comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
fatend̾ est. Cũ supͣdc̃is ꝯsiliariis ũquis ⁊ ũqͣ
ꝯsulẽtib acqͥesco ⁊ eoꝵ ꝯsilia libent̾ recipio:
assũt subito cogitatões pͣue. assurgũt affec¬
toẽs ꝑu̾se. multũ sollitite s ꝑum discrete.
quõ carnẽ meã diłcatissime foueã q̃ qnͣ
uocatus uenio. ĩuingit᷑ mͥ obedientiã illa.
Ego uͦ metuens ex desid̾io meo uilesce̾ recu
qͥtur silentiũ rũpit . hinc inde uolãt u̾baua¬
na ⁊ ĩutilia. forsitan ⁊ decͣctoria. Gic ꝯfabulã¬
do sepe ꝯsumit᷑ dies ĩtegͣ. Uenio ad hospiciũ.
assideo ad m̃sam: apponit᷑ panis alb uinũ
bonũ. piscis ⁊ caseus. oua ⁊ cet̾a. Int̾ea recur
dide e illis aride reficientib. ⁊ remord me
mica guastellũ ad refectõnẽ sumã. si uinũ

Expanded text:
fatendum est. Cum supradictis consiliariis iniquis et iniqua consulentibus acquiesco, et eorum consilia libenter recipio; adsunt subito cogitationes pravae, assurgunt affectiones perversae, multum sollicitae, sed parum discretae, quomodo carnem meam delicatissime foveam; quae qvocatus venio. Injungitur mihi obedientia illa: ego vero metuens ex meo desiderio vilescere, recusquitur, et silentium rumpitur: hinc indi volant verba vana et inutilia, forsitan et detractoria. Sic confabulando saepe consumitur dies integra. Venio ad hospitium, assideo ad mensam, apponitur panis albus et vinum bonum, piscis et caseus, ova, etc. Interea recurrdide, illis aride reficientibus: et remordet mica gastellum ad refectionem sumam; si vinum
Abbreviated transcription (Latin):
alt̾nat. similis filio folio ꝙ uento mouetur.
ictũfert᷑. Inde ẽ ꝙ cogitatões mee uane⁊ ĩ
portune me trahũt ⁊ ducũt modo ad forꝑ
mͦ ad litigia alt̾cantiũ. nũc ad ꝯuiuia pin¬
guiũ. nũc ad ĩmũda libidinũ. Modo sordida
titillatõe caro ĩflãmat᷑. nũc uͦ feda cogitatõe
animꝰ sordidat᷑. ⁊ cũ ꝯfusionis mee taliginem
declmare uolo. ñ ualeo. Sic sic dũ me diligẽt̾
ĩspicio: dołare me ip̃m ñ pꝰsũ. Nõ ẽ enĩ horad

Expanded text:
lio quod a vento movetur et circumfertur. Inde est quod cogitationes meae vanae et importunae me trahunt, et ducunt modo ad forum, modo ad litigia altercantium, nunc ad convivia pinquium, nunc ad immunda libidinum Modo sordida titillatione caro inflammatur; nunc vero foeda cogitatione animus sordidatur: et cum confusionis meae caliginem declinare volo, non valeo. Sic, sic dum me diligenter inspicio, tolerare me ipsum non possum. Non est enim hora
Abbreviated transcription (Latin):
tito: ꝑ uoluntatẽ dẽo. ꝑ obediãm magisti ͤ
Cane ne sicut delectaris altitudĩe uocis. delet¬
teris elatione mentis. Net diuiti obst̾ opes.
sieis bñ utat᷑ nec pauꝑem egestas ꝯm̃dabi¬
est. ita hoc accĩpit. sicut ilłe cui ħ uuat᷑ in¬

Expanded text:
oximo, per voluntatem Deo, per obedientiam magistro. Cave ne, sicut delectaris altitudine vocis, delecteris elatione mentis. Nec diviti obsunt opes, si eis bene utatur: nec pauperem egestas commendabiest, ita hoc accipit, sicut ille, cui hoc juratur, in
Abbreviated transcription (Latin):
ultũ lociͥ stultitia ẽ: qm̃ ĩ młtilaio p̾ca¬
ulando mordet detͣhendo occidit m̃ciendo li¬
gat ⁊ ligari ñ pot̾. labilis est. ⁊ teu̾i nõ nõ pot̃.
s labitur ⁊ fallit᷑. Labit᷑ ut auguilla. penetͣt
ut sagicta : tollit amicos. młtiplicat ĩiinicos.
mouet rixas. seminat discordias. uno ictui
niultos ꝑcutit ⁊ ĩt̾ficit. B̾landa est ⁊ sb̾dola.
lata ⁊ ꝑata. ad exhaurienda bona ⁊ miscẽda
mala. Qui custodit linguã suã custodit ani¬
mã suam. qñ mors ⁊ uita ĩ potestate lingue
est. QLͥ lingͣm suã ⁊ uentrem custodire nõ

Expanded text:
ultum loqui, stultitia est: quoniam in multiloquio peccaulando, mordet detrahendo, occidit mentiendo. Ligat, et ligari non potest: labilis est, et teneri non potest; sed labitur et fallitur. Labitur ut anguilla, penetrat ut sagitta; tollit amicos, multiplicat inimicos; movet rixas, seminat discordias. Uno ictu multos percutit et interficit Blanda est et subdola, lata et parata ad exhaurienda bona, et miscenda mala. Qui custodit linguam suam, custodit animam suam ; quoniam mors et vita in potestate linguae est . Qui linguam suam
Abbreviated transcription (Latin):
quet excis excruciatq suũ. Om̃o gͥ ẽ. fugi¬
enda ⁊ execianda. qm̃i ĩ illa deꝰ offeudit᷑. ꝓximꝰ
iedit᷑. auimiꝰ affligit᷑. In uidia em̃ sẽꝑ torquet
possessoris sui anmũ. ꝙͣuis sepe led̾e̾ ñ possit.
suũ erga quẽ seuit ꝓximũ. S cũ malasito
oĩs ĩuidia. pessima tũ ẽ huiꝰ mali spẽs q̃ sub
sp̃e stĩtatis suas ex̾cet ĩiurias. Sepe ⁊ eñi qñ
seuit ĩ ꝓximũ exuitio iracũdie. uł ueneno ĩ¬

Expanded text:
ugienda est et exsecranda; quoniam in illa Deus offenditur, proximus laeditur, animus affligitur. Invidia etenim semper torquet possessoris sui animum, quamvis saepe laedere non possit suum, erga quem saevit, proximum. Sed cum mala sit omnis invidia, pessima tamen est hujus mali species, quae sub specie sanctitatis suas exercet injurias. Saepe enim quando saevit in proximu
Abbreviated transcription (Latin):
ĩfelicissimꝰ ⁊ miserrimꝰ eꝰ tot ⁊ tantoꝵ bñfici¬
oꝵ tuoꝵ tam ĩgͣtus. donoꝵ tuoꝵ tam ĩpudẽs
⁊ tam eretͣbilis abusor qͥ tociens ⁊ tam diui
ip̃is bñficiis tuis te ĩpugnare ñ u̾itꝰ sũ qͥsti¬
pendiis tuis diaͦ ꝯͣ de militare totiens atã diu
ñ erubui qͥ ip̃a dona tua ĩ an arma dya ͭͫ ꝯu̾t̾e¬

Expanded text:
cissimus et miserrimus, tot et tantorum beneficiorum tam ingratus, donorum tuorum tam impudens et tam exsecrabilis abusor? Qui toties ac tandiu ipsis beneficiis tuis te impugnare non veritus sum; qui stipendiis tuis diabolo contra te militare toties et tandiu non erubui, qui ipsa dona tua in arma dia
Abbreviated transcription (Latin):
te ĩ uoluptate tua ñ dilatas. cũ quid te seqͣtͦ
hoĩem ĩ uoluptate choitus nollet: in ip̃o ge¬
te. fingas ꝙͥ post hanc uitã recipias. Si .n.
⁊ luxiose. et̃nis ĩ cendiis sbiacebis. Inde castiꝰ
re te dicis. ꝙq ab exordio gen̾is huãi. ad ħ¬

Expanded text:
te in voluptate tua modo non dilatas, cum quid te sequatur hominem in voluptate coitus noluisset, in ipso hute fingas quid post hanc vitam recipias; si enim et luxuriose, aeternis incendiis subjacebis. Inde autem ere te dicis. Quod vero in exordio generis humani ad
Abbreviated transcription (Latin):
reẜuant᷑ inc̾ta. Cõprime gͦ manẽ leti¬
ciam qr necdũ ęuasisti penalẽ erumpnã
ñne ap̃ om̃s insanus uidicat᷑ is qui car
tenebris reclusus gaud̾e cognoscỹ
bara s mala dr̃e ꝓbatur ¶S discreta
taciturnita Rndeo. Uer̃ est ꝙ dicis. sec
dũ multa bona ꝓferri uidñr. sepe ꝯting̃
ut a bonis locutio incipiems ad aliꝙ prã¬
ter ĩnu̾a uerba declinant᷑ crimĩosa: S
ñquid declinari pot̾unt mutilia : atq oci

Expanded text:
go inanem laetitiam, qui necdum evasisti poenalem aerumnam. Nonne apud omnes insanus judicatur is qui in carceris tenebris reclusus gaudere conatur? rara, sed mala dicere probatur. 74.  Discreta taciturnitas:  Verum est quod dicis; sed dum multi bona proferre videntur, saepe contingit ut a bonis locutio inchoata ad aliquid prater multa verba declinantur crimina, sed numquid declinari possunt inutilia atque otio
Abbreviated transcription (Latin):
t᷑. ꝙͣ si animꝰ dep̾cantis ad eũ doto deuotiõis
affc̃u ꝯu̾tatur.Nil ita deũ ꝯplectit᷑ quem¬
admodũ purꝰ m̃tis affcũs. Idcͥto cũ orare uo¬
lu̾is. solus solitudinẽ cordis tui ĩgred̾e. ⁊ col¬
lecto spũ tuo: ĩtegra m̃te ⁊ uacua curis orõis
doniũ intra. ⁊ stans corã deo añ unũ alicp de
altarib orõnis ĩstãcia celos penet᷑. ⁊ p̾sentat᷑
choris celestiũ ĩ ip̃oꝵ p̾sẽtia misi̾as ⁊ talamita¬
tes qͥs pat̾is misandꝰ deplora. ꝓde tuã ntt̃iͭ ͤ ͫ
posce eoꝵ pietatẽ. ⁊ ego ꝯfido ĩ eo qͥ dixit peti
⁊ p̾sentatꝰ añ faciẽ maiestatis ĩ excelso thro¬
no. ubi milia nuliũ nñstuͣt ei ⁊ decies centena
milia assistũt ei. Tũc u̾acit̾ oramꝰ. qũ aliũde
ñ cogitamꝰ. Sine ĩt̾missione orare debemꝰ. Nã

Expanded text:
tur, quam si animus deprecantis ad eum toto devotionis affectu convertatur. Nil ita Deum complectitur, quemadmodum purus mentis affectus. Idcirco cum orare volueris, solus solitudinem cordis tui ingredere: et collecto spiritu tuo, integra mente et vacua curis, orationis domum intra: et stans coram Deo ante unum aliquod de altaribus, orationis instantia coelos penetra: amitates, quas pateris, miserandus deplora. Prode tuam necessitatem, posce eorum pietatem, et ego confido in eo qui dixit, Petiet praesentatus ante faciem majestatis in excelso throno: ubi millia millium ministrant ei, et decies centena millia assistunt ei . Tunc veraciter oramus, quando aliunde non cogitamus. Sine intermissione orare debemus . Nam
Abbreviated transcription (Latin):
iabolus qͣndo deciꝑe q̃mꝙͣ tẽptat. pͥus na¬
turã umꝰtuiꝰq intendit: ⁊ inde seappłicat.
unde aptũ hoĩem ad pͤcandũ aspicit. Blãdis
⁊ lenib morib. sepe luxͣiam aut uanã głiam
tem. Adu̾sarius n̾r cũ ab ext̾iori sensualitare
se uidet exclusũ: ĩt̾iora collectis uirib agg̾di¬
t᷑ ⁊ ĩgredit᷑ s spiritalis hõ qͥ oĩa iudicat eiũs
nõ timet. Mordet cũ ad ꝯsensũ ꝑtrahat. latr¬

Expanded text:
iabolus quando decipere quemquam tentat, prius naturam uniuscujusque intendit: et inde se applicat unde aptum hominem ad peccandum aspicit. Blandis et lenibus mentibus luxuriam, aut vanam gloriam tem. Adversarius noster cum ab exteriori sensualitate se videt exclusum, interiora collectis viribus aggreditur et ingreditur: sed spiritualis homo qui omnia judicat, ejus non timet. Mordet, cum ad consensum pertrahit: latr
Abbreviated transcription (Latin):
dear aliũ ĩfamia cͥmĩs laborare. quo ipẽ
irretitis sit̃. ut ille. om̃ib mõi d labo¬
rare illũ ab infamia lib̾are. ñ th̃ se accꝰ¬
are.Si uͦ cuuis irretitꝰ aliquo flagicio ꝓ
quo accetir ap̃ iudicẽ. ⁊ cogitur ad iu¬
diciũ monomachie. cõsiliũ est ut prius¬

Expanded text:
deat aliquem infamia criminis laborare, quo ipse irretitus sit, non ille; omnibus modis debet illum ab infamia liberare, non tamen se accusare. Si vero quis irretitus sit aliquo flagitio, pro quo accusetur ante judicem, et cogatur ad judicium monomachiae, consilium est, ut p
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑantiam humilitatis. Item qd̃ montẽ sin¬
gulri num̾s posuit ⁊ colles plurali signi¬
ficat qr ĩ mortificatõne ext̾ioris deloctatõ¬
nis parum est qd̃ pa dimus ⁊ in illm̃adõ¬
ne mentis ĩtͥnsecus multiplex est bonũ
qd̾ ĩuenimus. In monte mirre accipi¬
mus fortitudinẽ contͣ carnis ꝯcupiscen¬
tiam. In colłib libani accipimꝰ illiũatõ¬
nem mentis contͣ ignorantiam. In col
Caritas ad spiritũ sanctũ ꝑtinet. hocẽ¬

Expanded text:
perantiam humilitatis. Item quod montem sinperantiam humilitatis. Item quod montem singulari numero posuit, et colles plurali, significat quod in mortificatione exterioris delectationis parum est quod perdimus; et in illuminatione mentis intrinsecus multiplex est bonum, quod invenimus. In monte Myrrhae accipimus fortitudinem contra carnis concupiscentiam. In collibus Libani accipimus illuminationem mentis contra ignorant Filium, charitas ad Spiritum sanctum pertinet. Lo
Abbreviated transcription (Latin):
est insipienti simpłicitas sua qua illu¬
minatur. ne suꝑbiat. ⁊ oĩo quicqͥd in hac
uita huãna fꝰ fragilitas tolerat. Hoc
puis conditor qͣntũ in sua bonitate est.
uel ad correctõnem prauitatis uel ad
profectũ uirtutis dispensat. Id̾o̾ ĩ oĩb
proficiamꝰ. Ibo inquit mͥ ad montem
mirre ⁊c̾. Mirra que amara est ad gus¬
tand̾ ⁊ corpora mortuoꝵ a putredine.
seruat. significat mortificatoem carĩs
libanus qd̃ int̾p̾tatur decandidatiõsi
tinentiã. concupiscentiã carus occidit.
deinde per mundiciam cordis. ignoran¬
tiã mentis abstergit. Postremo quasi
t̾cio die ad colloqͥum sponse ueniens. de¬
sid̾io suo aminã accẽdit. Ideo cõueniẽt᷑
dixit. mons uurre nõ cossis mirre ⁊ col¬
les libani: quia in afflictõne de beuiꝰ esse¬
constantes. ⁊ in successu uͥtutũ hunules
Altitudo .ii. montis emiuentiã significãt
magnanimitatis. ⁊ mediocritas collis. dem¬

Expanded text:
est insipienti simplicitas sua, qua huest insipienti simplicitas sua, qua humiliatur, ne superbiat: et omnino quidquid in hac vita humana fragilitas tolerat, hoc pius Conditor, quantum in sua bonitate est, vel ad correctionem pravitatis vel ad perfectum virtutis dispensat. Ideo in omnibus proficiamus. Ibo, inquit, mihi ad montem myrrhae, etc. Myrrha quae amara est ad gustandum, et corpora mortuorum a putredine servat, significat mortificationem carnis. Libanus, quod interpretatur decandidatio, sitinentiam concupiscentiam carnis occidit, deinde per munditiam cordis ignorantiam mentis abstergit, postremo quasi tertio die ad colloquium sponsae veniens desiderio suo animam occidit. Ideo convenienter dixit: Mons myrrhae, non collis myrrhae; et colles Libani, constantes, et in successu virtutum humiles. Altitudo enim montis eminentiam significat magnanimitatis, et mediocritas collis tem
Abbreviated transcription (Latin):
diẽm cõtemplatõis subtrahit sed qua
similitudine aĩa sponsa d̾i dr᷑. Id̾o̾ spon¬
sa. quia casto amore illi sociata. Ideo
sponsa. qͥa ꝑ aspiratõnem sp̃t scĩ prole
uirtutũ fecũdanda. Nulla est anima
que huiꝰ sponsi ariam nõ acceperit. s
est quedã arra cõmunis quedã specialis
Cõimunis arra est qd̃ nati sumus qd̾
lis arra est qd̃ regen̾ati sumꝰ. ꝙ remis¬
sionem pcc̃oꝵ cõsecuti suinus qd̃ caris¬
mata uͥtutũ accepimꝰ. Et quod quisq
ht̃. hoc cuiq arra est. Arra est diuiti
dinitie sue quib fouetur. ne cũ mole.¬
stia pauꝑtatis frangat. Arra est pauꝑĩ
pauꝑtas sua qua castigatur ne habun¬
dans ꝑ ĩcontinẽtiam diffluat. Arra est
forti fortitudo sua qua corroborat᷑ ut ad
bonũ opꝰ conualestat. Arra est debili
debilitas sua qua frãgitur ne malum
perficiãt. Arra est sapienti sapientia
sua qua illuminatur ut ꝓficiat. Arri

Expanded text:
dinem contemplationis subtrahit. Sed qua dinem contemplationis subtrahit. Sed qua similitudine anima sponsa Dei dicitur? Ideo sponsa, quia casto amore illi sociata. Ideo sponsa, quia per aspirationem Spiritus sancti prole virtutum fecundanda. Nulla est anima, quae hujus sponsi arrham non acceperit. Sed est quaedam arrha communis, quaedam specialis. Communilis arrha est quod regenerati sumus, quod remissionem peccatorum consecuti sumus, quod charismata virtuthabet, hoc cuique arrha est. Arrha est diviti divitiae suae, quibus fovetur, ne eum molestia paupertatis frangat; arrha est pauperi paupertas sua, qua castigatur, ne abundans per incontinentiam defluat; arrha est forti fortitudo sua, qua roboratur, ut ad bonum opus convalescat; arrha est debili debilitas sua, qua stringitur, ne malum perficiat; arrha est sapienti sapientia sua, qua illuminatur, ut proficiat; arrha
Abbreviated transcription (Latin):
ne inducas nos ĩ temptatõnem. Tibi .ii.
imputabinius si fĩ pernuseris. hñis hic
aliquid qd̃ opponamus adu̾sumte. si de¬
reluquim᷑ a te. Idcͥco hic adu̾sus tuã
maiestatem amplius aliqͥd presunumꝰ
qui sic fecisti nos ut sine illo utu̾e ñ
possimnis cum s quo securi ẽẽ ^ Bessintus

Expanded text:
s in tentationem; tibi enim imputabimus, si fieri permiseris. Habemus hic aliquid, quod opponamus adversum te; si derelinquimur a te. Idcirco hic adversus tuam majestatem amplius aliquid praesumimus, qui sic fecisti nos, ut sine illo vivere non possimus, cum quo securi esse
Abbreviated transcription (Latin):
melius potest dici auathena quã apos¬
tata an głr qui se primũ per suꝑbiam
⁊ ex merito preuaricatõis sue dũ ueri¬
capitis membrũ esse noluit. ab unitate
corporis islius pretisus caprit iniquorũ
oĩum factus est est. Constat aut̾ ꝙ om
mis hõ scd̾m primam gen̾atõnem. quia¬

Expanded text:
melius potest dici anathema, quam aposmelius potest dici anathema, quam apostata angelus, qui se primum per superbiam ravit, et ex merito praevaricationis suae, dum capitis membrum esse noluit, ab unitate corporis illius praecisus caput iniquorum omnium factus est? Constat autem quod omnis homo s
Abbreviated transcription (Latin):
actori obseciinum reddit. Sciend̾ tñ qd̾
seir iste ibi sine difficultate unicitui. uͥ
ꝑiculosissiẽ dñatur uͥ nec prorsus in su¬
pobilis est. ibi sine ꝑiculo colerari potest
Si u̾o segatur sanir qd̾ int̾pretatur noc¬
turna auis. uel fecor ad eund̾ carualem
motũ congrue referri pot̾. Qͥ uel ideo
nocturmis dicitur quia occultus uenit
dũ sub sꝑe necessitatis irrepit uolupta¬
tis illecebra. uel quia per delectatõem car¬
nis nascitur excecatio mentis. Noctur¬
na g᷑ auis est occułtus ⁊ improuisus tat¬
tus carnis. Quare u̾o concupiscentia car¬
ius fetor dicatur. hoc iam expositõne nõ
anathematis. ꝓrimũ gͦ nobis querend̾
quid sit anathema. Deinde quid  anathe¬
mã anathematis adiungendum. Anathe¬
nia hoc eit seꝑatio. cnathema. anathe¬
matis. separatio seꝑatõis. Et fortasse
si seꝑatum esse malum sit : tñ seꝑatum
esso ã separato bonoum erit. Quis aut̾¬

Expanded text:
actiori obsequium reddit. Sciendum tamen quod actiori obsequium reddit. Sciendum tamen quod Seir iste ibi sine difficultate vincitur, ubi periculosissime dominatur: ubi vero prorsus insuperabilis est, ibi sine periculo tolerari potest. Si vero legatur Seir, quod interpretatur nocturna avis, vel fetor, ad eumdem carnalem motum congrue referri potest. Qui vel ideo nocturna avis dicitur, quia occultus venit, dum sub specie necessitatis irrepit voluptatis illecebra, vel quia per delectationem carnis nascitur excaecatio mentis. Nocturna ergo avis est occultus et improvisus motus carnis. Quare vero concupiscentia carnis fetor dicatur, hoc jam expositione non anathematis. Primum ergo nobis quaerendum quid sit anathema, deinde quid sit anathema anathematis adjungendum. Anathema est separatio; anathema anathematis, separatio separationis. Et fortasse si separatum esse malum sit, tum separatum esse a separato bon
Abbreviated transcription (Latin):
querit. seir ĩ camꝑo ẽ. Quando autem
ad lasciuiend̾ delicias postit̃ seir ĩ ualse
est. Quare gͦ ĩ monte ĩsuꝑabilis. Qi
sustentamentũ caruis ĩ hat ad huic moe¬
talitate de gentib necessariũ est. Quare
ĩ campo fortis: Quia ⁊ robur carnis. ali¬
qͣnͣdo profectib aĩe utile est. Quare
mn ualle debilis: Quia uoluptas carnis
semꝑ superflua est. In ualle prohibetur.
in campo conceditur. in monte remm̾¬
atur. In ualle seruit. ĩ campo pugnat.
ĩ monte regnat. In uasse est luxuria.
in campo temperantia. in mõte peͣr simo¬
na. In ualle ad iuuante gr̃a facilecał¬
catur. In campo cum difficultate uincit᷑.
in mont̾e ne suꝑari ualeat. ip̃e ei cotidi¬
auus nr̃ deffectus uires iugitħr subm¬
mistrat. Qui superflua resecat. seir in
ualle conculcat. Qui u̾o de necessarus
aliqd nuinut: seir ñ campo uncdt. Q
autem ad sustent̾aĩtũ tantũ naturene¬
cessana tribuit. quasi seir in monte ex¬

Expanded text:
quaerit, Seir in campo est. Quando autem quaerit, Seir in campo est. Quando autem ad lasciviendum delicias poscit, Seir in valle est. Quare ergo in monte insuperabilis est? quia sustentamentum carnis in hac adhuc mortalitate degentibus necessarium est. Quare in campo fortis? quia et robur carnis aliquando profectibus animae utile est. Quare in valle debilis, quia voluptas carnis semper superflua est. In valle prohibetur, in campo conceditur, in monte remuneratur. In valle servit, in campo pugnat, in monte regnat. In valle est luxuria, in campo est temperantia, in monte parcimonia. In valle adjuvante gratia facile calcatur, in campo cum difficultate vincitur, in monte ne superari valeat, ipse ei quotidianus noster defectus vires jugiter subministrat. Qui superflua resecat, Seir in valle conculcat. Qui vero de necessariis aliquid minuit, Seir in campo vincit. Qui autem ad sustentamentum tantum naturae necessaria tribuit, quasi Seir in monte ex
Abbreviated transcription (Latin):
tus cupis ⁊ ĩdecorꝰ. Etͣ bene pilosus qr
sicut pilus in carue radicem figit. sed
extrescendo carnem excedit. Ita carnis
motus de necessitate oritur. s excres
li sine dolore nõ pot̾. sĩc appetitus car¬
nis quantũ ad superfluitatem ꝑtñet
qͣiͣ extͣ sensum carius sine detͥmento
p̾ciditur. s quantũ ad uecessitatem
spectat. quasi intͣ caruẽ nõ sine det̾m̃¬
to extirpatur. Ecce dixims quis sit
seir. nunt quis sit mons seu. uideamꝰ.
ht̃ eñ seir iste montẽ. ht̃ ⁊ uallem ⁊
ut plus dicam ht̃̾ montẽ. ht̃ campum
ht̃ ualłem. S in ualle est debilis ĩcam.
po fortis. in monte ĩsuꝑabilis. Sen. ĩ mõ¬
te est appetitus carnis ĩ necessitate Seir
in campo est. appetitus carnis m̃ sacieta¬
te. Seir in ualle est appetitus caruis in
uoluptate. Quando ad iuuend̾ tantum
caro sustentamẽtũ accepit. seur ĩ monte
est. Quãdo u̾o ad robur mitͥmentum

Expanded text:
tus turpis et indecorus. Et bene pilosus, quia, tus turpis et indecorus. Et bene pilosus, quia, sicut pilus in carne radicem figit, sed excrescendo carnem excedit, ita carnis motus de necessitate oritur, sed excresli sine dolore non potest, sic appetitus carnis, quantum, ad super fluitatem pertinet quasi extra sensum carnis, sine detrimento praeciditur, sed quantum ad necessitatem spectat, quasi intra carnem sit, non sine detrimento exstirpatur. Ecce diximus quid sit Seir; nunc quid sit mons Seir videamus. Habet enim Seir iste montem, habet et vallem; et ut plus dicam habet montem, habet campum, habet vallem; sed in valle est debilis, in campo est fortis, in monte insuperabilis. Seir in monte est appetitus carnis in necessitate; Seir in campo est appetitus carnis in satietate; Seir in valle est aptitus carnis in voluptate. Quando ad vivendum tantum caro sustentamentum accipit, Seir in monte est. Quando vero ad robur nutrimentum
Abbreviated transcription (Latin):
Dem ad libañ sponsa ueni ad libaũ.
Ueni de libano aieni ad libanũ. Uenĩ
de libano. de candidato ad libanũ nõ de¬
candidatum. sed candidum. Ueni de cor.¬
de niundato ad mũdatorem cordium.
ñ mundatum sed mundũ. Nõ ꝑue¬
p̾tatur. hispidus uel pilosus. Sami¬
uero nocturna aius uel fetor. ⁊ est
seir idem qui edõ .i. esau. Esau ⁊ Ia¬
cob duo erant frẽs. Esau prior na¬
tus. sed a pꝰnato iacob supplantatus
Esau uenator. ⁊ studiis agrestibus
deditus fuerat. Iacob uir simplex
domi habitabat. Qand aut̃ ħii duo
frẽs. nisi duos motus qui ĩ homine
st̾ desiguant. hoc est concupiscentiã
carnis ⁊ sp̃c. Sicimus aut̃ qd̾ dicit
caruale est prius est. hoc est esau
caruis marcescit. hoc est esau a pꝰ
genito iacob supplantatur. Item
concupiscentia carnis. qiͣ esau uen¬
ator fors quseitur. concupiscetia uo¬
sp̃c qiͣ iacob uir simplex ĩtus dele¬
ctatur. Est gͦ seir pilosus carms mo¬

Expanded text:
Veni ad Libanum, sponsa, veni ad Libanum; Veni ad Libanum, sponsa, veni ad Libanum; veni de Libano, veni ad Libanum, veni de Libano , decandidato; ad Libanum, non decandidatum, sed candidum. Veni ad corde mundato ad mundatorem cordium, non mundatum, sed mundum. Non pervepretatur, hispidus, vel pilosus. Sanir nocturna avis, vel fetor. Et est Seir idem qui Edom, id est Esau. Esau et Jacob duo erant fratres . Esau prior natus, sed a post nato Jacob supplantatus. Esau venator, et studiis agrestibus deditus fuerat. Jacob vir simplex domi habitabat. Quid autem hi duo fratres, nisi duos motus, qui in homine sunt, designant, hoc est concupiscentiam carnis et spiritus. Scimus autem quod dicit carnale est, prius est: hoc est Esau carnis marcescit: hoc est Esau a post genito Jacob supplantatur. Item concupiscentia carnis quasi Esau venator foris pascitur, concupiscentia si Jacob vir simplex intus delectatur. Est ergo Seir pilosus carnis mo
Abbreviated transcription (Latin):
Tu tota speciosa es quia nicħ ꝙ turpe
est inte est. Macula nõ est ĩte. Uemad
libianũ sponsa. Hactenus quia uia sp̃os
ad sponsam uen̾it quid ueniẽns ad ip¬
sam dix̾it audiuimus. dem̃ceps sp̃osus
ad sponsam qua uia uenire debeat an¬
diamus. Seni inquit ad libanũ. In¬
uitat eam ⁊ uocat quia ⁊ ides ad cap
uenit nõ ut tum illa perman̾et.sed
ut illam ad se traheret. Ueni ad liba.¬
num. ueni ad libanũ uenies. Bis iui
matõ nisi congratulatio qua bono
propoĩto nr̃o corgandet. ac si dr̃et.
Obedientiam laudo. ꝓpositũ uideo. de¬
uotõem nõ ignoro. Soco. ⁊ respondes.
inuito ⁊ ꝑata es. Ergo uenies. S qͣre
bis dit̾ ueni⁊ ut qui exͣ se est pͥmum
ad se redeat. qui in se est. supra se as¬
cendit. pͥmũ nĩ nob̾ est ⁊ p̾uaricatores
ad cor redire monet. deinde supͣ nos est
ut iustificatos ad se iuuitet. Ueni in¬
quit. Ueni. Uei de foris intus ad te.
Deni de intus int̾nsetus supͣ te ad me

Expanded text:
Tu tota speciosa es, quia nihil quod turpe Tu tota speciosa es, quia nihil quod turpe est, in te est. Macula non est in te. Veni ad Libanum sponsa. Hactenus qua via sponsus ad sponsam venerit; quid veniens ad ipsam dixerit, audivimus. Deinceps sponsa ad sponsum, qua via venire debeat, audiamus: Veni, inquit, ad Libanum. Invitat eam, et vocat; quia non ideo ad illam venit, ut cum illa permaneret, sed ut illam ad se traheret. Veni ad Libanum, veni, ad Libanum venies. Bis invitffirmatio, nisi congratulatio, qua bono proposito nostro congaudet; ac si diceret: Obedientiam laudo, propositum video, devotionem non ignoro; voco, et respondes: invito et operata es, ergo venies. Sed quare bis dicit, veni? ut qui extra se est, primum ad se redeat, qui in se est supra se ascendat. Primum in nobis est, et praevaricatores ad cor redire monet. Deinde supra nos est, ut justificatos ad se invitet. Veni, inquit, veni, veni deforis intus ad te; veni de intus, intrinsecus super te ad me.
Abbreviated transcription (Latin):
sponsam mox quasi ex es sp̃e ĩ admi¬
ratõnem ductus. ĩ ħ uerba ꝓrupit. Tõ
mee. sic scił tota speciosa es proxima
mea ⁊ c̾. S illud gratius accipitur. To¬
ta speciosa es proxiã mea.ideo tota spe¬
ciosa. quia proxima. si ñ esses proxima.
nõ ẽẽs tota speciosa. Uidete quid dix¬
erit. Tota inquit speciosa es proxima
mea. Omĩs aĩa uł auersa est a deo. uel
couu̾sa ad deũ. Au̾sa autẽ alia remota
alia remotissinia. Conu̾so aut̾ aliap¬
ꝓpinqua alia proxima. Que remota
est turpis iam est s nõ cota Que re¬
motissima est. tota turpis est. Item
que ꝓpniqua est. tota spesiosa est. sed
ad huc non tota. quẽ proxima ẽ tota
spetiosa est. Tota speciosa es proxima
mea ⁊ macula ñ ẽ inte. Totus specio¬
sus est cui nicħ deest pucrit pulcritu¬
dinis. Totus speciõsus est. cui nicħ in¬
est turpitudinis. Ego totus speciosus
sum. quia omẽ ꝙ pulc̾tu est in me est.

Expanded text:
sponsam mox quasi ex ejus specie in admisponsam mox quasi ex ejus specie in admirationem tractus in haec verba prorupit. Totameae, sic scilicet, tota speciosa es, proxima mea, etc. Sed illud gratius accipitur: tota speciosa es, proxima mea; ideo tota speciosa, quia proxima; si non esses proxima, non esses tota speciosa. Videte quid dixerit; Tota, inquit, speciosa es, proxima mea. Omnis anima vel aversa est a Deo, vel conversa ad Deum. Aversarum autem alia est remota, alia remotissima. Conversarum vero alia propinqua, alia proxima. Quae remota est, turpis quidem est, sed non tota. Quae remotissima est, tota turpis est. Item quae propinqua est, speciosa est, sed adhuc non tota; quae proxima est, tota speciosa est. Tota speciosa es, proxima mea, et macula non est in te . Totus speciosus est, cui nihil deest pulchritudinis. Totus speciosus est, cui nihil inest turpisum, quia omne quod pulchrum est, in me est.
Abbreviated transcription (Latin):
nia denegetur. s quia pleno pcc̃o. plena
retributio debeatur. Loqͣr iuquit sponse
mee. Duob modis loquitur deus ad ani¬
mã. Aliter ad fornicariam. ⁊ Alit̾ ad spon¬
sam. Alit̾ ad fedam. Alit̾ ad ꝓulce pulcrã.
aliter ad peccatricem. ⁊ ałit̾ iustificatam.
illius feditatem ĩcrepat. huius pulcri¬
tudinẽ landat: illam increpando timore¬
concutit. istam laudando ad amorem
accendit. illi loquitur qñ ei maculas su¬
as ostendit: isti loqͥtur qñ dona que ꝯ¬
tulit ei ad memoriam reducit. illius
tenebras illuãt ut ags agnoscat qͥd sit.
et defleat qd̃ fecit. istam affectu dulcedĩs
int̾ne tangit : ut recolat qͥd acceperit
⁊ nõ obliuiscatur eum qui dedit. Ioqͣr
inqͥt sponse mee. Si gͦ sponsus sum.
si ad sponsam loquturꝰ sum. scitote qd̾
pp amorẽ preter nichil loqui possum
post quã gͥ. ħ secũ dix̾at sponsus con¬
timio iter arripuit ueniensq ⁊ uidẽs

Expanded text:
nia denegetur, sed quia pleno peccato plena nia denegetur, sed quia pleno peccato plena retributio debeatur. Loquar, inquit, sponsae meae. Duobus modis loquitur Deus ad animam. Aliter ad fornicariam, et aliter ad sponsam. Aliter ad foedam, aliter ad pulchram. Aliter ad peccatricem, aliter ad justificatam. Illius foeditatem increpat, hujus pulchritudinem laudat. Illam increpando timoreconcutit. Istam laudando ad amorem accendit. Illi loquitur, quando ei maculas suas ostendit: isti loquitur, quando dona, quae contulit ei ad memoriam reducit. Illius tenebras illuminat, ut agnoscat quid sit, et defleat quod fecit; istam affectu dulcedinis internae tangit, ut recolat quid accepit et non obliviscatur eum qui dedit. Loquar, inquit, sponsae meae. Si ego Sponsus sum, si ad sponsam locutus sum, scitote quod praeter amorem nihil loqui possum. Postquam igitur haec secum dixerat sponsus, continuo iter arripuit: veniensque et videns
Abbreviated transcription (Latin):
ex fragilitate pectamꝰ: p̾cannus ĩ prẽm.
qͣiͣ contͣ potentiam. Quando ex ignorã¬
tia pͤcamus e pectamus iñ filium. qiͣ ꝯtͣ
sapientiam. Qluando u̾o ex maliuolen¬
qi ꝯtͣ dilectõnem. ⁊ ideo pectare ĩ patrẽ
⁊ filiũ hic siue infuturo remittit᷑. qr qͥ
ex fragilitate. uel ex ignorantia pectat.
sicut aliqͣm excusatõnem ħt̃ ĩ culpa:
ita ⁊̃ aliquam remissionẽ debet hr̃e inpe¬
na. siue in hoc secło si penitu̾it ut fatiliꝰ
ꝯsequatur indulgentiam. siue in fut᷑o
secło. siue ĩ uało ꝑseu̾au̾it ut tolerabi¬
liorẽ sentiat penam. Qui u̾o ex mali¬
cia pectant: eoꝵ delictum nullam hab
excusatõnem. ⁊ ideo pena eoꝵ remissionẽ
hnr̃e nõ deb. quia siue penituerĩt in hoc
seculo plena satisfactõne multandi st̃
siue nõ penituerm̃t: plena dampnatõe
in futuro seculo puniendi st̃. ⁊ ideo hũ
tales nec hic nec ĩ futuro secło reiissi¬
onẽ accipiunt. nõ quia penitentib ue¬

Expanded text:
ex fragilitate peccamus, peccamus in Patrem, quasi contra potentiam. Quando ex ignorantia peccamus, peccamus in Filium, quasi contra sapientiam. Quando vero ex malevolen dilectionem. Ideo peccare in Patrem et Filium hic, sive in futuro remittitur, quia qui ex fragilitate vel ex ignorantia peccat, sicut aliquam excusationem habet in culpa, ita etiam aliquam remissionem habere debet in poena, sive in hoc saeculo si poenituerit, ut facilius consequatur indulgentiam, sive in futuro saeculo, si in malo perseveraverit, ut tolerabiliorem sentiat poenam. Qui vero ex malitia peccant, eorum peccatum nullam habet excusationem, et ideo poena eorum remissionem habere non debet, quia, sive poenituerint in hoc saeculo, plena satisfactione mulctandi sunt, sive non poenituerint plena damnatione in futuro saeculo puniendi, et ideo hi tales nec hic, nec in futuro saeculo remissionem accipiunt, non quia poenitentibus ve
Abbreviated transcription (Latin):
duo que ad proximũ ꝑtiuent. id ẽ de ip̃o
cũ ip̃o. ⁊ ñ in ip̃m. Unum est mũdi de ip¬
so cͣrere ñ cũ ip̃o aut ĩ ip̃m. de mundo.¬
enim desid̾ium currit. qnͣdo ĩspecto foris
dei opere ꝑ admiratõnẽ ⁊ landem arden
si se pro mutabilitate temporaliũ siũ dei¬
ciendo in adu̾sis. siue elenando ĩ prosꝑis
huit seculo se conformaret. In mũdũ
curreret si semꝑ in eiũs delectatõnib¬
requiesc̾et uellet. Ordinate gͦ carita¬
tem ut per desid̾iũ currat. de deo cum
deo. in deum. de proxiͦ. cũ proxiõ aĩ in ꝓxi¬
uiũ. de mundo. nec cum mundo. nec ĩ
mundũ. et iñ solo deo requiescat ꝑ gau¬
dium . Hec est ordinata caritas ⁊ pret̾
pp̃am omne quod agitur. nõ ordinata
caritas est. sed mordinata cupiditas

Expanded text:
duo, quae ad proximum pertinent, id est, de ipso, cum ipso, non in ipsum. Unum est mundi, de ipso currere: non cum ipso, aut in ipsum. De mundo desiderium currit, quando inspecto foris Dei opere per admirationem et laudem, ardendo curreret, si se pro mutabilitate temporalium, sive dejiciendo in adversis, sive elevando in prosperis, huic saeculo se conformaret. In mundum curreret, si in ejus delectationibrequiescere vellet. Ordinate ergo charitatem, ut per desiderium currat de Deo, cum Deo, et in Deum: de proximo, cum proximo, et non in proximum: de mundo, nec cum mundo, nec in mundum, ut in solo Deo requiescat per gaudium. Haec est ordinata charitas, et praeter ipsam omne quod agitur, non ordinata charitas est, sed inordinata cupiditas
Abbreviated transcription (Latin):
nos a malo. Ip̃m enim bonũ se eẽmẽ¬
titur dum delectat. nos aut̾ maliciã
eins exꝑti malum agnoscimus. Idcͥto
libera nos a malo. Si ira est uexat.Si
inuidia tabefacit. ⁊ singula queq uicia
maliciam suam nõ abscondunt. facile
enin cognoscitur. noxia dum sentiũt᷑
uamara. ꝓrept̾ea dum hoc uł uid̾ dĩcit᷑
intelligitur quod est ip̃m malũ. Inse
quippe ht̃ unum quodq uude nõ possit
abscondi. hoc u̾o nõ in ĩcelligitur nͥ
eo quo eit ip̃m amplius aliquid dicat᷑
propt̾ea dicinius quia malũ est qm̃
forte nõ sentiretur. nisi dr̃etur. Senẜ
quippe in illo fallax exꝑuentum ht̃
⁊ decipitur ĩ se nͥ doceatur extͣ se. pp̃¬
ea discat malum audiendo qui existi¬
mare forte. pot̾at bonũ ẽẽ sentiendo. li¬
bera nos a malo. Scinius ĩam malimn
ẽẽ idcirco liberari flagitannis. quia ma¬
lum est. liber nos. Scientiã quippe
illuminata est ut aguoscat. s fortitu¬

Expanded text:
nos a malo, ipsum enim, bonum se esse mennos a malo, ipsum enim, bonum se esse mentitur dum delectat: nos autem malitiam ejus experti, malum agnoscimus. Idcirco libera nos a malo. Si ira est, vexat; si invidia, tabefacit, et singula quaeque vitia malitiam suam non abscondunt: facile enim cognoscuntur noxia: dum sentiuntur amara. Propterea dum hoc, vel illud dicitur: intelligatur quod est ipsum malum. In se quippe habet unum quodque: unde non possit abscondi. Hoc vero non intelligitur: nisi eo, quo est ipsum, amplius aliquid dicatur. Propterea dicimus, quod malum est: quoniam forte non sentiretur, nisi diceretur. Sensus quippe in eo fallax experimentum habet, et decipitur in se, nisi doceatur extra se: propterea diseat malum audiendo; qui aestimare forte poterat bonum esse sentiendo, libera nos a malo. Scimus jam malum esse; idcirco liberari flagitamus; quia malum est libera nos. Scientia quippe illuminata est ut agnoscat; sed fortitu
Abbreviated transcription (Latin):
tiui qui te contempsimꝰ liberi. Etce qͥ.¬
lem dñm cõtempsimus. Ecce quali ty¬
ranuo seruimuus. Turpitudo captiuos
nos tenet. ut cõfundatur presumptio i
tua dñe est miseria nr̃a. tales facti su.¬
mus qui de dñm oĩum relinquimus
Etce clamamus ad te. quia malis nr̃ic
docti summus nicħ nos posse siue te. Idd̾
libera nos tu dñe qui solus potes. Lib̾a
nos a malo. Malum est ħ dũe ⁊ nõ est
sicut cet̾a mala crudelius ꝑsequitur.
profundius nocet. efficatus ledit. Blã¬
ditur ut fallat. lenocinatur ut ꝑiiat.
mentitur dulcedinem. ut amaritudui¬
em ĩ fundat. Id̾o dñe difficisius uin¬
citur. dardius extirpatur. quia nostris
desiderus adu̾sum nos pugnant ⁊ ad i¬
mortem. blandiente dulcedine ipsam
eciam uoluntatẽ ponetrat ⁊ ut post io¬
drim toti nature dñatur ipãm queto¬
tum regit rõnem uiolenta quadamo
pestifere dila dilectõis per suasionem
inclinat. Propt̾ea malum est libera

Expanded text:
tivi, qui te contempsimus liberi; ecce quativi, qui te contempsimus liberi; ecce qualem Dominum contempsimus! ecce quali tyranno servivimus! Turpitudo captivos nos tenet: ut confundatur praesumptio n Gloria tua est miseria nostra: tales facti sumus, qui te Dominum omnium reliquimus. Ecce clamamus ad te, quia malis nostris docti sumus nihil nos posse sine te. Ideo libera nos tu, Domine: qui solus potest, libera nos a malo: malum est hoc, Domine, et non est sicut caetera mala: crudelius persequitur, profundius nocet, efficacius laedit: blanditur, ut fallat: lenocinatur ut perimat: mentitur dulcedinem, ut amaritudinem infundat. Ideo, Domine, difficilius vincitur tardius extirpatur: quia nostris desideriis adversum nos pugnat, et ad mortem blandiente dulcedine ipsam etiam voluntatem penetrat, et ut post modum toti naturae dominetur: ipsam quae totum regit rationem violenta quadam pestiferae dilectionis persuasione inclinat. Propterea malum est: libera
Abbreviated transcription (Latin):
petiuius ut a futuris custodias que caue¬
re nõ possumꝰ sĩne ce. ⁊ a pret̾itis lib̾ens
que nõ fecimus per te. Itaq ne nos in¬
a malo. Hec est septima petitio que ꝯtͣ¬
uicium luxurie opponitur. precedens cra¬
pula subsequentis libidiuis fomes est. Ita¬
q post gulam recte contͣ luxuriam ad
orõnem conu̾timus. Libera nos a malo.
Nos enim captiui tenenur. nec possumꝰ¬
exic exire a molentia manu uicioꝵ ⁊ a
seruitute pcc̃i nisi tueripias. libera uos.
Ecce ad quem finẽ uenit superbia no¬
stra. tu fecisti nos ut omui creature tue
dñarenur. tibi soli dño creaturaꝵ oĩum
subiecisti. Uenit autẽ suꝑbia ⁊ ꝑsuasit
nobis ut seruicem erigeremus adu̾sum
de. Si recessimꝰ ate dño. ⁊ ecte soli sine
te facti sumus serui uicioꝵ qui serui¬
re uolumuͦs dño oĩim. Sic gͦ dñe stul¬
titia nr̃a imuriam tuam ulciscitur nr̃is
miseriis de nobis uindicaris. libera gͦ
nos a malo. Ecce ad te clamamus cap¬

Expanded text:
petimus, ut et a futuris custodias, quae cavere non possumus sine te, et a praeteritis liberes, quae non fecimus per te. Itaque ne nos ina malo. vitium luxuriae opponitur, praecedens crapula, subsequentis libidinis fomes est. Itaque post gulam recte contra luxuriam ad orationem convertimur, libera nos a malo. Nos enim captivi tenemur, nec possumus exire a violenta manu vitiorum et a servitute peccati, nisi tu eripias, libera nos. Ecce ad quem finem venit superbia nostra. Tu fecisti nos, ut omni creaturae tuae dominaremur; tibi soli Domino creaturarum omnium nos subiecisti. Venit autem superbia et persuasit nobis, ut cervicem erigeremus adversum te; sic recessimus a te Domine, et ecce soli sine te facti sumus servi vitiorum qui servire noluimus Domino omnium; sic ergo, Domine, stultitia nostra injuriam tuam ulciscitur, nostris miseriis de nobis vindicaris libera ergo nos a malo. Ecce ad te clamamus cap
Abbreviated transcription (Latin):
bra xp̃is Quid significat hermon iam
dixinus. nine quid monis significet
nonis hermon iudeauꝰ. Nam quẽadiuod̃
suprade seir dictum est. ⁊ta ⁊ nũc de
hernion dici pot̃. qd̾ uidelicet aliist̾ in¬
ons hermon. Alii campus hermonalũ
uałsis ħmon. Sallis bemon dici posst̾
qui ꝑ fidem quidẽ a diabolo iam seꝑa¬
ti st̃. sed ad huc ꝑ uitam carnasem in
ĩfimis desid̾us prostrati iacent. Campꝰ¬
hermon st̾ hi fideles qui mediũ quen¬
dam statum tenentes. nec per uolup¬
tatem carnis ĩ uno depͥssi st̃ : neq per
sp̃alem cõuersatõirem ad suꝑna erigi
possunt. Moris u̾o hermon it̾ hi quĩ
nõ solum per fidẽ a diabolo st̾ separati.
Et hi profecto st̃ quib antiquuis hos¬
tis magis ĩuidet qd̾ nõ solũ a se diui¬
sos. sed ⁊̃ contͣ se erectos uidet. hi st̃ gͦ
quos iugiter persequendo oppriniere
nititur quos ⁊ ase recessisse. ⁊ contra
se stare conspicatur. Isti gͦ tanto gͣui¬
ores tͥbulatõnes sepe sustment. quanto

Expanded text:
uid significet Hermon jam diximus; nunc quid significet mons Hermon videamus. Nam, quemadmodum supra de Seir dictum est, ita et nunc de Hermon dici potest, quod videlicet alii sunt mons Hermon, alii campus Hermon, alii vallis Hermon. Vallis Hermon dici possunt, qui per fidem quidem a diabolo jam separati sunt, sed adhuc per vitam carnalem in infimis desidHermon sunt hi fideles, qui medium quemdam statum tenentes, nec per voluptatem carnis in imo depressi sunt, neque per spiritualem conversationem ad superna erigi possunt. Mons vero Hermon sunt hi, qui non solum per fidem a diabolo sunt separati,et hi profecto sunt, quibus antiquus hostis magis invidet; quos non solum a se divisos, sed etiam contra se erectos videt. Hi sunt ergo, quos jugiter persequendo opprimere nititur, quos et a se recessisse, et contra se stare conspicatur. Isti ergo tanto graviores tribulationes saepe sustinent, quanto
Abbreviated transcription (Latin):
aliqͥd bonũ est eciam si in semet ipso
nõ est. Qua propter uenit pena min¬
or ut maior pena uitetur. ⁊ hoc bonum
est tamen ex eo qd̵ bonũ nõ est. Ier
penam enim lib̾anir a pena. ⁊ expedit
ad tempꝰ sentire quod molestũ sit ne
semꝑ sentire oporteat qd̾ ĩtolłabile
sit. Hoc aut̾ bonũ tuũ oꝑatur. ex eo
ꝑ ip̃m sit s ex ip̃o. Primũ enim ex
pͥena oꝑatur liberatõem tuam. post mo¬
dum ex dulcedine sua oꝑatur gaudiũ

Expanded text:
aliquid, bonum est etiam si in semetipso aliquid, bonum est etiam si in semetipso non est. Quapropter venit poena minor ut major poena vitetur, et hoc bonum est, tamen, ex eo quod bonum non est. Per poenam enim liberamur a poena, et expedit ad tempus sentire quod molestum sit, ne semper sentire oporteat quod intolerabile sit. Hoc autem bonum tuum operatur ex eo per ipsum sit, sed ex ipso. Primum enim ex poena tua operatur liberationem tui, postmodum e
Abbreviated transcription (Latin):
pa timet qd̾ totum ex lumine sit su-¬
perueniente quo pena demõstͣtur.
ub̾i uideatur culpa sentificatur ut
terret. Tamẽ terror. qiͣ. lumini im̃¬
putatur. qr priꝰ qͣm illĩabaris non
t̾rebaris. Expedit tñ ut terrorue¬
mat. quia nͥ t̾reat pena nõ coerigi¬
tur cuspa. Propt̾ea lum̃ tͥ bene fat᷑
dum ostẽdit qd̾ cruciat. qr per illd̾
corrigit qdͥ male delectat. Sic ergo
illiuaris. ut t̾rearis. Prim̾ lumen
t̾ribileꝰ est inimo tenebre. t̾ribiles q̃
uidentur. per lum̾ qr uid̾i nõ potest
sine t̾rore quo sentire̾ nõ pot̾. sm̃e
dolore. presertim ab illo qui se m̾inꝰ¬
sse n agnoscit. ut senciat qd̾ m̃im̾e
uidet ⁊ iutare nõ ualet. Huic gͥ
timor nascitur cum ꝑiculũ p̾uidet᷑
qui penam ht̃ in hoc malum qd̾ cru¬
ciat. nõ hoc malũ qd̾ liberat. Ma¬
lũ ĩ quam nõ malũ. Omins .n. pena
malum est. S nõ omĩs pena mala
est. Quos .i. confert ⁊ prodes ad

Expanded text:
pa timet; quod totum ex lumine fit supa timet; quod totum ex lumine fit superveniente; quo poena demonstratur ut videatur; culpa sensificatur ut terret. Tamen terror quasi lumini imputatur; quia, priusquam illuminabaris, non terrebaris: expedit tamen ut terror veniat; quia nisi terreat poena, non corrigitur culpa. Propterea lumen tibi benefacit dum ostendit, quod cruciat; quia per illud corrigit, quod male delectat. Sic ergo illuminaris, ut terrearis. Primum lumen terribile est; imo tenebrae terribiles, quae videntur per lumen, quia videri non potest sine terrore. Quod sentiri non potest sine dolore; praesertim ab illo, qui se meruisse agnoscit, ut sentiat, quod imminere videt; et vitare non valet. Hinc igitur timor nascitur, cum periculum praevidetur, qui poenam habet in hoc malum, quod cruciat; non in hoc malum, quod liberat: malum, inquam, non malum. Omnis enim poena malum est, sed non omnis poena mala est. Quod enim confert et prodest ad
Abbreviated transcription (Latin):
mereris tim̾e incipis ut caueas n sli¬
sĩ enim doleres nõ corrig̾es. ⁊ nisi tmi¬
es non caueres prius gͦ illininaris
ad culpam ut eam uideas. deide ad
penam ut eam tiueas ut postremo
timore sensificatus pro culia doleas
⁊ eam corrigas quia forte nõ doleres
nisi timeres. Nisi enim pena ud̾e¬
tur que timeretur. nemo doleret
pro culpa que plateret. Ideo osten¬
ditur tibi pena secutina post culpã
ut ip̃a culpa que ĩ exꝑimento exꝑi¬
encia placet. saltem ĩ retributõne
displiceat ut actendere ĩcipias quod
malum est id ⁊̃ quod ĩ ea dulce ui¬
detur cum tam malum est sit qd̾ex
ea ⁊ post eam amarum percipitur
Illuinaris gͦ ⁊ afficeris qr uides qd̾
terret ⁊ hs̃ qd̾ dolet. Si nõ illumina¬
reris nõ ciiciareris quia nõ uideres
qd timeres. Rursum sinõ eẽt ĩ te qd̾
flaminis deberet᷑. iguis sine pena ui¬
deretur ⁊ reciperes. illuminatõem ut
nõ sentires afflicionẽ. pena t̾ret. tul¬

Expanded text:
mereris, timere incipis, ut caveas. Nimereris, timere incipis, ut caveas. Nisi enim doleres, non corrigeres: et nisi timeres, non caveres. Prius ergo illuminaris ad culpam, ut eam videas; deinde ad poenam, ut eam timeas. Ut postremo timore sensificatus, pro culpa doleas et eam corrigas; quia forte non doleres, nisi timeres. Nisi enim poena videretur quae timeretur, nemo doleret pro culpa quae placeret. Ideo ostenditur tibi poena secutura post culpam, ut ipsa culpa quae in experientia placet saltem in tribulatione displiceat; ut attendere incipias, quod malum est, id etiam quod in ea dulce videtur, cum tam malum sit, quod ex ea, et post eam amarum percipitur. Illuminaris ergo et affligeris, quia vides quod terret et habes quod dolet. Si non illuminareris, non cruciareris, quia non videres quod timeres. Rursum si non esset in te quod flammis deberetur, ignis sine poena videretur, et reciperes illuminationem ut non sentires afflictionem. Poena terret, cul
Abbreviated transcription (Latin):
actendebas. Illo ueniente illuminaris
⁊ uiuificaris. illumiuaris ut udeas. ii¬
iuficaris ut sentias. Sentis entm ⁊ pͥsẽ¬
tis. Uides .n. ⁊ p̾uides. aliud uides aliud
preuides. Aliud sentis aliud presentis
Dides malũ ⁊ preuides malum. p̾sens
uides malum. futurum preuides. Cul¬
pam sentis. penam p̾sentis. prius aut̾
quam sp̃c sanctꝰ. ad te ueniret nec ui.¬
debas cecus nec senciebas mortuus ⁊ p̃p̃¬
ea nõ uidebas. quia nõ respiciebas nec
senciebas. quia nõ attendebas. Post quã
u̾o bonũ rediit ex eius gustu extitatus
es ⁊ illuminatus ut malum agnosc̾es
prius malum qd̾ paciebaris .i. culpã deĩ¬
de etiam malũ qd ex illo ⁊ pro illo m̾e¬
baris .i. penam. Utrumq docuit bonũ
adueniens ut ⁊ malum presens sentire¬
tur. ⁊ malum futurũ p̾uid̾etur. Ex m̃
pena illa medicinalis exoritur cõsensi¬
ficatus de malo qd pateris dołe̾t ĩcipis
ut corrigas. ⁊ illuminatus de malo qd̾

Expanded text:
attendebas. Illo veniente illuminaris, attendebas. Illo veniente illuminaris, et vivificaris: illuminaris, ut videas: vivificaris, ut sentias: sentis enim et praesentis, vides enim et praevides. Aliud vides, aliud praevides: aliud sentis, aliud praesentis. Vides malum, et praevides malum. Praesens vides malum, futurum praevides. Culpam sentis, poenam praesentis. Priusquam autem Spiritus sanctus ad te veniret, nec videbas caecus, nec sentiebas mortuus: et propterea non videbas, quia non respiciebas, nec sentiebas, quia non attendebas. Postquam vero bonum rediit, ex ejus gustu excitatus es et illuminatus, ut malum agnosceres. Prius malum, quod patiebaris, id est culpam: deinde etiam malum, quod ex illo et pro illo merebaris, id est, poenam. Utrumque docuit bonum adveniens: ut et malum praesens sentiretur, et malum futurum praevideretur. Exinde poena illa medicinalis exoritur; cum sensificatus de malo, quod pateris, dolere incipis, ut corrigas: et illuminatus de malo, quod
Abbreviated transcription (Latin):
nõ sequeretur. si medicine nõ resist̾e¬
tur. pena nõ sentiretur. ꝓugna ccͣioꝵ
pena est tua. nõ tamen clauseris mẽ¬
dicinã s morbum. dolorem quẽ duo
ĩs iferunt uni imnputar medicina
prodeẽ uult morb ledere intendit.
propt̾ea solus morb pacem ht̃. ñ salutẽ.
sola medicina salutem ht̃ penam non
habet. Quãdo autẽ simul st̃. pena est
colluctatõ contͣrioꝵ. alterius qd̾ ueni¬
re uult ut conferat. alt̾ius qd̾ abire
nõ uult. ut noceat. In hac aut̾ pena
morb quidem accusandus est nõ medi¬
cina. quia qd̃ cruciat ex morbo est qͥ
si nõ eẽt salus esset ⁊ pena nulla esset
Sic itaq uenit sp̃c ⁊ aspuaus ĩfundͭ
se tibi tu ex eo qd contrariũ illi por¬
tas nõ statim ad quiescis. ad illum fac̾
contͣdictõnem illi nõ pacifice ĩgredia¬
tur. ad te. Uenit tamen ⁊ illuminat te
ut uideas ĩ te qd̾ ⁊ prius habebas. s
nõ uidebas ⁊ ideo nõ uidebas quia non

Expanded text:
non sequeretur. Si medicinae non resisterenon sequeretur. Si medicinae non resisteretur, poena non sentiretur. Pugna contrariorum poena est tua: non tamen causeris medicinam, sed morbum: dolorem, quem duo inferunt, uni imputa: medicina prodesse vult, morbus laedere intendit. Propterea solus morbus pacem habet: non salutem. Sola medicina salutem habet, poenam non habet. Quando autem simul sunt, poena est conflictatio contrariorum, alterius quod venire vult, ut conferat: alterius quod abire non vult, ut noceat. In hac autem poena morbus quidem accusandus est, non medicina: quia quod cruciat, ex morbo est: qui, si non esset, salus esset, et poena nulla esset. Sic itaque venit spiritus, et aspirans infundit se tibi: tu ex eo quod contrarium illi portas, non statim acquiescis ad illum: sed facis contradictionem illi, ne pacifice ingrediatur ad te. Venit tamen, et illuminat te: ut videas in te, quod et prius habebas, sed non videbas: et ideo non videbas, quia non