comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mini. Qͥd mirum si accedendo
ad lum̃ illuminamur: qͥd mirũ
si exlumine lum̃ accendit᷑. ᷤ  in
lamine inqͥt tuo:. uidebimus lum̃.
Lumen indet᷑ in lumine. qũ ex co¬
git̾one ⁊ oꝑatione claritatis di¬
inne plenius illum in at᷑ animus
ad cognitionẽ infirmitatis hu¬
mane. Solet tam̃ hec gemina cog¬
nitio alt̾na sͥ incrementa miuistra¬
re:⁊ utraq ꝓfecto ex alteruira cres¬
cere. nam ⁊ ex cogit̾one dei ꝓficit
anumis ad cognitionem sui: & eo¬
dem utiq mͦ ex multa cognitione
sui erescit ad cognitionem dei. S ec¬
ce dum senfus qͥ amissus fu̾at redit.
regnum suñ qui ꝑdid̾at recepit. Pro¬
cul dubio nͥ discretionis grã in eo
reparetur:numqͣm ad plenam utu¬
tis integͥtatem animus ꝑducttr.
d honorem inqͥt regni mei
decoremq ꝑueni. Constat
ꝓfecto liberum hominis
motus a malo cohib̾e. Hoc aut̃ reg¬
num tõ efficitur honorabile. qñ ex
dei mun̾e iam pocest bonos cordis

Expanded text:
mini . Quid mirum si accedendo mini . Quid mirum si accedendo ad lumen illuminamur? quid mirum si ex lumine lumen accenditur? Et in lumine, inquit, tuo videbimus lumen . Lumen videtur in lumine, quando ex cognitione et operatione claritatis divinae plenius illuminatur animus ad cognitionem infirmitatis humanae. Solet tamen haec gemina cognitio alterna sibi incrementa ministrare, et utraque profecto ex alterutra crescere. Nam et ex cognitione Dei proficit animus ad cogitationem sui, et eodem utique modo ex multa cognitione sui crescit ad cognitionem Dei. Sed ecce dum sensus qui amissus fuerat redit, regnum suum qui perdiderat recepit. Procul dubio nisi discretionis gratia in eo reparetur, nunquam ad plenam virtutis integritatem animus perducitud honorem, inquit, regni mei decoremque perveni. Constat profecto liberum hominis motus a malo cohibere. Hoc autem regnum tunc efficitur honorabile, quando ex Dei munere jam potest bonos cordis
Abbreviated transcription (Latin):
si dicta suꝑius bene recolimꝰ: ibi ce¬
cidit cum suꝑbe satis magnificate
Ose ipsum. ecce idem ipse refurgit cũ¬
C detiote glificat dm̃ ⁊s dñin suum.
Certe uides quid agat suꝑba gła¬
tio. certe indes quid efficiat deuota
głificatio. Suꝑba głatio meretur
deiectionem: deuota głificatio exal¬
tacionem. E cce tum iam ñ in se¬
met ipso. s ip dño głatur: sensus
eiꝰ ad semet ipsum reu̾titur. Qd̃
suꝑius dixit sensum sͥ redditum.
hoc mͦ dicit sensum ad se reu̾sum.
cuiꝰq reu̾tiur: qñ discretionis o¬
culus. ad fiti ꝯfid̾ationem reuoca¬
tur. Sensus ad se reu̾titur: qñ ad
meritoꝵ suoꝵ ꝯsid̾ationem reuo¬
catur ⁊ cognitionẽ diuinitꝰ illu¬
minatur. Dum gͥ animus huma¬
nus dm̃ suum głificat. sensus eiꝰ
ad semet ipsum redit. qͥa drim ad
illud diuinitatis lum̃ ocłos aꝑit:
⁊ uehementer intendit. infirmita¬
tis sue tenebras plemꝰ agnosoit.
Accedite ad eum inqͥt y illumina¬

Expanded text:
si dicta superius bene recolimus, ibi cesi dicta superius bene recolimus, ibi cecidit, cum superbe satis magnificaret seipsum. Ecce idem ipse resurgit cum devote glorificat Deum, et Dominum suum. Certe vides quid agat superba gloriatio, certe vides quid efficiat devota glorificatio. Superba gloriatio meretur dejectionem, devota glorificatio exaltationem. Ecce cum jam non in semetipso, sed in Domino gloriatur, sensus ejus ad semetipsum revertitur. Quod superius dixit sensum sibi redditum, hoc modo dicit sensum ad se reversum; etipsum revertitur, quando discretionis oculus ad sui considerationem revocatur. Sensus ad se revertitur, quando ad meritorum suorum considerationem et cognitionem divinitus illuminatur. Dum igitur animus humanus Deum suum glorificat, sensus ejus ad semetipsum redit quia dum ad illud divinitatis lumen oculos aperit, et vehementer intendit, infirmitatis suae tenebras plenius agnoscit: Accedite ad eum, inquit, et illumina
Abbreviated transcription (Latin):
Cum insequentib idem nabuchod̾
in dei laudem dieat. quia omĩa oꝑa
eiꝰ uera. ⁊ uie eiꝰ iudicia. qͥd ẽ qd hic
eum dicit omĩa ag̾e ꝓ uoluntate
sua: ᷤ Certe si omĩa oꝑa eiꝰ uera sunt
om̃ia fiunt in ueritate. certe si om̃s
ine eiꝰ itidicia funt. omĩa fiunt in
equitate. quomͦ gͦ ꝓ uoluntate. An
forte fieri scdm equitatem. ẽ fieri
scd̃m uoluntatem: ꝙ eo ipło quo fit
ii equitate. eo ipso in qͣm fit ꝓ eiꝰ
uoluntate. S si idem ẽ omino fieri
scd̃m equitatem: ⁊ fieri scd̃m eiꝰ uo¬
luntatem: gͦ idem ẽ eiꝰ uoluntas.
qd equitas. ⁊ equitas qd nolantas.
non ẽ qui resistat manui eiꝰ⁊ di
cat. q̃ͣre fecisti. Qͥs ei resistat. quis ei¬
contradicat.: cũ omina tam potenter
qͣm sapienter agat. cum nemo sit
qͥ possit uł omipotentiam cohibete.
N ipso tempore sensus iñs reu̾sus
ẽ adme: & ad honorem regni mei
decoremq ꝑueni. ⁊ figura mea re¬
re. inipso quo dm̃ benedixi. in ipso
quo laudani. atq głificaui. Certe

Expanded text:
Cum in sequentibus idem Nabuchodonosor in Dei laude dicat, quia omnia opera ejus vera, et viae ejus judicia: quid est quod hic eum dicit omnia agere pro voluntate sua? Certe si omnia opera ejus vera sunt, omnia fiunt in veritate; certe si omnes viae ejus judicia sunt, omnia fiunt in aequitate, quomodo ergo pro voluntate? An forte fieri secundum aequitatem est fieri secundum voluntatem, et eo ipso quo fit in aequitate, eo ipso, inquam, fit pro ejus voluntate? Sed si idem est omnino fieri secundum aequitatem, et fieri secundum ejus voluntatequod aequitas, et aequitas quod voluntas. Et non est qui resistat manui ejus, et dicat, quare fecisti? Quis ei resistat? quis contradicat? cum omnia tam potenter, quam sapienter agat, cum nemo sit qui possit vel omnipotentiam cohibere, In ipso tempore sensus meus reversus est ad me, et ad honorem regni mei decoremque perveni, et figura mea rere. In ipso quo Deum benedixi, in ipso quo laudavi, atque glorificavi. Certe
Abbreviated transcription (Latin):
ueritate facta. Nos sepe iniudiciiᷤᷤ
nr̃is errauimus. unde fit sepe ur ⁊¬
uocentes absoluamꝰ. & tinocentes
condemnemꝰ. S absq dubio quẽ
latere nicħ potest᷑: in suo itidicio
errare non potest. S cum scͥpium
S absq contradictione ulla pietas
illa ditima momnib que miscd̃i¬
ter impendit. equitatis metas
ñ desecit. Nos sepe cum pictate mo¬
uemur. eqͥtatis limites tnsgredim᷑.
ꝙ. in eo sepe qd̃ miscdiam impend̾e
nos eredimus. contͣ iusticiam accita¬

Expanded text:
veritate facta. Nos saepe in judiciis nostris erramus, unde fit saepe ut nocentes absolvamus et innocentes condemnemus. Sed absque dubio quem latere nihil potest, in suo judicio errare non potest. Sed cum scriptuSed absque contradictione ulla pietas illa divina, in omnibus, quae misericorditer impendit aequitatis metas, non deserit. Nos saepe, cum pietate movemur, aequitatis limites transgredimur, et in eo saepe quod misericordiam impendere nos credimus, contra justitiam actita
Abbreviated transcription (Latin):
Ago inqͥt nabuchodon̾ octilos me¬
os ad celum leuaui :⁊senfus m̃s red¬
ditus ẽmͥ. Sensus utiq carnis. sinis
ẽ animalis.Sensus uͦ mentis. fuus
ẽ hominis. Sensus animalis qͦ ꝑci¬
pit candidum ⁊ nigrum: sensus uͦ
suus ẽ hominis qͦ discernit inter
bonum ⁊ malum. uerum ⁊ falsum
hc̃ sensum cum nabuchodon̾ ꝑdideit.
amarum indulce. & dulce in ama¬
rum: ponentes tenebras lucem: ⁊ lu¬
cem tenebras. Hc̃ sensum ex magna
parte recipiunt. qͥ iudicant int̾ diẽ
⁊ diem: plemꝰ aut̃ qui iudicant omnẽ
diem. Alius inqͥt apłs rudicat int̾
diem ⁊ diem alrud aut̃ iudicat .o.
diem. Suum itaq sensum recuꝑat:
qͥ ad discretionis iudicium qñq enigi¬
lat. Non aut̃ dr᷑ senfus suus datꝰ. sed
redditus: unde ⁊ constat qd̵ pͥus habit᷑
s amiffus. Seusus itaq amifsus cu¬
iq tc̃ reddittr:. qñ illa qͣm hab̾e con¬
sueu̾at. disctionis in eo grã reꝑatur.
Sensum aut̃ recipit. dum oculos le¬

Expanded text:
buchodonosor, oculos meos ad coelum levavi, et sensus meus redditus est mihi. Sensus itaque carnis, suus est animalis. Sensus vero mentis, suus est hominis. Sensus animalis quo percipit candidum et nigrum, sensus vero suus est hominis qui discernit inter bonum et malum, verum et falsum. Hunc sensum cum Nabuchodonosor perdidamarum dulce et dulce amarum, ponentes tenebras lucem et lucem tenebras. Hunc sensum ex magna parte recipiunt qui judicant inter diem et diem, plenius autem qui judicant omnem diem. Alius, inquit Apostolus, judicat inter diem et diem, alius autem judicat omnem diem . Suum itaque sensum recuperat, qui ad discretionis judicium quandoque evigilat. Non autem dicitur sensus suus datus, sed redditus; unde et constat quod prius sit habitus, sed amissus. Sensus itaque amissus cuique tunc redditur, quando illa quam habere consueverat discretionis in eo gratia reparatur. Sensum autem recipit dum oculos le
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ iusticie reccitudine ñ recedinit.
t gradientes in suꝑbia potest
humiliare. Qͥd queso solẽt hoc eñ
posse dicit. de quo ueracit̾ constat
qͥa omnia possit: S qͥa exꝑto cre¬
dendum ẽ. forte illud specialius ex¬
pͥmere uoluit: qd certiꝰ inse ipso
ꝓpͥo exꝑtmento ꝓbatuit. Anforte
illud p̃ ominib uoluit sensib nr̃is
impͥmere: q̾ maxime expedit me¬
moriter reun̾e:  Scimns aut̃ qͥa
imcitm omnis peccati fuꝑbia.
Scimus qͥa ante ruinam exaltat᷑
cor. Quigͥ morum rignam timet.
p̃ omtub contra suꝑbiam uigla¬
re debet. Ualet aut̃ maxime ad
cont̾endam suꝑbiam:⁊ ad uere
humilitatis cũstodiam semꝑ a¬
nimo retiie:quia ille qui solet su¬
ꝑbis resiste̾. potest cũ uoluerit gra¬
dientes in suꝑbia humiliare. Hoc nos
nabuchodonosor u̾bo. hoc nos docu¬
it erẽplo: qd̃ quomͦ uł quado uolue¬
rit. gͣdientes insuꝑbia humiliare pos¬

Expanded text:
stitiae rectitudine non recedunt, et gradientes in superbia potest humiliare. Quid, quaeso, solum hoc eum posse dicit, de quo veraciter constat, quia omnia possit? Sed quia experto credendum est, forte illud specialius exprimere voluit, quod tertius in seipso proprio experimento probavit. Ante forte illud prae omnibus voluit sensibus nostris imprimere quod maxime expedit memoriter retinere? Scimus autem quia initium omnis peccati superbia . Scimus quia ante ruinam exaltabitur cor . Qui igitur morum ruinam timet, prae omnibus contra superbiam vigilare debet. Valet autem maxime ad conterendam superbiam, et ad verae humilitatis custodiam semnimo retinere, quia ille, qui solet superbis resistere, potest cum voluerit gradientes in superbia humiliare. Hoc eos Nabuchodonosor verbo, hoc nos docuit exemplo, quod quomodo vel quando voluerit, gradientes in su
Abbreviated transcription (Latin):
mana. cur ñ młcomagis iudicia
diuina:  Ꝙ educet inqͥt qͣsi lum̃
iusticiam tuã: &. iudicium tuutm
tanꝗͣ. meridiem.Si dies immo
m̾dies potest ẽe iudicium tuũ. qͣn¬
tomagis iudicium diuinũ:SIusti¬
cia dei dies funt:qr inlumine ue¬
ritaus. qr in luce recatudims fitis.
Siqͥdem iudicia dnũ uera. Iustifica¬
ta insemet ipsa. E iꝰmodi dierum
numerus fuꝑ qu̾e libet afflictum
finit᷑. qñ diuinoꝵ iudicioꝵ seueri¬
tas in eiꝰ ꝑcusfione complet᷑. Taliũ
dierum finis complet᷑. qñ diuine
seueritatis anmadu̾sio in miscd̾iã
cõmutat᷑. Horum dierũ finem in
sua nabuchodonosor attritione acce¬
pit: qñ eum iam diuina miseratio res¬
pexit. Nam si ñ respice̾t. nec ipse qͥ¬
dem oculos suos ad celum leuaret.
Oculos ad celum leuare ẽ: celestia &
et̾na cognare. ⁊ cura ⁊ sollicitudine
scłarium semota. sola sp̃alia p̾ oculoͥs
hre. Celum respic̾e. ⁊ regionem lu¬
cis p̃ oculis hab̾e̾. ẽ in illud et̾nitatis

Expanded text:
ur non multo magis judicia divina? Et educet, inquit, quasi lumen justitiam tuam, et judicium tuum tanquam meridiem . Si dies imo meridies potest esse judicium tuum, quanto magis judicium divinum? Judicia Dei dies sunt, quia in lumine veritatis, quia in luce rectitudinis fiunt. Siquidem judicia Domini vera justificata in semetipsa. Ejusmodi dierum numerus super quemlibet afflictum finitur, quando divinorum judiciorum severitas in ejus percussione completur? Talium dierum finis completur, quando divinae severitatis animadversio in misericordiam commutatur. Horum dierum finem in sua Nabuchodonosor attritione accepit, quando eum jam divina miseratio respexit. Nam si non respiceret, nec ipse quidem oculos suos ad coelum levaret. Oculos ad coelum levare, est coelestia et aeterna cogitare, et cura et sollicitudine saecularium semota, sola spiritualia prae oculis habere. Coelum respicere, et regionem lucis prae oculis habere, et in illud aeternitatis
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ suꝑ nabtidonosor: ex homi¬
nib abiectꝰ ẽ. Quid ẽ eadẽ
in actum pdeat. cum peccandi occa¬
sionem ñ semꝑ ad manum habeat.
loco ut arbitror possimꝰ patenter
collig̾e. qd̃ nullus sine diuina ꝓtes¬
tione poss uł pafsionib suis ciel
suggestionib malignis  ad modicũ

Expanded text:
er Nabuchodonosor, ex hominibus abjectus est . Quid est eadem in actum prodeat, cum peccandi occasionem non semper ad manum habeat: loco, ut arbitror, possumus patenter colligere, quod nullus sine divina protectione posset, vel passionibus suis, vel sug
Abbreviated transcription (Latin):
Quia potestas eiꝰ potestassempit̾
omp̃cẽ. Et regnum eiꝰ ingen̾ati¬
one ⁊ gen̾ationem. qͥa ei extempore
nicħ accedit. nicħ recedit: apud quem
non ẽ tͣnsimitatio. nec incissitudinis
obumbratio. Et om̃s habitatores
tre apud eum innichilam reputati
st̃. Habitatores t̃re amatores t̾renoꝵ
intellige. qͥ nesciunt q̃ fursum sunc.¬

Expanded text:
semper . Et regnum ejus in generatione et generationem, quia ei ex tempore nihil accedit, nihil recedit, apud quem non est transmutatio, nec vicissitudinis obumbratio. Et omnes habitatores terrae apud eum in nihilum reputati sunt. Habitatores terrae, amatores terrenorum intellige
Abbreviated transcription (Latin):
ad ꝓtectionem: omnib aut̃ ad con¬
solationem. Quia uolucresceli con¬
u̾sabant᷑ in ea. & omnns caro uesce¬
batur exea. Ecce idem ipse pꝰ omĩa
dente ⁊ungue inom̃s seuit.: qͥa÷
pars eiꝰ cum feris extitit. & ungues
etificat ualde qd sequit᷑. cum
post ista subrungit᷑. Igit᷑ pꝰ finem
dierum. ego nabuchodonosor. oculos
meos ad celum leuaui. ⁊ sensus m̃s
redditus ẽ mͥ:. & aliiffimo benedici.¬

Expanded text:
tectionem, omnibus autem ad consolationem. Quia volucres coeli conversabantur in ea, et omnis caro vescebatur ex ea. Ecce idem ipse post omnia, dente et ungue in omnes saevit, quia et pars ejus cum feris exstitit et ungues etificat valde quod sequitur cum post ista subjungitur: Igitur post finem dierum ego Nabuchodonosor oculos meos ad coelum levavi, et sensus meus redditus est mihi, et Altissimo benedixi
Abbreviated transcription (Latin):
uirtatum eulimine eontingat inima
unt autẽ capilli subtiles ⁊ lon¬
gi. & recte in eis ꝓfunda ⁊ ꝑ a¬
cuta consilia possunt intelligi.
Corpꝰ uͦ aqͥlarum. multa tegit᷑ densita¬
te plumarũ. Solent aut̃ ⁊ aquile cet̾is
cuncus animantib ind̾e ꝑspicatrus.
⁊ uolare sublimins. Capillos itaq qͣsi ĩ
similitudinẽ aquilartim ht̃. qͥ malta
prudentia. qͥ plurima astucia callet.
qͥ in fraudib inueniendis. qͥ in dolis
nectendis. nullo iam segnior. nullo in¬
uenit᷑ inferior. Rapaces aut̃ aues ur
om̃s nouimtis unguib desemunt. õs
uͦ aues in cominune lacerant:sledunt.
qd̾ unguib app̃hendunt. Qͥd itaq est
ungues uelut atum hab̾e. qͣm qͦscumq
led̾s. qͥb possis p̃ualere. S si sub un¬
gnium typo crudelitatis officium recte
intelligit᷑ nonue idipsum suꝑiꝰ ftib alia
erit habitacio tua. S feresauesñ aucu¬
pant: nec hñt omnino quid auib facian.
incubantes libenter oppͥmunt. qͥd abid

Expanded text:
virtutum culmine contingat in ima unt autem capilli subtiles et longi, et recte in eis profunda et peracuta consilia possunt intelligi. Corpus vero aquilarum multa tegitur densitate plumarum. Solent autem aquilae caeteris cunctis animantibus videre perspicacius et volare sublimius. Capillos itaque quasi in similitudinem aquilarum habet, qui multa prudentia, qui plurima astutia callet, qui in fraudibus inveniendis, qui in dolis nectendis nullo jam segnior, nullo invenitur inferior. Rapaces autem aves, ut omnes novimus, unguibus desaeviunt, omnes vero aves in commune lacerant et laedunt quod unguiungues velut avium habere, quam quoscunque laedere quibus possis praevalere. Sed si sub unguium typo crudelitatis officium recte intelligitur, nonne id ipsum superius sub alia erit habitatio tua. Sed ferae aves non aucupant, nec habent omnino quid avibus faciant. incubantes libenter opprimunt, quid aliud
Abbreviated transcription (Latin):
sic̃ habemus ex lectione eugłi. Qͥ d
tis instincui infestare: Ecce iam
habemus de qͣm alto ꝑfectionis cul¬
mine contingat uirũ ututum in
ima uitiorum corruere. ut discat ho¬
mo in qͣlicumq sc̃itatis celsitudine.
semꝑ inorum ruinamtimẽ. Recole
qualem fuptus ex mystica arbore
descͥpsit. simul ⁊ attende ad quẽ exi¬
tum tandem aliqñuenit. Qde ar-¬
bore qͥdemlegis. qͥa in rainis eiꝰ con¬
u̾sabant᷑ uolucres celi. & ex ea ues

Expanded text:
sicut habemus ex lectione Evangelii . sicut habemus ex lectione Evangelii . tis instinctu infestare? Ecce jam habemus de quam alto perfectionis culmine contingat virum virtutum in ima vitiorum corruere, ut discat homo in qualicunque sanctitatis celsitudine, semper morum ruinam timere. Recole qualem superius ex mystica arbore descripsit, simul et attende ad quem exitum tandem aliquando venit. Et de arbore quidem legis, quia in ramis ejus conversabantur volucres c
Abbreviated transcription (Latin):
tio incelis ẽ: Nonne celi aues di¬
cendi funt. qui se in alta contem¬
plationis penna suspendirnt. In
pͥori gͥ sententia habemus. quomͦ
infestifiunt carnalib. in hac autẽ
habemus quomͦ tandem aliqñ pe¬
nitꝰ ñ parcunt. uł ipsis spũalib. Di¬
cat gͦ de eimodi homine dicat. Do¬
nec capilli eiꝰ insimilitudinẽ aqui¬
larum cresc̾ent᷑. ꝙ ungues eiꝰ quasi
ungues auium. Ut sit tam ꝓmptꝰ
ad cͥcumueniendũ etiã cͥcumspec¬
tos: qͣm absq dubio ẽ ꝓnus ad oppri¬
mendum uiros. ⁊ uirtute conspicuos.
Hic efficax ad fallendum: hic ꝓcax ⁊
impudens ad ꝑseqͦͣndum. Os tuũ in¬
qͥt psalmista habundauit malicia:
lingͣ tua ꝯcumabat dolos. Ecce qͦmͦ
fallacem arguit: audr quomͦ ꝓcaces
confundit. Captabunt ui animã ius¬
ti. ⁊ sangͥnem innocentẽ condemna¬
bunt. Nonne inceli uolatilia⁊ uelut
unguib deseuiunt: qͥ rusti animam
captant.⁊ innocentẽ condeminant: ᷤᷤ
Uelꝑ aues demones poffunt intelligĩ

Expanded text:
tio in coelis est? Nonne coeli aves dicendi sunt qui se in alta contemplationis penna suspendunt? In priori igitur sententia habemus quomodo infesti sunt carnalibus; in hac autem habemus quomodo tandem aliquando penitus non parcunt vel ipsis spiritualibus. Dicat ergo de hujusmodi homine, dicat: Donec capilli ejus in similitudinem aquilarum crescerent, et ungues ejus quasi ungues avium, ut sit tam promptus ad circumveniendum etiam circumspectos, quam absque dubio est pronus ad opprimendum viros etiam virtute conspicuos. Hic efficax ad fallendum, hic procax et impudens ad persequendum: Os tuum, inquit Psalmista, abundavit malitia, et lingua tua concinnabat dolos . Ecce quomodo fallacem arguit. Audi, et quomodo procaces confundit: Captabunt in animam justi, et sanguinem innocentem condemnabunt . Nonne in coeli volatilia, et velut unguibus desaeviunt, qui justi animam captant, et innocentem condemnant? Vel per aves daemones possunt intelligi,
Abbreviated transcription (Latin):
ni uł debiti finis talum ñ ꝑducit᷑.
In argentigͥ contricione boni o¬
ꝑis imꝑfectioꝰ in auri aut̃ contͥ¬
cione. arguitur optimi oꝑis int̾¬
missio. Hoc nunc de huiꝰ statue
contricione iam diximus: scd̃m
eam lectionem qͣm pͥmo posuimꝰ.
ubi partim in bono. partim in
malo accepimus. Quib ꝓmono
deteriora labitur. xxuiii.¬
unc autem scdm eam lec

Expanded text:
ni vel debiti finis talum non perducitur. ni vel debiti finis talum non perducitur. In argenti igitur contritione boni operis imperfectio. In auri autem contritione arguitur optimi operis intermissio. Hoc nunc de hujus statuae contritione jam diximus, secundum eam lectionem quam primo posuimus, ubi partim in bono partim in malo accepimus. CAPUT XXVIIIdeteriora labitur. Nunc autem secundum eam lec
Abbreviated transcription (Latin):
tas. Prius erubescimus uera ma¬
la. pꝰea ficta bona. Nouissime etiã
uera bona: cum sint imꝑfecta ⁊ in¬
consummata. Sic sane pͥmum
cont̾itur ferrum ⁊testa. deinde m̃¬
bra erea. nouissime argentea⁊ au¬
rea. In malis erubescimus facilius¬
iniqͥ tatem qͣm infirmitatem᷑. in
bonis aut̃ citiꝰ erubescimus imꝑ¬
fectionem. qͣm int̾missionem.
Hinc ẽ qd̾ infimis menbris pͥus
conteritur ferrum qͣm testa suꝑiꝰ
aut̃ citius comminuunt᷑ argentea
qͣm erea menbra. Primo inferri
contricione damnamus mala: que
ꝑ innquitatem cominisimus. In
teste aut̃ contricione. ea q̃ ꝑ infir¬
mitatem contrarimus. Eris aut̃
contricio: quid aliud ẽ qͣm simula¬
ti boni repbatio:In argenteis men¬
bris. hoc ẽ qd̾ nobis minus placet.
⁊ quod minime plac̾e̾ debet. ñ qd̃¬
non sint bona. s qd non sint oꝑti¬
ma. In aureo enim oꝑe hoc solũ
sane rep̃hensibile cernitur: qd̃ ob¬
tum oꝑis inchoatio. usq ad dig¬

Expanded text:
tas: prius erubescimus vera matas: prius erubescimus vera mala, postea ficta bona. Novissime etiam vera bona cum sint imperfecta et inconsummata. Sic sane primum conteritur ferrum et testa, deinde membra aerea, novissime argentea et aurea. In malis facilius erubescimus iniquitatem quam infirmitatem. In bonis autem citius erubescimus imperfectionem quam intermissionem. Hinc est quod in infimis membris prius conteritur ferrum quam testa. Superius autem citius comminuuntur argentea, quam aurea membra. Primo itaque in ferri contritionem damnamus mala, quae per iniquitatem commisimus. In testae autem contritione, ea quae per infirmitatem contraximus. Aeris autem contritio quid est quam simulati boni reprobatio? In argenteis membris hoc est, quod nobis minus placet, et quod minime placere debet, non quod sint bona, sed quod non sint optima. In aureo enim opere hoc solum sane reprehensibile cernitur, quod optimi operis inchoatio, usque ad dig
Abbreviated transcription (Latin):
saneẽ conteri in hoc lapide. qͣm erec¬
tum stare. ⁊ suꝑbum saꝑe. Per¬
cussit uquit statuam inpedib
eiꝰ ferreis ⁊ fictilib: & comminuit
eos. In inferiorib ⁊det̾iorib suis
utiq statua concutitur: qñ mens
ad iniquitatis⁊ infirmitatis fue cos¬
sidãtionem reu̾beratur. Hec pia
dnĩ ꝑcussio tam miscd̾iter inten¬
tatur. qͣm utiliter in hac uita in
nobis complet᷑: cum dr̃. Arguam
te.ꝙ statuam contra faciem tuã.
In hunc itaq modum redargutio.
⁊ in infima su parte ꝑcussus fu̾at:
& ꝑ eiusmodi ꝑcussionem se ip̃m
contra se ip̃m erexerat. qui dicebat.
Qm̃ inquitatem meã ego cognos¬
co: & peccatum meũ ꝯtrame ẽ sẽꝑ.
etiam cet̾a conterunt᷑ Cunc
contrita sunt inqͥt pariter. ferrũ.
testa. es. argentum. ⁊aurum. Ui¬
disti suꝑius. quib gradib bonitas
defecit: creuit ꝑu̾sitas: uide nunc
quomͦ gradatim ꝓficiat tocius bo¬
nitatis fundamentum. humili¬

Expanded text:
sane conteri in hoc lapide quam erecsane conteri in hoc lapide quam erectum stare et superbum sapere. Percussit, inquit, statuam in pedibus ejus ferreis et fictilibus, et comminuit eos. In inferioribus et deterioribus suis utique statua concutitur, quando mens ad iniquitatis et infirmitatis suae considerationem reverberatur. Haec pia Domini percussio tam misericorditer intentatur quam utiliter in hac vita in nobis completur, cum dicitur: Arguam te, et statuam contra faciem tuam . In hunc utique modum redargutus, et in infirma sui parte percussus fuerat, et per ejusmodi percussionem seipsum contra seipsum erexerat, qui dicebat: Quoniam iniquitatem meam ego cognosco, et peccatum meum contra me est nc contrita sunt, inquit, pariter ferrum, testa, aes, argentum, et aurum. Vidisti superius, quibus gradibus bonitas defecit, crevit perversitas. Vide nunc quomodo gradatim proficiat totius bonitatis fundamentum, humili
Abbreviated transcription (Latin):
multo sit leunius apud nos dicere
qͣm face̾: sepetamen inhis etiam
mentib inquib uidetur ꝑcucien¬
tis manus oꝑa defecisse: oꝑatur qͥ¬
dem miro ⁊ incomp̃hensibili mͦ.
interno suo u̾bo uł sibilo. Uerbum
inquit qđ egredietur de ore meo¬
ñ redibit ad me u acuum. s faciet
manib abscisus: tumor diñ diui¬
nitus inspiratus. In ictu huiꝰ la¬
pidis statua deicit᷑. ꝙ monstrtio¬
sum opꝰ destrutar. Sicut ꝑ timo¬
rem mens deicitur aꝓposito bono:
sic ꝑ timorem sane excutit᷑ i ꝓposi¬
to malo. Sicut enim initium oĩs
peccati suꝑbia: sic initium sapien¬
tie timor dtũ. In huiꝰmodi itaq
lapide statua concutit᷑. ut confusi¬
bilis mens confundat᷑ ⁊ humiliet᷑.
Quid ẽ huiꝰm odi ꝑcussio: nͥ int̾na
conpunctio. Quid aut̃ est ꝑcusse
statue comminutio. nͥ conpuncti
cordis contricio ⁊ humiliatio: S
scimus qͥa cor contritum ⁊ humi¬
liatum ds̃ ñ despiciec. Mebus itaq

Expanded text:
multo sit levius apud nos dicere multo sit levius apud nos dicere quam facere, saepe tamen in his etiam mentibus, in quibus videtur percutientis manus opera defecisse, operatur quidem miro et incomprehensibili modo interno suo verbo vel sibilo: Verbum, inquit, quod egredietur de ore meo, non redibit ad me vacuum, sed faciet manibus abscissus, timor Domini divinitus inspiratus, in ictu hujus lapidis statua dejicitur, et monstruosum opus destruitur. Sicut per timorem mens dejicitur a proposito bono, sic per timorem sane excutitur a proposito malo. Sicut enim initium omnis peccati superbia, sic initium sapientiae timor Domini. In hujusmodi itaque lapide statua concutitur, ut confusibilis mens confundatur et humilietur. Quid est hujusmodi percussio, nisi interna compunctio? Quid autem est percussae statuae comminutio, nisi compuncti cordis contritio et humiliatio? Sed scimus quia cor contritum et humiliatum Deus non despiciet. Melius itaque
Abbreviated transcription (Latin):
inqͥt ita: donec abscisus ẽ lapissi¬
ne manib: & ꝑcussit statuam in
pedib eiꝰ ferreis ⁊ficcilib. & com¬
minuit eos. Ecce lapissine mani¬
b absciditur: unde ferriduricia
conterat᷑. ꝙ qͥdem recte. Qͤ enim
manus talem lapidem ineid̾e. seu
etiam abscid̾e̾ posset: qͥ ferrum coi¬
terere uł comminuere ualeret.ᷤ
Sed qd̾ non potest humana oꝑa uł
quelibet humana industria. fit in
sola uoluntate diuima. Solus utiq
d̃s ẽ. qui sine aliquo conatu. sine
aliquo sui motu quociens ⁊ que¬
cumq uoluerit. potest oꝑari sta¬
bilisq manens dat cuncta mo¬
ueri.S qͥd queso ẽ qui hoc potuit
⁊ uoluit face̾: manib mimme
uoluit hoc ꝑfice̾:Inforte in huiꝰ
modi ferreis ⁊ obduratis mentib
melius oꝑatur inspiratione qͣm ꝑ¬
cussione: corrigiturq sepe int̾na
illustracione. quem ñ possunt fla¬
gella corrigere: ꝑ cussi inquit
filios urõs. & ñ doluerunt: remi¬
crunt reciꝑe disciplinam. S cum

Expanded text:
ita, donec abscissus est lapis sine manibus, et percussit statuam in pedibus ejus ferreis, et fictilibus, et comminuit eos . Ecce lapis sine manibus abscinditur, unde ferri duritia conteratur, et quidem recte. Quae enim manus talem lapidem concidere, seu etiam abscindere posset, qui ferrum conterere vel comminuere valeret? Sed quod non potest humana opera vel quaelibet humana industria, fit in sola voluntate divina. Solus utique Deus est, qui sine aliquo conatu, sine aliquo sui motu, quoties et quaecunque voluerit potest operari, stabilisque manens dat cuncta moveri. Sed quid, quaeso, est, qui hoc potuit et voluit facere manibus, minime voluit haec perficere? An forte intis mentibus melius operatur inspiratione quam percussione, corrigiturque saepe interna illustratione, quem non possunt flagella corrigere? Percussi, inquit, filios vestros, et non doluerunt, renuerunt recipere disciplinam . Sed cum
Abbreviated transcription (Latin):
tamen ferream siue la pide¬
um duriciam deliemus des¬
pic̾e. Potensẽ enum dñs de
lapidib istis suscitare filios abra¬
he. Que enim impossibilia st̃ apud

Expanded text:
tamen ferream, seu lapideam duritiam debemus despicere, potens est enim Dominus de lapidibus istis suscitare filios Abrahae. Quae enim impossibilia sunt apud
Abbreviated transcription (Latin):
in ostio. dñicũ aduentũ expectare: debe¬
mꝰ iuxta diuinũ docum̃tũ cherubĩ nr̃oꝵ
alas expande̾. et in reuelantis gr̃ȩ occͤsũ
ua ad susceptionẽ gr̃e debeat ẽẽ ꝑata. x¬
E MPeR debet anma sc̃a et ui¬
sp̃osi amica. ad dilecti sui aduen¬
tũ sũmo cũ desidĩo inhiare. ꝑa¬
ta semꝑ & uocanti occrere. et pulsanti aꝑi¬
re. Uebet inqͣm semꝑ in hoc sollicita ẽẽ et
ꝑata inueniri: ne subito et inopinate ad¬
ueniens minꝰ comptã minꝰ ornatã inueni¬
at: uł dui exclusus duitine p̾stolationis
ullam molestiã sustineat. Molesta sa¬
tis u̾ba estuantiq desidio multũ ono¬

Expanded text:
in ostio Dominicum adventum exspectare. Debein ostio Dominicum adventum exspectare. Debemus, juxta divinum documentum, cherubin nostrorum alas expandere, et in revelantis gratiae occursum va ad susceptionem gratiae debeat esse parata. Semper debet anima sancta et vesponsi amica ad dilecti sui adventum summo cum desiderio inhiare, parata semper et vocanti occurrere, et pulsanti aperire. Debet, inquam, semper in hoc sollicita esse et parata inveniri, ne subito et inopinate adveniens eam minus comptam, minus ornatam inveniat vel diu exclausus diutinae praestolationis ullam molestiam sustineat. Molesta satis verba aestuantique desiderio multum onero
Abbreviated transcription (Latin):
cit᷑. qñ therͦica reuelatio qntomagiᷤᷤiux¬
ta humanã rõnẽ discutit᷑. eo ampliꝰ inhu
omini humane opinioni adu̾sari uidetur.
dꝰ neiꝰ modi enĩ speculationȩ añqͣm animis
ad consueta redeat. dñs abit longiꝰq rece¬
dit. et in ꝯp̃hensibilitatis sue magnitudi¬
nẽ uisionis sue elongatione ostendit. hec
itaq duo rerũ gn̾a qͦ in hac gemina uisiõe
ex dñica reuelatione cognoscunt᷑. ad p̃dic¬
tos illos duos cherubim spectare uident᷑.
Hec sane illa et digna satis mat̾ia. un ex¬
cudenda ẽ angłica forma. penuataq a¬
nimalia. Ex hac nob̾ mat̾ia cherubim
formamꝰ. qͣndo fidĩ nr̃e archana. q̃ uel
ipsi ꝑ reuelationẽ didicimꝰ. uł a theolo
gicis uiris accepimꝰ. assuescimꝰ in ꝯtem¬
płonẽ adducere: et in ammiratione eoꝵ¬
aninũ nr̃m suspend̾e. pasce̾. humiliare.
et indinoꝵ desid̾ium acrit̾ in flam mare. Is¬
De bemꝰ itaq uixta abrahe & helye exem¬
plũ in ipso habitationis nr̃e exitu ⁊ uełt

Expanded text:
citur, quando theorica revelatio quanto magis juxta humanam rationem discutitur, eo amplius omni humanae opinioni adversari videtur. In ejusmodi enim speculatione antequam animus ad consueta redeat, Dominus abit, longiusque recedit, et incomprehensibilitatis suae magnitudinem visionis elongatione ostendit. Haec itaque duo rerum genera quae in hac gemina visione ex Dominica revelatione cognoscuntur, ad praedictos illos duos cherubin spectare videntur. Haec sane illa et digna satis materia unde excudenda est angelica forma, pennataque animalia. Ex hac nobis materia cherubin formamus, quando fidei nostrae arcana quae vel ipsi per revelationem didicimus, vel a tccepimus, assuescimus in contemplationem adducere, et in eorum admiratione animum nostrum suspendere, et pascere, humiliare, et in divinorum desiderium acriter inflammare. Debemus itaque, juxta Abrahae et Eliae exemplum, in ipso habitationis nostrae exitu et velut
Abbreviated transcription (Latin):
inclaritat̃e tãquã adm̃i sp̃ii. In hac
m̃tis subleuatione humana ĩtellig̃n¬
tia sepe illã diuinoꝵ iudicioꝵ abys¬
sum ing̾dit᷑: et adfut᷑oꝵ etiã uti ĩa
dictum est presentiam eruditur.

Expanded text:
 tanquam a Domini Spiritu . In hac mentis sublevatione humana intelligentia, saepe illam divinorum judiciorum abyssum ingreditur, et ad futurorum etiam, uti jam dictum est, praescientiam eruditur.
Abbreviated transcription (Latin):
modicũ ꝓtͣhas in longu. donec tͣnse¬
at et declinet: diu multũq fatigatus
discedat. Ostendit hoc illa uox tua
nimis sera q̃ rela. L essulũ ostii mei
aꝑui dilecto meo: at ille declinauãt
atq tͣnsierat. S ecce itum rediens.
pͥorisq ꝯtemptꝰ in iuriã ũ reputans.
stat post parietẽ: respiciens ꝑfenests.
ꝓspiciens ꝑcancellos. Audi uocantẽ.
q̃ noliusti susciꝑe pulsantẽ. En di¬
app̃hendis: & oscła uingis. Eͥd ad¬
huc dicis expecta: Ecce ad huc ex pẽes¬
tat. ecce itu̾m uocat. Surge amica
mea. speciosa mea. ⁊ ueni inforami¬
nibꝰ pet᷑: in cau̾nis macerie. Q d tu.
Re expecta adhuc modicũ. Oanima
ĩgͣta. oiisc̾a dura. Usq qͦ affligis
amicũ tuũ.  usqͦ fatigas dilectum
tuũ: Pulsat ⁊ ñ uis aꝑire. uocat n
ñ uis exire. Pulsat semel et iterũ.
& tu eũ expectare tu rexpectare iu¬
bes modicũ ⁊ modicũ. Uocat semel:
uocat iterũ: tu nichilominꝰ eũ expec¬

Expanded text:
modicum protrahas in longum, donec transemodicum protrahas in longum, donec transeat et declinet, diu multumque fatigatus discedat. Ostendit hoc illa vox tua, et nimis sera querela: Pessulum ostii mei aperui dilecto meo; at ille declinaverat, atque transierat . Sed ecce iterum rediens, priorisque contemptus injuriam non reputans, stat post parietem, respiciens per fenestras, prospiciens per cancellos. Audi vocantem, quae voluisti suscipere pulsantem. En diapprehendis et oscula jungis? Quid adhuc dicis: Exspecta? Ecce adhuc exspectat, ecce iterum vocat: Surge, amica mea, sponsa mea, et veni in foraminibus petrae, et in cavernis maceriae . Quid tu? Reexspecta adhuc modicum. O anima ingrata, o viscera dura, usquequo affligis amicum tuum, usquequo fatigas dilectum tuum? Pulsat, et non vis aperire; vocat, et non vis exire. Pulsat semel et iterum, et tu eum exspectare, tu eum reexspectare jubes modicum, et modicum. Vocat semel, vocat iterum, tu nihilominus eum exspec
Abbreviated transcription (Latin):
da remanda. Fõrte multũ amat. mul¬
tũ estuat q̃ sic estuat: quȩ tã ĩportune ĩ¬
ꝓ tnuntia queritat. Uideamꝰ gͦ qͥd faciat.
dcce iuxta uerbũ tuũ nuntiis sepe mis¬
sis. sepe remissis tandẽ aliqͣn nuntios
suos subseqͥtur: ut cupitis ãplexibus
ꝑfruat᷑. et mutua dilectione foueatur.
Ecce ĩa ꝓforibꝰ stat: ecce ĩa ad ostiũ pulsat.
Ecce uox dilecti tu pulsantis. Aꝑimͥ soror
meũ plenũ ẽ rore. et cmni mei guttis
noctium. Qd obsecͦ quid inquã ꝓfuit.
qͦd nuntios p̃misit. qͥ ostiũ clausũ reꝑit᷑.
Aduocẽ uͦ dilecti cur saltẽ ñstatim ꝓsi¬
lis. aꝑis. intͦducis. et in amplexꝰ ruis:
Expoliaui me inqͥt tunica mea. qͦmͦ
induar illa: Laui pedes meos: quomͦ
inqͥnabo illos: Ex pectet tn modicũ.
si uult ut suscipiã illũ. Pulsat et in¬
titũ postulat. et dicis expecta ᷤ. Ecce¬
expecta:. Et qͥd inquis ẽ magnũ si ex¬
pectat modicũ. Oqͣntũ timeo neistud

Expanded text:
da, remanda. Forte multum amat, mulda, remanda. Forte multum amat, multum aestuat quae sic instat, quae tam importune internuntia quaeritat. Videamus ergo quid faciat. Ecce juxta verbum suum nuntiis saepe missis, saepe remissis, tandem aliquando nuntios suos subsequitur, ut cupitis amplexibus perfruatur, et mutua dilectione foveatur. Ecce jam prae foribus stat, ecce jam ad ostium pulsat. Ecce vox dilecti tui pulsantis: Aperi mihi, soror tis noctium . Quid, obsecro; quid, inquam, profuit, quod nuntios praemisit, qui ostium clausum reperit? Ad vocem vero dilecti, cur saltem non statim prosilis, aperis, introducis, et in amplexus ruis? Exspoliavi me, inquit, tunica mea, quomodo induar illa? Lavi pedes meos, quomodo inquinabo illos? Exspectet tamen modicum, si vult, ut suscipiam illum; pulsat et introitum postulat, et dicis: Exspecta; eccexspecta. Et quid, inquis, est magnum, si exspectat modicum? O quantum timeo ne istud
Abbreviated transcription (Latin):
anime pigre sane. aĩȩ repide minꝰ cir¬
cũspectȩ: & nimis ingͣte. Qͥd enĩ dicit
huiꝰmodi aĩa et ĩsius sordibꝰ inuenta.
cũ se dolet in opinato dilig̃ntis aduẽ¬
tu p̃ueniri. et erubescit se minꝰ cõpo¬
sit̃a minꝰ ornat̃a inueniri: Certe inqͥt
aduentũ tuũ p̃scire debuissem. ut te
sollẽpnit susciꝑem: & ea qͣ debe̾m ala¬
c̾tate tͥ occurrem. Decet̾o gͦ mͥ aduentũ
tuũ p̃mintia. et nuntio p eunte aduẽ¬
tus tui horã p̃manda. Nuntiꝰ itaq ĩ¬
t̾currat: qͥ me qͥd me face̾ uelis edoceat.
Nuntiꝰ inqͣm int̾ nos mediꝰ discurrat: qui
me de singłis instruat. Doceat me nͣ so¬
lũ suꝑ statu meo: s etiã de statu tuo.
Doceat qͦmͦ apud te sit: uł qͥd tͥ de me pla¬
cuerit. Manda itaq atq remanda:
nuntia atq renuntia. Non decet ĩqͥt
amantes mutua studia. mutua in al¬
terutrũ desidĩa nescire: nec sufficit es¬
tuanti animo. ardenti desidĩo semel
audire. Obsecͦ gͦ manda remanda. m̃a¬

Expanded text:
 minus circumspectae et nimis ingratae, Quid enim dicit hujusmodi anima et in suis sordibus inventa, cum se dolet inopinato diligentis adventu praeveniri, et erubescit se minus compositam, minus ornatam inveniri? Certe, inquit, adventum tuum praescire debuissem ut te solemniter susciperem, et ea qua deberem alacritate tibi occurrerem. De caetero ergo mihi adventum tuum praenuntia, et nuntio praeeunte adventus tui horam praemanda. Nuntius itaque intercurrat, qui me quid me facere velis edoceat. Nuntius, inquam, inter nos medius discurrat qui me de singulis instruat, doceat me non solum super statu meo, sed etiam de statu tuo. Doceat quomodo apud te sit, vel quid tibi de me placuerit. Manda itaque atque remanda, nuntia atque renuntia. Non decet amantes mutua studia, mutua in alterutrum desideria nescire, nec sufficit aestuanti animo ardenti desiderio semel audire. Obsecro ergo, manda, remanda, man
Abbreviated transcription (Latin):
Oẽ an duoi itq qͦd mͦ extra
positi iusũ dñm ĩ trorsũ tͣhimꝰ.
mͦ intꝰ positi cũ exeunte eximꝰ:
ña lioc qd̾ de dñi claritate ꝑmentis ex¬
cessũ cognoscit᷑. qͣnq etiã post modum
a sobria mente ꝯp̃hendit᷑. & sepe exeo
qͦd apud nos met ipsos sobrii rimam.
p̃ ammirationis magnitudine in m̃¬
tis alinationẽ abducimur. Iten &
illud notandũ qr extͣ positi uisũ dñm
mͦ in tͦducimꝰ. mͦ ñ introducimꝰ. nam ⁊
abraham ad scdãm eg̾ssionẽ dñm re¬
duxisse ñ legimꝰ. Quedã nãq eiꝰ modi
st̃ q̃ humanã ĩ telligentiã excedunt.
et humana rõne inuestigari ñ posst̃.:
Cũ gͥ eiꝰ modi q̃libet ꝑm̃tis excessũ disci¬
mus. cognitã ext̾ius uisionẽ qͣsi no¬
biscũ reportamꝰ: si consona rõni ea ip¬
sa postinodũ de p̃hendimꝰ que pͥus ꝑ
reuelationẽ didicimꝰ. S illa qͦ ⁊ supͣ
tioñẽ et qͣsi inextasi discuntur. quia
eoꝵ rõnẽ post modũ ad nos reu̾si nulla

Expanded text:
otandum itaque quod modo extra positi visum Dominum introrsum trahimus, modo intus positi cum exeunte eximus. Nam hoc quod de Domini claritate per mentis excessum cognoscitur, quandoque etiam post modum a sobria mente comprehenditur, et saepe ex eo quod apud nosmetipsos sobrii rimamur, prae admirationis magnitudine in mentis alienationem abducimur. Item et illud notandum quia extra positi visum Dominum modo introducimus, modo non introducimus. Nam et Abraham ad secundam egressionem Dominum reduxisse non legimus. Quaedam namque ejusmodi sunt, quae humanam intelligentiam excedunt, et humana ratione investigari non possunt, ur ejusmodi quaelibet per mentis excessum discimus, cognitam exterius visionem quasi nobiscum reportamus, si consona ratione ea ipsa postmodum deprehendimus, quae prius per revelationem dicimus. Sed illa quae et supra tionem et quasi in extasi discuntur, quia eorum rationem postmodum ad nos reversi nulla
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ se ipsũ suffice̾: Nemo t̃u hec dequib
mͦ loqͥmur. et p̃dicta oꝑa idc̾co eqͥpen.¬
dat. uł parũ ase inuicẽ differre credat.
qđ cõmunẽ materiã habeant. et ex auro
utͣq fiant. Sane si auro p̃ciosiꝰ aliquod
metallũ inueniri potuisset. exeo minirõ
hec angłica forma fieri debuisset. Dig¬
nitatis itaq eiꝰ suꝑeminentia qͥ minis
potuit ex matia: pleniꝰ cõmendat᷑ exfor¬
ma. Iubemͣ itaq cherubĩ ꝓduce̾. et ñ
mͦ hominũ ñ demũ quoꝵ libet angłoꝵ
s suꝑ excellentiũ spũum ymagines fi¬
gurare: ut harũ nouissimaꝵ speculatio¬
nũ dignitas meliꝰ elucescat. ex eiꝰ modi
figuratiua adumbratione. Qd qͥntũ

Expanded text:
per seipsum sufficere? Nemo tamen haec de quibus per seipsum sufficere? Nemo tamen haec de quibus modo loquimur et praedicta opera idcirco aequipendat, vel parum a se invicem differre credat quod communem materiam habeant et ex auro utraque fiant. Sane si auro pretiosius aliquod metallum inveniri potuisset ex eo nimirum haec angelica forma fieri debuisset. Dignitatis itaque ejus supereminentia quae minus potuit ex materia, plenius commendatur ex forma. Jubemur itaque cherubin producere, et non modo hominum non demum quorumlibet angelorum, sed superexcellentium spirituum imagines figurare, ut harum novissimarum speculationum dignitas melius elucescat ex ejusmodi figurativa adumbratione. CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
itaq ad cor altũ ascende̾ et mentis
excessũ exdñica reuelatione ad disce.
qͥd sit illud ad qͦd suspirare uł stude̾¬
oporteat: et adquałe sublimitatis
habitũ animũ suũ ꝯponere. & assu¬
escẽ debeat. Nã si semel ad lucifluã
illã angłice sublimationis głam ad¬
missus fu̾it. et ad illud duunoꝵ ra¬
dioꝵ spectaculũ intͣre meruerit. qͣ.
ĩtimis desideriis. qͣm ꝓfundis sus¬
piriis. quã menarrabilibꝰ gemitib
eũ qͥ eiꝰ modi ẽ putamꝰ insiste̾. qͣm as¬
sidua recordatione. quã iocunda am¬
miratione ĩspectã claritatẽ credimis
eũ retͣctare. mente reuoluere. illã de¬
sid̾ando. illã suspirando. illã ꝯtem
tio artificii modꝰ. uti suꝑiꝰ iam diximꝰ
suspiriis gemitibꝰq insistere. si uult
ꝓductile facere. cherubĩq formare.¬
Quid uanq aliud est opꝰ suũ feriendo
ꝓducere qmͣ multa cordis ꝯtricione
de dñi pietate optine̾. ad qͦd qͥsq ñ põt

Expanded text:
itaque ad cor altum ascendere, et mentis excessu per divinam revelationem addiscere, quid sit illud, ad qoporteat, et ad qualem sublimitatis habitum animum suum componere, et assuescere debeat. Nam si semel ad lucifluam illam angelicae sublimationis gloriam admissus fuerit, et ad illud divinorum radiorum spectaculum intrare meruerit, quam intimis desideriis, quam profundis suspiriis, quam inenarrabilibus gemitibus eum qui ejusmodi est putamus insistere, quam assidua recordatione, quam jucunda admiratione, inspectam claritatem credimus eum retractare, menteque revolvere illam desiderando, illam suspirando, illam contemptio artificii modus, uti superius jam diximus, suspiriis, gemitibusque insistere, si vult productile facere cherubinque formare.Quid namque aliud est opus suum feriendo producere quam multa cordis contritione de Domini pietate obtinere ad quod quisque non potest
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯmotio. cõmotionẽ ignis. igñe sibuꝰ au¬
re lenis seqͥtur. tͣnseuntis dĩi p̃sentia de¬
p̃hendit᷑: qͥa dũ mens magnis mirisq
quibꝰcda ꝑturbationibꝰ subito sepe sentit
se totã concuti. et mͦ nimio timore deici.
modo nimoͥ dolore ex quoqͥ. uel pudore con¬
fundi. & iterũ p̃ter spem uestimatina¬
tionẽ ad magnã animi tͣnquillitatẽ. seu
etiã securitatẽ cõponi. uelit nolit uisitã

Expanded text:
commotionem ignis, ignem sibilus aurae levis sequitur, transeuntis Domini praesentia deprehenditur, quia dum mens magnis mirisque quibusdam perturbationibus subito saepe sentit se totam concuti, et modo nimio tremore dejici, modo nimio dolore excoqui, vel pudore confundi, et iterum praeter spem et aestimationem ad magnam animi tranquillitatem seu etiam securitat
Abbreviated transcription (Latin):
uinitꝰ intellig̃ntiȩ diligent̃ insistẽtes.
ꝑ id qđ decognita diuinitatis luce mi¬
ram adaltiora ꝯtemplanda supͣ nos¬
met ipsos leuainur. et reuelantis gr̃e
uestigus inhentes. p̃euntẽ dñm comi¬
tamur. Post eg̾ssum autẽ cũ stante
dũo stare ẽ: m illo celsitudinis statu
re. Stanti dño assistit. qͥ totũ huma¬
ne mutabilitatis lubricũ. ãbiguitatiᷤᷤ¬
q incertũ alta mentis subleuãtione
tͣnscendit: et inillo ȩt̾nitatis lumine
defixus inspecte ymagins ĩ se simili¬
tudinẽ tͣhit. Nos inqͥt apłs om̃s reuela¬
ta facie głam dim̃ speculantes: inean

Expanded text:
vinitus intelligentiae diligenter insistentes, per id, quo de cognita divinitatis luce miramur, ad altiora contemplanda supra nosmetipsos levamur, et revelantis gratiae vestigiis inhaerentes pereuntem Dominum comitamur. Post egressum autem cum stante Domino stare, est in illo celsitudinis statu re. Stanti Domino assistit, qui totum humanae mutabilitatis lubricum, ambiguitatisque incertum, alta mentis sublevatione transcendit, et in illo aeternitatis lumine defixus, inspectae imaginis in se similitudinem trahit: Nos, inquit Apostolus, omnes revelata facie gloriam Domini speculantes,
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ nos beniuolentiã mitͥmꝰ et accrescums.
sane a pud nos met ipsos cõmedimꝰ. q̃n
id eiꝰ obseqͥo libent̃ impendimꝰ ⁊ u eo
eiꝰ bñplacito deseruimꝰ: ũn illiꝰ in nos
beniuolentiã. unde nr̃am ĩ ip̃m fidu

Expanded text:
in nos benevolentiam nutrimus, et accrescimus: in nos benevolentiam nutrimus, et accrescimus: sane apud nosmetipsos comedimus, quando id ejus obsequio libenter impendimus, et in eo ejus beneplacito deservimus, unde illius in nos benevole
Abbreviated transcription (Latin):
tur. egressus autẽ qͣsi facie ad facieni in¬
tuet᷑: qͥ mentis excessu extͣ se met ipsum
ductꝰ sũme sapientiȩ lum sine aliqͦ inuo¬
lucro. figurarũ ue adum Ntione. deniq ñ
ꝑ peculũ x meniginate. s insimplici ut
sic dicã uitate cont̾ẽplat᷑. Exteriꝰ uisum
introrsũ trabit. qͣndo quod ꝑ excessũ uidit
multa retͣctatione uehementiq discussi¬
one capabile seuȩtiã ꝯp̃hensibile sibi
efficit: et tum rõnum attestatione. tũ
similitudim̃ ad aptatione ad cõmunẽ
ĩtellig̃ntiam deducit. Tũc uͦ mactatur
motiomis gͣdibꝰ roborata. aliqͥd de ꝓpͥe uo¬
luntatis bñplacito abscidit. qͦd pͥus li¬
bent̃ fouit atq custodiunt: q̃n id de ꝓpͥis
studiis uł usibꝰ amputat. ũn diuinȩ cõ¬
tẽpłomi ꝑfectiꝰ inherere uł diuine ꝓpiti¬
atiom altiꝰ placere se sꝑat. Dñm pascimꝰ:
qͣndo iurtutũ nr̃arum uictimis ãplia¬
toq artioris uitȩ ꝓposito caritatis ens

Expanded text:
e ad faciem intuetur, qui per mentis excessum extra semetipsum ductus, summae sapientiae lumen sine aliquo involucro, figurarumve adumbratione, denique non per speculum et in aenigmate, sed in simplici, ut sic dicam, veritate contemplatur. Exterius introrsum trahit quando in quod per excessum vidit multa retractatione, vehementique discussione, capabile, seu etiam comprehensibile sibi efficit, et tum rationum attestatione, tum similitudinum adaptatione, ad communem intelligentiam deducit. Tunc vero vitulusmotionis gradibus roborata, aliquid de propriae voluntatis beneplacito abscindit, quod prius libenter fovit atque custodivit, quando id de propriis studiis, vel usibus amputat, unde divinae contemplationi perfectius inhaerere, vel divinae propitiationi altius placere se sperat. Dominum pascimus quando virtutum nostrarum victimis, ampliatoque arctioris vitae proposito, charitatis ejus
Abbreviated transcription (Latin):
ta ministrare debent. et alt̾nis aug¬
m̃tis alt̾na augm̃ta accresce̾ habent᷑.
Debet gͦ aĩa ꝑfecta et assidue sũmorũ
ꝯtẽplationi dedita omni hora ꝑegri¬
nationis suȩ tͣminũ. ergastuliq huiꝰ
Hinc est quod abrahã ui hostio tab̾nacłi
sedebat sui. Nĩc ẽ qͦd helyas ĩspelun¬
cȩ suȩ ostio stabat: ut̾q ad egressum
paratꝰ: ut̃q indñi aduentũ suspensꝰ.
Unũ utiq ut̃q p̃stolabat᷑. unꝰ inspelũ¬
ca. alt̃ in tab̾nacło. ut̃q tñ in ostio. s¬

Expanded text:
nta ministrare debent, et alternis augnta ministrare debent, et alternis augmentis alterna augmenta accrescere habent. Debet ergo anima perfecta et assidue summorum contemplationi dedita omni hora peregrinationis suae terminum ergastulique hujuHinc est quod Abraham in ostio tabernaculi sui sedebat . Hinc est quod Elias in speluncae suae ostio stabat , uterque ad egressum paratus, uterque in Domini adventum suspensus. Unum utique uterque praestolabatur, unus in spelunca, alter in tabernac
Abbreviated transcription (Latin):
qui post acceptã grãm in hec nouissi¬
ma contẽpłomĩ gn̾a semꝑ studet se
qͣntũ in ipso est ad huiꝰ modi uolatus
rantis gr̃e afflauit: idoneus possir
inueniri. qͥ adillud diuinoꝵ secretoꝵ
spectacłin debeat admitti. De bemius
autẽ ñsolũ ad hoc qͦd in hac uita hab̾e
possumꝰ. uerũ etiã adillud diuine cõ¬
tẽplõnis spectacłm qͦd infutura ui¬
ta sꝑamꝰ animos nr̃os suspend̾e: et in
eiꝰmodi expectatione uehementi deside¬
rio anhelare. Ad hoc siqͥdem nob̾dat᷑
huiꝰcemodi gr̃a. ad hoc inqͣm infundi¬
t᷑ et̾nore intellig̃ntia. ut sciamꝰ quid
ĩ defesse debeamꝰ ꝑstudiũ q̃rere. uel
ꝑdesideriũ suspirare. Alioqͥn frustͣ
in nob̃ diuinȩ cognitiõis habundan¬
tia crescit: nͥ diuine in nob̃ dilectiõiꝰ
fł̾amam augescat. Debet itaq ĩnob̾
cresce̾ semꝑ & excognitione dilectio.
et uichiloniniꝰ ex dil ectione cognitio.
et mutuis increm̃tis mutua increm̃¬

Expanded text:
qui post acceptam gratiam in haec novissiqui post acceptam gratiam in haec novissima contemplationum genera semper studet se quantum in ipso est ad hujusmodi volatus rantis gratiae afflaverit, idoneus possit inveniri, qui ad illud divinorum secretorum spectaculum debeat admitti. Debemus autem non solum ad hoc quod in hac vita habere possumus, verum etiam ad illud divinae contemplationis spectaculum, quod in futura vita speramus, animos nostros suspendere, et in ejusmodi exspectatione vehementi desiderio anhelare. Ad hoc siquidem nobis datur hujuscemodi gratia, ad hoc, inquam, infunditur aeternorum intelligentia, ut sciamus quid indefessi debeamus per studium quaerere, vel per desiderium suspirare. Alioquin frustra in nobis divinae cognitionis abundantia crescit, nisi divinae in nobis dilectionis flammam augescat. Debet itaque in nobis crescere semper, et ex cognitione dilectio, et nihilominus ex dilectione cognitio, et mutuis incrementis, mutua increme