comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cipit᷑. Sõnium autẽ uid̾e̾ ÷ indiui¬
ne ꝯtẽplentionis archanũ mentem᷑¬
sire. dormit itaq ⁊ sõniũ uidr. qui ꝑ
mentis excessũ insublimiũ ꝯtempla¬
cionẽ ascendit. Sõnium inquit ui¬
alia det̾rent. alia demulcent. Alia
ꝯtͥstant. alia letificant. Letificat sa¬
ne nec mirũ contemplatio et̃noꝵ gau¬
dioꝵ. t̃̾ret u̾o speculatio diuinoꝵ udi¬
cioꝵ. Quis .n. digne expͥm̾ẽ possit quã

Expanded text:
rcipitur. Somnium autem videre, est in divinae contemplationis arcanum mente transire. Dormit itaque et somnium videt qui per mentis excessum in sublimium contemplationem ascendit: Somnium, inquit, vialia deterrent, alia demulcent, alia contristant, alia laetificant. Laetificat sane nec mirum contemplatio aeternorum gaudiorum, terret vero speculatio divinorum judiciorum. Quis enim digne exprimere p
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯ a.s. eece uictoria d̾ lege iniqͥta¬
tis. Renuit cõsolari anĩma mea
ecce conten̾t uoluptatis. Nã ꝓ eq¬
tatu lege fident̃ elamat. Iudica
s.m. s in lege caritatis ꝑfectionis
culmen se nondũ attigisse defle
diui legẽ tuã. S si ego ñ c̾todiui
dic̾et. uolũtatẽ utiq eusparet et
tunc quomͦ illd̾ staret. uͥ dr̃. legẽ

Expanded text:
 sum: ecce victoria de lege iniquita sum: ecce victoria de lege iniquitatis; Renuit consolari anima mea , ecce contemptus voluptatis. Nam pro aequitatis lege fidenter clamat: Judicame . Sed in lege charitatis perfectionis culmen se nondum attigisse deflebdivi legem tuam. Sed si ego non custodivi diceret, voluntatem utique culparet, et tunc qu
Abbreviated transcription (Latin):
aiãm ꝓaĩa. lex carnis dicit. Co¬
medamus. bibamus cras enum
moriemur. ler diaboli abhomina¬
bił. ier carnis cõtẽptibił. lex m̃tis
laudabił. lex dei desiłabił. Lex dia¬
boli ignominiosa. lex carnis ꝑielosa
lex mentis offitiosa. lex dei głosa.
Gloriosã legẽ dei direrĩ. quia de hac
sola ł mixime. qͥsq coronat᷑. diabo¬
li uͦ ignominiosa recte asserit᷑ ꝓ qͣ¬
qͥsꝙ et̃na cõfusione mutatua Gar¬
nis legẽ ideireo ꝑicłosã dixerĩ. qura
paulatĩ m̃tẽ eneruando addiaboli
legem p̾cipitat. Mentis legẽ m̾ito
officiosam asserui. qr gͣdatim ani¬
mũ roborando ad dei iegẽ exaltat.
tẽ calcau̾at nichilominꝰ caris legi
in qͦntũ contennebat corporss uo¬
luptatẽ. Multũ p̃terea se in lege
equitatis dilatauerat s in legẽ
caritatis pax se ꝑfectũ esse ñ par̾
dolebat.s de his̃ forte michi mi¬
nime creditur nͥ ħ eiꝰ testimonio
ꝯꝓbẽt᷑. Iniqͥtatẽ inqͥt odio habui

Expanded text:
ima . Lex carnis dicit: Comedamus, et bibamus, cras enim moriemur . Lex diaboli abominabilis, lex carnis contemptibilis, lex mentis laudabilis, lex Dei desiderabilis. Lex diaboli ignominiosa, lex carnis periculosa, lex mentis officiosa, lex Dei gloriosa. Gloriosam legem Dei dixerim, quia de hac sola, vel maxime quisque coronatur; diaboli vero ignominiosa recte asseritur, que aeterna confusione multatur. Carnis legem idcirco periculosam dixerim, quia paulatim mentem enervando ad diaboli legem praecipitat. Mentis legem merito officiosam asserui, quia gradatim animum roborando ad Dei legem exaltat. tem, calcaverat nihilominus carnis legem inquantum contemnebat corporis voluptatem. Multum praeterea se in lege aequitatis dilataverat, sed in lege charitatis parum se perfectum esse non parum dolebat. Sed de his forte mihi minime creditur, nisi haec ejus testimonio comprobentur. Iniquitatem, inquit, odio habui
Abbreviated transcription (Latin):
dextrũ dixisti frequent inͥ falsa pro
neris affirmat inuidicio multociens
errat ⁊ dũ paĩ disc̾nit me ñ par̃ scan¬
dalirat. Et ego tibi respõdeo qrsiocłs
tiuis dext̃ scandalrat te erue eũ ⁊ꝑite
ab te. Melius siqiid̾ tͥ ẽ cũ uno otulo
ĩgredi aduttã qͣm duos ocłos haben¬
tẽ mitti ingehennam. Quidgͦ iqͥs¬

Expanded text:
dextrum dixisti, frequenter mihi falsa pro veris affirmat, in judicio multoties errat, et dum parum discernit, me non parum scandalizat. Et ego tibi respondeo, quia, si oculus tuus dexter scandalizat te, erue eum et projice abs te. Melius siquidem tibi est cum uno oculo ingredi ad vitam, quam duos habentem mitti in gehennam. Quid
Abbreviated transcription (Latin):
strat. Uelut qui fauo satiatur
sic qui mift̾ioꝵ ꝓsunda timat᷑.
Sic̃ qui mel purum conuniuis
distribuit. sic qui auidis audi¬
torib absq inuolucro u̾itatẽ
exponit. Inhis quatuor ni fallor
inhis hominum in his angłoꝵ
omnis doctrina ĩisatur. Suꝑ¬
eminet tñ his om̃ib diuine
inspirationis infusio. ⁊eaque
docet nos deom̾ib sp̃ał eiꝰ ⁊ in

Expanded text:
strat, velut qui favo satiatur; strat, velut qui favo satiatur; sic qui mysteriorum profunda rimatur. Sicut qui mel purum convivus distribuit, sic qui avidis auditoribus absque involucro veritatem exponit. In his quatuor, ni fallor,in his hominum, in his angelorum omnis doctrina versatur. Supereminet tamen his omnibus divinae inspirationis infusio, et ea quae docet
Abbreviated transcription (Latin):
cet quid de illis sentio queauro
⁊ lapidi. fauo ⁊ melli assimilare
ñ dubito. Illoꝵ doct᷑na. qntum¬
mͥ splendeat. Aurum ł lapis ex
cõꝑatione edoceat. quantũ mͥ
sapiat. mel. siue fauus int̃rogatꝰ
respondeat. Uerũtñ qͣmlib ful¬
geant. qnͣtum uis sapiant: ma¬
ioris tñ claritatis. amplioris
suauitatis comꝑatione despi¬
cio. Illam gͥ illam di meu int̾ue a¬
spirationis gr̃am que p̃dicta omĩa
ineffabilit᷑ suꝑͣ gemens fuspiro
suspirando requiro. Quia ittiq eł
sermo suauior doct᷑na facilior sen¬
sus subtilior erudino iocundioꝵ
Cium̃ito dico. Doceme iustift.
Dossumus tñꝑilla p̃dicta qͣtuor
⁊ meł qͣternum diuinaꝵ scͥptura¬
rum sensum moralem. s. ⁊ anago¬
ẽ diuine aspirationis docum̃ ta
ñdubitauit añferre. Quasi .i
qui inauro fabricat. qui mores
exortando edificat. Ceu qͥ splẽ¬
dentium geminaꝵ fulguorem
cõm̃dat. qui celestium p̃mioꝵ
claritatem. dispudando demõ¬

Expanded text:
cet quid de illis sentio, quae auro et lapidi, favo et melli assimilare non dubito. Illorum doctrina quantum splendeat mihi, aurum, vel lapis ex comparatione edoceat, quantum mihi sapiat mel sive favus, interrogatus respondeat; verumtamen quantumlibet fulgeant; quantumvis sapiant: majoris tam claritatis, amplioris suavitatis comparatione despicio. Illam ergo, illam Dei mei internae aspirationis gratiam, quae praedicta omnia ineffabiliter superat gemens suspiro, suspirando requiro; quia utiquc ejus sermo suavior, doctrina facilior, sensus subtilior, eruditio jucundior. Cui merito dico: Doce me justicet quid de illis sentio, quae auro Possumus tamen per illa praedicta quatuor, et mel, quaternum divinarum Scripturarum sensum, moralem scilicet et anagoest divinae aspirationis documenta non dubitavit anteferre. Quasi enim qui in auro fabricat, qui mores exhortando aedificat, seu qui splendentium gemmarum fulgorem commendat, qui coelestium praemiorum claritatem disputando demon
Abbreviated transcription (Latin):
sib. Nã u ũm fatear. cutis mea
sa mea sic̃ cremũ aruert̃ ꝑcͦ suᷤ
sũ ufenũ. ⁊ aruit cormeñ. Uides dñe
quomͦ oĩa arida oĩa sicta. corcritis ⁊os¬
sa: Quid suꝑẽ nisint t̃ fundat᷑ eis unt¬
tio tnas Pellis pellis arida pellis ex¬
sictata c̃ trahitur crepat cũ tangit᷑
trepitat. Ecce iudes dñe quia factꝰ
sũ sic̃ ut̃ in prinna. facilius ẽ gͦ ut
rũpatur ꝙͣ extendatur nͥ pͥus uti¬

Expanded text:
sibus. Nam, ut verum fatear, cutis mea sibus. Nam, ut verum fatear, cutis mea sa mea sicut cremium aruerunt; percussus sum ut fenum, et aruit cor meum; vides, Domine, quomodo omnia arida, omnia sicca, cor, cutis et ossa. Quid superest nisi ut infundatur eis unctio tua? Pellis arida, pellis exsiccata, cum trahitur crepat; cum tangitur, crepitat. Ecce vides, Domine, quia factus sum sicut uter in pruina. Facilius est ergo ut rumpatur, quam extendatur, nisi prius u
Abbreviated transcription (Latin):
⁊f. fanus distillans labia tua mel.
i det hunc habe magistrum qͥ
discipłos suos nõ tam ledit qͣm
linit. nectam pungit qͣm ungit
Quia unctio eius docet nos de
om̃ib. Quomͥ adhuc magistri qͥ
ñ erudiint m̃tẽ. nͥ pͥus ladent car¬
nẽ Sufficiũt dñe sufficiũt nulnera
alatͦnib ĩ posita qͥ me spoliauerõ⁊ ꝑlagiꝰ
ĩ positis abierr̃ semuuuo relicto. S
ecce adhuc magistri nr̃i apponutt
imqͥtatẽ. sr̃ iniquitatẽ eoꝵ adden¬
tes uba sr̃ uulña uendentes ꝓũbi¬
b uba. Cant eant. recedant. doc¬
tores nr̃i immno exactores nr̃i ũe
tos ⁊ desipientes. illũ q̃ ro illũ de¬
sido quime erudiendo ĩiungat.
iinguẽdo erudiat. Uide dñe. ⁊cõ¬
sid̾a. ⁊ contrecta corpꝰ meñ. ⁊ cog¬
nosces qr aplanta pedis usq ad
ũtticẽ. ñ ẽ ineo santtas ⁊ tc̃ maniteᷤᷤ¬
te agnosces. ñ ÷ dpꝰ ulc̾e. s uncti¬
one. Et nunc obsecro dũe t̃fun
deunc̾tionẽ tuã clemẽs nr̃is sen¬

Expanded text:
 Favus distillans labia tua, mel ! O quis mihi det hunc habere magistrum qui discipulos suos non tam laedit quam linit, nec tam pungit quam ungit, quia unctio ejus docet nos de omnibus! Quo mihi adhuc magistri qui non erudiunt mentem, nisi prius lacerent carnem. Sufficiunt, Domine, sufficiunt vulnera a latronibus imposita, qui me spoliaverunt, et, plagis impositis, abierunt semivivo relicto. Sed ecce adhuc magistri nostri apponunt iniquitatem super iniquitatem eorum, addentes verbera super vulnera, vendentes ba. Eant, eant, recedant, recedant doctores nostri, imo exactores nostri, vtes et despicientes. Illum quaero, illum desidero qui me erudiendo inungat, ungendo erudiat. Vide, Domine, et considera, et contrecta corpus meum, et cognosces quia a planta pedis usque ad verticem non est in eo sanitas; tunc manifeste agnosces non esse opus ulcere, sed unctione. Et nunc, obsecro, Domine, infunde et unctionem tuam clemens nostris sen
Abbreviated transcription (Latin):
at᷑ indieb eiꝰ ifticia. ⁊ abundantia
patis. Quid tͥ detali t̾ra uidet᷑. de qͣ
tał fruct᷑ exorit᷑. Merito extolletr
cup̃ fructib abũdare. S si ħ omĩa
lacrimisrigare ñ sufficias. roga eñ
qui ꝓduẽuentos dethesauris sius:
educens nubes abextremo t̃re fulgu¬
ra ĩpliuuã fec̃. Et .n. dñs dabit benig¬

Expanded text:
atur in diebus ejus justitia et abundantia pacis. Quid tibi de terra videtur de qua talis fructus exoritur? Merito extolletur cupit fructibus abundare. Sed si haec omnia lacrymis rigare non sufficias, roga eum qui producit ventos de thesauris suis, educens nubes ab extremo terrae, fulgura in pluviam fecit. Eten
Abbreviated transcription (Latin):
dũ tñ ÷ ꝙ aqͣq̃ in locis sublimib ortiͦ.
facile iuxta diducentis uotũ ad huĩ¬
lioraqueq loca irriganda diriuat᷑.
Q aũ ĩimo defluit. ademinentiora
⁊̃ fudẽda ñ asurg̃. Sic nimirũ desid̾i¬
orũ uenaq̃ ũnfimis labit᷑ ad subli¬
mia appetenda ñ atcollit᷑. ⁊ qͥ ñ nͥ t̃re¬
na appetit celestia suspirare nescit.
pħe similittidinẽ aꝙͣ hãc salubrẽ
dedut̾e. Alemiñis sublimia cõcu
Bistislante itaq cõpunctionis aqua
desũmis mõtib infllicidiis eiꝰ leta¬
bitur g̃minans ⁊ campitui reple¬
buntũrub̃̾tate pinguescent specio¬
sadeserti. s ⁊ ualles habundabũt
frum̃to. i c̃ ꝓfecto labores manuũ

Expanded text:
d aqua quae in locis sublimibus oritur, facile juxta diducentis votum ad humiliora quaeque loca irriganda derivatur. Quae autem in imo defluit, ad eminentiora infundenda non assurgit. Sic nimirum desideriorum vena quae infimis labitur, ad sublimia appetenda non attollitur, et qui nonnisi terrena appetit, coelestia suspirare nescit. phetae similitudinem aquam hanc salubrem deducere? Memineris sublimia concupDistillante itaque compunctionis aqua de summis montibus, in stillicidiis ejus laetabitur germinans, et campi tui replebuntur ubertate, pinguescent speciosa deserti, sed et valles abundabunt frumento. Tunc profecto labores manuum
Abbreviated transcription (Latin):
latͥme sp̃ote exennt. siad dirigeñtis
ad iungat ⁊dicat qr nõ ꝯstodiert̃ legẽ
tuã. Outinã ꝯtingat maliqñ ũ nẽcce
ñ habeã iã amplius flere p̃sentia de¬
lieta. s p̃t̾ita nec me remordeat ultra
ĩstans culpastiũ transacta s ue mubi
misero. cu ĩcũbit cotidie dełe. ñ solũ

Expanded text:
ae sponte exeunt, si ad dirigentis adjungat et dicat: Quia non custodierunt legem tuam. O utinam contingat mihi aliquando ut necesse non habeam jam amplius flere praesentia delicta, sed praeterita, nec me remordeat ultra instans culpa, sed tantum transacta! Sed vae mihi misero cui incumbit dolere et deflere, non solum
Abbreviated transcription (Latin):
beati: Immo b̾atus uircuiꝰ ẽ no
forte ħportio pat̾ne hereditatis
eorum q̃ eos contingit. porcio aũ
mea dñe dixi custodire legem
tuam. Doce megͦ iustifitationes
t̃. Distingue gͦ c̃ationes iustifica¬
tiones guficationes. Prioꝵ ĩ uesti
candis. Ultimoꝵ noticia dabitꝰ
s batificandis. Fant gͦ miidi
hui sapientes tam uaniquam
uana q̃rens illa q̃rant. illa ĩue¬
niant. quorum adeptione nũꝙͣ
adueram batitudinem hanc ẽẽ
uiam ñ ignorat.
⁊fortassis suffic̃ angłis qm̃¬

Expanded text:
n Forte haec portio paternae haereditatis eorum quae eos contingit; portio autem mea, Domine, dixi custodire legem tuam, doce me ergo justificationes tuas. Distingue ergo creationes, justificationes, glorificationes. Priorum investigcandis; ultimorum notitia dabitur, sed beatificandis. Eant ergo mundi hujus sapientes tam vani, quam vana quaerentes; illa quaerant, illa inveniant, quorum adeptione nunquam ad veram beatitudinem hanc esse viam non ignorat. Et fortassis sufficit angelis, q
Abbreviated transcription (Latin):
Quid imitari debeam inoĩb
expediat exangłica reuelatio¬
ne intelligo multo tñ meliꝰ mł¬
toq eudentuus. longeq suauiꝰ
exdiuna insꝑiratione cognos¬
co. fideltt̃ iraq assero. dedẽi mei
eloquris quia desid̾abilia .s. a. ⁊¬

Expanded text:
quid imitari debeam, in hominibus expediat, ex angelica revelatione intelligo, multo tamen melius, multoque evidentius, longeque suavius ex divina inspiratione cognosco. Fidenter itaque assero de Dei mei eloquiis, quia desiderabilia super
Abbreviated transcription (Latin):
actione cauenda ꝯsid̾at. ħ ẽ af¬
flictõnẽ ⁊ occupatõnem. Asflic¬
tõ ẽ Ad maritudinẽ. occupatõ ad
dissipatõnem. P affuctõnẽ dyl¬
cedo mentis amarit᷑at᷑ ꝑoccupa¬
dõnem tranqͥllitas dissipat᷑. af
intẽꝑantiã agitatur.Ne gͥ ma¬
le am̾aricetur animꝰ suam pͥossi¬
bilitatẽ patient sustineat. Ne
aũt male occupetur possibilita¬
tem suam extra m̃ suiã suã ñ ex¬
Inchoata enĩ ante ꝯsu matõnẽ
deserit ⁊ inchoanda ante tepͦ
aprehendit. sꝓt̃ea bonum ẽ p̃sẽ¬

Expanded text:
cipue cavenda considerat, hoc est afflictionem et occupationem. Afflictio est ad amaritudinem. Occupatio ad dissipationem. Per afflictionem dulcedo mentis amaricatur. Per occupationem tranquillitas dissipatur. Afimpatientiam agitatur. Ne igitur male amaricetur animus, suam impossibilitatem patienter sustineat: ne autem male occupetur, possibilitatem suam extra mensuram suam non exInchoata enim ante consummationem deserit, et inchoanda ante tempus apprehendit. Propterea bonum es
Abbreviated transcription (Latin):
edisc̾e. Retordare que sint illa q̃
iħc magist᷑ bonꝰ ĩ montẽ ascendẽs
⁊coram distipłis sedens cirtũse¬
dentib ossuũ aꝑiens docebat
dicens. Beati ꝓauꝑes spũ. bati
qui lugent. beati qui esuriũt
bati qui ꝑsecitionẽ patiuntap¬

Expanded text:
ediscere. Recordare quae sint illa quae Jesus magister bonus in montem ascendens, et coram discipulis sedens, circumsedentibus os suum aperiens docebat, dicens: Beati pauperes spiritu, beati qui lugent, beati qui esuriunt, beati qui persecutionem patiunt
Abbreviated transcription (Latin):
ciend̾ qr aliu̾ ẽ ẽe aliuid ẽ iustũ
ẽẽ. ⁊ õge aliud batũ eẽ. Esseac¬
cipimꝰ excreatione iustũ ẽẽ dat᷑ ex
sanctificationebatũ eẽ sꝑamꝰ ĩrerͥ¬
butione. Quigͥ scit se ẽẽ s forte
minis iustum ẽe m̃ito q̃rit mod̾

Expanded text:
ciendum quia aliud est esse, aliud est justum ciendum quia aliud est esse, aliud est justum esse, et longe aliud beatum esse. Esse accipimus ex creatione; justum esse datur ex sanctificatione; beatum esse speramus in retributione. Qui ergo scit se esse, sed forte minus justum esse, merito quaerit mod
Abbreviated transcription (Latin):
uoluntaria seruitus intelligo ⁊
id circo magna petens humili¬
tatis mee obsequium humilit̾
recolo ⁊dico. Illumina faciem
tuam suꝑ seruum tuum.
ulliiam debitum arbitor
quinse fortit̃ uindicat a
seruitute peccati. qui señ dubi¬
tat nominare seruum di. Nlemo
enĩ pot̾ duob dm̃s seruire. S quifa¬
cĩs pec̾cm seruuis est pec̃ci. Conseqñs
gͦ ẽ ut eam credamꝰ pec̃co ñ deserm¬
res resifte̾ut ueratit᷑ s ͤ possit seruũ
dei asserere. Dicat gͦ. Illumina fa¬
ciem tuam suꝑ seruum tuum
uꝑsertium inquit. Aminiatł¬
ĩitis ut arbitror quia idig¬
num ducit lucem hanc pon̾e sub
modio s adlucis huiꝰ corporat si¬
litudinẽ in excelso uł adsoł mod̾
qui meliuslucet ex alto. Ue illis
quiñ dicam ses sua huiclumi¬
turiasine fineꝑituri. Si enĩ lu¬
men ħ corporale ñ inĩnto in lo¬
co eminenti ponitun qui mirũ
f.t.i. s.t. ⁊doceme iustificanões tuaᷤ.

Expanded text:
voluntaria servitus intelligo, et voluntaria servitus intelligo, et idcirco magna petens, humilitatis meae obsequium humiliter recolo, et dico: Illumina faciem tuam super servum tuum. Nulli jam dubium arbitror, quin se fortiter vindicet a servitute peccati, qui se non dubitat nominare servum Dei. Nemo enim potest duobus dominis servire. Sed qui facit peccatum, servus est peccati. Consequens ergo est ut eum credamus peccato non deservire, sed resistere, ut veraciter se possit servum Dei asserere. Dicat ergo: Illumina faciem tuam super servum tuum. Super servum, inquit, animadvertis, ut arbitror, quia indignum ducit lucem hanc ponere sub modio, sed ad lucis hujus corporalis similitudinem in excelso vel ad solis modum qui melius lucet ex alto. Vae illis qui, non dicam se, sed sua, huic lumituri, et sine fine perituri. Si enim lumen hoc corporale non immerito in loco eminenti ponitur, quid mirum t doce me justificationes tuas.
Abbreviated transcription (Latin):
t. fugientib .n. nobis cũ helia
a facie ietrabel insectatione ui¬
delicet carnał illecebregnͣd ad huc
rectat uia quo usq ueniamꝰ ad mon¬
tem di oreb celsitudinẽ. ẜ. contẽpla¬
tionis. Ad dirigendos itaq ꝑ .n. ĩ
quid ħ seruis datur obtin̾e ꝙ uix
amicim̃entur actiꝑe: Ue inquid
scio ꝗ amo qiuiͣ diligo dñm meũ.
recordor nichominus quia dñs dix̃
ad mefilius m̃s estu. Nolo tñ di¬
c̾e amicum tuum uolo me uoca¬
re filium sium. Qui. ir absq m̃i¬
tis uult magna pet̾e meminerit
saltẽ se multum dic̾e. Et nc̃ u̾e
mefatem seruumeiꝰ ñ tm̃ iure.
conditionis. nͦ solum debito neces¬
stratis s etiam ꝓposito uoluntauᷤ
Nam alios seruos effic̃ ip̃a eorum
natuntas alios serutnii addicit
belli necessitas alios obsequio
subiẽ humilitatis magistra cari¬
tas. Seriuam seruiam gͥ c̃atori
meo iure conditionis obsequar
regi meo ex reuerentia maiestati
sũbitiar saluatori meo debito ca¬
ritatis. Qnͣtum ap̃eum possit

Expanded text:
. Fugientibus enim nobis cum Elia a facie Jezabel, insectatione videlicet carnalis illecebrae, grandis adhuc restat via, quousque veniamus ad montem Dei Oreb, celsitudinem scilicet contemplationis. Ad dirigendos itaque pedes noquid hic servis datur obtinere, quod vix amici merentur accipere? Vere, inquit, scio quod amo, quia diligo Dominum meum; recordor nihilominus quia Dominus dixit ad me: Filius meus es tu. Nolo tamen dicere amicum tuum, nolo me vocare filium suum. Qui enim absque meritis vult magna petere, meminerit saltem se multum dejicere, et nunc vere me fateor servum ejus, non tamen jure conditionis, nec solum debito necessitatis, sed etiam proposito voluntatis. Nam alios servos efficit ipsa eorum nativitas, alios servituti addicit belli necessitas, alios obsequio subjicit humilitatis magistra charitas. Serviam, serviam igitur Creatori meo jure conditionis; obsequar regi meo ex reverentia majestatis; subjiciar Salvatori meo debito charitatis. Quantum apud eum possit
Abbreviated transcription (Latin):
nem menti᷑ infunde quid inquis mͥ.
Numquid dm̃ hossensus habe tredimꝰ
quẽ incorporeum inuisibilem ẽe nõ
ignoramꝰ: Qusd me introgas: Scͥp¬
turas attendas. Inomĩ loco inquid
ocłi dñ contem plantur bonos et
malos. Ecredeuisu. Desid̾ium pau
auditu. Quid decetis odoratuu¬
delicet. gustu. ⁊ tactu dicturi sume:
Numquidinbis exempla ñ inue¬
nimus: Nonne de noe sacͥficio sc̃ꝑ¬
tuim ẽ quia odoratus ẽ dñs odorem
suauitatis: Et abham audact eũ
ꝯpellit intrare ⁊ gustare modicum.
Etꝓpħa asserit. quia misit dñs ma¬
num suam ⁊ tetigit os meũ. Quid
dehis adhuc dubitamꝰ. Quescͥptu¬
raꝵ auctoritate ꝓbamꝰ. Anforte ei
sensum deẽe credimꝰ quia qͦmͦ incor¬
pore nat᷑e incorporalit̃ insit ñ ꝯp̃hẽ¬
dimꝰ: Quis cognonit sũ fine dm̃. a.q

Expanded text:
nem menti ejus infundere? Quid? inquis mihi. nem menti ejus infundere? Quid? inquis mihi. Nunquid Deus hos sensus habere credimus quem incorporeum, invisibilem esse non ignoramus? Quid me interrogas? Scripturas attendas: In omni loco, inquit, oculi Domini contemplantur bonos, et malos : ecce de visu. Desiderium pauauditu. Quid de caeteris, odoratu, gustu et tactu dicturi sumus? Nunquid in his exempla non invenimus? Nonne de Noe sacrificio scriptum est: Quia odoratus est Dominus odorem suavitatis ? Et Abraham audacter eum compellit intrare et gustare modicum, et propheta asserit: Quia misit Dominus manum suam et tetigit os meum . Quid de his adhuc dubitamus quae Scripturarum auctoritate probamus? An forte ei sensum deesse credimus, quia quomodo incorporeae naturae incorporaliter insit non comprehendimus? Quis cognovit sensum D
Abbreviated transcription (Latin):
cies tua ẽ quia cuncta consid̾at.
lum̃ ẽ. quia quossib ad q̃libet
considanda illuminat. Illumi¬
na ergo faciẽ tuam. Oculus hic
nr corporeus ude pot̾. illumina
reñ potest. Lux ista corporalis
q̃ illuminare ualet uid̾e ñ ualet. at.
ocłs tuus sibi uidet.s aliis lucet
Quia ẽ lux uera q̃ illuminat
omnẽ hominẽ uenientẽ inhc̃
tm̃ ocłs: Immo rauris tua qr
lum̃ : etram tota facies tua Il¬
lumina gͦ faciem tuam.
Aͥfacie qu̾id iuisus. auditꝰ. gustꝰ.
odoratus⁊ tactus. ħ totũ inte
lux tua atotum hoc lux una
uides inluce audis inluce gus¬
t̃as odoras.⁊ sentis ĩiumiñe qr
tenebre ibi nulle s omĩa inluce cla¬
rescunt. Illumina gͦ q̃so faciem tuã
Aĩaduertis ut arbitror quantum de
deibonitate p̃sumat. qui eius sibi
faciem oftendi deposcat. Infacie nã¬
q ut diximus om̃scorporei sensus a¬
bundant. Quid gͥ aliud ẽ siuea eifa¬
ciem ostñde. qͣm plenam suicognitio¬

Expanded text:
cies est, quia cuncta considerat; cies est, quia cuncta considerat; lumen est, quia quoslibet ad quaelibet consideranda illuminat. Illumina ergo faciem tuam, quia oculus hic noster corporeus videre potest, illuminare non potest; lux ista corporalis quae illuminare valet, videre non valet: at oculus tuus sibi videt, sed aliis lucet; quia est lux vera, quae illuminat omnem hominem venientem in hunc m oculus? Imo et auris tua, quia lumen est tota facies tua. Illumina ergo faciem tuam. In facie quidem visus, auditus, gustus, odoratus et tactus; et hoc totum in te lux tua, et totum hoc lux una. Vides in luce, audis in luce, gustas, odoras, sentis in lumine, quia tenebrae ibi nullae, sed omnia in luce clarescunt. Illumina ergo, quaeso, faciem tuam. Animadvertis, ut arbitror, quantum de Dei bonitate praesumat, qui ejus sibi faciem ostendi deposcit. In facie namque, ut diximus, omnes corporei sensus abundant. Quid igitur aliud est suam ei faciem ostendere, quam plenam sui cognitio
Abbreviated transcription (Latin):
di iniubilo. Obone dñe tħu be¬
ngne. moriatur anima mea
morte uistoꝵ. expedit .n. mͥ mori
mag̃qͣm uinere. Qui enĩ amat
animãsuam ꝑdet eam. Moriat᷑
gͦ aĩa mea ut ult̾ius ñ sim homo
scpiciamꝰ. Illumͥna inquid faciẽ
tuam suꝑ seruum tuum Lum̃
ad sui charitatem intuendam
o cłm illuminat ⁊ smelummas
bn̾facio cẽtaquelumina ñ sunt. ꝓpha¬
oscłs consicłat. Lumen gͦ diinum
cognosc̾e cet̾aq recte estimare suf¬
ficiat. Quam sint enim temporalia
omĩa siuebona siue maala cõtẽp¬
nanda futura uo qmͣ sint aman¬
daueltim̃dacicius cognoscitur
siħ meuis lumine pensantur.
Dicat qͦ. Iimina faciem tuam
suꝑ seruum tuum. yt te ũ tua
uideam uidendo intelligam in¬
telligendo diligam. illumina sr̃
mẽ faciem tuam. oftende i lucẽ
tram reuela obsecro sapientiã
tuam. Illumina gͦ faciem tuam.
facies tua lux ẽ.łũx tuafacies ẽ
Iulumina itaq faciem tuam. fa¬

Expanded text:
Dei in jubilo. O bone Domine, Jesu beDei in jubilo. O bone Domine, Jesu benigne, moriatur et anima mea morte justorum! expedit enim mihi mori magis quam vivere. Qui enim amat animam suam, perdet eam. Moriatur ergo anima mea ut ulterius non sim homo spiciamus: Illumina, inquit, faciem tuam, super servum tuum. Lumen ad sui claritatem intuendam oculum illuminat, et sine luminis beneficio caetera quae lumina non sunt oculus non considerat. Lumen ergo divinum cognoscere, caeteraque recte aestimare sufficiat. Quam sint enim temporalia omnia sive bona, sive mala contemnenda; futura vero quam sint amanda, vel timenda citius cognoscitur, si haec in ejus lumine pensantur: dicat ergo: Illumina faciem tuam super servum tuum, ut te, ut tua videam, videndo intelligam, intelligendo diligam, illumina super me faciem tuam. Ostende mihi lucem tuam; revela, obsecro, sapientiam tuam. Illumina ergo faciem tuam. Facies tua lux est, lux tua facies est. Illumina itaque faciem tuam. Fa
Abbreviated transcription (Latin):
homo ⁊ iuiui̾et. Patet gͦ quia si hc
mundo ad huic uiueret nũqmͣ
talia orare. p̃sumpsiss. Mentior
si ñ ⁊ ip̃e alibi hoc iolem testatur
dicens. Propt̾ temortificamur
tota die. Quare gͦ mortͣus ñcre¬
ditur: qui tota die morificat᷑:
An forte quia ñ dix̃ morim᷑. s to¬
tadie mortificam᷑. Scimꝰ tñqr
indei ocłis. maioris meriti est
sepemortifitariqm̃ mori. Nõne
mors martir̃ tanto erat p̾ciosior.
quanto mortẽ p̃cedens pena ꝓ¬
ductior quib uolentib mori ñ da¬
batur occidi. Nonne p̃destinatiᷤᷤ
aduitã hoc ip̃m adgłe cumnulũ
ꝑfic̃ quod sineat pugna. sine ac̃¬
bapena carnał ineis uita ñ defic̃.
Mortificatur gͦ dauid ut tandẽ
moriatur ⁊ sicaliquom dignus
inueniatur iude faciem dei in
iubilo. Scitnamq quiabeatus po¬
pulus qui scit iubilationem. Sa
mortificare m̃bra ur̃a que st̃ suꝑ
tram ut possitis cum ꝓpħafidu
ut omĩa in luce ddiscretionis fiãt.
mortuo: fortedabitur inde faciẽ

Expanded text:
ivet ? Patet ergo quia si huic mundo adhuc viveret, nunquam talia orare praesumpsisset. Mentior si non et ipse alibi hoc idem testatur, dicens: Propter te mortificamur tota die . Quare ergo mortuus non creditur, qui tota die mortificatur? An forte quia non dixit morimur, sed, tota die mortificamur. Scimus tamen quia in Dei oculis majoris meriti est epe mortificari quam mori. Nonne mors martyrum tanto erat pretiosior, quanto mortem praecedens poena productior, quibus volentibus mori non dabatur occidi? Nonne praedestinatis ad vitam hoc ipsum ad gloriae cumulum proficit, quod sine acri pugna, sine acerba poena carnalis in eis vita non deficit? Mortificatur ergo David ut tandem moriatur, et sic aliquo modo dignus inveniatur videre faciem Dei in jubilo. Scit namque quia beatus populus qui scit jubilationem. Satmortificare membra vestra quae sunt super terram , ut possitis cum Propheta ut omnia in luce discretionis fiant, mortuo forte dabitur videre faciem
Abbreviated transcription (Latin):
ĩhis ex̃ceri ñ eget. Iustificationes
gͦ sibi exoptet qui ustificari eget
⁊ pot̃. nõ illis quoꝵ ille iustꝰ hĩc ĩ¬
iustus numqͣm fieripot̾.
llud om̃ino sine admiratione nõ
saltem erudiri postulat s ad eo
Ditamꝰ quia suꝑ om̃s docentes
seintellexit. anabhis amplius
erͣidiri despexit. S suꝑ ħ incerto
ip̃e in quistrꝰs respondeat ip̃e de
se dubitantib sua nob̾ responsioẽ
quatuor supponit. Audiam inqͥt
alibi idẽ ꝓpħa quid loquat᷑ ĩme
dñds̃ .q.l.p .ĩ. p .s. Etforte ħ ẽ eiꝰ elo¬
quium qui querebamꝰ. Eius elocu¬
cutio eiꝰ ẽ sapĩa aspiratio siue q̃ do¬
cet menos deom̃ib neiꝰ unctio.
Nunc cle auro ⁊ lapide ⁊ cetis q̃ po¬
siuit iudemꝰ. utaurum nitet
cera. ũttas latens suballegoria.
In melle puradulcedo reppit᷑
Et exangłica consolatione mẽs
mira suãuitate reficitur. His õi¬
bus eloquia dei suꝑponit c̃dic̃
ea desidabisia suꝑaurum.⁊l.p.¬

Expanded text:
in his exerceri non eget. Justificationes ergo sibi exoptet qui justificari eget et potest, et non illis quorum ille justus, hic injustus nunquam fieri potest. Illud omnino sine admiratione non saltem erudiri postulat, sed a Deo. Putamus quia super omnes docentes se intellexit, et ab his amplius erudiri despexit. Sed super hoc merito ipse inquisitus respondeat, ipse de se dubitantibus sua nobis responsione quatuor supponit. Audiam, inquit alibi idem Propheta, quid loquatur in meloquium quod quaerebamus. Ejus locutio, ejus est aspiratio, sive quae docet nos de omnibus ejus unctio. Nunc de auro et lapide, et caeteris quae posuit videamus. Ut aurum nitet cera, veritas latens sub allegoria; in melle pura dulcedo reperitur, et ex angelica consolatione mens mira suavitate reficitur: his omnibus eloquia Dei superponit, cum dicit ea desiderabilia super aurum
Abbreviated transcription (Latin):
dibus ornari o portet. Sinos inqͥd
dicaremur. Attende obsecro qm
utile duudicationis offm̃ sit que
nos inconspertu iudicis iudicio
dbsoluit. Ad delib̾ationis cõsilia
nͣmnttit qui dic̃. Omĩa fac cũ cõ¬
silio iũqͣm penctebis slou̾at sane
quia quib omĩa licent. ñ tñ eque¬
sarius uideat᷑ qñqrud̾ insermo¬
nib nr̃is etiam obsernandus ꝓ¬
s .s. iniudicio. dispensatoꝵ ⁊ eoip̃o
dispensationum ꝓprietatẽ uł of¬
ficium expͥssit quiait. hic iã q̃¬
ritur int̃dispensatores ut fideł
quis inueniatur. Admodatiõis
modestiã ad mon̾is. cũ audis ł le¬
gis. Modestia ur̃a nota sit om̃ib
ħomoͥnib Outo aũt quia nicħ
retributionẽ tenetur qd̾ his

Expanded text:
dibus ordinari oportet: Si nos, inqudibus ordinari oportet: Si nos, inqunon utique judicaremur . Attende, obsecro, quam utile dijudicationis officium sit, quae nos in conspectu judicis judicio absolvit. Ad deliberationis consilia nos mittit qui dicit: Omnia fac cum consilio, et nunquam poenitebis . Noverat sane quia quibus omnia licent, non tamen et aequsarius videatur, quandoquidem in sermonibus nostris etiam observandus psuos in judicio . Dispensatorum, et eo ipso dispensationum proprietatem, vel officium expressit qui ait: Hic jam quaeritur inter dispensatores ut fidelis quis inveniatur . Ad moderationis modestiam admoneris, cum audis, et legis: Modestia vestra nota sit omnibus hominibus . Puto autem quia nihil retribution
Abbreviated transcription (Latin):
qͣm disposiumꝰ dispensationis gͥ
officio sepe agtatur ũ tam nr̃ã
delibatiõ qmͣ dispositio meliori
exitu concludatur. deb itaq u
bͥs atq medendis palpandi gr᷑a
medicꝰ maxime adhibit᷑ iãq absq
dubio qiͣ mecdendi officio ħ nomẽ
sortit: Et quid aliu̾s q̃so dispen¬
satio qmͣ morbida nr̃a palpat dñ
infirmitatis nr̃e mod̾ forti exame¬
natione pensat ũm̃itoꝵ nr̃orũ
dispendiis dignareꝯpensatione
responde sciãt. ⁊ medici offm̃ ex¬
pleualeat. Manꝰ nr̃a minimũ di¬
gitum desinet.⁊ mołatio quid̃ oĩ
oportuno oꝑi congrnũ modũ in¬
ponit. hic ẽ ille digitus qui auricła
comodatius purgandił auribꝰ in¬
germułtille Absq dubio obau¬
dicionis aurẽ pͣgatam. ⁊ adaudiẽ¬
dũ ꝑatamgerit mãdatisq diui¬
nis meliꝰ obaudit qui momĩbus
q̃ actitat dignas modantie metaᷤᷤ
obĩuat. hos .u. quales distinxumis
discretionis digitos utraq manus

Expanded text:
quam disposuimus. Dispensationis igitur quam disposuimus. Dispensationis igitur officio saepe agitur, ut tam nostra deliberatio quam dispositio meliori exitu concludatur. Debet itaque membris atque medendis palpandi gratia medicus maxime adhibetur, indeque absque dubio quasi pro medendi officio, hoc nomen sortitur: et quid aliud, quaeso, dispensatio quam morbida nostra palpat, dum infirmitatis nostrae modum forti examinatione pensat, ut meritorum nostrorum dispendiis digna recompensatione respondere sciat, et medici officium explere valeat? Manus nostra in minimum digitum desinit, et moderatio quidem omni opportuno operi congruum modum iponit. Hic est ille digitus, qui auriculcommodatius purgandis auribus ingeritur, et ille absque dubio ob auditionis aurem purgatam, et ad audiendum paratam gerit, mandatisque divinis melius obaudit, qui in omnibus quae agit, dignas moderantiae metas observat. Hos quinque quales distinximus discretionis digitos utraque manus
Abbreviated transcription (Latin):
dispensationis. modationis ue ofti¬
cia nõ requirt̃. frorimũ locum pꝰ
inditem mediꝰ tenet. sic ⁊delib̾atio¬
nẽ semꝑ dispositio sub sequi opꝰ¬
tet. Namillautiq q̃ ꝑ delibatio¬
nem eligimꝰ tatim ꝑ dispositonẽ
ordinare debemꝰ. Medius a digũ
nie dici solet quiint̾̃ cẽtos mediũ ⁊ su¬
mũ locũ tenet. Moris d ẽ rectoreᷤ med iñ
⁊ sũmũ locum tenere int̃eos utiq qͥ
eis solent a dexts⁊ asinistris assistere
uł assid̾eint eos inquam quaͦꝵ solent
officia dispoñeministĩa ordinares it
sane dispositio ueluti rectons officio
nentis offm gerit que omĩa senatim
cͥca se ordinat atq disponit sine cuiꝰ
effectum exireo portet. Indicẽ⁊ me¬
dium medicꝰ sequit᷑. ⁊ delib̾ationẽ
simul ⁊ dispositionẽ sepe dispen¬
satio comitatur. Suꝑueniente oc¬
casione ⁊ inidip̃m urgente mul¬
tra diusa sepe  ⁊̃ dispensatione
agimiis ab hisqueprius delib̾a¬
ũimnus aliqñ autem ⁊ alioordine

Expanded text:
ionisve officia non requirunt. Proximum locum post indicem medius tenet, sic et deliberationem semper dispositio subsequi oportet. Nam illa utique quae per deliberationem eligimus, statim per dispositionem ordinare debemus. Medius autem digitus ille dici solet, qui inter caeteros medium, et summum locum tenet. Moris autem est rectorem medium et summum locum tenere. Inter eos utique eis solent a dextris et a sinistris assistere vel assidere; inter eos, inquam, quorum solent officia disponere, mysteria ordinare. Sic sane dispositio veluti rectoris officionentis officium gerit, quae omnia seriatim circa se ordinat atque disponit, sine cujus affectum exire oportet. Indicem et medium medicus sequitur, et deliberationem simul et dispositionem saepe dispensatio comitatur. Superveniente occasione et in idipsum urgente, multum diversa saepe ex dispensatione agimus ab his quae prius deliberavimus, aliquando autem et alio ordine
Abbreviated transcription (Latin):
siccitatis tp̃r diductis fontiũ ruui¬
lis t̾ram rigare ne ariditate numia
ex siccatã nequeat cõm̃data semina
młtiplicare. ad hoꝵ imitationẽ da¬
pa. ħ exigẽte mãdau̾at tc̃ tẽpons
d̾s nubib suis nepluerẽt. ⁊ iccͥco p̃
siccitate cũcta aruerant. ĩ tm̃ũ ali¬
bi asserat dicens.arint tanꝙͣ testa
uirtꝰ mea. Nonne int̾ne infusio¬
nis imbrẽ tc̃ expectabat qñ c̃ gemi¬
tu ꝓclamabat. Aĩa m̾̃a sic̃ t̾ra sũ aqͣ¬

Expanded text:
siccitatis tempore diductis fontium rivulis terram rigare, ne ariditate nimia exsiccata nequeat commendata semina multiplicare. Ad horum imitationem Dapa hoc exigente, mandaverat tunc temporis Deus nubibus suis ne pluerent, et idcirco prae siccitate cuncta aruerant, intantum ut alibi asserat, dicens: Aruit tanquam testa virtus mea. . Nonne internae infusionis imbrem tunc exspectabat, quando cum gemitu proclamabat: Anima mea sicut terra sine aq
Abbreviated transcription (Latin):
Studeamꝰ ⁊ nos inhis manib
uł digitis fortit̾. ⁊ prudenter
ag̾e nenos pudeat cũ ꝓpha
patiuote psalle̾. Inmanib con¬
stant̃ idigitis agamiꝰ pruden¬
ter. Mamis ad constantiam di¬
giti adprudentiam. Caueamuᷤᷤ
lenitas nos usq ãd dissolutio nẽ
sio aut ex concupiscentia ortrũr
aut exignorantia ꝓcreatur. Ab
illa uttia surgunt. ab ista erro¬
res originem trahunt. Nicia sepe
⁊errores nichominꝰ discretiomꝰ
nr̃e digitos fedant. uicia itaq ma

Expanded text:
Studeamus et nos in his manibus vel digitis fortiter et prudenter agere, ne nos pudeat cum Propheta pari voce psallere. In manibus constanter, in digitis agamus prudenter. Manus ad constantiam, digiti ad prudentiam. Caveamus lenitas nos usque ad dissolutionem sio aut ex concupiscentia oritur, aut ex ignorantia procreatur. Ab illa vitia surgunt, ab ista errores originem trahunt. Vitia saepe errores nihilominus discretionis nostrae digitos
Abbreviated transcription (Latin):
ignoramꝰ qͣmuis ad di iustificatioes
hecip̾a ꝑtin̾e ñ dubitamꝰ. Et q̃ illos
cape credimꝰ ꝑ intelligñtiã: omĩo
ignorare fatemur ꝑerꝑiennã. Nõ
enĩ u̾botenus tm̃ dauid iustificatio¬
nes doceri. desicłanit. quinpoci eo
repot̾atexhis que passus ẽ didicit
obedientiam q̃m ꝑexꝑtentiã omĩo

Expanded text:
is ad Dei justificationes haec ipsa pertinere non dubitamus. Et quae illos capere credimus per intelligentiam, omnino ignorare fatemur per experientiam. Non enim verbo tenus tantum David justificationes doceri desideravit, quin potius eo re poterat, ex his quae passus est didicit obedi
Abbreviated transcription (Latin):
rari desid̾atis stilum conuerto
Llumina faciem tuam
suꝑ seruiutuum. amantib ingͦ
quidunꝙͣ dulcius. quid iocundius
cẽ pot̾ quiã alterutro foueri afec¬
tu alterutro delectariaspefari Oĩa
iuidant se inucem ñ uidant. horrẽt
omĩa sordent unu̾isa. Amantũ itaq
more Aĩa sca suꝑni regis amore suc¬
censa. celestis sponsi desidio susꝑẽ¬
sa clamat ⁊ dicit. Illumina faciaͤm
tuam suꝑseruum tuum. Et ali¬
bi. Dñe ds̃ uirtutum com̾te nos
ostñde faciem tuam ⁊ salmerimꝰ. Et
it̾m. Ex quisiuit te facies mea faciẽ
tuam dñȩ requiram. Inuenies⁊
alias aliis licet ũbis aliud tñ ñ meqͥ¬
ri. Quanto putas amore flagͣbat.
qui dilecti sit faciem tociens de¬
sid̾ando reqiurebat requrendo
desidabat. Illumina inquid fa¬
ciẽ tuã suꝑ seruũ tuũ. Grata amã¬
tib ut diximꝰ alterutra p̃sentia.

Expanded text:
rati desideratis stylum converto. rati desideratis stylum converto. llumina faciem tuam, super servum tuum. Amantibus quid unquam dulcius, quid jucundius esse potest quam alterutro foveri affectu, alterutro delectari aspectu? Omnia videant, se invicem non videant; horrent omnia, sordent universa. Amantium itaque more anima sancta superni regis amore succensa, coelestis sponsi desiderio suspensa clamat, et dicit: Illumina faciem tuam super servum tuum; et alibi: Domine, Deus virtutum, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus ; et iterum: Exquisivit te facies mea, faciem tuam, Domine, requiram . Invenies et alias, aliis licet verbis, aliud tamen non requiri. Quanto putas amore flagrabat, qui delicti sui faciem toties desiderando requierebat, et requirendo desiderabat? Illumina, inquit, faciem tuam, super servum tuum. Grata amantibus, ut diximus, alterutra praesentia
Abbreviated transcription (Latin):
nicioꝵ. digitos ad bellum contra
incursum̃ errorum:.
dilecto suo .i. sinis quałcumq
sionis mee penirentia duct᷑ꝰ pene
malui falso ꝓmisisse qͣmuanei
scribe eo quod suꝑhis que ame
uob explanari postulastis niloio
sentirem ꝙ dictum quid̾ necdũ
scͥptu dignum uidicarem maxi¬
me tñ idcirco ꝙ ihis que tenuit᷑
sentio t̾iboꝵ inopialaboro. S qm̃
paruulus iħc inpannis latere
ñ erubint tenuitatis mee. pani¬
ꝑemsensrim subũboꝵ pannis
trans mitt̃e m̾t̾e minime pudu¬
it.Tociens maria paruulũ suũ
pannis ĩ uoluit. quocienꝰ mens
castaueritatem qͣm ra temittir
sentic tibis simplicib exponit.
Et forte nifallor uaniloquium
quẽ falsiloquiumsaçiꝰ erit meͤ¬
rere atrenditeitaq oblecro quiᷤ.
łs̃ loquat᷑. mag̃quam qͥd qͦmͦ di¬
catur. Orationemitaꝙ poratioẽ
ñ tam disertam quam̃ deuotã
co. Siquetñ itihisqueame exio¬
tis meluis ipsi sentitis idauobis
uire retbutionis exquiro. Si nc̃
miratione digna que uob rese¬

Expanded text:
vitiorum, digitos ad bellum contra incursus errorum. dilecto suo N., suus qualiscunque sionis meae poenitentia ductus, pene malui falso promisisse quam vana scribere, eo quod super his quae a me vobis explanari postulastis, nil omnino sentire quod dictu quidem, necdum scriptu dignum judicarem, maxime tamen idcirco quod in his quae tenuiter sentio verborum inopia laboro. Sed quoniam parvulus Jesus in pannis latere non erubuit , tenuitatis meae pauperem sensum sub verborum pannis transmittere minime puduit. Toties Maria parvulum suum pannis involvit, quoties mens casta veritatem quem vel tenuiter sentit verbis simplicibus exponit. Et forte, ni fallor, vaniloquium quam falsiloquium satius erit incurrere. Attendite itaque, obsecro, quis, cui loquatur, magis quam quid quo dicatur. Orationem itaque pro oratione non tam disertam quam devotam, co. Si quae tamen in his quae a me exigitis melius ipsi sentitis, id a vobis jure retributionis exquiro. Sed nunmiratione digna quae vobis rese
Abbreviated transcription (Latin):
tieniam. ⁊ apparebo añ faciem d̾i
O qnͣus amor. quanta fiducia
amor ĩqm pulchritudiruis di¬
uine.fiducia forme. ñ aliene s
ꝓpͥe. Tantus amor ut dicat. Be
sp̾ns m̃s. lanta p̾i̾ta formosita¬
tis int̾ne fidncia erat. nt oĩo
inpossibile credat ut uideatur ⁊̃
ñ diligatur. Audierat. fortassis a
sponso suo uerba illa dulcia uer¬
ba illa amatoria. Tota pulchra
es amica mea. tota pulchra.⁊ ma
cula ñ ẽ inte. Merito ergo optat
ut ueniat zappareat añ faciem
di. cuiꝰ pulchritudini pulcritu¬
dinis auctor testimoniũ ꝑhibe¬
bat. Sciebat enĩ anuna illa sc̃a
⁊ casta quia omẽ genꝰ ad suũ si¬
mile ꝯt̾tit᷑. siulis similẽ q̃rit ⁊ d̾s ꝓ¬
festo similitudinẽ suã dilig̃. Uis ⁊ tudi¬
ligi ad̾o tuo. saluatore tuo: Reforma
inte imaginẽ suã.⁊ amabit de: repa¬
ra similitudinẽ suã desidabit te Si
enĩ reparaueris natiuã pulcͥtudinẽ
tuã ꝙͣ fec̃ ip̃e adimaginẽ ⁊ similitu¬

Expanded text:
eniam, et apparebo ante faciem Dei? O quantus amor, quanta fiducia! Amor, inquam, pulchritudinis divinae, fiducia formae non alienae, sed propriae. Tantus amor ut dicat: Defspiritus meus . Tanta praeterea formositatis internae fiducia erat, ut omnino impossibile credat, ut videatur, et non diligatur. Audierat fortassis a sponso suo verba illa dulcia, verba amatoria: Tota pulchra es, amica mea; tota pulchra es, et macula non est in te . Merito ergo optat ut veniat et appareat ante faciem Dei cujus pulchritudini pulchritudinis auctor testimonium perhibebat. Sciebat enim anima illa sancta et casta quia omne genus ad suum simile convertitur. Similis similem quaerit, et Deus profecto similitudinem suam diligit. Vis et tu diligi a Deo tuo, Salvatore tuo? Reforma in te imaginem suam et amabit te; repara similitudinem suam et desiderabit te. Si enim reparaveris nativam pulchritudinem tuam, quam fecit ipse ad imaginem et similitu
Abbreviated transcription (Latin):
sanedurdicationis exam̃ debet
⁊ solet pͥmũ locum ten̾e tet̾isq õib
exercitationis usum ⁊ otum tͥbuẽ
uł administrare. Nam nͥdiscretiois
indicium p̃cedat. ⁊licita abillici¬
agat. Sola enim licita licite electi¬
onem accipiunt ordinẽ erigunt
recompensationẽ admittunt. m̃su¬
ram requirũnt. Electio autẽ adde¬
lib̾ationẽ. ordo ad dispositionem
recõpensatio ad dispensationem
m̃sira ũoꝑtinet admod̾ationem
uides t̾te quomꝰ duuidicationis cẽ¬
sura cet̃orum quorumlibr offica

Expanded text:
onis examen debet et solet primum locum tenere, caeterisque omnibus exercitationis usum et locum tribuere vel administrare. Nam, nisi discretionis judicium praecedat, et licita ab illiciagat. Sola enim licita licite electionem accipiunt, ordinem exigunt, recompensationem admittunt, mensuram requirunt. Electio autem ad deliberationem, ordo ad dispositionem, recompensatio ad dispensationem, mensura vero pertinet ad moderationem. Vides certe quomodo dijudicationis censura caeterorum quorumli
Abbreviated transcription (Latin):
mine unge utrẽ hc̃ unctione mi¬
mttes umũnonũ ĩut̃enouũ. Et nc̃ qͥd aliud
expectat a te seruus tiuus hͥ miser
ge oleo miscdie p̾modũ rẽple uͥno
sapĩe. Oquanto habñdabat unquẽ¬
to qui accep̃ illud ĩcapite ⁊ desten¬

Expanded text:
unctione mimittes vinum novum in utrem novum. Et nunc quid aliud exspectat a te servus tuus, hic miserge oleo misericordiae, postmodum reple vino sapientiae. O quanto abundabat unguento qui accepit illud in capite, et descen
Abbreviated transcription (Latin):
lucem petit diuinam paulatu
sibi chscẽ: Ignem namq cũ accen¬
dim pausatm flammas ext̃sc̾e̾
uidemꝰ. Sic nimirum sic opor¬
tet. ut pedetentim illuscescat no¬
bis diuni luminis claritas ut
eam paulatim assuescat ꝑ inter¬
ualla temporum roborata infir¬
mitas. Ne si sedñtib intenebris
⁊ umb mortis sibito simul appa¬
reat. rationis ocłm extinguat
accendi sibiduunum ignem q̃re¬
bat fortecirtumdedat eum nox
iguoranorntie constrix̃at tor¬
p̃or negligentie. Duo magna ma¬
ia error ⁊ torpor. Inigne duo re¬
pͥuntur daritas ⁊ calor. Claritaᷤᷤ
contra errorem. calorꝰ torporem.
Iuste gͥ ignem diumũ q̃rit. qui

Expanded text:
lucem petit divinam paulatim lucem petit divinam paulatim sibi crescere. Ignem namque cum accendimus paulatim in flammas excrescere videmus. Sic nimirum, sic oportet, ut pedetentim illucescat nobis divini luminis claritas, ut eam paulatim assuescat per intervalla temporum roborata infirmitas. Ne si sedentibus in tenebris et umbra mortis subito simul appareat, rationis oculum exstinguat,accendi sibi divinum ignem quaerebat. Forte circumdederat eum nox ignorantiae, constrinxerat torpor negligentiae. Duo magna mala, error et torpor. In igne duo reperiuntur, claritas et calor: claritas contra errorem, calor contra torporem. Juste ergo ignem divinum quaerit, qui
Abbreviated transcription (Latin):
meritorum. Gustat cum ꝑ benig¬
nitatem b̾atorum ꝯdelectatur gła
tangienis ẽ mafflictorum ꝯpatimi¬
seria. Ethic ẽ dñi sensus ñ qͥn quui ꝑ¬
titus s unus. ⁊ adħ quis idoneus
absit. ut eum astruamꝰ exalio uid̾e
sunt ap̃ ip̃m omĩo diũsa ñ sunt.
Credamꝰ gͦ oportet ista que enume¬
ranimꝰ indo diñsa ñ eẽ licet tñ nob̾
ꝓpt̃ eruditionem nr̃am subtilit̃ ista
ratus ⁊ tactus. hoc totum infacie
michi sapientiam tuam ne errẽ
passio tua ne succumbã inmalis
meis. flagellis tuis. Sil totũ ostñdi. oftñ¬
dis mͥfaciẽ tuã quia ħ totum ꝑti¬
net adcognitionẽtuã. Et nc ob¬
tur eifacies sua. Lur quid̃ ÷ ut su¬
ꝑius disputauimus s. ñ om̃ib
cessibilem lucẽ banc mnextingra¬
bilem illuscesce sibi potiꝰqͣm illu¬
minariopus ñ erat. Anforte que
inse ardebat ꝓpħeminime luce  :
grͣam quam sibi dolebat extiux¬
isseꝑculpam Anforte quia scit
suenoc infirmitati congruere

Expanded text:
meritorum. Gustat, cum per benignitatem suam beatorum condelectatur gloria, tangi, est in afflictorum compati miseria. Et hic est Domini sensus, non quinquepertitus, sed unus, et ad hoc quis idoneus? Absit ut eum astruamus ex alio videre, sunt, apud ipsum omnino diversa non sunt. Credamus ergo oportet ista quae enumeravimus in Deo diversa non esse, licet tamen nobis propter eruditionem nostram subtiliter ista , odoratus et tactus, hoc totum in facie mihi sapientiam tuam, ne errempassio tua, ne succumbam in malis meis, flagellis tuis. Si hoc totum ostendis, ostendis mihi faciem tuam, quia hoc totum pertinet ad cognitionem tuam. Et nunc, obtur ei facies sua? Lux quidem est, ut superius disputavimus, sed non omnibus cessibilem, lucem hanc inexstinguibilem illucescere sibi potius, quam illuminari opus non erat. An forte quae in se ardebat, Prophetae minime lucebat, gratiam, quam sibi dolebat exstinxisse per culpam? An forte quia scit suae hoc infirmitati congruere,
Abbreviated transcription (Latin):
ratum. Duuditatio . que cuntta ĩ
iudicium ad ducit ⁊ seg̃gans bona
amał ꝑ illicita nos effluere ñ ꝑmit
uaciuis restringit dispositio ẽ que
cuncta in confuse agit nicħq pe¬
nitus inordinatum̃ relinquid
dispensatio ẽ que sr̃uener nm oc¬
casiomi cedit ⁊humane infirini¬
tati consulens humanam dis¬
posttionem diuine dispifationi

Expanded text:
ratum. Dijudicatio est, quae cuncta in ratum. Dijudicatio est, quae cuncta in judicium adducit, et segregans bona a malis per illicita nos effluere non permitts supervacuis restringit. Dispositio est, quae cuncta inconfuse agit, nihilque penitus inordinatum relinquit. Dispensatio est, que supervenienti occasioni cedit, et humanae infirmitati consulens, humanam dispositionem divinae, dispositioni