comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uo amici ex quibus uni m̃r
eint ꝑegre ꝓfecti ad tyrãnũ
appliciti sũt. Mater cognito qi filiꝰ
hab̾etur a tyrãno flendo oculos a¬
misit. Oblata est a uuemibꝰ tpran¬
nocondicio ut dimitteret alterũ ad
insendã matrẽ. ad diẽ prestitutã re¬
uersurũ. ita ut nͥ occurrisset ad diẽ
de eo qui restiterat pena sueret᷑.
Et iuremrando astrictus ẽ. Neñ
iiuenis in ciitatẽ mater detimnet
ex lege. qua paiẽtes in calamita¬
te descrere non licebat.

Expanded text:
uo amici, ex quibus uni mater erat, peregre profecti ad tyrannum appliciti sunt. mater cognito, quod filius haberetur a tyranno, flendo oculos amisit. oblata est a iuvenibus tyranno condicio, ut dimitteret alterum ad visendam matrem ad diem praestitutam reversurum, ita ut, nisi occurrisset ad diem, de eo, qui restiterat, poena sumeretur. et iureiurando adstrictus est. venit iuvenis in civitatem; mater detinet ex lege, qua parentes in calamitate deserere non licebat.
Abbreviated transcription (Latin):
Nõ exigo ut tius manibꝰ porrigas
cibos. ut ꝯsoleris. ut foueas. Proice
ꝙ rapiã abice ꝙ colligã. Genus ulti
sas et filiũ qͥ nõ alit putatis reddere
posse rõnẽ estimate ꝑ fidẽ ꝙ sit facmꝰ
illud auꝰ ulnonẽ debeat crigere ali¬
quid de fame prĩs. Captũ me inqͣt ñ¬

Expanded text:
non exigo, ut tuis manibus porrigas non exigo, ut tuis manibus porrigas cibos, ut consoleris, ut foveas; proice, quod rapiam, abice, quod colligam. genus ultio accipere causas, et filium, qui non alit, putatis reddere posse rationem, aestimate per fidem, quod sit facinus illud, cuius ultionem debeat exigere aliquis de fame p
Abbreviated transcription (Latin):
Si minꝰ. necessitate seruitutẽ pacien¬
bonus amat̾: Sepone iuuenis: dif¬
fer querelas tunt irasceris. tũt obici¬
es mͣ : cũprosꝑitatiũ ẽ scloꝵ officia de¬
poscã: Non talis ad tuagenua ꝓuol¬
luor: ut estimandus sim: Null̾i ma¬
lus ẽ pr̃ cũ eẽ cepit infelix: Aspicis col¬
lapsum et ex oĩ calamitatiũ genere
miserũ : et ultͣ ꝙ accidenciũ mensura
nõ exit. in orbitate mendicũ. Higet
squalidi capitis ecrcta cauicies: nigor
pristini uultus uacuis luminibꝰ in¬
tabuit. et ꝑ obstantiũ crinũ illumẽ
temus arentiũ iactus ocłoꝵ Heret as¬
stricta nudatis ossibus cutis : et ĩfame
sua hoĩc esũpta iã membra sñ corꝑe:
Ittrũ uonus sũ: ĩpristmã religionem
decalamitatiũ honore restitutor. dlde
onenõ hñt ħ ip̃a supplicia penas ꝙ
posco qd̾ rogo ꝙ mendicus sũ filii me¬
i: Et quã multa dii decq nõ possũt
pro nob̃ ĩpetrare leges. Quãto plu-¬
ra sunt qͥ negant᷑. cũ prestant iuiti

Expanded text:
 minus, necessitate servitutem, patienbonus amatur. Sepone, iuvenis, differ querelas; tunc irasceris, tunc obicies mihi, cum prosperitatium, cum secundorum officia deposcam. non talis ad tua genua provolvor, ut aestimandus sim. nulli malus est pater, cum esse coepit infelix: aspicis collapsum et ex omni calamitatium genere miserum et, ultra quod accidentium mensura non exit, in orbitate mendicum. riget squalidi capitis concreta canities, vigor pristini vultus vacuis luminibus intabuit, et per obstantium crinium inluviem tenuis arentium iactus oculorum. haeret adstricta nudatis ossibus cutis, et, in fame sua homine consumpto, iam membra sine corpore. iterum bonus sum, in pristinam religionem de calamitia poenas, quod posco, quod rogo, quod mendicus sum filii mei? et quanta, dii deaeque, non possunt pro nobis impetrare leges! quanto plura sunt, quae negantur, cum praestant inviti!
Abbreviated transcription (Latin):
litas ꝙ hc̃ serie laudatũq sꝑ illũ iam
quadã miseratiõe diligerẽ. Qd ꝓfuit
indiuidua pietas : Erat e m̃e noleu¬
te manifestũ utuꝰ mag̃ collo quiis ma¬
gis lctarer aspectu. Uelit nolit iud ip̃a
atur aĩo probat. Irasci ꝙ nõ sit frĩ
prelatus egro : ĩpacientia ẽ hoĩs qui
magis amet̾. dlccipite iudices ma¬
iorẽ pietatis eque ꝓbationẽ. filiũ nͥ
ꝑegre dimissurus elegi: unxi frm̃ ar¬
tamq comitatũ. D utroq prĩs la¬
tere nudato iusussũ mͥ magis habitu¬
rus utrũq metũ si parit᷑ eent. Hanc
apud me iuuenũ equalitatẽ euã in
calamitatibꝰ fortuna seruauit Dtq̃
raptus ẽ ambo de redẽptiõe scripserũt

Expanded text:
litas, quod hunc ~serie~ laudatumque semper, illum iam litas, quod hunc ~serie~ laudatumque semper, illum iam quadam miseratione diligerem. quid profuit individua pietas? erat etiam me nolente manifestum, utrius magis colloquiis, magis laetarer aspectu. velit nolit, iudices,atur animo, probat: irasci quod non sit fratri praelatus aegro, impatientia est hominis, qui magis ametur. accipite, iudices, maiorem pietatis aequae probationem: filium nec peregre dimissurus elegi; iunxi fratrum artavique comitatum, et utroque patris latere nudato visus sum mihi magis habiturus utrumque mecum, si pariter essent. hanc apud me iuvenum aequalitatem etiam in calamitatibus fortuna servavit: uterque captus est, ambo de redemptione scrip
Abbreviated transcription (Latin):
malox meox quentũ quẽ nemo tã cru¬
delis nomo tã seuus audiet ut me nõ
pascat lic añ omĩa qͥse querit in frĩs
epatione dãpnatũ seceeti doloris ĩdig¬
natiõe euenio. Quid agis ĩpotens
suꝑbe tu nescis utrũ fucrĩ redempturꝰ
ex duobus sanis ex duobꝰ egris. Ha¬
bu ciũ iud̃ filios diuersissima men¬
tiũ corporq qualitate ꝯpositos et si¬
cut mox probauit seua captutas in
totã dissimilitudinẽ uite q genere di¬
ductos. Hit nãq robustus ac pati¬
ens nõ molliri prosꝑis facile non ac¬
cidentibꝰ frangi et quẽ de uoluptati¬
ũ gaudiorq ⁊tẽptu scires parẽ qñq
fortuitis traxerat ex finuitate meritis
magnã ꝓtinꝰ et in membra estanci¬
ami. Ille uͦ parit in leticiã metus q
resalutus alienus a curis sollicitudi¬
nubus impar delicatus ĩpaciens etiãsi¬
nul egͦ. S ap̃ prĩs affectus. h ip̃a li¬
br̃os dissimilitudo iungebat. et erat
quedã in inequalitate caritatis equa¬

Expanded text:
m et eventum, quem nemo tam crudelis, nemo tam saevus audiet, ut me non pascat, hunc ante omnia, qui se queritur in fratris comparatione damnatum, secreti doloris indignatione convenio. quid agis, impotens, superbe? tu nescis, utrum fuerim redempturus ex duobus sanis, ex duobus aegris? habui enim, iudices, filios diversissima mentium corporumque qualitate compositos, et, sicut mox probavit saeva captivitas, in totam dissimilitudinem vitae quoque genere diductos. hic namque robustus ac patiens, non molliri prosperis facile, non accidentibus frangi, et quem de voluptatium gaudiorumque contemptu scires parem quandoque fortuitis; traxerat ex firmitate mentis magnam protinus et in membra constantiam. ille vero pariter in laetitiam metusque resolutus, alienus a curis, sollicitudinibus impar, delicatus, impatiens, et iam similis aegro. sed apud patris affectus haec ipsa liberos dissimilitudo iungebat, et erat quaedam in inaequalitate caritatis aequa
Abbreviated transcription (Latin):
uerunt. efitoor tũ ħ solum me prospi¬
cere nullo metu. nulla qͣtiũ recordatioẽ
potuisse ut pꝰ pyratas. orbitatis fa¬
mẽ huic qͦ calamitatibꝰ nr̃is pondus
accederet ꝙ reuersus ẽ filius meus. Ui¬
uebam miser ut lc uidẽm solaq sr̃sti¬
tis expectatioe suspensus. aiudissimã
moriendi cupiditatẽ etentiosa mendi¬
citate fallebã. Pudet ꝑsuasionis. re¬
disse se uiuenis affirmat ut iundica¬
ret̾ morte frĩs ut prĩs orbitate gaude¬
ret n ͨ intelligit maiorẽ se factis meis
auctoritate hac indignatione eferre.
Nũc magis sentio ꝗtũ facinꝰ fuerit e¬
grum nõ redimere. Querit se relictũ.
dẽptioĩs illius redde de prescnti iuueĩs
ĩpietate rõnẽ et mͥ crudelitas ista p̃sta¬
bat ut filiũ iudẽr elegisse meliorem
Non utor tũ occasionis huiꝰ nndia
nec quicq̃d misere pietatis ĩpacientia
fea querela malo defend̾e. Ego uͣ tr̃
ñ mores libroꝵ mentesq tractaui nꝰ m̃
in illa t̾stissima sdiciõe succurut de cõ

Expanded text:
erunt, confiteor tamen hoc solum me prospicere nullo metu, nulla tristium recordatione potuisse, ut post piratas, orbitatem, famem hinc quoque calamitatibus nostris pondus accederet, quod reversus est filius meus. vivebam miser, ut hunc viderem, solaque superstitis expectatione suspensus avidissimam moriendi cupiditatem contentiosa mendicitate fallebam. pudet persuasionis! redisse se iuvenis adfirmat, ut vindicaretur morte fratris, ut patris orbitate gauderet, nec intellegit maiorem se factis meis auctoritatem hac indignatione conferre; nunc magis sentio, quantum facinus fuerit aegrum non redimere: queritur se relictum, demptionis illius reddere de praesenti iuvenis impietate rationem, et mihi crudelitas ista praestabat, ut filium viderer elegisse meliorem, non utor tamen occasionis huius invidia, nec quicquid miserae pietatis inpatientia feci, querela malo defendere. ego vero tunc non mores liberorum mentesque tractavi, nec mihi in illa tristissima condicione succurrit de
Abbreviated transcription (Latin):
uãius ud̾ in tanta malorũ
xtinuatione iã poteram nich
ex acadentiũ meoꝵ nouitate mirari.
nullũqz mͥ reliquerint ĩpacientie genꝰ
aduersa que de solatiis remedusap cre

Expanded text:
udices, in tanta malorum continuatione iam poteram nihil ex accidentium meorum novitate mirari, nullumque mihi reliquerint inpatientiae genus adversa, quae de solaciis remediisque cre
Abbreviated transcription (Latin):
eam p̃ualuisse partẽ in qͣ tantũ fili¬
us erat Non inuenio iud̃ quẽadmo¬
dũ effugere potuerĩ c̾ininis huiꝰ iu-¬
diã si hc̃ potius recepissẽ. Idr̃ĩ cui py¬
rata utrũq reddere nolebat redimẽ¬
uicus reliquistis ħ noĩa domier ista
uitia domi er̃ iste uͥtutes sr cũ fueritis
reu̾si. Interũ nichil aliud estis ꝙ fr̃ss
ri. Et diuersitas nr̃a de calamuta¬
tiũ societate ssũpta ẽ. Uides ꝙͣ nofas
sit alterũ ex nobis mͣ cẽ iuliorẽ: Pi¬
rataꝵ ñ int̾ ẽ utet eligat᷑. Dignum
nũc luxiniosũ redemisti. Cõꝑatiõẽ

Expanded text:
n qua tantum filius erat. non invenio, iudices, quemadmodum effugere potuerim criminis huius invidiam, si hunc potius recepissem. patri, cui utrumque pirata reddere nolebat, redimenviciis; reliquistis haec nomina. domi erunt ista vitia, domi erunt istae virtutes, sed, dum fueritis reversi, interim nihil aliud estis quam frari, et diversitas vestra de calamitatium societate consumpta est. vides, quam nefas sit alterum ex vobis mihi esse viliorem; piratarum non interest, uter eligatur. dic nunc: 'luxuriosum redemisti.' C
Abbreviated transcription (Latin):
splendore uerboꝵ. multe sũt eius tote orones subtiles ut contra
leptitem. multȩ tote graues ut quȩdam philippice. multȩ uarie
ut contra eschinem: false legationis ut contra eũdẽ pro causa
ethesiphontis. Iam illud mediũ quotiẽs uult arripit & a grauissi¬
mo discedens eo potissimũ delabitur. clamores tam̃ tum mouoꝵ
& tũ indicendo plurimũ efficit cũ grauissimis locis utim. Sed ab
hoc parũꝑ ab eamus qñ quidẽ de gnͣe nõ de hoĩe querimus rei
potius idem eloquẽtiȩ uim & naturã explicemus. Illud tam̃ ꝗ
iam ante cliximus memirerimus. Nihil non p̃cipienli causa eẽ
dicturos atq ita potius acturos ut ex istimatioẽ uideamur loꝗ
nõ magisterio. In quo tam̃ longius saepe pro gredimur ꝙ uidemꝰ
nõ te hoc solum ẽẽ lecturũ ꝗ ea młto qͣ nos ꝗ ea dotere uidem᷑
habeas notora. sed hũc tam̃ librũ etiã si minus nr̃a cõmẽcdatione

Expanded text:
splendore verborum. multae sunt eius totae orationes subtiles, ut contra splendore verborum. multae sunt eius totae orationes subtiles, ut contra Leptinem; multae totae graves, ut quaedam Philippicae; multae variae, ut contra Aeschinem falsae legationis, ut contra eundem pro causa Ctesiphontis. Iam illud medium quotiens vult arripit et a gravissimo discedens eo potissimum delabitur. Clamores tamen tum movet et tum in dicendo plurimum efficit, cum gravitatis locis utitur. sed ab hoc parumper abeamus, quando quidem de genere, non de homine quaerimus: rei potius, id est eloquentiae vim et naturam explicemus. Illud tamen quod iam ante diximus meminerimus, nihil nos praecipiendi causa esse dicturos atque ita potius acturos ut existimatores videamur loqui, non magistri. In quo tamen longius saepe progredimur, quod videmus non te haec solum esse lecturum, qui ea multo quam nos qui quasi docere videmur habeas notiora, sed
Abbreviated transcription (Latin):
locis eade cõtẽtioẽ uterenf᷑. crebroq mutarent nõ nũꝙͣ & iã
ad coitidianũ genus sermonis accederent ip̃e nũq ab illa acerri-¬
ma cõtentioẽ discederẽ : S o quid poetas diuino ingenio profero:
Hystriones eos uidemus ꝗbus nihil poss&ł in suo gn̾e esse p̃stantius.
comodũ in tragediis & tragedũ in comedils ad modũ placere uidimꝰ.
Ego nõ elaborem: cum dico me te brute dico. nam in me ꝗdem iam
pridem effectũ ẽ qđ futurũ fuit. tu autẽ eodẽ modo omẽs causas
agis aut aliqd causaꝵ genus repudiaris: aut in ilsdẽ causis ꝑ petuũ
& eundẽ spiritũ sine ulla comitatioẽ obtinebis. De monsthenes ꝗdẽ
cui nuꝑ inter imagines tuas aut tuoꝵ ꝙ eũcredo amaris cum ad
te intusculanũ uenissem imaginem exe uidi. nil lysie subtilita¬
ti cedit: nil argutiss & acumine hyperidi: nil leuitate eschini. &

Expanded text:
locis eadem contentione uterentur crebroque mutarent, non numquam etiam locis eadem contentione uterentur crebroque mutarent, non numquam etiam ad cotidianum genus sermonis accederent: ipse numquam ab illa acerrima contentione discederem? sed quid poetas divino ingenio profero? histriones eos vidimus quibus nihil posset in suo genere esse praestantius, comoedum in tragoediis et tragoedum in comoediis admodum placere vidimus: ego non elaborem? cum dico me, te, Brute, dico; nam in me quidem iam pridem effectum est quod futurum fuit; tu autem eodem modo omnis causas ages? aut aliquod causarum genus repudiabis? aut in isdem causis perpetuum et eundem spiritum sine ulla commutatione obtinebis? demosthenes quidem, cuius nuper inter imagines tuas ac tuorum, quod eum credo amares, cum ad te in Tusculanum venissem, imaginem ex aere vidi, nil Lysiae subtilitate cedit, nihil argutiis et acumine Hyperidi, nil levitate Aeschini et
Abbreviated transcription (Latin):
tib. litus eiectis: ita uiuũt ut possũt ut ducere animã de
celo queãt: ita moriũt᷑ ut eoꝵ ossa terram nõ tangant: ita iac¬
tantur fluctib ut nũq abluant᷑ : ita postremo eiciunt᷑ ut ne
al saxa ꝗdẽ mortui conꝗescant & quȩ secuntur. Sũt enim
oĩa sic adolescentis nõ tã re & maturitate qͣ spe &t expec¬
tatiõe laudata. ab hac iam indole iam illa matura. Uxor gñi
nouerca filis filia pellex. Nec sĩo hic erat unus ardor in nob̾
ut huius moĩ omĩa liceremus. ip̃a enĩ illa pro roscio iuueni¬
li redundãtia multa ht̃ actenuata: queclam etiã paulo ylario¬
ra. at ꝓ habito cornelio compluresq aliȩ. Nemo enĩ orator
tam multa neç in greco ꝗdem otio scripsit qͣ multa sũt nr̃a
ea quȩ sũt hãc ip̃am habent quã ꝓbo uarietatẽ. An ego home¬
ro Emnio reliquis poetis & maxĩe tragicis cõcederẽ ut ne oĩbꝰ

Expanded text:
tibus, litus eiectis? ita vivunt, dum possunt, ut ducere animam de tibus, litus eiectis? ita vivunt, dum possunt, ut ducere animam de caelo non queant; ita moriuntur ut eorum ossa terram non tangant; ita iactantur fluctibus ut numquam adluantur; ita postremo eiciuntur ut ne ad saxa quidem mortui conquiescant, et quae sequuntur; sunt enim omnia sic ut adulescentis non tam re et maturitate quam spe et exspectatione laudati. Ab hac etiam indole iam illa matura: vxor generi, noverca filii, filiae paelex. nec vero hic erat unus ardor in nobis ut hoc modo omnia diceremus. Ipsa enim illa pro Roscio iuvenilis redundantia multa habet attenuata, quaedam etiam paulo hilariora, ut pro Habito, pro Cornelio compluresque aliae. Nemo enim orator tam multa ne in Graeco quidem otio scripsit quam multa sunt nostra, eaque hanc ipsam habent quam probo varietatem. an ego Homero, Ennio, reliquis poetis et maxime tragicis concederem ut ne omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
tu oratorem cũ eius stucdiosissimo parmã cum ẽẽt athenis totum
diligentissime cognouisti: nec eum dimictis a manibꝰ & tam̃ nr̃a
etiam lectitas. uides ꝓfecto illum multa ꝑficere nos multa co¬
nari illum posse nos uelle quotũq modo causa postulet dice¬
re.nam ille magnus nam & successit ille magnus & maximos
oratores habuit equales. Nos minus magnũ fecissemus si ꝗdẽ
potuissemus quo cõtendimus ꝑuenire in ea urbe in qua ut
Antonius auditꝰ eloquens nemo erat. Atꝗsi antoĩo Crassus
eloquens uisus non est tibi ip̃e nũq cocta uisus eẽt nũq
Sulpitius nũq hortensius. Suꝑiores magis ad omẽ genus¬
apti Crassum lico & Antoniũ. Ieuinas igitur huius multipli¬
tis & equabiliter in oĩa gn̾a fuse orationis aures ciuitatis ac
a nuu S. Quãtis illa clamoribꝰ ad olescentuli diximus que
tam cõmune q spiritꝰ: ut his terra mortuis: mare eluetã¬

Expanded text:
tu oratorem cum eius studiosissimo Pammene, cum esses Athenis, totum tu oratorem cum eius studiosissimo Pammene, cum esses Athenis, totum diligentissime cognovisti nec eum dimittis e manibus et tamen nostra etiam lectitas, vides profecto ilium multa perficere, nos multa conari, ilium posse, nos velle quocumque modo causa postulet dicere. Nam ille magnus et successit ipse magnis et maximos oratores habuit aequalis; nos minus. Magnum fecissemus, si quidem potuissemus quo contendimus pervenire in ea urbe in qua, ut ait Antonius, auditus eloquens nemo erat. atqui si Antonio Crassus eloquens visus non est aut sibi ipse, numquam Cotta visus esset, numquam Sulpicius, numqapti, Crassum dico et Antonium. Ieiunas igitur huius multiplicis et aequabiliter in omnia genera fusae orationis auris civitatis acconvertimus. quantis illa clamoribus adulescentuli diximus de stam commune quam spiritus vivis, terra mortuis, mare fluctuan
Abbreviated transcription (Latin):
fiendo explicauimus. ius ciuile laud auimus: uerba ambigua distin¬
ximus. fuit ornandus in manilia lege pompeius. temꝑata or̃one
orandi copiã ꝑsetuti sumus. Ius omẽ retinendȩ maiestatis rabini cã
cotinebitur. ergo in eo gn̾ẽ malificatioĩs exarsimus. At hec interdũ
tẽꝑanda & uarianda sunt. Quod igitur in accusationis. Ui. libris
nõ reꝑitur genus qł inhabiti qđ in cornelil qđ in plurimis nr̃is
defensionib. que exempla se legisse nihil nota eẽ accusarent᷑ uł
opes possent legere qui quererẽt. Nulla ẽ enim ullo ingn̾e laus
adumbratio. Nõ assequimur atqui siquid deceat uidemus. nec
enim nũc de nob̾ sed de re dicimus. in quo tm̃ ab est ut nr̃a mire¬
mur &t usq eo diffiales ac morosi sumus ut nob̾ nõ satisfaciat¬
di tam̃ nõ semꝑ implet aures meas. ita sũt auide & capates &
sepealiꝗd inmensum ĩfinitũq desiderant. Sed tam̃ qm̃ & hũc

Expanded text:
finiendo explicavimus, ius civile laudavimus, verba ambigua distinfiniendo explicavimus, ius civile laudavimus, verba ambigua distinximus. Fuit ornandus in Manilia lege Pompeius: temperata oratione ornandi copiam persecuti sumus. Ius omne retinendae maiestatis Rabiri causa continebatur: ergo in ea omni genere amplificationis exarsimus. at haec interdum temperanda et varianda sunt. Quod igitur in accusationis septem libris non reperitur genus? quod in Habiti? quod in Corneli? quod in plurimis nostris defensionibus? quae exempla selegissem, nisi vel nota esse arbitrarer vel ipsi possent legere qui quaererent. Nulla est enim ullo in genere laadumbratio. non adsequimur; at quid sequi deceat videmus. Nec enim nunc de nobis, sed de re dicimus; in quo tantum abest ut nostra miremur, et usque eo difficiles ac morosi sumus, ut nobis non satis faciadi, tamen non semper implet auris meas; ita sunt avidae et capaces et saepe aliquid immensum infinitumque desiderant. sed tamen, quoniam et hunc
Abbreviated transcription (Latin):
Tenemus igitur hrute quẽ querimꝰ sel aĩo. nã manu si p̃ndissem
ne ip̃e ꝗdem sua tanta eloquentia mihi ꝑ suasiss&ꝵ ut se dimicte¬
rem. S inuentus ꝓfecto ẽ ille eloquens quẽ nusq uidit Anto¬
plurib. lis est enim eloquens qui & humilia subtiliter & alta graui-¬
ter & mediotria temꝑate potest dicere. Nemo ils inquies umq fuit
ne dum tu fueris. Ego enim quid desiderẽ nõ quid uiderim disputo.
Redeoq ad illam platonis de qua dixeram rei formã & spetiem:
quã & si nõ cernimus tam̃ aĩo tenere possumus. Non enĩ eloquentẽ
quero neq ꝗtq̃ mortale & caducũ sed illud ip̃m cuiusq sit cõposi
tum eloquens: qđ nihil ẽ aliud nisi eloquẽtia ip̃a. quã nulli nisi mẽ¬
tis oculis uidere possumus. ils erit igitur eloquẽs ut illud idem
iteremus ꝗ poterit parua sũmisse. modica temꝑate magna graui¬

Expanded text:
tenemus igitur, Brute, quem quaerimus, sed animo; nam manu si prehendissem, tenemus igitur, Brute, quem quaerimus, sed animo; nam manu si prehendissem, ne ipse quidem sua tanta eloquentia mihi persuasisset ut se dimitterem. sed inventus profecto est ille eloquens, quem numquam vidit Anto brevi, disseram pluribus. Is est enim eloquens, qui et humilia subtiliter et alta graviter et mediocria temperate potest dicere. Nemo is, inquies, umquam fuit. ne fuerit. Ego enim quid desiderem, non quid viderim disputo redeoque ad illam Platonis de qua dixeram rei formam et speciem, quam etsi non cernimus, tamen animo tenere possumus. Non enim eloquentem quaero neque quicquam mortale et caducum, sed illud ipsum, cuius qui sit compos, sit eloquens; quod nihil est aliud nisi eloquentia ipsa, quam nullis nisi mentis oculis videre possumus. Is erit igitur eloquens, ut idem illud iteremus, qui poterit parva summisse, modica temperate, magna gravi
Abbreviated transcription (Latin):
cõstiterit nũqͣ cadet. Medius ille enim quẽ modicũ tempatũ uoco
si modo illud suum satis instruxerit nõ extimescet ancipites dicen¬
di incertosq casus. Etam si qñ minus succedit ut sape fit magnũ
tam̃ ꝑiculũ nõ adibit. Alte enĩ cadere nõ põt. At u̾o hic nõ sũt quẽ
ꝑticipẽ ponimus grauis acer ardens si ad hoc unũ est natus aut
in hoc solo se exercuit aut huic gnͣi studuit uni nec suam copiã
acute & ueteratorie discit sapiens iam medius suauis. hic enĩ copi¬
osissimus si nihil aliud ẽ uix satis sanus uideri solet. Qui enĩ nibil
põt tranquille nihil leniter nihil ꝑtite definite distincte face¬
re dicere. presertim cũ cause ꝑtim tote sint eo motlo partim aliqͣ
ex ꝑte tractandȩ. Si id enim p̃paratis aurib inflãmare rem cepit
furere apud sanos & qi inter sobrios bachari uinolentꝰ uidetur.

Expanded text:
constiterit, numquam cadet. Medius ille autem, quem modicum et temperatum voco, constiterit, numquam cadet. Medius ille autem, quem modicum et temperatum voco, si modo suum illud satis instruxerit, non extimescet ancipites dicendi incertosque casus; etiam si quando minus succedet, ut saepe fit, magnum tamen periculum non adibit: alte enim cadere non potest. at vero hic noster, quem principem ponimus, gravis acer ardens, si ad hoc unum est natus aut in hoc solo se exercuit aut huic generi studuit uni nec suam copiam acute et veteratorie dicit, sapiens iam, medius suavis, hic autem copiosissimus, si nihil aliud est, vix satis sanus videri solet. Qui enim nihil potest tranquille, nihil leniter, nihil partite definite distincte facete dicere, praesertim cum causae partim totae sint eo modo partim aliqua ex parte tractandae si is non praeparatis auribus inflammare rem coepit, furere apud sanos et quasi inter sobrios bacchari vinulentus videtur.
Abbreviated transcription (Latin):
in quo omẽs uerboꝵ omẽs sentẽtiaꝵ illigataꝵ lepores. hoc totum
e sophistaꝵ fontibꝰ defluxit inforum: s sp̃tum a subtilibꝰ repulsũ
a grauibꝰ in ea de qua loquor mediocritate consedit. Tertius ẽ ille
amplius copiosus grauis ornatus in quo profecto uis maxima est.
hic est enim cuius ornatũ dicendi & copiam admirate gentes ȩlo¬
quentiã in ciuitatibꝰ plurib ualere passi sunt. s hanc eloquenti am
quȩ cursu magno sonituq ferretur. quam susciꝑent quam admi¬
rarentur quam se assequi posse diffiderẽt. huius ȩloquẽtiȩ ẽ trac
tare animos huius omĩ modo ꝑmouere. hec modo ꝑfringit mo¬
do in repit sensus inserit nouas opiniones euellit insitas. S mul¬
tum interest inter hoc dicendi genus & suꝑiora. Qui in illo subtili &¬
orator ẽ si nõ maximus minimoq in lubrico uersabitur. & si semel

Expanded text:
in quo omnes verborum, omnes sententiarum inligantur lepores. Hoc totum in quo omnes verborum, omnes sententiarum inligantur lepores. Hoc totum e sophistarum fontibus defluxit in forum, sed spretum a subtilibus, repulsum a gravibus in ea de qua loquor mediocritate consedit. tertius est ille amplus copiosus, gravis ornatus, in quo profecto vis maxima est. Hic est enim, cuius ornatum dicendi et copiam admiratae gentes eloquentiam in civitatibus plurimum valere passae sunt, sed hanc eloquentiam, quae cursu magno sonituque ferretur, quam suspicerent omnes, quam admiraretare animos, huius omni modo permovere. Haec modo perfringit, modo irrepit in sensus, inserit novas opiniones, evellit insitas. Sed multum interess inter hoc dicendi genus et suorator est, et si non maximus; minimeque in lubrico versabitur et, si semel
Abbreviated transcription (Latin):
Aristotiles enĩ traditioĩ & hec ip̃a subiũgit &abusionẽ quã cacre¬
sin uocat ut cũ minutũ dicimus aĩum ꝓ paruo & ab utimur uer¬
bis ꝓpinquis si opus ẽ uel qtł delectat uł qđ dec&ꝵ. Iam cõfluxe¬
runt cõtinuo plures trans latioẽs: alte̾ plane fit oratio. itaq genꝰ
hoc greti appellant allegorion noĩe. Recte gñe melius ille qui
ista oĩa translatioẽs uocat. het frequẽtat phaleriꝰ maxĩe q̃ dulcis¬
sima & quȩ trans latio ẽ apud eũ multa tñ inmutatioẽs unius ꝙ
crebriores inidem genus or̃onis. Loquor enĩ de illa modica ac
temꝑata uerboꝵ caclũt lumina oĩa multa etiã sentẽtiaꝵ late eru¬
diteq disputatioẽs. at eotlẽ explicabunt᷑ & loci comunes sine
& nisi coram erit comꝑatus ille fortior ꝑ se hic qł dico probabit᷑. Est
enim qđdam etia insigne & florens oronis pictum & expolitũ genꝰ

Expanded text:
subiungit et abusionem, quam kata/xrhsubiungit et abusionem, quam kata/xrhsin vocat, ut cum minutum dicimus animum pro parvo; et abutimur verbis propinquis, si opus est vel quod delectat vel quod decet. Iam cum fluxerunt continuo plures translationes, alia plane fit oratio; itaque genus hoc Graeci appellant allhgori/an: nomine recte, genere melius ille qui ista omnia translationes vocat. Haec frequentat Phalereus maxime suntque dulcissima; et quamquam translatio est apud eum multa, tamen immutationes nusquam crebriores. in idem genus orationis—loquor enim de illa modica ac temperata—verborum cadunt lumina omnia, multa etiam sententiarum; latae eruditaeque disputationes ab eodem explicabuntur et loci communes sine  nisi coram erit comparatus ille fortior, per se hic quem dico probabitur. est enim quoddam etiam insigne et florens orationis pictum et expolitum genus,
Abbreviated transcription (Latin):
plurimũ ẽ enĩ plenius qͣ hoc enucleatũ. quare enĩ illud orna¬
tum copiosumq. sũmissius. Huic oĩa dicendi ornamenta cõueĩ¬
unt plurimũq ẽ in hac ornam̃ti forma suauitatis. In qua multi
floruerũt apud gretos. Sed phalerius demetrius meo iudicio
p̃stitit cȩteris. Ciius orõ tum sedate placideq liꝗͣtur tũ illustrat᷑
eam qiͣ stellȩ quȩdam transsata uerba atq mutata. Trans latadi¬
cõ ut sȩpe iam quę ꝑ similitudinẽ ab alia re aut suauitatis aut
qͣ qͣ trasferendo sit tam̃ alio modo transtulit qđ dixit emnius.
Ardent urbem orbam. alio modo si patriã arcere dixiss&. &
horridam Africam terribili tremere tumultu. cũ dicit ꝓ afris
inmutate africam. hanc ypallagen rethores ꝗa qi sumunt tãtũ
uerba ꝓ uerbis & unũ iam grãmatici uocant: ꝙ noĩa transferunt᷑.

Expanded text:
plurimum. Est enim plenius quam hoc enucleatum, quam autem illud ornaplurimum. Est enim plenius quam hoc enucleatum, quam autem illud ornatum copiosumque summissius. huic omnia dicendi ornamenta conveniunt plurimumque est in hac orationis forma suavitatis. In qua multi floruerunt apud Graecos, sed Phalereus Demetrius meo iudicio praestitit ceteris, cuius oratio cum sedate placideque liquitur, tum inlustrant eam quasi stellae quaedam translata verba atque immutata. Translata dico, ut saepe iam, quae per similitudinem ab alia re aut suavitatis aut quamquam transferendo fit, tamen alio modo transtulit cum dixit Ennius arce et urbe orba sum, alio modo , si pro patria arcem dixisset; et horridam Africam terribili tremere tumultu cum dicit pro Afris immutate Africam : hanc upallagh/n rhetores, quia quasi summutantur verba pro verbis, metwnumi/an grammatici vocant, quod nomina trans
Abbreviated transcription (Latin):
gener sodalis cuiis hõnestꝰ ad fuiss&: quẽ ꝗdẽ ego cõfido omĩb
istis laudib quias tu or̃one cõplexus es excellentem fore. Et cras¬
sus fore ᷑ dicis inꝗt: Fgo uo eẽ iam iuidico: & tũ iudicaui cũ me
cõsule in senatũ causam cdefendit africe: nuꝑq etiã magis cũ pro
bithynie regẽ dixit. Quãobrẽ rec̾te uides catule. nihil enĩisti
adolescẽti neq a nã neq a doctrina deesse sentio quo magis ẽ
tibi Eocta ꝙ tibi sulpici uigilandũ ac laborandũ. Non eñĩ ille me¬
dioti is orator ur̃am qi succrescit etatẽ sed ingeĩo pacri ac st̃a¬
p̃turrere uix honestum est. Sed iam surgamus inꝗt. nosa
curemus & aliquando ab hac cõtentioẽ disputanonis animos
nostros curamq relaxamus.3¬
Multoq robustius q hoc hu¬
plissimum hoc in gnͣe uerboꝵ uł minimũ suauitatis aut si uel

Expanded text:
gener, sodalis tuus, Hortensius, adfuisset; quem quidem ego confido omnibus gener, sodalis tuus, Hortensius, adfuisset; quem quidem ego confido omnibus istis laudibus, quas tu oratione complexus es, excellentem fore.' Et Crassus 'fore dicis?' inquit, 'ego vero esse iam iudico et tum iudicavi, cum me consule in senatu causam defendit Africae nuperque etiam magis, cum pro Bithyniae rege dixit. Quam ob rem recte vides, Catule; nihil enim isti adulescenti neque a natura neque a doctrina deesse sentio: quo magis est tibi, Cotta, et tibi, Sulpici, vigilandum ac laborandum; non enim ille mediocris orator in vestram quasi succrescit aetatem, sed et ingenio peracri et stupraecurrere vix honestum est.' 'Sed iam surgamus' inquit 'nosque curemus et aliquando ab hac contentione disputationis animos nostros curamque laxemus.antoque robustius quam hoc huetur amplissimum. Hoc in genere nervorum vel minimum, suavitatis autem est vel
Abbreviated transcription (Latin):
Deinde est ꝗd a cõtẽtioĩs extremũ qđ tam̃ interius ẽ qͣ acutissimꝰ
lamor quo te fistula ꝓgredi nõ sin& tumi ab ip̃a cõtẽtioe reuoca¬
bit. est idem contra ꝗdam in remissioe grauissimũ qđ tamqͣ sonoꝵ
gradibꝰ descendit᷑. hȩc uarietas & ꝑ omes sonos uocis cursus q se
tuebit᷑ & actio affer& suauitatẽ & fistulatorẽ domi relinquetis
sensum huiꝰ consuetudinis uob̾cũ ad forum deferetis. Edidi quȩ
potui nõ ut uolui s ut me tp̃is angustię coegerũt. Scitũ ẽ enĩ cau¬
sam referre in tẽpus cũ afferre plura si cupias nõ queas. Tu uero
inꝗt Catulus collegisti oĩa qͣtum ego possum iudicare ita diui¬
nitus ut nõ a grecis sũpsisse sed eos ip̃os hoc̾idocere posse uide¬
are. Me ꝗdẽ istius ẜ moĩs ꝑticipẽ factũ ẽẽ gaudeo: ac uellẽ ut meꝰ

Expanded text:
deinde est quiddam contentionis extremum, quod tamen interius est, quam acutissimus deinde est quiddam contentionis extremum, quod tamen interius est, quam acutissimus clamor, quo te fistula progredi non sinet, et iam ab ipsa contentione revocabit; est item contra quiddam in remissione gravissimum quoque tamquam sonorum gradibus descenditur. Haec varietas et hic per omnis sonos vocis cursus et se tuebitur et actioni adferet suavitatem. Sed fistulatorem domi relinquetis, sensum huius consuetudinis vobiscum ad forum deferetis. Edidi, quae potui, non ut volui, sed ut me temporis angustiae coegerunt; scitum est enim causam conferre in tempus, cum adferre plura, si cupias, non queas.' 'Tu vero' inquit Catulus 'conlegisti omnia, quantum ego possum iudicare, ita divinitus, ut non a Graecis sumpsisse, sed eos ipsos haec docere posse videare; me quidem istius sermonis participem factum esse gaudeo; ac vellem ut meus
Abbreviated transcription (Latin):
aptius. Itaq & idem Graccus qd potes audire catule ex licinio eliẽ¬
te tuo litterato hoĩe qui seruũ sibi ille habuit ad manũ cũ eburneo¬
la solitus ẽ habere fistulã qui starꝙ occulte post ip̃m cũ cõcionaret
peritũ hoĩem qui inflaret celeriter eũ sonũ quo illũ aut remissum
excitar& aut a cõtentioẽ reuotaroꝵ. Nudiui me hercłe ĩquit
Catulus. & sepe sum admiratꝰ hoĩs tũ cliligentiã tũ etiã doctrinã
Q scĩam. Ego uõ in ꝗt crassus ac doleo ꝗdem illos uiros in eã frau¬
dẽ in .re.p̃. ẽẽ delapsos. quia ĩ ea tela texit᷑ ea inciuitate rõ uiuen¬
di ac posteritatis ostendit᷑ ut eoꝵ ciuium quos nr̃i prẽs nõ tule¬
tionẽ intelligo. In omĩ uoce inꝗt crassus ẽ qddam mediũ s suũ
quoq uoti huic gradatĩ ascendere uocẽ suaue ẽ. nam a pͥncipio
clamare a greste ꝗdem si & eidẽ illud ad firnandã ẽ uocẽ salutare.

Expanded text:
aptius? Itaque idem Gracchus, quod potes audire, Catule, ex Licinio clienaptius? Itaque idem Gracchus, quod potes audire, Catule, ex Licinio cliente tuo, litterato homine, quem servum sibi ille habuit ad manum, cum eburneola solitus est habere fistula qui staret occulte post ipsum, cum contionaretur, peritum hominem, qui inflaret celeriter eum sonum, quo illum aut remissum excitaret aut a contentione revocaret.' 'Audivi me hercule,' inquit Catulus 'et saepe sum admiratus hominis cum diligentiam tum etiam doctrinam et scientiam.' 'Ego vero,' inquit Crassus 'ac doleo quidem illos viros in eam fraudem in re publica esse delapsos; quamquam ea tela texitur et ea in civitate ratio vivendi posteritati ostenditur, ut eorum civium, quos nostri patres non tuletionem intellego.' 'In omni voce' inquit Crassus 'est quiddam medium, sed suum cuique voci: hinc gradatim ascendereclamare agreste quiddam est, et idem illud ad firmandam est vocem salutare;
Abbreviated transcription (Latin):
Uerba enĩ neminẽ mouent nisi eũ ꝗ eius linguȩ societate con¬
unctus ẽ. sentẽtiȩq sxpe acute nõ acutoꝵ hoĩum sensus p̃teruo¬
motibꝰ o in aliis agnoscũt & in se ip̃i iuclicant. Ad actionis autẽ
usum atq laudem maximã sine clubio ꝑtẽ uox obtinet. q̃ primũ
ẽ optanda nob̾ deinde quecũq erit ea tuenda. De quo illud iã
nihil adhoc precipiendi genus quẽ admodũ uoti ẜuiatur equidem
tam̃ magnoꝑe censeo ẜuiendũ. Sed illud uidetur ab huius nr̃i ser¬
monis officio nõ abhorrere qł ut dixi paulo ante orret nr̃is in rebꝰ.
quo maxĩe est ut ille id nescio quo pacto etiã doc& maxime ẽ
nam ad uotẽ obtinendam nihil ẽ utilius ꝗͣ crebra mutatio nihil ꝑ¬
nitiosius q effusa sine intermissioe cõtentio. quid ad aures nr̃as &
actionis suauitatẽ ꝗdẽ uicissitudine & uarietate & cõmutatioe ip̃ius

Expanded text:
verba enim neminem movent nisi eum, qui eiusdem linguae societate converba enim neminem movent nisi eum, qui eiusdem linguae societate coniunctus est, sententinotis et in aliis agnoscunt et in se ipsi indicant. Ad actionis autem usum atque laudem maximam sine dubio partem vox obtinet; quae primum est optanda nobis; deinde, quaecumque erit, ea tuenda; de quo illud iam nihil ad hoc praecipiendi genus, quem ad modum voci serviatur: equidem tamen magno opere censeo serviendum; sed illud videtur ab huius nostri sermonis officio non abhorrere, quod, ut dixi paulo ante, plurimis in rebus quod maxime est utile, id nescio quo pacto etiam decet maxime. Nam ad vocem obtinendam nihil est utilius quam crebra mutatio; nihil perniciosius quam effusa sine intermissione contentio. Quid, ad auris nostras et actionis suavitatem quid est vicissitudine et varietate et commutatione
Abbreviated transcription (Latin):
pars corporis quȩ quot animi motus sũt tot significatioẽs possit
efficere. neq ueꝵ ẽ ꝗsqͣ qui eadẽ coniues efficiat. Theophra¬
stus ꝗdẽ tauris cũ quẽdam clicit actorẽ auersum solitũ ẽẽ dicere
qui in agendo contuens aliquid pronũtiar& quare oculoꝵ magna
moderatio. Nam oris nõ est nimium mutanda species ne aut ad
in eptias aut ad prauitatẽ aliquã deferamur. Oculi sunt quoꝵ in
tentioe tũ remissioẽ tum cõiectu hilaritate motus aĩoꝵ significemꝰ
apte cum gn̾e ip̃o or̃onis. Est enĩ actio qiͣ sermo corpoi̾s quo magis
menti cõgruens ẽẽ debet. Oculos aũt natura nob̾ ut ęquo aut leo¬
ni setas caudam auris ad motus aĩoꝵ declarandos dedit. Quare
in hac nr̃a actione secundũ uotẽ uultus ual&. iis autẽ oculis guber¬
nat᷑ atq in eis omĩb quȩ sunt actiones in est q̃dam uis a natura

Expanded text:
pars corporis, quae, quot animi motus sunt, tot significationes et commutationes possit pars corporis, quae, quot animi motus sunt, tot significationes et commutationes possit efficere; neque vero est quisquam qui eadem conivens efficiat. Theophrastus quidem Tauriscum quendam dicit actorem aversum solitum esse dicere, qui in agendo contuens aliquid pronuntiaret. Qua re oculorum est magna moderatio; nam oris non est nimium mutanda species, ne aut ad ineptias aut ad pravitatem aliquam deferamur; oculi sunt, quorum tum intentione, tum remissione, tum coniectu, tum hilaritate motus animorum significemus apte cum genere ipso orationis; est enim actio quasi sermo corporis, quo magis menti congruens esse debet; oculos autem natura nobis, ut equo aut leoni saetas, caudam, auris, ad motus animorum declarandos dedit, qua re in hac nostra actione secundum vocem vultus valet; is autem oculis gubernatur. Atque in eis omnibus, quae sunt actionis, inest quaedam vis a natura
Abbreviated transcription (Latin):
qłlam & uno pressu ac sono obluctũ. Qua tẽpestate paris hele
nam innuptiis iunxit nuptias ego tũ grauida expletis iã fere ad pa¬
riendũ mensib ꝑ idem tp̃s polidoꝵ hecube partu postremo parit.
Omẽs aũt hos motus subsequi debet gestus nõ hic uerba expͥmẽs
scenitꝰ s uniuersam rem & sentẽtiã non demõstratioẽ s significa¬
clarans laterũ inflexioẽ
hec forti uirili nõ abscena & histrioĩb sed ab armis aut etiã a pa¬
lestra. Maius aũt minus arguta digitis obseques uerba nõ expri¬
mẽs brachium ꝓcerlus ꝓiectum qiͣ quoddam telum or̃onis supplo¬
sio pedis in cõtentioĩb aut incipiencdis aut finiendis s more sũt
oĩa. In eo aũt ip̃o dñatꝰ ẽ omĩs oculoꝵ quo melius nostri illi senes
ꝗ ꝑsonaꝵ ne roscium ꝗdem magnoꝑe laudabãt. Animi ẽ enim
oĩs actio & imago: animi uultus indices oculi. Nam hec ẽ una

Expanded text:
quoddam et uno pressu ac sono obductum: qua tempestate Helenam quoddam et uno pressu ac sono obductum: qua tempestate Helenam Paris innuptis iunxit nuptiis, ego tum gravida, expletis iam fui ad pariendum mensibus; per idem tempus Polydorum Hecuba partu postremo parit. Omnis autem hos motus subsequi debet gestus, non hic verba exprimens scaenicus, sed universam rem et sententiam non demonstratione, sed significaclarans, laterum inflexione hac forti ac virili, non ab scaena et histrionibus, sed ab armis aut etiam a palaestra; manus autem minus arguta, digitis subsequens verba, non exprimens; bracchium procerius proiectum quasi quoddam telum orationis; supplosio pedis in contentionibus aut incipiendis aut finiendis. Sed in ore sunt omnia, in eo autem ipso dominatus est omnis oculorum; quo melius nostri illi senes, qui personatum ne Roscium quidem magno opere laudabant; animi est enim omnis actio et imago animi vultus, indices oculi: nam haec est una
Abbreviated transcription (Latin):
secuntur. hec oĩa uidet in flãmari pͥamo uitam euitar&. Aliud
metus demissi & hesitãs &t abiectũ. multis sum motlis circũuentꝰ
morbo exilio atq inopia. tũ pauor sap̃iam om̃em exanimato ex pec
tar&. terribilẽ minat᷑ uitȩ cruciatũ & necẽ: que nemo ẽ tã firmo ĩ¬
geĩo & tãta conficlẽtia ꝗn refugiat timiclo sangiũe atq ex albescat
metu. Aliud ius cõtentũ uehemẽs sim mines quaclam incitatioe gra¬
uis. iteꝵ thiestes atreũ ad tractatũ aduenit. iteꝵ iã aggredit᷑ mͦe
& ꝗetũ exuscitat. Maior mihi nioles maius miscendi est m alum
ꝗ illius a cerbũ cõtendã & cõprimã. Aliud uoluptas effusum tenerũ
hilaratũ ac remissũ s sibi cũ te tulit coronã ob colicandas nuptias
tibi ferebat. cũ simnulabat se sibi aiaci dare cũ ate ludibunda
cdocte & clelicate cletulit. Aliud molestia sine cõmiseratioẽ graue

Expanded text:
sequuntur haec omnia videi inflammarei, Priamo vi vitam evitarei. aliud sequuntur haec omnia videi inflammarei, Priamo vi vitam evitarei. aliud metus, demissum et haesitans et abiectum: multis sum modis circumventus, morbo, exsilio atque inopia: tum pavor sapientiam omnem mi exanimato expectorat; mater terribilem minatur vitae cruciatum et necem, quae nemo est tam firmo ingenio et tanta confidentia, quin refugiat timido sanguen atque exalbescat metu. aliud vis, contentum, vehemens, imminens quadam incitatione gravitatis: iterum Thyestes Atreum adtractatum advenit, iterum iam adgreditur me et quietum exsuscitat. maior mihi moles, maius miscendumst malum, qui illius acerbum cor contundam et comprimam. aliud voluptas, effusum, lene, tenerum, hilaratum ac remissum: sed sibi cum tetulit coronam ob coligandas nuptias, tibi ferebat, cum simulabat se sibi alacriter dare, tum ad te ludibunda docte et delicate detulit. aliud molestia, sine commiseratione grave
Abbreviated transcription (Latin):
obruatur discutienda sũt ea quȩ obscurant & ea quȩ sunt
iminẽtia & propta sumẽcla. Omĩs enĩ motus aĩ suũ quẽclam
cis ut numeri infidib ita sonant ut motu aĩc̃q sint pulsȩ. Nã
uotes ut corde sunt intente q̃ ad quẽq actum respõdeãt acu¬
ta grauis cita tarcda magna ꝑua quas tñ inter omẽs ẽ suo q̃q
in gnẽ mediotris. Atq etiam illa sunt ab his delapsa plura gña¬
leue asperũ cõtractum diffusum cõtinẽti spũ intermissio frac¬
tori expositi ad uariandũ colores. aliud enĩ uotis genus ira¬
cundia sibi sumat ac tum incitatum crebro incidens ip̃nis. hor¬
tat᷑ me frater ut meos malim miser mandere natos & ea q̃
tu dudũ Antoni ꝓtulisti segregare abste ausus & equis aĩad
xibile plenũ intẽruptũ flexibili uoce. qͦ nũc me uertã quod
iter incipiã ingredi: domũ paternã
ne appellare filias: & illa opater o patͥa o pͥami domꝰ: & quȩ

Expanded text:
obruatur, discutienda sunt ea, quae obscurant, et ea, quae sunt obruatur, discutienda sunt ea, quae obscurant, et ea, quae sunt eminentia et prompta, sumenda. Omnis enim motus animi suum ces, ut nervi in fidibus, ita sonant, ut a motu animi quoque sunt pulsae. Nam voces ut chordae sunt intentae, quae ad quemque tactum respondeant, acuta gravis, cita tarda, magna parva; quas tamen inter omnis est suo quoque in genere mediocris, atqlene, asperum: contractum, diffusum: continenti spiritu, intermisso: fractori, expositi ad variandum colores. Aliud enim vocis genus iracundia sibi sumat, acutum, incitatum, crebro incidens: ipsus hortatur me frater, ut meos malis miser mandarem natos et ea, quae tu dudum, Antoni, protulisti segregare abs te ausu's ausus es et xibile, plenum, interruptum, flebili voce: quo nunc me vortam? quod iter incipiam ingredi? domum paternamne? anne ad Peliae filias? et illa o pater, o patria, o Priami domus! et quae
Abbreviated transcription (Latin):
siphonte edita : quã cũ suauissima & ixĩa uoce legiss& ad mirã¬
tib om̃ib quãto inꝗt magis miraremini si audissetis ip̃m ex qͦ
satis significauit qͣ tum ẽẽt in actione qui orationẽ eandẽ aliam
fore putarit acstore mutato. Quid fuit in Gracco quẽ tu me¬
madet: domum matrẽ ne : ut miseram lamentãtẽ uideam &
abiectam. Que sic ab illo ẽẽ acta cõstabat oculis¬
uoce uote gestu inimici ut lacrimas tenere nõ pos¬
sent. hec ideo dico pluribꝰ ꝙ genus hoc to̾tũ oratores ꝗ sũt ueri¬
tatis ip̃ius actores oc̾cupauerũt.imitatores aũt ueritatis histrio¬
nes octupauerũt ac sine dubio in oĩre uincit imitationẽ ueri¬
tas: sed ea si satis in actione efficer& ip̃a ꝑsese arte ꝓfecto nõ
egeremus. Ueꝵ quia aĩ ꝑmotio quȩ mixĩe aut declaran da aut
imitanda ẽ actione ꝑturbata sepe ita est ut obscuret᷑ ac pene

Expanded text:
siphonte dicta: quam cum suavissima et maxima voce legisset, admiransiphonte dicta: quam cum suavissima et maxima voce legisset, admirantibus omnibus "quanto" inquit "magis miraremini, si audissetis ipsum!" ex quo satis significavit, quantum esset in actione, qui orationem eandem aliam fore putarit actore mutato. Quid fuit in Graccho, quem tu memadet. An domum? Matremne ut miseram lamentantem videam et abiectam?" Quae sic ab illo esse acta constabat oculis, voce, gestu, inimici ut lacrimas tenere non possent. Haec ideo dico pluribus, quod genus hoc totum oratores, qui sunt veritatis ipsius actores, reliquerunt; imitatores autem veritatis, histriones, occupaverunt. Ac sine dubio in omni re vincit imitationem veritas, sed ea si satis in actione efficeret ipsa per sese, arte profecto non egeremus; verum quia animi permotio, quae maxime aut declaranda aut imitanda est actione, perturbata saepe ita est, ut obscuretur ac paene
Abbreviated transcription (Latin):
festinatioĩs an otii. Itaq hoc loco nihil sane ẽ qł p̃cipi posse ui¬
adid quod agemꝰ accomodatũ dĩligamus ornam̃tis isdem uti
fere licebit alias cõtẽtius alias sũmisius. omĩq re posse qđ deceat
fatere artis & naturȩ sed scire ꝗd qñq deceat prudẽtiȩ. s hec
or̃a ꝑ inde sunt ut agant᷑. Accio ũ ꝗ in licendo una dominatur
sine hac sũmus orator eẽ innumero nullo modo põt mediotris
ac instructus sũmos sepe suꝑare. Nuic pͥmas dedisse demo¬
stenes dicit᷑ cũ rogaret᷑ ꝗd indicẽdo ẽẽt primũ. huic secũ das.
huic tertias: quo modo melius etiã illud ab Eschine dictũ uideri
s& rogatus a rhodiis legisse fert᷑ or̃onẽ illã egregiã quã ĩ ethe¬
siphonte cõtra demõsthenẽ dixerat. qua ꝑlecta petitũ ab es ẽ
postridie ut leger& illam etiã q̃ erat cõtra ab clemosthene ꝓ ethe¬

Expanded text:
festinationis an oti. Itaque hoc loco nihil sane est quod praecipi posse vifestinationis an oti. Itaque hoc loco nihil sane est quod praecipi posse viad id, quod agemus, accommodatam deligamus. Ornamentis eisdem uti fere licebit alias contentius, alias summissius; omnique in re posse quod deceat facere artis et naturae est, scire quid quandoque deceat prudentiae. Sed haec omnia perinde sunt, ut aguntur. Actio, inquam, in dicendo una dominatur; sine hac summus orator esse in numero nullo potest, mediocris hac instructus summos saepe superare. Huic primas dedisse Demosthenes dicitur, cum rogaretur, quid in dicendo esset primum; huic secundas, huic tertias; quo mihi melius etiam illud ab Aeschine dictum videri dum contulisset, rogatus a Rhodiis legisse fertur orationem illam egregiam, quam in Ctesiphontem contra Demosthenem dixerat; qua perlecta petitum ab eo est postridie, ut legeret illam etiam, quae erat contra ab Demosthene pro Cte
Abbreviated transcription (Latin):
ũo in ꝗt crassus ne illa ꝗdẽ q̃ supra dixi noua nob̾ ẽẽ arbitrabar. sed
uolũtati uestrũ oium parui. His aũt de rebꝰ sol me ille admonuit
ut breuior eẽm: ꝗ ip̃e iam p̃cipitans me quoq hoc p̃cipitẽ pene euol¬
uere coegit. sed tam̃ huiꝰ gn̾is cdemõstratio stet doctrina ip̃a uulgaris.
usus aut grauissimus o in hoc toto dicendi studio difficilinus. Quã
obrẽ qm̃ e ornatu omi or̃onis sũt omẽs sinus patefacti ac certe es¬
monstrati loti nũc quid aptũ sit hoc ẽ qł maxĩe doceat in or̃one
dicendi genus deliberatioẽs aliud laucdatioẽs aliud iudicia atq
Emones aliud cõsolatio aliud obiurgatio aliud dissipatio aliud
istoria desiderat. Refert etiã qui audiant senatus an populus an
iudices frequẽtes an pauci/ an singłi: & ȩquales ip̃iq oratores qui
sũt etate honore auctoritate debẽt uideri tẽpꝰ pacis ac belli

Expanded text:
vero' inquit Crassus 'ne illa quidem, quae supra dixi, nova vobis esse arbitrabar, sed vero' inquit Crassus 'ne illa quidem, quae supra dixi, nova vobis esse arbitrabar, sed voluntati vestrum omnium parui. His autem de rebus sol me ille admonuit, ut brevior essem, qui ipse iam praecipitans me quoque haec praecipitem paene evolvere coegit. Sed tamen huius generis demonstratio est et doctrina ipsa vulgaris; usus autem gravissimus et in hoc toto dicendi studio difficillimus. Quam ob rem quoniam de ornatu omni orationis sunt omnes, si non patefacti, at certe commonstrati loci, nunc quid aptum sit, hoc est, quid maxime deceat in oratione, dicendi genus deliberationes, aliud laudationes, aliud iudicia, aliud sermones, aliud consolatio, aliud obiurgatio, aliud disputatio, aliud historia desiderat. Refert etiam qui audiant, senatus an populus an iudices: frequentes an pauci an singuli, et quales: ipsique oratores qua sint aetate, honore, auctoritate, debet videri; tempus, pacis an belli,