comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dicimus quousq eadem nẽpe expergiscar doriiã esuriam algebo
estuabo Nullius rei fiuis est sed in orbem nexa funt oĩa fugunt
at sequũtur diem uox p̃mit dies noctem estas in autũpnũ desim
autũpno hyens instat que uere compestitur Dĩa sic transeũt ut re¬
uertantur nichil noui facio nichil noui uideo fit aliqñ et huius
rei nausea multi sunt qui non acerbũ iudicent uiu̾e sed suꝑnacuũ
nr̃os ꝑtinet diu̾sa ia eidũ est alterins enĩ uicia emen¬
anda alterius fugenda sunt utar libertate tota non mmo illũ
nisi offendo Quid ergo inquis quadragenariũ pupillũ cogitas
sub tutela tua continere Respice etatem eius iam durã et intrac¬
tabilem non potest reformari Tenera finguntur. an ꝑfcũrus sua
nescio Malo successũ michi ꝙͣ fidem deeẽ Nec desꝑaueris etiam
diutinos egros posse sanari si contra intẽperanciam sceteris Si

Expanded text:
dicimus: " Quousque eadem ? Nempe expergiscar dormiam, esuriam fastiddicimus: " Quousque eadem ? Nempe expergiscar dormiam, esuriam fastidiam, algebo aestuabo. Nullius rei finis est, sed in orbem nexa sunt omnia, fugiunt ac secuntur. Diem nox premit, dies noctem, aestas in autumnum desinit, autumno hiemps instat, quae vere conpescitur; omnia sic transeunt ut revertantur. Nihil novi facio, nihil novi video; fit aliquando et huius rei nausia." Multi sunt, qui non acerbum iudicent vivere, sed supervacrtinet, diversa via eundum est; alterius enim vitia emendanda, alterius frangenda sunt. Utar libertate tota. Non amo illum, nisi offendo. "Quid ergo?" inquis, "quadragenarium pupillum cogitas sub tutela tua continere ? Respice aetatem eius iam duram et intractabilem. Non potest reformari; tenera finguntur." An profecturus sim nescio. Malo successum mihi quam fidem deesse. Nec desperaveris etiam diutinos aegros posse sanari, si contra intemperantiam steteris, si
Abbreviated transcription (Latin):
adicias et illud enusdẽ note licet tantã hõim ĩprndenciã ẽẽ
ĩmo demenciã ut quidam timore mortis cogantur ad mortẽ
Quidꝙͣ hoꝵ tractaneris consirmabis aĩm uel ad mortis uel
ad iutẽ pacienciã dłt in utrũq enĩ monendi ac firmandi su¬
mus et ne uimuis amenius nitã et ne nimis oderimus et
cũ rõ suadet finire sed non tĩmere nec cũ pro cursu capiendus
est impetus uir fortis ac sapiens non fugere debet e uita sed exra
et an oĩa ille quoq uitetur efftũs qui multos occupauit libido mo¬
riendi est enĩ mi lucili ut ad alia sit eciam ad moriendũ in consul¬
ta ãnm inclinacio que sepe generosos atq acerrime indolis uiros
corripit sepe ignanos iacentesq Illi contempnũt uitã hii granan¬
tur Quosdã subit eadem fuciendi uiuendiq sacietas et iite non o¬
diũ sed fastidiũ In quod ꝓlabimur ip̃a impelleute philosophia dũ

Expanded text:
adicias et illud eiusdem notae licet, tantam hominum inprudentiam esse, adicias et illud eiusdem notae licet, tantam hominum inprudentiam esse, immo dementiam, ut quidam timore mortis cogantur ad mortem. Quicquid horum tractaveris, confirmabis animum vel ad mortis vel ad vitae patientiam. In utrumque enim monendi ac firmandi sumus, et ne nimis amemus vitam et ne nimis oderimus. Etiam cum ratio suadet finire se, non temere nec cum procursu capiendus est inpetus. Vir fortis ac sapiens non fugere debet e vita, sed exire. Et ante omnia ille quoque vitetur affectus, qui multos occupavit, libido moriendi. Est enim, mi Lucili, ut ad alia, sic etiam ad moriendum inconsulta animi inclinatio, quae saepe generosos atque acerrimae indolis viros corripit, saepe ignavos iacentesque; illi contemnunt vitam, hi gravantur. Quosdam subit eadem faciendi videndique satietas et vitae non odium sed fastidium, in quod prolabimur ipsa inpellente philosophia, dum
Abbreviated transcription (Latin):
aliqñ tractasse non repente nos in mortẽ incidere sed minitatum
prrocedere Cotidie moriniur cotidie enĩ demitur aliqua pars uite
defluxit sic ultima hora qua esse desinimꝰ nõ sola mortẽ facit.
sed sola consumat tñc ad illam ꝑueninus sed dui uenimus hoc
cũ descripsisses ore quo sola̾s semꝑ quidẽ magnus mĩquã tamen
acrior ꝙͣ ubiq ueritatis cõmendas uerba dixisti Mors nõ ultima
ueĩt Sed que rapit ultima pars est Malo te legas ꝙͣ epłam meã
apparebit enĩ tibi hanc quã timemus mortẽ exiremã eã non solã
fuit muttetur aliquid obuirgat epicurus non minus eos qree
mortẽ concupiscũt ꝙͣ eos qui timẽt et ait Ri diculũ est currere
ad mortẽ tedio uite. cũ genere uite ut currendũ ad mortem
eẽt efficeris. Item alio loco dicit. quid tam ridiculũ ꝙͣ apet̾e
mortem cũ uitam inquietam tibi feteris metu mortis hiis

Expanded text:
aliquando tractasse, non repente nos in mortem incidere, sed minutatim aliquando tractasse, non repente nos in mortem incidere, sed minutatim procedere; cotidie morimur. Cotidie enim demitur aliqua pars vitae, defluxit, sic ultima hora, qua esse desinimus, non sola mortem facit, sed sola consummat; tunc ad illam pervenimus, sed diu venimus. Haec cum descripsisses quo soles ore, semper quidem magnus, numquam tamen acrior quam ubi veritati commodas verba, dixisti: Mors non una venit, sed quae rapit, ultima mors est. Malo te legas quam epistulam meam. Apparebit enim tibi hanc, quam timemus, mortem extremam esse, non solam. fuit, mittetur aliquid. Obiurgat Epicurus non minus eos, qui mortem concupiscunt, quam eos, qui timent, et ait: " Ridiculum est currere ad mortem taedio vitae, cum genere vitae, ut currendum ad mortem esset, effeceris." Item alio loco dicit: " Quid tam ridiculum quam adpetere mortem, cum vitam inquietam tibi feceris metu mortis ?" His
Abbreviated transcription (Latin):
am inter plures ero. exul fiam ibi me natũ pitabo quo mittar¬
alligabor quid enĩ mĩc solicitus sum ad hec me natura graue
corꝑis mei pondus astrinxit moriar hoc dicis desinam ẽ grotare
posse desmnam alligari posse desmã mori posse non sum tam
meptus ut epicurcam cantilenã. ħ loco ꝑsequar et dicam nanos
esse infernoꝵ metus nec ixionẽ nota nolui nec saxũ humeris
sismhi truder aduerie net ullius nscera et renas tenebidis esteut
carpi Remo tam puer est ut cerboꝵ timeat et tenebras et larua¬
lem habitũ nudis ossibus coherenciũ. Mors nos aut consumit
aut exuit Emissa meliora restant onere detracto consũptisq
nichil restat bona pariter malaq sũmota sunt ꝑmitte michi
hoc loco referre uersum tuũ Si p̾ns ãmonuero ut te iudices nõ
aliis scripsisse ista sed eciam tibi Turpe est aliud loqui aliud seui¬
tire quanto turpius aliud scribe̾ aliud sentire Menũ te illũ locũ

Expanded text:
am; inter plures ero. Exul fiam; ibi me natum putabo, quo mittaram; inter plures ero. Exul fiam; ibi me natum putabo, quo mittarAlligabor; quid enim ? Nunc solutus sum ? Ad hoc me natura grave corporis mei pondus adstrinxit. Moriar; hoc dicis, desinam aegrotare posse, desinam alligari posse, desinam mori posse. Non sum tam ineptus, ut Epicuream cantilenam hoc loco persequar et dicam vanos esse inferorum metus, nec Ixionem rota volvi nec saxum umeris Sisyphi trudi in adversum nec ullius viscera et renasci posse cotidie et carpi; nemo tam puer est, ut Cerberum timeat et tenebras et larvalem habitum nudis ossibus cohaerentium. Mors nos aut consumit aut exuit. Emissis meliora restant onere detracto, consumptis nihil restat, bona pariter malaque submota sunt. Permitte mihi hoc loco referre versum tuum, si prius admonuero, ut te iudices non aliis scripsisse ista, sed etiam tibi. Turpe est aliud loqui, aliud sentire; quanto turpius aliud scribere, aliud sentire ! Memini te illum locum
Abbreviated transcription (Latin):
leius est si ferre possum. breius est si ferre iron possimi hec in aĩo
uoluptas que sepe audisti sepe dixisti sed an uerc audieas an ue
dixeris effcũ proba. ħ in euĩ turpissimũ est quod nobis obici solet
uerba nos phie non opera tractare Quid tu nũc primũ tibi mor¬
tem ĩminere scisti nũc exiliũ nũc dolorem In hac natus es Quid¬
ꝙͣ fieri potest quasi futurũ cogitemus Quod facere te moneo scio
quoq fecisse Nũc ãmoneo ut aĩm tuũ nõ mergas in istam sol¬
licitudinem hebetabitur eñ et minus habebis uigoris Cum exur¬
gendũ erit ab duc illũ a pͥuata tam ad publicam Dic mortale ti-¬
bi et fragile corpustulũ esse cui non ex iniuria tm̃ aut ex potencio¬
ribus uiribus demĩciabitur dolor Ip̃e uoluptates in tormenta uer¬
tuntur epłe cruditatem afferũt ebrietates neruoꝵ torporẽ tremorẽq
libidines pedũ manuũ articuloꝵq oĩm deprauaciones pauper fi¬

Expanded text:
Levis es, si ferre possum, brevis es, si ferre non possum. Haec in animo Levis es, si ferre possum, brevis es, si ferre non possum. Haec in animo voluta, quae saepe audisti, saepe dixisti. Sed an vere audieris, an vere dixeris, effectu proba. Hoc enim turpissimum est, quod nobis obici solet, verba nos philosophiae, non opera tractare. Quid, tu nunc primum tibi mortem inminere scisti, nunc exilium, nunc dolorem ? In haec natus es. Quicquid fieri potest, quasi futurum cogitemus. Quod facere te moneo, scio certe te fecisse; nunc admoneo, ut animum tuum non mergas in istam sollicitudinem. Hebetabitur enim et minus habebit vigoris, cum exurgendum erit. Abduc illum a privata causa ad publicam. Dic mortale tibi et fragile corpusculum esse, cui non ex iniuria tantum aut ex potentioris viribus denuntiabitur dolor. Ipsae voluptates in tormenta vertuntur, epulae cruditatem adferunt, ebrietates nervorum torporem tremoremque, libidines pedum, manuum, articulorum omnium depravationes. Pauper fi
Abbreviated transcription (Latin):
accidere pueris hoc nobis quoq mauisculis pueris euenit Illi quos
amant quibus assueuerant cũ quibus ludũt si ꝑsonatos iudent
expauescunt Non hoĩbus tm̃ sed s rebus ꝑsona demenda est et
reddenda facies sua Quid inͥ gladios et ignes oñdis. et turbã
carnificũ circa te frementẽ Colle istam pompã subꝰ lates et stultos
territas mors est quã inꝑ seruus mens quã ancilla contempsit
Quid tu michi rursus flagella et eculeos magno apparatu explicas
Qiuis singulis articulis singula machinamenta quibus extorque¬
antur aptata. et mille alia instruenta ex carnificandi particula¬
tim hoĩs Pone ista que nos obstupe faciũt iube conticescere gemi¬
tus et exclamationes et uotũ inter lacerationẽ elisarũ acerbitatem
Nempe dolor est quem podagricus ille contempuit quẽ stomachi¬
tus ille in ip̃is deliciis ꝑfert quẽ in puerperio puella ꝓpetitur

Expanded text:
accidere pueris, hoc nobis quoque maiusculis pueris evenit: illi quos accidere pueris, hoc nobis quoque maiusculis pueris evenit: illi quos amant, quibus adsueverunt, cum quibus ludunt, si personatos vident, expavescunt. Non hominibus tantum, sed rebus persona demenda est et reddenda facies sua. Quid mihi gladios et ignes ostendis et turbam carnificum circa te frementem ? Tolle istam pompam, sub qua lates et stultos territas! Mors es, quam nuper servus meus, quam ancilla contempsit. Quid tu rursus mihi flagella et eculeos magno apparatu explicas ? Quid singulis articulis singula machinamenta, quibus extorqueantur, aptata et mille alia instrumenta excarnificandi particulatim hominis ? Pone ista, quae nos obstupefaciunt. Iube conticiscere gemitus et exclamationes et vocum inter lacerationem elisarum acerbitatem ! Nempe dolor es, quem podagricus ille contemnit, quem stomachicus ille in ipsis deliciis perfert, quem in puerperio puella perpetitur.
Abbreviated transcription (Latin):
non est interrũpi passa multũ fuit cartaginẽ u̾nicerẽ sed ãpliꝰ
mortem Imperator inꝙͣ se bñ habet an aliter debeat imꝑator et qui¬
dẽ cathois mori Non reuoco te ad historias nec ex oĩbus seculis con¬
temptores mortui qui sunt plurimni colligo Respice ad hec nr̃a tꝑra
de quoꝵ languore ac deliciis querimur Sĩs ordimis hoĩes succurrent
oĩs fortune oĩs etatis qui mala sua morte p̃ciderũt michi crede luci¬
li adeo mors timenda non est ut bñficio eius nichil anteferendũ ti¬
mendũ ue sit Secutus itaq ĩimiti minas minas audi et ꝙͣuis
conscĩa tua tibi fiduciam faciat tñ quia multa extra carisa ualẽt
et quod equissimũ est sꝑa et ad id te quod est ũquissimũ compara
Illud autẽ añ oĩa meniento denie̾ rebus tuimiltũ ac iudere ꝙͣ in qua¬
q re sit Scies nichil esse in istis terribile nͣ ip̃m timorẽ qd̾ iides

Expanded text:
non est interrumpi passa. Multum fuit Carthaginem vincere, sed amplius non est interrumpi passa. Multum fuit Carthaginem vincere, sed amplius mortem. " Imperator," inquit, " se bene habet." An aliter debebat imperator, et quidem Catenis, mori ? Non revoco te ad historias nec ex omnibus saeculis contemptores mortis, qui sunt plurimi, colligo. Respice ad haec nostra tempora, de quorum languore ac deliciis querimur; omnis ordinis homines suggerent, omnis fortunae, omnis aetatis, qui mala sua morte praeciderint. Mihi crede, Lucili, adeo mors timenda non est, ut beneficio eius nihil timendum sit. Securus itaque inimici minas audi. Et quamvis conscientia tibi tua fiduciam faciat, tamen quia multa extra causam valent, et quod aequissimum est spera, et ad id te quod est iniquissimum conpara. Illud autem ante omnia memento, demere rebus tumultum ac videre, quid in quaque re sit; scies nihil esse in istis terribile nisi ipsum timorem. Quod vides
Abbreviated transcription (Latin):
rũ uoluus. quo ligato a medicis. cũ mius saugiũs haberet. imi¬
uus iuriũ. añm idem. iam non tm̃ cesari sed sibi iratus midas
in uolnus manus egit et generosũ illũ contemptorẽq oĩs poten¬
cie spĩ non emisit sed eicit. non in hoc exempla nũc congero ut
ingeniũ excerteam sed ut te aduersus id ꝙ maxĩe terribile iudetur
exhorter facilius autẽ exhortabor si ostendero non fortes tm̃ uiros
sed monientũ affluide aĩe contempsisse Sed quosdã ad alia igua-¬
nos ini hac re equasse aĩm fortissimoꝵ sicut illũ Ig̾ deb pomipen
socerũ scipionẽ qui contrario in affricã uento relatus cũ tenen na¬
uẽ suam iudisset ab hostibus. ferro se transuerberauit. et querenti¬
bus ubi imperator esset. Imperator inꝙͥ se bñ habet. uox hec illũ
parẽ maioribus fecit et fatalem scipionibus in affrica gloriam

Expanded text:
orpori vulnus. Quo obligato a medicis cum minus sanguinis haberet, miorpori vulnus. Quo obligato a medicis cum minus sanguinis haberet, minus virium, animi idem, iam non tantum Caesari sed sibi iratus nudas in vulnus manus egit et generosum illum contemptoremque omnis potentiae spiritum non emisit, sed eiecit. Non in hoc exempla nunc congero, ut ingenium exerceam, sed ut te adversus id, quod maxime terribile videtur, exhorter. Facilius autem exhortabor, si ostendero non fortes tantum viros hoc momentum efflandae animae contempsisse, sed quosdam ad alia ignavos in hac re aequasse animum fortissimorum, sicut illum Cn. Pompei socerum Scipionem, qui contrario in Africam vento relatus cum teneri navem suam vidisset ab hostibus, ferro se transverberavit et quaerentibus, ubi imperator esset, " Imperator," inquit, "se bene habet." Vox haec illum parem maioribus fecit et fatalem Scipionibus in Africa gloriam
Abbreviated transcription (Latin):
cupanda ꝑicala nirtus ꝙͣ crudelitas ad iriganda facilius poe¬
senna mucio goꝵ cognonit ꝙ uoluerat occidẽre ꝙͣ sibi imucius ꝙ
nõ occideit Decantate inquis in oĩbus scolis fabule iste sunt Tum
mͥ cũ ad contempuẽdã mortẽ uentũ fu̾it cathonẽ narrabis Quid¬
ui ego uarrem ultima illa uocte platonis librũ legentẽ posito
ad caput gladio Duo hic in rebus extrenus iustrumenta ꝓspexat
alterũ ut uellet mori alterũ ut posset Compositis ergo rebus ubi¬
cũq cõponi fracte atq ultime poterant. id agendũ existimanit. ne
cui cathonẽ ant occidere liceret aut seruare contingeret. et stricto
gladio quẽ usq in illũ diem ab oĩ cede purũ seruauerat Nichil in qͥd
egisti. fortuua oĩbus conatibus meis obstando non pro mea ad huc
sed ꝓ patrie libertate pugnaui nec agebam tanta ꝑtinatia ut li¬
ber sed ut inter liberos uiuerẽ Nũc qua deplorate sunt res gene

Expanded text:
cupanda pericula virtus quam crudelitas ad inroganda: facilius Porcupanda pericula virtus quam crudelitas ad inroganda: facilius Porsenna Mucio ignovit, quod voluerat occidere, quam sibi Mucius, quod non occiderat. " Decantatae," inquis, " in omnibus scholis fabulae istae sunt; iam mihi, cum ad contemnendam mortem ventum fuerit, Catonem narrabis." Quidni ego narrem ultima illa nocte Platonis librum legentem posito ad caput gladio ? Duo haec in rebus extremis instrumenta prospexerat, alterum ut vellet mori, alterum, ut posset. Compositis ergo rebus, utcumque componi fractae atque ultimae poterant, id agendum existimavit, ne cui Catonem aut occidere liceret aut servare contingeret. Et stricto gladio, quem usque in illum diem ab omni caede purum servaverat: " Nihil," inquit, " egisti, fortuna, omnibus conatibus meis obstando. Non pro mea adhuc sed pro patriae libertate pugnavi, nec agebam tanta pertinacia, ut liber, sed ut inter liberos viverem. Nunc quoniam deploratae sunt res gener
Abbreviated transcription (Latin):
nichil illi molestũ aliud esset ꝙͣ ꝙͣͣ indicaretur Exiliũ metellus
tulit fortiter rutilius eciã libenter alter ut rediret rei publice p̃sti¬
tit alter reditũ suũ sille negauit cui tunc nichil negabatur In car¬
cerẽ Socrates dispntauit et exire cũ essent qui prountterẽt fugam
uoluit remansitq ut duarũ rerũ granissimarũ hõibus metũ de¬
me̾t. mortis et carceris mucius ignibus manũ ĩposuit. acerbñ est
uri ꝙͣto acerbius si id te faciente paciaris. uides hoĩem non eruditũ
nec ultra p̃ceptis contra mortẽ aut dolorẽ subornatũ Militari tm̃
robore instructũ penas a se irxiti conatus exigentẽ Spectator di¬
stillantis in hastili focło dextre scetit nec antẽ remouit nudis ossi¬
bus fluentẽ manũ ꝙͣ ille ab hoste subductus est facere aliquis in
castris illis felicius potuit nichil forcius uide ꝙͣto acrior sit ad oc¬

Expanded text:
nihil illi molestum aliud esset quam quod male iudicaretur. Exilium Metellus nihil illi molestum aliud esset quam quod male iudicaretur. Exilium Metellus fortiter tulit, Rutilius etiam libenter; alter, ut rediret, rei publicae praestitit, alter reditum suum Sullae negavit, cui nihil tunc negabatur. In carcere Socrates disputavit et exire, cum essent qui promitterent fugam, noluit remansitque, ut duarum rerum gravissimarum hominibus metum demeret, mortis et carceris. Mucius ignibus manum inposuit. Acerbum est uri; quanto acerbius, si id te faciente patiaris ! Vides hominem non eruditum nec ullis praeceptis contra mortem aut dolorem subornatum, militari tantum robore instructum, poenas a se inriti conatus exigentem; spectator destillantis in hostili foculo dexterae stetit nec ante removit nudis ossibus fluentem manum, quam ignis illi ab hoste subductus est. Facere aliquid in illis castris felicius potuit, nihil fortius. Vide quanto acrior sit ad oc
Abbreviated transcription (Latin):
ri inetu ꝑdere Est sine dubio stultũ quia qñq sis futurus muser
esse iani mmiserũ Sed ego te alia ad securitatẽ uia ducam. si uis oẽm
sollicitudinẽ exuere ꝙͣꝙͣ uereris ne eueniat euenturũ utiq ꝓpone et
quodcũq est illud malũ tecũ ip̃e mentire ac tuorẽ tuũ taxa in¬
telliges profc̃o aut non magnũ aut nõ longũ esse qđ ietus nec
du exempla quibus confirmeris colligenda sunt Dĩs illa etas tulit
In quantũq ꝑtem rerũ uel cuuliũ uel externarũ memoriã unseris
Occurrẽt tibi ingenia aut ꝓstũs aut impetus magni Nũꝙͣ acci-¬
dẽ tibi si dampnaris p̃t durius ꝙͣ ut mittaris in exiliũ. ut drica¬
ris in carcerẽ Nũꝙͣ ultra quidꝙͣ illi timendũ est ꝙͣ ut uratur ꝙͣ
ut ꝑeat Singula ista coustitue et contemptores eoꝵ cita. qui nõ
quereudi sed eligendi st̃ Dampnacionẽ suã rutilius sit tulit tãꝙͣ

Expanded text:
ri metu perdere ? Est sine dubio stultum, quia quandoque sis futurus miser, ri metu perdere ? Est sine dubio stultum, quia quandoque sis futurus miser, esse iam miserum. Sed ego alia te ad securitatem via ducam: si vis omnem sollicitudinem exuere, quicquid vereris ne eveniat, eventurum utique propone, et quodcumque est illud malum, tecum ipse metire ac timorem tuum taxa; intelleges profecto aut non magnum aut non longum esse, quod metuis. Nec diu exempla, quibus confirmeris, colligenda sunt; omnis illa aetas tulit. In quamcumque partem rerum vel civilium vel externarum memoriam miseris, occurrent tibi ingenia aut profectus aut inpetus magni. Numquid accidere tibi, si damnaris, potest durius quam ut mittaris in exilium, ut ducaris in carcerem ? Numquid ultra quicquam ulli timendum est quam ut uratur, quam ut pereat ? Singula ista constitue et contemptores eorum cita, qui non quaerendi, sed eligendi sunt. Damnationem suam Rutilius sic tulit, tamquam
Abbreviated transcription (Latin):
tolam liberare molestũ est semꝑ uitã nnchoare aut si hoc modo
magis sensus p̃t expͥmi male uiuũt qui semꝑ uiu̾e mapiũt Qua¬
re inqͥs desiderat enĩ explanacionẽ ista nox quia semꝑ illis inꝑ¬
fcã uita est Non p̃t autẽ stare ꝑatus ad mortẽ qui modo incipi
uiuere id agendũ est ut satis uixerimus Nemo hoc putat qui or¬
ditur cũ maxume nitã Non est ꝙ estimes pancos esse hos ꝓpe¬
modũ oẽs sunt Quidã nero tunc incipiĩt cũ desmendũ est. Si
hoc iudicas mnirũ adiciam qd̾ magis ãmireris Qiuidam autẽ
disierĩt iuũe ꝙͣ inciperent. Uale Semeca Iucilio salutem
ollicitũ te esse siribis de iudicii euentu qd̾ tibi furor ĩnmici
denũciat Et existimas me suasurũ ut meliora tibi ipse
ꝓpouas et adquiescas spei blande ꝙͣ enĩ ncc̃e est malos accessere¬
et satis cito pacienda cũ neuerint p̃sinn̾e. ac pñs tempus futu¬

Expanded text:
istulam liberare: " Molestum est semper vitam incohare." Aut si hoc modo istulam liberare: " Molestum est semper vitam incohare." Aut si hoc modo magis sensus potest exprimi: " Male vivunt, qui semper vivere incipiu inquis, desiderat enim explanationem ista vox. Quia semper illis inperfecta vita est. Non potest autem stare paratus ad mortem, qui modo incipit vivere. Id agendum est, ut satis vixerimus. Nemo hoc putat, qui orditur cum maxime vitam. Non est quod existimes paucos esse hos; propemodum omnes sunt. Quidam vero tunc incipiunt, cum desinendum est. Si hoc iudicas mirum, adiciam quod magis admireris: quidam ante vivere desierunt quam inciperent. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Sollicitum esse te scribis de iudicii eventu, quod tibi furor inimici denuntiat, existimas me suasurum, ut meliora tibi ipse proponas et adquiescas spei blandae. Quid enim necesse est mala accersere, satis cito patienda cum venerint, praesumere ac praesens tempus futu
Abbreviated transcription (Latin):
bonũ esse credideris uiri boni auditas tuta est Quid sit istud inter¬
rogas aut unde subeat dicaui Ex bona consciencia ex honestis cõ¬
siliis ex rc̃s actioibus ex contemptu fortuitoꝵ ex placido uite et
congruo tenore uuã p̃mentis niã Nam illi qui ex aliis ꝓpositis
in alia tnͣsiliũt aut ne tũsiliũt quidẽ sed casu quodã transmittan¬
tur quõ habere quidꝙͣ certũ mansurũ ne possunt suspensi et uagi.
panci sunt consilio se suaq disponãt ceteri eoꝵ more que flũibus in¬
natant nõ eũt sed ferũt Ex quibus alia lemor unda detinuit ac
mollius nexit alia uehementior rapuit alia ꝓxime ripe cursu lã¬
gnescente deposuit alia torrens impetus in mare eiecit Idco con¬
stituendũ est quid uelimus et in eo ꝑseuerandũ. hic est locus soluẽ¬
di eris alicui possunt enĩ tibi uocem epicuri tui reddere et hanc ep¬

Expanded text:
bonum esse credideris. Veri boni aviditas tuta est. Quid sit istud, interbonum esse credideris. Veri boni aviditas tuta est. Quid sit istud, interrogas, aut unde subeat? Dicam: ex bona conscientia, ex honestis consiliis, ex rectis actionibus, ex contemptu fortuitorum, ex placido vitae et continuo tenore unam prementis viam. Nam illi, qui ex aliis propositis in alia transibunt aut ne transibunt quidem, sed casu quodam transmittuntur, quomodo habere quicquam certum mansurumve possunt suspensi et vagi ? Pauci sunt, qui consilio se suaque disponant, ceteri eorum more, quae fluminibus innatant, non eunt, sed feruntur. Ex quibus alia lenior unda detinuit ac mollius vexit, alia vehementior rapuit, alia proxima ripae cursu languescente deposuit, alia torrens impetus in mare eiecit. Ideo constituendum est, quid velimus, et in eo perseverandum. Hic est locus solvendi aeris alieni. Possum enim tibi vocem Epicuri tui reddere et hanc ep
Abbreviated transcription (Latin):
loquutur hilari oculo mortem contẽpue pauꝑtati domũ api¬
gaudi possessione esse te nolo m̃ꝙͣ defiace eã seniel or pceti¬
tur ienens leuiũ metalloꝵ fructus in sũmo est Ia opiuẽtis¬
suria siuit Naiox ni alto laret bena assidue plernus reseroi¬
si fodienti hec quibus delcãtur ulgus tesm eabentiai
ꝑsusoraia uoluptatẽ et quodcũq nuentiiõ gdndĩ esi fũs auiẽ¬
prestare felicem Discite et contulca iste que extriseo re pplen¬
dent que tibi ꝓmittũtur ab alio uel ex alo ad uerẽ or epn
specta et de tuo gande &y est ante hoc de tuo terpo et tur epgi¬
ma ꝑfe Corpisculiũ ꝙ etiã si ichil sieri smne illo potest iuagis
ureues et peintendas ac insi magna auodera aose tuentuer qnt
couesru abituras Ita dico in p̃cipiti nobuptas ad doło. ẽ ueogi
iusi modũ teneat m odui ante tenere in eo difficillimũ est quod

Expanded text:
locuntur, hilariculo mortem contemnere, paupertati domum apelocuntur, hilariculo mortem contemnere, paupertati domum apegaudii possessione esse te volo; numquam deficiet, cum semel unde petatur inveneris. Levium metallorum fructus in summo est; illa opulentissima sunt, quorum in alto latet vena adsidue plenius responsura fodienti. Haec, quibus delectatur vulgus, tenuem habent ac perfusoriam voluptatem, et quodcumque invecticium gaudium est, fundamenm potest praestare felicem: dissice et conculca ista, quae extrinsecus splendent, quae tibi promittuntur ab alio vel ex alio, ad verum bonum specta et de tuo gaude. Quid est autem hoc " de tuo" ? Te ipso et tui optima parte. Corpusculum quoque, etiam si nihil fieri sine illo potest, magis breves, paenitendas, ac nisi magna moderatione temperentur, in contrarium abituras. Ita dico: in praecipiti voluptas ad dolorem vergit, nisi modum tenuit. Modum autem tenere in eo difficile est, quod
Abbreviated transcription (Latin):
querentiũ Ego uero aliꝙ ꝙ et ii et tibi prodesse possit scabauu
Eud auiẽ id erit uisi ut te exhortar ad bona merie ꝙ si huĩemnꝰ
fundamentũ queris ne gaudeat uanis fundamentũ hot ese
diei culiuẽ est. ad sũma ꝑneuit qui scit quo itaudeat qr i feli¬
atatẽ sua in asiena ptate non posut Sollatus est et uifitus
sui quẽ spes aiqua pritat licet ad manũ sit boet non ex difficili
aili disce gandere existinas mĩt me derrahere ubi multas nolugi¬
tãtes quĩ fortuta sub mnoueo qui spes dulticissrora obleitamien¬
ta denitandas existimo ĩmo contr̃a nolo tbi dcesse iũꝙͣ leticicre
nolo illam dibi domi nasti Nascitur si m̃o mta teipsum sic. seie¬
ro hilactates non implent pectus fromtẽ reuuttirib lerie sũt
nisi forte tu iuditas eũ gandore qui ridet aĩaus debet esse als¬
cu et fideus et suꝑ oĩa ereitus muchi toede nerũ doidrõ rediste¬
uera est an tu existimas quẽꝙͣ soluto uolm etnt istidelicatp

Expanded text:
quid, quod et mihi et tibi prodesse possit, scribam. Quid autem id erit, nisi ut te exhorter ad bonam mentem? Huius fundamentum quod sit quaeris ? Ne gaudeas vanis. Fundamentum hoc esse dixi; culmen est. Ad summa pervenit, qui scit, quo gaudeat, qui felicitatem suam in aliena potestate non posuit; sollicitus est et incertus sui, quem spes aliqua proritat, licet ad manum sit, licet non ex difficili cili: disce gaudere. Existimas nunc me detrahere tibi multas voluptates, qui fortuita summoveo, qui spes, dulcissime oblectamenta, devitandas existimo? Immo contra nolo tibi umquam deesse laetitiam. Volo illam tibi domi nasci; nascitur, simodo intra te ipsum sit. Ceterae hilaritates non implent pectus, frontem remittunt, leves sunt, nisi forte tu iudicas eum gaudere, qui ridet. Animus esse debet alacer et fidens et super omnia erectus. Mihi crede, verum gaudium res severa est. An tu existimas quemquam soluto vultu et, ut isti delicati
Abbreviated transcription (Latin):
eriit scĩam nichil sure h ec oĩa in illũ suꝑuatuũ studioꝵ liberaliũ gre
gẽ coite Illi mͥ non ꝓfuturã suenciã tradũt hn spẽ oĩs sare eripiũt
Sacius est suꝑuatua sure ꝙͣ nichil Illi non ꝓferũt lumẽ ꝑ quod acies
dirigatur ad uerũ. hii oculos iñ effodrãs Di ꝓthagore credo iichil in re¬
rũ natura est msi dubium Sina Di nausiphani hoc unũ certũ ẽ nich¬
il ẽẽ terti Si parmemdi nichil est p̃ter miũ Si zenoni ne dnũ quidẽ Aͥd
ergo uos summius Quid ista que nos circũstant alũt sustinẽt Tota rerũ
natura umibra est aut ĩanis aut fallax nõ facile dixerĩ utrũ magis
irascar illis qui nos nchil stire uoluerũt an illis qui ne hoc quidem
nobis reliquerũt nichil scire. Bale

Expanded text:
erunt scientiam, nihil scire. Haec omnia in illum supervacuuerunt scientiam, nihil scire. Haec omnia in illum supervacuuice; illi mihi non profuturam scientiam tradunt, hi spem omnis scientiae eripiunt. Satius est supervacua scire quam nihil. Illi non praeferunt lumen, per quod acies derigatur ad verum; hi oculos mihi effodiunt. Si Protagorae credo, nihil in rerum natura est nisi dubium; si Nausiphani, hoc unum certum est, nihil esse certi; si Parmenidi, nihil est praeter unum; si Zenoni, ne unum quidem. Quid ergo nos sumus ? Quid ista, quae nos circumstant, aiunt, sustinent ? Tota rerum natura umbra est aut inanis aut fallax. Non facile dixerim, utris magis irascar, illis, qui nos nihil scire voluerunt, an illis, qui ne hoc quidem nobis reliquerunt, nihil scire. VALE
Abbreviated transcription (Latin):
tũ occupatio publica ꝙͣtũ occupacio pͥnata quantũ occupatio condiana
ꝙͣtũ sompnus Metire etatem tuã tam multa non capis de tiberalibus
quoq ad sillabaꝵ distinctiones et cõiũctionũ ac pposicionũ ꝓp̾etates des¬
cendũt et ũndent gramaticis iñuidẽt geometris Qudꝙͣ in illoꝵ artibꝰ
suꝑuatuũ erat tñstulere in suã sic effc̃m est ut diligentius ioqui scirent
ꝙͣ uiuere dludi quantũ mali faciat mima subcilitas et ꝙͣ infesta ueri¬
tati sit Pthagoras agit de oĩ re in utrãq ꝑtem disputari posse ex equo
Et nt de hac ip̃a an oĩs res in utramq ꝑtẽ dispatabilis sit Nausipha¬
nes ait ex hiis que iudentur esse nichil magis esse ꝙͣ non esse Parme¬
oĩa negotia de negocio deiecit ait nichil esse Circa eadem fere pytro¬
nei uersantur et megariti et creatici. et achademiti qui nouã indux¬

Expanded text:
tum occupatio publica, quantum occupatio privata, quantum occupatio cotidiana, tum occupatio publica, quantum occupatio privata, quantum occupatio cotidiana, quantum somnus. Metire aetatem tuam; tam multa non capit. De liberalibus quoque ad syllabarum distinctiones et coniunctionum ac praepositionum proprietates descenderunt et invidere grammaticis, invidere geometris. Quicquid in illorum artibus supervacuum erat, transtulere in suam. Sic effectum est, ut diligentius loqui scirent quam vivere. Audi, quantum mali faciat nimia subtilitas et quam infesta veritati sit. Protagoras ait de omni re in utramque partem disputari posse ex aequo et de hac ipsa, an omnis res in utramque partem disputabilis sit. Nausiphanes ait ex his, quae videntur esse, nihil magis esse quam non esse. Parmeomnia negotia de negotio deiecit: ait nihil esse. Circa eadem fere Pyrrhonei versantur et Megarici et Eretrici et Academici, qui novam indux
Abbreviated transcription (Latin):
hoc tytulo rusticiore contenti s uirũ bonũ Ita ne est dluuales en¬
euoluã oĩm genciũ et quis p̾mus cariĩa scripsit querã Quãtũ tpis¬
sit anter orphea et homerũ cũ fastos nõ habeami computabo et aristar¬
chi uotas quibus aliena carmĩa compũxit reiognoscã et id totũ in filla¬
bis conterã Ita ne ingemetix puluere herebo a deo mͥ p̃ceptũ illud salu
cũ . B. cesare tota cirtulatus est grecia et in nomẽ homeri ab oĩbus nu¬
tatibus adoptatus arebat homerũ utraq materia consũmata et odis¬
sea et iliade p̾ncipiũ adietisse oꝑi suo quo ueltũ troianũ complexus ẽ
Hniꝰ rei argumentũ afferebat ꝙ duas lr̃as in p̾mo uersu posusset
ex industria libroꝵ suoꝵ mr̃u continentes Calia sciat oportet qui multa
uolt stur Non cogitare quantũ trrs tibi anferat mala ualitudo. quan¬

Expanded text:
hoc titulo rusticiore contenti: O virum bonum! Itane est? Annales hoc titulo rusticiore contenti: O virum bonum! Itane est? Annales evolvam omnium gentium et quis primus carmina scripserit quaeram ? Quantum temporis inter Orphea intersit et Homerum, cum fastos non habeam, computabo ? Et Aristarchi ineptias, quibus aliena carmina conpunxit, recognoscam et aetatem in syllabis conteram? Itane in geometriae pulvere haerebo ? Adeo mihi praeceptum illud salutticus, qui sub C. Caesare tota circulatus est Graecia et in nomen Homeri ab omnibus civitatibus adoptatus, aiebat Homerum utraque materia consummata, et Odyssia et Iliade, principium adiecisse operi suo, quo bellum Troianum complexus est. Huius rei argumentum adferebat, quod duas litteras in primo versu posuisset ex industria librorum suorum numerum continentes. Talia sciat oportet, qui multa vult scire, non cogitare, quantum temporis tibi auferat mala valetudo, quan
Abbreviated transcription (Latin):
debit Ie in has angustias urtus laxũ spaciũ res magna desideit
xpellaniur oĩa totũ pectus illi uacet d̃łt enĩ deltãt artiũ noticia
mas rep̃hendendũ qui supuatua usibus comꝑat et piciosarũ rex
est Quid ꝙ ista liberaliũ artiũ oblectacio molestos nerbosos ĩtempes¬
tiuos sibi placentes facit et ideo nõ discentes uccria quia suꝑnatua
didicerũt Eruator milia libroꝵ didiniꝰ granaticus scripsit misere̾r si
tã mulla supnatua legisisset In hiis libris de prĩa homeri queritur
in hiis de ence mr̃e uera in hiis libidinosior auacori an ebriosior uie¬
erit In hiis an sapho publica fuerit et alia que erant dedisienda scuss
I. nũc et longani esse uitam nega Sed ad nr̃a quoq cũ ꝑueniris
ostendã multa securibus recidenda Magno impendio tpui magna
alieuarũ auriũ molestia laudacio hec constat S hoĩem lratũ Simꝰ

Expanded text:
dabit se in has angustias virtus; laxum spatium res magna desiderat. dabit se in has angustias virtus; laxum spatium res magna desiderat. Expellantur omnia, totum pectus illi vacet. "At enim delectat artium notitia mas reprendendum, qui supervacua usibus conparat et pretiosarum rerum est. Quid? Quod ista liberalium artium consectatio molestos, verbosos, intempestivos, sibi placentes facit et ideo non discentes necessaria, quia supervacua didicerunt. Quattuor milia librorum Didymus grammaticus scripsit. Misererer, si tam multa supervacua legisset. In his libris de patria Homeri quaeritur, in his de Aeneae matre vera, in his libidinosior Anacreon an ebriosior vixerit, in his an Sappho publica fuerit, et alia, quae erant dediscenda, si scires. I nunc et longam esse vitam nega. Sed ad nostros quoque cum perveneris, ostendam multa securibus reddenda. Magno impendio temporum, magna alienarum aurium molestia laudatio haec constat: O hominem litteratum ! Simus
Abbreviated transcription (Latin):
nosa res est sapĩa uatuo illi ioco opus est De diuinis hũanis ꝙ¬
qr mulia querũtur pͥmũ an ip̃m sit aliꝙͣ deinde an aliꝙͣ ante̾
sit trs sit sine tꝑe an cũ mũdo inceꝑit an eciã añ mũdũ quia fu¬
erit aliꝙͥ fu̾t et tempus Innumerabilos questiones sunt de aĩo
tñi uñ sit qualis sit qũ esse mcipiat ꝙͣdiu sit an aliũde alio tũs¬
at et domicilia putet ad alias aĩaliũ formas alias ꝙ comẽctis
on nou amplius ꝙͣ semel seruiat et emissus uagenir in toto utx
tate sua usurus cũ ex hac effugerit canea an oblinscatur poꝵ et
ile ne nosse se mapiat ũde corꝑi adductus sublime secessit ⁊duã¬
tr̃q ꝓtem rem̃ hũauarũ diumarũq cõprehende̾ ingenti copia que¬
rendoꝵ at discendoꝵ fatigaberis Hec tam multa tam magna nt
habere possint liberũ hospiciũ suꝑuatua ex aĩo tollenda sunt Rõ

Expanded text:
tiosa res est sapientia. Vacuo illi loco opus est. De divinis humanistiosa res est sapientia. Vacuo illi loco opus est. De divinis humanisquam multa quaerantur: primum an per se sit aliquid; deinde an aliquid ante tempus sit sine tempore; cum mundo coeperit an etiam ante mundum quia fuerit aliquid, fuerit et tempus. Innumerabiles quaestiones sunt de animo tantum: unde sit, qualis sit, quando esse incipiat, quamdiu sit; aliunde alio transeat et domicilia mutet in alias animalium formas aliasque coniectus, an non amplius quam semel serviat et emissus vagetur in toto; utrum tate sua usurus, cum ex hac effugerit cavea; an obliviscatur priorum et illinc nosse se incipiat, unde corpori abductus in sublime secessit. Quamcumque partem rerum humanarum divinarumque conprenderis, ingenti copia quaerendorum ac discendorum fatigaberis. Haec tam multa, tam magna ut habere possint liberum hospitium, supervacua ex animo tollenda sunt. Non
Abbreviated transcription (Latin):
gis ꝓ simmplintatẽ ꝙͣ modestiã at modcrationẽ nõ magis ꝙͣ ftngalita¬
sus at partmomã nõ magis ꝙͣ clementiã que alieno sangiũ tasͣ
so partit. et scit hõi non esse hoĩe ꝓdige utendũ. Cũ dicatis itaq sine
libecalibus siudips ad urtutẽ nõ ꝑuemire quẽ admodũ negatis illa nichi
confere irtuti Sia uet sinc cibo ad iurtutẽ ꝑuenitur aibus tamen
ad ũtutẽ non ꝑtinet ligna naui nichil conferunt ꝙͣnus non fiat na¬
uuis nͥ ee liis Non est inꝙͣ tur aliꝙͣ putes eius adiutorio ficri sine
quio non porest sigr Potest quidẽ eciam iᵈ dici sine liberalibus studiis
uerit ad sapientiã posse xduãius em̃ uͥtus discenda sit tñ nõ per ħ
discitur Aaud est autẽ quare existimẽ nõ futinũ sameatẽ eũ qui trãs
resat cũ sapiẽcia non sit in irĩs fies tradit non uerba et nescio an
ceetior inemoria sit que millũ extra se subsidiũ habet Magna et spa¬

Expanded text:
am modestiam ac moderationem, non magis quam frugalitatem ac parsimoniam, non magis quam clementiam, quae alieno sanguini tamquam suo parcit et scit homini non esse homine prodige utendum. "Cum dicatis," inquit, "sine liberalibus studiis ad virtutem non perveniri, quemadmodum negatis illa nihil conferre virtuti?" Quia nec sine cibo ad virtutem pervenitur, cibus tamen ad virtutem non pertinet. Ligna navi nihil conferunt, quamvis non fiat navis nisi ex lignis. Non est, inquam, cur aliquid putes eius adiutorio fieri, sine quo non potest fieri. Potest quidem etiam illud dici: sine liberalibus studiis veniri ad sapientiam posse; quamvis enim virtus discenda sit, tamen non per haec discitur. Quid est autem, quare existimem non futurum sapientem eum, qui litteras nescit, cum sapientia non sit in litteris ? Res tradit, non verba, et nescio an certior memoria sit, quae nullum extra se subsidium habet. Magna et spa
Abbreviated transcription (Latin):
est ꝓua istas que uoluptates uocantur ubi tñscenderint modũ penas
esse Pram si illud argumentancris sapientẽ multo umo ĩebriari et reci-¬
nere rcm tenorẽ etiã si temuletus sit colligas nec ueneno poto mori¬
iurũ nec sopore sũpto dormiturũ net elleboro accepto quidꝙͥ in uisteri¬
bus herebit eiccturũ deiecturũq Sed si temptantur pedes lingua nõ con¬

Expanded text:
est, proba istas, quae voluptates vocantur, ubi transcenderant modum, poenas est, proba istas, quae voluptates vocantur, ubi transcenderant modum, poenas esse. Nam si illud argumentaberis, sapientem multo vino inebriari et retinere rectum tenorem, etiam si temulentus sit; licet colligas nec veneno poto moriturum nec sopore sumpto dormiturum nec elleboro accepto, quicquid in visceribus haerebit, eiecturum deiecturumque. Sed si temptantur pedes, widely
Abbreviated transcription (Latin):
nor uino tleopatre amor hoc illũ res hostẽ reipub  hec hostibus suis ĩ¬
parẽ reddidit ħ crudelem fecit crĩ capita pͥncipũ ciuitatis cenanti refer¬
serentur cũ inter appatissimas epłas luxus q regales ora ac manus ꝓ¬
scriptoꝵ recognosceret cũ uino graiuis siuret tñ sanguiẽ Iutollerabile erat
ꝙ ebrius fiebat cũ hec faceret Quanto intollerabilius ꝙ hoc in ip̃a ebrie¬
tate faciebat fere molenuã irudelitas sequitur uallatur enĩ ex asꝑatur¬
q sanitas mentis Euẽadiodũ difficiles saciũt diutini morbi et ad mi¬
nimã rabidos offentionẽ ita ebrietates continue efferant aios Rdam cũ
sepe apud se non fant consuetudo inisanie durata uitia uino cõcepta eni¬
am sine illo ualent Dic ergo quare sapiens non debeat ebrius sieri.
deformitatẽ rei et importunitatẽ oũde rebus nõ uerbis quod facillimũ

Expanded text:
nor vino Cleopatrae amor? Haec illum res hostem rei publicae, haec hostibus suis imnor vino Cleopatrae amor? Haec illum res hostem rei publicae, haec hostibus suis imparem reddidit; haec crudelem fecit, cum capita principum civitatis cenanti referrentur, cum inter apparatissimas epulas luxusque regales ora ac manus proscriptorum recognosceret, cum vino gravis sitiret tamen sanguinem. Intolerabile erat, quod ebrius fiebat, cum haec faceret; quanto intolerabilius, quod haec in ipsa ebrietate faciebat! Fere vinolentiam crudelitas sequitur; vitiatur enim exasperaturque sanitas mentis. Ut querulos difficilesque faciunt diutini morbi et ad minimam rabidos offensionem, ita ebrietates continuae efferant animos. Nam eum saepe apud se non sint, consuetudo insaniae durat et vitia vino concepta etiam sine illo valent. Dic ergo, quare sapiens non debeat ebrius fieri. Deformitatem rei et inportunitatem ostende rebus, non verbis. Quod facillimum
Abbreviated transcription (Latin):
bellicosasq hostibus tradidit ħ multoꝵ ãnoꝵ ꝑtinacia bello defensa me-¬
niã patefecit Hec contũacissimos et uigũ recusantes in aliemĩ egit
aroitriũ hoc ĩuictos aue mero douunt dllexandrũ cuins modo feci
mentionẽ tot itinera tot p̃lia tot hyemes ꝑ quas uicta tꝑoꝵ lotoꝵ q
difficultate tnͣsierat tot flnĩa ex ignoto cadencia tot maria tutũ ditise¬
rũt intẽꝑancia bibendi et ille herculaneus ac fatalis cphus condidit
Que gloria est multũ iaꝑe Cũ penes ce palina fuerit et ipmaciones tu¬
as strati sompno ac nomitantes recusauerũt cũ suꝑstes toti cõuino fu̾is
iũ oẽs iniceris uirtute magnifica. et uemo uini cam capax fu̾it uniceris
a doleo dincomiũ magnificũ uirũ et ingenii nobilis que illa res ꝑdidit
et in externos mores ac uitia non romana traieat ꝙͣ ebrietas Nec mi¬

Expanded text:
bellicosasque hostibus tradidit, haec multorum annorum pertinaci bello defensa moebellicosasque hostibus tradidit, haec multorum annorum pertinaci bello defensa moenia patefecit, haec contumacissimos et iugum recusantes in alienum egit arbitrium, haec invictos acie mero domuit. Alexandrum, cuius modo feci mentionem, tot itinera, tot proelia, tot hiemes, per quas victa temporum locorumque difficultate transierat, tot flumina ex ignoto cadentia, tot maria tutum dimiserunt; intemperantia Iubendi et ille Herculaneus ac fatalis scyphus condidit. Quae gloria est capere multum ? Cum penes te palma fuerit et propinationes tuas strati somno ac vomitantes recusaverint, cum superstes toti convivio fueris, cum omnes viceris virtute magnifica et nemo vini tam capax fuerit, vincens a dolio. M. Antonium, magnum virum et ingenii nobilis, quae alia res perdidit et in externos mores ac vitia non Romana traiecit quam ebrietas nec mi
Abbreviated transcription (Latin):
peccandi ꝙͣ bona uolũtate ꝓhibitis abstiuẽt ubi possedit cĩm iiuia
uis uini quidꝙͣ mali latebat emuergit Pron facit ebrietas uicia sed ꝓ¬
trahit Tunc libimnosus ne cubisulũ quidẽ exspectat sed cupiditatibus
suis ꝙͣtũ petierũt sine dilacione ꝑmitit Tunc ĩpudicus morbũ ꝓfite¬
tur ac publicat Tunt petulãs non lingnẽ non manũ continet Cres¬
rit insolenti suꝑbia crudelitas seno maliguitas liuido om̃e uitiũ fax¬
atur et ꝓdit didice illis ignoracionẽ sui dubia et parũ explanata u̾¬
ba incertos oculos gradũ errantẽ uertiginẽ ii capitis testa ip̃a mobi¬
lia uelud aliquo turbine cictũagente domũ stomachi tormenta cũ effer¬
uescit mecũ ac iuscera ip̃a distendit Tũc tamen ut cũq tolerabile dũ illi
uis sua est Qauid cũ sompno uiciatur et que ebrietas fiit cruditas fc̃a
est Cogita quas clades ediderit publica ebrietas hec acermas gentes

Expanded text:
peccandi quam bona voluntate prohibitis abstinent. Ubi possedit animum nimia peccandi quam bona voluntate prohibitis abstinent. Ubi possedit animum nimia vis vini, quicquid mali latebat, emergit. Non facit ebrietas vitia, sed protrahit; tunc libidinosus ne cubiculum quidem expectat, sed cupiditatibus suis quantum petierunt sine dilatione permittit; tunc inpudicus morbum profitetur ac publicat; tunc petulans non linguam, non manum continet. Crescit insolenti superbia, crudelitas saevo, malignitas livido. Omne vitium laxatur et prodit. Adice illam ignorationem sui, dubia et parum explanata verba, incertos oculos, gradum errantem, vertiginem capitis, tecta ipsa mobilia velut aliquo turbine circumagente totam domum, stomachi tormenta, cum effervescit merum ac viscera ipsa distendit. Tunc tamen utcumque tolerabile est, dum illi vis sua est; quid, cum somno vitiatur et quae ebrietas fuit, cruditas facta est ? Cogita, quas clades ediderit publica ebrietas; haec acerrimas gentes
Abbreviated transcription (Latin):
uitau̾it ne dũ ꝑsrũs ac sapiens cui satis est sitim extinguere Qm euã
tẽ resistit Nam de illo iudebimus an sapientis aĩmus nimo uino tur¬
betur et faciat ebriis solita Interim si hoc colligere uis uirũ bonũ non
debere ebrĩ ficri cur sillogisinis agis Dic ꝙͣ turpe si plus sibi ingorere ꝙͣ
iapiat et stomachi sui non nosse mensurã ꝙͣ multa ebrii faciant quib
sobrii erubescant Nichil aliud esse ebrietatẽ ꝙͣ uolũtariã insaniam.
Extendi in plures dies illũ ebrii habitũ nũꝙͣ defuere dubitabis Rrũt ꝙͦ
non est minor sed bremor fiefer alexandri macedonis exemplũ qui ili¬
tũ sibi carissimũ ac fidelissimũ inter epłas tnͣsfodit et intellc̃o facio¬
re mori uoluit Certe diruit omĩe uitiũ ebrietas et incendit et detegit
iobstantẽq malis conatibus ueretũdiam remouet Plures enĩ pudore

Expanded text:
vitaverit, nedum perfectus ac sapiens, cui satis est sitim extinguere, qui, etvitaverit, nedum perfectus ac sapiens, cui satis est sitim extinguere, qui, ettem resistit. Nam de illo videbimus, an sapientis animus nimio vino turbetur et faciat ebriis solita; interim, si hoc colligere vis virum bonum non debere ebrium fieri, cur syllogismis agis ? Dic, quam turpe sit plus sibi ingerere quam capiat et stomachi sui non nosse mensuram, quam multa ebrii faciant, quibus sobrii erubescant, nihil aliud esse ebrietatem quam voluntariam insaniam. Extende in plures dies illum ebrii habitum; numquid de furore dubitabis ? Nunc quoque non est minor, sed brevior. Refer Alexandri Macedonis exemplum, qui Clitum, carissimum sibi ac fidelissimum, inter epulas transfodit et intellecto facinore mori voluit, certe debuit. Omne vitium ebrietas et incendit et detegit, obstantem malis conatibus verecundiam removet. Plures enim pudore
Abbreviated transcription (Latin):
tris quidẽ suis iudicabat Nullũ cosso aut pͣuatũ secretũ aut prblicũ e¬
lapsũ est Itaq deilamationes istas de medio remoueanius Non est ar̃mꝰ
in sua potestate ebrietate demitus Quemadinodũ nusto dolia ip̃a rũ¬
pmĩtur et om̃e quod in ymo iacet in sũmã partem uis caloris eiectat Sic
unno exestuante quidꝙͣ in ymo iacet abditũ refertur et prodit in mediũ¬
Bnerati mero quemadiodũ non continẽt cibũ uino xedũdante iͣ ne se¬
cretũ quidem inod suũ alienĩq est ꝑiter effundũt Sed ꝙͣuis hoc sole¬
at accidere ita et iͦ solet ut cũ hiis quos sciamus bibere libentius de re-¬
bus necessariis deliberemus salsũ ergo est hoc quod pr̃ocimi loco poui¬
tur ei qui solet ebrius esse non cõmendare tacitũ Quanto sacius est aꝑ¬
te accusare ebrietatẽ et intia eius expon̾e que eciam tollerabilis homo

Expanded text:
tris quidem suis iudicabat. Nullum Cosso aut privatum secretum aut publicum etris quidem suis iudicabat. Nullum Cosso aut privatum secretum aut publicum elapsum est. Itaque declamationes istas de medio removeamus: " Non est animus in sua potestate ebrietate devinctus. Quemadmodum musto dolia ipsa rumpuntur et omne, quod in imo iacet, in summam partem vis caloris eiectat; sic vino exaestuante, quicquid in imo iacet abditum, effertur et prodit in mediuOnerati mero quemadmodum non continent cibum vino redundante, itane secretum quidem: quod suum alienumque est pariter effundunt, at accidere, ita et illud solet, ut cum iis, quos sciamus libentius bibere, de rebus necessariis deliberemus. Falsum ergo est hoc, quod patrocinii loco ponitur, ei qui soleat ebrius fieri, non dari tacitum. Quanto satius est aperte accusare ebrietatem et vitia eius exponere, quae etiam tolerabilis homo