comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
aquib pͥmũ actipio.m. antomi concionem que mͣ ita płatust udieã
lecta pͥmũ de reuersions ceperim cogitare. Nec ita mułto post edictm̃
io quod mitiant setiuis eẽ quẽturs kalendis sextilib senatũ freg̃dẽ
sore antomũ ueputatie malis suasorib remisis ꝓũañs gallicis ad
auctoritatẽ senatus ẽẽ rediturũ. Tñ u̾o sũ tanta cupiditate ĩcẽsus
pus octursurũ putarem s ne tardius ꝙͣ cuperem rei p. gratularer.
ditz ego celeriter ueliam deuectus brucũ uidi qnͣto mõ dolore nõ
dico. turpe m̃ ip̃i uidebatur ieã. urbem me audere reuerti ex qua
brutus cederet et ibi uelle tuto ẽẽ ubi ille nõ poss. Ne uo illum
facti sui conscĩa. nichil desuo caũ multa de nr̃o q̃rebatur. Ex quo
parũ erat id em̃ ip̃m abruto audierã aquib debuerat adiitꝰ tñ
ea uidi magnã m uidebatur głiam ꝯsecutus. hũc igitur ut sẽgrer
bam id nec p̾stare poterã s ut si quid michi huãitus accidiss mł¬

Expanded text:
quibus primum accipio M. Antoni contionem, quae mihi ita placuit ut ea lecta de reversione primum coeperim cogitare. nec ita multo post edictum id quod nuntiant laetius—rem conventuram: Kalendis senatum frequentem fore; Antonium, repudiatis malis suasoribus, remissis provinciis Galliis, ad auctoritatem senatus esse rediturum. tum vero tanta sum cupiditate incensus pus occursurum non putarem, sed ne tardius quam cuperem rei publicae gratularer. atque ego celeriter Veliam devectus Brutum vidi: quanto meo dolore non dico. turpe mihi ipsi videbatur in eam urbem me audere reverti ex qua Brutus cederet, et ibi velle tuto esse ubi ille non posset. neque vero illum facti sui conscientia nihil de suo casu, multa de vestro querebatur. exque eparum erat—id enim ipsum a Bruto audieram—a quibus debuerat adiutus, tamen ea vidi magnam mihi videbatur gloriam consecutus. hunc igitur ut sequererbam id nec praestare poteram—sed ut, si quid mihi humanitus accidisset—mu
Abbreviated transcription (Latin):
Iamiariis ꝙ mitiũ senatus cogendi fore uidebatur. Exposun Pepro
Tũ brundusiũ iterq illud qd̾ trit᷑ ingreciã est nõ sine cã uitauisse¬
Rat̾ sextiubus uemi siracusas qd̾ ab iube ea transimssio ĩ greciã laudo¬
batur Que tñ urbs mͣ qiuĩctissima plus una me nocte cupiens uermere
non potuit. ueritus sũ ne meꝰ repentinꝰ ad mõs necat̾ios aduentus
suspicõis aliquid afferret si eẽt ꝯmoratus. Cũ aut me ex sicilia ad
lencopetrã ꝙ est ꝓmũctoriũ agri regim ueniti detulissent abeo loco
ꝯstendi ut tñsimitem nec ita multũ ꝓuectus reiectus austro sũ ĩ eũ¬

Expanded text:
Ianuariis, quod initium senatus cogendi fore videbatur. exposui, patreIanuariis, quod initium senatus cogendi fore videbatur. exposui, patrecum Brundisium iterque illud quod tritum in Graeciam est non sine causa vitavisse Sextilibus veni Syracusas, quod ab ea urbe transmissio in Graeciam laudabatur: quae tamen urbs mihi coniunctissima plus una me nocte cupiens retinere non potuit. veritus sum ne meus repentinus ad meos necessarios adventus suspicionis aliquid adferret, si essem commoratus. cum autem me ex Sicilia ad Leucopetram, quod est promunturium agri Regini, venti detulissent, ab eo loco conscendi ut transmitterem; nec ita multum provectus reiectus austro sum in eu
Abbreviated transcription (Latin):
cotidie magis magisq perditi hom̃es cũ suis similib serius tetis ac
templis urbis imarentur. Talis aĩaduersio fuit dolabelle cũ mau¬
daces sceleratosq seruos cũ ĩ impuros et nefarios liberos tał q eu̾sio
uideatur minĩ iã ualde reliqũ tp̃s ab illo uno die dissensisse. Ecte. n.
balendis nui quib ut ad eẽmus edix̾ant mutata omĩa nichił ꝑsena¬
tũ. multa et magna per ppłm et absente ppło et iuito. Consules de¬
signati negabant se audere in senatũ uemre. Patrie liberatores urhe
carebant ea cuiꝰ aceruicib iugũ senule deiecerãt. quos tñ ip̃i ꝯsules¬
et in concionib et in om̃i ẜmone laudabãt. Uet̾am qui appellabantur
quib hic ordo diligentissime cauerat non ad ꝯẜuacõem eaꝵ rerꝭ q̃s habe¬
bant s ad spem nouaꝵ p̾dictaꝵ incitabantur. Que cũ audire mallẽ ꝙͣ
uidere hr̃em q ius legationis lib̾m ea mente dissoessi ut ad eẽm lis

Expanded text:
cotidie magis magisque perditi homines cum sui similibus servis tectis ac templis urbis minarentur, talis animadversio fuit Dolabellae cum in audacis sceleratosque servos, tum in impuros et nefarios liberos, talisque eversio videatur tam valde reliquum tempus ab illo uno die dissensisse. ecce enim Kalendis Iuniis, quibus ut adessemus edixerant, mutata omnia: nihil per senatum, multa et magna per populum et absente populo et invito. consules designati negabant se audere in senatum venire; patriae liberatores urbe carebant ea cuius a cervicibus iugum servile deiecerant, quos tamen ipsi consules in contionibus et in omni sermone laudabant. veterani qui appellabantur, quibus hic ordo diligentissime caverat, non ad conservationem earum rerum quas habebant, sed ad spem novarum praedarum incitabantur. quae cum audire mallem quam videre haberemque ius legationis liberum, ea mente discessi ut adessem Kalendis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓfitiet nec ualebit or̃õ Quẽ qui leatũ fuisse ꝑutat̃ miseri ipi
sunt i beatus ẽ nemo qui ea lege uiuit ut nõ mͦ. ĩpime s etl
cĩo sũma ine̾fectoris guã int̾fĩci possit. Quare flecte te queso
ueri ꝑmoleste fero/. Quid eĩ gladiatorii clamores dmiabiliũ
cimũ quid ppłi cursus quid ponpen statue plausus infritt

Expanded text:
ficiet nec valebit oratio. quem qui beatum fuisse putant, miseri ipsi sunt. beatus est nemo qui ea lege vivit ut non modo impune sed etiam cum summa interfectoris gloria interfici possit. qua re flecte te, quaeso,veri permoleste fero. quid enim gladiatoribus clamores innumerabilium civium? quid populi versus? quid Pompei statuae plausus infiniti
Abbreviated transcription (Latin):
hec didici hec uidi hec scripta legi. hec desapientissimis et
clarissimis uixis / et inhac xe.R. et in alis ciuitatibꝰ mo¬
nim̃ta nobis litere ꝓdicdexũt nõ semꝑ easdem sentẽtia s

Expanded text:
ero didici, haec vidi, haec scripta legi, haec de sapientissimis et ero didici, haec vidi, haec scripta legi, haec de sapientissimis et clarissimis viris, et in hac rep. et in aliis civitatibus monumenta nobis litterae prodiderunt: non semper eas
Abbreviated transcription (Latin):
Stare enim om̃s debemꝰ tanqͣm nnioxbe aliquo rei .L. qͥ q̃m
uerterit. Ego aufe gñ pompeiũ nõ dico auctorẽ dutẽ defen¬
sorẽ salutis mee: nam hec priuatim fortalse officioꝵ memo
ẽẽ concedũt. Ego .G. cesaris laudibꝰ desim qui pͥmã populi
.F. nũc ecĩa senatꝰ cui me semꝑ adlisti pluximis atq am¬
plissimis iudicus uidẽa ẽe celebracas. Tu hercule me con¬
fiteax non iudiciũ aliq̃a hũisse de rei .P. utilitate s hõibus¬
amicũ aut inimitũ fuisse. An cum uidẽa nauẽ secũdis uens
cuxsum tenentẽ suũ sinõ eũ petat por tũ qũe ego aliq̃n pro
baui s aliũ nõ minꝰ tutũ atq tranquillũ cũ tempestate pu¬
gnem ꝑiculose potiꝰ ꝙͣ illi. salute p̃sextim ꝓposita obtem ꝑem
et pareã. Neq enim inconstantis puto sm̃am tanꝙ̃ aliq̃d na¬
uigiũ atq cursum ex rei .R. tempestate moderari. Ego uo¬

Expanded text:
stare enim omnes debemus tamquam in orbe aliquo rei publicae, qstare enim omnes debemus tamquam in orbe aliquo rei publicae, qilitas salusque converterit. ego autem Cn. Pompeium non dico auctorem, ducem, defensorem salutis meae—nam haec privatim fortasse officiesse concedunt? Ego C. Caesaris laudibus desim, quas primum Pop. R. nunc etiam Senatus, cui me semper addixi, plurimis atque amplissimis iudiciis videam esse celebratas? Tum me hercule me confitear, non iudicium aliquod habuisse de reip. utilitate, sed hominibusamicum, aut inimicum fuisse. An cum videam navem secundis ventis cursum tenentem suum, si non ea eum petat portum, quem aliquan do putavi: sed alium non minustutum atque tranquillum: cum tempestate pugnem periculose potius, quam illi, salute praesertim proposita, obtemperem, et paream? Neque enim in constantis puto sententiam tamquam aliquod navigium, atque cursum ex reip. tempestate moderari Ego v
Abbreviated transcription (Latin):
que si .xx. quiessem dies in alioꝵ uigilia consulu cotidisert
Nua obrẽ siuite cupiditas contra nẽ .ł. est turpis certe
multe mortis cupiditas mea tur pior fuisset cũ ꝑnine ciui¬
neq te neq quẽquã diuciꝯ paciar errare . Nam siquis iacieco
aliquid de libertate mea diminutũ putat qđ nõ ab ofũib eis.¬
dem a quibꝰ antea solitꝰ sum dissentixe dissencia s pͥmũ si bene
de me meritis gratũ me prebeo nõ desmo incirerere ĩ cem̃e
certe nõ mͦ non sum xẽp̃hendendus: s eciã si xuer eͤ boni uixi mo
ut id ne facerẽ xogarẽt. Res uero ip̃a .P. si loqui posset ageret
ut oportuisset letos & uberes s magna ac̃bitate ꝑmixtos
hoꝵ ego nichil cogito et idem sum in xe .P. qui fui semꝑ tamẽ¬
ne libertatẽ requires mẽa quã tu ponis ni eo si semꝑ cum his
quibꝰ cũ aliqũ contendimꝰ depugnemꝰ : qđ est longe setꝰ

Expanded text:
quae, si xx quiessem dies, in aliorum vigiliam consulum recidissent. quae, si xx quiessem dies, in aliorum vigiliam consulum recidissent. quam ob rem, si vitae cupiditas contra rem publicam est turpis, certe multo mortis cupiditas mea turpior fuisset cum pernicie civineque te; neque quem quam diutius patiar errare. Nam si quis idcirco aliquid de libertate mea dimin utum putat, quod non ab omnibus eisdem, a quibus antea solitus sum dissentire, dissentiam: primum si bene de me meritis gratum me praebeo, non desino incurrere in crimen certe non modo non sum reprehendendus sed etiam, si ruere vellem, boni viri me ut id ne facerem rogarent. res vero ipsa publica, si loqui posset, ageretm ex sese non, ut oportuisset, laetos et uberes, sed magna acerbitate permixtos horum ego nihil cogito et idem sum in re publica qui fui semper, tamenne libertatem requires meam? quam tu ponis in eo, si semper cum eis quibuscum aliquando contendimus depugnemus. quod est longe secus.
Abbreviated transcription (Latin):
ot̃ metelloꝵ et daxissimos triũphos glĩe laude suꝑauit qo
et allos ip̃os imꝓbissimos ciues int̾fici uoluit & ne quis bonꝰ
xet᷑. cõmiterẽ ut idem ꝑditor rei .ł. nõiarer qui ẜuator fuis
sem. Me timuisse ditis. Ego ũo ne inmortalitate qdẽ contra
eem .P. accipiendã ꝓutarẽ ne dum emori cũ ꝑnicie rei Puellẽ
Nam quipro re .P uitã dediderũt licet mẽ desiꝑe dicatis ni¬
quã me hercul cos moretẽ pociꝰ ꝙͣ in mortalitatem assetutos
putaui. Ego u̾o si cũ illoꝵ impioꝵ ferro ac mani cõcidissem
in ꝑpetuũ res .P. ciuile p̃sidium salutis sue ꝑdidisset. Qn
etiãm sime ius aliqua morbi aut natura ip̃a consũpsisset
tamẽ auxilia post̾itatis eẽnt inminuta ꝙ pemiptĩ eõt mea
morte id exemplum qualis futurꝰ in me retinẽdo fuissetͣ.
decemibri mei consulatꝯ om̃ium parricidaꝵ tela cõmossen

Expanded text:
omnium Metellorum et clarissimos triumphos gloria et laude superavit, quod omnium Metellorum et clarissimos triumphos gloria et laude superavit, quod et illos ipsos improbissimos civis interfici noluit et ne quis bonus retur, committerem ut idem perditor rei publicae nominarer qui servator fuissem? mortem me timuisse dicis. ego vero ne immortalitatem quidem contra rem publicam accipiendam putarem, nedum emori cum pernicie rei publicae vellem. nam qui pro re publica vitam ediderunt—licet me desipere dicatis—numquam me hercule eos mortem potius quam immortalitatem adsecutos putavi. ego vero si tum illorum impiorum ferro ac manu concidissem, in perpetuum res publica civile praesidium salutis suae perdidisset. quin etiam si me vis aliqua morbi aut natura ipsa consumpsisset, tamen auxilia posteritatis essent imminuta, quod peremptum esset mea morte id exemplum qualis futurus in me restituendo fuisset seDecembri mei consulatus omnium parricidarum tela commossem?
Abbreviated transcription (Latin):
eacti. graccho int̾empto iure optimo sup̃ta ẽẽ defendit. Esset
igitur pugnandũ ut consulibꝰ nichil ampliꝯ dico nisi illud iut̃¬
torie nr̃e graues aduersarios ꝑatos int̾itꝮ nullos ultores
eẽ uidebam. histe etto auxilis salutis mee si idcirco de fui quia
nolui annicare. fatebor id qđ uis nõ m auxiliũ. s me auyilio de¬
fuisse. Sinaute quomaiora scudiã in mebonoꝵ fuerũt hoc his
magis consulendũ et ꝑcendum putaui. Tu id in me rephendis
qđ. S metello laudi datũ est. hodieq est et semꝑ erit maxte
gliẽ ꝯũe ut potes ex multis audire qui tũ affuerunt ĩ uictissimis¬
uixis constat bonis cessisse. noc fuisse dubiũ qu contentione er
arinis suꝑior posset ẽẽ. Ergo ille cũ suũ nõ cũ senatꝰ fcũm de fe¬
deret cum ꝑseuerãciam sentencie sue nõ salute uoi .P xetiuuis
set tamẽ ob illã quo illud uoluntaxiũ uuluꝰ accepit iustissios

Expanded text:
ea, F. Graccho interempto, iure optimo sumpta esse defendit? Esset ea, F. Graccho interempto, iure optimo sumpta esse defendit? Esset igitur pugnandum cum Consulibus. Nihil amplius dico, nisi illud, victoriae nostrae gravesadversarios pararos, interitus nullos auctores  videbam. hisce ego auxiliis salutis meae si idcirco defui quia nolui dimicare, fatebor id quod vis, non mihi auxilium, sed me auxilio defuisse; sin autem, quo maiora studia in me bonorum fuerunt, hoc eis magis consulendum et parcendum putavi, tu id in me reprehendis quod Q. Metello laudi datum est hodieque est et semper erit maximae gloriae? quem, ut potes ex multis audire qui tum adfuerunt, constat invitissimis viris bonis cessisse, nec fuisse dubium quin contentione et armis superior posset esse. ergo ille cum suum, non cum senatus factum defenderet, cum perseverantiam sententiae suae, non salutestantiam, quod illud voluntarium volnus accepit, iustissimos
Abbreviated transcription (Latin):
tus &quidem ueste mutata. quod ꝓme uno post hominũ memo¬
xiã publico consilio susceptum est. S recordare qui tũ fueriut
consulũ nõie hostes. qui soli in hac urbe senatũ senatui paxere
tator ille Catiline consul ꝓsceipcionis denũciacione terrebat
At tota italia conuenerat cuiqͥdem belli incestini et uastitatis me¬
tus inferebat᷑/. hisce ego auxiliis studentibꝰ atq icitatis utime
lat̾ensis potusse confiteor. s erat nõ ure.nõ legibꝰ. nõ discep¬
tando decertandũ.Nam ꝓfecto p̃sertim tambona ni cã nunqͣm
quo cet̾i abundaxũt id mͥ ip̃i auxiliũ meũ defuisset. Ar mis fuit
armis inqͣm fuit dimicandum quibꝰ aseruis atq a seruorum
ducibꝰ cedem fieri senatꝰ et bonoꝵ rei .R. exiciosum fuisset. uĩçi
autẽ imꝓbos abonis faceox fuisse predaxum si finẽ tũ uincedi
uiderẽ que ꝓfecto nõ uidebã.Ubi enim psto fuisset in aut tam

Expanded text:
tus, et quidem veste mutata, quod pro me uno post hominum memotus, et quidem veste mutata, quod pro me uno post hominum memoriam publico consilio susceptum est. sed recordare qui tum fuerint consulum nomine hostes, qui soli in hac urbe senatum senatui parere tator ille Catilinae consul proscriptionis denuntiatione terrebat. at tota Italia convenerat; cui quidem belli intestini et vastitatis metus inferebatur. hisce ego auxiliis studentibus atque incitatis uti me, Laterensis, potuisse confiteor, sed erat non iure, non legibus, non disceptando decertandum—nam profecto, praesertim tam bona in causa, numquam, quo ceteri saepe abundarunt, id mihi ipsi auxilium meum defuisset—armis fuit, armis, inquam, fuit dimiducibus, caedem fieri Senatus et bonorum reipubl. exitiosum fuisset. Vinci autem improbos a bonis fateor fuisse praeclarum, si finem eum vincendi viderem; quam profecto non videbam. Ubi enim praesto fuisset aut tam
Abbreviated transcription (Latin):
nõ auxiliũ mͥi s me auxilio de fuisse. Ego u̾o fateor me qđ uide
status qd disceinẽ q̃ fuerit in re .P. tempestas illa quis nestit. łri¬
buuiciꝰ me t̾ror an consularis fuxor mouit. decertare in ferro
magnũ fuit. cum reliquiis eoꝵ quos ego florentes atq integros
sinẽ fereo uicerã. Consules post hominũ memoriã teterximĩ at¬
q turpissimi. sicut et illa pͥnçipia et hũ recentes ueꝵ exitꝰ deda¬
rarrũt. quoꝵ alt̾ exercitũ ꝑdidit. alter uendidit: emptis ꝓuĩcũs
a senatu. are .P. abonis om̃ibꝰ defecexãt. qui exatibꝰ. ꝯ armis
qui opibꝰ pluximis pot̾ant cum quid sentirẽt ne stiretur furi¬
alis illa uox nephariis stupris. religiosis altaribꝯ effemuata
secũ et illos consules facere acerbissime ꝑsonabat egentes in lo¬
cupletes. ꝑditi in bonos. ẜuin dũos armabãt᷑. Aderat mecũ sena¬

Expanded text:
non auxilium mihi, sed me auxilio defuisse. ego vero fateor me hercule,non auxilium mihi, sed me auxilio defuisse. ego vero fateor me hercule,starus, quod discrimen, quae fuerit in republ tempestas illa, quis nescit? Tribunitius me terror, an consularis furor movit? decertare mihi ferro magnum fuit, cum rsine ferro viceram? consules post hominum memoriam taeterrimi atque turpissimi, sicut et illa principia et hi recentes rerum exitus declararunt, quorum alter exercitum perdidit, alter vendidit, empti provinciis a senatu, a re publica, a bonis omnibus defecerant; qui exercitu, qui armis, qui opibus plurimum poterant cum quid sentirent nesciretur, furialis illa vox nefariis stupris, religiosis altaribus effeminata secum et illos et consules facere acerbissime personabat; egentes in locupletis, perditi in bonos, servi in dominos armabantur. at erat mecum sena
Abbreviated transcription (Latin):
niceã putes ꝙͣ xhodũ Si spectanda cã est. Et tũ i bichinia sũ¬
nia cũ dugnitate fuisti et ego uhodi nõ minoee. Namsin eo me
reprehendisti ꝙ nimiũ multos defenderim . Ut et tu ꝯpotes et
cetexi qui defugiũt uellent me labore hoc leuare. s fit ura
dobitpntia quĩ t̃cãĩs ponderandis om̃s fere repudiatis. ut ad
nos plexeq confluãt qui miseris et laborãtibꝰ nichil negare pos¬
fiurꝯ: teduoi uistĩ etia ꝙ in creta fuissos dictũ aliquia in pe¬
ticione tua dici potuisse. me id ꝓdidisse. uterigit᷑ nr̃m est cupi¬
dior diti ego ne qui qͦd dici potuit nõ dixerim an tu qui eciam
peite dixeris. Tuaiebas de tuis rebus gestis nullas literas
misisse ꝰ qđ i iee quas ad aliqũe misissem obfuissent qis eggo
uiõra. illa uͦ grauiora atq magnã qđ meũ dissessũ quẽ sepe de¬
fleras nũc quasi rep̃hendere et subactusare uoluisti. dixisti enĩ

Expanded text:
Nicaeam putes quam Rhodum; si spectanda causa est, et tu in Bithynia suNicaeam putes quam Rhodum; si spectanda causa est, et tu in Bithynia summa cum dignitate fuisti et ego Rhodi non minore. nam quod in eo me reprehendisti quod nimium multos defenderem, utinam et tu, qui potes, et ceteri, qui defugiunt, vellent me labore hoc levare! sed fit vestra diligentia, qui causis ponderandis omnis fere repudiatis, ut ad nos pleraeque confluant, qui miseris et laborantibus negare nihil possumus. admonuisti etiam, quod in Creta fuisses, dictum aliquod in petitionem tuam dici potuisse; me id perdidisse. uter igitur nostrum est cupidior dicti? egone qui quod dici potuit non dixerim, an tu qui etiam ipse in te dixeris? te aiebas de tuis rebus gestis nullas litteras misisse, quod mihi meae quas ad aliquem misissem obfuissent. quas ego viora: illa vero graviora, atque magna, quod meum discessum, quem saepe defleras: nunc quasi reprehen dere et subaccusare voluisti; dixisti enim,
Abbreviated transcription (Latin):
cis eẽ maluexim ꝙͣ necessaria. Et enum ego de me tantũ audeo
dice amicitiã mẽa uoluptati pluxibꝰ ꝙ presidio fuisse meq
uehemeut bite mee penitet sim mea familiaritate locꝰ esseꝵ
nemini nisi litigioso aut nocenti. S hoc nestio quomͦi froq̃nt
in ne congessisti saneq in eo creber fuisti te idcireco ĩlꝯcos cãm
conite noluisti ne ego mea consuetudine aliquia de thesis
chil ergisti Hoc loco nã m exipuisti ornamẽtũ or̃onis mee
leri debor si mencionẽ thẽsarũ fec̃o tũ tu id predixeris
sinethensis at quid potero dit̾e. hic eciã addidisti me ia̾ cre¬
comea lege ex uillo ambitu traxisse ut miẜ abiliores epilo gos pe¬
sem dĩde dõ uobis iudeor cum aliquo dedamatore ⁊ Iõ cm la¬
s fui inquit putabã in uacce is dictireiobis in bithima si locus
hẽt xeprehensionis causam aliquã nestio cur seueriorem

Expanded text:
cis esse maluerim, quam necessaria. Etenim ego de me tantum audeo cis esse maluerim, quam necessaria. Etenim ego de me tantum audeo dicere, amicitiam meam voluptati pluribus quam praesidio fuisse, meque vehementer vitae meae paeniteret, si in mea familiaritate locus esset nemini nisi litigioso aut nocenti. sed haec nescio quo modo frequenter in me congessisti saneque in eo creber fuisti, te idcirco in ludos causam conicere noluisse ne ego mea consuetudine aliquid de tensis ecissem. non nihil egisti hoc loco; nam mihi eripuisti ornamentum orationis meae. deridebor, si mentionem tensarum fecero, cum tu id praedixeris; sine tensis autem quid potero dicere? hic etiam addidisti me idcirco mea lege exsilio ambitum sanxisse ut miserabiliores epilogos possem dicere. non vobis videtur cum aliquo declamatore, non cum la—sed fui, inquit—putabam in Vaccaeis dicturum—bis in Bithynia. si locus habet reprehensionis ansam aliquam, nescio cur severiorem
Abbreviated transcription (Latin):
ubi ip̃e alitus aut doctꝰ est cum geata recordacione in mẽte
uersetur. Cuiꝯ opes tante ẽẽ pollunt aut unqͣn fuerũt q̃ sine
multoꝵ amicoꝵ officuis stare possint. Que certe sublata me¬
moria et gẽa nulla extare possunt. Equidẽ nil tam ꝓprium
hommis existimo ꝙ nõ modo bene ficiõ s oniã beniuolẽtie sig¬
nificacione alligari. Nichil porxo tam in humanũ tã niunane
tam ferũ ꝙͣ cõmit̾e ut bene ficio nõ dicã indignꝰ s uictꝰ este
uideare. Que cum ita sint iam succũbam lat̾ensis isti tuo o.¬
ui niiioq meo ip̃o in quo nichil pot̃ ẽe nimiũ qm̃ ita tuuis
cio complactaniii que qui reprehendit in eo rep̃hendit ꝙ
geatũ pret̾ modit dicat ẽẽ. Ieq enim ad nogligendã mea gr̃a.¬
ciam de bet ualere. qđ dixit idem uos nec nocentes uec litigo
cia mea ñõ hec p̃sidia. si qua forte sunt mn me pacta semꝑ ami¬

Expanded text:
ubi alitus aut doctus est cum grata recordatione in mente ubi alitus aut doctus est cum grata recordatione in mente versetur? cuius opes tantae esse possunt aut umquam fuerunt quae sine multorum amicorum officiis stare possint? quae certe sublata memoria et gratia nulla exstare possunt. equidem nihil tam proprium hominis existimo quam non modo beneficio sed etiam benivolentiae significatione adligari, nihil porro tam inhumanum, tam immane, tam ferum quam committere ut beneficio non dicam indignus sed victus esse videare. quae cum ita sint, iam succumbam, Laterensis, isti tuo crimini meque in eo ipso in quo nihil potest esse nimium, quoniam ita tu vis, cio complectamini quem qui reprehendit in eo reprehendit quod gratum praeter modum dicat esse. neque enim illud ad neglegendam meam gratiam debet valere qitia mea non haec praesidia si qua forte sunt in me parata semperami
Abbreviated transcription (Latin):
tamẽ et diuellor dolore. et incausa dispari offendite ane doleo
S mediꝯ fidiꝯ multo çiçiꝯ mẽã salutẽ ꝓ teobiet᷑o ꝙͣ gñ plancu
salutẽ tradidero contencioni tue. Wenim iudices cũ om̃ibus
uirtutibꝰ me affectũ ẽẽ cupio tũ nichil est q̃đ ualim ꝙͣ me et
gratũ eẽ et uideri. hec est enim una uirto nõ solũ maxiã sed
eciã mat̾ uixturũ om̃ium reliquaꝵ. Qd est pietas nisi uolũ¬
tas grata in paxentes Qui sunt boniciues. qui belli qui do¬
mi. de patria bene mentes nisi qui pacrie beneficia memine¬
rũt: Qui sc̃ĩ. qui xeligionũ colentes. nͥ qui m itã dĩis inmorta¬
libꝰ grãm iustis honoribꝰ et memorimẽte ꝑsoluũt. Que põt̃¬
ẽẽ iocunditas uite sublatis amicitiis : que porro amicicia põt
esse int̾ ingratos. Qs est nr̃m liberals̃ educatꝰ cui nõ educa¬
tores. cui non magistri sui atq doctores cui nõ locꝰ ille mutꝰ

Expanded text:
tamen et divellor dolore et in causa dispari offendi te a me doleo; tamen et divellor dolore et in causa dispari offendi te a me doleo; sed me dius fidius multo citius meam salutem pro te abiecero quam Cn. Planci salutem tradidero convirtutibus me affectum esse cupiam, tamen nihil est, quod malim, quam me et gratum esse, et videri. Haec est enim una virtus non solum maxima, sed etiam mater virtutum omnium reliquarum. Quid est pietas, nisi voluntas grata in parentes? qui sunt boni cives, qui belli, qui domi de patria bene merentes; nisi qui patriae beneficia meminerunt? qui sunt sancti, qui religionem colentes; nisi qui meritam Diis immortalibus gratiam, iustis honoribtest esse vitae iucunditas sublatis amicitiis? quae porro amicitia potest esse inter ingratos? quis est nostrum liberaliter educatus cui non educatores, cui non magistri sui atque doctores, cui non locus ipse ille mutus
Abbreviated transcription (Latin):
num̃to maxu fcũm est quo mea salꝮ om̃ibꝮ est gentiba comen¬
danda uni. gñ.plançio gr̃as egerit Unꝯ enim fuit de magr̃atibus¬
aut ꝓ magistratibꝰ defensor salutis mee cui senata ꝓ me gracias
agendas putauit. ei ego ame referendã grãm nõ putẽ atq cũ
uides quo me tandẽ animo inte putas esse lat̾ensis. Ullũ ẽẽ tantũ pe¬
riculũ tancũ laboxẽ tantam contençiouẽ quã ego nõ modo pro sa lute
tua s eciã pro dignitate defugerẽ. Quoquidem magis eciã suni nõ
dicã mises nͣa quidẽ abhorret auixtute uerbi. s certe ex̾citus.nõ qͥa
iñ oñis uerear ne uix possim gratꝰ uideri. s ego hoc meis pon¬
deribꝰ examinabo: non solum quid cuiq debeã. s eciã qͥd cuiꝰq
int̾sit. et qͥd ame cuiꝯq tp̃ꝯ postat. Agiturr studiũ tuũ uł eciam si
uis existimacio. laus edilitatis. At gñ plancũ salus patriã foxtue
Saluum tu me esse cupisti.hic fecit eciã ut ẽe possem distineor

Expanded text:
numento Mari factum est, quo mea salus omnibus est gentibus commendata, uni Cn. Plancio gratias egerint— unus enim fuit de magistratibus defensor salutis meae—cui senatus pro me gratias agendas putavit, ei ego a me referendam gratiam non putem? atque haec cum vides, quo me tandem in te animo putas esse, Laterensis? ullum esse tantum periculum, tantum laborem, tantam contentionem quam ego non modo pro salute tua sed etiam pro dignitate defugerim? quo quidem etiam magis sum non dicam miser—nam hoc quidem abhorret a virtute verbum—sed certe exercitus, non quia in omnis verear ne vix possim gratus videri. sed ego haec meis ponderibus examinabo, non solum quid cuique debeam sed etiam quid cuiusque intersit, et quid a me cuiusque tempus poscat. agitur studium tuum vel etiam, si vis, existimatio, laus aedilitatis; at Cn. Planci salus, patria, fortunae. salvum tu me esse cupisti; hic fecit etiam ut esse possem. distineor
Abbreviated transcription (Latin):
licençiã ⁊ gloriantibo uos iam oblitos mersalutis eiꝯ aqͦ mea sa¬
lus conseruata est. hostes extitisse. Nolite animũ meũ debili¬
tare cum luctutũ ecĩã metu cõmutate ur̃e uoluntatis erga me.
Siuite me q̃đ uobis feeto huic sepe promisi id auobis ei ꝑsolũe
teq .C. faui oro & obtestor. qui meoꝵ consilioꝵ in cõsulatu so¬
tius piculoꝵ ꝑticeps xeꝵ quas gessiaduttor fiusti.meq non mͦ
saluum semꝑ s eciã or natũ florentẽq ẽẽ uoluistĩ ut mͥ per hos
magno in metu meo subito inducor in speni uos eosdẽ m̃ hoc
ꝯseruando futuros qui fueritis in me. Qm̃ istis uestris la¬
tiinis de illis eeco edor quas ꝓmno sepe et multũ ꝓfudistis.

Expanded text:
laetitiam gloriantibus vos iam oblitos mei salutis eius a quo mea salaetitiam gloriantibus vos iam oblitos mei salutis eius a quo mea salus conservata est hostis exstitisse; nolite animum meum debilitare cum luctu tum etiam metu commutatae vestrae voluntatis erga me; sinite me, quod vobis fretus huic saepe promisi, id a vobis ei persolvere. teque, C. Flave, oro et obtestor, qui meorum consiliorum in consulatu socius, periculorum particeps, rerum quas gessi adiutor fuisti, meque non modo salvum semper sed etiam ornatum florentemque esse voluisti, ut mihi per hos magno in metu meo subito inducor in spem, vos eosdem in hoc conservando futuros qui fueritis in me, quoniam istis vestris lacrimis de illis recordor quas pro me saepe et multum profudistis.
Abbreviated transcription (Latin):
lis cotidie aliquia tecũ simul audiebam. Nunc timeo ne nichił
tibi pret̾ lacͥmas q̃am reddere quas tu in meis acerbicatibꝯ plu¬
rimas effudisti. Qͥd enim possum aliua nisi merere. uisi flere.
nisi te cũ mea salute ꝯplecti. Salutẽ tibi iidem dare possũt. qui
mͥ̾ reddiderũt. Nec tñ ex urge q̃so retinebo et cõplectar. nec me
solũ de precator̃ẽ fortunaꝵ tuaꝵ s comitẽ sociũq ꝓfitebor atq
ut spo uenio erit tam crudeli animo tamq in humano. nec tam t̃¬
memor mroꝵ nõ dicã in bonos m̃icoꝵ s bonoꝵ in me. qui ame
mei ẜuato xt capitis diuellat ac distrahat. ño ego meis ornatũ
beneficis a uobis dẽp̃cox. Iud. s custodẽ salutis mes nõ opil con¬
tendo. uõ auctoritate. nõ gr̃a s p̾cibꝰ. s lacͥmis s mĩa mecũq uos¬
suul iifrimo et optimꝰ obtestatur parens et pro uno filio duo

Expanded text:
lis quotidie aliquid tecum simul audiebam: nunc timeo, ne nihil lis quotidie aliquid tecum simul audiebam: nunc timeo, ne nihil tibi praeter lacrimas queam reddere, quas tu in meis acerbitatibus plurimas effudisti: quid enim possum aliud, nisi maerere? nisi flere? nisi te cum mea salute complecti? Salutem tibi iidem dare possunt, qui mihi reddiderunt. Huc exurgere tamen quaeso: retinebo et complectar, nec me solum deprecatorem fortunarum tu arum; sed comitem sociumque profitebor: atque ut spero, nemo erit tam crudeli animo, tamque inhumano, nec tam immemor meorum, non dicam in bonos meritorum, sed bonorum in me, qui a me mei servatorem capitis divellat ac distrahat. Non ego meis ornatum beneficiis a vobis deprecor, Iudices, sed custodem salutis meae: non opibus contendo, non auctoritateserrimus et optimus obtestatur parens, et pro uno filio duo
Abbreviated transcription (Latin):
lias .O. noctes acerbas . O. custodĩa etiã mei capitis infelicẽ. Si
quidẽ ego tibi uiuꝯ nõ ꝓsum qui foxtasse moxtuꝯ ꝓfuissem. ax¬
mini enĩm. Memini. neq unꝙ obliuistar tue noctis illiꝯ cũ tibi
uigilanti assidenti mexenti uana q̃dam miẜ atq ĩnania: falsa spo
inducto. pollicebar me si essem in pria restitutꝰ presentẽ tibi gra¬
ciã uelaturũ. Sinaut̃e uitã mͥ sors ademisset aut uis aliqua maior
reditũ ꝑemisset. hos. hos. quos enim ego tũ alios animo ĩtue.¬
bar om̃ia tibi illoꝵ laboꝵ p̃mia ꝓ me ꝑsoluturos. Qͥa me aspet¬
tas.quid mea ꝓmissa repetis. quid mẽã fidẽ imploras. Nichil¬
tibi ego tũ de meis opitꝰ pollicebar. s eoꝵ erga me beniuolẽ¬
çiam ꝓ mitebam hos pro me lug̃e hos geñie hos dec̾tare ꝓ meo
capite ueluite piculo uelle uidebã de coꝵ desiderio luctuq̃re¬

Expanded text:
lias, o noctes acerbas, o custodiam etiam mei capitis infelicem! si lias, o noctes acerbas, o custodiam etiam mei capitis infelicem! si quidem ego tibi vivus non prosum, qui fortasse mortuus profuissem. memini enim, memini neque umquam obliviscar noctis illius cum tibi vigilanti, adsidenti, maerenti vana quaedam miser atque inania falsa spe inductus pollicebar, me, si essem in patriam restitutus, praesentem tibi gratias relaturum; sin aut vitam mihi fors ademisset aut vis aliqua maior reditum peremisset, hos, hos—quos enim ego tum alios animo intuebar?—omnia tibi illorum laborum praemia pro me persoluturos. quid me aspectas, quid mea promissa repetis, quid meam fidem imploras? nitibi ego tum de meis opibus pollicebar, sed horum erga me benevolentiam promittebam, hos pro melugere, hosgemere, hos decertare pro meo capite, vitae periculo velle videbam: de horum desiderio, luctu, quaere
Abbreviated transcription (Latin):
quibꝰ iste ame nõ recedens. Thessalonicã me ii questanũq ꝑdixit.
hic egto nũc de p̃tore.Macedonie nichil dica amplius ausi cũ et
tiuẽ optiniũ semꝑ & mͥ amicũ fuisse s eadẽ timuisse q̃ cet̾os. gñ.
plantiũ fuisse unũ nõ qui minꝰ timeret. l siacciderẽt ea que
timentur mecũ ea subrẽe et ꝑpeci uellet. Ꝙͥ cũ adme. ł. tubero
meꝰ netessariꝯ qui fratri meo legatꝰ fuiss decedens ey asia ue¬
nisset easq insidias quas mͥ patas ab exulibꝰ ꝯuiratis audie¬
uat anuno amicissimo detulisset mnasiam me ire ꝓpt̃ eiꝯ pro¬
uincie metũ cum meo fr̃e necessitudinẽ comꝑant̃ẽ nõ est passꝰ¬
ui me mꝙͣ plantiꝰ & comploxu suo retiniĩ t̃ multosq meꝰ¬
les a capite meo nõ discessit abiecta questoria ꝑsona comitisq
sũpta .D. excubias tuas. Gñ planci miẜas .o. flebiles uigi.¬

Expanded text:
quibus iste a me non recedens Thessalonicam me in quaestoriumque perduxit! quibus iste a me non recedens Thessalonicam me in quaestoriumque perduxit! hic ego nunc de praetore Macedoniae nihil dicam amplius nisi eum et civem optimum semper et mihi amicum fuisse, sed eadem timuisse quae cetaccederent ea, quae timerentur, mecum ea subire, et perpeti vellet, qui cum ad me L. Tubero, meus necessarius, qui fratri meo legatus fuisset, decedens ex Asia venisset, easque insidias, quas mihi paratas ab exulibus coniuratis audierat, animo amicissimo detulisset: in Asiam me ire propter illius Provinciae metum, et cum meo fratre necessitudinem comparatam non est passuam, Plancius et complexu suo retinuit multosque mensis a capite meo non discessit, abiecta quaestoria persona comitisque sumpta. O excubias tuas, Cn. Planci, miseras, o flebilis vigi
Abbreviated transcription (Latin):
Greciam sceleratissimoꝵ hominũ ac nephario ꝵ quoꝵ mi piũ fer¬
cũ ignisq pestiferos. meꝰ ille consulatꝰ emanibꝰ extorserat:
Qui ante qͣm de meo aduentu audixe potussẽt̃. cũ tũ abessent
aliquoꝵ dieꝵ uiam in macedoniã ad plançiũq prexi hic uero
sinulatq me mare teansisse cognouit. Audi. audi. atq actode
lafensis ut scias quid ego plancio debẽã. conficeare ꝙ aliqi tado
quod facĩã me et grate et pie facere. huic q̃ ꝓ salute mea fecer it
si miuꝰ ꝓfutura siit obasse certe non o portere. Nam simuil ac
me dyxachiũ actigisse audiuit statim ad me lictoxibꝰ dmiissio¬
insigniba abiectis ueste mutata ꝓfectꝰ est. O. acerbã iniudices
memoriã tp̃ẽis illiꝯ et loci cũ hic in me incidit cũ complexꝯ est
conspersitq lacͥmis nec loqui pre more potuit. O. rem tũ auditu
crudelẽ. cum uisu nephariã .D. reliquas om̃s dies noctosq eas

Expanded text:
Graeciam sceleratissimorum hominum ac nefariorum, quorum impium ferGraeciam sceleratissimorum hominum ac nefariorum, quorum impium ferrum ignisque pestiferos meus ille consulatus e manibus extorserat; qui ante quam de meo adventu audire potuissent, cum a me abessent aliquot dierum viam, in Macedoniam ad Planciumque perrexi. hic vero simul atque mare me transisse cognovit—audi, audi atque attende, Laterensis, ut scias quid ego Plancio debeam, confiteareque aliquando me quod faciam et grate et pie facere; huic autem, quae pro salute mea fecerit, si minus profutura sint, obesse certe non oportere! nam simul ac me Dyrrachium attigisse audivit, statim ad me lictoribus dimissiinsignibus abiectis, veste mutata profectus est. O acerbam mihi, iudices, memoriam temporis illius et loci, cum hic in me incidit, cum complexus est conspersitque lacrimis nec loqui prae maerore potuit! O rem cum auditu crudelem tum visu nefariam! o reliquos omnis dies noctesque eas
Abbreviated transcription (Latin):
dicã .C uixgilio tali ciui et uiro beniuolençiã in me memoria
cõmuniũ tempoꝵ pietatẽ humanitatẽ fidem defuisse nichil
uidel est eoꝵ s qua cempestatẽ nos uobistũ nõ tulitemus
metuit ut eam ip̃e nõ posset opibꝰ sus sustinere. Tum con¬
silio repente mutato iter a uibone brũdusiũ tca pote cõten¬
di Nã maxitios cursus predudebat hiemis magni cudo
cum om̃ia illa municipia q̃ sũt a uibone brundusut infide
cessi Uebem uña in amicissimã dedinaui q̃ se uel pociꝰ exciñ
di ꝙ esuo complexu ut exiꝑex facile pat̾et᷑. In ortos mele
ni flacti con tuli. Cui cũ om̃is metii publicacio bono ꝵ exl¬
liũ mous ꝓpon̾et᷑. hec ꝑpeti si acciderẽt maluit ꝙ custo¬
diam uiei capitis dimittere huiꝯ ego et parẽtis eiꝯ pru¬
meo reditu exaudiens dẏrachium qđ exat infide mea petere
contendi. Quo cum uenissem cognoui id q̃đ audierã refertaesse.

Expanded text:
dicam? C. Vergilio, tali civi et viro, benivolentiam in me, memoriam dicam? C. Vergilio, tali civi et viro, benivolentiam in me, memoriam communium temporum, pietatem, humanitatem, fidem defuisse? nihil, iudices, est eorum sed, quam tempestatem nos vobiscum non tulissemus, metuit ut eam ipse posset opibus suis sustinere. tum consilio repente mutato Brundisium terra petere contendi; nam maritimos cursus praecludebat hiemis magnitudo. cum omnia illa municipia quae sunt a Vibone ad Brundisium in fide cessi; urbem unam mihi amicissimam declinavi, quae se potius exscindi quam e suo complexu ut eriperer facile pateretur. in hortos me M. Laeni Flacci contuli. cui cum omnis metus, publicatio bonorum, exsilium, mors proponeretur, haec perpeti, si acciderent, maluit quam custodiam mei capitis dimittere. cuius ego et parentis eius, prumeo reditu exaudiens Dyrrachium, quod erat in fide mea, petere contendi. quo cum venissem, cognovi, id quod audieram, refertam esse
Abbreviated transcription (Latin):
lat̾ensis et semꝑ faciã libertatẽq quã in me requieis qũa
ego neq dimisi uniq̃m neq dinuta nõ in ꝑtinacia s in qua¬
dam moderatione posita putabo.Nũc ueniõ ad illua extre¬
mũ qđ dixisti dum plancii in me meritũ uerbis extollerẽ
me arcẽ fac̾e ex cloaca la pidẽq̃ e sepulcro uen̾ari ꝓ deo neq
enim minisidiaꝵ ꝑiculũ ullũ neq montis fuisse. Tuiꝰ ego
meis est tp̃ribꝰ qđ minꝰ ꝑuagatũ qđq minꝰ aut mea cõ¬
memoracione celebratum sit aut hõibꝰ auclitũ atq notũ. Ego
enim latensis ex illo incendio legũ iuxis senatꝰ bonorum
om̃iũ cedens cum mea domꝯ ardore suo deflagraçionẽ uebi
atq italie toti minaret᷑ uisi quieuissem. Siciliam potiui animo
que et ip̃a erat mͥ sic̃ domꝰ una coniũcta et obtinebat᷑ a.Co
uirgilio quo cũ me uno uł maxime cum uetustatũ amicicia
uexatꝰ nichilam pliꝯ dico nisime in siciliã uenire noliuit. Qa

Expanded text:
faciam libertatemque quam tu in me requiris, quam ego neque dimisi umquam neque dimittam, non in pertinacia, sed in quadam moderatione positam putabo. nunc venio ad illud extremum in quo dixisti, dum Planci in me meritum verbis extollerem, me arcem facere e cloaca lapidemque e sepulcro venerari pro deo; neque enim mihi insidiarum periculum ullum neque mortis fuisse. cuius ego meis temporibus quod minus pervagatum, quodque minus aut mea commemoratione celebratum sit aut hominibus auditum atque notum. ego enim, Laterensis, ex illo incendio legum, iuris, senatus, bonorum omnium cedens, cum mea domus ardore suo deflagrationem urbi atque Italiae toti minaretur, nisi quievissem, Siciliam petivi animo, quae et ipsa erat mihi sicut domus una coniuncta et obtinebatur a C. Vergilio, quocum me uno vel maxime cum vetustas tum amicitia, vexatus, nihil amplius dico nisi me in Siciliam venire noluit. quid
Abbreviated transcription (Latin):
respondet hortensiꝯ. Sin ut ais illũ comitatũ antonii os cati¬
liue cũ in campo cõsularibꝰ comiciis que ame hĩta sunt çecdem
fac̾e̾ uoluerũt. Antromũ tamẽ in campo uidimꝰ et quid dixi ui¬
disse nos. Ego uidi. uos enim tũ Iucd nichil laborabatis neque
suspieabamĩ. Ego tectꝰ p̾sidio firmo amitoꝵ catiline cũc e an¬
conii copias et conatũ repressi. Nũ quis est gͥ qui tũ dicat in
tampũ aspirasse syllã. At ꝯͥ si tũ secũ catilina societate sceleris
coniũxerat. cur ab eo discedebat. cur cum Anthonio non erat
cur in pari cã nõ paria signa criminis reꝑiũt᷑. S qmi corneliꝯ
adũbratũ iudiciũ filii. Qͥa tandẽ de illa nocte aicit.cũ inter
falcarios  adl .m. lectã nocte ea q̃ consecuta est postexũ diem

Expanded text:
respondit Hortensius; sin, ut ais, illum conatum Autroni et Catirespondit Hortensius; sin, ut ais, illum conatum Autroni et Catilinae, cum in campo consularibus comitiis, quae a me habita sunt, caedem facere voluerunt, Autronium tum in campo vidimus —sed quid dixi vidisse nos? ego vidi; vos enim tum, iudices, nihil laborabatis neque suspicabamini, ego tectus praesidio firmo amicorum Catilinae tum et Autroni copias et conatum repressi. num quis est igitur qui tum dicat in campum aspirasse Sullam? atqui, si tum se cum Catilina societate sceleris coniunxerat, cur ab eo discedebat, cur cum Autronio non erat, cur in pari causa non paria signa criminis reperiuntur? sed quoniam Cadumbratum indicium filium, quid tandem de illa nocte dicit, cum inter falcarios ad M. Laecam nocte ea quae consecuta est posterum diem
Abbreviated transcription (Latin):
stituto optimi cuiꝯq faciebãt Ego u̾o quibꝰ oxnanẽţis adũsor tu¬
is. Aut cui dignitati ur̃e repugno. Qa est qđ iam ab hoc expetas.
honor ad prẽm/ insignia honoris ad te delaca sunt Tu ornato erũp
nis/ uenis ad eum lacerandum quẽ int̾emisti. Ego iacentẽ & spolia¬
tum defendo & protego. Atq hic tu et rep̃hendis me. qͥa defendã
et ira steris. Ego autẽ nõ mͦ tibi nõ ixascor s neq rep̾hendo qͥdeni
factũ tuũ te enim existimo tibi statuisse quid faciendũ putares
et satis idoneũ officii iudicẽ posuisse. At accusat cornelii filius
idẽq Ualere debet at si pat̾ iudicaret. O patrẽ corneliũ sapiẽtẽ
qͥ quod pͥmii sol ẽẽ in iudicio reliq̃xit.quod turpitudinis ĩ cõfes¬
sione id ꝑ accusacionẽ filii suscepit. S quid est tandẽ qđ iudicat
ꝑ istũ puerũ Corneliꝰ. Si ẽ causa mͥ ignota cũ hortensio cõicata

Expanded text:
stituto optimi cuiusque faciebant. ego vero quibus ornamentis adversor tustituto optimi cuiusque faciebant. ego vero quibus ornamentis adversor tuis aut cui dignitati vestrae repugno? quid est quod iam ab hoc expetas? honos ad patrem, insignia honoris ad te delata sunt. tu ornatus exuviis huius venis ad eum lacerandum quem interemisti, ego iacentem et spoliatum defendo et protego. atque hic tu et reprehendis me quia defendam et irasceris; ego autem non modo tibi non irascor sed ne reprehendo quidem factum tuum. te enim existimo tibi statuisse quid faciendum putares et satis idoneum offici tui iudicem esse potuisse. at accusat C. Corneli filius et id aeque valere debet ac si pater indicaret. O patrem Cornelium sapientem qui, quod praemi solet esse in indicio, reliquerit, quod turpitudinis in confessione, id per accusationem fili susceperit! sed quid est tandem quod indicat per istum puerum Cornelius? si vetera, mihi ignota, cum Hortensio communicata,
Abbreviated transcription (Latin):
multa cogitauit. Cur dixisti testimoniũ malios quia coactus.
cur dapnati sunt quia creditũ est. Regnũ est diiia. coactus
magis mͥ hoc necesse fuerit fac̾e an cibi: intelliges honestiꝯ te
inimiciciaꝵ modum statuere potuisse ꝙͣ me humanitatis. An
sulatꝰ parẽtis tui. sapientissimꝰ uir familiarissimꝰ sius non
succen suit pat̾ tuꝯ cũ Sillã & defonderẽt & laudarẽt. Intel¬
ligebãt hanc nobis a maioribꝰ ẽẽ traditã disciplinã ut nulliꝯ
amicicia ad ꝓpulsanda ꝑicula impedirem᷑. Q erat huic iudiçio
longe dissimilis illa contencio. tũ afflicto .ꝑ. silla. consulatꝯ uõb̾
paciebat᷑. si c̾ti partꝰ est honoris erat c̾tamĩe.exeptũ repetere
uos clami tabatis. Ut uicti in campo. in foro uint̾etis tũ qui cõtͣ
uos ꝓ huiꝰ salute pugnabãt amicissimi ur̃ĩ quibꝰ nõ ixaste¬
bamini consulatũ uobis eripiebant. honori ur̃o repugnabant
et tñ inuiolata ur̃a amiciçia integro officio ueteri exemplo atq ĩ¬

Expanded text:
multa cognovit. 'cur dixisti testimonium in alios?' quia coactus sum. 'cur damnati sunt?' quia creditum est. 'regnum est dicere in quem magis mihi hoc necesse fuerit facere an istud tibi, intelleges honestius te inimicitiarum modum statuere potuisse quam me humanitatis. at sulatus parentis tui, sapientissimus vir familiarissimis suis non suscensuit, pater tuus, cum Sullam et defenderent et laudarent? intellegebat hanc nobis a maioribus esse traditam disciplinam ut nullius amicitia ad pericula propulsanda impediremur. at erat huic iudicio longe dissimilis illa contentio. tum adflicto P. Sulla consulatus vobis pariebatur, sicuti partus est; honoris erat certamen; ereptum repetere vos clamitabatis, ut victi in campo in foro vinceretis; tum qui contra vos pro huius salute pugnabant, amicissimi vestri, quibus non irascebamini, consulatum vobis eripiebant, honori vestro repugnabant, et tamen id inviolata vestra amicitia, integro officio, vetere exemplo atque in
Abbreviated transcription (Latin):
in p̃te rea pugnãt nt̾ se at contendũt. Ergo illi alienũ qa poe¬
to fuit post mor tõ eũxpetũt iNos hũc uiuum & qi eolũ tapee
legibꝰ uost̾ est ropudiamꝯ p̃sertim cũ om̃e olim suudilĩatis oe
ingeuit ꝯtulerit archias ad populi romani gliãm laudẽq cẽ¬
lebrandd̃. uam et timbricas res adolescers actigitꝰ & ipi illi
E mario qui durior ad hec studiã udebat̃ iocundo fut. ne¬
Q enuĩ est quisqũa tam au̾sus amusis qui nõ mandari uersioꝯe

Expanded text:
 alii praeterea pugnant inter se atque contendunt. ergo illi alienum, quia poeta fuit, post mortem etiam expetunt; nos hunc vivum qui et voluntate et legibus noster est repudiamus, praesertim cum omne olim studium atque omne ingenium contulerit Archias ad populi Romani gloriam laudemque celebrandam? nam et Cimbricas res adulescens attigit et ipsi illi C. Mario qui durior ad haec studia videbatur iucundus fuit. neque enim quisquam est tam aversus a Musis qui non mandari versibus
Abbreviated transcription (Latin):
ice p̃miorũ ipsus starem siña septimadecima accederet ditq eciã casũ.
tũ quod illud repente erat factum staienus ip̃e uon aderat causam nestro
quã apud iudicem defendebat. facile hoc habitua paciebatur. facile caũmaq¬

Expanded text:
iorum praemiorum ipsius Staieni sententia septima decima accederet. atque etiam casu iorum praemiorum ipsius Staieni sententia septima decima accederet. atque etiam casu tum, quod illud repente erat factum, Staienus ipse non aderat; causam nescio quam apud iudicem defendebat. facile hoc habitus patiebatur, facile Ca
Abbreviated transcription (Latin):
soe iam atq aĩo incubaret contͣhit fiontem recordamim faciem atq illos eiq
futos simula tosq uultus querit᷑ se ab oppia noo destitutũ et qui eẽt totus
ex fiaude et mendatio factus quiq ea uicia que ã natura hẽbat eciã studio
atq artisic̃õ quodam malicie condiuisset pulcre . edseuerat se as oppianico¬
destitutũ atq hoc addit testimonii sua illũ suiã cũ ꝑalam om̃s laturi essẽt
condempnatum iri manarat ẜuo in consilio pecuiẽ quãdam iuentõnem
nicio ꝑito homim qui quodam odore suspitõnis staienũ corruptũ ẽẽ sensis¬
set neq dũ rem ꝑfectam arbitiaret᷑ placuit repẽte pronũciare. dixerus.
in consiliũ erant ituri iudices trignnta et duo. sinĩs decem et sex absolutõ
confici poterat. l ucxł. quadagena milia nũmũ in singulos iudices dis¬
trĩbuta eũ numerũ senteritiaꝵ. conficere debebant ut ad cumulid spe ma¬

Expanded text:
spe iam, atque animo incubaret: contrahit frontem recordamini faciem, atque illoseius spe iam, atque animo incubaret: contrahit frontem recordamini faciem, atque illoseius fictos, simulatosque vultus queritur sc ab Oppianico destitutum: et qui eex fraude et mendacio factus quique ea vitia quae ab natura habebat etiam studio atque artificio quodam malitiae condivisset, pulchre adseverat sese ab Oppianicodestitutum atque hoc addit testimoni, sua illum sententia, cum palam omnes laturi essent, condemnatum iri. manarat sermo in consilio pecuniae quandam mentionem nutio, perito hominil, qui quodam odore suspicionis Stalenum corruptum esse sensisset, neque dum rem perfectam arbitraretur, placuit repente iudices pronuntiare. IIn consilium erant ituri iudices triginta, et duo, sententiis decem et sex absolutio confici poterat. HS xl milia in singulos iudices distributa eum numerum sententiarum conficere debebant ut ad cumulum spe ma
Abbreviated transcription (Latin):
liũ ut pecumã quibusdam iudicibus leuissimis pollice̾ret᷑ dende eã poste
suppͥmat ut qũ graues hoĩes sua sponte seuere iudicaturos pictabat eos qui
si quid affers Tũ ei quadragita milia si ẽẽt absocatus oppianic pollicetui¬
et eũ ut ceteros appellet quib cũ loqui consuesset rogat. acq etiã ip̃e con¬
ditor tociq negoaii unus iuditũ gutã asꝑgit huit bulbo itaq inimine amarꝰ
is uisus est qui aliquid uidebat᷑ sequester et confirmator pecume desidera
batur Tum appellat hylari bultu homĩez biabus ut blandissime põt quid
tu inquit pacete hoc enĩ sibi staienus cognoniẽ ex ymagnub eliorũ deli¬
garat ne si se ligurẽ fecisset nationis magis sue ꝙͣ guis uai cognomie ui¬
deretur qua de re mecũ locutus es: querũt a me ubi sit peciuã. hic ille pla¬
nus improbissimꝰ questu iudicia rio pastris qui illi peciuẽ quã ondiderat

Expanded text:
li ut pecuniam quibusdam iudicibus levissimis polliceatur, deinde eam postea li ut pecuniam quibusdam iudicibus levissimis polliceatur, deinde eam postea supprimat ut, quoniam gravis homines sua sponte severe iudicaturos putabat, eos qui sed quid adfers?' tum ei quadraginta milia, si esset absolutus Oppianicus, pollicetuet eum ut ceteros appellet quibuscum loqui consuesset rogat atque etiam ipse conditor totius negoti Guttam aspergit huic Bulbo. itaque minime amarus is visus est qui aliqubatur. Tum appellat hilari vultu hominem Bulbus, ut blandissime potest: Quid tu, inquit Paete? hoc enim sibi Stalenus cognomen ex imaginibus Aëliorum delegegerat, ne, sise Ligurem fecisset, nationis magis suae, quam generis uti cognomine videretur qua de re mecum locutus es, quaerunt a me; ubi sit pecunia? Hic ille planus im probissimus, quaestu iudiciario pastus, qui illi pecuniae, quam condiderat,