comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
eũ fallat/ uehementer te rogo. cõmendoꝙ tibi omĩa
eius negotia liberos/ procnratorẽs familiã. In pͥmisq
ut que tͫ appius de eius redecrenit ea comprobes
omib q rebus eũ ita tractes ut intelligat meamꝰ
cõmendatõnem nõ uulgarem fuisse. Sex¬
cherrime staremus./ ꝙ iam illam sententiam
bibuli de tribꝰ legatis pridie eius diei fregeramꝰ.
unũ ꝙ certanen esset relictũ sñia uoltatii. res ab ad¬
uersariis nr̃is contracta est uariis calumpniis. Cãm
enĩ frequenti senatu n magna uarietate magna ꝙ
iiudia eoꝵ qui a te causam regiam alio tͣnͣsferebant
obtinebamꝰ. Eo die acerbũ habuimꝰ cnrionẽ. bi¬
bulũ multo inst̾iorem pene etiã et amitũ. Canini
et catho negarũt se ullã legem añ comitia esse
laturos. ꝑ enatuo hãberi añ kł feb̾r per legẽ
pͣnpiamͣ. id quod tu scis. nõ pot̃. neq in mense februa̾io
toto. nͥ ꝑfectis aut reiectis rogatõmbꝰ ħe̾c tñ opimo est

Expanded text:
eum fallat, vehementer rogo te commendoque tibi eius omnia negotia, libertos, procuratores, familiam, in primisque ut, quae T. Ampius de eius re decrevit, ea comprobes omnibusque rebus eum ita tractes, ut intellegat meam commendationem non vulgarem fuisse. Acherrime staremus, quod iam illam sententiam Bibuli de tribus legatis pridie eius diei fregeramus, unumque certamen esset relictum sententia Volcaci, res ab adversariis nostris extracta est variis calumniis; causam enim frequenti senatu non magna varietate magnaque invidia eorum, qui a te causam regiam alio traferebant, obtinebamus. eo die acerbum habuimus Curionem, Bibulum multo iustiorem, paene etiam amicum; Caninius et Cato negarunt se legem ullam ante comitia esse laturos. senatus haberi ante K. Februarias per legem Pupiam, id quod scis, non potest neque mense Febr. toto nisi perfectis aut reiectis legationibus. haec tamen opinio. est
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ te sit restitutꝰ desertũ se atq abiectũ fore proficiscat᷑
ate. quod sine ulla dubitatõne si panlũ mõ pompenis
ostend̾it sibi plac̾e faciet. Sed noͣsti homĩtͤ tarditatẽ
et taciturnitatẽ. Nos tñ nichil quod ad eã rẽ ꝑtineat
pretͥmittemꝰ. Ceteris ĩuiriis que pposite sũt a catone
facile ut spero resistemus. Amicũ ex consularibus ne¬
minem tibi esse uideo pret̾ hortensiũ et luculũ. Cet̾i
sũt partim obscuriꝰ inqui ꝑtim nõ dissimulãt irati.
Tu fac ammo forti magnoꝙ sis speres ꝙ fore ut fracto
impetu leuissim ħomiĩs tuã priscinã dignitatem et
gloriã consequare

Expanded text:
per te sit restitutus, desertum se atque abiectum fore, proficiscatur per te sit restitutus, desertum se atque abiectum fore, proficiscatur ad te; quod sine ulla dubitatione, si Pompeius paulum modo ostenderit sibi placere, faciet; sed nosti hominis tarditatem et taciturnitatem. nos tamen nihil, quod ad eam rem pertineat, praetermittimus. ceteris iniuriis, quae propositae sunt a Catone, facile, ut spero, resistemus. Amicum ex consularibus neminem tibi esse video praeter Hortensium et Lucullum; ceteri sunt partim obscurius iniqui, partim non dissimulanter irati. tu fac animo forti magnoque sis speresque fore ut fracto impetu levissimi hominis tuam pristinam dignitatem et gloriam consequare
Abbreviated transcription (Latin):
stimare. Si quid ex his rebus quas tibi fortuna largita
est nõnulloꝵ hõim ꝑfidia detͣiaxit. id maiori illis frandi
ꝙ̃ tibi futurũ. I me nullũ tempꝰ pret̾mittetir de tiu
rebus et agendi et cogitandi. Utor ad om̃ia. Q Selicio
quo neq prudentiorẽ quẽꝙͣ ex tuis neꝙ fidei meliorẽ esse
fore puto ea a me tibi scribi oport̾e / Post ꝙͣ pompeuis¬
et apud ppłm ad .uiii. idus febrnarias cũ pro milone dic̾et
clamore conuicioq iactatus est In senatuꝙ a catone
uisus est michi uehement̾ esse ꝑturbatus. Itaq alexan¬
drina cã que nobis adhuc mtẽgra est. michil .ii. tibi de¬
traxit senatus nisi id quod ꝑ eandẽ religionẽ dari alter
non põt. uidetur ab illo plane ꝰ esse deposita. Nunc id spe¬
ramꝰ idꝙ molmiur ut lex cũ intelligat sese quod cogi¬
tabat ut a pompeio reducatur asseqͣm nõ posse. Et nͥ

Expanded text:
stimare; si quid ex iis rebus, quas tibi fortuna largita stimare; si quid ex iis rebus, quas tibi fortuna largita est, non nullorum hominum perfidia detraxerit, id maiori illis fraudi quam tibi futurum. A me nullum tempus praetermittitur de tuis rebus et agendi et cogitandi; utor ad omnia Q. Selicio, neque enim prudentiorem quemquam ex tuis neque fide maiore esse fore, ea puto tibi a me scribi oportere. postea quam Pompeiet apud populum a. d. viii Idus Februarias, quom pro Milone diceret, clamore convicioque iactatus est in senatuque a Catone mihi vehementer esse perturbatus. itaque Alexanae nobis adhuc integra est nihil enim tibi detraxit senatus nisi id, quod per eandem religionem dari alteri non potest, videtur ab illo plane esse deposita. nunc id speramus idque molimur, ut rex, cum intellegat sese, quod cogitabat, ut a Pompeio reducatur, adsequi non posse et, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
tñ in eiusmodi ꝑturbatõne rerũ ꝙͣ ꝙͣ omĩa sñt me-¬
tuenda nichil magis ꝙͣ ꝑfidiã tiemus. Et catomi
quidẽ quoquo mõ res se habeat/ profecto resistimus
De alexandrina re/ cã q regia tantũ hẽo polliceri
me tibi absenti tuis ꝙ pñtib cͣmulte satiffacturũ.
Ued uereor ne aut erpiatur cã regĩa nobis aut
deseratur quoꝵ utrũ minus uelii nõ facile possũ existi¬
mare. Sed si res coget est quiddã t̾ciũ quod neq selicio neꝙ
u displitebat ut nea tebił obm patemur. nec nobis
repugnãtibꝰ ad eum deferri ad quẽ ꝓpe iam delatũ existi¬
matur. agentur a nobis omia diligenter. ut neq si quid
obtineri pot̾it nõ contendamꝰ. neq si quid nõ obtinea¬
mus repussi esse uideamur. Tue sapientie magnitudini ꝙ
amini est omnẽ amplitũdinẽ et dignitatẽ tuã ĩ uͥtute
atꝙ in rebꝰ tuis gestis atq in tua granitate positã exi¬

Expanded text:
tamen, in eius modi perturbatione rerum quamquam omnia sunt metamen, in eius modi perturbatione rerum quamquam omnia sunt metuenda, nihil magis quam perfidiam timemus et Catoni quidem, quoquo modo se res habet, profecto resistemus. de Alexandrina re causaque regia tantum habeo polliceri, me tibi absenti tuisque praesentibus cumulate satis facturum, sed vereor, ne aut eripiatur causa regia nobis aut deseratur; quorum utrum minus velim, non facile possum existimare. sed, si res coget, est quiddam tertium, quod neque Selicio nec mihi displicebat, ut neque iacere pateremur nec nobis repugnantibus ad eum deferri, ad quem prope iam delatum existimatur. A nobis agentur omnia diligenter, ut neque, si quid obtineri poterit, non contendamus nec, si quid non obtinuerimus, repulsi esse videamur; tuae sapientiae magnplitudinem et dignitatem tuam in virtute atque in rebus gestis tuis atque in tua gravitate positam exi
Abbreviated transcription (Latin):
assequutꝰ. au̾t de alioꝵ iurnis querar. qd̾ sine sũmo
dolore fac̾e non possum. Egoͬ tibi in hac presertim ibe¬
cilitate maͣgratuũ prestare nichil possum. At ea exce¬
pta. possum .ii. confirmare te. et in senatu / et in po. ro.
sũmo studio amplitudinẽ tuã retenturũ do
am et si inͥ nichil fuit optatius ꝙͣ ut pͥmũ abs̃ teipo
dem̃ ab cet̾is omibꝰ ꝓͣgratissimꝰ erga te esse cͥoͣgͣno¬
scerer. tñ afficior sũmo dolore/ eniͣsmõi tp̃ra post tuã
profectionẽ consequnta esse ut et meã et cetͬoꝵ erga
te fudem et beniuolentiã absens exꝑnere Ie aũt et
uidere et sentire eandẽ fidem ẽẽ hominũ in tua dignͭᵗͤ
quã egoͣ mͦ mea salute sũ expertꝰ ex tmo  lr̃is ĩtellexi.
Nos cũ maxime labore gratia consilio scndio de
causa regia nnteremur. subito exorta est nep nefaria
catonis promulgatio que studia nr̃a impediret. et
amios a minore cura ad sũmũ terrorẽ ꝑduc̾et. B

Expanded text:
adsecutus, aut de aliorum iniuriis querar, quod sine summo dolore facere non possum? ego tibi a vi, hac praesertim imbecillitate magistratuum, praestare nihil possum; vi excepta possum confirmare te et senatus et populi Romani summo studio amplitudinem tuam retenturum. ametsi mihi nihil fuit optatius quam ut primum abs te ipso, deinde a ceteris omnibus quam gratissimus erga te esse cognoscerer tamen adficior summo dolore eius modi tempora post tuam profectionem consecuta esse, ut et meam et ceterorum erga te fidem et benevolentiam absens experirere; te videre et sentire eandem fidem esse hominum in tua dignitate, quam ego in mea salute sum expertus, ex tuis litteris intellexi. nos cum maxime consilio, studio, labore, gratia de causa regia niteremur, subito exorta est nefaria Catonis promulgatio, quae nostra studia impediret et animos a minore cura ad summum timorem traduceret; sed
Abbreviated transcription (Latin):
classib tãtuq eq̃strib & pedestrib copiis. eles ellesponto iuinto. Athone
ꝑfosso. maxia ambulauisset. t̾rã nauigauissor. si cũ tãto impeta ĩ gre¬
ciam ueĩsse. cauiã eiꝰ ꝗs ex eo q̃re̾t tantaꝵ copiaꝵ.tantiq belli meise

Expanded text:
classibus, tantisque equestribus et pedestribus copiis, Hellesponto iuncto, Athove classibus, tantisque equestribus et pedestribus copiis, Hellesponto iuncto, Athove perfosso maria ambulavisset, terramquem navigavisset, si, cum tanto impetu in Graeciam veniss
Abbreviated transcription (Latin):
la indicia pictatis. Cognitionẽ meoriã. ĩ multis & uidemꝰ desidexia.
Ergo ĩ bestis erũt secreta a uoluptate humanaꝵ q̃dã simulacra u̾tu¬
tũ. In ip̃is homĩb u̾tus nisi uoluptatis cauła nulla eiͣt. &x honũ qui cete
ric aĩantib plurimũ p̃stat. precipue a naͣ nihil datũ eẽ dicemꝰ. Nos
uoͣ siꝗdẽ ĩ uoluptate sũt oĩa. longe młtũq seꝑaram᷑ a bestiis ꝗb
ip̃a terra fundit ex sese pastus uarios uarieq abũdãtes nihil laborãti¬
bus. Nob̾ ã autuix aut ne uix ꝗdẽ suppetũt. młto laboe̾ querẽtib.
nec tñ ullo modo sũmũ pecudũ bonũ. te hoĩs idem nhil uidei põt.
Quid eĩ tãto opus ẽ instrum̃to ĩ optimis artib cõparãdis: Quid
tanto cõcurlu henestissiõꝵ studioꝵ tãto uiͣtutũ comitatu. si eã ad nul¬
lam ad aliã rẽ nisi ad uoluptate̾ cõquirũt᷑. Ut si xerłes cũ tantis

Expanded text:
la indicia pietatis, cognitionem, memoriam, in multis etiam disciplinam. la indicia pietatis, cognitionem, memoriam, in multis etiam disciplinam. Ergo in bestiis erunt secreta a voluptate humanarum quaedam simulacra virtutum: in ipsis hominibus virtus, nisi voluptatis causa, nulla erit? et homini, qui il datum esse dicemus? Nos vero si quidem in voluptate sunt omnia, longe, multumque superamur a bestiis: quibus ipsa terra fundit ex sese pastus varios: varieque abundantes nihil laborantibus: nobis autem, aut vix, aut ne vix quidem, suppetunt multo labore quaerentibus, nec tamen ullo modo summum pecudis bonum, et hominis idem mihi videri potest. 1. Quid enim tanto opus est instrumento in optimis artibus comparandis, quid tanto concursu honestissimorum studiorum, tanto virturum comitatu, si ea nullam ad aliam rem, nisi ad voluptatem conquiruntur? ut, si Xerxes, cum tantis
Abbreviated transcription (Latin):
maiores ẽẽ uoluptates c doloe̾s animi ꝙͣ coͣporis. qr triũ tpͣꝵ particeps
ior estͣ animi uoluptas ꝙͣ coͣpoi̾c. Ita fit ut gratulator letior sit. ꝙͣ ic
cui gratulat᷑. Sed dũ effice̾ uultis beatũ sapiẽtem cũ maxiãs oĩo uo¬
luptates ꝑcipiat omĩbq partib maioe̾s ꝙͣ corpoe̾ Quid occurat nõ ui¬
aetis. Animi eĩ qͦ dolores ꝑcipiet omĩb partib maioẽs ꝙͣ corpoi̾s. Ita
aliꝗd Torquate homĩs sũmũ bonũ repiẽdũ est. Uoluptatẽ bestus cõçeda¬
mus. quib uos de sũmo bono testib uti soletis. Quid si &̾ beltie
młta faciũt duce lua queq na paxtun indulgẽter uł cũ laboe̾ ut ĩ
gignẽdo. & educãdo ꝑfacile apparcat aliud qđdã his ꝓpołitũ nõ uo
luptatẽ Fuitures & cursu & ꝑegrinatioẽ letant᷑. Cõgregatiõe alie ce¬
tũ quodãmꝰ ciuitatic imitãt. Udemꝰ ĩ quodã uoluctum gneͣ nõnul¬

Expanded text:
maiores esse voluptates et dolores animi quam corporis, quia trium temporum particeps ior est animi voluptas quam corporis. ita fit, ut gratulator laetior sit quam is, cui gratulatur. Sed dum efficere vultis beatum sapientem, cum maximas animo voluptates percipiat omnibusque partibus maiores quam corpore, quid occurrat non videtis. animi enim quoque dolores percipiet omnibus partibus maiores quam corporis. ita aliquod, Torquate, hominis summum bonum reperiendum est, voluptatem bestiis concedamus, quibus vos de summo bono testibus uti soletis. quid, si etiam bestiae multa faciunt duce sua quaeque natura partim indulgenter vel cum labore, ut in gignendo, in edue laetantur: congregatione alia coetum quodammodo civitatis imitantur. Videmus in quodam volucrum genere nonnul
Abbreviated transcription (Latin):
hil mihi uidet absurdius. Atq hec cõtra Aristippũ qui eã uolup¬
tatẽ nõ modo sũmã sed solã &e ducit quã om̃es unã appellamꝰ uolup¬
tatem. Aliter ã nob̾ placet. Sed ille ut dixi uiciose. Nec eĩ figri¬
ra corpoiͣs nec ratio excelles ingeni humani significat ad hac una
rem natũ hoĩem ut frueret᷑ uoluptatib. Nec uoͣ audiẽdus Iero¬
nimꝰ: cui sũmũ est idem qđ uos int̾dũ uel potius nimiũ sepe di¬
boni iudicemꝰ. nec eã cessando siue gaudẽtem ut Aristippus. siue
nõ dolẽdo ut hic led agendo aliꝗͥd cõsiderãdone queramꝰ. Que
possũt eadẽ cõtra Carneadẽ illd sũmũ bonũ dici. qđ is nõ tam

Expanded text:
hil mihi videtur absurdius. Atque haec contra Aristippum, qui eam voluphil mihi videtur absurdius. Atque haec contra Aristippum, qui eam voluptatem non modo summam, sed solam etiam ducit, quam omnes unam appellamus voluptatem. aliter autem vobis placet. sed ille, ut dixi, vitiose. nec enim figura corporis nec ratio excellens ingenii humani significat ad unam hanc rem natum hominem, ut frueretur voluptatibus. Nec vero audiendus Hieronymus, cui summum bonum est idem, quod vos interdum vel potius nimium saepe diboni iudicemus, nec eam cessando, sive gaudentem, ut Aristippus, sive non dolentem, ut hic, sed agendo aliquid considerandove quaeramus. quae possunt eadem contra Carneadeum illud summum bonum dici, quod is non t
Abbreviated transcription (Latin):
tatã uidebit. qđ eo liquidius faciet si ꝑspex̾it reꝵ int̾ eas u̾borũ¬
ne lit cõtrouersia. Huiꝰ ego nuẽ auctoritatẽ seques idem faciam
Quãtũ potero minuã cõtentioes. omẽsq simplices sententias eoꝵ
ĩ quib nulla ełt uͥtutis adiũgitio. oio a phylosophya semouẽdas pu¬
tabo. Primũ Aristippi Cirẽnaicoꝵq oĩum quos nõ est ueritum
ĩ ea uoluptate que maxima dulcedine sensũ more̾t sũmũ bonũ. po¬
nere cõtep̃nentis istã. uacuitatẽ doloi̾s. Hi nõ uiderut᷑ ut ad cursũ
equũ. ad arãclũ bonem. ad indagandũ canẽ. sic homine̾ ad duas res
ut ait Aristoteles ad intelligẽdũ o agendũ esse natũ quasi morta¬
lem deũ. Cortraq ut tardã aliquã & languidã pecudẽ ad pastũ
& ad ꝓcreandi uoluptatẽ hoc diuinũ aĩal ortum ẽẽ uoluerũt. quoni¬

Expanded text:
tatam videbit. quod eo liquidius faciet, si perspexerit rerum inter eas verborumtatam videbit. quod eo liquidius faciet, si perspexerit rerum inter eas verborumne sit controversia. Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam. quantum enim potero, minuam contentiones omnesque simplices sententias eorum, in quibus nulla inest virtutis adiunctio, omnino a philosophia semovendas putabo, primum Aristippi Cyrenaicorumque omnium, quos non est veritum in ea voluptate, quae maxima dulcedine sensum moveret, summum bonum ponere contemnentis istam vacuitatem doloris. hi non viderunt, ut ad cursum equum, ad arandum bovem, ad indagandum canem, sic hominem ad duas res, ut ait Aristoteles, ad intellegendum et agendum, esse natum quasi mortalem deum, contraque ut tardam aliquam et languidam pecudem ad pastum et ad procreandi voluptatem hoc divinum animal ortum esse voluerunt, quo ni
Abbreviated transcription (Latin):
que potest appellari rite sapĩa. Deide adiuctis uirtutib quas ratio
reꝵ oĩum dnas tu uoluptatũ satellites & mixriferas eẽ uoluisti: qͥl¬
ꝵ oĩum sententia ꝓnũciabit pͥmũ de uoluptate nihil eẽ ei loci non
modo ut sola ponat᷑ ĩ sũmi boni sede quã querimꝰ  sed ne illo quidẽ
modo ut ad honestatẽ applicet᷑. De uacuitate doloris eadem sentẽta
est. Reiiciet᷑ oẽ. Carneades. nec illa de sũmo bono ratio aut uo¬
luptatis nõ dolẽdiue particeps. aut honestatis expers ꝓbabit᷑. Itaq
hil esse bonũ nisi honestũ. nihil malũ nisi turpe cetera aut oĩo ni¬
hil oĩo hr̃e momẽti. aut tmͣ ut nec expetenda. nec fugiẽda sed eli¬
genda modo: aut rericiẽda sit. aut anteponet eã. quã cũ honesta¬
te ornatissimã. tum &ẽ ip̃is iniciis neͣ & totius ꝑfetioẽ uite locuple¬

Expanded text:
entia, quae potest appellari rite sapientia, deinde adiunctis virtutibus, quas ratio entia, quae potest appellari rite sapientia, deinde adiunctis virtutibus, quas ratio rerum omnium dominas, tu voluptatum satellites et ministras esse voluisti. qium sententia pronuntiabit primum de voluptate nihil esse ei loci, non modo ut sola ponatur in summi boni sede, quam quaerimus, sed ne illo quidem modo, ut ad honestatem applicetur. de vacuitate doloris eadem sententia erit. reicietur etiam Carneades, nec ulla de summo bono ratio aut voluptatis non dolendive particeps aut honestatis expers probabitur. ita hil esse bonum nisi honestum, nihil malum nisi turpe, cetera aut omnino nihil habere momenti aut tantum, ut nec expetenda nec fugienda, sed eligenda modo aut reicienda sint, aut anteponet eam, quam cum honestate ornatissimam, tum etiam ipsis initiis naturae et totius perfectione vitae locuple
Abbreviated transcription (Latin):
ut Aristippo uoluptas. Ieronimo doloris uacuitas. Carneadi frui
princiis naͣlibus esset extremũ. Epicurus ã cũ in pͥma cõmenda¬
tione uoluptatẽ dixissoe si eã quã Aristippus idem tenere debu¬
it ultimũ bonoꝵ qđ ille. Sin eã quã leronimꝰ fecisset idem ut uo¬
luptatẽ illã Aristippi ĩ prima cõmendatione pone̾t. Nam qđ ait se¬
sib ipĩs iudicari uoluptatẽ bonũ esse dolorẽ malũ. plus tribuit sẽ¬
sibus ꝙͣ nobis leges ꝑmittũt. Priuataꝵ litium iudices sumꝰ.
Nihil eĩm possumꝰ iidicare. nisi qđ est nr̃i iudicii: in quo fru¬
stra iudices solent cũ sentẽtiam ꝓnũciant addere si ꝗd mei iu¬
dicii est. Si eĩm nõ fuit eoꝵ iudicii nihilo magis hoc nõ addito
illđ̾ est iudicatũ qđ iudicat sensus dulce. amarũ. lene asperum
ꝓpe. lõge. stare mouere. quadratũ xotundũ. Quã igit᷑ ꝓnũciabit sẽ¬

Expanded text:
ut Aristippo voluptas, Hieronymo doloris vacuitas, Carneadi frui ut Aristippo voluptas, Hieronymo doloris vacuitas, Carneadi frui principiis naturalibus esset extremum. Epicurus autem cum in prima commendatione voluptatem dixisset, si eam, quam Aristippus, idem tenere debuit ultimum bonorum, quod ille; sin eam, quam Hieronymus, ne fecisset idem, ut voluptatem illam Aristippi in prima commendatione poneret. Nam quod ait sensibus ipsis iudicari voluptatem bonum esse, dolorem malum, plus tribuit sensibus, quam nobis leges permittunt, cum privatarum litium iudices sumus. nihil enim possumus iudicare, nisi quod est nostri iudicii—in quo frustra iudices solent, cum sententiam pronuntiant, addere: 'si quid mei iudicii est'; si enim non fuit eorum iudicii, nihilo magis hoc non addito illud est iudicatum—. quid iudicant sensus? dulce amarum, leve asperum, prope longe, stare movere, quadratum rotundum. aequam igitur pronuntiabit sen
Abbreviated transcription (Latin):
finem bonũ dice̾nt secũdũ naturã uiue̾ iedest uͥtute adhibita frui.
pͥmis a natura datis. Calipho ad uirtutẽ nihil adiũxit. nisi uõ¬
luptatẽ. Diodorus uacuitatẽ doloris. Hoͥs omib quos dixi cõsequẽ¬
tes sut fines bonoꝵ. Aristippo simplex uoluptas. Stoicis cõsentire ncͣ
qđ esse uolut e uirtute. idest honeste uiue̾. Qd ita int̾pretant᷑. ui¬
ue̾ cũ intelligẽtia reꝵ eaꝵ que natura euenirẽt eligẽte ea que es¬
sent secĩdũ naturã. reiicienteq cõtraria. Ita tres sũt fines exꝑtes
honestatis. Unus Aristippi uł Epicuri. alter leronimi. Carnea¬
dis tertius. Fres in quib honcstas cũ aliqua accessione Pollemors
Callephontis. Diodori. Una simplex cuiꝰ zeno auctor pofita in
decore tota idelt honestate. Nam Pirro. Aristo. Herillus iam
diu abiecti reliqui sibi cõstitexũt. ut extrema cũ iniciis couenirẽt

Expanded text:
finem bonorum dicerent secundum naturam vivere, id est virtute adhibita frui finem bonorum dicerent secundum naturam vivere, id est virtute adhibita frui primis a natura datis. Callipho ad virtutem nihil adiunxit nisi voluptatem, Diodorus vacuitatem doloris.   his omnibus, quos dixi, consequentes fines sunt bonorum, Aristippo simplex voluptas, Stoicis consentire naturae, quod esse volunt e virtute, id est honeste, vivere, quod ita interpretantur: vivere cum intellegentia rerum earum, quae natura evenirent, eligentem ea, quae essent secundum naturam, reicientemque contraria. ita tres sunt fines expertes honestatis, unus Aristippi vel Epicuri, alter Hieronymi, Carneadi tertius, tres, in quibus honestas cum aliqua accessione, Polemonis, Calliphontis, Diodori, una simplex, cuius Zeno auctor, posita in decore tota, id est in honestate; nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti. reliqui sibi constiterunt, ut extrema cum initiis convenirent,
Abbreviated transcription (Latin):
tegrũ se saluũq uelit. Omẽ eĩm aĩal. simul & ortũ & se ip̃m &e
om̃ẽs partes suas diligit. Quasq que maxime lut impͥmis amplec¬
tit᷑ animũ c& corpus. Deinde utriusq partes. Nam sũt & ĩ aĩo p̃¬
cipua quedã & ĩ corpore. que cũ leuiter agnouit. tuc̃ discerne̾ incpit
ut ea que pͥma clata sũt nͨͣaͣ appetat. asꝑnet᷑q cõtraria. In his pri¬
mis naturalib uoluptas insit nec ne magna questio ełt. Nihil uoͣ
putare esse p̾ter uoluptatẽ nõ mẽbra nõ sensus. nõ ingenii motũ. nõ
integritatẽ coͣporis. nõ ualitudinẽ coͣporis sũme mͥ uidetũr inscitie. At¬
q ab isto capite fluere necesse est om̃em rationẽ bonoꝵ & malorũ.
Polemone &ẽ ante Aristoteli ea pͥma iusa sũt que paulo ante dixi
Ergo nata est sentẽtia ueterũ Achademicoꝵ &e ꝑipateticoꝵ. ut

Expanded text:
tegrum se salvumque velit. omne enim animal, simul et ortum est, se ipsum et tegrum se salvumque velit. omne enim animal, simul et ortum est, se ipsum et omnes partes suas diligit duasque, quae maximae sunt, in primis amplectitur, animum et corpus, deinde utriusque partes. nam sunt et in animo praecipua quaedam et in corpore, quae cum leviter agnovit, tum discernere incipit, ut ea, quae prima data sunt natura, appetat asperneturque contraria. in his primis naturalibus voluptas insit necne, magna quaestio est. nihil vero putare esse praeter voluptatem, non membra, non sensus, non ingenii motum, non integritatem corporis, non valitudinem corporis, summae mihi videtur inscitiae. Atque ab isto capite fluere necesse est omnem rationem bonorum et malorum. Polemoni et iam ante Aristoteli ea prima visa sunt, quae paulo ante dixi. ergo nata est sententia veterum Academicorum et Peripateticorum, ut
Abbreviated transcription (Latin):
tura. hanc uoluptatẽ expeti. nihil dolendi. Neq eĩ hec mouere põt
appetitũ animi nec ullũ. habet ictũ quo pellat animi statũ. Hic nõ
dolendi. Itaq ĩ hoc eodem peceat Ieronimꝰ. At ille pellit qui per¬
mulcet sensum uoluptate. Itaq epicurꝰ semꝑ hoc utitur: ut probet
uoluptatẽ natura expeti. qđ ea uoluptas que ĩmotu sit & paruos ad
se alliciat & bestias. nõ illa stabilis ĩ qua tantũ inest nihil dolere.
Quid igit᷑ cõuenit ab illa uoluptate dice̾ naturã ꝓficisci in aliasũ¬
mũ bonum pone᷑: Bestiaꝵ uoͣ nullũ iudiciũ puto. Quãius eĩm
deprauate nõ sint. praue tñ esse possũt. ut bactillũ aliud eit ĩflexũ
& incuruatũ de industria. aliud ita natũ. Sic feraꝵ naͣ. Nõ est illa
quidẽ depranata mala disciplina sed na sua. Nec ergo ut uolup¬
tatem expetat natura mouet ĩfantẽ sed tm̃ ut se ip̃e diligat: ut in¬

Expanded text:
tura hanc voluptatem expeti nihil dolendi. nec enim haec movere potest tura hanc voluptatem expeti nihil dolendi. nec enim haec movere potest appetitum animi, nec ullum habet ictum, quo pellat animum, status hic non dolendi, itaque in hoc eodem peccat Hieronymus. at ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. itaque Epicurus semper hoc utitur, ut probet voluptatem natura expeti, quod ea voluptas, quae in motu sit, et parvos ad se alliciat et bestias, non illa stabilis, in qua tantum inest nihil dolere. qui igitur convenit ab alia voluptate dicere naturam proficisci, in alia summum bonum ponere? Bestiarum vero nullum iudicium puto. quamvis enim depravatae non sint, pravae tamen esse possunt. ut bacillum aliud est inflexum et incurvatum de industria, aliud ita natum, sic ferarum natura non est illa quidem depravata mala disciplina, sed natura sua. nec vero ut voluptatem expetat, natura movet infantem, sed tantum ut se ipse diligat, ut in
Abbreviated transcription (Latin):
loco discipłos quere̾ uidet᷑ ut qui assoti ẽẽ uelit phylosophy ante fiant
Apͥmo ut opinor aĩantiũ ortu petit᷑ origo sũmi boni. Simul atq na¬
tum animal est. gaudet uoluptate & ẽam appetit ut bonũ. asꝑnatur
dolorẽ ut malũ. De malis a̾ & bonis ab his aĩalib que nõdũ depraua¬
ta sũt ait optime iudicari. Hec & tu ita posuisti. & u̾ba ur̃a st̃ ꝙͣmł
cabit & stante an mouẽte: Qm̃ si displicet ab epicuro loqui discimus
Si stante hoc natura uidelicet uult. saluã esse se. qđ cõcedimꝰ. Si mo¬
uente qđ tñ dicitis nulla turpis uoluptas e̾iͣt. q̃ p̃termittenda sit & ẜ
simul nõ ꝓficiscit᷑ aĩal illcł modo natũ a sũma uoluptate que ẽ a te
posita ĩ nõ dolendo. Nec tñ argum̃tũ hoc epicurꝰ a parius petiuit.
aut cẽ a bestiis. que putat eẽ sp̾ecula nature ut dice̾t. ab his duce na¬

Expanded text:
loco discipulos quaerere videtur, ut, qui asoti esse velint, philosophi ante fiant. loco discipulos quaerere videtur, ut, qui asoti esse velint, philosophi ante fiant. A primo, ut opinor, animantium ortu petitur origo summi boni. Simul atque natum animal est, gaudet voluptate et eam appetit ut bonum, aspernatur dolorem ut malum. De malis autem et bonis ab iis animalibus, quae nondum depravata sint, ait optime iudicari. haec et tu ita posuisti, et verba vestra sunt.cabit, stante an movente? quoniam, si dis placet, ab Epicuro loqui discimus. si stante, hoc natura videlicet vult, salvam esse se, quod concedimus; si movente, quod tamen dicitis, nulla turpis voluptas erit, quae praetermittenda sit, et simul non proficiscitur animal illud modo natum a summa voluptate, quae est a te posita in non dolendo. Nec tamen argumentum hoc Epicurus a parvis petivit aut etiam a bestiis, quae putat esse specula naturae, ut diceret ab iis duce na
Abbreviated transcription (Latin):
to uoluptatẽ ullam. qua sb̾lata neget se intellige̾ oĩo ꝗd sit bonũ. E¬
am autẽ ita ꝑsequit᷑ que palato ꝑcĩpiat᷑. que aurib. Cetexa addit q̃
si appelles honos predus sit Hoc igit᷑ qđ solũ bonũ seuerꝰ & grauis
phylosophus nouit. idem nõ uidet᷑ ne expetendũ ꝗdẽ esse ꝙ eam uo¬
luptatem hoc codẽ auctore nõ desideremꝰ. cũ dolore careamꝰ ꝙͣꝙͣ hec
sũt cõtraria. Hic si diffinire uł diuide̾ didicisset. si loquẽdi uim
si deniq cõsuetudinẽ u̾boꝵ tene̾t nũꝙͣ intantas salebras inadisse
quasi dulces uoluptates appellat. Int̾dum ita extenuat ut Marcũ cu¬
riũ putes loqui. Interdũ ita laudat ut ꝗd p̃terea sit bonũ neget se pos¬
le ne luspicari quidẽ. Que iã or̃o nõ a phylosopho. sed acensore op
am nõ reprehendit: modo sit uacua ĩfinita cupiditate & timore. Hoc

Expanded text:
esse voluptatem illam, qua sublata neget se intellegere omnino quid sit bonum—eesse voluptatem illam, qua sublata neget se intellegere omnino quid sit bonum—eam autem ita persequitur: quae palato percipiatur, quae auribus; cetera addit, quae si appelles, honos praefandus sit—hoc igitur, quod solum bonum severus et gravis philosophus novit, idem non videt ne expetendum quidem esse, quod eam voluptatem hoc eodem auctore non desideremus, cum dolore careamus. quam haec sunt contraria! hic si definire, si dividere didicisset, si loquendi vim, si denique consuetudinem verborum teneret, numquam in tantas salebras incidisset. m has suaves et quasi dulces voluptates appellat—interdum ita extenuat, ut M'. Curium putes loqui, interdum ita laudat, ut quid praeterea sit bonum neget se posse ne suspicari quidem. quae iam oratio non a philosopho aliquo, sed a censore oppluxuriam non reprehendit, modo sit vacua infinita cupiditate et timore. hoc
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ eam uoluptatẽ quã omẽs gentes hoc noĩe appellat̃ uidet᷑ amplexaxi
sepe uehemẽtius ĩ magnis int̾dũ uersat᷑ angustiis. ut hoĩum cõsciẽtia
remota nihil tam tułpesit Qđ uoluptatis causa nõ uideat᷑ ee̾ facturus.
Deinde ubi erubuit. uis eĩm ełt ꝑmagna nature. ẜ cõfugit illuc ut ne¬
get accedere quicꝙͣ posse ad uoluptatẽ nihil dolendis. At iste nõ dolẽ¬
ai status nõ uocat᷑ uoluptas. Non laboro inquit de noĩẽ. Quid ꝙ
res alia tota est. Reꝑiam multos uł ĩnua̾biles potius nõ tam curiosos
nec tam molestos ꝙͣ uos estis. quib quicꝗd uelim facile ꝑsuadeã. Qͥad
ergo clubitamꝰ quin si nõ dolere uoluptas sit sũma nõ eẽ ĩ uoluptate
dolor sit maximꝰ: Cur id nõ ita fit. Quia dolori nõ uoluptas
cõtraria est. sed doloris p̾ͥuatio. Hoc uo̾ nõ uidere maximo argumẽ

Expanded text:
quod eam voluptatem, quam omnes gentes hoc nomine appellant, videtur amplexari quod eam voluptatem, quam omnes gentes hoc nomine appellant, videtur amplexari saepe vehementius, in magnis interdum versatur angustiis, ut hominum conscientia remota nihil tam turpe sit, quod voluptatis causa non videatur esse facturus. deinde, ubi erubuit—vis enim est permagna naturae—, confugit illuc, ut neget accedere quicquam posse ad voluptatem nihil dolentis. at iste non dolendi status non vocatur voluptas. 'Non laboro', inquit, 'de nomine'. Quid, quod res alia tota est? Reperiam multos, vel innumerabilis potius, non tam curiosos nec tam molestos, quam vos estis, quibus, quid velim, facile persuadeam. quid ergo dubitamus, quin, si non dolere voluptas sit summa, non esse in voluptate dolor sit maximus? cur id non ita fit? Quia dolori non voluptas contraria est, sed doloris privatio. Hoc vero non videre, maximo argumento
Abbreviated transcription (Latin):
damꝰ. Contemnit eĩm disserẽdi esegantiã. Confuse loquit. Ge¬
rendus ełt mos. modo recte sentiat. Et quidẽ illd̾ nõ nimiũ ꝓbo.
ditas finiri: Follenda ełt atq extrahenda radicitꝰ. Quis est. ei̾m i
quo sit cupiditas quin recte cupidus dici possit Ergo & auarus
erit. sed finite. Ꝙ adulter uerũ habebit modũ. & luxuriosus eodem
moclo. Qualis ista phylosophya ełt que noͣ interitum afferat. prauitatis
sed sit cõtenta medicᷤtate uicioꝵ: Qͣ ꝙͣ in hac diuisione remissam
prorsus probo elegantiam delidero Appellet hec desideia natue̾. cu¬
piditatis nomen seruet alio ut cũ de auaritia cũ de. intẽꝑantia cum
ac maxĩs uiciis loquet᷑. ea tanꝙͣ capitis accuset. Sed hec quide̾ libe¬
rius ab eo dicũt᷑ ce sepius . qđ equidẽ nõ reprehẽdo. Est eĩm tãti
phylosophi ꝑͥ tamq nobilis audacter sua decreta defendere. Sed tñ ex eo

Expanded text:
damus. contemnit enim disserendi elegantiam, confuse loquitur. gedamus. contemnit enim disserendi elegantiam, confuse loquitur. gerendus est mos, modo recte sentiat. et quidem illud ipsum non nimiumditas finiri? tollenda est atque extrahenda radicitus. quis est enim, in quo sit cupiditas, quin recte cupidus dici possit? ergo et avarus erit, sed finite, et adulter, verum habebit modum, et luxuriosus eodem modo. qualis ista philosophia est, quae non interitum afferat pravitatis, sed sit contenta mediocritate vitiorum? quamquam in hac divisione rem ipsam prorsus probo, elegantiam desidero. appellet haec desideria naturae, cupiditatis nomen servet alio, ut eam, cum de avaritia, cum de intemperantia, cum de maximis vitiis loquetur, tamquam capitis accuset. Sed haec quidem liberius ab eo dicuntur et saepius. quod equidem non reprehendo; est enim tanti philosophi tamque nobilis audacter sua decreta defendere. sed tamen ex eo,
Abbreviated transcription (Latin):
gat. Cur igit᷑ nõ bñ: Quia qđ bene id recte. frugaliter. honelte.
Ille porro male. praue. nequiter. turpiter cenabat. Non igit᷑ nec la¬
phati suauitatẽ accubanti ere galloni Lelius anteponebat᷑. sed sua¬
uitatẽ ip̃am negligebat. qđ non face̾t si ĩ uoluptate sũmũ bonũ po¬
neret. Semouẽda est igitur uoluptas. nõ solũ ut recta sequamini
sed & ut loqui deceat frugaliter. Possumꝰ ne ĩ uita sũmũ bonum
diceͣ cum id ne in cena ꝗdem posse uideam᷑. Quom ͦ autẽ phyloso¬
phus loquit᷑ tria gnͣa cupiditatũ. naturales & necessarias. naturales
nõ necessarias. nd̃n naturales nec nccias: Primũ diuisit ĩ elegan¬
ter. Duo eĩm gnaͣ que exat fecit tria. hoc est nõ diuidere sed frange᷑
turaliũ quoq itẽ duo. necessarias & nõ necessarias. cõfeta ues esset
Uiciosũ est eĩ in diuidẽdo partem ĩ gneͣ nua̾re. Sed hoc sane cõce¬

Expanded text:
gat. cur igitur non bene? quia, quod bene, id recte, frugaliter, honeste; gat. cur igitur non bene? quia, quod bene, id recte, frugaliter, honeste; ille porro male prave, nequiter, turpiter cenabat; non igitur bene. nec lapathi suavitatem acupenseri Galloni Laelius anteponebat, sed suavitatem ipsam neglegebat; quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. Semovenda est igitur voluptas, non solum ut recta sequamini, sed etiam ut loqui deceat frugaliter. possumusne ergo in vita summum bonum dicere, cum id ne in cena quidem posse videamur? Quo modo autem philosophus loquitur? Tria genera cupiditatum, naturales et necessariae, naturales et non necessariae, nec naturales nec necessariae. primum divisit ineleganter; duo enim genera quae erant, fecit tria. hoc est non dividere, sed frangereturalium duo, necessariae et non necessariae. confecta res esset. vitiosum est enim in dividendo partem in genere numerare. sed hoc sane conce
Abbreviated transcription (Latin):
qui sis : In quo cognitu lelius clamores sophos ille solebat edẽre. com¬
pellans gumas ex ordine nr̃os. Preclare Lelius &e recte sophos. illud¬
q uere. O priblio. gurges gallomes. homo miser inquit cenasti ĩ ui.¬
ta nũꝙͣ bene: cũ om̾ã in isto cõsumis squilla atq accubas ere cũ dea¬
mano. Is hec loquit᷑ qui ĩ uoluptate nihil ponẽs negat eũ bñ cenare
qui oĩa ponat ĩ uoluptate. & tñ nõ negat libenter unꝙͣ cenasse galloni¬
um. Mentiret᷑ eim sed benc. Ita grauiter & seuere uoluptatẽ secer¬
nit a bono. Ex quo illł efficit᷑ qui bñ cenet omis libenter cenare ꝗ
liben tex nõ cõtinuo bene. Semꝑ lelius bñ. Quidbn̾ dicet Luciliꝰ:
Orto cõclito sed celo caput cene sermoe̾ bono. Quid ex eo si seq̃ris
libenter: Uemebat. eĩm ad cenã ut aĩo quieto satiaret delideia
natur. Recto ergo is negat unꝙͣ bene cenasse galloniũ. Recte

Expanded text:
qui sis! In quo cognitu Laelius clamores sofo\s ille solebat Edere comqui sis! In quo cognitu Laelius clamores sofo\s ille solebat Edere compellans gumias ex ordine nostros. praeclare Laelius, et recte sofo/s, illudque vere: O Publi, o gurges, Galloni! es homo miser, inquit. Cenasti in vita numquam bene, cum omnia in ista Consumis squilla atque acupensere cum decimano. is haec loquitur, qui in voluptate nihil ponens negat eum bene cenare, qui omnia ponat in voluptate, et tamen non negat libenter cenasse umquam Gallonium— mentiretur enim—, sed bene. ita graviter et severe voluptatem secrevit a bono. ex quo illud efficitur, qui bene cenent omnis libenter cenare, qui libenter, non continuo bene. semper Laelius bene. quid bene? dicet Lucilius: 'cocto, condito', sed cedo caput cenae: 'sermone bono', quid ex eo? 'si quaeris, libenter'; veniebat enim ad cenam, ut animo quieto satiaret desideria naturae. recte ergo is negat umquam bene cenasse Gallonium, recte
Abbreviated transcription (Latin):
uiue̾ mũdos eligẽtis. optimis. cocis prstorib. piscatu aucupio uenatio¬
ne. His om̃ib exquilits uitantis ceuditate̾. quib uinũ defusũ e
pleno sit hyrsyphon ut ait. Lucilius. cui nihil densit ius o sarcu¬
los abstulei̾t adhibẽtis ludos & que sequũt᷑ illa. quib detractis da¬
mat epicurus se nescire ꝗd sit bonũ. Assint &ẽ formosi puei qui mi¬
nstrent. respondeat his uestis argentũ odrilicium. locus ip̃e edifi.¬
cium. Hos ergo assotos bene quidẽ uiue̾ aut beate nũꝙͣ dixerim.
Ex quo efficit᷑ nõ ut uolriptas ne sit uoluptas. sed ut uoluptas nõ
sit sũmũ bonũ. Nec ille qui diogene̾ stoicũ adolesce̾s post autẽ pa¬
netiũ audierat lelius eo dictus ẽst sapiẽs qđ nõ intellige̾t qđ sua¬
uissimũ esset. Nec cĩm sequit᷑. ut cui corsapiat ei nõ saprat pa¬
latus sed qr parui i duce̾t. O lapate ut iactare necessatis cognitu

Expanded text:
vivere. mundos, elegantis, optimis cocis, pistoribus, piscatu, aucupio, venatiovivere. mundos, elegantis, optimis cocis, pistoribus, piscatu, aucupio, venatione, his omnibus exquisitis, vitantes cruditatem, quibus vinum defusum e pleno sit chrysizon, ut ait Lucilius, cui nihildum situlus et sacculus abstulerit, adhibentis ludos et quae sequuntur, illa, quibus detractis clamat Epicurus se nescire quid sit bonum; adsint etiam formosi pueri, qui ministrent, respondeat his vestis, argentum, Corinthium, locus ipse, aedificium—hos ergo asotos bene quidem vivere aut beate numquam dixerim. ex quo efficitur, non ut voluptas ne sit voluptas, sed ut voluptas non sit summum bonum. Nec ille, qui Diogenem Stoicum adolescens, post autem Panaetium audierat, Laelius, eo dictus est sapiens, quod non intellegeret quid suavissimum esset—nec enim sequitur, ut, cui cor sapiat, ei non sapiat palatus—, sed quia parvi id duceret. O lapathe, ut iactare, nec es satis cognitu'
Abbreviated transcription (Latin):
ses latis sũt uite. septimũ orco spõdeo iam doloris medicam ẽta illa
epicurea tanꝙͣ de nartbeo ꝓmant si grauis breuis. si longus brenis
leuis. Unũ nescio quomͦ possit si luxuriosus sit finitas cupiditates ha¬
bere. Quid ergo attinet dice̾ nihil habere ꝯtł rep̃hendere̾ si finitas
cupiditates haberẽt. Hoc est dice̾. Nõ rep̃henderẽ assotos. si nõ essent¬
aff assoti. Isto modo ne improbos ꝗdẽ si essent boni uiri. Hic hõ
seuerus luxuriã ꝑ se ip̃am rep̃hendẽdam nõ pitat. Nolim eĩm mͥ¬
ut᷑ uerũ loquam si sũmũ bonũ uoluptas est rectissime nõ putat. No.¬
lim eĩm mihi fingeͣ assotos utsoletis qui ĩ mẽsama uouãt. & qui de
cõuiuiis auferantur. crudiq posttridie se rursus ingurgitẽt. qui
solẽ ut aiit nec occidẽtem unꝙͣ uiderĩt nec oriẽtem: qui cõsũpts
patrimoniis egeãt. Nemo nrum istiꝰ generis assotos iocũde putat

Expanded text:
ses sa/tis sunt vitae, se/ptimum Orco spo/ndeo'. iam doloris medicamenta illa ses sa/tis sunt vitae, se/ptimum Orco spo/ndeo'. iam doloris medicamenta illa Epicurea tamquam de narthecio proment: Si gravis, brevis; si longus, levis. Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. quid ergo attinet dicere: 'Nihil haberem, quod reprehenderem, si finitas cupiditates haberent'? hoc est dicere: Non reprehenderem asotos, si non essent asoti. isto modo ne improbos quidem, si essent boni viri. hic homo severus luxuriam ipsam per se reprehendendam non putat, et ut verum loquamur, si summum bonum voluptas est, rectissime non putat. Noli enim mihi fingere asotos, ut soletis, qui in mensam vomant, et qui de conviviis auferantur crudique postridie se rursus ingurgitent, qui solem, ut aiunt, nec occidentem umquam viderint nec orientem, qui consumptis patrimoniis egeant. nemo nostrum istius generis asotos iucunde putat
Abbreviated transcription (Latin):
rent ulla ex parte aliquid aut doles aut egrũ. idest aut malũ. Ha
loco tenere se. Triarius nõ potuit. Obsecrõ te inꝗt Forquate hec di¬
cit epicurus: Quod mihi quide̾ uisus est cũ sciret uelle tñ cõfi¬
tentem audire torquatũ. At ille nõ ꝑtimuit. saneq ficdenter istis
luxuriołos si sapiẽtes sũt dicit᷑ absurdũ. Siłr & si dicat nõ reprehẽdẽ¬
dos paricidas si nec cupidi sint. nec deos metuat nec mortẽ nec do
qui cũ luxiciose uiuerẽt a sũmo phylosopho nõ reprehender̾ent᷑ eo noĩe
dũtaxat cetera cauerẽt. Sed tñ nõ ne rep̃hende̾s epicure luxnriosg
ob eam ip̃am causã ꝙ ita uiuerẽt ut ꝑ sequerẽt᷑ auꝰq modi uolupta¬
tes cũ esset p̾̃sertim ut ais tu sũma uoluptas nihil dolere. Atqui
reꝑiemꝰ assotos pͥmũ ita nõ religiosos ut edant. de patella. Deinde
ita moxtẽ nõ tuẽtes ut illd̾ ĩ ore habeat ut ex himnide mihi sex mẽ¬

Expanded text:
rent ulla ex parte aliquid aut dolens aut aegrum, id est autem malum.' Hoc loco tenere se Triarius non potuit. Obsecro, inquit, Torquate, haec dicit Epicurus? quod mihi quidem visus est, cum sciret, velle tamen confitentem audire Torquatum. At ille non pertimuit saneque fidenter: Istis luxuriosos, si sapientes sint, dicit absurde, similiter et si dicat non reprehendendos parricidas, si nec cupidi sint nec deos metuant nec mortem nec doqui, cum luxuriose viverent, a summo philosopho non reprehenderentur eo nomine dumtaxat, cetera caverent? sed tamen nonne reprehenderes, Epicure, luxuriosos ob eam ipsam causam, quod ita viverent, ut persequerentur cuiusque modi voluptates, cum esset praesertim, ut ais tu, summa voluptas nihil dolere? atqui reperiemus asotos primum ita non religiosos, ut edint de patella, deinde ita mortem non timentes, ut illud in ore habeant ex Hymnide: 'Mihi sex men
Abbreviated transcription (Latin):
tius cũ disseras. młta st̾ audiẽda &ẽ de osçerus uoluptatib de ꝗb ab
epicuro sepissiẽ đr. Nõ potes ergo ilta tuei᷑ forqͣte. inihi crede. si te ip̃e
Cleãtes lan̾e cõmode u̾bis pĩge̾ solebat. Iubebat eos ꝗ audiebãt secũ pp̃
cogitare. pictã ĩ tabula uolup̾tatẽ pulche̾rimo uestitu & ornatu regali
ĩ solio sedẽtem. presto eẽ u̾tutes ut anallas q̃ nihil aliud agerẽt. nul¬
lũ suũ offm̃ duce̾nt. nisi ut uoluptati mĩstrarẽt. & cã tm̃ ad aurem

Expanded text:
is cum disseras, multa sunt audienda etiam de obscenis voluptatibus, de quibus ab Epicuro saepissime dicitur. non potes ergo ista tueri, Torquate, mihi crede, si te ipse Cleanthes sane commode verbis depingere solebat. iubebat eos, qui audiebant, secum ipsos cogitare pictam in tabula Voluptatem pulcherrimo vestitu et ornatu regali in solio sedentem, praesto esse Virtutes ut ancillulas, quae nihil aliud agerent, nullum suum officium ducerent
Abbreviated transcription (Latin):
nitẽdi ꝙͣ reco̾dandi. Itaq beatior affricanꝰ cũ pr̃ia illo modo loques
desine Roma tuos hostes. reliquaq p̃clare. Nanq tͥ monim̃ta mei
reꝑere labores. Laborib hic p̃teritis gaudor tu iubes uoluptatib. Hic
se ad ea reuocat e quib nihil unꝙͣ retulit ad coͣpus. ⁊otus heres ĩ coͣpoe .
Illł ã ip̃m qui obtineiͣ pot̾ qđ dicitis. omĩs animi & uoluptates & do¬
lores. ad coͣporis uolaptates ac doloe̾s ꝑtine̾: Nihilt ne te delectat unꝙͣ
Uideo qui cũ loquar. Te ip̃m igit᷑ Torquate ip̃m ꝑ se nihil delectat. Ob¬
uiora põnã. orõnẽ cũ aut scribis aut legis cũ oĩum factoꝵ cũ regionũ
cõquiris. Hystoia. signũ. tabula. locus amenꝰ. ludi uenatio. uilła lucili.¬
Nã si tuã dice̾m lafebrã haberã haberes ad cͥopus dice̾s ꝑtine̾. Sed
ea q̃ dixi ad corpus ne refers: An est aliꝗd qđ te sua spõte delecte
Rut ꝑtinacissimꝰ fuiͬs si ĩ eo ꝑstiteiͣs ad corpꝰ ea q̃ dixi refere̾. aut de¬

Expanded text:
nitendi quam recordandi. itaque beatior Africanus cum patria illo modo loquens: Desine, Roma, tuos hostes reliquaque praeclare: Nam tibi moenimenta mei peperere labores. Laboribus hic praeteritis gaudet, tu iubes voluptatibus, et hic se ad ea revocat, e quibus nihil umquam rettulerit ad corpus, tu totus haeres in corpore. Illud autem ipsum qui optineri potest, quod dicitis, omnis animi et voluptates et dolores ad corporis voluptates ac dolores pertinere? nihilne te delectat umquam —video, quicum loquar—, te igitur, Torquate, ipsum per se nihil delectat? oorationem cum aut scribis aut legis, cum omnium factorum, cum regionum conquiris historiam, signum, tabula, locus amoenus, ludi, venatio, villa Luculli—nam si tuam dicerem, latebram haberes; ad corpus diceres pertinere—, sed ea, quae dixi, ad corpusne refers? an est aliquid, quod te sua sponte delectet? aut pertinacissimus fueris, si in eo perstiteris ad corpus ea, quae dixi, refer
Abbreviated transcription (Latin):
itantia sũt beati. Stuprata ꝑ iuim Lucretia a regis filio testata ciuis se
ip̃am interemit. Hic dolor ppłi Romani duce &. auctore Bruto causa
ciuitatis libextatis fuit. ob eiꝰq mulieis memoriã. Primo ãno oe uir &
prͣ eiꝰ cõsul est factus. Tenuis Lucius Uergiliꝰ unusq de młtis sexagesimo
ãno post libertatẽ receptã uirginẽ filiã sua manu occidit potiꝰ ꝙ  ea .p.
claudi libidini qui tũ erat sũmo ĩ imꝑio dederet᷑. Aut hec tibi Torqͣ¬
te sũt uituꝑãda aut patrociniũ uoluptatis repudiandũ: Q ã pa¬
trocinũ aut que ista causas est uoluptatis que nec teltes ullos eclari
uiris nec laudatoes pot̾it adhibere: Ut cĩm nos ex annaliũ mo¬

Expanded text:
stantia sunt beati. stuprata per vim Lucretia a regis filio testata civis se stantia sunt beati. stuprata per vim Lucretia a regis filio testata civis se ipsa interemit. hic dolor populi Romani duce et auctore Bruto causa civitati libertatis fuit, ob eiusque mulieris memoriam primo anno et vir et pater eius consul est factus. tenuis Lucius Verginius unusque de multis sexagesimo anno post libertatem receptam virginem filiam sua manu occidit potius, quam ea Ap. Claudii libidini, qui tum erat summo cum imperio, dederetur. Aut haec tibi, Torquate, sunt vituperanda aut patrocinium voluptatis repudiandum. quod autem patrocinium aut quae ista causa est voluptatis, quae nec testes ullos e claris viris nec laudatores poterit adhibere? ut enim nos ex annalium mo
Abbreviated transcription (Latin):
ualitudo. sũma grã. uita deniq cõferta uoluptatũ õiumꝰ uarietate
Huc̃ uoͣ beatũ or̃o quidẽ ur̃a siccogitat. Ego hiuic quẽ anteponam
nõ audeo dice̾. Dicet ꝓ me ip̃a uirtus. nec̾ dubitabit isti ur̃o beato
Marcũ Regulũ antepone̾. Quẽ quidẽ cũ sua uolũtate nulla ui co¬
actus p̃ter fidẽ quã dedeat ex prĩa carthaginẽ reu̾tisset: tũ ip̃m tũ
ugiliis & fame cruciaret᷑ clamat uiͣtus beatiorẽ fuisse ꝙͣ potãtem
i rosathorũ. Sella magna gesseras is. Bis cõsul fue̾a̾t.triũpharat
Nec tñ illa sua suꝑiora tam magna. nec tã p̃clara ducebat ꝙͣ illũ
ultimũ casũ quẽ ꝑꝑ fidẽ fõ cõstantiãq suscepat. Qui nb m iẜabilis
udetur audic̃tib. illi ꝑpetienti erat uolũtariꝰ. Noͣ eĩ hylaritate nec lasc̃i¬
uia nec xisu. aut iocõ comite leuitatis. sed sepe &̃. tristes firmitate & cõ¬

Expanded text:
valitudo, summa gratia, vita denique conferta voluptatum omnium varietate. valitudo, summa gratia, vita denique conferta voluptatum omnium varietate. hunc vos beatum; ratio quidem vestra sic cogit. at ego quem huic anteponam non audeo dicere; dicet pro me ipsa virtus nec dubitabit isti vestro beato M. Regulum anteponere, quem quidem, cum sua voluntate, nulla vi coactus praeter fidem, qvigiliis et fame cruciaretur, clamat virtus beatiorem fuisse quam potantem in rosa Thorium. bella magna gesserat, bis consul fuerat, triumpharat nec tamen sua illa superiora tam magna neque tam praeclara ducebat quam illum ultimum casum, quem propter fidem constantiamque susceperat, qui nobis miserabilis videtur audientibus, illi perpetienti erat voluptarius. non enim hilaritate nec lascivia nec risu aut ioco, comite levitatis, saepe etiam tristes firmitate et con
Abbreviated transcription (Latin):
tu nõ potes. Is ita uiuebat ut nulla tam ex quisita posset ĩuenixi
uoluptas qua nõ abũdaret. Erat & cupidus uoluptatũ. & cuiꝰ gniͣs¬
eius intelligẽs &e copiosus. Ita nõ suꝑstitiosus: ut illa pluxima ĩ sua
prĩa sacrificia & fana cõtep̾neͣt. Ita nõ timidus ad motem ire ĩ aci
sit ob rem publicã int̾fectus. Cupiditates nõ epicuri diuisiones finie¬
bat. sel sua sacietate habebat.. Tam̃ rõne ualitudĩs utebat᷑ his ex̾cita¬
tionib ut ad cenã & esuriẽs & sitiẽ̾s ueniret. Eo cibo qui & suauis¬
simꝰ esset. & idem facillimꝰ ad cõquoquẽdũ. uino.& ad uoluptatẽ
& ne nocet. Cetera illa adhibebat quib dentis negat se epicirrꝰ in¬
tellige quid sit bonũ. Aberat oĩs dolor: Qui si adessor nec molliter
ferẽt᷑. & tñ medicis plusꝙͣ phylo sophys uteret᷑. Color egregiꝰ integra

Expanded text:
tu non potes. is ita vivebat, ut nulla tam exquisita posset inveniri tu non potes. is ita vivebat, ut nulla tam exquisita posset inveniri voluptas, qua non abundaret. erat et cupidus voluptatum et eius generis intellegens et copiosus, ita non superstitiosus, ut illa plurima in sua patria sacrificia et fana contemneret, ita non timidus ad mortem, ut in acie sit ob rem publicam interfectus. cupiditates non Epicuri divisione finiebat, sed sua satietate. habebat tamen rationem valitudinis: utebatur iis exercitationibus, ut ad cenam et sitiens et esuriens veniret, eo cibo, qui et suavissimus esset et idem facillimus ad concoquendum, vino et ad voluptatem et ne noceret. cetera illa adhibebat, quibus demptis negat se Epicurus intellegere quid sit bonum. aberat omnis dolor, qui si adesset, nec molliter ferret et tamen medicis plus quam philosophis uteretur. color egregius, integra