comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗ beate uite clausulã imposuit
cui epicurꝰ ext̾ma uoce gras egi
ꝑmitte mͥ lucili uiroꝵ optime
aliqͥd audatiꝰ dic̾e.Si ulla bona mi¬
ra eẽ. aliis possẽt̃. ħ ego q̃ tstia ui¬
dñt᷑ molli ᷤ illis ⁊ delicatis p̃tulis¬

Expanded text:
quod beatae vitae clausulam inposuit, cui Epicurus extrema voce gratias egit. Permitte mihi, Lucili virorum optime, aliquid audacius dicere: si ulla bona maiora esse aliis possent, haec ego, quae tristia videntur, mollibus illis et debeatis praetulis
Abbreviated transcription (Latin):
c̃ qͥbꝰ qͦmͦ. qͥd actirꝰ. Cogitat seꝑ qͣlis uitañ
qͣnta sit. Si simulata occurr̃ molesta: ⁊ tͣn¬
ultima fac̃ s c̃ pͥm̃ illi cep̃ specta et̃ fortuna.
dilig̾nt̃ cͥcũpicit. Nũ qͥd illo desiendũ sit. nil
existimant sua referre. facrt fmẽ: an accipiat.
tardiꝰ fiat. anciciꝰ. N tamꝗ̃ de magnod tͥm̃to
timet. nenis multũ ex stillicidio pͭ ꝑde. ciciꝰ
mori. aut tardiꝰ: ad rc̃ ñ ꝑtinet. bñ mori. aut
male: adrẽ ꝑtinet. Bene aͥ mori ẽ. effug̾e
male uiuendi ꝑicłm. Itaq effeminatissimã
uocẽ illiꝰ rhodii existino. qͥc̃ in caueã cõ¬
cõiectꝰ cẽ atiranno. ⁊ tãqͣm ferũ aliqͣ ñ al
aleset᷑: suadenti ciidã ut abstine a cibo.

Expanded text:
quid acturus. Cogitat semper, qualis vita, non quanta sit. Si multa occurrunt molesta et tranultima facit, sed cum primum illi coepit suspecta esse fortuna, diligenter circumspicit, numquid ideo desinendum sit. Nihil existimat sua referre, faciat finem an accipiat, tardius fiat an citius. Non tamquam de magno detrimento timet; nemo multum ex stilicidio potest perdere. Citius mori aut tardius ad rem non pertinet, bene mori aut male ad rem pertinet. Bene autem mori est effugere male vivendi periculum. Itaque effeminatissimam vocem illius Rhodii existimo, qui cum in caveam coniectus esset a tyranno et tamquam ferum aliquod animal aleretur, suadenti cuidam, u
Abbreviated transcription (Latin):
hospites uenisse significet. Uariꝰ nob
fuit sermo ut ĩ cõiuno. nullã rt̃ usq
ad exitũ ad ducens. s aliund̾̃ alio tͣnsili¬
ens. lectꝰ ẽ dem̃ lib. qͥnti sextii patris
stoici. qͣntꝰ ĩ illo du bon ugor ẽ qͣntũ¬

Expanded text:
hospites venisse significet. Varius nobis fuit sermo, ut in convivio, nullam rem usque ad exitum adducens, sed aliunde alio transiliens. Lectus est deinde liber Quinti Sextii patris,Stoici. Quantus in illo, di boni, vigor est, quantu
Abbreviated transcription (Latin):
ndi cõfert securitas publica neceẽ ẽ:
ictorẽ ħ boniait parentẽ colant. multo
pͥncipibꝰ debent. s multa ũputant. qͥbꝰ
iqͣm tã plene currere ulla libalitas põt.
ccaiptates illoꝵ qͣ eͥscunit dũ impleãt᷑¬

Expanded text:
endi confert securitas publica, necesse est auctorem huius boni ut parentem colant, multo principibus debent, sed multa et inputant, quibus numquam tam plene occurrere ulla liberalitas potest, ut cupiditates illorum, quae crescunt, dum implent
Abbreviated transcription (Latin):
end̾ nicħ aliud inmora eẽ. qͣm uelle:
existunet᷑ d facto hois ac̾imi. uit cui¬
spurcissimã mortẽ. seruituti muii¬
dissime. Qm cepi. sor didis exemplis
uti: ꝑseu̾abo. Plus enĩase qͥsq criget.
siuidit. hac̃ rẽ ⁊ iã acontẽptissimis
posse cõtẽpni. Catones. scipionẽq ⁊ ali¬
os. qͦs audire c̃ ãmirõne consueuimꝰ:
supͣ imnitõnẽ positosputamꝰ. Iã ego
ĩ ludo bestiario. qͣm ducibꝰ belli cuuł¬
ostñdã ad ueħet᷑ nuꝑĩt custodias
ꝗdã admanitanũ spectaculũ miss.
tãqͣm sõpno p̾m̃te nutare. c̃ap̃ usq
itã du se ĩsedili suo tenuit. do¬
nec c̾uicẽ cͥcũ actꝰ rote frang̾ent.
Eod̃ uehicło qͥ ad penã ferebat᷑. ef¬
fugit. il obstat. erũꝑe. ⁊ extre
cupienti. Inaꝑto nos nat᷑a custo¬
dit. cui ꝑmittit neci̾tas sua cͥcũ¬
spiciat exitũ mollẽ. cui adma¬
tũ agat. ⁊ q̃ potissimũ libent᷑ cõsi¬
det: cui difficił occasio ẽ. is pai¬

Expanded text:
 quam velle. Existimetur de facto hominis acerrimi, ut cuispurcissimam mortem servituti mundissimae. Quoniam coepi sordidis exemplis uti, perseverabo. Plus enim a se quisque exiget, si viderit hanc rem etiam a contemptissimis posse contemni. Catones Scipionesque et alios, quos audire cum admiratione consuevimus, supra imitationem positos putamus; iam ego in ludo bestiario quam in ducibus belli ctodias quidam ad matutinum spectaculum missus, tamquam somno premente nutaret, caput usque et tamdiu se in sedili suo tenuit, donec cervicem circumactu rotae frangeret. Eodem vehiculo, quo ad poenam ferebatur, effugit. Nihil obstat erumpere et exire cupienti. In aperto nes natura custodit. Cui permittit necessitas sua, circumspicit exitum mollem: cui ad matum agat et qua potissimum liberetur. consideret: cui difficilis occasio est, is proxi
Abbreviated transcription (Latin):
tela ne uitare qͥd s pectore. exciꝑe. si
fortitudo optabił ẽ ⁊ torm̃ta pacient̾.fer¬
s seꝑaᷤ ista ut dixi nicħerit.ꝙ. tͥ faciat
errorẽ. Nõ eñ pati torm̃ta optabile ẽ. s
pati fortit᷑. Illd̾ opto fortit̃: ꝙ ẽ iltꝰ. As tñ¬
sũt. cũ particłatĩ fnint q̃dã latent. c̃ uno
uoto multa cõphensa sũt tãꝙ.opto tͥ ui¬
tã honestã. Uita a̾ honesta: accioĩbꝰ ua¬
riis constat. In hac ẽ regli. archa cato¬
nis scissũ manũ sua uulnꝰ. rutilũ exi¬
liũ. calix uenenatꝰ qͥ soc̾tẽ tͣnstulit
ecac̾e incelũ. Ita c̃ optam michi uitã
tere. qͥd ĩ t̃ ẽ optes ħ alicui an optabile

Expanded text:
tela ne vitare quidem, sed pectore excipere. Si fortitudo optabilis est, et tormenta patienter ferSed separa ista, ut dixi; nihil erit quod tibi faciat errorem. Non enim pati tormenta optabile est, sed pati fortiter. Illud opto "fortiter," quod estsunt, cum particulatim fiunt, quaedam latent, cum uno voto multa conprensa sunt. Tamquam opto mihi vitam honestam. Vita autem honesta actionibus variis constat; in hac est Reguli arca, Catonis scissum manu sua vulnus, Rutili exilium, calix venenatus, qui Socraten transtulit e carcere in caelum. Ita cum optavi mihi vitam tere ! Quid interest, optes hoc alicui an optabile
Abbreviated transcription (Latin):
t̃rã. Imꝑt tis ac rudibꝰ nullũ p̾cipitõmss
nis ẽ. ĩ epicureũ illud chaos decidunt. i ab
ut ita dicã sub ictu habñt. hii ñ cõcucis¬
t᷑. nec defluunt qͥđ ñ dũ ĩ ficco iã ĩpotti
st̃ gͦ cũ tã magna sint ĩ t̃ sũmos imosq di¬
gens ꝑicł̃m ad det̾iora redeundiñ debanꝰ .

Expanded text:
ram. Imperitis ac rudibus nullus praecipitationis finis est; in Epicureum illud chaos decidunt, inane, ut ita dicam, sub ictu habent; hi non concutiuntur, ne defluunt quidem. Nondum in sicco, iam in portu sunt. Ergo cum tam magna sint inter summos imosque digens periculum ad deteriora re
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ris qͣi colloq̃r tecũ. qͣle sit una scruta¬
bim᷑. Aris an oẽ bonũ optabile sit. siboñ
pacient̃ eg̾tare: seqͥt᷑ ut ista opstabilia
sit. Nicħ aũ indeo. ex istouoto dignũ ne¬
minẽ c̾te ad huc scio co nomine uotũ sol¬
usse. qd̾ flagelł cesus eẽt aut podagͣ dis¬
tortꝰ. aut eculeo longior factꝰ: distingue
mi lucili ista:⁊ intelliges eẽ ĩ his aliqͥd
optand̾: torm̃ta ab cẽ ame uelĩ. s si sustinẽ¬
da fuitit. ut ĩ ilł fortit̃. honeste. aioce

Expanded text:
quasi conloquar tecum, quale sit, una scrutabimur. Quaeris, an omne bonum optabile sit. "Si bonum patienter aegrotare, sequitur, ut ista optabilia sint. Nihil autem video ex istis voto dignum. Neminem certe adhuc scio eo nomine votum solvisse, quod flagellis caesus esset aut podagra distortus aut eculeo longior factus." Distingue, mi Lucili, ista, et intelleges esse in iis aliquid optandum. Tormenta abesse a me velim; sed si sustinenda fuerint,
Abbreviated transcription (Latin):
aiõ. Nõ putant enĩ fieri qͥ aqͥd face ñ possiut.
Exxi firmitate suadu̾tute fer̃ sũtĩtia. ad
miraris. si uri. iuln̾ari. occidi. alligari. uiuat:
aliqn ⁊ ĩã lib luxurioso frugalitas pena ẽ:
pigͥ supplicũ labor ẽ delicaꝰ antsera: ẽ ꝯtinen
taĩdust̾. desidoso studẽ. torq̃ri ẽ.Ead̃ in p.
qr õs ĩbecilli sumꝰ. dura atq ĩtołanda c̃di¬
mꝰ. obliti qͣm multis torm̃tũ sit uinoca¬
rere. aut pͥma luce excitari. Pista diffi¬
cilia st̃ nat᷑a. s nos fluidi. ⁊ nues. Mag¬
no aĩo drebꝰ magnis uidicandũ ẽ alioqͥne

Expanded text:
animo. Non putant enim fieri, quicquid facere non possunt; ex infirmitate sua de virtute ferunt sententiam. Quid miraris, si uri, vulnerari, occidi, alligari iuvat, aliquando etiam libet? Luxurioso frugalitas poena est, pigro supplicii loco labor est, delicatus miseretur industrii, desidioso studere toromnes inbecilli sumus, dura atque intoleranda credimus, obliti, quam multis tormentum sit vino carere aut prima luce excitari. Non ista difficilia sunt natura, sed nos fluvidi et enerves. Magno, animo de rebus magnis
Abbreviated transcription (Latin):
dubiũ. qͥn felicior pax sit ñꝙͣ. lacessi¬
ta qͣm multo reꝑata sangͥne. N ẽ du¬
biũ ĩqͥt. qͥn felicior res sit ĩ cõcussa ua¬
litudo: qͣm exgͣuibꝰ morb̃. ⁊ ext̾ma
miutantibꝰ ĩtutũ. ui q̃dã ⁊ paciẽtie
ducta. Eod̃ mͦ ñerit tubiũ qͥn maiꝰ dui

Expanded text:
dubium, quin felicior pax sit numquam lacessita quam multo reparata sanguine. Non est dubium " inquit " quin felicior res sit inconcussa valetudo quam ex gravibus morbis et extrema minitantibus in tutum vi quadam et patientia educta
Abbreviated transcription (Latin):
hostibꝰ castra tẽptantibꝰ ⁊ qͥ sus¬
cis is poplitibꝰ ĩgema se exceps
qͥn mag̾ landẽ trimcã illã ⁊ re¬
idã manũ mutũ ꝗͣ. cuĩlib fortissi
iluã. Stetit bostiã flãmar̃ q ꝯtẽp

Expanded text:
hostibus castra temptantibus et qui succisis poplitibus in genua se excepit quin magis laudem truncam illam et retorridam manum Mucii quam cuiuslibet fortissimi salvam? Stetit ho
Abbreviated transcription (Latin):
dolor ⁊ qͥcqͥd aliud ĩcõmodi ẽ. U̾tu¬
te eñ obruit᷑ qͣm admod minuta
lumrana claritas soł obscurat sic
dolores molestias. ĩ uirias uͥtꝰ mag¬
intudine sua. edlidit atq ꝯpͥmit. ⁊
q cq affulsit. ibi qͥcqͥd sũ illa apparet.
extingͥt᷑. Nec mag̃ ullã porcionẽ
habẽt ĩ comoda. c̃iu̾tutẽ ĩcider ꝗͣ¬
inmariminbꝰ ħ ut scias ita eẽ ad oẽ
pulcrũ uir bonꝰ sñ ulla cuncto̾ne
pcurret. stet illic licet carnifex
stet tortor atq ignis ꝑ seu̾abit
nec qͥd passurꝰ s qͥd facturꝰ sit as¬
piciet. ⁊ se honeste rei tãꝗ̃ bono
uro credet utilẽ illã s̃ iudicabit
tutã. ꝓsꝑam. Cimnd loc̃ habebit
ap̃ illũ honesta res. cͥstis atq asꝑa.
qͣ̃m uir banꝰ pauꝑ. aut exul. aut¬

Expanded text:
dolor et quicquid aliud incommodi est; virtute enim obruitur. Quemadmodum minuta lumina claritas solis obscurat, sic dolores, molestias, iniurias virtus magnitudine sua elidit atque opprimit et quocumque adfulsit, ibi quicquid sine illa apparet, extinguitur; nec magis ullam portionem habent incommoda, cum in virtutem inciderin mari nimbus. Hoc ut scias ita esse, ad omne pulchrum vir bonus sine ulla cunctatione procurret; stet illic licet carnifex, stet tortor atque ignis, perseverabit nec quid passurus, sed quid facturus sit, aspiciet, et se honestae rei tamquam bono viro credet; utilem illam sibi iudicabit, tutam, prosperam. Eundem locum habebit apud illum honesta res, sed tristis atque aspera, quem vir bonus pauper aut exul
Abbreviated transcription (Latin):
ponit᷑ turba causarũ aut niniur
multa. aut niniũ pauca cõp̃hend.
Nã qͦcũq remoto. qͥd effici ñ pat᷑. id
enisa iudicãt. eẽ faciendi pauca dut
ponãt uitͣ caisas tẽpꝰ. nicħsine tẽꝑe
pot̾ fieri. Ponãt loc̃ si ñ fiti̾t uͥfiat aliqͥ
ne fiet qͥd. Ponant motũ ncħ sineͥ
nõ fit. nͦ ꝑit. Hulla sine motu ars. mli

Expanded text:
ponitur, turba causarum aut nimium multa aut nimium pauca conprendit. Nam si, quocumque remoto quid effici non potest, id causam iudicant esse faciendi, pauca dixerunt. Ponant inter causas tempus; nihil sine tempore potest fieri. Ponant locum; si non fuerit, ubi fiat aliquid, ne fiet quidem. Ponant motum; nihil sine hoc nec fit nec perit. Nulla sine motu ars, nulla
Abbreviated transcription (Latin):
reris. ap̃ epicur duo bona s̃. eqͥbꝰ sũmũ il¬
lud be atũ cõponit᷑. ut corpꝰ sũ dolore
sit. Aĩis sine ꝑturbatioẽ. ħ bona ñ c̃scũt.
si plena st̃. Q enĩ c̾scet. ꝙ plenũ ẽ: dolore
corpꝰ caret. qͥ ad hãc accedẽ ĩ dolentia pͭ.¬
aius cõstat si ⁊ placid̃ ẽ qͥd accedẽ adhac̃
tͣnqͥllitatẽ pͥᷤ qͣmadmod̃ serenitas celi
ñ recip̃ maiorẽ. ad huc claritatẽ ĩ since¬
rissim̃ intorẽ repͣgata. sic hominis cor¬
pꝰ aiũq curantis ⁊ boñ suũ. ex utͦq nac¬
tentis ꝑfectꝰ ẽ statꝰ ⁊ sũmã uoti sui
ĩuenit. sic nec estus aiõ ẽ. nͨ dolor corꝑis.

Expanded text:
reris; apud Epicurum duo bona sunt, ex quibus summum illud beatumque conponitur, ut corpus sine dolore sit, animus sine perturbatione. Haec bona non crescunt, si plena sunt. Quo enim crescet, quod plenum est ? Dolore corpt sibi et placidus est; quid accedere ad hanc tranquillitatem potest? Quemadmodum serenitas caeli non recipit maiorem adhuc claritatem in sincerissimum nitorem repurgata, sic hominis corpus animumque curantis et bonum suum ex utroque nectentis perfectus est status et summam voti sui invenit, s
Abbreviated transcription (Latin):
ut q̃da se nesciãt. qͣmadmod̾
qͣrimꝰ sepe eos. c̃ qͥbꝰ stamꝰ: ita
pler̃ q finẽ sũmi boni ignoramꝰ
adpoĩtũ: nec multiᷤᷤ u̾b nec cͥcui¬
tu longo: qͥd sit sũmũ bonĩ col¬
ĩparticla illd̃ d̾aduc̾e. Cũ possis dic̃e sum̃
bonũ ẽ. ꝗ honestũ ẽ. ⁊ ꝗ mag̃ admireri:
uinĩ boñ ꝙ honestũ ẽ. Cct̃a filsa: ⁊ adult̾ina
bona st̃ ħ si ꝑsuaseris tͥ. ⁊ uͥtutẽ adama¬
ueris. amare eñ par ẽ. qͥeqͥd illa cõtigͥit.
id tͥ qͣlec̃q aliis uidebit᷑. faustũ felix q
erit. Et torq̃risi mꝰ tacueris ip̃o tor qͣnte
securior. ⁊ egͦtare. siñ male dir̾is mor¬
bofortune. si ñ cesseris morbo. Diã d̾niq
q̃ cet̾is uidñr mala. ⁊ mansuescent:⁊
ĩ bonũ abibut. si suꝑ illa eminueris.
Et oĩa ĩ comoda suo uire bona uoca¬

Expanded text:
scire se nesciant. Quemadmodum quaerimus saepe eos, cum quibus stamus, ita plerumque finem summi boni ignoramus adpositum. Nec multis verbis nec circumitu longo, quod sit summum bonum, colin particulas illud diducere, cum possis dicere: summum bonum est, quod honestum uod honestum est, cetera falsa et adulterina bona sunt. Hoc si persuaseris tibi et virtutem adamaveris, amare enim parum est, quicquid illa contigerit, id tibi, qualecumque aliis videbitur, faustum felixque erit. Et torqueri, si modo iacueris ipso torquente securior, et aegrotare, si non male dixeris fortunae, si non cesseris morbo, omnia denique, quae ceteris videntur mala, et mansuescent et in bonum abibunt, si super illa eminueris. et omnia incommoda suo iure bona voca
Abbreviated transcription (Latin):
ugiendũ sit. aut qͥd petend̾ uoles sa¬
ue respice. Illi erĩ ꝯsentire d̾bet. qͥc¬
dagimꝰ. Nõ disponet singła nͥ cui
ĩ uite sue sũma ꝓposita ẽ. Nemo
muis ꝑatos hãt colores. similitu¬
dinẽ reddet. nͥ iã cõstet. qͥd ueli̾pĩ¬

Expanded text:
fugiendum sit aut quid petendum, voles sctuae, respice. Illi enim consentire debet, quicquid agimus; non disponet singula, nisi cui iam vitae suae summa proposita est. Nemo, quamvis paratos habeat colores, similitudinem reddet, nisi iam constat, quid velit pin
Abbreviated transcription (Latin):
ñ pot̃ dici ille mag̃ assentit᷑ qͣm ille.
ab oĩbꝰ in eand̾ sentũtiã it᷑. id̾ duͥtutibꝰ
dico. Q̃ nat̃e assentiuit᷑. iđ sbonis dico. oĩi
fans. cui nil ampliꝰ. contigit.: qͣm ꝓspice
uitã. Os huis eq̃ fuere mortales. ⁊̃ si mors
alioꝵ longiꝰ uitã passa ẽ ꝓced̾e. alioꝵ me
his oppone ferro tͣnsfossos. aut exaĩatos
serpentiũ morsu. aut fract᷑ riuna. aut
ꝑ longuã n̾uoꝵ ⁊ tͣcionẽ. extortos minutatĩ.
Aliqͥr̃ melior dici. aliqͦr̃ peior pot̃ exitꝰ. Nors

Expanded text:
sentitur quam ille; ab omnibus in eandem sententiam itur. Idem de virtutibus dico . omnes naturae adsentiuntur. Idem de bonis dico: omniafans, cui nihil amplius contigit quam prospicere vitam. Omnes hi aeque fuere mortales, etiam si mors aliorum longius vitam passa est procedere, aliorum in medHis oppono ferro transfossos aut exanimatos serpentium morsu aut fractos ruina aut per longam nervorum contractionem extortos minutatim. Aliquorum melior dici, aliquorum peior potest exitus; mors
Abbreviated transcription (Latin):
sit artifex illiꝰ m̃di q̃ ratione tanta
ntagnitudo ĩ legẽ.:⁊ ordinẽ uen̾it. qͥs
sparsa colleg̾it confusa distart̾it in
una de formitate iacentibꝰ faciẽ di¬
inferit. Uñ lux tanta fundit᷑. ignis
celo int̾ cẽ .i. iubes uiu̾e capite dᷤ¬
misso. Maior sũ ⁊ ad maiora genitꝰ.

Expanded text:
s artifex mundi ? Qua ratione tanta magnitudo in legem et ordinem venerit ? Quis sparsa collegerit, confusa distinxerit, in una deformitate iacentibus faciem diviserit ? Unde lux tanta fundatur ? Ignis celo interesse, id est iubes me capite demisso vivere. Maior sum et ad maiora genitus,
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ. suꝑstites fortuna seruauit. ħ umꝰ rei
usũ qͥ excitãt. dies ueruet. Nõꝙͣ existi¬
mesmagnis tm̃ uiris h robur fuisse. qͥ
seruitutis humane claustra ꝑrũꝑent.¬
ñ ꝗͣ uidices. ħ ficri nͥ acatone ñ posse. qͥ
qͣm ferro ñ amiserat. aĩam manu ext̾x.¬
nec ad arbitũ snũ ĩstrum̃ta mortis elig̾e:
ĩ sua tela ferer̃. Huꝑ ĩ ludo bestiar̃ unꝰ eger¬
mans c̃ ad matutina spectanda pararet᷑.
seressit ad exhon̾andũ corpꝰ. nullũ aliud
illi dabat᷑. custodᷤ sectũ .Ibi lignũ id ꝙ. ã
emundanda obscena. ad herente spon¬
gia positũ ẽ totũ ĩgulã farsit. ⁊ ĩꝑdusis
fauticibꝰ spm elisit ħ fuit morti ꝯtume¬
liã face. ita ꝓris par̃ mund̾. ⁊ par̃ d̾cent᷑.
qͥd stultiꝰ. qͣm fastidio se mori: Ouir̃ for¬
tẽ. Odignũ. au fastidiaret᷑ electio. qͣm forat̃
ille gladio usus eẽt. qͣm aĩẽ se ĩꝓfundã
se altitudinẽ maris ab scise rupis mim¬

Expanded text:
mus, superstites fortuna servavit. Huius unius rei usum qui exigat dies veniet. Non est quod existimes magnis tantum viris hoc robur fuisse, quo servitutis humanae claustra pe iudices hoc fieri nisi a Catone non posse, qui quam ferro non emiserat animam manu extraxit nec ad arbitrium suum instrumenta mortis eligere, vi sua tela fecerunt. Nuper in ludo bestiariorum unus e Germanis, cum ad matutina spectacula pararetur, secessit ad exonerandum corpus; nullum aliud illi dabatur sine custode secretum. Ibi lignum id, quod ad emundanda obscena adhaerente spongia positum est, totum in gulam farsit et interclusis faucibus spiritum elisit. Hoc fuit morti contumeliam facere. Ita prorsus; parum munde et parum decenter; quid est stultius quam fastidiose mori ? O virum fortem, o dignum, cui fati daretur electio ! Quam fortiter ille gladio usus esset, quam animose in profundam se altitudinem maris aut abscisae rupis inm
Abbreviated transcription (Latin):
seĩ alim̃tũ parit̃ oiũ st̾nunt. Auesex eqͦ
parciunt᷑. ciboᷤ. fulix es adita athie
sue sara sic ꝓꝑat q̃madmod agam̃non
admicenar᷑ nobiles muros. Nemo enĩ
lud fetꝰ suo̾. isd̾ occuł ĩtueri. eque ĩdulg̾e.
om̃ibꝰ ⁊ qͥd impensiꝰ laborantibꝰ: qm̃ ꝗ ⁊̃

Expanded text:
t; aves ex aequo partiuntur cibos. Vlixes ad Ithacae suae saxa sic properat, quemadmodum Agamemnon ad Mycenarum nobiles muros. Nemo enim lut fetus suos isdem oculis intueri, aeque indulgere omnibus et quidem inpensius lab
Abbreviated transcription (Latin):
dñtẽ. ego uido qͣm multa ĩ utilia ꝯ cupi¬
sacietas monstrat. qͥs debeat eẽ cibo qͥs
potacioni mod̾ qͣntũ capiã. ad huc nes¬
cio Iã docebo. q̃madm̃ intelligas. te ñ
eẽ sapientẽ. Sapiens ille plenꝰ ẽ gaudio
hilaris ⁊ placidꝰ ⁊ concuss c̃ diis expari
nulla spes aĩi cuũ fut᷑i. expectõne
sollicit᷑ Si ꝑdies noctesq par et aqͣł¬

Expanded text:
tem video, quam multa inutilia concupisatietas monstrat, quis cibo debeat esse, quis potioni modus. Quantum capiam adhuc nescio." Iam docebo, quemadmodum intellegas te non esse sapientem. Sapiens ille plenus est gaudio, hilaris et placidus, inconcussus; cum dis ex pari nulla spes animum tuum futuri exspectatione sollicitat, si per dies noctesque par et a
Abbreviated transcription (Latin):
to mag̃ amares uir̃ bonũ. locupletẽ. qͣm
pauꝑẽ. nec robꝰtũ ⁊ lac̾tosũ qͣm gͣcilẽ ⁊
langͥdi corꝑisgͦ ne rẽ qͥd mag̃ appetes.
iustis nitid̾. ⁊ unctũ. qͣm pulu̾ulentii. ⁊
horrentẽ. d̾m̃ huc usq ꝑuenies ut mag̃
diligas in tegr̃ õĩbꝰ m̃bri. ⁊ illesũ. qͣmd̾bilẽ
ac luscũ. paulatĩ fastidiũ tuũ illo uͦsq
ꝑͣtes s accessiones st̃. Nũ qͥs tã iniqͣncen¬
sura it᷑ suos agͥ ut filiũ sanũ. q̃ egrũ

Expanded text:
 locupletem quam pauperem, nec robustum et lacertosum quam gracilem et languidi corporis; ergo ne rem quidem magis adpetes aviris nitidum et unctum quam pulverulentum et horrentem. Deinde hoc usque pervenies, ut magis diligas integrum omnibus membris et inlaesum quam debilem aut luscum. Paulatim fastidium tuum illo usque partes, sed accessiones sunt. Num quis tam iniquam censuram inter suo
Abbreviated transcription (Latin):
do ẽ uͥtꝰ mͦc̾ta m̃sura ẽ. sonstantia ñ ht̃
qͦ ꝓcedat. ñ mag̃ qͣm fiducia. aut u̾tas.
cui siqͥd adici pͭ s̾fint: honestũ qͦ nullã
accessionẽ recipit: honestũ ẽ enĩ ꝑꝑ ista
mũ ñ eꝰd eẽ forme putas cͥtis tͥmuns.
ꝯphensu: Cresce̾ possũ imꝑfecte. reisig¬

Expanded text:
do certa mensura est. Constantia non habet, quo procedat, non magis quam fiducia aut veritas acui si quid adici potest, defuit. Honestum quoque nullam accessionem recipit; honestum est enim proptermum non eiusdem esse formae putas, certis terminis conprensum ? Crescere posse inperfectae re
Abbreviated transcription (Latin):
ap̃tatẽ tua decet. Desine heneficiũ
fortune male. int̾p̃tari abstulit.
s d̾dit: iõ amicis aund̾ fruam᷑ qr
qͣmdiu conting̾e ħ possit inc̾tũ ẽ.
logitemꝰ qͣm sepe illos reliqͤrimꝰ in
aliqͣm ꝑegͥnationẽ lõginqͣm exitu¬
riq̃m sepe eo ᷤͤ morantes loco ñ u¬
dimꝰ ĩtelligem̃ plus nos cꝑ̃is inui¬
uis ꝑdidisse: ferc̾s aũ hos qc̃ negli¬
gĩtissime. amicos habeãt miserrime
ubiũ sit: an amauerit. Sera indicia
male de his. ⁊ merem᷑.⁊ existima¬
nꝰ qi par̃ ualent ĩumꝰ elati solatiũ.
piñ hm̃s maiorẽ inuiriã ip̃i nobͥfe

Expanded text:
tatem tuam decet, desine beneficium fortunae male interpretari; abstulit, sed dedit. Ideo amicis avide fruamur, quia quamdiu contingere hoc possit, incertum est. Cogitemus, quam saepe illos reliquerimus in aliquam peregrinationem longinquam exituri, quam saepe eodem morantes loco non viderimus; intellegemus plus nos temporis in vivis perdidisse. Feras autem hos, qui neglegentissime amicos habent, miserrime dubium sit, an amaverint; sera indicia male de iis et meremur et existimamus, qui parum valent in unius elati solacium; si non habemus, maiorem ini
Abbreviated transcription (Latin):
si cõplorat. si male iudicat: ꝑ tur li¬
onẽ recipit. ⁊ ĩ magna discordia
uolutat᷑ hͤenĩ sp̃es recti uocat. illi
suspicio mali rethit. Itaq honeste
aliqͥd facturꝰ ẽ. qͥcͥqͥd opponit᷑ .id ĩ
si ĩ cõmodũ putat malũ ñ putałt
uelut libens faciat. Oẽ honestus
malo mirtũ. Scio qͥd mͥ respor¬

Expanded text:
malum iudicat, perturbationem recepit et in magna discordia volutatur. Hinc enim species recti vocat, illinc suspicio mali retrahit. Itaque qui honeste aliquid facturus est, quicquid opponitur, id etiam si incommodum putat, malum non putet, velit, libens faciat. Omne honestum malo mixtum. Scio, quid mihi respo
Abbreviated transcription (Latin):
tͥa gn̾a bonoꝵ mnqͦ st̃. Ita dico: in cqͦ ẽ mo¬
dar̾e gaudẽ. ⁊ modare dole. leticia illa:
ñ uincit hãc aĩ firmitatẽ sub tortore
gemitꝰ. d̾uorantẽ: illa bona optabilia ħ
mirabilia st̃. utͣq nicħominꝰ paria qͥa
qͥcqͥd ĩ comodiẽ ĩtanto maioris boni
tegit᷑: Qsqͥs ħ ĩ paria iudicat. ab ipĩs uͥtu¬
tibꝰ au̾tit ocłos. ⁊ ext̾ĩora cͥcũspic̃ bona
u̾a id pendent. id̃ patent. illa falsa:
multũ hñt uani. Itaq speciosa. ⁊ mag¬
na cõtͣ uisentibꝰ c̃ ad pondꝰ reuocata s̃
fallunt. Ita ẽ mi lucili. qͥcqͥd u̾arõ¬

Expanded text:
t. Ita dico: in aequo est moderate gaudere et moderate dolere. Laetitia illa non vincit hanc animi firmitatem sub tortore gemitus devorantem; illa bona optabilia, haec mirabilia sunt, utraque nihilominus paria, quia quidquid incommodi est, vi tanto maioris boni tegitur. Quisquis haec inparia iudicat, ab ipsis virtutibus avertit oculos et exteriore circumspicit; bona vera idem pendent, idem patent. Illa falsa multum habent vani. Itaque speciosa et magna contra visentibus, cum ad pondus revocata sunt, fallunt. Ita est, mi Lucili; quicquid ver
Abbreviated transcription (Latin):
tuõ ñ eod p̃cio estimant᷑q uer̃ una ĩ¬
ducit᷑. hu̾anis uͥtutibꝰ regła. Una cĩ
ẽ rõ recta simplexq Nicħ c̃ diuino
diumꝰiꝰ. celesti celestiꝰ. Mortalia mi¬
niuint᷑. cadt̃ dt̾unt᷑. c̃scunt. ex hau¬
riunt᷑. implent᷑. Itaq ilł intã c̾ta
sorte ĩ eqͣlitas ẽ. diuinoꝵ unanat᷑a ẽ.

Expanded text:
non eodem pretio aestimantur; una inducitur humanis virtutibus regula. Una enim est ratio recta simplexque. Nihil est divino divinius, caelesti caelestius. Mortalia minuuntur, cadunt, deteruntur, crescunt, exhauriuntur, inplentur. Itaque illis in tam incerta sorte inaequalitas est; divinorum una natura est.
Abbreviated transcription (Latin):
ds optinct. hũc ĩ hoĩe ai̾us. ꝙ ẽ illic
matia id ĩ nob̾ corpꝰẽ. Seruiant gͦ d¬
t̾iora melioribꝰ fortissimꝰ adu̾s fortui¬
ta. ñ cont᷑mescamꝰ ĩ uirias. ñ uuln̾a.
ñ uincła. ñ egestatẽ. Mors qͥd ẽ aut
finis. aut tͣnsitꝰ. Nec desin̾e tuneo.¬

Expanded text:
homine animus. Quod est illic materia, id in nobis corpus est; serviant ergo deteriora melioribus. Fortes simus adversus fortuita. Non contremescamus iniurias, non vulnera, non vincula, non egestatem. Mors quid est ? Aut finis aut transitus. Nec desinere timeo
Abbreviated transcription (Latin):
alia q̃re. S ħ mñ morbis. tẽporibꝰ aptanda
sũt. ħ asꝑitas ocłoꝵ conleuat᷑. ħ palpebrar̃
cͣssitudo tenuat᷑. ħ nis subita. ⁊ humor
eligas tp̃s. ad hibeas singłis modũ aĩ re¬
media inuenta sut̃. ab antiqͥs ͤmͦ aũ¬
piciendi. tñ sũt ⁊ ritu doꝵ colendi aͥ d¬
ni ego magnoꝵ iuroꝵ ⁊ uragines
ham incitam̃ta aĩ ⁊ natales celebrẽ:
Qͥdm ego illos honoris causa sc̃ꝑ appellẽ:
Amuen̾ationẽ p̃ceptoribꝰ meis debeo.
solet faciã. eqͦ desiliã cap̃ ad aꝑiã. semita
liũ sapientẽ. ⁊ socͣtẽ cũ platone. ⁊ ze¬

Expanded text:
haec tamen morbis et temporibus aptanda sunt. Hoc asperitas oculorum conlevatur; hoc palpebrarum crassitudo tenuatur; hoc vis subita et umor eligas tempus, adhibeas singulis modum. Animi remedia inventa sunt ab antiquis; qupiciendi tamen sunt et ritu deorum colendi. Quidni ego magnorum virorum et imagines habeam incitamenta animi et natales celebrem ? Quidni ego illos honoris causa semper appellem ? Quam venerationem praeceptoribus meis debeo, solet, faciam; equo desiliam, caput adaperiam, semita lium Sapientem et Soc
Abbreviated transcription (Latin):
missa. ⁊ lẽta. ĩ alt̾o pugnax ũtenta.
tit̾ hostiũ menia expugnat. ⁊ eiꝰqͥ
obsidionẽ paentissime sustinet.: ⁊̃ mag¬
nus scipio qͥ numantiã cludit.⁊ ꝯpͥmit.
cogitq inuictas manꝰ ĩ exitiũ ipsas
suũ u̾ti magnꝰ ille obsessoꝵ aĩus. qͥ scit

Expanded text:
missa et laeta, in altera pugnax et intenta. titer hostium moenia expugnat, et eius, qui obsidionem patientissime sustinet ? Magnus Scipio, qui Numantiam cludit et conprimit cogitque invictas manus in exitium ipsas suum verti; magnus ille obsessorum animus, qui scit
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑꝑ ꝙ. fecit. Qris ꝙ. sit ꝓpositũ. dõ bonitas¬
c̃. Ita cͥte plato ait. Que dõ faciendi mi¬
duis fuit causa. Bonꝰ ẽ bono. nulla cqͣn
boni inuidia ẽ fecit itqͣ qͣm optim̃ pi¬
tuit: fer gͦ iudex sentñtiã.⁊ ꝓnuntis

Expanded text:
 fecit. Quaeris, quod sit propositum deo ? Bonitas Ita certe Plato ait: " Quae deo faciendi mundum fuit causa? Bonus est; bono nulla cuiusquam boni invidia est. Fecit itaque quam optimum potuit." Fer ergo, iudex, sententiam et pronuntia,
Abbreviated transcription (Latin):
ostñdit᷑. In alt̾o enĩ nat᷑ał ẽ aĩ re¬
missio ac laxitas. ĩ alt̾o ꝯtͣ nat᷑am
li recipiunt. U̾tꝰ ĩ utͣmq par ẽ. Uir¬
tutẽ. maxima ñ mutat. nͨ peiorẽ
facit dura ac difficił nͣ meliorẽ.

Expanded text:
ostenditur. In altero enim naturalis est animi remissio ae laxitas, in altero contra naturam li recipiunt; virtus in utroque par est. Virtutem materia non mutat; nec peiorem facit dura ac difficilis, nec melior
Abbreviated transcription (Latin):
mare ñ potuit Si qͥs Spoliat᷑ amis¬
sa unica tunica. c̃ plorare se malit ꝗͣ
uemat qͦ tegat scapulas ñ ne tͥ ui¬
deat᷑. stultissimꝰ: & m anabas extu¬
listi: qͤre qͦm ames. Sãcius amicũ
reꝑare qͣm flere. Scio ꝑt̾tũ iam ħ
tã. qͥa ab hominibꝰ dictũ ẽ: finẽ dolẽ
di ⁊ iã qͥ consilio ñ fecat. tꝑe inuenit:
t᷑pissunũ aũ c̃ in homine prudñte
remediũ meroris lassitudo m̾endi
Malo relinqͣs labore qͣm ab illo re¬
linqͣris: ⁊ qͣm pͥmũ id fac̾e desiste ꝗ
⁊̃ si uoles dui face ñ pot̾is annũ femi¬
nis ad lugñdũ cõstituere maiores ut
ñ tã diu lug̾ent. s ne duiciꝰ. Uiris
nullũ legitimũ. tp̃s ẽ q nullũ hones¬
tũ. Am tñ mͥ ex illis mulierdis dab̃
uer̃ nulla res citiꝰ iodiũ uenit. qͣm
dolor qͥ recens ꝯsolatorẽ ĩuenit. ⁊ aliqͦs
ad se adducit. Inuet̾atꝰ uͦ deridet᷑ nec
ĩm̾ito aut enĩ simulatꝰ. aut stultꝰ ẽ.¬

Expanded text:
amare non potuit. Si quis despoliatus amissa unica tunica conplorare se malit quam inveniat, quo tegat scapulas, nonne tibi videatur stultissimus ? Quem amabas, extulisti; quaere, quem ames. Satius est amicum reparare quam flere. Scio pertritum iam hoc tam, quia ab omnibus dictum est: finem di etiam qui consilio non fecerat, tempore inuenit. Turpissimum autem est in homine prudenti remedium maeroris lassitudo maerendi. Malo relinquas dolorem quam ab illo relinquaris, et quam primum id facere desiste quod, etiam si uoles, diu facere non poteris. Annum feminis ad lugendum constituere maiores non ut tam diu lugerent, sed ne diutius: uiris nullum legitimum tempus est quia nullum honestum. Quam tamen mihi ex illis mulierculis dabis rauerunt? Nulla res citius in odium uenit quam dolor, qui recens consolatorem inuenit et aliquos ad se adducit, inueteratus uero deridetur, nec immerito: aut enim simulatus aut stultus e
Abbreviated transcription (Latin):
Anñ putas int̾ int̾ causã facti oꝑis eẽ
num̾andꝰ qͦ remoto. factũ ñ ẽẽt. his qͥn¬
tã plato adicit. exemplar qͣm ip̃e
ideam uocat. h ẽ enĩ ad qd̾ respiciẽs
artifex id qd̃ d̾stinabat effecit. Flicħ
aũ adrẽ ꝑtinet utrũ. foris hãt exẽplar
ad ꝗ referat ocłos. an int̾ ꝗ ibi ip̃e ꝯce¬
pit ⁊ posuit. ħ exemplaria rer̃ oĩum.
⁊ mͦs mente ꝯplexꝰ ẽ. Plenꝰ his figuris
ẽ qͣs plato ydeas appellat inmortales.
inmutabiles. infatigabiles. Itaq ho¬
mines qͥdẽ ꝑeunt. ip̃a aũ humanitas.
ad qͣm hõ effingr̃ ꝑmanet ⁊ hominibꝰ
laborantibꝰ int̾ euntibꝰ ipa nicħ patit᷑.

Expanded text:
an non putas inter causas facti operis esse numerandum, quo remoto factum non esset ? His quintam Plato adicit exemplar, quam ipse idean vocat; hoc est enim, ad quod respiciens artifex id, quod destinabat, effecit. Nihil autem ad rem pertinet, utrum foris habeat exemplar, ad quod referat oculos, an intus, quod ibi ipse concepit et modos mente conplexus est; plenus his figuris est, quas Plato ideas appellat, inmortales, inmutabiles, infatigabiles. Itaque homines quidem pereunt, ipsa autem humanitas, ad quam homo effingitur, permanet, et hominibus laborantibus, intereuntibus illa nihil patitur.
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ bonũ patrẽ familie. faciamꝰ arir¬
ra. q̃ accepimꝰ. Maior ista ħeditas an
ad postos tͣnseat. Multũ adhuc na
oꝑis. multũ restabit. nec ulli nato ꝰ
mille scła p̃cludet᷑ occasio. Aliqͥd dhiu
adiciendi S ⁊̃ si oĩa auet̾ibꝰ ĩ uenta sũs
ħ sẽꝑ nouũ erit. usus ⁊ ĩuentoꝵ abals
scĩa. ac depositio puta relicta nob ine

Expanded text:
mus bonum patrem familiae; faciamus ampliora, quae accepimus. Maior ista hereditas a me ad posteros transeat. Multum adhuc restat operis multumque restabit, nec ulli nato post mille saecula praecludetur occasio aliquid adhuc adiciendi. Sed etiam si omnia a veteribus inventa sunt, hoc semper novum erit, usus et inventorum ab aliis sc
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ tã de nr̃a. q̃m de om̃iũ qͦs diligimꝰ
mortalitate. Tc̃ gͦ debin dice̾ mmor ẽ se¬
renꝰ m̃s. Qd adrẽ ꝑtinet:. pꝰme mori de¬
bet. s añ me pot̃ qr ñ feci: imꝑͣatũ subi¬
to fortuna ꝑcuffit. Nuc̃ cogito oĩã ⁊ mor¬
talia eẽ. ⁊ ĩc̾ta. lege mortalia: hodie pot̃
cito nos eo ꝑuent᷑os. qͦ illũ ꝑuenisse me¬
remꝰ. ⁊ fortasse si mͦ u̾a sapientiũ famaẽ.
recepitq nos locꝰ aliqͥs q̃m putamꝰ ꝑis¬

Expanded text:
m omnium, quos diligimus, mortalitate. Tunc ego debui dicere: "Minor est Serenus meus; quid ad rem pertinet? Post me mori debet, sed ante me potest." Quia non feci, inparatum subito fortuna percussit. Nunc cogita omnia et mortalia esse et incerta lege mortalia. Hodie fiericito nos eo perventuros, quo illum pervenisse maeremus. Et fortasse, si modo vera sapientium fama est recipitque nos loc
Abbreviated transcription (Latin):
tͣnsire uulnꝰ sino. Qcqͥd inme pot̾ ĩ uiriã
pati ħ ẽ ĩ ħ obnexĩ. domicilio aũis lib̾
habitat. Nũqͣm me caro ista. compellat
ad metũ nũqͣm ad indignã bomi sunu¬
lationẽ nũqͣm ĩ honore ħꝰ corpꝰculi m̃ti¬
ar. cũ uisũ erit distraham cũ illo soci¬
tibꝰ socii: aĩus eiꝰ omẽ dicet. Contẽptꝰ
corꝑis sui. cͥtas lib̾tas ẽ: ut ad ꝓpost¬

Expanded text:
re vulnus sino. Quicquid in me potest iniuriam pati, hoc est. In hoc obnoxio domicilio animus liber habitat. Numquam me caro ista conpellet ad metum, numquam ad indignam bono simulationem; numquam in honorem huius corpusculi mentiar. Cum visum erit, distraham cum illo socirtibus socii; animus ad se omne ius ducet. Contemptus corporis su
Abbreviated transcription (Latin):
laranum condiscipłm meũ u¬
di pꝰ multos annos. Nõ puto ex¬
pectas ut adiciã senẽ s me ħcles
uiridẽ aĩoac ing̾ntẽ ⁊ c̃ corpꝰculo
suo colluctantẽ. Iniq enĩ se nat᷑a
gessit. ⁊ talẽ aĩũ male collocauit.

Expanded text:
laranum,condiscipulum meum, vidi post multos annos. Non, puto, exspectas, ut adiciam senem, sed mehercules viridem animo ac vigentem et cum corpusculo suo conluctantem. Inique enim se natura g
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ tẽꝑãs. Ad gͦ inqͥs stulti ac malinꝰ
gaudẽt. ñ mag̃. qͣm p̃dã nacti leones
c̃ fatigauer̃ se uino ac libidinibꝰ c̃is
ang̾to corꝑi. ultͣ qͣm capiebat ĩges¬
suppurare ceꝑunt. tc̃ excla
falsa int̾ gaudia noctẽ eg̾imꝰ. nofnor̃¬

Expanded text:
 ergo ? " inquis, "Stulti ac mali non gaudent?" Non magis quam praedam nancti leones. Cum fatigaverunt se vino ac libidinibus, cumangusto corpori ultra quam capiebat ingesuppurare coeperunt, tunc exclamant falsa inter gaudia noctem Egerimus, no
Abbreviated transcription (Latin):
ialiqͣ regione. ad płi ociũ dedicata
os lib̵a luce delectãt sic aĩus. ĩħ
qͥđ i corꝑe suo s optima sui parte ab ẽ
⁊ cogitõnes suas ad sublimia
illi nec amor uite. nec odiũ sit patit᷑q
mortalia. qͣmins sciat ampliora sũ ꝑ¬
et̃. Int̾ dices mͥ in expectatione rer̃ nate
ac toto ab ductũ redigis. in ꝑtẽ. ego

Expanded text:
in aliqua regione ad populi otium dedicata oculos libera luce delectant; sic animus in hoc quidem in corpore suo, sed optima sui parte abest et cogitationes suas ad sublimia illi nec amor vitae nec odium sit, patiturque mortalia, quamvis sciat ampliora superesse. Interdicis mihi inspectione rerum naturae, a toto abductum redigis in partem ? Ego
Abbreviated transcription (Latin):
pientibꝰ uiris reꝑta sũt. ñ satis cdimꝰ
nec aꝑtis pectoribꝰ haurimꝰ. leuit̃q tã
qͣntũ auiciis uacat dicit: Nemonr̃m
in altũ descend. suma tm̃ d̾cerpsimꝰ
et exiguł tꝑ̃is impendisse pħie habũd̾ꝙ
satis fuit occupatis. Illd p̃cipue impedit
ꝗ cito nob̃ placemꝰ si ĩ uenitꝰqͥnos bo¬
nos uiros dicat qͥ prudñtes qͥ scõs acqͥes¬
cimꝰ agnoscimꝰ ñ sumꝰ modica lauda¬
cione ⁊tenti. Rcqͥd ĩnosadulaco sine
pudore congessit. tãqͣm d̾bitũ p̃ndimiꝰ.
Optimos nos eẽ sapientissimosq afir-¬
mantibꝰ assentimꝰ c̃ sciamꝰ illos sepe
multa m̃tiri: adeo qͦ indulgemꝰ nb̃
ut laudari uelimꝰ nud cui cõtͣria cũ
maxiẽ facimꝰ. Mitissim̃ ille se ũpĩs
suppliciis audit. In rapinis libalissim̃.¬
t⁊ ̃ ebͥctatibꝰ ac libitdinbꝰ tẽꝑatissimũ:
Seqͥt᷑ ideo ut itaq mutari nolimꝰ:
qͥa nos optimos eẽ cͥdimꝰ. Alexand̾
c̃ iam inindia uagaret᷑ ⁊ gentes

Expanded text:
pientibus viris reperta sunt, non satis credimus nec apertis pectoribus haurimus leviterque tam quantum a vitiis vacat, discit? Nemo nostrum in altum descendit. Summa tantum decerpsimus et exiguum temporis impendisse philosophiae satis abundeque occupatis fuit. Illud praecipue impedit, quod cito nobis placemus; si invenimus, qui nos bonos viros dicat, qui prudentes, qui sanctos, adgnoscimus. Non sumus modica laudatione contenti; quicquid in nos adulatio sine pudore congessit, tamquam debitum prendimus. Optimos nos esse, sapientissimos adfirmantibus adsentimur, cum sciamus illos saepe multa mentiri. Adeoque indulgemus nobis, ut laudari velimus in id, cui contraria cum maxime facimus. Mitissimum ille se in ipsis suppliciis audit, in rapinis liberalissimum, in ebrietatibus ac libidinibus temperantissimum. Sequitur itaque, ut ideo mutari nolimus, quia nos optimos esse credimus. Alexander cum iam in India vagaretur et gentes
Abbreviated transcription (Latin):
ũ ñ concidant᷑ nec ĩ hac̃ subtilitatẽ¬
it ĩutilẽ distħant᷑ aitollunt. ⁊ lenãt
iũ qͥ gͣui sarcina p̃ss. explicari cup̃.
iuincłis ẽ nͥ accessit ph̃ia. ad illũ res¬
frenis. ad diuna dimisit. ł lib̾tas

Expanded text:
dantur nec in hanc subtilitatem inutilem distrahantur, attollunt et levant animum, qui gravi sarcina pressus explicari cupit in vinclis est, nisi accessit philosophia et illum resterrenis ad divina dimisit. Haec libertas
Abbreviated transcription (Latin):
titissim̃q ilł iter̃ ꝙ suspectissim̃
sun. Nicħ stulticia paccatũ ht̃ tam
suꝑne illi metꝰ ẽ qͣm infra. Uirꝰ q
trepidat latꝰ. seqnt᷑ ꝑicula ⁊ occurr.
tĩ faciat. pedẽ referret. Int̾itus:⁊
iont illa ibit. ⁊ ĩtͣ illa. Nos multa
alligant. multa d̾bilitãt. diu inis¬
tis unicus iaciumꝰ. flui difficile c̃. Nõ
eũ inqͥnati sumꝰ. s infecti. nec ab
la imagine ad aliã fͣnsemꝰ. ħ q̃rã¬

Expanded text:
 iter quod suspectissimum fuit; nihil stultitia pacatum habet. Tam superne illi metus est quam infra. Utrumque trepidat latus. Secuntur pericula et occurrunt. tum faciat, pedem referet. Interritus et contra illa ibit et inter illa. Nos multa alligant, multa debilitant. Diu in istis vitiis iacuimus, elui difficile est. Non enim inquinati sumus, sed infecti. Ne ab alia imagine ad aliam tra
Abbreviated transcription (Latin):
intelligas qͣntũ ap̃ enniũ ⁊ actiũ u̾boꝵ
sitꝰ occupau̾it. c̃ ap̃ hũc qͦ qͥ cotidie
tus q̃ sentñtiã dice. si minꝰ dicã uratis.
Ciceronẽ auctorẽ ũbi hꝰ ħ habeo. puto locu¬
pletẽ si recent̾orẽ q̃ris fabianũ disertum¬
⁊ elegantẽ oronis ⁊ iã ad nrm studiũ
om̃iũ. Rogo itaq ꝑmittas mͥ ħ u̾bo uti
nichominꝰ dabo oꝑam ut uis ad te datũ
partissime ex̾ceã. Fortasse ꝯtẽtꝰ eromͥ¬
lice. Qđ ꝓdit facilitas tua. c̃ ecce id nul
mutare ñ possũ. Q sit ħ qͥris: Toondu

Expanded text:
intellegas, quantum apud Ennium et Accium verborum situs occupaverit, cum apud hunc quoque, qui cotidie tuis " essentiam " dicere; si minus, dicam et iratis. Ciceronem auctorem huius verbi habeo, puto locupletem. Si recentiorem quaeris, Fabianum, disertum elegantem, orationis etiam ad nostrum fastidium omnium ? Rogo itaque permittas mihi hoc verbo uti. Nihilominus dabo operam, ut ius a te datum parcissime exderit facilitas tua, cum ecce id nullmutare non possum. Quae sit haec, qu
Abbreviated transcription (Latin):
UNta u̾boꝵ nob pauꝑtas ĩmo eges¬
tas sit nẽ ꝙͣ mag̃ ꝙ̃ hodierno die
intellexi. Milles res mader̃ c̃ forte de
dissent.sis a ferat ĩ cgestate fastidiũ :
hc̃ qͤmgͤci oestron uocant. pecora ꝑ¬
agente ⁊ satibꝰ totis dissipantẽ. asilũ
nr̃i uocabant. ħ uͥgilio licet cͥdas. Est
lucũ silari uixta illicibꝰq uirentẽ płibꝰ
alburnũ uolitãs cui nom̃ asilo: romañ
sonãs. qͦ tota ext̾rita silius diffugiunt
arm̃ta. Puto intelligi istd̾ u̾bũ ĩnĩsse
Ne te longe differã q̃dã simplicia ĩ usu
erãt. si c̃ cen̾e ferro int̾ se dicebant᷑. Id̾¬
uͥgiliꝰ ħ ꝓbabit tͥ: ingentis genitos dni
illiꝰ u̾bi us amiss e̾ dicebãt antiqͥ si ius¬
so. i. iussero. ħ uolo mͥ c̾das s fidẽ uͥgilio.

Expanded text:
nta verborum nobis paupertas, immo egestas sit, numquam magis quam hodierno die intellexi. Mille res inciderunt, cum forte de dissent. Quis autem ferat in egestate fastidium ? Hunc quem Graeci oestron vocant pecora peragentem et totis saltibus dissipantem, asilum nostri vocabant. Hoc Vergilio licet credas: Est lucum Silari iuxta ilicibusque virentem Plurimus Alburnum volitans, cui nomen asilo Romanum sonans, quo tota exterrita silvis Diffugiunt armenta. Puto intellegi istud verbum interisse. Ne te longe differam, quaedam simplicia in usu erant, sicut " cernere ferro inter se " dicebant. Idus hoc probabit tibi: Ingentis genitos diveillius verbi usus amissus est. Dicebant antiqui " si iusso," id est iussero. Hoc nolo mihi credas, sed eidem Vergilio:
Abbreviated transcription (Latin):
tia ñ pot̃ oppͥmi. Nã cͥca id difugit qͥur¬
it᷑ nec scindit᷑ qͥd̃ s cͥca id cui cessit re¬
uiidit᷑. sic aĩus qͥ extenuissimo. cons¬
t. dep̃hendi ñ pͣ nec intͣ corpꝰ affligi.
beñficio subtilitatis sue ꝑ ip̃a qͥbꝰ p̃¬

Expanded text:
primi, nam circa id effugit, quo urditur, ne scinditur quidem, sed circa id, cui cessit, refunditur; sic animus, qui ex tenuissimo constat, deprehendi non potest nec intra corpus effligi, sed beneficio subtilitatis suae per ipsa, quibus p
Abbreviated transcription (Latin):
bene moriar. Bene a̾ mori ẽ libent̃
mori. da oꝑã neqͥd umꝗ̃ inuitꝰ facias¬
ti anuolenti necessitas ñ ẽ. Ita dico qͥ
imꝑia libens excipit ꝑͣtẽ acbissimã
seruitutis effugit. facere ꝙ nolit.
Nõ qͥ ussu aliqͥd facit miser ẽ. s qͥĩ
uitꝰ facit. Itaq sic aĩũ cõponamꝰ. ut
qͥcqͥd res exiget. id uelimꝰ ⁊ ĩ pͥmis
sinẽ nr̃isine tͥsticia cogimꝰ. Añ ad
mortẽ. qͣm aduitã p̃parandi sumꝰ Sag¬
tis ustrueta uita ẽ. s nos mnstrũ¬
det᷑. ⁊ sẽꝑ udebit᷑. Ut satiꝰ iuximꝰ nec
anni nec dies faciẽt. s aĩmꝰ. Uixi lu¬
dia lib̾alia t̾bã negocioꝵ iudĩ
uolunt. Sumulant occupatioẽs. ⁊
augent ⁊ ip̃i se occupant. Uaco lucili.
uoco ⁊ uͥc̃q sũ ibi meu sũ. Rebꝰ enĩ
me ꝰ tͣdo. s cõm̃do. nec consector ꝑden¬
di tp̃iscausas ⁊ qͦcq constiti loco
ibi cogiticiones meas tͣcto. ⁊ aliqͥd
ĩ aĩo salutare conu̾so. Cũ me amicis

Expanded text:
ri est libenter mori. Da operam, ne quid umquam invitus faciasti, volenti necessitas non est. Ita dico: qui imperia libens excipit, partem acerbissimam servitutis effugit, facere quod nolit. Non qui iussus aliquid facit, miser est, set qui invitus facit. Itaque sic animum conponamus, ut quicquid res exiget, id velimus et in primis ut finem nostri sine tristitia cogitemus. Ante ad mortem quam ad vitam praeparandi sumus. Satis instructa vita est, sed nos in instrudetur et semper videbitur. Ut satis vixerimus, nec anni nec dies faciunt, sed animus. Vixi, Ludia liberali turbam negotiorum videri volunt; simulant occupationes et augent et ipsi se occupant. Vaco, Lucili, vaco et ubicumque sum, ibi meus sum. Rebus enim non trado, sed commodo, nec consector perdendi temporis causas. Et quocumque constiti loco, ibi cogitationes meas tracto et aliquid in animo salutare converso. Cum me amicis
Abbreviated transcription (Latin):
Illd̃ ut nõ doleas uix audebo. exi
tas aĩ contĩget nͥ iã multũ supͣfor¬
tuna elato: lllũ qͦ ista res uellifica¬
nosci pͭ ꝓlapsis ad lacͥmas s si ñ m¬
mie d̾currer̃. si ip̃i illas rep̃ssimus
nec sicci st̃ ocłi. amisso amico. nec
fluãt. lacͥmandꝰ ẽ ñ plorand̾ durã tͥ¬
legẽ uideor pon̾e. c̃ poetar̃ g̾coꝵ
marimi uis flendi ddit inunũ dũ¬
taxat diẽ. Cũ diccerit ⁊ iã niobam
de cibo cogitasse. Qris uñ sint lam̃¬
taciones. Uñ in modici fletꝰ. Ela¬
rẽ ñ seqͥm᷑ s ostñdimꝰ. Nemo tͥstis
s ẽ. O infelicẽ stulticiã c̃ aliqͣ ido.
amici: buẽ illi ap̃te memoriã ꝑ¬
mutis si cũ dolore mensura ẽ. Iã
istã frontẽ adrisũ qͣ lihet fortuita
res tͣnsfer t. Nõ differo in longiꝰ tp
re desieris imago ista tͥsticie dis¬
cedet. Nũc ipse custodis dolorẽ tui.
s custodienti qͦ elabit᷑: eoq ciciꝰ qͦ ẽ
a cͥor d̾sinit Id agamꝰ ut iocunda nb

Expanded text:
Illud ut non doleas uix audebo exigetas contingeret, nisi iam multum supra fortunam elato? Illum quoque ista res uellicapotest prolapsis ad lacrimas si non minime decurrerint, si ipsi illas repressimus. Nec sicci sint oculi amisso amico nec fluant: lacrimandum est, non plorandum." gem videor ponere, cum poetarum Graecorum maximus ius flendi dederit in unum dumtaxat diem, cum dixerit etiam Niobam de cibo cogitasse ? Quaeris, unde sint lamentationes, unde inmodici fletus ? Per larem non sequimur, sed ostendimus. Nemo tristis sibi est. O infelicem stultitiam ! Est aliqua et doloamici?" Brevem illi apud te memoriam promittis, si cum dolore mansura est; iam istam frontem ad risum quaelibet fortuita res transferet. Non differo in longius tere desieris, imago ista tristitiae discedet; nunc ipse custodis dolorem tuum. Sed custodienti quoque elabitur eoque citius, quo est acrior, desinit. Id agamus, ut iucunda nobis
Abbreviated transcription (Latin):
r. Adeo ñ effectꝰ. s efficientia timor spec¬
tat. Nũc me putas d̾stoicis dice. qͥ exis¬
mant aĩam hominis magno pondẽ
eat̾ri ꝑman̾e ñ posse. ⁊ statĩ spargiq
ĩ fuit illi exit̾ lib̾ ego uͦ nõ facio. Qͥ ħ¬

Expanded text:
deo non effectus, sed efficientia timor spectat. Nunc me putas de Stoicis dicere, qui existimant animam hominis magno pondere extriti permanere non posse et statim spargi, quia non fuerit illi exitus liber ? Ego vero non facio; q
Abbreviated transcription (Latin):
genti impulse aque sono saliunt. p̃t̃
istos qͦꝵ si nicħ aluid recte uoces sit̾
alipidũ. cogita tennẽ ⁊ stͥdulã uocẽ
qͥ sit notabilior sub iñ ex pͥm̃tẽ. nec
unꝗ̃. tacentẽ nͥ dũ uellit alas. ⁊ alui
ꝓse clamare cogit. Iam lib̾ari uari
exclamationes ⁊ boculariũ ⁊ dustu¬
lariũ ⁊ õs popinarũ ĩ stitores m̾cẽ si
qͣdã ⁊ insignita modułone uendentis
Ote inqͥs ferreũ. aut surdũ cui mens
uit̃ tot clamores tã uarios tam disso¬
nos cõstat. c̃ cͥsippũ nr̃m assidua salu¬
tacio ꝑducat ad mortẽ. At me ħcłe
Ego istũ fremitũ ñ mag̃ curo. qͣm fia¬
cuũ aut deiectũ aque qͣmius audũ
cuidã g̃nti hac unã fuisse. causã urbe
suã tͣnsferendi . fragorẽ nili cadñtis fa¬

Expanded text:
aliunt. Praeter istos, quorum, si nihil aliud, rectae voces sunt, alipilum cogita tenuem et stridulam vocem, quo sit notabilior, subinde exprimentem nec umquam tacentem, nisi dum vellit alas et alium pro se clamare cogit. Iam libari varias exclamationes et botularium et crustularium et omnes popinarum institores mercem sua quadam et insignita modulatione vendentis. "O te," inquis, "ferreum aut surdum, cui mens inter tot clamores tam varios, tam dissonos constat, cum Chrysippum nostrum adsidua salutatio perducat ad mortem." At mehercules ego istum fremitum non magis curo quam fluctum aut deiectum aquae, quamvis audiam cuidam genti hanc unam fuisse causam urbem suam transferendi, quod fragorem Nili cad
Abbreviated transcription (Latin):
inqͥd ꝑdidi. Dubitare illũ coegit: an
re: qd̃ eripi possi. Miram̃ aĩmalia
q̃dã q̃ ꝑ medios ignes sine naxa cor¬
porũ tͣnseunt Qnto ħ mirabilior
uir. qͥ ꝑ ferrũ: ⁊ runas. ⁊ ignes.
illesus. ⁊ ĩdẽpnis euasit ⁊ Uides q̃nto
uinc̾e . ħ uox illi comiunis ẽ cũsto¬
ico. eq̃ ⁊ ħ ĩtacta bona ꝑ conc̾ma¬
cas urbes fert. Se enĩ contẽtꝰ ẽ. ħ
enĩ feliritatẽ suã fine: designat.
Fle existimes nos solos gn̾osa u̾ba
iactare. ⁊ ip̃ẽ stilbonis obiurgator
epicurꝰ. similẽ illi uocẽ emisit. qͣn
tũboni consule. ⁊̃ si bonũ diẽ iã
expinxi. Si cui inqͥt sua ñui¬
dent᷑ amplissima. licet tociꝰ mũ
scias aut̃ hossensꝰ eẽ comunes.
nat᷑a.s. dictante. ap̃ poetã comi¬
cũ inuenies. ñ ẽ beatꝰ. eẽ se qͥ ñ pu¬
tat. Ad enĩ refert qͣlis statꝰ tius
sit. si tͥ uidr̃ malus: Qd gͦ inqͥs:¬
beatꝰ sua sentẽtia fiet : nũqͥd dici
s qͥd sentiat refert. nec qͥd unad

Expanded text:
perdidi "; dubitare illum coegit, an re, quod eripi possit. Miramur animalia quaedam, quae per medios ignes sine noxa corporum transeant; quanto hic mirabilior vir, qui per ferrum et ruinas et ignes inlaesus et indemnis vincere ? Haec vox illi communis est cum Stoico. Aeque et hic intacta bona per concrematas urbes fert. Se enim ipso contentus est. Hoc felicitatem suam fine designat. Ne existimes nos solos generosa verba iactare; et ipse Stilbonis obiurgator Epicurus similem illi vocem emisit, quam tu boni consule, etiam si hunc diem iam expunxi. " Si cui," inquit, " sua non videntur amplissima, licet totius munscias autem hos sensus esse communes, natura scilicet dictante, apud poetam comicum invenies: Non est beatus, esse se qui non putat. Quid enim refert, qualis status tuus sitbeatus sua sententia fiet ? " Non quid dicat, sed quid sentiat, refert, nec quid uno die
Abbreviated transcription (Latin):
hens. Ibi se colligebat u̾ecundiabo
nũ in adholescente signũ uix potu¬
it excutẽ adeo illi ex alto suffusꝰ
ẽ rubor. hic illũ qͣntũ suspicor. ⁊̃¬
rit sapientẽ qͦ seq̃t᷑. Nulla enĩ sa¬

Expanded text:
ehensus. Ubi se colligebat, verecundiam, bonum in adulescente signum, vix potuit excutere; adeo illi ex alto suffusus est rubor. Hic illum, quantum suspicor, erit, sapientem quoq