comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpiciatorio nr̃o qͣle oportet umbraculum
ad quintũ genus contemplationis.
et illud q̃rere cur se debeant
dicti cherubim mutuo respi¬
cere: & in respiciendo uultũ ĩ
ꝓpiciatoriũ uerte. Re¬
spiciant seinqͥt mutuo u̾sis uultibꝰ ĩ ppi¬
ciatoriũ. Diximꝰ aut̃e suꝑiꝰ qͥa ad pͥmũ che¬
rubin ꝑtinent ea que st̃ supͣ rõnẽ nec tn

Expanded text:
propitiatorio nostro quale oportet obumbraculum propitiatorio nostro quale oportet obumbraculum ad quintum genus contemplationis. et illud quaerere, cur se debeant dicti cherubin mutuo respicere, et in respiciendo vultum in propitiatorium vertere: Respiciant se, inquit, mutuo versis vultibus in propitiatorium . Diximus autem superius quia ad primum cherubin pertinent ea quae s
Abbreviated transcription (Latin):
facilitate & iocunditate hauriũt. qͦd de
ĩtima uitatis suauitate ardent̃ ꝯcupis¬
cunt. Cari gͥ comedũt. s carissimi bibũt:
qr scđ̃m m̃suram dilectionis disẜensat᷑
et modus manifestatiõis. Ebrietas autẽ
m̃tis alienationẽ efficit: & suꝑnȩ qͥde re¬
uelationis infusio eos dũ taxat qͥ carissi¬
mi s̃t inmentis excessũ adducit. Talem
Iꝓpħa ebͥetatẽ designare uoluit cũ dixit.
nebͥabunt᷑ abub̾tate domꝰ tuę. et torrente
uoluptatis tue potabis eos. Si gͥ ꝯcupis¬
cimꝰ hac eb̾etate mad̾e et hos m̃tis thori¬
cos excessus freq̃ntare: satagamꝰ deum
nr̃m intime & sũme dilig̾e. et om̃i hora
ĩ diuine ꝯtẽplationis gaudĩ summo¬
cũ desid̾io anhelare. & hoc erit nr̃os che¬
rubim expansas alas hab̾e. Ecce ĩa qͣn¬
to labore sudauimꝰ. ecce qͣm multa in id¬
ipsũ cͥcũ locutione usi sumꝰ. ut cherubun
nr̃i alas suas sufficient̃ expandent. et

Expanded text:
de de intima veritatis suavitate ardenter concupiscunt. Chari ergo comedunt, sed charissimi bibunt, quia secundum mensuram dilectionis dispensatur et modus manifestationis. Ebrietas autem mentis alienationem efficit, et supernae quidem revelationis infusio eos duntaxat qui charissimi sunt in mentis excessum abducit. Talem Propheta ebrietatem designare voluit, cum dixit: Inebriabuntur ab ubertate domus tuae, et torrente voluptatis tuae potabis eos . Si igitur concupiscimus hac ebrietate madere, et hoc mentis theoricos excessus frequentare, satagamus Deum nostrum intime et summe diligere, et omni hora in divinae contemplationis gaudium summo desiderio anhelare, et hoc erit nostros cherubin expansas alas habere. Ecce jam quanto labore sudavimus, ecce quam multa in idipsum circumlocutione usi sumus, ut cherubin nostri alas suas sufficienter expanderent, et
Abbreviated transcription (Latin):
enatione ñ tnͣsis : uis nosse qr subli¬
tas diuinaꝵ reuelationũ sit manifeᷤᷤ¬
tũ diuine dilectionis indiciũꝰ Iam
ũ dicã inqͥt uos seruos s anucos. qͥa
omĩa nota feci uob̾ quȩ audiui apat
ineo. Attende ꝙ illud qr ex magni¬
tudine diuinę dilectionis. pendet mo¬
dus diuine reuelationis. Comedite
inquit amici ꝙ bibite. et ĩebͥamini
carissimi. Ecce qͥ amici & cari st̃ come¬
dũt: qͥ uͦ carissimi bibunt. ĩmo ñ solũ
potant᷑. sed ȩtiã deb̾ant᷑. Certe qͥ come¬
dũt dũ sumptũ cibum masticant. nõ
sine mora ut qͣlicũq labore illud in qͦ
delectant᷑ tͣhiciũt. Qui uͦ bibunt: cum
sũma uelocitate ut facilitate illud qͦd
sitiunt tͣducunt. Nunqͥd gͦ non illi
t uident comede qͥ cũ miato studio
et longa meditatione uix possũt adui¬
tatis delicias ꝑtinge̾: ħibunt aut̃ qͦda¬
mͦ qui exdiuinis reuelatiombꝰ sũma cũ

Expanded text:
enatione non transis? Vis nosse quia sublienatione non transis? Vis nosse quia sublimitas divinarum revelationum sit manifestum divios; quia omnia nota feci vobis quae audivi a Patre meo Attende et illud quia ex magnitudine divinae dilectionis pendet modus divinae revelationis: Comedite, inquit, amici, et bibite, et inebriamini, charissimi . Ecce qui amici et chari sunt comedunt, qui vero charissimi bibunt imo non solum potantur, sed etiam inebriantur. Certe qui comedunt dum sumptum cibum masticant, non sine mora, vel qualicunque labore, illud in quo delectantur trajiciunt. Qui vero bibunt, cum summa velocitate vel facilitate illud quod sitiunt traducunt. Nunquid ergo non illi tibi videntur comedere qui cum multo studio et longa meditatione vix possunt ad veritatis delicias pertingere? Bibunt autem quodammodo qui ex divinis revelationibus su
Abbreviated transcription (Latin):
cõsolationẽ uel iocunditatẽ concipere.
ñdu audeo dicẽ dilectũ nr̃m. intimũ
ardentissimi anioris sinũ tene̾. Satage.
festina. tͣhere eũ ad huc adhud ĩterio¬
ra et secretiora cordis tu penetͣlia. q̃¬
get illud intimũ cordis human pene¬
tͣle tales recessus habe. seu etiã optine̾
posse. inqͥb summi & singłaris amo¬
ris uiolentia cũ aliqͥd ꝑ affectũ in¬
fixit: aliena omnino delectatione a
uelli ñ possunt. Certe si alienã aliꝗͣ.
consolationẽ q̃ris uel recipis. dm̃ tu¬
um qͣmiuis fortassis sũme ñđu tñ
singłarit̃ diligis. Nondũ gͦ ĩintimũ
ꝑducit᷑. ñdum in optimo collocatur.
Si gͦ non satagis intͦducẽ eũ adĩtima
tua. qͦmͦ te cred̾a uelle uł posse seqͥ e¬
um ad sublimia sua. Certũ gͦ sigñ
tͥ sit q̃c̃q es anima qđ dilectũ tuum
nimꝰ diligis. uł ab illo minꝰ diligis.
si ad theoricos illos excessus ñdu uo

Expanded text:
consolaconsolailectum nostrum intimum ardentissimi amoris sinum tenere. Satage ergo, festina trahere eum adhuc ad interiora et secretoria cordis tui penetralia, quget illud intimum cordis humani penetrale tales recessus habere, seu etiam obtinere posse, in quibus summi et singularis amoris violentia cum aliquid per affectum infixvelli non possit? Certe si alienam aliquam consolationem quaeris vel recipis, Deum tuum quamvis fortassis summe, nondum tamen singulariter diligis. Nondum ergo in intimum perducitur, nondum in optimo collocatur. Si ergo non satagis introducere eum ad intima tua, quomodo te credam velle, vel posse sequi eum ad sublimia sua? Certum ergo signum tibi sit, quaecumque es anima, quod dilectum tuum minus diligis, vel ab illo minus diligeris, si ad theoricos illos excessus nondum v
Abbreviated transcription (Latin):
ĩuitimũ dilectꝰ ꝑducit᷑. et ĩ optimo
collocat᷑. qͣndo exintimo affectu ⁊ su¬
ꝑ omĩa diligit᷑. Cogita qͥd sit qͦd ĩui¬
ta tua ardentiꝰ dilexisti. auxius ꝯcu¬
pisti: quod te iocundiꝰ afficiebat. ce¬
tisq om̃ibꝰ. ꝓfundiꝰ delectabat. Consi¬
dera gͦ si eande affectionis iuolentiã
delectationis habundantiã sentis. qͣn
ĩsũmi dilectoris desidium in ardescis:
qͣnͣdo ineiꝰ dilectione reqͥescis. Duidu¬
biũ sit qđ in timũ illũ affectiõis sue
sinũ necdũ teneat. si intimȩ dilectiõis
aculeus animã tuã indiuinis affecti¬
b muiꝰ penetrat. tepidiꝰ exagitat. quã
in alienis affectib aliq̃n penet᷑re uł
ex agitare solebat: S si tantã ꝓrsus
uel forte ualidiorẽ dilectionis uł delec¬
tationis uiolentiã ĩintimis tuis cͥca
sit. in qͦ delectari uł ꝯsolari possis. Ter¬
te quãdui possumꝰ ex aliena qͣlicũq re

Expanded text:
in intimum dilectus perducitur et in optimo in intimum dilectus perducitur et in optimo collocatur quando ex intimo affectu et super omnia diligitur. Cogita quid sit quod in vita tua ardentius dilexisti, anxius concupisti, quod te jucundius afficiebat caeterisque omnibus profundius delectabat. Considera ergo si eamdem affectionis violentiam, delectationisque abundantiam sentis, quando in summi dilectoris desiderium inardescis, quando in ejus dilectione requiescis. Cui dubium sit quod intimum illum affectionis tuae sinum necdum teneat, si intimae dilectionis aculeus animam tuam in divinis affectibus minus penetrat, tepidius exagitat, quam in alienis affectionibus aliquando penetrare vel exagitare solebat? Sed si tantam prorsus, vel forte validiorem dilectionis vel delectationis violentiam in intimis tuis circasit, in quo delectari vel consolari possis. Certe quamdiu possum ex aliena qualicumque re
Abbreviated transcription (Latin):
fiuide. & supͣ se met ipsam ire.xui.¬
e p qͣmuis iam ꝓmpta
sit t̃c tꝑis etꝰ modi anima
aduenientẽ susciꝑe. nes¬
cio si et eque ꝑata & ex¬
pedita sit uocanti occͣre¬
re:Timeo ne ad huc ꝓ hac parte dilec¬
nĩ ñ ẽẽ eiꝰdem facilitatis susciꝑe ueni¬
intͦire: atq aliud ẽ adipsũ exire. Ibi
aĩa adse ipsam reu̾tit᷑. et cũ dilect̃o su¬
o usq adintima cordis sui penetͣlia
ingredit᷑. Hic extͣse met ipsã ducitur.
ꝯet ad sublimia ꝯtẽplanda subleuatur.
uid nãq est eiꝰ intͦire: nisi se tota in
se ipsã extͣ semet ip̃am totã effundere:
et intune delectari. De solã cũ dilecte
consid̾atione indilecti sui dilectionem
desid̾ium suũ ꝑurget: et ex hisque in
ĩtimis sius consid̾at animũ suũ cũ
eiꝰmodi affectu ĩfłamat. & tam exbo¬
noꝵ qͣm ex inaloꝵ suoꝵ considãtione
ingr̃aꝵ actione assurgit: et lñc ꝓun
pensa gr̃a. hinc ꝓudulta uenia ĩti¬
me deuotionis uictuas ꝑsoluit. Usq

Expanded text:
 supra semetipsam ire. Sed quamvis jam prompta sit tunc temporis ejusmodi anima advenientem suscipere, nescio si et aeque parata et expedita sit vocanti occurrere. Timeo ne adhuc pro hac parte dilecnim non esse ejusdem facilitatis suscipere veniintrare, atque aliud est ad ipsum exire. Ibi anima ad se ipsam revertitur, et cum dilecto suo usque ad intima cordis sui penetralia ingreditur: hic extra semetipsam ducitur, et ad sublimia contemplanda sublevatur. Quid namque est ejus introire, nisi se totam inse ipsam extra semetipsam totam effundere? et intime delectari. Se solam cum dilecto consideratione in dilecti sui dilectionem desiderium suum perurget, et ex his quae in intimis suis considerat, animum suum in ejusmodi affectu inflammat, et tam ex bonorum, quam ex malorum suorum consideratione in gratiarum actionem assurgit; et hinc pro impensa gratia, hinc mae devotionis victimas persolvit. Usque
Abbreviated transcription (Latin):
sit ꝑtot loca disꝑsum: uͥq maner ĩ te¬
grum & incorruptũ. et oĩo indiuisum
Sigͥ attendas inqu̾a multis locis sit. in
quã multis locis ꝑ eandẽ sc̃ificatiõis
uirtutẽ ẽe possit: qͦ te queso tua ducet
cogitatio: nͥ ut unũ idẽq corpus uide¬
sub temꝑe uno: S uide id iplũ quã

Expanded text:
sit per tot loca dispersum, ubique manet intesit per tot loca dispersum, ubique manet integrum et incorruptum et omnino indivisum? Si igitur attendas in quam multis locis sit, in quam multis locis per eamdem sanctificationis virtutem esse possit, quo te, quaeso, tua ducet cogitatio, nisi ut unum idemque corpus videsub tempore uno? Sed vide i
Abbreviated transcription (Latin):
rit: qͦd omnino fatendũ ñ est. S si eqͣ¬
lem potenriã. equałe sapientiã absq
dubitatione ħt. qͦmͦ ei omnino cocqͣ
multa credimꝰ atq teneniꝰ. que huma¬
na r̃o impugnat: et ĩpossibilia iudi¬
cat. Quando corpꝰ suũ xp̃c discipulis
suis distribuebatꝰ. ñqͥd se ip̃m manib¬
suis portabat: Nqͥd ide ipse erat qui
portabat et qͥ portabat᷑. ide ipse quida¬
bat et qͥ dabatur: Qͣndo adiscipłis su¬
mebat᷑. dentibꝰq te̾bat᷑. nũquid ledeba¬
tur: Anforte in eo qͦd dababa impassi¬
bił erat. sic̃ ⁊ inuisibilis erat. qͣmuis
scdm id qd cdabat sicut uisibilis sie et
passibilis erat: Nũqͥd gͦ unũ idẽq cor¬
pꝰ. uno eodẽq tẽꝑe erat uisibile ⁊ ĩui¬
sibile. passibile et impassibile: Ꝙt uide
hoc qͣm sit ĩ conp̃hensibile: & uideatur
ẽẽ impossibile. Uide qͣm multis in lo
passibile. et incorruptibile: An uͦ cũ

Expanded text:
rit, quod omnino fatendum non est? Sed si aequrit, quod omnino fatendum non est? Sed si aequalem potentiam, aequalem sapientiam absque dubitatione habet, quomodo ei omnino coaequmulta credimus atque tenemus quae humana ratio impugnat et impossibilia judicat? Quando corpus suum Christus discipulis suis distribuebat, nunquid seipsum suis manibus portabat? Nunquid idem ipse erat qui portabat, et qui portabatur. Idem ipse qui dabatur? Quando a discipulis sumebatur, dentibusque terebatur, nunquid laedebatur? An forte in eo quod dabatur impassibilis erat, sicut et invisibilis erat, quamvis secundum id quod dabat sicut visibilis sic et passibilis erat? Nunquid ergo unum idemque corpus uno eodemque tempore erat visibile et invisibile, passibile et impassibile? Et vide hoc quam sit incomprehensibile, et videatur esse impossibile? Vide quam multis in locimpassibile, et vere incorruptibile? An vero cum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsona ẽẽ possint: Nunqͥd aliqͥd quod ho¬
minis ẽ. uł aliqͥd qͦd dĩ ẽ. uel aliqͥd qđ
utriq est  S siutͥusq non ẽ qͦmͦ ineo u¬
niri possunt qͦd ab alterutro alienũ
est᷑. Si aliqͥd quod hominis ẽ. gͦ crea¬
t᷑a est. Si aliqͥd qͦd c̃i ẽ: supͣ ereaturã ẽ.
et ĩa creat᷑a ñ ẽ. Si aliqͥd qđ di ⁊ hõis
ẽ. nunqͥd ip̃m utrũq erit. & utrũq
ñ erit. creatura scilicet & ñ creatura.
Sed q̃stio ista ualde ẽ intima & hut usq
qͣntũ arbitror ñ mota: et idc̾co fortas¬
sis rectiꝰ suppͥmenda. S de aĩa xͥ quid
dicimꝰ. qm omnẽ gr̃ȩ plenitudinẽ acce¬
pisse negare ñ audemus. Nã qͥcqͥd pa¬
ter ħt exnatura. ipsa accepit ex gr̃a.
nan in ipsa habitat om̃is plenitudo
nẽ gr̃e.gͦ et plenitudinẽ sapientiȩ. gͦ
et plenitudinẽ potentie. Si gͦ eqͣlem
sapientiã. equałe potentiã habet cũ
pat᷑. qͦd negari ñ pot̃: nunqͥd patri
eqͣus erit. et creatã creatori  eqͣri pote¬

Expanded text:
d aliquid quod hominis est, vel aliquid quod Dei est, vel aliquid quod utriusque est? Sed si utriusque non est, quomodo in eo uniri possunt quod ab alterutro alienum est? Si aliquid quod hominis est, ergo creatura est. Si aliquid quod Dei est, supra creaturam est, et jam creatura non est. Si aliquid quod Dei et hominis est, nunquid ipsum utrumque erit, et utrumque non erit, creatura scilicet et non creatura? Sed quaestio ista valde est intima, et hucusque, quantum arbitror, non mota, et idcirco fortassis rectius supprimenda. Sed de anima Christi quid dicimus, quam omnem gratiae plenitudinem accepisse negare non audemus? Nam quidquid Pater habet ex natura, ipsa accepit ex gratia. Nam in ipsa habitat omnis plenitudo nem gratiae, ergo et plenitudinem sapientiae, ergo et plenitudinem potentiae. Si ergo aequalem sapientiam, aequalem potentiam habet cum Patre quod negari non potest, nunquid Patri aequalis erit, et creatura Creatori coaequari pote
Abbreviated transcription (Latin):
cit̾ ẽẽ: et tñ in his om̃ibꝰ si uixta huma¬
nã estimationẽ pensent᷑. uidet᷑ huma¬
na ratio fortit̃ repugnare.Si pat̾ est
ĩgenitꝰ filiꝰ unigenitꝰ. eritne sub̃a pa
tris ĩgenita. filii genita: Ꝙ cũ utͥusq
sit una eadeq sub̃a. erit eade ip̃a ge¬
nita et ingenita. hoc ẽ genita & non ge¬
nita: Nunqͥd eade ipsa gignit se ip̃¬
sam: & gignit᷑ a se ipsa: Nũqͥd ergo
eacłe ip̃a gignit᷑ & ñgignit᷑ nascit
et ñ nasciturͦ. Si filiũ nasci dicimus:
qͥd de eiꝰ natiuitate dicemꝰ: Nunqͥdeiꝰ
natiuitas et̃na non erit: aput quẽ ñ
est cõmutatio nͦ uicissitudĩs obumbͦ¬
tio. Si eiꝰ natiuitas aliq̃n ñ fuit. qͦ¬

Expanded text:
citer esse, et tamen in his omnibus, si juxta humanam aestimationem pensentur, videtur humana ratio fortiter repugnare. Si Pater est ingenitus, Filius unigenitus, eritne substantia Patris ingenita, Filii genita? Et cum utriusque sit una eademque substantia, eritne eadem ipsa genita et ingenita, hoc est genita et non genita? Nunquid eadem ipsa gignit seipsam, et gignitur a seipsa? Nunquid ergo eadem ipsa gignitur et non gignitur; nascitur et non nascitur? Si Filium nasci dicimus, quid de ejus nativitate dicemus. Nunquid ejus nativitas aeterna non erit, apud quem non est transmutatio, nec vicissitudinis obumbratio . Si ejus nativitas aliquando non fuit, q
Abbreviated transcription (Latin):
si extͣ omñẽ locũ ẽ. nicħ illo absen¬
tiꝰ. S nunqͥd eo ipso absentiꝰ. qͦ om̃iũ
p̃sentius. & eo ipso p̃sentiꝰ q̃uo õiũ
absentius. cui aliunde & aliunde
ñ est ẽẽ onine qͦd est : Sed si absentiᷤᷤ¬
simo nicħ ẽ p̃sentiꝰ. si p̃sentissimo n¬
chil ẽ absentiꝰ. quid illo mirabilius.
qͥd illo in conp̃hensibiliꝰ.: It̃e si ñ ẽ
aliud eiꝰ potestas. ⁊ aliud eiꝰ felicitas:
ubi cũq sũma potestas. ibi & sũma
felicitas. Sũma gͦ felicitas uͥq ẽ.Quo
mͦ gͦ uł inĩferno sũme miseriȩ locꝰ ẽẽ
pot᷑. uel potest qͥs quã miser ẽẽ cui sũ¬
na felicitas nunquã pot abesse. nun¬
qͣm de ẽe Hec omĩa mira: & u̾e in¬
comp̃hensibilia Multa immo pene
ĩfinita circa diuinitatis unitatem.
et ue̾ unitatis rõsid̾ationẽ: ratio ap¬
pbat. cũ tñ ñ comp̃hendat. Eiꝰ mͦi

Expanded text:
Si extra omnem locum est, nihil illo absentius. Sed nunquid eo ipso absentius quo omnium praesentius, et eo ipso praesentius quo omnium absentius cui aliunde et aliunde non est esse omne quod est? Sed si absentissimo nihil est praesentius, si praesentissimo nihil est absentius, quid illo mirabilius, quid illo incomprehensibilius? Item si non est aliud ejus potestas, et aliud ejus felicitas, ubicunque summa potestas ibi et summa felicitas. Summa ergo felicitas ubique est. Quoferno summae miseriae locus esse potest, vel potest quisquam miser esse, cui summa felicitas nusquam potest abesse, nunquam deesse? Haec omnia mira et vere incomprehensibilia. Multa, imo pene infinita circa Divinitatis unitatem, et verae unitatis considerationem ratio approbat, cu
Abbreviated transcription (Latin):
multa nob̃ in unũ̃ loqͣtur. morałr nos
docens qͥd dilectꝰ ñr fac̾e nos uelit: alle¬
gorit̾ ãmonens qͥd. ꝓ nob̾ ꝑ semet ipsũ
fec̾it: anagogice ꝓponens qͥd adhuc fa
cẽ de nob̃̾ disponit. In hc̃ itaq modum
nob sepe mandat et remandat. & qͣsi
ꝑumĩ nintiũ multa de nob̃ denuntiat.
Sepe unũ ideq mandatũ subuariis e¬

Expanded text:
multa nobis in unum loquatur, moraliter nos multa nobis in unum loquatur, moraliter nos docens quid dilectus noster facere nos velit, allegoriter admonens quid pro nobis per semetipsum fecerit, anagogice proponens quid adhuc de nobis facere disponit. In hunc itaque modum nobis saepe mandat et remandat, et quasi per unum nuntium multa nobis denuntiat. Saepe unum idemque mandatum sub variis a
Abbreviated transcription (Latin):
exercitus mancipati sumꝰ. qͥ diuine di¬
lectionis assidue qͣsda uelut arras ac¬
cipimus: Maxime tn nos. qͥd q̃so dice¬
mus. qui nicħ aliud iniuncti officii ha¬
bemꝰ. nͥ lege̾. psallere. et orare. meditari.
speculari. et ꝯtemplari. uacare & uidẽ
qm suaius ẽ dñs. Nũqͥdnam nos ñ pu¬
debit eadẽ dicere. & dilectũ nr̃m ĩ eiꝰ mo¬
di uerbis fatigare: Manda remanda.
lor uos qͥ lectioni uł meditatiom ĩsisti¬
tis: eiꝰ nuntios suscipitis mandata cog¬
noscitis.⁊ꝰ uotiens exabditis scͥpturaꝵ
recessibus nouos intellectꝰ eruimꝰ. quid
aluid qͣm qͦsd̃a dilecti nr̃i nuntios ex¬
cipimus. Huic sane negotio subseruit
oĩs sacͣ lectio: sagaxq meditatio. Alii
itaq legentibꝰ alii meditantib diuinoꝵ
secretoꝵ ut̾nuntii occurrũt: qͥ dilecti
nr̃i ad nos mandata ꝑferant. & de sin¬
głis instruant. Et sepe fit ut una eadẽ¬
q scͥptura dũ multiplicit exponitur.

Expanded text:
exercitiis mancipati sumus, qui divinae diexercitiis mancipati sumus, qui divinae dilectionis assidue quasdam velut arrhas accipimus? Maxime tamen nos quid, quaeso, dicemus, qui nil aliud injuncti officii habemus nisi legere, psallere et orare, meditari, speculari et contemplari, vacare et videre quam suavis est Dominus? Nunquidnam nos non pudebit eadem dicere, et dilectum nostrum in hujusmodi verbis fatigare? Manda, remanda;lor, vos qui lectioni vel meditationi insistitis ejus nuntios suscipitis, mandata cognoscitis. Quoties ex abditis Scripturarum recessibus novos intellectus eruimus, quid aliud quam quosdam dilecti nostri nuntios excipimus? Huic sane negotio subservit omnis sacra lectio, sagaxque meditatio. Alii itaque legentibus, alii meditantibus divinorum secretorum internuntii occurrunt, qui dilecti nostri ad nos mandata perferant, et de singulis instruant. Et saepe fit ut una eademque Scriptura, dum multipliciter exponitur,
Abbreviated transcription (Latin):
uimus. Qͣm sit paucoꝵ ad susceptionẽ
nẽ necdũ scire potuerunt.
qui dm̃i mandata ex docto¬
rũ cotidie dictis uł scͥptis audiũt. nec
tñ acqͥescunt. cotidie peccantes. coͣdie
penitentie tẽꝑa dari sibi postulanteᷤ.
Ex qͥbus dũ qͥdã uerba uitȩ libent̃ au¬
diunt: qͥd aliud ꝑstudium. qͣm manda
remanda dicunt:. E dũ cotidie pec̃cis
peccata accumulant. qͥd aliud qͣm ex¬
pecta rexpecta ꝑdesideriũ clamant.
cotidie spaciũ penitentie postulantes.
et resipiscendi tempꝰ cotidie ꝓponenteᷤ.
cotidie ꝓlongantes: Certe ad sacian¬
dum desideriũ suũ.: totũ huiꝰ uite spa¬
ciũ carnalimenti uidet᷑ ꝑmodicũ. Et
alto multa tẽꝑa expendit. totũq tam̃
uelut mom̃itaneũ reputet. qͥd queso ali¬
ud indinͥe patientiȩ aure qͣm modicum
ibi. modicũ resonat ibi᷑ Sed dehis ĩtum
tacentes. qͥd de nob̾ obsecͦ dicturi sumus
qͥ habitũ religionis suscepimꝰ. qͥ spũ alibꝰ

Expanded text:
XIV. Quam sit paucorum, ad susceptionem XIV. Quam sit paucorum, ad susceptionem nem, necdum scire potuerunt, qui Domini mandata ex doctorum quotidie dictis, vel scriptis audiunt, nec tamen acquiescunt, quotidie peccantes, quotidie poenitentiae tempora dari sibi postulantes. Ex quibus dum quidam verba vitae libenter audiunt, quid aliud per studium, quam manda, remanda dicunt? Et dum quotidie peccatis peccata accumulant, quid aliud, quam exspecta, reexspecta per desiderium clamant, quotidie spatium poenitentiae postulantes, et resipiscendi tempus quotidie proponentes, quotidie prolongantes? Certe ad satiandum desiderium suum totum hujus vitae spatium carnali menti videtur permodicum. Et altera, multa tempora expendit, totumque tamen velut momentaneum reputat, quid, quaeso, aliud in divinae patientiae aure, quam modicum ibi, modicum ibi resonat? Sed de his interim tacentes, quid de nobis, obsecro, dicturi sumus, qui habitum religionis suscepimus, qui spiritualibus
Abbreviated transcription (Latin):
et modicũ. Modicũ inuno loco. et mo¬
dicũ inalio. Modicũ ibi: modicũ ibi. Lo¬
git᷑ itaq dilectꝰ tuus face̾ sepe ⁊ mul¬
tũ. qͦd tu dicis modicũ & modicum.
Nam modicũ & modicũ ꝓ. tͣhis ĩ longũ
et longum: & in h̃e modũ fraudas ami¬
cũ tuum. ⁊ fatigas dilectũ tuũ. Oqͣnͣ¬
to satiꝰ. oqͣnto rectiꝰ foret. ut ꝓforibus
obseruares. ut cũ abrahã uł helya di¬
lecti tui aduentũ expectares: adueni¬
enti oͤcurre̾s. et cũ exultatione. susci¬
ꝑes: De be̾s sane sicuti dilecti tui colũ¬
ba inforamimbꝰ petre. in cau̾nis mace¬
riȩ. suspensis alis. colloq ꝓtenso foras
ꝓspicere: & unici tui aduentũ cum co¬
lumbino qͦđa cantu & gemitu querẽ.
et expectare. S forte adhuc cherubĩ¬
nr̃i alas ñ habent: uł si ħnt. expansaᷤᷤ
ñdu hñt. Nondu fortassis opus nr̃m
ad plenũ formauimꝰ: nec dũ formam
illã angłicam ex integro uxta dñi¬
cam sententiã consũmauimꝰ forma

Expanded text:
et modicum. Modicum in uno loco, et modicum in alio, modicum ibi. Cogitur itaque dilectus tuus facere saepe, et multum, quod tu dicis modicum et modicum. Nam modicum et modicum protrahis in longum, et longum, et in hunc modum fraudas amicum tuum, et fatigas dilectum tuum. O quanto satius, o quanto rectius foret, ut prae foribus observares, ut cum Abraham vel Elia dilectoris tui adventum exspectares, advenienti occurreres, et cum exsultatione susciperes. Deberes sane sicuti dilecti tui columba in foraminibus petrae, in cavernis maceriae suspensis alis, colloque protenso foras prospicere, et unici tui adventum cum columbino quodam cantu et gemitu quaerere et exspectare. Sed forte adhuc nostri cherubin alas non habent, vel si habent, expansas nondum habent. Nondum fortassis opus nostrum ad plenum formavimus, necdum formam illam angelicam ex integro, juxta Dominicam sententiam, consummavimus. CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
tabił erit: inqua aliqͥd tͣnsit: Si semꝑ
fuit. qͦmͦ ab alio ẽe cepit. qͥ nunqͣm ẽẽ
ĩcepit. sine qͦ pat̾ ñ quã ẽẽ potuit᷑. Et
qͦm eiꝰ natiuitas ꝑfecta ẽ. si ad huc fut᷑a
est: An forte iterat᷑ semꝑ. ut possit esse
et infiita erit. qmͣ ininfinitũ iterare
oportebit: Qͥcqͥd uͦ de filii natiuitate
diximꝰ. uide ne forte q cͥca sp̃c sci ꝓces

Expanded text:
aliquid transit? Si semper fuit, quomodo ab alio esse accepit, qui nunquam esse incoepit, sine quo Pater nunquam esse potuit? Et quomodo ejus nativitas perfecta est, si adhuc futura est? An forte iteratur semper, ut possit esse et infinita erit, quam in infinitum iterare oportebit? Quidquid vero de Filii nativitate dicitur, vide ne forte et circa Spiritus
Abbreviated transcription (Latin):
re. nunqͣm ampliꝰ ineade uele recidẽ:
et ĩterimn modicũ illud se postulant ex¬
pectari et cũ eosdẽ forte affectꝰ anusint.
potiꝰ quã absciderunt uehement sata¬
gũt resarcire qͦd ꝑdiderũt. & ite ad huc
modicũ se uolunt et petunt reexpecta¬
ri. Sane hoc totũ dicũt modicũ ⁊ mo¬
dicũ. quicqͥd nanq ñ satiat desideriũ
tunt qͥ eiꝰ modi s̃t. modicũ ibi ⁊ modi¬
cũ ibi: modicũ & modicũ sepe sub af¬
fectu uno. tꝑe tn alio ⁊ alio: ibi et ibi.
sub affectu uno & altõ. et temꝑe tñ
uno. Et in his om̃ib dilecto nr̃o canta¬
mꝰ canticũ odiosũ. Expecta re expecta.
expecta reexpecta: modicũ ibi modicũ
ibi. Qnͣdo putas eiꝰ modi aĩa pig et te¬
pida potĩt ductile illud opꝰ formare:
& angłicã formã excud̾e. p̃sert̃i cum
opꝰ sit ĩ hoc oꝑe alarũ expansione urgñ¬
te mid ipsum dñica utiq iussione. in
tm ut nunquã in huiꝰmodi studio lice¬

Expanded text:
re, nunquam amplius in eadem velle recidere, re, nunquam amplius in eadem velle recidere, et interim, modicum illud se postulant exspectari, et cum eosdem forte affectus amiserint, potius quam absciderint, vehementer satagunt resarcire quod perdiderunt, et item adhuc modicum se volunt, et petunt reexspectari. Sane hoc dicunt, modicum et modicum. Quidquid namque non satiat desiderium,tunt qui ejusmodi sunt. Modicum ibi, et modicum ibi, modicum et modicum saepe sub affectu uno, tempore tamen alio et alio, ibi et ibi sub affectu uno, et altero, et tempore tamen uno. Et in his omnibus dilecto nostro cantamus canticum odiosum: Exspecta, reexspecta; exspecta, reexspecta; modicum ibi, modicum ibi. Quando putas ejusmodi anima pigra et tepida poterit ductile illud opus formare et angelicam formam excudere, praesertim cum opus sit in hoc opere alarum expansione, urgente in idipsum Dominica utique jussione, in tantum ut nunquam in hujusmodi studio lice
Abbreviated transcription (Latin):
queritant. qͥd aliud nqͣm manda rem̾ã¬
da. manda renanda ꝑ affectũ uł studi¬
um clamant:. huiꝰ modi nuntios cotidi¬
e excipimꝰ. & alus aliisq sepe suꝑueni¬
entib alios allosq ad huc cotidie impor¬
tune exigimꝰ : et inauri dñi sabaoch for¬
tĩt inclaniamꝰ. Sanda remanda. mada
remanda. Se qͣntomagis copia dictoꝵ
nuntioꝵ habundat: tanto sane acbrsᷤ.
tanto molestiꝰ ꝓpͥa nos ꝯscientia accusat
et cruciat. Nĩc fit sepe ut uit̾a nr̃am cor¬
grigere disponamꝰ. semꝑ tn differamus.
Etdũ hoc fieri ĩ futuro ꝓponimꝰ ͥ fit ut
illud futurũ semꝑ sit futum. immo
fortassis nunqͣm fut᷑um. Sepe aut̃e
nr̃a: et đr intim dilecto nr̃o expecta. &
eñ futũm illud ĩp̃sens uertit᷑. it̃e in ali¬
ud futurũ tͣnsfert᷑. et dr̃ reexpecta. Qͣm
sepe multi ꝓponunt fortit̃q apud se sta¬
tuũt ut si exalienis affectibꝰ qͥb ĩtim
implicant᷑. semel det̾̃ se posse explica¬

Expanded text:
 quid aliud quam manda, remanda; manda, remanda, per affectum vel studium clamitant? Hujusmodi nuntios quotidie excipimus, et aliis aliisque saepe supervenientibus, alios aliosque adhuc quotidie importune exigimus, et in auribus Domini Sabaoth fortiter inclamamus: Manda, remanda; manda, remanda. Sed quanto magis copia dictorum nuntiorum abundat, tanto sane acerbius, tanto molestius propria nos conscientia accusat et cruciat. Hinc fit saepe ut vitam nostram corrigere disponamus, semper tamen differamus. Et dum hoc fieri in futuro proponimus, fit ut illud futurum semper sit futurum, imo fortassis nunquam futurum. Saepe autedicitur interim dilecto nostro exspecta, et cum futurum illud in praesens vertitur, item in aliud futurum transfertur, et dicitur reexspecta. Quam multi saepe proponunt fortiterque apud se statuunt, ut si ex alienis affectibus, quibus interim implicantur, semel detur se posse explica
Abbreviated transcription (Latin):
De his que pertinent ad sextuon
IR sa ꝑsonarũ aut̃e tͥnitatẽ
tͥnitatisq spedationẽ. quam
multa firmit̃ credunt᷑. u̾a̾ci¬
ter asserunt᷑: quȩ tñ ñ solũ

Expanded text:
ecialiter pertinent ad sextum a personarum autem Trinitatem, Trinitatisque speculationem, quam multa firmiter creduntur, veraciter asseruntur, quae tamen non solum
Abbreviated transcription (Latin):
modis et multociens dr̃. qͥd aliud quã
idẽ sepe remandare & remandare ui¬
detur. & qͣm multi s̃t qͥ huiꝰ modi nũ¬
tios cotidie accipiunt. depͥstino tͣu te¬
pore uł negligentia parũ aut pentꝰ
nicħ corrigẽ uolunt. Seiunt sane ũn
possint głari. ñ aũt edificari. Scienti¬
insꝰ am qͥdẽ non sc̃itatẽ affec̾tant: & ñ tam
sc̃i quã scioli ẽẽ desida̾nt: Dũ gͥ cotidia

Expanded text:
quid aliud quam idem saepe mandari et remandari videtur, et quam multi sunt qui hujusmodi nuntios quotidie accipiunt. De pristino tamen tepore vel negligentia parum, aut penitus nihil corrigere volunt. Sitiunt sane unde possint gloriari, non autem aedificari. Scientiam quidem non sanctitatem affectant, et non tam sancti quam scioli esse desiderant. Dum igit
Abbreviated transcription (Latin):
bonũ. Qͣntũ ad e̾entiã nicħ illo simpli¬
ciꝰ: qͣntũ ad efficatiã nicħ illo multi¬
pliciꝰ. Qnͣtum ad ẽẽntiã qͥd illo simpli¬
cius. quod ue̾ et summne unũ ẽ. qͣnͣtum
adefficatiã qͥd illo multipliciꝰ qđ ue
& absq ulla dubitatione omia potest.
Uide qͣm sit difficile humana rõne c̃õ¬
p̃hend̾e om̃e qͦd est. & t̃c intelliges qͣm
sit in ꝯp̃hensibile illud bonũ ĩ quo õe
ni ratio humana facile acqͥescit. & su¬
a attestatione alludit. considans ⁊ af¬
firmans et u̾acit contestans. qr ple¬
nũ atq ꝑfectũ & omnino sufficiens
ñ ẽẽt. siin illo sũmo ⁊ sempit̃no bono.
boni aliqͥd defuiss. uomꝰ gͦ c̃õphendi
põt̃: qͦd imm̃sum & ĩfinitũ est.Sagnꝰ
inqͥt dñs et laudabił nimis: ⁊ magni¬
tudinis eiꝰ ñ est finis. Sed qͥs sensus
simul utrũq esse. et ue simplex si ẽ im¬
mensũ: et sũme unũ si est infinitum᷑.¬

Expanded text:
d essentiam nihil illo simplicius, quantum ad efficaciam nihil illo multiplicius. Quantum ad essentiam, quid illo simplicius quod vere et summe unum est; quantum ad efficaciam quid illo multiplicius quod vere et absque ulla dubitatione omnia potest? Vide quam sit difficile humana ratione comprehendere omne quod est, et tunc intelliges quam sit incomprehensibile illud bonum in quo omneni ratio humana facile acquiescit et sua attestatione alludit, considerans et affirmans et veraciter contestans quia plenum atque perfectum et omnino sufficiens non esset si in illo summo et sempiterno bono boni aliquid defuisset. Quomodo ergo comprehendi uod immensum et infinitum est? Magnus, inquit, Dominus, et laudabilis nimis, et magnitudinis ejus non est finis . Sed quis sensus simul utrumque esse et vere simplex si est immensum, et summe unum si est infinitum
Abbreviated transcription (Latin):
d̾e gͦ cũ patre uoluntatis similitudinẽ.
similitudinisq plenitudinẽ posside¬
bit: Multa inhc̃ modũ et pene ĩ nume¬
ra cͥca ꝑsonarũ tͥnitatem in uenies. q̃
humane rõni ñ solũ in comp̃hensibi¬

Expanded text:
dem cum Patre voluntatis similitudinem, similitudinisque plenitudinem possidebit? Multa in hunc modum, et pene innumera circa personarum Trinitatem invenies, quae humanae rationi non solum incomp
Abbreviated transcription (Latin):
tatis desidio requiescere. Cap̃. xU.¬
Oꝑ dicam annia. ñ dicã¬
menstrua. uł diurna. s ꝑ¬
modica admodũ morula ĩ¬
þatienti desidio satis ẽ mo¬
lesta. Spes siqͥd̾e q̃ differt̃: affligit ani¬
mũ. Debet itaq ui amici dilecta. ꝯiu̾
dilecti amica ut suꝑiꝰ ĩa dictũ ẽ. ꝓmp¬
Ita semꝑ ⁊ ꝑata ẽẽ: et pulsantẽ amicum
Iabsq ulla dilationis iniuria susciꝑe.
et uocanti cũ om̃i alacͥtate occurrere.
Scimꝰ aut̃e qr singłaris amor ꝯsortẽ ñ reci¬
pit: sociũ ñ adimittit. Uide gͦ ne tunc
pͥmũ incipias ꝑstrepentiũ tͣbas excere
uelle: cũ ĩa ipse ceꝑit ad ostiũ pulsare
Alioqͥn qͥd ĩa eris dictura. cũ apud te
nũc tꝑ̃is fu̾it eiꝰ modi turba ĩuenta.
qͥd inqͣm eris dict᷑a. nͥ ex pecta reexpec¬
ta: Ex pectandũ sane itẽq reexpectã¬
dum ad eiciendũ turbã extͣneoꝵ. ad

Expanded text:
nitatis desiderio requiescere. Non dicam annua, non dicamenstrua vel diurna, sed permodica admodum morula impatienti desiderio satis est molesta. Spes siquidem quae differtur, affligit animum. Debent itaque veri amici dilecta, et veri dilecti amica, ut superius jam dictum est, prompta semper, et parata esse, et pulsantem amicum absque ulla dilationis injuria suscipere, et vocanti cum omni alacritate occurrere. Scimus autem quia singularis amor consortem non recipit, socium non admittit. Vide ergo ne tunc primum incipias perstrepentium turbas ejicere velle, cum jam ipse coeperit ad ostium pulsare. Alioquin quid jam eris dictura, cum apud te tunc temporis fuerit ejusmodi turba inventa; quid, inquam, eris dictura, nisi exspecta, reexspecta? Exspectandum sane, itemque reexspectandum ad
Abbreviated transcription (Latin):
te expietur opꝰ oꝑe: affectus ex affecu¬
one. Peccata tua inqͥt elemosinis redi¬
me. & iniqtitates tuas miscdiis pau¬
ꝑum. Pauꝑes facit indigentia. ext̾io¬
pes reddit inopia bonoꝵ int̾ioꝵ. Patꝑ
ẽ qui disc̾tione caret. qͥ confilium ñ
habet. qͥ iiruitum diuiciis caret. S
ubi patiꝑtas ẽ. ibi ⁊ elemosina ẽẽ ñ¬
potest. Ꝙ. qͣnto patꝑtas uerior: tanto
elemosma maior. Magna elemofina
suo cybo refic̾e carnem q̃nq morita¬
ram. maior aut̃ sui genis altmento
saginare. animam inet̾num uctu¬
ram. Elemosina ẽ mdum uestire.
maior aut̃ in disciplinatũ moꝵ dis¬
ciplina ornare. Optimũ elemosine
gems. corriꝑe inquiecos. consolari
Miscd̃ia magna aliene afflictioni cõ¬
pati. maior aut̃. ꝓ alienis erratib cor¬
puingi. Preclarum genꝰ miscd̃ie. delin¬
quentes deflere. penttentẽb: indulg̃ẽ.
alienad elicia ꝓpriis lacͥmis delere.

Expanded text:
te expietur opus opere, actus ex affectte expietur opus opere, actus ex affectione. Peccata tua, inquit, eleemosynis redime, et iniquitates tuas misericordiis pauperum. Pauperes facit indulgentia bonoeres reddit inopia bonorum interiorum. Pauper est, qui discretione caret, qui consilium non habet, qui virtutum divitiis caret. Sed ubi paupertas est, ibi et eleemosyna esse potest. Et quanto paupertas est verior, tanto eleemosyna major. Magna eleemosyna suo cibo reficere carnem quandoque morituram, major autem sui generis alimento saginare animam in aeternum victuram. Eleemosyna nudum vestire, major autem indisciplinatum morum disciplina ornare. Optimum eleemosynae genus corripere inquietos, consolari . Misericordia magna alienae afflictioni compati, major autem pro alienis erratibus compungi; praeclarum genus misericordiae, delinquentes deflere, poenitentibus indulgere, aliena delicta propriis lacrymis delere.
Abbreviated transcription (Latin):
confultius. qͥd ue commnodiꝰ. qͣm ur¬
gente ꝑiculo ad diuinam ꝓcectio¬
nem confug̾e. eiꝰq ꝓpiciationẽ que¬
rere. cui nichil ẽ impossibile. Ius¬
tum ẽ aut̃ ualde. ut qͥ insua necefsi¬
tate suffragitim a fuo expetit su¬
ꝑiori. opem qͣm ualet ⁊ oportet suo
exhibeat inferiori. ut qͥs misereri
desid̾at. mniscdiam libentes impen-¬
dat. ut fiat qd scͥptum ẽ. Beati mi
scdes. qm̃ ipsi misedĩam consequent᷑.
Recte gͦ dr̃. peccata tua elemosinis
redime.⁊ iniquitates tuas miscbiis
pauꝑum. forte in hac gemina clati¬
sula ẽ repenta sententia. ur idem sit
redime̾ unquitates atq peccata.
Possumꝰ tam̃ inpectĩs intellig̾e p̃¬
uaricationes oꝑis. inimquitatib
q pranitates uolumatis. Monet
namq nos illd̃ psalmi. aliqͣm inhis
distinctionẽ deb̾e uł posse fieri. Tti
remis isti inqͥt impietatem peccati
mei. In elemosus inchilomanus
recce intelligit᷑ pietatis actꝰ. inmi¬
scdiis. pietatis affectꝰ. Ꝙ inde qͣm rec¬

Expanded text:
ultius, quidve commodius quam, urgente periculo, ad divinam protectionem confugere, ejusque propitiationem quaerere cui nihil est impossibile? Justum est autem valde, ut qui in sua necessitate suffragium a suo expetit superiori, opem quam valet, et oportet suo exhibeat inferiori, ut qui sibi misereri desiderat, misericordiam libenter impendat, ut fiat quod scriptum est: Beati midiam consequentur . Recte ergo dicitur peccata tua eleemosynis redime, et iniquitates tuas misericordiis pauperum. Forte in hac gemina clausula est repetita sententia, ut idem sit redimere iniquitates atque peccata. Possumus tamen in peccatis intelligere praevaricationes operis, in iniquitatibus vero pravitates voluntatis. Monet namque illud nos psalmi aliquam in his distinctionem debere, vel posse fieri: Tu remisisti, inquit, impietatem peccati mei . In eleemosynis nihilominus recte intelligitur pietatis actus, in misericordiis pietatis affectus. Et vide quam rec
Abbreviated transcription (Latin):
sonam unũ eundemq iudienm: tã
iustum qͣm pium. Entum ad ipsam
qͥdem iustum. pium uͦ inqͣntum ꝓłi¬
cit adcautelam alioꝵ. Iustum nãq
ualde ẽ ut qͥ ex dicums munerib
insolenter intumescit. ex ꝓpͥa ruma
discat. qͣm nichil sit. & ꝑsemet ip̃m
qͣm nichilpossit. Sermo aut̃ sc̃oꝵ
id ẽ decretum iccͥco ẽẽ dr̃. qͥa qd̃ in ltimi
ne futurum a qͥb dam p̃tudetur. in
cum desid̾io expetunt. qd muliis uti¬
le. & diume głe militare p̃noscunt.
Erit itaq eiꝰmodi iudicium sc̃orum
uectetum. qͥa mised̃itet iustum: ser¬
mo sc̃orum qͥa u̾aciter fiturum. pe

Expanded text:
ersonam unum idemque judicium, tam justum quam pium, quantum ad ipsam quidem justum, pium vero inquantum proficit ad cautelam aliorum. Justum namque valde est, ut qui ex divinis muneribus insolenter intumescit, ex propria ruina discat quam nihil sit, et per semetipsum quam nihil possit. Sermo autem sanctorum idem decretumDei futurum a quibusdam praevidetur, in etiam cum desiderio expetunt quod multis utile, et divinae gloriae militare praenoscunt. Erit itaque ejusmodi judicium sanctorum decretum, quia misericorditer justum, sermo sanctorum, quia veraciter futurum.
Abbreviated transcription (Latin):
qñ gram diuinitꝰ sͥ collatam amit¬
tit: ꝑ qͣm desideriis ⁊ passionib do
minari confueuit. Abhominib
te eicient. Qntum te supͣ homines
extulisti ꝑ arrogantiam: tantum infra
homines deicieris ꝑculpam. Et
cum bestiis ⁊ feris erit habitacio tua.
Ab hominib eiectꝰ ad bestias ⁊ feras
descrudit. degr: qͥ rõnabiles moees de¬
serens. decet̾o irronabiliter uicut. ut
bestialiter degens. ⁊ feraliter agens.
cum bestialiter uiuentb sit. ad
õem carnalitatem resolutꝰ. ⁊cum fera¬
liter agentib ad omnẽ crudelitatẽ
effrenatus. Addit adhuc.Fenum
qͣi bos comedes. Bos cum fenũ accipit.
ꝓ suminis deliciis ducit᷑. & nillautiꝰ
requirit. Cum sit gͦ oninis caro finũ.
Nomnis gła eiꝰ qͣi flos feni. fentum qͣi
bos comedit. qͥ omne gaudium sirũ
intemꝑali gła ⁊ carnalib oblectam̃¬
tis ponit: &. spũ ales delicias omĩno
nec ꝑstudrum. nec ꝑ desid̾ium reqͥrit.

Expanded text:
quando gratiam divinitus sibi collatam amitquando gratiam divinitus sibi collatam amittit, per quam desideriis, et passionibus suis dominari consuevit. Ab hominibus te ejicient. Quantum te supra homines extulisti per arrogantiam, tantum infra homines dejicieris per culpam, et cum bestiis et feris erit habitatio tua. Ab hominibus ejectus ad bestias et feras descendit et degit, qui rationales mores deserens, de caetero irrationabiliter vivit, ut bestialiter degens et feraliter agens cum bestialiter viventibus sit ad omnem carnalitatem resolutus, et cum feraliter agentibus ad omnem crudelitatem effrenatus. Addit adhuc: Fenum quasi bos comedes. Bos cum fenum accipit pro summis deliciis ducit, et nil lautius requirit. Cum sit ergo omnis caro fenum, et omnis gloria ejus quasi flos feni, fenum quasi bos comedit, qui omne gaudium suum in temporali gloria et carnalibus oblectamentis ponit, et spirituales delicias omnino, nec per studium, nec per desiderium requirit.
Abbreviated transcription (Latin):
celis ẽ. S iste. Inglła inqͥt decoris nei
Quam subito sepe ⁊ qͣm ꝓfundo
abunt᷑. qͥ p acientia dei abutunt᷑. xli.
umẽer ad huc sermo in ore re¬
gis. uer decelo ruit. Cibi dr̃
nabuchodonosor rex. Regum tͣnfiit
ate. Uex ruit cum adhuc sermo ẽẽt
inore. sub ipso uidel ad huc głandi tem¬
pore. Sepe namq impudens animus
dumgłatur in immensum. int̾ ipfũ
głandum. remordente conscĩa subito
consternat᷑. ⁊ diuino qͦdam nitu subi¬
tanto honore ꝯcutit᷑. ⁊ ex tabendi metu
in euadendi desꝑationem p̾cipitatur.
Uox de celo ruit: qñ qd̵ aurs dordis ꝑci¬
pit. ab intimis anime sensib uenit.
Uelut e t̾ra audit. quicqͥd ꝑ sensum
tualiter comp̃hendit: tibi dr̃ nabucho¬
dosor. Tibi tam immanites suꝑbienti.
tͥ tam manter głanti. Regnum
transiit ate: ⁊ ab hominib te eicient:
zcumbestiis atq feris erit habitacio
tua. Regnum ab uno qͦlibet ĩnsit:

Expanded text:
coelis est . Sed istcoelis est . Sed istQuam subito, saepe, et quam profunde labuntur, qui patientia Dei abutuntur. Cum esset adhuc sermo in ore regis, vox de coelo ruit: Tibi dicitur Nabuchodonosor rex: Regnum transiit a te . Vox ruit, cum adhuc sermo esset in ore, sub ipso videlicet adhuc gloriandi tempore. Saepe namque impudens animus, dum gloriatur in immensum, inter ipsum gloriandum, remordente conscientia, subito consternatur, et divino quodam nutu subitaneo horrore concutitur, et cadendi metu in non evadendi desperationem praecipitatur. Vox de coelo ruit, quando quod aure cordis percipit ab intimis animae sensibus venit. Velut terra audit, quidquid per sensum tualiter comprehendit. Tibi dicitur Nabuchodonosor: tibi tam inaniter superbienti, tibi tam inaniter glorianti. Regnum transiit a te, et ab hominibus te ejicient et cum bestiis atque feris erit habitatio tua. Regnum ab uno quolibet transit,
Abbreviated transcription (Latin):
liatio ꝓfunda. hec deuoͣtio uoluntaria.
hec ẽ confusio uotiua. q̃m ego edifica¬
ui.qͣm obseruare decreui. S qͦ fine.
qua utilitate.S Indomum inqͥt reg¬
ni.Nonne tͥ edificare uidetur qͣi in
nendam utilitatem: arcem magiste¬
rii : ut talis tantꝰq omnib appareat.
qͥdigne debeat ꝓmoueri. aliisq p̃fer¬
ri:s dignitate seu etiam potestati sub¬
limari: n robore inqͥt fortitudinis
mee Ecce qͣnta arrogantia.sͥ ipsi at¬
tͥbuere. qd̾ totum pendet ex gr̃ã diui¬
na. Nondicit inmun̾e miserationis
diuine. s in robore fortitudinis meȩ.
O qͣm aliter uerttas ipsa ⁊ sensit ⁊ do¬
cuit: cumdixit. Sine me nicħ potestis
fac̾e.S qd̃ se mens imꝓba effice estimat.
ꝑ fortitudinem suam: ꝯsequenter re¬
torquet ad głam ꝓpͥam. In robore ĩ qt
fortitudinis meȩ. ⁊ ingła decoris mei.
imino głetur. Ꝙ illa. Sic luceat lux
urã coram hominib. ut uideant oꝑa

Expanded text:
liatio profunda, haec est dejectio voluntaria, liatio profunda, haec est dejectio voluntaria, haec est confusio votiva, quam ego aedificavi, quam observare decrevi. Sed quo fine, qua utilitate? In domum, inquit, regni. Nonne tibi aedificare videtur quasi in nendam auctoritatem, et artem magisterii, ut talis tantusque omnibus appareat qui digne debeat promoveri, aliisque praeferri et dignitate seu etiam potestate sublimari? In robore, inquit, fortitudinis meae. Ecce quanta arrogantia sibi ipsi attribuerit, quod totum pendet ex gratia divina. Non dicit in munere miserationis divinae, sed in robore fortitudinis meae. O quam aliter veritas ipsa et sensit, et docuit cum dicit: Sine me nihil potestis facere . Sed quod se mens improba efficere aestimat per fortitudinem suam, consequenter retorquet ad gloriam propriam: In robore, inquit, fortitudinis meae, et in gloria decoris mei. mino glorietur ; et illa: Sic luceat lux vestra coram hominibus, ut videant opera
Abbreviated transcription (Latin):
ri credat. qͣm ipse omi hora apd̃
semet ip̃m magnificat: unde fit
ut ⁊ apd̃ allos in u̾ba iactancie fi¬
ducialiter ꝓrumpat: & idem quod
nabuchodonosor. qͣmuis aliis u̾bis
expͥmat. Consid̾emus mͦ qͣm alte
intumuit: qui mea q̃ suꝑtas pofu¬
imus u̾ba ꝓtupit. Honne hec ẽ
babylon magna qͣm ego edificaui:
Ecce ostentacio. In domũ regni.
Ecce ambitio. Iu robore fortitudi¬
nis mee. Ecce arrogantia. Angla
decoris mei. Ecce uanagła. H ec
ẽ babylon magna qͣm ego edifica¬
ui.Idem dicimtis. sonare baby¬
lonem: qd̾ confusionem. Amme
suꝑbienti ⁊ duppliciter ing̾dienti
ẽ babylon edificart. ad omnem se
humilitatem uiclinare. ⁊ qͣi ꝓreli¬
gionis obtentu. ad omnẽ se uilita¬
tem ⁊ abiectionẽ exponẽ ⁊ ad queli¬
bet in qͥb solent homines erubescere.
qualis ẽ uilis habitus. humilis gestꝰ.
tenuis cyb uoluntaria seruitꝰ. Dicat
gͦ. hec ẽ babylon magna. hecẽ humi¬

Expanded text:
ri credat, quam ipse omni hora apud ri credat, quam ipse omni hora apud semetipsum magnificat: unde fit ut et apud alios in verba jactantiae fiducialiter prorumpat, et idem quod Nabuchodonosor, quamvis aliis verbis, exprimat. Consideremus modo quam alte intumuit qui in ea quae superius posuimus verba prorupit. Nonne haec est Babylon magna quam ego aedificavi? Ecce ostentatio. In domum regni; ecce ambitio. In robore fortitudinis meae; ecce arrogantia. Et in gloria decoris mei; ecce vana gloria. Haec est Babylon magna quam ego aedificavi. Idem dicimus sonare Babylonem quod confusionem. Animae superbienti et dupliciter ingredienti est Babylon aedificare, ad omnem se humilitatem inclinare, et quasi pro religionis obtentu ad omnem se utilitatem et abjectionem exponere, et ad quaelibet in quibus solent homines erubescere, qualis est vilis habitus, humilis gestus, tenuis cibus, voluntaria servitus. Dicat ergo: Haec est Babylon magna, humi
Abbreviated transcription (Latin):
culum. humilitas u̾a ⁊ custos iurui¬
tum. S ꝑtinet ad ierłm huimodi ha
ficta. Qdenim aliud ficta hurmmilitas.
qͣm ignomimã parat. qd aliud qͣm
ꝯfusionem expectat:SItila gͥ babylo¬
mͣa. hummlitas ficta. Aula babyloms
sine humilitate. disciplina humilia¬
tionis. In aula babylonis. ñ sedet. ñ
iacit. s deambulat. quẽ sna conscĩa
dum remordet inquietat. In aula ba¬
bylomca deambulat: quẽ de ficta hu¬
litate sua conseientia accusando fati¬
gat. Est aut̃ deambulare. ñ in tinã
partem ire: s passim huc illucq ua¬
gare. Ille gͦ deambulat: quẽ conscie
esponditq rex ⁊att. Que
queso ẽ ista responsio ubi
nulla p̃cedit int̾rogatio. s¬
Anforte aliene cogitõni respon¬
debat:. & forsitan cogitoni q̃ muil¬
la erat. s ẽẽ credebat. forte eorum
cogitom respondebat. quossuam
magnitudinem ⁊ auctoritatem
hoc ꝓpͥum arrogans ammus. ut
celsitudinem suam om̃s ammira¬

Expanded text:
culum humilitas vera et custos virtuculum humilitas vera et custos virtutum. Sed pertinet ad Hierusalem hujusmodi habficta. Quid enim aliud ficta humilitas quam ignominiam parat, quid aliud quam confusionem exspectat? Aula igitur Babylonica humilitas ficta. Aula Babylonis sine humilitate disciplina humiliationis. In aula Babylonis non sedet, non jacet, sed deambulat quem sua conscientia dum remordet inquietat. In aula Babylonica deambulat quem de fieta humilitate sua conscientia accusando fatigat. Est autem deambulare, non in unam partem ire, sed passim huc illucque vagari. Ille ergo deambulat, quem conscientiae esponditque rex, et ait: Quae, quaeso, est ista responsio, ubi nulla praecedit interrogatio? An forte alienae cogitationi respondebat, et forsitan cogitationi quae nulla erat, sed esse credebat? Forte eorum cogitationi respondebat quos suam magnitudinem et auctoritatem hoc proprium arrogans animus, ut celsitudinem suam omnes admira
Abbreviated transcription (Latin):
tum suũ ñ statim tiindicat᷑. s correp¬
tionis ur̃e satisfactionem expectat:
⁊ ꝓpiciationis sue temꝑa ꝓlongat᷑.
Post finem inqͥt mensiũ duodecim.
Induodenario senaridupplicat᷑ ⁊ in
senario ꝓptꝰ fui ꝑfectionẽ. ꝑfectio fi¬
gurat᷑. Qd itaq ẽ qd̃ diuma mod̾atio
in expectacionis fue mora senarium
dupplicat: nͥ qd̾ ultionis sue mora se¬
narium dilationẽ scd̃m iusticie ⁊
miscd̾ie suȩ plenituduiẽ dispensat. S̾¬
Parumnamq ei ẽ. tit nr̃am correpti¬
onem expeccet. qͣntũ iusticia exigit:
nͥ ⁊ illd̾ suꝑ addat qd̾ miscdĩa requirit.
ut expectacio sua fit. tam iusta qͣm
pia. Itam equitate ꝑfecta. qͣm pie¬
tate plena. S mult i dei benignitate
abutunt᷑. ⁊ unde corrigi debuerant.
det̾iorant᷑: Ecce nabrchodonosor dũ
satisfaciendi temꝑa diuinitꝰ accepit:
unde se corrig̾e debuit. altiꝰ intumunit.
IN aula babylonis deambulabat.
forte palatium. ⁊ firmissimũ habita¬

Expanded text:
suum non statim vindicat, sed correptionis nostrae satisfactionem exspectat, et propitiationis suae tempora prolongat. Post finem, inquit, mensium duodecim, in duodenario senarius duplicatur, et in senario propter sui perfectionem, perfectio figuratur. Quid itaque est, quod divina moderatio in exspectationis suae mora senarium duplicat, nisi quod ultionis suae dilationem, secundum justitiae et misericordiae suae plenitudinem dispensat? Parum namque ei est ut nostram correptionem exspectet quantum justitia exigit, nisi et illud superaddat quod misericordia requirit, ut exspectatio sua sit tam justa quam pia, et tam aequitate perfecta quam pietate plena. Sed multi Dei benignitate abutuntur, et unde corrigi debuerant, deteriorantur. Ecce Nabuchodonosor dum satisfaciendi tempora divinitus data accipit, unde se corrigere debuit, altius intumuit. In aula Babylonis deambulabat. Forte palatium et firmissimum habita