comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Beneficũs aũt humana uita ꝯstat. ⁊ cõcd̾dia. nec t̃rore. nec mu¬
tuo amore infe dus auxiliumq cõe ꝯstringitur. Quid gͦ ñ
Non enim nocet s medetur sp̃e nocendi. Quẽ admodũ q̃dã
astilia detõta ut cõrigamus adurimus. ⁊ adactis cuncis ñ
ut frangamus sut explicemus elidimus. sic ingenia
uitio praua dolore cõꝑis animiq cõrigimuę. Nempe
medicus primo in leuib uitiis tẽp̃tat non multũ ex
conidiana ꝯsuetudine inflectere. ⁊ cibis. potionibus.
exẽcitati onib õdinẽ imponere. ac ualitudinẽ tm̃ mu¬
tata uite dispositione firmare. ꝓximum ẽ ut mo¬
dus ꝓficiat simodus ⁊ õdo ꝓficit. subducit aliqua ⁊ cͥ¬
ꝯcidit. sĩ adhoc quidem Rdet. int̃dicit. cib̾ ⁊ abstinẽ¬
tia corpus exonerat. Sifrustra molliora cesserunt.
ferit uenam m̃bris. Que siadherentia nocẽt ⁊ mõbũ
diffundũt manus affeit. nec ultra durn uidetur cu¬
ratio cuius salutaris effectus est. Ita logũ p̃sidẽ ciui¬

Expanded text:
Beneficiis enim humana vita constat et concordia, nec terrore sed mutuo amore in foedus auxiliumque commune constringitur. " Quid ergo ? Non  cum ratione ; non enim nocet sed medetur specie nocendi. Quemadmodum quaedam hastilia detorta, ut corrigamus, adurimus et adactis cuneis, non ut frangamus sed ut explicemus, elidimus, sic ingenia vitio prava dolore corporis animique corrigimus. Nempe medicus primo in levibus vitiis temptat non multum ex cotidiana consuetudine inflectere et cibis, potionibus, exercitationibus ordinem imponere ac valetudinem tantum mutata vitae dispositione firmare. Proximum est, ut modus proficiat; si modus et ordo non proficit, subducit aliqua et circumcidit ; si ne adhoc quidem respondet, interdicit cibis et abstinentia corpus exonerat ; si frustra molliora cesserunt, ferit venam membrisque, si adhaerentia nocent et morbum diffundunt, manus adfert ; nec ulla dura videtur curatio, cuius salutaris effectus est. Ita legum praesidem civi
Abbreviated transcription (Latin):
ta nocẽs suspectior. N uic grauis signum petenti meo ue¬
ueris. mõ ueni̾s.mõ pͥaꝑi dabat. alit̾ adꝙ alit̃ ex ꝓbrãs
a̾mato mollitiã: ħ ip̃e ꝑlucidꝰ. testatus auratꝰ. Coegit itaq
illum uti fe̾ro ne sepuis signum peteret. Ille pͥmus int
ꝯiiuritos manum substulit. ille cẽuicẽ mediã. uno ictu d̾¬
cidit. plurimum de m̃ undiq publicas. ac pͥuatas inui¬
rias ulciscentium gladioꝵ ingestum ẽ. set pͥmus uir
fuit qui minine uisus ẽ. at ratõe gauis om̃ĩa ꝯtume¬
las putat. ⁊ sunt fercudaꝵ inpatientes faciendaꝵ cupi¬
dissima. Ira tus fuit herẽni ꝯx̃ico. qui illum gauam salu¬
tauerat. nec inpune cessit. primi pilarium qd caligai¬
lan dixerat. Hic enim incastris natus. ⁊ alupnus legio¬

Expanded text:
ta nosses, suspectior. Huic Gaius signum petenti modo Veta nosses, suspectior. Huic Gaius signum petenti modo Veneris, modo Priapi dabat aliter atque aliter exprobrans armato mollitiam; haec ipse perlucidus, crepidatus, auratus. Coegit itaque illum uti ferro, ne saepius signum peteret ! Ille primus inter coniuratos manum sustulit, ille cervicem mediam uno ictu decidit ; plurimum deinde undique publicas ac privatas iniurias ulciscentium gladiorum ingestum est, sed primus vir fuit, qui minime visus est. At idem Gaius omnia contumelias putabat, ut sunt ferendarum impatientes faciendarum cupidissimi; iratus fuit Herennio Macro, quod illum Gaium salutaverat, nec impune cessit primipilari, quod Caligulam dixerat; hoc enim in castris natus et alumnus legio
Abbreviated transcription (Latin):
Inuenitur qui te quoq uidicet. G. cesar int̃ cetera uitia
quib habundãbat: ꝯtumelios mirabilit̃ ferobatur
om̃is aliqua nota feriendi ip̃e materia risus beni¬
gnissima. tanta ẽ palloris insaniã testantis feditas e¬
rat. tanta ocłoꝵ sub frõte anili latẽtiũ touitas. tanta ca¬
pitis destituti ⁊ em̃dacitatis capilł aspãsis d̾ fo̾mitas. adi¬
ce obsessam sctis cͤuicẽ ⁊ exilitatẽ cruꝵ ⁊ omomitatem.
pedum. In m̃sum ẽ siuelim singła refẽre: ꝑ que inpatues
aũos ꝙ suos ꝯtuumeliosus fuit ꝑ que ĩ uniu̾sos õdines. Ea
referam que illum exitio. dederunt. Asiaticũ ualerium
in pͥmis amicis habebut feroc̃ẽ uiꝵ ⁊ uix equo animo:
cłissima qualis incõcubitu ẽẽt uxor eius obieat. Dii boni
ħ uirum audire principem sare ⁊ usq eo licentiã ꝑ uenis¬
se ut non dico consulari. non dico amico. set tantum mari

Expanded text:
invenietur qui te quoque vindicet. C. Caesar inter cetera vitia, invenietur qui te quoque vindicet. C. Caesar inter cetera vitia, quibus abundabat, contumeliosus mira libidine ferebatur omnis aliqua nota feriendi, ipse materia risus benignissima : tanta illi palloris insaniam testantis foeditas erat, tanta oculorum sub fronte anili latentium torvitas, tanta capitis destituti et emendicaticiis capillis aspersi deformitas ; adice obsessam saetis cervicem et exilitatem crurum et enormitatem pedum. Immensum est, si velim singula referre, per quae in parentes avesque suos contumeliosus fuit, per quae in uni- versos ordines; ea referam, quae illum exitio dederunt. Asiaticum Valerium in primis amicis habebat, ferocem virum et vix aequo animo ione, voce clarissima, qualis in concubitu esset uxor eius, obiecit. Di boni, hoc virum audire, principem scire et usque eo licentiam pervenisse, ut, non dico consulari, non dico amico, sed tantum marit
Abbreviated transcription (Latin):
pauꝑtatis maledictũ quosdam ꝑussit. quam sibi obiecit
quisq abscondit. Itaq materra peculantib ⁊ ꝑ con¬
tumeliam urbanis detrahitur Siultro illã ⁊ prior gcu¬
pes. nomo risum p̃buit qui ex se excepit. Satiniura hõĩs
natum ⁊ adrisum ⁊ ad odium scurram fuisse. ⁊ uenustum
ac dicacem memorie ꝓditum ẽ. In pedes suos ip̃e płi ma
dicebat ⁊ infauces cõcisas sic mimicoꝵ quos płos habebut
quam mo̾bor. ⁊ inprimis ciceronis urbanitatem effugit
B ille potuit duntia oris qui assiduus ꝯuitiis pudere di¬
dicerat: cur is non possit qui studĩs lib̾alib ⁊ sapientie
cultu ad aliquem ꝓfectũ ꝑuenerat. Adice ꝙgenus ẽ ulti¬
onis est enꝑe est ei ꝗfecit fc̃e cõtumelie uoluptatẽ. So¬
lent dicere. O miseram me. Puto ñ intellexit adeo
fructus adeo fructus ꝯtumelie. insensu ⁊ indignatone
patientis est. De inde non deerit illi. aliquãdo par

Expanded text:
paupertatis maledictum quosdam perussit, quam sibi obiecit paupertatis maledictum quosdam perussit, quam sibi obiecit quisquis abscondit. Itaque materia petulantibus et per contumeliam urbanis detrahitur, si ultro illam et prior occupes ; nemo risum praebuit qui ex se cepit. Vatinium, hominem natum et ad risum et ad odium, scurram fuisse et venustum ac dicacem memoriae proditum est. In pedes suos ipse plurima dicebat et in fauces concisas ; sic inimicorum, quos plures habebat quam morbos, et in primis Ciceronis urbanitatem effugerat. Si hoc potuit ille duritia oris, qui assiduis conviciis pudere dedidicerat, cur is non possit, qui studiis liberalibus et sapientiae cultu ad aliquem profectum pervenerit ? Adice quod genus ultionis est eripere ei, qui fecit, factae contumeliae voluptatem ; solent dicere : "O miserum me ! Puto, non intellexit." Adeo fructus contumeliae in sensu et indignatione patientis est. Deinde non deerit illi aliquando par;
Abbreviated transcription (Latin):
dicium est. Sunmĩto illi qui iniusta facit erabescem
leuitatem locatus ẽ ⁊ inocłoꝵ ualitudinẽ ⁊ ĩcruꝵ gͣ¬
coram uno aliquid dictum redemus corã płib indig¬
mur . ⁊eoꝵ aliquis lib̾tatẽ non relinquimus. que ipt᷑
innos dicere assueimus. Iocis tẽꝑatis delectamur
inmodias uaiscimui : Chrisippus ait quendam indi¬
gnatuatuꝙ illum aliquis uẽuetẽ mannum dixerat.
Inseniatum fletum uidimus. fidũ cõnelium uasonis
genenim. cum illum cõbulo strutho camelum depila¬
comi disnsea Ad uersus aua maledicta. mores ⁊ uitia
pooriramerantia frontis illi firnitas ꝯstitia: Aduere
moc tauitab surdum lacrime paderunt. Santa uer
mbeccillitis est ubi nacio discesnite duid̃ anto a iodi
um ad quod cõpis aut̃ lingue ex primitas uti
notiora illa fiant alio ĩmitancẽ quã uob̾ facientib. Senectuti
quidem inuiti audiunt.⁊ canos ⁊ alia ad que uoto ꝑuenitur.

Expanded text:
dicium est ; si inmerito, illi qui iniusta facit erubescenddicium est ; si inmerito, illi qui iniusta facit erubescendlevitatem iocatus est et in oculorum valitudinem et in crurum graret audire ? Coram uno ali- quid dictum ridemus, coram pluribus indignamur, et eorum aliis libertatem non relinquimus, quae ipsi in nos dicere adsuevimus ; iocis temperatis delectamur, immodicis irascimur. Chrysippus ait quendam indignatum, quod illum aliquis vervecem marinum dixerat. In senatu flentem vidimus Fidum Cornelium, Nasonis Ovidii generum, cum illum Corbulo struthocamelum depilatum dixisset ; adversus alia maledicta mores et vitam convulnerantia frontis illi firmitas constitit, adversus hoc tam absurdum lacrimae prociderunt ; tanta animorum inbecillitas est, ubi ratio dium aliquod corporis aut linguae exprimit ? Quasi notiora illa fiant alio imitante quam nobis facientibus ! Senectutem quidam inviti audiunt et canos et alia ad quae voto pervenitur ;
Abbreviated transcription (Latin):
enim ẽ qd̾ dicas hoc nature repugnare. Non ne¬
gamus rem incõmodam ẽẽ u̾berari ⁊ inpelli ⁊ a¬
liquo m̃bro careẽ. Set om̃ia ista negamus inui¬
rias eẽ. Non selisum ilł doloris d̾trahimus. set
nõmen inuirie quod nõ potest recipi u̾tute salua
Uter uerius dicat uidebimus. Adꝯteptum quidẽ in uie
uterq consentit. Queris quid int̾ duo int̃sit. ꝙ int̃ gla¬
diatores fõtissimos quoꝵ alt̃ p̃mit uulnus ⁊ stat ingra¬
dum. Alt̃ respiciẽs ad clamãtem popłm. significat nichi
ẽẽ ⁊ intercedi ñ pacitur. Non ẽ ꝙ putes magnũ quos
dissidemus. Illud quoꝙ agitur. ꝙ unũ aduos ꝑtinet.
utraq exempla hortantur. ꝯteptiere iniurias ⁊ quas
inuiriaꝵ umbras ac suspicioes dixerĩ. ꝯtumelias Adq̃s
d̾spiciendas non sapiente opus ẽ uirb. set tãtũ ꝯspici¬
enten Quid sipossit dicere utrũ merito mic na
accidunt : an in merito simerito non ẽ cõcumelia. Iu¬

Expanded text:
enim est, quod dicas hoc naturae repugnare. Non neenim est, quod dicas hoc naturae repugnare. Non negamus rem incommodam esse verberari et impelli et aliquo membro carere, sed omnia ista negamus iniurias esse ; non sensum illis doloris detrahimus, sed nomen iniuriae, quod non potest recipi virtute salva. Uter verius dicat videbimus ; ad contemptum quidem iniuriae uterque consentit. Quaeris quid inter duos intersit ? Quod inter gladiatores fortissimos, quorum alter premit vulnus et stat in gradu, alter respiciens ad clamantem populum significat nihil esse et intercedi non patitur. Non est, quod putes magnum, quo dissidemus ; illud quo de agitur, quod unum ad vos pertinet, utraque exempla hortantur, contemnere iniurias et, quas iniuriarum umbras ac suspiciones dixerim, contumelias, ad quas despiciendas non sapiente opus est viro, sed tantum consipiente, qui sibi possit dicere : " Utrum merito mihi ista accidunt an inmerito ? Si merito, non est contumelia, iu
Abbreviated transcription (Latin):
Et cum cogitatis quantum putetis uos pati posse. sapi¬
entis sapientie paulo. ultiorẽ t̃minum ponitis. at
illum maliis mnundifinib sua iũtus collocauit nicħ
tu grama sunt.audituq ⁊ iusu refugienda. non
obruetur eoꝵ cetu ⁊ qualis sigłis.tał unuitsus ob¬
nos fõtuna. nisi tota uincitur. Ne putes istam
stoycam ẽẽ duritiam. Epicurus quẽ uos pariũ
iertie ur̃e assumitis. putatisq mallia ac desidio¬
sa p̃ciꝑe ⁊ aduoluptates ducẽtia.raro inquid sapi¬
enti fortuna interuenit. Quam pene einisit. ⁊¬
uĩt uocem.ius tu fo̾ciꝰ loqui ⁊ illa extoto sũmonẽ
donius ħ saꝑientis angusta. sine cultu. siã strepi¬
tu. siñ apꝑatu: Nulł asẜuatur ianitorib turbã.
uenasi fastidio degerẽtib Set ꝑ hoc lim̃ uacuũ
⁊ abhostianĩs uibeꝵ fõtuna non trãsit.Ecit non
git. quid apud nos incrodibileꝵ uider potest. aut
supra humane nature m̃surã. Ille aut inuuras
colłabiles ẽẽ sapienti. ñ ẽẽ imurias nonẽẽ. Nec

Expanded text:
et cum cogitastis quantum putetis vos pati posse, sapientis patientiae paulo ulteriorem terminum poni tis. At illum in aliis mundi finibus sua virtus collocavit nihil tu gravia sunt audituque et visu refugienda. Non obruetur eorum coetu et qualis singulis, talis universis obnos fortuna, nisi tota vincitur. Ne putes istam Stoicam esse duritiam, Epicurus, quem vos patronum inertiae vestrae assumitis putatisque mollia ac desidiosa praecipere et ad voluptates ducentia, " Raro," inquit, " sapienti fortuna intervenit." Quam paene emisit viri vocem ! Vis tu fortius loqui et illam ex toto summovere ! Domus haec sapientis angusta, sine cultu, sine strepitu, sine apparatu, nullis adservatur ianitoribus turbam venali fastidio digerentibus, sed per hoc limen vacuum et ab ostiaris liberum fortuna non transit. Scit non git, qui id apud nos incredibile videri potest aut supra humanae naturae mensuram ? Ille ait iniurias tolerabiles esse sapienti, nos iniurias non esse. Nec
Abbreviated transcription (Latin):
fama patrimonioq ẽ hoc se foͣtius gerat. Memoriny
na acie altos acic̃ ordine stare ꝯtumelias ⁊ uẽtu ꝓbro¬
sa.⁊ ingnominias.⁊ cetã dehonestam̃ta. uelud clamorẽ
hostium ferat. ⁊ longinqua tela ⁊ saxa sine uulnere:
ãca galcas trepitantia iniunas uõ ut nõ uulnera. alia
amis. alia pector infixa. non deiectus ne motus quidẽ gͣ¬
du substincat. ⁊̃ sip̃mens ⁊ ĩfesta inu̾gers. cede̾ cñ turpe
est. Assignatum anatura locum tuere. Quius quis hic sit
locus uin. Sapienti aliud auxiliũ ẽ hunc ꝯtranũ uos enĩ rẽ
gerttis. Illa pãta uictona ẽ Ne repugnate ur̃o bano ⁊ hãc
spẽ dum adueꝵ ꝑuenistis Alit̃ maĩs libẽtes q meliora excipite

Expanded text:
fama, patrimonio est, hoc se fortius gerat, memor in fama, patrimonio est, hoc se fortius gerat, memor in prima acie altos ordines stare. Contumelias et verba probrosa et ignominias et cetera dehonestamenta velut clamorem hostium ferat et longinqua tela et saxa sine vulnere circa galeas crepitantia ; iniurias vero ut vulnera, alia armis, alia pectori infixa, non deiectus, ne motus quidem gradu sustineat. Etiam si premens et infesta vi urgere, cedere tamen turpe est ; ad- signatum a natura locum tuere. Quaeris quis hic sit locus ? Viri. Sapienti aliud auxilium est huic contrarium ; vos enim rem geritis, illi parta victoria est. Ne repugnate vestro bono et hanc spe
Abbreviated transcription (Latin):
gend̾ ⁊honores ⁊ ĩuire uulgi. in ꝓmis cuo ħnde. Nec his dõ¬
lendum. nec ił gaudendũ. Alioquin multa timore con¬
tumeliaꝵ aut cedio necessarta obmittemus publicis ꝙ
⁊ pͥuatis officiis. aliqñ ⁊̃ salutarib ñ occũremus dũ mulie¬
bris nos cura angit aliquid ꝯ̃ anunũ audiendi. aliqñ ⁊̃
abiratis potentib decegemꝰ. hunc affectũ intẽꝑanti lib̾t a¬
te. Non est aũt lib̾tas uichil pati fallimur Lib̾tas ẽ aĩu
suꝑponere inuiriis ⁊ eum face̾ se: ex quo solo sibigauden¬
da ueniãt. exterrora deduͤa ase nec in quieta agenda sit
uita omiu risus om̃iũ linguas tim̃ti. Quis enĩ est qui
non possit ꝯtumeliã face̾ : siquisquã pocest. Diũ¬
so autem remedio utetur sapiens affectatoq sapĩc. In¬
ꝑfectis enĩ ⁊adhuc ad publicũ se uidiciũ durgentib hoc
ꝓponendum est mt̃ iniurias ip̃os ꝯtumeliasq debẽ ue̾san.
Omĩa leuiora accidẽt expectantib. Quoq honestior genẽ

Expanded text:
gendum et honores iniuriaeque vulgi in promiscuo habendae. Nec his dolendum nec illis gaudendum ; alioqui multa timore contumeliarum aut taedio necessaria omittemus publicisque et privatis officiis, aliquando etiam salutaribus non occurremus, dum muliebris nos cura angit aliquid contra animum audiendi. Aliquando etiam obirati potentibus de- tegemus hunc affectum intemperanti libertate. Non est autem libertas nihil pati, fallimur ; libertas est animum superponere iniuriis et eum facere se, ex quo solo sibi gaudenda veniant, exteriora diducere a se, ne inquieta agenda sit vita omnium risus, omnium linguas timenti. Quis enim est, qui non possit con- tumeliam facere, si quisquam potest ? Diverso autem remedio utetur sapiens affectatorque sapientiae. Imperfectis enim et adhuc ad publicum se iudicium derigentibus hoc proponendum est inter iniurias ipsos contumeliasque debere versari; omnia leviora accident expectantibus. Quo quisque honestior genere,
Abbreviated transcription (Latin):
ditatum opus . Enpe te reb humanis. Iam petreuis ⁊
iuba ꝯcurrerunt. iacentq alt̃ alt̃ius manu cesi fõtis ⁊e¬
gregia fati ꝯuentioset que non deceat magnitudinem
uram. Tam t᷑pe est catoni mortẽ abullo petẽ. quã uitã.
Liquet michi cũ magno expectasse gaudio deo que ille
uir acerrinius sui iundex alieue saluti ꝯsulit. ⁊ istruit discẽ¬
deutium fugam dum stadia etiã nocte ultima tractat.dũ
educit. Inde crediderim fuisse paꝵ ce̾tum ⁊ efficax uuilnus.
nõ fuit dũs inmo̾talib satis spectate catonem semel.retr̃¬
ta ac reuocata uirtus ẽ : ut indifficiore pãte se ostenderet.
Non enim tam magno animo mõs initur: quam repetit᷑.
Quid inlibent̃ spectarent aluꝑnum suum tam claro ac
memoitibili exitii euadent̃. Mors illos ꝯsecrat. quoꝵ exi¬
tum. ⁊ qui tuent laudãt. Set iam ꝓcedente orõs

Expanded text:
ditatum opus, eripe te rebus humanis. Iam Petreius et ditatum opus, eripe te rebus humanis. Iam Petreius et Iuba concucurrerunt iacentque alter alterius manu caesi. Fortis et egregia fati conventio, sed quae non deceat magnitudinem nostram ; tam turpe est Catoni mortem ab ullo petere quam vitam." Liquet mihi cum magno spectasse gaudio deos, dum ille vir, acerrimus sui vindex, alienae saluti consulit et instruit discedendum fugam, dum studia etiam nocte ultima tractat, dum educit. Inde crediderim fuisse parum certum et efficax vulnus ; non fuit diis immortalibus satis spectare Catonem semel. Retenta ac revocata virtus est, ut in difficiliore parte se ostenderet ; non enim tam magno animo mors initur quam repetitur. Quidni libenter spectarent alumnum suum tam claro ac memorabili exitu evadentem ? Mors illos consecrat, quorum exitum et qui timent laudant. Sed iam procedente o
Abbreviated transcription (Latin):
leonis incursum intus ictus ꝑtulit. tãtoq spectałm ẽ
gratius. quanto id honestior fecit. Nonsunt ista que
possunt deoꝵ inse uultam cõuertere. hec puerilia ⁊
humane oblectamenia leuitatis. Etce spectałm dignũ
ad quod respiciat intentus opeti suo deus. ecce par deo
dignum. iur fõtis cum fortuna mala cõpositus. Utiq
si ⁊ prouocauit. Ilon uideͬo inquã quid᷑ hauc int̃ris ui¬
ppter płcrius. set conuetere animũ uelit. quam ut
spectet catonem: iam pãtibus non semel fractis stan¬
tem: nichil ominus int̃ ruinas publicas rectũ. Licet in¬
quid omĩa in unius conditiõe cõcesserint. custodiãtur
legionib t̃re. classib mana. cesarianus põtas miles ob¬
sideat.cato qua exeat habet. una manu. latã lib̾tati
nã faciet. Fc̃rũ istud etiã tiili bello purũ ⁊ ĩ noxium
bonas tandem ac nobiles etet oꝑas. Libtatẽ quã patri¬
e non potuit : catoni dabit. Aggredere anime diu me¬

Expanded text:
leonis incursum interritus pertulit, tantoque spectaculum est gratius quanto illud honestior fecit. Non sunt ista, quae possint deorum in se uultum conuertere; haec puerilia et humanae sunt oblectamenta leuitatis. Ecce spectaculum dignum ad quod respiciat intentus operi suo Deus! Ecce par Deo dignus uir fortis cum fortuna mala compositus, utique etsi prouocauit! Non uideo, inquam, quod habeat in terris Iuppiter pulchrius si conuertere animum uelit, quam ut spectet Catonem, partibus non semel fractis, stantem nihilo minus inter ruinas publicas. Huic etiquit, "omnia in unius dicionem concesserint, custodiantur legionibus terrae, classibus maria, Caesarianus portas miles obsideat ; Cato qua exeat habet ; una manu latam libertati viam faciet. Ferrum istud, etiam civili bello purum et innoxium, bonas tandem ac nobiles edet operas : libertatem, quam patriae non potuit, Catoni dabit. Aggredere, anime, diu me
Abbreviated transcription (Latin):
tur bona. aut mala. iuen uideni sapienti ut om̃ibus.
Non respicit quid homũes turpe uidicent. aut miseꝵ. nõ
uit que popħ: Set ut sydra ꝯtrarium mundo it̃ intẽ¬
dunt. ita hic adũs opinionem om̃iũ uadit. Desinite
itaq dr̃e. Non accipiet gͦ sapiens uuuiã se cedetu
si ocłs illi cruetur. Non aceipiet cõtumeliam: si obsce
bere infra m̃sam nescit ꝙ cum seruis ignominiosa ot¬
ficia so̾titus uidebr̃: set quid aliud ferre cogetur eoꝵ
N excogitar pudori ingenio molesta possunt: Inquã¬
tiuncunq ista uł nũo uł magnitdine creuerintꝰ
eiusdem nature erant. Sinontangẽt puuca. ue pła¬

Expanded text:
tur mala aut bona, ita videri sapienti ut omnibus ? tur mala aut bona, ita videri sapienti ut omnibus ? Non respicit, quid homines turpe iudicent aut miserum, non it qua populus, sed ut sidera contrarium mundo iter intendunt, ita hic adversus opinionem omnium vadit. Desinite itaque dicere : " Non accipiet ergo sapiens iniuriam, si caedetur, si oculus illi eruetur ? Non accipiet contumeliam, si obscenbere infra mensam vescique cum servis ignominiosa officia sortitis iubebitur ? Si quid aliud ferre cogetur eorum quae excogitari pudori ingenuo molesta possunt ? " In quantumcumque ista vel numero vel magnitudine creverint, eiusdem naturae erunt. Si non tangent
Abbreviated transcription (Latin):
quietem suam. Quid gͦ. Sapiens. Non accedes ad fores. qͣs
durus ianitor obsidet. Ille uo̾ sires necessania uocabit. ex¬
ꝑietur ⁊ illum quisꝙ erit tanquã canẽ aerẽ obietto aibo
leniet. nec indignabit᷑ aliquid impendere ut limẽ trt̃iseat
cogitãs ⁊ inpontib quibusdam ꝓtransitu dar. Im ꝙ illi
quoꝙ quisquis erit qui hoc salutationũ publicũ exc̃teat.
tonabit. Ecit emere euenalia. Ille pusilli animi est
qui sibi placet . quod hostiario libere respondit. qd̾ iũ¬
gam eius fregit : quod ad dñm accossit ⁊ petit coriũ.
fac̃ se adu̾sariũ. facit qui ꝯtepnit. ⁊ ut ũicat pã fuit.
At sapiẽs colaphis ꝑcussus quid faciet. ꝙ cato Cum illi¬
os ꝑcussum eẽt non exaudiuit. non uĩdicauit inui¬
riam. non remisit quidem. s faccã negauit. Ma̾ore¬
animo non agnouit quam ignouisset. Non diu in hoc
habebimus. Quis enim nescit. nichil exhis que credũ¬

Expanded text:
quietem suam ! " Quid ergo ? Sapiens non accedet ad fores, quas quietem suam ! " Quid ergo ? Sapiens non accedet ad fores, quas durus ianitor obsidet ? " Ille vero, si res necessaria vocabit, experietur et illum, quisquis erit, tanquam canem acrem obiecto cibo leniet nec indignabitur aliquid impendere, ut limen transeat, cogitans et in pontibus quibusdam pro transitu dari. Itaque illi quoque, quisquis erit, qui hoc salutationum publicum exerceat, donabit ; scit emi aere venalia. Ille pusilli animi est, qui sibi placet, quod ostiario libere respondit, quod virgam eius fregit, quod ad dominum accessit et petit corium. Facit se adver- sarium qui contendit, et ut vincat, par fuit. " At sapiens colapho os percussum esset: non excanduit, non vindicavit iniuriam, non remisit quidem, set factam negavit; maanimo non agnovit quam ignovisset. Non diu in hoc haerebimus ; quis enim nescit nihil ex his, quae credun
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ iedos. ⁊ battrianos. set quos metu continos. set ꝑꝑ qs
bitur contumelia. Oniẽs enm inter se differunt.
Sapiens quidem pares illos obequalẽ stultitiam om̃is
Nam si semel se dimiserit eo ut aut ĩ¬
iuria moueatur. aut ꝯtum elia. ñ poterit ũ quã ẽẽ se¬
curus. Securitas autẽ ꝓprium bonũ sapientis est.
nec ꝯmutet ut uidicando cõtumeliam sibi factami.
honorem hat ei qui fecit. necẽẽ est enim aquo quisq
moleste ferat suspici gaudeat. Tanta quos dam
clementia tenet ut sibi ꝯtumeliam sibi fieri posse putit
amuliere: Quid refert quam h̾ant ques locucarios ha¬
bentem quam honeratas auros. quai laxam sellam
eq̃ inpudens aĩal est. ⁊ uͥscientia accexit ac multa eru¬
ditio feꝵ cupidicatum incõtinẽs. Quidam se accne¬
rario inpulsos moleste ferũt ⁊ cõtumeliã uocant. hosti¬
ariĩ difficultatem. nom̃ cultoris. suꝑbiã. cubiculariĩ. su¬

Expanded text:
et Medos et Bactrianos, sed quos metu contines, sed propter quos et Medos et Bactrianos, sed quos metu contines, sed propter quos bitur contumelia. Omnes enim inter se differant, sapiens quidem pares illos ob aequalem stultitiam omnis putat ; nam si semel se demiserit eo, ut aut iniuria moveatur aut contumelia, non poterit umquam esse securus. Securitas autem proprium bonum sapientis est ; nec committet, ut iudicando contumeliam sibi factam honorem habeat ei qui fecit ; necesse est enim, a quo quisque contemni moleste ferat, suspici gaudeat. Tanta quosdam dementia tenet, ut sibi contumeliam fieri putent posse a muliere. Quid refert quam habeant, quot lecticarios habentem, quam oneratas aures, quam laxam sellam ? Aeque inprudens animal est et, nisi scientia accessit ac multa eruditio, ferum, cupiditatium incontinens. Quidam se a cinerario impulsos moleste ferunt et contumeliam vocant ostiari difficultatem, nomenculatoris superbiam, cubiculari su
Abbreviated transcription (Latin):
ammoꝰ onores eoꝵ nichilo extimat: eodem paꝵ honoĩ
m̃dicus colui̾t: nec ꝯtumeliã udicabit sulli hõ plebis
ultime salutanti. mutuã salutatõe non reddidit: sic nͦ
suscipiet si illum multi diuites suspexint. ⁊cit emm
illos nichil am̃dicis diftẽre. ymmo misenores ẽẽ. Iui
enim exiguo. hĩ. multo egẽt. Et rusus non tãgetu
si illum rex medoꝵ attalus ne asye salutantem. silea¬
tio ac uultu arroganti transierit. sct statum euit
ñ mag̃ hir quiquã iuidendũ. quam eiꝰ cui in magna
fomilia cura optigit. egros insanas ꝙ ꝯpescere. Num mo¬
leste feram simichi non retdiderit nomen aliquis. eno
hũs qui ad castorti negotiantur nequã mãcpia cmnter
uendentesꝙ. quoꝵ tab̾ne pessimoꝵ ẜuoꝵ turba refeto¬
te sunt. non ut puto. Quid enim is boni habet. subquo
nemo uisi inalus est. Ergo ut huius humanitatẽ inhu¬
manitatem ꝙ negleg̃ ita ⁊ regit. Sabes subte pãths

Expanded text:
animo honores eorum nihilo aestimat, eodem parum honoranimo honores eorum nihilo aestimat, eodem parum honormendicus coluerit, nec contumeliam iudicabit, si illi homo plebis ultimae salutanti mutuam salutationem non reddiderit, sic ne suspiciet quidem, si illum multi divites suspexerint—scit enim illos nihil a mendicis differre, immo miseriores esse, illi enim exiguo, hi multo egent—et rursus non tangetur, si illum rex Medorum Attalusve Asiae salutantem silentio ac vultu arroganti transierit. Scit statum eius non magis habere quicquam invidendum quam eius, cui in magna familia cura optigit aegros insanosque compescere. Num moleste feram, si mihi non reddiderit nomen aliquis ex his, qui ad Castoris negotiantur nequam mancipia ementes vendentesque, quorum tabernae pessimorum servorum turba refertae sunt ? Non, ut puto ; quid enim is boni habet, sub quo nemo nisi malus est ? Ergo ut huius humanitatem inhumanitatemque neglegit, ita et regis : " Habes sub te Parthos
Abbreviated transcription (Latin):
tum scies quos nobis opponitur. qͣr sinõ accepit ĩuiriam
sapiens. nec ꝯtumeliã. punit cos qui fetert̃. Noneñ se
ulciscitur s illos emĩdat. Quid ẽ ãt̾ q̃r hanc animi fir¬
mitatẽ ñ credas inuoꝵ sapientẽ cad̾e cum tibi in aliis idẽ
notare s nõ exeadem tam liceat. Quis enim frenetico
medicus irascitur : quis febricidantis ⁊ fugida ꝓhibiti.
maledicta minalam ꝑtẽ accepit. Kunc affectũ aduẽsus
om̃is habet sapiens. quẽ aduers egros suos. medicus.
Quoꝵ nec obscena si remedio eget contrectare. nec reliꝗ¬
as.⁊ effusa intueri dedignatur. nec ꝑ furorẽ seuientiũ ex¬
ciꝑe sõuitia. Scit sapiẽs omĩs hos qui togati pu̾ purati ꝙ
incedunt: ualentes coloratos malesanos ẽẽ. quos nõ alit
uidet quam egros intẽꝑatos. Itaꝙ ne succẽset quidem.
si quid inmobo petulantis ausi sũt adue̾sus medentẽ ⁊ qͣ

Expanded text:
tum scies, quod nobis opponitur : " Quare, si non accepit iniuriam tum scies, quod nobis opponitur : " Quare, si non accepit iniuriam sapiens nec contumeliam, punit eos qui fecerunt ?" Non enim se ulciscitur, sed illos emendat. Quid est autem, quare hanc animi firmitatem non credas in virum sapientem cadere, cum tibi in aliis idem notare sed non ex eadem causa liceat ? Quis enim phrenetico medicus irascitur ? Quis febricitantis et a frigida prohibiti maledicta in malam partem accipit ? Hunc affectum adversus omnis habet sapiens, quem adversus aegros suos medicus, quorum nec obscena, si remedio egent, contrectare nec reliquias et effusa intueri dedignatur nec per furorem saevientium excipere convicia. Scit sapiens omnis hos, qui togati purpuratique incedunt ut valentes, coloratos male sanos esse, quos non aliter videt quam aegros intemperantis. Itaque ne succenset quidem, si quid in morbo petulantius ausi sunt adversus medentem, et quo
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗ a pueris magaitudine cm̃ foma ꝙ co̾poꝵ diffecunt.
ceteꝵ ñminus uogi: incẽtiꝙ uoluptatũ siã celecu
Non ct̃o quicquam inter allos pueros ꝙ intoẽ quis de¬
⁊p̃textam fasces q ac tribunal imitantur. kiĩ autẽ
incãpo foro ꝙ ⁊ incuna serio ludunt. Illi ilitonb a¬
renei ꝯgestu. simulatra domum excitant. Hiĩ ut ma¬
magut aliquid agentes in laꝑidib ac patretil ⁊roe¬
tis moliendis occũpati. tucela cõꝑm in uenta imꝑiełu
ue̾terũt. gͦ par pueris. longuis ꝙ ꝓgressis. set malla
uoete q erpor est ⁊on ĩm̃to itaꝙ hoꝵ cõtumelias sapies
ut iocos accipit ⁊ aliqñ illos tanquam pueros malo penaq
amonet. afficit. non quia accipit inuiriam. s quia fece¬
runt ⁊ ut desinant facere. Sic enim ⁊ pecora uẽb̾e do¬
mantur. nec irascimur ilł. cum sessorẽ recusauerint. s̃
conpescimus ut dolor ꝯtumatiã uincat. Ergo ⁊ illud solu¬

Expanded text:
qui a pueris magnitudine tantum formaque corporum differunt, qui a pueris magnitudine tantum formaque corporum differunt, ceterum non minus vagi incertique, voluptatium sine dilectu Non ideo quicquam inter illos puerosque interesse quis di gerunt et praetextam fascesque ac tribunal imitantur, hi eadem in campo foroque et in curia serio ludunt, illi in litoribus harenae congestu simulacra domuum excitant, hi ut magnum aliquid agentes in lapidibus ac parietibus et tectis moliendis occupati tutelae corporum inventa in periculum verterunt. Ergo par pueris longiusque progressis, sed in alia maioraque error est. Non immerito itaque horum contumelias sapiens ut iocos accipit, et aliquando illos tanquam pueros malo poenaque admonet, adficit, non quia accepit iniuriam, sed quia fecerunt et ut desinant facere ; sic enim et pecora verbere domantur, nec irascimur illis, cum sessorem recusaverunt, sed compescimus, ut dolor contumaciam vincat. Ergo et illud solu
Abbreviated transcription (Latin):
li a conceptu dicta ẽ. q nemo nisi quã cõtepsit tali me¬
parentũ ferutt. ⁊ trines matris turbauit. lacenauit ꝙ
genda ⁊ uebis obsceniorib non roptit t iuchis hoꝵ
contumeliam dicimus: Quare. qr qui fecit cõcepuere ñ
porest. Eadem causa ẽ cũ nos mancipioꝵ nr̃oꝵ urbaui¬
tas indñes ꝯtumeliosa delectet.: quoꝵ audatia ita demũ
sibi incõinuas nis facit sicepit adño ⁊ ut ꝗsꝙ ꝯtepti su
mus. Et ut ludibrium est ita solutissime lingue est.
Pueros quidam in hos mẽtantur. ꝓcaces. ⁊ illoꝵ inpudẽ¬
dunt. Nec has ꝯtumelias uocamus. set ãgutias. Quã¬
ta autem dem̃tia est hisdẽ modo delectari modo offen¬
di arem ꝯbamico dc̃am maledictũ uocare asẽuulo. iocu¬
lare conutium: Quem animũ nos adsisus pueros.
habebimus. hunc sapiens adu̾sus ꝯm̃s quib ⁊̃ post iu¬
uentã. conos ꝙ puerilitas est: An quicquam isti ꝓfece

Expanded text:
lia a contemptu dicta est, quia nemo nisi quem contempsit tali inlia a contemptu dicta est, quia nemo nisi quem contempsit tali inparentium feriunt et crines matris turbavit laceravitque genda et verbis obscenioribus non pepercit, et nihil horum contumeliam dicimus. Quare ? Quia qui facit contemnere non potest. Eadem causa est, cur nos mancipiorum nostrorum urbanitas in dominos contumeliosa delectet, quorum audacia ita demum sibi in convivas ius facit, si coepit a domino ; et umus et vel ludibrium est,ita solutissimae linguae est. Pueros quidam in hoc mercantur procaces et illorum impudendant, nec has contumelias vocamus, sed argutias. Quanta autem dementia est isdem modo delectari, modo offendi, et rem ab amico dictam maledictum vocare, a servulo ioculare convicium ! Quem animum nos adversus pueros habemus, hunc sapiens adversus omnes, quibus etiam post iuventam canosque puerilitas est. An quicquam isti profec
Abbreviated transcription (Latin):
tunt. Ut dolor corꝑis ⁊ debilitas. aut amicoꝵ liberoꝵ que
amissio. ⁊ patrie bello flagrãtis calamitas ħ non nego sẽ¬
tire sapientem. Nec enim lapidis illi diurtiam fẽrt ue as¬
serimus. Nulla uirtus ẽ que non sentiat se ꝑpeti. Qd
gͤ est. Quosdam ictus recipit. set receptos euncit. et
sanat ⁊ comprimit. K ec uero minora. Ne sentit quidõ.
nec adu̾sus ea solita. illa uitute utitur. dura tollandi set
aut non adnotat: aut digna risu putat. ꝑreterea cum
magnam ꝑtem contumeliaꝵ suꝑbi insolentes ꝙ faciãt. ⁊¬
male felicitatem ferentes. ht̃ quo istum affectum i¬
flatum respuat. pulchẽrimam ui̾tutẽ oũi animi sani¬
catetn magnanimitatẽ. Illa quicquid euis inom̃i est tlis¬
cũrit. ut uanas sopnioꝵ. uisus ꝙ noctũnos. nichil iintis soli
ol adu uere Simia ills cogatat om̃s infłorss eẽ quas sl
llis audacia ait. tanto exceliora dspicertio see Contume¬

Expanded text:
tunt, ut dolor corporis et debilitas aut amicorum liberorumque tunt, ut dolor corporis et debilitas aut amicorum liberorumque amissio et patriae bello flagrantis calamitas. Haec non nego sentire sapientem ; nec enim lapidis illi duritiam ferrive adserimus. Nulla virtus est, quae non sentiat se perpeti. Quid ergo est ? Quosdam ictus recipit, sed receptos evincit et sanat et comprimit, haec vero minora ne sentit quidem nec adversus ea solita illa virtute utitur dura tolerandi, sed aut non adnotat aut digna risu putat. Praeterea cum magnam partem contumeliarum superbi insolentesque faciant et male felicitatem ferentes, habet quo istum affectum inflatum respuat, pulcherrimam virtutem omnium, magnanimitatem. Illa, quicquid eiusmodi est, transcurridi atque veri. Simul illud cogitat omnes inferiores esse, quam ut illis audacia sit tanto excelsiora despicere. Contume
Abbreviated transcription (Latin):
adinisit: cum alios admitteret ẜmonẽ meũ aut su¬
ꝑbe adu̾satus est. aut palam risit ⁊ ñ inmeoio me lec¬
to. set inmo collocauit. Et alia h noce: Que quid uo¬
ceni. nisi querelas nauseantis animi. inque fere dli¬
cati ⁊ felicos inaidunt. Nonuacat enim ħ notate. cũ
peiora instant: Nimio otio ingenia nr̃a infirmaie d
muli ebira ⁊ in opia uere inuirie lascuuentie hiis cẽ¬
mouentur. q̃uaꝵ pars maior ꝯstat uitio int̃ptantis
Itaq nec prudentie quicquam inse ẽẽ nec fiducie
ostendit. qui ꝯtumelia afficitur. Non dubie ẽ ꝯtẽpcũ
se iudicat.⁊ hic morsus non sine quadã humilitate ani¬
mi euenit. sub pͥmentis se ac descendentis. Sapiens autem
anullo contepnitur: magnitudinem suam nouit. nulli
q tm̃ dese licere nuntiat sibi. ⁊ om̃is has quas noninis¬
as animoꝵ set molestias dixĩm. ñ uincit set ne sentit
quidem. Ala sunt que sapientẽ feruint. etiã sinon ꝑuẽ¬

Expanded text:
admisit, cum alios admitteret," et " sermonem meum aut suadmisit, cum alios admitteret," et " sermonem meum aut superbe aversatus est aut palam risit," et " non in medio me lecto sed in imo collocavit," et alia huius notae, quae quid vocem nisi querellas nausiantis animi ? In quae fere delicati et felices incidunt ; non vacat enim haec notare cui peiora instant. Nimio otio ingenia natura infirma et muliebria et inopia verae iniuriae lascivientia his commoventur, quorum pars maior constat vitio interpretantis. Itaque nec prudentiae quicquam in se esse nec fiduciae ostendit qui contumelia afficitur ; non dubie enim contemptum se iudicat, et hic morsus non sine quadam humilitate animi evenit supprimentis se ac descendentis. Sapiens autem a nullo contemnitur, magnitudinem suam novit nullique tantum de se licere renuntiat sibi et omnis has, quas non miserias animorum sed molestias dixerim, non vincit sed ne sentit quidem. Alia sunt quae sapientem feriunt, etiam si non perver
Abbreviated transcription (Latin):
eypim̃tum su capit ⁊ uitutem teptat᷑. faueamus oo¬
lecro nos huic ꝓposito ⁊ quiq ⁊ amimis. ⁊ aurib adsimus: dũ
capiens iuuie excipitur. nec quicquam adõ petulantie nr̃e.
aut rapacissimis cupiditatib. aut ecce tementati suꝑbie ꝙ
detraitur. saluis uitiĩs ur̃is. Hec sapienti lib̾tas quent᷑
non ut uob̾ facere. non licet inuiriã agimus s ut ille õs
iniurias inaltum dimittat. patientia ꝙ se. ac magnitu¬
dine animi defendat. Sic incẽtaminib sacris płiq uice¬
runt cedentium manius obstinatapatientia fugando.
Ehoc puta gnẽ sapientem eoꝵ qui ex̾citatione lõga
ad alteram transeamus. Qm̃ quib̾d̾am ꝓpriis popłis que
comunibus ꝯtumeliam resutauimus. Est minor in¬
uuza quam q̃ri. magis quam exequi possunus quam
leges quoq nulla dignã uĩdictam putau̾it᷑. Kunc
affectum mouet humilitas animi ꝯtrahentis se obfac¬
tum dictum q in honore ficum. Ille me hodie non

Expanded text:
at. Faveamus, osecro vos, huic proposito aequisque et animis et auribus adsimus, dum sapiens iniuriae excipitur ! Nec quicquam ideo petulantiae vestrae aut rapacissimis cupiditatibus aut caecae temeritati superbiaeque detrahitur. Salvis vitiis vestris haec sapienti libertas quaeritur. Non ut vobis facere non liceat iniuriam, agimus, sed ut ille omnes iniurias in altum demittat patientiaque se ac magnitudine animi defendat. Sic in certaminibus sacris plerique vicerunt caedentium manus obstinata patientia fatigando. Ex hoc puta genere sapientem eorum, qui exercitatione longa cucurrimus, ad alteram transeamus, qua quibusdam propriis, plerisque vero communibus contumeliam refutabimus. Est minor iniuria, quam queri magis quam exsequi possumus, quam leges quoque nulla dignam vindicta putaverunt. Hunc affectum movet humilitas animi contrahentis se ob dictum factumve inhonorificum: " Ille me hodie non
Abbreviated transcription (Latin):
uẽsarium u̾titur. Quicquid ẽ tale: non est ira. ł qͣi ira.
sicut pueroꝵ. qui se cetiderunt. t̾ram uẽberan uolunt.
⁊ sepe nesciunt quid est. tui irascantur s tñ uascuntu
siñ causa ⁊ sine inuiria. ñ cũ siñ aliqua inuine sp̃e niec
siñ aliqua pene cupiditate. Deduduntur ĩmitatõne placa¬
ꝑ ⁊ simłatis dp̃cantiũ lacrimis. placantu ⁊ falsa uitie
iuita nasci. ueꝵ ⁊̃ irasci nos lesuris. set ip̃a cogitatar
uos ledunt: ⁊ inuiriã qui facturus ẽ iam feat. ut scias
in quid ñt ẽt iram tantũ pene cupiditatẽ infimissimila¬
pe potentiiimis utistũtur nec penã ꝯcupisaistuanno

Expanded text:
versarium vertitur. Quicquid est tale, non est ira, sed quasi ira, versarium vertitur. Quicquid est tale, non est ira, sed quasi ira, sicut puerorum, qui si ceciderunt, terram verberari volunt et saepe ne sciunt quidem, cur irascantur, sed tantum irascuntur, sine causa et sine iniuria, non tamen sine aliqua iniuriae specie nec sine aliqua poenae cupiditate. Deluduntur itaque imitatione plagarum et simulatis deprecantium lacrimis placantur et falsa ultione iniuria nasci." Verum est irasci nos laesuris, sed ipsa cogitatione nos laedunt, et iniuriam qui facturus est iam facit. " Ut scias," inquit, " non esse iram poenae cupiditatem, infirmissimi saepe potentissimis irascuntur nec poenam c
Abbreviated transcription (Latin):
Aspice solitudines ꝑ multa milia sũ habitatore deẜtas
Has ira exausit. Aspice tot memorie ꝓductos duces mali
exempla fati : Alium ira incubiculo suo ꝯfodit. alium ĩ¬
t̃ sacra m̃se uira ꝑcussit. Alium int̃ leges celebris que
spectaculum fori lancinauit. Alium filii patricido dare sãgui¬
nem uissit. alium ẜuuli manu regale aꝑire ugulum.
Alium incruces m̃bra diffundere. Et adhuc singuloꝵ sup¬
plicca irãro  Quid tibi silibui̾t relictis in quos ira uiritĩ
exarsit. aspicere cesas gladio ꝯtiones.⁊ plebẽ inmisso mili¬
te contruadatam.⁊ inꝑnicͥem ꝓmiscuã totos popłos capitis
dãpna passos tanquã aut curã ur̃a deserentib. aut auc¬
toritatẽ ꝯtepnẽtib. Quid gladiatonb. q̃r ppłs irascitur
⁊tam inique. ut inuinã putet. quod ñlibent̃ ꝑeunt c̃o¬
tepni seuidicat. ⁊ uultu. gestu. ardore. aspectore in ad¬

Expanded text:
Aspice solitudines per multa milia sine habitatore desertas Aspice solitudines per multa milia sine habitatore desertas ; has ira exhausit. Aspice tot memoriae proditos duces mali exempla fati ; alium ira in cubili suo confodit, alium intra sacra mensae iura percussit, alium intra leges celebrisque spectaculum fori lancinavit, alium filii parricidio dare sanguinem iussit, alium servili manu regalem aperire iugulum, alium in cruce membra distendere. Et adhuc singulorum supplicia narro ; quid, si tibi libuerit relictis in quos ira viritim exarsit aspicere caesas gladio contiones et plebem immisso milite contrucidatam et in perniciem promiscuam totos populos capitis damnatos tamquam aut curam nostram deserentibus aut auctoritatem contemnentibus. Quid ? Gladiatoribus quare populus irascitur et tam inique, ut iniuriam putet, quod non libenter pereunt ? Contemni se iudicat et vultu, gestu, ardore a spectatore in ad
Abbreviated transcription (Latin):
Leonos fremunt. inflantur irritatis colla sẽpentibus.
Rapidaꝵ canum tristis aspectus est. Nullum ẽ aĩal tã
obrendum.tam ꝑnitiosum q natura ut ñ aꝑꝑeat iillo si¬
mul ira inuasit. noue feritatis accensio. Nec ignoro cetõs
quoq affectus uix occłtari. libidinẽ. metũq ⁊ audaciã dare
sui signa ⁊ posse p̃nosci. Neq enim nulla uehem̃tior in¬
tra cogitatio ẽ que nichil moueat inuultu. Quid gͦ in¬
t̃ est: quod alii affectus apparent hic eminet. Iam
uõ si affectus eius dãpna ꝙ intuert uelis: nulla pestis hu¬
mano gn̾i pluris stetit. Sid̾bis cedes ac uenena. ⁊ coꝵ
mutuas sordes.⁊ urbium clades.⁊ totaꝵ exitia genti
⁊ pͥncipum subciuili asta cupita uenalia. ⁊ subiectas tec¬
tis faces. nec int̃ menia coẽcitos ignes. set ingentia spa¬
tia regionum hostili flamina relucẽtia. Aspice nobilissi¬
maꝵ ciuitatum fundam̃ta uix notabilia. has ira d̾iecit.

Expanded text:
leones fremunt, inflantur irritatis colla serpentibus, leones fremunt, inflantur irritatis colla serpentibus, rabidarum canum tristis aspectus est. Nullum est animal tam horrendum tam perniciosumque natura, ut non appareat in illo, simul ira invasit, novae feritatis accessio. Nec ignoro ceteros quoque affectus vix occultari, libidinem metumque et audaciam dare sui signa et posse praenosci ; neque enim ulla vehementior intrat concitatio, quae nihil moveat in vultu. Quid ergo interest ? Quod alii affectus apparent, hic eminet. Iam vero si effectus eius damnaque intueri velis, nulla pestis humano generi pluris stetit. Videbis caedes ac venena et reorum mutuas sordes et urbium clades et totarum exitia gentium et principum sub civili hasta capita venalia et subiectas tectis faces nec intra moenia coercitos ignes sed ingentia spatia regionum hostili flamma relucentia. Aspice nobilissimarum civitatum fundamenta vix notabili a ; has ira deiecit.
Abbreviated transcription (Latin):
uiar iubor . ⁊ estuante abimis p̃cõdiis sanguine.  ł ar
Madiunti dentes cd̾primũtũ. hõrent acc subi⁊guntũ
opulli smricias. ct us: ae stridens articuloꝵ se ip̃ss tõquetui
somis de mitus mugitus q ⁊ paꝵ explanatis uocibuꝵ eruiio
pruptuis ꝯplose sepi manus ⁊ pullata huriuos bes berco
totum concitum corpuis̃ mtiaģnas q ire iminos agens
feda uisu. ⁊ horrenda facies d̾prauantium se adq intume¬
scentium. Nescias utrum magna d̾cestabile uitium sit.
an deforme: Cetera licet abscõdere ⁊ mabdito alerr. Ira se
ꝓfert: ⁊ infaciem exit. quantoq maior. hocͤ fferuescit ma¬
nifestius. Nonusdens ut omĩa aĩalia siniul adnocendũ
insurrexerunt. p̃currant note ac tota cõꝑa solitũ. q̃ cun¬
q egrediantur habitũ ⁊ feritatem suã exasperẽt. ⁊ pu¬
mant apͥs ora : dentes acuuntur attritu: Tauroꝵ cõnu¬
a iactantur innacuum. ⁊ arena pulsu pedum spargitur

Expanded text:
toto rubor et estuante ab imis precordiis sanguine; labra toto rubor et estuante ab imis precordiis sanguine; labra quaciuntur, dentes comprimuntur, horrent ac subriguntur capilli, spiritus coactus ac stridens, articulorum se ipsos torquencium sonus, gemitus mugitus que et parum explanatis vocibus sermo praeruptus et conplosae saepius manus et pulsata humus pedibus et totum concitum corpus" magnasque irae minas agens," foeda visu et horrenda facies depravantium se atque intumescentium —nescias utrum magis detestabile vitium sit an deforme. Cetera licet abscondere et in abdito alere ; ira se profert et in faciem exit, quantoque maior, hoc effervescit manifestius. Non vides ut omnium animalium, simul ad nocendum insurrexerunt, praecurrant notae ac tota corpora solitum quietumque egrediantur habitum et feritatem suam exasperent ? Spumant apris ora, dentes acuuntur attritu, taurorum cornua iactantur in vacuum et harena pulsu pedum spargitur,
Abbreviated transcription (Latin):
niri. Nec ininmerito michi uideris hunc p̃¬
stipue affectum ꝑtinausse. maxime ex om̃ib
tetrum ac rapidum. Ceteris enim aliquid quie¬
ti placidiq in est. Hic totus ꝯcitatus ⁊ in impe¬
u est doloris ãmoꝵ sangiunis subplicioꝵ mi
sũme hũltiana furẽs cupiditate dum alteri noceat su
negligens. in ip̃a irruens tela. ⁊ ultionis secum młtã rẽ
taccurer auidus. Quidam itaꝙ ex sapientib uiris iram
dixerunt breuema in saniam: eq̃ enim inpotens su est¬
d tecoris oblita. nec̃citudinum inmemor. in quod cepit ꝑ¬
tinae ⁊ intenta. rationi ꝯsiliis ꝙ p̃clusa. uanis agitata
tausis. ad inspectum equi iumq in habilis. ruinis sinulli¬
ma . q̃ suꝑ id qd̾ opp̃ssere franguntur
Ut saas ãt
dam ut fupentiũ cẽta iudicia sunt: audax tminaxuere¬
tui. trestis fions. eoula facio. citatus gradus. in quiete ma¬
nus. coloꝵ nsus. crebra ⁊ uehem̃tiꝰ acta suspina ita irascõ¬
tium eodem sigsto sũt. Nagrant. emicãt ocłi. multus ore

Expanded text:
niri, nec immerito mihi videris hunc praecipue affectum pertimuisse maxime ex omnibus taetrum ac rabidum. Ceteris enim aliquid quieti placidique inest, hic totus concitatus et in impetu doloris est, armorum sanguinis suppliciorum minime humana furens cupiditate, dum alteri noceat sui neglegens, in ipsa irruens tela et ultionis secum ultorem tracturae avidus. Quidam itaque e sapientibus viris iram dixerunt brevem insaniam; aeque enim impotens sui est, decoris oblita, necessitudinum immemor, in quod coepit pertinax et intenta, rationi consiliisque praeclusa, vanis agitata causis, ad dispectum aequi verique inhabilis, ruinis simillima, quae super id quod oppressere franguntur. Ut scias autem Nam ut furencium certa indicia sunt audax et minas vultus, tristis frons, torva facies, citatus gradus, inquiete manus, color versus, crebra et vehemencius acta suspiria, ita irascencium eadem signa sunt: 16. flagrant, emicant oculi, multus ore
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ uirtutẽ idẽ dochnã. Inmitatet᷑: uirtus aũt doctrina
dicit᷑ quȩ uitus in homine ñ nascit᷑. s discendo ad quitit᷑. Nã
natura. materiẽ quãdã informẽ creat. quã saduirtutẽ doc¬
trina ꝓctucit. hoc ita ee. ex polemone ex. renocratre docebi¬
mus. Nã cũ polemo luxuriosus coͤchoro suo. ũguentis oblitꝰ.
serasq choronatus. scolas xenocratis ut illi illuderet fuisset
ingresfus cõstantissimus philosophoꝵ patient̾ ferens. insttcuit
disputationẽ debono cõfcientię maloq luxuriȩ. Tantaq
uirtutis eius uis fuit ut paulatĩ polemon luxuriofus eũ cho¬
alio die mutato habitu. scolas auditor. ñ illusor uttͣret. Er¬

Expanded text:
quae virtutem, id est doctrinam, imitaretur; virtus autem doctrina quae virtutem, id est doctrinam, imitaretur; virtus autem doctrina dicitur, quia virtus in homine non nascitur, sed discendo adquiritur. Nam natura materiem quandam informem creat, quam postea ad virtutem doctrina perducit. Hoc ita esse ex Polemone et Xenocrate docebimus. Nam cum Polemo luxuriosus cum choro suo unguentis oblitus sertisque coronatus scholas Xenocratis, ut illi illuderet, fuisset ingressus, constantissimus philosophorum patienter ferens instituit disputationem de bono continentiae maloque luxuriae tantaque virtutis eius vis fuit, ut paulatim Polemo luxuriosus cum choeret, atque alio die mutato habitu scholas auditor, non illusor intraret. Er