comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mitigatoriũ fit diuine bonitatis m¬
tuitu ꝯsolationẽ dante ⁊ sedante do¬
lorẽ. S est unguentũ. qd ab oĩb b̃¬
ge antecellit. et hoc appellau̾im pie¬
tatis. eo qd̾ fiat de necessitatib pau¬
perũ. de anxietatib opp̾ssoꝵ. de ꝑtir¬
batione tͥstiũ. de culpis delinqñtiũ.
et postremo de oĩb quoꝵlibet misere
erum̃pnis. ⁊̃ si fuerint inimici. dept¬
cabiles uidentur spẽs iste. s ẽ supe
oĩa aromata unguentũ qd exesꝯli¬
citur. Sanatiuũ est. Beati misenor
multe miserie collecte atq ocło pie¬
tatis inspecte ip̃e sunt sp̃es exquibs
unguenta optima ꝯponuntur. se¬
felix mens que taliũ collectõne an¬
matũ sese ditare ⁊ mnpinguare cu¬
rant infundens ea oleo mĩe. ⁊ ardo
undus ho qui miseretur ⁊ cõmodat.
nusapati. subuenire ꝓmptꝰ. dare ꝙͣ¬
nat difficił. ulcisci penitus ñ adqͥescẽs
tpoiã ꝓrimoꝵ eque ut ꝓpͥas respicit̃s
ntissitates: Dq̃cũq es aĩa sic affecta

Expanded text:
it, divinae bonitatis intuitu consolationem dante, et sedante dolorem. Sed est unguentum, quod ambobus longe antecellit: et hoc appellaverini pietatis, eo quod fiat de necessitatibus pauperum, de anxietatibus oppressorum, de perturbationibus tristium, de culpis delinquentium, et postremo de omnibus quorumlibet miserorum aerumnis, etiamsi fuerint inimici. Despicabiles videntur species istae; sed est super omnia aromata unguentum, quod ex eis conficitur. Sanativum est: beati enim mismultae miseriae collectae atque oculo pietatis inspectae, ipsae sunt species, ex quibus unguenta optima componuntur spFelix mens, quae talium collectione aromatum sese ditare et impinguare curavit, infundens ea oleo misericordiaecundus homo qui miseretur et commodat , pronus compati, subvenire promptus, dare qurasci difficilis, ulcisci penitus non acquiescensorum aeque ut proprias respiciens necessitates? O quaecunque es anima sic affecta,
Abbreviated transcription (Latin):
uerbum familiaritatis gr̃a oriat᷑. qͣnta d
familiaritate sequatur fiducia: Non est
ut opinor qd talis iã aĩa dicere uereatur
dilectus meusm. q̃ ex eo qd se dilig̾e irede¬
ment̃ diligere sentit. ⁊ diligi nͥlom iꝰ u
hem̃ter non ambigit. ac desua singłar
ĩtentione. sollicitudine: cura. oꝑa. dilli¬
gencia stuchioq quoĩcessant̃ ⁊ ardent᷑ su¬
gilat. quẽad̃m placcat deo: eq̃ ħ oĩa ñ poĩda¬

Expanded text:
Verbum familiaritatis gratia oriatur, quanta de Verbum familiaritatis gratia oriatur, quanta de familiaritate sequatur fiducia? Non est, ut opinor, quod jam talis anima dicere vereatur: Dilectus meus mihi; quae ex eo quod se diligere, et vehementer diligere sentit, etiam diligi nihilominus vehementer non ambigit, ac de sua singulari intentione sollicitudine, cura, opera diligentia, studioque, quo incessanter et ardenter invigilat, quemadmodum placeat Deo aeque ha
Abbreviated transcription (Latin):
scͥpturas aut smonẽ sapĩe qͣi ebullire ex
intimis. aut ĩfuso lumine desr̃ reuelari
mift̾ra. ⁊ aut certe expandi mͥ qi quoddam
largissimũ celi gremiũ. ⁊ uber iores desur¬
sum ĩ fluere dĩo meiditationũ imbres. ñi
ambigo sponsũ ad eẽ. Uerbi siqͥd̾ hee copie
sunt. ⁊ te plenitudine eiꝰ ista accepimꝰ. Quod
si separit ĩfuderit humilis q̃dã s pinguis
ĩtime asꝑsionis ueuotio. ut amoragnite
ueritatis nec̾m qddã odiũ uanitatis ĩ me
generet ⁊ ꝯtẽptũ. ne forte aut scĩaĩflet
aut freq̃ncia iusitationũ extollat me:
tunc prorsus pat̾re sentio agimec̃. ⁊ prẽm
adeẽ non dubito. Si autẽ ꝑseuerauero
huic dignaticni dignis semꝑ qd ĩmt esta
fectib ⁊ actio respond̾e ⁊ gr̃a dei apudme
uacua non fũit: ⁊̃ mansionẽ apd̾ mefacii
tam pater enutͥens qm uerbũ erudiens.
Quanta ꝑutas exbac mansione int̾ aiãmi

Expanded text:
Scripturas, aut sermonem sapientiae quasi ebullire ex Scripturas, aut sermonem sapientiae quasi ebullire ex intimis, aut infuso lumine desuper revelari mysteria, aut certe expandi mihi quasi quoddam largissimum coeli gremium; et uberiores desursum influere animo meditationum imbres; non ambigo sponsum adesse. Verbi siquidem hae copiae sunt, et de plenitudine ejus ista accipimus. Quod si se pariter infuderit humilis quaedam, sed pinguis intimae aspersionis devotio, ut amor agnitae veritatis necessarium quoddam odium vanitatis in me generet et contemptum, ne forte aut scientia inflet, aut frequentia visitationum extollat me: tunc prorsus paterne sentio agi mecum, et Patrem adesse non dubito. Si autem perseveravero huic dignationi dignis semper, quod in me est, affectibus et actibus respondere, et gratia Dei apud me vacua non fuerit: etiam mansionem apud me faciet tam Pater enutriens, quam Verbum erudiens. 7. Quanta putas ex hac mansione inter animam et
Abbreviated transcription (Latin):
nitatem qualit̾ iuidł in ira ⁊ in furore suo
iudicii est. ⁊ satis nos t̾ruit ex memoratis
exemplistã gͣuit punitoꝵ. Spt̾ea ibo micbi¬
ego ad locum refugii. a facie furoris dm̃i.
ad nlũ utiq pietatũ ⁊ elum suauit arden¬
tem. efficacit̾ expiantẽ. Numqͥd ñ expiat
caritas. et potent̾. legi qd̾ oꝑiat multitu¬
dinem pecc̃oꝵ. S dico nũquid ñ ydonea ÷
seu sufficiens ad deiciendã hułiandãq õem
extollenciam ocłoꝵ ⁊ cordis: Et maxime. pã
ñ extollit᷑. ñ ĩflat᷑. Si gͦ dñs ih̃e dignetur
uenire ad me uł potius ĩme ñ ĩ zelo furo¬
ris ⁊ ne mira quid̃. s ĩ caritate ⁊ spũman¬
suetudinis. emulans me dei emulatiõe.
Qͥd .N. ita dei ut caritas. Nempe ⁊ deus est.
Si ĩqm ĩ istauenerit: ĩ hoc oognoscã qd̾ ñ
sit solus. s uenerit ⁊̃ pater suuscum eo.
Nã quro eque pat̾nũ. sropt̃ hoc nempe
Si sensero aꝑirim̾ sensũ ut intelligam

Expanded text:
vitatem; qualiter videlicet in ira et in furore suo vitatem; qualiter videlicet in ira et in furore suo judicii est, et satis nos terruit ex memoratis exemplis tam graviter punitorum. Propterea ibo ego mihi ad locum refugii a facie furoris Domini, ad illum utique pietatis zelum suaviter ardentem, efficaciter expiantem. Nunquid non expiat charitas? Et potenter. Legi quod operiat multitudinem peccatorum . Sed dico: Nunquid non idonea est seu sufficiens ad dejiciendam, humiliandamque omnem extollentiam oculorum et cordis? Et maxime: nam non extollitur, non inflatur. Si ergo Dominus Jesus dignetur venire ad me, vel potius in me, non in zelo furoris, et ne in ira quidem, sed in charitate et spiritu mansuetudinis, aemulans me Dei aemulatione: quid enim ita Dei, ut charitas? Nempe et Deus est: si, inquam, in ista venerit, in hoc cognoscam, quod non sit solus, sed venerit etiam Pater suus cum eo. Nam quid aeque paternum? Propter hoc nempe,Si sensero aperiri mihi sensum, ut intelligam
Abbreviated transcription (Latin):
unũ estis ip̃e ⁊iu. Sedes illi adexiͥstus. ñ
sub pedib. Quo pacto audet quis ꝑuadere
locũ uigeniti tui: Orecipitet᷑. Ponit s
sedem ĩ excelso. subu̾tatur cathedra peftilẽ¬
cie. Iõ quis docet hoĩem sciãm. Nonne tu õ
claiis dd̾. apiens cuiuis ⁊ cuiuis clandens.
Et quomͦ sine claue ad thesauros sapĩe ⁊ scĩe
introitus ĩmo irruytio tẽptabat᷑. Qui nõ
intrat perhostiũ. sur est i larro. Petrus ergo
i trabit qui claues accepit. Non tñ folꝰ. nã
⁊ me si uoluĩt introducet. aliñq exclud⁊.
quẽ forte uoluĩt ĩ scĩa ⁊ potestate sibi data
desuper. Et hee claues. Que: Potestas aꝑiẽ¬
di ⁊ claudendi. atq int̃ excludendos atq ⁊¬
descĩa nec p̃cipitandꝰ de potencia. Quare:
qr ĩ neutra extollit se aduersus scĩam dei.
qui nͥl hoꝵ pret dei scĩam affectauit. sicur
gelum hõierq. nã ĩ ambob repperit pra¬

Expanded text:
unum estis ipse et tu. Sedes illi a dextris tuis, non unum estis ipse et tu. Sedes illi a dextris tuis, non sub pedibus. Quo pacto audet quis pervadere locum Unigeniti tui? praecipitetur. Ponit sibi sedem in excelso; subvertatur cathedra pestilentiae. Item quis docet hominem scientiam? Nonne tu, o clavis David, aperiens cui vis, et cui vis claudens? Et quomodo sine clave ad thesauros sapientiae et scientiae introitus, imo irruptio tentabatur? Qui non intrat per ostium, ille fur est et latro. Petrus ergo intrabit, qui claves accepit. Non tamen solus: nam et me, si voluerit, introducet, aliumque excludet quem forte voluerit, in scientia et potestate sibi data desuper. 5. Et hae claves quae? Potestas aperiendi, et claudendi, atque inter excludendos et de scientia, nec praecipitandus de potentia. Quare? Quia in neutra extollit se adversus scientiam Dei, qui nihil horum praeter Dei scientiam affectavit, sicut gelum hominemque nam in ambobus reperit pra
Abbreviated transcription (Latin):
usq ad furorẽ exarserit. ue filiis diffiden¬
cie. hnis quoq qui ex adã sũt. qui nati ire
filii . ip̃i fibi irã ĩ furorẽ. uirgã ĩ baculum
imoĩmaueũ. cuabolica obstinatione ꝯ¬
uertunt. Demq thesduritãt sibi irã in
diene. Ira autẽ accumulata quid nͥ furor
alis ite. qui nati ĩira. ñ expectauerunt
renasciingr̃a. nemꝑe mortui iti quo irati:
irefilii permanebunt. Ire dixerĩ ñ furoris:
qr ut puissime ereclit᷑ ⁊ humanissime gemit᷑
mitissime sũc pene totũ quo addicti fũt ali¬
unde tuentram. Ergo in firrore diaboiꝰ itdi¬
catus est. qr inuenta est iniquitas eius ad
p̃cipitat. patre nimirũ ⁊ elante profilio.
trobiq siqnid̃ inuria filii est. ⁊ de usurpa¬
ta potencia aduersus uirtutẽ dei q̃ ip̃e est
⁊ de psumpta scĩa alĩn qm a sapła dei. que
nͥlominus ip̃e est. Dñe quis similis tͥ: Qiuis¬
rapinã arbitratus est cẽ seeqͣlẽ tͥ. altissi¬
mus altissimi filiꝰ. Quomͦ ñ equalis: Enã

Expanded text:
usque ad furorem exarserit. Vae filiis diffidentiae! his quoque qui ex Adam sunt, qui nati irae filii, ipsi sibi iram in furorem, virgam in baculum, imo in malleum diabolica obstinatione convertunt. Denique thesaurizant sibi iram in die irae . Ira autem accumulata quid nisi furofiliis irae, qui nati in ira, non exspectaverunt renasci in gratia! Nempe mortui in quo et nati, irae filii permanebunt. Irae dixerim, non furoris; quia ut piissime creditur, et humanissime gemitur, mitissimae sunt poenae totum quo addicti sunt aliunde trabentium. 4. Ergo in furore diabolus judicatus est, quia inventa est iniquitas ejus ad inflat, et quae praecipitat, Patre nimirum zelante pro Filio. Utrobique siquidem injuria Filii est, et de usurpata potentia adversus virtutem Dei, quae ipse est; et de praesumpta scientia aliunde quam a sapientia Dei, quae nihilominus ipse est. Domine, quis similis tirapinam arbitratus est esse se aequalem tibi altissimus Altissimi Filius . Quomodo non aequalis? Etiam
Abbreviated transcription (Latin):
s ⁊̃ mansionẽ apd̾ eã faciant. Ni .ii. sufficte
exhiberi. nͥ ⁊ copiam sui p̃beant. Qͥa ua
re ad aiãm u̾bũ. erudire ĩ sapĩa. Qides
patrem uenire: afficere ad amorẽ sapĩ.
ut dicere possit. qi amatx fc̃a fũ formrila
Patris diligere est. ⁊ iõ pts aduentꝰ ex itu¬

Expanded text:
 mansionem apud eam faciant . Non enim sufficit exhiberi, nisi et copiam sui praebeant. Quid est venire ad animam Verbum? Erudire in sapientia. Quid est Patrem venire? Afficere ad amorem sapientiae, ut dicere possit, quia amatrix facta sum formae illius . Patris diligere est: et ideo Patris advent
Abbreviated transcription (Latin):
rõ p̃sum̃di dm̃ ꝯstitutio est presertim
cum ñ uideat alterã sponsã. alteraue ecclẽ¬
siam cui possint fieri. q̃ ñ possũt ñ fieri.
g de eccła patet ꝙ ĩ nullo nla ꝯĩa sibi aꝑ¬
ĩ talib. Neq enĩ p̃rogatiuas õs unin
illiꝰ eatholice multitudinis. ob ꝙͣ oĩa
frunt. una de multitudine arrogabit
sibi: qnͣtalibet emineat sanctitate:. ⁊ ĩõ
reor alio istud sermone tẽptari. nec mͦ
ĩgredi ias scruptulose disputatioĩs
qͣuaꝵ adhuc exitũ ignoramus. nͥ pꝰ suꝑ
uerto abscondito oratum fu̾it ad eum
qui aꝑit ⁊ nemo claudit sponsũ eccłe

Expanded text:
omini constitutio est, praesertim cum non alteram videat sponsam, alteramve Ecclesiam, cui possint fieri quae non possunt non fieri. Ergo de Ecclesia patet, quod in nullo illa omnia sibi apin talibus. Neque enim praerogativas omnes unius illius catholicae multitudinis, ob quam omnia fiunt, una de multitudine arrogabit sibi, quantalibet emineat sanctitate. Et ideo reor, alio istud sermone tentari, nec modo ingredi vias scrupulosae disputationis, quarum adhuc exitum ignoramus, nisi prius super verbo abscondito oratum fuerit ad eum, qui aperit, et nemo claudit, sponsum Eccle
Abbreviated transcription (Latin):
eccłam colligendas ĩ uincã astͥngendas
prdtam ambiciofum amatorẽ: &a nõ ab
illo fperet qui se q̃siuit e celo. uoeauit a fi¬
nib t̾re. nec mͦ q̃ siuit s adquisiuit. adue
qͣm prospitiens in futurũ ñ ignorat qr
añs se opus ht̃. Queris ad quid: ad udẽdꝰ
in bonitate electoꝵ suoꝵ. ad letand̾ ĩ le¬
ticia gentis sue. ut laudetur c̃ hereclitate
sua. ꝯec paruũ ħ opꝰ existimes. nuillũ
cdico tͥ remanebit opus fc̃m si ħ nutarit.
honne destatu ⁊ ꝯsũmatiõe eccłe finis
omniũ pendet. Tolle hanc. ⁊ frust inf̾i̾or
ista creatura reuelationẽ filioꝵ dei expͣ¬
tat. Tblle hanc ⁊ neq patͥarche neq ppłle
aliqui ꝯsũmabunt᷑. c̃ pauiꝰ asserat deum
ita ꝓuidisse ꝓ nobis. ne sñ nobis ꝯsũma¬
rentur. Tolle hãc. ⁊ ip̃a scõꝵ angeloꝵ pro
ĩpfectione sui nũi gła clandicabit. nec
teitiuitas de sin ĩtegritate gaudebit. Un¬

Expanded text:
esiam colligendas, in unicam astringendas apud tam ambitiosum amatorem? Quid non ab illo speret, qui se quaesivit e coelo, vocavit a finibus terrae? Nec modo quaesivit, sed acquisivit. Adde quoniam prospiciens in futurum non ignorat quod Dominus se opus habet. Quaeris ad quid? Ad videndum in bonitate electorum suorum, ad laetandum in laetitia gentis suae, ut laudetur cum haereditate sua . Nec parum hoc opus existimes: nullum, dico tibi, remanebit opus perfectum, si hoc nutarit. Nonne de statu et consummatione Ecclesiae finis omnium pendet? Tolle hanc, et frustra inferior ista creatura revelationem filiorum Dei exspectat. Tolle hanc, et neque patriarchae, neque prophetae aliqui consummabuntur, cum Paulus asserat, Deum ita providisse pro nobis, ne sine nobis consummarentur . Tolle hanc et ipsa sanctorum angelorum pro imperfectione sui numeri gloria claudicabit, nec Dei civitas de sui integritate gaudebit.
Abbreviated transcription (Latin):
deniq. oculi dñi suꝑ iustos. Et qͥd stonsa
nisi ꝯgregatio iustoꝵ: Qdip̃a. nͥ genera¬
tõq̃rentiũ anm̃. q̃rentiũ fatiẽ sponsi:
Non enĩ ille ĩtendit huc ⁊ ñ ista idli ꝓ¬
cerea utrũq ponit dicens. ille mͥ ⁊ ego il
ego nli grãm ꝓ gr̃a. ulle mee liberationi
epo illius honori. Mȩ saluti mee. eguil¬

Expanded text:
justos . Et quid sponsa, nisi congregatio justorum? Quid ipsa, nisi generatio quaerentium Dominum, quaerentium faciem sponsi? Non enim ille intendit huic, et non ista illi. Propterea utrumque ponit, dicens: Ille mihi, et egoego illi gratiam pro gratia; ille meae liberationi, ego illius honori; ille saluti me
Abbreviated transcription (Latin):
extollenciã ꝯpͥmat. Imo deiciat. ⁊ ad inchili
redigat. ñ accensus furor. s ĩfusus amor.
ut̃. discã ñ suꝑbire. s unctione potiꝰ quam
ultione magist᷑. dñe ne ĩ furore tuo argu
as. sicut angelũ extollentẽ se ĩ celo. neq ĩ
ira tua corripias me. sicut hoĩem ĩ ꝑadiso.
ambo inquitatẽ meditati sũt. altitudiẽ
affectantes. ille potencie. istescĩe. Deniq
credidit infipiens mulier pollicenti. set
seducenti. eritis sicut dii. scientes tonum ⁊
malum. Iam sese ante seduperat. cui ꝑfu¬
alerat similẽ fore altissimo. Nam qui ie pa¬
cat aliquid ẽẽ cum nichil sit: ip̃e se seducit.
u̾m. utraq altitudo deiecta ẽ. s ĩ hoĩe mitꝰꝰ.
iud̾icante ita illo qui oĩa facit ĩ pond̾e et
ĩsura. Sam angelo in fuxore punito ĩ¬
mo dãpnato. homo irã tm̃ sensit nñ fu¬
nrẽ. Nemꝑe. cũ tratus fuit: mĩe recordat᷑:¬
opt᷑ ħ semen eius filis ire ⁊ si furoris
usq in hodiernum diẽ. Si ñ nascerer¬

Expanded text:
extollentiam comprimat, imo dejiciat, et ad nihilum redigat, non accensus furor, sed infusus amor! Utinam discam non superbire, sed unctione potius, quam ultione magistra! Domine, ne in furore tuo arguas me, sicut angelum extollentem se in coelo: neque in ira tua corripias me, sicut hominem in paradiso. Ambo iniquitatem meditati sunt, altitudinem affectantes; ille, potentiae; iste, scientiae. Denique credidit insipiens mulier pollicenti, sed seducenti: Eritis sicut dii, scientes bonum et malum . Jam sese ante seduxerat, cui persuaserat similem fore Altissimo? Nam qui se putat aliquid esse, cum nihil sit, ipse se seducit . 3. Verum utraque altitudo dejecta est, sed in homine mitius, judicante ita illo qui omnia facit in pondere et mensura. Nam angelo in furore punito, imo damnato, homo iram tantum sensit, et non furorem. Nempe cum iratus fuit, misericordhoc semen ejus filii irae, et non furoris, usque in hodiernum diem. Si non nascerer
Abbreviated transcription (Latin):
ilectus meus mͥ ⁊egoilli. hãc uo¬
cem aniu̾sali eccłe sermo suꝑior
assignauit. ꝓpt̾ fcas sibi a deo ꝓmis¬
rogare una qd̾ uniu̾sitas audeat. nec ali¬
quo modo ad sethere illã. si ñ licet refera
sonam. Non mͦ hanc s ⁊ reliqͣs uoces simi¬
les huic loq̃ntes grandia. u̾bi gr̃a. Expec¬
tans expectaui dnm. ⁊ ĩtendit m. ⁊ si quas
alias sermo suꝑior suꝑstͥnxit. Sd̾ si quis
licere putat: ego ñ abnuo. s interest cui.
Non enĩ cuicũq. Prorsus ht̃ eccła dei su̾os¬
spũales. qui ñ modo fidelit̾ s ⁊ fiducialit̾
agant. ĩ eo. c̃ deo qĩ c̃ amico loq̾ntes. testi¬
moniũ illis ꝑhibente ꝯscĩa głe hꝰ. Q nam¬
illi sirit ia quid̾ penes dm̃. tu uero audi q̃lsi
de ẽẽ oporteat. si talis uis eẽ. Qd tñ dixerm
si qi expertus s qͣi exꝑiri cupiens: Da mitͥs
aĩam nichil amantem prederdm̃. ⁊ quod

Expanded text:
ilectus meus mihi, et ego illi . Hanc vocem universali Ecclesiae sermo superior assignavit, propter factas sibi a Deo promisrogare una, quod universitas audeat, nec aliquo modo ad se trahere illam. Si non licet, referaersonam; nec modo hanc, sed et reliquas voces similes huic, loquentes grandia, verbi gratia: Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi ; et si quas alias sermo superior perstrinxit. Quod si quis licere putat, ego non abnuo; sed interest, cui: non enim cuicunque. Prorsus habet Ecclesia Dei spirituales suos, qui non modo fideliter, sed et fiducialiter agant in eo, cum Deo quasi cum amico loquentes, testimonium illis perhibente cilli sint, id quidem penes Deum; tu vero audi, qualem te esse oporteat, si talis vis esse. Quod tamen dixerim, non quasi expertus, sed quasi experiri cupiens. Da mihi animam nihil amantem praeter Deum, et quod
Abbreviated transcription (Latin):
dñm in ꝯspectu fuo semꝑ. cui solsicite i¬
bulare cum dño deo fuo. ñ dico magnas
una uoluntas sit. ⁊ facultas ñ desit̾. Di
ĩqͣm talem arãm ⁊ ego ñ nego dignã spor
cura. maiestatis respectu. rominantisti¬
uore. sollicitudine gubernantis. Ethi
rudinem cause supͣdc̃e fidentẽ faciu̾t si
aĩam. dupplex q̃dã rõ. pͥmo quid̾ qd hãt m
nat᷑a sĩplitiima sponsi diunitas qi nrã
respicere multos. ⁊ qĩ multosunũ. sec a
multitudmnẽ multus erit. nec ad paucta¬
tem rarus. nec ad diu̾sitatẽ diusus. nee¬
strictus ad unũ. nec anxiꝰ ad curas. nec pt¬
turbarus seu ꝑturbulentꝰ ad sollicits
sic fane un intentus ut ñ detentus. sic pti¬
rib ut ñ cistentꝰ. Deĩt. qd̾ ut probare s¬

Expanded text:
num in conspectu suo semper; cui sollicite ambulare cum Domino Deo suo, non dico magna, sed una voluntas sit et facultas non desit: da, inquam, talem animam, et ego non nego dignam sponsi cura, majestatis respectu, dominantis favore, sollicitudine gubernantis: et situdinem causae supradictae fidentem faciunt, sanctam animam duplex quaedam ratio. Primo quidem quod habeat in natura simplicissima sponsi divinitas quasi unum respicere multos, et quasi multos unum. Nec ad multitudinem multus erit, nec ad paucitatem rarus; nec ad diversitatem divisus, nec restrictus ad unum; nec anxius ad curas, nec perturbatus seu turbulentus ad sollicitudines. Sic sane uni intentus, ut non detentus; sic pluribus, ut non distentus. Deinde, quod ut probare s
Abbreviated transcription (Latin):
oĩs głatio ĩpar est cãe. ñ pro hiis tñ q̃ illi iam
factasunt. s ꝑro hiis quoꝵ q̃ de sila adhuc
oportet fieri. Nã de meritis quid solucita
sit ci de ꝓposito dei firmior srppetit secu¬
riorq glonandi r̃o. Non potest se ip̃m ne¬
gare deus. neq si facere q̃ iãfecit. ut scͥptu:
qui fecit q̃ futura sũ. faciet faciet nec deerit̃
suo propofito ds. Sic ñ est ꝗdiã q̃ras qͥb me
sufficiant merita. s ut ad meritũ satis
est dem̃itis ñ p̾sumere. sic carere meritis
fatis ad mdiciũ est. Porro. ĩfantiũ renatoꝵ

Expanded text:
omnis gloriatio impar est causae, non pro his tantum quae illi jam omnis gloriatio impar est causae, non pro his tantum quae illi jam facta sunt, sed pro his quoque quae de illa adhuc oportet fieri. Nam et de meritis quid sollicita sit, cui de proposito Dei firmior suppetit securiorque gloriandi ratio? Non potest se ipsum negare Deus, neque non facere quae jam fecit, ut scriptum est, qui fecit quae futura sunt . Faciet, faciet, nec deerit suo proposito Deus. Sic non est quod jam quaeras, quibus mersufficiant merita. Sed, ut ad meritum satis est de meritis non praesumere, sic carere meritis satis ad judicium est. Porro infantium renatorum
Abbreviated transcription (Latin):
hatant᷑ dicente. Laudate pñi dñm. Tupit¬
sas clm̃ nr̃m totã habiturũ sue głe laudẽ
dones ueniant qui ĩꝯspectu angeloꝵ psallãt
ĩbi. letatifumus pro cdieb quib nos hułi¬
afti. aris quib uicdinuis mala. ħ genus le¬
titie celi nescierunt. nͥ ꝑ eccle filios. hoc
nemo ñꝙͣ letat᷑ qui ñqͣm ñ letat᷑. Oportu¬
ne post ĩfticiã gauam̃ subit. post laborem
quies. post nariftagiũ portus. Slacet cũetiᷤ
sefitas. s ei maxime qui timuit. Iocunda
oĩb lux. s euadenti de potestate tenebraꝵ
iocundior. Transire demorte aduitã uite
asse ex me. neq ħ parũ. Demq gandent e¬
angeli ad pnĩam pecc̃oris. Qd̾ si delicie an¬
geloꝵ lacmemee. quid delicie. Om̃e opus
ipõꝵ laudare am. s deest laudi. si defunt qͥ
dicant. Transi imus ꝑ ignẽ ⁊ aqͣm. ⁊ edux¬
isti nos s resrigerium. felx prom̃ ĩ suauan
uexsitate eccła. tmꝰ oĩs głatio ĩparest. cuius

Expanded text:
tantur, dicente: Laudate, pueri, Dominum . Tu putas Deum nostrum totam habiturum suae gloriae laudem, donec veniant qui in conspectu angelorum psallant sibi: Laetati sumus pro diebus quibus nos humiliasti, annis quibus vidimus mala? Hoc genus laetitiae coeli nescierunt, nisi per Ecclesiae filios; hoc nemo unquam laetatur, qui nunquam non laetatur. Opportune post tristitiam gaudium subit, post laborem quies, post naufragium portus. Placet cunctis securitas, sed ei magis qui timuit. Jucunda omnibus, lux, sed evadenti de potestate tenebrarum jucundior. Transisse de morte ad vitam, vitae sisse ex me, neque hoc parum. Denique gaudent angeli ad poenitentiam peccatoris. Quod si deliciae angelorum lacrymae meae, quid deliciae? Omne opus ipsorum laudare Deum: sed deest laudi, si desint qui dicant: Transivimus per ignem et aquam, et eduxisti nos in refrigerium . 6. Felix proinde in sua un cujus
Abbreviated transcription (Latin):
i ante. Siħ aĩa scit ĩmo qr scit: miraris
ꝙ illã maiestatẽ qͣi cet̾a ñ curãtẽ solis
intendere glorietur. cui soli ip̃a postpo¬
sitis curis oĩb tota se deuonõe custod̾
Sermo sinẽ desid̾at. s unũ dico sp̃alib
qui ĩuobis sũt. mirũ quid̾ s u̾̃m. aĩã
am̃ uidentem haut secus uid̾i ꝙͣ si sola
tudeatur a deo. Ea gͦ fiducia dic̃ illũ ĩ

Expanded text:
et ante. Si haec anima scit, imo quia scit, miraris quod illam majestatem, quasi caetera non curantem, soli sibi intendere glorietur, cui soli ipsa, postpositis curis omnibus, tota se devotione custodit? Sermo finem desiderat; sed unum dico spiritualibus qui in vobis sunt, mirum m videntem haud secus videre, quam si sola videatur a Deo. Ea ergo fiducia dicit illum i
Abbreviated transcription (Latin):
huic intenta est illa maiestas cuiguber¬
natio parit̾ ⁊ ãministratio uniu̾sitatis
ĩcumbit. ⁊ ca secłoꝵ ad sola tͥnsfert᷑ nege¬
cia. ĩmo ꝯcia amoris ⁊ desid̾ulꝰ. Ita pla
possimus dicere de equis. de camelis. de ele¬
que est suꝑ t̾rã. solis sane erceptis qͥb dr.
Omnẽ sollicitudinẽ urãm proicientes ĩ

Expanded text:
huic intenta est illa majestas, cui guberhuic intenta est illa majestas, cui gubernatio pariter et administratio universitatis incumbit; et cura saeculorum ad sola transfertur negotia, imo otia amoris et desiderii hujus? Ita planpossimus dicere de equis, de camelis, de elequae est super terram, solis sane exceptis, quibus dicitur: Omnem sollicitudinem vestram projicientes in
Abbreviated transcription (Latin):
Se gaisdentes. In uno uło sponsesẽñ
hoc ⁊ qi odoratꝰ abscondi eo nobis hodie festi¬
ui exhibend quo tẽpestiuiꝰ. Sponsa locutaẽ.
⁊ cͥeat sponsur itende i. Qne est sponsa ⁊ al
est shonsus. hie d̾s ñr est. illa si audeo dlicere
nossiumis cum reliqua quid multitu cñe
captiuoꝵ quos ip̃e nouit. Saudeamꝰ. Gła
nr̃a hec est. Nos sumiis quosĩtendit ds̃.
quanta t̾n disparitas. Qd terrigene ⁊
filii hominũ corã illo. Scłm ꝓpħam sic s̃¬
qͣi ñsint. ⁊ qi nichilũ ⁊ ĩ ane reputati s̃
ei. Quid sibi d nult ista int̃ tã disꝑares
ꝯparatio. Aut illa in ĩm̃sũ głatur. aut is
ĩinmñsũ amat. Quã admirabile est quod
illiꝰ intentionẽ ista sibi qr ppͥãuendieat.
dicens. dilectus m̃smͥ. Nec̃ eo ꝯtenta tñ ꝑg̃
ampliꝰ głari. respondere se ali qĩ ex equõ
morẽ gerere ⁊ repend̾e iucẽ. Seqr enĩ.⁊ ego
illi. Ĩsolens uerbũ. ego ni. nec minus ĩ¬
na ⁊ fidesñ ficta: m̾ inquit intendit. Itane

Expanded text:
te gaudentes. In uno verbo sponsae sensi hoc, et quasi odoratus abscondi, eo vobis hodie festivius exhibendum, quo tempestivius. Sponsa locuta est, et dixit sponsum intendere sibi. Quae est sponsa, et quis est sponsus? Hic Deus noster est: et illa, si audeo dicere, nos sumus, cum reliqua quidem multitudine captivorum, quos ipse novit. Gaudeamus: gloria nostra haec est; nos sumus in quos intendit Deus. Quanta tamen disparitas. Quid terrigenae et filii hominum coram illo? Secundum  sint, et quasi nihilum et inane reputati sunt ei . Quid sibi ergo vult ista inter tam dispares comparatio? Aut illa in immensum gloriatur, aut is in immensum amat. Quam admirabile est, quod illius intentionem ista sibi quasi propriam vindicat, dicens: Damplius gloriari, respondere se illi quasi ex aequo, morem gerere, rependere vicem. Sequitur enim: Et ego illi . Insolens verbum, et ego illi. Nec minus inna, et fides non ficta! Mihi, inquit, intendit. Itane
Abbreviated transcription (Latin):
magis cauta est ĩhere partẽ. sciens se ẜuen
tam potius a cdilecbo. Iñ est qd̾ illꝰ opermmi
p̃fert. dilectus. ĩ quieris m̃s mͥ ⁊ ego ali. s̾
ex ꝓpͥis que sunt penes dm̃ agnoscit nec du¬
bitat se amari q̃ amat. Ita est. Amor del.
amorem aĩe parit. ⁊ illiꝰ p̃currens ĩtẽtio
ĩtentã aĩam facit. sollicitudoq solliciõ
Nescio .n. qua iucinitate nat᷑e cũ semali
uelata facie głam dei speculari aĩa potic
mor illi seꝯformari necẽe est. atq ĩ cãde
ẏmaginẽ tusformari. Igit. qͣlem re pua¬
uerts deo. talem oportet appareat tͥ deus.
Cum sc̃o sc̃s erit. ⁊ cũ ĩ nocente ĩnocẽserio
uacante uacans ⁊ cum ĩtento intentul.
⁊ sollicitus cũ sollicito. Deniq am. Ego
diligertes mediligo. ⁊ qui mane ugila¬
uerint ad me iuenẽt meꝰ uides qͦm non
soum de amore suo certũ te peddat. si qd̃
tu aines illum. s ⁊̃ de sua sollicitudine. a
ꝓ de gerit. si de seriserit sallicitum sui

Expanded text:
magis cauta est trahere partem, sciens se potius praeventam a dilecto. Inde est quod illius operam praefert: Dilectus, inquiens, meus mihi, et ego illi. Ergo ex propriis quae sunt penes Deum agnoscit; nec dubitat se amari quae amat. Ita est. Amor Dei amorem animae parit, et illius praecurrens intentio intentam animam facit, sollicitudoque sollicitam. Nescio enim qua vicinitate naturae, cum semel revelata facie gloriam Dei speculari anima poterit, mox illi se conformari necesse est, atque 1510 in eamdem imaginem transformari. Igitur qualem te paraveris Deo, talis oportet appareat tibi Deus. Cum sancto sanctus erit, et cum viro innocente innocens erit . vacante vacans, et cum intento intentus, et sollicitus cum sollicito? 8. Denique ait: Ego diligentes me diligo, et qui mane vigilaverint ad me, invenient me . Vides quomodo non solum de amore suo certum te reddat, si quidem tu ames illum: sed etiam de sua sollicitudine, quam pro te gerit, si te senserit sollicitum sui.
Abbreviated transcription (Latin):
ait. xoistam. q̃ siuut diligent᷑. ĩuentã non
recluxit s repoetauit. noua c̃ illa ⁊ demia
ĩtulit celis festa gaudioꝵ. ppłis angeloꝵ
ĩuitatis ad sollempnitatem. Quid gͦ
Obͥis bumeris dignatus est eã ⁊ cura uliꝰ
non habebit. Ideo ñ confundit᷑ dicere do¬
minꝰ sollicitus est mei. nec se existimate¬
rare cũ itẽ dicit. dñs retbuet ꝑ me. ⁊ li
quid est abud qd̾ crirã dei cirea ipãm signi

Expanded text:
it ad istam, quaesivit diligenter, inventam non reduxit, sed revexit: nova cum illa et de illa intulit coelis festa gaudiorum, populis angelorum invitatis ad solemnitatem . Quid ergo? propriis humeris dignatus est eam reportare; et curam illius non habebit? Ideo non confunditur dicere: Dominus sollicitus est mei . Nec se existimat errare, cum item dicit: Dominus retribuet pro me ; et si quid est aliud, quod curam Dei circa ipsam sig
Abbreviated transcription (Latin):
amus intendit. sic̃ iã diximꝰ ⁊ sicut ꝓpha ait.
E tpectaris expectaui dñm ⁊ ĩtenditm̃. ego in
ubo isto sentio nescio qͥdñ plane exiguũ ni
medio cis p̃rogatiue. S ñ est ĩgerenda fatiga¬
tis aurib ⁊ mentib res oi alacritate digna.
Sing̃uat differat᷑. s ñ i longũ crastinꝰ inĩ
cipiat fino. tm̃ orate ut ab irruentib oc¬
cupationib int̾m custodiat nos gr̃a ⁊mĩa

Expanded text:
amus, intendit, sicut jam diximus, et sicut Propheta ait: Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi: ego in verbo isto sentio nescio quid non plane exiguum, nec mediocris praerogativae. Sed non est ingerenda fatigatis auribus et mentibus res omni alacritate digna. Si non gravat, differatur, et non in longum; crastinus inde incipiat sermo. Tantum orate, ut ab irruentibus occupationibus interim custodiat nos gratia
Abbreviated transcription (Latin):
babes ⁊ ꝓpħe ad dism. in eo qd ait. Expectans ex¬
pectami. Nam qui expectat intendit. ⁊ expectars
intend̾e est. l̾ oĩo sensus. ead̾ pene u̾ba ap̃ ꝓphã.¬
locuta est. non p̃tendens meritũ s p̃mittens
beneficiũ. ⁊ se p̃uentam dilect grã ofitẽs. Rec¬
te oĩs. Iam quis pͥor dedit illi ⁊rebbuetur e.¬
onem ⁊ si tacuit ñ negainit. subsecutionẽ
plane ñ tacuit. s accipe ⁊ alio loco cerciorẽ
dere ista ip̃iꝰ ꝯfessionẽ. Et mĩa tua inqͥt. dño

Expanded text:
ae ad Dominum in eo quod ait: Exspectans exspectavi. Nam qui exspectat intendit, et exspectare intendere est. Idem omnino sensus, eadem pene verba apud Proplocuta est, et non praetendens meritum, sed praemittens beneficium, et se praeventam dilecti gratia confitens. Recte omnino. Nam quis prior dedit illi et retribuetur eonem etsi tacuit, non negavit subsecutionem: plane non tacuit. Sed accipe et alio loco certiorem de re ista ipsius confessionem. Et miserico
Abbreviated transcription (Latin):
inspalt̾io iocundo cũ cythara. asfluẽs ue¬
liciis resꝑfus ⁊ resꝑgens uim̾isos istiusimñ
puluere pigmñtario. In illa die uł pottꝰ i̾illa
hora nã hora est si c̃n est. ⁊ fortassis nehora
quid̾. s hore dimidiũ uxta illd. scͥpt᷑i. stm̃
est silencium ĩ celo qi media hora. cͦ milla
hora replebit᷑ gaudio os meũ ⁊ lingua ñ
exultatione. dum singulos ñ dico psalna¬

Expanded text:
salterio jucundo cum cithara, affluens deliciis, respersus et respergens universa istiusmodi pulvere pigmentario! In illa die, vel potius in illa hora: nam bora est si quando est, et fortassis ne hora quidem, sed horae dimidium, juxta illud Scripturae: Factum est silentium in coelo quasi media hora : ergo in illa hora replebitur gaudio os meum, et lingua mea exsultatione, dum singulos, non dico psal
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ h loco amor mutins flagrat. s ip
amore: fĩãma uniꝰ ꝓfecto felicitas. alters
ꝑua puritate m̃tis ac corꝑis scitate i sennt̃
m̾uerit tale aliqͥd exꝑiri: Res est ĩ affectib
nec rõne ad eã ꝑtingitur. s ꝯformitates
nͦ pauci qͥ dicãt. Nos autẽ rerielata facices

Expanded text:
quidem hoc loco amor mutuus flagrat; sed in amore summa unius profecto felicitas, alteriucipua puritate mentis et corporis sanctitate, in semetipso meruerit tale aliquid experiri? Res est in affectibus; nec ratione ad eam pertingitur, sed conformitate. Quam pauci vero qui dicant: Nos autem revelata
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯspectutuo ⁊ delectet᷑ ĩ leticia. Um̃ tñ sic t
excectat ut sobͥa sit nobis. Ipã gͦ repleatur ĩ
is odor. eructuante illa c̃ saciata fũit. Bñ
mͥ eructauit moyses. ⁊ bonus odorĩ ruftu
enis. cxeantis potentie. In pͥncipio ĩqͥt crea¬
ut ũs celum ⁊ t̾rã. Sñ y̾saias. Nã suauis¬
simũ reclimentis mĩe odorẽ tedit ita eruc¬

Expanded text:
conspectu tuo, et delectetur in laetitia: verumtamen sic tibi conspectu tuo, et delectetur in laetitia: verumtamen sic tibi excedat, uis odor eructante illa, cum satiata fuerit. Bene mihi eructavit Moyses, et bonus odor in ructu ejus, creantis potentiae: In principio, inquit, creavit Deus coelum et terram . Bene Isaias: nam suavissimum redimentis mise
Abbreviated transcription (Latin):
seq̃ncie ht̃. deest orõi. Qa ĩn. auctus ẽ. Qͥ dtu
ĩrustu q̃ris. oronũ nĩcturas. sollẽpna dc̃onũ:
quastu tuo ructui leges ĩponis uł regulas.
Non recipit tuã moderationẽ. ñ a te ꝯposin¬
onẽ expectat. ñ cõmoditatẽ ñ opportunitatẽ
requirit. Perse ex ĩtimis ñ mͦẽ non uis. s ⁊
cũ nescis erumyit. emilsus potius ꝙͣ emntꝰ.
Tam̃ odorẽ portat ructus qñq boriũqñ: ma¬
lum. pro uasoꝵ equib ascendit ꝯͣtrus qͥli¬
tatib. Deniq bonuis hõ de bono thesauro
suo profert bonũ imalus malũ. Bonũ
uas sponsa disimei. ⁊ bonus m̾odor ex il
admitt̾e saltem ad odorand̾. Ita dñe nã ⁊̃
catelli de micis etut q̃ cadunt de mensa
gͣtanteraccipio. Memoriã habundãcie
snauitatis tue eructat eructat mͥanescio
quid ĩeffabile tue cdignationis ⁊ amoris. o¬
doratus sum ĩnoce ista. duectus meus mͥ et
ego illi. Ip̃a ut dignũ est epulet᷑ ierultet in

Expanded text:
et, deest orationi. Quid inde? Ructus est. Quid tu in ructu quaeris orationum juncturas, solemnia dictionum? Quas tu tuo ructui leges imponis vel regulas? Non recipit tuam moderationem, non a te compositionem exspectat, non commoditatem, non opportunitatem requirit. Per se ex intimis, non modo cum non vis, sed et cum nescis, erumpit, evulsus potius quam emissus. Tamen odorem portat ructus, quandoque lum, pro vasorum, e quibus ascendit, contrariis qualitatibus. Denique bonus homo de bono thesauro suo profert bonum, et malus malum . Bonum vas sponsa Domini mei, et bonus mihi odor ex illadmittere saltem ad odorandum. Ita, Domine, nam et catelli edunt de micis quae cadunt de mensa gratanter accipio. Memoriam abundantiae suavitatis tuae eructat mihi, et nescio quid ineffabile tuae dignationis et amoris odoratus sum in voce ista: Dilectus meus mihi, et ego illi. Ipsa, ut dignum est, epuletur et exsultet in
Abbreviated transcription (Latin):
niq xp̃ibonus odor erat ĩ õĩ loco. U̾ha cente
ĩeffabilia. ⁊ si ñ prost̾ ut audiã. offt̾ tñnt
cupiã. ⁊ libet odorare q̃ audire ñ licet. Nesco
enĩ quo pacto quo pł latent plꝰ placẽt. ⁊a
uidius inhiamus negatis. S iã adn̾te cũ
sponsã similẽ rẽ. qͦmͦ ĩstar pauli ĩ psenti
capitulo ⁊ setretũ ñ apꝑit nec p̃t̾it tħim¬

Expanded text:
co . Verba certe ineffabilia etsi non profert ut audiam, offert tamen ut cupiam, et libeat odorare quae audire non licet . Nescio enim quo pacto quo plus latent, plus placent, et avidius inhiamus negatis. Sed jam adverte apud sponsam similem rem: quomodo instar Pauli, in praesenti capitulo, et secretum n
Abbreviated transcription (Latin):
gustu exꝑiens qd̾ ego sencio odoratu. &
spectat nistus peccator expectat. ⁊̃ expectõ
odoratio est. Nam expectatio ait creature.
reuelationẽ filioꝵ dei expectat. Forro spec¬
tare gustare est. ⁊ iud̾e qm suauis est dñs.
an potnus iustus qui expectat ⁊ qͥiã renet
beatus. Demq expestatio iustoꝵ leticia.

Expanded text:
gustu experiens quod ego sentio odoratu. Quem spectat justus, peccator exspectat; et exspectatio odoratio est. Nam exspectatio, ait, creaturae revelationem filiorum Dei exspectat . Porro spectare gustare est, et videre quoniam suavis est Dominus. An potius justus qui exspectat et qui jam tenet, beatus? Denique exspectatio
Abbreviated transcription (Latin):
iam xp̃m in spũ quẽ necdũ in carne ado¬
rabat. Et beatꝰ inexpectatione sua. qr ꝑ odo¬
rem exꝑectationis ꝑuenit adgustũ ꝯtẽp¬
lationis. Demiq ait. ⁊ uidert̃ oculi mei sa¬
lutare tuũ. Iustus quoq abrahã. qͥ ⁊ ip̃e
expectauit ut nid̾et diẽ dñi. ⁊ ñ est ꝯfusus

Expanded text:
in spiritu, quem necdum in carne adorabat. Et beatus in exspectatione sua, quia per odorem exspectationis pervenit ad gustum contemplationis. Denique ait: Et viderunt oculi mei salutare tuum . Justus quoque Abraham, qui et ipse e
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ rustantes oĩa ipleuert bonitate: Ructũ
ierenie requiritis: Non sũ oblitus iã pa¬
rabam ulũ. Sonũ est p̃stolari c̃ silencio sa¬
lutare dñ. Enis est ñ fallor. admouete
naribibalsamĩ uincit suanitas permuine¬
rantis iusticie q̃m ĩportat. ẜatientẽ ꝓiusti

Expanded text:
ructantes omnia impleverunt 1502 bonitate. Ructum Jeremiae requiritis? Non sum oblitus, jam parabam illum. Bonum est praestolari cum silentio salutare Domini . Ejus est, non fallor; admovete naribus; balsamum vincit suavitas remunerantis justitiae, quam importat. Patientem pro justi
Abbreviated transcription (Latin):
u̾ba requirit. int̾clũ nec uoces oĩo ullas. soł
abħ contentꝰ suspiriis. Iñ est ed̾ sponsa scõ a¬
more flag̃ns. idq ĩ credibili mͦ. sane ꝑ captã¬
daqͣntulaꝯq euaporatione ardoris qͦuẽ panit᷑.
Non ꝯsid̾at quid q̃ł̃r eloq̃t᷑. s quicqͥd ĩbuccã
uen̾it amore urgente ñ ens̃ciat. s eruc¬
tuat. Q dni eructuet. sic refecta ⁊ sic reple¬
ta. A euolue tertũ epỹtalamii huiꝰ ab ip̃o
etordio usq huc. ⁊ uide si tanta uspiã illi
qͣnta hacuice ĩ cunctis uisitatiõib ⁊ alloci¬
tiomb sponsi copia eiꝰ ĩ dulta fu̾it. ⁊ si ũqͣm
et oie ip̃ius ñ mͦ cã multos s itã ic ꝯdos ser
pinam arbitrat᷑. sibi aptare ꝓpħe dictum.
eructaiit cor meũ u̾ibũ bonum qͥipe eod̾

Expanded text:
verba requirit, interdum nec voces omnino ullas, solis verba requirit, interdum nec voces omnino ullas, solis ad hoc contentus suspiriis. Inde est quod sponsa sancto amore flagrans, idque incredibili modo, sane pro captanda quantulacunque evaporatione ardoris quem patitur, non considerat quid, qualiter eloquatur: sed quidquid in buccam venerit, amore urgente non enuntiat, sed eructat. Quidni eructet sic refecta, et sic repleta? 4. Revolve textum epithalamii hujus ab ipso exordio usque huc, et vide si tanta uspiam illi, quanta hac vice in cunctis visitationibus et allocutionibus sponsi copia ejus indulta fuerit; et si unquam ex ore ipsius, non modo tam multos, sed et tam jucundos sermpinam arbitratur sibi aptare Prophetae dictum: Eructavit cor meum verbum , quippe eodem
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ adnrãm loqueris intelligenciã. euitent qd̾
sentis edicito. Quonsq asas nras toiis. an scdm
ppħam secretũtuũ t. Ita est affectus locutꝰ ẽ.
ad dessderatos affatus finem illo faciente
nec tacere oĩo quiuit nec fũ qd sensit expͥme.
Ocq enĩ ut expͥmeret sic locuta ẽ. s nͣ tacet.
Exhabũdãtia cordi os locutũ est. s si ꝑ habun¬
dolentiũ planctus. merentiũ ue singultꝰ.
uł gemitus ꝑctissorũ. itẽq pauentium
subitas ⁊ efferatas clamirationes seu ĩ sata¬
coꝵ ructus autusus creat aut rõ excitat: ant
delibelatio ordinat. aut ỹmeclitatio formate
liufmõi certũ est ñ nutu ꝑrodire aĩ s erũ¬
peremotu. Sic flagrans ⁊ uehemẽs amor:
p̃sertim diumꝰ. c̃ se intra se cohib̃e ñualet
Non attendit quo ordine. qͣ lege. q̃ne serie.
seu paucitate uerboꝵ ebulliat. dum mmͦ exh
nullũ sui senciat derͥmentũ. Int̾dum nec

Expanded text:
si ad nostram loqueris intelligentiam, evidenter quod si ad nostram loqueris intelligentiam, evidenter quod sentis edicito, Quousque animas nostras tollis? An secundum prophetam secretum tuum tibi? Ita est: affectus locutus est,  ad desideratos affatus, finem illo faciente nec tacere omnino quivit, nec tamen quod sensit exprimere. Neque enim ut exprimeret sic locuta est, sed ne taceret. Ex abundantia cordis os locutum est, sed non pro abundolentium planctus, moerentiumve singultus vel gemitus, percussorum, itemque paventium subitas et efferatas clamitationes, seu etiam saturatorum ructus, aut usus creat, aut ratio excitat, aut deliberatio ordinat, aut praemeditatio format? Ejusmodi certum est, non nutu prodire animi, sed erumpere motu. Sic flagrans ac vehemens amor, praesertim divinus, cum se intra se cohibere non valet, non attendit, quo ordine, qua lege, quave serie seu paucitate verborum ebulliat, dummodo ex hoc nullum sui sentiat detrimentum. Interdum nec
Abbreviated transcription (Latin):
Simplex uox ur q̃m suauit sonat. s de hoc
iidebitur postea. Nc̃ uͦ a dilectione ĩcipit.
dedilecto proĩeqͣr. Nicħ se alnud scire nidicãs
nͥdilectũ. Patet dequo sermo c̃ quo noniti
Non enĩ ut c̃ ip̃õ eod̾ fiũt sentire ꝑmittitm
quiens dalecte mi. uñ adducim᷑ ñ aliudli¬
ne conicere nͥ qd̾ finitis u̾bis suis int̾anba
more se absentau̾it. ⁊ illa remanserit ñ le¬
minus de co loq̃ns qui nũꝙ absens est sũile
ĩ ore retinuit qui ñ recedebat a corde. nec q
quonoiumus. ⁊ ñ occurrit. nͥ forte c̃ ad¬
⁊ minus ꝯtiners ĩ ueniat᷑ ip̃a locutioas
sufficiens plane ad uandã ĩ telligẽtiã ail¬
tori. ob qm uł max ĩuicẽ loqͥmur. Dilittil
meusm ĩ quit ⁊ ego illi. Hon płꝰ: Sendet oꝰ
ĩmo ñ pendet s deficit. Suspendit᷑ anditori
eruditur s erigitur. Quid est hoc ꝗd aici
illem ⁊ ego illi. Nescimus quid loqͣt. q slce¬
Ia ipmeitu qd tibi ilie an auid: Si nod

Expanded text:
idetur, quoniam suaviter sonat; sed de hoc videbitur postea. 2. Nunc vero a dilectione incipit, de dilecto prosequitur, nihil aliud se scire indicans nisi dilectum. Patet de quo sermo: cum quo non ita. Non enim ut cum ipso eodem fuerit sentire permittitur, inquiens, dilecte mi. Unde adducimur non aliud sane conjicere, nisi quod finitis verbis suis ille more se absentaverit, et illa remanserit nihilominus de eo loquens, qui nunquam absens est sibi. Ita est: in ore retinuit, qui non recedebat a corde, nec quando quo, novimus. Et non occurrit, nisi forte cum adet minus continens inveniatur ipsa locutio, insufficiens plane ad dandam intelligentiam auditori, ob quam vel maxime invicem loquimur. Dilectus meus mihi, inquit, et ego illi. Non plus? Pendet oratio; imo non pendet, sed deficit. Suspenditur auditor, neceruditur, sed erigitur. 3. Quid est hoc quod dicit, ille mihi, et ego illi? Nescimus quid loquitur, qId ipsum ei tu, quod tibi ille, an aliud? Si nobis,
Abbreviated transcription (Latin):
ilectus meus michi ⁊ ego illi.
hactenus uerba sponsi. Ad sit ip̃e ut
sponse euis possimus uestigare finones. neꝙ
enĩtales qui anobis ꝯsid̾ari ⁊ discuti ꝓut
dignũ fuĩt naleant. nͥ ipe fu̾it dux uerbi.
dunt .ni. ꝙͣ suaues ad grãm. tã fecundi ad
sensus. tã ⁊ ꝑfundi ad mnist̾ia. Cui simila¬
bo eos: unĩ intim alicui epulaꝵ q̃ triplici
quadã emineat gr̃a. deliciosa ad saporem.
solida ad nit̾tinentũ: efficar ad medicinã.
Sic inqͣm sic singulus quisq sponse sermo ⁊
ex eo qd̾ suauit sonat. affectũ mulcet. ⁊ de
sensuũ nbertate mentẽ ĩpinguat. ⁊ nutt.
⁊ de altitudine mist̾ioꝵ dũ intellectũ q̃
plus exercet plus t̾ret. ⁊ miro mͦ tumorẽ sanit
ĩflãtis scĩe: t̃ enĩ si unusquispiã ex hus forteqͥ
sͥscioli uident᷑ curiosins sese dederit scrutimo
hoꝵ cũ ind̾it ĩgenii sui succ̃tere uirei. ⁊ recͥi¬
gi ĩ captiuitatem oẽm ĩtellectũ ꝑsenserit q̃¬

Expanded text:
ilectus meus mihi, et ego illi . Hactenus verba sponsi. Adsit ipse, ut sponsae ejus possimus investigare sermones. Neque enim tales sunt, qui a nobis considerari et discuti, prout dignum fuerit, valeant, nisi ipse fuerit dux verbi. Sunt enim quam suaves ad gratiam, tam fecundi ad sensus, tam etiam profundi ad mysteria. Cui similabo eos? Uni interim alicui epularum, quae triplici quadam emineat gratia; deliciosa ad saporem, solida ad nutrimentum, efficax ad medicinam. Sic, inquam, sic singulus quisque sponsae sermo, et ex eo quod suaviter sonat, affectum mulcet; et de sensuum ubertate mentem impinguat et nutrit; et de altitudine mysteriorum, dum intellectum quo plus exercet, plus terret, miro modo tumorem sanat inflantis scientiae. Etenim si unus quispiam ex his forte, qui sibi scioli videntur, curiosius sese dederit scrutinio horum, cum viderit ingenii sui succumbere vires, et redigi in captivitatem omnem intellectum persenserit, no
Abbreviated transcription (Latin):
minꝰ adu̾tunt q̃uta sit potestas diaboli.
ñ mͦ ĩ corpore hominũ s ⁊̃ ĩ corda. q̃ semel
ꝑmissus possederit. Norne plus est sibi mi
hoĩem mioere manꝰ qmͣ id libent̃ ab alio
sustiriere: ħ autẽ ĩmultis potuisse dia¬
bolum freq̃nt̃ exꝑtisumus. qui se ipõs
aut submerserunt aut suspendert. De¬
niq iudas suspendit se ip̃m diabolo sñ
dubio ĩmuttente. Ego tñmagis existimo¬
⁊ magis iuror qd̾ potutt ĩmisisse in cor

Expanded text:
minus advertunt, quanta sit potestas diaboli, non modo in corpora hominum, sed etiam in corda, quae semel permissus possederit. Nonne plus est sibimet hominem injicere manus quam id libenter ab alio sustinere? Hoc autem in multis potuisse diabolum frequenter experti sumus, qui se ipsos aut submerserunt, aut suspenderunt. Denique Judas suspendit se ipsum , diabolo sine dubio immittente. Ego tamen majus existimo, magisque admiror, quod potuit immisisse in cor
Abbreviated transcription (Latin):
pro eo uidł qd ⁊ si pena ead̾ uid̾et. longe du¬
uersa eẽt ĩtentio. illo utiq durante cor cͣc
dñm. isto: ĩ lege dm̃ meditante. q̃ cũ ita sit̃.
ñ est opꝰ ut dixi frust̃ multa adu̾sus hoĩes
stultissimos atq obstinatissimos dr̃e. suf¬
ficit ĩnotuisse illos ut itent᷑. ꝙobrẽ ut dep̃¬
hendant᷑ cogendi sũt uł abicere feminas uł
exire de eccła. ut pote scandali⁊ antes eccłã.
ĩ quictu ⁊ ꝯtubermo feminarũ. Dolendũ
ualde qdͥñ solum larci pͥncipes. s ⁊ quidã ut
accipierites ab eis munera.⁊ qͦmͦ ĩquiũt dãp¬
nabimus nec contuctos nec confessos. friuo
le dep̃hendis. Sint dixi uiros ⁊ feminas qͥ se
ꝯtinentes dicũt. abĩuicẽ separes. ⁊ feminas
quid̾ cũ aliis sui ⁊ sexus ⁊ uoti. degere cogas.
tum erit utroꝵq uoto simł ⁊ fame. cũ ꝯti¬
nencie sue ⁊ testes habuerĩt ⁊ custodes S
si ñ sustinent. iustissime eliminabunt᷑ de
eccła. qm scandalitant. ñ solũ notabili s ĩ

Expanded text:
pro eo videlicet quod etsi poena eadem videretur, longe diversa esset intentio; illo utique durante cor contra Dominum, isto in lege Domini meditante. 14. Quae cum ita sint, non est opus, ut dixi, frustra multa adversus homines stultissimos atque obstinatissimos dicere: sufficit innotuisse illos ut vitentur. Quamobrem ut deprehendantur, cogendi sunt vel abjicere feminas, vel exire de Ecclesia, utpote scandalizantes Ecclesiam in convictu et contubernio feminarum. Dolendum valde, quod non solum laici principes, sed et quidam, ut accipientes ab eis munera. Et quomodo, inquiunt, damnabimus nec convictos, nec confessos? Frivolle deprehendis, si, ut dixi, viros et feminas, qui se continentes dicunt, ab invicem separes: et feminas quidem cum aliis sui et sexus et voti degere cogas; tum erit utrorumque voto simul et famae, cum continentiae suae et testes habuerint et custodes. Quod si non sustinent, justissime eliminabuntur de Ecclesia, quam scandalizant, non solum notabili, sed etiam
Abbreviated transcription (Latin):
gc n auctoritatib corriguntur. qr ñ reciprũt.
nec flectuntur suasionib. q sub uersi sũt. O¬
batum ẽ. mori magis eligt ꝙ̃ ꝯuerti. hoꝵ fi¬
nsint̾itꝰ. hoꝵ nouissima ĩcendiũ manet.
nib aliquos ex eis ad mecliũ nauert̃. q̃ siti fidẽ
de quib suspecti udebant᷑ oĩa prorsus suo
more negar̃t. examinari iudicio aq̃. m̃da¬
ces inuentisunt. Cumq iã negare ñ pꝰscrit.
quiꝑpe ceprehensi aqua eos ñ recipiente:
arrepto ut drͣ fieno deritib tã misere ꝙ̃ lib̾e
ipietatẽ ñ ꝯfessi s professi st̃. palã pietatẽ
astruentes. ⁊ pro ea mortẽ subire parati. neo
mitꝰ inferre qui astabant. Itaq irruẽs in
eospopłs nouos heticos sue ipõꝵ perfidie mar¬
tires declit. Approbamꝰ zelum. s fc̃m non
suademus. qi fides suadenda est ñ ĩponẽ¬
da. Quãꝙ̃ meliꝰ procłlubio gladio ooher¬

Expanded text:
c autoritatibus corriguntur, quia non recipiunt; nec flectuntur suasionibus, quia subversi sunt. Probatum est: mori magis eligunt, quam converti. Horum finis interitus, horum novissima incendium manet. nibus aliquos ex eis ad medium traxerunt. Quaesiti fidem, cum de quibus suspecti videbantur, omnia prorsus suo more negarent; examinati judicio aquae, mendaces inventi sunt. Cumque jam negare non possent, quippe deprehensi, aqua eos non recipiente; arrepto, ut dicitur, freno dentibus, tam misere quam libere impietatem non confessi, sed professi sunt, palam pietatem astruentes, et pro ea mortem subire parati. Nec minus parati inferre qui astabant. Itaque irruens in eos populus, novos haereticis suae ipsorum perfidiae martyres dedit. Approbamus zelum, sed factum non suademus; quia fides suadenda est, non imponenda. Quanquam melius procul dubio gladio coer