tantorum

Expanded text:
mundo tollentem peccata sua, per gratiam tibi datam, fac mihi hanc misericordiam ut tollat peccata mea. Tu, Deus, tollis peccata mundi; tu, amice ejus, dicis: Hic tollit peccata mundi . Ecce ante vos onustus peccatis mundi. Tu tollis, et tu dicis: Ecce me cui tu tollas, quod tu dicis. Ecce medicus, et testis ejus; et ecce aeger, servus medici, et opus ejus, rogans medicum et testem ejus. Vere medice, oro te, sana me. Verax testis ejus, precor te ora pro me. Proba te mihi in me, tu actum tuum, tu dictum tuum. Experiar quod audio, sentiam quod credo. Jesu, bone Domine, si tu operaris quod ille testatur, fiat in me opus tuum. Joannes monstrator Dei, si tu testaris quod ille operatur, fiat in me verbum tuum. Sana me, Domine, tu cujus est sanare. Impetra mihi hoc, domine, summe bonus Deus, et tu valde bonus amicus ejus, qui est in aeternum misericors et benedictus Sancte et benignissime Petre, fidelis pastor ovium Dei, princeps apostolorum, princeps tantorum
Abbreviated transcription (Latin):
dex rñs. s utiq tues ipse ds̃ ⁊ dñs ⁊ cͤator
m̃s. Lolle gͦ creator. tolle tantũ malũ de
lis seruũ tuũ. sigaudet fateri te cbĩm
suũ. Parte ds̃ parce peccatori tuo. si ñ de¬
sꝑat de bonitate tua. Nam ⁊ si iudicem
sic me. nequius illo pͥmo peccatore deli¬
quisse. ñ odite ut ille. nec detestor boni.¬
tatem tuã. Renoua gͦ ꝑ merita magni
baptiste tui: renoua in me grãm baptis¬
mi tui. Preuenit me gr̃a tua. subseqͣt᷑
me miscł̃ia tua. daꝑpenitentie lam̃¬
tũ. qͦd dedisti ꝑ baptismi sacͣmentũ. Dona
petenti qͦd donasti nescienti. Reforma
faciem qͣm feclam. restaura in nocentiã
qͣm molaui. Qui abstulisti peccata qͦ
attuli nascendo. tolle peccata qͦ c̃traxi ui¬
uendo. Tolle qui tollis peccata mũdi. ꝑ¬

Expanded text:
dex meus; sed utique tu es ipse Deus et Dominus et Creator dex meus; sed utique tu es ipse Deus et Dominus et Creator meus. Tolle ergo, Creator, tolle tantum malum de lis servum tuum, si gaudet fateri te Dominum suum. Parce, Deus, parce peccatori tuo, si non desperat de bonitate tua; nam etsi judicem sic me nequius illo primo peccatore deliquisse, non odi te ut ille, nec detestor bonitatem tuam. Renova ergo per merita magni baptistae tui, renova in me gratiam baptismi tui. Praevenit me gratia tua, subsequatur me misericordia tua. Da per poenitentiae lamentum quod dedisti per baptismi sacramentum. Dona petenti quod donasti nescienti. Reforma faciem quam foedavi, restaura innocentiam quam violavi. Qui abstulisti peccata quae attuli nascendo, tolle peccata quae contraxi vivendo. Tolle, qui tollis peccata mundi,
Abbreviated transcription (Latin):
mors erit tt̃na sensibilis. Nimis erũ¬
pnosus. quẽ t̾rent continui de sua fe¬
ditate horrores. nimis erumpniosior
quem torquebũt et̾ni ꝓ sua iniquitate dolo¬
res. Malũ hoc ⁊ malũ hoc. S nunis hoc ⁊
niiis hoc. Pͥeccare. ꝗͣ mala ⁊ qͣm amara
est eres. Pͥeccata. qͣm faciles aditꝰ. qͣm diffi¬
ciles exitus habetis. Peccatores. qͦuos indu-¬
citis. in qͦs uectes uos includitis. Intelligi-¬
te. intelligite. qr malũ ⁊ amarũ. ẽ reliqͥsse
dñm. Qui peccastis redite. uolentes petc¬
are nolite. Nolite inqͣm. nolite. Malum¬
arum est. expertus sum. in hoc ip̃o sum.
Aut enim ꝯtinui dolores torquebunt pe¬
nitentem uitam meam. aut et̾ni cruci¬
atus. uexabũt pumendam animam me¬
am. Utique malũ ⁊ amarũ est utrũq
Et certe iuste angitur reus deiant̃ malũ
.Rpeius. nimiis malus int̾ nmis malum
⁊nimis malũ. Iuste fit. recte fit. iuste iui¬

Expanded text:
mors erit aeterna sensibilis. Nimis aerumors erit aeterna sensibilis. Nimis aerumnosus, quem terrent continui de sua foeditate horrores. Nimis aerumnosior, quem torquebunt aeterni pro sua iniquitate dolores. Malum hoc, et malum hoc; sed nimis hoc, et nimis hoc. Peccare, quam mala et quam amara res es! peccata, quam faciles aditus, quam difficiles exitus habetis! Peccatores, quo vos inducitis? Intra quos vectes vos includitis? Intelligite, intelligite quam malum et quam amarum est reliquisse Dominum. Qui peccastis, reddite; volentes peccare, nolite. Nolite, inquam, nolite. arum est, expertus sum; in hoc ipso sum. Aut enim continui dolores torquebunt poenitentem vitam meam, aut aeterni cruciatus vexabunt puniendam animam meam. Utique est malum et amarum utrumque. Et certe juste angitur reus Dei inter malum et pejus; nimis malus, inter nimis malum, et nimis pejus. Juste fit, recte fit, juste ju
Abbreviated transcription (Latin):
ne toleres q tolerare potes. Quanto enibde
potes: tauto pͥmo peccatori similior. ⁊ cõ es
intolerabilior. Honenĩ ẽ forcitudo. s ma¬
tis hebitudo. Nõ ẽ sanitas: s oͥclurata
iniquitas. Non est ex consolatiõe. s ex
damnatione. Negͦ sine ĩ mani rugitu
cordis tui. toleres horrorẽ int̾ioris uultꝰ
tin. Quia gͦ fugẽ te ñ potes: uł ñ te aspi¬
cias. q ñ te toleras. S ecce pei. siñ aspco
me. Ham exomet fallome. Onunis gͣusan¬
gustia. Si me inspicio. ñ tolero me ipsũ.
si ñ inspicio: nescio me ipsã. Si me
considero tirret me facies mea. si nõ
considero. fallit me dampnatio mea.
Si me uideo horror est intolerabilis. si
ñ uideo mors est meuitabilis. Malũ
hinc. peius inde. malum undiq. Ni
sua. quã fug̾e ñ potest. nimis mise¬
rior. quẽ expectat dãpnatio sua. quã
uitare ñ potest. Nimis infelix. qͥ sibi
ipse est horribilis. nimis infelicior cui

Expanded text:
ne toleres, quia tolerare potes. Quanto enim hoc ne toleres, quia tolerare potes. Quanto enim hoc potes, tanto primo peccatori similior, et Deo es intolerabilior. Non enim est fortitudo, sed mentis hebetudo , non est sanitas, sed obdurata iniquitas; non est ex consolatione, sed ex damnatione. Ne ergo sine inani rugitu cordis tui toleres horrorem interioris vultus tui. Quia ergo fugere te non potes, vel te non aspicias, quia te non toleras. Sed ecce pejus, si non aspicio me; nam egomet fallo me. O nimis gravis angustia! si me inspicio, non tolero meipsum; si non inspicio, nescio meipsum. Si me considero, terret me facies mea; si non considero, fallit me damnatio mea. Si me video, horror est intolerabilis; si non video, mors est inevitabilis. Malum hinc, pejus inde; malum undique. sua quam fugere non potest. Nimis miserior quem exspectat damnatio sua, quam vitare non potest. Nimis infelix qui ipse sibi est horribilis. Nimis infelicior, cui
Abbreviated transcription (Latin):
ñ uelpudunt face̾. qd̾ sic espauesco dicet.
Ocur ñ odi enus mitationẽ. cuiꝰ hic hotro
nom̃. Ille sponte cecidit. ego uolens sortus
S ile nulla p̾cedente delicti uindicta sipbã
peccauit. ego uisa eiꝰ pena. contẽnes ad
peccatũ ꝓperaui. Ille semel inmnocentu
constitutus. ego restitutꝰ. Ille contͣ eũ qͥ sẽ
lle dereliquid dm̃ ꝑ mittentẽ. ego fugidtã
ꝓseqͣntẽ. Ille ꝑstat in malitia dõ repbãt
ego in illam cucurri dõ reuocante. Ille
oͦduratus adpunientẽ. ego obturat᷑ do
blandientẽ. Et si ambo contͣ dm̃: ille c̾ta
ñ omnis recessit humanitas. ubi tãtan
malicie incessit imuianitaᷤᷤ. Ecce cuniᷤ
imaginis horrebã horrorẽ. in multis a¬
picio me horribiliorẽ. fuge. fuge tu hom¬
bilis nescio que substantia. fuge tẽ ipsi
ertenita ace ipsa. S ue fugẽ tẽ ñ potes
N egͦ aspicias te. qi ñ coleras te. Hamsito.¬
lerare potes. sine doloris horrore: Hoc pss

Expanded text:
vel non puduit facere quod sic expavesco dicere? vel non puduit facere quod sic expavesco dicere? O cur non odi ejus imitationem, cujus sic horreo nomen? Ille sponte cecidit, ego volens sordui. Sed ille, nulla praecedente delicti vindicta, superbiens peccavit; ego, visa ejus poena, contemnens ad peccatum properavi. Ille semel in innocentia constitutus, ego restitutus; ille contra eum, qui se lle dereliquit Deum promittentem, ego fugi Deum prosequentem; ille perstat in malitia Deo reprobante, ego in illam cucurri Deo revocante; ille obduratus ad punientem, ego obduratus ad blandientem. Etsi ambo contra Deum, ille contra non omnis recessit humanitas ubi tanta malitiae incessit immanitas! Ecce cujus imaginis horrebam horrorem, in multis aspicio me horribiliorem. Fuge, fuge, tu, horribilis nescio quae substantia, fuge teipsam exterrita a teipsa. Sed, vae, fugere te non potes. Ne ergo aspicias te, quia non toleras te. Nam si tolerare potes sine doloris horrore, hoc ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
miliauit. Hume qͣlem me feci. Qu̾serã es̃.
catis erã conceptus ⁊ natus. s abliusti me.
s sc̃ficasti me.⁊ ego peiorib sordidauime.
In necessariis enĩ tunc natꝰ. nc̃ sũ insponta¬
neis uolutatus. in illis nesciens concept᷑.
istis uolens plenus ⁊ oꝑtꝰ. Exillis misercor¬
dit̾ ate eductus: in hec misere ame m¬
ductus. Ab illis pie redẽptꝰ. inistis impie
ꝑenitus. Sanauãs pie ds̃. animã ãparẽ¬
tib uulnãtam. ego impnis int̾feci sanatã.
Exueras misericors ds̃. uetustis pannis ori¬
giualis pectati. ⁊ indueras me ueste inno¬
centie. ꝓmittens altãm incorruptibilita¬
tis. ⁊ ego illa reiecta qͣm dedisti oꝑiume
sordib nequitie. illa despecta. qͣm ꝓmi¬
siti. plus elegi dolores et̾ne miserie. Fiũ
ire tue fecisti filiuma gr̃e tue. ⁊ ego ila
contẽpta. feci me filiũ odi tui. Reforma
nem suꝑimp̃suiti suꝑ imaginẽ di : Ocur

Expanded text:
miliavit . Heu me, qualem me feci? qualis miliavit . Heu me, qualem me feci? qualis catis eram conceptus et natus; sed abluisti me, sed sanctificasti me, et ego pejoribus sordidavi me. In necessariis eram tunc natus, nunc sum in spontaneis volutatus; in illis nesciens conceptus, istis volens plenus et opertus; ex illis misericorditer a te eductus, in haec misere a me inductus; ab illis pie redemptus, in istis impie peremptus. Sanaveras, pie Deus, animam a parentibus vulneratam, ego impius interfeci sanatam. Exueras, misericors Domine, vetustis pannis originalis peccati, et indueras me veste innocentiae, promittens alteram incorruptibilitatis, et ego, illa rejecta quam dedisti, operui me sordibus nequitiae; illa despecta quam promisisti plus elegi dolores aeternae miseriae. Filium irae tuae fecisti filium gratiae tuae; et ego, illa contempta, feci me filium odi tui. Reformasnem superimpressi super imaginem Dei? O cur
Abbreviated transcription (Latin):
ARcce iohannes. tu ille iob̾s
qui dm̃ baptizasti. tu priꝰ ab
Athangło laudatus qͣm genitꝰ apatre.
priꝰ plenus dõ qͣm natus ex matre. prus
noscens dm̃ qͣm notꝰ in mundo. tu ante
monstrans mat̾ gͣuidam matͤm dĩ qͣmgͣ¬
natos mulierũ ñ surrexit maior. adte dñe
tãmagnũ. tã scm̃. tã beatũ. ad te uenit
scelerosus u̾mis. erumnosus homuncio.
iam emortuo sensu uix se cdolens. s mor¬
tua anima sibi nimis dolend̾ꝰ peccator Ad
te tã magne amice dĩ. ualde timens uenit
dubius de salute sua. qr certus de magna
plus potes ap̃ dñ qͣm deiere scelera mea.
Ad te g̾ domine qͦm grã fect tam dacũ dĩ.
adtefugit anxius quẽ imquitaᷤ fecit tam
reum h̃. Ad te qͦm tambeatũ fecit gra.
ego quem cã miserũ fecit neqͥtia. Uere
dñe fateoi iniquitas mea me fecit talem.
s te talem ñ tu s gr̃ã dlĩ tecũ. Mem̃to gͦ
dñe ut sic̃ grã dĩ te sullimauit: sic mise¬
ricordia tua erigat qͦm culpa sua sichu¬

Expanded text:
ancte Joannes, tu ille Joannes, qui Deum baptizasti, tu prius ab archangelo laudatus quam genitus a patre; prius plenus Deo quam ex matre; prius noscens Deum, quam notus in mundo, tu ante monstrans matri gravidam Matrem Dei, quam grnatos mulierum non surrexit major . Ad te, domine, tam magnum, tam sanctum, tam beatum, ad te venit scelerosus vermis, aerumnosus homuncio, jam emortuo sensu vix se dolens, sed mortua anima sibi nimis dolendus peccator. Ad te, tam magne amice Dei, valde timens venit dubius de salute sua, quia certus de magna plus potes apud Deum quam delere scelera mea. Ad te ergo, domine, quem gratia fecit tam amicum Dei, ad te fugit anxius, quem iniquitas fecit tam reum Dei; ad te, quem tam beatum fecit gratia, ego quem tam miserum fecit nequitia. Vere, domine, fateor, iniquitassed te talem, non tu, sed gratia Dei tecum. Memento ergo, domine, ut sicut gratia Dei te sic sublimavit, sic misericordia tua erigat quem culpa sua sic hu