comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ri earrens ꝙ ep̃atu suis ⁊ aliens
er̃ emerut pius tulit multil set
rerulit: non omia tã. Incidit mi¬
ser in manus alias acciꝑe ꝙͣ da¬
uo potentiores Pñfecisti tuas¬
in ntroq seruans innoxias nec
imponere scilicet ambitioso. nͨ
suppon̾e ini quo mãmone ad qͥ¬
escens. sion sit a ꝑtaꝑe ep̃s cõ¬
timasti dans qd̾ daret ne miminifi¬
eus notaret᷑. accepit clam qd̃ ꝑellam
dedit. sic de tuo sacculo confultũ est
u̾etmmidie uiti. sic quoq curie motẽ
gerens tuo benefitio iuidiam de¬
dinanit eorum qui diligũt miĩa.
sion potes abscondere ⁊ frm̃ noui¬
mus ⁊ ꝑsonam andire grauat: ⁊
ego co libentins p̃dico ex tu id mo¬
lestius andis. Sic tͥ sic expedit: et
mͥ sic. bam non oportet xp̃i głam
me silere: qͣm net te q̃rere tuam.
et si ꝑgis murmurare adhut res¬
pondebitur tibi ex enu̾gelio. enͣ¬
to eis p̃cipiebat tanto mag̾ plus
p̃dicabant dicentes. Bene omĩa te¬

Expanded text:
ri currens pro episcopatu, suis et alienis ri currens pro episcopatu, suis et alienis enim emerat prius. Tulit multa, sed retulit, non omnia tamen. Incidit miser in manus alias, accipere quam dare potentiores in utroque servans innoxias, nec imponere scilicet ambitioso, nec supponere iniquo mammonae acquiescens. Non sic a paupere episcopo continuisti, dans quod daret, ne immunificus notaretur: accepit clam, quod palam dedit. Sic de tuo sacculo consultum est verecundiae viri, sic quoque curiae morem gerens, tuo beneficio invidiam declinavit eorum qui diligunt munera. Non potes abscondere: et factum novimus, et personam. Audire gravat? Et ego eo libentius praedico, quo tu id molestius audis: si tibi sic expedit, et mihi sic. Tam non oportet Christi gloriam me silere, quam nec te quaerere tuam. Et si pergis murmurare adhuc, respondebitur tibi ex Evangelio: Quanto eis praecipiebat, tanto magis plus praedicabant, dicentes: Bene omnia fe
Abbreviated transcription (Latin):
ta d in quanta tua atãtate respu¬
eris ad reꝓinde scͥpserim ista nõ
ꝓpter te. fiempe qd̾ tibi scribit᷑ soli
ꝓ desse non decet. hic locus auari¬
ticm cilrpit. a quo uirio trmrnis
ꝯsatis tua opinio est: an ⁊ opꝰ tu ui¬
saccos. set p̾tio nõ massa. argent̾
repucatũ est fenũ sũmatũ. nõ le¬
uati sarcinis. otinsti nithominꝰ re¬
patͥstat uł inuiti. fona ues quͣdo¬
mĩe romanoꝵ consilio id usur pat̃
non credimꝰ. duo uenerũt. ambo
locupletes ⁊ ambo rei. Siqͥdem
mius maguatinus coloniersis al¬
ter. Alreri gr̃a gratis reddita ẽ
alter indignis credo cui gr̃a
redderetur andiuit. Cum qualli
ueste inrrasti : cũ tali egredieris
Quocem magnificam nocẽ ꝓu¬
sus apłice libertaus. Quid minꝰ
illa hec hũit. pcunia tuil detum
sit in ꝑditõnem. fusi ꝙ in illa plꝰ
⁊eli. in ista plus modestie somi¬
it. Quid ille de tͣasmarinis ꝑti¬
bus pene a finil t̾re terra ⁊ mt¬

Expanded text:
anta, et in quanta tua necessitate respuanta, et in quanta tua necessitate respueris. Ad te proinde scripserim ista, non propter te. Nempe quod tibi scribitur, soli prodesse non decet. Hic locus avaritiam carpit, a quo vitio immunis satis tua opinio est; an et opus, tu visaccos, 431 sed pretio, non massa. Argentum reputatum est fenum: summarii non levatis sarcinis, onusti nihilominus repatriant vel inviti. Nonunc Romanorum consilio id usurpatum non credimus. Duo venerunt, ambo locupletes, et ambo rei. Siquidem unus Moguntinus, Coloniensis alter: alteri gratia gratis reddita est; alter, indignus credo cui gratia redderetur, audivit: Cum quali veste intrasti, cum tali egredieris. O vocem magnificam! vocem ae libertatis! Quid minus ab illa haec habuit, Pecunia tua tecum sit in perditionem? Nisi quod in illa plus zeli, in ista plus modestiae sonuit. Quid ille de transmarinis partibus pene a finibus terrae, terra et ma
Abbreviated transcription (Latin):
ocrurrit miine trlussemndum
puto. prees ⁊ singłariter. ad qͥd:
Eget tibi dico conaderatõne Nõ¬
qͥd ut de subditis erescas. Nieaqͣqͣm
set ut ip̃i de re pͥncipem re consti¬
tuerũt scit sibi tiõ tidi alioqͥn quo
pacto te ropinũ suꝑiorem hñs a
quib bñfitiũ menditas andi doͭ.
Qui porestatũ hñt super eos bãsi¬
ci notilntir. ad istud de hiis qui fo¬
ris fanti. Qand ad nos : Quid men¬
daciter diceris si non tam bñsit iis
eũe qͣm bñfica p̾esse iutendas ꝑni
deiecti q amini est de subditis nõ
ꝓfecctũ q̃rẽ subditoꝵ: set questũ
ꝑdr. In fũmo p̃sertim om̃um ni¬
cħil turpius qͣm pulchre magist̃
gentium parentes filis. non fili¬
os debere thesauri⁊ are parenti¬
bus censuit. sion mediocris głe
nox illa identidem ip̃ins non q̃¬
ro detum set fructũ. at iam tͣn¬
seamꝰ. et hinc ne quis moram ĩ
hiis mertra anaritie ĩ te notam
rat̾ pretet᷑. Que qͣm longe atesit:
libro suiori testatus sm. sciẽs ꝙͣ¬

Expanded text:
occurrit, minime transeundum reor. Praees, et singulariter. Ad quid? eget, tibi dico, consideratione. Numquid ut de subditis crescas? Nequaquam, sed ut ipsi de te. Principem te constituerunt, sed sibi, non tibi. Alioquin quo pacto te reputas superiorem his, a quibus beneficium mendicas? Audi Dominum: Qui potestatem habent super eos, benefici vocantur . At istud de his qui foris sunt. Quid ad nos? Tu id mendaciter diceris, si non tam beneficus esse, quam beneficis praeesse intendas. Parvi dejectique animi est, de subditis non profectum quaerere subditorum, sed quaestum proprium. In summo praesertim omnium nihil turpius. Tum pulchre Magister Gentium parentes filiis, non filios debere censuit thesaurizare parentibus . Non mediocris gloriae vox illa identidem ipsius: Non requiro datum, sed fructum . At jam transeamus et hinc, ne quis moram in his meam, avaritiae in te notam interpretetur: quae quam longe a te sit, libro superiori testatus sum , sciens qu
Abbreviated transcription (Latin):
mortis amboꝵ et spe pariter qui
glad iuta dedit unde ambo iout¬
ecaitur : hoc est qd̾ dixẜ Occidisti⁊
possedisti. adde ꝙ qui audiũt scanda¬
lizantur. indignantm. detrahunt
⁊ blasphemant. hoc est nuluert¬
tur ad mortem. Non est arbor bo¬
na fatiens fructus uales insolen¬
tias dissolutõnes. dilapidatõnes.
smiłtates. scandala. otia. qd̾ q ma¬
gis dolendũ int̾ eccłias tumicitias
graues. ppetes q discordias uides
qͣm n erus sit sermo ille. Omĩa mͥ
licent. set non om̃ia expediunt. qͥd
sit sorte non licet Ignosce mͥ nõ
facile adducor. licitum consentire
ꝙ tor illicita ꝑturit. bu ne d̃eniq
tibi licitum censeas suis eccłias mu¬
tilare menbris. confund̾e ordinẽ
ꝑtur bare t̾minos qnos posuerunt
prẽs tui: Si iustitie est ins cues ser¬
nare suũ. anst̾re cuiqͣm sua iusto qͦ¬
modo pot̾it comienire: Erras si ut
sõmãs ita ⁊ solam sristiturã a d̾o nos¬
tram apłitam potestatẽ existimas.

Expanded text:
mortis amborum, et suae pariter, qui gladium dedit, unde ambo morerentur? Hoc est quod dixeram: Occidisti, et possedisti. Adde quod qui audiunt, scandalizantur, indignantur, detrahunt, et blasphemant; hoc est, vulnerantur ad mortem. Non est bona arbor faciens fructus tales, insolentias, dissolutiones, dilapidationes, simultates, scandala, odia: quodque magis dolendum, inter ecclesias inimicitias graves, perpetesque discordias. Vides quam verus sit sermo ille: Omnia 433 mihi licent, sed non omnia expediunt . Quid si forte nec licet? Ignosce mihi: non facile adducor licitum consentire quod tot illicita parturit. 17. Tune denique tibi licitum censeas, suis ecclesias mutilare membris, confundere ordinem, perturbare terminos, quos posuerunt patres tui? Si justitiae est jus cuique servare suum; auferre cuiquam sua, justo quomodo poterit convenire? Erras, si ut summam, ita et solam institutam a Deo vestram apostolicam potestatem existimas.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ꝓsegͥtur esm. porro omẽm fuinsti¬
tidam ꝑseqͥt . slichil tͥ ⁊ illis aui appel¬
latõnes ueniliõnes putant. pũdet
eulogii qd̃ apd̃ erhintos iam u̾tit ᷑ in
tie hic bu si amas iustitiam appella¬
tõnes nõ affertas. s sustines. uer̃ẽ
telit̃ quid emolinũti affert ecclesis
dei tud minus hoĩs iunstitia ubi sẽtẽ¬
tia p̾ualet alioꝵ alit̾ affectoꝵ : at is¬
te existimes otiose uacare conside¬
ratõri huit. qͣ epellatõnes ad logs¬
tĩmũ si fieri porest tenoces usam. Et si
hic mea q̃ratur uł potris euretur sen¬
tegtu dico appellatõnes ut ñ ꝯtẽputu¬
das sit nec nsurpandas om̃ino. porro ho¬
dum qͥd insolentins censeam. hant fa¬
dur inducere cõtemptus ntãtatẽ ac ꝑ
hoc forte acrius insectanda que ampli
nocet. ant nõ uere nocentier esti ma¬
la in se. in partu priet: fõne ir̃a est
ext̃miñatm. siam sepe pebus etiam p̾ci¬
osissitnis p̃recii gͣm nõ male demit set
adim᷑. suid sarlais aoceptius ut̃¬

Expanded text:
prosequitur eam: porro omnem injustitiam persequitur. Nil tibi et illis, qui appellationes venationes putant. Pudet elogii, quod apud Ethnicos jam vertitur in tiae hic. Tu si amas justitiam, appellationes non affectas, sed sustines. lumenti affert ecclesiis Dei tua unius hominis justitia, ubi sententia praevalet aliter affectorum? At iste existimes otiose vacare considerationi huic, qua appellationes ad legitimum, si fieri potest, revoces usum. Et si hinc mea quaeratur vel potius curetur sententia, dico appellationes ut non contemnendas, sic nec usurpandas omnino. Porro horum quid insolentius censeam, haud fatur inducere contemptus necessitatem, ac per hoc forte acrius insectanda, quae amplius nocet. Aut non vere nocentior est, mala in se, in partu pejor? Nonne ipsa est exterminat? Nam saepe rebus etiam pretiosissimis pretii gratiam non modo demit, sed adimit. Quid Sacramentis acceptius? Usu
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ emittente ⁊ petinente. Uerbũ
tuũ consideratõ tua. Que si ꝓce¬
dit non recedat. Sic ꝓgrediat᷑
ut non egrediatur. sic exesit
ut non deserat. In acqͥsitõne
sallutis nemo tͥ germanor:
nnico matͥs rue hontosi salutẽ ꝓpͥam
cogites nicħ. minꝰ dixi cont᷑ ꝑreter
dixisse debuetam. Quicqͥd se consi¬
deratõni offerat qd̾ nõ quocͦ modo
ad tustm ip̃łus salutẽ ꝑtineat respu¬

Expanded text:
 emittente, et retinente. Verbum tuum, consideratio tua: quae si procedit, non recedat. Sic progrediatur, ut non egrediatur; sic exeat, ut non deserat. In acquisitione salutis nemo tibi germanior unico matris tuae. Contra salutem propriam cogites nihil. Minus dixi, Contra: Praeter, dixisse debueram. Quidquid se considerationi offerat, quod non quoquo modo ad tuam ipsius salutem pertineat, respu
Abbreviated transcription (Latin):
rcłitiam ꝯuicturił. dico ꝙ dic̾e at hnͤt
solent. siolumꝰ uexar i srust᷑. In cũ¬
uia esse: qui ꝓduꝰ saneant appel¬
lantibus. fonestut aellatõnes. Cessuris
rome doias ftẽ satius. samer me nõ
om̃ĩno decred̾e huis. Qptm̃adas mͥ ĩ tã
crebris appellatõnb que hodie flunt
qui ꝓ expensis siimeris uł tũmũ rasti¬
tũit ei quẽ forte appellau̾it: mir̃ u̾o

Expanded text:
icturi? Dico quod dicere ad haec solent: Nolumus vexari frustra. In curia esse, qui proclivius faveant appellantibus, foveant appellationes. Cessuris Romae, domi cedere satius. 9. Fateor me non omnino decredere his. Quem das mihi in tam crebris appellationibus quae hodie fiunt, qui pro expensis itineris vel nummum restituerit illi, quem forte appellarit?
Abbreviated transcription (Latin):
brium. oꝑuit confusio faciẽ meata.
gła michi est cousortem fieri xp̃i
cuius iłia uox est. opprob̾a exꝓbran¬
tium tibi cetiderũt suꝑ mne. ftsĩt iã
recurrat stillus ad suam matĩam.
et in ea q̃ ꝓposueramꝰ sus tͣmitegͣ¬

Expanded text:
brium, operuit confusio faciem meam? Gloria mihi est, consortem fieri Christi, cujus illa vox est: Opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me . Nunc jam recurrat stilus ad suam materiam, et in ea quae proposueramus, suo tramite gra
Abbreviated transcription (Latin):
pem resarncũ suoꝵ. satiftactõne
uiuriarum. sine ualũpuiaoũ. Cũ
isto aigiltut ut peniteat fetisse ꝙ
non dimuit facere. ⁊ non de pe¬
nis innocentis rideat. arburos
idem debere pati illum qui sinde
cansa forte appellauit. sosmłam
pata appellatõ non ꝓsit appellanti
nee appellatõ obsit ut quid em̃
frustrel fatigatus sit hõ ͤ Qͣm ple¬
nuĩ iustitie ut sese porius lescrit
qui uoluit honũ ꝓximũ. appellas¬
se inique mniqur est: smpune t᷑n
appellatõnũ fones. Iniqͣ antem
om̃is appellatõ ad qͣm institie mo¬
pia non coegit. appellare nõ ut
gͦues: set si graneris licet. appellã¬
dum a sententisi. atate sentẽtiam
su be omino nisi ob manifestum
gouamea prostat᷑ apꝑellatio.
suꝯnm aspellato ͣ set resugn̾m.
¶ruantos nomanꝰ appellasse prlsa¬
ĩ tos quo sutedim liceret qd̾ nũ ꝙ  n
licet Nlon millis etiam quo adiũpe¬
pũt licuisse appellatõnis suit agio
irefaria scimiꝰ. u̾bi cansa incestũ.

Expanded text:
u suorum, satisfactione injuriarum, fine calumniarum: cum isto ita agatur, ut poeniteat fecisse quod non timuit facere, et non de poenis innocentis rideat. 7. Arbitror idem debere pati illum, qui sine causa forte appellavit. Formulam pata appellatio nec prosit appellanti, nec appellato obsit. Utquid enim frustra fatigatus sit homo? Quam plenum justitiae, ut sese potius laeserit, qui voluit proximum? Appellasse inique, iniquappellationum fomes. Iniqua autem omnis appellatio, ad quam justitiae inopia non coegit. Appellare, non ut graves, sed si graveris, licet. Appellandum a sententia. Ante sententiam probe omnino, nisi ob manifestum gravamen, praesumitur appellatio. fugium appellatio, sed refugium. Quantos novimus appellasse pulsatos, quo interim liceret, quod nunquam licet? Nonnullis etiam, quoad vixerunt, licuisse appellationis suffragio nefaria scimus, verbi gratia, incestum,
Abbreviated transcription (Latin):
baẽ reuocent. subũsores tuais
tur ip̃i si fieri poresti uł si nõ: per¬
dañt auctoritatẽ sacultatem q
ałios subũtẽndi Non om̃no ⁊ ab hoc
insipientiũ gñe pemo tibi dust¬
ad frandem. Exsit in qͣm eiusmodi
maxime tuo st̃udio sut corrigen¬
di ne ꝑeant aut ne ꝑmiant coħ̾¬
cendi. esto de iudeis excusas tu tẽ¬
pus. hũt t̾minũ suũ qui p̾ueniri

Expanded text:
 revocentur: subversores invictis ntur ipsi, si fieri potest; vel si non, perdant auctoritatem facultatemque alios subvertendi. Non omnino et ab hoc insipientium genere pessimo tibi dissad fraudem. Erunt, inquam, hujusmodi maxime tuo studio aut corrigendi, ne pereant; aut ne perimant, coercendi. Esto, de Judaeis excusat te tempus: habent terminum suum qui praeveniri
Abbreviated transcription (Latin):
tum est. In hoc nolite gandere ꝙ
ad re ut dixi et utinam tam frut¬
tuose qͣn recessarie. ũtinã cũ opp̃itꝰ
aanist. Sentiat opp̃slos ⁊ nõ supor¬
biat᷑ ĩpuis unde ieendit᷑ pauper.
Qui tam decoꝵ ut ad muocatduẽ¬

Expanded text:
tum est: In hoc nolite gaudere, qtum est: In hoc nolite gaudere, qAppellatur ad te, ut dixi: et utinam tam fructuose, quam necessarie. Utinam cum oppressus clamat, sentiat oppressor, et non superbiat impius unde incenditur pauper. Quid tam decorum, ut ad invocatio
Abbreviated transcription (Latin):
dat palatium : an nõ q̃stibus eius to¬
ta legur canonũq disciplina in¬
sudat : an non spolus eius ꝯrãis yta¬
lica inhyat inexplebili aiditate
scidit: Quotiens sancta ac fecimda
tua abortipi otia fetit inqͥetũ et
frcͥetins s mallũ: aliud est ad̾ ab op¬
p̃ssis appellatur ad te abud autema
qd̾ ambitõ in eccłia ꝑ te regnare
molitur. Slec deesse illis: noc huit
elliqͣtenꝰ assentire opoxtet. Qt ũo
tnrique fouetur illa spernũtur illi
utͥsq tamen debitores. illis ut eri¬
gas: isdis ut repͥmas. Et qt̃ incidit
de appellatõnib ꝙ sequi aliqͣremis
non erit ab re. magno in hus ⁊ pio
opus intuitu est: ne ꝙ magna fuit
do reddatur mnutile. mͥ uidetur ⁊
ba multam possir eas deuenire ꝑui¬
tiem si nõ sũmo moderaaine ac¬
ticentur. appellatur de toto mũdo
ad te id̃ qͥdem in restimoniũ fingła¬
dis pͥmatus tui. at tu si sapis nõ ꝑri¬
mu̾tu gaudetis set fructu. apłis dic¬

Expanded text:
tat palatium? An non quaestibus ejus totat palatium? An non quaestibus ejus tota legum canonumque disciplina insudat? An non spoliis ejus omnis Italica inhiat inexplebili aviditate scidit. Quoties sancta ac fecunda tua abortiri otia fecit inquietum et inquietans malum? Aliud est quod ab oppressis 428 appellatur ad te, aliud autem quod ambitio in Ecclesia per te regnare molitur. Nec deesse illis, nec huic aliquatenus assentire oportet. Quam vero inique fovetur illa, spernuntur illi! utrisque tamen debitor es, illis ut erigas, istis ut reprimas. CAPUT de appellationibus, prosequi aliquatenus non erit ab re. Magno in his et pio opus intuitu est; ne quod magna fudo reddatur inutile. Mihi videtur et in multam posse eas devenire perniciem, si non summo moderamine actitentur. Appellatur de toto mundo ad te. Id quidem in testimonium singularis primatus tui. At tu, si sapis, non primatu gaudebis, sed fructu. Apostolis dic
Abbreviated transcription (Latin):
dissemꝰ nisi pre auro hẏspanie sa¬
lus ppłi uluisset b̾nũ eis ⁊ plage¬
huic remediũ ꝓuidere. Q est insi¬
ꝑientia que ipsam quoq iam ꝓper¬
modũ stululm fetit sapĩam fidei
Quomodo ⁊ ip̃am tatholicam pe¬
ne totam hoc uirus infecit: Nam
dũ ⁊ in ip̃a quies que nostͣ sunt q̃¬
riraꝰ. fit ut inuicem inuidentes ĩ¬
uidem ꝓuotames ex̃ceamꝰ ad odia.
animemur ad inirias. armem᷑
ad littes. caullemus ad dolos. feri¬
em᷑ ad decractõnes. ꝓ rũpamꝰ ad
maledc̃a oppͥmamur a fortiorib.
eppͥmamꝰ iafromiores. Qͣm digne
⁊ iaudabiliter occupatur medita¬
cõ cordis tui adu̾scm tam pestilens
passe considera C ambitõ ambiẽ¬
tium coux. anorꝰ om̃is torc̃ns om̃i¬
bus places᷑ sul acerbins crutiat
mł molestins inquiorat mi tamen
apnd̃ miseros mertilles eclobrins
negotis eius. qn nõ limina apłoꝵ
plũs ubmti ambitõ qͣm deuotõ õĩt : an

Expanded text:
dissemus, nisi prae auro Hispaniae sadissemus, nisi prae auro Hispaniae salus populi viluisset. Tuum est et plagahuic remedium providere. 5. Sed est insipientia, quae ipsam quoque jam propemodum stultam fecit sapientiam fidei. Quomodo et ipsam Catholicam pene totam hoc virus infecit? Nam dum et in ipsa quique quae nostra sunt quaerimus, fit ut invicem invidentes, invicem provocantes, exerceamur ad odia, animemur ad injurias, armemur ad lites, cavillemur ad dolos, feramur ad detractiones, prorumpamus ad maledicta, opprimamur a fortioribus, opprimamus infirmiores. Quam digne et laudabiliter occupatur meditatio cordis tui adversus tam pestilens passe consideras? O ambitio ambientium crux! quomodo omnes torquens, omnibus places? Nil acerbius cruciat, nil molestius inquietat; nil tamen apud miseros mortales celebrius negotiis eplus jam ambitio, quam devotio terit? At
Abbreviated transcription (Latin):
pondes: ĩmo qͥd mua consideratis
responder tibi ꝓtinictani sic: Qͥd
insarã est patͥb poñe metam emͣ¬
gelio. ũbum suspendere fidei donͦ
fiadelitas durat Q  catõne puta¬
ntus subsistit uelotit̃ currons s̃mo¬
eins. Quĩs pͥmꝰ iuhibuit hunt salu¬
tarem cursũ : Et illis causa forte
qͣm nescimꝰ aut necessitas potuit
obstitisse: nobis q dissmłandi ẽ¬
fides : Sui credere tasu contigit
Quom credant sine p̃dicanto: ꝑo¬
srus ad corneliũ. philippus ad eu¬
michũ missi sunt. Ex si epemplimi
recentius q̃rimꝰ: augustmnꝰ a bea¬
to ꝯregtrio dest matus est: formã
fidei rrad̾e angłis. et de hiis cu ua
et stem de heresi que clam pene
ubiq sorꝑit. apd aliquos sonit ꝑa¬
lam. Nlam ꝓuuilos eccłie passim ⁊
publite deglutire festmat Erie
tam sepe uisitant ecce husciũt et
possunt dit̾e tibi Eunt ⁊ redeũt ꝑ
medium illoꝵ. cut transsennt setꝰ.
set quid boni adhut cum illis eg̾int
necdum audiuimꝰ. et forsitan au¬

Expanded text:
d tua consideratio respondet tibi percunctanti sic? Quid visum est patribus ponere metam Evangelio, verbum suspendere fidei, donec infidelitas durat? Qua ratione, putamus, substitit velociter currens sermo? quis primus inhibuit hunc salutarem cursum? Et illis causa forte quam nescimus, aut necessitas potuit obstitisse. 4. Nobis quae dissimulandi fides? Cui credere casu contigit? Quomodo credent sine praedicante? Petrus ad Cornelium, Philippus ad eunuchum missi sunt , et, si exemplum recentius quaeremus, Augustinus a beato Gregorio destinatus, formam fidei tradidit Anglis. Et de his tu ita Et item de haeresi, quae clam pene ubique serpit; apud aliquos saevit palam. Nam parvulos Ecclesiae passim et publice deglutire festinat. Quaetam saepe visitant, ecce hi sciunt et possunt dicere tibi. Eunt et redeunt per medium illorum, aut transeunt secus: sed quid boni adhuc cum illis egerint, necdum audivimus. Et forsitan au
Abbreviated transcription (Latin):
millũ pͥ nenenũ. millũ gladĩ plus
formdo qͣui libidinẽ dutndi serte
nt muldũ iͥ tͥb̾uas si multũ deptͦ
uõ es mlte existimas plus accepis¬
ĩe a magnis apłis. Recordare mĩt
uotã illius. sapitatib ⁊ insipientibꝰ
debitõr sum. ⁊ si non indebitam fibi
spͣm censes hoc quoq smł mem̃to
debiroris molestũ nom̃ seomenti
potius qͣm dũanti congͥne. geciris
tn euugelio endit. Qntũ debes dño¬
resĩpistanr at pullã peuꝰ mapiẽtie

Expanded text:
nullum tibi venenum, nullum gladium plus formido, quam libidinem dominandi. Certe ut multum tibi tribuas, si multum deceptus non es, nil te existimas plus accepisse a magnis Apostolis. Recordare nunc vocis illius: Sapientibus et insipientibus debitor sum . Et si non indebitam tibi ipsam censes, hoc quoque simul memento, debitoris molestum nomen servienti potius, quam dominanti congruere. Servus in Evangelio audit: Quantum debes doresipiscant. At nullum genus insipientiae
Abbreviated transcription (Latin):
rairabilib suꝑte. In te consistito
sion tafra deici non actolli suꝑͤ. fi
euad̾e in longis. nou extendi in
latins. bene mediũ si nõ nis per¬
dere modũ. locus medins tutus
est. medium sedes medi ⁊ modꝰ
qd̃ ultrũ modum sit. set ne in la¬
to quidem qd̃ extra sit. porro nͨ
ia acto uł imo ꝙ alter̃ supͣ alter̃
infra sit. denio ⁊ longitudo ex¬
terminiũ hr̃e solet. ⁊ dilatano
scissuriam. ⁊ altitudo puencm. et
ꝓ fumndũ absortõnẽ. dico hec plamus

Expanded text:
mirabilibus super te. In te consistito. mirabilibus super te. In te consistito. Non infra dejici, non attolli supra, non evadere in longius, non extendi in latius. Tene medium, si non vis perdere modum. Locus medius tutus est. Medium sedes modi, et modquod ultra modum sit: sed ne in lato quidem quod extra sit: porro nec in alto vel imo, quod alterum supra, alterum infra sit. Denique et longitudo exterminium habere solet, et dilatatio scissuram, et altitudo ruinam, et profundum absorptionem. Dico haec planius
Abbreviated transcription (Latin):
cerꝑis ⁊ dñ simł. Quis eñ calamitate
uatat nascenti in pcc̃o fragili cor¬
pore ⁊ mente sterili bere gͦ reple¬
tus cra infirmitas corꝑis ⁊ fatratas
cordis cumisatar traduce sorde mor¬
tis adiectõne. Sislubris copula ut
cogitaus te sũmũ pontificem at¬
tendas pariter ulissimũ pulũem
non frasse set esse iunterur co¬
gitatõ naturam iitetur ⁊ qd̾
dignus est auctorem nature sũ
raa ima q consoniãs. siõne nat᷑a
in ꝑsona hominit mli limo uite spi¬
racłm collgauit siõne auctor na¬
ture in suri ꝑsona ũbũ limũ q cõtẽ¬
ꝑanit. Ita tibi sume ⁊ ormama tã
de nr̃e concretõne originis qͣr
de saitamento redẽptõnis : ut ql¬
tus sedens nõ alta sapiens sis. set
humilia de te sentiens. humilib¬
q consentiens. ꝓinde si consid̾as¬
quelarus es. cogita eriam quallis.
⁊ maxime. hec te sae consid̾atõ
tenet in te. nec a te auolare sinit
non ambulare en magnis neq ĩ

Expanded text:
corporis et animae simul. Quid enim calamitate corporis et animae simul. Quid enim calamitate vacat nascenti in peccato, fragili corpore, et mente sterili? Vere ergo repletus, cui infirmitas corporis, et fatuitas cordis cumulatur traduce sordis, mortis addictione. Salubris copula, ut cogitans te summum Pontificem, attendas pariter vilissimum cinerem non fuisse, sed esse. Imitetur cogitatio naturam; imitetur et, quod dignius emma imaque consocians. Nonne natura in persona hominis vili limo vitae spiraculum colligavit? Nonne Auctor naturae in sui persona Verbum limumque contemperavit? Ita tibi sume formam tam de nostrae concretione originis, quam de sacramento redemptionis: ut altus sedens, non alta sapiens sis, sed humilia de te sentiens, humilibusque consentiens. quantus es, cogita etiam qualis et maxime. Haec te sane consideratio tenet in te; nec a te avolare sinit, non ambulare in magnis, neque in
Abbreviated transcription (Latin):
qualis natus oportet atrendas si
nen uis me consideratõnis fructu
⁊ utilitate fraudari. bolle ꝓiude
aũc hereditaria hec ꝑy⁊ omata
ab iuitio maledicta. Disrũpe uela¬
men filioꝵ celantium ignomimã.
nõ plagam curantiũ. dele fucũ
fugatis honoris huiꝰ. ⁊ male colo¬
rate nitorem gloriole ut nude
nudum confideres. quis nudus e¬
gressus es de utero matͥs tue. suĩ¬
quid infulatus: sũqͥd micans gẽmiis.
aut floridus seritis. ant coronatus
pennis. aut suffilrcinatus metallis.
gi cancta hec ułnti nubes quasdam
maturinas uelociter transseutites
⁊ cito ꝑtranssituras dissipes ⁊ exsus¬
fles a fatie consideratõnis tue. oc¬
curret pͥ hõ mudus. ⁊ pauꝑ ⁊ miser
⁊ miserabilis. hõ dolens ꝙ hõ sit. e¬
rubescens ꝙ midus sip. plorans &
uatus sit. murmuratis ꝙ siti hõ na¬
tus ad laborem. nõ ad honorẽ. hõ
tiatus de muliere. ⁊ ob hoc cum re¬
atu breui uiuens tempore. ideo q
cum metu: repletus uraltis mise

Expanded text:
qualis natus, oportet attendas, si non vis tuae considerationis fructu et utilitate fraudari. Tolle proinde nunc haereditaria haec perizomata ab initio maledicta. Dirumpe velamen foliorum celantium ignominiam, non plagam curantium. Dele fucum fugacis honoris hujus, et male coloratae nitorem gloriae, ut nude nudum consideres, quia nudus egressus es de utero matris tuae . Nunquid infulatus? numquid micans gemmis, aut floridus sericis, aut coronatus pennis, aut suffarcinatus metallis? Si cuncta haec, veluti nubes quasdam matutinas, velociter transeuntes et cito pertransituras, dissipes et exsuffles a facie considerationis tuae, occurret tibi homo nudus, et pauper, et miser, et miserabilis; homo dolens quod homo sit, erubescens quod nudus sit, plorans quod natus sit, murmurans quod sit; homo natus ad laborem , non ad honorem; homo natus de muliere, et ob hoc cum reatu; brevi vivens tempore, ideoque cum metu; repletus multis mise
Abbreviated transcription (Latin):
est labia sacerdotis eut eastodiũt
scĩam. ⁊ legem rtqͥyunt de ore eiꝰ
nõ nugas ꝓfcõ uł fabulas uerbũ
scurrile qd fasceti urbam ue no¬
mitie colorauit. sion sufficit ꝑe¬
gͥnari ab ore. ꝓtul et ab aure re¬
legandũ. fede ad cachinnos mo¬
ueris fedius moues porro deth̃e
ant derrahentem audire. quid
fatigem intuitum. cũ pectumã
tamqͣm paleam ditaris hr̃e: siõ
ꝓosus non est ꝙ ꝓ illa timeatur a
suditis tuis set ust ꝙ nõ minꝰ se¬
pe nec noxis minꝰ insidiari iuidicã¬
tib solet. de quo macxime qͥd ĩ tua
lareat conscĩa. lacere te nolui. Cͥs
illud sit q̃ris : acceptõ ꝑ sonarum.

Expanded text:
est. Labia sacerdotis, ait, custodiunt est. Labia sacerdotis, ait, custodiunt scientiam et legem requirunt de ore ejus : non nugas profecto vel fabulas. Verbum scurrile quod faceti urbanive nomine colorant, non sufficit peregrinari ab ore: procul et ab aure relegandum. Foede ad cachinnos moveris, foedius moves. Porro detrahere, aut detrahentem audire, quid fatigem intuitum, cum pecuniam tanquam paleam dicaris habere. Non prorsus, non est quod pro illa timeatur a judiciis tuis. Sed est quod non minus saepe, nec noxie minus insidiari judicantibus solet: de quo maxime, quid in tua lateat conscientia, latere te nolim. Quid illud sit quaeris? Acceptio personarum.
Abbreviated transcription (Latin):
custodia ⁊ disciplina. Qnͣdo ħ in¬
cautis cion fuit ad disciplinara qd̾
ĩgnis ad certa. qd̃ solis radius ad
iiuem uł glatiem : Sapiens damd.
sapientior sałon fuit. set blandiẽ¬
tib nmis sed̾is reb. alt̾ ex ꝑte al¬
ter ex toto desipuit.magnus qui
incedens in adñsa nõ excidit nel
parum a iapientia. uec minor cui
presens felicitas si farrisit nõ ir¬
⁊ifit. Qͣmqͣm facilius imeneris
qui sapĩam retinuerũt cont᷑pia
tior. ant sermo insolention. ant
trnoderanor cura uestis uł cor¬
ꝑiens hortatuo sapĩam scribi in
otio: cauendũ ⁊ in otio otium ẽ. a
fngienda ꝓinde otiositas mat̾ nnga¬
rum. noũta uͥtutũ. Int̃ scłares nuige.
mige sũt in ore sacerdotis. blasphe¬
mit. mterdũ tam̃ si incidant ferẽ¬
qd̾ non mͦ utilit̾ s libent᷑ audiant
⁊ suꝑsedeant otiosis. Conserrasti
os tuũ in emͣgelio talib iam aꝑi¬
re. illititum assuesc̾e. sactilegiu

Expanded text:
custodia et disciplina. 425 Quando haec incustodia et disciplina. 425 Quando haec incautis non fuit ad disciplinam, quod ignis ad ceram, quod solis radius ad nivem vel glaciem? Sapiens David, sapientior Salomon fuit: sed blandientibus nimis secundis rebus alter ex parte, alter ex toto desipuit. Magnus qui incidens in adversa, non excidit vel parum a sapientia: nec minor cui praesens felicitas si arrisit, non irrisit. Quanquam facilius inveneris qui sapientiam retinuerunt, contraria tior, aut sermo insolentior, aut immoderatior cura vestis vel corpiens hortatur sapientiam scribi in otio , cavendum et in otio otium est. Fugienda proinde otiositas, mater nugarum, noverca virtutum. Inter saeculares nugae, nugae sunt; in ore sacerdotis, blasphemiae. Interdum tamquod non modo utiliter, sed et libenter audiant, et supersedeant otiosis: interos tuum Evangelio: talibus jam aperire illicitum, assuescere sacrilegium
Abbreviated transcription (Latin):
ordinãte q utendo uͥtures Solẽt
discoetõniis ocło caligante alt̾u¬
tõ sibi p̃riꝑe loca terminos occa¬
pare. porro caliginis due sunt
cãnse. sra ⁊ mollior affcũs. is in¬
diti censuram eneruat illa p̃cipitat.
Quom̃ ab alr̃o nõ ꝑiclitet᷑ aut pieas
demonie. aut ⁊ eli realirudo ẜur¬
batus pre ira oiłus dement̾ ml in¬
lied̾ mollitie animi rectũ nõ indeti
siot eris innocens si ant puraas
enm cui forte parcendũ esseri aut
partas ei qui fuerat puniendus. In¬
tͥbłatõnib quoq qͣlema te inuene¬
ris nolo dissimules. ꝯi ꝯstiutem
in tuis ꝯdolentem in alienis gande
eedi cordis hoc. e regione ꝑn̾sis¬
simi si cum in ꝓpͥis deprehend̾aris
fortasse impatiens minime tacrã
in alienis cõpatiens sentiaris. Q d
ratõnem sollicitet. esd utiq si di¬
ligenter atrendas qͣm rarus sem¬
per extiterit qui nõ uł modice
in ꝓsꝑirate amñ relaparit a sui

Expanded text:
ordinateque utendo, virtutes. Solent ordinateque utendo, virtutes. Solent discretionis oculo caligante alterutrum sibi praeripere loca, terminos occupare. Porro caliginis duae sunt causae, ira et mollior affectus. Is cii censuram enervat, illa praecipitat. Quomodo ab altero non periclitetur, aut pietas clementiae, aut zeli rectitudo? Turbatus prae ira oculus clementer nil inliebri mollitie animi rectum non videt. Non eris innocens, si aut punias eum cui forte parcendum esset, aut parcas ei qui fuerat puniendus. tribulationibus quoque qualem te inveneris nolo dissimules. Si constantem in tuis, condolentem in alienis gaude. Recti cordis hoc; e regione perversissimi, si cum in propriis deprehendaris fortasse impatiens, minime tamen in alienis compatiens sentiaris. Quid rationem sollicitet? Est utique si diligenter attendas, quam rarus semper exstiterit, qui non vel modice in prosperitate animum relaxaverit a sui
Abbreviated transcription (Latin):
mos an ab hiis forte qd̃ absit defe¬
ceris: pauensior sis. an impatiensi¬
or solito. traꝯdior lemor ne inso¬
lentior cra humilior. asfabilior. an
ansterior exorabilior an dissicilior.
pusillior ammo. an magnamini¬
or seuerus magis. an pluscalam
diuolutas timoratior. an forte
fĩdemior: qͣm oportet. Qͣm latus
tibi paret campus in hoc gñe cõ¬
sideradi᷑ memoro ego panta ue¬
luri q̃dam seminaria ꝓferens. nõ
tũ ip̃e serens. sat daus semen se¬
renti. Oportes ignotescas ribi
⁊ elus ⁊ mis. dementia tua. discre¬
tõ quoq moderatͥx earũdẽ uͥtu¬
tũ. Qualis indelicet in donandis
iriuriis qͣc̃ sis in ulciscendis qͣm
ta utroq ꝓuidus modi. loci. tem¬
poris q obsernator. ꝓrsus consi¬
deranda tͥa hec ta usu uͥtut haõ
ne non fint u̾ͥtutes si prerer hec
repperisti᷑ fiempe eiusmodi ũ
natura uirtutes ser usus facĩt.
siam ex se indistentes esse neso¬
tut. b̾uũ est aut abutendo ⁊ con¬
fundendo fat̾e uitia. ant bene

Expanded text:
defeceris. Patientior sis, an impatientior solito, iracundior leniorne, insolentior an humilior, affabilior an austerior, exorabilior an difficilior, pusillior animo an magnanimior, serius magis an plusculum dissolutus, timoratior an forte fidentior quam oportet. Quam latus tibi patet campus in hoc genere considerandi! Memoro ego pauca, veluti quaedam seminaria proferens; non tamen ipse serens, sed dans semen serenti. Oportet innotescat tibi zelus tuus, clementia tua, discretio quoque moderatrix earumdem virtutum, qualis videlicet in donandis injuriis, qualis sis in ulciscendis, quam in utroque providus modi, loci, temporis observator. Prorsus consideranda tria haec in usu virtutum harum; ne non sint virtutes, si praeter haec reperiantur: nempe ejusmodi, non natura virtutes, sed usus facit. Nam ex se indifferentes esse noscuntur. Tuum est, aut abutendo et confundendo facere vitia; aut bene
Abbreviated transcription (Latin):
illa q̃ inflat. hanc qui apponit ap¬
ponit dolorem. set dolorẽ hũc ne¬
mo uinqͣm sapientiũ subrersugͥ.
est quippe medicinał dolor ꝑ ex̃
stupor ille leralis a mini duri ⁊ ĩ pe¬
nitentis excludit  et idec sapiẽs
qui dr̃e potuit. et dolor meus in
conspectu meo sera ¶urt iamre¬
petende reliquie si que sũt loci
illius: a quo paulo ante dũtimus
agelindagemus adhuc diligentiꝰ
es : sacerdos tna ps gnꝰ. sũmꝰ pon¬
tifex tu pͥncepr episcopoꝵ. tu
heres apłoꝵ. tu pͥmatu abel gub¬
natu nos parrscarthatũ ab rahã.
ordine melchisedech. dignita¬
te daron. Anctoritare moyses. udi¬
catu samuel. potestate xpe. pettus.
unctõne yp̃t. bu es cui claues tradi¬
te. cui oucis credire sunt. Sũt qͥdẽ
et alu celi ianitores ⁊ gregũ pastores.

Expanded text:
illa quae inflat. Hanc qui apponit, apponit et dolorem : sed dolorem hunc nemo unquam sapiens subterfugit. Est quippe medicinalis dolor, per quem stupor ille lethalis animi duri et poenitentis extunditur. Et ideo sapiens, qui dicere potuit: Et dolor meus in conspectu meo semper . Nunc jam repetendae reliquiae, si quae sunt, loci illius, a quo paulo ante divertimusAge, indagemus adhuc diligentiuses? Sacerdos magnus, summus Pontifex. Tu princeps episcoporum, tu haeres Apostolorum, tu primatu Abel, gubernatu Noe, patriarchatu Abraham, ordine Melchisedech, dignitate Aaron, auctoritate Moyses, judicatu Samuel, potestate Petrus, unctione Christus. Tu es cui claves traditae, cui oves creditae sunt. Sunt quidem et
Abbreviated transcription (Latin):
non p̃sumet. s loquetur cũ iusto
ꝯi iustas fuero non leuabo capͭ.¬
b̃n ergo in hao consideratõne mui
cclute ambules. ⁊ tota eqͥtate u̾se¬
discerne qͣlis exte. ⁊ quallis sis do¬
m des ⁊ nou sit in spu tuo dolis. etͦ
dut i uisi sidolit̾ ꝑtiens ma tͥ ⁊ ã¬

Expanded text:
non praesumet, sed loquetur cum justo: non praesumet, sed loquetur cum justo: Si justus fuero, non levabo capTu ergo in hac consideratione tui caute ambules, et tota aequitate versediscerne, qualis ex te, et qualis sis dono Dei; et non sit in spiritu tuo dolus. Erit autem, nisi fideliter partiens, t
Abbreviated transcription (Latin):
tionis ⁊ terpor umc autẽ lon¬
gum dico cran sibi hõ longiorem
ꝓmircit uitilm. latũ cum in super¬
fluas amamus distenditur curas
altura cum de se plus p̾surait. ꝓfũ¬
dum cum se plus deicit. Qui igit
longa sibi metitur temporil nõ¬
ne uere ingreditr iter excer¬
minii tassiens uite t̾minos ꝓduc¬
tiori sollicitudine. Inde est ꝙ ho¬
mines in p̃senti a sese exules per
oblimonem. in alia ꝑ manẽ sollici¬
tudinẽ migͦnt scła nõ ꝓfututa. ĩ¬
mo set futura ꝯuilit̾ animꝰ dis¬
tentus tn multa raultis lareretur
curis necesse est. ficanpe inmode¬
pata extensio extraatõnẽ. et
extemultõ nimia scissionẽ facit.
da p̃cipitatõ est. legisti nataq aã
ruinam exaltatur cor. quid e regio¬
ne uimie pusillammitaatis deiecbõ risi
desperata q̃dam absoriõ esl. In hnc
fortis non doitietur. prudeus lon¬
gioris uite non abducetur tucer¬
to. modestus modestrabitur caras.
temꝑabit a suꝑfliis. nõ decrit ne¬
cossariis. porro instus altiora se

Expanded text:
tionis, et temporis . Nunc autem longum dico, cum sibi homo longiorem promittit vitam; latum, cum in superfluas animus distenditur curas; altum, cum de se plus praesumit; profundum, cum se plus dejicit. Qui ergo longa sibi metitur 424 tempora, nonne vere ingreditur iter exterminii, transiens vitae terminos productiori sollicitudine? Inde est, quod homines in praesenti a sese exsules per oblivionem, in alia per inanem sollicitudinem migrant saecula, non profutura, imo nec futura. Similiter animus distentus in multa, multis laceretur curis necesse est. Nempe immoderata extensio extenuationem, et extenuatio nimia scissionem facit. osa praecipitatio est? Legisti namque, Ante ruinam exaltatur cor . Quid e regione nimiae pusillanimitatis dejectio, nisi desperata quaedam absorptio est? In hanc fortis non dejicietur. Prudens longioris vitae non abducetur incerto. Modestus moderabitur curas, temperabit a superfluis, non deerit necessariis. Porro justus altiora se
Abbreviated transcription (Latin):
tͥumphabant ⁊ mortui. sitmis cõsor¬
tatus est pͥncipatꝰ coꝵ: constitinti st̃
pͥncipes super omnẽ t̾ram. &is tu suc¬
cessisti in hereditatẽ. sta tu heres er
orbis hereditas. at qͣtenꝰ ħ portõ te
contingar aut contingerit illos. id
sobria consideratõne pensandũ. Non

Expanded text:
abant et mortui. Nimis confortatus est principatus eorum : constituti sunt principes super omnem terram . Eis tu successisti in haereditatem. Ita tu haeres et orbis haereditas. At quatenus haec portio te contingit, aut contigerit illos, id sobria consideratione pensandum. Non
Abbreviated transcription (Latin):
diyerim sũmũ plane int̾ minists
alias niti te ad sũmũ uelim nõ pu¬
cabre sĩnũ aut uelle putari ante¬
qͣm sis. slam qͦmͦ ꝓficis si iam suf¬
ficis tibi : sion sit ꝓinde aut pigt̃¬
ribi uestigate quid desit. aut sa¬
reri qd̾ desit u̾etundũ. loq̃re ⁊ ti
noce aurecesseris tui nõ ad̾ iam
acceꝑim. fait iam ꝑftũs sim. et r᷑¬

Expanded text:
dixerim summum plane inter ministros. Alias niti te ad summam velim, non putare summum, aut velle putari antequam sis. Nam quomodo proficis, si jam sufficis tibi? Non sit proinde tibi aut pigrum vestigare quid desit, aut fateri quod desit verecundum. Loquere et tu voce antecessoris tui, Non quod jam acceperim, aut jam
Abbreviated transcription (Latin):
nore esset non intellexit. loq̃re
crgo tibi. abiectus erãm in domo
dei mei quale est hos. de pauꝑe
⁊ abiecto. leulri suꝑ gentes ⁊ reg¬
na. Quis ego aut que domꝰ parris
mei ut sedeam excelsis sublimios:
ꝯane qui dixit mithi. amice ascen¬
de suꝑius. amicũ fore si dit. si minꝰ
inuenicr nõ expedit quidem. Qui
elenauit ⁊ deicete potest. Sera q̃re¬
la: qaĩ eleuans alixisti me. fion esp
qd̃ blandiatur colsitudo. sollicitudo
maior Illa discrim̃ intendit. ħ amit̃
ꝓbat huic artingam᷑ si nolumꝰ tln¬
dem cum rubore nonissim̃ locũ te¬
nere. fcm̃ suꝑiorẽ dissimulare ue¬

Expanded text:
nore esset, non intellexit . Loquere nore esset, non intellexit . Loquere ergo tibi: Abjectus eram in domo Dei mei. Quale est hoc, de paupere et abjecto levari super gentes et regna? Quis ego, aut quae domus patris mei, ut sedeam excelsis sublimior? Sane qui dixit mihi: Amice, ascende superius , amicum fore fidit. Si minus inveniar, non expedit quidem. Qui elevavit, et dejicere potest. Sera querela: Quoniam elevans allisisti me . Non est quod blandiatur celsitudo, ubi sollicitudo major. Illa discrimen intendit, haec amicum probat. Huic accingamur, si nolumus tandem cum rubore novissimum locum tenere. C
Abbreviated transcription (Latin):
ratõnale mortale. qd̾ diligentius
satneri si libet licet. Non est quod
tue in et aut ꝓfessiom obuiet. aut
dignitati. eest uero ad saluii affer¬
re queat. sam consideranti duo hec
simul. ratõnille mortale q.is tͥ ex¬
in de occurrit fructus: ut ⁊ morta¬
le qd̃ in te est parõnale humiliet.
et rur sum ratõnale mortale cõ¬
fortet. qd̾ neutoũ neglectui erit
homini circũspecto. ꝯi qua ad huc
p̾sens consideranda requitit locus
tractabunt᷑ infra. ⁊ forte utilius
sis factus adu̾tendũ. Qͤmqͣm qd̾ dixi
de quo id mͥ p̃c̾eundũ putem tue po¬
tius relinq̃ndũ agnitõmi. Illud dico
qui te recordaris magnũ in mini¬
mis extitisse fion es oblitus pͥme
subducta est racluui. set ne affc̃¬
tui quidem. Ipsam ad singła tua
tmꝑia indicia eastituta. hrẽ pre
otns non eoit murile. hec consi¬
dexatõ te facit honoris ꝯtempto¬
rem in honote ip̃o. atq id magñ.
sion recedat a pectore clipens tibi
est. uł a sagitta illa. hõ cura in ho¬

Expanded text:
rationale, mortale: quod diligentius intueri si libet, licet. Non est quod tuae in eo aut professioni obviet, aut dignitati: est vero quod saluti afferre queat. Nam consideranti duo haec simul, rationale, mortaleque; is tibi exinde occurrit fructus, ut et mortale, quod in te est rationale humiliet; et rursum rationale, mortale confortet: quod neutrum neglectui erit homini circumspecto. Si qua adhuc praesens consideranda requirit locus, tractabuntur infra, et forte utilius sis factus, advertendum. Quanquam quod dixi, de quo, id mihi praetereundum putem, tuae potius relinquendum agnitioni. Illud dico qui te recordaris magnum in minimis exstitisse? Non es oblitus primasubducta est manui, sed ne affectui quidem. Ipsam ad singula tua imperia, judicia, instituta, habere prae oculis non erit inutile. Haec te consideratio facit honoris contemptorem in honore ipso. Atque id magnum. Non recedat a pectore: clypeus est tibi vel a sagitta illa, Homo cum in ho
Abbreviated transcription (Latin):
Igͦ ⁊ tu ⁊ tibi usupare aude. aut do¬
plane ab alt̾utro ꝓhiberis. si utrũ
uer̃t ⁊ nõ ex me. pͥncipes eystiter̃t
et ego nõ cognomi. Iam si regnare
sine deo iuuat: h̾es gl̃am. set non
apd̾ dm̃. at si interdciũ tenemꝰ: audi¬
amꝰ edcm̃. Qui maior est urm ait fi¬
at sicut uanor. ⁊ qui p̃cesser ẽ sicut
qui ministrat. forma apłita hec est
dñctrõ intdicitur. iudicitur ministra¬
tẽ. Que ⁊ ꝯmendatur ip̃ius exẽplo
legis latoris qui secutus adiungit.
Ego autem in modio urm sum tã¬
qm qui ministrat. Quis se iam titu¬
lo hoc iaglorium putet quo se pͥ
lus głatur in eo diceas ministri
yp̃i sunt ⁊ ego. et addit. Ut minꝰ
sapiens dico plus ego. In laboribꝰ¬
plurinis. in carterib habundantins ⁊̃
plagis supͣ modñ. in mortib freq̃tꝰ.¬

Expanded text:
go tu, et tibi usurpare aude aut doPlane ab alterutro prohiberis. Si utrumqaverunt, et non ex me; principes exstiterunt, et ego non cognovi . Jam si regnare sine Deo juvat, habes gloriam, sed non apud Deum. At si interdictum tenemus, audiamus edictum. Qui major est vestrum, fiat sicut junior; et qui praecessor est, sicut qui ministrat. Forma apostolica haec est: dominatio interdicitur, indicitur ministratio, quae et commendatur ipsius exemplo Legislatoris, qui secutus adjungit: Ego autem in medio vestrum sum, tanquam qui ministrat . Quis se jam titulo hoc inglorium putet, quo se prlus gloriatur in eo, dicens: Ministri Christi sunt, et ego. Et addit: Ut minus sapiens dico, plus ego. In laboribplurimis, in carceribus abundantius, in plagis supra mod
Abbreviated transcription (Latin):
Iam qd̃ ad consideratõnis aitinet
tõ tachoet. ne frustra extendaris
sn alia te neglecto. Quid tͥ ꝓdest
si mnũsim mundũ lucreris. te uñ
ꝑd̃ens: et si sapiens sis: deest cibi
ad sapĩam. si tͥ nõ fũis. Qͣntũ ũo :
Ut qͥdem ego senserim totũ. siou̾it
licer om̃ia mist̾isr nou̾is lata terre.
alta celi. ꝓfunda maris. si te nes¬
tieris eris sim̃milis edificanti sine
Sundamento. uninam nõ structu¬
ram fatiens. Qͥcqͥd exͥuerit extͣ
de exit instar congesti pulueris
uentis obuexiũ. sson gͦ sapiens
qui sibi nõ eit. Sapiens sibi sapiẽt
exit. ⁊ biber de fonte purei sui
pͥmus ip̃e ¶a te ꝓinde incipiat confi¬
deratõ tua: non solum antẽ et in

Expanded text:
inet tio inchoet, ne frustra extendaris in alia, te neglecto. Quid tibi prodest si universum mundum lucreris, te unum perdens? Etsi sapiens sis, deest tibi ad sapientiam, si tibi non fueris. Quantum vero? Ut quidem senserim ego, totum. Noveris licet omnia mysteria, noveris lata terrae, alta coeli, profunda maris; si te nescieris, eris similis aedificanti sine fundamento, ruinam, non structuram faciens. Quidquid exstruxeris extra te, erit instar congesti pulveris, ventis obnoxium. Non ergo sapiens, qui sibi non est. Sapiens sibi sapiens erit: et bibet de 418 fonte putei sui primus ipse. A te proinde incipiat tua consideratio; non solum
Abbreviated transcription (Latin):
retut audiuit. ut euellas ⁊ destru¬
as ⁊ disꝑdas ⁊ dissipes. ⁊ odifices ⁊
plantes. Quid hoꝵ fastum sonat
Rusticam magis sudoris scemaite
de nobis impositũ senserimꝰ minis¬
teriũ nõ dñm datũ. Non sum egto
rasior apħa. et si sorte par potesta¬
q̃re tibi ⁊ doce te ip̃m qui alios do¬
ces ꝑuta te ułut unũ aliꝙ̃ de ꝓpħe¬
tis. dn nõ satit aid per ot iamaium.
q gr̃a dei es ie̾ qd̾ eł. Quid. Esto¬

Expanded text:
retur, audivit: Ut evellas et destruas, et disperdas et dissipes, et aedifices et plantes . Quid horum fastum sonat? Rusticani magis sudoris schemate de nobis, impositum senserimus ministerium, non dominium datum. Non sum ego major propheta; et si forte par potestaquere tibi, et doce te ipsum, qui alios doces. Puta te velut unum aliquem ex prophetis. An non satis ad te? Et nimium. Sed gratia Dei es id q
Abbreviated transcription (Latin):
aliis electõnem fecit suctm. Cum
itaq ex hiis ⁊ iunumeris talibus
liq̃at non ex cõtẽptu gĩgni usut¬
patõnem. s ex usurpatõne cõtẽp¬
tum: iuderis tu qui sibi uelit ꝙ ⁊ e¬
lus uester assidue pene uindicat
illum istam dissimulat. uis ꝑfectiꝰ
coherd̾e ꝯtẽptũ : Cura in ip̃o ut̾s
pessime matris ꝓfocari germẽ
neqͣm ͤ Qd̃ ita fiet si usurpatõ dig¬
na aĩadu̾sione mulctetur. bolle
nem n̾õ hã porro inextuuabilitas
Au̾sinã ex plodet sion sit ꝓ inde usur a
pator ⁊ cõtempter nullus exit. ant n¬
ad mõdũ rabus. Pene fatis tu ꝙ ap¬
pellatõtrũ negato susragio inmo
fussugio multa rem̾tis negotia ad
cognoscentes uł nosc̾e uitius post̾.
ubi enim cartior at faciłior notõ:
ibi decisio tutior. epeditior q esse

Expanded text:
aliis electionem, fecit suam. 12. Cum aliis electionem, fecit suam. 12. Cum itaque ex his et innumeris talibus liqueat, non ex contemptu gigni usurpationem, sed ex usurpatione contemptum: videris tu, quid sibi velit, quod zelus vester assidue pene vindicat illum, istam dissimulat. Vis perfectius coercere contemptum? Cura in ipso utero pessimae matris praefocari germen nequam. Quod ita fiet, si usurpatio digna animadversione mulctetur. Tolle nem non habet. Porro inexcusabilitas ausemptor nullus erit, aut admodum rarus. Bene facis tu, quod appellationum negato suffragio, imo suffugio, multa remittis negotia ad cognoscentes, vel qui noscere citius possunt. Ubi enim certior ac facilior notio, ibi decisio tutior expeditiorque esse
Abbreviated transcription (Latin):
cegia. sursum in ciuitate eadem qͥ¬
dam sibi desponsata uxore diẽ cõsti¬
tuit imiptiar̃. Int̾im emergit calit̃o¬
nia dicentib quibdam non debere
coniungi. ad inditiũ eccłie cansa de¬
lata est. S nõ expͤtata sententia ap¬
pellatum est sine calusa. sine gͣua¬
paine. solo frustratorie delatõnis
tatuitu. at ille sine ꝑdere q̃ ꝑarao
sine dilecte tam diu frustrari cõ¬
sortio nolens. nich̾ominꝰ qd̵ ꝓposue¬
rat ꝯtẽpta sine dissimłata appellati¬
one ꝑegit. Quid illud qd̃ in antisio¬
dorensi eccłia emper a quodam ado¬
lescente p̾sũptũ est : Nempe defũt¬
ro scõ ep̃o. nolentib cłicis aliũ ut
moris est elig̾e sibi. int̾nenit ille
appellans ⁊ netans ne fieret quons¬
q isset ⁊ redisset ab urbe. Eui tam̃
appellatõm nec rõe detulit. siam cũ
uideret se ꝯtẽpni te mcom qui irra¬
tõnabiliter appellasset a scitis quos
potuit sibi t̾tia die post fc̃am ab

Expanded text:
regia. Rursum in civitate eadem quiregia. Rursum in civitate eadem quidam sibi desponsata uxore diem constituit nuptiarum. Interim emergit calumnia, dicentibus quibusdam non debere conjungi. Ad judicium Ecclesiae causa delata est sed non exspectata sententia, appellatum est sine causa, sine gravamine, solo frustratoriae dilationis intuitu. At ille, sive perdere quae pararat, sive dilectae tandiu frustrari consortio nolens, nihilominus quod proposuerat, contempta sive dissimulata appellatione peregit. Quid illud quod in Autissiodorensi ecclesia nuper a quodam adolescente praesumptum est? Nempe defuncto sancto episcopo, volentibus clericis alium, ut moris est, eligere sibi, intervenit ille appellans, et vetans ne fieret, quousque isset et redisset ab urbe: cui tamen appellationi nec ipse detulit. Nam cum videret se contemni, tanquam qui irrationabiliter appellasset; accitis quos potuit sibi, tertia die post factam ab