comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
legatiͫ etͣ ne lege semͣproma sncͣcedetur / facile ꝑfectũ est.
qd̵ ego ad tebremꝰ scribo. quia me status hic rei.p. non
delectat. scribo tñ ut te admoneã quod ip̃e lrĩs om̃ibꝰ
a pi̾cia deditus/ exꝑiendo tñ magis ꝙͣ discendo cogͦni
tu ut tiuis rebꝰ integrit discas neꝙ salutis nr̃e rõnem
habendã nobis esse sine dignitate / neq dignitatis sine
salute. Ꝙ inͥ de filia et de crãssipẽde gratularis/ agnosco
humanitatẽ tuã spero ꝙ et opto nobis hanc cõm̃ctõnẽ
uoluptati fore. Lentulũ nostrũ eximia spe sũme uͥtutis
adolescentẽ cũ cet̾is artibꝰ quibꝰ studiusti semꝑ ip̃e tñ in
pͥmis mritatõne tui fac ut erudias. Nulla erit hac pre¬
stantior disciplina. qͣne nocͣ etꝰ quia tuꝰ et quia te dignꝰ
est filius/ et quia nos diligit semꝑꝙ dilexit in primis
amamꝰ carũ ꝙ habenius¶

Expanded text:
legati, et, ne lege Sempronia succederetur, facile perfectum est. legati, et, ne lege Sempronia succederetur, facile perfectum est. quod ego ad te brevius scribo, quia me status hic rei publicae non delectat; scribo tamen, ut te admoneam, quod ipse litteris omnibus a pueritia deditus experiendo tamen magis quam discendo cognovi, tu tuis rebus integris discas, neque salutis nostrae rationem habendam nobis esse sine dignitate neque dignitatis sine salute. quod mihi de filia et de Crassipede gratularis, agnosco humanitatem tuam speroque et opto nobis hanc coniunctionem voluptati fore. Lentulum nostrum, eximia spe summae virtutis adulescentem, cum ceteris artibus, quibus studuisti semper ipse, tum in primis imitatione tui fac erudias; nulla enim erit hac praestantior disciplina. quem nos, et quia tuus et quia te dignus est filius et quia nos diligit semperque dilexit, in primis amamus carumque habemus.
Abbreviated transcription (Latin):
ex̃citũ atꝙ imꝑiũ gerenda sũt. ut h̾ec multo añ meditere
huc te pares. hͨ cogites. ad hec te ex̾ceas. sentiat q id qdͥ
quia semꝑ sꝑasti nõ dubito qͥn adepcucͣ intelligas te fa¬
cillime posse obtinere. sumũ atq altissimũ gradũ cim¬
tatis / que quidẽ mea cohortatio ne tibi manis aut sine
cã suscepta uide̾tur. illa mcͣa rõ mouet ut te ex nostri ᷤ
euentis cõmumbꝰ admonendũ putarẽ ut consid̾ares
in om̃i reliqua uita quib credes quos caueres. Quod
cupis te uelle scire / qui sit rei .p. status. sñma dissensio
sed contentio dispar. Nam qͣni plus opͣibꝰ admis pg¬
tentia ualent ꝑfecisse tantũ michi uidẽtur stulticia
et inconstantia adu̾sarioꝵ ut etiã auctoritate iã plus
ualerẽt. Itaꝙ ppanti adusantibꝰ omĩa que ne ꝑ ppłm
quidẽ sine seditõne se assequi arbitrabant᷑ ꝑ senatũ cõ¬
sequuti sũt Nam et stipendiũ cesari decretũ est et decẽ

Expanded text:
ercitum atque imperium gerenda sunt, ut haec multo ante meditere, huc te pares, haec cogites, ad haec te exerceas sentiasque id quod quia semper sperasti, non dubito quin adeptus intellegas, te facillime posse obtinere summum atque altissimum gradum civitatis. quae quidem mea cohortatio ne tibi inanis aut sine causa suscepta videatur, illa me ratio movit, ut te ex nostris eventis communibus admonendum putarem, ut considerares, in omni reliqua vita quibus crederes, quos caveres. quod scribis te velle scire, qui sit rei publicae status, summa dissensio est, sed contentio dispar; nam, qui plus opibus, armis, potentia valent, perfecisse tamen mihi videntur stultitia et inconstantia adversariorum , ut etiam auctoritate iam plus valerent. itaque perpaucis adversantibus omnia, quae ne per populum quidem sine seditione se adsequi arbitrabantur, per senatum consecuti sunt; nam et stipendium Caesari decretum est et decem
Abbreviated transcription (Latin):
me et omie ars. et doct̾na libalis et maxĩã
phĩa delectauit. tramen hoc studiũ cotidie
in grauescit. Credo et etatis maturitate ad
prudenciã et his tempoꝵ uiciis ut nulla
res alia leuare animũ mnolestiis possit a q
studio te abduci negociis intelligo ex tuis
luis Sed tamen aliquid iam noctes te
adiuuabunt. Seruins turis uel potius nost
suma me obseruancia colit Cuius ego tñ
onu probitate sumaq ꝟtute tũ studiis
doctnaq delector Is mecũ sepe de tua mã¬
sione aut decessicine cõicat adhuc in hac
sum sentencia: nihil ue faciamꝰ: insi qd̾
maxiie cesar uelle uideatur. Rer sũt eius
modi ut si rome sie Te nihil pret̾ tuos de¬
lectare possit De reliquis inhi meliꝰ ip̃o
est Cet̾i et cet̾a eiusmõi. et si alterutrũ
necesse sit audire ea mallis qm uide hoc
nostrum consilium nobis minime Iocin¬
duui est: ꝙ te uide cupimus b consuli¬
mus tibi Bale

Expanded text:
me omnis ars et doctrina liberalis et maxime me omnis ars et doctrina liberalis et maxime philosophia delectavit, tamen hoc studium cotidie ingravescit, credo, et aetatis maturitate ad prudentiam et iis temporum vitiis, ut nulla res alia levare animum molestiis possit. A quo studio te abduci negotiis intellego ex tuis litteris, sed tamen aliquid iam noctes te adiuvabunt. Servius tuus vel potius noster summa me observantia colit; cuius ego cum omni probitate summaque virtute tum studiis doctrinaque delector. is mecum saepe de tua mansione aut decessione communicat. adhuc in hac sum sententia, nihil ut faciamus nisi quod maxime Caesar velle videatur. res sunt eius modi, ut, si Romae sis, nihil praeter tuos delectare possit. de reliquis nihil melius ipso est Caesare, cetera sunt eius modi, ut, si alterum utrum necesse sit, audire ea malis quam videre. hoc nostrum consilium nobis minime iucundum est, qui te videre cupimus, sed consulimus tibi. valdum ea res ageretur, vidimus. nam sic
Abbreviated transcription (Latin):
se ad cesaris pedes abiecisset. cunctus¬
senatus consurgeret. et ad cesarem sup¬
plex accederet noliquerere. Ita in pulcher
hit dies uisus est. Ut spem aliquani
uiderer uidere. quasi reniuistentes Rei
p. Itaq cum omis aute me rogati gracias
Cesari egissent pret̾ uolaciũ: is enim id
eo loco esse negauit se facturũ fuisse Ego
Rogatus mutaui meũ consilium. Nã sta¬
tueram non me hercule mercia sed deside¬
no pristine dignitatis in ꝑpetinĩ taceꝰ fre¬
git hoc meniu consilium et cesaris mag¬
nitudo animi. et senatus officiũ Itaq
plurib uerbis egi cesari grãs meq ituutuo
ne ecraui in cetis rebus honesto ocio p̾narĩ
quod erat unũ solaciũ in malis Bed tamẽ
qn effugi eius offensionẽ qui fortasse ar¬
bitraretur me hant ren publicã nõ putare
si ꝑꝑetuo tacerem modice hoc faciam. aut
etiam intra modũ ut et illius uoliuitati et
meis studiis seruiam Naui et si a pͥma etate

Expanded text:
se ad Caesaris pedes abiecisset, cuncse ad Caesaris pedes abiecisset, cunctus consurgeret et ad Caesarem supplex accederet. noli quaerere; ita mihi pulcher hic dies visus est, ut speciem aliquam viderer videre quasi reviviscentis rei publicae. itaque, cum omnes ante me rogati gratias Caesari egissent praeter Volcacium is enim, si eo loco esset, negavit se facturum fuisse, ego rogatus mutavi meum consilium. nam statueram non me hercule inertia, sed desiderio pristinae dignitatis in perpetuum tacere. fregit hoc meum consilium et Caesaris magnitudo animi et senatus officium; itaque pluribus verbis egi Caesari gratias, meque metuo ne etiam in ceteris rebus honesto otio privarim, quod erat unum solacium in malis. sed tamen, quoniam effugi eius offensionem, qui fortasse arbitraretur me hanc rem publicam non putare, si perpetuo tacerem, modice hoc faciam aut etiam intra modum, ut et illius voluntati et meis studiis serviam. nam, etsi a prima aetate
Abbreviated transcription (Latin):
sumus: tibi beati uideniur. at qͣ nobis
no tu quiden uacuus molestiis s p̾ nobis
btũs acq hoc ip̃o melior est tua ꝙ̃ nr̃ã
condicio. ꝙ tu quid doleas. scribere audes
Nos nen quidem tuto possumus. nec id
uictoris uicio quo nichil moderatius sed
ipsius uictorie que ciuilibus uellis semꝑ
est insolens Uno te uicinius i ꝙ de mar¬
celli college tui salute paulo anceꝙͣ tu-
cognonimus etiã mehercule. ꝙ ꝙ̃adino¬
dum ea res ageretur. uidimus. Nã sic
fac. existimer post has miẜias Idest
postꝙͣ armmis disceptari ceptum sit. de
Iure publico nihil esse actium aliud cum
diguitate. Nam et ip̃e cesar accusata
acerbitate marcelli. sit erin appellabat
Laudataq honorificentissime et equitate
tia. et prudencia repente pret᷑ spemi dix
se senatu roganti de marcello ne homĩs
quidem causa negaturũ. Recerat autẽ
hoc senatus ut cum a.L. pisone mentro
esset facta de marcello. Et cũ marcellus

Expanded text:
sumus, tibi beati videmur, at contra nobis sumus, tibi beati videmur, at contra nobis non tu quidem vacuus molestiis, sed prae nobis beatus. atque hoc ipso melior est tua quam nostra condicio, quod tu, quid doleat, scribere audes, nos ne id quidem tuto possumus, nec id victoris vitio, quo nihil moderatius, sed ipsius victoriae, quae civilibus bellis semper est insolens. uno te vicimus, quod de Marcelli, conlegae tui, salute paulo ante quam tu cognovimus, etiam me hercule quoddum ea res ageretur, vidimus. nam sic fac existimes, post has miserias, id est postquam armis disceptari coeptum sit de iure publico, nihil esse actum aliud cum dignitate. nam et ipse Caesar accusata 'acerbitate' Maricelli sic enim appellabat laudataque honorificentissime et aequitate tua et prudentia repente praeter spem dixit se senatui roganti de Marcello ne ominis quidem causa negaturum. fecerat autem hoc senatus, ut, cum a L. Pisone mentio esset facta de M. Marcello et C. Marcellus
Abbreviated transcription (Latin):
bis ne ad nos ꝑferantur. Illam ꝑtem ex¬
cusacõis. qua t̾e scribis orõit paupertate
Sic enim appellas iisdem uerbis Epłãs. sepiꝰ
mittere nec nosco. nec probo. Et ego ipe
quem tu ꝑ Iocum sic enim accipio diui¬
cias oronis habe̾ dicis me non esse ꝟbor
admodiuu mopemi agnosco
facile cedo tuoꝵ scrip¬
torum sb̾tilitati. et elegancie. Consiliũ
tuum quo te usum stribis hoc acaycum
negociũ non recusanisse. Cumi semꝑ ꝓba¬
uissem cum multo magis probani lectis
tuis proximis lrĩs Ouines enũ cause. quas
cõmenioras iustissime sunt traq et
auctoritate et prudencia dignissime Ꝙ
alit accidisse rem extimas acq opinatus
sis id tibi millo modo assentior. ꝑed
quia tanta ꝑturbatio et confusio est reꝵ
Ita ꝑculsa et prostrata fedissimo bello ia¬
ceñt omia ut hie cui locus ubi ip̃e sit
sibi quisquĩ miẜrimꝰ esse uideatur  ꝓptã
Et tui consilii penitẽt: et nos qui donn

Expanded text:
bis ne ad nos perferantur; illam partem exbis ne ad nos perferantur; illam partem excusationis, qua te scribis orationis paupertate' sic enim appellas isdem verbis epistulas saepius mittere, nec nosco nec probo, et ego ipse, quem tu per iocum sic enim accipio divitias orationis ' habere dicis, me non esse verborum admodum inopem agnosco facile cedo tuorum scriptorum subtilitati et elegantiae. consilium tuum, quo te usum scribis hoc Achaicum negotium non recusavisse, cum semper probavissem, tum multo magis probavi lectis tuis proximis litteris; omnes enim causae, quas commemoras, iustissimae sunt tuaque et auctoritate et prudentia dignissimae. quod aliter cecidisse rem existimas atque opinatus sis, id tibi nullo modo adsentior; sed quia tanta perturbatio et confusio est rerum ita perculsa et prostrata foedissimo bello iacent omnia ut is cuique locus, ubi ipse sit, et sibi quisque miserrimus esse videatur, propterea et tui consili paenitet te, et nos, qui domi
Abbreviated transcription (Latin):
nihil esse loci. neq in curia neq in foro
uiderem. omnẽ mẽã cuzã acii oꝑami ad
phuloso phiam contulisse. Tue scr̃e excellen¬
ti. ac singulari non multo plus ꝙ̃ nr̃e
relictũ est loci. quare non equidem te mo¬
neo. Bed mihi ita ꝑsuasi de quoq in
hisdemi ꝟsari rebus que etrain si minq
prodessent animũ tamen a solicitudine
ubducerent. Beruns quidem tuus, in
oiibus ingeniis artibus. in primisq in
hac in quã ego mestripsi acquiesteꝰ. Ita
uersatur. ut excellat a me uero sic diligit᷑
ut tibi uni concedam. Pretã nemini inq
ab eo gr̃a refertur In quo ille existimat
quod facile appareat: Cum me colat et obser¬
uet: tibi quoq in eo se face̾ gratissimũ¬
Ccipio excusationẽ tuã. qua usui
er cur sepiue ad me lirĩe uno exen¬
ꝑlo de disses. Sed accipio ut çx et
parte quatẽ aut negligencia aug impro¬
bitate eox̾: qui epłas accipiana fieri scri¬

Expanded text:
nihil esse loci neque in curia neque in foro nihil esse loci neque in curia neque in foro viderem, omnem meam curam atque operam ad philosophiam contulisse. tuae scientiae excellenti ac singulari non multo plus quam nostrae relictum est loci. qua re non equidem te moneo, sed mihi ita persuasi, te quoque in isdem versari rebus, quae etiam si minus prodessent, animum tamen a sollicitudine abducerent. Servius quidem tuus in omnibus ingenuis artibus in primisque in hac, in qua ego me scripsi adquiescere, ita versatur, ut excellat; a me vero sic diligitur, ut tibi, uni concedam, praeterea nemini; mihique ab eo gratia refertur, in quo ille existimat, quod facile appareat, cum me colat et observet, tibi quoque in eo se facere gratissimuexcusationem tuam, qua usus es, cur saepius ad me litteras uno exemplo dedisses, sed accipio ex ea parte, quatenus aut neglegentia aut improbitate eorum, qui epistulas accipiant, fieri scri
Abbreviated transcription (Latin):
esse condicione. ꝙͣ nos qui uidemus. Hactenꝰ
existimo nr̃am consolagionẽ recte adhibitã
esse quo ad certior ab honĩe amicissimo
tieres his diebus. quibus. leuari possẽt
molestie tue. Reliqua sũt inte ip̃o neq mͥ
ignota nec mĩma solacia. Et ut quidem
ego sentio multo maxua que ego expe¬
ieus quotidie sic probo ut ea nibhi salu¬
tem afferre uideantur/ Teantẽ ab initio
etatis meõria teneo sũme omi doct̾narũ
studiosum fuisse. Dm̃a que a sapientissĩo
ad bene uiuendum tradita essent sũmo
studio curaq didicisse Quequidem uel
optimis rebus uel usui et delectacioni esse
possent. His uero temꝑibus habemꝰ aliud
in hil in quo acquiescamus Nichil faciani
insolent᷑ Neq te tali uel sciencia uel nat᷑ã
predicum hortabor ut ad eas te referas ar¬
ter quib a p̾mĩs temꝑibetatis scud ium
tuũ dedisti. Tuicũ dico. ꝙ te spero appro¬
baturũ me postea ꝙͣ illi arti cui studuerã

Expanded text:
esse condicione quam nos, qui videmus. hactenus esse condicione quam nos, qui videmus. hactenus existimo nostram consolationem recte adhibitam esse, quoad certior ab homine amicissimo fieres iis de rebus, quibus levari possent molestiae tuae. reliqua sunt in te ipso neque mihi ignota nec minima solacia, ut quidem ego sentio, multo maxima; quae ego experiens cotidie sic probo, ut ea mihi salutem adferre videantur. te autem ab initio aetatis memoria teneo summe omnium doctrinarum studiosum fuisse omniaque, quae a sapientissimis ad bene vivendum tradita essent, summo studio curaque didicisse; quae quidem vel optimis rebus et usui et delectationi esse possent, his vero temporibus habemus aliud nihil, in quo adquiescamus. nihil faciam insolenter neque te tali vel scientia vel natura praeditum hortabor, ut ad eas te referas artis, quibus a primis temporibus aetatis studium tuum dedisti; tantum dicam, quod te spero approbaturum, me, postea quam illi arti, cui studueram,
Abbreviated transcription (Latin):
tea in re. p. cognito tam crndeles fuissent
quicũq postea ⁊eurp. opp̾ssisset arimis młto
incolerabilem futurũ. Nan quod ex emplo
fit: id eciam Iure fieri putant S aliquid
atq adeo multa ad dunt: et afferũt de
suo. Quare memĩsse debeo eos: qui auc¬
coritatem et consiliũ tuũ nõ sũt secuti.
sua stulticia occidisse Cum tua prudencia
salui esse potuissent Dices quid me ista
res con solatur in tantis tenebris: et quasi
dolor. Canta est oñu rerũ amissio et despe¬
ratio recuꝑandi ẜed tñ et cesar ip̃e de te
iudicat et oms ciues sic ex istimant qua¬
si lumen aliquod extinctis cetis eluce̾ sancti¬
tatem et prudenciã et dignitrtem tuã. hͦ
tibi ad leuandas molestras. magnaesse de¬
bent. Mantẽ a tuis abes ideo lenius fe¬
rendũ est: ꝙ eodem temꝑe a multis et mãg¬
nit molestiis habes: quas ad te om̃s ꝑ stri¬
berem nisi uererer. ne ea cognosceres abñe
que quia non uides. michi uideris melior

Expanded text:
tea in re publica cognito tam crudeles fuissent, tea in re publica cognito tam crudeles fuissent, quicumque postea rem publicam oppressisset armis, multo intolerabiliorem futurum. nam, quod exemplo fit, id etiam iure fieri putant, ipsi aliquid atque adeo multa addunt et adferunt de suo. qua re meminisse debes eos, qui auctoritatem et consilium tuum non sint secuti, sua stultitia occidisse, cum tua prudentia salvi esse potuissent. dices : 'quid me ista res consolatur in tantis tenebris et quasi pdolor; tanta est omnium rerum amissio et desperatio reciperandi; sed tamen et Caesar ipse ita de te iudicat et omnes cives sic existimant, quasi lumen aliquod exstinctis ceteris elucere sanctitatem et prudentiam et dignitatem tuam. haec tibi ad levandas molestias magna esse debent. quod autem a tuis abes, id eo levius ferendum est, quod eodem tempore a multis et magnis molestiis abes; quas ad te omnis perscriberem, nisi vererer ne ea cognosceres absens, quae quia non vides, mihi videris meliore
Abbreviated transcription (Latin):
mipiis p̃cipro quodam dolore angi
multi ad nos cotidie de ferũt. Quod qmꝙ
mũ̃ne miror. et menin quodãmodo agnosco
Doleo tñ te sapiencia predicũ ꝓpe singulari
non tuis bonis delectari potius qmͣ alienis
malis laborare. Ae quidem et si nemini conce¬
do. qui maiorem ex ꝑnicie et ex peste rer ꝑ. mo¬
lestram traxerit. dmen multa iam cousolan¬
tur. maxĩeq conscĩa consiliorͦ meoꝵ̾ Multo
enim ante tanꝙ ex aliqua specula ꝓsꝑexi tẽ¬
pestatem futurã neq id sonun mea sponte
ded mulco eciã magis mouente. et demĩcian¬
te te Et si enim ab fui. magnam ꝑtem consu¬
latus tui tamen et absens cognostebam. q̃
esset tua in hoc pestifero bello cauendo. et
pͥ dicendo sentencia. Et ip̃e affui pͥmis tem¬
poribus tui consulatus cum accuratissime
monuisti senatum Collectis omib bellis ciui¬
libus. ut et illa tĩerent que memĩssent et
scirent Cum suꝑiores nullo tali exemplo. an¬

Expanded text:
miseriis praecipuo quodam dolore angi miseriis praecipuo quodam dolore angi multi ad nos cotidie deferunt. quod quamquam minime miror et meum quodam modo agnosco, doleo tamen te sapientia praeditum prope singulari non tuis bonis delectari potius quam alienis malis laborare. me quidem, etsi nemini concedo, qui maiorem ex pernicie et peste rei publicae molestiam traxerit, tamen multa iam consolantur maximeque conscientia consiliorum meorum. multo enim ante tamquam ex aliqua specula prospexi tempestatem futuram, neque id solum mea sponte, sed multo etiam magis monente et denuntiante te. etsi enim afui magnam partem consulatus tui, tamen et absens cognoscebam, quae esset tua in hoc pestifero bello cavendo et praedicendo sententia, et ipse adfui primis temporibus tui consulatus, cum accuratissime monuisti senatum conlectis omnibus bellis civilibus, ut et illa timerent, quae meminissent, et scirent, cum superiores nullo tali exemplo an
Abbreviated transcription (Latin):
nõt mire ab eo defendenda pace arbitrabam᷑
ꝙ̃tum nos fefellerit et quem in locũ rer de¬
ducta sit uides neq solum ea ꝑspicis que ge¬
runt᷑. querq iam gesta sunt  Red eciam qui
cursut rerum: Qui exitus futurus sit Eꝵ
go probare oportet omra que fient aut int¬
esse etiã si non probes quoꝵ alt̾a inͥ turpis
alta eciã ꝑiculosa ratio uidetur Restat ut dis¬
cedendum putem: In quo reliqua uidet᷑ esse
de liberatio quidem diffiçilior. Nichil enim can
stitui potest quod non incurrat in magnã
aliquã difficultatẽ. Tu si uidebitur. ita censeo
faclas. ut si habes iam statũ. quid tibi agen¬
dum puter᷑: in quo non sit coniũctũ consiliũ
tuũ cum meo. Buꝑsedeas hoc labore Itineris
Dinautẽ est quod mecũ cõmiũtare uelis. ego
te expectabo. Du quod tuo cõmodo frat ꝙͣ pͥmũ
uelim uenias Dic intellexi et Bernio et pos¬
Ehement̾ te esse sollicitũ et in cõmiuĩ b¬

Expanded text:
nos mire ab eo defendenda pace arbitrabamur. nos mire ab eo defendenda pace arbitrabamur. quantum nos fefellerit et quem in locum res deducta sit, vides. neque solum ea perspicis, quae geruntur quaeque iam gesta sunt, sed etiam qui cursus rerum, qui exitus futurus sit. ergo aut probare oportet ea, quae fiunt, aut interesse, etiam si non probes; quorum altera mihi turpis, altera etiam periculosa ratio videtur. restat, ut discedendum putem; in quo reliqua videtur esse delistitui potest, quod non incurrat in magnam aliquam difficultatem. tu, si videbitur, ita censeo facias, ut, si habes iam statutum, quid tibi agendum putes, in quo non sit coniunctum consilium tuum cum meo, supersedeas hoc labore itineris. sin autem est quod mecum communicare velis, ego te exspectabo; tu, quod tuo commodo fiat, quam primum velim venias, sicut intellexi et Servio et Poshementer te esse sollicitum et in communibu
Abbreviated transcription (Latin):
cognoni non sacis prudent᷑ fecisse phils¬
tinũ qui cum abste mandata haberet ut seri¬
bis de om̃ib rebus: ip̃e ad me nõ ueniss
lrõs tuas misissetu. quas intellexi bremo¬
res fuisse cum eum ꝑ faturũ putasses Sed
tamen postꝙ Iras tuas legi: postumia
tua me cõuenit. et beruius nost̾ his pla¬
cuit ut tu in cumanũ uenires Qui eciam
mecũ ut ad te scriberem egerunt. Quod
meũ con siliũ exquiris id est tale ut caꝑe
facilius ip̃e possim qm̃ alti dare. Qm̃ eñ
est quod audeam suadere tibi homi sũma
auccoritate Bñmaq prudencia Sic quid
reccissimũ sit: querimꝰ ꝑspicuũ est. Si
quod maxime ex pedĩat. ob scurũ Rm hi su¬
mus. qui profecto esse debemus ut nchil ar¬
esse ciun tua. certe simul in utroq nr̃m cum
optime sentiremꝰ: Error fuit. Nam omnia
utriusq consilia ad concordĩa spectauerunt
qm̃ꝙͣ ipsi cesari nihil esset utilius. grãm qqq

Expanded text:
cognovi non satis prudenter fecisse Philocognovi non satis prudenter fecisse Philotimum, qui, cum abs te mandata haberet, ut scribis de omnibus rebus, ipse ad me non venisset, litteras tuas misisset, quas intellexi breviores fuisse, quod eum perlaturum putasses. sed tamen, postquam tuas litteras legi, Postumia tua me convenit et Servius noster. his placuit ut tu in Cumanum venires, quod etiam mecum ut ad te scriberem egerunt quod meum consilium exquiris, id est tale, ut capere facilius ipse possim quam alteri dare. quid enim est quod audeam suadere tibi, homini summa auctoritate summaque prudentia? si quid rectissimum sit quaerimus, perspicuum est, si quid maxime expediat, obscurum; sin ii sumus, qui profecto esse debemus, ut nihil aresse cum tua, certe similis in utroque nostrum, cum optime sentiremus, error fuit. nam omnia utriusque consilia ad concordiam spectaverunt; qua quom ipsi Caesari nihil esset utilius, gratiam quoque
Abbreviated transcription (Latin):
que ad te de pace. et de hispanis dicta sunt
ostendi me esse dicturũ. Res uides. quomodo
se habeat: orbem eraꝵ imꝑiis distributis a¬
dere bello. Urbem sine legib. sine iudiciis smne
iure sine fide relictam direptioni et inceudiie
Itaq mihi uenire in men tem nihil potest
non modo quid sperem ped uixiam quid opta
re audeam uin autẽ tibi honu prudencissiõ
uidetur utile esse nos collaqui ꝙ̃ ꝙ̃ longuis
eciam cogitabam ab urbe discedere Cnius
iam enã nomen inuitus audio tamen ꝓpiq
accedam / Trebatioq mandani : It si quid
duui enui uelles ad me mitteꝰ. ne recusar et
Iq ut fricias uelira aut siquem tuor fide¬
liuni uoles ad me mittas Ne aut tibi ex ire
ex urbe necesse sit aut mihi accedere Ego
tantũ tibi tribuo ꝙͣtum mihi fortasse arrogo
ut exploratum habeam quicquid nos cõniu
sentencia statuerimꝰ. id om̃s hoĩes ꝓbaturos¬
D xui. ł. maias cum essem in cuma¬
no accepi tuas lrãs. quibus lectis

Expanded text:
quae a te de pace et de Hispaniis dicta sunt, quae a te de pace et de Hispaniis dicta sunt, ostendi me esse dicturum. res vides quo modo se habeat, orbem terrarum .imperiis distributis ardere bello, urbem sine legibus, sine iudiciis, sine iure, sine fide relictam direptioni et incendiis. itaque mihi venire in mentem nihil potest, non modo quod sperem, sed vix iam quod audeam optare. sin autem tibi, homini prudentissimo, videtur utile esse nos conloqui, quamquam longius etiam cogitabam ab urbe discedere, cuius iam etiam nomen invitus audio, tamen propius accedam, Trebatioque mandavi ut, si quid tu eum velles ad me mittere, ne recusaret, idque ut facias velim aut, si quem tuorum fidelium voles, ad me mittas, ne aut tibi exire ex urbe necesse sit aut mihi accedere. ego tantum tibi tribuo, quantum mihi fortasse adrogo, ut exploratum habeam, quicquid nos communi sententia statuerimus, id omnis homines probaturosi K. Maias cum essem in Cumano, accepi tuas litteras; quibus lectis
Abbreviated transcription (Latin):
denti rei ꝑ tulissemꝰ Cognorã enim iam absẽs
te hec mala multo ante prouidentẽ defensoren
pacis. et in consulatu tuo et post consulatũ
fuisse. Ego antẽ cum consiliũ tuũi probarẽ
et iam ipse sentirẽ. nnchil pro ficiebam. Sero
enim ueneram. uolus eram. rudis et si uide¬
bar in ean incideran in hominũ pugnandi
opitulari posse ⁊ei p. siquid est in quo nob¬
met ipsis consuleꝰ possimus non ut aliquid
ex p̾stimo statu nr̃o retineamꝰ ped ut quã
honestissime lugeanius. Nemo est omniũ
qui cum potius mihi qmͣi tecũ coĩtandũ putẽ
Nec enim clarissimor uirorꝰ quor siles esse
debema. exempla neq doctissimoꝵꝰ quos sẽꝑ
coluisti precepta fugiũt. Atq ip̃e antere ad
te scripsissem te frustra in senatũ sine potiq
in conuentũ uenatorũ esse uenturũ: in ueri¬
tus essem. ne eius aminũ offenderem qui a
me ut te imitarer petebat qui quidẽ ego dũ
me rogaret. ut ad essem in senatu. eadem oĩa

Expanded text:
denti rei publicae tulissemus. cognoram enim iam absens te haec mala multo ante providentem defensorem pacis et in consulatu tuo et post consulatum fuisse; ego autem, cum consilium tuum probarem et idem ipse sentirem, nihil proficiebam; sero enim veneram, solus eram, rudis esse videbar in causa, incideram in hominum pugnandi opitulari posse rei publicae, si quid est, in quo nobismet ipsis consulere possimus, non ut aliquid ex pristino statu nostro retineamus, sed ut quam honestissime lugeamus, nemo est omnium, quicum potius mihi quam tecum communicandum putem; nec enim clarissimorum virorum, quorum similes esse debemus, exempla neque doctissimorum, quos semper coluisti, praecepta te fugiunt. atque ipse antea ad te scripsissem te frustra in senatum sive potius in conventum senatorum esse venturum, ni veritus essem ne eius animum offenderem, qui a me, ut te imitarer, petebat. cui quidem ego, cum me rogaret ut adessem in senatu, eadem omnia,
Abbreviated transcription (Latin):
Rebatius familiaris mens ad me
scrripsit te ex se quesisse quibus in
locie essem molesteqi te ferre ꝙ me
ꝓpt̾ ualetudinem tuam cum ad urbẽ
accessissem, non uidisses. et hoc tp̃e
uelle te mecũ si ꝓpius accessissem. de

Expanded text:
rebativs, familiaris meus, ad me scripsit te ex se quaesisse, quibus in locis essem, molesteque te ferre, quod me propter valetudinem tuam, cum ad urbem accessissem, non vidisses, et hoc tempore velle te mecum, si propius accessissem, de
Abbreviated transcription (Latin):
nolles. uideres Non inquies ego enĩ ipse
tenerem opes et dignitatẽ meã. at erat
tue ꝟtutis in mnĩinis tuas res pouere
de re .p. uehementius laborare Denide qui
fiuis eius consilii est Nam adhuc et fuc¬
tum tuũ probatur / et ua tali re ecrã for
tuna. quod honesto ocio tenueris. et statũ
et famã dignitatis tue Nũc uero nec
locus tibi ullus dulcior esse debet patria n
eam diligere minus debes. Qd̾ deformior ẽ
ued misereri potius. nec eam multis cla¬
rie uiris orbatam p̾nare eciã aspcũ tuo
Deniq si fuit magni non esse supplicem
uictori uide ne suꝑbi sit aspuari ainscem
lberalitatẽ Et sapientis est care prĩa
duri nõ desiderare. Et si re p. nõ possie
fiui stultum est nolle pͥuata Caput ille
est ut si ista uita tibi cõmodior esse uidca¬
tur cogitandũ tũ sit ne tutior non sit
Magna gladiatoꝵ est licencia Bed in
extremit locis minor ad facinꝰ ꝟecũdra

Expanded text:
nolles videres? 'non,' inquies; 'ego enim ipse nolles videres? 'non,' inquies; 'ego enim ipse tenerem opes et dignitatem meam. at erat tuae virtutis in minimis tuas res ponere, de re publica vehementius laborare. deinde qui finis istius consili est? nam adhuc et factum tuum probatur, et ut in tali re etiam fotuna, quod honesto otio tenueris et statum et famam dignitatis tuae. nunc vero nec locus tibi ullus dulcior esse debet patria, nec eam diligere minus debes, quod deformior est, sed misereri potius nec eam multis claris viris orbatam privare etiam aspectu tuo. denique, si fuit magni animi non esse supplicem victori, vide ne superbi sit aspernari eiusdem liberalitatem et, si sapientis est carere patria, duri non desiderare; et, si re publica non possis frui, stultum est nolle privata. caput illud est, ut, si ista vita tibi commodior esse videatur, cogitandum tamen sit, ne tutior non sit. Magna gladiorum est licentia, sed in externis locis minor etiam ad facinus verecundia.
Abbreviated transcription (Latin):
quem secuti sumus anqui in bello cun
oñ nostrũ coniũctinu esset ꝑiculũ suo et
cetoꝵ honu mĩme prudenciũ consilio utere¬
tur eum magis cõmunẽ censemur in uie¬
coria futurũ fuisse qmͣ cetis in reb fuisset
Et qui nec te consule tuũ sapientissimũ
consilium secutus esset Nec fratre tuo con¬
sulatum ex ancce tua gerente nobis auctori¬
bus uti uoluerit. nũt omĩa tenentẽ nrã
sentencras desideraturũ censer fuisse Ouña
sunt miẜa in bellis Ciuilibus que maioret
nr̃i ne semel quidem nostra etas sepe iam
sensit oed miẜius nihil qm̃ ip̃a uictoria.
meliores ueuit. tñ eos ip̃os facinoris imi¬
potenciores reddit: Ut eciã si natura tle̾s
non sut necessitate. esse cogantur alulta e¬
min uictori eoꝵ arbitrio ꝑ quos uicit. etiã
inuito facienda sunt aũ tu nõ uidebas me¬
cum simul ꝙ illa crudelis esset futura uic¬
toria igi᷑ mĩc quoq careres prĩa ne que

Expanded text:
quem secuti sumus. an, qui in bello, cum quem secuti sumus. an, qui in bello, cum omnium nostrum coniunctum esset periculum, suo et certorum hominum minime prudentium consilio uteretur, eum magis communem censemus in victoria futurum fuisse, quam incertis in rebus fuisset? et, qui nec te consule tuum sapientissimum consilium secutus esset nec fratre tuo consulatum ex auctoritate tua gerente vobis auctoribus uti voluerit, nunc omnia tenentem nostras sententias desideraturum censes fuisse? omnia sunt misera in bellis civilibus, quae maiores nostri ne semel quidem, nostra aetas saepe iam sensit, sed miserius nihil quam ipsa victoria; meliores venit, tamen eos ipsos ferociores impotentioresque reddit, ut etiam si natura tales non sint, necessitate esse cogantur; multa enim victori eorum arbitrio, per quos vicit, etiam invito facienda sunt. an tu non videbas mecum simul, quam illa crudelis esset futura victoria? igitur tunc quoque careres patria, ne quae
Abbreviated transcription (Latin):
esse arbitrarer. Tamen cum cheophilus li¬
bertus tuus pro ficisceretur. Cume ego ffi¬
dem erga te. beminolenciãq ꝑspexerã sine
meis lris eum ad te uenire nolui. Hisdẽ
itit᷑ de rebus ecrã acq etiam hortor qͥb
supioribus irĩt ora tus sum ut in re p. quo¬
cimq est ꝙ̃ pͥmũ uelie esse. Aulta uideb
fortasse que noles Non ꝑlura tñ ꝙͣ audis
cotidie Non est porro tuũ uno sensu solum
oculorũ moueri. Cum illud idem aurib ꝑci¬
piar quod eciã inauis uideri solet minꝰ
laborare. at tibi ip̃i dicendũ erit aliquid
quod non sentias aut faciendũ quod nõ
probes. porimũ temꝑi cede̾ idest necessitati
parere semꝑ sapientis est habitũ deniq
non habet. Ut nũc quidem est id uicii res
diceꝰ fortasse que sencias ant factendĩt qd̾
Om̃ĩa enum delata ad unũ sũt Is utitur
consilio ne suor quidem s suo. Qd̾ non
mulco secus fieret. si is rem p. teneret

Expanded text:
um arbitrarer, tamen, cum Theophilus, lium arbitrarer, tamen, cum Theophilus, libertus tuus, proficisceretur, cuius ego fidem erga te benevolentiamque perspexeram, sine meis litteris eum ad te venire nolui. isdem igitur te rebus etiam atque etiam hortor, quibus superioribus litteris hortatus sum, ut in ea re pucumque est, quam primum velis esse. multa videbis fortasse, quae nolis, non plura tamen, quam audis cotidie. non est porro tuum uno sensu solum oculorum moveri, cum idem illud auribus percipias, quod etiam maius videri solet, minus laborare. at tibi ipsi dicendum erit aliquid, quod non sentias, aut faciendum, quod non probes. primum tempori cedere, id est necessitati parere, semper. sapientis est habitum; deinde non habet, ut nunc quidem est, id viti res. dicere fortasse quae sentias non licet, omnia enim delata ad unum sunt; is utitur consilio ne suorum quidem, sed suo. quod non multo secus fieret, si is rem publicam teneret,
Abbreviated transcription (Latin):
cinsuisse ionta. uel ꝓpt̾ beniuolentiũ taceꝰ
non potuisse ut quod ego facio tu quoq
aĩm inditas si sit aliqna res p. in ea te
esse oportere iudicio hom̃i teq pncipẽ m¬
cessitate cedentẽ temꝑi. uiuantẽ nilla sit
hunc tumem aptissimũ esse eciã ad exuland̾
locum Si enim libtacem sequinur qui locq
hoc dnãtu uacat Sinqualenicũq locinĩ
Que est domestica sede iocundior ꝑ mihi
crede etiã is qui omia tenet fauet inge¬
mis nobilitatem uero et dignitater hoim
Qͣtum ei res et ip̃ius causa concedit. am¬
plectitur Sed plura qm̃i statueram Redes
ergo ad illud unũ me tuũ esse fore cũ tuis
Si modo erũt tui dui minus me certe in
om̃ibus rebus satis nr̃e comũctioni imo¬
riq facturum. Uale.¬
Tsi ꝑpancie aute diebus dederani
Q
mĩcio lrãs ad te pluribus uerbis stp¬
tas: quibus declaraueram quo te auinio
censerem esse oporterem et quid tibi faciende¬

Expanded text:
censuisse puta vel propter benevolentiam tacere censuisse puta vel propter benevolentiam tacere non potuisse, ut, quod ego facio, tu quoque animum inducas, si sit aliqua res publica, in ea te esse oportere iudicio hominum reque principem, necessitate cedentem tempori; sin autem nulla sit, hunc tamen aptissimum esse etiam ad exsulandum locum. si enim libertatem sequimur, qui locus hoc dominatu vacat? sin qualemcumque locum, quae est domestica sede iucundior? sed, mihi crede, etiam is, qui omnia tenet, favet ingeniis, nobilitatem vero et dignitates hominum, quantum ei res et ipsius causa concedit, amplectitur. sed plura quam statueram. redeo ergo ad unum illud, me tuum esse; fore cum tuis, si modo erunt tui, si minus, me certe in omnibus rebus satis nostrae coniunctioni amorique facturum. valerpaucis ante diebus dederam Q. Mucio litteras ad te pluribus verbis scriptas, quibus declaraveram, quo te animo censerem esse oportere et quid tibi faciend
Abbreviated transcription (Latin):
sipari nolunꝰ. Nam et si nullam potest acci
tuuat fieri nollem. hi anter qui essent aude¬
rem scribeꝰ inisi te intelligere confidereru / hic
te uniue solicitudiner uniue etiã multe et
assidue lacme .C marcelli frĩs optimi dep̾¬
cantur Nos cura et dolore proxumi sumus
precibus tardiores quod uie adenndi cum ip̃a
non ad hibemur ad om̃ia pati sumg y aL e A¬
Eq mouere te audeo prestanti pruden
uirũ nec confirmare maxime animi
hominẽ uirũq fortissimũ. Consolari uero
nullo modo. Nam si ea que acciderũt ita fers
ut audio Gratulari magie ꝟtuti Debec
ꝙ consolari dolorẽ tuũbii te tanta ma¬
la rei p. fraugũt non itri habundo inge¬
nio ut te consoler cum ip̃e me nõ possum
Reliquũ est igit᷑ ut tibi in enũ re eĩ pre¬
beaui prestemq ut ad om̃ĩa que tui ueluit
ita ad sun presto ut me nõ solũ omia debere
tua causa. ded ea quoq etiã que nõ possim
putem Illud tamen uoltu me monuisse uel

Expanded text:
sipari nolumus. nam, etsi nullam potest accipsipari nolumus. nam, etsi nullam potest acciptunas fieri nolo ; ii autem qui essent, auderem scribere, nisi te intellegere confiderem. hic te unius sollicitudines, unius etiam multae et assiduae lacrimae, C. Marcelli, fratris optimi, deprecantur. nos cura et dolore proximi sumus, precibus tardiores, quod ius adeundi, cum ipsi non adhibemur ; ad omnia parati sume monere te audeo, praestanti prudentia virum, nec confirmare, maximi animi hominem unumque fortissimum, consolari vero nullo modo. nam, si ea, quae acciderunt, ita fers, ut audio, gratulari magis virtuti debeo quam consolari dolorem tuum; sin te tanta mala rei publicae frangunt, non ita abundo ingenio, ut te consoler, cum ipse me non possim. reliquum est igitur, ut tibi me in omni re eum praebeam praestemque et ad omnia, quae tui velint, ita sim praesto, ut me non solum omnia debere †tua causa, sed causa quoque, etiam quae non possim, putem. illud tamen vel tu me monuisse vel
Abbreviated transcription (Latin):
nhil aluud esse: quod dubita tionẽ afferret
ei penes quem est potestas insi quo uerere¬
tur ne tu illud beneficiũ oĩno non putares
De quo quid sentram in hilactinit dicr̾ cum
appareat ip̃e quid fecerim ued tñ siiaui ita cõ¬
scituisses ut ab esse ꝑꝑe tuo malles. ꝙ̃ ea q̃ nolles
uidere tum id cogitare deberes. ubi ãq esses
te fore in eiue ip̃ms quẽ fugeris potestate
Qui si facile passurus esset te carentẽ prĩa
et fortiũe tuis quiete et libere uiueꝰ cogitandũ
tibi tamen esset rome ne et domi tuẽ cuius¬
modi res esset Au micheliuis aut rhodi
malles uineꝰ Sed cum it late patrat eius
pocestas quẽ ueremur ut trarũ urbem cõplera
sit, non mains sine ꝑiculo tue domi esse qui
nu ꝑiculo aliene. Equidem ecrã si appeter¬
qui intelligunt sensiũt quoꝵ est magna pro
tine maximis clarissimisq ututib multitudo
Iubemꝰ eciam rõnem rei frimiliaris. quã dii¬

Expanded text:
nihil aliud esse quod dubitationem adferret nihil aliud esse quod dubitationem adferret ei, penes quem est potestas, nisi quod vereretur ne tu illud beneficium omnino non putares. de quo quid sentiam nihil attinet dicere, cum appareat, ipse quid fecerim. sed tamen, si iam ita constituisses, ut abesse perpetuo malles quam ea, quae nolles, videre, tamen id cogitare deberes, ubicumque esses, te fore in eius ipsius, quem fugeres, potestate. qui si facile passurus esset te carentem patria et fortunis tuis quiete et libere vivere, cogitandum tibi tamen esset Romaene et domi tuae, cuicuimodi res esset, an Mitylenis aut Rhodi malles vivere. sed cum ita late pateat eius potestas, quem veremur, ut terrarum orbem complexa sit, nonne mavis sine periculo tuae domi esse quam cum periculo alienae? equidem, etiam si oppetenqui te diligunt, sentiunt ; quorum est magna pro tuis maximis clarissimisque virtutibus multitudo. habemus etiam rationem rei familiaris tuae, quam dis
Abbreviated transcription (Latin):
non eramꝰ Uicti sumus igitur aut si uinci
dignitas non potest. Fracti certe et abiecti
In quo tuũ consiliũ nemo potest nõ maxie
laudare quod cum sepe uincendi simub
abiecisti certandi eciã cupiditatĩ Ostendĩsti
sapientẽ et bonũ ciuem belli ciuilis Inuitum
susciꝑe extrema libent̾ non prosequi Qui
non idem consiliũ quod tu secuti sũt: eos
uideo in duo gena esse distinctos. Auc enĩ
renonare bellum conati sunt hiq se in af¬
fricam contulerunt auc quĩadinodũ nos
uictos se esse crediderũt/ Medium qued dã
tuũ consiliũ fuit. Qui hoc fortasse hũilie
cum duce̾s : Iud ꝑtinacis fatror a plerisq̃
uel dican ab om̃ibꝰ sapiens tuũ consilium
a multis etiã magni ac fortir animi indi¬
catũ Sed habet ista ratio ut mihi quideni
uidetur Quendã moduni p̾ẜtim cum in hil
tibi de esse arbitrarer ad tuas fortunas om̃s
obtiendas pret uoluntate Bic eñ ꝑitellexi

Expanded text:
non eramus. victi sumus igitur aut, si vinci non eramus. victi sumus igitur aut, si vinci dignitas non potest, fracti certe et abiecti. in quo tuum consilium nemo potest non maxime laudare, quod cum spe vincendi simul abiecisti certandi etiam cupiditatem ostendistique sapientem et bonum civem initia belli civilis invitum suscipere, extrema libenter non persequi. qui non idem consilium quod tu secuti sunt, eos video in duo genera esse distractos ; aut enim renovare bellum conati sunt, ii qui se in Africam contulerunt, aut quem ad modum nos victori sese crediderunt. medium quoddam tuum consilium fuit qui hoc fortasse humilis animi duceres, illud pertinacis. fateor a plerisque vel dicam ab omnibus sapiens tuum consilium, a multis etiam magni ac fortis animi iudicatum ; sed habet ista ratio, ut mihi quidem videtur, quendam modum, praesertim cum nihil tibi deesse arbitrer ad tuas fortunas omnis obtinendas praeter voluntatem. sic enim intellexi,
Abbreviated transcription (Latin):
ab eo ip̃e dissenciam e Sedquod ea te sapienꝰ
esse iudicem ut menm consiliuui nõ antepo¬
nam tuo. Tamen et amicicie nr̃e uetustas
et tua sũma erga me beniuolencia que m
iam a puericia coguita est: me ortatri est
ut ea striberem ad te que et saluti tue con¬
duceꝰ arbitrarer: et non aliena esse ducerẽ
a dignitate. Ege eunn te esse qui hor ma¬
lor micia multo ante uideris. Consulatũ
magnificentissime acq oꝑtime gesẜis pre¬
clare memini ued idem eciã illa uidiꝰ neq te
consiliũ ciuilis belli ita gerendi. nerq copi¬
as Eñ. pompei nec genus ex̾citus probare
semꝑ q sũme diffidere. Qua in smña me
quoii fuisse memoria tenere te aruitror Itaq
neq tu multũ int̾fuisti rebus gerendis Etͦ
eto id semꝑ egi ne int̾ essem non enĩ hie
rebus pugnabamꝰ quibus ualere poteramꝰ
consilio auct̃e causa que erant in nobis fui¬
ꝑiora: sed lacertis et urrib: quibus pares

Expanded text:
ab eo ipse dissentiam, sed quod ea te sapientia ab eo ipse dissentiam, sed quod ea te sapientia esse iudicem, ut meum consilium non anteponam tuo, tamen et amicitiae nostrae vetustas et tua summa erga me benevolentia, quae mihi iam a pueritia tua cognita est, me hortata est ut ea scriberem ad te, quae et saluti tuae conducere arbitrarer et non aliena esse ducerem a dignitate. ego eum te esse, qui horum malorum initia multo ante videris, consulatum magnificentissime atque optime gesseris, praeclare memini; sed idem etiam illa vidi, neque te consilium civilis belli ita gerendi nec copias Cn. Pompei nec genus exercitus probare semperque summe diffidere; qua in sententia me quoque fuisse memoria tenere te arbitror. itaque neque tu multum interfuisti rebus gerendis et ego id semper egi, ne interessem ; non enim iis rebus pugna bamus, quibus valere poteramus, consilio, auctoritate, causa, quae erant in nobis superiora, sed lacertis et viribus, quibus pares
Abbreviated transcription (Latin):
nerem. Nunc autẽ hoc tam graui uuluere
etiam illa que consenuisse uidebant᷑ recriues¬
cunt Non cnim et tum me a re ꝑ. mestii᷑
Doiue᷑ excipiebat que leuaret. Sic nunt
domo mierens ad rem ꝑ con fugeꝰ possum. ut
in eius bonis acquiestam Itaq et domo
absum et foro ꝙ nec eum dolorei quem a
re ꝑ. capio: demus iam consolari potest
net domesticũ res p. Quo magis te expecto
dic enm audiebam appropinquare Ego autẽ
cum multis de cansir te expecto ꝙ̃ pͥmum
uidere. tum eciam ut ante cõmentemur
int̾ nos qua rõne nobis traducendũ sit hoc
tempus quod est totum ad unius uolũtatẽ
accõmodatum et prudentis et liberalis. et
ut ꝑspexisse uideor nec a me alieni et tibi
amicissum Quod cum ita sit Alagne est
tamen deliberationis. que ratio sit iueñda
nobis non agendi aliquid. sed illius confeu¬
su et beneficio quiesceudi. Uale¬
Tsi ego adhuc consilio usum intelligo
Aut id rep̾hendere non audeani. Non qnͥ

Expanded text:
nerem. nunc autem hoc tam gravi vulnere nerem. nunc autem hoc tam gravi vulnere etiam illa, quae consanuisse videbantur, recrudescunt non enim, ut tum me a re publica maestum domus excipiebat, quae levaret, sic nunc domo maerens ad rem publicam confugere possum, ut in eius bonis adquiescam. itaque et domo absum et foro, quod nec eum dolorem quem de re publica capio, domus iam consolari potest nec domesticum res publica. quo magis te exspectosic enim audiebam appropinquare. ego autem cum multis de causis te exopto quam primum videre, tum etiam ut ante commentemur inter nos, qua ratione nobis traducendum sit hoc tempus, quod est totum ad unius voluntatem accommodandum et prudentis et liberalis et, ut perspexisse videor, nec a me alieni et tibi amicissimi. quod cum ita sit, magnae tamen est deliberationis, quae ratio sit ineunda nobis non agendi aliquid, sed illius concessu et beneficio quiescendi. valte adhuc consilio usum intellego, ut id reprehendere non audeam, .non quin
Abbreviated transcription (Latin):
Umaximꝰ qui filiũ consularem clarũ uirũ
et rebus magnie gestis amisit. et l. paulꝰ
qui duos seꝑtem diebus et nost̾ Gallus et
a catho qui ssumo ingenio sũma uirtute
filiũ ꝑdidit. His temꝑib fuerũt: ut eoꝵ
tum ipsorum dignitas consolaretur. ea quã
ex re. ꝑ. consequebant᷑. Mihi autem amissis
ornamentis hic᷑: que ip̃e cõmemoras que s
eram maximis laborib adeptus unũ ma¬
nebat illud solacium quod ereptũ Nõ ami¬
corum negociis non rei ꝑ. pro curacõe Impe¬
dubant᷑ cogitacoẽs mee. Nichil in foro age¬
re libebat. aspicẽ cunam non poteram Exis¬
timabam id. quod erat omes me et induste̾
mee fructus et fortune ꝑdidisse Bed cũ
cogitarem hec mihi tetum: et cũ quibusdã
esse coĩa et cum frangerem iam ip̃e me
cogeren illa ferce tolerant᷑ habebani quo
confugerẽ. Ubi conquiescerem Luins inẜmo¬
ne. et in suauitate omĩs curas doloresq depo¬

Expanded text:
Q. Maximus, qui filium consularem clarum virum Q. Maximus, qui filium consularem clarum virum et magnis rebus gestis, amisit, et L. Paullus, qui duo septem diebus, et vester Galus et M. Cato, qui summo ingenio, summa virtute filium perdidit, iis temporibus fuerunt, ut eorum luctum ipsorum dignitas consolaretur ea, quam ex re publica consequebantur; mihi autem amissis ornamentis iis, quae ipse commemoras, quaeque eram maximis laboribus adeptus, unum manebat illud solacium, quod ereptum est. non amicorum negotiis, non rei publicae procuratione impediebantur cogitationes meae, nihil in foro agere libebat, aspicere curiam non poteram, existimabam, id quod erat, omnis me et industriae meae fructus et fortunae perdidisse. sed, cum cogitarem haec mihi tecum et cum quibusdam esse communia, et cum frangerem iam ipse me cogeremque illa ferre toleranter, ,habebam quo confugerem, ubi conquiescerem, cuius in sermone et suavitate omnis curas doloresque depo
Abbreviated transcription (Latin):
habeat Cerciorem friciam. Male. N¬
Go uero Serix uellemꝰ ut scribis: in meo
Igranissimo casu affuisses. Qñtũ enim
pñe me adinuare potuerit et conso lando
et prope equo dolendo façile ex eo intelligo
ꝙ lrĩs lectis alupͣtulũ acqͥeni Nam et ea
scripsisti. Que leuare luctũ possent Et in
me consolando non mediocrem ip̃ aĩ dolorẽ
ad hibuisti ueruius tamen mis om̃ib offi¬
ciis que illi temꝑi tribii potuerũt declarauit
Et quanti ipsi mne facẽt / et qmͣ suũ tulem
erga me auimũ tibi gratũ putare fore cu¬
ns officia iocundiora scilicet sepe in fuerũt
nũꝙ tamen g̃tiora. Me autẽ non oratio tua
solum et societas pene egretudĩs Bedeciã
auctĩs consolatur. Turpe enim esse existimo
me non ita ferce casum menmu ut tu tali
sapiã preditus ferendũ putas d opͥmor
int dum. et uix resisto dolori: ꝙ ea me sola¬
cia deficiũt que cet̾is quorꝰ mihi exempla
ꝓpono sili in fortuna non de fuerũt Nami et

Expanded text:
habeat, certiorem faciam. valehabeat, certiorem faciam. vale Servi, vellem, ut scribis, in meo gravissimo casu adfuisses; quantum enim praesens me adiuvare potueris et consolando et prope aeque dolendo, facile ex eo intellego, quod litteris lectis aliquantum adquievi. nam et ea scripsisti, quae levare luctum possent, et in me consolando non mediocrem ipse animi dolorem adhibuisti. Servius tamen tuus omnibus officiis, quae illi tempori tribui potuerunt, declaravit et quanti ipse me faceret et quam suum talem erga me animum tibi gratum putaret fore. cuius officia iucundiora scilicet saepe mihi fuerunt, numquam tamen gratiora. me autem non oratio tua solum et societas paene aegritudinis, sed etiam auctoritas consolatur; turpe enim esse existimo me non ita ferre casum meum, ut tu tali sapientia praeditus ferendum putas. sed opprimor interdum et vix resisto dolori, quod ea me solacia deficiunt, quae ceteris, quorum mihi exempla propono, simili in fortuna non defuerunt. nam et