comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
A quam te maice fili iam audientem cratippum
idq athenis habundare oporteat. Preceptis institu¬
tisq philosophie. ꝓpt̾ summam et doctoris auctori¬
tatem. et urbis. Quorum alt̾ te scientia augere po¬
test. altera exemplis. T am̃ ut ipse admeam utilitatẽ sẽꝑ cum g̾cis
latina conunxi. Neq id in philosophia solum. s etiã in dicendi
exexercitatiõe feci. Idem tͥ censeo faciendum. ut par sis in utruis qs
oratioĩs facultate. Quam quid̾e ad rem. Nos ut udetur attulimꝰ¬
magnũ adium̃tum hominib nrĩs. ut ñ modo grecarum literarĩ
rudes. s etiam docti. aliquantũ se arburent᷑ ad eptos. ⁊ ad discendũ
et adiudicandum. Quam obrem dices tu quid̾e apͥncipe etatis phi-¬
losophosorum. ⁊ disces qm du uoles. Tam dui aũ uelle debebis. qͦ ad te
gantum ꝓficias ñ pęnitebit. S tam̃ nr̃a legens. Non multiun apery¬
patencis dissidentia. qu̾o. uiriq s eratici.⁊ platonie uolumꝰ ẽẽ. de

Expanded text:
amquam te, Marce fili, annum iam audientem Cratippum, idque Athenis, abundare oportet praeceptis institutisque philosophiae propter summam et doctoris auctoritatem et urbis, quorum alter te scientia augere potest, altera exemplis, tamen, ut ipse ad meam utilitatem semper cum Graecis Latina coniunxi neque id in philosophia solum, sed etiam in dicendi exercitatione feci, idem tibi censeo faciendum, ut par sis in utriusque orationis facultate. Quam quidem ad rem nos, ut videmur, magnum attulimus adiumentum hominibus nostris, ut non modo Graecarum litterarum rudes, sed etiam docti aliquantum se arbitrentur adeptos et ad dicendum et ad iudicandum. Quam ob rem disces tu quidem a principe huius aetatis philosophorum, et disces, quam diu voles; tam diu autem velle debebis, quoad te, quantum proficias, non paenitebit; sed tamen nostra legens non multum a Peripateticis dissidentia, quoniam utrique Socratici et Platonici volumus esse, de rebus
Abbreviated transcription (Latin):
sonecate tuenda tͥbuendoq suum cuiꝙ ⁊ rerũ contractarium fideiu
Nut in animi excelsi atq inuioti magnitudine ac robore. Aut i orĩi
que fiunt queq dicuntur ordinȩ ⁊ modo. inquo mest modeata sttetnũ¬
perantia. Que quatuor quemqͥm int̾se colligata ator implicata sẽnam̃
ee singulis ceita ostitiorum genera nascunt᷑. uelut ex ea parte. que p̾m at
oesepta ẽ. In qua sapientiam ⁊ prudentiã ꝑonimusatent indaet at io atq
umientio ueri. ciusq uirtutis hoc munꝰ ẽ ꝓpͥum. Ut enim ciuus ar meddi
nne ꝑspicit. quid inre quaq uerssimum sit. quiq aculissime. ncelerꝰ.¬
tine poriat. uide. n er plicare rotione. ⁊ sꝑrudentissimus ⁊ sapientissirẽ¬

Expanded text:
societate tuenda tribuendoque suum cuique et rerum contractarum fide societate tuenda tribuendoque suum cuique et rerum contractarum fide aut in animi excelsi atque invicti magnitudine ac robore aut in omnium, quae fiunt quaeque dicuntur, ordine et modo, in quo inest modestia et temperantia. Quae quattuor quamquam inter se colligata atque implicata sunt, tamen ex singulis certa officiorum genera nascuntur, velut ex ea parte, quae prima discripta est, in qua sapientiam et prudentiam ponimus, inest indagatio atque inventio veri, eiusque virtutis hoc munus est proprium. Ut enim quisque maxime perspicit, quid in re quaque verissimum sit. quique acutissime et celerrime potest et videre et explicare rationem, is prudentissimus et sapientissi
Abbreviated transcription (Latin):
infactisdictisq qui modus. Itaq eoꝵ ipsorũ q̃ aspectu sentiunt᷑. Nulluĩ
aliud animal pulctudinem. uenustatẽ. conuenzentiam partiũ sentit.
quam similitudinẽ natura ratioq ab oculis ad aninũ transferens. mul¬
to etiã magis pulcritudinẽ constantiam oromẽ in consiliis factisq con¬
seruandam putat. cauetti nequid indecore. effeminateue facitit. Tum
iu omnib ⁊ opinionib ⁊ factis. Nequid li bidinose. aut faciat. aut co-¬
gitet. Quib erreb ꝯflat᷑. ⁊ efficit᷑ id qd̾ quȩrimꝰ honestum. qd̃ ⁊̃ si nobi-¬
litatum ñ sit. tñ honestum sit. qd̃ ꝙ uere dicimꝰ. ⁊̃ sianullo laudetur
natura eẽ iaudabile. formam quide ipsam marce fili. ⁊ tanqmͣ faciem
citaret sapientie. S omne qd̾ ẽ honestum. id quatuor partiũ oritur era¬
liqua Ant enim in ꝑspitienia uer solletnaꝙ uer satur. Nut in homniũ

Expanded text:
in factis dictisque qui modus. Itaque eorum ipsorum, quae aspectu sentiuntur, nullum in factis dictisque qui modus. Itaque eorum ipsorum, quae aspectu sentiuntur, nullum aliud animal pulchritudinem, venustatem, convenientiam partium sentit; quam similitudinem natura ratioque ab oculis ad animum transferens multo etiam magis pulchritudinem, constantiam, ordinem in consiliis factisque conservandam putat cavetque, ne quid indecore effeminateve faciat, tum in omnibus et opinionibus et factis ne quid libidinose aut faciat aut cogitet. Quibus ex rebus conflatur et efficitur id, quod quaerimus, honestum, quod etiamsi nobilitatum non sit, tamen honestum sit, quodque vere dicimus, etiamsi a nullo laudetur, natura esse laudabile. Formam quidem ipsam, Marce fili, et tamquam faciem citaret sapientiae. Sed omne, quod est honestum, id quattuor partium oritur ex aliqua: aut enim in perspicientia veri sollertiaque versatur aut in hominum
Abbreviated transcription (Latin):
parare eaquȩ suꝑꝑeditent. ad cultũ ⁊ aduictũ ne sibi soli si ꝯuigi liberis.
cetĩsq. quos caros habeat tueriq debeat. Quȩ cura exsuscitat etã animos:
t maiores adrem gerendam facit. In pͥmisꝙ hominis ẽ ꝓpͥa ueri inquisi¬
tio atꝵ inuestigatio. Itaq cum sunius necessaruis negotiss. eurisq uacto.
tum abemꝰ aliquid uidere. audire. ad discere. cognitionẽt rerum: aut oꝗ¬
cultarum: aut amnurabiliũ ad beate iuuendim necessariã ducimꝰ Ex qͣ
intelligit᷑ quod uerũ simplex sincerumq sit. id esse nature hominis apteͥs¬
simum. Hiue uꝰ cupiditati uidendi ad iuncta ẽ appetistio queda pͥncipatꝰ.
ut nemini parero animꝰ bene informatus a natura uelit. nisi p̃cipienti. aut
Socenti. aut utilitatis causa. iuste. ⁊ legitime. imperanti.ex quo magnitu¬
do auimi existit. humanuniq rerum contemptio. Nec uͦ illa parua ius na-¬
ture ẽ. ratoĩsq̃ qd̾ unum animal sentit qͥd sit ordo. quid sit qd̃ doceat.

Expanded text:
parare ea, quae suppeditent ad cultum et ad victum, nec sibi soli, sed coniugi, liberis ceterisque, quos caros habeat tuerique debeat; quae cura exsuscitat etiam animos et maiores ad rem gerendam facit. In primisque hominis est propria veri inquisitio atque investigatio. Itaque cum sumus necessariis negotiis curisque vacui, tum avemus aliquid videre, audire, addiscere cognitionemque rerum aut occultarum aut admirabilium ad beate vivendum necessariam ducimus. Ex quo intellegitur, quod verum, simplex sincerumque sit, id esse naturae hominis aptissimum. Huic veri videndi cupiditati adiuncta est appetitio quaedam principatus, ut nemini parere animus bene informatus a natura velit nisi praecipienti aut docenti aut utilitatis causa iuste et legitime imperanti; ex quo magnitudo animi exsistit humanarumque rerum contemptio. Nec vero illa parva vis naturae est rationisque. quod unum hoc animal sentit, quid sit ordo, quid sit, quod deceat,
Abbreviated transcription (Latin):
nos uitudiis cogitationis. ⁊̃ siñ oꝑa nr̃a continẽ. Omnis aut̃ cogita-
tioqͥ aninii. Aut in consiliis capiendis dereb honestis. ⁊ ꝑtmentibus ad
bene beateq iuuendum aut instuoliis scientiȩ cognitioĩsq uetsabit᷑.¬
Ac de p̾mo quidẽ offitis fonte dixunus. De trib aut̃ celiquis latissime
patet ea ratio qua sotietas hominũ inter eos. ⁊ iutȩ quasi communi¬
tas eontonetur.i eiũ partes due. Iusticia inqua urtutis splendor est¬
ma cinꝰ ex qua uiriboni nomiuant᷑. ⁊ huic conuncta benificientia ẽ¬
qm eand̾e uł bengnitatẽ ui uberalitatẽ appellari licet. s iusticiȩ pͥmũ
munus ẽi uo ne cu dͥs noceat. isi lacessinis uiuicia. Deinde ut cũ mu¬
aib ꝓ comunib utatur. priuatis ut suis. St̃ aũ pͥuata nulla nanira.
aut atere occupatiõe. ut qui quondam inuacua uenerunt. Auit

Expanded text:
nos in studiis cognitionis etiam sine opera nostra continere. Omnis autem cogitatio nos in studiis cognitionis etiam sine opera nostra continere. Omnis autem cogitatio motusque animi aut in cbene beateque vivendum, aut in studiis scientiae cognitionis versabitAc de primo quidem officii fonte diximus. De tribus autem reliquis latissime patet ea ratio, qua societas hominum inter ipsos et vitae quasi communitas continetur; cuius partes duae, iustitia, in qua virtutis est splendor maximus, ex qua viri boni nominantur, et huic coniuncta beneficentia, quam eandem vel benignitatem vel liberalitatem appellari licet. Sed iustitiae primum munus est, ut ne cui quis noceat nisi lacessitus iniuria, deinde ut communibus pro communibus utatur, privatis ut suis. Sunt autem privata nulla natura, sed aut vetere occupatione, ut qui quondam in vacua venerunt, aut
Abbreviated transcription (Latin):
mnis de officio duplex ẽ questio. Unum genꝰ ẽ. qd̾ ꝑtinet ad
finem bonorum. Alterum qͥd positũ ẽ inp̃ceptis. quib in ot̃ses
partes usus uite confirmari. ꝑ ossit. Stiꝑioris generis huiusmodi
st̃ exẽmpla. Omnia ne officia ꝑfecta sint. Ntũ quod officii. fecta¬
sint. aliud alio maius sił. ⁊ quȩ sint generis eiud̾e. Quorum autem
offitiorum p̃cepta traduntur. ea quanquam ꝑ tineant ad finẽ bonoꝵ.
cñ minus : io apparet. quia magis ad institutionẽ uitȩ communis.
spectare uidentur. De quib est nob̾ his libris explicandũ. Atqui ⁊̃ ali a
diuisio ẽ offitii. Nam ⁊ medium quodd̃a offitiũ dicit᷑ ⁊ ꝑfectum ꝑ fectum

Expanded text:
Omnis de officio duplex est quaestio: unum genus est, quod pertinet ad Omnis de officio duplex est quaestio: unum genus est, quod pertinet ad finem bonorum, alterum, quod positum est in praeceptis, quibus in omnis partis usus vitae conformari possit. Superioris generis huius modi sunt exempla: omniane officia perfecta sint, num quod officium aliud alio maius sit, et quae sunt generis eiusdem. Quorum autem officiorum praecepta traduntur, ea quamquam pertinent ad finem bonorum, tamen minus id apparet, quia magis ad institutionem vitae communis spectare videntur; de quibus est nobis his libris explicandum. Atque etiam alia divisio est officii. Nam et medium quoddam officium dicitur et perfectum. Pe
Abbreviated transcription (Latin):
alio loco disputata. Haec disciplinȩ gͥ si sibi consentaneȩ uelint eẽ¬
ũ de offitio nichil queant̃ dicẽ. neq ulla offiti p̃cepta. firma sta-¬
bilia. coniuncta nature tradi possunt. nisi autab is quisolum. aut
ab his qui maxime honestatẽ. ꝓpt̾ sedicant᷑ eͤx petendam. Ita ꝓpria
pyiehonis erilli. iamprid̾e explosa sententia ẽ. qui tñ haberent uis
suum disputandi de offitio. si rerum aliquem dilectum reliquissẽt.
inquestione po tissimum stoicos. ñ ut int̃pretes. s ut solemꝰ efontib
eoꝵ. iudicio. arburioq nr̃o. quantummͦ quoq uidebit᷑. hauriemus. Pla¬
cet gͥ quo omnis disputatio de officio futura ẽ. ante definire qͥd sit
officium. quodapan etio p̃t̾inissum ẽẽ miror. Omnis enim q̃ arauoe
suscipit᷑. de aliqua re institutio. debet adefinitione ꝓficisci. ut in¬
telligatur quid sit id dequo disputectir.

Expanded text:
alio loco disputata. Hae disciplinae igitur si sibi consentaneae velint essalio loco disputata. Hae disciplinae igitur si sibi consentaneae velint esse, de officio nihil queant dicere, neque ulla officii praecepta firma, stabilia, coniuncta naturae tradi possunt nisi aut ab iis, qui solam, aut ab iis, qui maxime honestatem propter se dicant expetendam. Ita propria est m Aristonis, Pyrrhonis, Erilli iam pridem explosa sententia est; qui tamen haberent ius suum disputandi de officio, si rerum aliquem dilectum reliquissent, e et hac in quaestione potissimum Stoicos non ut interpretes, sed, ut solemus, e fontibus eorum iudicio arbitrioque nostro, quantum quoque modo videbitur, hauriemus. Placet igitur, quoniam omnis disputatio de officio futura est, ante definire, quid sit officium; quod a Panaetio praetermissum esse miror. Omnis enim, quae a ratione suscipitur de aliqua re institutio, debet a definitione proficisci, ut intellegatur, quid sit id, de quo disputetur
Abbreviated transcription (Latin):
suuila eñ uitȩ pars. neq publicis neꝙ pͥuatis. necy forensib neqi domesticis
inreb. neq sitecũ agas qͥd. neꝙ si cũ altero contralias nacare officio pot̃.
In eod excolendo sita uita est honestas om̃is. ⁊ negligendo iuupitudo.
Pttp hec qiuidẽ q̃stio communis. est om̃um philosophoꝵ. Quis ẽ enĩ
qui nullis offittĩ p̃cȩptis tradendisphilosophum. seaudeat dicẽ: s st̃
p̃ uedlei dis cipline.q̃ ꝓpositis bonorum tmalorum finib offitium om̃e
e uen ant. nam qui suminum. bonum sic instituit. ut nichil habeat
cum urtute coniunctũ. Idꝙ suis comodis ñ honestate metinir.
Hic sibi ipse consentiat. ⁊ ñ int̾dũ natura e bonitate iuncat᷑. neq
amicitiam colere poss to. nec iusticiam. nec lib̾tatem liberalitatem.
fortis uei dolorem summũ malum iudicans. Aut tẽꝑans uolupta¬
tem summum bonum statuens. eẽ certe nullo modo potest. Que
quanquam ita sint inꝑinptu ut res disputatione ñ egeat. tñ st̃ a nob

Expanded text:
Nulla enim vitae pars neque publicis, neque privatis, neque forensibus, neque domesticis in rebus, neque si tecum agas quid, neque si cum altero contrahas, vacare officio potest, in eoque excolendo sita est Atque haec quidem quaestio communis est omnium philosophorum; quis est enim, qui nullis officii praeceptis tradendis philosophum se audeat dicere? Sed sunt non nullae disciplinae, quae propositis bonorum et malorum finibus officium omne pervertant. Nam qui summum bonum sic instituit, ut nihil habeat cum virtute coniunctum, idque suis commodis, non honestate metitur, hic, si sibi ipse consentiat et non interdum naturae bonitate vincatur neque amicitiam colere possit nec iustitiam nec liberalitatem; fortis vero dolorem summum malum iudicans aut temperans voluptatem summum bonum statuens esse certe nullo modo potest. Quae quamquam ita sunt in promptu, ut res disputatione non egeat, tamen sunt a nobis
Abbreviated transcription (Latin):
te. Capiosi fieri pot̾̃ ꝓpiciis aurib tuis quid sentiã dice̾. si minus dicam iratis. Cic̾o¬
nem auctorem huiꝰ uenbi habeo. puto locupletẽ. Si recentiorem queris: fabianum
tam posse sic tͣnsferri. ũ dicã qd ẽ. s multũ intesse uideo. Cogor u̾bũ ꝓuocabulo po¬
ne̾. s ita necesse ẽ ponã. Quodẽ. Sex inodis ħaplatone dici amicus nr̃ ho eruditissi¬
inis hodierno die dicebat. Om̃s tͥ exponã. si ante uidicauo̾ e̾e aliquid genus ee. ⁊ sp̾e̾m.
Nunc autem pͥmũ illuo g̃rimꝰ gͥenꝰ ex quocetẽ sp̾es suspensȩ s̃ a quonascitur om̃is diui

Expanded text:
te; cupio, si fieri potest, propitiis auribus tuis " essentiam " dicere; si minus, dicam et iratis. Cicerote; cupio, si fieri potest, propitiis auribus tuis " essentiam " dicere; si minus, dicam et iratis. Ciceronem auctorem huius verbi habeo, puto locupletem. Si recentiorem quaeris, Fabianum,tum, posse sic transferri, ut dicam " quod est." Sed multum interesse video; cogor verbum pro vocabulo ponere. Sed si ita necesse est, ponam "quod est." Sex modis hoc a Platone dici amicus noster, homo eruditissimus, hodierno die dicebat. Omnes tibi exponam, si ante indicavero esse aliquid genus, esse et speciem. Nunc autem primum illud genus quaerimus, ex quo ceterae species suspensae sunt, a quo nascitur omni
Abbreviated transcription (Latin):
uanta uerboꝵ nob̃ pauꝑtas smmo egestas sit. nunquam magis quã
hodierna die intes ti. Mille res meiderunt cum forte de Nlatone I¬
quem greci oestron uocant peçcora pagentẽ. ⁊ totis saltib dissipante. asilum nr̃i uo¬
eabant. Hoc uigło licet crocdis. E st luc si lari unta ilicibq iutentem. Purib alburnũ
uolitans eui nom̃ asile. Romanum est oestrumgreci uert̾e̾ uocantes. Asꝑ acerba
se. Nete longe differã q̃dã simplicia inusu erant. sicut cerne̾ ferro int̾ se dice
cerne ferro. uiod nc̃ decerne dñnis. Siplicis illiꝰ u̾bi usus amissus Dicebant antiqui
arma. Nõ io minc ago ũ ostendã qͣntũ tẽpus apud gͣmaticã ꝑdidĩm. s ũ ex ħ intelligͣs
qͣntũ apud enniũ. ⁊ actiũ u̾boꝵ situs occupau̾it: cũ apuo hunc qͦ qͥ cotidie excutit᷑.
aliqua nob̾ sub ducta sint. Quid sibi inquis ista p̃paratio uult: quosper tat: ñ celabo

Expanded text:
uanta verborum nobis paupertas, immo egestas sit, numquam magis quam hodierno die intellexi. Mille res inciderunt, cum forte de Platone lquem Graeci oestron vocant pecora peragentem et totis saltibus dissipantem, asilum nostri vocabant. Hoc Vergilio licet credas: Est lucum Silari iuxta ilicibusque virentem Plurimus Alburnum volitans, cui nomen asilo Romanum est, oestrum Grai vertere vocantes, Asper, acerba se. Ne te longe differam, quaedam simplicia in usu erant, sicut " cernere ferro inter se "cernere ferro. Quod nunc decernere dicimus. Simplicis illius verbi usus amissus est. Dicebant antiqui ndam, quantum tempus apud grammaticum perdiderim, sed ut ex hoc intellegas, quantum apud Ennium et Accium verborum situs occupaverit, cum apud hunc quoque, qui cotidie excutitur, aliqua nobis subducta sint. " Quid sibi," inquis, " ista praeparatio vult ? Quo spectat ? " Non celabo
Abbreviated transcription (Latin):
Monstraberis digito astutia plenus u̾si pellis ⁊ simplicitatis ⁊ nimic᷑
comĩntorq culpaꝵ ⁊ postremo uno noĩe a cunctis malꝰ hõuocab̾is

Expanded text:
Monstraberis digito astutia plenus, versipellis, et simplicitatis inimicus, Monstraberis digito astutia plenus, versipellis, et simplicitatis inimicus, contemplatorque culparum, et postremo uno nomine vocaberis a cunctis
Abbreviated transcription (Latin):
ipsos ne aliis tim̃di sint castiga ⁊ cohibe. E nulla uocis ambiguitate
ꝯtrou̾siam nectas. s qualitatẽ aĩ speculare. Hil tͥ int̾sit an firmes
aniures. De religione ⁊ fide scias agi.ubicliq de u̾itate tractatur.
⁊ siuire iurando d̾s ñ inuocet᷑.⁊ ñ inuocanti testis ẽ tñ¬
u̾itatẽ. ne iusticie tnͣseas legeni. Qd̾ ⁊ si aliq̃n coarteris uti m̃datio u̾e
ñ ad falsi s ad ueri custodłã. Et si ꝯtigerit fidelitat̾ẽ ñ. datio redinu.
ñ mentieris s potius excusab̾. qr uͥ honesta causa ÷ iustꝰ secreta ñ ꝓclit.
hilaris. tuiultuosa quietꝰ. extrema securus. hisgͦ instituonib. be
quatuor uirtutũ spẽs ꝑfectũ te facient uirũ. si m̃surã rectitudinis
eaꝵ equo ui uendi fine seruau̾is. Nam prudentia si t̃minos suos ex¬
cedat callidus ⁊ pauendi acumiinis eris. Inuestigator latentiũ ⁊ scri
sẽꝑ aliquid q̃rens. sẽꝑ aliqͥd timens. sẽꝑ aliquid uincens. ⁊ qui subtilis¬

Expanded text:
ipsos ne aliis timendi sint, castiga et cohibe. Ex nulla vocis ambiguitate controversiam nectes, sed animi qualitatem speculare. Nihil tibi intersit, an firmes, an jures. De fide et religione scias agi, ubicunque de veritate tractatur: nam si jurejurando Deus invocetur, et non invocanti testis estnseas legem. Quod si aliquando coarcteris uti mendacio, utere non ad falsi, sed ad veri custodiam; et si contigerit fidelitatem mendacio redimi, non mentieris, sed potius excusaberis: quia ubi honesta causa est, justus secreta non prodit, hilaris, tumultuosa quietus, extrema securus. CAPUT V. Dee facient virum, si mensuram rectitudinis earum aequo vivendi fine servaveris. Nam si prudentia terminos suos excedat, callida et pavida commiseris, investigator latentium, et scrsemper aliquid quaerens, semper aliquid timens, semper aliquid dubitans, et subtilis
Abbreviated transcription (Latin):
te iã ꝑtineat ista sententia. ⁊ qͥd dicã estima. Nõ relinꝗͣ senxctutẽ sime atũ in
reseruabit. totũ aut̃ ab illa parte meliore. Ntsi ceꝑit ꝯcute̾ m̃tẽ. si partes eiꝰ cõ¬
ilłe. si mͥ ñ uita reliq̃rit s ammã: ꝓsiliã ex edificio putͥ. acruenti. Morbum

Expanded text:
ista sententia, et quid dicam aestima: non relinquam senectutem, si me totum mihi reservabit, totum autem ab illa parte meliore; at si coeperit concutere mentem, si partes eius convellere, si mihi non vitam reliquerit, sed animam, prosiliam ex aedificio putri ac ruenti. Morbum
Abbreviated transcription (Latin):
thos. Coloꝵ: albos. nigros flauos. hẽ singlos. catonẽ. cicõnẽ. lucreciũ Itaq q muilta ꝯti¬
Omnia sub illo sunt. Stoici uolunt suꝑpone hiuc etiam nc̃ aliuo genꝰ mag̃ pͥncipale. deqͦ statĩ
dicamt: Si ꝑriꝰ illuo genꝰ de quo loquutꝰ sum mito pͥmũ poni docuero. cũ sit om̃iũ rer capar.
Q uod est in has spes diuido. ũ sint corporalia. aut in corporalia. nicħ t̾cium: Coriꝰ gͥmꝰ duidos
cib aluntur. crescunt. Rursus animalia inquas sp̾es seco: aut mortalia sunt. aut ĩmorta¬
lia. Primũ genꝰ stoicis quib dam uidetur.Iuod qͣre uideatur. subiciã. In rer̃ inquiunt
plato parciatur. Pmũ illud qd ẽ. nec uisu. nec tactu. nec ullo sensu ꝯphendł cogita¬

Expanded text:
thos. Colorum: albos, nigros, flavos. Habet singulos: Catonem, Ciceronem, Lucretium. Ita qua multa contiomnia sub illo sunt. Stoici volunt superponere huic etiamnunc aliud genus magis principale; de quo statim dicam, si prius illud genus, de quo locutus sum, merito primum poni docuero, cum sit rerum omnium capax. " Quod est" in has species divido, ut sint corporalia aut incorporalia. Nihil tertium est. Corpus quomo, quaedam solo adfixa radicibus aluntur, crescunt. Rursus animalia in quas species seco ? Aut mortalia sunt aut inmortalia. Primum genus Stoicis quibusdam videtur " quid." Quare videatur, subiciam: " In rerum," inquiunt,Plato partiatur. Primum illud " quod est" nec visu nec tactu nec ullo sensu conprenditur; cogita
Abbreviated transcription (Latin):
ex qͥb om̃ia q̃cũq uidemꝰ fiunt.⁊ ad quas cuncta formant᷑. he ĩmortales. ĩ mutabiles.
et̾nũ. Adiciã disfinitioni int̾p̃tationẽ. qͦ tͥ res aꝑtior fiat. Uolo imaginẽ tuã face̾ exẽplar
picturȩ te habeo. ex qͦ capit habitũ aliquẽ mens nr̃a quẽ oꝑi suo ĩponat. Ita illa q̃ me
bit idos. Iuid sit ħ idos atendas oꝑortet. ⁊ platoni imputes. nõ mͥ: hanc rer̾ difficul¬
tatem. Nulla÷ autem sine difficultate subtilitas. Paulo ante pictoris imagine utebai
Ille cũ reddẽ ugłm colorib uellet ip̃m intuebat᷑. Idea erat u̾glii facies. futĩ oꝑis
exẽplar. Ex hac qd artifex tͣhit. ⁊ suo oꝑi ĩponit: idos ẽ. Quid int̾sit q̃ris: Alt̾m
exemplar ẽ. alt̾m forma ab exẽplari sũpta. ⁊ oꝑi ĩposita. Alt̾am artifer unitat᷑
et altam facit. ht̃ aliquam faciẽ statua. ħ: ido. ht aliquã faciẽ exẽplar. ip¬
sum qd intuens opifex statuam figurauit. h idea: Etiam nc̃ si aliã osicłas¬

Expanded text:
ex quibus omnia, quaecunque uidemus, fiunt et ad quas cuncta formantur. Hae immortales, immutabiles, aeternum." Adiciam definitioni interpretationem, quo tibi res apertior fiat: volo imaginem tuam facere. Exemplar picturae te habeo, ex quo capit aliquem habitum mens nostra, quem operi suo inponat. Ita illa, quae me bit idos. Quid sit hoc idos, attendas oportet et Platoni inputes, non mihi, hanc rerum difficultatem. Nulla est autem sine difficultate subtilitas. Paulo ante pictoris imagine utebar. Ille cum reddere Vergilium coloribus vellet, ipsum intuebatur. Idea erat Vergilii facies, futuri operis exemplar. Ex hac quod artifex trahit et operi suo inposuit, idos est. Quid intersit, quaeris ? Alterum exemplar est, alterum forma et aliquam faciem statua; haec est idos. Habet aliquam faciem exemplar ipsum, quod intuens opifex statuam figuravit; haec idea est. Etiamnunc si aliam desider
Abbreviated transcription (Latin):
sunt. ũ ansint oio dubiũ sit. Illud simul cogitemꝰ si mundũ ip̾m ñ minus mortalẽ q.
hinc corpꝰcło moram. si uoluntates quib pars maior ꝑiit potin̾mꝰ rege̾. ⁊ cohert̾e. plato
ipe ad senectutẽ se diligentia ꝓtulit. Erat q corpꝰ ualidũ. ac forte sortitus. et
illi nom̃ latitudo pectoris fecat. s nauigationes. ac ꝑiclã multũ d̾tͣxerant uirib Plr¬
senectutẽ multis ꝓhibentib causis. Nã ħ scis puto platom diligentiȩ suȩ b̾n ficio
contigisse. qđ nacali suo decessit. ⁊ annũ unũ atq oc togesimũ ĩpleũ sine ulla
seductione ⁊eleo mage qui forte athenis erant immolauerunt defimeto amplioris

Expanded text:
sunt, ut an sint omnino, dubium sit. Illud simul cogitemus, si mundum ipsum, non minus mortalem quasunt, ut an sint omnino, dubium sit. Illud simul cogitemus, si mundum ipsum, non minus mortalem quahuic corpusculo moram, si voluptates, quibus pars maior perit, potuerimus regere et coercere. Plato ipse ad senectutem se diligentia protulit Erat quidem corpus validum ac forte sortitus et illi nomen latitudo pectoris fecerat, sed navigationes ac pericula multum detraxerant viribus; parsenectutem multis prohibentibus causis. Nam hoc scis, puto, Platoni diligentiae suae beneficio contigisse, quod natali suo decessit et annum unum atque octogensimum inplevit sine ulla deductione. Ideo magi, qui forte Athenis erant, inmolaverunt defuncto, amplioris
Abbreviated transcription (Latin):
mutat Qiuo ista inqͥs mͥ subtilitas ꝓderit: Sime int̾rogas. nil. S guẽ admodũ ille
celator ocłos du intentos. ac fatigatos remittit.atq auocat. ⁊ ũ dici solet pascit.
sic nos ai̾ũ aliqn debemꝰ relaxare. et quibdã oblectam̃tis refice̾. s ipã oblectamina
oꝑa sint. Ex his ꝙͦ. si obseruauis sumes qd possit fieri salutare. ħ ego mi lucili fa¬
utile effice̾. Iuid: Istis q̃ mͦ t̾ctauimꝰ remotis areformatiõe meoꝵ qͦni meliorem
me fac̾e ideȩ platonicȩ possunt: Quid exhis t̾ham qđ cupiditates meas ꝯpͥmat:¬
łħ ip̾m qd̾ om̃ia ista q̃ sensib seruiunt q̃ nos accendunt. ⁊ irritant: negat plato
ex his e̾ẽ q̃ue̾ sint. Ergo ista imaginaria s. ⁊ ad tepꝰ aliqua faciem ferunt. Nichil
fluuidiq int̾uallum ꝯstitinmꝰ. Ad illa mittamꝰ aĩũ q̃ et̾na sunt. Mirem̃ in sublum uo¬
ꝯseruat artifex fragilitatẽ mat̾ie ui sua uincens. Contempnamꝰ oĩa q̃ ad eo p̃ciosa ñ

Expanded text:
mutat. "Quid ista," inquis, "mihi subtilitas proderit?" Si me interrogas, nihil. Sed quemadmodum ille caelator oculos diu intentos ac fatigatos remittit atque avocat et, ut dici solet, pascit; sic nos animum aliquando debemus relaxare et quibusdam oblectamentis reficere. Sed ipsa oblectamenta opera sint. Ex his quoque, si observaveris, sumes, quod possit fieri salutare. Hoc ego, Lucili, fautile efficere. Quid istis, quae modo tractavimus, remotius a reformatione morum ? Quomodo meliorem me facere ideae Platonicae possunt? Quid ex istis traham, quod cupiditates meas conprimat ipsum, quod omnia ista, quae sensibus serviunt, quae nos accendunt et inritant, negat Plato ex his esse, quae vere sint. Ergo ista imaginaria sunt et ad tempus aliquam faciem ferunt, nihil hfluvidique inter vana constitimus ; ad illa mittamus animum, quae aeterna sunt. Miremur in sublimi voconservat artifex fragilitatem materiae vi sua vincens. Contemnamus omnia, quae adeo pretiosa non
Abbreviated transcription (Latin):
qd̃ hanc nram tantum murmuratione putes ꝓ pessiuo prauoq nurnora
quicqiuid citra formapͣlam cecidit. Eccc nescio qui ñ ex philosophorum dom̃at clamat.

Expanded text:
d hanc nostram tantum murmurationem putes pro pessimo pravoque numerantium, quidquid citra recti formulam cecidit. Ecce nescioqui non ex philosophorum domo clamat
Abbreviated transcription (Latin):
ro libet ⁊ inscribere possib. Bñfitia tuuocas quorum auctorem fateri
pudet. At illa quantogratiora sunt quantoq in partem interiorem animi
minquã ex istura descendunt. cumdelectant cogitantẽ. magis aquo
quam quid acceꝑis. Crispus passienus. solebat ludere. quorumdam
se uditium malle quam bñfitium. quoruindam benefitiũ malle
quamiuditium. Et subitiebat exempla. Malo aiebat diui august iuontiũ
malo claudñ bñfitum. Ego uero nullius puto expetendum ẽ benefitium. cuĩ
uitȩ uiditim ẽ. Quid gͦ: non erat actipiendum aclaudio quod dibatur: erat.
s sicut afortuna quam scires posse statim malam fieri. Quid ista int᷑ se mirta
driudimus : ñ ẽ bñfitium cui de est optima datũ eẽ iuditio. Auo qui pecinia
ingens siñ ratione nec recta uoluntate donata ẽ. ñ magis bñfitiumẽ quam thes¬
aurus. Multa sunt autẽ que oportat accipere nͨ debere.¬

Expanded text:
re libet et inscribere sibi. Beneficia tu vocas, quorum auctorem fateri re libet et inscribere sibi. Beneficia tu vocas, quorum auctorem fateri pudet ? At illa quanto gratiora sunt quantoque in partem interiorem animi numquam exitura descendunt, cum delectant cogitantem magis a quo, quam quid acceperis ? Crispus Passienus solebat dicere quorundam se iudicium malle quam beneficium, quorundam beneficium malle quam iudicium, et subiciebat exempla. " Malo," aiebat, " divi Augusti iudicium, malo Claudii beneficium." Ego vero nullius puto expetendum esse beneficium, cuius vile iudicium est. Quid ergo ? Non erat accipiendum a Claudio, quod dabatur ? Erat, sed sicut a fortuna, quam scires posse statim malam fieri. Quid ista inter se mixta dividimus ? Non est beneficium, cui deest pars optima, datum esse iudicio : alioqui pecunia ingens, si non ratione nec recta voluntate donata est, non magis beneficium est quam thesaurus. Multa sunt autem, quae oportet accipere nec debere.
Abbreviated transcription (Latin):
multi obligentur. ⁊ tam̃ singul habeant aliquid. quo se cȩt̾is p̃ferant.
Ego uero bñficiis ñ obitio moras. quo plura maiora quȩ fuerint. plus
afferent laudis ad sit iuditium. Neq enim cordi eẽ ciuquam possunt for-¬
te actemeredata. Quare siquis existimat nos cumista p̃cipimus bñgni-¬
tatis fines introrsus referre. ⁊ illininus laxum limitẽ aperire. ne ꝑpe¬
ram monitioẽs drãs exaudiat. Quamenim urtutẽ magis ueneramur
cui magis stimulos. addimus. quib ue tam conuenit hȩc ad hortatio. quã
nob̾ societatem gnĩs humanisanctientib. Quid gͦ est cumsit nulla
honesta ius animi ⁊̃ si arecta uoluntate incepit. Nisi quam uirtutum
motus fecit. Ueto lib̾alitatem nepotari. qui tunc uinat accepisse bñ¬
firium. ⁊ supmis quidem manib ubi illud ratio ad dignosꝑducit.
Nonqͥuolibet casus iconsilium indigens. impetus defert. quod ostenta¬

Expanded text:
multi obligentur et tamen singuli habeant aliquid, quo se ceteris praeferant. multi obligentur et tamen singuli habeant aliquid, quo se ceteris praeferant. Ego vero beneficiis non obicio moras ; quo plura maioraque fuerint, plus adferent laudis. At sit iudicium ; neque enim cordi esse cuiquam possunt forte ac temere data. Quare si quis existimat nos, cum ista praecipimus, benignitatis fines introrsus referre et illi minus laxum limitem aperire, ne perperam monitiones nostras exaudivit. Quam enim virtutem magis veneramur ? Cui magis stimulos addimus ? Quibusve tam convenit haec adhortatio quam nobis societatem generis humani sancientibus ? Quid ergo est ? Cum sit nulla honesta vis animi, etiam si a recta voluntate incepit, nisi quam virtutem modus fecit, veto liberalitatem nepotari. Tunc iuvat accepisse beneficium et supinis quidem manibus, ubi illud ratio ad dignos perducit, non quolibet casus et consilii indigens impetus defert ; quod ostenta
Abbreviated transcription (Latin):
e. Quis patitur sibi imputari: nemo hȩc ita inĩp̃tetur tamq
reducam liberalitatem: ⁊ frenis altiorib repͥmam. Iua uero in quantũ
exeat sedeat ñ erret. L icet ita largiri. ut unusquisq ⁊̃ sicum multis accep̃.
mppło se eẽ ñ putet. Nemo ñ habet aliquam familiarẽ notam. ꝑ quam
sꝑet. se ꝓpͥns ao missum. Dicat accipi item qd̃ ille sed ultro. accepi qd̾ illȩ
ñ eisdem uerbisdatum. non eadem comitarotribuentis ille accepit.
cum rogass ego ñ rogarem. ille accepit. s facile reddituruis. s cuius se¬
nectus ⁊ libera orbitas magna ꝓmictebat. Michi plus dedit quamius
idem quam dederit. quia sine spe recipiendi dedit. Que madmodũ mere¬
trix ita int̾ multos sedi uidet. ut nemo ñ aliquod signum familiaris ani-¬
mi ferat. ⁊ta qui benefitia sua amabilia ẽẽ uult. excogitat quomodo ⁊

Expanded text:
effice; quivis patitur sibi imputari. Nemo haec ita interpretetur, tamquam effice; quivis patitur sibi imputari. Nemo haec ita interpretetur, tamquam reducam liberalitatem et frenis artioribus reprimam ; illa vero, in quantum libet, exeat, sed eat, non erret. Licet ita largiri, ut unusquisque, etiam si cum multis accepit, in populo se esse non putet. Nemo non habeat aliquam familiarem notam, per quam speret se propius admissum. Dicat : " Accepi idem, quod ille, sed ultro. Accepi, quod ille, abeant, sed non eisdem verbis datum, non eadem comitate tribuentis. Ille accepit, cum rogasset ; ego non rogaram. Ille accepit, sed facile redditurus, sed cuius senectus et libera orbitas magna promittebat ; mihi plus dedit, quamvis idem dederit, quia sine spe recipiendi dedit." Quemadmodum meretrix ita inter multos se dividet, ut nemo non aliquod signum familiaris animi ferat, ita, qui beneficia sua amabilia esse vult, excogitet, quomodo et
Abbreviated transcription (Latin):
batur. Quid enim illi simile habebat uesanus adolescens : cui ꝓ uir-¬
tute erat felixtemĩtas. Hercules nichil sibi uicit orbem terrarum tran¬
siit. Non concupiscendo. s iudicando quid iunceret malorũ hostis
bonorum under terrarum marisq pacator. At. hic apueritia latro
gentiamq uastaito. tam hostium ꝑnities quam amicorum. qui summum
Bomim ducecet teabri ẽẽ cunctis mortalibus oblitus . ñferotissim atantũ
s ignaussima quoq anmabia timeri ob malum urus. No ꝓpositum nc̃
reueitamur bñficium. quiquib libet dat nulligratumẽ. Nemoses tabu¬
lari. aut coponis hospitem uidicat. nec conuniam dantis epulum. ubi dici
potest. Quid enim inme contulit: Nempe qͦuod in illum ⁊ itix bñ notum si¬
bi. ⁊ inillum ⁊̃ amirum ac tiupissimum hominem. Numquid enim me
dignum iudicauit. morbo suo morem gessit. Quod uoles gratũ ẽẽ ratũ

Expanded text:
batur ! Quid enim illi simile habebat vesanus adulescens, cui pro virbatur ! Quid enim illi simile habebat vesanus adulescens, cui pro virtute erat felix temeritas ? Hercules nihil sibi vicit; orbem terrarum transivit non concupiscendo, sed iudicando, quid vinceret, malorum hostis, bonorum vindex, terrarum marisque pacator. At hic a pueritia latro gentiumque vastator, tam hostium pernicies quam amicorum, qui summum bonum duceret terrori esse cunctis mortalibus, oblitus non ferocissima tantum, sed ignavissima quoque animalia timeri ob malum virus. Ad propositum nunc revertamur. Beneficium si qui quibuslibet dat, nulli gratum est ; nemo se stabularii aut cauponis hospitem iudicat nec convivam dantis epulum, ubi dici potest : " Quid enim in me contulit ? Nempe hoc, quod et in illum vix bene notum sibi et in illum etiam inimicum ac turpissimum hominem. Numquid enim me dignum iudicavit ? Morbo suo morem gessit ! " Quod voles gratum esse, rarum
Abbreviated transcription (Latin):
quamrara ⁊ exquisita sint. Quȩ ⁊̃ ap̃ diuitẽ sui locum faciant ᷑. Se esfice¬
egalia quoq poma ⁊ post paucos dies it̾ura in fastidium dele
siꝓ uenete maturius. Illa quoq ñ erunt sine honore que aut nemo
illis alius dedit. aut nos null alii. Alexandro macedoni. cum iuctor
orientis aminos supra humana tolleret. corinthi ꝑ legatos gratulati-
sunt. ⁊ ciuitate illum sua donauerunt. Cum rississ Mlexander hoc¬
offitii genus. unus ex legatis. Null inquid ciuitatẽ umquam dedimu
alii quam tibi ⁊ hercul. Libens accepi delatum honorem. ⁊ legatos in¬
uitatioẽ. aliaq humanitate ꝑ secutiis. cogitauit ñ qui sibi cuutatem
rent. s cui dedissent. ihomo głe deditꝰ cuius nec naturã nec n
nouerat. herculis liberq uestigia sequens ao ne ibi quidem resistens.
ubi illa defecerant. ad souum honoris sui respexit adantib. tamquam
celum quod mente uanissima complertebat᷑ teneret quia hectul ȩqua¬

Expanded text:
quam rara et exquisita sint, quae etiam apud divitem sui locum faciant, sicut gregalia quoque poma et post paucos dies itura in fastidium delectant, si provenere maturius. Illa quoque non erunt sine honore, quae aut nemo illis alius dedit aut nos nulli alii. Alexandro Macedoni, cum victor Orientis animos supra humana tolleret. Corinthii per legatos gratulati sunt et civitate illum sua donaverunt. Cum risisset hoc Alexander officii genus, unus ex legatis : " Nulli," inquit, " civitatem umquam dedimus alii quam tibi et Herculi." Libens accepit non dilutum honorem et legatos invitatione aliaque humanitate prosecutus cogitavit, non qui sibi civitatem darent, sed cui dedissent ; et homo gloriae deditus, cuius nec naturam nec modum noverat. Herculis Liberique vestigia sequens ac ne ibi quidem resistens, ubi illa defecerant, ad socium honoris sui respexit a dantibus, tamquam caelum, quod mente vanissima complectebatur, teneret, quia Herculi aequa
Abbreviated transcription (Latin):
angustum qd̾ ñ bonus int̾pres exiendat. Numquã erunt causȩ quȩrendi. si bñfitia
ad deteriore partes pectaueris. Hide quã iniqui sunt diuinorum munerum estima¬
tores. Et quidam ꝓfessi sapientiam querunt᷑. quod ñ magnitudine corpoeum
ȩquennis elefantos. uelo citate ceruos. leuitate aues. impetu tantos. qd̾ solida sit

Expanded text:
tam angustum, quod non bonus interpres extendat. Numquam deerunt causae querendi, si beneficia tam angustum, quod non bonus interpres extendat. Numquam deerunt causae querendi, si beneficia a deteriore parte spectaveris. Vide, quam iniqui sint divinorum munerum aestimatores et quidem professi sapientiam. Queruntur, quod non magnitudine corporum aequemus elephantos, velocitate cervos, levitate aves, impetu tauros ; quod solida sit
Abbreviated transcription (Latin):
dentius bñfitium acceptum augere: scire neminẽ tanti ab alio quanti ase ipso
estimari. Plus acciꝑe debuii. s facile ille ñ fuit plus dare. Inmnultos diuidenda
liberalitas erat. Hoc initium ẽ. bons consulamus. ⁊ amium eiꝰ grate excipien¬
do euocennis. Parum fecit. s sepeius fariet. Illum mͥ p̃tulit ⁊ me muetis Iue
ñ ẽ michi par iurtutib Nec offitiis sed habuit suã ueneuẽ: querendo ñ effitiam.
ut maiorib dignus sim s ut datis indignus. Plura illis homimb turpissimis
data st̃. Quid ad rem quam rato fortuna iudicat. Cotidie querimur malos
eẽ felices. Sepe quȩ agellos pessi miriuus transi exat. optimorum rerũ sege¬
getom grando ꝑoussit. Fert sortem suam qͥsq ut inreteris reb tra inamicitiis:
Nullũ ẽ tã plenum bñfitium quod ñ uellicare malignitas. possit. nul

Expanded text:
dentius beneficium acceptum augere, scire neminem tanti ab alio, quanti a se ipso dentius beneficium acceptum augere, scire neminem tanti ab alio, quanti a se ipso aestimari ! " Plus accipere debui, sed illi facile non fuit plus dare ; in multos dividenda liberalitas erat ; hoc initium est, boni consulamus et animum eius grate excipiendo evocemus ; parum fecit, sed saepius faciet ; illum mihi praetulit, et me multis; ille non est mihi par virtutibus nec officiis, sed habuit suam Venerem ; querendo non efficiam, ut maioribus dignus sim, sed ut datis indignus. Plura illis hominibus turpissimis data sunt ; quid ad rem ? Quam raro fortuna iudicat ! Cotidie querimur malos esse felices ; saepe, quae agellos pessimi cuiusque transierat, optimorum virorum segetem grando percussit ; fert sortem suam quisque ut in ceteris rebus ita in amicitiis." Nullum est tam plenum beneficium, quod non vellicare malignitas possit, nullum
Abbreviated transcription (Latin):
ẽe gratum.Numquã enĩ im ꝑtobe sers iqudo dad eͥ satis est. Et miora cupimus
quo miora uenerunt. Multoq coneitatior ẽ. auaritiora in magnarũ opũ. gesũ
conlocata ut flamine infinito acrioruis ẽ. quo exmaiore incendio emicuit. ẜ que
ambitio ñ panitur quemquã in ea m̃ sura honorum conquiesc̃ẽ. qua quondam ẽ
fuit unpudens uotum. Nemoagit detͥbunati gr̃as squerit᷑ quos ñ ẽ. ad p̃turã
usꝙr ꝑductus. Nec hec grataẽ. fide ẽ consulatus. Ple hoc quide satiat siunus ẽ ultea
se. Cupiditas porrigit ⁊ fdicitatem suam ñ intelligit. quia ñ unde uenert. respi¬
eto s quo tendst. Omib ins uehem̾tius ⁊ importunius malum ẽ. ũia. que
nos inquietat. dum comparat. Hoc im p̾stitit s ill plus h illi maturius. ⁊ deui¬
de nullius cansam agit. contra oumos sibi fauet.Quanto ẽ. simplitius. quanto piu¬

Expanded text:
esse gratum ; numquam enim improbae spei, quod datur, satis est, et maiora cupimus, esse gratum ; numquam enim improbae spei, quod datur, satis est, et maiora cupimus, quo maiora venerunt, multoque concitatior est avaritia in magnarum opum congestu collocata, ut flammae infinite acrior vis est, quo ex maiore incendio emicuit. Aeque ambitio non patitur quemquam in ea mensura honorum conquiescere, quae quondam eius fuit impudens votum. Nemo agit de tribunatu gratias, sed queritur, quod non est ad praeturam usque perductus ; nec haec grata est, si deest consulatus ; ne hic quidem satiat, si unus est. Ultra se cupiditas porrigit et felicitatem suam non intellegit, quia non, unde venerit, respicit, sed quo tendat. Omnibus his vehementius et importunius malum est invidia, quae nos inquietat, dum comparat : " Hoc mihi praestitit, sed illi plus, sed illi maturius " ; et deinde nullius causam agit, contra omnes sibi favet. Quanto est simplicius, quanto pru
Abbreviated transcription (Latin):
res: quanto consequi plura potuissẽ. si illum aut illũ aut mȩcolere maliussem :
Non hoc speraueram inturbat coniectꝰ sũ. Tam exiguo dignũ me iudieauit. hone¬
stius p̃t̃riri fuit. EN. lentulus augur diuitiarũ maximum exemplum antequã
llũ lbertini pauꝑem facerent. hic qui quat᷑ mili esses tertium suũ uidit. ꝓpͥe
eẽt auarisimus nũmos citius: emutebat quam uerba. Tanta illi mopia erat sec¬
monis. Hic eũ omnia inerem̃ta suadiuo augusto deberet. idqũe ad tulerat pauꝑ¬
tatem sub onere libecalitatis laborantẽ iam princeps ciuitatis. ⁊ pecuna ⁊ gratia.
Stubunde augusto solebat queri. dicens astudis se ab auctũ. ncħ tantum inse conge¬
s ã eẽ quatũ ꝑdiclisset relicta eloquentia At illi int᷑ alia hoc quoq diuus ãgust usꝰ.
p̃ srterai qd ilũ de resuri labore irrito liberauerat: Non patit᷑ auiditas quẽquã

Expanded text:
res ! Quanto consequi plura potuissem, si illum aut illum aut me colere maluissem ! res ! Quanto consequi plura potuissem, si illum aut illum aut me colere maluissem ! Non hoc speraveram; in turbam coniectus sum. Tam exiguo dignum me iudicavit ? Honestius praeteriri fuit." Cn. Lentulus augur, divitiarum maximum exemplum, antequam illum libertini pauperem facerent, hic, qui quater milies sestertium suum vidit propresset avarissimus, nummos citius emittebat quam verba : tanta illi inopia erat sermonis. Hic cum omnia incrementa sua divo Augusto deberet, ad quem attulerat paupertatem sub onere nobilitatis laborantem, princeps iam civitatis et pecunia et gratia subinde de Augusto solebat queri dicens a studiis se abductum ; nihil tantum in se congestum esse, quantum perdidisset relicta eloquentia. At illi inter alia hoc quoque divus Augustus praestiterat, quod illum derisu et labore irrito liberaverat ! Non patitur aviditas quemquam
Abbreviated transcription (Latin):
luntas nr̃a ñ lateat. s aꝑiaturut luceat. Nerba cessent licet si quẽadmodũ debemꝰ affecti
sumus. Conscientia eminebit inuultu. Qui gratus futurus ẽ. statim dũ accipit de
do cogitet. Crisippus quid̾e i nillum uelud certam̃ cursus compositum ⁊ carcer
inclusum oꝑire deb̾e tempꝰsrum. Ad qd̾ uelut dato signo ꝓsiliat. Et quidã magna ill
contentione opus ẽ. magna celeritate ut sequatur antecedentẽ. Uidendum ẽ nũc qͥd
maxime feci. At ingratos facit aut mimium sii suspectos.⁊ insitũ mortalitati uiti¬
um se suaq mirandi. aut auiditas. aut inuidia. Incipiamus a primo. Nemo non
benignus ẽ. sui uidex. Inde ẽ ut omnia meruisse ese existimet. ⁊ insolitũ accipiat.
ne satis suo p̃tio. se existimatũ putet. Hoc michi dedit.s qͣmsero. s ꝗ post q̃t labo¬

Expanded text:
luntas nostra non lateat, sed aperiatur et luceat. Verba cessent licet : si, quemadmodum debemus, adfecti luntas nostra non lateat, sed aperiatur et luceat. Verba cessent licet : si, quemadmodum debemus, adfecti sumus, conscientia eminebit in vultu. Qui gratus futurus est, statim, dum accipit, de reddendo cogitet. Chrysippus quidem ait illum velut in certamen cursus compositum et carceribus inclusum opperiri debere tempus suum, ad quod velut dato signo prosiliat ; et quidem magna illi contentione opus est, magna celeritate, ut consequatur antecedentem. Videndum est nunc, quid maxime faciat ingratos. Facit aut nimius sui suspectus et insitum mortalitati vitium se suaque mirandi aut aviditas aut invidia. Incipiamus a primo. Nemo non benignus est sui iudex. Inde est, ut omnia meruisse se existimet et in solutum accipiat nec satis suo pretio se aestimatum putet. " Hoc mihi dedit, sed quam sero, sed post quot labo
Abbreviated transcription (Latin):
S quia tamualde ius. faciãm tibi me potestatẽ. Aluis supine ut dubium p̃stanti reli¬
quant ansenserit. Alius uixlabradiduxit. ⁊ ingratior qũasi tacuiss fuit Noquendũ ẽ.
ꝓ magnitudine re impensius ⁊ illa adicienda plures. quã putas obligasti. Nemo enĩ
sit quã existimas.Statĩ gratꝰ ẽ. qui se onerat. num quã tͥ refecce grãm potero. Iilud cerce
ñ soesinam ubiq confiteri me referre non posse. Nullomagis cȩsarẽ aug̃. ꝓmeruit.⁊ ad
alia impetranda faciłe sibi reodidit furnius quã quod cũ patri antonianas partes secu¬
to ueniam impetrasset dixit. Hanc unã cesar habeo inuiriam tuam effecisti ut ⁊ iuue¬
iẽ ⁊ morerer ingratus. Quid ẽ tam grati animiqu̾a nullomodo sibi satis facẽ.quẽ ne ad
spem quid̾e exequandi uiquã bñfiti accede. His atq eiꝰ modi uocibus id agamus ut uo.¬

Expanded text:
sed quia tam valde vis, faciam tibi mei potestatem " ; alius supine, ut dubium praestanti relised quia tam valde vis, faciam tibi mei potestatem " ; alius supine, ut dubium praestanti relinquat, an senserit ; alius vix labra diduxit et ingratior, quam si tacuisset, fuit. Loquendum est pro magnitudine rei impensius et illa adicienda : " Plures, quam putas, obligasti " nemo enim sit, quam existimas " statim gratus est, qui se onerat ; " numquam tibi referre gratiam potero ; illud certe non desinam ubique confiteri me referre non posse." Nullo magis Caesarem Augustum demeruit et ad alia impetranda facilem sibi reddidit Furnius, quam quod, cum patri Antonianas partes secuto veniam impetrasset, dixit : " Hanc unam. Caesar, habeo iniuriam tuam : effecisti, ut et viverem et morerer ingratus." Quid est tam grati animi, quam nullo modo sibi satis facere, quam ne ad spem quidem exaequandi umquam beneficii accedere ? His atque eiusmodi vocibus id agamus, ut vo
Abbreviated transcription (Latin):
qui remotis arbitis agit grãs Quidã nolunt nomina sẽcũ fieri ace i ar̃ pomi paũ¬
os neosignatores ad uocari. eỹ rogtaphũ dare. ide facuĩt sͥ dant oam ubus ui
in ipsos collatũ qũo ignotissumum sit. Uerentur tam̃ pala farre. ut sua po ail uis¬
ingratorimꝰ. Nii ppesime socunt᷑ de ortone meritis tutiuisẽ qͥ dam offendere qũã de¬
merusse: argium̃ti enm nichi debentium ocdio quȩeunt. aut qui nichil magis p̃standũ ẽ.
qua ut memoria nob meritorumhereat. Que subinde refitienda ẽ. quia nec referre pot̾
gratiam nisi quineminit eam refeit. nec delicate accipiendum ẽ. noc summisse ⁊ humi-¬
sit. Nam qui negligens ẽ i naccipiendo. cum omnẽ bñfitium recens pateat. qͥd faciat eũ
pͥma eiꝰ uoluptas refrixit: Alius accapt. fastidiose tamquã quidicat. ñ quid̾ẽ mi opus est.

Expanded text:
qui remotis arbitris agit gratias. Quidam nolunt nomina secum fieri nec interponi paraqui remotis arbitris agit gratias. Quidam nolunt nomina secum fieri nec interponi pararios nec signatores advocari, chirographum dare. Idem faciunt, qui dant in ipsos conlatum quam ignotissimum sit. Verentur palam ferre, ut sua potius viringratorum. Alii pessime locuntur de optime meritis. Tutius est quosdam offendere quam demeruisse ; argumentum enim nihil debentium odio quaerunt. Atqui nihil magis praestandum est, quam ut memoria nobis meritorum haereat, quae subinde reficienda est, quia nec referre potest gratiam, nisi qui meminit, et, qui meminit, eam refert. Nec delicate accipiendum est nec summisse et humiliter ; nam qui neclegens est in accipiendo, cum omne beneficium recens pateat, quid faciat, cum prima eius voluptas refrixit ? Alius accipit fastidiose, tamquam qui dicat : " Non quidem mihi opus est,