comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
itibus circ̾mi ꝙͣ illũ aut regredi aut ꝓgredi maluit mutnã¬
q illi exultãti tãꝙͣ frenos suroris diecit Quã cũ oꝑib̾ mu¬
icoĩb q sepiss nec eũ colome florẽtissime dignitas neq
cõs. designati marestas a parricidio det̾reret. tũ me testor et ues
erant missi spieuit et ꝓ nichillo putauit. Postea ꝙstelus qd
facnius parricida non edidit c̾cũsedet colones nrõs ex̾citum
posse .x.p. Qd si quis adhuc dubitare potit qn ulla societas
ꝓfecto dubitare his cognitis lict̾is quas in missas ab hibcio
cõs in ͦ accexi eas dũ uecito dũq de singulis scͣ tenoit br̃ĩt̾

Expanded text:
ctibus circumiri quam illum aut regredi aut progredi maluit, Mutinamctibus circumiri quam illum aut regredi aut progredi maluit, Mutinamque illi exsultanti tamquam frenos furoris iniecit. quam cum operibus munitionibusque saepsisset nec eum coloniae florentissimae dignitas neque consulis designati maiestas a parricidio deterreret, tum me— testor et voserant missi sprevit et pro nihilo putavit. postea quod scelus, quod facinus parricida non edidit? circumsedet colonos nostros, exercitumur posse res publica. quod si quis adhuc dubitare potuit quin nulla societas profecto dubitare his cognitis litteris quas mihi missas ab Hirtio consule modo accepi. eas dum recito dumque de singulis sententiis breviter
Abbreviated transcription (Latin):
ad oedem optum cꝰ q rapiebat. Quo exẽ dii ipĩ ĩmortales. P¬
ac diuina uñotus latronis impetus crudelet ac suribũdes retar¬
dauit. Quẽ tñ ille deñs lede̾ se putabat edictis ignoras q̃tũs
falso in eũ drẽt ⁊ in sc̃issimũ adolescentẽ ea ue̾ recides ĩ mẽo¬
nam puitie sue. Ingressus urbem est quo coĩtatu bel poriꝰ ait¬
domos diusur̃ se urbe̾ palã suis pollicet᷑. Red ͭ ad milites ibi lu¬
safera illa tiburi concio inde ad̾ or̃bem cursus senatus ũ capitoliũ¬
legionẽ albe ꝯsedisse screbat affertur ei dequarta nuĩcuis quor
ꝑculsus abiecit ꝯsiliũ refered̃ ad senatũ decesiᷤ ¶oressus eron
in galliã. ces. sequi abitrabutur cũ legõne marcia cũ quata
cũ uet̾ans quo ille nomen p̾metu ferre nõ potuerat. eiq ĩ
galliam penretrãti d. se brutus obrecit qui se totius belli flu¬

Expanded text:
ad caedem optimi cuiusque rapiebat! quo tempore di ipsi immortales pad caedem optimi cuiusque rapiebat! quo tempore di ipsi immortales pac divina virtus latronis impetus crudelis ac furibundos retardavit: quem tamen ille demens laedere se putabat edictis, ignorans quaecumque falso diceret in sanctissimum adulescentem, ea vere recidere in memoriam pueritiae suae. ingressus urbem est quo comitatu vel potius agdomos, divisurum se urbem palam suis pollicerestifera illa Tiburi contio. Inde ad urbem cursus; senatus in Capitoliulegionem Albae consedisse sciebat—adfertur ei de quarta nuntius. quo perculsus abiecit consilium referendi ad senatum de Caesare: egressus est non in Galliam. Caesarem sequi arbitrabatur cum legione Martia, cum quarta, cum veteranis, quorum ille nomen prae metu ferre non poterat, eique in Galliam penetranti D. se Brutus obiecit, qui se totius belli flu
Abbreviated transcription (Latin):
lis qui fortuati sũ magis id apparet. Quis fortũacior lepido
ut añ dixi. quis eod̃ samor iud ͭ eius mesticiã at lac̾mas
dema ĩponeus antonius seruũ se illius ꝙͣ collegã ẽẽ male¬
bat. Qui si ueliquis flagiciis ⁊ scelib se absc̃ie̾ potuiss tñ umu
ob̾ ħ factũ dignũ ilłũ om̃i pena putarẽ. Nam si ip̃ẽ ẜuite potat̾¬
ipe in cet̾os excitit. qua eĩ barbaria qͦsꝙͣ tã ceter tã crudelit
tirãms ꝙ̃ in hac urbe armis barbaroꝵ scipatꝰ ãbomꝰ. Ces
subito brũdisiũ ut añ agnime qͣdrato ad urbem accede̾̃t. lautis¬
sinũ oppidũ nut̾ iniũcipiũ honesassimore qͣnd̃ colonoꝵ suessa
fortissimors nulitũ sangiuiẽ ĩpleuit brũdisii insinu nõ mᵈ aua
rissime s ecꝭ crudelissime uxoris dilectos marcre legionis oes¬
turiones truaidauit. Iñ se q. furore quo ardore ad ur̃bem id est

Expanded text:
cam. sed in eis qui fortunati sunt magis id apparet. quis fortunatior Lepido, cam. sed in eis qui fortunati sunt magis id apparet. quis fortunatior Lepido, ut ante dixi, quis eodem sanior? vidit eius maestitiam atque lacrimasdema imponens Antonius servum se illius quam conlegam esse malebat. qui si reliquis flagitiis et sceleribus abstinere potuisset, tamen unum ob hoc factum dignum illum omni poena putarem. nam si ipipse in ceteros exstitit. qua enim in barbaria quisquam tam taeter, tam crudelis tyrannus quam in hac urbe armis barbarorum stipatus Antoniussubito Brundisium ut inde agmine quadrato ad urbem accederet; lautissimum oppidum nunc municipum honestissimorum, quondam colonorum, Suessam fortissimorum militum sanguine rissimae, sed etiam crudelissimae uxoris delectos Martiae legionis centuriones trucidavit. Inde se quo furore, quo ardore ad urbem, id est
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtra ciues ꝯtra patriã epx̾citũ ducere/ Quid u̾o magꝭ Gitupe¬
rand ꝙͣ id̾ face̾ qd nonliceat licet aut̃ nem̃ ꝯtͣ pat̾am ducere
excitũ si quid liceri id̾ diñs qd legib qd more maiore ĩscitutis
pes sin homĩb tm̃ lice̾ ut uidicas qnͣtũ possũt. uide ne aliens
exemplis hisq recẽtib uti ꝙ̃ ⁊ ãciquis ⁊ domesticis male Gideare
Qd̃ si auccẽm int̾ponis sine armis magł equid laudo s uide ne
h ix̃m nõ sit nectẽ quãꝙͣ eĩ est tanta inte auctãs qnͣta deb
in homie noblĩssimo tñ senatus se ipe nõ ꝯtẽꝑut n ͨ uͦ fuit
umꝙ̃ grauior ꝯstantior fortior Incẽsi om̃es ad libertatem
arma nõ possãt receptui signũ aut reuocatõe abello audire
desãt .an. d. bniti salute c̾tatiu unus sunosus gladiator cũ
manur nõ metuo ne is qui suis ãplissimis fortiũs nͥ nõb sal¬
ius srui non pt̃. ꝑdat salutẽ suã. bonos ciues pͥmũ natura effic ͭ

Expanded text:
contra civis, contra patriam exercitum ducere? quid vero magis vituperandum quam id facere quod non liceat? licet autem nemini contra patriam ducere exercitum; si quidem licere id dicimus quod legibus, quod more maiorum institutispos; sin hominibus tantum licere iudicas quantum possunt, vide ne alienis exemplis eisque recentibus uti quam et antiquis et domesticis malle videare. quod si auctoritatem interponis sine armis, magis equidem laudo, sed vide ne hoc ipsum non sit necesse. quamquam enim est tanta in te auctoritas quanta debet in homine nobilissimo, tamen senatus se ipse non contemnit, nec vero fuit umquam gravior, constantior, fortior. incensi omnes rapimur ad libertatem arma non possunt; receptui signum aut revocationem a bello audire desunt; in D. Bruti salute certatur; unus furiosus gladiator cum imamur. non metuo ne is qui suis amplissimis fortunis nisi nobis salvis frui non potest prodat salutem suam. bonos civis primum natura efficit,
Abbreviated transcription (Latin):
pult̾orẽ spem inꝙ. accepimꝰ cũ trib ãdomi legionib eq̃tatu ꝙ
ritus pͥnceps latñ duoq fugu̾. Osclẽ ip̃m tĩssim̃ qui añꝙͣ se ab¬
deret stratis cadauib parricidaꝵ cũ pautis fugiẽtem bidͭ. anto¬
mũ. anu ͦ. quisꝙͣ dubitab ͭ appłlare ces ͦ amiꝑ. eras eiꝰ c̃t̃e ab¬
hat snã nemie detreb ͭ qñ quid̃ uirtute suꝑauit etatẽ ac in
semꝑ ed maiora bñficia c. ces  iusa st̃. quo minꝰerat ab etate
rebus gestis suis ꝯꝓbauit. hic gͦ adolescẽs max̃i aĩ ut uissoẽ
scribit hirciꝰ castra multaꝵ legionũ paucis cohortib cutatꝰ

Expanded text:
toris accepimus, cum tribus Antoni legionibus equitatuque ritus, princeps latronum duxque fugerit. O solem ipsum beatissimum qui, ante quam se abderet, stratis cadaveribus parricidarum cum paucis fugientem vidit Antonium! an vero quisquam dubitabit appellare Caesquando quidem virtute superavit aetatem. ac mihi semper eo maiora beneficia C. Caesaris visa sunt quo minus erant ab aetate rebus gestis suis comprobavit. hic ergo adulescens maximi animi, ut verissime scribit Hirtius, castra multarum legionum paucis cohortibus tutatus
Abbreviated transcription (Latin):
tas octuparent ad nre ꝯcursum futuꝵ cuutatis putabãt qd ut cũ
inuidia aea fieret ⁊ cũ uite ẽ ꝑicło famã istã fãsciũ dissipaue¬
rũt fasces ixĩ adme delaum fuer̃t qd cũ eẽt qͣi mea uolũtate factũ¬

Expanded text:
tas occuparent, ad me concursum futurum civitatis putabant. quod ut cum tas occuparent, ad me concursum futurum civitatis putabant. quod ut cum invidia mea fieret et cum vitae etiam periculo, famam istam fascium dissipaverunt; fascis i
Abbreviated transcription (Latin):
nchil magnificentiꝰ orgitari pt̃. Tu gͥ ipẽ de te dix̾it quispiam
equid̃ ĩuitus s iurie dolor facit me pret̾ ꝯsuetudurẽ glic̃sum ĩe
satis est ab homĩb uirtutis ignaris gram bene merẽtib nõ refere
eciã in eos qui õs. suas curas in r. p. salute defigũt. Scitis
credo ħ gladiatorem aut latnem aut catilmã eẽ ꝯsultatũ non eũ
qui ne quid tale in r.p. fieri poss effecit̾ an ut ego qui catilinã
ħ molientem susculerim eu̾berim afflixerim ip̃e extit̾im uepente ta¬
tilma quib auspiciis istos fasces augur acciperẽ. qͣtinꝰ haberem
cui tradexem ꝙͣꝙ̃ non fuisse tã scela̾tũ quiħ finget tafuriosum
qui credet. uñ gͥ ista suspicio uel potiꝰ uñ iste ẜmo c̃ uͭ scitꝭ ħ tr¬
duo uel quatriduo tristis amutma fama manaret inflati leticia
atz insolencia impii cues uñse in locũ ad ilłã cuirã unribus

Expanded text:
nihil magnificentius cogitari potest. tu igitur ipse de te? dixerit quispiam. nihil magnificentius cogitari potest. tu igitur ipse de te? dixerit quispiam. equidem invitus, sed iniuriae dolor facit me praeter consuetudinem gloriosum. nonne satis est ab hominibus virtutis ignaris gratiam bene merentibus non referri? etiam in eos qui omnis suas curas in rei publicae salute defigunt, crimen hoc gladiatorem aut latronem aut Catilinam esse conlatum, non in eum qui ne quid tale in re publica fieri posset effecerit. an vero ego qui Catilinam haec molientem sustulerim, everterim, adflixerim, ipse exstiterim repente Catilina? quibus auspiciis istos fascis augur acciperem, quatenus haberem, cui traderem? quemquamne fuisse tam sceleratum qui hoc fingeret, tam furiosum qui crederet? Vnde igitur ista suspicio vel potius unde iste sermo. cum, ut scitis, hoc triduo vel quadriduo tristis a Mutina fama manaret, inflati laetitia atque insolentia impii cives unum se in locum, ad illam curiam furiis
Abbreviated transcription (Latin):
creta ẽ ut nõ imꝑ. appellaretur ar̾ mĩnus ueb gestꝭ aut
plerũq nulłis. quã cbrẽ aut supplico ab eo qui añ dixit
dec̾nenda non fuit aut ũsitatus hones per uulgatus¬
q tribuendus his quib eciã noui singulare s debentur an
si quis hispanoꝵ aut galloꝵ aut tracũ unũ aut duo milia occidisset
hac ꝯsuetudine que ãcrebuit imp. applłaret senatus tot legionib
cesis tanta multitudine hosciũ interfecta dico ita ĩꝙͣ hostiũ ꝙ̃ius h
isti hostes domestici nolit clarissimis ducib supplicõnũ honorem crĩ¬
buemus imꝑatoriũ nomen adiuuemꝰ. Quãto eĩ honore letiaiagͣ¬
tulacõne in ħ cemplũ ingredi debent illi ip̃i huiꝰ urbis liberatores
cũ hascerno dre pp̃ eoꝵ ues gestas meouãtẽ ⁊ ꝓꝑe tũphantẽ p.r.¬
in capitoliũ domo tulit̾ domũ iñ redux̾it. is eĩ deniũ ẽ mrea quid̃
sñã iustus t̾ũxhus ac uerus cũ bñ de r. p. mitis cestiõniũ a

Expanded text:
creta est ut non imperator appellaretur aut minimis rebus gestis aut plerumque nullis? quam ob rem aut supplicatio ab eo qui ante dixit decernenda non fuit aut usitatus honos pervolgatusque tribuendus eis quibus etiam novi singularesque debentur. an si quis Hispanorum aut Gallorum aut Threcum mille aut duo milia occidisset, illum hac consuetudine quae increbruit imperatorem appellaret senatus: tot legionibus caesis, tanta multitudine hostium interfecta—ita, inquam, hostium, quamvis hoc isti hostes domestici nolint—clarissimis ducibus supplicationum honorem tribuemus, imperatorium nomen adimemus? quanto enim honore, laetitia, gratulatione in hoc templum ingredi debent illi ipsi huius urbis liberatores, cum hesterno die propter eorum res gestas me ovantem et prope triumphantem pum est mea quidem sententia iustus triumphus ac verus, cum bene de re publica meritis testimonium a
Abbreviated transcription (Latin):
cest aiortẽ mutauit salccos pater coñseptus nepente
factus ẽ niõ noui sepallisiũ s t̃ñ memie tad mal ẽdie afendi
qui illũ negaret inagnũ antonii senatu arbitor me aliquos pͦ¬
risse dehiis cñ qui ccuonebant tacere non potui. ħ gͣ fretꝰ se¬
natu pomperaniẽ senatũ despit̃ in quo decem fumꝰ ꝯsulares
qui si om̃ẽs uiuerẽt bellũ oĩo ł nõ fuiss. auctoritati cessisset
audatia. s qnͣtũ p̾sidñ fiue̾ in cet̾is hĩc intelligi pt̃ qd̃ ego imꝰ
uolictus enultis ꝯtũdi ⁊ fregi adiuuãtib nõb exultatis p̾donis¬
audatiã qd se non fortuã nõb m ͦ nõ eupiuss ser. sulpiciũ eiuisq
colletta añ marcellũ quos ciues quis uiros siduo cõs aĩcissimꝰ
pate simł exitalia eiectes fił. aframũssimũ duc̃ẽ si p. lentulũ

Expanded text:
s mortem: mutavit calceos; pater conscriptus repente factus est. non novi Sex. Albesium, sed tamen neminem tam maledicum offendi qui illum negaret dignum Antoni senatu. arbitror me aliquos praeterisse; de eis tamen qui occurrebant tacere non potui. hoc igitur fretus senatu Pompeianum senatum despicit, in quo decem fuimus consulares: qui si omnes viverent, bellum omnino hoc non fuisset; auctoritati cessisset audacia. sed quantum praesidi fuerit in ceteris, hinc intellegi potest quod ego unus relictus ex multis si non fortuna nobis modo eripuisset Ser. Sulpicium eiusque conlegam ante, M. Marcellum—quos civis, quos viros!—si duo consules, amicissimos patriae, simul ex Italia eiectos, si L. Afranium, summum ducem, si P. Lentulum,
Abbreviated transcription (Latin):
mugilasse r.p. neã domũ meas ꝙ auies dies ⁊ noctes om̃i
p̾ceptis monimĩtisq pacuissẽ meis lict̾is meis mĩcis meis
cohorcõnib omẽs qui ubi eeñt ad pat̾e p̾sidiũ excitatos m̃s
hoc bellũ nͨ ego qui oñ tp̃ẽ uẽ pacis auctor fuissẽ hĩc eem
nom̃ĩ pescifere pacis inimicꝰ id uẽcidiũ cũ alni pl .tr. uo¬
luisse non ego semꝑ hostem has in snãs meas si cõs. desig̃. discessio¬
nem facẽ uoluissent om̃ib istis latronib auctoͭ ͤ ixã senatus iã
pridem de manib arma cecidissent. Sb qd tñ non licuit p. cũ.¬

Expanded text:
icae; meam domum measque auris dies noctesque omnium praeceptis monitisque patuisse; meis litteris, meis nuntiis, meis cohortationibus omnis qui ubique essent ad patriae praesidium excitatos; meis hoc bellum, ut ego qui omni tempore verae pacis auctor fuissem huic essem nomini pestiferae pacis inimicus; idem P. Ventidium, cum alii praetorem, ego semper hostem. has in sententias meas si consules discessionem facere voluissent, omnibus istis latronibus auctoritate ipsa senatus iam pridem de manibus arma cecidissent. sed quod tum non licuit,
Abbreviated transcription (Latin):
cogitabat. ħ aquib ꝯmebãti eos hostes appellare dubitamꝰ
grauiꝰ si quis actulut nomẽ libentꝰ assenciar. ħ uulgari ꝯtẽtꝰ
mx sc̃i leuiore non ut̃ar. Ita cũ supplidõnes iustissimas ex
hiis lict̾is que uecitate sũt decͥnrẽ debeamꝰ ẜuiliꝰ q decreuerit
augebo oĩo numerũ dieꝵꝭ p̾ẜtim cũ nõ umi etb ducib sit̃
decernẽde s ħ pͥmũ faciã ut appłłem eos corã ũ qr̾ e uro¬

Expanded text:
cogitabant. haec a quibus timebantur, eos hostis appellare dubitamus? cogitabant. haec a quibus timebantur, eos hostis appellare dubitamus? gravius si quis attulerit nomen, libenter adsentiar: hoc volgari contentus vix sum, leviore non utar. itaque cum supplicationes iustissimas ex eis litteris quae recitatae sunt decernere debeamus, Serviliusque decreverit, augebo omnino numerum dierum, praesertim cum non uni, sed tribus ducibus sint decernendae. sed hoc primum faciam ut imperato
Abbreviated transcription (Latin):
p.q. n. dignitate quĩctos crudelissimis exẽplis ĩc̾iunt ꝓpudiũ
illud et portetũ l. antomꝰ insigne cdiũ onni hom̃ uel si ecl
antomꝰ d̃ꝑĩsiũ liberis ⁊ ꝯuigib effecit̾ quas eĩ cupitudĩes
antonii libenter cũ dedecore subierit̃ casd̃ pariũ letãtur aliis
se ĩtulisse s in scalannitosa ẽ quã illis intulert. libido flagicõsa
qua anconor oblita ẽ uita. Est gͣ quisꝙͣ qui hostes appellare
non audeat quorꝑ scele̾ crudelitatẽ carthagiẽsiũ uictã ẽẽ sa¬
teatur qua eĩ morbe tã ĩmanis hãmbal capta ꝙͣ in ꝑma sur¬
repta antomiꝰ. nͥ forte huiꝰ colome ⁊ cetarꝭ in quas cod̃ ẽ aĩo
nõ ẽhostis acomꝰ putãdus. Si u ͦ colomiarꝭ ⁊ uniũcipiorꝭ sure
ubla dubitatõẽ hostis quid t̾ad ħꝰ oẽsetꝭ urbis ꝙ ille ad explendut
ꝯuigẽ aspice̾ potãt sine flectũ quis domũ quis tecta. quis larẽ
familiarẽ aut õ sedissiã mortẽ om̃es aut mmẜabilẽ sugã

Expanded text:
ni dignitate coniunctos, crudelissimis exemplis interemit propudium illud et portentum, L. Antonius, insigne odium omnium hominum vel, si etiam armensium liberis et coniugibus effecerit. quas enim turpitudines Antonii libenter cum dedecore subierunt, easdem per vim laetantur aliis se intulisse. sed vis calamitosa est quam illis obtulerunt: libido flagitiosa qua Antoniorum oblita est vita. est igitur quisquam qui hostis appellare non audeat quorum scelere crudelitatem Carthaginiensium victam esse fateatur? qua enim in urbe tam immanis Hannibal capta quam in Parma surrepta Antonius? nisi forte huius coloniae et ceterarum in quas eodem est animo non est hostis putandus. si vero coloni hostis est, quid tandem huius censetis urbis quam ille ad explendas coniugem aspicere poterat sine fletu? quis domum, quis tecta, quis larem familiarem? aut foedissimam mortem omnes aut miserabilem fugam
Abbreviated transcription (Latin):
cidauit ornat᷑ religiosũq fedus. qd c᷑ antomiis fẽt̾imus ħ si . i
iuolare conabitur l. eũ sc̃ĩtas ascelete reuocabit ill locus
si nhat urle suit̾ urb ipĩ locus ncnerit ora nob̾is ponite eo¬
ante oculos et maxime antomoꝵ  incessum aspectũ uultũ
tum quas ꝯtumelias fore censetis. miasq lib̃oꝵ nͥ forte eos
bengne comitã appeilabiũ Gnuꝙ ꝙ sĩm̃ non recordam m pen¬

Expanded text:
cidavit, o ratum religiosumque foedus quod cum Antoniis fecerimus! hoc si Marcus cidavit, o ratum religiosumque foedus quod cum Antoniis fecerimus! hoc si Marcus violare conabitur, Luci eum sanctitas a scelere revocabit. illis locus si in hac urbe fuerit, ipsi urbi locus non erit. Ora vobis eorum ponite ante oculostum, quas contumelias fore censetis minasque verborum! Nisi forte eos benigne, comiter appellabunt unum quem
Abbreviated transcription (Latin):
utz siue octauiꝰ sue cuma sure it̾m splla siue alt̾ mariꝰ ⁊ carbo
sine qd alius cuule bellũ optauit eũ detestabilem ciuẽ .r.p. natũ
lum exxiabile in quo pactio pacis lex sit ẜuitutis patẽ cũ scipio
asiquẽ telerabilẽ statũ cuuitatis. Cĩna si ꝯcordiã cũ octauio cõ
si ad de sũma guitate põpeius multũ decupiditatẽ ces dimisssẜ
antoniis pax peꝰ eẽ cũ cẽsormo uentidio trebellio bestia micula
tmut ilentone saxa. exẽpli cã paucos nomnĩaui. genꝰ insint᷑.
ĩmantatẽ q ix̃i cernitis belli quor mĩo. addite illa nauẜagia
ces. amoor baibas cassios barbarios ꝑtliones addite antom
ꝯbusores ⁊ sodales eutraxiliũ melã põtium celiũ crafficiũ ti¬
accedũt alande cetĩq uẽtãm seminariũ iudicũ decurie tercu
quisius neb exhaustis bñsiciis ces deuoratis fortunas nr̃as
ꝯcupiueñ cfidã dextrã antonii quia ilłe plurimos ciues tni¬

Expanded text:
Octavius sive Cinna sive iterum Sulla sive alter Marius et Carbo sive qui alius civile bellum optavit, eum detestabilem civem rei publicaelum inexpiabile, in quo pactio pacis lex sit servitutis. pacem cum Scipionaliquem tolerabilem statum civitatis. Cinna si concordiam cum Octavio cosi aliquid de summa gravitate Pompeius, multum de cupiditate Caesar remisisset, Antoniis pax potest esse? cum Censorino, Ventidio, Trebellio, Bestia, Nucula, Munatio, Lentone, Saxa? exempli causa paucos nominavi: genus infinitum immanitatemque ipsi cernitis reliquorum. addite illa naufragia Caesaris amicorum, Barbas Cassios, Barbatios, Polliones; addite Antoni conlusores et sodalis, Eutrapelum, Melam, Pontium, Caelium, Crassicium, Tiaccedunt alaudae ceterique veterani, seminarium iudicum decuriae tertiae, qui suis rebus exhaustis, beneficiis Caesaris devoratis, fortunas nostras concupiverunt. O fidam dexteram Antoni qua ille plurimos civis tru
Abbreviated transcription (Latin):
na qd̵ sẽpe oscendiscis huiꝰ totius belli in uniꝰ uiri fortissim
⁊ max̃ ita poĩtũ eẽ dist̾men add. brutũ liberad legati
missi pͥncipes cuutatis qui illi hosti ac parncide denuĩciarent
ut a mutmna discedet᷑ eiusd̃ d. bruti ꝯp̃uandi grã cõs sortitu
ad bellũ ꝓfectus a. hircius cuiꝰ ĩbecillitatẽ ualitudĩs aĩuirtus
⁊ spes uictorie ꝯfirmauit ces ᷤ cũ ex̾citu ꝑse ꝯꝑato ꝯ pͥmis peste¬
eũd̃ brutũ liberãdi. uicit q dolorẽ alih domesticũ pr̃e caritate

Expanded text:
ria quod saepe ostendistis, huius totius belli in unius viri fortissimi et maximi vita positum esse discrimen. ad D. Brutum liberandum legati missi principes civitatis qui illi hosti ac parricidae denuntiarent ut a Mutina discederet; eiusdem D. Bruti conservandi gratia consul sortitu ad bellum profectus A. Hirtius, cuius imbecillitatem valetudinis animi virtus et spes victoriae confirmavit; Caesar, cum exercitu peeundem Brutum liberandum vicitque dolorem aliquem domesticum patriae caritate.
Abbreviated transcription (Latin):
serere homo pius non pt̃ quã fidem an optim cuiꝰq cedes urbis
et italie pabtõnes suas uastãdaꝵ diripiendarũ q ꝓiuĩciar. nã
quid erat aliuid qd̾ nuiꝰ antomũ ⁊ dolabellam ĩpurissimos parncidas
federe ⁊ fide santiretur ne lepidi sc̃cietatem iuolarẽt pussimi
homĩs. t̾ cũ lepido societas aut cũ ullo nõ dica bono ciuie sicut
ille est. s hoĩe solo id agis ut lepidũ aut ĩpiũ aut ĩsanũ existi¬
mari uelis. nichil agis ꝙͣꝙͣ affirmare de alt̾o diffiale est de lepi¬
do pͥẜcim quẽ ego metuã ñꝙͣ lene sperabo dũ licebit reuocare fu
rorem ate. lepidus uoluit nõ ad̾iutor ẽẽ dem̃cie tupono nt pios

Expanded text:
serere homo pius non potest. quam fidem? an optimi cuiusque caedis, urbis serere homo pius non potest. quam fidem? an optimi cuiusque caedis, urbis et Italiae partitionis, vastandarum diripiendarumque provinciarum? nam quid erat aliud quod inter Antonium et Dolabellam, impurissimos parricidas, foedere et fide sanciretur? 'nec Lepidi societatem violare, piissimi hominis.’ tibi cum Lepido societas aut cum ullo, non dicam bono civi, sicut ille est, sed homine sano? id agis ut Lepidum aut impium aut insanum existimari velis. nihil agis—quamquam adfirmare de altero difficile est—de Lepido praesertim, quem ego metuam numquam; bene sperabo, dum licebit. revocare te a furore Lepidus voluit, non adiutor esse dementiae. tu porro ne pios
Abbreviated transcription (Latin):
maledictoꝵ nocis tradã homñ meõne sempit̾ne. ego lamsta
equid̃ nõ insiprens det̾iores eĩ iugulat cupio meliores iuce̾
ut ceciderit̃ stribit lucro nõb̾ fuctuꝵ. op̾clarũ sucrũ qͦ te bĩte¬
re qd di om̃ auertãt. beata mors̾ eoꝵ fũtura sĩt qͥ euita ex¬
ceserũ siue tormẽtis ame deceptos ait eisd̃ ornamẽtis hir̃¬
cui ⁊ ces qd ꝙͣ adsut ame e̾ trbutũ iintio ornamẽtũ nam
ces plã ⁊ maiora debentur. decept᷑ aut̃ prem ces ame dĩe
audes tu. tu uħ illũ ocrdisti luꝑtalib cuiꝰ hõ ig̃rissime fla¬
minã cur reliquisti s iam uidete magmi et p̾clari uni admirable
grauitatẽ at ꝯstantiã mnꝰ quid̃ ꝯstat nret meã ꝯtũeliam nec m̃õrs
ferre nec descrere partes quas põpeuis oduit nec uẽt̾anos sedi¬
bus suis moiũ pati nec singulos ad cruciatũ trahi nec fallere
sidem quã dedi dolabelle. Omito alia fidẽ dolabelle scĩssum un de¬

Expanded text:
edictorum notis tradam hominum memoriae sempiternae. ego lanista? et quidem non insipiens: deteriores enim iugulari cupio, meliores vincere. ‘Vtri ceciderint,’ scribit ‘lucro nobis futurum.' O praeclarum lucrum, cum te victore—quod di omen avertant!—beata mors eorum futura sit qui e vita excesserint sine tormentis. A me ‘deceptos’ ait ‘isdem ornamentis’ Hiruaeso, adhuc a me est tributum Hirtio ornamentum? nam Caesari plura et maiora debentur. deceptum autem patrem a me dicere audes? tu, tu, inquam, illum occidisti Lupercalibus: cuius, homo ingratissime, flaminium cur reliquisti? sed iam videte magni et clari viri admirabilem gravitatem atque constantiam: 'mihi quidem constat nec meam contumeliam nec meorum ferre, nec deserere partis quas Pompeius odivit nec veteranos sedibus suis moveri pati nec singulos ad cruciatum trahi nec fallere fidem quam dedi Dolabellae.’ omitto alia: fidem Dolabellae, sanctissimi viri, de
Abbreviated transcription (Latin):
collega. Quã obrẽ nos potius aĩadu̾tite ucrũ sit eleganciꝰ
et ꝑtib ucilius crebonii mortẽ ꝑsequi an ces ⁊ utrũ sit eqͥus
ꝯcurrere nos quo facilius reuiuiscat põpeianoꝵ cã totiens
iugulata an ꝯsentire ne ludibirosi simus minucis. Si eẽt
ucilius partes suriosẽ dicũtur in foro incuria bellũ ꝯ̃ patiiã
nefariũ suscepisci. oppugnas mutmã cirt̃ sedes cõs. desig.¬

Expanded text:
animadvertite utrum sit elegantius et partibus utilius Treboni mortem persequi an Caesaris, et utrum sit aequius concurrere nos quo facilius reviviscat Pompeianorum causa totiens iugulata, an consentire ne ludibrio simus inimicis.’ si esset tibus utilius.’ partes, furiose, dicuntur in foro, in curia. bellum contra patriam nefarium suscepisti; oppugnas Mutinam, circumsedes consulem desig
Abbreviated transcription (Latin):
partes oef defend̾e̾nt ꝙͣ pͥmũ ces adolescens sũma pretate et
mẽoria ꝑentis sui dem̃ pansa ⁊ hircius qui ꝙ̃ corma duo tenu¬
bonorꝭ urbis italie q ꝑtitio ueniamꝰ alñ ad clausulã legatos
uenre non credo. Bene me nouit. uelim qzͦ uenias ꝓposito p̾ẜtĩ
cãtur cũ uẽmiu̾t̾ q̃ postulent cognostam. Qn cu abis ĩ malam
pescem malũq cruciatũ adte quisꝙͣ uemat ñ uentidii silis griẽs

Expanded text:
partis Caesaris defenderent quam primum Caesar, adulescens summa pietate et partis Caesaris defenderent quam primum Caesar, adulescens summa pietate et memoria parentis sui, deinde Pansa et Hirtius, qui quasi cornua duo tenubonorum, urbis Italiaeque partitio? veniamus aliquando ad clausulam. ‘legatos venire non credo.’ bene me novit, reliqui veniant, proposito praesertim tatur. 'cum venerint, quae postulant cognoscam.’ quin tu abis in malam pestem malumque cruci
Abbreviated transcription (Latin):
affert. 7 .p. nͥ forte cũ subsidio tͥ uemre arbitͣris cũ fortisit
ligit ⁊ ad extreniũ incipit pħãri si me rectis sensib eũdep dii¬
dmortales ut spero adiuuer̃t/ uiuã libent̾ sm aut̃ ne aliud fatum
ꝯsultacõne moriere dem sũma iudic mei spectat huit ut ne
dũrias ferre possim si aut obliust uolut ip̃i seciser aut Glcista
parati sũt uña mobistũ ces .c. mortẽ. hat antomi sũa cogͣta
Dubitatuꝵ ne ahirciũ aut c. pansã cõs putatis qͦn ad antoniũ
cnͣseãt brutũ obsidear mutmã expugnare cupiat. quid depansa
et hircio loquar ces singulari pietate adolescens pot̾it ne se
cenere qͣn d. bruti sangure penas patrias ꝑsequatur ita feter̃
ut his lictis lectis ad municõnes ꝓpuis accederẽt. quo maior
adolescens ces maiore q dõre ĩmortaliũ bñficio r .p. natus
est qui nulla sp̃e pat̾m noñs net pretate abductus ñꝙͣ ẽ et
certamen ect̃ qͣr oĩo nour̃e extinctũ ẽ antomiꝰ ne potiꝰ ⁊ uẽtidi

Expanded text:
ae—nisi forte eum subsidio tibi venire arbitraris cum fortissimis ligit et ad extremum incipit philosophari: ‘si me rectis sensibus euntem di immortales, ut spero, adiuverint, vivam libenter. sin autem me aliud fatum nsolatione moriere. 'denique summa iudici mei spectat huc ut meorum iniurias ferre possim, si aut oblivisci velint ipsi fecisse aut ulcisci parati sunt una nobiscum Caesaris mortem.’ hac Antoni sententia cognita dubitaturumne A. Hirtium aut C. Pansam consules putatis quin ad Antonium transeant, Brutum obsideant, Mutinam expugnare cupiant? quid de Pansa et Hirtio loquor? Caesar, singulari pietate adulescens, poteritne se tenere quin D. Bruti sanguine poenas patrias persequatur? itaque fecerunt ut his litteris lectis ad munitiones propius accederent. quo maior adulescens Caesar, maioreque deorum immortalium beneficio rei publicae natus est, qui nulla specie paterni nominis nec pietate abductus umquam est et Antoniusne potius et Ventidius
Abbreviated transcription (Latin):
integrũ quune oppugnare miꝑ. incipiãt quẽ tãto scudio
instis depͣuati an corrupti sũt quib ꝑsuasũ sit fedissim̃ hoscem
iuscissimo bello ꝑsequi. at militib nicluẜ opẽ fertis nichil nuror
eos saluos ẽẽ et ire quo iubetis. si tm̃ m ͦ patiũtut ꝑire eũ
legatos ex̃ ꝯsularis qͥnq difficile est ciede̾ cõs. qui me p̾cipite
egerĩt equissimas dħes ferentem ⁊ tñ exhis aͥd remict̾e̾ cogitã¬
tem putare/ aliquid moderate at̾ hũane ẽẽ facturos. uix eciã
Gisilẽ est qui iudicau̾nt hostem dolabellam obrectissimũ faomꝰ¬
ros eosd̃ nob parce̾ posse id sentiẽtib. Parũ ne iudr̃ aꝑ¬
te om̃i facmoꝵs s̾ cũ dolabella socretatẽ mitã ꝯfiteri. nõne
teruitis ex õno fonte omĩa scelera manare ip̃e demq facet᷑
quid̾ huic fãcias q ħ lict̾i̾s memorie q mandarit ita sibi cõ¬
uenisse cũ dolabella ut illic trebomiũ ⁊ si poss ecꝭ brucum

Expanded text:
quem tanto studio venistis depravaturi.’ an corrupti sunt quibus persuasum sit foedissimum hostem iustissimo bello persequi? ‘at militibus inclusis opem fertis. nihil moror eos salvos esse et ire quo libet, si tantum modo patiuntur perire eum legatos esse consularis quinque. difficile est credere, eosque qui me praecipitem egerint, aequissimas condiciones ferentem et tamen ex his aliquid remittere cogitantem, putare aliquid moderate aut humane esse facturos. vix etiam veri simile est, qui iudicaverint hostem Dolabellam ob rectissimum facinus, eosdem nobis parcere posse idem sentientibus.’ Parumne videtur omnium facinorum sibi cum Dolabella societatem initam confiteri? nonne cernitis ex uno fonte omnia scelera manare? ipse denique fatetur, quid huic facias qui hoc litteris memoriaeque mandarit, ita sibi convenisse cum Dolabella ut ille Trebonium et, si posset, etiam Brutum,
Abbreviated transcription (Latin):
ulũ dignũ putarẽ recitaui s ut ꝯfessionib ipius oĩa patestã
euis parricida uid̾tis cũ ħ pacem .in. lepidus uir ornatissimꝰ
posse arbitraretur. pͥus undas flãmã ut ait poeta. nestio quis
nec facta uet nonr̃e audiat quã illos ces ͦ uirtute erectos bru¬
q̃d reliqũ est non ẽ ctiũ s postremũ om̃ maxinã turpitudie
suscipere iute cupiditate. Que cid ita suit de maditis lut̾is ꝙ

Expanded text:
rem, recitavi, sed ut confessionibus ipsius omnia patefacta eius parricidia videretis. cum hoc pacem M. Lepidus, vir ornatissimus posse arbitraretur? ‘prius undis flamma,’ ut ait poeta nescio quis, ‘nec facta nec nomen audiat,’ quam illos, Caesaris virtute eiectos, Bruuod reliquum est, non est tertium, sed postremum omnium, maximam turpitudinem suscipere vitae cupi
Abbreviated transcription (Latin):
potiꝰ ꝙ̃ ces ꝑsequimur crebonii sãtis ꝑsecuti sumꝰ hoste uidi¬
cato dolabella ces mors facilime defenditur obliuone ⁊ siłe¬
cio s uidete quid moliatur ẽ mortẽ ces ułcistenduã putat. mor¬
tem ꝓponit: non his sclũ qui illã uemi gesser̃. s his ecꝭ si qui nõ
moleste tulerũt quib ut̾ nr̃m cecid̾int lucio fũctuꝵ ẽ id spe¬
ctaculũ adħut ixã fortuã uitauit. ne uide̾t umꝰ corꝑis duas a

Expanded text:
is persequimur. Treboni satis persecuti sumus hoste iudicato Dolabella; Caesaris mors facillime defenditur oblivione et silentio. sed videte quid moliatur. cum mortem Caesaris ulciscendam putat, mortem proponit non eis solum qui illam rem gesserunt sed eis etiam si qui non moleste tulerunt. 'quibus, utri nostrum ceciderint, lucro futurum est, quod spectaculum adhuc ipsa Fortuna vitavit, ne videret
Abbreviated transcription (Latin):
fãtalem fiuisse arbitrabatur te iudel saliũ Reatũ sĩoredẽ eẽ cupi¬
ebant. ꝯ miser cũ re cũ loc ip̃o q̃d non sentis ꝙͣ miser sis s
maxnm̃ crimen audite demq quid nõ aut probauistis ãt feci¬
scis. quis faciat si reuiuistat. Quid credo eĩ afferet aliquod
sceberati homiĩs exemplũ .c.ii. pomxeuis ix̃e. Oues turpes siq
c.ii. pompeiũ mutaturi sumꝰ. aut filiũ eius si domo possit.
potit᷑ in crede nã paucis dieb ⁊ in dom̃ ⁊ in hortes pat̾nos in¬
nugrabit. postremo negatis pacem fieri posse ñ aut omisero
brutũ aut frumẽto uu̾o alii iscuc negãt. ego uͦ nesi ista qͥd̾

Expanded text:
fuisse arbitrabantur; te videlicet salvum, beatum, florentem esse cupiebant. O miser cum re, tum hoc ipso quod non sentis quam miser sis! sed maximum crimen audite. ‘denique quid non aut probastis aut fecistis quod faciat, si reviviscat'—quis? credo enim, adferet aliquod scelerati hominis exemplum—'Cn. Pompeius ipse?’ O nos turpis, si quidem Cn. Pompeium imitati sumus! ‘aut filius eius, si modo possit.’ poterit, mihi crede: nam paucis diebus et in domum et in hortos paternos immigrabit. ‘postremo negatis pacem fieri posse, nisi aut emisero Brutum aut frumento iuvero.’ Alii istuc negant: ego vero, ne si ista quidem
Abbreviated transcription (Latin):
bellam iudicatũ asenatu ꝙ̃ tu ordinẽ oĩo ẽẽ nullũ putas
s eã t̾ cãm belli gerendi ꝓponis ut senatũ fimditus deleas
reliqui bom et locupletes om̃es sũmũ ordinẽ subseqñtur
at scurre filiũ appellat. ꝙͣ uͦꝰ ignotus nob̾ fuit splendidus
eques r. trebonii pat̾. is ã hiuilitarẽ despiec̾ aud. cuiꝰ q
qui ex ea die sustulerit libo̾s acbissim̃ est uͦ te a hicci orna¬
tũ c̃ẽ bñsicus cͥ ces. et talem ab eo relictũ qualẽ ip̃e mira¬
et industria poĩta luicẽt. tu uͥo qui te ab eod cesar orna¬
tum negare non no potes quid eẽs si t̾ ille non tã multa
popinis alea umio cp̃s etatis om̃e ꝯsumpsisses cũ ut facie¬
bas cũ in gremiis mimnar mentẽ m̃tũ q de poneres ¶te
spuer. Puerũ appellat quẽ nõ m ͦ iurũ s ec fortissiĩ

Expanded text:
bellam iudicatum a senatu? quem tu ordinem omnino esse nullum putas, bellam iudicatum a senatu? quem tu ordinem omnino esse nullum putas, sed eam tibi causam belli gerendi proponis ut senatum funditus deleas, reliqui boni et locupletes omnes summum ordinem subsequantur. at scurrae filium appellat. quasi vero ignotus nobis fuerit splendidus eques Romanus, Treboni pater. is autem humilitatem despicere audet cuiusquam qui ex Fadia sustulerit liberos. 'acerbissimum vero est te, A. Hirti, ornatum beneficiis Caesaris et talem ab eo relictum qualem ipse miraet in industria posita lucent. tu vero qui te ab eodem Caesare ornatum negare non potes, quid esses, si tibi ille non tam multa popinis, alea, vino tempus aetatis omne consumpsisses, ut faciebas, cum in gremiis mimarum mentum mentemque deponeres. ‘et te, o puer.’ puerum appellat quem non modo virum sed etiam fortissimum
Abbreviated transcription (Latin):
ces satis ħ quid̃ scire depone̾ alienũ nomẽ ipẽ maluit ꝙ̃ ill̃
suam redde᷑ cognita morte .c. crebon nõ plus gauisus sũ ꝙ̃ do¬
lui. uide quid se gauisũ. quid doluisse dicat facilius depace de liba¬
bitis dedisse penas sceleratũ cim at ossib clarissum ũmi ⁊ appa¬
russe num̃ deor intra fĩnẽ ãi adu̾centis aut iã soluto suppl̃i¬
cio paricidñ aũ r̃pendente letand̾ ẽ. Osparta ce quẽ ed te potiꝰ
appellẽ cuiꝰ pp̃ nefanda scelera tolerabilis fuisse uidĩ catilina
betadũ eẽ ausus ẽ scribẽ creboniũ dedisse penas sceleratũ
creboniũ quo scele̾ ñ qd te ĩdib marc̃iis adebita t̃ peste sedux
ageħ letaris uideamus quid moleste feras iudicatũ ħ tẽꝑe¬
gemiscis hostem dolabellam qui te nõ incelligis dileccu
tota italia hĩco cõs. missis ces. ornato sagis dem sũptis
hostem iudicatũ. quid est ã scelerate qd̾ gemas hostem dola¬

Expanded text:
 satis hoc quidem scite: deponere alienum nomen ipse maluit quam illis suum reddere. ‘cognita morte C. Treboni non plus gavisus sum quam dolui.’ videte quid se gavisum, quid doluisse dicat: facilius de pace deliberabitis. ‘dedisse poenas sceleratum cineri atque ossibus clarissimi viri et apparuisse numen deorum intra finem anni vertentis aut iam soluto supplicio parricidi aut impendente laetandum est.’ O Spartace! quem enim te potius appellem, cuius propter nefanda scelera tolerabilis videtur fuisse Catilina? laetandum esse ausus es scribere Trebonium dedisse poenas? sceleratum Trebonium? quo scelere, nisi quod te Idibus Martiis a debita tibi peste seduxit? age, hoc laetaris: videamus quid moleste feras. ‘A segemiscis? hostem Dolabellam? quid? te non intellegis dilectu tota Italia habito, consulibus missis, Caesare ornato, sagis denique sumptis hostem iudicatum? quid est autem, scelerate, quod gemas hostem Dola
Abbreviated transcription (Latin):
centuriatis latã sauximꝰ. uide ne tu ueta̾nos tñ eos qui erãt
perditi ꝑdideris meũq locũ dedux̾is exquo ipĩ iã sentiũt se ñꝙ
exitures massiliensib iure belli adẽpta reddituros nos pollice¬
mini. Nichil disputo de iuire belli magl fãcilis disputa ͦ ẽ ꝙ̃¬

Expanded text:
centuriatis lata sanximus? vide ne tu veteranos, etiam eos qui erant centuriatis lata sanximus? vide ne tu veteranos, etiam eos qui erant perditi, perdideris in eumque locum deduxeris ex quo ipsi iam sentiunt se numquam exituros. 'Massiliensibus iure belli adempta reddituros vos pollicemini.’ nihil disputo de iure belli—magis facilis disputatio
Abbreviated transcription (Latin):
rissimos cõmenorẽ. nostis om̃s magł uereor ne longũ me
meñnando ꝙ̃ ne ingratũ in p̾t̾eudo ꝑutetis. quid edicilii qd
tribuntii. quid̃ q̃stori quid multa tał senatoꝵ ⁊ diguitas et
mułtituddo fuit ut magna excusacõe opꝰ his sit qui u̾illa cafera
eo libenti ꝰ ducẽ aud̃io qd t̾te ilłe dic̃ ĩluctꝰ nã deuicto incħ labo¬
ro fatũ ed meũ est sine .r. p. nec uñici pose nec uinoiꝰ mar̃er¬
domã iuitis gccitib Et quid̃ fr̃ĩ tuo qui anob̃ nichil Regenar
extorsiꝰ africã cõmisistis uaro bis capto. hͥ ̃.c. fre putat
se sitigare in soriã cassiũ misist̾is. Non gͥ sentis huic care̾ orbẽ
terre faur̾ te ex̃ miucẽes tuas uestigũ li i̾mat non habe.
cascã tnunatiõ grere pisse estis. Quid gͦ ut m arulud̃ utces
ta euis mod acade᷑ possent ssetuti sumꝰ uerctalia iuliana lupos
ademistis luxcore mencõe facc᷑ audet nez illiꝰ die mẽoriam
ꝑhorrescit quo ausus ẽ obrutus iuino ungentis oblitꝰ midus

Expanded text:
longum me in enumerando quam ne ingratum in praetereundo putetis. qui aedilicii, qui tribunicii, qui quaestorii! quid multa? talis senatorum et dignitas et multitudo fuit ut magna excusatione opus eis sit qui in illa castra eo libentius ‘ducem’ audio quod certe ille dicit invitus; nam de victo nihil laboro. fatum enim meum est sine re publica nec vinci posse nec vincere. ‘Macedoniam munitis exercitibus.’ et quidem fratri tuo qui a vobis nihil degenerat extorsimus. ‘Africam commisistis Varo bis capto.’ hic cum Gaio fratre putat se litigare. ‘in Syriam Cassium misistis.’ non igitur sentis huic causae orbem terrae patere, te extra munitiones tuas vestigium ubi imprimas non habere? ‘Cascam tribunatum gerere passta eius modi accidere possent consecuti sumus? ‘vectigalia Iuliana Lupercis ademistis.’ Lupercorum mentionem facere audet? neque illius diei memoriam perhorrescit quo ausus est obrutus vino, unguentis oblitus, nudus
Abbreviated transcription (Latin):
mianũ adolabella uecuꝑabilis et iã ab ãcome cusculanũ. hisq
qua nũt mutinã oppugnãt d. brutũ obsidũt. defalerno anse¬
res depellentiu. sut alii plures fortasse s de mea mẽona di¬
labũtur. ego eciã eos dico qui hostiũ nũo nõ st põpeianas
possõnes qñti enierĩt filio redditinos. Satis inꝯsidia sunt ne
dic̃am audacus rem iullã ex illis actingẽ retine̾ uo ib pitit
clarissimo dño uescituto an is nõ nedd̾ qui dm̃ pat̾moniũ dcũ¬
plexus qr thesaurũ draco põpei ẜuus lileitus caes sagruu¬

Expanded text:
olabella recuperabit; etiam ab Antonio Tusculanum; eique qui nunc Mutinam oppugnant, D. Brutum obsident, de Falerno Anseres depellantur. sunt alii plures fortasse, sed mea memoria dilabuntur. ego etiam eos dico qui hostium numero non sunt Pompeianas possessiones quanti emerint filio reddituros. satis inconsiderati fuit, ne dicam audacis, rem ullam ex illis attingere; retinere vero quis poterit clarissimo domino restituto? an is non reddet qui domini patrimonium circumplexus quasi thesaurum draco, Pompei servus, libertus Caesar
Abbreviated transcription (Latin):
at̃ uictona se satis sucture r.p. spopõdiss altm fecit alt̾iꝰ dñ ĩ¬
mortales om̃ au̾tãt. Quid dicã dehiccio qui ue audita decastris
duas legiones eduxit incredibli studio at uirtute quartã ilłã
q̃ uelicto antomio seclim cũ marcia legione quix ⁊ septinã que
ꝯstituta exuẽt̾anis docuit ħ plio militib his qui cesꝰ bñficia

Expanded text:
spopondisset, alterum fecit, alterius di immortales omen avertant. quid dicam de Hirtio? qui re audita e castris duas legiones eduxit incredibili studio atque virtute, quartam illam quae relicto Antonio se olim cum Martia legione coniunxit, et septimam quae constituta ex veteranis docuit hoc proelio militibus eis qui Caesaris beneficia
Abbreviated transcription (Latin):
hñdo sñas dins supplitones iͦ qui decreuit id ĩprudẽs hostet
iudicauit nũꝙͣ em̃ in cuuili bello supplica ͦ decreta ẽ decretam
dico ne nictoris quid̃ lict̾is postulata est cuule bellũ. cõẜ. silla
gessit legionib in urbem additis quos uoluit. expulit quos
potuit occid ͭ supplicõnis mencio nulla gͣue bellũ octauianũ
ĩsecut̃ est supplico cume nulla uĩctoris cume uictoriã imx.
misit ullas collega lictas de illa calamitosa pugna parsalie
Nũ te de supplicõire uoluit referre. ferre ꝑfecto noluit at
misit post ea de alexandria de pharnaco uł pharsalice uͦ pu¬
gne ne eũphũ quid egit eos eĩ ciies pugna illa sustulerat
quibus nõ m ͦ nuis s ecꝭ uictorib deolumis ⁊ flores cuutas
eẽ posset qd̵ id ꝯtigerat suꝑiorib bellis ciulib. Nam in ꝯsuli
q̃d preter gabinũ ꝯtigit nem̃̃ aut supplicõne decreta hosces eos

Expanded text:
dicimus. supplicationem modo qui decrevit, idem imprudens hostis iudicavit; numquam enim in civili bello supplicatio decreta est. decretam dico? ne victoris quidem litteris postulata est. civile bellum consul Sulla gessit, legionibus in urbem adductis quos voluit expulit, quos potuit occidit: supplicationis mentio nulla. grave bellum Octavianum insecutum est: supplicatio Cinnae nulla victori. Cinnae victoriam imperator rvili, num misit ullas conlega litteras de illa calamitosissima pugna Pharsalia? num te de supplicatione voluit referre? profecto noluit. at misit postea de Alexandrea, de Pharnace: Pharsaliae vero pugnae ne triumphum quidem egit. Eos enim civis pugna illa sustulerat quibus non modo vivis sed etiam victoribus incolumis et florens civitas esse posset. quod idem contigerat superioribus bellis civilibus. nam mihi consuli quod praeter A. Gabinium contigit nemini, aut supplicatione decernenda hostis eos
Abbreviated transcription (Latin):
purgatus quã ut quosd̃ nimis ieuino aĩo ⁊ angusto mẽorem
id qd semꝑ ip̃e fẽcissem uãi excellentiũ ciuũ uirtutẽ micõne digĩ
non ĩuddia putarent magnꝰ est in r.p. cãpis ut sapientꝰ dr̃e
crassus solebat multis aꝑtus cursus ad laudẽ otma quid illi pn¬
cipes Cuierẽt qui me post meũ ꝯsulatũ cũ hub ipẽ cede̾m p̾ncipẽ

Expanded text:
angusto monerem, id quod semper ipse fecissem, uti excellentium civium virtutem imitatione dignam, non invidia putarent. Magnus est in re publica campus, ut sapienter dicere M. Crassus solebat, multis apertus cursus ad laudem. Vtinam quidem illi principes viverent qui me post meum consulatum, cum eis ipse cederem, principem
Abbreviated transcription (Latin):
dom̃ filius orẽ acerbam s ħ satis dui multũq defleta sunt
Decieuistis tantã pecaũa pompeio qntã exbonis prĩs in p̾de
dissipacõne immicus uctor redegiss. s hãc mͥ dispensacõnem
pro pat̾na neccessitudine ⁊ quĩctõne deposto redinet horcos
edꝰ urbana qued̃ que possid antomus nã argentũ uestẽ suꝑ

Expanded text:
domum filius. O rem acerbam! sed haec satis diu multumque defleta sunt. domum filius. O rem acerbam! sed haec satis diu multumque defleta sunt. decrevistis tantam pecuniam Pompeio quantam ex bonis patriis in praedae dissipatione inimicus victor redegisset. sed hanc mihi dispensationem pro paterna necessitudine et coniunctione deposco: redimet hortos, aedis, urbana quaedam quae possidet Antonius. nam a
Abbreviated transcription (Latin):
Ita ei et honores decieui quos potiũ amplissimos in quibus
inͥ uos estis assensi nec ñꝙ de illo et sperare optime ⁊ loqͥ destiti
Magns et. multis pignorib m. lexidũ r. p. obligatũ tenet᷑
sũma nobilitas est. om̃is honor ei est amplissim̃ sacerdocũ plu¬
uina urbis ornamenta ip̃ius sñs maioꝵ ꝙ monumẽta ꝓbatisiã
uxor ortatissum liber res familiaris tũ ampla tũ casta acruore
berati. talis gͣ uin et cuus opimione labi pt̃. uolũtate a r.p.
aspiciet suoꝙͣ sum ꝯplexu q reapiet ne solũ illũ s cũ illo
se ir̃m sibi resticutã putauit. hec cã fuit. cur decnẽtis statuã
ceno anet mario nec põpeio qui maiora bella gessenit. s p si¬
lencio bellũ cuile ꝯfecerat pͥmũ licuit honores in eũ ma¬
xinos atusistis. Existimas ne gͣ.in. lepide qualem põxrũ¬
giege latrocimi nemĩe libidines scelera ad om̃e fatmꝰ inma¬
nonis ꝙͣ emnt antomus redimet. aed̾miet ĩͣ c.ni. Romyen

Expanded text:
itaque et honores ei decrevi quos potui amplissimos, in quibus mihi vos estis adsensi, nec umquam de illo et sperare optime et loqui destiti. Magnis et multis pignoribus M. Lepidum res publica inligatum tenet. summa nobilitas est, omnes honores, amplissimum sacerdotium, plurima urbis ornamenta, ipsius, fratris maiorumque monumenta; probatissima uxor, optatissimi liberi, res familiaris cum ampla tum casta a cruore berati. talis igitur vir et civis opinione labi potest, voluntate a re publica aspiciet suoque sinu complexuque recipiet, neque solum illum, sed cum illo se ipsam sibi restitutam putabit. haec causa fuit cur decerneretis statuam icano nec Mario nec Pompeio, qui maiora bella gesserunt, sed quod silentio bellum civile confecerat, cum primum licuit, honores in eum maximos contulistis. existimasne igitur, M. Lepide, qualem Poereo animo ex grege latrocini neminem—libidines, scelera, ad omne facinus immainoris quam emit Antonius redimet; redimet, inquam, Cn. Pompei
Abbreviated transcription (Latin):
auuꝰ ⁊ muocens galluis edilicni concus latetũ ⁊ uot̾is mee
bestra ⁊ sidei patromis fundator creditor⁊ trebellius ⁊ homo
quẽ antomꝰ deliciaꝵꝭ całoris in ꝯuinio cedi intet̾at asuit
tuiss reliquit. alt̾ est dsignatus insiciꝰ nescio qui ^ortis ut

Expanded text:
Annius et innocens Gallius; aedilicii, corycus laterum et vocis meae Annius et innocens Gallius; aedilicii, corycus laterum et vocis meae Bestia, et fidei patronus, fraudator creditorum Trebellius, et homo quem Antonius deliciarum causa loris in convivio caedi iubebat a servis m suum non potuisset, reliquit; alter est designatus Insteius nescio qui fortis, ut
Abbreviated transcription (Latin):
qui om̃ia eius noñ deb uͦ soluiq p̾clara si eĩ ille patrie
parens ut tu appellas ego quid senciã uideo. cur nõ hac
parens benor aquo certe uitam hẽmꝰ etuis facmo rosissis
manib ereptã idagere uͥ iuire dãpnatus sit dolabella. Tu¬
pemi uͥo accionem qua defenditur amplissum auctãs ordinis
q̃ crudelissum gladiatoris amẽtiã ⁊ ut uenefica ħ libe̾tur
obsidione. ueneficã audes appellare eũ uĩrũ qui tius uẽnefi¬
ciis remedia ĩuenit quẽ ita obsides nõ uͥ hanmibal aut si
quis acutior iꝑ. fuit ut de ip̃e obsideas ne te istĩt sicu¬
pias possis expłicare recesseris undiq om̃s inseqñtur mar¬
seris hebis ninrũ recte ueneficã appellas a quot prĩte
citis ut pora. Que tand castra pompei senatũ appellarenꝰ
mentore memoria aisꝰ duo p̾tores sie cã diffis se ad
habitiuos nos eĩ ces ꝰ bñficia defendimꝰ p̾tom phila delphus

Expanded text:
i debes.’ debet vero solvitque praeclare. si enim ille patriae parens, ut tu appellas—ego quid sentiam videro— cur non hic parens verior a quo certe vitam habemus e tuis facinerosissimis manibus ereptam? ‘id agere ut iure deminutus sit Dolabella?’ turpem vero actionem, qua defenditur amplissimi auctoritas ordinis contra crudelissimi gladiatoris amentiam! ‘et ut venefica haec liberetur obsidione?’ veneficam audes appellare eum virum qui tuis veneficiis remedia invenit? quem ita obsides, nove Hannibal aut si quis acutior imperator fuit, ut te ipse obsideas neque te istinc, si cupias, possis explicare. recesseris: undique omnes insequentur; manseris: haerebis. nimirum recte veneficam appellas a quo tibi pracitis ut priora.’ quae tandem? ‘castra Pompei senatum appellatis.’mentorum memoria evolsus; duo praetores sine causa diffisi se aliquid habituros— nos enim Caesaris beneficia defendimus—praetorii Philadelphus