comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sine int̃missioe omericum illum exclamans ue̾sum.
sibi noceri ne abioue quidem posse. aut se nocẽ ⁊̃ ioui
posse: Non puto paꝵ mom̃ti hãc eius uocẽ ad incitãdos
ꝯuitoꝵ m̃tes adidisse. Ultime etiã patĩe uisus est. e¬
um ferte qui iouem non ferret. Nichil gͦ inira ne cũ
iudetur quidem uehemẽs ⁊ dõs ⁊ hoĩes d̾spiciens. magnũ
nichil mobile est. Aut siusdetur alicui magnum auimũ
ira ꝓducere. uideatur. ⁊ luxia. ebore substineri uult.
p̃pura uestiri. auro tegi. t̾ras trãsfere maria ꝯcludere
flumina p̃cipitare nemora suspendere. Uideatur ⁊ auari¬
aꝵ nõsb agros colit. ⁊ sub singłis uillicis latiores ht̃ fines
quam quos cõsules sõniebantur. Sideatur ⁊ libido ma¬
gni animi. tranat freta pueroꝵ greges castrait subgla¬
dium mariti. uenit uxor mõtem ꝯtepta. Wid̾atur ⁊
ambitio magni animi. non ẽ ꝯtenta honorib aĩus. si

Expanded text:
sine missione, Homericum illum exclamans versum :sine missione, Homericum illum exclamans versum :sibi noceri ne ab Iove quidem posse aut se nocere etiam Iovi posse. Non puto parum momenti hanc eius vocem ad incitandas coniuratorum mentes addidisse ; ultimae enim patientiae visum est eum ferre, qui Iovem non ferret ! Nihil ergo in ira, ne cum videtur quidem vehemens et deos hominesque despiciens, magnum, nihil nobile est. Aut si videtur alicui magnum animum ira producere, videatur et luxuria—ebore sustineri vult, purpura vestiri, auro tegi, terras transferre, maria concludere, flumina praecipitare, nemora suspendere ; videatur et avariciarum nominibus agros colit et sub singulis vilicis latiores habet fines quam quos consules sortiebantur; videatur et libido magni animi—transnat freta, puerorum greges castrat, sub gladium mariti venit morte contempta ; videatur et ambitio magni animi—non est contenta honoribus annuis ; si
Abbreviated transcription (Latin):
curcit illis futurum ut execrẽt᷑. insidientur. oppiimant
quid adiecit. dii illi malefaciãt adeo repeit dignum edio
Quid gͦdum timeant sic nec amari quidẽ uellem: Ma¬
gno hoc dictum ip̃m putas. falleris. Nec enim magnitu¬
do ista est. sot inmanitas. Nonest ꝙ credas irascentiũ.
uẽb quoꝵ strepitus magni inmaces ꝙ sunt intra mẽs pa¬
uidissima. Nec est quod existimes ueꝵ ẽẽ. ꝙ ap̃ dissertissi
boni. Pot̃ illud seꝑari aut ⁊ bonũ erit. aut nec magnũ
quia magnitudinem animi inconcussam intelligo ⁊ in¬
trõsus solidam ⁊abimo paremi filamꝙ. quał mẽe ma¬
ł ingeniĩs ñ p̃t t̃ribilia eͥ ẽẽ ⁊ tumultuosa ⁊ exitiosa p̾¬
sunt. Qagnitudinẽ quidem cuius fĩmam̃tũ roburq
tur pantonimus quos inmitabatur studiosius quam
spectabat. quodꝙ ꝯmessatio sua fulminib t̃reretur.:¬
ꝓrsus paꝵ cẽtis. ad pugnã uocauit iouem ⁊ quidem

Expanded text:
currit illi futurum, ut exsecrentur, insidientur, opprimant. currit illi futurum, ut exsecrentur, insidientur, opprimant. Quid adiecit ? Di illi male faciant, adeo repperit dignum odio ; quid ergo ? " Dum timeant." Sic ne amari quidem vellem. Magno hoc dictum spiritu putas ? Falleris ; nec enim magnitudo ista est sed immanitas. Non est quod credas irascentium verbis, quorum strepitus magni, minaces sunt, intra mens pavidissima. Nec est quod existimes verum esse, quod apud disertboni." Non potest istud separari; aut et bonum erit aut nec magnum, quia magnitudinem animi inconcussam intellego et introrsus solidam et ab imo parem firmamque,  ingeniis non potest. Terribilia enim esse et tumultuosa et exitiosa possunt ; magnitudinem quidem, cuius firmamentum roburque tur pantomimis, quos imitabatur studiosius quam spectabat, quodque comessatio sua fulminibus terreretur—prorsus parum certis—ad pugnam vocavit Iovem et quidem
Abbreviated transcription (Latin):
Non est enim illa magnitudo tuor est. nec cõ ꝑib
copia uitiosi humoris intensis moͬb increm̃tum ẽ
tiones extollit humanas altum quidã ⁊ sublime spiri¬
re se credunt: Ceteꝵ nichil solidi sub est set inruinã
ꝓna sunt. que siñ fundam̃tis creue̾. non habet ira.
cui insistat. non exfĩmo mansuroq ortur s uẽtosa ⁊
manis est. Tantum ꝙ ab est amagnitudine animi.
quantũ a fõtitudine audacia. afiducia in solentia. ab
mem aĩum.⁊ suꝑbum.iracundia. Nichil amplum de¬
coꝵ q molitur. Contra michi uidetur uecuosi ⁊ in ulce
rata ⁊ egra cõꝑa que adtactus leuissimos gemunt. ita
ira muliebre maxime ⁊ puerile uitium est: Et inaidit
⁊ inuiros. Nam uiris quoq puerilia. ac muliebria in¬
genia sunt. Q uid gͦ ñ aliq̃ uoces ab iratis emittunt̃
dum metuãt. stillano scias scło scͥptã. Nescio utrum.
si peuis obtaui̾t ut ꝯbio ẽẽt an ut timere od̾rint oc¬

Expanded text:
Non est enim illa magnitudo ; tumor est. Nec corporibus Non est enim illa magnitudo ; tumor est. Nec corporibus copia vitiosi umoris intentis morbus incrementum etiones extollit humanas, altum quiddam et sublime spirare se credunt ; ceterum nil solidi subest, sed in ruinam prona sunt quae sine fundamentis crevere. Non habet ira cui insistat. Non ex firmo mansuroque oritur, sed ventosa et inanis est tantumque abest a magnitudine animi, quantum a fortitudine audacia, a fiducia insolentia, ab mem animum et superbum. Iracundia nihil amplum decorumque molitur ; contra mihi videtur veternosi et inferata et aegra corpora, quae ad tactus levissimos gemunt. Ita ira muliebre maxime ac puerile vitium est. " At incidit et in viros." Nam viris quoque puerilia ac muliebria ingenia sunt. " Quid ergo ? Non aliquae voces ab iratis emittunturdum metuant." Sullano scias saeculo scriptam. Nescio utrum sibi peius optaverit, ut odio esset, an ut timori. " Oderint." Oc
Abbreviated transcription (Latin):
uonire nequitiã s summo qd̾ aiunt animo in herẽ.
dabit inpunitatem. nec accipientib nociturã nec dãti¬
b. ⁊ son nunquã magna sccła leuiꝰ ꝗͣ minor ꝯpescet.
curauit ut nocẽs ẽẽt. Hoc semꝑ in om̃ĩ aĩadue̾sioe sẽ¬
uabit ut sciat alteram adhiberi ut em̃det malos
alteram ut tollat inutroq non p̃tita s futã intuebr̃¬
Nam ut plato ait.nemo prudens punit. qr peccm̃ ẽ.
s ne peccetut reuocari enĩ p̃tͣita ñpossunt futã ꝓhi¬
bentur ⁊ quos uolet nequitie malecendtis exẽpla si
palam cecidet. non tantum ut ꝑeant ip̃i. s ut alios ꝑcũ¬
co detr̃eant. H ec cui expendenda extimanda que sunt.
uides quam debeat om̃i ꝑtũbatõne lib̾ acced̾e̾ adrẽ
summa diligentia tractandã potestatẽ uite necisq.
Male utito fc̃̾rum ꝯmittitur. Ne illd̾ quidẽ uidi¬
candũ est aliquid iram ad mag̾tudinẽ animi ꝯfẽre

Expanded text:
venire nequitiam, sed summo, quod aiunt, animo inhaerere, venire nequitiam, sed summo, quod aiunt, animo inhaerere, dabit impunitatem nec accipientibus nocituram nec dantibus ; nonnumquam magna scelera levius quam minora compescet, curavit ut nocens esset. Hoc semper in omni animadversione servabit, ut sciat alteram adhiberi, ut emendet malos, alteram, ut tollat ; in utroque non praeterita, sed futura intuebitur—nam, ut Plato ait, nemo prudens punit, quia peccatum est, sed ne peccetur ; revocari enim praeterita non possunt, futura prohibentur—, et quos volet nequitiae male cedentis exempla fieri, palam occidet, non tantum ut pereant ipsi, sed ut alios pereundo deterreant. Haec cui expendenda aestimandaque sunt, vides quam debeat omni perturbatione liber accedere ad rem summa diligentia tractandam, potestatem vitae necisque ; male irato ferrum committitur. Ne illud quidem iudicandum est, aliquid iram ad magnitudinem animi conferre.
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃a diruit ⁊ solo exeq̃t. ⁊ mimica lib̾tati nomina extͣipat.
hoc non frendens nec capd quassaris nec quicquã inde¬
coꝵ iudiciĩ faciens: cuius tum maxime placidus ẽẽ de¬
bet. ⁊ instatu ułtus cum magna ꝓnuntiat. Quid opꝰ
est Inquid ieromiius. cum uelis cedere aliquã prius
tua labia mõdere: Quid sulle uidiss d̾silientẽ detnt̃¬
bunali ꝓconsulem. ⁊ faces lucori auferentem. ⁊ sua
uestim̃ta sandentem: quia tardiꝰ scindebantur alie¬
na. Quid opus est m̃sam eũtere. Quio pocula affli¬
gere. Quid se incolupnas impingere. Quid capillos
euelłe. femur. pectus q ꝑcute᷑. Quantam irã putas.
tenentur itaq aꝓximis.⁊ rogantur ut ip̃i sibi placẽt᷑.
Quoꝵ nil facit quisq uacuꝰ ira meritã auiq penã
iniungit. Dimittit sepe ei cuiꝰ peccm̃ dep̃hendit. si pnĩa
facti spem bonã pollicetur. suntelligit non ex alto

Expanded text:
ipsa diruit et solo exaequat et inimica libertati nomina exstirpat. ipsa diruit et solo exaequat et inimica libertati nomina exstirpat. Hoc non frendens nec caput quassans nec quicquam indecorum iudici faciens, cuius tum maxime placidus esse debet et in statu vultus, cum magna pronuntiat. " Quid opus est," inquit Hieronymus, " cum velis caedere aliquem, tua prius labra mordere ? " Quid, si ille vidisset desilientem de tribunali proconsulem et fasces lictori auferentem et suamet vestimenta scindentem, quia tardius scindebantur aliena ? Quid opus est mensam evertere ? Quid pocula adfligere ? Quid se in columnas impingere ? Quid capillos avellere, femur pectusque percutere ? Quantam iram putas, Tenentur itaque a proximis et rogantur, ut sibi ipsi placentur. Quorum nil facit quisquis vacuus ira meritam cuique poenam iniungit. Dimittit saepe eum, cuius peccatum deprendit. Si paenitentia facti spem bonam pollicetur, si intellegit non ex alto
Abbreviated transcription (Latin):
Quid hoc indignius. quam cum unus in nocẽs appa¬
ruerat: duo ꝑierant. piso adierit ⁊t̃tiũ. Nam illum
centurionẽ qui dapnatum reduxit duci iussit cõstituti
sunt in eodem loco ꝑituri tres obunuis innocentiam.
O quam sollers ẽ iracundia ad fingendas causas furoĩs
Te inquid duci iubeo quia dapnatus es/ Te quia cã
dapnationis ꝯmilitom fuisti: Te ꝙ iussus occidere imꝑa¬
tort non pariusti. excogitauit quẽ ad modũ tria crimĩã
face̾t. quia nullum inuenerat. ħet in quam iracũdia
hoc mali ñ uult regi. irascitur uitati ip̃i si ꝯtra uolup¬
tatem suam apparuit. Cum clamore ⁊ tumultu ⁊ totius
co̾pis iactatiorie quos destinauit insequitur. adiectis cõ¬
uitiĩs maledictis q Noc nonfacit ratio. s suta opꝰ
est. si lens quietaꝙ. totas domos funditus tollit ⁊ fami¬
las rei .P. pestilentes cum cõuigib ac liberis ꝑdit cecta

Expanded text:
Quid hoc indignius ? Quia unus innocens appaQuid hoc indignius ? Quia unus innocens apparuerat, duo peribant. Piso adiecit et tertium. Nam ipsum centurionem, qui damnatum reduxerat, duci iussit. Constituti sunt in eodem illo loco perituri tres ob unius innocentiam. O quam sollers est iracundia ad fingendas causas furoris ! " Te," inquit, " duci iubeo, quia damnatus es ; te, quia causa damnationis commilitoni fuisti ; te, quia iussus occidere imperatori non paruisti." Excogitavit quemadmodum tria crimina faceret, quia nullum invenerat. Habet, inquam, iracundia hoc mali; non vult regi. Irascitur veritati ipsi, si contra voluntatem suam apparuit ; cum clamore et tumultu et totius corporis iactatione quos destinavit insequitur adiectis conviciis maledictisque. Hoc non facit ratio ; sed si ita opus est, silens quietaque totas domus funditus tollit et familias rei publicae pestilentes cum coniugibus ac liberis perdit, tecta
Abbreviated transcription (Latin):
ris exasꝑant sepe infesta patrono reum dapnat.
⁊ sungeritur ocłis ueritas amat ⁊ tuetur ẽrorẽ. coã¬
qu non uult. ⁊ inmale cõeptis honestior illi ꝑtinatia
set prauus ⁊ cui placebat cum costantia rigor. Is cum
iratus duci uississet eum qui excõcatu siñ ꝯmilitone re¬
dierat. quasi int̃fecisset. quem non exibelut. roganti cẽ¬
pus aliquod adcõ quirendũ nõ dedit. dapuatus extra ual¬
lum d̾ductus est.⁊ iam ce̾uitẽ p̃origebat: cum subito ap¬
ꝑuit ille ꝯmilito qui occisus udebatur tunc cẽturio
supplicio p̃positus. cõdere gladiũ spiculatorẽ iubet. dap¬
natum ad pisonem reducit. redditurus pisoni in nocẽtiã
nam militi fotuna reddiderat. Ingenti cõcũsu d̾ducũt᷑
ꝯplexu alter alt̃m cum magno gaudio castroꝵ cõmi¬
litones Consedit tribunal furẽs piso Ic uib duci utrũ
ꝙ reum militem qui nõ occidit. ⁊ eum qui ñ ꝑierat.

Expanded text:
ris exasperant ; saepe infesta patrono reum damnat ; ris exasperant ; saepe infesta patrono reum damnat ; etiam si ingeritur oculis veritas, amat et tuetur errorem; coargui non vult et in male coeptis honestior illi pertinacised pravus et cui placebat pro constantia rigor. Is cum iratus duci iussisset eum, qui ex commeatu sine commilitone redierat, quasi interfecisset quem non exhibebat, roganti tempus aliquod ad conquirendum non dedit. Damnatus extra vallum productus est et iam cervicem porrigebat, cum subito apparuit ille commilito qui occisus videbatur. Tunc centurio supplicio praepositus condere gladium speculatorem iubet, damnatum ad Pisonem reducit redditurus Pisoni innocentiam ; nam militi fortuna reddiderat. Ingenti concursu deducuntur complexi alter alterum eum magno gaudio castrorum commilitones. Conscendit tribunal furens Piso ac iubet duci utrumque, et eum militem qui non occiderat et eum qui non perierat.
Abbreviated transcription (Latin):
primi eius ictus acres sunt. sic ẜpentium uenena acubłe¬
repentium nocent. In noxii dentes sunt cum illos fre¬
q̃ns mõsus exausit. p᷑ non paria patiuntur qui pari
a ꝯmiserunt ⁊ sepe qui minus ꝯmisit. plus patitur qͣa
recentiori obiectus est. Et intotum inequalis
est. modo ultra quam opd̾tet. exc̾rit modo citius delu¬
to resistit: Sibi enim indłget exlibidine uidicat. ⁊¬
non audire non uult. ⁊ patrocinio non relĩquid locũ
uũ ẽ non sinit. Ratio utriq pãti cẽpꝰ dat. de¬
ĩn aduotiõe ⁊ sibi petit. ut excutiende u̾itati spatiũ
habeat. Ira festinat. ratio id iudicari uult qd̾ e¬
qum est ira id eqũ uideri nonuult quod uidicauit.
Ratio nichil pret̃ ip̃m de quo agitur spectat. Ira
uanis ⁊ extra causam. obẜuantib ꝯmouetur. Nul¬
tus illam securior. uox clarior. sẽmo uberior. Cultꝰ¬
illam delicatior. aduocatior. ambitiosior. fauor ppła¬

Expanded text:
Primi eius ictus acres sunt ; sic serpentium venena a cubili ePrimi eius ictus acres sunt ; sic serpentium venena a cubili erepentium nocent, innoxii dentes sunt, cum illos frequens morsus exhausit. Ergo non paria patiuntur qui paria commiserant, et saepe qui minus commisit plus patitur, quia recentiori obiectus est. Et in totum inaequalis est ; modo ultra quam oportet excurrit, modo citerius debito resistit ; sibi enim indulget et ex libidine iudicat et audire non vult et patrocinio non relinquit locum i pravum est, non sinit. Ratio utrique parti tempus dat, deinde advocationem et sibi petit, ut excutiendae veritati spatium habeat ; ira festinat. Ratio id iudicare vult quod aequum est ; ira id aequum videri vult quod iudicavit. Ratio nil praeter ipsum de quo agitur spectat; ira vanis et extra causam obversantibus commovetur. Vultus illam securior, vox clarior, sermo liberior, cultus delicatior, advocatio ambitiosior, favor popula
Abbreviated transcription (Latin):
stabilem ab incẽta fid̾lem ab infida. sanam abegra.
Quid. qd̾ acc̃õs quoq in quib soł oꝑa iracundie uidet᷑
uetessara multo ꝑse ratio fõtior est  Nam cum iu¬
dicauit aliquid faciendum in eo ꝑscuerat nichil enĩ.
melius inuẽtura ẽ se ip̃a quo mutetur. Ito stat semił
ꝯstitutis. Iram sepe miseri cõdia retro egit Ht̃ enĩ
non solidum robur s uanum timorem. uiolentisq
pͥucipus utitur. non alit̃ quam qui atrena uenti surgt̃.
⁊ flumnib paudib q ꝯcepti. sine ꝑtinacia uehem̃tes
sunt. Incipit magno impetu. de iñ defecit añt tẽpꝰ fati¬
gata ⁊ que nichil aliuid quam crudelitatẽ. ac noua ge¬
nera penaꝵ uẽsauerat: cum aĩad u̾tẽd̾ ẽ.iam ira fracta
lenis est affectus cito cadit. Equał est ratõ. Ecte ꝑ⁊ u
ꝑseuerauit ira ñ nũquã sipłes sunt qui ꝑire merue¬
runt. p̾ duoꝵ trium ue sanguinem accidere dsinit.

Expanded text:
stabilem ab incerta, fidelem ab infida, sanam ab aegra ? stabilem ab incerta, fidelem ab infida, sanam ab aegra ? Quid, quod ad actiones quoque, in quibus solis opera iracundiae videtur necessaria, multo per se ratio fortior est ? Nam eum iudicavit aliquid faciendum, in eo perseverat ; nihil enim melius inventura est se ipsa, quo mutetur ; ideo stat semel constitutis. Iram saepe misericordia retro egit ; habet enim non solidum robur sed vanum tumorem violentisque principiis utitur, non aliter quam qui a terra venti surgunt et fluminibus paludibusque concepti sine pertinacia vehementes sunt. Incipit magno impetu, deinde deficit ante tempus fatigata, et, quae nihil aliud quam crudelitatem ac nova genera poenarum versaverat, cum animadvertendum est, iam fracta lenisque est. Affectus severavit ira, nonnumquam, si plures sunt qui perire meruerunt, post duorum triumve sanguinem occidere desinit.
Abbreviated transcription (Latin):
inuidere conueniet. Quid enum est indignus quam flo¬
rere quosdam ⁊ eos indulgentie fõcuna abuti. quibus
nulla pat̃ satis mala inueniri foala. ¶Sec tam̃
ꝯ moda illoꝵ siñ iniuidia uidebit. quam sceła siñ ira.
bonus uidex. Dapnat imꝓbanda non odit. Quid gͦ
Non cum ciusmodi aliꝗ sapiens habebit inmanib tãge¬
tur animus eius. eritq solito ꝯmotior. fateor sentietq
leuem quendam tenuemꝙ modũ. Nam ut dicit xemõ.
Insipientis quoq animo ⁊̃ cum uulnius sanatum est.
cicatrix manet. Sentiet itaꝙ suspitioes quasdam. ⁊ ũ¬
bras affectuũ ip̃is quidẽ carebit. Eł stotiles at
induentis abitrio. Kec ãma que aristotiles u̾ituti dat.
hoc d̾dit telum fĩmũ ꝑpetuũ. obseq̃ns. nec anceps. nec
qd̾ in dñm remitti poss. Non ad ꝓudendum tm̃ set
adres gerendas satis est ꝑse ip̃a ratio. Et eñi quid est
stultitius quam abiracundia peccͣ p̃sidium. Rem

Expanded text:
invidere conveniet. Quid enim est indignius quam floinvidere conveniet. Quid enim est indignius quam florere improbos quosdam et eos indulgentia fortunae abuti, quibus nulla potest satis mala inveniri fortuna ? Sed tam commoda illorum sine invidia videbit quam scelera sine ira ; bonus iudex damnat improbanda, non odit. " Quid ergo ? Non, cum eiusmodi aliquid sapiens habebit in manibus, tangetur animus eius eritque solito commotior ? " Fateor ; sentiet levem quendam tenuemque motum ; nam, ut dicit Zenon, in sapientis quoque animo, etiam eum vulnus sanatum est, cicatrix manet. Sentiet itaque suspiciones quasdam et umbras affectuum, ipsis quidem carebit. Aristoteles ait induentis arbitrio. Haec arma, quae Aristoteles virtuti dat, Hoc dedit telum firmum, perpetuum, obsequens, nec anceps nec quod in dominum remitti posset. Non ad providendum tantum, sed ad res gerendas satis est per se ipsa ratio ; etenim quid est stultius quam hanc ab iracundia petere praesidium, rem
Abbreviated transcription (Latin):
Oriũb ꝑdu̾sa egrotantib uana intot aĩs uitia uideo
ncuitati curande adhibitus sum. ꝓcuuis q mõbo
medicina queratur. H unc sanet ueretundia. hc̃
ꝑegrinatio. hunc dolor. bunc egestas. hunc fẽnĩ
Itaq ⁊ siꝑu̾sa induenda. magistratu uestis ⁊ ꝯuocã¬
da classico cõcio est: ꝓcedam intribunal. ñ furõs. nec
infestus set uultu leg̃.⁊ illa sollepnia ũba. leui.
mag̃ grauiq quam rapida uoce ꝯcipiã ⁊ agi ui
bebo non iratus: sec seuerus ⁊ cum cẽ̾uicẽ noxio
imperabo p̃adi ⁊ cum ꝑuidices in suã culleo e cũ
nittam insupplicium militare.⁊ cum tãpeio ꝓdito¬
rem hosteꝵ. ne publicum imponam siñ ira co
uultu. animoq ero quo ẜpentes ⁊ aĩalia uenata ꝑ¬
cutioIracundia opus ẽ ad pumiendũ. Quid
tibi lex uidetur irasci. hũs quos nouit. quos nonui¬
dit quos nõ futuros sꝑar. Illuis ittq sum̃dus est
aiũs que non uascitur. set cõstituit. Nam si bono

Expanded text:
rsa aegrotantibus ; varia in tot animis vitia video et civitati curandae adhibitus sum; pro cuiusque morbo medicina quaeratur, hunc sanet verecundia, hunc peregrinatio, hunc dolor, hunc egestas, hunc ferrum. Itaque etsi perversa induenda magistratui vestis et convocanda classico contio est, procedam in tribunal non furens nec infestus sed vultu legis et illa sollemnia verba leni magis gravique quam rabida voce concipiam et agi lege iubebo non iratus sed severus ; et cum cervicem noxio imperabo praecidi et cum parricidas insuam culleo et cum mittam in supplicium militare et cum Tarpeio proditorem hostemve publicum imponam, sine ira eo vultu animoque ero, quo serpentes et animalia venenata percutio. " Iracundia opus est ad puniendum." Quid ? Tibi lex videtur irasci iis quos non novit, quos non vidit, quos non futuros sperat ? Illius itaque sumendus est animus, quae non irascitur, sed constituit. Nam si bono
Abbreviated transcription (Latin):
Uoiguentum ⁊ coronas misit ⁊ obẜuare iussit an sumeret.
sũpsit eo die quo filium extułat immo quo ñ ex tułat. ia¬
cebat cõuiua centesimus.⁊ potiones iux hoẽstas natalib libe¬
roꝵ podagricꝰ senex auriebat. cum interim non lacrimas
emisit: ñ dolorẽ: aliquo signo erumꝑe passus ẽ. cenauit
tanquã ꝓfilio exorass. Queris qr Habebat alterũ. Qd
ille. Piz amus non dissimłauit iram. ⁊ regis genua ꝯplexꝰẽ.
funestam ꝑfusamq cruore filii manũ ad os suũ retulit
cenauit. s tam̃ siñ unguento. siñ coronis. ⁊ illũ hostis seuis¬
simus: multis solacũs ut cibum caꝑet d̾tatus est. nõ ut po¬
cula ingentia suꝑ capd̾ posito custode siccaret. Contẽpsiss
romanum patrẽ  sibi timuisset. Nunc iram conpescuit
pietas. dignus fuit cum ꝑmitteret᷑ a conuiuo adossa filii
cessebat᷑. ꝯ̃ ille se letum. ⁊ oblitũ ꝗd eo actum eẽt. die p̃stitit.

Expanded text:
Unguentum et coronas misit et observare iussit an sumeret; Unguentum et coronas misit et observare iussit an sumeret; sumpsit. Eo die, quo filium extulerat, immo quo non extulerat, iacebat conviva centesimus et potiones vix honestas natalibus liberorum podagricus senex hauriebat, cum interim non lacrimam emisit, non dolorem aliquo signo erumpere passus est ; cenavit tamquam pro filio exorasset. Quaeris, quare ? Habebat alterum. Quid ille Priamus ? Non dissimulavit iram et regis genua complexus est, funestam perfusamque cruore fili manum ad os suum retulit, cenavit ? Sed tamen sine unguento, sine coronis, et illum hostis saevissimus multis solaciis, ut cibum caperet, hortatus est, non ut pocula ingentia super caput posito custode siccaret. Contempsisses Romanum patrem, si sibi timuisset; nunc iram compescuit pietas. Dignus fuit cui permitteretur a convivio ad ossa fili cessebat; contra ille se laetum et oblitum, quid eo actum esset die, praestitit.
Abbreviated transcription (Latin):
ua ueramus. nan q̃ dulce sit iundicari. s qr utile
isu Soepe au ĩt seti̾ fuit dissimulare quam ulaisci ꝓpoten
facient iteꝵ sise fecisse crediderint. Hoc hñt pessenu
anuni magna fõtuna insolentes quos leserunt ⁊ odert̃
Notissima uox ẽ eus qui incultu regum cõsenuerat.
cueri alum quidã int̾rogaret quõ rarissimã rẽ in aula
ꝯsecutus e. s senectutẽ. ⁊ inuurias inquid accipiendo.⁊
grãs agendo sepe. Add inuiriã uendicare non expedit
ut ne facturi quidem expediat. G. cesar pastoris splẽ¬
didi equitis romam filium cum incustodiã ħiuisset.
munditũs euis. ⁊ cultiorib capillis offensꝰ rogante patre
ut salutẽ sibi filii cõcederet. quasi dsupplicio ãmonit̾
duci ꝓtinus uissit. Ne tam̃ omĩa inhumane facit ⁊ adu̾sũ
patrem adcenã illũ inuitauit. Uenit pastor nichil uultu
eiꝰ exꝓbrante. ꝓpinauit illi cesar eminus.⁊ posuit illi custodẽ
ꝑduauit mis nõ alĩt quam sifiliĩ mat̃ sanguinẽ biberet.

Expanded text:
a veniamus, non quasi dulce sit vindicari, sed quasi utile ; saepe autem satius fuit dissimulare quam ulcisci. Potentfacient iterum, si se fecisse crediderint. Hoc habent pessimum animi magna fortuna insolentes: quos laeserunt et oderunt. Notissima vox est eius qui in cultu regum consenuerat. Cum illum quidam interrogaret, quomodo rarissimam rem in aula consecutus esset, senectutem : " Iniurias," inquit, " accipiendo et gratias agendo." Saepe adeo iniuriam vindicare non expedit, ut ne fateri quidem expediat. C. Caesar Pastoris splendidi equitis Romani filium cum in custodia habuisset munditiis eius et cultioribus capillis offensus, rogante patre ut salutem sibi filii concederet, quasi de supplicio admonitus duci protinus iussit; ne tamen omnia inhumane faceret adversum patrem, ad cenam illum eo die invitavit. Venit Pastor vultu nihil exprobrante. Propinavit illi Caesar heminam et posuit illi custodem; perduravit miser, non aliter quam si fili sanguinem biberet.
Abbreviated transcription (Latin):
didum. Pusilli hõĩs ⁊ miseri ẽ repente mõdentẽ ut mures:
fo̾mice. Quas si manu ãmouĩs. ora ꝯu̾tunt. inbellia se
iumus ꝙ aliqñ nob̾ ꝓfui̾t ille. irascinũ ⁊ mĩtis offẽsa redime
Illud quoq occuirat quantũ nob̾ ꝯm̃dationis anatã sit
clem̃tis fama. quam multos uenia amicos unles fecerit.
N e irascam̃ ĩimicoꝵ ⁊ hostiũ libidĩs int̃ siliane crudelita¬
tasͥ exemplarer: ꝙ abre publica liberos ꝓscͥptoꝵ sũmaũ
mꝰ quotiens adignoscend̾ difficłes erimꝰ. an expediat ꝙ̃ no
b̾ inexorabłes eẽ. quã sepe ueniã qui negaũ petit Quã

Expanded text:
dicit: "Pusilli hominis est et miseri repetere mordentem, ut mures, formice; quas si manu commoveris, ora convertunt. Imbecilla se irascimur, et meritis offensa redimetur. Illud quoque occurrat, quantum nobis commendationis allatura sit clementiae fama, quam multos venia amicos utiles fecerit. Ne irascamur inimicorum et hostium liberis, inter Sullanae crudelitatis exempla est, quod ab re publica liberos proscriptorum submovit. mus, quotiens ad ignoscendum difficiles erimus, an expediat nobis omnes inexorabiles esse. Quam saepe veniam qui negavit petit! Quam
Abbreviated transcription (Latin):
Nontam longas mexitu uob̾ quam inirantdo moras posus
Mioquin magnura in iuos regnum fõtuna tenusset
sihomo tam tarde moreretur quam nascitur Seeem¬
pus om̃is uos locus doceat. quam faclle sit renuntaa tem
⁊follepnes sacrificantium ritus. Sum optatũe altamĩo¬
tem condiscite : sorꝑa opima tauroꝵ exigtio onia dnõ
uulnere ⁊ magnaꝵ uirium animalia. hanians iaã¬
nupuetus impellit. Tenui ferro ꝯmissuta cẽuios ad¬
rumpitur. ⁊ cum articulus qui capd collũ q incidit¬
ꝯmittit intisus ẽ.tanta illa moles cõruit. Nonin altola¬
ut sp̃o ⁊ iec uttꝙ fe̾ro eruendus est Nonsunt uulnere
penitus inp̃sso scrutata p̃cõdia. Imꝓxinio mor et
Noncẽtum ados ittus extimaui locum. Quacunque
ii ꝑuium est ip̃m illd quod uocatur mori. quo aĩa disde¬
dit a corpore. breius est quam sentiri canta. ueloutis
possit. siue fauce  nodus elisit siue spiram̃tum aqua

Expanded text:
Non tam longas in exitu vobis quam intrantibus moras posui ; Non tam longas in exitu vobis quam intrantibus moras posui ; alioqui magnum in vos regnum fortuna tenuisset, si homo tam tarde moreretur quam nascitur. Omne tempus, omnis vos locus doceat quam facile sit renuntiare et sollemnes sacrificantium ritus, dum optatur vita, mortem condiscite. Corpora opima taurorum exiguo concidunt vulnere et magnarum virium animalia humanae manus ictus impellit ; tenui ferro commissura cervicis abrumpitur, et cum articulus ille qui caput collumque committit incisus est, tanta illa moles corruit. Non in alto latet spiritus nec utique ferro eruendus est ; non sunt vulnere penitus impresso scrutanda praecordia : in proximo mors est. Non certum ad hos ictus destinavi locum ; quacumque vis pervium est. Ipsum illud quod vocatur mori, quo anima discedit a corpore, brevius est quam ut sentiri tanta velocitas possit. Sive fauces nodus elisit, sive spiramentum aqua
Abbreviated transcription (Latin):
ditatis alienus spłendor abscondent. Uob̾ dedi bona cͤ¬
cupiditates fastidire: non fulgetis extrinsecus. Bona uĩa
introrsus obũsa sunt. Sic mundus exteriora ꝯtepsit.
spectaculo sui letus. Intus om̃e posuit bonũ. Non egere
felicitate. felicitas ur̃a est. It multa incedunt tristia. hor¬
renda. dura toleratu. quia ñ poterã uos istis subducere.
animos ur̃os adue̾sus omĩa armaui. fõte fo̾cit hoc
est quo dm̃ antecedatis. Ille extra patientiã maloꝵ est
uos supra patientiam. Concepnite pauꝑtatẽ. Nemo tã
paurri inuit quam natus est. Contepnite doloreni.
ne quis uos tenẽt᷑ inuitos. Patet exitus. Sipugnare
non uallas licet fuge̾re. Idõq ex om̃ib reb quas ẽẽ uo¬
b necessanas. uolui: nichil feci facilius quã mor. ꝓño
animã loco posui. trahitur attendite modo ⁊ uidebitts
quam breius ad libẽtatẽ ⁊ quam expediti duicat uia

Expanded text:
ditatis alienus splendor absconderit. Vobis dedi bona ceditatis alienus splendor absconderit. Vobis dedi bona cecupiditates fastidire ; non fulgetis extrinsecus, bona vestra introrsus obversa sunt. Sic mundus exteriora contempsit spectaculo sui laetus. Intus omne posui bonum ; non egere felicitate felicitas vestra est. ' At multa incidunt tristia, horrenda, dura toleratu.' Quia non poteram vos istis subducere, animos vestros adversus omnia armavi ; ferte fortiter. Hoc est quo deum antecedatis ; ille extra patientiam malorum est, vos supra patientiam. Contemnite paupertatem; nemo tam pauper vivit quam natus est. Contemnite dolorem; ne quid vos teneret invitos ; patet exitus. Si pugnare non vultis, licet fugere. Ideo ex omnibus rebus quas esse vobis necessarias volui nihil feci facilius quam mori. Prono animam loco posui ; trahitur, adtendite modo et videbitis quam brevis ad libertatem et quam expedita ducat via.
Abbreviated transcription (Latin):
iur bonus aliqñ uult sibi accidere. filios ammittũt
iunt boni: Quidni: cum aliquando ⁊  occidãt mne
xilium mittuntur: Quid ni : cum aliquando ip̃i ma
nus silu afferant: Quare. Quedã dura patiũt᷑.
ut alios pati doceãt. nati sunt in exemplar. Puta i¬
taq domini dicere: q̃uid habetis qd d̾me q̃ri possius
uos quib recta placuerunt. Aliis bona falsa circũde¬
dedi ⁊ animos manes uelud lõgo faciliꝙ sõpnio lusi.
auro illos ⁊ argento ⁊ ebore ad ornau. Intꝰ bõĩ nichil ẽ.
Iei quos ꝓfelicib aspicitis. si nonqua eũrunt. set qua la¬
tent uideritis. miseri sunt sõdidi turpes. Ad similitudi¬
nem parietum suoꝵ extrinsecus culti. Nan ẽ ista soli¬
ta ⁊ sincera felicitas : seustaẽ. Ee quidem tenuus ⁊
qtuque dum ilis licet stare ⁊ ad arburium suum ostẽ.¬
di iitent ⁊ inponunt : Cum aliquid incidit quod distũ¬
bet. ac tetegat. cunc apparet quantum alte. ac uere fe¬

Expanded text:
vir bonus aliquando vult sibi accidere ? Filios amittunt vir bonus aliquando vult sibi accidere ? Filios amittunt viri boni; quidni, cum aliquando et occidant ? In exilium mittuntur; quidni, cum aliquando ipsi paibi manus afferant ? Quare quaedam dura patiuntur ? Ut alios pati doceant ; nati sunt in exemplar. Puta itaque deum dicere : " Quid habetis quod de me queri possitis, vos, quibus recta placuerunt ? Aliis bona falsa circumdedi et animos inanes velut longo fallacique somnio lusi. Auro illos et argento et ebore adornavi, intus boni nihil est. Isti quos pro felicibus aspicis, si non qua occurrunt sed qua latent videris, miseri sunt, sordidi, turpes, ad similitudinem parietum suorum extrinsecus culti; non est ista solida et sincera felicitas ; crusta est et quidem tenuis. Itaque dum illis licet stare et ad arbitrium suum ostendi, nitent et imponunt ; cum aliquid incidit quod disturbet ac detegat, tunc apparet quantum altae ac verae foe
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓista re casuro. Nondesunt hac re animum metu
t̃rita re.Ut ꝙ uiam tenetis. nulloꝙ herrore traharis
ꝑ tñ adu̾si gradieris cornua tauri. Kemonios q at cus
uiolenti q hora leonis. Post ħ ait uinge datos currꝰ.
His quib d̾t̾reri. me putas. incitor.lib illic stare ubi
ip̃e sol crepidat. humilis ⁊ inertis est tuta sectari. ꝑ al¬
ta uĩtus it. Q uare tñ bonis uiris patitur aliꝗd
mali deus fieri. Ille uero non patitur. Omĩa mala
abillis remouit. scelera ⁊ flagitia ⁊ cogitatões inꝓbas¬
⁊ auida ꝯsilia. ⁊ libidinẽ cetã ⁊ alieno inminentẽ auan¬
tiã. Ip̃os tuetur aut uindicat. Nunquid ħ quoꝙ aliquis
adeo exigit ut bonoꝵ uiroꝵ ⁊̃ sãcinas seruet. Remit¬
tunt ip̃i hano dõ curam. Externa ꝯtepnunt. Democrit
diuitias ꝓiecit.honus illas bone m̃tis existimãs. ¶ꝑd
ergo miraris. si id deus bono iuro accidere patitur ꝙ

Expanded text:
per ista ire casuro." Non desinit acrem animum metu per ista ire casuro." Non desinit acrem animum metu territare : Utque viam teneas nulloque errore traharis, per tamen adversi gradieris cornua tauri Haemoniosque arcus violentique ora leonis. Post haec ait : " Iunge datos currus ! His quibus deterreri me putas incitor. Libet illic stare ubi ipse Sol trepidat." Humilis et inertis est tuta sectari; per alta virtus it. " Quare tamen bonis viris patitur aliquid mali deus fieri ? " Ille vero non patitur. Omnia mala ab illis remo, avida consilia, libidinem cecam et alieno imminentem avaritiam ; ipsos tuetur ac vindicat : numquid hoc quoque aliquis a deo exigit, ut bonorum virorum etiam sarcinas servet ? Remittunt ipsi hanc deo curam: externa contemnunt. Democritus divitias proiecit onus illas bonae mentis existimans. Quid ergo miraris, si id deus bono viro accidere patitur quod
Abbreviated transcription (Latin):
Coherent indundua sunt languida ingenia ⁊ in sopnũ
itura. aut inuigiliam sopno simillimam. Inertib nec¬
tuntur elem̃tis. Ut efficiatur uir cum cura dicendus.
fortiore fato opus est. Non erit illi planũ it̃ sursum
opõtet. ac deorsum eat. fluctuetur ac nauigium inturbi¬
do regat. ꝯtra fortunam illi tenendus est curs̃. Qul¬
ta accident. dura. asꝑa. set que molliant ⁊ complanet
ip̃e Ignis auꝵ ꝓbat. Or iseria fotes uiros. uide quam al¬
te extendere debeat uirtus. sciens illi ñ ꝑsecura uaden¬
dum ẽẽ. Ardua prima uia est ⁊ qua uix mane recẽtes
enituntur equi: medio est altissimo celo. Unde mare
⁊tr̃as ip̃i michi sepe uidere. Sit tunioꝵ ⁊ pauidi crepi¬
det fõmidine pectus. Ultima ꝓna uia est ⁊ eget mode¬
ramine c̃cto. Tunc ⁊̃ que me subiectis excipit ũdis.
Nefar inp̃ceps thetis solet una ueren. Hec cum audisset
ille generosꝰ adolescens placet inquid uia ascendo ẽ tãti

Expanded text:
cohaerent, in- dividua sunt. Languida ingenia et in somnum cohaerent, in- dividua sunt. Languida ingenia et in somnum itura aut in vigiliam somno simillimam inertibus nectuntur elementis ; ut efficiatur vir cum cura dicendus, fortiore fato opus est. Non erit illi planum iter ; sursum oportet ac deorsum eat, fluctuetur ac navigium in turbido regat. Contra fortunam illi tenendus est cursus ; multa accident dura, aspera, sed quae molliat et complanet ipse. Ignis aurum probat, miseria fortes viros. Vide quam alte escendere debeat virtus ; scies illi non per secura vadendum : Ardua prima via est et quam vix mane recentes enituntur equi; medio est altissima caelo, unde mare et terras ipsi mihi saepe videre sit timor et pavida trepidet formidine pectus, ultima prona via est et eget moderamine certo ; tunc etiam quae me subiectis excipit undis, ne ferar in praeceps. Tethys solet ima vereri. Haec cum audisset ille generosus adulescens : " Placet," inquit, " via ; escendo. Est tanti
Abbreviated transcription (Latin):
tiendum est. quia non ut putamus uicidunt cuncta set ue¬
niunt. Olim constitutum est quid gandeas. quid fleas.
⁊ quam uis magna udeatur uarietate. singuloꝵ uita di¬
stingitit. Sumina mnunum uenit: Acciꝑimus peritura
perituri. Quid ita indignamur. Quid querimur. Ad
hoc parati sumus. Utatur ut uult siuis natura corporib
Ios leti adom̃ia ⁊ fortes. cogitemus nichil perire de nr̃o
Quid. est boni uuz prebere se fato. grande solatiũ est
cum uniuso rapi. quicquid est quod nos sic iuuere.
sic mori uissit. eadem necessitate ⁊ dẽs alligat in reuo¬
cabilis humana pariter ac diuina cursus uehit. Illa
ip̃e om̃iũ conditor ⁊ rector. sꝙͥpsit quidem fata set sequit᷑
Semꝑ paret. Semel uissit. Quare tñ ds̃ tam iniquus
indistributõne fati fuit ut bonis uiris pauꝑtatẽ ⁊ uulne.¬
ra ⁊ acerba funera abscriberet. Non p̃t artifex mutare ma¬
teriam. hoc passa est quedam seꝑari aquibusdam ñ possũt

Expanded text:
tiendum est, quia non, ut putamus, incidunt cuncta sed vetiendum est, quia non, ut putamus, incidunt cuncta sed veniunt. Olim constitutum est quid gaudeas, quid fleas, et quamvis magna videatur varietate singulorum vita distingui, summa in unum venit; accipimus peritura perituri. Quid itaque indignamur ? Quid querimur ? Ad hoc parti sumus. Utatur ut vult suis natura corporibus ; nos laeti ad omnia et fortes cogitemus nihil perire de nostro. Quid est boni viri ? Praebere se fato. Grande solacium est cum universo rapi; quicquid est quod nos sic vivere, sic mori iussit, eadem necessitate et deos alligat. Irrevocabilis humana pariter ac divina cursus vehit. Ille ipse omnium conditor et rector scripsit quidem fata, sed sequitur ; semper paret, semel iussit. " Quare tamen deus tam iniquus in distributione fati fuit, ut bonis viris paupertatem et vulnera et acerba funera ascriberet ? " Non potest artifex mutare materiam ; hoc passa est. Quaedam separari a quibusdam non possunt,
Abbreviated transcription (Latin):
se me menum. Hoc unum inquid d̾uob̾ dnĩ inmo̾tales q̃¬
ri possum ꝙ non ante michi uolũtatem ũram notam feci¬
stis. Prior enim adista uenissem adque nunc uocatus ad¬
sum. Uultis liberos sumere: uob̾ illos substulisti. uultis
aliquam ꝑtem coiꝑis. sumitõ. Nlon magnam rem pmitco
Cut cocum relinquam. Uultis sꝑm. Quid ni. Nullã
moram faciam. quo minus recipiatis quod dedistis.
uolente feretis quicquid petieritis. Quid gͦ ẽ: malius¬
sem offe̾re. quam tradere. Quid opus fuit auferre. Ac¬
cipere potiustis. Set nec nunc quidẽ auferetis. quia ni¬
chil erpitur: nisi retinenti. Nichil cogor.nichił patior in¬
uitus. Nec ẜuio deo s assentior. Ro quidem magis quod
scio om̃ia ccita ⁊ iuet̃nam dc̃a lege decurrere fata uos du¬
cunt.⁊ quantum cuiq tẽꝑis restet prima nascentium
ora disposuit. Causa pendet excausa. Priuata ac pubi¬
co. Longus orco rerum trabit. Ito fortitor omne pa¬

Expanded text:
se me memini: " Hoc unum," inquit, " de vobis, di immortales, quse me memini: " Hoc unum," inquit, " de vobis, di immortales, queri possum, quod non ante mihi notam voluntatem vestram fecistis ; prior enim ad ista venissem, ad quae nunc vocatus adsum. Vultis liberos sumere ? vobis illos sustuli. Vultis aliquam partem corporis ? sumite ; non magnam rem promitto, cito totum relinquam. Vultis spiritum ? quidni ? nullam moram faciam, quo minus recipiatis quod dedistis. A volente feretis quicquid petieritis. Quid ergo est ? Maluissem offerre quam tradere. Quid opus fuit auferre ? Accipere potuistis ; sed ne nunc quidem auferetis, quia nihil eripitur nisi retinenti." Nihil cogor, nihil patior invitus nec servio deo sed assentior, eo quidem magis, quod scio omnia certa et in aeternum dicta lege decurrere. Fata nos ducunt et quantum cuique temporis restat prima nascentium hora disposuit. Causa pendet ex causa, privata ac publica longus ordo rerum trahit. Ideo fortiter Omne pa
Abbreviated transcription (Latin):
quam sulla aturpissimis differt ab optimis abigit.
at iniquum est uirum bonum debilitari aut ꝯfigi
aud alligari malos integris corporib solutos. ac delicatos
incedere Luid põro. non est iniquum sotes uiro arma sume¬
re ⁊ incastris ꝑ noctare. ⁊ ꝓuallo obligatis stare uulnerib
inteum inurbe securos ẽẽ p̃cisos ⁊ ꝓfessos impudieite.
Q uid põro. Non ẽ iniqum nobilissimas uigines ad sacrafa¬
cienda noctib excitari altissimo sopno in quinatas s.ii. La¬
bor optimos citat. Senatus ꝑtotum diem sepe ꝯsusit cum iul¬
lo tempore iulissimus quisq aut incapo otium suũ oblectet
aut inpopina lateat aut tempus inaliquo c̃culo terat.
Idem in hac re. magna publica sit. Boniuri laborat ĩ pẽdũt
impenduntur. ⁊ nolentes quidem non trahuntur a fõtu¬
na. Sequinitur illam ⁊ equam gradus. siscissent. antecessissẽt
Danc quaꝵ animosam demetrii fõtissimi uit uocẽ audis¬

Expanded text:
quam si illa ad turpissimos defert, ab optimis abigit. quam si illa ad turpissimos defert, ab optimis abigit. " At iniquum est virum bonum debilitari aut configi aut alligari, malos integris corporibus solutos ac delicatos incedere." Quid porro ? Non est iniquum fortes viros arma sumere et in castris pernoctare et pro vallo obligatis stare vulneribus, interim in urbe securos esse percisos et professos impudicitiam ? Quid porro ? Non est iniquum no- bilissimas virgines ad sacra facienda noctibus excitari, altissimo somno inquinatas frui ? Labor optimos citat. Senatus per totum diem saepe consulitur, cum illo tempore vilissimus quisque aut in campo Otium suum Oblectet aut in popina lateat aut tempus in aliquo circulo terat. Idem in hac magna re publica fit ; boni viri laborant, impendunt, impenduntur et volentes quidem ; non trahuntur a fortuna, sequuntur illam et aequant gradus. Si scissent, antecessissent. Hanc quoque animosam Demetri fortissimi viri vocem audis
Abbreviated transcription (Latin):
uentus incursat. I p̃a enĩ uexatione ꝯstringitur. ⁊
radices certius figit. Fragiles sunt que inaprica ual¬
le creuerint. Pro ip̃is enim bõĩs uiris ẽ ut ẽẽ inten¬
ti possint. ut multum inter formidolosa uersari. ⁊
equo animo fere. q̃ non sunt mala nisi male susti¬
nenti. A dicite nunc quod ꝓ om̃ib est optimũ
quenq ut ita dicam militare ⁊ edere operas Hoc ẽ
ꝓpositum deo quod sapienti uiro hostenderet hec que
uulgus appetit. que reformidat nec boa eẽ nec mala.
Apparebunt aũt bona ẽẽ. si illa non nisi bonis uiris
tribuerit ⁊ mala ẽẽ : si malis tm irrogauĩt. Detesta¬
bilis erit cecitas sinemo ocłos ꝑdiderit nisi cui eruen¬
di sunt. Itaq careant luce. Appiꝰ. ⁊ Metellus. Non sũt
diuitie bonum. Itaq ħat illas. ⁊ elius leno ut hõies pe¬
cuniam cum intemplis ꝯseerauerint: uideant ⁊ in for¬
nice. Nullomodo magis post ds concupita traducere.

Expanded text:
ventus incursat ; ipsa enim vexatione constringitur et ventus incursat ; ipsa enim vexatione constringitur et radices certius figit ; fragiles sunt quae in aprica valle creverunt. Pro ipsis ergo bonis viris est, ut esse interriti possint, multum inter formidolosa versari et aequo animo ferre quae non sunt mala nisi male sustinenti. Adice nunc, quod pro omnibus est optimum quemque, ut ita dicam, militare et edere operas. Hoc est propositum deo quod sapienti viro, ostendere haec quae vulgus appetit, quae reformidat, nec bona esse nec mala ; apparebit autem bona esse, si illa non nisi bonis viris tribu erit, et mala esse, si tantum malis irrogaverit. Detestabilis erit caecitas, si nemo oculos perdiderit, nisi cui eruendi sunt : itaque careant luce Appius et Metellus. Non sunt divitiae bonum ; itaque habeat illas et Elius leno, ut homines pecuniam, cum in templis consecraverint, videant et in fornice. Nullo modo magis potest deus concupita traducere,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑuenit Que quid iunobis efficere possit scies si
afpexeris quantum nationib nudis ⁊ in opia for¬
tioribus labor pret̃. Om̃s ꝯsidera gt̃s inquib roma¬
na pax desinit. gẽmanos dico ⁊ quicquid circa hy¬
strũ uagaꝵ gentium occursat. ꝑpetua illas yemp̃s.
treste celum p̃mit.in aligne salum sterile sub¬
stentat. ẏmbrom culmo aut fronde defendunt.
suꝑ durata glacie. stagna ꝑsultant. in alim̃tum feras cap¬
tant. ¶ iseri tibi udentur. Nichil miserum est ꝙ in
natura consuctudo ꝑduxit. Paulatim enim uoluptati st̃
que necessitate ceperunt. Nulla ilł domicilia nuille ꝙ
seces sunt nisi quas laxitudo indiem posuit. Uilis ⁊ ħ q̃¬
rendus. manu uictus horrenda iniquitas celi. Intecta
corꝑa. Hoc quod tibi calamitas uidetur. tot gentium
uita est. Quid miraris bonos uiros ut confirm̃tur
ꝯtuti. non est arbor solida nec fortis. uͥ inquã querens

Expanded text:
pervenit; quae quid in nobis efficere possit scies, si pervenit; quae quid in nobis efficere possit scies, si aspexeris quantum nationibus nudis et inopia fortioribus labor praestet. Omnes considera gentes in quibus Romana pax desinit. Germanos dico et quicquid circa Histrum vagarum gentium occursat. Perpetua illos hiemps, triste caelum premit, maligne solum sterile sustentat; imbrem culmo aut fronde defendunt, super durata glacie stagna persultant, in alimentum feras captant. Miseri tibi videntur ? Nihil miserum est quod in naturam consuetudo perduxit; paulatim enim voluptati sunt quae necessitate coeperunt. Nulla illis domicilia nullaeque sedes sunt nisi quas lassitudo in diem posuit ; vilis et hic quaerendus manu victus, horrenda iniquitas caeli, intecta corpora ; hoc quod tibi calamitas videtur tot gentium vita est ! Quid miraris bonos viros, ut confirmentur, concuti ? Non est arbor solida nec fortis nisi in quam frequens
Abbreviated transcription (Latin):
spes est Nunquid tu in uises eẽs lacedemonũs libx¬
ros suos credis quoꝵ exꝑuntur indolem publice
u̾berib admotis. Ip̃i illos patres adhõtantur᷑. ut ic¬
tus flagelloꝵ fõtit᷑ ꝑferant ⁊ laceros ac semi ani¬
mes rogãt. ꝑ seuerant. uulnera p̃bere uulneribi
Q uid mirum si dure generosos sp̃s deus tẽptat.
Nunquam uircutis molle documentum est.Uer¬
berat nos ⁊ lacerat fõtuna. patimur. Non est se¬
uitia. Certamen ẽ quo sepius adierinius.fõtiores
agitauit. Prebendi fõtune sumus. ut contra il¬
lam abip̃a duremus. paulatim nos sibi pares faci¬
at ꝯreptum ꝑiculoꝵ. assiduitas ꝑiclitãdi dabit.
Sic sunt nauticis cõpora efferendo mari dura
agricolis manus trite. Ad excutienda tela nulita¬
res lacerti ualẽt. Agilia sunt m̃bra cursorh. Id ĩ
quoq solidissimũ ẽ qd̾ exercuit. Ad ꝯtepuẽdam pa¬
nentiam ł potentiam maloꝵ animus patientia

Expanded text:
spes est. Numquid tu invisos esse Lacedaemoniis libespes est. Numquid tu invisos esse Lacedaemoniis liberos suos credis, quorum experiuntur indolem publice verberibus admotis ? Ipsi illos patres adhortantur, ut ictus flagellorum fortiter perferant, et laceros ac semianimes rogant, perseverent vulnera praebere vulne- ribus. Quid mirum, si dure generosos spiritus deus temptat ? Numquam virtutis molle documentum est. Verberat nos et lacerat fortuna ; patiamur ! Non est saevitia, certamen est, quod quo saepius adierimus, fortiores agitavit. Praebendi fortunae sumus, ut contra illam ab ipsa duremur ; paulatim nos sibi pares faciet, contemptum periculorum ad- siduitas periclitandi dabit. Sic sunt nauticis corpora ferendo mari dura, agricolis manus tritae, ad excutienda tela militares lacerti valent, agilia Sunt membra cursoribus ; id in quoque solidissimum est quod exercuit. Ad contemnendam patientiam malorum animus patientia
Abbreviated transcription (Latin):
quibus exꝑiretur. quantum humana natura
posset pati. Huge̾te delicias. fugite eneruatam fe¬
licitatem : qua animi ꝑmadescunt. ⁊ nisi aliquid
int̃uenit quod humane sõtis admoneat uelud ꝑpe
ria semꝑ aflatu abuendicauerũt. cuius pedes int̃
fom̃ta sub inde mutata tepuerunt. cuius tenatio¬
nes subditus et parictibus circum fusus calor tẽ¬
perauit. Hunc leuis aura non sine ꝑicło strĩget.
Cumoit que excesserunt modum noceãt pere culo¬
sissima felicitatis intemperantia est. Nonet cere¬
brum. inuanas m̃tes ymagines euocat. multum in¬
ter falsum ac uerum medie caliginis fundit.
Quid  ne is satius sit pẽpetuam infelicitatẽ ad¬
uocat. auitute substinere: quam infinitis adq
in modicis bonis rumpi. leiuor ieiunio mors est
eruditate dissiliunt. Hanc itaque rationem dnĩ secũ¬
tur inbonis uiris quam in discpłis siis p̃ceptares
qui plus laboris abhis exigunt. in quib certior

Expanded text:
quibus experiretur quantum humana natura quibus experiretur quantum humana natura posset pati." Fugite delicias, fugite enervantem felicitatem, qua animi permadescunt et nisi aliquid intervenit quod humanae sortis admoneat, manent veria semper ab afflatu vindicaverunt, cuius pedes inter fomenta subinde mutata tepuerunt, cuius cenationes subditus et parietibus circumfusus calor temperavit, hunc levis aura non sine periculo stringet. Cum omnia quae excesserunt modum noceant, periculosissima felicitatis intemperantia est : movet cerebrum, in vanas mentes imagines evocat, multum inter falsum ac verum mediae caliginis fundit. Quidni satius sit perpetuam infelicitatem advocata virtute sustinere quam infinitis atque immodicis bonis rumpi ? Lenior ieiunio mors est, cruditate dissiliunt. Hanc itaque rationem dii sequuntur in bonis viris quam in discipulis suis praeceptores, qui plus laboris ab is exigunt, in quibus certior