comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cienda ĩ me que tua erit karitate. Si enĩ oran̾is
ꝓ ꝓximo scio uerũ esse qd̾ tͥ retͥbuet᷑. et si ĩpetra¬
neris scito tnũ esse qͥqͥd mͥ tͥbnet᷑. Qd ut efficaciꝰ
efficias p̾cor obsecro ut illi scõ iuro dnastasio cꝰ
desid̾abili societate frueris me ꝯmẽdando qnͣtũ
absentem potes notũ facias. ut ⁊ illũ amicũ taũ
mecũ coĩces ⁊ me seruũ tuũ cũ illo ꝑticipes. qͣtmꝰ
ex hac die dũ uinimꝰ ꝑ te ⁊ tecũ et ego illũ uene¬
rer amicũ altm̾ rob̾tũ et ille possideat seruũ eñ¬
eindem anfelm̃. Quia enĩ nõ sũ dignus nõ audeo
pet̾e qd tam̃ uelle p̾sumo ut ego uelut alt̾ rob̃tꝰ

Expanded text:
me, quae tua erit, charitate. Si enim oraveris pro proximo, scio verum esse quod tibi retribuetur; et si impetraveris, scito tuum esse quidquid mihi tribuetur. Quod ut efficacius efficias, precor, obsecro ut illi sancto viro Anastasio, cujus desiderabili societate frueris, me commendando quantum absentem potes, notum facias, ut et illum amicum tuum mecum communices, et me servum tuum cum illo participes. Quatenus ex hac die dum vivimus per te et tecum, et ego illum venerer amicum alterum Robertum; et ille possideat servum eumdem Anselmum. Quia enim non sum dignus, non audeo petere, quod tamen velle praesumo, ut
Abbreviated transcription (Latin):
ualeam erabesco nł a te debitũ amici exig̾e̾ uł
salcem amicũ tnũ noĩari. Sed rursus cũ ĩ re¬
ditu patͥe suꝑne alios facde curre̾ me uͦ pectĩs
⁊ torpore gͣnatã in eadem uia uix morari ĩtueor
magna necc̃itate cogente ad p̾currentes me
ex intimo corde clamare cõpellor. Nõ ut uelo¬
citas eoꝵ p̾stolata talentũ reddat᷑ tardior sẽd
ut tarditas med a currentibꝰ rapta fiat ueloci
p̾sumo tͥ sed p̾cor ut feruore tuarũ accendant᷑
qnͣtũ efficacit̃ mͥ ꝓsint ⁊ tibi. Sic enĩ corã deo

Expanded text:
, 313 erubesco vel a te debitum amici exigere, vel saltem amicum tuum nominari. Sed rursus, cum in reditum patriae supernae alios facile currere, me vero peccatis et tepore gravatum in eadem via vix moveri intueor, magna necessitate cogente, ad praecurrentes me ex intimo corde clamare compellor; non ut velocitas eorum praestolata lentum, reddatur tardior; sed ut tarditas mea a currentibus rapta, fiat velociopraesumo tibi; sed precor, ut fervore tuarum accendantur, quatenus efficaciter mihi prosint et
Abbreviated transcription (Latin):
diri instancia tibi sit nõ modica ꝯsolacõ qr ka¬
ritas oꝑit młtitudinẽ pecc̃orũ. In qͦ enĩ tu retͣ¬
heris alius aitͣhit᷑. in quo tn curuaris alius eri¬
git᷑ in quo tu gͣnaris alius portatͫ. Et memẽto
qr sernus qu uacuus domũ redit uelocuis currit
sed honerato domꝰ tota lecior occurit. Nec qma
tardas uenit a qͦquã corripit᷑. sed qr utilit̾ ẽ fa¬
tigatus qͥescere p̾cipit᷑. Si uͦ dicis qr ĩnũcto offi
no stͤauitas uł industͥa tna nõ suffecit respõdeo
scdm̃ tuã de te estimacõnẽ nõ scdm̃ meam. qr
nec ocalus lippus ⁊ solus in capite uidendi officiũ
in suo corꝑe potest nõ deficit. Qm̃ nͦ iã modñ
excedit epła ⁊ alia que scͥpsisti plus egent col¬
loquio ꝗͣ scͥptura qua huñdant sacͥ libri. ea
int̾im deo fident̾ ꝯm̃tentes ⁊ assiduis orõbus
ꝓseqñtes Colloqͥũ pari uoto expectemꝰ ⁊ epłam¬

Expanded text:
i instantia, sit tibi hoc non modica consolatio, quia charitas operit multitudinem peccatorum . In quo enim tu retraheris, alius attrabitur; in quo tu curvaris, alius erigitur; in quo tu gravaris, alius portatur. Et memento quia servus, qui vacuus domum redit, velocius currit; sed onerato domus tota laetior occurrit. Nec quia tardius venit, a quoquam corripitur; sed quia utiliter est fatigatus, quiescea tua non sufficit, respondeo secundum tuam de te existimationem, non secundum meam, quia nec oculus lippus et solus in capite videndi officium in suo corpore potest, non deficit. Quoniam vero jam modum excedit epistola, et alia quae scripsisti, plus egent colloquio, quam scriptura, qua abundant sacri libri: ea interim Deo fidenter committentes, et assiduis orationibus prosequentes, colloquium pari voto exspectemus, e
Abbreviated transcription (Latin):
Nuo dño ⁊ suo patͥ mltũ cũ amore catholicis
rene̾ndo ⁊ cũ ren̾encia amando drchiepisco¬
po lanfranco. frat̾ anselmꝰ suus totus głia in
nenti constitit candelabͦ ut luceat oĩbꝰ qͥ ĩ do¬
mo euis sũt. Gramꝰ itaq oĩpotentẽ dm̃ nt illa
sic ardeat ut nõ ꝯsumat᷑ sic luceat aliis ut
sibi ñ ꝙͣ extingat᷑. ut post sue lucis dint᷑nam
dnglis imꝑticõnẽ tͣnsferat᷑ ad dine lucis et̾nã
cũ angelis ꝑticipacõnẽ. Siut enĩ bona nr̃a¬

Expanded text:
no et suo Patri, multum cum amore catholicis reverendo, et cum reverentia amando archiepiscopo LANFRANCO, frater ANSELMUS suus totus. Gloria in nenti constituit candelabro, ut luceat omnibus, qui in domo ejus sunt. Oramus itaque omnipotentem Deum, ut illa sic ardeat, ut non consumatur; sic luceat aliis, ut sibi nunquam exstinguatur; ut post suae lucis diuturnam Anglis impartitionem, transferatur ad divinae lucis aeternam cu
Abbreviated transcription (Latin):
sitis ⁊ ego uõ dubito qr quẽ int̾iore sinu g̾i̾tis
nime potestis fag̾e̾. utiq eũ qui uos qͦcũq
eatis ꝓsequit᷑ ⁊ uͥcũq maneat amplectit᷑ non
mͥretalit uelle uos hylari benigͥtate ⁊ amica¬
bili confidenciã dixistis. Donũ gͥ urm neꝗͣͣ uo
tissime nob̾ dono qd̃ ĩ iñdo carins posfideo. le¬
dalnc dileitissimi fratͤs nr̃i qui uobiscũ sũt post
lit̾as ur̃e sb̾limitati dirxitas hanc bͤnissimã ⁊
sufficientẽ sibi missam nr̃am epłam. Desid̾ru¬

Expanded text:
quem interiorem si non geritis, minime potestis fugere: utique enim, qui vos quocunque eatis prosequitur, et ubicunque maneat amplectitur, non mihi retulit, velle vos hilari benignitate et amica confidentia dixistis. Donum igitur vestrum d id mundo charius possideo. Legant dilectissimi fratres nostri, qui vobiscum sunt, post litteras vestrae sublimitati directas, hanc brevissimam et sufficientem sibi missam nostram epistolam: desider
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ eis se ip̃m uob̾ retͥbuat. Si p̾sens essem corã nob̾
ꝯced̾etis peterera. Sed qm̃ ego hoc nõ possũ p̾sa¬
mo nõ de meis m̾itis sed de nr̃a scĩtate rogare
ut uos hoc ꝓ me nõ hũiliato corꝑe sed benigna
mente ab eisoem filiis ur̃is mͥ petatis ⁊ cã
illis cõcedatis ualete.

Expanded text:
pro eis seipsum vobis retribuat. Si praesens essem coram vobispro eis seipsum vobis retribuat. Si praesens essem coram vobisconcederetis peterem. Sed quoniam ego hoc non possum, praesumo non de meis meritis, sed de vestra sanctitate rogare ut vos hoc pro me non humiliato corpore, sed benigna mente ab eisdem filiis vestris mihi petatis et cum illis concedatis. Valete.
Abbreviated transcription (Latin):
cͥminis horrorem ⁊ ꝑ nim hm̃litatis hũanam
u̾e̾condiam suꝑet sed ꝑ stulticie tenebs ⁊ ĩpu¬
dencie duriciam feditatem sceleris ⁊ pudorema
nõ senciat. ⁊ ꝑ negligenciam osficiũ suũ nõ
Appetat. Qui aut ẽ h̾modi ẽ ñqͣm ad sacrũ officiũ
ant uocandus aut renocandus ẽ. Sed cñ ꝓ ip̃o pe¬
intente supplicat hũilitas suggerit ꝯtrictõ int̾¬
cedit inte mutacio tũc minrũ si p̾latus nõ tam
de m̃itis aliqͥbus ꝙͣ de magna miscd̾ia ⁊ de młti¬
tudine misãcõnũ dei illũ confortans ad sui nsmu
ĩuicet officii puto qr nõ tam tem̾e ꝙͣ pͥdenter
egisse iuideat᷑. Est enĩ sepe in hmõi p̾uẽĩenda
pnsilla̾i̾tas excludenda contẽptus suspicio. ostũdẽ¬
da beĩuolençia eribenda ꝯpassio. hoc em̃ mͦ qui
his interere. sed qr ep̃istolaris breitas que iam
se minis extendi reclamat nõ ꝯsentit sĩplicit̃
agenda sũt sic in rectitudĩe m̾tatis dirigat ut

Expanded text:
rrorem, et per vim humilitatis humanam verecundiam superet; sed per stultitiae tenebras et impudentiae duritiam, foeditatem sceleris et pudorem non sentiat, et per negligentiam officium suum non appetat. Qui autem hujusmodi est, nunquam ad sacrum officium suum aut vocandus aut revocandus est. Sed cum pro ipso poenitente supplicat humilitas, suggerit contritio, intercedit vitae mutatio: tunc nimirum si praelatus non tam de meritis aliquibus, quam de magna misericordia et de multitudine miserationum Dei illum confortans, ad sui usum invitet officii, puto quia non tam temere quam prudenter egisse videatur. Est enim saepe in hujusmodi praevenienda pusillanimitas, excludenda contemptus suspicio, ostendenda benevolentia, exhibenda compassio. Hoc enim modo qui his intexere; sed quia epistolaris brevitas, quae jam se nimis extendi reclamat, non consentit, simpliciter agenda sunt, sic in rectitudine veritatis dirigat, ut
Abbreviated transcription (Latin):
Caue gͦ ne sic implearis sapore secali qͥ tibi opulẽt᷑
afflint ut euacueris a sapore a sapore dei qͥ cud
⁊ fartim incantis affluit. Pensa mi frat̾ sepissie̾
et sato c̾tissime qr qͦs allicit dulcedo secali eos occu¬
pat et̾na amaritudo.⁊ qͦs aitͣhit soanitas dei eos
saciat ꝑpetna b̾atitudo. Certe uerũ ẽ nõ ẽ fłm¬

Expanded text:
Cave ergo ne sic impleatis sapore saeculi, qui tibi opulenter affluit, ut evacueris sapore Dei, qui cito et furtim incautis defluit. Peasa, mi frater, saepissime et scito certissime quia quos allicit dulcedo saeculi, eos occupat aeterna amaritudo; et quos attrahit suavitas Dei, eos satiat perpetua beatitudo. Certe verum est, non est f
Abbreviated transcription (Latin):
me uł n uł m̾imũ aliqͥd esse qd diguũ sit ad
augm̃tũ ur̃e sc̃ĩtatis expectari. Qm̃ tamẽ ur̃is
maioribus bonis desid̾o ꝑticipare nescio qͣ frõce
possim uob ꝑticipacõnẽ meoꝵ bonoꝵ qͣliacũq
sint cũ eam desid̾e̾tis negare. Si qͥd gͥ boni dñs¬

Expanded text:
nimum aliquid esse, quod dignum sit ad augmentum vestrae sanctitatis exspectari. Quoniam tamen vestris majoribus bonis desidero participare, nescio qua fronte possim vobis participationem meorum bonorum qualiacunque sint, cum eam desideretis, negare. Si quid igitur boni Jes
Abbreviated transcription (Latin):
estimandꝰ est mĩoeis culpe in qua aliũ ꝑmͣtit nõ
ꝯsenciendo sed maiorem pͣdent̾ nõ p̾cauendo. ma¬
ioris uͦ cͥminis ductor esse uide᷑ ad quos młtos ĩpel¬
lit eciam si nõ uolendo tamẽ ordinate plus qd
qr illi qui hm̃il contͥccõne saꝑbam uecondiam
ꝯculcando semet ipõs indicantes indicanti cessa¬
cõnem sponte ꝯsenciñt młto tucius mu̾stͣnt
ꝑmissi sen eciam iussi ꝙͣ illi qui ue̾ꝯdia hũana
int̾ dm̃ ⁊ se uiste iudicare refugiũt. licet is
cui ꝯfitent᷑ ualde ꝑicłosius ꝓhibeat istos ĩuitos
ut supͣ dictũ est ꝙͣ illos spõcaueos. Et cñ ntͥsq
necc̃m sit uł ad tempus abstin̾e puto qr illi
qͥ nõ libent̃ cessant ad qd nõ bñ ꝓperant sũt
tm̃ relaxandi. hu uero qͥ sponte abstinent
ad qd̾ bñ nõ p̾sumũt eciam reuocandi. Nam ĩ
illis si renocent obediencie regmine p̾scp̃cio
palliat᷑. ĩ istis uͦ hũilitas obediencie robore &

Expanded text:
aestimandus est minoris culpae, in qua alium permittit, non aestimandus est minoris culpae, in qua alium permittit, non consentiendo, sed majorem prudenter praecavendo; majoris vero criminis auctor esse videtur, ad quos multos impellit, etiamsi non volendo, tamen inordinate plus quoquia illi, qui humili contritione superbam verecundiam conculcando semetipsos judicantes, indicenti cessationem sponte consentiunt: multo tutius ministrant permissi seu etiam jussi, quam illi qui verecundia humana inter Deum et se juste judicare refugiunt; licet is cui confitentur, valde periculosius prohibeat istos invitos, ut supra dictum est, quam illos spontaneos. Et cum utrisque necessarium sit vel ad tempus abstinere, puto quia illi, qui non libenter cessant, ad quod non bene properant, sunt tantum relaxandi; hi vero qui sponte abstinent, ad quod non praesumant, etiam revocandi. Nam in illis, si revocentur, obedientiae tegmine praesumptio palliatur; in istis vero humilitas obedientiae robor
Abbreviated transcription (Latin):
tat᷑ nõ reꝓbat net decolorat ut iam dixi cũ tñ
ĩ tali re cuiq tucius sit coram deo plus timere
qͣm ꝯfid̾e. Prohiberi dutem ĩuitũ deb̾e qͥ occultũ
cͥmen humili ꝯfessione sponte et occulte deregit
occultari ꝙͣ hac occasione in certitadinẽ uł ĩ sus¬
picõnem alicꝰ cͥminis adduci. Nec enĩ illi cui ꝯfi¬
tet᷑ stamit᷑ ad peccm si ꝯfitentem ⁊ absq enis
ꝯsensu cessare a sui ordinis officio nõ cogit sed
pocins malgni cͥminis rens esse indet᷑ si cogit qr
sic ꝯfitentem peĩtere ꝯfessionis ⁊ płes ñdũ ꝯfi¬
tentes horrere ꝯfessionem ꝯpulit. Nam satis
patet qr minꝰ malũ sit cuilib pectatori ad altare
cñ amore confessionis pacce ⁊ spe miscdĩe hñili
mente acced̾e ꝙͣ secũ odio ꝯfessionis ⁊ desꝑacõne
uenie induraco corde desid̾io aut eciam dctu
ing̾ere. Ille itaq cui confessio fit neꝗͣꝙͣ ꝑticeps

Expanded text:
tatur, non reprobat nec decolorat, ut jam dixi; cum tamen tatur, non reprobat nec decolorat, ut jam dixi; cum tamen in tali re cuique tutius sit coram Deo sibi plus timere quam confidere. Prohiberi autem invitum debere, qui occultum crimen humili confessione sponte et occulte detegit, occultari, quam hac occasione in certitudinem vel suspicionem alicujus criminis adduci. Nec illi, cui confitetur, statuitur ad peccatum, si confitentem absque ejus consensu cessare a sui ordinis officio non cogit; sed potius magni criminis reus esse videtur, si cogit, quia sic et confitentem poenitere confessionis, et plures nondum confitentes horrere confessionem compellit. Nam satis patet quam minus malum sit cuilibet peccatori ad altare cum amore confessionis peractae et spe misericordiae humili mente accedere, quam se cum odio confessionis et desperatione veniae indurato corde, desiderio aut etiam actu ingerere. Ille itaque cui confessio fit, nequaquam particeps
Abbreviated transcription (Latin):
alicꝰ ꝓpt̃ culpam quã ip̃e cogͦscit nec apd̾ hoĩes
dedecorat᷑ sacͥ ordinis dignitas ꝓpt̃ ꝑsonã caiꝰ
ip̃i peccm̃ nõ cognoscũt. Quibꝰ duabas cansis car¬
nalis lapsus ꝓhibet ad sacros ordines accessũ
dut reditũ. Sed qm̃ ferme semꝑ occultũ est
qͦr remisse sint imiqͥtates ⁊ quoꝵ tecta sint
cminis ab his que placitam deo ꝑsonã exposcũt
ꝑ landabłem hm̃ilitatẽ abstin̾e qmͣ ꝑ culpabi¬
lem securitatẽ p̾sum̾e. illud nãq semꝑ pͥ deo¬
nõ ̃pbante. hoc uͦ nõ debet nͥ deo appbante
Qui adutẽ huic̃ fentñcie que ad sacͥ ordinis offi¬
directam ninu̾sis epĩs ꝑ galliam ꝯstitutis. Et
indigeat. fed qm̃ idem b̾atus g̾gorins id ip̃m ĩ
aliis suis qͥbusdam epłis studiose ꝓhibet ne sibi
ip̃e ꝯtͣrius sit de aꝑtis qͥd̾ ꝓhibnisse de occłtis
nꝰ post dignã peĩtenciam ꝯcessisse intlłi gitur
Nam cͥmẽ ꝗd̾ a deo nõ ĩputat᷑᷑ nͣ ab hoĩbꝰ eẽ pu¬

Expanded text:
es decoloratur sacri ordinis dignitas propter personam, cujus ipsi peccatum non cognoscunt: quibus duabus causis carnalis lapsus prohibet ad sacros ordines accessum et reditum. Sed quoniam ferme semper occultum est, quorum remissae sint iniquitates, et quorum tecta sint conscium sibi criminis, ab his quae placitum Deo personam exposcunt, per laudabilem humilitatem abstinere, quam per culpabilem securitatem praesumere. Illud namque sempeebet, nisi Deo approbante. Qui autem huic sententiae, quae ad sacri ordinis offidirectam universis episcopis per Galliam constitutis et bindigeat. Sed quoniam idem B. Gregorius idipsum in aliis suis quibusdam epistolis studiose prohibet, ne sibi ipse contrarius sit, de apertis quidem prohibuisse, de occultis vero, post dignam poenitentiam concessisse intelligitur. Nam crimen quod a Deo non imputatur, nec ab hominibus esse pu
Abbreviated transcription (Latin):
dabus necessarus eẽ ĩpo ͤ ullũ hoĩem salnari fũ
. In scd̾̃o antẽ libͦ smłr qiͣ nͥ sciat᷑ de xp̃o mõ
udm ad hoc instit̾utã esse ut aliqñ ĩmortalicate
bata cotus homo id ẽ ĩ corꝑe ⁊ aĩa frueret᷑ dc
enẽ esse ut hoc fiat de hoĩe ꝓpt᷑ qd fcũs ẽ. s¬
redimꝰ fieri oport̾e. hanc p̾faciũculã cũ ca¬
pitilis tocus oꝑis om̃es qui librũ hũc tͣñscͥb̾e
ꝓd ĩ toco corꝑe sit ꝗd nõ despiciat. Explicit¬
Pͦ uestio de qua totũ opus pendet.

Expanded text:
fectum et exquisitum esset, primas partes ejus, me nesciente, sibi transcribebant, festinantius nam ad hoc institutam esse, ut aliquando immortalitate beata totus homo, id est in corpore et in anima frueretur: ac necesse esse ut hoc fiat de homine, propter quod factus esredimus, fieri oportere. Hanc praefatiunculam cum capitulis totius operis, omnes, qui librum hunc transcribere si quid in toto corpore sit quod non despiciat. LIQuaestio de qua totum opus pendet.
Abbreviated transcription (Latin):
earitatis ut serniamꝰ imꝑio suꝑne uolũta¬
ti et sic exibeamꝰ obediãm sb̾reccõnis quã exi¬
gt oĩpotens disposicõ. ut retineamꝰ affecrũ
dileccõnis quã larait᷑ d̾ia distͥlucio. Nõ enĩ
melius dei ordĩacõnẽ nr̃e utilitati ualebinaꝰ¬

Expanded text:
aritatis, ut serviamus imperio supernae voluntatis, et sic exhibeamus obedientiam subjectionis, quam exigit omnipotens dispositio, ut retineamus affectum dilectionis, quam largitur divina distributio. Non enim melius Dei ordinationem nostrae utilitati valebi
Abbreviated transcription (Latin):
frat̾ anselmꝰ salm̃. Qnͣco dilectissime ꝯuͦ¬
sacõnẽ tnam erga cũctos ad morñ honestatẽ
cũ religione scĩtatis in dies cͤsce̾ mͥ fama testa¬
tur. tanto utiq cor amicitm defid̾io idendi
qd̃ amando andit ⁊ frnendi qd andiendo aro
amat inflãmat᷑. qm̃ autẽ nos ab ĩuicem nõ
dissimłr amari nõ ambigo nosmet qͦ ab ĩ¬
ucem simłr defid̾ari nõ dubito. Qnoꝵ enĩ
mentes ĩ unã ignis dilectõitis conflat his nõ
disiñgat. Sed qm̃ sine nnuimꝰ sure mormi᷑¬

Expanded text:
LMUS salutem. Quanto, dilectissime, conversationem tuam erga cunctos ad morum honestatem cum religione sanctitatis in dies crescere mihi fama testatur: tanto utique cor amici tui desiderio videndi quod amando audit, et fruendi quod audiendo amat, inflammatur. Quoniam autem nos ad invicem non dissimiliter amari non ambigo, nosmet quoque ab invicem similiter desiderari non dubito. Quorum enim mentes in unam ignis dilectionis conflat, his non disjungat. Sed quoniam sive vivimus, sive mori
Abbreviated transcription (Latin):
dedmꝰ uł solliciti simꝰ ꝓũncem. Que dutem
erga me sũt ⁊ ꝓ quibꝰ te uelim mecũ gaud̾e
nł esse sollicitũ melius disces ꝑ huiꝰ cedule la¬
dulcissimo tuo meo ut rogem te ⁊ omẽs ami¬
cos meos ꝙͣ scio sermone minori ⁊ ꝙͣ possũ
affectu maiori. U̾cũq osb̾nus ẽ aĩa eins aĩa
med ẽ. docipiam gͥ ĩ illo ninus qͥqͥ ab annicis¬

Expanded text:
deamus, vel solliciti simus pro invicem. Quae autem erga me sint, et pro quibus te velim mecum gaudere, vel esse sollicitum, melius disces per hujus schedulae ladilectissimo meo, ut rogem te et omnes amicos meos, quam scio sermone minori, et quam possum affectu majori, ubicunque Osbernus est, anima ejus anima mea est. Accipiam igitur in illo vivus q
Abbreviated transcription (Latin):
stancie leuutatis q frustͣ crimen sabeat aut ma¬
iora sinsnribus exꝑiendo fatigatus dec̾ius ĩ pͥora
aut eciam ĩ peiora pͥoribus deficiat. Si autẽ uere
młiora illis qne ĩ ꝓmptu sũt ñdũ mitus optat
pacient̾ tołet d̾inũ tadiciũ qd ulli abqͥd ũnste¬
rans m̾eatur qd nõ habet nõ dcciꝑe ⁊ qd̃ acce¬

Expanded text:
men subeat, aut majora suis viribus experiendo fatigatus, deterius in priora, aut etiam in pejora prioribus deficiat. Si autem vere meliora illis quae in promptu sunt nondum meritus optat, patienter toleret divinum judicium, quod ulli al., rans mereatur quod non habet non accipere, et quod acce
Abbreviated transcription (Latin):
incertũ sũ ũde potissim̃ exordiar allo cacõet
meam. Qucqͥd enĩ de te sencio dulce ⁊ ioed
ẽ cordi meo. qͥ ꝗͥd tibi opto id ẽ qd optum̃ s¬
gitat mens mea. Talem enĩ te indi ut qͦuͦ
mens te ꝓsequat᷑. et uͥcũq ego remaneã d
nt memor sim tui. adħeat lingna mea fa¬
aibus meis si nõ memor sa̾ tui si nõ ꝓpo̾suis
dailfum ĩ p̾cipuis amicic̃ie mee. Non barc de¬
om̃ndulfum laicũ meũ pacͤm sed gũdiafta
monachũ nr̃m fratͤm. Qualit̾ nãq ebbo¬
car tai : Is enĩ qͥ cordi meo nebat sigilã.¬

Expanded text:
incertus sum unde potissimum exordiar allocutionem meam. Quidquid enim de te sentio, dulce et jucundum est cordi meo: quidquid tibi opto, id est quod optimum excogitat mens mea. Talem enim te vidi, ut quomodo tu meus te prosequatur; et ubicunque ego remaneam, dut memor sim tui: Adhaereat lingua mea faucibus meis si non meminero tui : si non proposui Gondulfum in praecipuis amicitiae meae. Non hic dico Gondulfum laicum meum patrem, sed Gondulfum monachum, nostrum fratrem. Qualiter namque obliviscar tui? Is enim qui cordi meo
Abbreviated transcription (Latin):
qui ĩ monastĩo conu̾sat᷑ ꝑtinge̾ tilłateꝰ uadlet
sine constãcia ⁊ mãsuetudine que mã suecado
indisso lubłis comes ẽ pacĩe. et nͥ monasterũsi
instituta que d̾iuis nõ ꝓhibent᷑ mãdatis eaiga¬
si rõnẽ eoꝵ nõ p̾md̾it ut rebgiosa studuerit
obseruare. uale ⁊ ouĩpotens dñs ꝑfioat g̾ssus
tnos in semitis suis ut nõ moueant᷑ uestiga
tna ut ĩ insticia appareas conspectui dei ⁊ sa¬
eris cũ apparuerit głia eius. Ora ut ego tecĩ
qr ⁊ ego oro ut tu mecũ Epła ad gunduste¬

Expanded text:
qui in monasterio conversatur, pertingere nullatenus valet qui in monasterio conversatur, pertingere nullatenus valet sine constantia et mansuetudine, quae mansuetudo indissolubilis comes est patientiae; et nisi monasterii sui instituta, quae divinis non prohibentur mandatis, etiamsi rationem eorum non perviderit, ut religiosa studuerit observare. Vale, et omnipotens Dominus perficiat gressus tuos in semitis suis, ut non moveantur vestigia tua ; ut in justitia appareas conspectui Dei, et satieris cum apparuerit gloria ejus . Ora ut et ego tecum: quia et ego oro ut tu mecum. EPIST
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑting̾e̾ caueat ĩ tͣnsqͥllitate portus neticũ leui¬
tatis ⁊ ĩpaciẽ turbinẽ induc̾e̾ Quatinꝰ mẽs
ꝯstancia ⁊ mãsaecadine tutãtib qͥeta d̾iui ti¬
moris sollicicudini ⁊ amoris de lectacõm sit ua¬
cna. Nam timor ꝑ solkcitadinẽ castodit amor
uͦ ꝑ delectacõuẽ ꝓficit. Scio ꝙ hec miorem
dut scͥbendi aut colloquẽdi exigñt amplitudi¬
neta ut pleniꝰ intlłigant᷑ qͥbus sal dolis dutiqꝰ
serpens ignarũ monachũ in hoc gnẽ tep̃taci¬
enis callidas ꝑsiuasiones dissoluat ⁊ amnchils
totũ qd̾ hinc dixi ant dicendũ fuit ad castodi¬
me aliqua admonicõne tͥ scb̾e nescio qͥd pocins
moneam ꝙͣ cauere hoc qd sub spe̾ recte uolũca¬
amice mi ⁊ frat̾ dileccissime ꝯfidit monet pͥ̾d¬
tur te tuns dileccor dileccts totis cordis iuscibus
ut totis inribꝰ qͥeti mentis studeas sine qua nłi
licet callidi hostis insidias conspice̾ uł semitls
nͥtutũ angastissimas ꝓfpice. Ad hanc uͦ monach

Expanded text:
um levitatis et impatientiae turbinem inducere: quatenus mens constantia et mansuetudine tutantibus quieta, divini timoris sollicitudini et amoris delectationi sit vacua. Nam timor per sollicitudinem custodit, amor vero per delectationem perficit. Scio quia haec majorem aut scribendi aut colloquendi exigunt amplitudinem, ut plenius intelligatur, quibus scilicet dolis antiquus serpens ignarum monachum in hoc genere tentatieas callidas persuasiones dissolvat et annihiletotum quod hinc dixi, aut dicendum fuit, ad custodime aliquam admonitionem tibi scribere, nescio quid potius moneam, quam cavere hoc sub specie rectae voluntaamice mi et frater dilectissime, consulit, monet, precatur te tuus dilectus dilector totis cordis visceribus, ut totis viribus quieti mentis studeas, sine qua nulli licet callidi hostis insidias circumspicere vel semitas virtutum angustissimas prospicere. Ad hanc vero monachus
Abbreviated transcription (Latin):
appetere qͣm illi p̾seotis monasterii institucõib
liceat estimet aat se falli siue p̾fendo paria
se qd nõ possit aut certe credat se nõ meruisse
qd desid̾at. E si fallit᷑ agat gr̃as dine miscd̾ie

Expanded text:
appetere, quam illi praesentis monasterii institutionibus appetere, quam illi praesentis monasterii institutionibus liceat, aestimet aut se falli sive praeferendo paria se quod non possit, aut certe credat se non meruisse quod desiderat. Quod si fallitur, agat gratias divinae mise
Abbreviated transcription (Latin):
mutat᷑ aut ĩ uno ꝑmaneas freqñt̾ etus odio con¬
cutit᷑ ñꝙͣ amoris stabilitus radicibus ad om̃e gõ
tescit. Cũq se neqnaquã ad benũ sed ĩ malũ ꝓfi¬
cere si forte hoc recogitat ꝓpendit oem̃ sue mi¬
serie causam nõ suis sed alioꝵ moribus ĩuistꝰ iten¬
dit. atq mẽs se magis ad eoꝵ odiũ iit̾ quos ꝯu̾sa¬
rũ forte ꝓpositũ dagͤdicur expedit ei ut ĩ qͦcũq
monast̾io ꝓfessus fa̾i̾t nͥ tale fui̾t ut ibi malum
radicibus ibi radicare studeat atq aloꝵ mores
aut loci ꝯfagtudines si contͣ dina p̾cepta nõ sũt
eciam sĩ ĩutiles uideant᷑ diuidicare refugiat
Gandeat se tandem iã iienisse ubi se nõ ĩntũ s
nolũtariũ toca nta mansurũ om̃i tͥnsimgͣndi
sallicuadine ꝓpulsa delib̾et. ut qͥetus ad sola pae
inte excicia exqͥrenda sedulo nacet. Sd si fibi
ui dettir maiora quedam ac utiliora spñali feruore

Expanded text:
mutatur, aut in uno permanens frequenter ejus odio conmutatur, aut in uno permanens frequenter ejus odio concutitur, nusquam amoris stabilitus radicibus, ad omne utile tescit. Cumque se nequaquam ad bonum, sed in malum proficere, si forte hoc recogitat, perpendit; omnem suae miseriae causam non in suis, sed aliorum moribus injustus intendit, atque inde se magis ad odium eorum inter quos rum forte propositum aggreditur, expedit ei ut in quocunque monasterio professus fuerit, nisi tale fuerit ut ibi malum radicibus ibi radicare studeat, atque aliorum mores aut loci consuetudines, si contra divina praecepta non sunt, etiamsi inutiles videantur, dijudicare refugiat. Gaudeat se jam tandem invenisse ubi se non invitum, sed voluntarium tota vita mansurum, omni transmigrandi sollicitudine propulsa, deliberet: ut quietus ad sola piae vitae exercitia exquirenda sedulo vacet. 28. Quod si sibi videtur majora quaedam ac utiliora spirituali fervore
Abbreviated transcription (Latin):
calo neuenose racõnis malmole callidus tẽptat
eetinguere. Nam cũ monachum neqͥt obruere
est sb̃nere fastidio. Et licet illi monacho ꝓposi¬
tũ tenendũ qiͣ cõcedat tam̃ ꝙ hoc sub talibꝰ aut
int̾ tales aut ĩ eo loco incepit illũ staltã nunis
ĩpͥdentem q młtis modis n̾sutus arguere non
cesset. ut dũ illi ꝑfuadet incepto dei bñficio ĩgͣtũ
exist̾e̾ iusto indicio nec ad młiora ꝓficiat nͨ qd
accepit teneat aut ĩ eo ĩucilit̃ ꝑfistat. emppe
dñ incessant̾ laboriosis cogitacõnib demutando
ant si mutari nõ ualet saltem de ꝓ̃pbando micio
meditat᷑ ñqͣm ad fiem ꝑfeccõnis tend̾e conat᷑
siam qm̃ illi fu̾dam̃tũ qd pofuit displicet ulłateꝰ
illi stͥcͥturã bone uite suꝑ edificare libet unde
fit ut ꝙ̃adm̃ arbuscula si sepe tͣnsplante᷑ auc
imꝑ plancata ĩ eodem loco crebra ꝯuulsione
ad aliquã fructꝰ fertilicatem ꝑuenit sic infelix
monachus si sepius de loco ad locũ ꝓlo appecitu

Expanded text:
culo venenosae rationis malevole callidus tentat exstinguere. Nam cum monachum nequit obruere, est subruere fastidio. Et licet illi monachicum propositum tenendum quasi concedat, tamen quia hoc sub talibus, aut inter tales, aut in eo imprudentemque multimodis versutiis arguere non cessat. Ut dum illi persuadet incoepto Dei beneficio ingratum existere, justo Dei judicio nec ad meliora proficiat, nec quod accepit diu teneat, aut in eo utiliter persistat. Quippe dum incessanter laboriosis cogitationibus de mutando, aut si mutari non valet, saltem de improbando protendere conatur. Nam, quoniam illi fundamentum quod posuit, displicet, nullatenus illi structuram bonae vitae superaedificare libet. Unde fit ut, quemadmodum arbuscula, si saepe transplantetur aut nuper plantata in eodem loco crebra convulsione ad aliquam fructus fertilitatem pervenit: sic infelix monachus, si saepius de loco ad locum proprio appetitu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯgandebimꝰ qͣnto ñc̃ de nob̃ dimã dispõnem paci¬
encins tołauerimꝰ. Interim tamẽ qm̃ fac̾e̾ qd
b aricatem renouat ⁊ accendit nõ ẽ dei dispõai
possit suffice̾ aliqͥd tñ nr̃e ad monicõnis quã tibi
semꝑ dulcem fecit nõ fatiutas sed tna kanitas
slam eciã si nͭ tibi dice̾ possim qd ignores plus tñ
herebit memorie qd a dilecto dilectore dictũ fuf¬

Expanded text:
o nunc de nobis divinam dispositionem patientius toleraverimus. Interim tamen quoniam facere quod charitatem renovat et accendit, non est Dei dispositione possit sufficere, aliquid tamen nostrae admonitionis, quam tibi semper dulcem fecit, non mea fatuitas, sed tui charitas,Nam, etiamsi nihil tibi dicere possim quod ignores, plus tamen haerebit memoriae, quod a dilecto dilectore dictum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsorciũ xpõ ducente ꝑuemas. Ercedit iam modũ
pit ditendite duo anaici mei. andite ambo dilec¬
ci mei. tenete rogo finem fatue mee allocucio¬
nis ĩ memoriam mutue nr̃e dileccõnis. fatnã dico
locncõnẽ qd̵ meũ ẽ sed nõ sentñciã que dei est.
rep̃natis Si qͣndo mũdas ĩ aliquo sra gm̃s fauo¬
re nob ridet nolice illi arridere. utiq nõ ad
hoc tidet ut ĩ fine rideatis sed ut sab pͥncipe
suo irridente cũ ip̃o lugente lugeatis. Pocins
gͦ qͦcens uob̃ riserit risum eins horrete. horren¬
do ridentem irridete ut post irrisionẽ eis ride¬
atis ⁊ ip̃o lagente rideatis. amici mei nolite di¬
ligere m̃dũ nec ea que ĩ m̃do sũt. Bacit̃ etũ scͥp¬
tũ est qr m̃dus tͣtisibit ⁊ ꝯcapiscencia eis. ⁊ qr
dincus seculi inimicꝰ dei constitiit᷑. Non habet
fenũ ĩ cornu aurũ habet in cormi sed pest̾iora
indete. fenũ habet in cluda. cauda ferit. illam
eigine in qua ustus homo conditas fua̾t tantis

Expanded text:
risto ducente, pervenias. Excedit jam modum pit, attendite, duo amici mei; audite, ambo dilecti mei; tenete, rogo, finem fatuae meae allocutionis in memoriam mutuae nostrae dilectionis; fatuam dico locutionem, quod meum est; sed non sententiam, quod Dei est. temnatis. Si quando mundus in aliquo sui generis favore vobis ridet, nolite illi arridere: utique non ad hoc ridet ut in fine rideatis, sed ut sub principe suo irridente, cum ipso lugente lugeatis. Potius ergo, quoties vobis riserit, risum ejus horrete, horrendo ridentem irridete, ut post irrisorem ejus irrideatis, et ipso lugente rideatis. Amici mei, nolite diligere mundum, nec ea quae in mundo sunt ; veraciter enim scriptum est, quia mundus transit, et concupiscentia us saeculi inimicus Dei constituitur . Non habet fenum in cornu, aurum habet in cornu, sed posteriora videte; fenum habet in cauda; cauda ferit ille, origine in qua justus homo conditus fuerat tantis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓplatam sentũciam erga illũ dgendũ aut ipm̃
repba libidinis ꝯu̾sacõne deo reꝓbabłes exibent
q rigore consticuit. sempe ulłatenꝰ ꝯuenit ut
ibi reue̾nt̾ astetur ubi ꝑtindcit̃ aꝑta ⁊ ĩpuden¬
tilibidine fetentes dei ⁊ scõꝵ ꝓhibicõnẽ ꝯtẽp¬
nendo sacͥs altaribus deserniũt ĩ mo nõ deser¬
niũt sed ꝙͣͫ ad ipõs ꝯmaculant. Non qͦ qͥs ea que
tͣcant ꝯtep̃nenda sed tͣcͣtantes execͥndos existi¬
met. ut qui dei ⁊ angeloꝵ p̾senciã nõ rene̾nt᷑
uł hoĩmĩ decestacõne repulsi sacͣ ꝯtdm̃are de¬
sistant. Nec ullatenꝰ opͥ ut illi sint ꝯsortes de
altari ꝑticipanciũ qui ꝑ ĩ̃diciam se facinut
exortes altari deseruienciũ. De lapsis autẽ sa¬
cros ordines ꝯfiteatibꝰ habencibꝰ ⁊ spontanea hu¬
mibati dm̃ placantes ad uͥtutũ ꝑfectũ sttidi

Expanded text:
licam sententiam, erga illum agendum, aut ipsum reproba libidinis conversatione Deo reprobabiles exhibent;  rigore constituit. Nempe nullatenus convenit ut ibi reverenter astetur, ubi pertinaciter aperta et impudenti libidine fetentes, Dei et sanctorum prohibitionem contemnendo, sacris altaribus deserviunt; imo non deserviunt sed quantum ad ipsos commaculant. Non quo quis ea quae tractant, contemnenda, sed tractantes exsecrandos existimet: ut qui Dei et angelorum praesentiam non reverentur, vel hominum detestatione repulsi, sacra contaminare desistant. Nec ullatenus oportet ut illi sint consortes de altari participantium, qui per immunditiam se faciunt exsortes altari deservientium. De lapsis autem sacros ordines habentibus, et spontanea humiliati D
Abbreviated transcription (Latin):
oĩo ẽ ĩtantabłe. Non su̾t u̾ba tm̃ audienda sed est
res t̾rifice metuenda. Si gͦ amͥas constitui mimicꝰ
dei horre exetͣndo esse amicꝰ huiꝰ secali. Amicꝰ aut̃
seculi huiꝰ est qͥcũq secularis dileccõtus amicꝰ est
Rogo gͦ te amice ne ames secłaria oblectam̃ta. Cũ
abisunt ad ea cor extend̾e cũ ad sunt noli cor appo
arrid̾e illi. Certe frat̾ nõ ridet tͥ ut ĩ fine rif¬
risus ta rideas sed simłat᷑ risum ut te urideat
Esto gͥ dilectissiẽ semꝑ cdncus ut anticipes exe
⁊ retorqueas frandem enis ĩ eũ. et cñ ille tͥ pa¬
lacit̾ ridet tu u̾a̾tit̃ irride eñ. Et certe ñꝙͣ ut
racius irridebis illũ ꝙͣłi cũ ip̃e riserit concͣte
tu fleu̾is contͣ illũ. Ad has qͥdẽ lacͥmas tanco stu¬
diosius te debes ex̾cere qnͣto meliꝰ ẽ contͣ fbã ri¬
sum ad modicũ ex uolũtate flere ꝙͣsb̾ uetanrti¬
sione ĩ et̾mĩ ex nectĩtate luge̾. legat hauc pis¬

Expanded text:
omnino est immutabile. Non sunt verba tantum audienda, sed est res terrifice metuenda. Si igitur non amas constitui inimicus Dei, horre exsecrando esse amicus hujus saeculi. Amicus autem saeculi hujus est, quicunque saecularis delectationis amicus est. Rogo ergo te, amice, ne ames saecularia oblectamenta. Cum absunt, noli ad ea cor extendere; cum adsunt, noli illis cor apponarridere illi. Certe, frater, non ridet tibi, ut in fine risus tu rideas; sed simulat risum, ut te irrideat. Esto igitur, dilectissime, semper cautus, ut anticipes eum, et retorqueas fraudem ejus in eum; et cum ille tibi fallaciter ridet, tu veraciter irride eum. Et certe nunquam veracius irridebis illum, quam si, cum ipse riserit contra te, tu fleveris contra illum. Ad has quidem lacrymas tanto studiosius te debes exercere, quanto melius est contra falsum risum ad modicum ex voluntate flere, quam sub vera irrisione in aeternum et necessitate lugere. Legat hanc epis
Abbreviated transcription (Latin):
memini dñe mi ⁊ amice lanzo fcm scm̃ tuu
bũ uinendi feruorem ⁊ młtis meñ p̾cibus posta¬
lasse teporem qͣtinꝰ suis eũ ꝯmonitoris lut̾is ad
bam ut frigidns calidũ calefac̾e temptaret utiq
uolui recusare. Sed rursas ꝯsid̾ans qr frigido fla¬
tu feruens ignis anget᷑ nõ oĩo ꝗd poscebar potin
excusare. Quappt̃ cã hoc qd a me poscis ubiq in
sacͥs pagiis młto meluis possis ĩnenire ⁊ mãsue
gͣuitati tne nelim ob sui reue̾nciam qͣntũ ĩ me
est libent̃ obedire sic iit̾ utqͣ incedam. ut pͥm̃
studendi in sacͣ scͥptura tͥ curam ĩuĩgam. Demde
in ea ꝑsona nõ ex mea sed einsd̾ scͥptare sentñoia
pauca sb̃m̃gam. moneo itaq ⁊ p̾cor kũe qͣtm¬

Expanded text:
memini, domine mi, et amice et Lanzo, sanctum tuum bene vivendi fervorem, multis meum precibus postulasse teporem, quatenus suis cum commonitoriis litteris ad bam, ut frigidus calidum calefacere tentaret, utique volui recusare, sed rursus considerans quia frigido flatu fervens ignis augetur, non omnino quod petebas potui recusare. Quapropter cum hoc, quod a me poscis, ubique in sacris paginis multo melius possis invenire, et mansuetae gravitati tuae velim, ob sui reverentiam, quantum in me est, libenter obedire, sic inter utrumque incedam, ut primum studendi in sacra Scriptura tibi curam injungam; deinde in mea persona non ex mea, sed ex ejusdem Scripturae sententia, pauca s
Abbreviated transcription (Latin):
saã ꝑit̾ cũ his de qͦꝵ eleccõne nemo fidelis di¬
bitat incedat. uide gͥ dilectissime ne qlbec
occasione timor dei quẽ ꝯcepisti tepescat sel
qiͣ semꝑ indeficienti stadio neucilatas ĩ diesft¬
uescat donͤ tibi ĩ securitatem mutatꝰ et̾nam li¬
cescat. ualde nãq cauendũ ẽ falt̾ amãtise
illud qd młti ⁊ nõ tam nuo młci ꝙͣ sensu stibi¬

Expanded text:
ariter cum iis, de quorum electione nemo fidelis dubitat, incedat. Vide igitur, dilectissime, ne qualibet occasione timor Dei, quem concepisti, tepescat; sed semper quasi indeficienti studio ventilatus in dies fervescat, donec tibi in securitatem mutatus aeternam lucescat. Valde namque cavendum est, frater amantissime, illud quod multi, et non tam numero
Abbreviated transcription (Latin):
tis ꝑciꝑe uł epłaris salutacõ sit nob̃ signũ dilec¬
cõnis ur̃e memoriam ĩ me uigere. Cñ enĩ pͥm̃
ur̃a refendo frat̾ntas ꝑ uitati mee se notam
fecit ꝑ suã p̾senciam sic eam sibi aĩa mea ãple¬
xii karitatis alte imp̾ssit astͥngendo. ut eins
imaginẽ in se ꝑspicuam expͥme̾t diligendo per
quã nos semꝑ p̾sentes cenet eciam absistũdo. uñ
licet rarus sit aspectus nõ cam̃ rarus s ꝯtinu¬
us est affectus. haitenꝰ duob spõtanea karica¬
tis est digesta salutacõ. deiuceps uni ꝑsoluet᷑
postulata addicit᷑ sed dupilics laboris emobim̃¬

Expanded text:
obis signum dilectionis vestrae memoriam in me vigere. Cum enim primum vestra reverenda fraternitas parvitati meae se notam fecit per suam praesentiam, sic eam sibi anima mea charitatis amplexu alte impressit astringendo, ut ejus imaginem in se perspicuam exprimeret diligendo, per quam vos semper praesentes tenet etiam absistendo: unde licet rarus sit aspectus, non tamen rarus, sed continuus est affectus. Hactenus duobus spontanea charitatis est digesta salutatio, deinceps uni persolvetpostulata, addicitur, sed duplici emolum
Abbreviated transcription (Latin):
clstigacõne corꝑis assidtatate p̾cis. ꝯfessione
delitoꝵ ĩundacõne lacͥmarũ. Quoꝵ ꝓfecto oĩ̃
conditus homo nõ eguit qr salutis bonũ ex pp̃a
sua condicõne ꝑcepit. Egro qͥipe amarũ pocalũ
porrigit᷑ ut ad salutis statũ morbo sb̃lato renoce᷑
Sano autẽ nerͣꝙͣ p̾cipit᷑ qͥd accipiat ut guale¬
at sed a qͥluis caueat ne languestat. stũc nero

Expanded text:
tate precis, confessione delictorum, inundatione lacrymarum; quorum profecto omnium conditus bono non eguit, quia salutis bonum ex ipsa sua conditione percepit. Aegro quippe poculum amarum porrigitur, ut ad salutis statum morbo sublato revocetur. Sano autem nequaquam praecipitur quid accipiat ut convalescat, sed a quibus caveat
Abbreviated transcription (Latin):
sus ⁊ tuus anselmꝰ ẽ cestis. Quia ego ⁊ tu
neqͣqͣm indigemꝰ ut mutuo nros affectas ꝑ eplas
nob̾ ũncem indicemꝰ. qm̃ enĩ aĩa tua ⁊ aĩa mea
sese db ĩncem neꝗͣꝙͣ esse paciũt᷑ ab sentes sed sui
indesment̾ se mutuo amplectentes nͥ nob̃ ĩnicem

Expanded text:
us et Anselmus testis est quia ego et tu nequaquam indigemus, ut mutuos nostros affectus per epistolas nobis invicem indicemus. Quoniam enim anima tua et anima mea sese ab invicem nequaquam esse patiuntur absentes, sed sunt indesinenter se mutuo amplectentes; nihil nobis invicem
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯmoda occasione ꝑuenire ut ꝑ noticiã me̾rer
aliqͣtenꝰ ad amiciciã ꝑting̾e̾. ut qͥ bonis mi̾tis
meis me indeo ualde indigere ur̃is me possi
aliqͣntłm ꝑ karitatis cõionẽ miscere Sed gr̃as
ago deo meo quia dũ hanc uolũtatẽ gerem
⁊ uolũtatis effectũ cupidus expectarem ĩtima¬
tũ ẽ mͥ ꝑ cõmuẽm iñ xp̃o frat᷑ͤm ⁊ amicũ nrm̃

Expanded text:
one pervenire, ut per notitiam mererer aliquatenus ad amicitiam pertingere, ut qui bonis meis meritis me video valde indigere, vestris me possem aliquantulum per charitatis communionem miscere. Sed gratias ago Deo quia, dum hanc voluntatem gererem, et voluntatis effectum cupidus exspectarem, intimatum
Abbreviated transcription (Latin):
tes quas ab. his dilecti ꝑit̾ diligimꝰ habemus
p̃is cũ rõtabłi delectatõne fruentes eisdem
pos cũ debectabili rõne fruendos aptemus
nõ eodẽ tͣmite ꝑuẽiemꝰ eo leciores qͦ qi ex dułsis
exiliis renocati ꝯuẽiemꝰ. Non sic hortor stn᷑ita¬
tem tuam koñe timẽdo qd ita nõ facias sed cu¬
cupiendo qͣtinꝰ ad id ꝗd bñ facis indeficient̾ ꝓfi¬

Expanded text:
tes, quos ab iis dilecti pariter 314 diligimus, habemus; ipsis cum rationabili delectatione fruentes, eisdem non cum delectabili ratione fruendos aptemus: n eodem tramite perveniemus, eo laetiores quo quasi ex diversis exsiliis revocati conveniemus. Non sic hortor serenitatem tuam, charissime, timendo quod ita non facias, sed cupiendo quatenus ad id quod bene facis, indeficienter profi
Abbreviated transcription (Latin):
ra es odiosum corruptorem tuũ ⁊ ĩ barat᷑ ꝑasti
nõ thalamũ sed ꝓstibubũ tuũ. horror mirabłis
derate mesticie qͥ spante p̾opitatus es in ba¬
ratͫ horrende neqͥcie. obruere in felix mole
t̾ribilis doloris qm corriusti libens ĩ cenũ infer¬
nalis fecceis. obnoluere erũpnose horridis te¬
nebris mꝯsolabłis lactus qui nolens ꝓuolutus
es ĩ noraginẽ tam sordidi luxus . Uoluptare
ĩ gurgite a maritudims qͥ deleitatus es ĩ uolu¬
tabro tͤpitudinis. Tetror horribilis dolor t̾ribi¬
ls meror mꝯsolabłis aggerate nos suꝑ me
⁊ pucenti delectacõne ꝓuocani uos ĩmo am̃ nõ
uos ⁊ nc̃ misabili peĩtencia desid̾o uos. Torqͣte

Expanded text:
ta es odiosum corruptorem tuum, et in barathro parasti ta es odiosum corruptorem tuum, et in barathro parasti non thalamum, sed prostibulum tuum. Horror mirabilisderatae moestitiae, qui sponte praecipitatus es in barathrum horrendae nequitiae. Obruere, infelix, more terribilis doloris, qui corruisti libens in coenum infernalis fetoris. Obvolvere, criminose, horridis tenebris inconsolabilis luctus, qui volens provolutus es in voraginem tam sordidi luxus. Volutare in gurgite amaritudinis, qui delectatus es in volutabro turpitudinis. Terror horribilis, dolor terribilis, moeror inconsolabilis, aggregate vos super me, et putenti delectatione provocavi vos; imo Deum, non vos, et nunc miserabili poenitentia desidero
Abbreviated transcription (Latin):
iocũdo stata me p̾cipitasti : hinc uris meo
amare meror qr illud ẽ amissũ. hĩc angis
me o gͣnis dolor ⁊ timor gͣmoris qr istdꝰ est¬
bonũ ⁊ malũ sic utiq iam iuste punitis adhuc
innẽtem miserũ malũ digne certe digne. cu
nãq aĩa meil ꝑfida deo ꝑiura dei. Adultera xp̃i
mersa in barat ͫ fornicacõnis. Tu illa olim despõ¬
sata regi celoꝵ ardent̾ facta es scortũ tortoris
tartaroꝵ. hen abiecca a deo ꝓiecca diabolo ĩmo
abiciens dñi amplecteus diabolũ. Ta etũ tu mi¬
serrima mea mẽcͥx obstinata forncatͥ̾e ĩpudẽs
to pͥor amatori ⁊ creatori tuo deo repudiũ ob¬
talisti ⁊ ad insidiacorẽ ⁊ ꝑdicorem tuũ demanẽ
te sponte ꝯtulisti. o miserrima ⁊ plas ꝙͣ miser¬
maligno te iup̃eisti. Quid fecisti o mẽtis amen¬
oa amens spurcicia pura neqͥcia qͥd fecisti᷑ In
celo d̾eliqͥsti castũ amorem tnũ ⁊ in inf̾nũ seca¬

Expanded text:
jucundo statu me praecipitasti? Hinc uris me, o jucundo statu me praecipitasti? Hinc uris me, o amare moeror, quia illud est amissum: hinc angis me, o gravis dolor, et timor gravioris, quibonum et malum, sic utique jam juste punitis adhuc viventem miserum malum. Digne, certe digne. Tu namque anima mea, perfida Deo, perjura Dei, adultera Chrisliter es demersa in barathrum fornicationis. Tu illa olim desponsata Regi coelorum, ardenter facta es scortum tortoris tartarorum. Heu, abjecta a Deo, projecta diabolo, imo abjiciens Deum, amplectens diabolum. Tu enim, tu misera anima mea, meretrix obstinata, fornicatrix impudens, tu prior amatori et creatori tuo Deo repudium obtulisti, et ad insidiatorem et perditorem tuum daemonem te sponte contulisti. O miserrima maligno te junxisti! Quid fecisti, o mentis amentia, amens spurcitia, spurca nequitia, quid fecisti? In coelo dereliquisti castum amorem tuum, et in infernum secu
Abbreviated transcription (Latin):
nima mea aĩa ernp̃nosa aĩa ĩꝙͣ misera cilos¬
miseri homũcali excute torporẽ tuũ ⁊ dis¬
cute pectatũ tnũ et concute mentẽ medm.
Reduc ad cor meũ enorme delictũ et ꝑduc de
corde ĩmanem rugitũ. Intende ĩfelix intẽde
scełis tui horrorem ⁊ ꝓtende horrificã t̾rorẽ
⁊ t̾rificũ dolorem. Tu inꝙͣ que qͦndam cãdid¬
memini: o. quẽ noĩan: utiq nõ iam benigĩ
sponsũ ilgntatis mee sed t̾ribilem indicem
ĩ m̃dicie mee. heu memoria ꝑdite ioꝯdicatis
cur sic suꝑ aggnas p̾ssurã possidñcis infebati¬
tis: qmͣ mifera sors flagicõsi hõis cui ⁊ bonui
malũ ꝑit̾ sũt tormentũ. Torquet enĩ me a¬
la conscia ⁊ cͥciatus eius ĩ qͥbus timeo me ar¬
raturũ. ue miserũ ꝑdere. dolendũ ꝑderel¬
tiõ dilecta mea sea ꝑdita mea. sam nõ pocĩd
mea sed desperata mea quo deue tusti: ĩ raͣ
fetido ĩ qmͣ amaro ceno me d̾eliqͥsti. O. fa¬
unde misero farrepsisti : de ꝙͣ nicido de ꝓͣ

Expanded text:
nima mea, anima aerumnosa, anima, inquam, misera miseri homunculi, excute torporem tuum, et discute peccatum tuum, et concute mentem tuam; reduc ad cor enorme delictum, et produc de corde immanem rugitum. Intende, infelix, intende sceleris tui horrorem, et protende horrificum terrorem, et terrificum dolorem. Tu, inquam, quae quondam candidini! O quem nominavi! utique non jam benignum sponsum virginitatis meae, sed terribilem judicem immunditiae meae. Heu memoria perditae jucunditatis! Cur sic superaggravas pressuram possidentis infelicitatis? quam misera sors flagitiosi hominis, cui et bonum et malum pariter sunt in tormentum? Torquet enim me mala conscientia, et cruciatus ejus in quibus timeo me arraturum. Vae miserum perdere! dolendum, id pernon dilecta mea, sed perdita mea; jam non jucunda mea, sed desperata mea quo devenisti? in quam fetido, in quam amaro coeno me dereliquisti? O founde misero subrepsisti, de quam nitido, de quam
Abbreviated transcription (Latin):
nicholai dilecti tui rednc de abysso pectõꝵ quem
q̃sitũ ĩcienisti ꝑditũ tnũ nec ꝑdas ampliꝰ ĩuentũ
tuũ ne ĩ abysso inferm ubi ulłm ĩnenis ꝑdas qͤsi¬
tũ ⁊ ĩtentũ sernũ tnũ. dudio dñe qr inbes me
redire. s miserabłr ligatus ⁊ nmio pond̾e gna¬
tus nõ passũ exire. Sed o scẽ incholae cur ego
ꝑ m̾ita tua oro dm̃ cñ tu meliꝰ hoc possis qͥ es ante
eñ. p̾cor te dñe ꝑ nomẽ eius ne au̾taris quẽ
ip̃e iam respexit ꝓͣͣnis reũ seruũ eins. Adesto mͥ
rogo apã deũ nõ nt defendas me sed ut ores ꝓ
me. Pecc̃a enĩ med coram eo nõ defendo ses
ostñdo nõ excuso sed accuso. Ego sũ reus ego ip̃e
sũ sb̾ illo ⁊ ꝓ illo accusator meus. sion accuset me
qui fecit me. solus saffeci ad pectand̾ solus sup¬
cam ad acctusandũ. Demq si iudex ẽ ad indicãd
reũ suñ est ⁊ dñs ad tuend̾ fernũ sum̃. ẽ cͤato¬

Expanded text:
Martini dilecti tui, reduc de abysso peccatorum, quem Martini dilecti tui, reduc de abysso peccatorum, quem quaesitum invenisti perditum tuum; ne perdas amplius inventum tuum, ne in abysso inferni, ubi nullum invenis, perdas quaesitum et inventum servum tuum. Audio, Domine, quia jubes me redire, sed miserabiliter ligatus, et nimio pondere gravatus non possum exire. Sed, o sancte Martine, cur ergo per merita tua oro Deum: cum te melius hoc possis, qui es ante eum? Precor te, domine, per nomen ejus, ne avertaris quem ipse jam respexit, quamvis reum servum ejus; adesto mihi, rogo, apud Deum, non ut defendas me, sed ut ores pro me. Peccata enim mea coram eo non defendo, sed ostendo; non excuso, sed accuso. Ego sum reus, ego ipse sum sub illo et pro illo accusator meus. 297 Non accuset me, qui fecit me; solus suffeci ad peccandum, solus sufficiam ad accusandum: denique si judex est ad judicandum reum suum, est et Dominus ad tuend
Abbreviated transcription (Latin):
ab yssũ queret: aut ꝑditũ dei qͥs ĩueniet aut qͥs
extͣ abyssũ peccõꝵ audit clamãtẽ de ꝓfundo eoꝵ
Sed o tu dñẽ qui intaeris abyssos quo nuu a spũ
tuo ⁊ ꝯno fugi a facie tua. Certe nõ ubi adhuc
ibi qͦ indes me. qͥs enĩ nͥ tu ad peĩtend̾ monet
aĩam ineam dutta qͦmͦ moues eam si ĩ abysso sua
nõ uides eam :ͦ Rone dñe tu pulsasti ⁊ excitasti
eam ĩ abysso delictoꝵ suoꝵ uelut ĩ lecto dormi¬
entem. Tn ꝯcusistĩ torpentem tn solticitasti negli¬
gentẽ tn feosti peĩtentẽ unde iocũdabatur ⁊ do¬
lentem unde delectabat᷑. Tu ut petet int̾cessorẽ
ꝯsuliusti. tu illi eñ exibiusti. Bone deus oĩa ħ fe¬
asti ĩ abysso ⁊ nõ andis clamãtem de abisso ͦ hec
p̾ueĩendo fugitino tno fecisti ⁊ nõ sb̾seq̃ris ad te
ren̾ti uolentem ut ꝑficias qd incepisti. Bone dñe
gr̃as tibi uere qͤfusti ĩ abysso ꝑdicũ tuũ ⁊ ĩne¬
nisti quẽ ita de pectatis sais extͥisti. ꝑ mĩta scĩ

Expanded text:
ei quis inveniet? aut quis extra abyssum peccatorum audit clamantem de profundo eorum? Sed, o tu Domine, qui intueris abyssos, quo ivi a spiritu tuo, et quo fugi a facie tua? Certe non ubi adhuc ubi quoque vides me. Quis enim, nisi tu, ad poenitendum movet animam meam? Aut tu quomodo moves eam, si in abysso sua non vides eam? Bone Domine, tu pulsasti et excitasti eam in abysso delictorum suorum, velut in lecto dormientem. Tu concussisti torpentem, tu sollicitasti negligentem, tu fecisti poenitentem unde jucundabatur, et dolentem unde delectabatur. Tu, ut peteret intercessorem, consuluisti; tu illi eum exhibuisti. Bone Deus, omnia haec fecisti in abysso; et non audis clamantem de abysso? Haec praeveniendo fugitivo tuo fecisti; et non subsequeris ad te reverti volentem, ut perficias quod incoepisti? Bone Domine, gratias tibi. Vere quaesivisti in abysso perditum tuum: et invenisti, quem ita de peccatis suis exterruisti. Per merita sancti