comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
illeab inicio suo factus est xp̃c. De ip̃o sp̃u ⁊ hic rena¬
tus de quo est ille natus eodem sp̃u sit̃ in nob̾ remis¬
sis pecc̃orum. quo sp̃u fcm est. ut nlłm hr̃et ille pec¬
catum. Sic gͦ factum est ꝑ gratiam. ut caro illa a pͣ¬
cato sub quo ab origine sua erat mundaret᷑. ⁊ mũ¬
data in illo qui liber ab om̃i peccato in ea futͥlserat.
a pc̃to libera assim̃iet᷑ ut nec gr̃a corruptõni nature
p̃iudicium fac̾et. nec g coriptio nature gr̃am impe¬
diet. Quomͦgͥ in quiunt ap̃c in lumbis abrahe deci
matus ñ fuit si caro enis ibi pecto onoria fuit. Deõ
saiend̾ est qd̾ lic caro xp̃i sicut caro lem adħutĩ lum¬
bis abrahe sub pec̃to fuit tñ ip̃m pecc̃m x eius ñ suit
sib qͥuo caro enis fuit. Hoc enĩ solum cuis ibi fuit qdͣ
inde fiturum eius fuit Quap̃p lemi illic ⁊ natiua᷑
⁊ culpam habuit. qui inde ꝑ ꝓpagat᷑dem originis. ⁊
nat᷑am ⁊ culpam trahere debuit. Qiia gͥ xpͣc in lũbiᷤ

Expanded text:
ille ab initio suo factus est Christus. De ipso spiritu et hic renatus de quo est ille natus eodem spiritu fit in nobis remissio peccatorum, quo spiritu factum est ut nullum haberet ille peccatum. Sic ergo factum est per gratiam, ut caro illa a peccato, sub quo ab origine sua erat, mundaretur, et mundata in illo qui liber ab omni peccato, in ea futurus erat, a peccato libera assumeretur, ut nec gratia corruptioni naturae praejudicium faceret, nec corruptio naturae gratiam impediret. Qmatus non fuit, si caro ejus ibi peccato obnoxia fuit? Sed sciendum est quod, licet caro Christi sicut caro Levi adhuc in lumbis Abrahae sub peccato fuit, tamen ipsum peccatum ejus non fuit, sub quo caro ejus fuit. Hoc enim solum ejus ibi fuit, quod inde futurum ejus fuit. Quapropter Levi illic, et naturam et culpam habuit; quia inde per propagationem originis, et naturam et culpam trahere debuit. Quia ergo Christus in lumbis
Abbreviated transcription (Latin):
sonantem. ⁊ quasi singłarit̾ disc̾nentẽ ut in qͣntum
num̾o discceta est ꝑ se in qͣntum rõne disceruit so¬
questio. neq ambiguitas intlłigendi ubi qd̾ est to¬
tum unum est. In homine aũt non eadem ratio oocur¬
io. ubi duo quidẽ sunt. ⁊ tam̃ ꝑsone due ñ sunt. s
una ꝑsona caro ⁊ anima. Hic aũt quidam tam mui¬
tipliit̃ delirasse inueniunt solis ũbis adherentes
it ñ facile ũboꝵ in uolucra indicati potuissent: nsi
infine errar se manifestus ostend̾et. Dicunt hoĩem
totian ꝙdam eẽ compõitum ex anima ⁊ corpore ali¬
ud omĩno ⁊ diu̾sum ab aĩa ⁊ corpore. ita ut hocto¬
tum nec aĩa sit. nec corpus sit. nec simul aĩa ⁊ corpꝰ¬
sion enun totum ista ẽẽ. S ex istis ẽẽ dicunt. hog to
tum hoĩem ẽẽ putant ip̃m hoĩem qui hoc totum

Expanded text:
onantem, et quasi singulariter discernentem, ut in quantum numero discreta est per se, in quantum ratione discernit soquaestio neque ambiguitas intelligendi, ubi quod est totum unum est. In homine autem non eadem ratio occurrit, ubi duo quidem sunt, et tamen personae duae non sunt, sed una persona caro et anima. Hic autem quidam tam multipliciter delirasse inveniuntur, solis verbis adhaerentes, ut non facile verborum involucra judicari potuissent, nisi in fine error se manifestus ostenderet. Dicunt hominem totum quoddam esse compositum ex anima et corpore, aliud omnino et diversum ab anima et corpore, ita ut hoc totum nec anima sit, nec corpus sit, nec similiter anima et corpus; non enim totum ista esse, sed ex istis esse dicunt. Hoc igitur totum hominem esse putant, et ipsum hominem qui hoc totum
Abbreviated transcription (Latin):
deus ñ alt̃ ⁊ alt̾ s ip̃e unus ⁊ idem. Quid sigͣc
significat deus homo enim significat humani¬
tatem. deus significat d̾initatem. Si q̃ris quem
significat homo: eundem significat qͣm deus. qr
idem est. ⁊ homo ⁊ deus. Quid est homo: Si ninq̃
ris: corpus ⁊ anima bñdico quia hoc ÷ ħo. hoc ẽẽ
hominis est. quia hoc ẽẽ hoĩem facit. Quud ẽ homo
Si ꝑsonam q̃ris deus est. Quare ħo deus est quiã
humanitas diuinitati ꝑsonalit̃ untta est. Nla¬
tura dei diuinitas. natura hominis humanitaᷤ.
⁊ diuuinitas quidem humanitas ñ est. deus tam̃
ho est. Natura din̾sa ꝑsona una. quia aũt ita
est natura una est ꝑsona. Et quia ꝑsona dei. ⁊
hominis una est: deus ⁊ homo unꝰ est. ẜ pt̃ea ꝙ

Expanded text:
Deus: non alter et alter sed ipse unus et idem. Quid significat Deus: non alter et alter sed ipse unus et idem. Quid significat et aliud Deus. Homo enim significat humanitatem; Deus significat divinitatem. Si quaeris quem significat homo, eumdem significat quem Deus, quia idem est et homo et Deus. Quid est homo? Si naturam quaeris: corpus et anima. Bene dico, quia hoc est homo; hoc esse hominis est, quia hoc esse hominem facit. Quid est homo? Si personam quaeris Deus est. Quare homo Deus est? Quia humanitas divinitati personaliter unita est. Natura Dei divinitas, natura hominis humanitas; et divinitas quidem humanitas non est, Deus tamen homo est. Natura diversa, persona una. Quia autem unita est natura, una est persona; et quia persona Dei et hominis una est; Deus et homo unus est. Propterea quod
Abbreviated transcription (Latin):
liuis et̾nus erat. nec cepit ẽẽ ꝑsona u̾bum qñ homo
eẽ cepit̃. s assumpsit hoĩem ut homo ꝑsona esse
inciꝑet. nec alia ꝑsona quam illa erat que eũ ac¬
ciꝑet Itaq u̾bum ꝑsona accepit hoĩem ñ ꝑsonã
ħ naturã. ut qui suscepit ⁊ quod suscepit una
ẽt in t̾nitate ꝑsona. Neq enim assumpto hoĩe
quat̾nitas facta est. s trinitas mansit ꝑ homo
assũptus ex quo deus ẽẽ cepit. non alia ꝑsona ẽẽ
cepit qm̃ illa que eum susceptt. Qui gͥ hoĩem as¬
sumptum negat ꝑsonam eẽ: negat hoĩem in ꝑso¬
nam assumptum ẽẽ. Si enim illud ñ qmͣ futarꝰ
lumpꝰ est quia ⁊ assumens. ⁊ assumpt una ꝑso¬
ua elb Peus homo est uerum est sp humanitatem:
Deus humanitatẽ suscepit. homo diuinitatẽ acce¬
unus: Dic mͥ qualis unio. ⁊ ego t dicam qualit̃¬
rinus. Si uͦ in effabłis est unio dei ⁊ hominis. ⁊¬
Qui est deus ip̃e est homo. ⁊ qui est homo ip̃e ẽ

Expanded text:
epit esse persona Verbum, quando homo esse coepit; sed assumpsit hominem, ut homo persona esse inciperet, nec alia persona quam illa erat, quae eum acciperet. Itaque Verbum persona accepit hominem, non personam, sed naturam, ut qui suscepit et quod suscepit una esset in Trinitate persona. Neque enim assumpto homine quaternitas facta est, sed Trinitas mansit, quia homo assumptus ex quo Deus esse coepit, non alia persona esse coepit, quam illa quae eum suscepit. Qui ergo hominem assumptum negat personam esse, negat hominem in personam assumptum esse. Si enim illud nunquam futurus sumptus est, quia et assumens et assumptus una persona est. Deus, homo est. Verum est propter humanitatem atem suam. Deus humanitatem suscepit; homo divinitatem acceunus? Dic mihi qualis unio; et ego tibi dicam qualiter unus. Si vere ineffabilis est unio Dei et hominis; ihristus. Qui est Deus, ipse est homo; et qui est homo, ipse est
Abbreviated transcription (Latin):
ad ea que credere iuletur comp̃hendenda ñ suiti¬
cit̃. sacri eloquii auctoritate tterim fouenda et
non ratõe humana discitienda. Quappt̃ ea que
a sanctis patrib de discrec̃one tͥum ꝑsonarimmẽ
deitate una scd̾m tatholice u̾itatis firmam̃tum
iam dicta sunt. in medium ꝓferre libet. nicħii de
nr̃o adicientes ut pote qui nec sufficientes iͤ¬
uenim᷑ ad ea que dicta sunt ab illis. Augustiñ
adu̾sus impiecatem arrii. Patres nonum nom̃
homo usyon condiderunt. s non nouam rem
tali nomine signauerunt. Hoc enim uocat᷑ ho¬
mo usyoh. quod est ego ⁊ pat̾ unum sumꝰ. Uniꝰ
uidelis eiusdemq substantie. Idem om̃s cat̾ho¬
derunt scd̃m scripturas docere. quod pat̃ ⁊ fus
q non sunt tres dii. s unus decis. qͣmius pat̃ fili¬
um genuerit. ⁊ ideo filuis ñ sit qui pat̃ est. fus
a patre sit genitus. ⁊ ideo pat̃ non sit qui filuis
est. Sp̃c quoss sc̾s. nec pat̾ sit nec filius. s tantũ

Expanded text:
d ea quae credere jubetur comprehendenda non sufficit, sacri eloquii auctoritate interim fovenda est, non ratione humana discutienda. Quapropter ea quae a sanctis Patribus de discretione trium personarum, in deitate una, secundum catholicae veritatis firmitatem jam dicta sunt, in medium proferre libet, nihil de nostra adjicientes, utpote, qui nec sufficientes invenimur ad ea, quae dicta sunt ab illis. Augustinus adversus impietatem Arii. Patres novum nomen Homousion condiderunt, sed non novam rem tali nomine signaverunt. Hoc enim vocatur Homousion, quod est Ego et Pater unum sumus ; unius videlicet ejusdemqderunt secundum Scripturas docere, quod Pater, et Fque non sint tres dii, sed unus Deus. Quamvis Pater Filium genuerit et ideo Filius non sit qui Pater est; Filiusque a Patre sit genitus, et ideo Pater non sit qui Filius est; Spiritusque sanctus nec Pater sit nec Filius, sed tantummodo
Abbreviated transcription (Latin):
scd̾m solam aĩam ħ hu̾isse intelligit᷑. quia sola
uinitati ip̃a aĩa ꝑsonalit̾ unita fuit. Hu̾it qppe
anima illa sod̾m affectus nature cum quib assũ¬
pta fuit. ⁊ desid̾ium ⁊ gaudium ⁊ dolorem ⁊ tĩ¬
morem passionis ꝓ carne sua que omĩa ad cẽpꝰ
ratõnabłr admissa sunt potestate facientis
⁊ uoluntate patientis. Et cum timuit penam
carnis sue. ⁊ dolores refugit scd̃m affectum na¬
ture fecit. quo nemo carnem suam odio ħc. cuiuᷤ
malum aliqñ ex ratione sustiñe potest. amare
aũt ñ qmͣ potest. Sic ttaq in xpo scd̾m affectum
nature quem anima in carne ⁊ ꝓ carne habuit.
uoluntas quedam erat. scd̾m quam ⁊ mortẽ. ⁊ do¬
lorem. ⁊ passionẽ horruisse. ⁊ noluisse u̾acit᷑ di
loco constituta uoluntatẽ carnis subietam ꝑra
td̃em modalat᷑: ⁊ uoluntati petaiis sucꝑiori ꝑ ole¬
dientiam suibicielat̃ diceneꝰ non mea nolintas as

Expanded text:
lligitur; quia sola vinitati ipsa anima personaliter unita fuit, habuit quippe anima illa secundum affectus naturae cum quibus assumpta fuit, et desiderium et gaudium, et dolorem et timorem passionis, pro carne sua; quae omnia ad tempus rationabiliter admissa sunt, potestate facientis et voluntate patientis. Et cum timuit poenam suae carnis et dolores refugit, secundum affectum naturae fecit, quo nemo carnem suam odio habuit, cujus malum aliquando ex ratione sustinere potest; amare autem nunquam potest. Sic itaque in Christo secundum affectum naturae quem anima in carne et pro carne habuit, voluntas quaedam erat, secundum quam et mortem et dolorem, et passionem horruisse loco constituta, voluntatem carnis subjectam, per rationem moderabatur, et voluntati Patris superiori per obedienti
Abbreviated transcription (Latin):
quia sola caro. ⁊̃ mortalis fuit qndo corruptio¬
nem passibłitatis portauit. ⁊ sola mortua fuit.
qñ in cruce sñ aĩa uita sua pependit ⁊ sola sepia¬
ta fuit. qñ anima cum ip̃a en sepulchro mortua.
iacente non fuit. ⁊ tam̃ xp̃o hoc totum qd̃ sola
caro fecit. u̾acit̾ ⁊ ip̃o fecit qui ꝑ diuinitatẽ suã
ꝑsonalit̾ presens erat in carne. ⁊ cum carne sua¬

Expanded text:
quia sola caro et mortalis fuit, quando corruptionem passibilitatis portavit; et sola mortua fuit, quando in cruce anima sine vita sua pependit. Et sola sepulta fuit, quando anima cum ipsa in sepulcro mortua jacente non fuit. Et tamen Christus hoc totum quod sola caro fecit, veraciter et ipse fecit, qui per divinitatem suam personaliter praesens erat, in carne, et cum carne qua
Abbreviated transcription (Latin):
fuit. quia ab iucio hoc ñ dyxit. Hec inquit ab iicio
homĩes peiusqm̃ deum se dicet. uł ꝓbaret. ⁊ quando
hoc dic̾e cepit. cum magna modestia ac reu̾entia ħ
dixit. ne scandalizarent᷑ qui mirarent᷑. nec susciꝑent
qui ñ caꝑent. Ideo reu̾ent̃ se suggessit. ñ p̃cipitant̾
ingessit. Quem inquit dicunt hoĩes eẽ filium hõis:
ñ predicauit. s int̾rogauit. dici uoluit: s dr̃e noluit.
ne non u̾itatem docere. s głam querere uid̾et᷑. Credi¬
tis in deum ⁊ in me credite. Consid̾a quomͦ modeste
se ad iungit. quia sciebat extra intelligentiã hominiᷤ
eẽ ut homo deus cred̾et᷑. ꝓpt̾ea humane intelligẽ¬
tie ad huc subtus erat homo n in fide hominis ad¬
huc ut deus cred̾et᷑ ascend̾at. Idem clubitanti ⁊ a¬
manti dixit. Noli me tang̾e. ñdum enĩ ascendi ad
patrem meum. ꝓpt̃ hoc gͦ quia sciebat in conscĩa
humana se subtus ẽẽ. aut ut equalis credet᷑ eid̾ con¬

Expanded text:
fuit, quia ab initio hoc non dixit? Haec, inquit, ab initio fuit, quia ab initio hoc non dixit? Haec, inquit, ab initio homines, priusquam Deum se diceret vel probaret, et quando hoc dicere coepit, cum magna modestia ac reverentia hoc dixit: ne scandalizarentur, qui mirarentur, nec susciperent qui non caperent. Ideo reverenter se suggessit, non praecipitanter ingessit. Quem, inquit, dicunt homines esse Filium hominis? Non praedicavit, sed interrogavit. Dici voluit, sed dicere noluit, ne non veritatem docere, sed gloriam quaerere videretur. Creditis in Deum et in me credite . Considera quomodo modeste se adjungit, quia sciebat extra intelligentiam hominis esse ut homo Deus crederetur. Propterea humanae intelligentiae adhuc subtus erat homo, neque in fide hominis adhuc ut Deus crederetur, ascenderat. Ideo dubitanti et amanti dixit: Noli me tangere, nondum enim ascendi ad Patrem meum . Propter hoc ergo quia sciebat in conscientia humana se subtus esse, et ut aequalis crederetur eidem con
Abbreviated transcription (Latin):
monib imꝑauit angłos miuistros hu̾it elementa
ad mitum imꝑii sui inclinauit: An forte q orantẽ
logis quasi p̃cib optinuisse putas qd̾ peius ip̃e nõ po¬
Audisti filium postulantẽ. patrem anuuentẽ. Putas
quia precib obtinuerit. quod non obtinuisset. si p̃oes
non fudisset. Audi quid sequit᷑. Non ꝓpt̾ me inquit
facta est uox ista. s p̃p uos. Si responsio ꝓpt̾ me fcã ñ
est. nec postulatio p̃p̃ me fca est. Sicut ego responsionẽ
patris ñ accipio. ut me exauditum intelligam. sic nͦ
preces patri fundo. ut qd̾ ñ possum obtineam. Ego enĩ
totum possum. totum qd̾ pat̾ potest ego possum: qui
filius patris sum. Ouinia enim que pat̃ facit: ⁊ hec
filius facit similit̾. Ex quo enĩ ut filus dei patris
essem. homo accepi: cotum qd̾ deus pat̃ potest: posse
potestatem ⁊ bonitatem hu̾it. ⁊ plene ac ꝑfecte hu̾it
ꝗtua plene ac ꝑfecte fuit. Aut ideo ab inicio hoc nõ

Expanded text:
monibus imperavit, angelos ministros habuit, elementa monibus imperavit, angelos ministros habuit, elementa ad nutum imperii sui inclinavit? An forte quia orantem legis quasi precibus obtinuisse putas, quod prius ipse non poAudistis Filium postulantem. Patrem annuentem. Putas quod precibus obtinuerit quod non obtinuisset si preces non fudisset? Audi quod sequitur: Non propter me, inquit, facta est vox ista, sed propter vos . Si responsio propter me facta non est, nec postulatio propter me facta est. Sicut ergo responsionem Patris non accipio, ut me exauditum intelligam, sic nec preces Patri fundo, ut quod non possum obtineam. Ego enim totum possum. Totum quod Pater potest ego possum qui Filius sum Patris. Omnia enim quae Pater facit, haec et Filius facit similiter . Ex quo enim ut Filius Dei Patris, essem homo accepi, totum quod Deus Pater potest posse et potestatem et bonitatem habuit; et plene ac perfecte habuit, quia plene ac perfecte fuit. Aut ideo ab initio hoc non
Abbreviated transcription (Latin):
est homo: factus est obediens. Ex quo homo ẽẽ cepit
subiectus esse cepit. In qͣntum homo lignitate in
qͣntum bonus uoluntate. Hic est m̾itum. Si uo
Deus cepit ẽẽ homo subiectus. ⁊ homo cepit ẽẽ deus
ꝑfectus. Si deus humiliatꝰ est qͣntum potuit in ho¬
mine homo sublimatꝰ non est tͣtum potuit in deo
Si deus in eo quod homo ẽẽ cepit pasuibłis ⁊ mortał
sẽcepit. ⁊ homo in eo quod deus eẽ cepit. iustus ⁊ bonꝰ
ꝑfectus ẽẽ cepit. Sicut enim deus qͣndo homo ẽẽ cepit̃.
quod hominit erat accepit. sic ⁊ homo qñ deus ẽẽcepit.
p̃ deierat acceptt̃. Quapp̃ sicut deus ꝑfecta sapientia
⁊ potestas ⁊ bonitas est: ita homo eo quo deus fa dd ẽ
ꝑfecte potens ⁊ sapiens ⁊ bonus in deo factus est An
putas xp̃m hoĩem tunc pͥmum plenam ⁊ ꝑfectam
potentiam diuinitatis accepisse qñ dꝑxit. Data est
mͥ omnis potestas in celo ⁊ in terra. Unde gͥ pͥus de¬

Expanded text:
est homo, factus est obediens. Ex quo homo esse coepit, est homo, factus est obediens. Ex quo homo esse coepit, subjectus esse coepit. In quantum homo dignitate, in quantum bonus voluntate. Hic est meritum. Si voDeus coepit esse homo subjectus, et homo coepit esse Deus perfectus. Si Deus humiliatus est quantum potuit in homine, homo sublimatus non est quantum potuit in Deo? si Deus in eo quod homo esse coepit, passibilis et mortalis esse coepit, et homo in eo quod Deus esse coepit, justus et bonus et perfectus esse coepit. Sicut enim Deus quando homo esse coepit quod hominis erat accepit, sic et homo quando Deus esse coepit quod Dei erat accepit. Quapropter sicut Deus perfecta sapientia et potestas et bonitas est, ita homo ex quo Deus factus est, perfecte potens et sapiens et bonus in Deo factus est. An putas Christum hominem tunc primum plenam et perfectam potentiam divinitatis accepisse quando dicit: Data est mihi omnis potestas in coelo et in terra? Unde ergo prius dae
Abbreviated transcription (Latin):
tc̃em oꝑis bonitas fuit oꝑantis. Similit̾ deus homo
qui sicłit in diuinitate sua ab et̃no ꝑfc̃am bonitatẽ
habuit. ĩmo ip̃e ꝑfecta bonitas fuit: ita in humani¬
tate sua a peuna conceptõe plenam ⁊ ꝑfc̃am bonita¬
tem accepit. nec tunc pͥmum obedientiam patiendi
bedientia meritum est. nõne ex quo obedientia cep̃.
m̾itum cepit. Eactus est inquit obediens. Quis fac¬
tus est. ꝓp̃s. Scd̃̾m quid factus est: Scd̾m humani¬
est obediens. Scd̃m diuinitatem sub ẽẽ nõ potuit:
in qua equalis fuit. Aua scriptura clicit. Didicit
ex hiis que passus est obedientiam. didicit qd̾ nes¬
ciuit. Quid nesciuit: õbedientiã. Subeẽ nesciuit.
lon potuit in eo quod eqlialis erat esse inferior. ꝓpa¬
tere didicit quod nesciuit. quia id quod in excellen¬
tia deitatis exꝑtus non fuit: ꝑ inferiorem nat᷑am ĩ
usum assumpsit. Fastus est obediens ex quo faatͦ

Expanded text:
tionem operis, bonitas fuit operantis. Similiter Deus homo, tionem operis, bonitas fuit operantis. Similiter Deus homo, qui sicut in divinitate sua ab aeterno perfectam bonitatem habuit; imo ipse perfecta bonitas fuit, ita in humanitate sua a prima conceptione, plenam et perfectam bonitatem accepit; non tunc primum obedientiam patiendi bedientia meritum est, nonne ex quo obedientia coepit, meritum coepit? Factus est, inquit, obediens. Quis factus est? Christus. Secundum quid factus est? Secundum humaniest obediens, secundum divinitatem subesse non potuit in qua aequalis fuit. Alia Scriptura dicit: Didicit ex his quae passus est, obedientiam . Didicit quod nescivit. Quid nescivit? Obedientiam. Subesse nescivit; non potuit in eo quod aequalis erat esse inferior. Propterea didicit quod nescivit, quia id quod in excellentiam Deitatis expertus non fuit, per inferiorem naturam in usum assumpsit. Factus est obediens. Ex quo factus
Abbreviated transcription (Latin):
pendit deus ⁊ dona munificentie largit᷑. ñne ħ ip̃a
faciendo a nobis ꝓ beneficiis suis amari ⁊ laudari me¬
ret᷑: Aut quia meret᷑ ideo peius dignius non fuit. aũ
minus fuit. ⁊ oꝑe temporali c̾nit meritum dei ⁊ me¬
lior se ip̃o factus est deus: Nonquid non meluis est
⁊ multo meluis ut dicamꝰ quia et̃na bonitate q̃ ĩ
ip̃o nũqͣm creuit. quia plena in ip̃o ⁊ ꝑfecta semper
fuit. plene semꝑ. ⁊ ꝑfecte bonus fuiti ⁊ dignus lau¬
dari ⁊ amari: Et qnͣdo opus temporale facit. ⁊ nob̾
bñ facit. a mari ⁊ laudaria nobis meret᷑. ⁊ est m̃itum
operis in illo et̃num. quod nobis temꝑalit̾ exhibet᷑.
Neq ideo mͦ non meret᷑. quia pͥus dignus fuit. neq qr
modo meret᷑ prius clignus non fuit. Est gͦ meritũ in
oꝑe quia qd̃ fit: optis est bonitatis. ⁊ ip̃m meritũ tam̃
cum oꝑe in oꝑante non incipit. qm̃ ⁊ aute exhibi¬

Expanded text:
pendit Deus, et dona munificentiae largitur; nonne haec ipsa pendit Deus, et dona munificentiae largitur; nonne haec ipsa faciendo a nobis pro beneficiis suis amari et laudari meretur? Aut quia meretur, ideo prius dignus non fuit aut minus fuit et opere temporali crevit meritum Dei, et melior seipso factus est Deus? Nunquid non melius est et multo melius, ut dicamus quod aeterna bonitate quae in ipso nunquam crevit quia plena in ipso et perfecta semper fuit plene semper et perfecte bonus fuit, et dignus laudari et amari? Et quando opus temporale facit, et nobis bene facit, amari et laudari a nobis meretur; et est meritum operis in illo aeternum, quod nobis temporaliter exhibetur. Neque ideo modo non meretur quia prius dignus fuit, neque quia modo meretur prius dignus non fuit. Est ergo meritum in opere, quia quod fit opus est bonitatis, et ipsum meritum tamen cum opere et in operante non incipit, quoniam et ante exhibi
Abbreviated transcription (Latin):
erroris ad conclusionem m̃dacii ꝑueniunt. fallte q¬
quippe eos qd̾ meriti nom̃ ñ disc̾nunt. ⁊ ꝓpt̃ea qͥ¬
dr̃e non audent xp̃m nicħ m̃uisse. ne forte oꝑaab
eo fcã apud deum ulłius uututis aut p̃cii fuisse
dr̃e uideant᷑ dum eadem timent p̃cipitant se asse¬
rentes qd̃ xp̃c pectiendo głam meruit̃ ita ut si pa¬
sus non fiusset islam nec hr̃e potuiss. nͨ debuiss
Si enim dicimꝰ quia nach meruit conseqñs ẽẽ puti
oꝑa uirtitis. aut insticie eum ñ fecisse. Si aũdñl
quia meruit̃. statim inferunt aliquid eum priul
ñ debitum sibi: oꝑando obtiniuise quod est dic̃e
quia xp̃c aut bona oꝑa ñ fecit aut aliquid qd̾ siobi
prius non debebat᷑ oꝑando ꝓmeruit. S uidereꝙͣ
opus fase non potest. qui nichil non deb̾ttum sibi pro¬
mereni potest. Aut id̾o oꝑando non meret᷑. qtua sibi de¬
betur. etiam si non oꝑet᷑. Qnͣdo nobis bñficentia im¬

Expanded text:
erroris ad conclusionem mendacii perveniunt. Fallit erroris ad conclusionem mendacii perveniunt. Fallit quippe eos quod meriti nomen non discernunt. Et propterea qne forte ab eo facta apud Deum nullius virtutis aut pretii fuisse dicere videantur, dum cadere timent, praecipitant se asserentes quod Christus patiendo gloriam meruit, ita ut si passus non fuisset, illam nec habere potuisset nec debuisset. Si enim dicimus quod nihil meruit, consequens esse putant opera virtutis, aut justitiae eum non fecisse. Si autem dicimus quod meruit, statim inferunt aliquid eum prius non debitum sibi operando obtinuisse, quod est dicere quod Christus aut bona opera non fecit; aut aliquid quod sibi prius non debebatur operando promeruit. Sed videte non potest, quia nihil non debitum sibi promereri potest? Aut ideo operando non mereretur, quia ipsi debetur etiam si non operetur? Quando nobis beneficia im
Abbreviated transcription (Latin):
dicit quia pro nobis mortiuis est. ⁊ nos dicimꝰ qr peo
semet ip̃o mortiuis est. Pñficium negamꝰ quia gr̃as.¬
quia gr̃as referre nolumꝰ. Si ꝓse mortuus est quidei
debemꝰ: Ip̃e sibi congͣtulet᷑. ꝓ se sustinuit sͥ recepit̾. An
forte sibi ⁊ nobis. Quaregͦ tacuit sͥ ⁊ dixit nob̾. An
forte erubuit de necessitate. ⁊ głabat᷑ de pietate pͦ
ip̃c erubuit manifestasse̾ tu ñ erubescis imppare. S
est ꝓ nobis obediens usq ad mortem. mortem aũcui¬
cis. ꝓpt̾ quod ⁊ deus illum exaltauit ⁊ donauit illi
nonĩ qd̃ est suꝑ omne nomen: Ecte manifeste dicit
exaltari quia pruis ꝑ obedientiam passionis usq a
mortem ñ repuit humiliari. Si gͦ pp̃ hoc exaltat
quia humiliatus. gͦ exaltationis causa: humilido
fuit gͦ in humiliatione meruit qui in exaltatoe
humiliatõnis p̃mium recepit. Si aũt merendo ad
głam ꝑuenit. quomͦ ad illam ꝑuenire potuisset
si non meruisset: Sͤ gͥ usti argum̃tando de ꝓpost̃e

Expanded text:
dicit quod pro nobis mortuus est; et nos si dicimus quod pro semetipso mortuus est, beneficium negamus, quia gratias referre nolumus. Si pro se mortuus est, quid ei debemus? Ipse igitur sibi congratuletur. Pro se sustinuit, sibi recepit. An forte et sibi et nobis? Quare ergo tacuit sibi, et dixit vobis? An forte erubuit de necessitate, et gloriabatur de pietate? Ergo ipse erubuit manifestare; tu non erubescis improperare. ad mortem, mortem autem crucis; propter quod et Deus illum exaltavit, et donavit illi nomen quod est super omne nomen . Ecce manifeste dicit exaltari; quia prius per obedientiam passionis usque ad mortem non respuit humiliari. Si ergo propter hoc exaltatus quia humiliatus; ergo exaltationis causa, humiliatio fuit. Ergo in humiliatione meruit qui in exaltatione humiliationis praemium recepit. Si autem merendo ad gloriam pervenit, quomodo ad illam pervenire potuisset, si non meruisset? Sic ergo isti argumentando de propositione
Abbreviated transcription (Latin):
micio. siue in eo a quo descendit. siue in hiis ꝑ quos des¬
cendit munda seruata sit a pcco ut aliqñ ẽẽ posset
hostia ꝓ pec̾c̃o. S catholice u̾itatis diffinitio fllium
dei qui ꝓ pecc̃orib. ⁊ de pecc̃orib natusest: de carne
obnoxia pecc̃o carnem assumplisse assent lib̾am a per¬
cato. ⁊ ideo lib̾am quia lib̾atam. Ideo lib̾am ñ q sub
illo ñ qmͣ fuit s quia sub illo eẽ ałiqñ cessanit. Quãdo
assumpta est mundata est. ꝑeand̾ quippe gr̃am nat̾a
humana mundata est ut u̾bo dei libera a pcc̃o uni
beatus augustinꝰ gr̃a in nr̃o captte uñ scd̾m unĩcq¬

Expanded text:
initio sive in eo a quo descendit, sive in iis per quos desinitio sive in eo a quo descendit, sive in iis per quos descendit, munda servata sit a peccato, ut aliquando esse posset hostia pro peccato. Sed catholicae veritatis definitio Filium Dei qui pro peccatoribus et de peccatoribus natus est de carne obnoxia peccato, carnem assumpsisse asserit liberam a peccato, et ideo liberam; quia liberatam. Ideo liberam, non quia sub illo nunquam fuerit, sed quia sub illo esse aliquando cessavit. Quando assumpta est, mundata est. Per eamdem quippe gratiam natura humana mundata est, ut Verbo Dei libera a peccato unbeatus Augustinus, gratia in Christo capite nostro, un
Abbreviated transcription (Latin):
ferendum asseueret: melchisedech qui ⁊ ypum ip̃iꝰ
p̃i ac noui sac̾docii gerebat. abraham decimas
accepisse ostendit. in qua decimatõne etiam leui
a uo ueteris sac̃docii ministros descendisse dubi¬
um non est. decimatum compbauit ac ꝑ hoc uetus
sac̃dotium quos in leui decimas dedit inferius.
nouũ autem qd̾ in melchisedech qui forma xp̃i
It decinas accepit: suꝑuis ⁊ dignus estiman¬
modo aũt leui qui scd̾m carnem in lumbis patus tũc
fuit decimat᷑ꝰ est: ⁊̃ xp̃c qui scd̾m carnem sbidem fuitt
decimatuis non est: nullam causam aliam inueniri
posse putant nisi quia caro leui cum culpa ibi fuitꝰ.
caio xp̃i ñ fuit. Atq ideo qd̾ pc̃co obnoxium erat expi¬
atõne eguisse. quod autem mundũ atq a pcc̃o lib̾etũ
erat: non eguisse. Tali gͦ se iõne ꝓbaie putant qd̾ caro
illa que a uło sumpta est pcco obnoxia pcc̃o fuit. s ab

Expanded text:
ferendum assereret, Melchisedech, qui typum ipsius ferendum assereret, Melchisedech, qui typum ipsius Christi ac novi sacerdotii gerebat, ab Abraham decimas accepisse ostendit, in qua decimatione etiam Levi, a quo veteris sacerdotii ministros descendisse dubium non est decimatum comprobavit, ac per hoc vetus sacerdotium quod in Levi decimas dedit inferius, novum autem quod in Melchisedech qui forma Christi est, decimas accepit, superius et dignius aestimanmodo autem Levi qui secundum carnem in lumbis Patris tunc fuit, decimatus est; et Christus qui secundum carnem ibidem fuit decimatus non est, nullam causam aliam inveniri posse putant nisi quia caro Levi cum culpa ibi fuit, caro Christi non fuit. Atque ideo quod peccato obnoxium erat expiatione eguisse, quod autem mundum atque a peccato liberum erat, non eguisse. Tali ergo se ratione probare putant quod caro illa quae a Verbo assumpta est, nunquam obnoxia peccato fuit; sed ab
Abbreviated transcription (Latin):
assumpsit. qualit̾ a pecc̃o munda fuerit ⁊ qͣlit̾
sine peccato penam peccati portauit. Et de eo qͥd̃
qualit̃ a pecc̃o uł munda fuerit. uł mundata:
quorũdam estimatõem tacere non debemꝰ. ne for¬
te si non exponatur ñ uiceat᷑. ⁊ si ñ uideat᷑ qd̾ est
credatur qd̃ non est. Quidam putant carnem illã
que assumpta est a u̾bo ita ab inicio. ⁊ in primo
parente quando cota massa nature humane ꝑ pec¬
catum corrupta est. a contagio ⁊ acorruptione
pecati ĩmunem fuisse custoditam ⁊ ab ip̃o peimo
pente usq ad susceptõem sui a u̾bo: liberam ab oi
pecato.⁊ mundam deductam. ut nunqmͣ sub pcc̃o
sueit. ⁊ ideo a peccato ñ lib̾atam. s lib̾am. Aiunt
enuim quia illa pars nature humane sub pecc̃o
ẽ non debuit ꝑ quam ip̃a natura humana ubi
Obnoxia pecd̃o fu̾at. a peccato lib̾anda erat. Ad cõ¬
ꝓbandam quoq eandem estimatc̃em adducuntꝰ
Alud quod apłs cum nouum sac̃dotium uet̾i pee¬

Expanded text:
assumpsit, qualiter a peccato munda fuerunt, qualiter sine peccato poenam peccati portaverit. Et de eo quod qualiter a peccato munda fuerunt vel mundata, quorumdam aestimationem tacere non debemus, ne forte si non exponatur non videatur, et si non videatur quod est, credatur quod non est. Quidam putant carnem illam quae assumpta est a Verbo, ita ab initio et in primo parente, quando tota massa naturae humanae per peccatum corrupta est, a contagione et a corruptione peccati immunem fuisse custoditam, et ab ipso primo parente usque ad susceptionem sui a Verbo, liberam ab omni peccato et mundam deductam, ut nunquam sub peccato fuerit, et ideo a peccato non liberatam, sed liberam. Aiunt enim quia illa pars naturae humanae sub peccato esse non debuit, per quam ipsa natura humana ubi obnoxia peccato fuerat, a peccato liberanda erat. Ad probandam quoque eamdem aestimationem adducunt illud quod Apostolus, cum novum sacerdotium veteri prae
Abbreviated transcription (Latin):
credit᷑ quod ex quo hoĩem deus assumpsit̃. totum
assumpsit. quia ex quo hoĩem assumpsit sicut ħ
deus. ⁊ic ⁊ deus uerus homo fuit. Heiꝰ aũt homo¬
ñ fuitsset in sola carne. aut in aĩa sola. quia ho ẽ
⁊ caro. ⁊ anuna. Itaq qñ hoĩem assumpsit: simł
utr̃q assumpsit. Assũpsit autem carnem ⁊ ani¬
mam .i. hoiẽm. nat᷑am nõ ꝑsonam. Neq enĩ assũ¬
psit hoĩem ꝑsonam. s assupsit hoĩem in ꝑsonã.
Ideo aũt hoiem assumpsit: quia carnem huma¬
nam. ⁊ aĩam humanam assumpsit̃. Ideo uͣ ꝑso¬
nam ñ assũpsit. quia caro illa ⁊ anima illa peiꝰꝙͣ
u̾bo unirent᷑ i ꝑsonam: non erant unita ad ꝑ¬
sonam. Una uiuo fuit̃.⁊ ad unum unio fuit ⁊
ũbi ⁊ carnis ⁊ anime. Non p̾us u̾bum ⁊ caro.
net pͥus u̾bum ⁊ aĩa nec p̾us anima. ⁊ caro. S

Expanded text:
creditur quod ex quo hominem Deus assumpsit, totum creditur quod ex quo hominem Deus assumpsit, totum assumpsit; quia ex quo hominem assumpsit, sicut homo Deus: sic et Deus verus homo fuit. Verus autem non fuisset in sola carne, aut in anima sola, quia homo est et caro et anima. Itaque quando hominem assumpsit, simul utrumque assumpsit. Assumpsit autem carnem et animam, id est hominem, naturam non personam. Neque enim assumpsit hominem personam; sed assumpsit hominem in personam. Ideo autem hominem assumpsit; quia carnem humanam et animam humanam assumpsit. Ideo vero personam non assumpsit, quia caro illa et anima illa priusquam verbo unirentur in personam, non erant unita ad personam. Una unio fuit, et ad unum unio fuit, et verbi et carnis et animae. Non prius verbum et caro, nec prius verbum et anima, nec prius anima et caro s
Abbreviated transcription (Latin):
lius ñ suscepit sccium: euis oꝑatio in carne at
ũ habebat exemplum. Hoc gͥiolum uirgo ⁊cepiꝰ
ne silium genuit. Nongͣ libido carnis ⁊ ceptĩei
in iurgine oꝑata est. que nec de carne uiri semer
accepit. nec de carne sua ꝑ amorem uiri ⁊cepit
id̾cureo pat ap̃idicend̾ est quia eius amor concep¬
tionem uirginis oꝑatus est quia non de sua eẽntia
iurgini semen partus tribuit. s ip̃i de carne ꝓpͥa
uirgini ꝑ amorem suum atq uircutem sub̾am
carne uirgutis carnis sub̾am accepit. ⁊ de sp̃u sco
conceptus est. quia ip̃a eum uirgo ex sola carne
tionem amoremq concepit. Hinc est qd̾ eidem
Sp̃c sanctus namq uirgini suꝑuenit. ut ꝑ eius
oꝑatõem saro xp̃i de carne uirginis formaret᷑.
⁊ urcus altissimi obumbrauit ei: ue sub̾am qͣ
nis ministrans carnali concupiscentia ureret᷑.
assumpserit. an carnem p̾usqmͣ aĩam siue aĩam
pͥus qͣm carnem. S u̾issime ⁊ absq om̃i dubone

Expanded text:
lius non suscepit socium, ejus operatio in carne illius non habebat exemplum. Hoc igitur solum virgo concepit, ne filium genuit. Non ergo libido carnis conceptionem in virgine operata est, quae nec de carne viri semen accepit, nec de sua carne per amorem viri concepit, idcirco pater Christi dicendus est, quia ejus amor conceptionem virginis operatus est, quia non de sua essentia virgini semen partus tribuit, sed ipsi de carne propria virgini per amorem suum atque virtutem substantiam carne virginis carnis substantiam accepit, et de Spiritu sancto conceptus est, quia ipsa eum virgo ex sola carne cti operationem amoremque concepit. Hinc est quod eidem Spiritus sanctus namque virgini supervenit, ut per ejus operationem caro Christi de carne virginis formaretur, et virtus Altissimi obumbravit ei ne substantiam carnis ministrans carnali concupiscentia uteretur.assumpserit, an carnem prius quam animam sive animam prius quam carnem. Sed verissime et absque omni dubitatione
Abbreviated transcription (Latin):
homo q in unitate ꝑsone accessit dei u̾bo aĩara¬
tõnalis ⁊ caro. ⁊ qui unicus dei filuis est ecuam¬
⁊ filius hominis idem ĩp̃e utrunq ex utraꝵ unꝰ¬
duo filii deus ⁊ homo. s unus filuis Item. Deuᷤ.
hominem assumpsit homo in deum t̃nsunt nonna¬
tiue ũsibilitate. s dei dignatione. ut nec deus mu¬
taret᷑ in humana sub̃a assumendo hoĩem. nec ħo
in diuina głificatus in deum: quia mutatio. uel
ũsibilitas nature. uł limuuitionem. ⁊ abolitio¬
nem facit creditur a nobis sine confusione ⁊iuncta
trinitas. sine seꝑatione distincta. Item. Nichil creatũ
aut seruiens intrinitate credendum est. nicħ in eqͣ¬
le. nichil gr̃e equale nichil anterius. posterius ue.
aut munus. nichil extͣneum. aut officiale alt̾i. ni¬
chil sibi inuisibile. nicħ creaturis uisibile. nicħ
eentia ad creaturarum naturam deductum. nich
id est in diuinitate patris filius omoysion patri
⁊ filio sp̃o sc̃s: o moysion. deo ⁊ homini unus filiuᷤ

Expanded text:
homo, quia in unitate personae, accessit Dei Verbo anima rationalis et caro. Et qui unicus Dei Filius est, est etiam Filius hominis, idem ipse. Utrumque, ex utroquduo filii Deus et homo, sed unus Filius. Idem: Deus hominem assumpsit, homo in Deum transivit, non naturae versibilitate, sed Dei dignatione, ut nec Deus mutaretur in humanam substantiam assumendo hominem, nec homo in divinam glorificatus in Deum. Quia mutatio vel versibilitas naturae vel diminutionem vel abolitionem facit, creditur a nobis sine confusione conjuncta Trinitas, sine separatione distincta. Item. Nihil creatum, aut serviens in Trinitate credendum est, nihil inaequale, nihil gratiae aequale, nihil anterius, nihil posterius, aut minus, nihil extraneum aut officiale alteri, nihil sibi invisibile, nihil creaturis visibile, nihil essentia ad creaturarum naturam deductum, ut Plgo est in divinitate Patris Filius. Omousion Patri et Filio Spiritus sanctus. Omousion Deo et homini, unus filius
Abbreviated transcription (Latin):
Eademgͥ utriusq sub̾a. Cum uͦ ingenitus dr pat̾.
ñ quid sit. s quid ñ sit łr. Cum autem relatiuum
sus laborat inopia humanum elo quium. Dc̃m
est tres ꝑsone non ut illud diceret᷑. s ne taceretur.
Item. trinitas filus nullo modo dici potest. Item.
Fatendum est patrem ⁊ filium pͥncipium sp̃c sancti.
Item filuis ñ tantum ut sit filius quod relatiue d̾
s omnino ut sit ip̃a sub̾a. nascendo ħt. Item. Cum
conaret᷑ humana inopia loquendo ꝓferre quod ten
de domino deo: timuit dicere tres essentias ne intel¬
ligeret᷑ in illa sũma equalitate ulla diũsitas. Iteꝙ
Ideo dicimus tres ꝑsonas ñ ut aliqua intelligat᷑
diu̾sitas ẽẽntie. s ut uł uno uocabulo responderi
possit cum dicit᷑ Quid tres. uł quid tria. seronimꝰ.
Unum in trib ꝑsonis fatem᷑ deum. Ires pͥsonas ex¬
pressas sub ꝓprietate distinguimꝰ ñ nomina tũ mõ.

Expanded text:
 utriusque substantia. Cum vero ingenitus dicitur Pater non quid sit, sed quid non sit dicitur. Cum autem relativum sus laborat inopia humanum eloquium. Dictum est tres personae: non ut illud diceretur, sed ne taceretur. Idem: Trinitas nullo modo Filius potest dici. Idem: Fatendum est Patrem et Filium principium Spiritus sancti. Idem: Filius non tantum ut Filius, quod relative dicitur: sed omnino ut sit ipsa substantia nascendo habet. Idem: Cum conaretur humana inopia loquendo proferre quod tenet de Domino Deo, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Idem: Ideo dicimus tres personas non ut aliqua intelligatur diversitas essentiae, sed ut vel uno vocabulo responderi possit cum dicitur, quid tres, vel quid tria. HIERONYMUS. Unum in tribus personis fatemur Deum, tres personas expressas sub proprietate distinguimus; non nomina tantummodo,
Abbreviated transcription (Latin):
do haberet. ⁊ ẽẽt ueruis deus. ⁊ uerus homo unꝰ filiꝰ
Item. Non gͦ duos xp̃os neq duos filios. s deum ⁊
hoĩem unum filium quem ꝓpt̾ea ungenttũ diti¬
mus manentem in duab substantiis. sicut eiue
ritas nature contulit non confusis naturis neꝙ
ĩmpotis: ita enim filius assumpsit hoĩem ut qͣ
Neq enim homine assumpto quat̾nitas facta est
s trinitas mansit assumptõe illa ineffabilit̾ fa¬
ciente ꝑsone unius indeo ⁊ homine ueritatem
uerum deum natum de deo patre. ⁊ uerum hom¬
nem natum de homine matre. nec eius humani¬
tatem. qua minor est patre minuere aliquidaꝰ
diuinitati qua equalis est patri. hoc gͦ utrimq

Expanded text:
 esset verus Deus et verus homo unus Filius. Idem: Non ergo duos Christos, neque duos filios, sed Deum et hominem unum Filium, quem propterea unigenitum dicimus manentem in duabus substantiis, sicut ei naturae veritas contulit non confusis naturis, neque immistis. Ita enim Filius assumpsit hominem, ut qte persona. Neque enim homine assumpto, quaternitas facta est; sed Trinitas mansit; assumptione illa ineffabiliter faciente, personae unius in Deo et homine veritatem. stum, sed Deum verum natum de Deo Patre, et verum hominem natum de homine matre. Nec ejus humanitatem qua minor est Patre, minuere aliquid ejus divinitati qua aequalis est Patri. Hoc ergo utrumque
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓisus. atꝙ ined inefficax demonistrat᷑. Soahor
lectio est que nat᷑am ꝑsuad̾e. ⁊ uolentem qͦdami
cere potese ad seminand̾ partum. Et quid aimu¬
liere amor uiri. in iuro aũt amor mitlieisꝰ. aaut
solet ut quia i alt̾o solum natura s̃ susficierns
concipit̃ quod simul a iuro ⁊ muliere seminatis
quid̾ sicut iam dictum ÷ in muliere ꝑ amorem iu
⁊ in uiro ꝑ amorem mulieris natura oꝑat᷑. Ppt
quod etiam mulier ñ nisi a uiro concipe di. lut
rectede solo uiro concipit q id qd̃ concpit ina
quid̾ de carne uiri sumit᷑᷑ in alto aũ ꝑ amorõi¬
ministrat᷑. Non itaq hoc solum de uiro concipr
de iuro accipit. s & hoc eciam de uiro concipit p
ip̃e de amore uiri accipit. Hoc p̾t̾mitt̾e uoliumꝰ
sp̃o sancti ex carne uirginis diuino parciũ nat̾
subam ministrauit.Nam quia in corde enis ans
sp̃ẽ sancti singłarit̾ ardebat. ideo in carne euisautꝰ¬

Expanded text:
icax demonstratur. Sola ergo dilectio est quae naturam persuadere, et volentem quodammodo cogere potest ad seminandum partum. Et quidem in muliere amor viri, in viro autem amor mulieris, idem agere solet, ut quia in altero solum natura sibi sufficiens concipitur, quod simul a viro et muliere seminatur. Quod quidem, sicut jam dictum est, in muliere per amorem viri; et in viro per amorem mulieris, natura operatur. Propter quod etiam mulier non nisi a viro concipere diciturecte de solo viro concipit, quia id quod concepit, in altero quidem de carne viri sumitur, in altero autem permonstratur. Non itaque hoc solum de viro concipit, quod de viro accipit, sed hoc etiam de viro concipit, quod ex se de amore viri accipit. Hoc praemittere voluimutionem Spiritus sancti ex carne virginis divino partui natura substantiam ministravit. Nam quia in corde, quo amor Spiritus sancti singulariter ardebat, ideo in carne eju
Abbreviated transcription (Latin):
se ꝓbare conatur. Ergo xp̃o ñ meruit quasis usdeb¬
tum aliquid acquirens. ⁊ tam̃ meruit opus ulco¬
tis dignum remu̾at᷑re ꝑficiens. Neq enim ideo sa
prius ip̃e dignus fuit opus tuititis postea ethib¬
tum remu̾abile non fuit.n rursum quia ꝓ ope
iurtutis remun̾atus d̾r. prius etiam qmͣ oꝑaret᷑
dignus fuisse negat᷑. Meruit gͦ qͣntum ad uirtu¬
tem oꝑis. quia ꝓ opere remu̾atõne dignus fuit̃. net
tñ sic meruit quasi dignus non fuisset etiam sio¬
ꝑatus ñ fuisset. Pat familias laborat in tua sia.
⁊ postea cum ad sefectõem uenit: postulat cybũ.

Expanded text:
sse probare conatur. Ergo Christus non meruit quasi sibi indebitum aliquid acquirens; et tamen meruit opus virtutis dignum remuneratione perficiens. Neque enim ideo quia prius ipse dignus fuit, opus virtutis postea exhibitum remunerabile non fuit; neque rursum quia pro opere virtutis remuneratus dicitur, prius etiam quam operaretur dignus fuisse negatur. Meruit ergo quantum ad virtutem operis, quia pro opere, remuneratione dignus fuit; nec tamen sic meruit quasi dignus non fuisset, etiam si operatus non fuisset. Paterfamilias laborat in vinea sua, et post cum ad refectionem venit postulat cib
Abbreviated transcription (Latin):
agentes sunt: s unusagens. sicut in deitate u¬
sunt. nec tres creatores. nec tres factores. ꝙ
qͣuod unum sunt cliuidi non possunt. Ec̃
ergo facit pat̾. hec ⁊ filrus facit similit̃. Quid
magis simile eẽ potest qmͣ unitas : Quomͦi
potest diuidi qd̾ młtiplicari ñ potest. Aut qͦmͦ
a se recedere potest qd̃ unum est: Ne ergo mi¬
reris si assumpt̃oem carnis que ad solum filiũ
refert᷑. ñ solus filius oꝑatꝰ est. s cum filio pat̾
etiam ⁊ sp̃o sanctꝰ. Neq idcirco tres incarnatos
dixeris. quia incarnationem uniꝰ tres oꝑati st᷑.¬
quia ⁊ unttas nature inseꝑabiem becit᷑ opa¬

Expanded text:
agentes sunt, sed unum agens, sicut in deitate uagentes sunt, sed unum agens, sicut in deitate usunt, nec tres creatores, nec tres factores, quia in eo quod unum sunt dividi non possunt. Quaecunque ergo facit Pater, haec et Filius facit similiter. Quid magis simile esse potest quam unitas? Quomodo potest dividi quod multiplicari non potest? Aut quomodo a se recedere potest, quod unum est? Ne ergo mireris si assumptionem carnis quae ad solum Filium refertur, non solus Filius operatus est, sed cum Filio Pater etiam, et Spiritus sanctus. Neque idcirco tres incarnatos dixeris, quia incarnationem unius tres operati squia unitas naturae inseparabilem fecit opera
Abbreviated transcription (Latin):
alia iurtus fllii. ⁊ alia iuitus patris: cum ip̃e
flluis ⁊ manus ⁊ brachium. ⁊ iurtus sit patuis.
Sicut idem est qd̾ homo manu facit᷑. ⁊ qd̾ manu
hominis facit. ⁊ quod homo brachio facit᷑.. ⁊t
qd̃ brachium hominis facit. ⁊ quod homo for¬
titudine facit᷑.⁊ quod fortitudo honunis fa¬
cit: sic idem est qd pat̾ facit ⁊ quod filius facit᷑.
quia om̃e quod pat̾ facit ꝑ filium facit. si es¬
sentia una est si natura una. si fortitudo una
s uoluntas una. quom non est operatio una:
Dicis quia hoc facit pat̾. ⁊ ego dico quia filiuᷤ¬
hoo̾ facit ipͣm. Hoc ip̃m pat̃. hoc ip̃m filius to¬
tum pat̾ ⁊ totum fluis. Ip̃m facere patͥc allii
est. Noli pensare quasi du̾as actiones. unam
maiorem. ⁊ unam minorem: aut forte simł põ¬
teris equales duas. Unitas sibi est. nichil multi¬
plices. una est actio duoꝵ. ĩmo trum acto una
sicut deitas una. ⁊ in una actione tres. ñ tres

Expanded text:
alia virtus Filii, alia virtus Patris, cum ipse alia virtus Filii, alia virtus Patris, cum ipse Filius et manus, et brachium, et virtus sit Patris? Sicut idem est quod homo manu facit, et quod manus hominis facit; et quod homo brachio facit, et quod brachium hominis facit; et quod homo fortitudine facit, et quod fortitudo hocit, sic idem est quod Pater facit, et quod Filius facit; quia omne quod Pater facit, per Filium facit. Si essentia una est, si natura una, si fortitudo una, si voluntas una, quomodo non est operatio una? Dicis quod hoc facit Pater, et ego dico quod hoc ipsum facit Filius. Hoc ipsum Pater, hoc ipsum Filius. Totum Pater, et totum Filius. Ipsum facere Patris, Filii est. Noli pensare quasi duas actiones, unam majorem, et unam minorem. Aut forte similis ponderis aequales duas. Unitas ibi est, nihil multiplices. Una est actio duorum, imo trium actio una, sicut deitas una, et in una actione tres non tres
Abbreviated transcription (Latin):
eẽt. Nunc aũt ⁊ eadem ⁊ eodem mͦ oꝑat᷑. ut nich
sit uł aliud aut aliter in oꝑatc̃e illius. Ostende:
michi aliquid quod fact pater si tam querend
est qui facit qui cotum facit. Pbnetam̃ exoĩb¬
que tu facis. quia forte domum edifico sicut tu e¬
dificas domum. ⁊cum alia sic domus tua quam
tu edificas. alia domus mea quam ego edifico. tñ
idem me facere dico quos tu facis. qm̃ id qd̃ fa¬
cio ego scd̃m aliquid simile est illi qd̾ tu facis.
andem mecum edificares domũ cdico qr idem
faceres quos ego. Etiam uerius tinum. qi id ip̃m
⁊ non aluid. nec tam̃ uere adhuc unum. qr tui
partem unam ⁊ ego alt̾am. tu instrum̃tis tuĩs
ego instrum̃tis meis. tu manib ⁊ lac̃tis tuis:
ego meis. Deniq tu uirib tius ego meis. Et iam
ñ uere unum. s in alio ⁊ ꝑalia. Nunqͥd sic dico
cum dico quod filius hoc ip̃m facit qd pat̾ fac̃:
Ergo alia est manus stui. ⁊ alia est manus pats
aliud brachium filii ⁊ aliud brachium pats.

Expanded text:
esset. Nunc autem et eadem, et eodem modo operatur, ut nihil sit aut aliud, aut aliter in operatione illius. Ostende mihi aliquid quod facit Pater, si tamen quaerendum est quid facit qui totum facit. Pone tamquod tu facis, quia forte domum aedifico, sicut tu aedificas domum, et cum alia sit domus tua quam tu aedificas, et alia domus mea quam ego aedifico; tamen idem me facere dico, quod tu facis, quoniam id quod facio ego secundum aliquid, simile est illi quod tu facis. amdem mecum aedificares domum, dico quod idem faceres quod ego; etiam verius unum, quia idipsum et non aliud: nec tamen vere adhuc unum, quia tu partem unam et ego alteram; tu instrumentis tuis, ego instrumentis meis; tu manibus et lacertis tuis, ego meis; denique tu viribus tuis, ego meis, et jam non vere unum, sed in alio et per alia. Nunquid sic dico, cum dico, quod Filius hoc ipsum facit quod Pater facit? Ergo alia est manus Filii et alia est manus Patris, aliud brachium Filii, et aliu
Abbreviated transcription (Latin):
i unrta fuit: urta carnis ip̃a fuit. In ed aũt qd̾ a¬
uinitati unita fuit: uita ip̃ius diuinitas fuitii
In eo aũt qd̾ cliuinitati ingebat᷑. etiam a carne tect¬
dens ab ip̃a diuinitate ñ seꝑabat᷑. Que gͥ in sensu
carnis ad tempus ai dolorem sustinnit. in sccietati
deitatis plenum ac ꝑfectum gaudium semꝑ possed̃
UIbi enim ꝑfocte uingebat᷑ plene ac ꝑfecte beatisici¬
tur. UIbi aũt ad tempus minus habuit: ex dispen¬
satione postea supletum est in głificatione. ita tañ
ut quod in parte sublimiori ħebat. uerum bonũ
nec aliqnͣdo reode̾t᷑ quia ñqͣm fuit amissum. nͨ sup¬
pleret᷑. quia ex quo datum est: semꝑ mansit ꝑfc̃m¬

Expanded text:
carni unita fuit, vita carnis ipsa fuit. In eo autem quod dcarni unita fuit, vita carnis ipsa fuit. In eo autem quod divinitati unita fuit, vita ipsius divinitas fuit. IIn eo autem quod divinitati jungebatur, etiam a carne recedens ab ipsa divinitate non separabatur. Quae igitur in sensu carnis ad tempus dolorem sustinuit, in societate Deitatis plenum et perfectum gaudium semper possedit. Ubi enim perfecte jungebatur, plene et perfecte beatificabatur. Ubi autem ad tempus minus habuit ex dispensatione, postea suppletum est in glorificatione. Ita tamen ut quod in parte sublimiori habebat verum bonum, nec aliquando redderetur, quia nunquam fuit amissum; nec suppleretur, quia ex quo datum est, semper mansit