comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
currenciũ nisi uͥ uisũ est gradus sistitur sed nncitato corꝑis pondere
serpit ac longius ꝙͣ uoluit effertur sic ista dicendi celeritas nec in
sua potestate est nec satis decora pħia que ponere debet uerba nõ¬
in Sed salua dignitate moꝵ ꝙͣ uiolenta ista et ininia uis exuit. Ha¬
beat uires magnas moderatas tarẽ ꝑhẽms sit unda non torrens
uix oratori ꝑnuiserim talem dicendi uelocitatem irreuocabilem at sũ
iege uadentẽ Quemadmodũ enĩ iudex subsequi poterit aliqñ etiam
ĩꝑitus et rudis tamẽ ꝙͦ cũ illũ aut ostentacio abstulerit aut effcũs
impetus sui tantũ festiet atq iugerat quantũ aures pati possunt
fiecte ergo facies si nõ iuderis istos qui quantũ dicant nõ quẽadmno¬
dũ querũt/ et ip̃e malueris ncc̃e est .l.p. niuiciũ dicere Qui itaq cũ
quereretur qũo .p. uiuicius diceret asellius ait tractim Nam geminus

Expanded text:
currentium non ubi visum est, gradus sistitur, sed inritato corporis pondere currentium non ubi visum est, gradus sistitur, sed inritato corporis pondere se rapit ac longius quam voluit effertur; sic ista dicendi celeritas nec in sua potestate est nec satis decora philosophiae, quae poni ? Sed salva dignitate morum, quam violenta ista et nimia vis exuit. Habeat vires magnas, moderatas tamen; perennis sit unda, non torrens. Vix oratori permiserim talem dicendi velocitatem inrevocabilem ac sine lege vadentem. Quemadmodum enim iudex subsequi poterit aliquando etiam inperitus et rudis ? Tum quoque, cum illum aut ostentatio abstulerit aut affectus inpotens sui, tantum festinet atque ingerat, quantum aures pati possunt. Recte ergo facies, si non videris istos, qui quantum dicant, non quemadmodum quaerunt, et ipse malueris, si necesse est, ut P. Vinicius dicere, qui titubat. Cum quaereretur, quomodo P. Vinicius diceret, Asellius ait: "Tractim." Nam Geminus
Abbreviated transcription (Latin):
et inconsultas aures impetu raꝑe Tractandũ se nõ p̃bet auferatur
Qũo a̾ regere potes que regi nou potest Quid ꝙ hec or̃o que sanã¬
dis mentibus adhibetur descendere in nos debet Remedia non pro-¬
sũt nisi ĩmorentur Multũ p̃terea habet iuanitatis et uani plus sonat
ꝙͣ ualet. leuienda sunt que me exterrent Compescenda que irritãt
discucienda que fallũt Iuhibenda est luxuria corripienda auari-¬
cia Qaud hoꝵ raptim potest fieri Qiuis medicus egros in tnͣsitu cu-¬
rat Qiud ꝙ ue uoluptatẽ quidẽ ullam habet ^ uerboꝵ sine dilectu ru-¬
enciũ strepitus Sed ut płisq que fieri posse nõ crederes cognouisse
satis est ita istos qui uerba exercuerũt habũde est semel audisse.
Quid enĩ quis discere ꝙͣ iuntari uelit quid de eoꝵ aĩo iudicet quorũ
or̃o ꝑturbata et ĩmissa est nec potest rep̾ini quẽadmodũ ꝑ procdiue

Expanded text:
et inconsultas aures inpetu rapere, tractandam se non praebet, aufertur. et inconsultas aures inpetu rapere, tractandam se non praebet, aufertur. Quomodo autem regere potest, quae regi non potest ? Quid, quod haec oratio, quae sanandis mentibus adhibetur, descendere in nos debet ? Remedia non prosunt, nisi inmorantur. Multum praeterea habet inanitatis et vani, plus sonat quam valet. Lenienda sunt, quae me exterrent, conpescenda, quae inritant, discutienda, quae fallunt, inhibenda luxuria, corripienda avaritia; quid horum raptim potest fieri ? Quis medicus aegros in transitu curat ? Quid, quod ne voluptatem quidem ullam habet talis verborum sine dilectu ruentium strepitus ? Sed ut pleraque, quae fieri posse non crederes, cognovisse satis est, ita istos, qui verba exercuerunt, abunde est semel audisse. Quid enim quis discere, quid imitari velit ? Quid de eorum animo iudicet, quorum oratio perturbata et inmissa est nec potest reprimi ? Quemadmodum per proclive
Abbreviated transcription (Latin):
quibus uox una sufficiat. hoc probo in ph̃o cuiꝰ. ꝓmĩtiacio quoq¬
sicut uita debet esse cõposita Nichil aut ordinatũ est quod p̃cipita¬
tur et ꝓperat Itaq or̃o illa apud homerũ concitata sine internus¬
sione in morẽ nuis supueniens oratori data est leius et melle
dulcior seni ꝓfuit Sic itaq habe ut ista uim dicendi rapidã atq ha¬
bũdantem apciorẽ esse circulanti ꝙͣ agenti in rem magnã ac seriem
docendi eque stillare illũ uolo ꝙͣ currere Rec extendat aures nec ob¬
ruat Nam illa quoq inopia et exilitas minꝰ intentũ auditorẽ ha¬
bet tedio interupte tarditatis facilius tamen insidit qđ exspectatur
ꝙͣ ꝙ p̃teruolat Deniq trade̾ hoĩes discipulis p̃cepta dicũtur nõ tra¬
ditur qd fugit adice nũc ꝙ que ueritati oꝑam dat oracio incõposita
debet esse et simplex. hec ppłaris non habet uiri monere ult turbã

Expanded text:
quibus vox una sufficiat." Hoc non probo in philosopho, cuius proquibus vox una sufficiat." Hoc non probo in philosopho, cuius proautem ordinatum est, quod praecipitatur et properat. Itaque oratio illa apud Homerum concitata et sine intermissione in morem nivis superveniens iuveniori oratori data est, lenis et melle dulcior seni profluit. Sic itaque habe, istam vim dicendi rapidam atque abundantem aptiorem esse circulanti quam agenti rem magnam ac seriam docentique. Aeque stillare illum nolo quam currere; nec extendat aures nec obruat. Nam illa quoque inopia et exilitas minus intentum auditorem habet taedio interruptae tarditatis, facilius tamen insidit, quod exspectatur praetervolat. Denique tradere homines discipulis praecepta dicuntur; non traditur quod fugit. Adice nunc, quod quae veritati operam dat oratio, inconposita esse debet et simplex. Haec popularis nihil habet veri; movere vult turbam
Abbreviated transcription (Latin):
in consuetudinẽ adductis carere non possunt / et ob hoc imserrimi
sũt ꝙ eo ꝑuenerũt uͥ illis que suꝑuacua fuerant fr̃a sit nccia Serui¬
amant Tunc a̾ consũmata est felicitas ubi turma non solũ delcant
sed eciam placent et desunt esse remedio locus nͥ qui fuerant uicia
mores sunt Uale. Seneca lucilio suo salutem.
uod frequenter michi scribis grãs ago ꝑram quo uno modo
simus Si ymagines nobis amicoꝵ absenciũ iocũde sunt qui memo¬
riam renonãt et desideriũ absencie falso atq inano salario leuant
quanto iocũdiores sunt lr̃e que uera amici abseiis uestigia ueras
notas afferũt Nam quoddã in conspc̃u dulcissimũ est id amici ma¬
nus epłe impressa p̃stat agnoscere dludisse te scribis serapionem
philosophũ cũ istuc applicuisset solet magno cursu uerba cõuelle¬
re que non effundit una sed p̃mit et urgẽt plura enĩ ueniũt ꝙͣ

Expanded text:
in consuetudinem adductis carere non possunt, et ob hoc miserrimi in consuetudinem adductis carere non possunt, et ob hoc miserrimi sunt, quod eo pervenerunt, ut illis quae supervacua fuerant, facta sint necessaria. Serviamant. Tunc autem est consummata infelicitas, ubi turpia non solum delectant, sed etiam placent, et desinit esse remedio locus, ubi quae fuerant vitia, mores sunt. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Quod frequenter mihi scribis, gratias ago. Nam quo uno modo simus. Si imagines nobis amicorum absentium iucundae sunt, quae memoriam renovant et desiderium falso atque inani solacio levant, quanto iucundiores sunt litterae, quae vera amici absentis vestigia, veras notas adferunt ? Nam quod in conspectu dulcissimum est, id amici manus epistulae inpressa praestat, agnoscere. Audisse te scribis Serapionem philosophum, cum istuc adplicuisset: " Solet magno cursu verba convellere, quae non effundit una, sed premit et urguet. Plura enim veniunt quam
Abbreviated transcription (Latin):
tere ita noster aĩus in motu est eo mobilior et auctuosior quo ue¬
miranda despiciet Magni añni est magna contẽpnere et mediocna
malle ꝙͣ minia Illa enĩ utilia uitaliaq sunt ad huc ea que supcr¬
fluũt nocent Sic segetem ininia. fecũditas sterint ubertas Sic ra
mi onere frangũtur sic ad maturitatẽ non ꝑuenit uniia fecũditas
Idem aĩmus ꝙͣ euanit quos ĩmoderata felicitas rũpit qua nõ tm̃¬
contumcliosus ũꝙͣ fuit ꝙͣ in quosdã noluptates sue sunt quoꝵ n
potencie atq insami libidini ob hoc unũ possis ignosiere ꝙ q̃ fece̾
paciũtur Nec ĩmerito hic illos furor uexat Ncc̃e est enĩ in ĩmensũ
excat cupiditas que naturalem modũ trãfilit Ille enĩ habet suũ
finem Inania et ex libidine orta sine termino sunt Necessaria metit̾
utilitas suꝑuacua quo redigis uoluptatibus. itaq se mergũt quib

Expanded text:
scere; ita noster animus in motu est, eo mobilior et actuosior, quo vescere; ita noster animus in motu est, eo mobilior et actuosior, quo vemiranda despiciet. Magni animi est magna contemnere ac mediocria malle quam nimia. Illa enim utilia vitaliaque sunt; at haec eo, quod superfluunt, nocent. Sic segetem nimia sternit ubertas, sic rami nimio onere franguntur, sic ad maturitatem non pervenit nimia fecunditas. Idem animis quoque evenit, quos inmoderata felicitas rumpit, qua non tcontumeliosus fuit quam in quosdam voluptates suae sunt ? Quorum inpotentiae atque insanae libidini ob hoc unum possis ignoscere, quod quae fecere patiuntur. Nec inmerito hic illos furor vexat; necesse est enim in inmensum exeat cupiditas, quae naturalem modum transilit. Ille enim habet suum finem, inania et ex libidine orta sine termino sunt. Necessaria metitur utilitas; supervacua quo redigis ? Voluptatibus itaque se mergunt, quibus
Abbreviated transcription (Latin):
õmeutarios quos desideras diligenter ornatos et in angustũ
Uoactos. ego uero componã Sed iude ne plus ꝓfutura sit racio
remur sũmariũ uocabatur Illa res discenti magis necessaria est hec
scienti. Illa enĩ docet. hec ãmonet Sed utriusq rei tibi copiam faciam
tu a me nͥ est ꝙ illũ aut illũ exigas Qui noto rem dat ignotus est
Scribã ergo quod uis sed meo more Interĩ multos habes quoꝵ scrip-¬
ta nescio an satis ordinẽt Sume in manus iudicem philosophox ħ
ip̃a res exꝑgisti te toget si uideris qrͣ multi tibi laborauerait Concupis¬
ces et ip̃e ex illis unus esse habet erũ ħ optimũ in se generosus aĩmꝰ
q concitatur ad honesta Neminẽ excelsi ingenii uirũ huilia delectant
et sordida magnarũ rerũ speces ad se uocat et extollit Quẽadmodũ
flãma surgit in rectũ iacere at depͥmi non potest nͣ magis ꝙͣ quiq¬

Expanded text:
Commentarios, quos desideras, diligenter ordinatos et in angustum Commentarios, quos desideras, diligenter ordinatos et in angustum coactos ego vero conponam. Sed vide, ne plus profutura sit ratio rentur, summarium vocabatur. Illa res discenti magis necessaria est, haec scienti. Illa enim docet, haec admonet. Sed utriusque rei tibi copiam faciam. Tu a me non est quod illum aut illum exigas; qui notorem dat, ignotus est. Scribam ergo quod vis, sed meo more; interim multos habes, quorum scripta nescio an satis ordinent. Sume in manus indicem philosophorum; haec ipsa res expergisci te coget, si videris, quam multi tibi laboraverunt. Concupisces et ipse ex illis unus esse. Habet enim hoc optimum in se generosus animus, quod concitatur ad honesta. Neminem excelsi ingenii virum humilia delectant et sordida; magnarum rerum species ad se vocat et extollit. Quemadmodum flamma surgit in rectum, iacere ac deprimi non potest, non magis quam quie
Abbreviated transcription (Latin):
aritatis phia bonũ consiliũ est Consiliũ nemo clare dat dlliqñ u¬
tendũ est et illis ut ita dicã concioĩbus ubi qui dubitat ĩpellendus ẽ
ubi uero ħ tion agendũ est nisi uelit discere sed insi discat ad hec sub¬
missoria uerba ueniendũ est facilius intrant sed herent. Nec enĩ
multis opus est Sed efficatibus. Semĩs modo sꝑgenda sunt quod quã¬
ius sit exiguũ cũ occupauit ydoneũ locũ iures suas explicat et ex
mĩmo in maximos auctus diffuditur Idem facit racio Non late pa¬
tet si aspicias in oꝑe crescit Panca sunt que dicũtur Si illa aĩmus
bñ excepit cõualescũt et exurgũt Eadem est inꝙͣ p̃ceptoꝵ condicio q̃
seminũ Multũ efficĩt et angusta sunt tantũ ut dixi ydonea mens
rapiat illa et uise trahat multa ĩuicẽ et illa generabit et plus red¬
det ꝙͣ acceperit. Bale.
Seueca lucilio suo salutem.

Expanded text:
aritatis. Philosophia bonum consilium est; consilium nemo clare dat. Aliquando uaritatis. Philosophia bonum consilium est; consilium nemo clare dat. Aliquando utendum est et illis, ut ita dicam, contionibus, ubi qui dubitat, impellendus est; ubi vero non hoc agendum est, ut velit discere, sed ut discat, ad haec submissiora verba veniendum est. Facilius intrant et haerent; nec enim multis opus est, sed efficacibus. Seminis modo spargenda sunt, quod quamvis sit exiguum, cum occupavit idoneum locum, vires suas explicat et ex minimo in maximos auctus diffunditur. Idem facit ratio; non late patet, si aspicias: in opere crescit. Pauca sunt, quae dicuntur, sed si illa animus bene excepit, convalescunt et exurgunt. Eadem est, inquam, praeceptorum condicio quae seminum; multum efficiunt. et angusta sunt. Tantum, ut dixi, idonea mens capiat illa et in se trahat. Multa invicem et ipsa generabit et plus reddet quam acceperit. VALE. Seneca Lucilio suo salutem
Abbreviated transcription (Latin):
subiecta. hos tam graues dũos interdũ alterius imꝑantes interdũ
ꝑiter dinuttit a te sapiencia que sola libertas est. una ad hant fe
uia et quidẽ recta Non aberrabis uade certo gradu Si uis oĩa tibi
subicere te subice racioni. Multos reges si rõ te rexerit. db illa disces
quid et quẽ admodũ aggredi debeas Non incidere rebus. Neminẽ mͥ
dabis qui sciat quõ qd uolt ceꝑit uelle Non confilio adductus illo sed
impetu ĩpactus est Non mmꝰ sepe fortua in nos incurrit ꝙͣ nos
in illam Turpe est non ur sed ferri et subito in medio turbine rerũ
stupentẽ querere huc ego quemadinodũ ueni. Dale. Seneta lucilio
erito exigis ubi ħ iuter nos epłarũ cõmertiũ frequentemus sał
plunũ ꝓficit sermo quia imimtati irrepit aĩo Disputatiões
pparate et effuse audiente ppło plus habent strepitus minus famili¬

Expanded text:
subiecta. Hos tam graves dominos, interdum alternis imperantes, interdum subiecta. Hos tam graves dominos, interdum alternis imperantes, interdum pariter, dimittit a te sapientia, quae sola libertas est. Una ad hanc fert via, et quidem recta; non aberrabis. Vade certo gradu; si vis omnia tibi subicere, te subice rationi; multos reges si ratio te rexerit. Ab illa disces, quid et quemadmodum adgredi debeas; non incides rebus. Neminem mihi dabis, qui sciat, quomodo quod vult, coeperit velle; non consilio adductus illo, sed inpetu inpactus est. Non minus saepe fortuna in nos incurrit quam nos in illam. Turpe est non ire, sed ferri et subito in medio turbine rerum stupentem quaerere: " Huc ego quemadmodum veni?" VALE. Seneca Lucilio suo salutem Merito exigis, ut hoc inter nos epistularum commercium frequentemus. Plurimum proficit sermo, quia minutatim inrepit animo. Disputationes praeparatae et effusae audiente populo plus habent strepitus, minus famili
Abbreviated transcription (Latin):
nec mente lapsos timere mortem et esse turpissimũ si eam securitatẽ
mentẽ ꝓmisisti uirũ bonũ. sacramento rogatus es. Deridebat
se si quis tibi dixit mollem esse miliciam et facilem Nolo te decipi.
Eadem honestissumi huiꝰ et illius turpissimi auctoramentis uerba sũt
uri m̃tiri ferroq necari ab hiis qui manus harene locant et edunt
ac bibũt qui ꝑ sanguinẽ reddant cauetur ut ista uł ĩuiti paciantu
endũ est Quid porro ꝓdest pancos dies aut ãnos lucrifacere. sine nus¬
sione nastimur Qũo ergo inquis me expediam Effugere non potes
necessitates sed uincere potes fit uia et hanc tibi uiam dabit phĩa
ad hanc te confer si uis saluus esse si securus si btũs demq ꝙ est
maximũ si uis eẽ liber hoc contingere aliter non pocest. Huilis res
est stulticia abiecta sordida seruilis multis affectibus et seuussimis

Expanded text:
nec mente lapsos timere mortem et esse turpissimum, si eam securitatem nec mente lapsos timere mortem et esse turpissimum, si eam securitatem i virum bonum, sacramento rogatus es. Deridebit te, si quis tibi dixerit mollem esse militiam et facilem. Nolo te decipi. Eadem honestissimi huius et illius turpissimi auctoramenti verba sunt: " Uri, vinciri ferroque necari." Ab illis, qui manus harenae locant et edunt ac bibunt, quae per sanguinem reddant, cavetur, ut ista vel inviti patiantur; endum est. Quid porro prodest paucos dies aut annos lucrificare ? Sine missione nascimur. " Quomodo ergo," inquis, " me expediam ?" Effugere non potes necessitates, potes vincere. Fit via vi. Et hanc tibi viam dabit philosophia. Ad hanc te confer, si vis salvus esse, si securus, si beatus, denique si vis esse, quod est maximum, liber. Hoc contingere aliter non potest. Humilis res est stultitia, abiecta, sordida, servilis, multis affectibus et saevissimis
Abbreviated transcription (Latin):
dũ Esse enĩ debet aliquis cuius sit incõmodũ Ꝙ̾ si tanta cupiditas
te longioris eui tenet cogita nichil eoꝵ qui ab oculis ab eũt et in
rerũ naturã ex qua ꝓdierũt ac mox ꝓcessura sunt retondũtur con¬
sumi Desim̃t ista non pereũt et mors quam ꝑtimesciius at re
cusamus interuttit uitam non eripit ueniet iterũ qui nos in lu
cem reponat dies ꝙͣ multi recusarent nisi oblitos reduceret Sed
postea diligentius docebo oĩa que uidentur ꝑire mutari Equo aĩmo
debet rediturus exire Obserua rerũ orbem inse remeanciũ uidebis
nichil in hoc mũdo extingui sed uicibus descende̾ ac surgere Estas
abit sed alter illam ãmis adducit. hyems cecidit referent illam sui
menses. Solem nox obruit sed ipsam statĩ dies abiget Sellarũ iste
cursus quicꝙͣ p̃teriit repetit pars celi leuatur assidue ꝑs mergitur
Demq finem faciam si hoc unũ adiecero nec infantes nec pueros

Expanded text:
dum; esse enim debet aliquid, cuius sit incommodum. Quod si tanta cupiditas dum; esse enim debet aliquid, cuius sit incommodum. Quod si tanta cupiditas te longioris aevi tenet, cogita nihil eorum, quae ab oculis abeunt et in rerum naturam, ex qua prodierunt ac mox processura sunt, reconduntur, consumi; desinunt ista, non pereunt. Et mors, quam pertimescimus ac cusamus, intermittit uitam, non eripit; ueniet iterum cem reponat dies, quem multi recusarent, nisi oblitos reduceret. Sed postea diligentius docebo omnia, quae videntur perire, mutari. Aequo animo debet rediturus exire. Observa orbem rerum in se remeantium; videbis nihil in hoc mundo extingui, sed vicibus descendere ac surgere. Aestas abît, sed alter illam annus adducet; hiemps cecidit, referent illam sui menses; solem nox obruit, sed ipsam statim dies abiget. Stellarum iste discursus quicquid praeterit repetit; pars caeli levatur assidue, pars mergitur. Denique finem faciam, si hoc unum adiecero, nec infantes nec pueros
Abbreviated transcription (Latin):
mania protinus puer tenerũ hastile iubraret Si auoꝵ nr̃oꝵ tꝑi
bus fuisset equitare et hast̾e comminꝰ ꝑcutere didicisset ħ sing¬
lis disciplina gentis sue suadet atq imperat Quid ergo huit
meditandũ est ꝙ aduersus oĩa tela ꝙ adu̾sus om̃e hostiũ genus be¬
nefacit mortem contẽpnere qui quĩ habeat aliꝙͣ in se terribile ut eciã¬
aiõs nros quos in amorẽ sui natura formauit offendat nemo dubiti
nec enĩ opus esset in id comꝑari et acui ibi qđ instinctu quodã uo¬
lũtario iremus sicut ferinitur oẽs ad conseruacionẽ sui Nemo discit
ut si nc̃ce fuerit equo aĩo in rosa iaceat. sed in hoc duratur ut torm¬
tis non subinittat fidem ut si ncc̃e fu̾it stans eciã aliqñ saucius ꝓ
uallo ꝑuigilet et ne pilo quidẽ nicũbãt quia solet obreꝑe interim
sompnus in aliꝙͣ ãmiculum rereclinatis Mors nullũ habet ĩcõmo¬

Expanded text:
mania, protinus puer tenerum hastile vibraret; si avorum nostrormania, protinus puer tenerum hastile vibraret; si avorum nostrorum temporibus fuisset, equitare et hostem comminus percutere didicisset. Haec singulis disciplina gentis suae suadet atque imperat. Quid ergo huic meditandum est ? Quod adversus omnia tela, quod adversus omne hostium genus bene facit, mortem contemnere, quae quin habeat aliquid in se terribile, ut et animos nostros, quos in amorem sui natura formavit, offendat, nemo dubitat; nec enim opus esset in id comparari et acui, in quod instinctu quodam voluntario iremus, sicut feruntur omnes ad conservationem sui. Nemo discit, ut si necesse fuerit, aequo animo in rosa iaceat, sed in hoc duratur, ut tormentis non summittat fidem, ut si necesse fuerit, stans etiam aliquando saucius pro vallo pervigilet et ne pilo quidem incumbat, quia solet obrepere interim somnus in aliquod adminiculum reclinatis. Mors nullum habet incommo
Abbreviated transcription (Latin):
iueni parendũ seni utendũ est. facies ergo rem utilissimã tibi si
illũ ꝙͣ optimũ feceris hec aiũt bñficia esse expetenda tribuendaq
nou dubie p̾me sortis que tam dare ꝓdest ꝙͣ acciꝑe Deinde nichil ill
tã liberi est. spospondit. Minus cratẽ turpe est creatori ꝙͣ spei bone¬
deqr decoquere dłd illud es alicnũ soluendũ opus est negocianti naui¬
gacione ꝓsꝑa dlgrũ colenti ubertare eius ꝙͣ colit terte celi fauore.
Ille quod debet sola pocest uobũtate ꝑsolui In mores fortuna ius
nõ habet hos disponat ut ꝙͣ tnͣquillissimus ille aĩmꝰ ad ꝑftm̃ ue¬
niat qui nec ablatũ sibi quitꝙͣ sentit nec adiectũ Sed in eo habita
est quomõcũq res cedũt cui siue aggerũtur uulgaria bona supra¬
res suas eminet siue aliꝙͣ ex illis uel oĩa casus excussit iior non
sit Si in parchia natus esset artũ infans statim tenderet Si in ger¬

Expanded text:
iuveni parandum, seni utendum est. Facies ergo rem utilissimam tibi, si iuveni parandum, seni utendum est. Facies ergo rem utilissimam tibi, si illum quam optimum feceris; haec aiunt beneficia esse expetenda tribuendaque, non dubie primae sortis, quae tam dare prodest quam accipere. Denique nihil illi iam liberi est; spopondit. Minus autem turpe est creditori quam spei bonae decoquere. Ad illud aes alienum solvendum opus est negotianti navigatione prospera, agrum colenti ubertate eius, quam colit, terrae, caeli favore; ille quod debet, sola potest voluntate persolvi. In mores fortuna ius non habet. Hos disponat, ut quam tranquillissimus ille animus ad perfectum veniat, qui nec ablatum sibi quicquam sentit nec adiectum, sed in eodem habitu est, quomodocumque res cedunt. Cui sive adgeruntur vulgaria bona, suprares suas eminet, sive aliquid ex istis vel omnia casus excussit, minor non fit. Si in Parthia natus esset, arcum infans statim tenderet; si in Ger
Abbreviated transcription (Latin):
modũ ad lacũ concurcitur ꝙͣ hauriũt et turbant nigatoriũ et ĩertem
uocant Scis quosdam ꝑuerse loqui et significare contraria felicẽ uo-¬
cabãt Quid ergo erat. Ne illud quidẽ curo ꝙ quibusdam ninuis hor¬
ridi aĩi indetur et tetriti. dlriston as caiebat malle se adolescentem
tristem ꝙͣ hylarem et amabilem turbe uinũ enĩ bonũ ficri ꝙ recens
durũ et asperũ iusũ est non pati etatẽ qd in doleo placuit Sui eũ
stristera appellent et ũmicũ ꝓcessibus sius bñ se dabit in uetustate
ip̃a tristicia ꝑseueret modo colere uirtuteni perhibere liberalia stu¬
dia nisi illa quibus ꝑfiuidi satis est licet ħ quibus tingendus est
aĩmus hoc est discendi tempus Quid ergo aliꝙͣ est quod non sit
discendũ. Minime. Sed quẽadmodũ oĩbus ãnis studere honestũ est
ĩ non oĩbus institui. Turpis et ridicula res est elementarius senex

Expanded text:
modum ad lacum concurritur, quem exhauriunt et turbant. " Nugatorium et inertem modum ad lacum concurritur, quem exhauriunt et turbant. " Nugatorium et inertem vocant." Scis quosdam perverse loqui et significare contraria. Felicem vocabant; quid ergo ? Erat ? Ne illud quidem curo, quod quibusdam nimis horridi animi videtur et tetrici. Ariston aiebat malle se adulescentem tristem quam hilarem et amabilem turbae. Vinum enim bonum fieri, quod recens durum et asperum visum est; non pati aetatem, quod in dolio placuit. Sine eum tristem appellent et inimicum processibus suis; bene se dabit in vetustate ipsa tristitia, perseveret modo colere virtutem, perbibere liberalia studia, non illa, quibus perfundi satis est, sed haec, quibus tingendus est animus. Hoc est discendi tempus. " Quid ergo ? Aliquod est, quo non sit discendum ? " Minime. Sed quemadmodum omnibus annis studere honestum est, ita non omnibus institui. Turpis et ridicula res est elementarius senex;
Abbreviated transcription (Latin):
Istud samenti ꝓfco contigit aliquatenus et ꝓficienti ꝓuectoq Qiuid
ergo interest hic cõmouetur quidem tamẽ non transit sed suo loco
mutat ille ne cõmonetur quidem :. Seneca lucilio suo salutem
micũ tuũ hortare ut istos magno aĩmo contempnat qui illũ
obiurgant q umibram et ociũ pecierit et diguitatem suã des-¬
tituerit et cũ plus consequi posset p̃tulerit quietẽ oĩbus ꝙͣ utiliter
suũ negociũ gesserit cotidie illis ostentet hii quibus iudetur non desi¬
uent transire dłbii elidentur. alii cadent Nes est inquieta fecitas.
Ipsa se exagitat monet terebrũ non uno gene̾ dllios in aliud irritat
hos in potenciam alios in luxuriã hos inflat illos mollit et totos
emollit At bñ aliquis illam fert si qũo uinũ Itaq non est q tibi isti
ꝑsuadeant esse eñ felicem qui a multis obsidetur. Sic ad illũ quẽad¬

Expanded text:
Istud sapienti perfecto contingit, aliquatenus et proficienti provectoque. Quid Istud sapienti perfecto contingit, aliquatenus et proficienti provectoque. Quid ergo interest ? Hic commovetur quidem, non tamen transit, sed suo loco nutat; ille ne commovetur quidem. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Amicum tuum hortare, ut istos magno animo contemnat, qui illum obiurgant, quod umbram et otium petierit, quod dignitatem suam destituerit, et cum plus consequi posset, praetulerit quietem omnibus; quam utiliter suum negotium gesserit, cotidie illis ostentet. Hi, quibus invidetur, non desinent transire; alii elidentur, alii cadent. Res est inquieta felicitas; ipsa se exagitat. Movet cerebrum non uno genere; alios in aliud irritat, hos in potentiam, illos in luxuriam. Hos inflat, illos mollit et totos resolvit. "At bene aliquis illam fert." Sic, quomodo vinum. Itaque non est quod tibi isti persuadeant cum esse felicem, qui a multis obsidetur; sic ad illum, quemad
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ prodest. Amor aliqñ uocet eciam Si nichil aliud ob hoc ꝓ¬
fice ut amare discas festina ergo dũ michi proficis ne istud alteri
didiceris Ego quidem ꝑcipio iam fr̃cm cũ michi fingo uno nos aĩo
futuros et quidꝙͣ etatis mee uigoris abcessit id ad me ex tua ꝙͣꝙͣ nõ
hiis quos amamus eciam absentibus gaudiũ Sed id leue et enamdũ
Conspectus et pncia et conu̾sacio habet aliquid uiue uoluptatis. utiq
si non tantũ ꝙͣ uelis sed qualem uelis iudens ilffer itaq mͥ ingens
minus et quo magis instes cogita te mortaleu esse me senem ꝓpa
ad me sed ad te pridem profice et ante oĩa hoc cura u̾ constes tibi
Quocieus exꝑiri uoles an aliꝙͣ actũ sit. obserua an eadem hodie uelis
que heri Mutacio uolũtatis iudicat aĩm natare aliubi atq aliubi ap¬
pare̾ ꝓut tulit uentus Nam uagatur quod fixũ atq fundatũ est

Expanded text:
semper prodest, amor aliquando etiam nocet. Si nihil aliud, ob hoc prosemper prodest, amor aliquando etiam nocet. Si nihil aliud, ob hoc profice, ut amare discas. Festina ergo, dum mihi proficis, ne istuc alteri didiceris. Ego quidem percipio iam fructum, cum mihi fingo uno nos animo futuros et quicquid aetati meae vigoris abscessit, id ad me ex tua, quamquam non it ad nos ex iis, quos amamus, etiam absentibus gaudium, sed id leve et evanidum; conspectus et praesentia et conversatio habet aliquid vivae voluptatis, utique si non tantum quem velis, sed qualem velis, videas. Adfer itaque te mihi ingens munus, et quo magis instes, cogita te mortalem esse, me senem. Propera ad me, sed ad te prius. Profice et ante omnia hoc cura, ut constes tibi. Quotiens experiri voles, an aliquid actum sit, observa, an eadem hodie velis, quae heri. Mutatio voluntatis indicat animum natare, aliubi atque aliubi apparere, prout tulit ventus. Non vagatur, quod fixum atque fundatum est.
Abbreviated transcription (Latin):
addidisti inulos nec lente ire ẜ passus sũ Subide incitaui et mĩc
idem facio Sed iam currentem hortor et ĩuicem hortantẽ Quid ali¬
ud inquis adhuc uolo in ħ plurimũ est Nou sic qũo pͥncipia to¬
cius oꝑis diuudiũ occupare dicinitur ista res aĩo constat Itaq ꝑs
magna uonitatis est uelle fieri bonũ Scis que bonũ dicam ꝑst̃m al¬
solutũ que malũ facere nilla uis nulla necessitas possit hũc in
te ꝓspicio si ꝑseuerauis et incubueris et id egeris ubi oĩa fc̃a dictaq
tua inter se congruant ac respondeant sibi et una forma ꝑcussa sim
Non est huiꝰ aĩmus in rco cuius acta tm̃ concordant. Bale
meũ negociũ ago habere amicũ uolo. quod contingere michi
nisi ꝑgis nnsi cepisti extollere te non potest Nũc enĩ amas me. dlu¬
tus non es Quid ergo. ħ inter se diuersa sunt ĩmo dissimilia Qui
amtus est amat qui amat non utiq amicus est Itaq amicitia

Expanded text:
addidi stimulos nec lente ire passus sum, sed subinde incitavi; et nunc addidi stimulos nec lente ire passus sum, sed subinde incitavi; et nunc idem facio, sed iam currentem hortor et invicem hortantem. "Quid aliud?" inquis; "adhuc volo." In hoc plurimum est, non sic quomodo principia totius operis dimidium occupare dicuntur; ista res animo constat. Itaque pars magna bonitatis est velle fieri bonum. Scis quem bonum dicam ? Perfectum, absolutum, quem malum facere nulla vis, nulla necessitas possit. Hunc te prospicio, si perseveraveris et incubueris et id egeris, ut omnia facta dictaque tua inter se congruant ac respondeant sibi et una forma percussa sint. Non est huius animus in recto, cuius acta discordant. VALEium ago; habere te amicum volo, quod contingere mihi, nisi pergis ut coepisti excolere te, non potest. Nunc enim amas me, amicus non es. "Quid ergo? Haec inter se diversa sunt ? " Immo dissimilia. Qui amicus est, amat; qui amat, non utique amicus est. Itaque amicitia
Abbreviated transcription (Latin):
quntur que ad hec queritur Nũꝙͣ aũt inuemetur si contenti fuerimꝰ
iuẽtis p̃terea qui aliud sequitur nichil inuenit ĩmio uec querit.
Qiuid ergo Non ibo ꝑ pͥoꝵ nestigia. Ego u̾o utar ma uetere Sed si
p̾orem planorẽq inuenero hanc inumitã Qui ante nos ista moue¬
runt non dm̃ nr̃i sed duces sunt. pacet oĩbus ueritas nondũ est oc¬
cupata Multũ ex illa eciam futuris relictũ est. Bals:
recalesco quociens ex hiis que agis et scribis intelligo ten.
quantũ te ip̃e nam turbã olim reliqueras suꝑ te geras Di agrico¬
lam arbor ad fr̃cm ꝑducta delcãt. Si pastor ex fetu gregis sui capit
uoluptatẽ si alũpnũ suũ nemo aliter intuetur ꝙͣ ut adolescentiam
illius suã iudicet. quid euenire credis hiis qui ingenia educauerũt
et que tenera formauerũt adulta subito uident. dissero te mͥ: meum
opus es Ego cũ iudissem indolem tuã inieci manũ exhortatus sũ

Expanded text:
cuntur, quae adhuc quaeritur. Numquam autem invenietur si contenti fuerimus cuntur, quae adhuc quaeritur. Numquam autem invenietur si contenti fuerimus inventis. Praeterea qui alium sequitur, nihil invenit, immo nec quaerit. Quid ergo ? Non ibo per priorum vestigia? Ego vero utar via vetere, sed si propiorem planioremque invenero, hanc muniam. Qui ante nos ista moverunt, non domini nostri, sed duces sunt. Patet omnibus veritas, nondum est occupata. Multum ex illa etiam futuris relictum est. VALE. quotiens ex iis, quae agis ac scribis, intellego, quantum te ipse, nam turbam olim reliqueras, superieceris. Si agricolam arbor ad fructum perducta delectat, si pastor ex fetu gregis sui capit voluptatem, si alumnum suum nemo aliter intuetur quam ut adulescentiam illius suam iudicet; quid evenire credis iis, qui ingenia educaverunt et quae tenera formaverunt adulta subito vident ? Adsero te mihi; meum opus es. Ego quom vidissem indolem tuam, inieci manum, exhortatus sum,
Abbreviated transcription (Latin):
ista nsi teneat Turpe est enĩ seni aut ꝓspicienti senectutem ex cõ¬
mẽtario sapere. hoc zenon dixit Tu quid hoc cleantes Tu quid Quo¬
usq sub anio ioneris et imꝑa et dit quod memorie tradatur ali¬
ꝙͣ et de tuo ꝓfer Dẽs itaq istos nũꝙͣ auctores semꝑ interp̃tes sub
aliena uerba latentes nichil existimo habere generosi nũꝙͣ ausos
aliquando facere quod diu didicerant. Memoriam in alienis exer¬
cuerũt diliud aũt est memĩsse aliud scire Memiuisse est rem cõmis¬
sam memoria custodire dłt contra. Scire est et sua facere queq nec
ad exemplar pendere et totiens respitere ad magistrũ. hoc dixit zenõ
hoc cleantes diliꝙͥ intersit inter te et librũ quousq dices iam et p̃ci¬
facit Non quidem ħ qui alienis uerbis comodatur et actuali uita
fungitur adice nũc ꝙ isti qui ñꝙͣ intele sue fucrit p̃mũ in ea re se

Expanded text:
ista, non teneat. Turpe est enim seni aut prospicienti senectutem ex comista, non teneat. Turpe est enim seni aut prospicienti senectutem ex commentario sapere. " Hoc Zenon dixit"; tu quid ? " Hoc Cleanthes"; tu quid ? Quousque sub alio moveris ? Impera et dic, quod memoriae tradatur. Aliquid et de tuo profer. Omnes itaque istos, numquam auctores, semper interpretes sub aliena umbra latentes, nihil existimo habere generosi, numquam ausos aliquando facere, quod diu didicerant. Memoriam in alienis exercuerunt. Aliud autem est meminisse, aliud scire. Meminisse est rem commissam memoriae custodire. At contra scire est et sua facere quaeque nec ad exemplar pendere et totiens respicere ad magistrum. " Hoc dixit Zenon, hoc Cleanthes ! " Aliquid inter te intersit et librum. Quousque disces? Iam et praecifacit." Non quidem haec, quae alienis verbis commodatur et actuari vice fungitur. Adice nunc quod isti, qui numquam tutelae suae
Abbreviated transcription (Latin):
nectitur ex quo nchil sine ruina subduci potest Nec recuso quo iui¬
nus singula membra de mõ in ip̃o homine consideres Ron est for¬
mosa cuius crus landatur uel brachiũ sed illa cuiꝰ inniuersa facies
ãmiracione singulis partibus abstulit Si tamẽ exigeres non tñ
dicet tetum agam sed plena manu fiet Ingens eoꝵ turba est pas¬
sim iacentiũ Sumenda erũt non colligenda non enĩ exidũt sed
fluũt ꝓpetua et inter te concexta sunt ꝑrec dubito qnͥ multũ con¬
ferant rudibus ad hec et extrinsecus auscultantibus. facilius enĩ si¬
gula insidiũt circũscripta et carmĩs modo inclusa Ideo pueris et
seutencias ediscendas damus et has quas greci chrias uocant qr
cõplecti illas puerilis aĩmus potest qui plus ad hec noc capit cert
profectus uiro captare flosculos turpe est et fulcire se notissimis
ac pancissimis uocibus et inemoria stare sibi iam ĩnitatur Dicat

Expanded text:
nectitur, ex quo nihil subduci sine ruina potest. Nec recuso, quo minectitur, ex quo nihil subduci sine ruina potest. Nec recuso, quo minus singula membra, dummodo in ipso homine, consideres. Non est formonsa, cuius crus laudatur aut brachium, sed illa, cuius universa facies admirationem partibus singulis abstulit. Si tamen exegeris, non tam mendice tecum agam, sed plena manu fiet; ingens eorum turba est passim iacentium, sumenda erunt, non colligenda. Non enim excidunt, sed fluunt. Perpetua et inter se contexta sunt. Nec dubito, quin multum conferant rudibus adhuc et extrinsecus auscultantibus; facilius enim singula insidunt circumscripta et carminis modo inclusa. Ideo pueris et sententias ediscendas damus et has quas Graeci chrias vocant, quia conplecti illas puerilis animus potest, qui plus adhuc non capit. Certi profectus viro captare flosculos turpe est et fulcire se notissimis ac paucissimis vocibus et memoria stare; sibi iam innitatur. Dicat
Abbreviated transcription (Latin):
benius itaq ista odorifera nec emptorem decipimus nichil inuenturũ
cũ intrauerit p̃ter illa que in fronte suspensa sunt Ipĩs ꝑmittimus uñ
uelinit sumere exemplaria Puta nos uelle singulares sentencias ex
turba seꝑare Cui illas assignabimus zenoni an cleanti an crisippo
an panaecio non possidomio Non sumus sub rege sibi quisq se nõ
uendicat apud istos quicꝙͣ hermarchus dixit quidꝙͣ metrodorus ad
unũ refertur Dĩa qui quisꝙͣ in illo contubermo locutus est unius
ductu et auspicũs dicta sunt Non possumiꝰ inꝙͣ licet temptemus edu¬
cere aliquid ex tanta rerũ equaliũ multitudine Paupis est nimaerare
pecus Quocũq miseris oculũ id tibi occurret quod eminere posset
nisi inter paria legeretur Quare depone istam sper posse te sũ¬
matim degustare ingenia maximoꝵ uiroꝵ Tota tibi inspicienda
sunt tota tractanda Rͥes geritur et ꝑ linamenta sua ingenii opus

Expanded text:
bemus itaque ista ocliferia nec emptorem decipimus nihil inventurum, bemus itaque ista ocliferia nec emptorem decipimus nihil inventurum, cum intraverit, praeter illa, quae in fronte suspensa sunt. Ipsis permittimus, unde velint sumere exemplaria. Puta nos velle singulares sententias ex turba separare; cui illas adsignabimus ? Zenoni an Cleanthi an Chrysippo an Panaetio an Posidonio ? Non sumus sub rege; sibi quisque se vindicat. Apud istos quicquid Hermarchus dixit, quicquid Metrodorus, ad unum refertur. Omnia quae quisquam in illo contubernio locutus est, unius ductu et auspiciis dicta sunt. Non possumus, inquam, licet temptemus, educere aliquid ex tanta rerum aequalium multitudine. Pauperis est numerare pecus. Quocumque miseris oculum, id tibi occurret, quod eminere posset, nisi inter paria legeretur. Quare depone istam spem, posse te summatim degustare ingenia maximorum virorum; tota tibi inspicienda sunt, tota tractanda. Res geritur et per lineamenta sua ingenii opus
Abbreviated transcription (Latin):
et exanctoratus et liber qui niuit iuta ꝑacta. Dale
sicut p̾oribus ascribi aliquas uoces nr̃oꝵ ꝓcerũ Non fue-¬
rũt ¶ circa flosculos occupati totus contextus illoꝵ uirilis est. In¬
equalitatẽ scias esse ubi cũ eminent notabilia sunt Non est ãmi¬
racioni una arbor ubi in eandem altitudinem tota silua surrexit
Cuiusmodi uotibus referta sunt carmĩa referte historie Itaq nol
illas epicuri existimes esse Publice sunt et maxĩe nr̃e Sed illo
magis ãnotantur quia rare interĩ interueniũt quia inspectate qr
muirũ est aliꝙͣ fortiter dici ab hoĩe mollicũ ꝓfesso Itaq enĩ płiq
iuditant apud me epicurus est et fortis licet manuleatus sit
fortitudo et industria et ad bellũ prompta mens tam in ꝑsas
ꝙͣ in alte cuctos cadit Pron est ergo qd exigas exerpta et repe¬
tita Contimiũ est apud nr̃os quitꝙͣ apud illos exerpitur. Non ha¬

Expanded text:
et exauctoratus ac liber, qui vivit vita peracta. VALEet exauctoratus ac liber, qui vivit vita peracta. VALEsicut prioribus adscribi aliquas voces nostrorum procerum. Non fuerunt circa flosculos occupati; totus contextus illorum virilis est. Inaequalitatem scias esse, ubi quae eminent, notabilia sunt. Non est admirationi una arbor, ubi in eandem altitudinem tota silva surrexit. Eiusmodi vocibus referta sunt carmina, refertae historiae. Itaque nolo illas Epicuri existimes esse; publicae sunt et maxime nostrae. Sed in illo magis adnotantur, quia rarae interim interveniunt, quia inexpectatae, quia mirum est fortiter aliquid dici ab homine mollitiam professo. Ita enim plerique iudicant. Apud me Epicurus est et fortis, licet manuleatus sit. Fortitudo et industria et ad bellum prompta mens tam in Persas quam in alte cinctos cadit. Non est ergo quod exigas excerpta et repetita; continuum est apud nostros quicquid apud alios excerpitur. Non ha
Abbreviated transcription (Latin):
duc te in tutum et subinde considera ꝙͣ pulchra res sit consũma¬
re nitam ante mortem. demnde exspectare securũ reliuꝙͣ tꝑis sui
partem nchil sibi in bc̃e iite possessione positũ qui beacior non
fit si longior O quando illud iudebis illud tempus quo scies tẽpꝰ
adte non ꝑtinere quo tranquillus placidusq eris et crastini negli¬
gens in sũma tui sacietate Uis scire quid sit qđ faciat hoĩes aui-¬
dos futuri. Nemo sibi contigit optauerũt itaq tibi alia ꝑntes tui
sed ego contra oĩi eoꝵ tibi contẽptũ opto quoꝵ illi copiam uota
illorũ multos compilant ubi te locupletent Quidꝙͣ ad te tnͣsfe¬
rũt alicui detrahendũ est Opto tibi tui facultatem ubi uagis cogi¬
tatioĩbus agitata meus tandem resistat et certa sit ut placeat
sibi et intellectis ueris bonis qui simul intellc̃a sunt possidentur
etatis adiectione non egeat Ille demũ necessitates suꝑgressus est

Expanded text:
duc te in tutum et subinde considera, quam pulchra res sit consummaduc te in tutum et subinde considera, quam pulchra res sit consummare vitam ante mortem, deinde expectare securum reliquam temporis sui partem, nihil sibi, in possessione beatae vitae positum, quae beatior non fit, si longior. O quando illud videbis tempus, quo scies tempus ad te non pertinere, quo tranquillus placidusque eris et crastini neglegens ut in summa tui satietate ! Vis scire, quid sit, quod faciat homines avidos futuri ? Nemo sibi contigit. Optaverunt itaque tibi alia parentes tui; sed ego contra omnium tibi eorum contemptum opto, quorum illi copiam. Vota illorum multos conpilant, ut te locupletent. Quicquid ad te transferunt, alicui detrahendum est. Opto tibi tui facultatem, ut vagis cogitationibus agitata mens tandem resistat et certa sit, ut placeat sibi et intellectis veris bonis, quae, simul intellecta sunt, possidentur, aetatis adiectione non egeat. Ille demum necessitates supergressus est
Abbreviated transcription (Latin):
nquiro ate et ab oĩbus scistitor qui ex ista regione ueniũt
quid agas ubi et cũ quibus moreris uerba dare non potes
Tecũ sum Sic uiue tãꝙͣ quid facias auditurus sum ỹmo tãꝙͣ iu¬
surus Aueris ꝙͣ me maxime ex hiis que de te audio delcẽt Quod nich¬
il audio quod płibus ex hiis quos interrogo nescĩt quid agas hoc
est salutare non conuersari similibus et diuersa cupientibus habeo
quidam fiduciam non posse te torqueri mansurũq in ꝓposito etiã
si sollicitãciũ turba circũcat Qiuid ergo est Non tumeo ne mutent te
tinico ne impediant multũ autem nocet eciam qui moratur uti¬
inde atq aliud facientes ũciũ diducimus illam in ꝑticulas at lan¬
tiuamꝰ ꝓpera ergo lucili karissime et cogita ꝙͣtũ additurus celerita¬
ti fui̾s si a tergo hostis instaret si equitem aduentare suspicareris
at fugienciũ p̃mere uestigia fit hic p̃mis accelera et euade ꝑ¬

Expanded text:
Inquiro de te et ab omnibus sciscitor, qui ex ista regione veniunt, Inquiro de te et ab omnibus sciscitor, qui ex ista regione veniunt, quid agas, ubi et cum quibus moreris. Verba dare non potes; tecum sum. Sic vive, tamquam quid facias auditurus sim, immo tamquam visurus. Quaeris quid me maxime ex iis, quae de te audio, delectet ? Quod nihil audio, quod plerique ex his, quos interrogo, nesciunt quid agas. Hoc est salutare, non conversari dissimilibus et diversa cupientibus. Habeo quidem fiduciam non posse te detorqueri mansurumque in proposito, etiam si sollicitantium turba circumeat. Quid ergo est ? Non timeo, ne mutent te, timeo, ne inpediant. Multum autem nocet etiam qui moratur, utiinde atque aliud facientes initium. Diducimus illam in particulas ac lancinamus. Propera ergo, Lucili carissime, et cogita quantum additurus celeritati fueris, si a tergo hostis instaret, si equitem adventare suspicareris ac fugientium premere vestigia. Fit hoc, premeris; accelera et evade, per
Abbreviated transcription (Latin):
texta non faciet deus nuidus est fama non faciet nec offucacio tui
et in ppłõs noĩs dimissa notitia nemo nouit deũ multi de d illo
male existimant et impime non turba seruoꝵ lectitam tuam
ꝑ itinera urbana ac ꝑegrina portanciũ. Deum ille maximus
potentissimusq ipse ueliit omĩa ne forma quidem et uires
beatũ te facere possunt nichil horũ nsi patitur uetustatem Que¬
reudũ est ꝙ non fiat in die eis quo nisi possit obstari Quid ħ est
animꝰ Sed hic rectus bonus magnus & iud aliud uoces habent
ꝙͣ deũ in corpore humano hospitantem hic aĩmus tam in equi¬
romanus aut libertinus. aut seriuis Noĩa ex ambitione aut in-¬
iuria nata Subsilire in celũ ex angulo licet Exurge modo et te q
dignũ fiuge deo finges autẽ non auro non argento non potest
ex hac materia ymago expͥmi deo similis Cogita illos cũ ꝓpicii
essent fictiles fiusse. Dale. Seneca iucilio suo salutem

Expanded text:
texta non faciet; deus nudus est. Fama non faciet nec ostentatio tui texta non faciet; deus nudus est. Fama non faciet nec ostentatio tui et in populos nominis dimissa notitia; nemo novit deum, multi de illo male existimant, et inpune. Non turba servorum lecticam tuam per itinera urbana ac peregrina portantium; deus ille maximus potentissimusque ipse vehit omnia. Ne forma quidem et vires beatum te facere possunt; nihil horum patitur vetustatem. Quaerendum est, quod non fiat in dies eius, quoi non possit obstari. Quid hoc est ? Animus, sed hic rectus, bonus, magnus. Quid aliud voces hunc quam deum in corpore humano hospitantem ? Hic animus tam in equiRomanus aut libertinus aut servus ? Nomina ex ambitione aut ex iniuria nata. Subsilire in caelum ex angulo licet. Exurge modo et te quoque dignum Finge deo. Finges autem non auro vel argento; non potest ex hac materia imago deo exprimi similis: cogita illos, cum propitii essent, fictiles fuisse. VALE. Seneca Lucilio suo salutem
Abbreviated transcription (Latin):
cauerũt. Non est malus nisi magis ꝙͣ ille qui pulchris rebus
impeditur quoniã est ip̃a tollerantia que se ad dura et aspera hor¬
tatur ac dicit Quid cessas. Ron est uiri cuere sudorem huic et
illud accedat insi pst̃a metus sit equalitas ac terior uite ꝑ oĩa con¬
sonaus sibi quod non potest esse nsi rerũ sciencia Contaigit et ars
ꝑ quam hũana ac diuiua noscantur. hoc est sũmũ bonũ Quod
si occupas incipis deoꝵ socius esse insi supplex Qño inquis isto ꝑ¬
nentur Non per appẽnmũ gͣuim ue montem nec ꝑ deserta canda¬
uie nec scirces tibi. nec scilla aut caribdis adeunde sunt que tamẽ
oĩa transisti pro curaciũtulo p̃cio tutũ iter est iocundũ est ad quod
natura te instrugit dedit tibi illa que si non deserueris par deo sur¬
ges parere aut deo te pecunia non faciet deus nichil habet pre¬

Expanded text:
caverunt, non est malus ? " Non magis quam ille, qui pulchris rebus caverunt, non est malus ? " Non magis quam ille, qui pulchris rebus inpenditur, quoniam animi est ipsa tolerantia, quae se ad dura et aspera hortatur ac dicit: " Quid cessas ? Non est viri timere sudorem." Huc et illud accedat, ut perfecta virtus sit, aequalitas ac tenor vitae per omnia consonans sibi, quod non potest esse, nisi rerum scientia contingit et ars, per quam humana ac divina noscantur. Hoc est summum bonum. Quod si occupas, incipis deorum socius esse, non supplex. "Quomodo," inquis, "isto pervenitur?" Non per Poeninum Graiumve montem nec per deserta Candaviae, nec Syrtes tibi nec Scylla aut Charybdis adeundae sunt, quae tamen omnia transisti procuratiunculae pretio; tutum iter est, iucundum est, ad quod natura te instruxit. Dedit tibi illa, quae si non deserueris, par deo surges. Parem autem te deo pecunia non faciet; deus nihil habet. Prae
Abbreviated transcription (Latin):
tes et in totũ iam per maxima acto uiro turpe est etiam ñt deo
futigare Quid uotis opus est fac te ip̃e felicem facies aut si intel-¬
lexeris bona esse quibus admixta est uirtus turpia quibus ma¬
licia ĩcta est quemadinodũ sine mixtura lucis nichil splendidũ
est nchil acrũ insi qd tenebras habet aut aliꝙͣ in se traxit ob¬
scuri quemadmodũ sine aduitorio ignis nichil calidũ est nichil
sine aere frigidum iͣ honestia et turpia uirtutis ac malicie sociẽ¬
tas efficit Quid ergo est bonũ. fierum scientia. quid malũ rerũ
imꝑicia Ille prudens atq artifex pro tempore queq repellet
aut eleget Sed nec qui repellit. cunet. nec miratur que eligit
Di modo magnus ille et inuictus aĩs aĩrus est submitti te ac
depͥmi neto laborem si nou recuses parũ est posse Niris ergo
inquis labor friuolus et suꝑuacus est. quem huiles canse no¬

Expanded text:
tes; et in totum iam per maxima acto viro turpe est etiamnunc deos tes; et in totum iam per maxima acto viro turpe est etiamnunc deos fatigare. Quid votis opus est ? Fac te ipse felicem. Facies autem, si intellexeris bona esse, quibus admixta virtus est, turpia, quibus malitia coniuncta est. Quemadmodum sine mixtura lucis nihil splendidum est, nihil atrum, nisi quod tenebras habet aut aliquid in se traxit obscuri, quemadmodum sine adiutorio ignis nihil calidum est, nihil sine aere frigidum; ita honesta et turpia virtutis ac malitiae societas efficit. Quid ergo est bonum ? Rerum scientia. Quid malum est ? Rerum imperitia. Ille prudens atque artifex pro tempore quaeque repellet aut eliget. Sed nec quae repellit timet, nec miratur quae elegit, si modo magnus illi et invictus animus est. Summitti te ac deprimi veto. Laborem si non recuses, parum est; posce. " Quid ergo?" inquis, "labor frivolus et supervacuus et quem humiles causae evo