comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
corroborari possit ictus ũ fortine inuictus excipiat ũ ꝓiectns. ũ xultatꝰ exsurgat. Corpꝰ q.
multis eget reb ũ ualeat aiꝰ ex se cresc̃ se ip̃e alit. se exercet. Illi multo cibo. multa pociõe
opꝰ milto oleo. longa d̾mq oꝑa. łibi ꝯtiget ĩtꝰ. sinẽ apparati. sine ĩpensa. Iiuicqͥd facẽ te p̾.
os pmit ꝗ mancipia qͦ ꝯditionis ertremȩ. ⁊ in his sordib nata oĩmͦ exue conant̃ Peculium

Expanded text:
conroborari possit, ut fortunae ictus invictus excipiat, ut proiectus, ut conculcatus exsurgat. Corpus enim conroborari possit, ut fortunae ictus invictus excipiat, ut proiectus, ut conculcatus exsurgat. Corpus enim multis eget rebus, ut valeat; animus ex se crescit, se ipse alit, se exercet. Illis multo cibo, multa potione opus est, multo oleo, longa denique opera; tibi continget virtus sine apparatu, sine inpensa. Quicquid facere te potest m mancipia quoque condicionis extremae et in his sordibus nata omni modo exuere conantur ? Peculium
Abbreviated transcription (Latin):
audatius. Nõ crepint subin ostiũ. ñ alleuabit uelũ. licebit uno uade qd mag̾ necessariũ:
ꝑ se eunti: isuã seq̃nti uiã. Nõ gͦ seqͦr pͥores. facio s ꝑmitte mͥ iinuemire aliqͥd imutare ⁊
reling̾re. Nõ seruio itł s assentior Magnii t̾n ubũ dixi qͥmͥ silentiũ ꝓmittebã i sine ĩtpeal¬
latione secretũ. Ecce ingens clamor ex staclio ꝑfert̾.:ime ñ excutt mͥ. s in hiuꝰ ipsiꝰter
otẽptionẽ tͣnsfert. Cogita mec̃ ꝗ multi corpora exerceant Ingema ꝙ panei. qͣnt᷑ adspe¬
tacłm. n fidele. ⁊ lusoriũ fiat ꝯcursus. qͣnta sit cͥca artes bonas solitudo. ꝗ ibecilli aĩo sint
quoꝵ lactos humosq miram̃. Illud maxĩe reuoluo met̃. sicoꝵ ꝑduei exercitatione. al¬
hane patientiã p̃. q ipugnos pariẽ ncaleiꝰ ñ uriꝰ hois ferat qͣ solẽ aro entisimũ ĩferue¬
tisimo puluere substiens aliquis. ⁊ sanguine suo madens oiem ducat: quanto facilus aũis

Expanded text:
levabitur velum; licebit tuto vadere, quod magis necessarium est per se eunti et suam sequenti viam. Non ergo sequor priores ? Facio, sed permitto mihi et invenire aliquid et mutare et relinquere. Non servio illis, sed adsentior. Magnum tamen verbum dixi, qui mihi silentium promittebam et sine interpellatore secretum. Ecce ingens clamor ex stadio perfertur et me non excutit mihi, sed in huius ipsius rei contentionem transfert. Cogito mecum, quam multi corpora exerceant, ingenia quam pauci; quantus ad spectaculum non fidele et lusorium fiat concursus, quanta sit circa artes bonas solitudo; quam inbecilli animo sint, quorum lacertos umerosque miramur. Illud maxime revolvo mecum: si corpus pern unius hominis ferat, qua solem ardentissimum in fervetissimo pulvere sustinens aliquis et sanguine suo madens diem ducat; quanto facilius animus
Abbreviated transcription (Latin):
aitinguas: quẽ qͦmmꝰ ouidiꝰ trtaret. nicħ obstitit. qd iã u̾głiꝰ ĩpleu̾at: ne seruũ ꝙͥ corneliũ ut̃q det̃¬

Expanded text:
adtingas ? Quem quo minus Ovidius tractaret, nihil obstitit, quod iam Vergiadtingas ? Quem quo minus Ovidius tractaret, nihil obstitit, quod iam Vergi
Abbreviated transcription (Latin):
em̾g̾e. Si ħ ꝑscbis. tc̃ tͥ audebo mandare. ũ in honorẽ meã edmã ꝙͦ ascendas quã ꝯsumi. ⁊ sesi sub¬
side ex ħ colligt qͥdã. qͣ aliqͥ nto longiꝰ nauigantib solebat ostendi. Potest ħ accidẽ ñ q mõtiꝰ alttu
niore. Neutrũ auct̃ in credibnile: nec montẽ qͥ deuoret᷑ cotidie minui. nec man̾e̾ eũd. q ñ ipe
ignis ex se c̾e̾t s in aliqͣ ĩferna ualle ꝯceptꝰ exestuat. ⁊ aliis pascit in ipo̾ monte ñ aliñtũ ht. sed
uiã. Iu licia notissima regio: ephestion incolȩ uocant. foratii płrib locis solũ q sine ullo nascentiũ
dãpno ignis innexiꝰ cͥcũit. Leta itaq regio: ⁊ herbida nil flãmi adurentib s t̃m iiremisse. ac lan¬
guide refulgentib S reseruemꝰ ista tẽ q̃sitĩ cũ cumͥ scͥpsis. qͣntũ ab ipo̾ ore monti̾. niues absint qͣs
ne estas qͥ solii. adeo tute s̃ abigne incino. Nõ÷ aut̃ qͥ istãcurã ĩputes mͥ. morbo .i. tuo daturus

Expanded text:
eris, tunc tibi audebo mandare, ut in honorem meum Aetnam quoque ascendas, quam consumi et sensim subsidere ex hoc colligunt quidam, quod aliquando longius navigantibus solebat ostendi. Potest hoc accidere, non quia montisniore. Neutrum autem incredibile est, nec montem, qui devoretur cotidie, minui, nec manere eundem, quia non ipsum exest, sed in aliqua inferna valle conceptus exaestuat et aliis pascitur. In ipso monte non alimentum habet, sed viam. In Lycia regio notissima est, Hephaestion incolae vocant, foratum pluribus locis solum, quod sine ullo nascentium damno ignis innoxius circumit. Laeta itaque regio est et herbida nihil flammis adurentibus, sed tantum vi remissa ac languida refne aestas quidem solvit; adeo tutae sunt ab igne vicino. Non est autem quod istam curam imputes mihi. Morbo enim tuo daturus
Abbreviated transcription (Latin):
sacis dictii ħunu dicã. ñ morbi hc̃ ee̾. s natẽ mecũ. Multoꝵ mortẽ distulit morb ⁊ saluti
illis fuit. uidĩ ꝑire. Morieris. ñ q egͦtas. s q uiis. Ista teres. ⁊i sanatũ manet. ⁊ cũ ꝯuaha¬
eris: ñ mortẽ s ualitudinẽ esfugies. Ao illud nc̃ ꝓpͥũ in ꝯmodũ reu̾tam. Magnos crueiatus
ht morb s hos tołabile̾ int̃ualla facuit. lla sumi doloris intensio: inuenit finẽ. Nemo p ual¬
de dołe ⁊ diii. Sic nos amantissima nr̃i natã disposint. ũ dolorẽ. aut tolerabilẽ ant b̾uẽ faceret.
marimi dolore̾ ꝯsistunt in macerrilis corporis partib Nerui. articłiq ⁊ qͥcqͥd aliud exile: acer-¬
rime seuit. cũ in arcto uicia ꝯcep̃. S cito ħ partes obstupesct̃. ⁊ ip̃o dolore sensu doloris amittũt.
siue ꝙ sp̃s nat̾ali ꝓhibitꝰ cursu. ⁊ mutatꝰ ĩpeiꝰ iuã suã qͣ uiget ãmonetq nos ꝑclit. siue q cr

Expanded text:
st; hoc unum dicam, non morbi hunc esse sed naturae metum Multorum mortem distulit morbus et saluti illis fuit videri perire. Morieris, non quia aegrotas, sed quia vivis. Ista te res et sanatum manet; cum convalueris, non mortem, sed valetudios tolerabiles intervalla faciunt. Nam summi doloris intentio invenit finem. Nemo potest valde dolere et diu; sic nos amantissima nostri natura disposuit, ut dolorem aut tolerabilem aut brevem faceret. Maximi dolores consistunt in macerrimis corporis partibus; nervi articulique et quicquid aliud exile est, acerrime saevit, eum in arto vitia concepit. Sed cito hae partes obstupescunt et ipso dolore sensum doloris amittunt, sive quia spiritus naturali prohibitus cursu et mutatus in peius vim suam, qua viget admonetque nos, perdit, sive
Abbreviated transcription (Latin):
maria ñ cresct̃ : oundus eund habitũ ac modũ seruat. extolle se: q̃ uistã magnitudinẽ
ĩplere ñ possunt. Quicũq. fiui̾nt sapientes: pares er.⁊ eq̃les. Habebit unus gͥsq ex hĩ ꝓa ares.
Alierit esfabilior als expeditior aliꝰ ꝓimitior me logndo. alius facundior. Illuo de qua agitur
uũ ꝑuastimaris spacia detͣhat assidua ĩ signiũ nescio. Uirtutẽ ñ flãma. ñ ruina ĩferius
oducet huna muiestas s̃p̃m nesc nec ꝑferri udt᷑ nec referri p sic huꝰ ũ celestiũ strata¬

Expanded text:
Maria non crescunt. Mundus eundem habitum ac modum servat. Extollere se, quae iustam magnitudinem implevere, non possunt. Quicumque fuerint sapientes, pares erunt et aequales. Habebit unusquisque ex iis proprias dotes: alius erit adfabilior, alius expeditior, alius promptior in eloquendo, alius facundior; illud, de quo agitur, t conspicuum per vasti maris spatia detrahat adsidua vis ignium, nescio; virtutem non flamma, non ruina inferius adducet. Haec una maiestas
Abbreviated transcription (Latin):
uenał ai crebris auctoram̃tis accendebat. ħ naufrag̾ in possessione cuiꝰdã
macedonis expulsus: Qui ut nunciatũ : accurrit. sp̃m eiꝰ recolleg̃. inuillã¬
it. ⁊ statim petut. ut cuiusdam sibi predia donaret. Ille quidẽ erat hospes
re. ⁊ bonil uirũ. ⁊ bonũ ducẽ ag̾e. Quomͦ tot milia hominũ insatiabilia satiabu̾t᷑ :
q̃ petebat iꝰ sit. expulsꝰ bonis suis ille. ñ ut r̾ticꝰ tacitꝰ inuiriã suã tulit. ꝓhi
tueret. Cet̾m in ꝓbissimo militi. ⁊ ingͣcissimo hospiti stigmata inscͥb̾et. ingͣtu̾
hominẽ testantia. dignꝰ qͥdẽ fuit cui ñ mͦ inscb̾ent᷑ ille litt̾e. s insculꝑent᷑
qͥ hospitẽ suũ nudũ . naufragio similẽ. in id qͦ iacuerat ipse litus expulerat.
Nõ leuitas a cognito. ⁊ dãpnato errore discede. ⁊ ingenue fatendũ÷ Aliud
ratũq sit. Nõ÷ t̃pe cũ re mutare ꝯsiliũ. E ffice ut idem statꝰ sit cũ exigis. qͥ

Expanded text:
venalis animae crebris auctoramentis accendebat. Hic naufragus in possessiones cuiusdam Macedonis expulsus est ; quod ut nuntiatum est, accucurrit, spiritum eius recollegit, in villat protinus petit, ut sibi cuiusdam praedia donaret. Ille quidam erat hospes re et bonum virum et bonum ducem agere. Quomodo tot milia hominum insatiabilia satiabuntur ? quae petebat, iussit. Expulsus bonis suis ille non ut rusticus iniuriam tacitus tulitueret, ceterum improbissimo militi, ingratissimo hospiti, avidissimo naufrago stigmata inscriberet ingratum hominem testantia. Dignus quidem fuit, cui non inscriberentur illae litterae, sed insculperentur, qui hospitem suum nudo et naufragoNon est levitas a cognito et damnato errore discedere, et ingenue fatendum est : "ratumque sit." Non est turpe cum re mutare consilium.
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ ee mortaliũ guẽ p̃te diligã. sic uadatũ mne honorabili amore tenuist faciliꝰ: ar-¬
dentes fauillas ore cõpͥme quã luculenti oꝑis seruare secretũ. Cũ semel ate ꝓfe-¬
Amiciciȩ oꝑam nusꝙ locaui. facit affectio teni̾or ut sit q̃rela ꝓcliuior. Molł: ani¬
mus diligentis. ⁊ ad om̃em sensũ doloris argutus. si negligentiꝰ tͣctes crto mulcet ut
aliqͣndo qd aĩo tuo succensui amor fiduciã mitrit. difficił÷ patientia gaudioꝵ
belli notus. domi clarus ex ortẽ p̾mii sentit industriã. ita cũ dignis fri
om̃e ÷ qd simile. Odi parsimoniã u̾boꝵ bonoꝵ sebendi qͥppe breuitas mag̾ fasti
nesciunt q̃ exintimo pectoris fonte ꝓmunt᷑. In maiore lucro officia honesta
da conqͥrat sẽꝑ illud putat ĩmine qđ timuit. Ubi amoris rudim̃ta p̃uenta¬

Expanded text:
nem esse mortalium, quem prae te diligam: sic vadatum me honorabili amore tenuisti. dentes fauillas ore conprimere quam luculenti operis seruare secretum. Cum semel a te profemachi Quinti Faciat affectio tenerior, ut sit querela proclivior. Molis est animus diligentis et ad omnem sensum doloris arguitur. Si negligentius tractes, cito marcescit ut aliquando animo tuo succensui. Amor fiduciam nutrit. Quid tam liberum, belli notus aut domi clarus exortem praemii sensit industriam. ita cum dignis fructus augeantur. Odi parsimoniam uerborum bonorum. Scribendi quippe breuitas magis fastinesciunt, quae ex intimo pectoris fonte promuntur. dia conquirat, semper illud putat imminere quod timuit. Vale. EPIST.
Abbreviated transcription (Latin):
religio. ⁊ cura pendenda÷ plerũq seͥbendi cupidis dfit occasio nec t̃n amiciciȩ memoria tẽ¬
gignit iniuria. s mollire diet dolorẽ medicina patientiȩ. Nõ d̾ nob̾ usus adu̾sa toleran¬
di nã crebro ictũ fortune ferre didicimꝰ. p̾sentia hebetant᷑ in comoda si tui dolor maior¬
ita ingenioꝵ. uarictas in familiarib scͥptis negligentiã qͣndã obet imitari. In forensib
salutẽ ualent isucris tͥstib affecta refouent᷑. Nr̃m ÷ pastorales inflare calamos. tuum¬
sacͥs tibiis carm̃ ꝯcinie. Nos obtundit ociũ. te ususexercet nͥ forte hãc nr̃am pͥuatȩ u¬
re uacationẽ mag̃ oportunã freq̃ntand̾ litt̾is putas. Uides ñ eod mͦotu flumina ostagn
serꝑe. ⁊ s fonte ꝓꝑare. Om̃e qͥ incursu uget. Itinuatio expientiȩ uires suas renouat

Expanded text:
religio et cura pendenda est. plerumque enim scribendi cupidis defit occasio, nec tamen amicitiae memoria temgignit iniuria. sed mollire debet dolorem medicina patientiae. nec deest vobis usus adversa tolerandi, nam crebro ictum fortunae ferre didicisumuntur, ita ingeniorum varietas, infamiliaribus scriptis negligentiam quandam debet imitari, in forensibus salutem ualent et sucis tristibus adfecta refouentur. sacris tibiis carmen incinere: nos obtundit otium, te usus exercet. Nisi forte hanc nostram privatae vitae uacationem magis oportunam frequentandis litteris putas. Vides non eodem motu flumina de stagno serpere et de fonte properare. Omne quod in cursu est uiget; continuatio experientiae uires suas renouat
Abbreviated transcription (Latin):
alias q̃ruli ꝯmimina mom̃ta calũpniantes gr̃am om̃em corrũpimnꝰ ñ t̾m
postꝙ dedimꝰ bñficia s cũ damꝰ. Quis nr̃m ꝯtentꝰ fuit aut leuit̾ rogari aut
distulit. aut timide negauit aut ꝓmisit. s difficult᷑. s suꝑductis suꝑ¬
iratꝰ impegit aut fatigatꝰ ut molestia careret ddit : Errat siqͥs sꝑat res¬
ponsurũ sĩbi quẽ dilatione lassauit. exspectatione torsit. Eod̃ aĩo bñficiũ
tius imuriȩ quã mita d̾scendant.⁊ illa cito d̾fluant. has tenax memoria
custodiat qͥd exspectat qͥ offendit dũ obligat. Satis adu̾sꝰ illũ gͣt̾: siqͥs bñficio¬

Expanded text:
am omnem corrumpimus non tantum postquam dedimus beneficia, sed dum damus. Quis nostrum contentus fuit aut leviter rogari aut distulit, id est timide negavit, aut promisit, sed difficulter, sed subductis supiratus impegit aut fatigatus, ut molestia careret, dedit ? Errat, si quis sperat responsurum sibi, quem dilatione lassavit, expectatione torsit. Eodem animo beneficialtius iniuriae quam merita descendant et illa cito defluant, has tenax memoria custodiat, quid expectat, qui offendit, dum obligat ? Satis adversus illum gratus est, si
Abbreviated transcription (Latin):
ũ pueri cũ arte̾ difficiles discant. ita celit̾ reᷤĩmimabiles arripiãt.ũ eas ñ cũ pͥmũ arriꝑe uide¬
batis. s eũ ẽẽ in ħ corpore exhiᷤreb qͣs gerebã intelligebatis. Eimd̃ gͥ cẽ creditote. ĩ nullũ indebi¬
nemꝰ. mͥꝗ nũq ꝑsuadi potiut. aĩos dũ incorporib ee̾nt motalib uiue̾. cũ exissent ex hĩ emori
lec uͦ tũai̾ũ et̃ insipientẽ. cũ insipienti corpore enasis S cu oĩ admixtione corporis lib atus
purꝰ ⁊iteger et̾ cepiss tũ ed sapientẽ. Atq ĩ cũ hois nat̾a morte oissoluit᷑. cetarũ rer̃ ꝑspicuu:
qͦ q̃ discedãt. Ab eunt .i. illuc oĩa un orta s̃ anmꝰ aut solus. neccũ ad: neccũ discedit apparet
Ia s indetis inch ec̃ motai tã dissimile ꝗ somĩ. Atqͥ dormientiũ ai marĩe declirat̃ dinauani

Expanded text:
a celeriter res innumerabilis arripiant, ut eas non tum primum accipere videbatis, sed eum esse in hoc corpore ex eis rebus quas gerebam intellegebatis. eundem igitur esse creditote, etiam si nullum videbinunquam persuaderi potuit animos dum in mortalibus essent corporibus vivere, cum exissent ex hiis emori, nec vero tunc animum esse insipientem cum ex insipienti corpore evasisset, sed cum omni admixtione corporis liberatus purus et integer esse cepisset, tunc esse sapientem». Hoc que discedat, abeunt enim illuc omnia, unde orta sunt; animus autem solus nec cum adest nec cum discessit apparet. iam vero videtis nihil esse morti tam simile quam somnum. atqui dormientium
Abbreviated transcription (Latin):
ts rit car ie t rus ab tura Ita io ñ mnpcepiti noluptas ab oclore ug̃ nsi moduri¬
teneat. Modum autem tenere in eo difficile quod bonum esse credidis. Uiriboni
auiditas tuta: Quis sit istud int̾rogas aut im̾ subeat: dicã. Ex bona ꝯscientia. ex hone¬
stis ꝯsiliis. ex rectis achonibus. ex ꝯteptu fortiutoꝵ. ex placido uite. iꝯgruo tenore unã p̃m̃tis
uiam. Nã illi qͥ exalis ꝓpositis ialia tͣnsiliunt aut ne tͣnsiliũ s dã tͣnsmitunt᷑. qͣmͦ h̾re

Expanded text:
trarium abituras. Ita dico: in praecipiti voluptas ad dolorem vergit, nisi modutenuit. Modum autem tenere in eo difficile est, quod bonum esse credideris. Veri boni aviditas tuta est. Quid sit istud, interrogas, aut unde subeat? Dicam: ex bona conscientia, ex honestis consiliis, ex rectis actionibus, ex contemptu fortuitorum, ex placido vitae et continuo tenore unam prementis viam. Nam illi, qui ex aliis propositis in alia transibunt aut ne transibunt q
Abbreviated transcription (Latin):
et ÷ͥ ꝓdesse possit. scribã. Qind antẽ id erit nisi ũ te exhorter adbonã ñtẽ. hnuii¬
gaudeat qͥ felicitatẽ suã in aliena potestate ñ posuit. Sollicitꝰ: ⁊ine̾tꝰ sii quẽ syes aliqͣ
pͣrurit. licet ad manĩ sit. licet ñ exdificili petat. licet nuꝙͣ illi sꝑata deg pint. hante
remitant leues s nͥ forte tu iudicas eũ gande qͥ ridet. Ammꝰ ẽẽ debet alacer. ⁊ifidems. ⁊ supͣ
oĩa erectis. m crede uerũ gandiũ res seu̾a: An tu erisimas queꝙ̃ solitͣo uultu. iiuisti deli¬
eati locintu: hs lariꝰeło mnortẽ ꝯtẽpne̾. panꝑtati domĩ apire. uoluptates tene sub sie¬

Expanded text:
 prodesse possit, scribam. Quid autem id erit, nisi ut te exhorter ad bonam mentem? Huigaudeat, qui felicitatem suam in aliena potestate non posuit; sollicitus est et incertus sui, quem spes aliqua proritat, licet ad manum sit, licet non ex difficili petatur, licet numquam illum sperata deceperint. Hoc ante remittunt, leves sunt, nisi forte tu iudicas eum gaudere, qui ridet. Animus esse debet alacer et fidens et super omnia erectus. Mihi crede, verum gaudium res severa est. An tu existimas quemquam soluto vultu et, ut isti delicati locuntur, hilariculo mortem contemnere, paupertati domum aperire, voluptates tenere sub fre
Abbreviated transcription (Latin):
laborẽ fug̃. Ueru uͭ frͣigesc̃ illi animꝰ ipa rer̃ oifficustate dicent᷑ tͥ ista. Si oꝑe p̃ciũ habebit
ꝑseu̾antia si nil in dignũ bono uiro faciendũ. patiendũ ue erit. alis qͣ sordido se. ⁊iꝯtumelioso
euadẽ. si ocupationũ p̾cia ꝯtẽpseris Illa sunt q̃nos morant᷑ ⁊ detinẽt. Inio gͦ: Ta magnas
spes relimqͣꝰ ab ipa ee discedã. ndũ erit latꝰ. incomitata letic a. atͥĩ uaciu: Ab hiꝰ gͦ m̃ui¬
di hoies recedẽ. ⁊ m̾cedẽ miseriarũ amant ipsas exsecͣnt᷑. Sic d̾abitione qͣmi s̾ amica q̃rint

Expanded text:
habebit perseverantia, si nihil indignum bono viro faciendum patiendumve erit; alioqui sordido se et contumelioso evadere, si occupationum pretia contempseris. Illa sunt, quae nos morantur et detinent: " Quid ergo ? Tam magnas spes relinquam ? Ab ipsa messe discedam? Nudum erit latus, incomitata lectica, atrium vacuum ?" Ab his ergo inviti homines recedunt et mercedem miseriarum amant, ipsas execrantur. Si
Abbreviated transcription (Latin):
apitis. intientẽ monet. Iuid fieri soleat qͥd oporteat inunuisu munditi mandari p̃ isebi lle
hãe c̃espice hac suudis p̃nde. ⁊ toto ĩpetu. totis uirib idage. ũ te istis officus eruas & qͥ quam
sententiã fera attende. Censeo ant exnsta inta tͥ aut existauita exeundui. S idẽ illud eristimo
leni eundũ uia dc qđ male inplicuisti. soluas. potiꝰ qͣ abrũpas. dũ mͦ si alia soluendi rõ ñ erit.
ł abrũpas. Nemo tã cimidus: ũmalit sẽꝑ pendẽ ꝙͣ semel. cad̾e. Intim qd pͥmii inpedire te
noli. Contentꝰ esto neguotiis inq̃ descendisti. ł qđ uid̾i mauis incidisti. Nõ: qͥ ad ult̾iora ni¬
taris. ũ ꝑdas excusationẽ. ⁊ apparebit te ñ incidisse. Ista .. q̃ dici solent falsas. Hõ pocui ałr.
ferat lib̾tatẽ recedendi. Ide tn subic nil eẽ tẽptandũ nisi cũ apte potĩt tẽpestiuȩq tẽptari.
S cũ illud tepꝰ captatũ dni uen̾it: exiliendu ait. Dormitare de fuga cogitantẽ uetat. ⁊ sꝑat

Expanded text:
corporis intuentem monet. Quid fieri soleat, quid oporteat, in universum et mandari potest et scrhanc circumspice, hanc si videris, prende et toto impetu, totis viribus id age, ut te istis officiis exuas. Et quidem quam sententiam feram, adtende. Censeo aut ex ista vita tibi aut e vita exeundum. Sed idem illud existimo, leni eundum via, ut quod male inplicuisti, solvas potius quam abrumpas, dummodo si alia solvendi ratio non erit, vel abrumpas. Nemo tam timidus estnoli. Contentus esto negotiis, in quae descendisti, vel quod videri mavis, incidisti. Non est quod ad ulteriora nitaris; aut perdes excusationem et apparebit te non incidisse. Ista enim, quae dici solent, falsa sunt: " Non potuil esse temptandum, nisi cum apte poterit tempestiveque temptari. Sed cum illud tempus captatum diu venerit, exiliendum ait. Dormitare de fuga cogitantem vetat et sperat
Abbreviated transcription (Latin):
qͣs aduiuat contingiq ab his timet. s ut homo homini ex communi
oabit. Donabit lacrimis mat̾nis filium ⁊ cathenas solu iubebit. iludo
ex imet. ⁊ cadauer ũ noxiũ sepeliet. s faciet ista tranqͥlla m̃te uulti suo.
Ergoñ miscrebitur sapiens. s succurret. s ꝓderit. in ꝯmune auxiliũ
nat ac bonũ publicũ. ex quodabit euꝙ partẽ. ⁊̃ ad calamitosos pportiõ
imopbra ndosc ⁊ em̃dandos bñtatẽ suã ꝑmitet. Afflictis ũ ⁊ fortiutis iabo¬

Expanded text:
quos adiuvat, contingique ab iis timet, sed ut homo homini ex communi quos adiuvat, contingique ab iis timet, sed ut homo homini ex communi dabit ; donabit lacrimis maternis filium et catenas solvi iubebit et ludo eximet et cadaver etiam noxium sepeliet, sed faciet ista tranquilla mente, vultu suo. Ergo non miserebitur sapiens, sed succurret, sed proderit, in com- mune auxilium natus ac bonum publicum, ex quo dabit cuique partem. Etiam ad calamitosos pro portione improbandosque et emendandos bonitatem suam permittet ; adflictis vero et forte labo
Abbreviated transcription (Latin):
fortunã ceitissimũ mutuo auxilio cludit. S nulla secta benignior. leni¬
orq ẽ. Nulla amantior. hominum ⁊ commnunis bonis at̾tentior. ut ꝓpo¬
iurũ ñ cadit. Serena eiꝰ mens ẽ. nec qͥcquã incidere potest qd̾ illa mobducat.
eẽ. ar metus meror. contundit. m̃tes obicit. contrahit. hoc sapienti ne in
siuis quid̾e accad et calamitatib .S omnẽ fortunȩ irã reuerberabit. ⁊ aute
so franget. Candem semꝑ faciem seruabit placid̾a in ꝯcussã. Quod facẽ ñ pos
s si uistitiã teciꝑot ¶Adice qd̾ sapiens ac ꝓuidet. ⁊ meypedito cõsilium habet.
Nlunquam aũ liquidum. sincerũ ꝙ exturbido uenit. tͥsticia in habilis. ad
facere libens. ⁊ alus animo faciet. succurret alienis lacrimis. ñ accedet. Da¬
bit manũ naufrago. exul bospitiũ. Egenti stipen. Non hanc contumelio¬
sam qm pars maior hoꝵ quimisericordes uideri uolunt. abicit ⁊fastidit.

Expanded text:
fortunam certissimum mutuo auxilio cludit ? Sed nulla secta benignior lenifortunam certissimum mutuo auxilio cludit ? Sed nulla secta benignior leniorque est, nulla amantior hominum et communis boni attentior, ut propovirum non cadit ; serena eius mens est, nec quicquam incidere potest, quod illam obducat. s esse idem ac maestus. Maeror contundit mentes, abicit, contrahit ; hoc sapienti ne in suis quidem accidet calamitatibus, sed omnem fortunae iram reverberabit et ante se franget; eandem semper faciem servabit, placidaset, si tristitiam reciperet. Adice, quod sapiens et providet et in expedito consilium habet; numquam autem liquidum socerumque ex turbido venit. Tristitia inhabilis est ad facere, libens et altus animo faciet ; succurret alienis lacrimis, non accedet ; dabit manum naufrago, exuli hospitium, egenti stipem, non hanc contumeliosam, quam pars maior horum, qui misericordes videri volunt, abicit et fastidit,
Abbreviated transcription (Latin):
tiam repellit longius stare ase. Nã seueritadẽ ille conuenit. Ad rẽ ꝑtinet
querere hoc loco Q uid sit miscd̾ia. Pleriq enim ut uirtutem eam laudam
et bonũ hominẽ. uocant miscd̾iam. Et̃ hec uitium anim ẽ. Utraq ciro
in miscd̾iam. in hoc leuiore ꝑiculo erratur. s par error ẽ. a uͦ recedentiũ. Ergo
carcerẽ effringerent. Miscd̾ia ñ causam s fortunam spectat. Ciem̃tia rationꝰ
accidits Scio male audire ap̃ imꝑitos sectam stoicoꝵ tamquã duram
nimis. ⁊ minime pͥncipib regibꝙ bonum datura consilium. Obicit᷑ ill
qd̾ sapiẽtẽ negat. miseren. negat ignosce̾. ħ si ꝑ seponant᷑ inuisa sunt. Uid̾et᷑
enĩ nulła relinquẽ spẽ huma ĩs errorib s omĩa delicta ad penam ded ucẽ.
Qͦd si ẽ. qͥd ni ħ scientia q̃ didicere humanitatẽ iubet portũq adfe u̾sus

Expanded text:
ntia repellit longe iussam stare a se ; cum severitate illi convenit. Ad rem pertinet ntia repellit longe iussam stare a se ; cum severitate illi convenit. Ad rem pertinet quaerere hoc loco, quid sit misericordia; plerique enim ut virtutem eam laudant et bonum hominem vocant misericordem. Et haec vitium animi est. Utraque circa in misericordiam. In hoc leviore periculo erratur, sed par error est a vero recedendum. Ergo carcerem effringerent. Misericordia non causam, sed fortunam spectat; clementia rationi accedit. Scio male audire apud imperitos sectam Stoicorum tamquam duram nimis et minime principibus regibusque bonum daturam consilium; obicitur illi, quod sapientem negat misereri, negat ignoscere. Haec, si per se ponantur, invisa sunt ; videntur enim nullam relinquere spem humanis erroribus, sed omnia delicta ad poenam deducere. Quod si est, quidnam haec scientia, quae dediscere humanitatem iubet portumque adversus
Abbreviated transcription (Latin):
contenti seuunt. ut usuris ille ⁊ ꝓrrustes ⁊ pilate qui captos uer-¬
berant. ⁊ in ignẽ. inuos imponunt. hec crudelitas quidem.s qͥ a
nec ultionem seqͥt᷑. ñ enim lesa ẽ nec peccato alicui irascitur. nullum
enim antecessit crim̃: extͣ finitionẽ nr̃am cadit. finitionẽ continebat
mpenis exigendis intemꝑantia animi. Possumus dicere ñ eẽ hanc crudeli¬
tatem s feritatem. Cui uoluptati seuitia ẽ. possumꝰ insaniamuocare.
Namuaria sunt genera eiꝰ. ⁊ nullũ certiꝰ qmͣ qd̾ incędes hominũ ⁊ lanci¬
nationes ꝑuenit fillos gͦ crudeles uocabo. i qͥ pmiendi causam habent.
modum ñ habent. Sic̾ in phalari quẽ agt̃ ñ quid̾e in homines in nocenteᷤ.
s suꝑ humanũ acꝓbabiłe modũ sȩusse. Possumus effugere cauillationẽ
⁊ itafinire Et sit crudelitas inclinatio animi. ad aꝑiora: hanc clem̃¬

Expanded text:
contenti saeviunt, ut Busiris ille et Procrustes et piratae, qui captos vercontenti saeviunt, ut Busiris ille et Procrustes et piratae, qui captos verberant et in ignem vivos imponunt." Haec crudelitas quidem ; sed quia nec ultionem sequitur non enim laesa est nec peccato alicui irascitur nullum enim antecessit crimen, extra finitionem nostram cadit ; finitio enim continebat in poenis exigendis intemperantiam animi. Possumus dicere non esse hanc crudelitatem, sed feritatem, cui voluptati saevitia est; possumus insaniam vocare : nam varia sunt genera eius et nullum certius, quam quod in caedes hominum et lancinationes pervenit. Illos ergo crudeles vocabo, qui puniendi causam habent, modum non habent, sicut in Phalari, quem aiunt non quidem in homines innocentes, sed super humanum ac probabilem modum saevisse. Possumus effugere cavillationem et ita finire, ut sit crudelitas inclinatio animi ad asperiora. Hanc cleme
Abbreviated transcription (Latin):
stutuendis penis. Plura ꝓponere tutius ẽ. Ne una finitio partim rem c̃¬
p̃hendat. ⁊ut itadicam fornula excidat. Itaq dicipotest. ⁊ inclinatio
animi ad lenitatem inpena exigenda. Ila finitio contradictiones. in¬
ueniet. quamuis maxime aduerum accedat. Si dixerimus lem̃tiam
eẽ moderationem. aliquid ex matĩa. ac debita pęna remutentem. Recla¬
mabitur. nullam iurtutem. cuiquã minu debito facere. At qui om̃s¬
hoc intelligunt. clem̃tiam eẽ. que se flectit citra id qd̾ merito constitu
posset. Huic cmtrariam imꝑiti putant seueritatẽ. S nulla uirtus
uirtuti contraria ẽ. Quid gͦ opponitur. clem̃tie crudelitas: quenicħ
aliud ẽ quam atrocitas animi in exgendis penis S quidam ñ
exigunt peuas. crudeles tam̃ sunt. taniquã ꝗͣ ignotos homines
biuos ñ inconpendiũ. s occidendi caus a occidunt. Nec mi

Expanded text:
stituendis poenis. Plura proponere tutius est, ne una finitio parum rem costituendis poenis. Plura proponere tutius est, ne una finitio parum rem comprehendat et, ut ita dicam, formula excidat ; itaque dici potest et inclinatio animi ad lenitatem in poena exigenda. Illa finitio contradictiones inveniet, quamvis maxime ad verum accedat, si dixerimus clementiam esse moderationem aliquid ex merita ac debita poena remittentem : reclamabitur nullam virtutem cuiquam minus debito facere. Atqui hoc omnes intellegunt clementiam esse, quae se flectit citra id, quod merito constitui posset. Huic contrariam imperiti putant severitatem ; sed nulla virtus virtuti contraria est. Quid ergo opponitur clementiae ? Crudelitas, quae nihil aliud est quam atrocitas animi in exigendis poenis. " Sed quidam non exigunt poenas, crudeles tamen sunt, tamquam qui ignotos homines et obvios non in compendium, sed occidendi causa occidunt nec interficere
Abbreviated transcription (Latin):
uiducumꝰ uud mec̃ ꝯsidero. multas uoces magnas s ⁊ detestabiles
inuntam humamꝑuenisse. celebresq uulgo ferii ut ulamodernt.
dum meuant qd̾ gregeus u̾sus similis ẽ. Quise mortuo t̃rammisce¬
r ignib iubet . Et aliahiuus notȩ. Ac nescio quomodo ingeaia im-
mania. ⁊ uiuisa matĩ asecundiora. exp̃sserunt sensus. uehem̃tes ⁊ con¬
atatos MNullam adhucuodem audii. exbono ieniq animosam. Q d
ss ẽ alt raro iniuitus. ⁊ cum magna cunctatiõe.ita aliquando scbas.
siccesse ẽ istud quod tͥ inodium iiteras addurit. s sic̃ facis cũ magna¬
al
cunctatione cum mutis dilatioĩb. Et ne forte decipiat nos spetiosum
clem̃ue nometi. aliquando ⁊ intontrrium abducat. Uideamus. quidsit
clem̃tia. Qualis suti ⁊ quos fines habeat. Elem̃tia demperantia aniimi.
inpotestate ulciscendi. U lenitas suꝑioris aduersus inferiorem. Incon¬

Expanded text:
iudicium, illud mecum considero multas voces magnas, sed detestabiles, iudicium, illud mecum considero multas voces magnas, sed detestabiles, in vitam humanam pervenisse celebresque vulgo ferri, ut illam : " Oderint, dum metuant," cui Graecus versus similis est, qui se mortuo terram misceri ignibus iubet, et alia huius notae. Ac nescio quomodo ingenia in immani et invisa materia secundiore ore expresserunt sensus vehementes et concitatos ; nullam adhuc vocem audii ex bono lenique animosam. Quid ergo est ? Ut raro, invitus et cum magna cunctatione, ita aliquando scribas necesse est istud, quod tibi in odium litteras adduxit, sed, sicut facis, cum magna cunctatione, cum multis dilationibus. Et ne forte decipiat nos speciosum clementiae nomen aliquando et in contrarium abducat, videamus, quid sit clementia qualisque sit et quos fines habeat. Clementia est temperantia animi in potestate ulciscendi vel lenitas superioris adversus inferiorem in con
Abbreviated transcription (Latin):
dignam cu itodereret᷑. antiquum illud scłm Nunc ꝓfecto consentire
decebat ad ȩquum bonumq expulsa alieni cupidie. Ex qua omne ani-¬
mi malum oritur. Pietatẽ integritatẽq cum fide ac modestia resur-¬
iere. nuitia diurno abusa regno dare. Tandemfelici ac puro scło.
locum futurum. Hoc cesar exmagna parte sperare ⁊ confiteri li¬
bet. Tradetur ista ammitui mansuetudo. diffundeturq paulatĩ
ꝑonine imꝑii corpus. ⁊ cuncta insimilitudinẽ tuam formabunt᷑.
Acapite bona ualetudo in omnes uegeta sunt.atq erecta. aut languo¬
ro demissa. Pro ut animus eorum uiuut aut matret. erunt ciues.
erunt socis digni ac bonitate ⁊ intotum orbem recti mores reuertẽt᷑
parcentur ubiq manib tuis. Duitius me morau hic patẽ. Nonut
blandiar aurb tuis. Nec enm michi hic mos est. maluerim offendẽ
sumuluarissimum eẽ te cupio. t quod nc̃ natura ⁊ impetꝰ ẽ fiat

Expanded text:
dignam, cui redderetur antiquum illud saeculum ! Nunc profecto consentire dignam, cui redderetur antiquum illud saeculum ! Nunc profecto consentire decebat ad aequum bonumque expulsa alieni cupidine, ex qua omne animi malum oritur, pietatem integritatemque cum fide ac modestia resurgere et vitia diuturno abusa regno dare tandem felici ac puro saeculo locum. Futurum hoc. Caesar, ex magna parte sperare et confidere libet. Tradetur ista animi tui mansuetudo diffundeturque paulatim per omne imperii corpus, et cuncta in similitudinem tuam formabuntur. A capite bona valetudo : inde omnia vegeta sunt atque erecta aut languore demissa, prout animus eorum vivit aut marcet. Erunt cives, erunt socii digni hac bonitate, et in totum orbem recti mores revertentur ; parcetur ubique manibus tuis. Diutius me morari hic patere, non ut blandum auribus tuis nec enim hic mihi mos est ; maluerim veris offendere familiarissimum esse te cupio, ut, quod nunc natura et impetus est, fiat
Abbreviated transcription (Latin):
t declem̃tia scriberem nero cȩsar una me uox maxime com¬
pulit. Quam ego ñ sine admiratione. ⁊ cum diceretur audis-¬
se menimi. ⁊ deinde aliis narrasse. ocem generosam mag¬
nanimi. magne lenitatis. quȩ ñ composita. Nec alienis au¬
ribus data subito eripuit. ⁊ bonitatem suam cum fortu¬
natua utigantem in medium addurit. Animadũsurͥ
mlatrones duos burrus p̃fatꝰ uius. iuregregiis ⁊ tͥ pͥncipi
notis exigebat ate scribere inquos ⁊ exqua causa annnadũti uelles. Hoc sepe
d ilatum ut aliquando fieret instabat inuitꝰ inuito. Cum cartham ꝑtuliss
traderetq exclamasti. uellemlitteras nescirẽ. Od ignam uocem quam au¬
dirent omnes gentes. quȩ romanum imꝑium incolunt. Quȩq uixta
iacent. dubiȩ libertatis. Queq secontra uirib aut animis attollunt.
Ouocem incontionem ominium mortalium mittands̾m. in euius ũba
pͥncipes regesq urem. Ouocem publicã genĩs humam. innotentia

Expanded text:
t de clementia scriberem. Nero Caesar, una me vox tua maxime compulit, quam ego non sine admiratione et, cum diceretur, audisse memini et deinde aliis narrasse, vocem generosam, magni animi, magnae lenitatis, quae non composita nec alienis auribus data subito erupit et bonitatem tuam eum fortuna tua litigantem in medium adduxit. Animadversurus in latrones duos Burrus praefectus tuus, vir egregius et tibi principi natus, exigebat a te, scriberes, in quos et ex qua causa animadverti velles; hoc saepe dilatum ut aliquando fieret, instabat. Invitus invito cum chartam protulisset traderetque, exclamasti: " Vellem litteras ne- scirem ! " O dignam vocem, quam audirent omnes gentes, quae Romanum imperium incolunt quaeque iuxta iacent dubiae libertatis quaeque se contra viribus aut animis attollunt! O vocem in con- tionem omnium mortalium mittendam, in cuius verba principes regesque iurarent ! O vocem publica generis humani innocentia
Abbreviated transcription (Latin):
bilis ingenii seruabit. Agricolas bonos imitabit᷑. qui ñ tantum rectas ꝓcerasq
arbores colunt. Illi quoq quas aliqua depͣuabit causa. adminicula quibus te¬
gantur applicant. Alias circumcidunt neꝓ ceritatẽ rami premant. Quas¬
dam infirmas uito locinutriunt. Quib dam aliena umbra laborantib cȩlũ
aꝑiunt. Uidebit qd̾ ingenium qua ratione trartandum sit. Quomodo

Expanded text:
bilis ingenii servabit. Agricolas bonos mutabitur, qui non tantum rectas procerasque bilis ingenii servabit. Agricolas bonos mutabitur, qui non tantum rectas procerasque arbores colunt ; illis quoque, quas aliqua depravavit causa, adminicula, quibus derigantur, applicant; alias circumcidunt, ne proceritatem rami premant, quasdam infirmas vitio loci nutriunt, quibusdam aliena umbra laborantibus caelum aperiunt. Videbit, quod ingenium qua ratione tractandum sit, quo modo
Abbreviated transcription (Latin):
laborantẽ iubebit incolumem. eẽ quia deceptꝰ ẽ. Quia ꝑ umũ lapsus hostes
demittet saluos aliquando ⁊̃ laudatos. si honestis causis. ꝓfide. ꝓfȩdere. pro
libertate in bellum c acciti sunt. Hec omnia ñueniȩ. s dem̃tiȩ opera sunt.
Clem̃tia liberũ arbitrium habet. ñ subformula s ex quo ⁊ bono iudica
uere illi licet. Et quanti uult taxirilitẽ. Nichil exhis facit tamquam iuisto
muni.fecerit. s tamquam id qd̾ constituit ustissimum sit. Cognoscere aũ
ẽ quẽ ludit puniendum. Non punire uenia debitȩ pȩnȩ remissioẽ. Clem̃tia
hoc pͥmum p̃stat. ut quodimittet. nichil aliud illos patidebusse ꝓnuntiat.
Plemor ẽ. quam uenia. honestiorẽ. De uerbo ut meafert opinio controuersia
ẽ. deir quidem conuenit. Sapiens multa remittet multos parũ sane. s sana-¬

Expanded text:
laborantem iubebit incolumem esse, quia deceptus est, quia per vinum lapsus ; hostes laborantem iubebit incolumem esse, quia deceptus est, quia per vinum lapsus ; hostes dimittet salvos, aliquando etiam laudatos, si honestis causis pro fide, pro foedere, pro libertate in bellum acciti sunt. Haec omnia non veniae, sed clementiae opera sunt. Clementia liberum arbitrium habet ; non sub formula, sed ex aequo et bono iudicat ; et absolvere illi licet et, quanti vult, taxare litem. Nihil ex his facit, tamquam iusto minus fecerit, sed tamquam id, quod constituit, iustissimum sit. Ignoscere autem est, quem iudices puniendum, non punire ; venia debitae poenae remissio est. Clementia hoc primum praestat, ut, quos dimittit, nihil aliud illos pati debuisse pronuntiet ; plenior est quam venia, honestior est. De verbo, ut mea fert opinio, controversia est, de re quidem convenit. Sapiens multa remittet, multos parum sani, sed sana
Abbreviated transcription (Latin):
cans sta uitiũ ẽ animor uiis miseria pauentiũ. Quã si quis asapiente
erigit. ꝓ pe ẽ ut lam̃tationẽ erigrat. nalienis fum̃ib gemitub a. quare
ñ ignoscet. Wacuam constituamꝰ. nc̃ quoq quid sit ueniã. ⁊ sciemꝰ dare iltã
a sapiente ñ debere. Uenia penȩ meritȩ remissio. Hanc sapiens quare ñ debcat¬
reo dere. Reddunt rationẽ duitiꝰ quib hoc ꝓpositũ ẽ. Ego ut breuit̃ tamquam
malieno iudicio dicam. ⁊ ignoscit᷑ qͥpuniri debuit. Sapiens aũ nichil facit
qd̾ ñ debet. nichil p̃tmitit qd̾ debet. Itaq penã quã exigere debet ñ donat. sed
illũ qd̾ exuenia. consequi uis honestio. ⁊ tibi uiam tͥbuit. Parcit enim sapens
consulit. i corrigit. Itemfaciet. qͦs siignosceret. nec ignoscet. Quo qͥ ignoscit
etur.saliquid se qd̾ fieri debuit omisisse. Aliquẽ u̾bis tantũ ad mon
pena ñ afficiet. ȩcatẽ eiꝰ em̃dabiłe intuens aliquẽ inuidiȩ criminis manifeste

Expanded text:
cordia vitium est animorum nimis miseria paventium, quam si quis a sapiente exigit, prope est, ut lamentationem exigat et in alienis funeribus gemitus. " At quare non ignoscet ? " Agedum constituamus nunc quoque, quid sit venia, et sciemus dari illam a sapiente non debere. Venia est poenae meritae remissio. Hanc sapiens quare non debeat dare, reddunt rationem diutius, quibus hoc propositum est; ego ut breviter tamquam in alieno iudicio dicam : "Ei ignoscitur, qui puniri debuit ; sapiens autem nihil facit, quod non debet, nihil praetermittit, quod debet ; itaque poenam, quam exigere debet, non donat. Sed illud, quod ex venia consequi vis, honestiore tibi via tribuet; parcet enim sapiens, consulet et corriget; idem faciet, quod, si ignosceret, nec ignoscet, quoniam, qui ignoscit, fatetur aliquid se, quod fieri debuit, omisisse. Aliquem verbis tantum admonebit, poena non adficiet aetatem eius emendabilem intuens; aliquem invidia criminis manifeste
Abbreviated transcription (Latin):
infantium arridñt ñ cessant dii bĩficia ꝯge̾re.debñficioꝵ auctore dubitantib s eqͣli tenore bõa sua
mouent. sydum c̃su notãt temꝑa.hiemes estatesq ĩtuẽtu leniore spũ molliut̃ errore labntiũ aĩaꝵ.
placidi ac ꝓpieni fert̃. lmitem̃ illos. demꝰ ẽ simulta in irritũ data s̃. Demꝰ nicħoninꝰ aliss ap̃is deriꝰ
ap̃ quosiactura fcã ÷. Niemiem ad excitãdas domosruina det̾rint ⁊ cũ penate ignis aupsit. funda¬
m̃ta arente adhuc area ponimꝰ.⁊ urbes haustas: sepiꝰ eoð solo ꝓponimꝰ. lredimꝰ adeo adboas spes ꝑti¬
nax aĩmꝰ: T̃ra mariq humana oꝑa cessaret ni male cedñtia itm tẽptare libiuss. Ingtꝰ: ñ mͥ
recipiam. S hui. ip̃i bũficiũ dabo.bñficiũ it̾m.⁊ taꝗͣ bonꝰ ag̾cola cura cultuq sterilitatẽ
uincã. Perit m bñficiũ. iste om̃ib. Nõ ⁊ magni animi bñficiũ dare. ꝑd̾e. ħ  magni aninu¬

Expanded text:
infantium arrident, non cessant di beneficia congerere de beneficiorum auctore dubitantibus, sed aequali tenore bona sua entu lenioris spiritus molliunt, errorem labentium animarum placidi ac propitii ferunt. Imitemur illos ; demus, etiam si multa in irritum data sunt ; demus nihilo minus aliis, demus ipsis, apud quos facta iactura est. Neminem ad excitandas domos ruina deterruit, et, eum penates ignis absumpsit, fundamenta tepente adhuc area ponimus et urbes haustas saepius eidem solo credimus ; adeo ad bonas spes pertinax animus est. Terra marique humana opera cessarent, nirecipiam. Sed huic ipsi beneficium dabo iterum et tamquam bonus agricola cura cultuque sterilitatem soli vincam ; perit mihi beneficium, iste hominibus. Non est magni animi beneficium dare et
Abbreviated transcription (Latin):
michi errasse qͥ dix olim m̃sem decebrẽ fuisse nunc annũ. Si te hͥ hrem libent tec̃ ꝯferrẽ
qͥd eristimares ee faciendũ. utrũ nil excotidiana ꝯsuetudine mouendũ anne disside uidẽ¬
mur cũ publicis morib ⁊hilarius cenandũ: ⁊ eruendã togam. Nã qd fieri nͥ in tumultu
et tͥsti tẽpore cuitatis ñ solebat uoluptatis cansa ac festoꝵ dier: ueste mutabimus.
Si ce bene non arbr̃  tib functus. nec ꝑom̃ia nos similes e̾e̾ pilleate t᷑be uoluis¬
ses: nec ꝑ om̃ia issimlei. n forte his maxime dieb animo ui inꝑandũ: ũ tc̃ uoluptati¬
b solus abstineat. eũ in illas om̃is t̾ba ꝓsiliuit. Certissimũ argum̃tũ firmitatis suȩ cap̃.
si adblanda. ⁊ in luxuriã tͣhentia. nec it. nec abducit᷑. Hmulto fortiꝰ: ebrio. ac uomi¬
tante ppło sicũ aͦxbͥtriũ eẽ. Illud tẽꝑantiꝰ ñ excerꝑe se. nec in signire. nec misci oĩb

Expanded text:
mihi errasse, qui dixit olim mensem Decembrem fuisse, nunc annum. Si te hic haberem, libenter tecum conferrem, quid existimares esse faciendum: utrum nihil ex cotidiana consuetudine movendum an, ne dissidere videremur cum publicis moribus, et hilarius cenandum et exuendam togam. Nam quod fieri nisi in tumultu et tristi tempore civitatis non solebat, voluptatis causa ac festorum dierum vestem mutavimus. Si te bene novi, arbitri partibus functus nec per omnia nos similes esse pilleatae turbae voluisses nec per omnia dissimiles; nisi forte his maxime diebus animo imperandum est, ut tunc voluptatibus solus abstineat, cum in illas omnis turba procubuit; certissimum enim argumentum firmitatis suae capit, si ad blanda et in luxuriam trahentia nec it nec abducitur. Hoc multo fortius est, ebrio ac vomitante populo siccum ac sobrium esse, illud temperatius, non excerpere se ne
Abbreviated transcription (Latin):
aut fulminiꝰ subiti. ad cinꝰ ictũ ⁊̃ uicma cremuer. Nã ut illic qͥsqͥ ab igne ꝓpior stetit ꝑ¬
cusso simił obstupuit: sic in hi ꝑaliꝙ ui accidentib imũ calamitas oppͥmit cetos metũ
parẽq passis tͥsticiã fac̃: pati posse. Om̃iũ aĩos mala aliena. ac repentina sollicitãt ꝙ̃ ad¬
male uiuit᷑. Quisqͥs se multũ fortuitis dedit: ingentẽ sibi mat̾iã ꝑt̾bationis. ⁊ in expli¬
cabilẽ fat̃. Una ħ uia÷ ⁊ ad tuta uadenti ext̾na despice. ⁊ honestoꝯtentũ ee. Nã qͥ aliqͥd
uͥtute meliꝰ putat: aut ullũ p̃t̃ illã bonũ. adħ q̃ a fortuna spargunt᷑ sinũ expandit̃
mortaliũ cetũ. honorẽ. diuicias. grãm excutẽ. quoꝵ alia nit̃ diripentiũ manꝰ scissa¬

Expanded text:
aut fulminis subiti, ad cuius ictum etiam vicina tremuerunt. Nam ut illic quisquis ab igne propior stetit, paut fulminis subiti, ad cuius ictum etiam vicina tremuerunt. Nam ut illic quisquis ab igne propior stetit, percusso similis obstipuit, sic in his per aliquam vim accidentibus unum calamitas opprimit, ceteros metus, paremque passis tristitiam facit pati posse. Omnium animos mala aliena ac repentina sollicitant. Quemadmale vivitur. Quisquis se multum fortuitis dedit, ingentem sibi materiam perturbationis et inexplicabilem fecit; una haec via est ad tuta vadenti, externa despicere et honesto contentum esse. Nam qui aliquid virtute melius putat aut ullum praeter illam bonum, ad haec, quae a fortuna sparguntur, sinum expandit mortalium coetum honores, divitias, gratiam excutere, quorum alia inter diripientiu
Abbreviated transcription (Latin):
sionẽ. unũ bomĩ ec̃. q̃ onestũ÷. Nlã qͥ aliabora uidicat: in fortune uenit potesta¬
tem. Aliem arbitrii fit qͥ om̃embonũ honesto cͥc̃scͥpsit int̾ se felir. ħͥamissis lib̾iᷤ mestꝰ.
ħ soslicitꝰ egͥs. ħͥ turpib ⁊ aliꝗ passis ĩ famiã tͥstis . illũ uideb̾ ahiene uror ᷤᷤ amore crucia¬
ri illũ sue: ñ deerit quẽ repulsa distorq̃at. Er̃ gͦs ip̃e honor uexet. illa uͦ marima ex om̃i
ñ subeat. Itaq ũ in hostili regione u̾santib huc. ⁊ illuc cͥcũspiciendũ÷ ⁊ ad om̃e strepitũ cͥcũ¬
agencdla cuit ñ ħ timor epectore eiectuf palpitantib p̃cordiis inint̃. Occurrent acti ĩ exi¬
liuiin. et euolii tibonis occurrent. quod genus egestatis grauissimum est. in diuiciis inopes.
Occurrent nanfragi. simili aue naufragis passi. quos aut ppłaris iraant inuicdia ꝑmciosũ
obtimis celũ. mopinanteᷤᷤsecurosq disiẽc ꝓcellȩ more q̃ in ipa sereni fiducia solet em̾ge̾.

Expanded text:
se, quod honestum est ? Nam qui alia bona iudicat, in fortunae venit potestatem, alieni arbitrii fit; qui omne bonum honesto circumscripsit, intra se est felix. Hic amissis liberis maestus, hic sollicitus aegris, hic turpibus et aliquam passis infamiam tristis. Illum videbis alienae uxoris amore cruciari, illum suae. Non deerit quem repulsa distorqueat; erunt quos ipse honor vexet. Illa vero maxima ex omni  unde non subeat. Itaque ut in hostili regione versantibus huc et illuc circumspiciendum est et ad omnem strepitum circumagenda cervix; nisi hic timor e pectore eiectus est, palpitantibus praecordiis vivitur. Occurrent acti in exilium et evoluti bonis. Occurrent, quod genus egestatis gravissimum est, in divitiis inopes. Occurrent naufragi similiave naufragis passi, quos aut popularis ira aut invidia, perniciosum optimis telum, inopinantes securesque disiecit procellae more, quae in ipsa sereni fiducia solet emergere,
Abbreviated transcription (Latin):
os opp̃sis affectib n subarbitͥũ suii adductis hanc uocẽ emitt̾e uici. Quẽ iicer
ꝑsas. nec extrema medoꝵ. ne qͥd ult᷑ dachas bellicosũ iacet .s auaricia. s ãbitionẽ. s metum
mortis qͥ uictoreᷤᷤ gentium uicit Ua lẽ¬
n facile me seqͥt᷑. Iuod euenit. libris si tu coħentib ħ euenisse mͥ sentio. Ex pli
usus exegit. Ergo ħ in p̃sentia differamꝰ. multũ .i. oꝑe. multũ diligentie possit. cũ pͥmum
longiorẽ eod loco sꝑauo mora tc̃ istuo in manꝰ sumã. Quedã.ii. s̃ q̃ possis ⁊incisione scͥb̾e. q̃dã
ñ succedent occupationes noue. serimꝰ illaᷤ. Itaq ex una ereunc plureꝰ. d̾in ipiꝰ nob̾ dilationẽ

Expanded text:
s oppressis adfectibus et sub arbitrium suum adductis hanc vocem emittere "vici" ? Quem vicerim quaeris ? Non Persas nec extrema Medorum nec si quid ultra Dahas bellicosum iacet, sed avaritiam, sed ambitionem, sed metum mortis, qui victores gentium vicit. VALEnon facile me sequitur. Quod evenit libris situ cohaerentibus, hoc evenisse mihi sentio; explicausus exegerit. Ergo hoc in praesentia differamus; multum enim operae, multum diligentiae poscit. Cum primum longiorem eodem loco speravero moram, tunc istud in mnon succedent occupationes novae; serimus illas, itaque ex una exeunt plures. Deinde ipsi nobis dilationem
Abbreviated transcription (Latin):
extuli: milloꝵ locum impietas succedit. Deinde non amicoꝵ ilł aut hberoꝵ inceritus. s. corpoꝵ.
inqͥntũ uoles coripe. iinimũ dic coge. eq̃ honcsta: Modo latiꝰ ĩtꝰ fimat᷑ regia urbes puinciuas cepit.
fat leges colit amicicias. int̃ipinqͦs liosq. dispensat officia. mͦ artofimne cͥcũ dat pauꝑatꝰ. exili
orbitatis. No cummor: siexaltiorȩ fastigio ĩpuatũ exregio ĩhimile sub̃ duct᷑ etpublid i spa¬
eioso uire Mangistĩ dosil angli cobit eqie magnas ĩ siunse cccessie. und ꝗ erclusi. licd̃.¬

Expanded text:
extuli, in illorum locum impietas succedit. Deinde non amicorum illic aut liberorum interitus, sed corporum oles corripe et in unum diem coge; aeque honesta est. Modo latius virtus funditur, regna urbes provincias temperat, fert leges, colit amicitias, inter propinquos liberosque dispensat officia, modo arto fine concluditur paupertatis exilii orbitatis. Non tamen minor est, si ex altiore fastigio in privatum, ex regio in humile subducitur, ex publico et spatioso iure in angustias domus vel anguli coit. Aeque magna est, etiam si in se
Abbreviated transcription (Latin):
cui rapma felicit̾ cessit. gandiũ rapti duraũ inpostum. Itaq prudentissimus qͥsq cũ pͥmũ
induci uidet mimuscła atheat᷑ sug̃. ⁊ scit magno parua. ꝯstare. Nemo manũ ꝯserit cũ
mitti uident q̃ cupiditates nr̃as irritant. ad paucos ꝑuent̾a. expectata oib ire obuiã
cadentib cupimꝰ. Gaudemꝰ si qͥd inuasimꝰ. inuadendiq aliqͦs spes uana dͣ lusit. uilẽ p̃cdã
magno aliqͦ in ꝯmͦ luimꝰ. aut d̾cipim᷑ auc fallim̃. Secedamꝰ itaq ab istis ludis: ⁊ demus
raptorib locũ. Illi spectẽt bonaista prͣndentia. ⁊ isti mag̃ pendeãt. Iuicũq beatꝰ esse

Expanded text:
 rapti duravit in posterum. Itaque prudentissimus quisque cum primum induci videt munuscula, a theatro fugit et scit magno parva constare. Nemo manum conserit cum mitti videntur, quae cupiditates nostras inritant, ad paucos perventum, expectata omnibus. Ire obviam cadentibus cupimus. Gaudemus, si quid invasimus, invadendique aliquos spes vana delusit; vilem praedam magno aliquo incommodo luimus aut destituti fallimur. Secedamus itaque ab istis ludis et demus raptoribus locum; illi spectent bona ista pendentia et ipsi magis pendeant. Quicumque beatus esse