comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
se tacita cogitationesuꝑbiant. foris se
humiles demonstrant. Cũq ab hominibꝰ
in moderate laudant᷑: tales se esse quoq
apud dm̃ existimant. quales se gaudent
hominibꝰ in notuisse. Unde fit. ut &iam
qui hic de humanis fauoribꝰ exultant. illic
se habituros requiem omino ñ dubitant.
Sed int̾ hȩc occulta uocationis hora subri¬
pit: & cũ carnis oculos claudunt. mentis
aꝑiunt: maxq ut supplicia ȩt̃na receperiñ.
ibi uident quia uirtutũ ȩstimatione diui¬
tes in somnis fuerunt. Bene gͦ de hoc hypo¬
erita dicit᷑. transi& uelut uisio nocturna
Quia hoc qđ se ad momentũ diuitem hu-¬
manis estimationibꝰ uid&: de ostensione
est phantasmatis. ñ de soliditate uirtutiᷤᷤ
Nam cũ mens eiꝰ inmorte carnis euigilat:
cognoscit ꝓcul dubio. qͥa fauores circa se
hominũ dormiens uidebat. Sequit᷑. Ocu

Expanded text:
se tacita cogitatione superbiant, foris se se tacita cogitatione superbiant, foris se humiles demonstrant. Cumque ab hominibus immoderate laudantur, tales esse se quoque apud Deum existimant, quales se gaudent hominibus innotuisse. Unde fit ut etiam qui hic de humanis favoribus exsultant, illic se habituros requiem omnino non dubitent. Sed 472 inter haec occulta vocationis hora subrepit, et cum carnis oculos claudunt, mentis aperiunt, moxque ut supplicia aeterna receperint, ibi vident quia virtutum aestimatione divites in somnis fuerunt. Bene ergo de hoc hypocrita dicitur: Transiet velut visio nocturna. Quia hoc quod se ad momentum divitem humanis aestimationibus videt, de ostensione est phantasmatis, non de soliditate virtutis. Nam cum mens ejus in morte carnis evigilat, cognoscit procul dubio quia favores circa se hominum dormiens videbat. Sequitu
Abbreviated transcription (Latin):
fuerat appar&: neq in ęt̃nitatis requie de
qua esse putabat᷑. De cuiꝰ breuitate uitȩ: ad¬
Non iuegittor. taansitt siert uisio
Noctyrna. Quid est uita hypocritȩ. nisi
quȩdã uisio fantasmatis: quȩ hoc ostendit
inimagine. qđ ñ habae ex ueritate. Unde
recte quoq sõnio comparat᷑. qͥa ab eo om̃is
laus & gła qͣsi dum tenet᷑ amittit᷑. Sepe
nãq in nocturna uisione. ñ nulli pauꝑes
factos se diuites ammirant᷑. deferri sibi
quentũ multitudinẽ. puleritudinẽ uestiũ:
habundantiã eyboꝵ sibim&e ad esse considerał.
Gaudent se euasisse penuriã: quã cũ ge¬
mitu tolerabant. Sed repente cũ euigilan.
inueniunt quã falsũ fuerit qͦđ gaudebarł :
eosqͤ uigilasse pęnita. quia euigilantes
inopia uera ten&. Si hẏpocritarũ mentes.
dũ aliud est qͦđ agunt. atq aliud qđ homi¬
nibꝰ ostendunt: laudes de ipsa scĩtatis osten¬
tatione recipiunt: in estimatione hominũ
multis melioribꝰ preferunt᷑. Ꝙ cũ intꝰ apud

Expanded text:
fuerat apparet, neque in aeternitatis requie, de qua esse putabatur. De cujus brevitate vitae adnon invenietur, transiet sicut visio nocturna. - Quid est vita hypocritae, nisi quaedam visio phantasmatis, quae hoc ostendit in imagine quod non habet in veritate? Unde recte quoque somnio comparatur, quia omnis laus et gloria, quasi dum tenetur, amittitur. Saepe namque in nocturna visione nonnulli pauperes factos se divites admirantur, sed quentium multitudinem, pulchritudinem vestium, abundantiam ciborum sibimet adesse considerant; gaudent se evasisse penuriam, quam cum gemitu tolerabant; sed repente, cum evigilant, inveniunt quam falsum fuerit quod gaudebant, eosque evigilasse poenitet, quia vigilantes inopia vera tenet. Sic hypocritarum mentes, dum aliud est quod agunt, atque aliud quod hominibus ostendunt, laudes de ipsa sanctitatis ostentatione recipiunt, in aestimatione hominum multis melioribus praeferuntur, et cum intus apud
Abbreviated transcription (Latin):
ti. Inpuncto enĩ stilus max ut ponit᷑ leuat᷑.
nec mora ulla agit᷑. ut ꝑ exprimendã lineã
trahat᷑. Gaudiũ gͦ hypocritȩ ad similitudi¬
nẽ puncti est: quia appar& ad momentũ.
sed dispar& inꝑpetuũ. Et sicut stilus in
puncto dũ ponit᷑ leuat᷑. sic hẏpocrita prȩ¬
sentis uitȩ gaudia dũ tangit amittit. De
crite usq ad cȩlũ ascendere dicit᷑. qͣndo eiꝰ
elatio cęlestem agere uitã uidet᷑. Cuiꝰ
&iam caput qͣsi nubes tangit. qͣndo prin¬
cipalis pars uidelic& intellectus illius. scoꝵ
p̃cedentiũ coequari meritis credit᷑. Sed
qͣsi sterquiliniũ infine ꝑdet̾: quia in mor.¬
te sua cũ adtorm̃ta ducit᷑. stercorib uitioꝵ

Expanded text:
ti. In puncto enim stylus mox ut ponitur levatur, ti. In puncto enim stylus mox ut ponitur levatur, nec mora ulla agitur ut per exprimendam lineam trahatur. Gaudium ergo hypocritae ad similitudinem puncti est, quia apparet ad momentum, sed disparet in perpetuum; et sicut stylus in puncto dum ponitur levatur, sic hypocrita praesentis vitae gaudia dum tangit amittit. De critae usque ad coelum ascendere dicitur, quando ejus elatio coelestem agere vitam videtur. Cujus etiam caput quasi nubes tangit 471 quando principalis pars, videlicet intellectus illius, sanctorum praecedentium coaequari meritis creditur. Sed quasi sterquilinium in fine perditur, quia in morte sua cum ad tormenta ducitur, stercoribu
Abbreviated transcription (Latin):
bere minime formidat. ab om̃ibꝰ honoratur.:
eiq scĩtatis gła defertur. ab his qui exteriora
cernunt : sed interiora ꝑspicere nequeunt. Un¬
de fit. ut gaudeat inprima sessione. hilarescat
in primo recubitu. inflet̾ in pͥma salutatione.
eleuet᷑ inreuerenti uoce obsequentiũ: & suꝑ¬
ba cogitatione tumeat infamulatu subditoꝵ.
Sicut uoce quoq ueritatis de talib dr̃. Omĩa
uͦ oꝑa sua faciunt: ut uideant᷑ ab hominibꝰ.¬
Dilatant enĩ fylacteria sua: & magnificant
fimbrias suas. Amant enĩ primos recubitꝰ
in cęnis. & primas cathedras insynagogis. &
salutationes inforo: & uocari abhominibus
rabbi. Sed hoc eoꝵ gaudiũ ęt̃nitati compa¬
ratũ quid erit: qͣndo inruente mortis artr¬
culo ita consumit᷑. ac si om̃ino ñ fuerit Cuiꝰ
nimirũ gaudiĩ lȩticia ꝑtransit. & pęna ꝑ-¬
mance.: & cũ res amittit᷑. causa durat. Bene
autẽ dicit᷑: gaudiũ hẏpocrite adinstar punc.¬

Expanded text:
bere minime formidat, ab hominibus honoratur, bere minime formidat, ab hominibus honoratur, eique sanctitatis gloria defertur ab his qui exteriora cernunt, sed interiora perspicere nequeunt. Unde fit ut gaudeat in prima sessione, hilarescat in primo recubitu, infletur in prima salutatione, elevetur in reverenti voce obsequentium, et superba cogitatione tumeat in famulatu subditorum, sicut voce quoque Veritatis de talibus dicitur: Omnia opera sua faciunt ut videantur ab hominibdilatant enim phylacteria sua, et magnificant fimbrias suas: amant enim primos recubitus in coenis, et primas cathedras in synagogis, et salutationes in foro, et vocari ab hominibus, Rabbi . Sed hoc eorum gaudium aeternitati comparatum quid erit, quando, irruente mortis articulo, ita consumitur ac si omnino non fuerit? Cujus nimirum gaudii laetitia pertransiit, et poena permanet, et cum res amittitur, causa durat. Bene autem dicitur: Gaudium hypocritae ad instar punc
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃ eandẽ uitã quã quasi longã ducere
uidet᷑ finire : ecce finis ad est. p̃terita iã
nulla st̃. qͥa cuncta transierunt. Futurũ ĩ
hoc mundo nichil est: quia nullũ ad uitã uł
breuissimũ restat mom̃tũ. Ubi gͦ est longũ
tẽpꝰ. qͦđ inter initiũ finẽq dep̾hensũ ita con¬
sumitur. Ac si nec breue umquã fuiss&. Im.
pii itaq qͥa p̃sentem uitã diligunt: in ea ꝓcul
dubio elati ꝑcipere laudem querunt. Linguȩ
fauoribꝰ extollunt᷑. nec esse bomi sed dici appe¬
tunt. Quia uidelic& laudẽ longã esse exis¬
timant dũ ad secunt᷑. sed breuẽ intelligunt
fuisse dũ amittunt. In fine qͥppe eis osten¬¬
dit᷑: quã nil fuerit qͦđ amauerunt. Unde rec¬
te contra eosdẽ impios dr̃. Hoc scio a princi¬
pio ex quo positꝰ est homo suꝑ terram: quod
laus impioꝵ breuis est. Ubi apte subiungit᷑.¬
hẏpocrita dum scm̃ se simulat. & iniquũ exhi¬

Expanded text:
tamen eamdem vitam quam sic longam ducere tamen eamdem vitam quam sic longam ducere ur finire, ecce finis adest, praeterita jam nulla sunt, quia cuncta transierunt. Futurum in hoc mundo nihil est, quia nullum ad vitam vel brevissimum restat momentum. Ubi est ergo longum tempus quod inter initium finemque deprehensum ita consumitur, ac si nec breve unquam fuisset? 4.pii itaque, quia praesentem vitam diligunt, in ea procul dubio elati percipere laudem quaerunt. Linguae favoribus extolluntur, nec esse boni, sed dici appetunt. Quam videlicet laudem longam esse existimant dum assequuntur, sed brevem intelligunt fuisse dum amittunt. In fine quippe eis ostenditur quam nihil fuerit quod amaverunt. Unde recte contra eosdem impios dicitur: Hoc scio a principio, ex quo positus est homo super terram, quod laus impiorum brevis sit. Ubi apte subjungithypocrita dum sanctum se simulat, et iniquum se exhi
Abbreviated transcription (Latin):
ti. Liqu& nunc qͥa suȩ antelligentiȩ spũ
inflatus: eas qͦs contra impios sententias
ꝓfert. inbeati iob redargutionibꝰ inflec¬
tit. Quẽ enim pͥus iusta agere. & post¬
modũ pęnas tolerare consperit ome ĩ
illo hẏpocrisin ȩstimat fuisse qđ uiditi
quia uidelic&e a iusto dõ iustũ famulũ
affligi posse ñ credidit. Sed nos easdem
eiꝰ sententias qͦs ñ recte rectas ꝓtulit.
sollicita intentione pensantes exequamur:
& cont̾epnentes qͦđ falsum contͣ beatũ
iob loquit᷑: intueam̾ quã uera dicit. si hȩc
contra impios loqueretur. Ait itaq. Hoc scio
ordiũ redurit originis: Ut exante actiᷤ
colligat. quã nulla sint quȩ uident᷑ aliqͣ
esse dũ sunt. Si enĩ ab ipso humani gene¬
ris ex hortu usq adhuc tẽpꝰ quo sumꝰ. m̃ti
oculos ducimus: omẽ qͦđ finiri potuit. quã
breue fuerit uidemus. Ponamꝰ enĩ quẽ¬
lib& hominẽ apͥmo die mundi cõtliti.
usq ad hodiernũ diem uitã ducere: hodie

Expanded text:
Liquet nunc quia, suae intelligentiae spiritu inflatus, eas quas contra impios sententias profert in beati Job redargutionibus inflectit. Quem enim prius justa agere et postmodum poenas tolerare conspexit, omne in illo hypocrisim aestimat fuisse quod vidit, quia videlicet a justo Deo justum famulum affligi posse non credidit. Sed nos easdem ejusdem sententias, quas non recte rectas protulit, sollicita intentione pensantes exsequamur; et contemnentes quod falsum contra beatum Job loquitur, intueamur quam vera dicat si haec contra impios loqueretur. Ait itaque: Hoc scioordium reduxit originis, ut ex anteactis colligat quam nulla sint quae videntur aliqua esse dum sunt. Si enim ab ipso humani generis exortu usque ad hoc tempus in quo sumus mentis oculos ducimus, omne quod finiri potuit 470 quam breve fuerit videmus. Ponamus enim quemlibet hominem a primo die mundi conditi usque ad hodiernum diem vitam ducere, hodie
Abbreviated transcription (Latin):
uiuere. Pro eo qͦđ ñ agit quȩ nouit. & iam
hoc qͦđ nouit amittit:t quia scientiae
suȩ purã oꝑationẽ ñ sociat. contẽpta puri¬
tate boni oꝑis. & scientiam ꝑdat. Diuitias
igit᷑ sacrȩ legis qͦs legendo deuorauit. ob
hit. quia hoc qͦđ seruare noluit. iusto iu¬
ditio de eius memoria euellit: ne pͣcepta di
saltem in lingua teneat. quȩ ñ seruat in
& ad sumis testam̃tũ meũ ꝑ os tuũ: Quȩ
&iam uerba doctrinȩ. si qͣndo contingit ut
hẏpocrita usq ad finẽ uideat᷑ more retine
re: inde magis dampnabit᷑. unde bono dĩ
munere &iam malus minime priuat᷑. Scrip¬
tũ qͥppe est. Memoria retinentib mandata
eiꝰ: ut faciant ea. Qui gͦ mandata illius me¬
moria retinerit. sed nequaquã facit: hic in-
doctrinȩ uerbis sententias quibꝰ dampnet᷑
ten&. H inc qͥppe in zacharia scriptũ est.¬

Expanded text:
eo ergo quod non agit quae novit, etiam hoc quod novit amittit, ut quia scientiae suae puram operationem non sociat, contempta puritate boni operis et scientiam perdat. Divitias igitur sacrae legis, quas legendo devoravit, oblhit, quia quod observare noluit, justo judicio de ejus memoria evellit, ne praecepta Dei saltem in lingua teneat, quae non servavit in et assumis testamentum meum per os tuum ? Quae etiam verba doctrinae, si quando contingit, ut hypocrita usque ad finem videatur in ore retinere, 475 inde magis damnabitur, unde bono Dei munere etiam malus minime privatur. Scriptum quippe est: Memoria retinentibus mandata ejus, ut faciant ea . Qui ergo mandata illius memoria retinet, sed nequaquam facit, hic in doctrinae verbis sententias, quibus damnetur, tenet.
Abbreviated transcription (Latin):
ã p̃sentis mundi gła oculos clauder&: eosq
ad cęlestis patriȩ amorẽ aꝑir&. & notandũ
qͦđ ñ riuos: sed riuulos dicit. Accipi enĩ
riuuli fluminis possunt. ea dona spualia quȩ
in amantis mentẽ ita de cȩlestibꝰ subtiliter
currunt: ut ꝑ os carnis explere̾ ñ possint
Sepe nãq amantis animus. tanto contẽp¬
plationis munere replet̾: ut uidere ualeat.
qđ loqui ñ ualeat. Fluuius autẽ torrentis
est. ipsa inundatio sp̃s scĩ: quȩ incontemplan¬
tis animũ eruberante infusione colligitur.
ne. Sũmi autẽ patͥs unigenitꝰ cũ sit ds suꝑ om̃ia: homo fac̾¬
t̃us est int̾ om̃ia. Qui cũ nos dulcedine diuinitatiᷤ

Expanded text:
mundi gloria oculos clauderet, eosque ad coelestis patriae amorem aperiret. Et notandum quod non rivos, sed rivulos dicit. Accipi enim rivuli fluminis possunt ea dona spiritualia, quae in amantis mentem ita de coelestibus subtiliter currunt, ut per os carnis expleri non possint. Saepe namque amantis animus tanto contemplationis munere repletur, ut videre valeat, quod loqui non valet. Fluvius autem torrens est ipsa inundatio Spiritus sancti, quae in contemplantis animum exuberanti infusione colligitur, ne. Summi autem Patris Unigenitus, cum sit Deus super omnia, homo factus est inter omnia. Qui cum nos dulced
Abbreviated transcription (Latin):
spũũ consilia quȩ in eoꝵ cordibꝰ latent.
texere est: ꝓhuiꝰ mundi concupiscentia tem¬
potalia quȩlib& oꝑari. Quȩ dũ nulla sta¬
bilitate solidata sunt: ea ꝓcul dubio uentus
uitȩ mortalis rapit. Bene autẽ addit᷑. qui
cõmederit de ouis eoꝵ moriet᷑: qͥa qͥ inmun-¬
doꝵ spũũ consilia recipit. uitã inse animȩ

Expanded text:
um consilia quae in eorum cordibus latent, texere, est pro hujus mundi concupiscentia temporalia quaelibet operari, quae dum nulla stabilitate solidata sunt, ea procul dubio ventus vitae mortalis rapit. Bene autem additur: Qui comederit de ovis eorum morietur, quia qui immundorum spirituum consilia recipit, vitam i
Abbreviated transcription (Latin):
dia & enĩ uitȩ p̃sentis. quȩ in iusti ęstimañ
magna. bona: iusti stercora deputant. Unde
scriptũ est. De stercore boũ: lapidatꝰ est
piger. Is enĩ qui dm̃ sequi noluerit. ab amo¬
re ȩt̃nę uitȩ pigrescit. Et quoties rerum
temporaliũ dampno ꝑcutit᷑. ex his nimirũ
affligit᷑: quȩ iusti uiri uelut stercora contẽ.¬
pnunt. Qui gͦ ex terrenarũ ꝑcussione at¬
terit᷑. qđ aliud quã de boũ stercore flagel
lat᷑ & recte hypocrita sterquilinio similis
dicit᷑. qͥa dũ temporalẽ głam habere appe¬
tit. mͦ ꝑ cogitationẽ apud sema ipsũ tum&.
mͦ eandẽ głam aliis inuid&. eamq alios ue¬
racit̃ habentes inrid&. Qt̾ gͦ uitiis plenꝰ
est: qͣsi tot stercoribꝰ inconspectu ȩterni
iudicis illius pectꝰ fete. Dicat᷑ gͦ. Si ascende.¬
rit usq ad celũ suꝑbia eiꝰ. & capꝰ eiꝰ nubes
tetigerit. qͣsi sterquiliniũ infine ꝑdetu

Expanded text:
dia etenim vitae praesentis, quae injusti aestimant magna bona, justi stercora deputant. Unde scriptum est: De stercore bonum lapidatus est piger . Is ergo qui Deum sequi noluerit, ab amore aeternae vitae pigrescit. Et quoties rerum temporalium damno percutitur ex his nimirum affligitur, quae justi viri velut stercora contemnunt. Qui ergo ex terrenarum rerum percussione atteritur, quid aliud quam de boum stercore lapidatur? Et recte hypocrita sterquilinio similis dicitur, quia dum temporalem gloriam habere appetit, modo per cogitationem apud semetipsum tumet, modo eamdem gloriam aliis invidet, eamque alios veraciter habentes irridet. Quot ergo vitiis plenus est, quasi tot stercoribus in conspectu aeterni judicis illius pectus fetet. Dicatur igitur: Si ascenderit usque ad coelum superbia ejus, et caput ejus nubes tetigerit, quasi ste
Abbreviated transcription (Latin):
aꝑte dicat. Tua quidẽ uerba audio: sed an
recte ꝓlata sint. spũ meȩ intelligentie dis¬
cerno. Nã qui dicentis uerba despiciunt: doc¬
trinã eiꝰ ñ adiutoriũ sed adoccasionẽ certa¬
minis sumunt: ut audita potius udicent
quã sequant᷑. Is itaq sub quodã moderamĩ.¬
ne p̾missis. in aꝑtã Eiam beati uiri exꝓbrati

Expanded text:
aperte dicat: Tua quidem verba audio, sed an recte prolata sint, spiritu meae intelligentiae discerno. Nam qui docentis verba despiciunt, doctrinam ejus non ad adjutorium, sed ad occasionem certaminis sumunt, ut audita potius judicent quam sequantur. His itaque sub quodam moderamine praemissis, in apertam jam beati viri expr
Abbreviated transcription (Latin):
Fiant sicut pulius ante faciem uenti. & an¬
głs dñi affligens eos. Qui enĩ incorde suo
aura tẽptationis rapit᷑. quasi ante uenti fa¬
ciem puluis eleuat᷑r᷑ Et cũ inter hec diuina
districtio ꝑcutit. quid aliud quã angłs dñi
affligit. Sed hȩc aliter agunt̾ areꝓbis : alit̾
ab electis. Illoꝵ namq corda ita tẽptantur
ut consenciant: istoꝵ uͦ tẽptationes qͥdem
suscipiunt sed repugnant. Illoꝵ mens de¬
lectabilit᷑ capit᷑: & si ad tẽpꝰ quod male sug¬
gerit᷑ displica. sed post modũ ꝑ delibera¬
tionẽ lib&. Isti uͦ sic temptationũ iacula
excipiunt. ut semꝑ resistendo fatigent᷑:
Et si qͣndo usq addelectacionẽ tẽptata
mens rapit᷑. ipsã tamen cicius sub repti¬
onẽ suȩ delectationis erubescunt. Et for¬
ti censura redarguunt. qui qđ intͣ se ex-¬
urgere carnale dep̾hendunt. Unde &¬

Expanded text:
Fiant tanquam pulvis ante faciem venti, et anFiant tanquam pulvis ante faciem venti, et angelus Domini affligens eos . » Quia enim in corde suo aura tentationis rapitur, quasi ante venti faciem pulvis elevatur. Dum inter haec divina districtio percutit, quid aliud quam angelus Domini affligit? Sed haec aliter aguntur a reprobis, aliter ab electis. Illorum namque corda ita tentantur, ut consentiant: istorum vero tentationes quidem suscipiunt, sed repugnant. Illorum cor delectabiliter capitur, et si ad tempus quod male suggeritur, displicet, sed postmodum per deliberationem lubet. Isti vero sic tentationum jacula excipiunt, ut semper resistendo fatigentur, et si quando usque ad dilectionem tentata mens rapitur: ipsam tamen citius subreptionem suae delectationis erubescunt, et forti censura redarguunt quidquid intra se exsurgere carnale deprehendunt. Sin.
Abbreviated transcription (Latin):
uir sc̃s insterquilinio dolens sed&. Qui enĩ
uere se humiliat: continuȩ considerationis
ens pensat. Sciendũ uero est quia plerumq
in ꝓsperis inportuna teptatione mens tangi¬
tur. sed tamen aliqͣndo aduersa exterius
patim᷑. & intꝰ tẽptationis impulsu fatigam᷑.
Ut & carnẽ flagella crucient. & tamen ad
mentẽ carnalis suggestio in und&. Unde
& bene post tot beati iob uulnera: adhuc
subiȩcta sunt &iam male suadentis uxoris
qͥppe male suadens est : carnalis cogita¬
tio mentẽ lacessiens. Sȩpe enĩ ut dictũ
est. & foris flagellis ad terim̾: & intus car¬
nali suggestione fatigam᷑. Hinc est enim.
qͦd hieremias deplorat dicens. Foris in ter¬
ficit gladius: & domi mors similis est. Foris
enĩ gladius int̾ficit. cum nos exterius feri¬
ens uindicta configit. Sed domi mors si¬
milis est. quia & flagella quidẽ sustin&:
& tamen intus conscientia a temptationis
sordibꝰ munda non est. Hinc dauid ait.

Expanded text:
vir sanctus in sterquilinio dolens sedet. Qui enim vir sanctus in sterquilinio dolens sedet. Qui enim vere se humiliat, continuae considerationis ens pensat. Debemus erin prosperis importuna tentatione mens tangitur; sed tamen aliquando et adversa exterius patimur, et intus tentationis impulsu fatigamur; ut et carnem flagella crucient, et tamen ad mentem carnalis suggestio inundet. Unde et bene post tot beati Job vulnera, adhuc subjuncta sunt etiam male suadentis uxoris quippe male suadens est carnalis cogitatio mentem lacessens. Saepe etenim, ut dictum est, et foris flagellis atterimur, et intus carnali suggestione fatigamur. Hinc est enim quod Jeremias deplorat, dicens: Foris interficit gladius, et domi mors similis est . Foris enim gladius interficit, cum nos exterius feriens vindicta configit. Sed domï mors similis est, quia et flagella quidem sustinet, et tamen intus conssordibus munda non est. Hinc David ait: «
Abbreviated transcription (Latin):
liorẽ iracundo iam deputat. Atq apud se¬
maipsũ qͦsi de iusticia extollitur. quia pen¬
sare neglegit uiciũ quo grauius tenetur.
Plerũq contingit ut is quẽ auaricia sauci¬
at. alium inlururiȩ uoragine mersũ cernat.
Et qͥa se apollutione carnali alienũ respi¬
cit: quibꝰ ipse sordibꝰ spualis uicũ intrinsecꝰ
polluitur non ad tendit. Dumq in alio pen¬
sat malũ qͦd ipse non habae: in se neglegit
c̃ siderare qͦd hab&. Sicq fit ut dũ ad alie¬
na diiudicanda mens ducit᷑: ꝓpͥi iudiciĩ lu¬
mine priuet᷑. & eo durius contͣ aliena su
ꝑbiat. quo sua neglegencius ignorat. At
contra hi qͥ ad alta uirtutũ surgere ueracit̃
appetunt: cũ alienas culpas audiunt. mox
cor ad proprias reducunt: Et tanto rectuᷤᷤ
illas diuidicant. qͣnto uerius istaᷤ deplorant.
Quia igit᷑ electꝰ quisq infirmitatis suȩ con-¬
sideratione se comprimit: dicat᷑ recte. qͦd

Expanded text:
liorem iracundo jam reputat, atque apud seliorem iracundo jam reputat, atque apud semetipsum quasi de justitia extollitur, quia pensare negligit vitium quo gravius tenetur. Plerumque contingit ut is quem avaritia sauciat, alium in luxuriae voragine mersum cernat; et quia se a pollutione carnali alienum respicit, 98 quibus ipse sordibus spiritalis vitii intrinsecus polluitur, non attendit; dumque in alio pensat malum quod ipse non habet, in se negligit considerare quod habet: sicque fit, ut dum ad aliena dijudicanda mens ducitur, proprii judicii lumine privetur; et eo durius contra aliena superbiat, quo sua negligentius ignorat. At contra hi, qui ad alta virtutum surgere veraciter appetunt, cum alienas culpas audiunt, protinus cor ad proprias reducunt; et tanto rectius illas dijudicant, quanto verius istas deplorant. Quia igitur electus quisque in infirmitatis suae consideratione se comprimit, dicatur recte quod
Abbreviated transcription (Latin):
uando ꝓstrauit. Illũ imitantes. qui ac-¬
cepta conditionis dignitate contentus
non fuit. dicens. Incęlũ conscendã: super
astra cęli exaltabo solium meũ. Unde
& male ei coniuncta babylonia: id est
confusa multitudo peccanciũ dicit. Sedeo
regina: & uidua non sũ. Quisqͥs gͦ in¬
trorsus intumescit. in altũ sẽ apud sem&¬
ipsum posuit. Sed eo se grauius in in-¬
fimis deprimit: quo de se infima uera¬
citer sentire contẽpnit. Sunt uͦ non¬
nulli. qͥ nil quidẽ uirtutis agere stu¬
dent: sed tam̃ cũ alios peccare conspici¬
unt. iustos se in eoꝵ cõparatione
suspicant᷑. Neq enĩ corda om̃iũ. una uel
similis culpa transfigit. Hunc nãq suꝑbia.
in laqueat: illum forsitan ira supplantat.
hunc auaricia cruciat: illũ luxuria inflam¬
mat. Et plerũq contingit. ut is quẽ suꝑbia
deprimit. alium respiciat qualiter ira suc¬
cendat: Et qͥa se ira non cicius instigat. me¬

Expanded text:
vando prostravit; illum imitantes, qui acvando prostravit; illum imitantes, qui accepta conditionis dignitate contentus non fuit, dicens: In coelum conscendam, super astra coeli exaltabo solium meum . Unde et ei male conjuncta Babylonia, id est, confusa multitudo peccantium, dicit: Sedeo regina, et vidua non sum Quisquis ergo introrsus intumescit, in altum se apud semetipsum posuit. Sed eo se gravius in infimis deprimit, quo de se infima veraciter sentire contemnit. Sunt vero nonnulli qui nihil quidem virtutis agere student, sed tamen cum alios peccare conspiciunt, justos se in eorum comparatione suspicantur. Neque enim corda omnium una vel similis culpa transfigit. Hunc namque superbia illaqueat, illum forsitan ira supplantat, hunc autem avaritia cruciat, illum vero luxuria inflammat. Et plerumque contingit ut is quem superbia deprimit, alium respiciat qualiter ira succendat; et quia se ira non citius instigat, me
Abbreviated transcription (Latin):
peccatoꝵ stercora cernimꝰ. omẽ qͦd in
animo de elatione surgit inclinemꝰ. In
sterquilinio sed& qͥ infirmitatẽ suã sol¬
licitus respicit: & se se de bonis quȩ ꝑ
gram̃ ꝑceperat non extollit. Annon apud
se insterquilinio abraham sederat. qui
dicebat. loquar ad dnm̃ meũ cũ sim pul¬
uis & cinis.Aꝑte enĩ cernimꝰ in quo se
apꝰ se loco posuerat: qͥ puluerẽ se ac cine
Si igit᷑ ita se despicit qͥusq adhonorẽ
diuine  locutionis ascendit: sollicita inten¬
tione pensandũ est. qa pęna illi feriendi
sunt. qui & ad sũma non ꝓficiunt. & tam̃
de minimis extollunt᷑. Nã st̃ non nulli.
qͥ cũ parua agunt de sem& ipsis magna sen-¬
ciunt. In altũ mentẽ subleuant. & p̃ire
se cȩteros uirtutũ meritis putant. Hi ni¬
mirũ apꝰ se introrsus humilitatis sterqͥ¬
liniũ deserunt. & elationis fastigia as¬
cendunt. Illũ uidelic& imitantes. qui
pͥmus se apud se ertulit: sed Lele¬

Expanded text:
peccatorum stercora cernimus, omne quod in peccatorum stercora cernimus, omne quod in animo de elatione surgit inclinemus. In sterquilinio sedet, qui infirmitatem suam sollicitus respicit, et sese de bonis, quae per gratiam perceperat, non extollit. An non apud se in sterquilinio Abraham sedebat, qui dicebat: « Loquar ad Dominum meum cum sim pulvis et cinis? » . Aperte enim cernimus, in quo se apud se loco posuerat, qui pulverem se ac cinerSi igitur ita se despicit, qui usque ad honorem divinae collocutionis ascendit, sollicita intentione pensandum est qua poenae illi feriendi sunt qui et ad summa non proficiunt, et tamen de minimis extolluntur. Nam sunt nonnulli, qui cum parva agunt, de semetipsis magna sentiunt: in altum mentem sublevant, et praeire se caeteros virtutum meritis putant. Hi nimirum apud se introrsus humilitatis sterquilinium deserunt, et elationis fastigia ascendunt; illum videlicet imitantes, qui primus se apud se extulit, sed ele
Abbreviated transcription (Latin):
De petra autẽ ignis exit. &ius carnesq
consumit: qͥa ad flatꝰ ã redemptore sp̃s.¬
tanta cor nrm̃ flãma cõpunctionis con-¬
cremat. ut om̃e qd̾ in eo est inlicitum
& oꝑis & cogitationis exurat. Qͦd ergo
illic est ius inpetra fundere: hoc hic sa¬
niem testa mundare. Perfecta enĩ mens
sollert̃ inuigilat. ut non solũ ꝑuersa
agere rennuat: sed omẽ ciam qͦd in se
ꝑcogitationes turpiter liquat᷑ tergat.
ut cũ inmunda cogitatio uincit᷑. uic¬
toris animꝰ elatione pulset᷑. Si gͦ mentẽ
necesse est ꝑmundiciã erigi : ut tam̃¬
sollicite debeat inhumilitate substerni.
Unde & cũ scõ uiro diceret᷑ testa saniem
radebat: ꝓtinus apte subiungit᷑ sedens
insterquilinio. Insterquilinio qͥppe se-¬
dere est: uilia de se quẽpiã & abiecta
sentire. Insterquilinio nobis sedere est:
ad ea quȩ inlicite gessimꝰ. mentis oculos
penitendo reducere. St cum ante nos

Expanded text:
De petra autem ignis exit, et jus carnesque De petra autem ignis exit, et jus carnesque consumit, quia afflatus a Redemptore sptanta cor nostrum flamma compunctionis concremat, ut omne quod in eo est illicitum et operis et cogitationis exurat. Quod ergo illic est jus in petram fundere, hoc est hic saniem testa mundare. Perfecta enim mens solerter invigilat, ut non solum perversa agere renuat, sed omne etiam quod in se per cogitationes turpiter liquatur tergat.ut cum immunda cogitatio vincitur, victoris animus elatione pulsetur. Sic ergo mentem necesse est sollicite debeat in humilitate substerni. Unde et cum de sancto viro diceretur. « Testa saniem radebat, » protinus apte subjungitur, « sedens in sterquilinio. » In sterquilinio quippe sedere est, vilia de se quempiam et abjecta sentire. In sterquilinio nobis sedere est, ad ea quae illicite gessimus, mentis oculos poenitendo reducere; ut cum ante nos
Abbreviated transcription (Latin):
Itetigit: eaq ignis exiens de petra consũpsit
Quid est enĩ frumentũ uirga cedere nisi
rectitudine iudicii auitioꝵ paleis uirtutũ
grana separare: Sedhȩc agentibꝰ angłs
apparce: qͥa tantomagis dñs interiora de¬
nunciat. qͣnto se studiosius homines ab
exteriorib purgant. Qui occidi ȩdũ p̃cipit.
id est omnẽ appetitũ nr̃ȩ carnis immola¬
ri: Carnesq suꝑ petrã poni. & ius carniũ
desuꝑ fundi. Quẽ alium signat petra : ni¬
si eũ de quo ꝑ paulũ dicit᷑. petra autem
erat xp̃c: Carnes gͦ suꝑ petram ponimꝰ.
Ius &iam carniũ desuꝑ fundit: qͥ inconũ¬
satione xp̃i ipsas a se & iam carnales co-¬
tiones ex inanit. Quasi enĩ¬
qͣuiȩlib& ius ex carne liquida in petra fun-¬
ditur. qͣndo mens & acogitationũ carna-¬
liũ fluru uacuat᷑. Quȩ tamen mox angl̃s
uirga tangit: qͥa intentionẽ nram̃ ne qua¬
quã potestas diuini adiutorii deserit.

Expanded text:
tetigit, eaque ignis exiens de petra consumpsit tetigit, eaque ignis exiens de petra consumpsit . Quid est enim frumentum virga caedere, nisi rectitudine judicii, a vitiorum paleis virtutum grana separare? Sed haec agentibus angelus apparet, quia tanto magis Dominus interiora denuntiat, quanto se studiosius homines ab exterioribus pid est, omnem appetitum nostrae carnis immolari, carnesque supra petram poni, et jus carnium desuper effundi. Quem alium significat petra, nisi eum de quo per Paulum dicitur: Petra autem erat Christus? Carnes ergo supra petram ponimus,Jus etiam carnium desuper effundit, qui in conversatione Christi, ipsas etiam carnales cogitationes exinanit. Quasi enim jus ex carne liquida petra funditur, quando mens a cogitationum carnalium fluxu vacuatur. Quae tamen mox angelus virga tangit, quia intentionem nostram nequaquam potestas divini adjutorii deserit.
Abbreviated transcription (Latin):
dũ quisq considerat quã cieius caro ad
puluerem redeat: festine superat hoc
Cũ uͦ ex tẽptatione praua mentẽ cogita¬
tio influit. qͥsi ex uulnere sanies decurrit.
Sed cicius sanies tergit᷑  si in consideratio¬
ne. nr̃a fragilitas qͦsi inmanu testa teneat᷑
Neq enĩ parui pendenda st̃: quȩ quã uis
usq ad effectũ non ꝑtrahunt. tam̃ in licite
inm̃te uersant᷑. hinc est qͦd qͣsi÷ uulneribꝰ
redẽptor saniem radere uenerat: cũ dice
bat. Audistis qͥa dictũ est antiquis: non
me chaberis. Ego autẽ dico uobis. Quod
siquis uiderit mulierẽ ad concupiscendũ
eã: iam mechatꝰ est eã incorde suo. Sani¬
es itaq tergit᷑: cumculpa non solum ab oꝑe.¬
sed &iam acogitatione resecatur. Hinc est
qͦd geroboal cũ apaleis frumenta excute¬
r&: angłm uidit. Ad cuiꝰ imꝑiũ ꝓtinus
hedũ coxit: quẽ suꝑ petrã posuit. & ius¬
⁊ carniũ desuꝑ effudit. Quȩ angelus uirga

Expanded text:
dum quisque considerat, quam citius caro ad dum quisque considerat, quam citius caro ad pulverem redeat, festine superat hoc, Cum ergo ex tentatione prava mentem cogitatio influit, quasi ex vulnere sanies decurrit. Sed citius sanies tergitur, si in consideratione nostra fragilitas quasi in manu testa teneatur. Neque enim parvipendenda sunt, quae quamvis usque ad effectum non pertrahunt, tamen in mente illicite versantur. Hinc est quod quasi vulneribus Redemptor saniem radere venerat, cum dicbat: Audistis quia dictum est antiquis: Non moechaberis. Ego autem dico vobis quod si quis viderit mulierem ad concupiscendum eam, jam moechatus est eam in corde suo . Sanies itaque tergitsed etiam a cogitatione resecatur. Hinc est etiam quod Jeroboal, cum a paleis frumenta excuteret, angelum vidit; ad cujus imperium protinus haedum coxit, quem super petram posuit, et jus carnium desuper effudit; quae angelus virga
Abbreviated transcription (Latin):
do non ꝑuenit. qͥa cunctis cogitationibus
interior. inter ipsa uulnera delectationũ
quȩ suscipit. archani ꝓpositi intentio re¬
sistit. Ut quã uis delectatio mentẽ mor¬
deat. de liberationẽ tam̃ scẽ rectitudint᷑.
usq ad consensus moliciem non inflectat.
Debemꝰ autẽ ꝑ asperitatẽ pęnitenciȩ. ipsa
delectationum uulnera tergere: & censu¬
ra districtionis rigidȩ. siquid fluxũ emã¬
nat incogitatione mundare. Unde bene
mox subditur. Qui testa saniem radebat.
Quid enĩ ꝑ testã. nisi uigor districtioniꝰ
Quid ꝑ saniem. nisi flurus inlicitȩ cogi¬
tationis accipitur. Percussi gͦ testa sa¬
niem radimus: cũ post pollutiones cogi¬
Etationis in licitȩ. nosmaipsos aspere di¬
iudicando mundamꝰ. Potest &iam testa.
fragilitas mortalitatis intelligi. Testa
enĩ saniem mundare est: mor talitatis cur¬
sum fragilitatẽq pensare. & putredinẽ
miserȩ delectationis abstergere. Nam

Expanded text:
do non pervenit, quia cunctis cogitationibus do non pervenit, quia cunctis cogitationibus interior, inter ipsa vulnera delectationum quae suscipit, arcani propositi intentio resistit; ut quamvis delectatio mentem mordeat, deliberationem tamen sanctae rectitudinis usque ad consensus mollitiem non inflectat. Debemus tamen per asperitatem poenitentiae ipsa delectationum vulnera tergere, et censura districtionis rigidae, si quid fluxum emanat in cogitatione, mundare. Unde bene mox subditur, CAPUT XXX  Retodiat; sic custodit, ut tamen Quid enim per testam, nisi vigor districtionis; quid per saniem, nisi fluxus illicitae cogitationis accipitur? Percussi ergo testa saniem radimus, cum post pollutiones cogitationis illicitae, nosmetipsos aspere dijudicando mundamus. Potest etiam testa fragilitas mortalitatis intelligi. Testa ergo saniem mundare, est mortalitatis cursum fragilitatemque pensare, et putredinem miserae delectationis abstergere. Nam
Abbreviated transcription (Latin):
inuoluit᷑. clausa ut dignũ est pulsare prepe.¬
dit᷑. Sȩpe antiquus hostis postquã menti
nr̃e tẽptationũ certam̃ inflixerit. ab ipso suo
certamine ad tempꝰ recedit. Non ut inlatȩ
maliciȩ finẽ prebeat. sed ut corda quȩ ꝑqui¬
etẽ secura reddiderit. repente rediens faci
lius inopinatꝰ inrumpat. Hinc est quod
ad tẽptandũ beatum uirũ iterũ redit. eiꝰq
cruciatꝰ erpetit: quẽ tamen ei suꝑna pietas
tua est . tantũ animã illius serua. Sic qͥppe¬
nos deserit ut custodiat: sic custodit. ut tam̃
ꝑmisso tẽptationis articulo. statum nobis
nrȩ infirmitatis ostendat. Qui mox afacie
dnĩ eriit. atq aplanta pedis usq aduerticẽ
acceptũ feriendo uulnerauit. Quia nimi¬
rũ cũ licenciam ꝑcipit. aminimis incipien.
atq usq ad maiora ꝑueniens. quasi om̃e
corpꝰ mentis inlatis temptationibꝰ laceran.¬
do transsigit: Sed tamen ad animã ferien¬

Expanded text:
involvitur, clausa, ut dignum est, pulsare praepeinvolvitur, clausa, ut dignum est, pulsare praepeditur. Snostrae tentationum certamen inflixerit, ab ipso suo certamine ad tempus recedit, non ut illatae malitiae finem praebeat, sed ut corda quae per quietem secura reddiderit, repente rediens flius inopinatus irrumpat. Hinc est quod ad tentandum beatum virum iterum redit, ejusque cruciatus expetit, quem tamen ei superna pietas tua est, tantum animam illius serva. 57. Qnos deserit, ut custodiat; sic custodit, ut tamen permisso tentationis articulo 96 statum nobis nostrae infirmitatis ostendat. Qui mox a facie Domini exiit, atque a planta pedis usque ad verticem acceptum feriendo vulneravit, quia nimirum cum licentiam percipit, a minimis incipiens, atque usque ad majora perveniens, quasi omne corpus mentis illatis tentationibus lacerando transfigit. Sed tamen ad animam ferien
Abbreviated transcription (Latin):
occidi debeat mit tit᷑: quia idẽ ipse iudaicꝰ
populus legẽ portat. qua conuincente mo¬
riatur. Dum enĩ mandata legis retinens
implere renitit᷑: ipse nimirũ defert iudi¬
cium unde dãpnetur. Quid gͦ ꝑfactũ. isto
dauid scelestius: quid uria mundius dici
potest. Sed rursũ ꝑmisteriũ. quid dauid
sacrius. quid uria infidelius inuenit᷑. qͣndo
cenciã. & iste ꝑuite innocenciã. in ꝓphecia
exprimit culpã. Nongͦ incongrue ꝑ ea
quȩ bene ab amicis gesta st̃. male ab here¬
ticis gerenda signantur .: dũ uirtꝰ sacri elo¬
quii sic transacta narrat. ut uentura ex¬
primat. Sic infacto rẽ approbat. ut ei
in mysterio contra dicat. Sic gesta dã¬
spnat: ut hȩc misticȩ gerenda ꝑsuadeat.
GItUR qͥa allegoriȩ misteria mẽbratĩ enodan¬
tes expleuimus: nc̃ moralitatis intelligenciã
rapt̃i tangentes exequam᷑. Ad obscuriora
qͥppe disserenda mens ꝓperat: & si aꝑtis diu

Expanded text:
occidi debeat, mittitur, quia idem ipse Judaicus occidi debeat, mittitur, quia idem ipse Judaicus populus legem portat, qua convincente moriatur. Dum enim mandata legis retinens implere renititur, ipse nimirum defert judicium unde damnetur. Quid ergo per factum istud David scelestius? quid Uria mundius dici potest? Sed rursus, per mysterium, quid David sanctius, quid Uria infidelius invenitur, quando centiam; et iste, per vitae innocentiam, in prophetia exprimit culpam? Non ergo incongrue per ea quae bene ab amicis Job gesta sunt, male ab haereticis gerenda signantur, dum virtus sacri eloquii sic transacta narrat, ut ventura exprimat; sic in facto rem approbat, ut ei in mysterio contradicat; sic gesta damnat, ut haec mystice gerenda persuadeat.gitur quia allegoriae mysteria membratim enodantes explevimus, nunc moralitatis intelligentiam raptim tangentes exsequamur. Ad obscuriora quippe disserenda mens properat; et si apertis diu
Abbreviated transcription (Latin):
riciã p̃ceptoꝵ fontem baptismatis inuenienᷤ.¬
ad aquã post laborẽ recurrat. Sed urias qͥ
arcã dñi esse sub pellibꝰ meminit. respondit.
qͦd domũ suã intrare non possit: ac si iudaicꝰ
populus dicat. Ego mandata dĩ insacrifi¬
ciis carnalibꝰ uideo: & redire ad conscienciã
ꝑ sp̃ualẽ intelligenciã non requiro. Quasi
enim arcam esse sub pellibꝰ dicit: qui p̃cepta
di non nisi adexibendũ ministeriũ sacrifi¬
cii carnalis intelligit. Hunc tam̃ &iam
redire ad domũ nolentẽ. dauid ad mensã
uocat: Quia quã uis iudaicꝰ popłs ad consei¬
enciã reuerti contẽpnat. ei tam̃ redẽptor
ueniens mandata sp̃ualia p̃dicat dicens.
Si crederetis moysi. crederetis forsitan &
michi: de me enim ille scripsit. Legẽ itaq¬
iudaicꝰ populus ten&. quȩ eiꝰ diuini tatem
loquit᷑: cui idẽ populus credere dedignat᷑.
Unde & urias ad ioab cũ epistolis ex quibꝰ

Expanded text:
ritiam praeceptorum, fontem baptismatis invenienritiam praeceptorum, fontem baptismatis invenienad aquam post laborem recurrat. Sed Urias qui arcam Domini esse sub pellibus meminit, respondit quod domum suam intrare non possit. Ac si Judaicus populus dicat: Ego mandata Dei in sacrificiis carnalibus video, et redire ad conscientiam per spiritualem intelligentiam non requiro. Quasi enim arcam esse sub pellibus dicit, qui praecepta Dei nonnisi ad exhibendum ministerium sacrificii carnalis intelligit. Hunc tamen etiam redire ad domum nolentem, David ad mensam vocat, quia quamvis Judaicus populus ad conscientiam reverti contemnat, ei tamen Redemptor veniens mandata spiritualia praedicat: dicens: Si crederetis Moysi, crederetis forsitan et mihi; de me enim ille scripsittenet, quae ejus divinitatem loquitur, cui isdem populus credere dedignatur. Unde et Urias ad Joab cum epistolis, ex quibus
Abbreviated transcription (Latin):
Bersabeȩ enĩ. puteus septimꝰ dicit᷑. Quia
nimirũ ꝑ cognitionẽ legis. infusione spi¬
ritalis gr̃ȩ̃. ꝑfecta nobis sapiencia minis¬
trat᷑. Quẽ uł urias. nisi udaicũ populũ
signat: cuiꝰ nom̃ interp̃tatũ dicit᷑ lux mea
dei. Iudaicꝰ autẽ populus. qͥa de accepta
legis sciencia ex tollit᷑: qͣsi de di luce głat᷑.
Sed huic uriȩ dauid urorẽ abstulit. sibiq
coniunrit: quia uidelic& manu fortis quod
dauid dicit᷑ in carne redẽptor apparene.
dũ de se spũalit̾ loqui legem innotuit ꝑ
hoc qͦd iurta litterã tenebat᷑. hanc᷑ iudaico
populo extraneã de monstrauit.Sibiq con-¬
iunxit. qͥa se ꝑ illã pͣdicari declarauit. Uriã
tam̃ ad domum ire dauid ammon&. pedes
lauare : qͥa incarnatꝰ dñs ueniens iudaico po¬
pulo precipit. ut ad conscienciã redeat. &
sordes oꝑm fletibꝰ tergat. Ut spũaliter
manclata legis intelligat: & post tant᷑a du¬

Expanded text:
Bethsabee enim puteus septimus dicitur, quia Bethsabee enim puteus septimus dicitur, quia nimirum per cognitionem legis infusione spiritualis gratiae perfecta nobis sapientia ministratur. Quem vero Urias, nisi Judaicum populum signat? Cujus nomen interpretatum dicitur, lux mea Dei. Judaicus 95 autem populus, quia de accepta legis scientia extollitur, quasi de Dei luce gloriatur. Sed huic Uriae David uxorem abstulit, sibique conjunxit: quia videlicet manu fortis, quod David dicitur, in carne Redemptor apparens, dum de se spiritaliter loqui legem innotuit, per hoc, quod juxta litteram tenebatur, hanc a Judaico populo extraneam demonstravit; sibique conjunxit, quia se per illam praedicari declaravit. Uriam tamen ad domum ire David admonet pedes lavare, quia incarnatus Dominus veniens Judaico populo praecepit ut ad conscientiam redeat, et sordes operum fletibus tergat; ut spiritaliter mandata legis intelligat, et post tantam du
Abbreviated transcription (Latin):
toriã uirtꝰ est. ꝑsignificationẽ culpa: sic̃
aliqͣndo res gesta infacto. causa dãpnati¬
onis est: in scripto autẽ ꝓphecia uirtuti.
Quod uerũ cicius ostendimꝰ: si unũ sacrȩ
scripturȩ testimoniũ ad utraq adꝓbanda
ꝓferamꝰ. Quis nãq audiens non solũ fide¬
lium sed ipsoꝵ quoq infideliũ non om̃tmͦ
de testet᷑: qͦd dauid insolariũ de ambulans.
ber sabeȩ uriȩ concupiscit urorem. Quẽ
tam̃ apręlio reuertentẽ ire ad domũ ad¬
mon&. pedes lauare. Qui ꝓtinꝰ respon-¬
dit dicens. archa dñi sub pellibꝰ est: & ego
ĩ domo mea requiescã: Quẽ dauid ad
mensã ꝓp̾am suscipit : eiq epistolis ꝑ qͦs
mori debeat tradit. Cuiꝰ autẽ dauid in
solar iũ deambulans tẏpũ ten&. nisi eius
de quo scriptũ est : in sole posuit tab̃nacu¬
lũ suũ: Et quid est bersabee ad se ꝑdu¬
cere: nisi legẽ litterȩ carnali populo
coniunctã. spiritali sibi intellectu sociare:

Expanded text:
toriam virtus est, per significationem culpa. Sicut aliquando res gesta in facto causa damnationis est, in scripto autem prophetia virtutis. Quod verum esse citius ostendimus, si istud sacrae Scripturae testimonium ad utraque probanda proferamus. Quis namque audiens, non solum fidelium, sed ipsorum quoque infidelium, non omni modo detestetur quod David, in solario deambulans, Bersabee Uriae concupiscit uxorem? Quem tamen a praelio revertentem ire ad domum admonet pedes lavare. Qui dit, dicens: Arca Dei sub pellibus est, et ego in domo mea requiescam ? Quem David ad mensam propriam suscipit, eique epistolas per quas mori debeat tradit. Cujus autem David in solario deambulans typum tenet, nisi ejus de quo scriptum est: In sole posuit tabernaculum suum ? et quid est Bethsabee ad se perducere, nisi legem litterae carnali populo conjunctam spirituali sibi intellectu sociare?
Abbreviated transcription (Latin):
do docuit. & illũ grãs agendo laudauit.
Quis autẽ nrm si unũ quodlib& uulnus
tantȩ huiꝰ ꝑcussionis acciper&: non mox
ab intimis ꝓstratus iacer&. Ecce stratꝰ
foris uulneribꝰ carnis. & rectꝰ intrinsecꝰ
munimine ꝑman& mentis. Et sub
sem& ipso omẽ iaculũ trans uolare conspi-¬
cit. qͦd in se exterius districta manu seui¬
ens hostis fecit. Uigilanter dep̃hendit ia¬
cula. mͦ uulneribꝰ contra se a facie. modo
uerbis qͦsi ex latere intorta. Et ut bellator
hensus. ubiq pacienciȩ suȩ clippeũ oppo¬
nt. U ndiq uenientibꝰ spiculis obuiat: &
ꝑcuncta uirtutũ latera circũspectã contͣ
inruencia uulnera mentẽ rotat. Sed anti¬
quus hostis quo ualencius uincit᷑: eo adhuc
ad insidias ardencius instigat᷑. Nã quia ux-
or increpata reticuit : protinus alios qui
increpandi ad contumelias surgerent ex-¬
citauit. Sicut enĩ dampna rerũ studuit
crebrius nuntiando ꝑcutere: ita nunc ro¬

Expanded text:
do docuit, et illum gratias agendo laudavit. do docuit, et illum gratias agendo laudavit. Quis autem nostrum si unumquodlibet vulnus tantae percussionis acciperet, non mox ab intimis prostratus jaceret. Ecce stratus foris vulneribus carnis, erectus intrinsecus permanet munimine mentis, et sub semetipso omne jaculum transvolare conspicit, quod ipse exterius districta manu saeviens hostis figit. Vigilanter deprehendit jacula, modo vulneribus contra se in facie, modo verbis quasi ex latere intorta. Et bellator noster ehensus, ubique patientiae suae clypeum opponit, undique venientibus spiculis obviat, et per cuncta virtutum latera circumspectam contra irruentia vulnera mentem rotat. Sed antiquus hostis, quo ardentius vincitur, eo adhuc ad insidias ardentius excitatur. or increpata reticuit, protinus alios qui increpandi ad contumelias surgerent, excitavit. Sicut enim damna rerum studuit crebrius nuntiando percutere; ita nunc ro
Abbreviated transcription (Latin):
Ses qͣsi una exineptis mulieribꝰ. Quia enim
sensus prauȩ mulieris. non autẽ sexus in ui-¬
cio est: nequaquã ait locuta es qͦsi una ex
mulieribꝰ. sed meptis mulier ibꝰ. Ut uidelice
ostendat᷑. qͥa qͦd prauũ sapit. accedentis
stulticiȩ. non autẽ conditȩ sit naturae.
ios lapiis syis. Duobꝰ modis labis de-¬
linquimꝰ: cũ aut iniusta dicimꝰ. aut iusta
reticemꝰ. Nã si aliqͣndo & tacere culpa. ñ.
ess& : ꝓpħa non dicer&. ue michi qͥa tacui.
Beatꝰ igit᷑ iob incunctis quȩ egit. labiis su¬
is minime peccauit: qͥa nec contra ferien-¬
tẽ suꝑba dixit: nec contra suadentẽ recta
reticuit. Nec loquens gͦ nec tacens deliqͥt
qͥ & flagellanti patrigrãs reddidit. & male
suadenti coniugi doctrinã sapientię minis¬
trauit. Quia enĩ sciuit quid deber& đõ.
qͥđ ꝓximo. scilic& pacienciã conditori. sapi.¬
enciam coniugi: idcirco & hanc redarguen¬

Expanded text:
es quasi una ex insipientibus mulieribus. Quia enim es quasi una ex insipientibus mulieribus. Quia enim sensus pravae mulieris, non autem sexus in vitio est, nequaquam ait: Locuta es quasi una ex mulieribus, sed, ex ineptis mulieribus, ut videlicet ostendatur quia quod pravum sapit, accedentis stultitiae, non autem conditae sit naturae. Job labiis suis. » Duobus modis labiis delinquimus: cum vel injusta dicimus, aut justa reticemus. Nam si aliquando et tacere culpa non esset, propheta non diceret: « Vae mihi, quia tacui . Beatus igitur Job in cunctis quae egit, labiis suis minime peccavit; quia nec contra ferientem superba dixit, nec contra suadentem recta reticuit. Nec loquens ergo, nec tacens deliquit, quia et flagellanti patri gratias reddidit, et male suadenti conjugi doctrinae sapientiam ministravit. Quia enim scivit quid deberet Deo, quid proximo, scilicet patientiam Conditori, sapientiam conjugi: idcirco et hanc redarguen
Abbreviated transcription (Latin):
dona reuocemꝰ. Nec frangit qͦd ex dolore
obuiat: si menti cicius hoc qͦd ex munere
subleuat occurrat Nmc namq scͥptũ est. In die bonoꝵ
ne immemor sis maloꝵ : & in die maloꝵ ne ĩmemor sis bo¬
noꝵ. Quisqͥs enĩ dona ꝑcipit. s donoꝵ tempore ne¬
quãquã &iam flagella ꝑtimescit: ĩnelati¬
onẽ ꝑlȩticiã corruit. Qͥsquis autẽ flagellis
at teritur. sed flagelloꝵ tẽpore nequaquã
se ex donis quȩ eum contigit accepisse con
solat᷑ : abstatu mentis om̃imoda desperati¬
one destruit᷑. Sic gͦ utraq iungenda st̃.
ut unũ sẽꝑ ex altero fulciat᷑. Quatinus &
flagelli pęnã memoria tẽper& doni. & do-¬
n lȩticiam mordeat suspicio ac formido
flagelli. Sc̃s igit᷑ uir ut oppressã mentem
inter uulnera mulceat: inflagelloꝵ doloribꝰ
blandimenta donoꝵ pensat dicens. Si bona¬
accepimꝰ de manu dnĩ: mala quare non
sustineamꝰ Ubi & bene p̃mittit. locuta

Expanded text:
dona revocemus. Nec frangit quod ex dolore dona revocemus. Nec frangit quod ex dolore obviat, si menti citius hoc, quod ex munere sublevat, occurrat. Hinc namque scriptum est: In die bonorum ne immemor sis malorum, et in die malorum ne immemor sis bonorum . Quisquis enim dona percipit, sed donorum tempore nequaquam etiam flagella pertimescit, in elatione per laetitiam corruit. Quisquis autem flagellis atteritur, sed flagellorum tempore nequaquam se ex donis, qusolatur, ab statu mentis omnimoda desperatione destruitur. Sic ergo utraque jungenda sunt, ut unum semper ex altero fulciatur, quatenus et flagelli paenam memoria temperet donorum, et donorum memoriam suspicio, ac formido mordeat flagelli. Sanctus igitur vir, ut oppressam mentem inter vulnera mulceat, in flagellorum doloribus blandimenta donoaccepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? Ubi et bene praemittit, Locuta