comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
et ꝑ fecta eẽ. nunc non potest: rec¬
te inapocalipsin scriptum ẽ. Fac¬
tum ẽ. silentium incelo: quasi me¬
dia hora. Caelũ quippe ẽ. anima
Caelũ mͥ sedesẽ: et cęli enarrant
głam dĩ. Cum gͦ quies contẽpla-¬
tiuȩ uite agitur inmente : silen¬
tium fit incęlo: quia t̾renorum
actuũ strepitus qui escit acogi¬
catione. ut ad secretũ intimum
aurem animus apponat. S quia
haec quies mentis eẽ. in hac uita
ꝑ fecta non potest. nequaquam
hora integra factum incelo silen¬
ciũ dicitur. s quasi media hora¬
dr̃. ut neq ipsa media plene sen¬
ciatur. cum p̾mittitur quasi: qre
moxe ut se animꝰ subleuare ceꝑit.
et quietis intimȩ lumine ꝑ fundi:
redeunte cuiusq cogitationũ stre¬
pitu. de semet ipso confunditur et
confusus cecatur. Uita gͥ contem¬
platiua quę illic hora quasi media
dicitur: apđd ezechielem ꝓpħam.
non cubitus s palmus appellat᷑.

Expanded text:
et perfecta nunc esse non potest, recet perfecta nunc esse non potest, recte in Apocalypsi scriptum est: Factum est silentium in coelo, quasi media hora . Coelum quippe est anima Coelum mihi sedes est ; Et, Coeli enarrant gloriam Dei . Cum ergo quies contemplativae vitae agitur in mente, silentium fit in coelo, quia terrenorum actuum strepitus quiescit a cogitatione, ut ad secretum intimum aurem animus apponat. Sed quia haec quies mentis esse in hac vita perfecta non potest, nequaquam hora integra factum in coelo silentium dicitur, sed quasi media, ut neque ipsa media plane sentiatur, cum praemittitur quasi: quia mox ut se animus sublevare coeperit, et quietis intimae lumine perfundi, redeunte citius cogitationum strepitu, de semetipso confunditconfusus caecatur. Vita igitur contemplativa quae illic hora quasi media dicitur, apud Ezechielem prophetam non cubitus, sed palmus appellatur.
Abbreviated transcription (Latin):
ca dũ multis spĩtib cadentib
iam soli data ẽ. incęlo ne cadat.
inde eleuata ẽ. unde confirmata.
Templum uero eius hoc ẽ: quod
soliũ quia aet̾nus rex ibi habi¬
tat. ubi sedet. Nos eͦ templum
illius sumus inquoꝵ mentib
habitare dignatur. S ea quę
subeo erant implebant cẽplum.
quia quicquid de illo mͦ conspicit᷑.
adhuc non ẽ. ipse s sub ipso est.
Sic iacob angłm uidit ⁊ uidisse se
dñm facetur. quia & cũministe¬
ria eiꝰ conspicimꝰ iam mulcũ ẽ.
quod suꝑ nos met ipsos leuamur.
cam̃ mentis desiderio satis facit.
ut si adhuc maius non pocest.
iam tam̃ minus quod uidet ãmi¬
retur. Ea gͦ quȩ sub eo sunt implent
tẽplum. quia sic̃ dictum ẽ. cum
mens incontẽplatione ꝓfecerit.
non iam quod ipse ẽ. S id quod
sub ipso ẽ. contemplatur. Inqua
udelicet contẽplatione. iam quie¬
tis int̾nȩ gustus contingitur.
C uiꝰ quia quedam quasi pars est

Expanded text:
ca dum multis spiritibus cadentibus ca dum multis spiritibus cadentibus jam solidata est in coelo ne cadat, inde elevata est unde et confirmata. Templum vero ejus hoc est quod solium, quia aeternus Rex ibi habitat ubi sedet. 1329 Nos ergo templum illius sumus, in quorum mentibus habitare dignatur. Sed ea quae sub eo erant implebant templum, quia quidquid de illo modo conspicitur, adhuc non est ipse, sed sub ipso est. Sic Jacob angelum vidit, et vidisse se Dominum fatetur , quia cum ministeria ejus conspicimus, jam multum est quod super nosmetipsos levamur. tamen mentis desiderio satisfacit, ut si adhuc majus non potest, jam tamen minus quod videt admiretur. Ea ergo quae sub eo sunt implent templum, quia, sicut dictum est, et cum mens in contemplatione profecerit, non jam quod ipse est, sed id quod sub ipso est contemplatur. In qua videlicet contemplatione jam quietis internae gustus contingitur. Cujus quia quaedam quasi pars est,
Abbreviated transcription (Latin):
ita incontẽplationis uirtute ꝓ¬
ficit. ut inipso iam incircũscrip¬
ti luminis radio m̃tis oculos
infigat. Neq enĩ omp̃s ds̃ iã
insua claritate conspicitur. sed
quiddam sub illa speculatur
anima. unde refota ꝓ ficiat. et
post ad uisionis eius. głam ꝑtin¬
gat. Sic namq hysaias cũ se
quo mortuus ẽ. rex ozias iudi
dnm̃ sedentem suꝑ soliũ excel¬
sum ⁊ eleuatum: ꝓtinꝰ ad iunx̃.
et ea quę sub eo erant implebant
templum. Quando ozias rex su¬
ꝑb ac p̃sumptor moritur. dr̃is
uidetur : quia cũ mundi huus
elacio adesidio mentis occiditur.
tunc ipsa mens dĩ głam contẽ¬
platur. Et notandum quod dñs
suꝑ soliũ excelsum ⁊ eleuatum
sedet. Quid namq ẽ. eius soliũ.
nisi creatura angłica uł huma¬
na. cui ꝑ intellectum quẽ dedit
p̃sidet. quod uidelicet solium ex¬
celsum ⁊ eleuatũ dicitur. qe et
natura humana ad celestem głã
eleuata ꝓ ficit. ⁊creatura angłi¬

Expanded text:
ita in contemplationis virtute proita in contemplationis virtute proficit, ut in ipso jam incircumscripto luminis radio mentis oculos infigat. Neque enim omnipotens Deus jam in sua claritate conspicitur, sed quiddam sub illa speculatur anima, unde refota pronciat, et post ad visionis ejus gloriam pertingat. Sic namque Isaias cum se quo mortuus est rex Ozias, vidi Dominum sedentem super solium excelsum et elevatum, protinus adjunxit: Et ea quum . Quando Ozias rex superbus ac praesumptor moritur, Dominus videtur, quia cum mundi hujus elatio a desiderio mentis occiditur, tunc ipsa mens Dei gloriam contemplatur. Et notandum quod Dominus super solium excelsum et elevatum sedet. Quid namque est ejus solium, nisi creatura angelica vel humana, cui per intellectum quem dedit praesidet? Quod videlicet solium excelsum et elevatum dicitur, quia et natura humana ad coelestem gloriam elevata proficit, et creatura angeli
Abbreviated transcription (Latin):
citudo carnis. Om̃ĩs quippe qͥ uno
pede claudicat. soli illi pedi innitit᷑.
quẽ sanum habet: quia ⁊ cui desid̾i¬
um t̾renũ iam arefactũ fuerit. in
solo pede amoris dĩ tota iurtute se
sustinet & in ipso stat: quia pedẽ
amoris scłi quẽ ponere int̾ra con¬
sueuerat. iam at̾ra suspensũ portat.
& nos gͦ si adparentes ꝓprios. idẽ. ad
sp̃ales patres redimus: teneamus
inuia angłm ut sua uitate intima
app̾hendamus dm̃. Contẽplatiue
et enĩ uitȩ amabilis ualde dulce¬
do ẽ: quȩ suꝑ semet ipsam animam
rapit. celestia appetit. terrena aut̃
deb̾e eẽ. contẽptui ostendit. spãlia
mentis oculis patefacit. corporalia
abscondit. Unde bene aeccłia in
canticis canticoꝵ dicit. ego dormio
et cor meum uigilat. Uigilanti et¬
enim corde dormit. qui ꝑ hoc quod
interius contẽplando ꝓficit. ab in¬
quieto foris oꝑe qui escit. S inter
haec sciendum ẽ. qe quãdiu in hac
mortali carne uiuitur. nullus

Expanded text:
titudo carnis. Omnis quippe qui uno titudo carnis. Omnis quippe qui uno pede claudicat soli illi pedi innititur quem sanum habet, quia cui desiderium terrenum jam arefactum fuerit, in solo pede amoris Dei tota virtute se sustinet. Et in ipso stat, quia pedem amoris saeculi quem ponere in terra consueverat, jam a terra suspensum portat. Et nos ergo si ad parentes proprios, id est ad spiritales patres redimus, teneamus in via angelum, ut suavitate intima apprehendamus Deum. Contemplativae etenim vitae amabilis valde dulcedo est, quae super semetipsam animam rapit, coelestia aperit, terrena autem debere esse contemptui ostendit, et spiritalia mentis oculis patefecit, corporalia abscondit. Unde bene Ecclesia in Canticis canticorum dicit: Ego dormio, et cor meum vigilat . Vigilanti etenim corde dormit, quia per hoc quod interius contemplando proficit, ab inquieto foris opere quiescit. 14. Sed inter haec sciendum est quia quandiu in hac mortali carne vivitur, nullus
Abbreviated transcription (Latin):
certamine posita. modo quasi exsuꝑat.
quia intelligendo et senciendo inde
circũ scripto lumine aliquid degustat.
modo uͦ subcũbit quia ⁊ degustando
iterum de ficit. Quasi gͦ uncitur
angłs: quando intellectu intimo
apprehenditur ds̃. S notandum
quod isdem uictus angłs neruũ
femoris iacob tenuit. eumq mar¬
cescere statim fecit. atq abeo ia¬
cob tempore uno claudicauit pede.
quia scilicet omps ds̃ cum iam
ꝑ desidium et intellectũ cognoscitur.
omẽm innobis uoluptatẽ carnis
a refacit. Et qui prius quasi duob
pedib innitentes. & dm̃ uidebam᷑
querere et scłm tenere: post agnitio¬
nem suauitatis dei. unus innobis
pes sanus remanet. atq alius clau¬
dicat. quia uidelicet necesse ẽ. ut de¬
bilicato amore scłi. solus innobis
amor conualescat dĩ. Si ergo tenemꝰ
angłm. uno claudicamꝰ pede. quia¬
dum crescit in nob̾ fortitudo amoris
intimi. infirmatur ꝓcul dubio for¬

Expanded text:
certamine posita, modo quasi exuberat, certamine posita, modo quasi exuberat, quia intelligendo et sentiendo de incircumscripto lumine aliquid degustat; modo vero succumbit, quia degustando iterum deficit. Quasi ergo vincitur angelus, quando intellectu intimo apprehenditur Deus. Sed notandum quod idem victus angelus nervum femoris Jacob tetigit, eumque marcescere statim fecit, atque ab eo Jacob tempore uno claudicavit pede, quia scilicet omnipotens Deus, cum jam per desiderium et intellectum cognoscitur, omnem in nobis voluptatem carnis arefacit. Et qui prius quasi duobus pedibus innitentes, et Deum videbamur quaerere et saeculum tenere, post agnitionem suavitatis Dei, unus in nobis pes sanus remanet, atque alius claudicat; quia videlicet necesse est ut debilitato amore saeculi, solus in nobis amor convalescat Dei. Si ergo tenemus angelum, uno claudicamdum crescit in nobis fortitudo amoris intimi, infirmatur procul dubio for
Abbreviated transcription (Latin):
erigit. cum in reb spãlib animum
tendit. cum transgredi nicitur om̃e
quod corporalit̾ uidetur. cũ sese an¬
gustat ut dilatet. et aliquando quidẽ
uncit. et reluctantes tenebras suȩ
cecitatis exsuꝑat. ut de incircũ scrip¬
to lumine. quiddam furtim ettenuit̃
attingat. S tamen ad semet ipsam
ꝓtinus reuerb̾ata reuertitur. atq
abea luce ad quam respirando transiit.
ad suȩcecitatis tenebras suspiran¬
Do redit. Qđ bene saera hẏstoria de¬
signat. quȩ beatũ iacob cum angło
luctatum narrat. Cum enĩ ad paren¬
tes ꝓprios rediret. inuia angłm
in uenit: cum quo inluctamine mag¬
num certam̃ habuit. Is enim qͥcertat
in luctamine aliquando suꝑiorem se.
aliquando uͦ eũ cũ quo contenderit.
inferiorẽ inuenit. Designet gͦ angłs
dit. unius cuiꝰq ꝑfecti uiri. & in
contẽplationẽ positi animã expri¬
mat. quia uidelicet anima ͤ contem¬
plari dm̃ nicitur. uelut in quodam

Expanded text:
erigit, cum in rebus spiritalibus animum erigit, cum in rebus spiritalibus animum tendit, cum transgredi nititur omne quod corporaliter videtur, cum sese angustat ut dilatetur. Et aliquando quidem vincit, et reluctantes tenebras suae caecitatis exsuperat, ut de incircumscripto lumine quiddam furtim et tenuiter attingat; sed tamen ad semetipsam protinus reverberata revertitur, atque ab ea luce, ad quam respirando transiit, ad suae caecitatis tenebras suspirando rediit. Quod bene sacra historia designat, quae beatum Jacob cum angelo luctatum narrat. Cum enim ad parentes proprios rediret, in via angelum invenit, cum quo in luctamine magnum certamen habuit . Is enim qui certat in luctamine, aliquando superiorem se, aliquando vero eum cum quo contenderit inferiorem invenit. Designat ergo angedit, uniuscujusque perfecti viri, et in contemplatione positi, animam exprimit, quia videlicet anima cum contemplari Deum nititur, velut in quodam
Abbreviated transcription (Latin):
mitationẽ suã ꝓximos accendit.
multos ⁊ inbono oꝑe filios gene¬
rat : et si incontẽplationẽ mentem
cende ñualet. exeo tam̃ quod agit
exterius gignere ualet sequaces.
Recte gͦ in mensura calami prius
sex cubiti. et post modũ palmuss
dicitur: quia ante actiua uita agit᷑.
ut ad contẽplatiuam post modum
ueniatur. S sciendum ẽ. quia sicut
bonus ordo uiuendi ẽ. ut actiua in
contẽplaciuã tendatur: ita plerũq
utilit̾ a contẽplatiua animus ad ac¬
tiuam reflecticur. ut ꝑhoc quod
contẽplatiua mentẽ accenderit. ꝑ¬
fectius actiua teneatur. Debet gͦ
nos ⁊ actiua ad contẽplaciuã trans¬
mittere. et aliquando tam̃ exeo quod
introrsus mente conspeximꝰ. ad acti¬
uam melius contẽplatiua reuocare.
Unde et isdem iacob et post rachelis
amplexus adliae rediit: quia et pꝰ
uisum pͥncipiũ laboriosa uita boni
opis. non ẽ. funditꝰ deserenda. E st
autem in contẽplatiua uita magna
mentis contentio cũ sese ad cȩlestia

Expanded text:
mitationem suam proximos accendit, multos in bono opere filios generat. Et si in contemplatione mentem tendere non valet, ex eo tamen quod agit exterius, gignere sequaces valet. Recte ergo in mensura calami prius sex cubiti, et postmodum palmus dicitur, quia ante activa agitur, ut ad contemplativam postmodum veniatur. 11. Sed sciendum est quia sicut bonus ordo vivendi est ut ab activa in contemplativam tendatur, ita plerumque utiliter a contemplativa animus ad activam reflectitur, ut per hoc quod contemplativa mentem accenderit, perfectius activa teneatur. Debet ergo nos activa ad contemplativam transmittere, et aliquando tamen ex eo quod introrsus mente conspeximus contemplativa melius ad activam revocare. Unde et idem Jacob post Rachelis amplexus ad Liae rediit, quia et post visum principium laboriosa vita boni operis non est funditus deserenda. 12. Est autem in contemplativa vita magna mentis contentio, cum sese ad coelestia
Abbreviated transcription (Latin):
platione. Quib uerbis quid aꝑte
indicat. nͥ qe nichil deciuitate quã
uid̾at iuxta litteram dicat Nam
spaliter de ea loquitur. quã sp̃alit̃
contẽplatur. Et dimisit me suꝑ mon¬
tem excelsum nimis. Quẽ ergo
significat mons excelsus nimis.
nͥ mediatorẽ dĩ ⁊ hominum homi¬
quia caro eiusdem redẽptoris nr̃i
de imis hab& matheriam. s insũ¬
mis p̃minet ex potestate. Quẽ minꝰ
erat ut excelsum diceret. nͥ adderet
nimis: quia ñ solũ homo s ex eiusdẽ
humanitatis conceptione quȩ abeo
assumpta ẽ. ds̃ homo. ñ solum
homo ultra homines: s homo
ȩtiam suꝑ angłos factus ẽ. Hinc
enim de illo ꝑysaiam dr̃. Indie
illo erit fructus t̾rȩ sublimis.
Creator et enim nr quia ꝓ nobis
incarnatus ẽ: fructus t̾re factꝰ ẽ.
nobis. S iam fructus terre sub¬
limis ẽ. quia homo natus int̾ra.
suꝑ angłos regnat incęlo. quia
iuxta dauid et pauli uocẽ. omĩa
subiecit subpedib eius. In eo enĩ

Expanded text:
platione, quibus verbis quid aperte platione, quibus verbis quid aperte indicat, nisi quia nihil de civitate quam viderat juxta litteram dicat? Nam spiritaliter de ea loquitur, quam spiritaliter contemplatur. « Et dimisit me super montem excelsum nimis. » Quem ergo significat mons excelsus nimis, nisi mediatorem Dei et hominum homiquia caro ejusdem Redemptoris nostri de imis habet materiam, sed in summis praeeminet ex potestate. Quem minus erat ut excelsum diceret, nisi adderet nimis, quia non solum homo, sed ex ejusdem humanitatis conceptione quae ab eo assumpta est Deus homo, non solum homo ultra homines, sed homo etiam super angelos factus. Hinc enim de illo per Isaiam dicitur: In die illa erit fructus terrae sublimis . Creator etenim noster, quia pro nobis incarnatus est, fructus terrae factus est nobis. Sed jam fructus terrae sublimis est, quia homo natus in terra super angelos regnat in coelo, quia juxta David et Pauli vocem, Omnia subjecit sub pedibus ejus . In eo enim
Abbreviated transcription (Latin):
de quo reꝓbi infinẽ dicturi st̃.
Sol iustitiȩ ñ ortus ẽ. nobis. Di¬
cendo erg̃o lunã et stellas quas
tu fundasti. & tam̃ tacendo solẽ
qui factus ẽ: indicauit qe illi
soli loquutus ẽ. dãs qui ñ solũ
solem &e lunam atq stellas cor¬
poralit̾. s ętiam lunam aeccłiã
atq stellas scõs om̃s spaliter
fecit. Si ergo cũ aliquid de est
hystorie aꝑt̾a ratione ducimur
ad intellectum allaegoriȩ. quanto
magis illa spalit̾ accipienda sũt.
in quib iuxta rationẽ litterȩ hys
me manus dñi. & adduxit me
illuc inuisionib dñi. ad duxit me
in t̾ram isrł. Qđ dixerat. ad dux̃
me illuc. hoc replicans subdidit.
addux̃ me int̾ram isrł : ait enim.
Facta ẽ. suꝑ me manus dñi. & addu¬
xit me illuc inuisionib dñi. Manꝰ
et enĩ uirtutem potestatis: Uisioneᷤᷤ
uero ipsam quam acceꝑat reuela¬
tionem significant. Manus quip¬
pe inuisione ẽ: uirtus in contem¬

Expanded text:
De quo reprobi in fine dicturi sunt: 1310 De quo reprobi in fine dicturi sunt: 1310 Sol justitiae non ortus est nobis. Dicendo ergo, Lunam et stellas quas tu fundasti , et tamen tacendo solem qui factus est, indicavit quia illi Soli locutus est qui non solum solem et lunam atque stellas corporaliter, sed etiam lunam Ecclesiam atque stellas sanctos omnes spiritaliter fecit. Si ergo cum aliquid deest historiae, aperta ratione ducimur ad intellectum allegoriae; quanto magis illa spiritaliter accipienda sunt, in quibus juxta rationem litterae nihil me manus Domini, et adduxit me illuc in visionibus Dei; adduxit me in terram Israel. Quod dixerat, Adduxit me illuc, hoc replicans subdidit: Adduxit me in terram Israel. Ait enim: Facta est super me manus Domini, et adduxit me illuc in visionibus Domini. Metenim virtutem potestatis, visiones vero ipsam quam acceperat revelationem significant. Manus quippe in visione est, virtus in contem
Abbreviated transcription (Latin):
quod psalmista ait. Qm̃ uidebo f̃s¬
cȩlos tuos oꝑa digitoꝵ tuorum
lunam & scellas que tu fundasti.
Ecce enĩ in exteriori de scriptione
stat sermo racionis. quia & celi
oꝑa dĩ sunt. & luna ac stelle abeo
create atq fundate sunt : s si hoc
psalmista iuxta sola exteriora
oꝑa. et non ętiam scđm incellec¬
tum mysticũ asserit. quia celos
oꝑa dĩ eẽ. ꝓ fessus ẽ. dicturus
lunã & stellas. cur ñ etiam solẽ
quẽ scimꝰ quia opus eius ẽ. parit̃
enumerauit.: Si enĩ iuxta solam
luterã loquebatur. dicturꝰ lumi¬
nare minus. priꝰ luminare maiꝰ
dicere debuit. ut ante solẽ. et post
lunã atq stellas fundata eẽ. ꝑhi¬
ber&. S quia iuxta intellectum
mysticum loquebatur. ut lunam
scãm aeccłiam et stellas omnes
scõs acciꝑe deb̾emus. solẽ nomi¬
nare noluit. quia uidelicet ipsi
aet̾no soli loquebatur de quo¬
scriptum ẽ. Uobis autẽ quiti¬
metis dnm orietur sol iusticiȩ.

Expanded text:
quod Psalmista ait: Quoniam videbo quod Psalmista ait: Quoniam videbo coelos tuos, opera digitorum tuorum, lunam et stellas, quas tu fundasti . Ecce enim in exteriori descriptione stat sermo rationis, quia et coeli opera Dei sunt, et luna ac stellae ab eo creatae atque fundatae sunt. Sed si hoc Psalmista juxta sola exteriora opera, et non etiam secundum intellectum mysticum asserit, qui coelos opera Dei esse professus est, dicturus lunam et stelias, cur non etiam solem, quem scimus quia ejus opus est , pariter enumeravit? Si enim juxta solam litteram loquebatur, dicturus luminare minus, prius luminare majus dicere debuit, ut ante solem, et post lunam atqberet. Sed quia juxta intellectum mysticum loquebatur, ut lunam sanctam Ecclesiam, et stellas omnes sanctos accipere deberemus: solem nominare noluit, quia videlicet ipsi aetscriptum est: Vobis autem qui timetis Dominum, orietur sol justitiae .
Abbreviated transcription (Latin):
aedificiũ ciuitatis uergentis ad
austrũ. Cuiꝰ uidelicet ciuitatis
aedificiũ accipi iuxta luteram
nullatenus potest. Nã paulo post
subdit. hoc ipsum aedificiũ cala¬
mo sex cubitorum & palmo: por¬
tam uero eiꝰdem aedificii quattuor¬
decim cubitis m̃suratã. cuiꝰ porte
frontes eẽ. ꝑhibae sexaginta cu¬
bitorũ. quę cuncta stare iuxta
litterã nullatenꝰ ualent. Quomͦ
enim totum simul aedificium
calamo id est sex cubitis & palmo
m̃suratur. et porte aedificii inquat¬
tuordecĩ cubitis. frontes uͦ por¬
tarum insexaginta cubitis exten¬
duntur.: Porta uͦ inciuitate est.
frontes uero inportis. et nulla re-¬
cipi racio ꝑmittit. quia minꝰ ẽ.
hoc qđ continet. eo qđ continet᷑.
Inscriptura autẽ sacra et ea quȩ
accipi scđm hystoriã possunt.
plerumq spaliter intelligenda
sunt : ut &e fides habeatur inue¬
ritate hẏstorie et spãlis intelli¬
gentia capiatur de misteriis alle¬
goriȩ. sic̃ illud quoq nouimus.

Expanded text:
ad Austrum. 3. Cujus videlicet civitatis aedificium accipi juxta litteram nullatenus potest. Nam paulo post subdit hoc ipsum aedificium calamo sex cubitorum et palmo, portam vero ejusdem aedificii quatuordecim cubitis mensuratam, cujus portae frontes esse perhibet sexaginta cubitorum. Quae cuncta stare juxta litteram nullatenus valent. Quomodo enim totum simul aedificium calamo, id est sex cubitis et palmo mensuratur, et portae aedificii in quatuordecim cubitis, frontes vero portarum in sexaginta cubitis extenduntur? Porta enim in civitate est, frontes vero in portis. Et nulia recipi ratio permittit, quia minus est hoc quod continet ab eo quod continetur. In Scriptura autem sacra et ea quae accipi secundum historiam possunt, plerumque spiritaliter intelligenda sunt, ut et fides habeatur in veritate historiae, et spiritalis intelligentia capiatur de mysteriis allegoriae. Sicut illud quoque novimus
Abbreviated transcription (Latin):
quiq qui modo in imis laborant. qͣn¬
doq illis beatissimis spĩtib non er̃
in equales. S nos inter hec redeamꝰ
admentẽ. ac totis medulłis cordis dm̃
diligamꝰ & ꝓ ximũ. Dilatemur inaf¬
fectu caritatis. ut exalcemur in gła
celsicudinis. cõpaciamur ꝑ amorem
ꝓ ximo. ut coniungamur ꝑ cognicio¬
nem dõ. Condescendamꝰ frĩb minimis
int̾ra : ut coequemur angłis incȩlo
quia uir qͥ sua imagine redep̃torem
significat. mensus ẽ. latitudinem
aedificii calamo uno. altitudinem
quoq calamo uno. Nunc gͥ metit᷑
mores pensat oꝑa. cogicationes con¬
sidat. ut sine fine post modũ retri¬
genitus patris. qui cumeo uiuit
&e regnat inunitate sp̃s scĩ ds̃ ꝑom

Expanded text:
quique qui modo in imis laborant, quanquique qui modo in imis laborant, quandoque illis beatissimis spiritibus non erunt inaequales. Sed nos inter haec redeamus ad mentem, ac totis medullis cordis Deum diligamus et proximum. Dilatemur in affectu charitatis, ut exaltemur in gloria celsitudinis. Compatiamur per amorem proximo, ut conjungamur per cognitionem Deo. Condescendamus fratribus minimis in terra, ut coaequemur angelis in coelo, quia vir qui sua imagine Redemptorem signat, mensus est latitudinem aedificii calamo uno, altitudinem quoque calamo uno. Nunc igitur metitur mores, pensat opera, cogitationes considerat, ut sine fine postmodum retrigenitus Patris, qui cum eo vivit et regnat in unitate S
Abbreviated transcription (Latin):
in amore ꝓximi. tantũ ⁊ alta erit
in cognicione dei. Dum enim se ꝑamo¬
rem uita dilatat: ꝑ cognicionem
suꝑius exaltat. Ꝙ tantum super
semet ipsam excelsa fit: quantũ uirta
se in ꝓximi amore tendit. Ꝙ quia
aedificium quod inhabitat ds̃. ex
angłica simul & humana natura
ꝑficitur. ꝑ hoc quod angłica creatura
sursumẽ. ⁊ humana adhuc deorsum:
potest ꝑlaticudinem atq alcitudinẽ
aedifici utraq haec creatura signa¬
ri. qr ista adhuc in unis deget. illa uͦ
in sublinb ꝑmanet. S uno calamo
m̃suratur utraq. quia humilicas
hominum quandoq ad aequalitatẽ
ꝑ ducitur angłoꝵꝵ: unde scriptum ẽ.
neq nubent. neq nubentur. s erunt
sic̃ angłi dei incęlo. Et unde ꝑ ioħm¬
dr̃. Alensura hominis quȩ ẽ. angłi.
quia usq ad illam altitudinẽ głiȩ
homo ꝑducitur. in qua solidatos se
angłi letantur. Latitudo gͦ aedificii
tanta ẽ. quanta et alticudo: qr electi

Expanded text:
in amore proximi, tantum et alta erit in amore proximi, tantum et alta erit in cognitione Dei. Dum enim se per amorem juxta dilatat, per cognitionem se superius exaltat; et tantum super semetipsam excelsa fit, quantum se juxta se in proximi amorem tendit. Et quia aedificium quod inhabitat Deus ex angelica simul et humana natura perficitur, per hoc quod angelica creatura sursum est, et humana adhuc deorsum, potest per latitudinem atque altitudinem aedificii utraque haec creatura significari, quia ista adhuc in imis degit, illa vero in sublimibus permanet. Sed uno calamo mensuratur utraque, quia humilitas hominum quandoque ad aequalitatem perducitur angelorum. Unde scriptum est: Neque nubent, neque nubentur, sed erunt sicut angeli Dei in coelo . Et unde r: Mensura hominis quae est angeli . Quia usque ad illam altitudinem gloriae homo perducitur, in qua solidatos se angeli laetantur. Latitudo ergo aedificii tanta est, quanta et altitudo, quia electi
Abbreviated transcription (Latin):
& m̃susẽ. lacitudinẽ aedificii ca-¬
lamo uno: altitudinẽ quoq cala¬
mo uno. O mip̃s ds̃ qui nec in
magnis cenditur. nec in minimis
angustatur: sic de tota simul aec¬
clesia loquitur. acsi de una anima
loquatur. & sepe quod abeo de una
anima dicitur. nichil obstat si de
tota simul aeccła intelligatur.
Latitudo itaq aedificii ad carita¬
tem ꝑtinet. dequa psal mista dic̃.
Latũ mandatũ tuum nimis.
Nichil enim lacius qͣm omnes
insinu amoris reciꝑe. ⁊ nullas
odii angustias sustinere. Sic
quippe lata ẽ. caritas. ut in am¬
plicudine dilectionis suȩ capere
ȩtiam inimicos possit unde et p̾¬
cipitur. Diligite inimicos urõs:
bene facite his qui ođdunt uos.
latitudo in aequalicate. altitudo
uͦ in sublimicate tenditur. Laticu¬
do gͦ ꝑtinet ad caritatẽ ꝓximi:
altitudo ad incelligentiã contẽpla¬
S latitudo & altitudo aedificii. uno
calamo m̃suratur: quia uidelicet una¬
queq anima. quantum lata fuerit

Expanded text:
 mensus latitudinem aedificii calamo uno, altitudinem quoque calamo uno. » Omnipotens Deus qui nec in magnis tenditur, nec in minimis angustatur: sic de tota simul Ecclesia loquitur, ac si de una anima loquatur. Et saepe quod ab eo de una anima dicitur, nil obstat si de tota simul Ecclesia intelligatur. Latitudo itaque aedificii ad charitatem pertinet, de qua Psalmista dicit: « Latum mandatum tuum nimis . » Nil enim latius quam omnes in sinu amoris recipere, et nullas odii angustias sustinere. Sic quippe lata est charitas, ut in amplitudine dilectionis suae capere etiam inimicos possit. Unde et praecipitur: « Diligite inimicos vestros, et benefacite iis qui oderunt vos . latitudo in aequalitate, altitudo vero in sublimitate tenditur. Latitudo ergo pertinet ad charitatem proximi, altitudo ad intelligentiam condSed latitudo et altitudo aedificii uno calamo mensuratur, quia videlicet unaquaeque anima quantum lata fuerit
Abbreviated transcription (Latin):
iuxta lutexã uerbi radicẽ figat.
exqua sp̃ãles fructus post mo¬
dum ꝓ ferat. Notandum uero
qđ aitꝰ quarto decimo arino.
post quã ꝑcussa ẽ. ciuitas ipsa
hac die. Quid ẽ. enĩ qđ ꝑ hanc
uisionem ultimã omp̃s deus
ea ipsa die dignatus ẽ. ꝓ missio¬
nis suȩ miscđiam facere. qua die
in ꝑcussa ciuitate iram iustitie
impleuit. nͥ qđ illa diuinitatis
uis quȩ indiuersicatis motum
et mutabilitatẽ non ducitur. ea
ipsa luce iustitie afflictos ac pe¬
nitentes iuuificat. qua suꝑbien¬
tes ac rigidos ꝑcutit. Premisso
itaq uisionis suȩ tẽpore : subiun¬

Expanded text:
juxta litteram verbi radicem figat, juxta litteram verbi radicem figat, ex qua spiritales fructus postmodum proferat. 2. Notandum vero quod ait: Quartodecimo anno postquam percussa est civitas, ipsa hac die. Quid est enim quod per hanc visionem ultimam omnipotens Deus ea ipsa die dignatus est promissionis suae misericordiam facere, qua die in percussa civitate iram justitiae implevit, nisi quod illa divinitatis vis, quae in diversitatis motum et mutabilitatem non ducitur, ea ipsa luce justitiae afflictos ac poenitentes vivificat, qua superbientes ac rigidos percutit? Praemisso itaque visionis suae tempore, subjun
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑcussa ẽ. ciuitas. Undecim quip¬
pe annis sedechias post capti¬
uitatem pͥmam. in qua ꝓpħa
lezechiel cum ioachim rege
ductus ẽ. in ierosolimoꝵ urbe
regnauerat. Post captiuitatem
uero eiusdẽ sedechiȩ. quȩ iam
scda erat urbis captiuitas.
quarto decimo anno ꝓpħa ui¬
sionẽ ultimã uidebat. Undecĩ
itaq ⁊ quat tuor decim simul
captiuitatis prioris anno lo-¬
cutus ẽ : atq ultimã hanc uice¬
simo &e quinto anno factã des
cribit. ꝓ fecto patet qđ in uigin¬
ti annis locutionis suȩ mor̃as.
usq ad ultima uisionis eius¬
uerba cetendit. Nec mouere
quẽpiã debet. quod in medio
ꝓpħiȩ suę uolumine cum de
babylonico rege loqueret᷑. ui¬
cesimi ac septimi anni memo¬
riam facit. Quo in loco cum
nichil de tempore suȩ captiui¬
tatis interserit. aꝑte demons¬
trat. quia eius regis tẽpora
anni decima m̃sis. tempꝰ sim¬
plicit̾ exprimit. ut ex ipso qͦq
tẽpore in corda audientium

Expanded text:
percussa est civitas. » Undecim quippercussa est civitas. » Undecim quippe annis Sedecias post captivitatem primam, in qua propheta Ezechiel cum Joachim rege ductus est, in Jerosolymorum urbe regnaverat. Post captivitatem vero ejusdem Sedeciae, quaejam secunda erat urbis captivitas, quarto decimo anno propheta visionem ultimam videbat. Undecim itaque et quatuordecim simul captivitatis prioris anno locutus est, atque hanc ultimam vigesimo et quinto anno factam fuisse describit, profecto patet quod in viginti annis locutionis suae moras usque ad ultimae visionis verba tetenderit. Nec movere quempiam debet quod in medio prophetiae suae volumine, cum de Babylonico rege loqueretur, vicesimi ac septimi anni memorianihil de tempore suae captivitatis interserit, aperte demonstrat, quia ejus regis tempora anni, decima mensis, tempus simpliciter exprimit, ut ex ipso quoque tempore in corda audientium
Abbreviated transcription (Latin):
&e quinto anno
transmigrationis
nr̃e. in exordio an¬
ni decima mensis.
quarto decimo an¬
no. post quã ꝑcussa
ẽ. ciuitas ipsa hac
die. facta ẽ. suꝑ me
manus dñi : & ad¬
duxit me illuc. Dic¬
turus mystica. nar¬
rationẽ hystoricam
p̃mittit. ut figat
extempore qđ cre-¬
datur in reuelatio¬
ne. Notandũ uero
quod in exordio libri huiꝰ quo
anno ꝓpħare ceꝑit in dicauit:
in fine uero inseruit. quo extre¬
mam uisionẽ uidit: ita ut
cognosci ualeat. in quot anniᷤ
pus namq quo ꝓpħare cepit.
in locutionis suę inicium posuit
dicens. Aꝑtisunt cęli. ⁊ uidi ui¬
siones dñi. in quinta mensis.
ipse ẽ. annus quintus transmi¬
grationis regis ioachim. Nũc
uero loquitur dicens. in uicesi¬
mo et quinto anno transmigra¬
tionis nr̃ȩ. Isdem namq ꝓpħa
in captiuitate pͥma cũ ioachim
rege fuerat in babyloniã trans¬
ductus. Nam de scđ̾a hierosoli¬
moꝵ captiuitate sub iungit.
quarto decimo anno. post quam

Expanded text:
 quinto anno transmigrationis nostrae, in exordio anni, decima mensis, quarto decimo anno postquam percussa est civitas, ipsa hac die facta est super me manus Domini, et adduxit me illuc. » Dicturus mystica, narrationem historicam praemittit, ut figat ex tempore quod credatur in revelatione. Notandum vero quod in exordio libri hujus quo anno prophetare coepit, indicavit. In fine vero inseruit quo extremam visionem vidit: ita ut cognosci valeat in quot annis pus namque quo prophetare coepit in locutionis suae initio posuit, dicens: « Aperti sunt coeli, et vidi visiones Domini in quinta mensis, ipse est annus quintus transmigrationis regis Joachim. » Nunc vero loquitur, dicens: « In vicesimo et quinto anno transmigrationis nostrae. » Idem namque propheta in captivitate prima cum Joachim rege fuerat in Babylonia transductus: nam de secunda Jerosolymorum captivitate subjungit, « quarto decimo anno postquam
Abbreviated transcription (Latin):
nedum nimis inuisibilia discuti¬
mus aberremꝰ: ne milla natura
incorporea corporei luminis aliqͥd
queramꝰ. Aurẽ enĩ intende. et fa-¬
ciem oꝑire ẽ: uocẽ suꝑioris sub¬
stantie audire ꝑm̃tem. et tamen
abom̃i specie corporea oculos cor-¬
dis auertere. ne quid sibi in illa
corporale animꝰ fingat. quȩ ubiq
tota. et ubiq incircum scripta ẽ.
toris nr̃i mortẽ. ac resurrectionẽ
atq ad celos ascensionẽ gaudia
aet̾ña didi cimus. qͥ in testimonia
diuinitatis eius apparuisse exteriꝰ
ciues nr̃os angłos illius scimus:
concupiscamus regẽ. desidemus
ciues quos cognouimus. atq in
hoc scãe aeccłiȩ aedificio stantes.
oculos in porta teneamus. Demus
terga mentis huic corruptioni
uitȩ tẽporalis: intendamus cordis
faciẽ adcȩlestis patriȩ lib̃tatem.
S ecce adhuc multa sunt: quȩ nos
de cura uitȩ corruptibilis premũt.
Quia gͦ ꝑfecte scire non possumus.
saltẽ in speluncȩ nrae ostio stemus.

Expanded text:
ne dum nimis invisibilia discutine dum nimis invisibilia discutimus, aberremus; ne in illa natura incorporea corporei luminis aliquid quaeramus. Aurem enim intendere et faciem operire est vocem interioris substantiae audire per mentem, et tamen ab omni specie corporea oculos cordis avertere, ne quid sibi in illa corporale animus fingat, quae ubique tota et ubique incircumscripta est. toris nostri mortem ac resurrectionem, atque ad coelos ascensionem, gaudia aeterna didicimus, qui in testimonium divinitatis ejus apparuisse exterius cives nostros angelos illius scimus, concupiscamus Regem, desideremus cives quos cognovimus, atque in hoc sanctae Ecclesiae aedificio stantes oculos in porta teneamus; demus terga mentis huic corruptioni vitae temporalis, intendamus cordis faciem ad coelestis patriae libertatem. Sed ecce adhuc multa sunt quae nos de cura vitae corruptibilis premunt. Quia ergo perfecte exire non possumus, saltem in speluncae nostrae ostio stemus,
Abbreviated transcription (Latin):
S inipsis quoq minimis quȩ caps
sufficiunt. iam desuis papilioni-¬
b quasi exeunt. atq in ostiis stant.
qe ⁊ habitacula carnis relinquere.
et ad illa uitȩ aet̾nȩ gaudia quae
audiunt. ꝓgredi conantur. Hincẽ.
etiam quod helias cum uocẽ dñi
secũ loquentis audiret. inspelun¬
ce suȩ ostio stetisse describitur. et
faciẽm uelasse. quia ꝑ contẽplacio¬
nis grãm uox suꝑnę intelligentie
fit inm̃te : totus homo iã intra spe¬
luncã non ẽ: quia animũ carnis
cura ñ possidet. S stat inostio. qe
mortalitatis angustias exire me¬
ditatur. S iam qui in ostio spelun¬
cȩ consistit. et uerba dĩ in aure
cordis ꝑcipit: necesse ẽ. ut faciem
uelet. quia dum ꝑ suꝑnã gr̃am
ad altiora intelligenda ducimur.
quanto subtilius leuamur. tanto
semꝑ ꝑ humilitatẽ nosmet ipsos
in in tellectu nr̃o p̃mere debemus.
ut conemur plus saꝑe quã opor¬
tet saꝑe. sed saꝑe ad sobrietatem.

Expanded text:
Sed et in ipsis quoque minimis quae capere Sed et in ipsis quoque minimis quae capere sufficiunt jam de suis papilionibus quasi exeunt, atque in ostiis stant, quia et habitacula carnis relinquere et ad illa aeternae vitae gaudia quae audiunt progredi conantur. Hinc est etiam quod Elias, cum vocem Domini secum loquentis audiret , in speluncae suae ostio stetisse describitur, et faciem velasse, quia cum per contemplationis gratiam vox supernae intelligentiae fit in mente, totus homo jam intra speluncam non est, quia animam carnis cura non possidet, sed stat in ostio, quia mortalitatis angustias exire meditatur. 18. Sed jam qui in ostio speluncae consistit, et verba Dei in aure cordis percipit, necesse est ut faciem velet, quia dum per supernam gratiam ad altiora intelligenda ducimur, quanto subtilius levamur, tanto semper per humilitatem nosmetipsos 1320 in intellectu nostro premere debemus, ne conemur plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem ;
Abbreviated transcription (Latin):
papilionis sui. Ibi et enĩ stamus:
ubi m̃tis oculos figimꝰ. Unde ⁊ he¬
lias ait. Uiuit dñs incuiꝰ conspectu
sto. Ibi utiq stabat: ubi cor fixerat.
Quid ẽ. autẽ ppłm colũpnam nubis
aspicere. & intabernaculi foribus
stare atq adorare. nisi quod huma¬
na mens cum suꝑiora illa atq ce¬
lestia ut cumq in enigmate cons¬
picit. iam claustra habitationis cor¬
poreȩ ꝑ subleuatam cogitationem
exit atq humiliter ad orat: Cuius
et si uid̾e substantiam ñ ualet: iam
tam̃ eius potentiã ꝑ illuminatio¬
nem sp̃s ammiratur. Et cũ moyses
tabnaculum in greditur. eiꝰ terga
popłs aspicit. &e inpapilionum
suoꝵ ostiis con sistit: qe cum sẽs
quisq p̃dicator alta dedõ loquit᷑.
suꝑne habitationis iã ut cũq tab¬
naculũ ingreditur. Cuiꝰ p̃dicatio¬
nis infirmi quiq et si iurtutem
plene pensare ñ possunt. tam̃ uelud
terga aspiciunt. quia postrema
quȩ p̃ualent ꝑ intellectũ sequunt.

Expanded text:
papilionis sui . Ibi etenim stamus, papilionis sui . Ibi etenim stamus, ubi mentis oculos figimus. Unde Elias ait: Vivit Dominus, in cujus conspectu sto . Ibi utique stabat, ubi cor fixerat. Quid est autem populum columnam nubis aspicere, et in tabernaculi sui foribus stare atqna mens cum superiora illa, atque coelestia utcunque in aenigmate conspicit, jam claustra habitationis corporeae per sublevatam cogitationem exit atque illum humiliter adorat, cujus etsi videre substantiam non valet, jam tamen ejus potentiam per illuminationem spiritus miratur? Et cum Moyses tabernaculum ingreditur, ejus terga populus aspicit, et in papilionum suorum ostiis consistit, quia cum sanctus quisque praedicator alta de Deo loquitur, supernae habitationis jam utcunque tabernaculum ingreditur. Cujus praedicationis infirmi quique etsi virtutem plene pensare non possunt, tamen velut terga aspiciunt, quia postrema quae praevalent, per intellectum sequuntur.
Abbreviated transcription (Latin):
Corpus qđ corrũpitur aggrauat ani¬
mam. et depͥmit t̾rena inhabitatio
sensum multa cogitantẽ. Si itaq
ꝑcontemplationẽ iam m̃te extra car¬
nis angustias tendimꝰ. ad huc tam̃
in sacram̃tis quȩ cognouimꝰ ipsa car¬
nali angustia intra portã tenemur.
Sepe namq animꝰ ita indiuina con¬
templatione suspenditur. ut iam se
ꝑciꝑe de aet̾na illa lib̾tate quã oculus
ñ uidit. nec auris audiuit aliquid
ꝑ quandam imaginẽ letetur: s tam̃¬
cũ mortalitatis ponde reuerbatur.
ad ima relabitur. & quibꝰ dam pȩnȩ
sue uinculis ligatus tenetur. Porte
igitur intendit. qui uere libertatis
gaudia conspicit. iamq exire con¬
cupiscit s adhuc non ualet. Hincẽ.
qđ hebraicus popłs de egyptia
seruitute lib̾atus. cum loquente
dõ colũnam nubis cerneret. unꝰ¬
quisq intab̾naculi sui forib stabat
et ad orabat. Dequib paulo suꝑus
dicitur. cum egredetur moyses
ad tab̾naculũ surgebat uniuersa
plebs: et stabat unus quisq mostio

Expanded text:
at animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem . Sic itaque per contemplationem jam mente extra carnis angustias tendimus, adhuc tamen in sacramentis quae cognovimus ipsa carnali angustia intra portam tenemur. 17. Saepe namque animus ita in divina contemplatione suspenditur, ut jam se percipere de aetnec auris audivit , aliquid per quamdam imaginem laetetur; sed tamen, mortalitatis suae pondere reverberatus , ad ima relabitur, et quibusdam poenae suae vinculis ligatus tenetur. Portae igitur intendit, qui verae libertatis suae gaudia conspicit, jamque exire concupiscit, sed adhuc non valet. Hinc est quod Hebraicus populus, de Aegypti servitute liberatus, cum loquente Deo columnam nubis cerneret, unusquisque in tabernaculi sui foribus stabat, et adorabat . De quibus paulo superius dicitur: Cum egrederetur Moyses ad tabernaculum, surgebat universa plebs, et stabat unusquisque in ostio
Abbreviated transcription (Latin):
m̃tis scĩ sp̃s gr̃a relaxat: hinc
psalmista ait. Conuerte dñe
captiuitatẽ nram̃. sicut correns
in austro. Captiuitas et enĩ nr̃a
quȩ torporis frigore ad sequendũ
deum pigra remanserat. ꝑ calorẽ
scĩ sp̃s relaxatur. ut currat in
amorẽ dei. Unde ⁊ nũc dr̃. quod
ciuitas quȩ in monte constitu¬
ta ẽ. ad austrũ uergit qe electoꝵ
eccłia cogitationes suas in affla
cii credidit amoris calorẽ con¬
cipit. ut nichil ei placeat nisi
eius grãe submiti. eius delec¬
tatione calefieri. eiꝰ afflacus semꝑ
munere repleri. Unde ⁊ ualido
amore succensus. contem plator
dicebat. Anua mea exultauit
in dño : delectabitur suꝑ saluta¬
re eus. Quienĩ latine salutaris :
ipse ebraice iħc dr̃. Propħa gͥ

Expanded text:
ti Spiritus gratia relaxat. Hinc Psalmista ait: Converte, Domine, captivitatem nostram, sicut torrens in Austro . Captivitas enim nostra, quae torporis frigore ad sequendum Deum pigra remanserat, per calorem sancti Spiritus relaxatur, ut currat in amorem Dei. Unde et nunc dicitur quod civitas quae in monte constituta est ad Austrum vergit, quia electorum Ecclesia cogitationes suas in afflatcui credit, amoris calorem concipit, ut nihil ei libeat, nisi ejus gratiae submitti, dilectione calefieri, ejus afflatus semper munere repleri. Unde et valido amore succensus contemplator dicebat: Anima mea exsultabit in Domino, et delectabitur super salutari ejus . Qui enim Latine salutaris, ipse Hebraic
Abbreviated transcription (Latin):
Si enĩ coęt̾̃nus patri ds̃ ante scła
ñ fieret homo intemꝑꝰe. quando
homo tẽpał saperet aet̾na : Des¬
censio gͦ ueritatis : ascensio factaẽ.
humilitatis nr̃ȩ. Demꝰ ei głam.
nat cũ patre inunitate sp̃s scĩ

Expanded text:
Si enim coaeternus Patri Deus ante saecula Si enim coaeternus Patri Deus ante saecula non fieret homo in tempore, quando homo temporalis saperet aeterna? Descensio ergo veritatis ascensio lacta est humilitatis nostrae. Demus ei gloriam, vit cum Patre in unitate Spiritus sancti
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ sollicite ad locũ de quo
exeunt redirent. Si eñ introrsus
adcor ñ redeunt: ac sese in amore
condicoris desidiorũ uincuł ñstrin¬
gant. ⁊ manus abeo qđ agebat de¬
ficit. & lingua abeo qđ loquebatur
arescit. S intus semꝑ ꝑamorem
redeunt. ⁊ hoc qđ inpublico oꝑan¬
tur atq loquentes fundunt. in se¬
creto suo de fonte amoris hauri¬
unt. Amando eiũ discunt: quod
docendo ꝓfer̃. Ad locũ gͦ de quo
exeunt flumina reu̾tuntur ut ite¬
rũ fluant: quia aquã sapientiȩ
inde semꝑ hauriunt. unde oritur:
ne cũ eͣurrerit exsiccetur. ꝑ om̃e
enĩ quod agimꝰ. ad fontẽ ueri lu¬
nunis sollicita mente redeamꝰ.
Reddamus creatori nr̃o gr̃as de
bonis quȩ accepimꝰ : eiq cũ ysaia
ꝓpħa suppliciter dicamus. Om̾ia
oꝑa nr̃a : oꝑatus es nobis. Bona
enĩ nr̃a eius sũt oꝑa : cuiꝰ uisceribꝰ
ñ sufficit. ut nos erigeret. nͥ et
semet ipsum ꝓ nobis inclinaret.

Expanded text:
semper sollicite ad locum de quo semper sollicite ad locum de quo exeunt redirent. Si enim introrsus ad cor non redeant, ac sese in amore conditoris desideriorum vinculis non astringant, et manus ab eo quod agebat deficit, et lingua ab eo quod loquebatur arescit. Sed intus semper per amorem redeunt, et hoc quod in publico operantes atque loquentes fundunt, in secreto suo de fonte amoris hauriunt. Amando enim discunt quod docendo proferunt. Ad locum ergo de quo exeunt flumina revertuntur ut iterum fluant, quia aquam sapientiae inde semper hauriunt unde oritur, ne cum cucurrerit exsiccetur. Per omne ergo quod agimus ad fontem veri luminis sollicita mente redeamus. Reddamus Creatori nostro gratias de bonis quae accipimus, eique cum Isaia propheta suppliciter dicamus: Omnia opera nostra operatus es nobis . Bona enim nostra ejus sunt opera, cujus visceribus non suffecit ut nos erigeret, nisi et semetipsum pro nobis inclinaret.
Abbreviated transcription (Latin):
miraculi lumͣ ꝑ strinxit: s hu¬
militatem custodiens et laude̾
auctori reddens. quasi unde
uenerat rediit: quia lux ful¬
goris unde fuerat ostendit.
Scã itaq animalia cũ adsig¬
na oꝑanda ueniunt. et cuͣ ad
reddendam auctori suo głam
intus apud semet ipsa redeunt
fulgor sũt: qe et ostendendo mi¬
racula. et exempla humilitatis
p̃bendo mentes intuentium
feruint ⁊ incendunt. In omne
autẽ qđ faciunt. idcirco ad lau¬
dem creatoris semꝑ redeunt.
ut in ea uircute quã accipiũt.
uera stabilitate ꝑsistant. Nam
siquid sibi tribuerint. in hoc qd̃
acceꝑant stare ñ possint. Unde
bene ȩtiam ꝑsalomonẽ dr᷑. Ad
locum dequo ereunt flumina
reu̾tuntur: ut iterũ fluant.
Siue enĩ inuirtutibꝰ seu indoc¬
trina. quid aliud sũt scĩ uiri qͣm
flumina. quȩ t̾ram cordis car¬
nalium aridam rigant.S si¬
ue in oꝑatione quã faciunt.
siue indoctrine uerb̾ ciciꝰ sicca¬
rentur. nͥ ꝑ intentionẽ cordis

Expanded text:
miraculi lumine perstrinxit; sed humiraculi lumine perstrinxit; sed humilitatem custodiens, et laudem auctori reddens, quasi unde venerat rediit, quia lux fulguris unde fuerit ostendit. Sancta itaque animalia cum ad signa operanda veniunt, et cum ad reddendam auctori suo gloriam intus apud semetipsa redeunt, fulgur sunt, quia et ostendendo miracula, et exempla humilitatis praebendo, mentes intuentium feriunt et incendunt. 16. In omne autem quod faciunt, idcirco semper ad laudem Creatoris redeunt, ut in ea virtute quam accipiunt, vera stabilitate persistant. Nam si quid sibi tribuerent, in hoc quod acceperant, stare non possent. Unde bene etiam per Salomonem dicitur: Ad locum de quo exeunt flumina revertentur ut iterum fluant . Sive enim in virtutibus, seu in doctrina, quid aliud sunt sancti viri quam flumina quae terram cordis carnalium aridam rigant? Sed sive in operatione quam faciunt, seu in doctrinae verbis, citius siccarentur, nisi per intentionem cordis
Abbreviated transcription (Latin):
tur. In lumine iacula tua ibunt:
quia in aꝑto exeunt uerba dei.
S qr cõmitare debent sententias
ris armoꝵ tuoꝵ. Quia itaq ꝑ¬
sententias ⁊ arma miraculorum
mentes ꝑ sequentiũ fulgore feruit.
ut eos ꝑ sequi ñ pͣsumant. Nec
itaq animalia uadunt ⁊ reuer¬
tuntur: insimilitudine fulguris
choruscantis: quia postquã mira
mira sci int̾ homines faciunt
postquam corda audientiũ spar-¬
so lumine incendunt. ad dandam
auctori suo głam redeunt. ut illi
laudem reddant. ꝑquẽ se posse
calia sciunt. Sic petrus cum
sanato homine qui claudus exu¬
tero matris fuerat : signũ fecit.
quod om̃s qui cognoscerent ual-¬
de mirarentur dix̃. Quid mira¬
nuni in hoc aut nos quid intue¬
mini. quasi nr̃a untute aut pie¬
tate fecerimus hunc ambulare:
Ds abraham. et ds̃ ysaac. et deus
filiũ suũ iħm : et paulo post.
Infide nominis eius hunc quẽ
uidetis et nostis. confirmauit
nomen eius. Signũ quippe
faciens intuentium oculos

Expanded text:
tur: In lumine jacula tua ibunt, tur: In lumine jacula tua ibunt, quia in aperto exeunt verba Dei. Sed quia comitari debent sententias ris armorum tuorum, quia dum addis eis arma miraculorum, mentes persequentium fulgurant, ut eos persequi non praesumant. Haec itaque animalia vadunt et revertuntur in similitudinem fulguris coruscantis, quia postquam mira sancti inter homines faciunt, postquam corda audientium sparso lumine incendunt, ad dandam auctori suo gloriam redeunt, ut illi laudem reddant per quem se posse talia sciunt. 1212 15. Sic Petrus, cum, sanato homine qui claudus ex utero matris fuerat, signum fecit quod omnes qui cognoscerent valde mirarentur, dixit: Quid miramini in hoc, aut nos quid intuemini, quasi nostra virtute aut potestate fecerimus hunc ambulare? Deus Abraham, Deus Isaac, et Deus Filium suum Jesum . Et paulo post: In fide nominis ejus hunc quem vidistis et nostis, confirmavit nomen ejus . Signum quippe faciens, intuentium oculos
Abbreviated transcription (Latin):
lum̃ intermicat: ad amorẽ cęlestis
patriȩ mentes audientiũ inflãmant.
More itaq choruscantis fulguris
cum loquendo ꝑcuciunt. ignẽ sp̾alis
desid̾ii spargunt. Alio qͦq mͦ scã ani
malia : uadunt ⁊ redeunt. Uadunt
enĩ cum ad insinuandam cęlestis do¬
ni grãm inp̃dicationẽ mittuntur:
atq ut ad fidem trahant. mira corã
infidelibꝰ faciunt. S redeunt quia
hȩc omĩpotentis dñi uirtuti tribu¬
entes:
sibuinet ipsis quȩ fecerunt ñ asseri¬
bunt. Cum enim stupenda faciũt
fulguł sũt: quia corda intuentiũ
concuciunt. t̾rent. illuminant.
et accendũt. Unde scriptum ẽ. In
lumine iacula tua ibunt: insplen¬
dore fulgoris armoꝵ tuoꝵ. Iacu¬
la dei sunt uerba scoꝵ: quȩ corda
peccantium feriunt. s ista iacula
habent arma. Scitis frͣs lemi
quia p̾liatores uiri iacula mit¬
tunt : armis uͦ muniuntur. Dũ
gͦ uerbis addunt miracula: quasi
armis se muniunt ne ipsi ferian¬

Expanded text:
lumen intermicat, ad amorem coelestis lumen intermicat, ad amorem coelestis patriae mentes audientium inflammant. More itaque coruscantis fulguris cum loquendo percutiunt, ignem spiritalis desiderii spargunt. 14. Alio quoque modo sancta animalia vadunt et redeunt. Vadunt enim cum ad insinuandam coelestis doni gratiam in praedicationem mittuntur, atque ut ad fidem trahant, mira coram infidelibus faciunt; sed redeunt, quia, haec omnipotentis Domini virtuti tribuentes, sibimetipsis quae fecerint non ascribunt. Cum enim stupenda faciunt, fulgur sunt, quia corda intuentium concutiunt, terrent, illuminant, et accendunt. Unde scriptum est: In lumine jacula tua ibunt, in splendore fulguris armorum tuorum . Jacula Domini sunt verba Sanctorum, quae corda peccantium feriunt. Sed ista jacula habent arma. Scitis, fratres, quia praeliatores viri jacula mittunt, armis vero muniuntur. Dum ergo verbis addunt miracula, quasi armis se muniunt, ne ipsi ferian