comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uomitũ. ⁊ penitens ad peccatũ. Multi enĩ lacͥmas indesinent̃ fundũt
⁊ parare ñ desinunt. Quofdã acciꝑe lacͥmas adpenitentiã.⁊ effectũ
penitentieñ hr̃e constat: quia in constantia m̃tis nc̃ recordatõe pecci.
lacͥmas fundunt. nũc uero reui uiscente usu eaq̃ fleuerũt ita̾ndoonit¬
tunt. Qui et p̃tĩta uult plangere. ꝙ actionib scłarib incubare
iste mundationẽ ñ habebit: qm̃ adhuc agit q̃ penitñdo deflere pos-¬
sit Isayas peccatorib dicit. lauamini mundi estote. lauat᷑ quoq
n ẽ mundus. qui plangit q̃ gessit nec deserit. ⁊ post lacͥmas ea q̃
fleuerat repetit. Sic deniq alibi aĩam penitñtẽatꝙ it̾m delin q̃ntẽ
sermo diuinꝰ increpat dicens. Quam uilis es fc̃a nimis: ⁊ terans iu¬
as tuas. Quisquis gͦculpas p̃ti̾tas plorat. hũc necesse ẽ modũ teneat
ut sic ad missa deffeat. nec it̾m flenda omittat. Ue mͥ misero ysidoro
qui ⁊ penitere retroacta negligo ⁊ adhuc penitenda ꝯmitto. De p

Expanded text:
fundunt, et peccare non desinunt. Quosdam accipere lacrymas ad poenitentiam, et effectum poenitentiae non habere constat, quia inconstantia mentis, nunc recordatione peccati lacrymas fundunt, nunc vero, reviviscente usu, ea quae fleverant iterando committunt. 3. Qui et praeterita vult plangere, et actionibus saecularibus incubare, iste mundationem non habet, quoniam adhuc agit quae poenitendo deflere possit. 4. Isaias peccatoribus dicit: Lavamini, mundi estote . Lavatur itaque n est mundus qui plangit quae gessit, nec deserit, et post lacrymas ea quae fleverat repetit. Sic denique et alibi animam poenitentem atque iterum delinquentem sermo divinus increpat, dicens: Quam vilis facta es nimis, iterans vias tuas ! Quisquis ergo culpas praeteritas plorat, hunc necesse est modum teneat, ut sic admissa defleat, ne iterum flenda committat. Vae mihi misero Isidoro, qui et poenitere retro acta negligo, et adhuc poenitenda committo. CAP
Abbreviated transcription (Latin):
offendiculo: uita monachi sine cupiditatis ⁊ amoris impedim̃¬
to. Uum enim quisq aconsortio mundi abstra hit᷑. nec cupiditaᷤᷤ
eum obligat consentientẽ. nec cruciat sentientẽ. Bonum ẽ enĩ cor¬
poralit̾ remotum a mundo ẽẽ. s multo ẽ melius uoluntate.

Expanded text:
offendiculo, vita monachi, sine cupiditatis et amoris impedimeoffendiculo, vita monachi, sine cupiditatis et amoris impedimento. Dum enim quisque a consortio mundi abstrahitur, nec cupiditas eum obligat consentientem, nec cruciat sentientem. Bonum est corporaliter remotum esse a mundo, sed multo est melius voluntate.
Abbreviated transcription (Latin):
cĩ uiri funditꝰ scło renuntiantes ita huic ẜxii.¬
mundo moriunt᷑ ut soli do uiuere delectent᷑. Quanto ꝙ
ab huiꝰ seculi ꝯu̾satione se subtͣhunt. tanto int̾ne m̃tis acie p̃sen¬
tiam d̾i et anglice societatis frequentiam contemplant᷑. Maloꝵ
tam praua suntoꝑa manifesta: ut hi qui suꝑnam patriam desi¬
d̾ant ñ solum moreᷤᷤ eoꝵ. s ⁊ consortia fugiant. Quidã etiã corpora¬
lit separari desid̾a̾nt ab iniquis. ut eoꝵ ñ inuoluant᷑ delictis. Non¬
nulli ⁊ si non corꝑali discessu spiritali tñ ab eis intentione recedt
Qui et si cominunes sunt conu̾satione. discreti tñ sunt corde uł
oꝑe. Et licet sepe in medio carnaliũ uitam d̾s ꝓtegat electoꝵ tñ ra-¬
rum satis ẽ. ut quis q̃ int̾ seculi uoluptates positꝰ auiciis mane¬
at illibatus. In quib ⁊ si ñ implicetur aliquando tñ adtrahit᷑.
Neq enim dui tutus ẽẽ potest qui ꝑiculo ꝓximus ẽ. Uia sine

Expanded text:
i viri funditus saeculo renuntiantes, ita huic mundo moriuntur, ut soli Deo vivere delectentur; quantoque ab hujus saeculi conversatione se subtrahunt, tanto internae mentis acie praesentiam Dei, et angelicae societatis frequentiam contemplantur. 2. Malorum tam prava sunt opera manifesta, ut hi qui supernam patriam desiderant, non solum mores eorum, sed et consortia fugiant. Quidam etiam corporaliter separari desiderant ab iniquis, ut eorum non involvantur delictis. Nonnuli, etsi non corporali discessu, spirituali tamen ab eorum intentione recedunt; qui etsi communes sunt conversatione, discreti tamen sunt corde vel opere. Et licet saepe in medio carnalium vitam Deus protegat electorum, tamen satis rarum est ut quis inter saeculi voluptates positus a vitiis maneat illibatus, in quibus etsi non cito implicetur, aliquando tamen attrahitur. Neque enim diuturnus esse poterit, qui periculo proximus fue
Abbreviated transcription (Latin):
forte dum expectamꝰ. a uiciis sanari. ⁊ uicia multiplicemus
⁊ salutem non adipiscam. Ergo studeamꝰ aut ñ peccare. aut cito¬
ꝯu̾si. a lapsu ꝯsurgere. Om̃ino peccare cauendũ ẽ. Quod si hu¬
mana fragilitate peccatũ subrepserit. ofestim corrigendũ est.¬
qd̾ nequit̃ sensetit᷑ omissum. Cito enĩ corrigit᷑ culpa: que eito
cognoscit᷑. Tardius aũ sanat᷑ uulnus: qd̾ tam putrescentib
m̃bris longo pꝰt tempore curationis adhibet᷑. Iteratio pecc̃i gͣui
orẽ sicut morbus fr̃ morbũ ueniat. sicut ymb̾ suꝑ ymbrem oc¬
currat. Mora peccandi immanitatẽ facit scelenis. Uñ ⁊ ꝓphe
Ue inquit qui trahitis iniquitatẽ in funiculis uanitatis. et
qͣi iunculũ plaustri peccatũ. Trahit eñi iniquitatẽ ut funiculũ
qui tardat ꝯu̾ti ad dm̃. Trahere ẽ iniquitatẽ moram facere iniqͥtati
Uñ ⁊ psalmus. Plongauerunt iniquitates suas: dñs iustus ocidr
ceruices peccatoꝵ¬

Expanded text:
forte dum exspectamus a vitiis sanari, et vitia multiplicemus, et salutem non adipiscamconversi ab ipsa consurgere. Omnino peccare cavendum est, quod si humane fragilitati peccatum subrepserit, confestim erit corrigendum quod nequiter sentitur commissum. Cito enim corrigitur culpa que cito cognoscitur, tardius autem sanatur vulnus quod iam putrescentibus membris longo post teor est, sicut si morbus super morbum veniat, sicut si imber super imbrem occurrat. 12. Mora peccandi immanitatem facit sceleris, unde et Propheta: Vae, inquit, qui trahitis iniquitatem in funiculis vanitatis, et quasi vinculum plaustri peccatum ! Trahit enim iniquitatem qui tardat converti ad Deum. Trahere enim iniquitatem est moram facere iniquitati. Unde et Psalmista: Prolongaverunt iniquitates suas: Dominus justus concidit cervices peccato
Abbreviated transcription (Latin):
cum uolumus discedimus. qr tam necessitatis uinculo ꝑ-
suetudinẽ retinem᷑. Multũ ueri amor agit in hoĩe s resultat
caro maleosuetudinis lege. Beneaũ auclact᷑ ꝓ bona ꝯscientia
exultat: qui ualent̃ in se repͥmit. qd̾isolent̃ impugnat. freꝙ̃t̾̃
peccare cauendũ ẽ. Nam ħ ipsũ qd̾ de malo nr̃o plerũꝙ ds nob

Expanded text:
cum volumus, discedimus, quia jam necessitatis vinculo per consuetudinem retinemur. 8. Multum veri amor agit in homine, sed resultat caro malae consuetudinis lege. Bene autem audacter pro bona conscientia exsultat, qui valenter in se reprimit quod insolenter impugnat. 9. Frequenter pec
Abbreviated transcription (Latin):
stimili. oriunt᷑ rixe. accenduntur faces odiorum. pax extinguit᷑
cordium. Unde bñ ꝑ salomonẽ dicitur. Qui dimittit aquam
caput est uirgoꝵ. aquam quippe dimittere est. linguam in flu¬
xum eloquii relaxare. Quo contra in bona etiam parte iterum
dicitur. Aqua ꝓfunda: u̾ba ex ore uiri. Qui gͦ dimittit agiiam
caput est uirgiorum: quia qui linguam ñ frenat. concordiã dis¬
sipat. Unde e diu̾so scriptũ est. Qui imponit stulto filentiũ
iras mitigat. Quia autem multiloquio quisq seruiens linguã
nequaquam possit. testatur ꝓph̾a qui ait.Uir lingosus non
dirigetur suꝑ terram. hinc salomon it̾m dicit. In multiloqͥo
ñ effugies peccatum. hinc ysaias ait. Cultus iusticie silentiũ
Uidelicet indicans quia mens auisticia desolatur. quando ab
inmod̾ata locutione non partitur. Hinc iacobus ait.Siquis
putat se religiosum eẽ ñ refrenans linguam suam. s sedu¬

Expanded text:
stimuli, oriuntur rixae, accenduntur faces odiorum, pax exstinguitur stimuli, oriuntur rixae, accenduntur faces odiorum, pax exstinguitur cordium. Unde bene per Salomonem dicitur: Qui dimittit aquam, caput est jurgiorum . Aquam quippe dimittere est linguam in fluxum eloquii relaxare. Quo contra in bona etiam parte iterum dicitur: Aqua profunda, verba ex ore viri . Qui ergo dimittit aquam, caput est jurgiorum, quia qui linguam non refrenat, concordiam dissipat. Unde e diverso scriptum est: Qui imponit stulto silentium, iras mitigat . Quod autem multiloquio quisque serviens, nequaquam possit, testatur Propheta qui ait: Vir linguosus non dirigetur super terram . Hinc quoque Salomon iterum dicit: In multiloquio non deerit peccatum . Hinc Isaias ait: Cultus justitiae silentium , videlicet indicans quia mentis justitia desolatur quando ab immoderata locutione non parcitur. Hinc Jacobus ait: Si quis putat se religiosum esse non refrenans linguam suam, sed sedu
Abbreviated transcription (Latin):
sufficit: quia ꝑ multiloquium sparsa. a secreto se intime con¬
sid̾ationis excludit. To̾tam uero se insidiantis hostis uuln̾i̾b
detegit: quia nulla munitione custodie circumeludit. Unde
scriptum est. Sicut urbs patens. & absq muroꝵ ambitu
ita uir qui ñ potest in loquendo cohibere spm̃ suũ. Quia
enim silentii murũ ñ ht̃. patet inimici iaculis ciuitas m̃¬
tis. Et cum se ꝑ u̾ba extra semet ipsam eicit: aꝑtam se adu̾¬
sario ostendit. Quam tanto ille sine labore suꝑat. quanto ⁊ ip̃a
que umcitur. contra semet ipsam ꝑ multiloquiũ pugnat. Ple¬
rumq aũ quia ꝑ quosdam gradus desidiosa mens in lapsũ
casus impellitur. dum otiosa cauere u̾ba negligimus. ad noxia
ꝑuenimus. ut pͥus loqui aliena libeat. postinodum detractionib
eoꝵ uitam de quib loquimur mordeat. ad extremum uero
usq ad aꝑtas lingua contumelias erumpat. hinc seminant᷑

Expanded text:
sufficit, quia per multiloquium sparsa, a secreto se intimae consufficit, quia per multiloquium sparsa, a secreto se intimae considerationis excludit. Totam vero se insidiantis hostis vulneribus detegit, quia nulla munitione custodiae circumcludit. Unde scriptum est: Sicut urbs patens et absque murorum ambitu, ita vir qui non potest in loquendo cohibere spiritum suum . Quia enim murum silentii non habet, patet inimici jaculis civitas mentis; et cum se per verba extra semetipsam ejicit, apertam se adversario ostendit. Quam tanto ille sine labore superat, quanto et ipsa quae vincitur, contra semetipsam per multiloquium pugnat. Plerumque autem quia per quosdam gradus desidiosa mens in lapsum casus impellitur, dum 55 otiosa cavere verba negligimus, ad noxia pervenimus; ut prius loqui aliena libeat, postmodum detractionibus eorum vitam de quibus loquitur mordeat, ad extremum vero usque ad apertas lingua contumelias erumpat. Hine seminantur
Abbreviated transcription (Latin):
sunt tempora. ne aut cum restringi lingua debet. ꝑ u̾ba in
utilit̾ diffluat. aut cum loqui utilit̾ potest. semetipsam pigͦ
stodiam ori meo: & ostium circumstantie labus meis. Non
enim poni ori suo parietem s ostium petiit: q̃d uidelicet aꝑi¬
tur. ⁊ clauditur. Unde et nobis caute discendũ est: quatinus
os discretũ ce congruo tempore uox aꝑiat: & rursum. con¬
gruo taciturnitas claudat. At contra admonendi sunt
multiloquio uacantes: ut iugilant aspiciant. a quanto re¬
ctitudinis statu depereunt: dumꝑ multiplicia u̾ba dilabun¬
tur. Humana et enim mens aque more. ⁊ circumelusa ad su¬
ꝑiora colligitur. quia illud repetit. unde descendit: & relaxa¬
ta deꝑit: quia se ꝑ imfima inutilit̾ spargit. Quod enim suꝑ¬
uacius u̾bis asilentii sui censura dissipatur: quasi tot riuis ex¬
tra se ducitur. Unde et redire int̾ius ad sui cognitionem non

Expanded text:
sunt tesunt teutiliter defluat, aut cum loqui utiliter potest, semetipsam pigrestodiam ori meo, et ostium circumstantiae labiis meis . Non enim poni ori suo parietem, sed ostium petit, quod videlicet aperitur et clauditur. Unde et nobis caute dicendum est, quatenus os discretum et congruo tempore vox aperiat, et rursum congruo taciturnitas claudat. Sollicite multiloquio vacantes, ut vigilanter aspiciant a quanto rectitudinis statu depereunt, dum per multiplicia verba dilabuntur. Humana etenim mens aquae more circumclusa ad superiora colligitur, quia illud repetit unde descendit; et relaxata deperit, quia se per infima inutiliter spargit. Quot enim supervacuis verbis a silentii sui censura dissipatur, quasi tot rivis extra se ducitur. Unde et redire interius ad sui cognitionem non
Abbreviated transcription (Latin):
lingua numis tacent. ⁊um doloris exaggerent. Admonendi enĩ
sunt: ut si ꝓximos sicut se diligunt. minime illis taceant. un¬
de eos iuste rep̾hendunt. Uocis enĩ medicamine utroꝵq salu¬
ti concurritur: dum et ab illo qui infert actio praua com¬
pescitur. ⁊ ab hoc q̃d sustinet doloris feruor uulnere aꝑtotẽ¬
peratur. Qui enim ꝓximoꝵ mala respiciunt: et tñ in silen¬
tio linguam p̃munt. quasi conspectis usum medicaminis sub¬
trahunt. & eo mortis auctores fiunt. quo uirus q̃d pota̾nt
curare noluerunt. Lingua itaq discrete frenanda est. ñ in¬
solubilit̾ obliganda. Scriptum namq est.Sapiens tacebit
usq ad tempus. ut nimirum cũ oportuna consid̾at. post¬
posita censura silentii. loquendo que congruunt. in usum
se utilitatis impendat. Et rursum scriptũ est. Tempus tacen¬
di et tempus loquendi. Discrete quippe uicissitudinũ pensanda

Expanded text:
linguam tenent, vim doloris exaggerent. Admonendi sunt linguam tenent, vim doloris exaggerent. Admonendi sunt enim ut si proximos sicut se diligunt, minime illis taceant unde eos juste reprehendunt. Vocis enim medicamine utrorumque saluti concurritur, dum et ab illo qui infert actio prava compescitur, et ab hoc qui sustinet doloris fervor vulnere aperto temperatur. Qui enim proximorum mala respiciunt, et tamen in silentio linguam premunt, quasi conspectis vulneribus usum medicaminis subtrahunt, et eo mortis auctores fiunt, quo virus quod poterant curare noluerunt. Lingua itaque discrete frenanda est, non insolubiliter obliganda. Scriptum namque est: Sapiens tacebit usque ad tempus , ut nimirum cum opportunum considerat, postposita censura silentii, loquendo quae congruunt, in usum se utilitatis impendat. Et rursum scriptum est: Tempus tacendi, et tempus loquendi . Discrete quippe vicissitudinum pensanda
Abbreviated transcription (Latin):
tum iudiciũ quã ex sermonib rep̃hensionem metuant ꝑxi¬
morum. Scriptũ namq est. fili mi attende sapientiam me¬
am: ⁊ prudentie mee inclina aurem tuã: ut custodias cogi¬
tationes. Nul quippe in nobis est corde fugaciꝰ. q̃d a nobis to¬
ciens recedit. quotiens ꝑ prauas cogitationes defluit. hinc etenĩ
psalmista dicit. Cor meum dereliquid me. Hinc ad semet ipsum
rediens dicit. Inuenit seruus tuus cor suum: ut oraret te. Cũ
gͦ cogitano ꝑ custodiam restringitur. cor q̃d fugere consueuit.
inuenitur. Plerumq aũ nimis taciti cũ ñnulla iniusta pa¬
tiuntur. eo in acriorem dolorem ꝓdeunt. quo ea que sustinẽt
non locuntur. Nam si ulatas molestias tranquille lingua
enim clausa. plus cruciant. Nam cum putredo que interiꝰ
feruet eicitur. ad salutem dolor aꝑitur. Scire gͥ debent qui
plusquam expedit tacent: ne int̾ molesta que tolerant. dũ

Expanded text:
tum judicium quam ex sermonibus reprehensionem metuant proxitum judicium quam ex sermonibus reprehensionem metuant proximorum. Scriptum namque est: Fili mi, attende sapientiam meam, et prudentiae meae inclina aurem tuam, ut custodias cogitationes . Nil quippe in nobis est corde fugacius, quod a nobis toties recedit, quoties per pravas cogitationes defluit. Hinc etenim Psalmista ait: Cor meum dereliquit me . Hinc ad semetipsrediens dicit: Invenit servus tuus cor suum, ut oret te . Cum ergo cogitatio per custodiam restringitur, cor, quod fugere consuevit, invenitur. Plerumque autem nimis taciti, cum nonulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias tranquillae linguaenim clausa plufervet ejicitur, ad salutem dolor aperitur. Scire igitur debent, qui plus quam expedit tacent, ne inter molesta quae tolerant, dum
Abbreviated transcription (Latin):
alit̾ multiloquio uacantes. Insinuari namq nimis ta¬
citis debet: quia dum gͣ quedã uctia cauti fuguint: occulte
det̾iorib implicantur. Nam sepe linguã quia immod̾atiꝰ
frenant. in corde grauius multiloquium tołant. ut eo plus
cogitationes in mente ferueant. quo illas iuolenta custodia
in discreti silentii angustat. Que plerumq tanto latius de¬
fluunt. quanto se eẽ securius estimant. quia foris a rep̃¬
hensorib non uidentur. Unde ñ nunꝙͣ mens in suꝑbiam
attollitur: & quos loquentes audit. quasi infirmos despi¬
cit. Cumq os corꝑis claudit: quantũ se uitiis suꝑbiendo
aꝑiat ñ agnoscit. Uinguam et enĩ p̃mit. m̃tẽ eleuat. ⁊ cũ
suam nequiciam minime consid̾at. tanto apud se cũctoslib̾i¬
us. quanto &e secretiꝰ accusat. Admonendi st̾ gͥ nimis taciti
ut scire sollicite studeant. ñ solum quales foris ostendere. s etiã
quales se debeant intus exhib̾e. ut plus excogitationib occul¬

Expanded text:
aliter multiloquio vacantes. Insinuari namque nimis tacitis debet, quia dum quaedam vitia incaute fugiunt, occulte deterioribus implicantur. Nam saepe linguam quia immoderatius frenant, in corde gravius multiloquium tolerant; ut eo plus cogitationes in mente ferveant, quo illas violenta custodia indiscreti silentii augustat. Quae plerumque tanto latius diffluunt, quanto se esse securius aestimant, quia foris a reprehensoribus non videntur. Unde nonnunquam mens in superbiam extollitur, et quos loquentes audit, quasi infirmos despicit. Cumque os corporis claudit, quantum se vitiis superbiendo aperiat non agnoscit. Linguam etenim premit, mentem elevat; et cum suam nequitiam minime considerat, tanto apud se cunctos liberius, quanto et secretius accusat. Admonendi sunt igitur nimis taciti, ut scire sollicite studeant, non solum quales foris ostendere, sed etiam quales se debeant intus exhibere, ut plus ex cogitationibus occul
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ insanire ñ cessant. necesse est ut hi qui furentes repͥmere co¬
nantur. nequaquam se in furorẽ erigant. s quicquid est trã¬
quillitatis ostendant. Quedam uͦ utilit̾ ꝓferant: in quib
ex obliquo furentis animu̾ pungant. Unde & abner cum
contra ꝑsequentẽ substitit. ñ eũ recta s au̾sa hasta transfo¬
rauit. Ex inuerone quippe ꝑcutere est: impetu aꝑte incre¬
pationis obiuare. Auersa uero hasta ꝑsequentẽ ferire est :¬
furentem tranquille ex quibdã tangere. &e quasi parrendo
fupar. Asahel au̾ ꝓtinus occubuit: quia cõmote mentes dũce
panei sibi sentunt᷑. ⁊ tñ responsoꝵ ratione in intimis sub tͣn¬
quillitate tanguntur. ab eo q̃o se erexerant. statim cadunt.
Qui gͦ a furoris sui impetu sub lenitatis ꝑcussione resiliunt:
quasi sine ferro moriuntur.

Expanded text:
et insanire non cessant, necesse est ut hi qui furentes reprimere coet insanire non cessant, necesse est ut hi qui furentes reprimere conantur, nequaquam se in furore erigant, sed quidquid est tranquillitatis, ostendant; quaedam vero subtiliter proferant, in quibus ex obliquo furentis animum purgent. Unde et Abner cum contra persequentem substitit, non eum recta sed aversa hasta transforavit. Ex mucrone quippe percutere est impetu apertae increpationis obviare; aversa vero hasta persequentem ferire, est furentem tranquille ex quibusdam tangere, et quasi parcendo superare. Asahel autem protinus occubuit, quia commotae mentes dum parci sibi sentiunt, et tamen responsorum ratione in intimis sub tranquillitate tanguntur, ab eo quod se erexerant, statim cadunt. Qui ergo a fervoris sui impetu sub lenitatis percussione resiliunt, quasi sine ferro moriuntur.
Abbreviated transcription (Latin):
dium deducamꝰ. hunc quippe cũ asahel iu incaute p̃cipita¬
tionis impetẽt: scriptũ est locutus est abner ad asahel dicers
Recede. noli me sequi. ne compellar te confod̾e in t̾rã. Qui
audire contempsit: & noluit declinare. ꝑcussit gͦ eũ abner:
adu̾sa hasta in ingume: et transfodit in inguine eũ.⁊ mortu¬
us est. Cuiꝰ enĩ asahel typum tenuit. nisi eoꝵ quos uehem̃t̃
arripiens furor inp̃ceps deducit. Qui in eodem furoris impetu
tanto caute declinandi sunt: quanto & insane rapiũtur. Unde
⁊ abner qui sermone nr̃o patris luc̃na dicit᷑ fugit: quia doctoꝵ
lingua que suꝑnũ dĩ lumen indicat. cũ ꝑ abruta furorẽ m̃tis
criuspiam ferri conspicit. cũq contra irascentẽ dissimulat
u̾borum iacula reddere. quasi ꝑsequentẽ ñ uult ferire. S eũ
iracundi nulla consid̾atione se mitigant. quasi asahel ꝑseqͥ

Expanded text:
dium deducamus. Hunc quippe cum Asael vi incautae praecipitadium deducamus. Hunc quippe cum Asael vi incautae praecipitationis impeteret, scriptum est: Locutus est Abner ad Asael, dicens: Recede, noli me persequi, ne compellar confodere te in terram. Qui audire contempsit, et noaversa hasta in inguine, et transfodit eum, et mortuus est, » etc. Cujus Asael typum tenuit, nisi eorum quos vehementer arripiens furor in praeceps ducit? Qui in eodem furoris impetu tanto cautius declinandi sunt, quanto insane rapiuntur. Unde et Abner, qui sermone nostro patris lucerna dicitur, fugit, quia doctorum lingua, quae superum Dei lumen judicat, cum pie abrupta furoris mentem cujuspiam ferri conspicit, cumque contra irascentem dissimulat verborum jacula reddere, quasi persequentem non vult ferire. Sed cum iracundi nulla consideratione se mitigant, quasi Asael persequi
Abbreviated transcription (Latin):
impatientib iracundi differunt. q̃d illi ab aliis illata ñ to¬
lerant. isti aũ etiã que tolerentur imponunt. Nam iracũdi
sepe etiam se declinantes insequuntur. rixe occasionem ꝯmo¬
uent. labore contentionis gaudent. Quos tñ melius corrigim
si in ip̃a ire sue cõmotione declinamus. Pturbati quippe qͥd
audiant ignorant: s ad se reducti. tanto libentus exhorta¬
tionis u̾ba recipiunt: quanto se tranquillius toleratos eru¬
bescunt. Menti aũ furore ebrie omẽ rectũ q̃d dicitur ꝑu̾sũ ui¬
detur. Unde & nabal ebrio culpam suã abigail tã laudabilit̃
tacuit. quam digesto uno laudabilit̾ dixit. Iccireo malũ q̃d
fecerat cognoscere potuit: quia hoc ebrius ñ audiuit. Cum uͦ
ita iracindi alios impetunt: ut declinari omĩno ñ possint:
ñ aꝑta exprobratõe. s sub quadã sunt. cautela reu̾entie par¬
cendo feriendi. Qd melrus ostendimus: si abner factũ ad me¬

Expanded text:
impatientibus iracundi differunt, quod illi ab aliis illata non toimpatientibus iracundi differunt, quod illi ab aliis illata non tolerant, isti autem etiam quae tolerentur important. Nam iracundi saepe etiam se declinantes insequuntur, rixae occasionem commovent, labore contentionis gaudent; quos tamen melius corrigimus, si in ipsa irae suae commotione declinamus. Perturbati quippe quid audiant ignorant, sed ad se reducti tanto liberius exhortationis verba recipiunt, quanto se tranquillius toleratos erubescunt. Menti autem furore ebriae, omne rectum quod dicitur, perversum videtur. Unde et Nabal ebrio culpam 58 suam Abigail laudabiliter tacuit, quam digesto vino laudabiliter dixit . Idcirco enim malum quod fecerat, cognoscere potuit, quia hoc ebrius non audivit. Cum vero ita iracundi alios impetunt, ut declinari omnino non possint, non aperta exprobratione, sed sub quadam sunt cautela reverentiae parcendo feriendi. Quod melius ostendimus, si Abner factum ad me
Abbreviated transcription (Latin):
q̃d doctrinam suã tanta arte dispensat. ut in exhibenda hac
altaeri imꝑiũ. atq alti patientiam ꝓponat nisi q̃d mansuetioris
sp̃c. titũ ⁊ ninui feruentioris uidit ẽẽ thimotheum: Illum ꝑ e
mulationis studiũ inflaminat: hunc ꝑ lenitatẽ patientie
temꝑat. Illi qd deest uingit. huic q̃d suꝑ est subtrahit. Illũ sti¬
mulo implere nititur. hunc freno mod̾atur. Magnus quippe
suscepte eccłe colonus. alios ut palmites ut crescere debeant irri¬
gat. alios cũ plus crescere conspicit resecat: ne aut non crescendo
fructus ñ ferant. aut immod̾ate crescendo qͦs ꝓtulerint amit¬
tant. S longe alia est ira que sub emulationis specie subre¬
pit. alia que ꝑturbatũ cor. ⁊ sine iusticie p̃textu confundit. Illa
aũ in hoc q̃d debet in ordinate extenditur. hec autem semꝑ ĩ
his q̃ non debet inflaminat᷑. Sciendũ quippe est. quia hoc ab

Expanded text:
quod doctrinam suam tanta arte dispensat, ut in exhibenda hac, quod doctrinam suam tanta arte dispensat, ut in exhibenda hac, alteri imperium, atque alteri patientiam proponat, nisi quod mansuetioris spiritus Titum, et paulo ferventioris vidit esse Timotheum? Illum per aemulationis studium inflammat, hunc per lenitatem patientiae temperat. Illi quod deest jungit, huic quod super est subtrahit. Illum stimulo impellere nititur, hunc freno moderatur. Magnus quippe susceptae Ecclesiae colonus, alios palmites ut crescere debeant rigat; alios cum plus justo crescere conspicit resecat, ne aut non crescendo non ferant fructus, aut, immoderate crescendo, quos protulerint amittant. Sed longe alia est ira quae sub aemulationis specie subripit, alia quae turbatum cor et sine justitiae praetextu confundit. Illa enim in hoc quod debet inordinate extenditur, haec autem semper in his quae non debet inflammatur. Sciendum quippe est quia in hoc ab
Abbreviated transcription (Latin):
uampnent iracundi ꝑturbationem. Admonendi sunt mansue¬
ti: ut habere etiã emulationem iusticie studeant. Admonendi
sunt iracundi. ut emulationi quam se hre̾ estimant. mansue¬
tudinem subiungant. Iccirco namq spiritus sc̃s in columba
nobis est.⁊ in igne monstratus. quia uidelicet om̃s quos implet.
⁊ columbe simplicitate mansuetos.⁊ igne zeli ardentes exhibet.
Nequaquã gͦ scõ spũ plenus est qui aut in tranquillitate mã¬
suetudinis feruorem emulationis desit̾. aut rursum in emulatio¬
nis uirtute ium mansuetudinis amittit. Quod fortasse melius
ostendimus. si in medio pauli magisteriũ ꝓfferamus. qui duob
uiscipulis. ⁊ ñ diu̾sa caritate p̃slitis. diu̾sa tñ adiutoria p̃dicatõ¬
nis impendit. Thimotheũ namq admonens ait. Argue. obse¬
cra. increpa: in om̃ĩ patientia & doctrina. Titũ namq admonet
dicens. Hec loquere &e exhortare. ⁊ argue cũ om̃i imꝑio. Quid ẽ

Expanded text:
damnent iracundi perturbationem. Admonendi sunt mansuedamnent iracundi perturbationem. Admonendi sunt mansueti, ut habere etiam aemulationem justitiae studeant; admonendi sunt iracundi, ut aemulationi quam se habere existimant, mansuetudinem subjungant. Idcirco namque Spiritus sanctus in columba nobis est et in igne monstratus, quia videlicet omnes quos implet, et columbae simplicitate mansuetos, et igne zeli ardentes exhibet. Nequaquam ergo sancto Spiritu plenus est, qui aut in tranquillitate mansuetudinis fervorem aemulationis deserit, aut rursum in aemulationis ardore virtutem mansuetudinis amittit. Quod fortasse melius ostendimus, si in medium Pauli magisterium proferamus, qui duobus discipulis et non diversa charitate praeditis, diversa tamen adjutoria praedicationis impendit. Timotheum namque admonens, ait: Argue, obsecra, increpa in omni patientia et doctrina . Titum quoque admonet dicens: Haec loquere, et exhortare, et argue cum omni imperio . Quid est
Abbreviated transcription (Latin):
ultra quam necesse est uigorem districtionis emolliunt. At contͣ
iracundi cum regiminum loca ꝑcipiunt. quo impellente ira in m̃¬
tis uesaniam deuoluuntur. eo etiam subditorũ uitã dissipata qͥ¬
etis tranquillitate confundunt. Quos cum furor agit inp̃ceps. ig¬
norant quicquid irati faciunt. ignorant quicquid a semet ipsis¬
irati patiuntur. Et ñnumquam uo̾ qd est grauius ire sue sti¬
mulum iusticie zelũ putant: ⁊ cũ uitiũ iurtꝰ creditur. sine
metu culpa cumulatur. Sepe gͦ mansueti dissolutionis torpe¬
scunt tedio. sepe iracundi rectitudinis falluntur zelo. Illorũ ita¬
q uirtuti uitium latent̾ adiungitur: his aũ suũ uitiũ. quasi
feruens uirtus uidetur. Admonendi sunt gͥ illi ut fugiant q̃d
uixta ipsos est. isti q̃d in ipsis. Attendant illi q̃d ñ hñt: discernãt
isti q̃d hñt. Amplectantur mansueti ꝑ sollicitudinẽ torporem:

Expanded text:
ultra quam necesse est vigorem districtionis emolliunt. At contra ultra quam necesse est vigorem districtionis emolliunt. At contra iracundi cum regiminum loca percipiunt, quo impellente ira in mentis vaesaniam 57 devolvuntur, eo etiam subditorum vitam dissipata quietis tranquillitate confundunt. Quos cum furor agit in praeceps, ignorant quidquid irati faciunt, ignorant quidquid a semetipsis patiuntur irati. Nunnunquam vero, quod est gravius, irae suae stimulum justitiae zelum putant. Et cum vitium virtus creditur, sine metu culpa cumulatur. Saepe ergo mansueti dissolutionis torpescunt taedio; saepe iracundi rectitudinis falluntur zelo. Illorum itaque virtuti vitium latenter adjungitur; his autem suum vitium quasi virtus fervens videtur. Admonendi sunt igitur illi ut fugiant quod juxta ipsos est, isti quod in ipsis est attendant; illi quod non habent discernant, isti quod habent. Amplectantur mansueti sollicitudinem,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑu̾tunt. Et sepe in malis corruunt. dum bona minime discer¬
nunt: quia nequaquam que quando agant conspiciunt. s ple¬
rumq acta quia ita ñ debuerant. agere recognoscunt. Quib sub
auditoris specie recte apud salomonem dicitur. fili sine confilio
nichil facias: ⁊ post factum ñ penitebis. Et rursum. Palpebre tue:
p̃cedant gressus tuos. Palpebre quippe gressus p̃cedant. cũ oꝑatio¬
nem nr̃am consilia recta p̃ueniunt. Qui enĩ negligit consid̾ando p̃¬
uidere q̃d facit. gressus tendit. oculos claudit. ꝑgendo it̃ conficit. s
p̃ueniendo sibimet ipsi ñ antecedit. Atq iccireo titiꝰ corruit. quia
quo pedem oꝑis ponere debeat. palpebra consilii ñ attendit .xl¬
lit̾ admonendi sunt mansueti. atq alit̃ iracundi. Numĩꝙͣ¬
namq mansueti cum p̃funt. uicinum & quasi uixta positũ
torporem desidie patiuntur: ⁊ plerũq nimia resolutione leuitatis

Expanded text:
tum pervertunt, et saepe in malis corruunt, dum bona minime discertum pervertunt, et saepe in malis corruunt, dum bona minime discernunt. Qui nequaquam quae quando agant inspiciunt, sed plerumque acta quia ita non debuerunt agere cognoscunt. Quibus sub auditoris specie recte apud Salomonem dicitur: Fili, sine consilio nihil facias, et post factum non poenitebis . Et rursum: Palbebrae tuae precedant gressus tuos . Palpebrae quippe gressus praecedunt, cum operationem nostram consilia recta praeveniunt. Qui enim negligit considerando praevidere quod facit, gressus tendit, oculos claudit, pergendo iter conficit, sed praevidendo sibimetipsi non antecedit, atque idcirco citius corruit, quia quo pedem operis ponere debeat, per palpebram consilii non attendit.liter admonendi sunt mansueti, atque aliter iracundi. Nunnunquam enim mansueti cum praesunt, vicinum et quasi juxta positum torporem desidiae patiuntur. Et plerumque nimia resolutione lenitatis,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ oꝑari maxima p̾t̾mittit. Bene autem dicitur: mendicabit
estate.⁊ non dabitur ei. Qui enim nunc in bonis oꝑib ñ exu¬
uat. cum sol uidicii feruentior apparuerit. cũ quasi frustra
regni aditum postulat. nil accipiens estate mendicat. Bene aũ¬
hinic ꝑ eundem salomonem rursus dicit᷑. Qui obseruat neu¬
tum ñ seminat.⁊ qui consid̾at nubes. numꝙͣ metet. Quid enĩ
ꝑ uentum: nisi malignorũ spũũ temptatio expͥmitur : Et qd
ꝑ nubes que mouentur auento. nͥ aduersitates prauoꝵ homi¬
num designantur : Auentis uidelicet impelluntur nubes:qa
immundosspũũ afflatu praui excitantur homines. Qui gͦ
obseruat uentum ñ seminat.⁊ qui consid̾at nubes nuinꝙͣ
metet. quia quisquis temptationem malignoꝵ spu̾ũ. quis¬
quis ꝑsecutionem prauoꝵ hominũ metuit. neq nunc gna
boni oꝑis seminat. neq tunc manipulos scẽ retributionis secat:

Expanded text:
et operari maxima praetermittit. Bene autem dicitur: Mendicabit et operari maxima praetermittit. Bene autem dicitur: Mendicabit aestate, et non dabitur ei. Qui enim nunc in bonis operibus non exsudat, cum sol judicii ferventior apparuerit, quia frustra regni aditum postulat, nil accipiens aestate mendicat. Bene huic per eumdem Salomonem rursum dicitur: Qui observat ventum, non seminat; et qui considerat nubes, nunquam metit . Quid enim per ventum, nisi malignorum spirituum tentatio exprimitur? Et quid per nubes quae moventur a vento, nisi adversitates pravorum hominum designantur? A ventis videlicet impelluntur nubes, quia immundorum spirituum afflatu pravi excitantur homines. Qui ergo observat ventum, non seminat; et qui considerat nubes, nunquam metit; quia quisquis tentationem malignorum spirituum, quisquis persecutionem pravorum hominum metuit, neque nunc grana boni operis seminat, neque tunc manipulos sanctae retributionis secat.
Abbreviated transcription (Latin):
satur. Ubi recte subiungit᷑. ⁊ anima dissoluta esuriet. Nam
que se ad suꝑiora stringendo ñ dirigit. neglectã se inferius
ꝑ desicdia expandit. Et dum studiorum sublimiũ uigore ñ
constringitur. cupiditatis infime acumine sauciatur: ut quo
se ꝑ disciplinam ligare dissimulat. eo se esuriens ꝑ uoluptatũ
desidĩa spargat. hinc ab eodem salomone rursũ seribitur. In de¬
sideriis ẽ oĩs otiosꝰ. hinc ip̃a ueritate p̃dicante uino quidẽ eũtespũ: mu̾da
domꝰ dicit᷑. s multiplicius redeũte dũ uacat occupat᷑. Plerũ ꝙ dũ piger
dũ necessaria age̾ negligit. q̃dã sͥ dissicilia opponit. q̃ dã nͦ incaute formidat ce
dũ quasi inuenit. qd uelut iuste metuat. ostendit q̃d in ocio qͣsi
non inuiste torpescat. Cui recte ꝑ salomonem dicitur. Ppt̾ frigus
piger arare noluit. iteendicabit estate gͦ et ñ dabitur ei. Propt̃

Expanded text:
satur. Ubi recte subjungitur: Et anima dissoluta esuriet . Nam satur. Ubi recte subjungitur: Et anima dissoluta esuriet . Nam quia se ad superiora stringendo non dirigit, neglectam se inferius per desideria expandit; et dum studiorum sublimium vigore non constringitur, cupiditatis infimae fame sauciatur; ut quo se per disciplinam 56 ligare dissimulat, eo se esuriens per voluptatum desideria spargat. Hinc ab eodem rursus Salomone scribitur: In desideriis est omnis otiosus . Hinc ipsa Veritate praedicante , uno quidem exeunte spiritu munda domus dicitur, sed multiplicius redeunte dum vacat occupatur. Plerumque piger dum necessaria agere negligit, quaedam sibi difficilia opponit, quaedam vero incaute formidat; et dum quasi invenit quod velut juste metuat, ostendit quod in otio quasi non injuste torpescat. Cui recte per Salomonem dicitur: Propter frigus piger arare noluit; mendicabit ergo aestate, et non dabitur ei . Propter
Abbreviated transcription (Latin):
q̃d aut ratione iuste necessitatis aut intentione pie utilitatis
caret. Si gͦ ratio de ocioso sermone exigitur. pensemus que
pena multiloquio maneat. in quo etiam ꝑ noxia u̾ba peccat᷑.
liter admonendi sunt pigri. atq alit̾ p̃cipites. Capitł¬
Iui namq suadendi sunt: ne agenda bona dũ diffe ixl.¬
runt amittant. Isti uͦ admonendi sunt nedum bonoru̾
tempus incaute festinando p̃ueniunt. eoꝵ merita immu¬
tent. Pigris itaq intimandum est. q̃d sepe dũ oportune ageᷤᷤ
que possumus nolumus. paulo post cũ uolumus ñ ualemꝰ.
Ipsa qtuppe m̃tis desidia clum congruo feruore ñ accendit᷑.
abonorum desid̾io funditꝰ conualescente furtim torpore mactat᷑
Unde aꝑte ꝑ salomonẽ dicit᷑. Pigredo immittit soporẽ. Piger enĩ
recte sentiendo quasi uigilat: quamuis nil oꝑando torpescat. S
pigredo soporem immittere dicitur. quia paulisꝑ etiam recte
sentiendi uigilantia amittitur. dum a bene oꝑandi studio ces¬

Expanded text:
d aut ratione justae necessitatis, aut intentione piae utilitatis caret. Si ergo ratio de otioso sermone exigitur, pensemus quae poena multiloquio maneat, in quo etiam per noxia verba peccatur. liter admonendi sunt pigri, atque aliter praecipites. Illi namque suadendi sunt, ne agenda bona, dum differunt, amittant; isti vero admonendi sunt, ne dum bonorum tempus incaute festinando praeveniunt, eorum merita immutent. Pigris itaque intimandum est quod saepe dum opportune agere quae possumus nolumus, paulo post cum volumus non valemus. Ipsa quippe mentis desidia dum congruo fervore non accenditur, a bonorum desiderio funditus, convalescente furtim torpore mactatur. Unde aperte per Salomonem dicitur: Pigredo immittit soporem . Piger enim recte sentiendo quasi vigilat, quamvis nil operando torpescat; sed pigredo soporem immittere dicitur, quia paulisper etiam recte sentiendi vigilantia amittitur, dum a bene operandi studio ces
Abbreviated transcription (Latin):
moti terrorib corrigant᷑. Pleriq ex sola m̃tis deuotõe ou̾tunt᷑ ad
ou̾tebant᷑. uxta capitulũ psalmi dicentis. Inchamo
⁊ fieno maxillas eoꝵ ꝯstringe qui ñ approximantad te Pleri

Expanded text:
moti terroribus corrigantur. 9. Plerique ex sola mentis devotione convertuntur ad moti terroribus corrigantur. 9. Plerique ex sola mentis devotione convertuntur ad onvertebantur, juxta capitulum psalmi dicentis: In freno et camo maxillas eorum constringe, qui non approximant ad te .
Abbreviated transcription (Latin):
sos iudicamus. qñ flentes mala nr̃a punimus. ⁊ bono qd̾ ex do
nob̾ est solidius inheremus. Triꝑtitus describit᷑ ee̾ unius cuꝰq
conu̾s ꝓfectus. id ẽ pͥmũ corrigendi a malo. scdm faciendi bonũ.
t̾ciũ ꝯsequendi boni oꝑis p̃miũ. Nam qd̾ ait ꝓpħa. solue fasci¬
culos depͥm̃tes. mali ẽ em̃datio. Quod uͦ adiecit frange efurienti
panem tuũ. oꝑis boni ẽ actio. In eo uero qd̾ subiungit. tunc erum¬
pet matutinũ lum̃ suũ oꝑis boniẽ retributio. Eigo non proficit fa¬
cere bonũ nisi corpetũ fui̾t malũ. Nec ꝑotĩt quisquã ad contẽplatione
di ꝓficere nͥ qui se pͥus in bonis studuerit actib exercere. Multisnooie
tiet ds hoĩẽs ut uł sero ꝯu̾tant᷑. atq exinde magis erubeseant ot
diu expectati funt ut redirent. Nam nunc minis. nunc plagis.
nũc reuelatõib quosdã ꝯeutit. ut qui uoluntate ꝯu̾ti despiciũt eõ¬

Expanded text:
sos judicamus, quando flentes mala nostra punimus, et bono quod ex Deo sos judicamus, quando flentes mala nostra punimus, et bono quod ex Deo nobis est solidius inhaeremus. 7. Tripertitus describitur esse uniuscujusque conversi profectus, id est, primus, corrigendi a malo; secundus, faciendi bonum, tertius, consequendi boni operis praemium. Nam quod ait propheta: Solve fasciculos deprimentes , mali est emendatio: Quod vero adjecit: Frange esurienti panem tuum, operis boni est actio. In eo vero quod subjungit: Tunc erumpet matutinum lumen tuum, operis boni est retributio. Ergo non proficit facere bonum, nisi correctum fuerit malum. Non poterit quisquam ad contemplationem Dei proficere, nisi se prius in bonis studuerit actibus exercere. 8. Multis modis terret Deus homines, ut vel sero convertantur, atque exinde magis erubescant, quod tandiu exspectati sunt ut redirent. Nam nunc minis, nunc plagis, nunc revelationibus quosdam concutit, ut qui voluntate converti despiciunt, com
Abbreviated transcription (Latin):
on inchoantib p̃miũ promittit᷑. s ꝑseuerantib dat᷑. Sic̃
scriptũ ẽ. Quiꝑseuerauerit usq infunẽ. hic saluus erit. Tunc
enim placet d̾o nra conu̾satio. qu̾ bonum qd̾ in choamus ꝑseueran¬
tifine oplemus. Nam ficut scriptũ ẽ. ue his qui sustinentiã ꝑdide-¬
runt. idẽ opus bonũ ñcõsũmauerunt. Indulgentia peccatoꝵ sci¬
endũ ubi quando uł qualib dat᷑. Ubi quippe nisi intra eccłiam
catholicam: Quando nisi ante uenturi exitus diẽ: Quia ecce nũc
uł quanti fulgoris radio iusticia clareat. nisi quis pͥus toto m̃tis
nisiiconu̾taturad dm̃. quatinus ipso lumine quo illustrat᷑ ⁊ su¬
am feditatẽ agnoscat. ⁊ lum̃ qd̾ ceco corde ñ intuebat᷑ intelligat.
Tunc aũ in attingibilẽ intelligi posse iusticiã dũ eã quisq seqͥ
ou̾sus temptaui̾t. Qͥa lux ñ intelligit᷑ nisi cum uidet᷑. Iudiciũ
qd̾ in hominis potestate osistit. ꝯu̾sionis ẽ grã. ꝑ quã nosmetip¬

Expanded text:
promittitur, sed perseverantibus, sicut scriptum est: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit 2. Tunc enim placet Deo nostra conversio, quando bonum, quod inchoamus, perseveranti fine complemus Nam sicut scriptum est: Vae his qui sustinentiam perdiderunt, id est, opus bonum non consummaverunt . 3. Indulgentia peccatorum, sciendum, ubi, quando, vel qualibus datur. Ubi quippe? nisi intra Ecclesiam catholicam? Quando, nisi ante venturi exitus diem? Quia ecce nunc vel quanti fulgoris radio justitia clareat, nisi qui prius toto mentis nisu convertatur ad Deum, quatenus ipso lumine quo illustratur et suam foeditatem agnoscat, et lumen quod caeco corde non intuebatur intelligat. 5. Tunc autem inatti. Judicium quod in hominis potestate consistit conversionis est gratia, per quam nosmetip
Abbreviated transcription (Latin):
tionem. Ad egrum medicus uenerat. secandũ uulnus uidebat
s de patientia egri dubitabat. Abscondit gͥ ferrũ medicinale
sub ueste. q̃d eductũ subito fixit in uulnere. ut secantem gladi¬
um sentiret eger.antequam cerneret:ne si ante cerneret.senti¬
re recusaret.

Expanded text:
tionem. Ad aegrum medicus venerat, secandum vulnus videbat, tionem. Ad aegrum medicus venerat, secandum vulnus videbat, sed de patientia aegri dubitabat. Abscondit igitur ferrum medicinale sub veste, quod eductum subito fixit in vulnere, ut secantem gladium sentiret aeger antequam cerneret, ne si ante cerneret, sentire recusaret.
Abbreviated transcription (Latin):
b de ꝓprio reatu feriendi sunt. ut mens temporali potentia
tuimida. contra corripientẽ neqͣquam se erigat. que suo sibi ui¬
dicio suꝑ bie ceruicem calcat.⁊ in nulla sui defensione se exerce¬
at. quam sententia ꝓprii oris ligat. Hinc est enĩ q̃d nathan
ꝓpha arguere regem uena̾t.⁊ quasi de causa pauꝑis. contra diui¬
tem uidiciũ querebat. ut pͥus rex sententiã diceret.⁊ reatũ suũ
post modũ audiret: quatinus nequaquam iusticie contradic̾e̾t
quam in se ipse protulisset. Uir itaq sc̃s ⁊ peccatorẽ consid̾ans.
⁊ regem miro ordine audacẽ reũ prius ꝑ confessionẽ ligare studu¬
it: & postmnodum ꝑ inuectõnẽ secare. Celauit paululum q̃d que¬
siuit. s ꝑcussit repente quem tenuit. Pigrius enĩ fortasse inci¬
deret: si ab ipso sermonis exordio aꝑte culpam ferire uoluisset.
S p̃missa similitudine. eam quam occultabat exacuit increpa-¬

Expanded text:
bus de proprio reatu feriendi sunt; ut mens temporali potentia bus de proprio reatu feriendi sunt; ut mens temporali potentia tumida contra corripientem nequaquam se erigat, quae suo sibi judicio superbiae cervicem calcat; et in nulla sui defensione se exerceat, quam sententia proprii oris ligat. Hinc est enim quod Nathan propheta arguere regem venerat, et quasi de causa pauperis contra divitem judicium quaerebat ; ut prius rex sententiam diceret, et reatum suum postmodum audiret, quatenus nequaquam justitiae contradiceret, quam ipse in se protulisset. Vir itaque sanctus et peccatorem considerans et regem, miro ordine audacem reum prius per confessionem ligare studuit, et postmodum per invectionem secare. Celavit paululum quem quaesivit, sed percussit repente quem tenuit. Pigrius enim fortasse incideret, si ab ipso sermonis exordio aperte culpam ferire voluisset; sed praemissa similitudine, eam quam occultabat exacuit increpa
Abbreviated transcription (Latin):
dura uulnera ꝑ lenia fom̃ta mollescunt: et furor in sanoꝵ sepe
ad salutem medico blandiente reducitur. Cumq eis in dulcedine
condescenditur. langor insanie mitigatur. Neq eñĩ negligenter
intuendum est: qd cum saulem spc̃ adu̾sus inuadẽt: app̃hensa da¬
uid cythara eiꝰ uesaniam sedabat ac temꝑabat. Quid enim ꝑ saulẽ:
nisi elatio potentium: Et quid ꝑ dauid innuitur: nisi humilis
uita scõꝵ: Cum gͦ saulab immundo spũ arripitur: dauid canen¬
te euis uesania temꝑatur: quia cum sensus potentiũ ꝑ elationẽ
in furorem u̾titur. dignum est ut ad salutem m̃tis quasi dulce¬
dine cythare locutionis nr̃e transquillitate reuocetur. Aliq̾n aũ
cum huiꝰ seculi potentes arguuntur. prius ꝑ quafdã similitu¬
dines uelut de alieno negocio requirendi sunt. et cũ rectam sen¬
tentiam quasi in altum protulerint. tunc modis congruenti¬

Expanded text:
dura vulnera per lenia fomenta mollescunt, et furor insanorum saepe dura vulnera per lenia fomenta mollescunt, et furor insanorum saepe ad salutem, medico blandiente, reducitur; cumque eis in dulccondescenditur, languor insaniae mitigatur. Neque enim negligenter intuendum est, quod cum Saulem spiritus adversus invaderet, apprehensa David cithara, ejus vesaniam sedabat . Quid enim per Saulem, nisi elatio potentum; et quid per David innuitur, nisi humilis vita sanctorum? Cum ergo Saul ab immundo spiritu arripitur, David canente, ejus vesania temperatur; quia cum sensus potentum per elationem in furorem vertitur, dignum est ut ad salutem mentis quasi dulcedine citharae, locutionis nostrae tranquillitate revocetur. Aliquando autem cum hujus saeculi potentes arguuntur, prius per quasdam similitudines velut 37 de alieno negotio requirendi sunt; et cum rectam sententiam quasi in alterum protulerint, tunc modis congruenti
Abbreviated transcription (Latin):
pendenda est pietas. non ait roga s p̃cipe: quia ce si impendenda
est pietas infirmitati. honor tñ non debet᷑ elationi. Talib gͦ rectũ
rectum qd dicit᷑. tanto rectius iubet᷑. quanto & in reb transitorus
altitudine cogitationis intumescunt. De his in euuangłio dñs di¬
cit. Ue uobis diuitib: quia habetis consolationẽ urãm. Quia
enim que sunt et̃na gaudia nescrunt. ex p̃sentis uite habun¬
Uantia consolantur: Offenda est gͦ eis consolatio: quos caminus
pauꝑtatis excoquit. atq illis ĩfferendus est timor. quos conso¬
latio glorie temporalis extollit: ut et illi discant quia diuitias
quas non conspiciunt. possident: & isti cognoseant: quia eas qs
de mox p̃dicantis lingua cũ audientis debet uita ꝯponi. ute tauto
distriatius in paupere elationẽ feriat. qͣnto eũ timor elationi in
habundantia que subleuat exaltat. Nunnũ quam tñ etiã suꝑb
diues exhortationis blandim̃to placandus est. quia &e pleruinꝗ¬

Expanded text:
aciens non ait, Roga, sed Praecipe, quia etsi impendenda est pietas infirmitati, honor tamen non debetur elationi. Talibus ergo rectum quod dicitur, tanto rectius jubetur, quanto et in rebus transitoriis altitudine cogitationis intumescunt. De his in Evangelio Dominus dicit: Vae vobis divitibus, qui habetis consolationem vestram . Quia enim quae sunt aeterna gaudia nesciunt, ex praesentis vitae abundantia consolantur. Offerenda est ergo eis consolatio, quos caminus paupertatis excoquit; atque illis inferendus est timor, quos consolatio gloriae temporalis extollit; ut et illi discant quia divitias quas non conspiciunt possident, et isti cognoscant quia eas quas de mox praedicantis lingua cum audientis debet vita componi, ut tanto districtius in paupere elationem feriat, quanto eam nec illata pauperabundantia quae sublevat, exaltat. Nonnunquam tamen etiam superbus dives exhortationis blandim
Abbreviated transcription (Latin):
bet lumen scientie sua culpa exigente ñ habeant. districto
tñ iudicio agitur:. ut ꝑ eoꝵ ignorantiam. hiietiam qui sequunt᷑
offendant. Hinc namq in euuangłio ꝑ semet ipsam ueritas dicit
Sicecus ceco ducatum p̃beat. amibo in foueam cadunt. hinc psal¬
mista non optantis animo. s ꝓpħantis ministi̾o denuntiat dicens
Obscurentur oculi eoꝵ ne uideant:⁊ dorsum eoꝵ semꝑ incurua.
Oculi quippe sunt: qui in ipsa honoris sumini facie positi ꝓuidendi
itineris officiũ susceperunt. Quib hiinimirũ qui subsequent̾ inhe¬
rent dorsa nominantur. Obscuriatis gͦ oculis dorsũ flectit᷑. quia c̃
lum̃ scientie ꝑdunt qui p̃eunt: profecto cuncti ad portanda peccator oña

Expanded text:
vis lumen scientiae sua culpa exigente non habeant, districto vis lumen scientiae sua culpa exigente non habeant, districto men judicio agitur, ut per eorum ignorantiam hi etiam qui sequuntur offendant. Hinc namque in Evangelio per semetipsam Veritas dicit: Si caecus caeco ducatum praebeat, ambo in foveam cadunt . Hinc Psalmista non optantis animo, sed prophetantis ministerio denuntiat, dicens: Obscurentur oculi eorum ne videant, et dorsum illorum semper incurva . Oculi quippe sunt, qui in ipsa honoris summi facie positi, providendi itineris officium susceperunt: quibus hi nimirum qui subsequenter inhaerent; dorsa nominantur. Obscuratis ergo oculis dorsum flectitur, quia cum lumen scientiae perdunt qui praeeunt, profecto ad portanda peccatorum cur