comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cum perlustratis oꝑum ⁊ mirabilium dei super
intelligentib absconditis mist̾is nichil se scire de¬
prehendunt: s momento stat̾e omnia oꝑa sua
appendunt. Tunc se non a se moueri cor mntelligit:
quia per se ĩmobile maneret. nisi qui oĩa mouet.
illud quoq int̾ omnia mou̾et. Mutuatum igit᷑
cognoscens a deo motum suum iam non usurpet
ut ꝓpͥum. s ut cõmodatum ald uoluntatẽ nãq
ꝯmodantis. cõmodatarius uti debet commodato
Alioquin furtum facit iuro commodata. Cum gͥ¬
te mou̾it deus uel moueri uolu̾it õ coe hũanum
pierogatiua excellens. im his que uanitates ua¬
uicatum sunt. Non te decet his subesse. s p̾esse.
Te indigẽt ista ut meluis ⁊ cõmodius subsistãt:
tu his namq ad bĩtudinem indiges. neq ad ĩ¬
mortalitatem. Uiaticum qiuidem iumento tuo
p̃parant in uia: s si ad mensuram sumantur
non ad suꝑfiuitatem. Ex suꝑfluitate ciborum

Expanded text:
cum perlustratis operibus et mirabilibus Dei super cum perlustratis operibus et mirabilibus Dei super intelligibilibus absconditis mysteriis, nihil se scire deprehendunt, sed momento staterae omnia opera sua appendunt. Tunc se non a se moveri cor intelligit; quia per se immobile permaneret, nisi qui omnia movet, illud quoque inter omnia moveret. Mutuatum igitur cognoscens motum suum, jam non usurpet ut proprium, sed ut commodatum. Ad voluntatem namque commodantis, commodatarius uti debet commodato: alioquin furtum facit in re commodata. 344 te moverit Deus, vel moveri voluerit, o cor humanum, praerogativa excellens, in his quae vanitates vanitatum sunt. Non te decet his subesse, sed praeesse. Te indigent ista, ut melius et commodius subsistant: tu his neque ad beatitudinem indiges, neque ad immortalitatem. Viaticum quidem jumento tuo praeparant in via, sed si ad mensuram sumantur, non ad superfluitatem. Ex superfluitate enim ciborum
Abbreviated transcription (Latin):
eo est ut arcueat t̾ram ⁊ perambulet eam: si forte
uelotiorem ⁊ mobiliorem se inuenire queat. Si super
t̾ram similem sun ñ inuen̾it: eciam gỹrum celi cͥcueat
⁊ rotas curruum dei ad cursum suum admoneat. Qͥd
tuno faciet ad illos qui ambulant super pennas uẽ¬
toꝵd̃ forte ⁊ cum illis contendere poterit. An ⁊ cum
illa uirtute curret: que attingit a fine usq ad finẽ
fortiter. ⁊ disponit omnia suauiter. An ⁊ illam ap¬
piehendet de aua dicitur. mobilior est om̃ib mobi¬
bus sapiencia Qiltem cum uiderit tam speciosas
sisltib transilientem siam potentiam creators sui
subsistat. ⁊ dimictat alas suas retinens se et habe¬
uss doifice comꝑationis se ad se colligens ⁊ cohibẽs
ñ trans grediatur. t̾minos suos. Sic enim sancta
animalia in uisione ierechielis cum fieret uox sr̃
firmam̃tum quod ĩminebat capiti eoꝵ: stabant
⁊̃ subinictebant alas suas Qd̃ plane scĩ faciunt

Expanded text:
eo est, ut circumeat terram, et perambulet eam; si forte eo est, ut circumeat terram, et perambulet eam; si forte velociorem, et mobiliorem se invenire queat. Si super terram similem sui non invenerit, etiam gyrum coeli circumeat, et rotas currum Dei ad cursum suum admoveat. Quid tunc faciet ad illos qui ambulant super pennas ventorum? Forte et cum illis contendere poterit. An et cum illa virtute curret, quae attingit a fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia suaviter? an et illam apprehendet, de qua dicitur, Mobilior est omnibus mobilibus sapientia? Saltem cum viderit tam spatiosis saltibus transilientem suam potentiam, potentiam Creatoris sui, subsistat et dimittat alas suas, retinens se, et habenis deificae comparationis se ad se colligens et cohibens, non transgrediatur terminos suos. Sic enim sancta animalia in visione Ezechielis, cum fieret vox super firmamentum, quod imminebat capiti eorum, stabant et submittebant alas suas . Quod plane sancti faciunt,
Abbreviated transcription (Latin):
regnat qui in corde ad dictus seruitutib uiciorũ
presidet ur̃bib ⁊ turbis ppłorum. Solus is regnate
qui de posito cordis imꝑio. legib rõnis ordinat do¬
tam familiam motuum int̾ioꝵ ⁊ ext̾ioe. Si con¬
surgit leonina rabies punitur per pacienciam. Si
peculantia hyrciᷤ per abstinentiam Si ferocitas apei:
per mansuetudinem. Si superbia unicomus: ꝑ hu¬
artes lib̾ales ars ista pre aliis lib̾alis. qua teneat᷑
cor quod omni mobili mobilius est quod omniꝰ
lubrico lubricosius est. Mobilitate enim naturali
instabile. uel in puncto fixum recusat consistere:
cusus uita iñ motu est ⁊ motus est ei uita auues
molam tocus corporis humaniꝰ tancillus iste in
corde uitalis motus. ⁊ qua cõherceatur arte: ut alia
mouens ip̃e non moueatur: forte mola asmaria
si ei ad collum suspenderetur ñ mou̾tur: ĩmo młto
magis cum mola coagitaretiu Agendum itaq cũ

Expanded text:
regnat, qui in corde suo deditus servitutibus vitiorum, regnat, qui in corde suo deditus servitutibus vitiorum, praesidet urbibus et turbis populorum. Solus is regnat, qui deposito cordis imperio, ad leges rationis ordinat tatam familiam motuum interiorum et exteriorum. Si insurgit rabies leonina, premitur per patientiam: si petulantia hirci, per abstinentiam: si ferocitas apri, per mansuetudinem: si superbia unicornis, per huartes liberales ars ista prae aliis liberalis, qua teneatur cor quod omni mobili mobilius est, quod omni lubrico lubricosius est. Mobilitate enim naturali instabile, vel in puncto fixum recusat consistere: cujus vita in motu est, et motus est ei vita. Movet molem totius corporis humani tantillus iste in corde vitalis motus: et qua coerceatur arte, ut alia movens, ipse non moveatur? Forte mola asinaria si ad collum ei suspendatur, non moveretur. Imo multo magis cum mola concitaretur. Agendum itaque cum
Abbreviated transcription (Latin):
Cunq innen̾it culpam: timeat penam. Querẽdo
autem culpami̾ nusquam alias insi in se reaꝑiet. Re¬
perta autem culpa ⁊ pene causa: se ip̃m puniendo
se ante se statuat. Se equidem culpatume ante se
asflitum. Se reuni: ante se iudicem seuerum. Se
impium: ante se ad pietatem reu̾sum. Proponat
se ad se decernat quid a se faciendum sit dese Iu
lum incurusti ad te ip̃m. Scissuram pr̃ĩs ut tuate
ip̃o condempn̾is. quia pattum pacis rupisti. Uisq
ñ uisͥ ⁊ non iis quod iuis. Ad te ip̃m conturbarise
nolenda ius. uolenda non uis. Etce de oie tuo te i¬
dico serue nequani. Affligo itaq te ⁊ statuam ꝯtͣ
faciem tuam ut aspicas turpitudinem tuamꝰ ut re¬
de corde oꝑatur. ⁊ retinet cor fluxum ⁊ uanum e
ne perfluat in abẏssum ext̾mini. uis ista seu uio¬
lentia rapit regnum celoꝵ. Negnum celoꝵ inquit
dominus uim patitur. ⁊ molenti rapiunt illd̾ No¬
bile regnum possidete qui corsuum possidet. Non

Expanded text:
cumque invenerit culpam, timeat poenam. Quaerendo autem culpam, nusquam illam nisi in se reperiat: reperta autem culpa et poenae causa, seipsum puniendo se ante se statuat, et tanquam alium se judicet; se equidem culpatum, ante se afflictum; se reum, ante se judicem severum; se impium, ante se ad pietatem reversum: proponat se ante se; decernat quid a se faciendum sit de se; jlum incurristi apud teipsum, scissuram pateris, ut tu a te ipso codemneris. Quia pactum pacis rupisti, vis quod non vis, et non vis quod vis: a teipso condemnaberis. Nolenda vis: volenda non vis. Ecce de ore tuo te judico, serve nequam. Afflige itaque te, et statue te contra faciem tuam, ut aspicias turpitudinem tuam, et rede corde operatur, et retinet cor fluxum et vanum; ne profluat in abyssum exterminii. Vis ista seu violentia rapit regnum coelorum. Regnum coelorum, inquit Dominus, vim patitur, et violenti rapiunt illud . Nobile regnum possidet, qui cor suum possidet. Non
Abbreviated transcription (Latin):
curca fidele obsequium: ne tanta maiestas recusz
cordis gremium. Sit deuota: ut soli deo placeat. soli
deo intendat neo recedat ab eo. Talis conscĩa lecificat:
Animam exhibet deo gratam ⁊ angelis hominib¬

Expanded text:
circa fidele obsequium, ne tanta majestas recuset circa fidele obsequium, ne tanta majestas recuset cordis gremium: sit devota, ut soli Deo placeat, soli Deo intendat, nec recedat ab eo. Talis conscientia laetificat animam, et exhibet se Deo gratam, et hominib
Abbreviated transcription (Latin):
nĩa sapientia sit que edificet couscĩam. Tunc enim
se intelligit anima. runc illustratur conscĩa: tuno
impletur cordis conorentia cũ in se deum ⁊ in deo mu¬
tura reuolutione se ip̃am recipit ymago creata. Ere¬
atrix ymago in ymagine creata nichil aliud est isi
sapientia maniina nisi głĩa in conscientia: insl sãfi¬
catio inarcha. Equam ineffabilis est deipictas: aue
tantam maiestatem inclinat ad tantam humilra¬
tem. Qui creanit nos creatur in nobis ⁊ qͣ parum
meus fr̃ ⁊ soror ⁊ mat̾ est. Frater obediendo. mater
asbioꝵ instructionem. O fidelis anima expande sinus.
dilata affectus. ne angustieris in iuscerib tius con¬
cipere qucm totus mundus non potuit comprehende̾
donec urgo beata illum fide concepit. fide namq xͦ
concipitur u̾bi predicatione nasciturt deuotione nu¬
tritur amore tenetur Sit ergo conscientia pura:
ut deum conducat ad hospicium nr̃m. Sit solliata

Expanded text:
nisi sapientia illa sit quae aedificet conscientiam. Tunc enim nisi sapientia illa sit quae aedificet conscientiam. Tunc enim se intelligit anima, cum illustratur conscientia; 342 tunc impletur cor bona conscientia, cum in se Deum, et in Deo mutua revolutione seipsam receperit imago creata. Creatrix imago in imagine creata, nihil aliud est nisi sapientia in anima, nisi gloria in conscientia, nisi sanctificatio in arca. O quam ineffabilis est pietas Dei, quae tantam majestatem inclinat ad tantam humilitatem! Qui creavit nos, creatur in nobis: et quasi parum meus frater et mater est . Frater, obediendo; mater,aliorum instructionem. O fidelis anima, expande sinus, dilata affectus; ne angustieris in visceribus tuis concipere, quem totus orbis non potuit comprehendere, donec Virgo beata illum fide concepit. Fide namque Christus concipitur, verbi praedicatione nascitur, devotione nutritur, amore tenetur. Sit ergo conscientia pura, ut Deum conducat ad hospitium nostrum: sit sollicita
Abbreviated transcription (Latin):
nullum intrare ꝑmittat.: s clamet. ⁊ exatet intus
hĩtuntes ad armã capessenda. Qd̃ cumq uitiũ siu̾
olam sine palam nocẽ temptau̾it: ꝓcul illd̾ arceat
ut sit secura conscientia. Se ari ẽ. quando accusatõ¬
nem si patitummił pro corpore boni. uel pro p̾sumpti¬
one mali. Munda est ⁊ bñ sibi conscĩa: cum neo de p̾¬
tento iuste accusatur. nec de p̾senti inuiste delectat᷑.
Pura est cui deus nec sua poc̃a imputat qr ñ fecit:
neo aliena quia ñ approbauit: nec negligentiamꝰ
quia non tacuit. nec superbiam quia i unitate ꝑ¬
tanto studio ⁊ sollicitudine quereretur ꝯscũb
quanto queritur scłaris ⁊ uana scientia ⁊ cicius app̃.¬
hendetur ⁊ utilius retineretur. Cogitare namq de cõ¬
lcientua sensus consummat᷑us est. ⁊ qui custodit il¬
lam: semper ent securus. Salua reu̾entia sapientie
utiluis ẽ cuorere ad conscientiam qm̃ ad sapũanĩ

Expanded text:
nullum intrare permittat; sed clamitet, et excitet intus nullum intrare permittat; sed clamitet, et excitet intus habitantes ad arma capessenda. Undecunque vitium, sive clam, sive palam nocere tentaverit, procul illud arceat, ut sit secura conscientia. Secura est quando accusationem non patitur, vel pro tempore boni, vel pro praesumptione mali. Munda est et bene sibi conscia, cum nec de praeterito juste accusatur, nec de praesenti injuste delectatur. Pura est, cui Deus nec sua peccata imputat, quia non fecit: nec aliena, quia non approbavit: nec negligentiam, quia non tacuit: nec superbiam, quia in humilitate p sollicitudine quaereretur conscientia, quanto quaeritur saecularis et vana scientia, et citius apprehenderetur, et utilius retineretur. Cogitare namque de conscientia, sensus est consummatus; et qui custodit illam, semper erit securus. Salva reverentia sapientiae, utilius est currere ad conscientiam, quam ad sapientiam;
Abbreviated transcription (Latin):
ic nimirum sic edificatur bona conscientia¬
Rona est que poc̃a pret̾ita punit ⁊ pumiẽda
cõmitt̾e̾ refugitꝰ que si poc̃m sentiat. peccato non
consentit. quam si cogitatio inquinat. rõ lauat.
sentit: nec pp̃ hoo pcc̃orem non dimittib: nec eius
peccata. dissimulat. ⁊ cum corripit ñ insultat. Tran¬
quilla estr que omnib est dulcis. nulli grauis. n¬
tens amico ad gr̃am inmico ad pacĩam. cunctis ad
bensuolentiam qr ub potest ad beneficieniam. Ta¬
lib domus anime edificatur. Qd̾ si forte nt sĩ solet.
fur ad ħuen̾it qui ñ uenit nisi ut furetur ⁊ macteo
⁊ perdat. si inquam furuen̾it. id est uel cordis elatõ
intomsecus oriens uel appetitus humane laudis
extrinsecus adueniens. sen aliqua quelibet pestis
que domum istam machinetur perfodere: tt̃ ira.
quasi canis thesaurum custodiens enigilet latret. moi¬
deat ⁊ uigilet iruentes hostesꝰ nemini parcat.

Expanded text:
ia. Bona conscientiia. Bona conscientia est, quae peccata praeterita punit, et punienda committere refugit: quae si peccatum sentiat, peccato non consentit: quam si cogitatio inquinat, ratio lavatsentit: nec propter hoc peccatorem dimittit, nec ejus peccatum dissimulat; et cum corripit, non insultat. Tranquilla est, quia omnibus est dulcis, et nulli gravis: utens amico ad gratiam, inimico ad patientiam, cunctis ad benevolentiam, et quibus potest ad beneficentiam. Talibus enim domus animae aedificatur. Quod si forte, ut fieri solet, fur advenerit, qui non venit, nisi ut furetur, et mactet et perdat: si, inquam, fur venerit, id est vel cordis elatio intrinsecus oriens, vel appetitus humanae laudis extrinsecus adveniens, seu aliqua quaelibet pestis, quae domum istam machinetur perfodere; tunc rationis ira, quasi canis, thesaurum custodiens, evigilet, latret, mordeat et jugulet: irruens in hostes, nemini parcat,
Abbreviated transcription (Latin):
pium lonitatis. omnes illicitas uolũtatis affectões.¬
et uagas memiorie cogitationes cordis dispersiones.
animi fluctuationes sp̃o euagationes ⁊ mentis distͣcͣ¬
tiones in unum colligati atq in illo felicitatis fonte
totum suum. desid̾ium figat. locum suꝑiorem ratio
semper obtineat: nullus motus adu̾sus eam sit re¬
bellis. s omnia ei obtemꝑent cum ⁊ ip̃a obteperat
deo. Si uero aliquem motum ad id quod non debet u̾
quomodo non debet mou̾i sensent nõ ⁊sentiat s ili¬
rõco resistat. Nam solus consensus reos nos facit: ⁊¬
si aliquid impediat ne opera subsequantur Tunc
per consensum curuatur sicut scriptum est Anima
que peccau̾it: ip̃a morietur. Nesistat ergo ne mori¬
atur. pugnet ut coronetur. Molesta lutta s fruo¬
tuosa: quia ⁊ si hc̃ penam adhibet. ⁊ coronam. Nõ
nocet sensus ubi non est tonsensus: immo ꝙ resistẽ¬
tem fatigati uincentem coronat. ¶. i¬

Expanded text:
rium bonitatis, omnes illicitas voluptates, affectrium bonitatis, omnes illicitas voluptates, affectet vagas memoriae cogitationes, cordis dispersiones, animi fluctuationes, spiritus evagationes, et mentis distractiones in unum colligit, atque in illo felicitatis fonte totum suum desiderium figit. Locum superiorem ratio semper obtineat, nullusque motus adversus eam sit rebellis; sed omnia ei obtemperent, sicut et ipsa obtemperat Deo. Si vero aliquem motum ad id quod non debet, vel quomodo non debet, moveri senserit, non consentiat, sed illico resistat. Nam solus consensus reos nos facit, etiamsi aliquid impediat ne opera subsequantur. Tunc per consensum curvatur. Anima enim quae peccaverit, ipsa morietur . Resistat ergo ne moriatur: pugnet ut coronetur. Molesta est lucta, sed fructuosa; quia si habet poenam, habebit et coronam. Non nocet sensus, ubi non est consensus: imo quod resistentem fatigat, vincentem coronat.
Abbreviated transcription (Latin):
deo: dum eius pietatem miratur ⁊ decorem con
conatur subito labitur. Rediens ad somilli potest
intimare quod uidit supra se. s agnitione suaui¬
tatis illectus gustate dulcedinis suauitatem et
illam. celestem infusionem leticie spãlit intra se¬
met ip̃m miratin. Reuoluit ectam in corde tati¬
ta mente. incorporee lucis claritatem intime sa¬
cietatis saporem. ⁊ illud int̾ne quictis secretum
⁊ sumine tranquillitatis archanum. In hui modi
contemplatione contemplationisq disicedine
mens delectubilit̾ afficitur: ⁊ mirabilit̾ delectat᷑
uolet ergo ⁊ ñ deficiat uolet doneo aute regem
gli̾e perueniat ibiq ploret ⁊ suspiret. mattetq se
in lacrimis de precetur ueniam postulet graciam
nec inde recedat: quo ad usq dm̃ quem minium
offenderat placatum sentrat et ab eo consolatio¬
tionem sublimium subleuata. ⁊ in diuine cõ¬
templationis archanum rapta. atq ibi illumina¬

Expanded text:
Deum, dum ejus pietatem miratur, et decorem contDeum, dum ejus pietatem miratur, et decorem contconatur, subito labitur; et rediens ad se nulli potest intimare quod vidit supra se: sed agnitione suavitatis illectus, gustatae dulcedinis suavitatem, et illam coelestem infusionem laetitiae spiritualis intra semetipsum miratur. Revolvit etiam in corde suo tacita mente incorporeae lucis claritatem, et intimae satietatis saporem, et illud internae quietis secretum, et summae tranquillitatis arcanum. In hujus contemplatione r, et mirabiliter delectatur. Volet ergo, et non deficiat. Volet, donec ante 341 Regem perveniat, ibique ploret et suspiret, mactetque se in lacrymis: deprecetur veniam, postulet gratiam; nec inde recedat, quousque Deum quem nimium offenderat, placatum sentiat, et ab eo consolatiotionem sublimium sublevata, et in divinae contemplationis arcanum rapta, atque ibi illumina
Abbreviated transcription (Latin):
ih̃u xp̃i sentiat. tuno demum ut arbitror. perfecta
est in eo caritas. huic itaq. qui sic affectus est non
est ouerosa paupertas. iste non sentit in iurias ri¬
det obprobria. contempnit dampna mortem lucrum
deputat. iimo nec mori se putat. cum magis de mor¬
te ad uitam transire se sciat. Quem sio amor dei ̃¬
tͥnsecus ligatum tenet: nec ad modicum qͥdem exue
ext̾iuis ualet. s int̾iuis in eius desid̾io slagrat. cũto
amplius quanto familiarius ⁊ eo uehementius qͦ
frequentius. Qui sic in amore dei iugit̾ de lectatur:
frequentes mentis excessus patitur frequenter ab
omnib p̾sentib ⁊ terrens raptus: coram deo p̾sen¬
tatur. Et dum pulcritudinem eius consid̾at: magi¬
nitudine pulcritudinis eius actonitus. in eius ad¬
nuratione suspenditur. Miratur regis glĩam reg
potentiam. filiĩ capĩam. spc̃ santti benignitatem:
⁊ angłice crcature bĩtudinem. delectatur de dõ in

Expanded text:
Jesu Christi sentiat, tunc demum, ut arbitror, perfecta Jesu Christi sentiat, tunc demum, ut arbitror, perfecta est in eo charitas. Huic itaque qui sic affectus est, non est onerosa paupertas: iste non sentit injurias: ridet opprobria, contemnit damna, mortem lucrum reputat: imo nec mori se putat, cum magis de morte ad vitam transire se sciat. Quem sic amor Dei intrinsecus ligatum tenet, nec ad modicum quidem exire exterius valet; sed interius in ejus desiderio flagrat, tanto amplius, quanto familiarius, et eo vehementius, quo frequentius. Qui sic in amore Dei jugiter delectatur, frequenter mentis excessus patitur: ab omnibus praesentibus et terrenis raptus, coram Deo praesentatur; et dum pulchritudinem ejus considerat, magnitudine pulchritudinis ejus attonitus, totus in ejus admiratione suspenditur. Miratur Regis gloriam, regnpotentiam. Filii sapientiam, Spiritus sancti benignitatem, et angelicae naturae beatitudinem. Delectatur de Deo in
Abbreviated transcription (Latin):
plationem anholat. qui indiumoꝵ uotitiam suspi¬
rat. Cumq se diligenter actendent ⁊ dumus quesie¬
rit cum dandem inuen̾it qualis sit. restat ut ex¬
diuina reuelatione cognosoat qualis esse debeat:
qualo mentis edificium deo p̃parare. ⁊ quib obseqͥ¬
is eum placare oporteat. Qui ita euagationes me̾¬
tis in unum colligit ⁊ omnes cordis motus ĩuno
et̾uitatis desiderio figit ꝓfecto iam ad cor suum re¬
diitiiam ibi libent̾ ĩmoratur ao mirabilr᷑ delecta¬
tur ⁊ cum se ip̃m pre gaudio iam capere ñ possit.
supia se ip̃m ducitur. ⁊ per excessum mentis ĩ summa.
eleuatur. Atq ita persemet ip̃m supra semet ipsum
per cognntionem sui ad cognitionem dei ascenditr ut
discat solum deum amare ⁊ ip̃m solum indesmenter
cogitare. ⁊ in eo delectabiliter requiescere. Cũ sic amor
xp̃i totum ab sorbu̾it affectum hominis ut negli¬
gens. ⁊ ĩmemor sui. ñ nisi ih̃m xp̃m. ⁊ ex ea q̃ sunt

Expanded text:
plationem anhelat, qui in divinorum notitiam suspiplationem anhelat, qui in divinorum notitiam suspirat. Cumque se diligenter attenderit, et diutius quaesierit, cum tandem invenerit qualis sit, restat ut revelatione divina cognoscat qualis esse debeat, quale mentis aedificium Deo praeparare, et quibus obsequiis eum placare oporteat. 14. Qui ita evagationes mentis in unum colligit, et omnes cordis motus in uno aeternitatis desiderio figit, profecto jam ad cor suum rediit, et jam ibi libenter moratur, ac mirabiliter delectatur. Et cum seipsum prae gaudio jam capere non possit, supra seipsum ducitur, et per excessum mentis ad summa elevatur; atque ita per seipsum supra semetipsum, per cognitionem sui ad cognitionem Dei ascendit, ut discat solum Deum amare, et ipsum indesinenter cogitare, et in eo delectabiliter requiescere. Cum sic amor Christi totum absorbuerit affectum hominis, ut negligens et immemor sui, non nisi Jesum Christum, et ea quae sunt
Abbreviated transcription (Latin):
ħ sufficiat tͥ. Disce ĩbi ħitare ⁊ mansionem facẽ: et
qualicumq m̃tis euagatione inde abstrattus fũis
semper illuc redire festina. Absq dubio per multum
usum qñq cibi u̾tetur in oblectamentum: in tm̃
absq ulla laboris difficultate poissis ibiassidiuis cẽ
quin ĩmo pena potuis tͥ sit. alibi quam ibi morm
cra ext̾iores delectationes affici. ⁊ cogitationes tuas
in eis iugiter occupari: cum magna sollicctudine ꝗ
ñ subleuat s ad huo peruaria desid̾ia spargit᷑
⁊ uariis cogitationib huc illucq distrahitur nͨ pot¬
se ip̃am iu anium collige̾. que nec dum nouit ad sẽ¬
ip̃am inttare. s ad huo in uno est cogitatõe ⁊ con¬
u̾satione nũdum potest ad ea que supra ip̃am pen¬
na contempłonis euolare. Discat ergo dispersiones
sui ĩmorari. discat sola bona int̾iora amare et illa¬
sola frequentius cogitare qui ad celestium contẽ¬

Expanded text:
hoc sufficiat tibi. Disce ibi habitare et mansionem facere, et hoc sufficiat tibi. Disce ibi habitare et mansionem facere, et qualicunque mentis evagatilluc semper redire festina. Absque dubio per multum usum quandoque tibi vertetur in oblectamentum: in tantum ut absque ulla laboris difficultate possis ibi assiduus esse; quinimo poena tibi potius sit, alibi, quam ibi moram circa exteriores delectationes affici, et cogitationes tuas jugiter in eis occupari; cum magna sollicitudine con sublevat, sed adhuc per varia desideria spargitur, et variis cogitationibus huc illucqe, quia nondum novit ad seipsam intrare, sed adhuc in imo est cogitatione et conversatione. Ideoque non potest ad ea quae supra ipsam sunt, penna contemplationis evolare. Discat ergo dispersiones ivisci. Discat sola bona interiora amare, et illa frequentius cogitare, qui ad coelestium contem
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ totus soli incumbit amori sciens solum illum esse
batum qui deum amat. Porro ad tantam gr̃am ñ¬
tamq grãm ille accpiti qui deserit curam ⁊ agit aui
ram sui qui studet se frequenter cogitare ⁊ diligen
no ͭ ͤ te ip̃m. Considera unde utenis quo tendis. quomͦ
uiuis quid agis. quid amittis qnͣtum cotidie ꝓficis.
uel qnͣtum deficis. quib cogitationib magis incur¬
saris. quib affectibus frequentius caugeris. uel
quib temptatõnum machins ã maligno sp̃u acciꝰ
impugnaris ⁊ cum totum int̾ioris ⁊ ext̾ioris homĩs
statum. ⁊ hĩtum ⁊ qnͣtum possibile est plene cog¬
nou̾is. ñ solum qualis sit uerum eciam quualis esse
debeas de cognitione tui pot̾is subleuari ad ꝯtemplõ¬
nem dei. Qnͣtum namq cotidie in cogintione tui¬
ꝓficis tantum ad altiora semꝑtendis. S forte iam as¬
cendisti. iam ad cor tuum redisti ⁊ ibi stare didiasti. ne

Expanded text:
 totus soli incumbit amori, sciens solum illum esse  totus soli incumbit amori, sciens solum illum esse beatum, qui Deum amat. Porro ad tantam gratiam nuntantam gratiam ille accipit, qui deserit curam saeculi, et agit curam sui: qui studet se frequenter cogitare, et diligecute teipsum. Considera unde venis; quo tendis; quomodo vivis; quid agis; quid amittis; quantum quotidie proficis; vel quantum deficis: quibus cogitationibus magis incursaris; quibus affectionibus frequentius tangeris; vel quibus tentationum maculis a maligno spiritu acrius impugnaris. Cum totum interioris exteriorisque hominis statum et habitum, in quantum possibile est, plene cognoveris, et non solum qualis sis, verum etiam qualis esse debueras; de cognitione tui poteris sublevari ad contemplationem Dei. Quantum namque quotidie in cognitione proficis, tantum al altiora semper tendis. Sed jam fortassis ascendisti, jam ad cor tuum rediisti,
Abbreviated transcription (Latin):
Terg̾e non solum pcõa attionum uerum eciam co¬
gitatõnum: ut nichil in eo remaneat quod dm̃i
offendat. Tenere: ne deorsum corruens t̾re ꝑ amorẽ
inhereat ⁊ ne mnanium cogitatõnum. puluere sor¬
descat. Custo dire. ut ille cuius tab̾nacislum est cũ
hominib cuidelitie sunt ẽẽ cumfiliĩs hominum
qui ad ostium st̾at ⁊ pulsat. quacumq hora ĩ tͣre
uoluerit receptaculum mundum ĩueniat. Deus
enim qui munditie amator est. cor pollutum
in hĩtare non potest. Ext̾so antem speculo et diu
diligenter inspecto: incpit ei quedam duuimi lu¬
minis claritas int̾lucere. ⁊ ĩmensus quidam ĩ so¬
lute uisionis radius ꝯtulis cordis apparere. Ex
huius luminis uisione anmus inflãmatꝰ i apit
munda cordis acie suꝑna ⁊ int̾na conspicere: deum
dilig̾ẽ ⁊ ideo inherero Cuncta que ad sunt. tanqmͣ nõ
assinc considerat. Cunctis suis affectionib rem̃tiat¬

Expanded text:
Tergere, non solum peccata actionum, verum etiam coTergere, non solum peccata actionum, verum etiam cogitationum, ut nihil in eo remaneat quod Deum offendat. Tenere, ne deorsum corruens, terrae per amorem inhaereat, et ne inanium cogitationum pulvere sordescat. Custodire, ut ille cujus tabernaculum est cum hominibus, cujus deliciae sunt esse cum filiis hominum, qui ad ostium stat et pulsat, quacunque hora intrare voluerit, receptaculum mundum inveniat. Deus enim qui munditiae amator est, cor pollutum habitare non potest. 12. Exterso igitur speculo, et diu diligenter inspecto, incipit ei quaedam divini luminis claritas interlucere, et immensus quidam insolitae visionis radius oculis cordis apparere. Ex hujus luminis visione animus inflammatus, incipit munda cordis acie superna et interna conspicere, Deum diligere, Deo inhaerere; cuncta quae adsunt, tanquam non sint considerat, cunctis suis affectionibus renuntiat, et
Abbreviated transcription (Latin):
tũs ⁊ unitus. Pia deuotione ascendat insitet suꝑ¬
nas sedes. ⁊ multas que indomo pris sunt mansi¬
ones humiliter ꝓst̾nens se ante sedem dei ⁊ agni.
Currat per plateas suꝑne syon. audiat illd̾ me¬
los angelicum ⁊ cum reu̾entia supplicet cunctis
ordinib bõrum spũum: singulis per se ⁊ simł oĩb
se comm̃dans. Tantam u̾o grãm non meretur ao¬
aipere animus qui in sui cognitione diu exercitatꝰ
⁊̃ ꝑlene eruditus non est frustra enim cordis ocolm
erigit ad uidendum deum: qui ñ dum ydoneus ẽ. ad
uidendum se ip̃m. Priusenim est ut cognostas in¬
uisibilia sps tui quam possis ẽẽ ydonens ad cognos¬
cenda inuisibilia dei. Et si ñ potes cognoscere te᷑ nõ
gia expressius impressa reꝑilintur: Tergat gͦ spe¬
culum suum mundet spm̃ suum. quisquis sitit
cessut cotidie inspicere. t̾gere tenere ⁊ custodire.
Inspicere si aliquid in eo respiciat. qd̾ deo displiccat

Expanded text:
tus et unitus. Pia devotione ascendat, et visitet suptus et unitus. Pia devotione ascendat, et visitet supernas sedes, et multas quae in domo Patris sunt mansiones, humiliter se prosternens ante thronum Dei et Agni. Currat per plateas supernae Sion: audiat illud melos Angelorum, et cum reverentia supplicet cunctis ordinibus beatorum spirituum; singulis per se, et simul omnibus se commendans. Tantam vero gratiam non meretur accipere animus, qui in sui cognitione diu exercitatus et plene eruditus non est. Frustra enim cordis oculum erigit ad videndum Deum, qui nondum idoneus est ad videndum seipsum. Prius enim necesse est ut cognoscas invisibilia spiritus tui, quam possis esse idoneus ad cognoscenda invisibilia Dei. Et si non potes cognoscere te, non gia expressius impressa reperiuntur? Tergat ergo speculum suum, mundet spiritum suum, quisquis sitit cessat quotidie inspicere, tergere, tenere, et custodire. Inspicere, si aliquid in eo reperiat, quod Deo displiceat.
Abbreviated transcription (Latin):
na reprehensione: mod̾ata correctione. Sit mundũ
ut totius ĩmiunditie spurcitias respuens cogitatio¬
nuum sicut actõnum pcc̃a deploret defleat pro sua
carnis uoluptatib. a prauis cogitationib:
ut possit cm uolu̾it aut sibi intendere. aut utili¬
tati fr̃m munstrare aut in contemplatione cele¬
stium reciuiescere. Sit frrmus ut nulla repentina
perturbatione concutiatur. ñ capratur illecebris ñ
frangatur molestĩs. Nillaira nulla ĩpaciẽtia.
pacem ⁊ quietem aninu turbare possit: qm̃ ꝓpistꝰ
pax est. ⁊ in pace requiesait Pacis matorest et int᷑¬
bato animo hĩtare non potest. Sit confirmatus in
dei dilectione hoc enim est diligere dñi. illi occupare
animum. concipere fruende iusionis eius affectum. ha¬
bere pca odium mundi contemptum. dilige̾ eaam¬
ꝑxiium ꝙͣ ip̃e censuit diligendum.¶. ui.
tib prorsus au̾sus. ⁊ deo inseparabilit̾ uino¬

Expanded text:
na reprehensione, moderata correctione. Sit mundum, na reprehensione, moderata correctione. Sit mundum, ut totius immunditiae spurcitias respuens, cogitationum sicut actionum peccata deploret. Defleat pro sua carnis voluptatibus, a pravis cogitationibus: ut possit, cum voluerit, aut sibi intendere, aut utilitati fratrum ministrare, aut in contemplatione coelestium requiescere. Sit firmus, ut nulla repentina perturbatione concutiatur; 339 non capiatur illecebris, non frangatur molestiis. Nulla ira, nulla impatientia pacem quietemque animi turbare possit: quoniam Christus pax est, et in pace requiescit pacis amator; et in perturbato animo habitare non potest. Sit consummatus in Dei dilectione. Hoc enim est diligere Deum, illi occupare animum, concipere fruendae visionis ejus affectum, habere peccati odium, mundi contemptum: diligere proximum, quem ipse censuit diligendum. CAPUT tibus prorsus aversus, et Deo inseparabiliter junc
Abbreviated transcription (Latin):
magna dignatio pietatis fuit: qd̾ ingratos ⁊ ĩ młtis
contrarios atam multis pcc̃is nos custodint dĩ gͣ
cia. in que potuimus cadere. sicut in alia multa reci¬
dimus. Iocuro sicut nullum est momentum quo
ñ utatur uel fruamur dei pietate ⁊ misddĩa sic nul¬
lum debet ẽẽ momientum quo eum presentem nõ
mus toto corde diligamus. ħ est tota cgita¬
tione tota affectione sine defectione. Sit correctũ:
ut ei per omnia placoat deus. Sit rectum rectitudĩe
intẽtionis exolusione peru̾se cogitationisr assidui¬
tate contemplationis:. Sit paratuni sequi uolunta¬
tem dei. in qnͣcumq partem eam inclinari cogno¬
uerit. Sit sursum ad sola celestia ⁊ diuina ꝯtemplã¬
da ⁊ desid̾anda. Sit purum. ut nich̃ morari intͣ se
paciatur: neo modicum quidem offendiculum toła¬
bile reputet. aut in conscĩa sua aut in aliena. Sit
disice dulci responsione suaui ãmonitions benig¬

Expanded text:
magna dignatio pietatis fuit, quod ingratos et in multis magna dignatio pietatis fuit, quod ingratos et in multis contrarios, a tam multis peccatis custodivit nos Dei gratia, in quae potuimus cadere, sicut in alia multa cecidimus. Idcirco sicut nullum est momentum, in quo non utamur vel fruamur Dei pietate et misericordia: sic nullum debet esse momentum, in quo eum praesentem non mus, toto corde diligamus: hoc est, tota cogitatione, tota affectione, sine defectione. Sit cor rectum, ut ei per omnia placeat Deus. Sit rectum rectitudine intentionis, exclusione perversae cogitationis, assiduitate contemplationis. Sit paratum sequi voluntatem Dei, in quamcunque partem inclinari eam cognoverit. Sit sursum, ad sola coelestia et divina contemplanda et desideranda. Sit purum, ut nihil morari intra se patiatur mali: nec modicum quidem offendiculum tolerabile reputet, aut in conscientia sua, aut in aliena. Sit dulce dulci responsione, suavi admonitione, benig
Abbreviated transcription (Latin):
possunt. ⁊ diuites ⁊ pauperes: eciam si pecuniam eqͣ¬
liter dare ñ possunt. Uoluntas tamen bona ñ ẽ si ñ
Ecordemur ergo misodĩarum dei  ut sio ao¬
cendamur in amorem eius. Reuocemur ad
memoriam bona que nobis tribuit. Quomodo ĩ
periculis sepe constitutos clement̾ eripuit. nͨ ũ ꝙͣ
pcc̃is nr̃is quo minus mise̾retur uincipotuit obli¬
tos sui de se ad monuit. aũsos a se reuocauit. ueni¬
entes ad se benigne suscepit. penitentib indulsit.
perseu̾antes custodiuit stantes tenuit. lapsos crexit:
malas delectat̃ces in amaritudines comũtit. ⁊ rursus
salubriter amaricatis consolat̾res suas tubuit. Post ͤ¬
mo autem tribulatione purgans quietem ⁊ pacẽ
perfectam restituit. qui neo peccantib unꝙͣ defuit
ut corrige̾t nec iustis ut custodiret. Recogitemus
qnͣta bona fecio nobis ñ rogantib ñ desiderantib
immo recusantib ⁊ qmͣ multa pcc̃a dimisit nobis
⁊ ã quantis ꝑiculis nos lib̾auit liberator deut. Em̃

Expanded text:
possunt, et divites, et pauperes: etiamsi pecuniam aequaliter dare non possunt. Voluntas tamen bona non est, si non ecordemur ergo misericordiarum Dei, ut sic accendamur in ejus amorem. Revocemus ad memoriam bona quae tribuit nobis; quomodo in periculis saepe constitutos clementer nos eripuit; nec unquam peccatis nostris, quominus misereretur, vinci potuit: oblitos sui de se admonuit; aversos a se revocavit; venientes ad se benigne suscepit; poenitentibus indulsit; perseverantes custodivit; stantes tenuit; lapsos erexit; malas delectationes in amaritudinem convertit; et rursus salubriter amaricatis consolationes suas tribuit. Postremo tribulatione purgatis, quietem et pacem perfectam restituit: qui nec peccantibus unquam defuit, ut corrigeret; nec justis, ut custodiret. Recogitemus quanta bona Deus fecit nobis non rogantibus neque desiderantibus, imo recusantibus; et quam multa peccata dimisit nobis, et a quantis periculis liberavit nos liberator Deus: quam
Abbreviated transcription (Latin):
suo placere appetit. in contuitu specili ymaginem
oppositam reddentis decorem. ⁊ pulcaitudinem facier¬
siue componitt sic anima in quib ab ymagine inta¬
tis discedat uel in quib uestigia creatrias ỹmaginis
recipiat: in consciencia relegit ⁊ intelligiti Non in¬
in speculo rõnis oculus tam qd̾ decens quam quod
indecens in se est claro aspectu app̾hende potest. Ciiii.
custodiam. Cor enim suo arbittio dimissum. aut ad
uitam sentitur aut ad mortem. uelle naniq p̾care
malum ẽ peccare peius in pcc̃o persen̾aro pessimumi
nolle penitere mortale. Quicͥ ergo cor ergitat. qd¬

Expanded text:
amico placere desiderat, in contuitu speculi imaginem amico placere desiderat, in contuitu speculi imaginem oppositam reddentis, decorem et pulchritudinem faciei componit: sic anima in quibus ab imagine veritatis discedit, vel in quibus vestigia creatricis imaginis recipiat, in conscientia relegit et intelligit. Non imin speculo rationis oculus, tam quod decens, quam quod indecens est in se, claro aspectu apprehendere potest. CAPUT custodiam. Cor enim suo arbitrio dimissum, aut ad vitam se vertit, aut ad mortem. Velle namque peccare, malum est: peccare, pejus: in peccato perseverare, pessimum est: nolle poenitere, mortale. Quidquid igitur cor cogitat, q
Abbreviated transcription (Latin):
Cor enim ⁊ se nouit sua scientia ⁊ multa alia. Qñ
nouit se appellatur consciencia: quando preter se
alia: nominatur sciencia. ¶ .xii.¬
onsciencia bona titulus est religionis templũ
saslomonis. ager bñdictionis ortus delitiarĩ
aureniti reolinatorium gaudium angeloꝵ. arch
cura cum aninia coram deo presentabitur. secura
cum utoumq in die uidicã ante t̾rific̃ rribunal ĩti
iudicis statuetur. future bĩtuduns non est utilius
remedium ne certius testimonium bona ꝯscĩa.
ret. rideat. ardeat. ꝑeat. transeati nũqmͣ marescet
conscientia. Subigatur corpus in pena. ieiuniis
mac̾e̾tur. uerberib lanietim eculeo distendatiu
gladio truadetu crucis supplitio asfigatunt ⁊ se¬
cura erit conscientia. In speculo consciencie: status
ext̾ioris ⁊ int̾ioris hominis cognoscitur. Anima. ib¬
non nouit se que sinc speculo esti Specilum enĩ¬
mundum clarum ⁊ purum totius religionis est
consciencta. Sict enim mulier q̃ uiro siue amito

Expanded text:
Cor enim et se novit sua conscientia, et multa alia. Quando novit se, appellatur conscientia: quando praeter se alia, nominatur scientia. Conscientia bona, titulus est religionis, templum Salomonis, ager benedictionis, hortus deliciarum, aureum reclinatorium, gaudium Angelorum, arca cura, cum anima coram Deo praesentabitur; secura, cum utrumque in die judicii ante tribunal terrificum justi Judicis statuetur. Futurae beatitudinis non est utilius remedium, nec certius testimonium bona conscienret, rideat, pereat, transeat; nunquam marcescit bona conscientia. Subjiciatur corpus in poena, in jejuniis maceretur, verberibus lanietur, equuleo distendatur, gladio trucidetur, crucis supplicio affligatur; et secura erit conscientia. 19. In speculo conscientiae status exterioris et interioris hominis cognoscitur. Anima enim novit se, quae sine speculo est. Speculum mundum, clarum et purum totius religionis, bona conscientia. Sicut enim mulier quae viro suo sive
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ corpoie ⁊ egrediatur nimis ex utero plemis huma¬
na sisbstantia. Neo duas animas ẽẽ credimus in
qua animatur corpus. ⁊ in mixta sit sanguini: ⁊
alt̾am spĩtalem que ronem mistret s dicimus
uriam candemq cẽ animam in homine. que ⁊ corpꝰ
sua scrietate uiuificet: ⁊ semet ip̃am sua rõne dusponat
hũs in se lib̾tatem arbitrii ut in sus sũbitantie legut
cogitatione qd̾ uult. libertati siquidem arbitrũ sui.
conmissus est homo. Post quam uero seductione s̾¬
pentis ꝑ euam ceadit nature bonum perdidit ⁊ ui¬
gorem arbitrii: non tamen elettionem ne ñ eẽt su¬
um quod em̃daret pcc̃m. Manet itaq ad q̃ rendam
salutem arbitrii libertas. id est rationalis uolũtas:
s admonente pͥus deo ⁊ inspirante ad salutem. ut
ergo adquiẽscamus salutari inspirationi nostre
potestatis est. Ut adipiscamur quod adipisti de side¬
uamus: dum est mun̾is. Ut ñ labamur a depto

Expanded text:
et corpore, et egrediatur vivus ex utero, plenus humaet corpore, et egrediatur vivus ex utero, plenus humana substantia: neque duas animas esse dicimus in qua animatur corpus, et immista sit sanguine: et alteram spiritalem, quae rationem ministret: sed dicimus unam eamdemque esse animam in homine, quae et corpus sua societate vivificet, et semetipsam sua ratione disponat, habens in se libertatem arbitrii, ut in suae substantiae eligat cogitatione quod vult. Libertati siquidem arbitrii sui commissus est homo. Postquam vero seductione serpentis per Evam cecidit , naturae bonum perdidit, pariter et vigorem arbitrii; non tamen electionem, ne non esset suum, quod emendaret peccatum. Manet itaque ad quaerendam salutem arbitrii libertas, id est, rationis voluntas; sed admonente prius Deo et inspirante ad salutem. Ut ergo acquiescamus salutari inspirationi, nostrae potestatis est; ut adipiscamur quod adipisci desideramus, divini est muneris. Ut non labamur adepto
Abbreviated transcription (Latin):
neo dum ꝑtingit. Si u̾o in his que deorsum tñseunt
se per cupiditatem inmersent: statim per iufraitas
distrattiones rapietur. ⁊ a semet ip̃o quodam mͦ
diuisus dissipabitur. Si uero ab heo infuita distrao¬
tione que deorsum est se erexĩt ⁊ ħ infima deserens at¬
q paulatim se inunum colligens. secum ẽẽ didicent.
danto amplium in unum colligetur ᷑ qnͣto magis
cogitatione ⁊ desiderio sursum eleuabitur. donͦ dan¬
dem omnino inmutabilis sis ⁊ ad illam ueram et
uindam que est apud dm̃ simut abilitatem perue¬
niat: ubi perpetuo sine onns mutabilitatis icisii
tudine requiescat ¶xlix
lis neosimiss creatas sicut orgenes fingite neo
⁊ tirillus ⁊ aliqut latinoꝵ p̃sumptores afflnant:
S dicimus ẽẽ creationem solum omnium creatorem
nosse. corpus dantum pet consugiĩ copulam semi
atq formari: ao formato iam corpore aĩam crearu
⁊ infundi ut uiuat in uto homo ex anima ꝯstans

Expanded text:
necdum pertingit. Si vero in iis quae deorsum transeunt, necdum pertingit. Si vero in iis quae deorsum transeunt, se per cupiditatem immerserit, statim per infinitas distractiones rapietur, et a semetipso quodam modo divisus dissipabitur. Si vero ab hac infinita distractione quae deorsum est, se erexerit, et haec infima deserens atque paulatim in unum se colligens, secum esse didicerit, tanto amplius in unum colligetur, quanto magis cogitatione et desiderio sursum elevabitur: donec tandem omnino immutabilis sit, et ad illam veram et unicam, quae est apud Deum, immutabilitatem perveniat, ubi perpetuo sine omni mutabilitatis vicissitudine requiescat. CAPUTlis, nec simul creatas, sicut Origenes fingit. Nec et Cyrillus, et aliqui Latinorum praesumptores affirmant. Sed dicimus earum creationem solum omnium Creatorem nosse: corpus tantum per conjuatque formari: ac formato jam corpore animam creari et infundi, ut vivat in utero homo ex anima constans
Abbreviated transcription (Latin):
eosdem affectus constituta est rõ in corde hominis:
per qmͣ nimirum discernere ⁊ diuidicare possit ñ¬
de gaudeat seu doleati ĩmo eciam quid cupiat uł qͥd
timeat. Aine qui t̾plicem esse uim anime docuerunt
rationalem illam irascibilem ⁊ concupiscibilẽ asse¬
rentes affestits quidem diu̾sos. s quadam dͥ cogna¬
tione ĩctos. sub irascibili metum. ⁊ tristiciam. sub
concupiscibili dosiderium. ⁊ leticam comprehendisse
fluttuans anima necesse est. ut certam. demũ uł
inimis uel in summis accipiens stationem. sn solo
deinceps uel gaudio uel dolore persistat. Dens est in
summo: mundus inimo. Ille in eodem statu et̾n̾itatis
sue semper consistit: iste cursu mucabilitatis sue sẽ¬
per instabilis fluit. humanus aninus quasi in qͦ¬
dam medio collocatus. quadam conditionit sue excel¬
lentia ⁊ huic nuitubilitati que deorsum est sr̃emsucte
⁊ ad illam que est apud deum u̾am ĩmut abilitatẽ

Expanded text:
eosdem affectus constituta est ratio in corde hominis, eosdem affectus constituta est ratio in corde hominis, per quam nimirum discernere et dijudicare possit unde gaudeat seu doleat, imo etiam quid cupiat vel quid timeat. Sane qui triplicem esse vim animae docuerunt, rationalem illam, irascibilem et concupiscibilem asserentes, affectus quidem diversos, sed quadam sibi cognatione junctos, sub irascibili metum et tristitiam, sub concupiscibili desiderium et laetitiam comprehendisse fluctuans anima, necesse est ut certam demum vel in imis vel in summis accipiens stationem, in solo deinceps vel gaudio vel dolore persistat. Deus est in summo, mundus in imo. Deus in eodem statu aeternitatis suae semper consistit. Mundus cursu mutabilitatis suae semper instabilis fluit. Humanus animus quasi in medio collocatus quadam conditionis suae excellentia, et huic mutabilitati quae deorsum est supereminet, et ad illam quae est apud Deum, veram immutabilitatem
Abbreviated transcription (Latin):
ticia eciam moderna molestiam s ⁊ timor babec
penam. ⁊ spes ip̃a que differtur affligit ammam.
Pu̾ssimus enim pater ⁊ terribilis uidex qui u̾a
illa perpetua gaudia filiis. dolores eque perpetuos
reis in fine parauite ñ nulla tamen nos ecrani
in p̾senti exꝑimenta capere uoluit gaudii nel do¬
loris. unde non modo illa cerctus credi. s ⁊ affectuo¬
sius quoq optari ualeant ⁊ timeri. Ceterum neo
presentia gaudia in illoꝵ comparatione st̾ gaudia
neo cristicia presens in illuis comparatione tristicia:
Nec desipiet si quis int̾im omnem oꝑam dare malint
quemadmodum illa potius ualeat concupisoe̾ gau¬
dia illos formidare dolores: qiuam huius uite uitare
molestias captare leticiam. u̾umptamen inuenire ẽ
ecu mn in p̾senti unde utiliter gaudeat quis. uł salu¬
brter contristetut̾ siletetur. de bñsicũs sius gr̃as agns
deo ⁊ in deuotione eius exultet ⁊ ꝓpͥ seu eciam ꝓtimoꝵ
delicta deploret. Unde.⁊ diuina dispositione media ĩt

Expanded text:
titiam et modernam molestiam; sed et timor habet poenam, et spes ipsa quae differtur affligit animam. Piissimus enim pater et terribilis judex, qui vera illa et perpetua gaudia filiis, dolores aeque perpetuos reis in fine paravit, nonnulla tamen etiam in praesenti experimenta capere voluit gaudii vel doloris, unde illa non modo certius credi, sed affectuosius quoque optari valeant et timeri. Caeterum nec praesentia gaudia in illorum comparatione sunt gaudia, nec tristitia praesens in illius comparatione est tristitia. Nec desipiet si quis interim omnem operam dare maluerit, quemadmodum illa potius valeat concupiscere gaudia, illos formidare dolores, quam hujus vitae vitare molestias, captare laetitiam. Verumtamen invenire est etiam in praesenti unde utiliter gaudeat quis, vel salubriter contristetur. Si laetetur de beneficiis suis gratias Deo agens, et devotione ejus exsultet, et propria seu etiam proximorum delicta deploret. Unde etiam divina dispositione media inter
Abbreviated transcription (Latin):
Non est t̾tius in substantia hominis sp̃c ut dicimus¬
contendit s sp̃o ipra est anima : ⁊ pro sp̃ali natura ł
pro eo qd̃ spiret in corpore. spõ appellatur. Anima uͦ
ex eo uocatur quod ad unuendum uel aduiuificã
anima. ⁊ corpore inducitur sp̃m. grãm sancti spĩtꝰ
intelligamus quam orat apłs. ut integͣ perseu̾et
in nobis: ne nr̃o uitio aut minuatur aut fugetur
a nobis quia sp̃o sanctus effugiet fictum ⁊ aufe̾t se
a cogitationib que sunt sine intellectu. Iugi gͦ me¬
ditatione animum nr̃m exerceamus ⁊ considemus
miserias. ⁊ necessitates nr̃as labores ⁊ dolores lugẽ¬
li tes enim. in hanc uitam intrauimus. cum labore
uiuimus: cum dolore ⁊ timore exituri sumus. Cogi¬
tennis ergo qmͣ sit breuis uita nr̃a. quam uia lubͥ¬
ca quam mors certa ⁊ hora mortis incerta. Cogitemꝰ
quantis amaritudinib admixtum sit si qͥd dulce
aut iocundum in uia huiꝰ uite occursu suo nob̾ al¬

Expanded text:
Non est tNon est tcontendit, sed spiritus ipsa est anima pro spiritali natura, vel pro eo quod spiret in corpore spiritus appellatur. Anima vero ex eo vocatur, quod ad vivendum vel ad vivificandum anima et corpore inducitur, spiritum , gratiam sancti Spiritus intelligamus: quam orat Apostolus, ut integra perseveret in nobis, ne nostro vitio aut minuatur, aut fugetur a nobis; quia Spiritus sanctus effugiet fictum, et auferet se a cogitationibus quae sunt sine intellectu . Jugi ergo meditatione animum nostrum exerceamus, et consideremus miserias et necessitates nostras, labores et dolores. Lugentes enim in hanc vitam intravimus, cum labore vivimus, cum dolore et timore exituri sumus. Cogitemus ergo quam sit brevis vita nostra, quam via lubrica, quam mors certa, et hora mortis incerta. Cogitemus quantis amaritudinibus admixtum sit, si quid dulce aut jucundum in via hujus vitae occursu suo nobis al
Abbreviated transcription (Latin):
Notandum tamen quod idem ip̃i sensus qui ĩ ext̾i̾¬
ori homine describuntur simili modo sodm modum
suum in int̾iori esse manifestantur. quia sp̃ãles res
ñ corporalib sensib s spĩtalib rimande sunt. unde
diuina nox indent̾onomio ait uidete uidete qm̃ ego
sum deus. ⁊ ñ est alius pret̾ me. Et in aporalipsi. Q
ht̃ aures audiendi audiat quid sp̃o dicat ecołiis. Et
in psalt̾io. Gustate ⁊ uidete: qm̃ suauis est dominus.
Et apostolus. Fp̃i bonus odor sumus. ⁊ in his qui ꝑe¬
rnt ⁊ in his qui salui fĩunt. Et in euͣngelio dominꝰ
mulierem fide se tetigisse magis qm̃ corpore ostẽdit
dicens. Tetigit me aliquis. Nam ⁊ ego sensi uiir¬
tutẽ de me exisse. Sic ergo cum omni cautela obs¬
uandum est quid ad corꝑuis sensus ⁊ quid ad aĩe ꝑ¬
tineat dignitatem. ne forte confusus ordo ⁊ irrõnabi¬
lis estimatio alicubi repugnare uideatur ueritati.

Expanded text:
Notandum tamen quod iidem ipsi sensus, qui in exteriNotandum tamen quod iidem ipsi sensus, qui in exteriori homine describuntur, simili modo secundum modum suum in interiori esse manifestantur; quia spirituales res non corporalibus sensibus, sed spiritualibus rimandae sunt. Unde divina vox in Deuteronomio ait: Videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me . Et in Apocalypsi: Qui habet aures audiendi, audiat quid Spiritus dicat Ecclesiis . Et in Psalterio: Gustate, et videte quoniam suavis est Dominus . Et Apostolus: Christi bonus odor sumus, et in iis qui pereunt, et in iis qui salvi fiunt . Et in Evangelio Dominus mulierem fide se tetigisse magis quam corpore ostendit, dicens: Tetigit me aliquis; nam et ego sensi virtutem de me exisse . Sic ergo cum omni cautela observandum est quid ad corporis sensus, et quid ad animae pertineat dignitatem; ne forte confusus ordo et irrationabilis aestimatio alicubi repugnare videatur veritati.