comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
modũ nam nõ tusi a modo ab ope dc̃a est
opulentia. Quõ aut̃ opitulatur quod
mintmũ est cum incõmodius sepe sit¬
qͣm quod parum. Auicquid igitur uel
parum uł nimiũ est. qr eget obnoxiũ
est egestati. Modus igitur animi sapĩa
est. ecenĩ sapĩa ꝯtraria stultitie nõ nega¬
tur ⁊ stultiti egestas. egestati aut̃ cõ¬
traria plenitudo. Sapia igitur pleni¬
tudo. in plenitudine aut̃ modus. mod̾
igitur animi in sapĩa est. Unde illud
p̾clarum est ⁊ nõ mim̾ito diffamatur
hoc pͥmũ inuita eẽ utile ut ne quidi
nunis. Dixamus aut̃ in exordio hodier¬
nõ egere. hoc est eẽ saꝑientem. Si aut̃ q̃ri¬
tis qud sit sapr̃a: eam ⁊ ip̃a rõ qͣntum in
p̾sentia potuit euoluit qͣntũ atq erinit
nich est enĩ aliud qͣm modus antint. hoc
est quo animus sese librat. ut neq excur¬
rat in nimiũ neq infra quod plenũ est
coartetur. Excurrit aut̃ in luxurias.

Expanded text:
modum. nam non nisi ab ope dicta est modum. nam non nisi ab ope dicta est opulentia. quomodo autem opitulatur, quod nimium est, cum incommodius sit saepe quam parum ? quidquid igitur uel parum uel nimium est, quia modo eget, obnoxium est egestati. modus ergo animi sapientia est. etenim sapitur, et stultitia egestas, egestati autem contraria plenitudo. Sapientia igitur plenitudo. In plenitudine autem modus. Modus igitur animi in sapientia est. Unde illud praeclarum est, et non immerito diffamatur hoc primum in vita esse utile: Ut ne quid nimis. 33. Dixeramus autem in exordio hodiernon egere, hoc est esse sapientem. si autem quaeritis, quid sit sapientia, iam et ipsam ratio, quantum in praesentia potuit, euoluit atque eruit; nihil est enim aliud quam modus animi, hoc est quo sese animus librat, ut neque excurrat in nimium neque infra quam plenum est coartetur. excurrit autem in luxurias
Abbreviated transcription (Latin):
itut uolet quisq accipiat. egotam̃
lus doctissime ac decentissime. Consi¬
dunt enĩ frugem .i. illud quod esse
dicimus cui est nõ ẽẽ ꝯtͣrium. sed pp̃
uulgarem loq̃ndi consuetudinem
qua frugalitas quasi ꝑsimoniam
dici solet duob conseqñtib quid sẽ¬
serit illustrau̾it. sbiciendo modestiã
itemꝑantiam ⁊ hec duo u̾ba diligen¬
uis attendamus. Modestia utiq dcã
st a modo. ⁊ a tpr̃e temꝑantia. ubii
modus est atq temꝑtes. nec plus est
quicqͣm. nec minus Ip̃a est igitut
plenitudo quam egestati ꝯtrariam
dantiam pon̾emus. In abundantia enĩ
intlłigitur affiuentia ⁊ qͣi rei nuniũ
exubanti effusto. quod cum euenit ul¬
tra q̃m satis est ibi etiam desid̾atur
modus ⁊res que nimia est. mͦ eget.
ergo nec ab ip̃a redundantia egestas alie¬
nã est. a modo aut̃ ⁊ maius ⁊ minus alie¬
na sunt. ip̃am aut̃ opulentiam si discu¬
tias. inuenies eam nicħ aliud teñe qͣm

Expanded text:
ait: ut uolet quisque accipiat; ego tameait: ut uolet quisque accipiat; ego tameorsus doctissime ac decentissime; considerauit enim frugem, id est illud, quod esse dicimus, cui est non esse contrarium. sed propter uulgarem loquendi consuetudinem, qua frugalitas quasi parsimonia dici solet, duobus consequentibus quid senserit inlustrauit subiciendo modestiam et temperantiam; et haec duo uerba diligentius adtendamus. Modestia utique dicta est a modo et a temperie temperantia. ubi autem modus est atque temperies, nec plus est quicquam nec minus. ipsa est igitur plenitudo, quam egestati contrariam dantiam poneremus. in abundantia enim intellegitur affluentia et quasi rei nimium exuberantis effusio. quod cum euenit ultra quam satis est, etiam ibi desideratur modus et res, quae nimia est, modo eget. ergo nec ab ipsa redundantia egestas aliena est, a modo autem et plus et minus aliena sunt. ipsam etiam opulentiam si discutias, inuenies eam nihil aliud tenere quam
Abbreviated transcription (Latin):
ut hic sit egestas uocabuli ubi est ꝯtrra
pars egestati plenitudo inquit licen¬
tius si dici pt iudetur mͥ sic ronẽ opponi
egestati. Postea inqͣm de u̾bo q̃ ramts
fftasse diligentius. Nõ enĩ hoc curand
psint. opulentiam tñ accipio istam
plenitudinem. Nõ enĩ hio gramaticoꝵ
fortitudine lib̾abimur. aut metuend̃
est ne ab eis castigenur. quod incurio¬
seutimur u̾bis qui res suas nobis ad
utend̃ dedunt. ubi cũ arrisissent: gͦ
qr m̃tes itr̃as inqͣm cum intenti estis
ndm̃ uelit quedam oracula nõ con¬
impne statui: ideamus quid sibi
dit hoc nom̃. nam nllmi ẽẽ accõmoda
nus arbitror u̾itati. Plenitudo igit᷑
igestas ꝯtraria sunt. at etiam hic
siłr ut in nequitia ⁊ frugalitate appa
ma stultitea plenitudo erit sapĩa. m̃t
uetram uirtutũ oĩm mr̃em multi
tugalitatem ẽẽ dix̾unt quib consẽ¬
eens tullius etiam in ppłari orõne

Expanded text:
ut hic sit egestas uocabuli, ubi est contraria ut hic sit egestas uocabuli, ubi est contraria pars egestati. — Plenitudo, inquit Licentius, si dici potest, uidetur mihi recte opponi egestati. Postea, inquam, de uerbo quaeremus fortasse diligentius; non enim hoc curandum posuerit opulentiam, tamen accipio istam plenitudinem. non enim nec hic grammaticorum formidine liberabimur aut metuendum est, ne ab eis castigemur, quod incuriose utimur uerbis, qui res suas nobis ad utendum dederunt. - Ubi cum adrisissent: Ergo quia mentes uestras, inquam, cum intenti estis in deum, uelut quaedam oracula non contemnere statui, uideamus, quid sibi uelit hoc nomen; nam nullum adcommodatius esse arbitror ueritati. plenitudo igitur et egestas contraria sunt; at etiam hic similiter, ut in nequitia et frugalitate, appaipsa stultitia, plenitudo erit sapientia. merito etiam uirtutum omnium matrem multi frugalitatem esse dixerunt. quibus consentiens Tullius etiam in populari oratione
Abbreviated transcription (Latin):
eget nicħ aliud miseriam qͣm egesti¬
tem eẽ conficimus. Quod cum omnes
ut undeamus quis nõ egeat. is enim
erit b̃s. Egestas aut̃ stultitia est. egell¬
tis ꝙ nomen. Hoc aut̃ u̾bũ stilitate
quamdam ⁊ mopiam solet signit¬
care accendite queso altius qͣnta a¬
ra pͥscoꝵ hõmi siue oĩa siue quodu
nitestũ est q̃dam u̾ba creata sunt
concedẽ animũ stultũ uitiosums
onunaq anui uitia uno stiłtu
noĩe meludi. Primo aut̃ die humi
disputatõis nr̃e nequitiam dixan
indentur emine ẽẽ ⁊ nõ eẽ. Egestati aut̃
de qua qõ est quid putamus ẽẽ ꝯtrariũ
hiccum aliqnͣtulũ cunctarentur si dicã
inquit trigetius diuitias indeo hiis pau¬
ñsam pauꝑtas ⁊ egestas unũ atq id
accipi solent. tũ aliud u̾bũ inueniend̾
est. ne meliori parti desit imũ uocabulã
nocum illa pars pauptatis ⁊ egestatis
noĩe abundet . ex hac ꝑte solũ opponat᷑
diuitiaꝵ nom̃. ncħ enim absurdius ꝙͣ

Expanded text:
egeat, nihil aliud miseriam quam egestatem esse conficimus? 30. Quod cum omnes sequitur, ut videamus quis non egeat; is enim erit sapiens et beatus. Egestas autem stultitia est, egestatisque nomen: hoc autem verbum sterilitatem quamdam et inopiam solet significare. Attendite, quaeso, altius, quanta cura priscorum hominum, sive omnia, sive quod manifestum est, quaedam verba creata sunt,concedere animum stultum esse uitiosum omniaque animi uitia uno stultitiae nomine includi. primo autem die huius disputationis nostrae nequitiam dixerauidentur eminere, esse et non esse. egestati autem, de qua quaestio est, quid putamus esse contrarium? - Hic, cum aliquantum cunctarentur: Si dicam, inquit Trygetius, diuitias, uideo his paunum; nam paupertas et egestas unum atque idem accipi solet. tamen aliud uerbum inueniendum est, ne meliori parti desit unum uocabulum, ut, cum illa pars paupertatis et egestatis nomine abundet, ex hac parte solum opponatur diuitiarum nomen. nihil enim absurdius, quam
Abbreviated transcription (Latin):
ult ds̃ bene uiuit nec quiqͣm est a¬
liud bene utie qͣm ea face que deo pla¬
ceant. nisi quid uob̾ aliud indetur. as
sentiebantur. Terciũ ũo illud paulo.¬
s diligentius considand est pp̃ea quod
solet. uł ille qui extͥnsecus at̃am ĩua¬
dit sensus q conturbat ⁊ quemdam
hõĩb infert furorem. cuti excludendo qͥ
possut manũ impon̾e illi exorcirare
dñt. hoc est ꝑ diuina eum adiurando
oĩs oĩo anima nim̃da. quod nich est aᵈ
qm uitiis ⁊ errorib inquinata Itaq
uelanz hoĩes fieri solent. an ille qui aĩam
luam a uitiis õib pcc̃is ꝙ mundauit. Is
mͥ uidetur inquit sp̃m immundũ non
hr̃e qui caste uiuit. S castũ inqͣm quem
nocas. Fum ue qui nicħ pecdat. an eum
tm̃ qui ab illicito tm̃ concubitu sese ab¬

Expanded text:
uult deus, bene uiuit nec quicquam est aliud bene. uiuere quam ea facere, quae deo placeant, nisi quid uobis aliud uidetur. — Adsentiebantur. — Tertium uero illud paulo diligentius considerandum est propterea, quodsolet, uel ille, qui extrinsecus animam inuadit sensusque conturbat et quendam hominibus infert furorem, cui excludendo qui praesunt, manum inponere uel exorcizare dicuntur, hoc est per diuina eum adiurando omnino anima immunda; quod nihil est aliud quam vitiis et erroribus inquinata. Itaque vesani homines fieri solent; an ille qui animam suam iam a uitiis omnibus peccatisque mundauit? — Is mihi uidetur, inquit, spiritum inmundum non habere, qui caste uiuit. — Sed castum, inquam, quem uocas? eumne, qui nihil peccat, an eum tantum, qui ab inlicito concubitu te
Abbreviated transcription (Latin):
stultitia dem̾sus miser. at si oĩs qui¬
caret sapĩa magnam patitur egesta¬
tem õĩsq compos sapĩe nicho eget.
sequitur ut stultitia sit egestas. ut
aut᷑ oĩs stuttus miser: tta om̃is miser
ꝯclusionem trigetius cum se parũ

Expanded text:
stultitia demersius miser. at si ostultitia demersius miser. at si ocaret sapientia, magnam patitur egestatem omnisque compos sapientiae nihilo eget, sequitur, ut stultitia sit egestas. ut autem omnis stultus miser, ita omnis miser tur. Quam conclusionem Trygetius cum se parum
Abbreviated transcription (Latin):
asq doctrinas. aliuid animũ. attentis¬
simũ in dm̃. Nam unde ista que miram᷑
nisi inde ꝓcedunt. hic licentius letusi
exclamans ꝓrsus inquit nil uerius
nicħ diuinius dici pocuit. nam ⁊ maior
⁊ miserabilior egestas nlła est qͣm ege̾
sapĩa ⁊ qui sapĩa nõ eget: nlła re oĩo
egere pt. Est ergo animi egestas ĩquã
nicħ aliud qͣm stultitia. hec est enĩ ꝯtra¬
ria sapĩe. ⁊ ita ꝗtraria ut mors uite
ut beata uita mierie. hoc est sine aliqͦ
medio. nam ut oĩs nõ b̃s homo miser
est omnis q homo nõ mortuus nuuit.
sic oẽm nõ stultũ maĩm est ẽẽ sapien¬
tem ex quo ⁊ illud iam licet udere nõ
ex eo tm̃ sergium oratũ fuisse miserũ
quod timebat ne fortune num̃a illa
amitret. s qr stultus erat. Quo fit ut
milerior ẽet si tam pendulis nutanti¬
metusset. ẽẽt q nõ fortitudinis excu¬
biis. s m̃tis sopore securior ⁊ alciore

Expanded text:
asque doctrinas, aliud animum adtentisasque doctrinas, aliud animum adtentissimum in deum? nam unde ista, quae miramur, nisi inde procedunt? — Hic Licentius laetus exclamans: Prorsus, inquit, nihil uerius, nihil diuinius dici potuit. nam et maior ac miserabilior egestas nulla est quam egere sapientia et, qui sapientia noneget, nulla re omnino egere potest. Est ergo animi egestas, inquam, nihil aliud quam stultitia. haec est enim contraria sapientiae et ita contraria, ut mors uitae, ut beata uita miserae, hoc est sine aliquo medio. nam ut omnis 11011 beatus homo miser est omnisque homo non mortuus uiuit, sic omnem non stultum manifestum est esse sapientem. ex quo et illud iam licet uidere, non ex eo tantum Sergium Oratam fuisse miserum, quod timebat, ne fortunae illa munera amitteret, sed quia stultus erat. quo fit, ut miserior esset, si tam pendulis nutantimetuisset. esset enim non fortitudinis excubiis sed mentis sopore securior et altiore
Abbreviated transcription (Latin):
uides inqͣm licenti fortunatissimũ
istum hoĩem a bea uita ingenis boni¬
tate impeditũ. quo enĩ erat acutior
eo uidebat ea oia se posse amitte quo
metu frangebatur uiuo uulgare lac
asserabat infidum hõiem malo suo ee cor¬
datum. Hic cum ille ⁊ cet̾i arrisissent. illd
tñ inqͣm diligentius attendamus qr ⁊̃
si timuit iste nõ eguit. Unde enĩ qõ est
egere ent̃ est in nõ hñdo. nõ in timore a¬
mittendi que hẽs. Erat aut̃ iste miser
qr metuebat ꝙͣtus nõ egeret. nõ ergo
omnis qui miser est eget. Quod cum
approbauisset cum ceteris etiam ipsa
cuius sñia dependebam aliqͣnͣtum tñ
locuples erat ⁊ nicħ ut dicitis ampliꝰ
desidabat. tñ qr metuebat ne amitt̾et:
egebat sapĩa ergo ne hunc egentem di¬
ceremus si egeret argento ⁊ pecunia
cum egeret sapĩa nõ dicemus. nisi cũ
omnes mirando exclamassent merp̃o
etiam nõ medioceit̾ alacri atq leto qd̃

Expanded text:
Uides, inquam, Licenti, fortunatissimum Uides, inquam, Licenti, fortunatissimum istum hominem a beata uita ingenii bonitate inpeditum. quo enim erat acutior, eo uidebat illa omnia se posse amittere; quo metu frangebatur illudque uulgare satis adserebat infidum hominem malo suo esse cordatum. Hic cum et ille et ceteri adrisissent: Illud tamen, inquam, diligentius adtendamus, quia, etsi timuit iste, non eguit, unde quaestio est. egere est enim in non habendo, non in timore amittendi quae habeas. erat autem iste miser, quia metuebat, quamuis non egeret. non igitur omnis, qui miser est, eget. — Quod cum adprobauisset cum ceteris etiam ipsa, cuius sententiam defendebam, aliquantum tamen locuples erat et nihil, ut dicitis, amplius desiderabat, tamen, quia metuebat ne amitteret, egebat sapientia. ergone hunc egentem diceremus, si egeret argento et pecunia, cum egeret sapientia, non dicemus? — Uli cum omnes mirando exclamassent me ipso etiam non mediocriter alacri atque laeto, quod
Abbreviated transcription (Latin):
miser est egeat. nam huic siue conceden¬
de difficultatem illa res facit quod nũ¬
ti in magna fortuitaꝵ reꝵ copia consti¬
tuti sunt quib ita facilia sunt om̃ia
ut ad eoꝵ nuptũ p̾sto sit quicquid cũ¬
piditas possit difficilis quid̃ ista uta
est. s fingamus aliquem talem qͣlem
tullius fuisse dicit oratum. Qius enim
facile dicat oratũ egestate laborasse ho¬
minem ditissimũ amenissimũ delitio¬
susimũ. ci neq ad uoluntam quicq̃m
defuit neꝙ ad grãm neq ad bonam in
aptissime ad salutem corporis usus est
faciamus eum nõ desidasse amplius
concedam inquit licentius nicheum
plus desid̾asse quod in hoĩe nesciente
sapiente nescio quõ accipiam metuat
tñ erat enĩ uir ut dr̃ ingenis nõ mali
ne illa omnia sibi uł uno aduso impe¬
tu rapentur. nõ enĩ magnũ erat ĩtiũ¬
gere talia cuncta qntacũq eẽnt ese
sub casib constituta. tunc ego irridẽs

Expanded text:
miser est, egeat. nam huic sententiae concedenmiser est, egeat. nam huic sententiae concedendae difficultatem illa res facit, quod multis in magna fortuitarum rerum copia constitutis, quibus ita facilia sunt omnia, ut ad eorum nutum praesto sit quidquid cupiditas poscit, difficilis quidem ista uita est. sed fingamus aliquem tamen, qualem Tullius fuisse dicit Oratam. quis enim facile dicat Oratam egestate laborasse, hominem ditissimum amoenissimum deliciosis simun, cui neque ad uoluptatem quicquam defuit neque ad gratiam neque ad bonam intaptissime ad salutem corporis usus est faciamus eum non desiderasse amplius, concedam, inquit Licentius, nihil eum plus desiderasse, quod in homine non sapiente nescio quomodo accipiam, metuebat tamen — erat enim, ut dicitur, ingenii non mali — ne illa omnia sibi uel uno aduerso impetu raperentur. non enim magnum erat intellegere talia cuncta, quantacumque essent, esse sub casibus constituta. — Tum ego arridens:
Abbreviated transcription (Latin):
ũnõ desunt eis bene uti si ip̃anon
deluint. uerissima enĩ est ula setitia
nam tu quod uitare possis stultĩ admit¬
tere est. Uitabat ergo mortem ⁊ dolorem
qͣntũ p̃t ⁊ qͣntũ decet ne si minime uita¬
u̾it nõ ex eo miser sit qr hec accidunt. s
qr uitare cum posset. noluit quod mant¬
festũ stultitie signũ est. Erit ergo ista ñ
uitans nõ eaꝵ reꝵ ppessione. s stultitia.
miser. oi aut̃ nõ ualuit eiutare cum hẽc
sedulo ac decent̾ eg̾it. nõ eũ ista irruẽtia
miserũ facient. Ecent̃ ⁊ ila eiuso conitis
snĩa nõ minus uera est. qm̃ nõ pt̃ id fier
quod uelis: id uelis quod possis. quõ erit
miser cui nicħ accidit pt uoluntatemq
quod sibi uudet nõ posse ꝓuenire. nõ pt
uelle. Ht̃ ent̃ reꝵ certislimaꝵ uolunta¬
tem .i. tt quicquid agit nõ agat nisi ex
uirtutis quodam p̾scrito ⁊ diuina lege
sapĩe que ulło ab eo pacto euipi possũt
Iam nunc uidete utrũ etiam ois quii

Expanded text:
non desinit eis bene uti, si ipsa non desunt. uerissima est enim illa sententia: nam tu quod uitare possis, stultum admittere est. uitabit ergo mortem ac dolorem, quantum potest et quantum decet, ne, si minime uitauerit, non ex eo miser sit, quia haec accidunt, sed quia uitare cum posset, noluit, quod manifestum stultitiae signum est. erit ergo ista non uitans non earum rerum perpessione, sed stultitia miser. si autem non ualuerit euitare, cum id sedulo ac decenter egerit, non cum ista inruentia miserum fac-ient. etenim et illa eiusdem comici sententia non minus uera est: quoniam non potest id fieri, quod uis, id uelis, quod possis. quomodo erit miser, cui nihil accidit praeter uoluntatem, quia, quod sibi uidet non posse prouenire, non potest uelle? habet enim rerum certissimarum uoluntatem, id est ut quidquid agit non agat nisi ex uirtutis quodam praescripto et diuina lege sapientiae, quae nullo ab eo pacto eripi possunt. lam nunc uidete, utrum etiam omnis, qui
Abbreviated transcription (Latin):
Negabant aliqͣntũ dubitante nauigio
qui postea cet̾oꝵ uultib cessit. Si igit
iqͣm qui dm̃ querit id facit quod ds
uult ⁊ bene uiuit ⁊ sp̃m mmimundũ ñ
ht. qui aut̃ querit dm̃ nond̾ ht̃ dm̃
nõ igitur quis aut bene iuuit. aut qd¬
uuld d̃s facit. aut sp̃m immundũ nõ
ht̃ ꝯtinuo dm̃ hr̃e credendus est hic cũ
cetĩ cõcessionib suis deceptos se rid̾e̾nt.
postulauit m̃r cũ diu stupida fuisset
ut ei hoc ip̃m quod conclusionis ncc̃itas
intorte dix̾at explicando relaxarẽ atq
solu̾em quod cum fcm fuisset: s nemo
inquit pt ꝑuenire ad dm̃ nisi dm̃q̃sie¬
rit optune inqͣm. tñ qui adhuc q̃uit
nond̾ ad dm̃ ꝑuenit etiam si bene iuuit
nõ igitur quilquis bene uiuit dm̃ ht̃.
Qnchi inquit iudetur dñi neminem
nõ hr̃e. s eũ qui bene uiuunt hñt ꝓ
pitium . qui male: infestum. Malegͥ¬

Expanded text:
— Negabant aliquantum dubitante Nauigio, qui postea ceterorum uocibus cessit. — Si igitur, inquam, qui deum quaerit, id facit, quod deus uult, et bene uiuit et spiritum inmundum non habet, qui autem quaerit deum, nondum habet deum, non igituvult Deus facit, aut spiritum immundum non habet, continuo Deum habere credendus est. Hic cum se caeteri concessionibus suis deceptos riderent, postulavit mater, cum diu stupida fuisset, ut ei hoc ipsum quod conclusionis necessitate intorte dixeram, explicando relaxarem atque solverem. Quod cum factum esset: Sed nemo, inquit, potest peruenire ad deum, nisi deum quaesierit. — Optime, inquam; tamen qui adhuc quaerit, nondum ad deum peruenit et iam bene uiuit. non igitur quisquis bene uiuit, deum habet. — Mihi, inquit, uidetur deum nemo non habere, sed eum qui bene uiuunt, habent propitium, qui male, infestum. — Male
Abbreviated transcription (Latin):
nescio quõ dicamus ht̃ egestatem aucħi
bras. quod nicħ est aliud qͣm lucem nos
hre. Nõ enĩ tenebre qiͣ ueniumt ⁊ recedĩ
s carere lumine hoc ip̃m est iam tene¬
brosum ẽẽ ut carere ueste. hoc est nudĩ
ẽẽ. Rõ ens ueste accedente ueluti aliqui
res mobilis nuditas fugit. Sic ergod¬
cimus aliquem hr̃e egestatem qͣt dica¬
mus hr̃e nuditatem. Egestas enĩ u̾bi
est nõ hñdi. qͣmobrem ut quod uolo ex¬
monstratũ est. tam iuide qõnem quã
susceꝑamus utrũ soluta st. Dubitab¬
tur enĩ int̾ nos utrũ cum appellaren
miseriam nicħ aliud qͣm egestatem
noĩaremus. Dedimus aut̃ rõm rõne
stultitiam uocari egestatem. Sicut

Expanded text:
nescio quomodo dicamus: \'habet egestatem\' aut \'habet bras, quod nihil est aliud quam lumen non habere. non enim tenebrae quasi ueniunt aut recedunt, sed carere lumine, hoc ipsum est iam tenebrosum esse, ut carere ueste, hoc est esse nudum. non enim ueste accedente ueluti aliqua res mobilis nuditas fugit. sic ergo dicimus aliquem habere egestatem, quasi dicamus habere nuditatem. egestas enim uerbum est non habendi. quam ob rem, ut quod uolo exmonstratum est, uide iam quaestionem quam susceperamus, utrum soluta sit. dubitabatur enim inter nos, utrum, cum appellamus miseriam, nihil aliud quam egestatem nominaremus. dedimus autem rationem recte stultitiam uocari egestatem. sicut
Abbreviated transcription (Latin):
uł quid casida ⁊ irrõnabilis heresis
ducend̃ ⁊ decipiend̃ ꝑfiteatur. ut quida
tera catholica de diuina teneat ⁊ p̾dic
ne loqͣcitate uictorem se de ip̃a couatõn
recessisse iactauit ⁊ m̃titus est. quodmn
nõ facile a diuine legis ignaris eram¬
nari ⁊ duudicari posset a uen̾abili an¬
gustino seq̃nti tp̃re stilo illius totius.
conatõnis de singłis obiectis ⁊ responsio
fcã est recaꝑitulatio ⁊ qͣm nich̾ ile
tis referre potũit. nichilominus denõ¬
stratũ est additis supplem̃tis que ĩ tp̃s
coslatoĩs angusto inferri ⁊ scribi mi¬
me potũunt. Id enĩ egerat nequitia
minis nt sua nouissima ꝑsecutõe młe
longissima totũ quod remanserat a

Expanded text:
 quid callida et irrationabilis haeresis ad seducendum et decipiendum profiteatur, vel quid Ecclesia catholica de divina teneat et praedione loquacitate victorem se de ipsa collatione recessisse jactavit, et mentitus est; quae utique non facile a divinae legis ignaris examinari et dijudicari possent: a venerabili Augustino sequentis temporis stilo, et illius totius collationis de singulis objectis et responsis facta est recapitulatio, et quam nihil ille objectis referre potuerit, nihilominus demonstratum est, additis supplementis, quae in tempore collationis angusto cuncta inferri et scribi minime potuerunt. Id enim egerat nequitia hominis, ut sua novissima prosecutione multo longissima, totum quod remanserat diei
Abbreviated transcription (Latin):
miũ ⁊ mortuũ nicħ inueniri queat
luod aliqui eoꝵ paulo tardius intelle¬
sent: me id quod potui ũbis ad eoꝵ
ensum accõmodatis aꝑiente atq uer¬
lante. ergo inqͥm miserũ ẽẽ oẽm qui
geat dubitat nemo. neo nos t̾rent
quedam sapientũ corpori ncc̃a. sõ enĩ
aseget ip̃e animus in quo posita est
ita beata. ip̃e enĩ ꝑfc̃s est. nułs autẽ
pfetus aliquo eget ⁊ quod fũit corpi

Expanded text:
rtuum medium nihil inueniri queat. Quod cum aliqui eorum paulo tardius intellexissent me id quibus potui uerbis ad eorum sensum adcommodatis aperiente atque uersante: Ergo, inquam, miserum esse omnem, qui egeat, dubitat nemo nec nos terrent quaedam sapientium corpori necessaria. non eis eget ipse animus, in quo posita est beata uita. ipse enim perfectus est; nullus autem perfectus aliquo eget et, quod uidetur corpori
Abbreviated transcription (Latin):
nitatir młtis etiam illud accumulastis
mun̾ib. nam tm̃ m nrͣm sermonem cõ¬
tulistis ut me negare nõ poslum abmin¬
tatis meis ẽẽ satiatũ. hic oĩb gaudenub
⁊ laudantib dm̃ qͣm uellem inquit tͣn¬
tius hoc modo dotidie pascẽs. modus mõ

Expanded text:
itati, multis etiam me cumulastis muneribus. Nam tantum in nostrum sermonem coulistis, ut me negare non possim, ab invitatis meis esse satiatum. Hic omnibus gaudentibus et laudantibus Deum: Quam vellem, inquit Trygetius, hoc modo nos quotidie pasceres. Modus, inquam,
Abbreviated transcription (Latin):
elibentissime hr̃e dixcissent lurrerillimꝰ
s̃ertius añ dies disputatõis nr̃e matutinas
nibes que nos cogebant in balneas dissi¬
paiit tp̃s ꝙ ꝓm̾idianũ candissimũ ꝙi¬
ita sermo ꝓtractus est omnia pene mꝙͣ
que int̾roganti mͥ concedi a uob uolui
sẽoas teneo qͣre hodierno die quo possu¬
mus tandem hoc nr̃m ꝯuinitĩ aliquo
int̾uallo dieꝵ distingue. aut nich. aut
nõ młtũ erit oꝑinor quod mͥ uos respõ¬
miseriam qͣm egestatem. ꝯuenit q int̾
nos os qui egeant miseros eẽ. s utrũ os
at̃ ita se hr̃e si rõ demonstrau̾it pfc̃ĩs
cigo bs̃ est qui egestate caret si quam
dns egestatem eamd̃ miseriam ẽe cõsti¬
nt. Quid enĩ ait trigetius nõ p̃t ex co¬

Expanded text:
libentissime habere dixissent, surreximus. libentissime habere dixissent, surreximus. Tertius autem dies disputationis nostrae matutinus nubes, quae nos cogebant in balneas, dissipauit tempusque pomeridianum candidissimum ita sermo peractus est: Omnia paene, inquam, quae interroganti mihi concedi a uobis uolui, habeo ac teneo; quare hodierno die, quo possumus tandem hoc nostrum conuiuium aliquo interuallo dierum distinguere, aut nihil aut non multum erit, ut opinor, quod mihi uos responmiseriam quam egestatem conuenitque inter nos, qui egeant miseros esse. sed utrum omnes autem ita se habere si ratio demonstrauerit, perfectissiatus est; ergo beatus est, qui egestate caret, si quam dicimus egestatem eandem miseriam esse constiterit. Quid enim ? ait Trygetius, non pot
Abbreviated transcription (Latin):
nõ credebanius achademicoꝵ tenebras
de me penas exigens qi prudens mess¬
do dr̃ aduisari cui nõ sit ꝓpitius: s a
est utrũ hr̃e dm̃. ian nõ ẽẽ sine deo. q̃n¬
tum possum inquit intlłige: ista est¬
mea sententia. qui bene iiuit ht̃ dm̃¬
concessi sunt. Nõ ergo inqͣm fauet deus
q̃renti sese homini. Respond̾unt fauen
git rõ inquit. nõ possum negare. Ise
igitur inqͣm distributio erit ut om̃o
s nõ dmusit beatus. Iam u̾o quisquis
uitus ac pocĩs a deo se alienat. nõ mbs
placuisset õĩb: bene ht inqͣm. S ad lic
ulud uereor ne uos moueat quod iam
dños diuites appellamus oĩm uirtutũ
possessores panpos nõtabimus. S ilus
uidete utrũ quõ uerũ est ꝙ oĩs eg̃
miser sit ita sit uerũ ꝙ oĩs miser a¬
at ita enĩerio uera nicħ eẽ aliuor
seutam qͣm egestatem. quod me nu
cum diceretur laudare sensistis. Ho
aut̃ hodie longũ est ut q̃ minus pp̃
qͣre peto ne fastidio uob̾ sit ad istams

Expanded text:
nde credebamus Academicorum tenebras de me poenas exigere, quasi prudens medeum aduersari, cui non sit propitius, sed esse est, utrum habere deum an non esse sine deo? — Quantum possum, inquit, intellegere, ista est sententia mea: qui bene uiuit, confessi sunt. — Non ergo, inquam, fauet deus quaerenti sese homini? — Responderunt fauere. — git ratio, inquit, non possum negare. Ista igitur, inquam, distributio erit, ut omnis sed nondum sit beatus, iam uero quisquis uitiis atque peccatis a deo se alienat, non modoplacuit omnibus: Bene habet, inquam, sed adhuc illud uereor, ne uos moueat quod iam diorumdominos diuites appellamus, omnium uirtutum poss\'essores pauperes nominabimus? sed illud uidete, utrum, quomodo uerum est, quod omnis egens miser sit, ita sit uerum, quod omnis miser egeat. ita enim erit uerum nihil esse aliud miseriam quam egestatem, quod me nunc, cum diceretur, laudare sensistis. hoc autem hodie longum, ut quaeramus; quare peto, ne fastidio uobis sit ad istam
Abbreviated transcription (Latin):
uirtutem tuam ꝑ humanitatem. ꝑ
aĩaꝵ inc̾ se uinculũ atq ꝯm̃ciũ ut dex¬
t̾am porrigas hoc aut̃ est ut me ames
⁊a me uicissim te amari credas. carũq
hẽri. Quod si impetrau̾o: ad ip̃am beatã
uitam cui te iam heri p̃sumo. paruo
conatu facislime accedam. Quidã agã
Quo ue modo ad istũ portũ ncc̃ios meo
congregem ut cognoscas ⁊̃ ex eo animũ
meu. ⁊eq enĩ alia signa inuenio quib
me ostendam plenius int̾łłigas dispti¬
tatõnũ meaꝵ quod m uidetur religiosi
euasisse atq tuo tytulo dignius ad te
scribend̃ putaui ⁊ tp̃o tuo noĩe dedicand
aptissime sane nam de beata nita que¬
suumus nit̾ nos. nicħ q aliud uideo ꝙͣ
donum dei quod magis uocand̾ sit. Elo¬
fortune uere sblimitatem młtominꝰ
Apud te enĩ ꝙͣuis sit magna: scda est
pam quib dñatur: eosoꝰ ip̃os scdõs facit
tam tenue prandiũ ut ab eo nicħimpe¬

Expanded text:
per uirtutem tuam, per humanitatem, per per uirtutem tuam, per humanitatem, per animarum inter se uinculum atque conmercium, ut dexteram porrigas, hoc autem est, ut me ames et a me uicissim te amari credas carumque haberi. quod si inpetrauero, ad ipsam beatam uitam, cui te iam haerere praesumo, paruo conatu facillime accedam. quid autem agam quoue modo ad istum portum necessarios meos congregem ut cognoscas et ex eo animum meum — neque enim alia signa inuenio, quibus me ostendam — plenius intellegas, disputationum mearum quod mihi uidetur religiosius euasisse atque tuo titulo dignius, ad te scribendum putaui et ipso tuo nomine dedicandum. aptissime sane; nam de beata uita quaesiuimus inter nos nihilque aliud uideo, quod magis dei donum uocandum sit. elofortunae vero sublimitatem multo minus; apud te enim vere, quamvis sit magna, secunda est; nam quibus dominatur, eosdem ipsos secundos facit. tam tenue prandium, ut ab eo ni
Abbreviated transcription (Latin):
cuit totis uelis oĩb remis i illu sinit
rapem. ibi ꝙ conquiescem. lectio aut̃ pd¬
litim paucissimis libris cuius te eẽstu¬
diosissimũ accepi. collataq cũ eis qͣnͣtũ
potui illoꝵ etiam auctoritate qui diui¬
na myst̾ia tradid̾unt sic exarsi. ut õs
ergo restabat aliud nisi ut immorãti
m suꝑflius. tempestas que putatur
adu̾sa succurret. Ideoq tantus me ar¬
ripuit pectoris dolor. ut illius ꝓfessio¬
ns dolor onus sustin̾e nõ ualens que
mͥ uelificabam fortasse ad sirenas abi¬
cerem oĩa ⁊ optate tͣnͣquillitati uł qͣssa¬
tam nauim fessam ꝙ ꝑduo̾em. Ergoni¬
des in qua ꝓpħia qͣi in portu nauigem
Q ⁊ ip̃e late patet eius magnitudo ꝙͣ¬
us iam minus piculosam. nõ tũ penit
excludat errorem. sam cui ꝑti t̾re que
ꝑfecto beata uita est me admoueã acq
contingam: prsus ignoro. Niud enĩ so¬
lidum tenui. cui adhuc de anima qõ
nutat ⁊ fluctuat. Quare ce obsecro ꝑ

Expanded text:
cuit, totis uelis, omnibus remis in illum sinum cuit, totis uelis, omnibus remis in illum sinum raperem ibique conquiescerem. lectis autem Plotini paucissimis libris, cuius te esse studiosissimum accepi, conlataque cum eis, quantum potui, etiam illorum auctoritate, qui diuina mysteria tradiderunt, sic exarsi, ut omnes oueret. quid ergo restabat aliud, nisi ut inmoranti mihi superfluis tempestas, quae putatur aduersa, succurreret? itaque tantum me arripuit pectoris dolor, ut illius professionis onus sustinere non ualens, qua mihi uelificabam fortasse ad Sirenas, abicerem omnia et optatae tranquillitati uel quassatam nauem fessamque perducerem. Ergo uides, in qua philosophia quasi in portu nauigem. sed etiam ipse late patet; eius magnitudo quamuis iam minus periculosum non tamen penitus excludit errorem. nam cui parti terrae, quae profecto una beata est, me admoueam eamque contingam, prorsus ignoro. quid enim solidum tenui, cui adhuc de anima quaestio nutat et fluctuat? quare obsecro te
Abbreviated transcription (Latin):
runt quib ꝯfundetur cursus meus.
⁊diu fateor quib in errorem duccdur
labentia in occeanũ astra suspext sam
⁊ suꝑstitio quedam pu̾clis me ab ipa m¬
quisitõe t̾rebat ⁊ ubi fc̃s erectior illam
caliginem disptli mͥ q ꝑsuasi docc̃tib
potius qͣm iubentib ẽẽ credend̾ incidi ĩ
hoĩes quib lux ista que ocłis cernitur
int̾ sũma atq diuina colenda iidebat᷑
Nõ assentiebat. s pritabam eos magnũ
cẽn dando aꝑturi. At ubi discussis eisi
euasi maximo traiecto isto marigus
nacula mea diu repugnantia oĩb
uentis in mediũ achademici tenunt
deinde ueni in has t̾ras. Hic septento¬
nem cui me crede̾m didici. ammaduti
enĩ ⁊ sepe in sacerdotis mei uita ĩ alñ
in sermonib enus cũ de deo cogitaretitr
nicħ oĩo corporis ẽẽ cogitand. neq cũ de
anima. nam id est unũ in reb primũ
decinebat ut cũ hoc eẽm consecutus tũ
demũ me quod paucissimis felicib li¬

Expanded text:
runt, quibus confunderetur cursus meus, runt, quibus confunderetur cursus meus, et diu, fateor, quibus in errorem ducerer, labentia in Oceanum astra suspexi. nam et superstitio quaedam puerilis me ab ipsa inquisitione terrebat et, ubi factus erectior illam caliginem dispuli mihique persuasi docentibus potius quam iubentibus esse cedendum, incidi in homines, quibus lux ista, quae oculis cernitur, inter summe diuina colenda uideretur. non adsentiebar sed putabam eos magnum iquando aperturi. at ubi discussos eos euasi maxime traiecto isto mari, diu gubernacula mea repugnantia omnibus uentis in mediis fluctibus Academici tenuerunt. deinde ueni in has terras; hic septentrionem cui me crederem didici. animaduerti enim et saepe in sacerdotis nostri et aliquando in sermonibus tuis, cum de deo cogitaretur, nihil omnino corporis esse cogitandum, neque cum de anima; nam id est unum in rebus proximdetinebar, ut, cum haec essem consecutus, tum demum me, quod paucis felicissimis li
Abbreviated transcription (Latin):
unde cetos despice libeat. Hii tũ admo¬
nent sepe aduenientes: ne aut occultis
subt scopulis decipiantur: aut ad se as¬
cende facile putent ⁊ qm ime ꝑiculoi¬
ngrediantur pp̃ illius t̾re incinitatẽ
beniuolentissime docent. Ita cum eis
inuident uanissimam głam: locum
securitatis ostendunt. Nam quĩ añ¬
flatos sibi ꝑ suꝑambulantes succre¬
pante fragͥlui solo deigat ac sorbeat.
eisq in tenebras reuolutis eripiat
luculentam comũ quam pene iam
iud̾ant. Que cum ita sint: accipe mi
theodore. namq ad id quod desideto te
tinũ intueor. te ꝙ aptissimũ semper
admiror. acciꝑe inq̃ui ⁊ quod illoꝵ triã
genus hom̃i in dederit ⁊ quo locomͥ eẽ
certus expoctem. ogo ab usq undeinces¬
mo anno etatis meȩ postqͣm in scola re¬
thoris librũ illũ ciconis qui ortensius
uocatur accepi: tanto amore phie suc¬
census sum ut statim ad eam me fre
meditarer. S neq m hee nebule defue¬

Expanded text:
unde ceteros despicere libeat. hi tamen admounde ceteros despicere libeat. hi tamen admonent saepe uenientes, ne aut occultis subter scopulis decipiantur aut ad se ascendere facile putent, et qua sine periculo ingrediantur propter illius terrae uicinitatem, beniuolentissime docent. ita cum eis inuident uanissimam gloriam, locum securitatis ostendunt. nam quem flatos sibi superambulantes subcrepante fragili solo demergat ac sorbeat eisque in tenebras reuolutis eripiat luculentam domum, quam paene iam uiderant? Quae cum ita sint, accipe, mi Theodore — namque ad id, quod desidero, te unum intueor teque aptissimum semper: admiror — accipe, inquam, et quod illorum trium genus hominum me tibi dederit et quo loco mihi esse ctem. ego ab usque undeuicensimo anno aetatis meae, postquam in schola rhetoris librum illum Ciceronis, qui Hortensius uocatur, accepi, tanto amore philosophiae succensus sum, ut statim ad eam me ferre meditarer. sed neque mihi nebulae defue
Abbreviated transcription (Latin):
cunt ⁊sue dulcissime patrie q̃muie
mp̃is fluctib recordantur: ⁊ aut ra¬
tocursu in ulło falsi ⁊ nich morati
emi repetunt: aut płmq uł int̾ nu¬
nladeuantes. ul mergentia ꝯtuen¬
d sydera. uł nullis illecebris capti
ne nauigatõis ip̃ra differentes er¬
nt diutius. sepe etiam ꝑiclitantur.
los item sepe nõ nulla in flutris for¬
aus calamitas. qiͣ conatib eoꝵ adn̾
sumpestas in optatissimam uitam
metam ꝙ compellit. Hiis aut̃ oĩb
iin quocũq modo ad beate in te religio¬
em feruntur. unus imanissimus
nons añ ip̃m portum consticutus
uetiam maguas nigredientibus
guit angustias uehem̃tissime for¬
uandus. cautissimeq uitandus ẽ.
im ita fulget ita m̃tiente illa luce
stitus ut nõ solũ ꝑuenientibue
md̾ ꝙ ingressis in colend̾ se offãt.
aoruoluntati ꝓ ip̃a beata t̾ra satus¬
faturũ polliceatur. s płmq de ip̃õ
prtu ad sese hoĩes inuitat. cos q nõ¬
lio ni detinet ipa altatuoiecelcato

Expanded text:
lcissimae patriae quamuis in ipsis fluctibus recordantur et aut recto cursu in nullo falsi et nihil morati eam repetunt aut plerumque uel inter nubila deuiantes uel mergentia contuentes sidera uel nonnullis inlecebris capti bonae nauigationis tempora differentes errant diutius, saepe etiam periclitantur. quos item saepe nonnulla in fluxis fortunis calamitas, quasi conatibus eorum aduersa tempestas, in optatissimam uitam quietamque compellit. His autem omnibus, qui quocumque modo ad beatae uitae regionem feruntur, unus inmanissimus mons ante ipsum portum constitutus, quo etiam magnas ingredientibus gignit angustias, uehementissime formidandus cautissimeque uitandus est. nam ita fulget, ita mentiente illa luce uestitur, ut non solum peruenientibus nondumque ingressis incolendum se offerat et eorum uoluntati pro ipsa beata terra satisfacturum polliceatur sed plerumque de ipso portu ad sese homines inuitet, eosque nonnumquam detinet ipsa altitudine delectatos,
Abbreviated transcription (Latin):
ego. Quid inqͣm: Huis oĩb abundans
reb atꝙ cutũ fluens si cupiendi modũ
sibi statuat. eis ꝙ contentus decenter
iocunde q ꝑfruatur. nõne tibi indet̾
beatus. Ron ergo inquit reb illis. sed
anuni sui modatõe b̃s est. O ꝑtime inqͣm
Nec huic int̾rogatõni aliud. nec abs te
aliud debuit respond̾i. Ergo nlło modo
la seuiente fortuna eripi pt. Hoc ĩqͥt
trigetius iam dudum consensimus
ut int̾rogatiẽ nõ egeat. dm̃ igitur i

Expanded text:
ego: Quid, inquam, his omnibus abundans ego: Quid, inquam, his omnibus abundans rebus atque circumfluens, si cupiendi modum sibi statuat, eisque contentus decenter jucundeque perfruatur; nonne tibi videtur beatus? Non ergo, inquit, illis rebus, sed animi sui moderatione beatus est. Optime, inquam, nec huic interrogationi aliud, nec abs te aliud debuit responderi. Ergo nullo modo la saeviente fortuna eripi potest. Hoc, inquit, Trygetius, jamdudum consensimus. ut interrogatione non egeat; caeteri
Abbreviated transcription (Latin):
dixͥunt. quid ilud inqͣm ꝯceditis oẽm
qui beatus nõ ut miserũ ẽẽ nõ dubita¬
uunt. omnis igitur inqͣm qui quod
uult nõ ht̃ miser est placut omnib
Aid ergo stoni omo aꝑare debet uit bosit
inqͣme Forte enĩ eciam hoe isto nro ꝯunuo
sb̾ministrabitur. ne licentu auiditas ne¬
inqͣm semꝑ manens nec ex fortuna pen¬
dulũ. nec tlus sbiectiui casib ẽẽ debet.i
nam quicquid mortale ⁊ caducũ est: nõ
pt a nob̾ qñ uolumus hr̃i S trigetius.¬
Sunt inquit mlti fortimati qui eas ip¬
sas res fragiles casib q sb̃iectas tñ iocũ¬
das ꝓ hac nita cũmulantur. largeq pos¬
sideant. nec quicqͣm illis eoꝵ que uolũt
desit sui ego. qui timet inqͣm uidetur¬
illa fortutta. Nõ igitur hec qui amat et
possidet pt̃ ullo modo bs̃ ẽẽ nicħ repug¬
nauit. Hoc in loco aut̃ mr etiam si se¬
curus est inquit ea se oĩa nõ ẽẽ amissu¬
rum cum talib satiari nõ pot̾it ergo
⁊ eo miser quo semꝑ est indigens. Cut

Expanded text:
11. Quid illud, inquam, conceditis, omnem qui beatus non est, miserum esse? Non dubitaverunt. Omnis igitur, inquam, qui quod vult non habet, miser est. Placuit omnibus. Quid ergo sibi homo comparare debet, ut beatus sit, inquam? Forte enim etiam hoc isti nostro convivio subministrabitur, ne Licentii aviditas neinquam, semper manens, nec ex fortuna pendulum, nec ullis subjectum casibus esse debet. Nam quidquid mortale et caducum est, non potest a nobis quSunt, inquit, multi fortunati, qui eas ipsas res fragiles casibusque subjectas, tamen jucundas pro hac vita cumulate largeque possideant, nec quidquam illis eorum quae volunt desit. Cui ego: Qui timet, inquam, videturilla fortuita. Non igitur haec qui amat et possidet, potest ullo modo beatus esse. Nihil repugnavit. Hoc loco autem mater: Etiamsi securus sit, inquit, ea se omnia non esse amissurum, tamen talibus satiari non poterit. Ergo et eo miser, quo semper est indigus. Cui
Abbreviated transcription (Latin):
de quo quero quis uobuideatur hic li¬
centius. dm̃ ht̃ qui bene uiuit trigetiꝰ
din ht̃ inquit qui facit que d̾s urlt
fieri In cuius snĩa lartidianus con¬
cessit. puer aut̃ ille minimus oĩm is
ranigius tacebat quem cũ introgas¬
sem quid sentiret: illuo ultimũ sibi
placere respondit. nec rusticũ ꝑcunc¬
tari iusum est negligend̾̃ q̃nam ẽẽt
impeditus sileret trigetio consensit timn¬
ego teneo inqͣm oĩm placita de re magna
pimus serenissime ac sincissime iue
nus qͣm ab illa ip̃a fame metuend est
melius nos hec qo cras esurientes siui¬
detur accipiet. Illud mͦ libent̾ ligurria¬
tis uolo quod subito mͥ ministratori
ur̃o in m̃tem suggestũ est inferendũ
⁊ est isi fallor qͣlia solent ultima appo¬
ni qͣi scolastico melle confectũ atq con-¬
ditum. quo audito sese õs qͣi in elatum
tatis nisi cum achademicis totũ quoo
luscepamus confectũ ẽẽ negotiũ qu
accepto noĩe tres illi quib res nocate

Expanded text:
De quo quaero quid vobis videatur. Hic Licentius: Deum habet, qui bene vivit. Trygetius: Deum habet, inquit, qui facit quae Deus vult fieri. In cujus sententiam Lastidianus concessit. Puer autem ille minimus omnium: Navigius tacebat. Quem cum interrogassem quid sentiret, illud ultimum sibi placere respondit. Nec Rusticum percontari visum est negligendum, quaenam esset peditus silere; Trego: Teneo, inquam, omnium placita de re magna pimus, serenissime ac sincerissime ininus quam ab illa ipsa fame metuendum est — melius nos haec quaestio cras esurientes, si uidetur, accipiet. illud modo libenter ligurriatis uolo, quod subito mihi ministratori uestro in mentem suggestum est inferendum, et est, ni fallor — qualia solent ultima adponi — quasi scholastico melle confectum atque conditum. — Quo. audito sese omnes quasi in elatum quam, putatis nisi cum Academicis totum, quod susceperamus, confectum esse negotium? — Quo accepto nomine tres illi, quibus res nota erat,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓcuidubio uba tibi desuut nt nq̃ sicut
tullius te m pͣnderes panderes cuiusde
hac sña u̾ba ista sunt. nam inbortensio
qm̃ de laude ac defensione phie librum
qui utuant ut ip̃i uelint falsũ id quis
uelle enĩ quod nõ deceat. ⁊dem ip̃m nũ¬
serrimũ. nec tam miserũ est nõ adiis¬
ci quod uelis qͣm adipisci uelie qͥ adꝯ n¬
decoat oporteat plus enĩ male puitis̃
uoluntatis affert: qͣm fortuna cuqͣm
boni In quib ubis illa sic extłamabnt
ut obliti ponitus sexus euis maguũ
aliquem uirũ conside nobcũ credemus.
quo illa ⁊ qͣm diuino fonte manarent
Et licentius. S dicens in quittbrest
ut beatus sit quisq. quid uelie desat
⁊quaꝵ rez eum oporteat hr̃e desidrãt
Inuita me inqͣm natau tuõ qaͣ ddtña¬
beris ⁊ qui quio appo sĩtis libent signã
qua conditõe apudme ut epulens m̃e¬
cum peto: nec flagites quod fores re
nõ est patum. Quem cũ modeste acͣu̾e¬
cunde ꝯmonitõis sue penitet. ergb ils¬

Expanded text:
cul dubio uerba defuerunt, ut non sicut Tullius te modo panderes, cuius de hac sententia uerba ista sunt. nam in Hortensio. quem de laude ac defensione philosophiae librum qui uiuant ut ipsi uelint. falsum id quidem; uelle enim quod non deceat, id est ipsum miserrimum. nec tam miserum est non adipisci quod uelis, quam adipisci uelle quod non oporteat. plus enim mali prauitas uoluntatis adfert quam fortuna c u iquam boni. — In quibus uerbis illa sic exclamabat, ut obliti penitus sexus eius magnum aliquem uirum considere nobiscum crederemus quo illa et quam diuino fonte manarent. — Et Licentius: Sed dicendum, inquit, tibi est, ut beatus sit quisque, quid uelle debeat et quarum rerum eum oporteat habere desiderium. — Inuita me, inquam, natali tuo, quando dignaberis; quidquid apposueris libenter sumam. qua conditione hodie apud me ut epuleris, peto nec flagites, quod fortasse non est paratum. — Quem cum modestae ac uerecundae commonitionis suaepaeniteret: Ergo il
Abbreviated transcription (Latin):
frat̾ meus. trigetius. ⁊ licentins s
discipłi mei. nec latidianũ ⁊ rusticũ oor¬
Erat etiam nob̾cũ etate minimu
meus. Quib attentis: sic cepi. Mãm
uob̾ uidecur exanima ⁊ corpore nos ẽ
cõpositos: cũ õs cõsensissent: nauigno
se ignorare respondit. Cui ego ⁊ie
oĩo scis inqͣm: An int̾ aliqua que i¬
dubitaretꝰ scis ne inqͣm salcu t
uere: Scio inquit scis ergo te hete
uitam siquid̃ mu̾e nemo nisi it
te constare ex corpore ⁊ uita. scioñ
Ergo ista duo inqͣm ẽẽ nõ dubitoꝵ
corpus ⁊ aĩam. s incertus es uti
aliud quod ad implend̃ ac ꝑficien
tur pp̃ uitam ⁊ uita nõ nisi ad aam
Assentiebatur pt̾ trigetiũ. Aioen
Dur eno pp̃ edacitatem meam creui
Nodum inqͣm suũ a natira astitu¬

Expanded text:
frater meus, Trygetius et Licentius ciues et discipuli mei; nec Lartidianum et Rusticum conm putaui. erat etiam nobiscum aetate minimusmeus. quibus adtentis sic coepi. Manifestum uobis uidetur ex anima et corpore nos esse compositos? — Cum omnes consentirent. Nauigius se ignorare respondit. — Cui ego: Nihilne omnino scis, inquam, an inter aliqua, quae ignodubitaret: Scisne, inquam, saltem te uiuere? — Scio, inquit. — Scis ergo habere te uitam, si quidem uiuere nemo nisi uita te constare ex corpore et uita. — ScioErgo duo ista, inquam, esse non dubitas, corpus et animam, sed incertus es, utrum sit aliud, quod ad conplendum ac perficiendum eretur propter uitam et uita non nisi ad animam —Adsentiebanturapraeter Trygetium. ait enim: Cur ego non pro edacitate mea creui? — Modum, inquam, su
Abbreviated transcription (Latin):
animis etiam exhibere debere. Quod aut̃
hoc sit pnoium si esuritis ꝑferam. Sam
si uos muitos ⁊ fastidientes ale conabor.
frustra oꝑam insinuam magis ꝙ uota
facienda sant ut tales epulas potiis ẽb
illas corporis desid̾etis. quod eueniet ł
sani animi nr̃t fu̾int Egri enĩ sicut m
morbis ip̃ius corporis iidemus: cibos
suos recusant ⁊ respuunt õs se mltu
ip̃o ꝯsentiente uoce quicquid pparassem
ego pursus exordiens bentos nos E uo
Ci ego arridens atꝙ gestions ñam en

Expanded text:
animis etiam exhibere debere. quod autem hoc sit prandium, si esuritis, proferam. nam si uos inuitos et fastidientes alere conabor. frustra operam insumam magisque uota facienda sunt. ut tales epulas potius quam illas corporis desideretis. quod eueniet. si sani animi uestri fuerint; aegri enim, sicut in morbis ipsius corporis uidemus, cibos suos recusant et respuunt. — Omnes se uultu ipso et consentiente uoce quidquid praeparassem  Atque ego rursus exordiens: Beatos nos esse uo-\'Cui ego arridens atque gestiens: Ipsam, in
Abbreviated transcription (Latin):
ltas m̃se nr̃e ⁊ ouscrepantia. ariisi ma¬
l arie illa librime quod ninus hẽbant
qi de luo cellario ꝓmendũ imꝑans. iam
miai ⁊ quido sibi uelint cui breuit cũ exo¬
suissem apteq ita ut nuł̃s altoꝵ ignarus
quo noĩe apud nos uulgo uocantur quos
ꝯmitialis morbus subutit. ⁊ sil sucrexit
ut abiret. atq hinc os leti acridentes int̾¬
postto fine discessimus. Nost tridie aut̃
cum item post pͣndium s aliq̃nto qͣm pͥ¬
die serius itidem ibid̃ q consedissemus
tatis ferculoꝵ secuitate. quod nõ tam
mature aggrediend uisum est ꝙ cito
uos ꝑesuros putatis. Nõ enĩ multũ irli¬
quiaꝵ credend erat remansisse ubi die
tp̃o atq sossempnitate tam exignum
reꝑtum erat. fortasse rõne. s quid uob̾
pparatum sit: ego quoq uob̾cũ nescio
Alius enĩ est qui oĩb cum omnes tamẽ
maxime tales epulas pparare ñ cessat
s nos ab edendo uł imbecullitate uł satu¬

Expanded text:
alitas mensae nostrae et discrepantia. adrisi maalitas mensae nostrae et discrepantia. adrisi matri. atque illa liberrime, quod minus habebant, quasi de suo cellario promendum imperans: Iam mici et quid sibi uelint. — Cui breuiter cum exposuissem aperteque ita, ut nemo illorum ignarus quo nomine uulgo apud nos uocantur, quos comitialis morbus subuertit — et simul surrexit, ut abiret. atque hic omnes laeti ac ridentes interposito fine discessimus. Postridie autem, cum item post prandium sed aliquanto quam pridie serius idem ibidemque consedissemus:tatis ferculorum securitate, quod non tam mature adgrediendum uisum est, quod cito uos peresuros putastis. non multum enim reliquiarum credendum erat remansisse, ubi die ipso atque sollemnitate exiguum repertum erat. fortasse recte. sed quid uobis praeparatum sit, ego quoque uobiscum nescio. alius est enim, qui omnibus cum omnes tum maxime tales epulas praebere non cessat, sed nos ab edendo uel inbecillitate uel satu
Abbreviated transcription (Latin):
uellet nõ hr̃et. aut illos nolle inuenire iu
sud quod metius gustare confectũ est
qua inundante hoc nescio quid breue aut
sus alipium. nam nõ mediocrit̾ ꝑua ista
ce fortia ⁊ utilia satis sibi ẽẽ de suo corpe
igum̃tatur. tu aut̃ qui elegisti de absen¬
artidens. quod cum iuberem ut scribere¬
tur: nõ dixi inquit exclamans. quoditẽ
mebam. s cum hiis eum tocantes qi ad
redend̾ ꝑticulam suam ꝓuocarenus
aĩaduti cet̾os rei totius ignaros. s scire
cpientes quid int̾ nos solos tam iocunde
ggetur sine risu nos intui. qui mͥ ꝓrsus
sisdo nisi sunt. quod płmq solet fieri hiis
qui dum epulantur int̾ auidissimos rn¬
proisimos ꝙ ꝯuuras a rapiendo uł gra¬
iuntate se abstinent uł pudore t̾rentur
qr ego inuitau̾am ⁊ magni cuiusdam
us ꝑsonam. atq ut totũ explicem ueri
uo etiam i illes epulis muitatorem
stm̾e dociusti: ꝯmonuit me illa meq̾¬

Expanded text:
uellet, non haberet, aut illos nolle inuenire ueruellet, non haberet, aut illos nolle inuenire uerillud quod metuis gustare confectum est.qua inundante hoc nescio quid breue aut sus Alypium; nam non mediocriter parua ista esse fortia et utilia satis sibi ipse de tuo corpore argumentatur. tu autem, qui elegisti de absenarridens. quod cum iuberem ut scriberetur: Non dixi, inquit exclamans. quod item tenebam. Sed cum his uerbis eum iocantes quasi ad uescendam particulam suam prouocamus, animaduerti ceteros rei totius ignaros et scire cupientes, quid inter nos solos tam iucunde ageretur, sine risu nos intueri. qui mihi prorsus similes uisi sunt — quod plerumque solet- his, qui cum epulantur inter auidissimos rapacissimosque conuiuas, a rapiendo uel grauitate sese abstinent uel pudore terrentur. et quia ego inuitaueram et magni cuiusdam hominis personam atque, ut totum explicem, ueri hominis etiam in illis l\'pulis inuitatorem sustinere docuisti, commouit me illa inaequ