comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓdẽẽ : si panꝑ cui palã dat᷑ sentit cõmodũ. et
dines. cuidam collit᷑ non sentit ĩcõmodũ: nec
iõ tale furcum quisq dix̾it nõ ẽẽ pccm̃. possu¬
mus et ad ult̾ando: s̃ aliqua nͥ ad boc ei con¬
senciat᷑ : a ꝑeat amando moritura. et si uge̾it
penidendo purganda. noc iõ pccm tale negabit᷑
ad ulc̾iũ. Si ã m̾ito nob̾ placet castitas quid o¬
ffendit u̾itas. ut pp̃ alieuã utilitatẽ ma nõ
uiolet᷑ ad ultando. et uiolet᷑ ista menciẽdo. ꝑ

Expanded text:
et dives cui clam tollitur, non sentit incommodum: nec ideo tale furtum quisquam dixerit non esse peccatum. Possumus et adulterando, si aliqua, nisi ad hoc ei consentiatur, appareat amando moritura, et si vixerit, poenitendo purganda: nec ideo peccatum negabitur tale adulterium. Si autem merito nobis placet castitas, quid offendit veritas, ut propter alienam utilitatem illa non violetur adulterando, et violetur ista mentiendo?
Abbreviated transcription (Latin):
ua pp̃ inhus c̾aturis que mala et bona uo¬
tant᷑ illa dialeticoꝵ regła deficit. qua dũt
timł. dulas et amarus. nłłm corpus sinił ubi al¬
bũ ⁊ et ingrĩ. ulłmi simł ubi deforme ĩ foriuosũ.
et hoc ĩ młtis ac pene in ouĩib ꝯͣris reꝑit᷑ ut¬
in ina re simł ẽẽ nõ possunt. cũ ã bona et
mala ulłs ambigat eẽ ꝯͣia nõ solũ simł eẽ
possunt.. set eciã mala oso non sine bonis et
nͥ inbonis eẽ possunt: qͣmius bona sine ma¬
lis posunt. pot̃ enĩ homo. ł angłs nõ eẽ ĩ iꝰtus.
bonũ quod homo. boriũ quod angłs malũ quod
uiꝰtus. et hec duo ꝯͣia ita simł sunt: ut si bomĩ
non modo nbi ꝯsiste̾t. set uñ ꝯriret᷑ corruptõ
nõ hr̃et nͥ eẽt quod corrumꝑet᷑. quod ñ boni
et nl in aliquib bonis nõ sunt: nec erat uñ
natuta ẽẽt ꝓfecto bona eẽt. et aut ĩ d corru¬
ptibilis natura magnũ eẽt bonĩt: aũ eciã nsꝰ
putet᷑ hoc dñice siñe refragrari qua dicit.

Expanded text:
 in iis contrariis quae mala et bona vocantur, illa dialecticorum regula deficit, qua dicunt simul dulcis et amarus: nullum corpus simul ubi album, ibi et nigrum; nullum simul ubi deforme, ibi et formosum. Et hoc in multis ac pene in omnibus contsint. Cum autem bona et mala nullus ambigat esse contraria, non solum simul esse possunt, sed mala omnino sine bonis et nisi in bonis esse non possunt: quamvis bona sine malis possint. Potest enim homo vel angelus non esse injustus; bonum quod homo, bonum quod angelus; malum quod injustus. Et haec duo contraria ita simul sunt, ut si bonum non modo ubi consisteret, sed unde oriretur corruptio non haberet, nisi esset quod corrumperetur; quod nisi bonum et nisi in aliquibus bonis non sunt: nec erat alianatura esset, profecto bona esset: et aut incorruptibilis natura magnum esset bonum, aut etiam natuputetur hoc dominicae sententiae refragari, qua dixit,
Abbreviated transcription (Latin):
cis ẽ. Set indelicet nõ assentiẽdo qd iuuant
canere. sibi indent᷑ errorẽ. cum eciã exrando cũ auncã¬
tur uiuere. qm̃ nõ pot qui nõ uiuit errare. Sicut
ꝰ gͦ nos uiu̾e non solũ u̾m sec eciã c̾timi ẽ. ita u̾am
Beciqni : et c̾ta sunt młta qiub non assentiri abfit
regnũ ucrũ c̾dant᷑ an nõ:. uł ntr u̾a sine sint siue
putent᷑ ẽẽ. an falsa. ĩn hus errare idẽ alind : ꝓ alio
putare. non arbitrand : ẽ ẽẽ pcc̃m. ant si ẽ : mimm¬
ñ. eẽ atq leuissimũ. postremo qualeq illud et qut̃ꝯ¬

Expanded text:
ant, cavere sibi videntur errorem: cum etiam errando convincantur vivere; quoniam non potest qui non vivit errare. Sicut ergo nos vivere non solum verum, sed etiam certum est; ita vera et certa sunt multa, quibus non assentiri, absit regnum, utrum credantur, an non; vel utrum vera sive sint sive putentur, an falsa: in his errare, id est, aliud pro alio putare, non arbitrandum est esse peccatum; aut si est, minimum esse atque levissimum. Postremo, qualecumque illud et qu
Abbreviated transcription (Latin):
fuisse uciq sempit̾nũ. et alia atq alia nec soł
de alus honunib multa que ad religionẽ ꝑtin¬
ent. u̾m eciã de augłis ẽdimus. spes ã nõ nͥ
.ix̃. bonaꝵ rerũ ẽ: nec nisi fut᷑aꝵ et ad eũ ꝑtinẽ¬
tus qui eaꝵ spẽ gerere ꝑhibet᷑. que cũ ita sĩt.
pp̃ has cãs distinguenda erat fides ab spe. sic̃
net ad nõ uideri siue q̃ e̾dunt᷑. sine q̃ sꝑant᷑.
fidi speiq comune est in epłã quippe ad hebos
qua ceite usi sunt illustres fidei catholice¬
ac regule defensores: fides ẽẽ dcã ẽ. cõ uicia
accomodasse se dicit. nõ ita uidet᷑ absurdis.
ut recte rep̾hendat᷑ inu̾bo. eiq dicat᷑. indi

Expanded text:
. Et alios atque alia nec solum de aliis hominibus multa, quae ad religionem pertinent, verum etiam de angelis credimus. Spes autem non nisi bonarum rerum est, nec nisi futurarum, et ad eum pertinentium qui earum spem gerere perhibetur. Quae cum ita sint, propter has causas distinguenda erit fides ab spe, sicut net ad non videre, sive quae creduntur, sive quae sperantur, fidei speique commune est. In Epistola quippe ad Hebraeos, qua teste usi sunt illustres catholicae Regulae defensores, fides esse dicta est Convictio accommodasse dicitur: non ita absurdum videtur, ut recte reprehendatur in verbo, eique dicatur: Vidi
Abbreviated transcription (Latin):
era ista qua niuimus. qued ei nõ nũqmͣ
non anuctat᷑ error ẽ necãriꝰ. absit: ut talis
sit illa uita: ubi ẽ aĩe nr̃e ip̃a u̾icas iutaͥ
ubi nemo fallit. fallisniemo. sic autẽ hõis
fullunt. atq fallunt᷑. Miserioresq sunt cũ
m̃ciendoꝰ fallunt᷑. usq adeotñ xõnabilis n
refugit fallitatẽ et qͣntũ põt . deuitat erros
ut falli nolint : eciam qu̾iꝯ amaut falłe
non enĩ sibi qui mentit᷑ udet᷑ errare :s
aliũ inerrorẽ mitt̾e c̾dentẽ sibi. et in eare
quidã nõ errat: qm mndatõ contegit: si no¬
uit ipẽ quid u̾m sit. sec in hoc fallit᷑ qued
putat sibi suũ nõ obẽẽ mendaciũ. cĩ ma¬
gͦ facienti: qͣm pacienti: obsit om̃e pcãns¬
erum hic disticillima et latebrosissin
cum respondendi neccĩtas nos urgueret abs¬
mentiri. nõ ulłi enĩ eo usq ꝓ gͥdumt᷑ ut e¬

Expanded text:
era ista qua vivimus, quod ei nonnunquam, ut non amittatur, error est necessarius. Absit ut talis sit illa vita, ubi est animae nostrae ipsa veritas vita: ubi nemo fallit, fallitur nemo. Hic autem homines fallunt atque falluntur; miserioresque sunt cum mentiendo fallunt, quam refugit falsitatem, et quantum potest devitat errorem, ut falli nolint etiam quicumque amant fallere. Non enim sibi qui mentitur videtur errare, sed alium in errorem mittere credentem sibi. Et in ea quidem re non errat quam mendacio contegit, si novit ipse quid verum sit: sed in hoc fallitur, quod putat sibi suum non obesse mendacium; cum magis facienti quam patienti obsit omne perum hic difficillima et latebrosissimacum respondendi necessitas nos urgeret, absmentiri. Nonnulli enim eo usqu
Abbreviated transcription (Latin):
quisqͥs g ͦ dicit malũ ẽẽ hoĩem aut bonũ quod̾
iniqũ. ẽ: ipẽ incidit inꝓpheticã illã siñam. de
hus qui dicunt. quod bonũ ẽ malũ: et quod in¬
alũ ẽ bonũ. opis enĩ dĩ culpat quod ẽ hõ.
ec uiciũ hõis culpat quod ẽ iquitas. om̃is ita
natura et iam si uiciosa ẽ inqntũ nat᷑a ẽ boã

Expanded text:
it: Malum est hominem esse, aut: Bonum est iniquum esse, ipse incidit in propheticam illam sententiam: Vae qui dicunt quod bonum est malum, et quod malum est bonum . Opus enim Dei culpat, quod est homo; et vitium hominis laudat, quod est iniquitas. Omnis itaque natura etiamsi vitiosa est, in quantum
Abbreviated transcription (Latin):
fluminũ tem pestatũ. et alia scieucia de hui
reb quas illi uł inuen̾unt ł in uenisse. se q¬
istiniant. xp̃ianꝰ ignoret: quia n ͨ ipĩ oĩ
repperer̃ tante excellentes in genio flagͣn
studio habundãtes ocio. et q̃dã hũana ꝯiͨ¬

Expanded text:
estatum, et alia sexcenta de iis rebus quas illi vel invenerunt vel invenisse se existimant, christianus ignoret; quia nec ipsi omnia repererunt tanto excellentes ingenio, flagrantes studio, abundantes otio, et quaedam humana
Abbreviated transcription (Latin):
d̾unt: pp̃ hoc sẏmbolũ. inhus duob : t̾a illa ĩ¬
nͣ tuere. fides credit: spes. et caricas orant. sec si¬
ne fide ẽẽ non possunt : ac ꝑ hoc et fides orat.
uid autẽ sꝑari põt quod nõ odit᷑: porro
ad eciã quod nõ sꝑatur edi põt. quis nãq
fideliũ penas nõ c̾dit impiorũ: nec sꝑat tñ. et
qͥsquis eas imin̾e sibi e̾dit. ac fugati aĩ motu ex¬
pͦeta qͣmus meliore ꝓpͥe dcm̃ ẽ: nñc ego si pocui
cm̃ sꝑare dolorẽ. deniq nõ nlłi marte gͣmatica¬

Expanded text:
ter hoc Symbolum. In his duobus tria illa intuere: fides credit, spes et charitas orant. Sed sine fide esse non possunt; ac per hoc et fides orat. ari potest quod non creditur? Porro aliquid etiam quod non speratur, credi potest. Quis namque fidelium poenas non credit impiorum? nec sperat tamen, et quisquis eas imminere sibi credit ac fugaci motu animi expoeta, quamvis meliore, proprie dictum est: Hunc ego si potui tantum sperare dolorem. Denique non
Abbreviated transcription (Latin):
i autẽ henchiridion. a nob̾ postulas .i. quod
manu possit astligi : non quod armaria
possit honerare. ut gͥ ad illa t̾a redeamꝰ ꝑ que
diximꝰ colendũ dm̃ fidem. spẽ. caritatẽ. facile ẽ
ut dicamus: quid cdend̾. quid sꝑandũ. quid a¬
mandũ sit. s ꝙ̃ad modũ adu̾sus eoꝵ qui din̾sa
sentiñt calũpnias defendat᷑: oꝑosioris uberioris
breuiꝰ audit᷑. aut legit᷑.  quid faciluls me¬
morie cõmendat᷑: quia enĩ de pcco gͣni misia
p̾mebat᷑ genus hũanũ. et diuina indigebat
qui inuocau̾it nomẽ dñi : saliuis erit. pp̃ hoc¬

Expanded text:
 autem Enchiridion a nobis postulas, id est, quod manu possit astringi, non quod armaria possit onerare. Ut igitur ad illa tria redeamus, per quae diximus colendum Deum, fidem, spem, charitatem; facil quid credendum, quid sperandum, quid amandum sit: sed quemadmodum adversus eorum qui diversa sentiunt calumnias defendatur, operosioris uberiorisquitur? quid facilius memoriae commendatur? Quia enim de peccato, gravi miseria premebatur genus humanum, et divina indigebat qui invocaverit nomen Domini, salvus erit Jo
Abbreviated transcription (Latin):
utan corꝑis cura sbsidiũ petat. anuolũtarid
cpioitatis falla. mĩsteriũ suspetat. ad hoc ĩ ccũ
ailrescit in felix ar̃a ⁊ ĩeo pparat excusatõnis ea¬
draamũ gmidens nc̃ appetere quid satis sit mod̾a¬
tõni ualitudĩs ut obtentu salutis obumbret ne¬
gociũ uosuptatis. his temptatõnib cotidie conor
resst̾e: ⁊ ĩ noco dextam tuam ad salutẽ meam ⁊̃
ite resero estus meos. qr ꝯsilium mͥ de hac re
nõ dum stat. audio uocem iubentis dei merꝰ nõ
Iruent᷑ corda nr̃a ĩ crapula ⁊̃ eb̾etate. Eb̾etas sõge
⁊ amc. misereb̾is ne aꝓpinquet mͥ. Crapula aut̃
nõ nunꝙͣ surrepit. seruo tuo: musereb̾is ut lon¬
ge fiat ame. Nem̃o enĩ põt ẽẽ continẽs nͥ tu des.
ssulta nob̾ orantib ⁊ͥ buis. ⁊ quicꝙͣ boni añqm
urmꝰ accipimꝰ. ate accipimꝰ. ⁊ ut hoc postea cog¬

Expanded text:
a corporis cura subsidium petat an uoluntaria cupiditatis fallacia ministerium suppetat. ad hoc incertum hilarescit infelix anima et in eo praeparat excusationis patrocinium, gaudens non apparere quid satis sit moderationi ualetudinis, ut obtentu salutis obumbret negotium uoluptatis. his temtationibus cotidie cogor resistere et inuoco dexteram tuam ad salutem meam et ad te refero aestus meos, quia consilium mihi de hac re non stat. audio uocem iubentis dei mei: non grauentur corda uestra in crapula et ebrietate. ebrietas longe est a me; misereberis ne appropinquet mihi. crapula autem nonnumquam subrepit seruo tuo; misereberis ut longe fiat a me. nemo enim potest esse continens, nisi tu des. multa nobis orantibus tribuis et quidquid boni antequam oremus accipim
Abbreviated transcription (Latin):
tui: ⁊ ĩlibro tuo om̃s scͥbent᷑.
e illecebra odoꝵ ñ satago nimit cum al¬
suit ñ iaquiro: cũ ad sũt ñ resꝑuo ꝑatꝰ. ¶:
eis ÷ semꝑ caie. Ita m̃ udeor forsitan f ilsar
sunt eiũ ⁊ iste plangende tenebre inciub me
iacet facultas mea que ĩme est. ut animꝰ meus
de uirib suis: ip̃e se int̾rogans nõ facile tͥ cre¬
dendum existimet. qr ⁊ quod nc̃ in est plerumnq
ocłtum ẽ. nͥ exꝑiencia manifestet᷑. Et nemo se¬
curus eẽ debet ĩ ista uita que tota temptatõ no¬
minatur. Utiun qui fieri potuit ex det̾iore me

Expanded text:
tui, et in libro tuo omnes scribentur. De illecebra odorum non satago nimis: cum absunt non requiro, cum adsunt non respuo, paratus eis etiam semper carere. Ita mihi videor, forsitan fallor; sunt enim et istae plangendae tenebrae, in quibus me latet facultas mea quae in me est: ut animus meus de viribus suis ipse se interrogans non facile sibi credendum existimet, quia et quod inest plerumque occultum est, nisi experientia manifestetur; et nemo securus esse debet in ista vita, quae tota tentatio nominatur, utrum qui fieri potuit ex deteriore me
Abbreviated transcription (Latin):
cet ĩcibo ant potu ⁊ ut qũĩ manducat ñ man¬
ducantẽ nõ ꝑnat. ⁊ qui ñ mariducat mandu¬
cantẽ si iudicet. Sidici hec gr̃ac tͥ: laudes te ideo
meo: magrõ meo puicatori auris̃ meaurmꝵ
iustratori cordis mei. Eripe me ab om̃i tẽꝑ¬
tatõne. Non ego ĩ mundiciã obsonii timeo.
suĩmndiciã tupiditatis. Scio me om̃e cͣrnis
genꝰ quos cibo eẽt usui. manducare ꝓmissũ
heliam tibo carnis refectum iohannẽ mira¬
bili abstinencia p̃dicum aĩalib. hoc ẽ locꝰtis
iesau cedentib nõ furisse pollutũ. ⁊ scic esau¬

Expanded text:
 manducantem non spernat, et qui non manducat, manducantem non iudicet. didici haec, gratias tibi, laudes tibi, deo meo, magistro ineo, pulsatori aurium mearum, inlustratori cordis mei: eripe me ab omni temptatione. non ego inmunditiam obsonii timeo, sed inmunditiam cupiditatis. scio Noe omne carnis us, quod cibo esset usui, manducare permissum, Elian cibo carnis refectum, Iohannem mirabili abstinentia praeditum animalibus, hoc est lucustis in escam cedentibus, non fuisse pollutum:
Abbreviated transcription (Latin):
non de carne s de pane ẽẽ temptatũ. Ideoq
⁊ ppss inhemo nõ qr cãrnes desid̾ant. s qr esce
desid̾io adu̾sus dm̃ murmurauit. meruit
miꝓbari. In his gͦ temptatõib positꝰ certo
cotidie adu̾sus ꝯcupistenciã manducandi ⁊
non atcing̾e dicernam. sic̃ de ꝯcubitu potui.
Itaq freni guturis temꝑata relaxione: et
ꝯstͥncõe tenẽdi sũt. et qͥi est oñe qui rapiatͦ¬

Expanded text:
de pane temtatum. ideoque et populus in heremo non quia carnes desiderauit, sed quia escae desiderio aduersus dominum murmurauit meruit improbari. in his ergo temtationibus positus certo cotidie aduersus concupiscentias manducandi et non attingere decernam, sicut de concubitu potui. itaque freni gutturis temperata relaxatione et constrictione tenendi sunt; et quis est, domine, qui
Abbreviated transcription (Latin):
3. qͥcͥꝙͥ ⁊̃ cogitamꝰ uł augendo ł minuẽdo. Eut¬
cumq uariando ea que senc᷑ attig̾ĩt ⁊ si quid
aliud ꝯmendat᷑ ⁊ reposit ÷ . ꝙ nõ dum obsorbũ
⁊ sepeliuit obliuio. Ibi qñ sum posco ut ꝓfa̾tur
diuciꝰ. ⁊ tanꝙͣ de abstrusiorib quibdã recepta¬
cłic eriuratur. q̃dam cat̾uatim se ꝓruũt ⁊ dũ
Nc forte nos sumꝰ ⁊ abigo ea manu cordis aface
recordatõis mee. donec enubilet᷑ illud ꝙ uolo
atq ĩ ꝯsp̾tum ꝓdeat axabditis. alia faacilit᷑ ass
d̃ꝑcurhata serie sic̃ poseũt᷑: suggunt ⁊ cedĩt

Expanded text:
 etiam cogitamus, uel augendo uel minuendo uel utcumque uariando ea quae sensus attigerit, et si quid aliud conmendatum et repositum est, quod nondum absorbuit et sepeliuit obliuio. ibi quando sum, posco, ut proferatur diutius et tamquam de abstrusioribus quibusdam receptaculis eruuntur, quaedam cateruatim se proruunt et, dum Ne forte nos sumus? Et abigo ea manu cordis a facie recordationis meae, donec enubiletur quod volo, atque in conspectum prodeat ex abditis. Alia faciliter atque imperturbata serie, sicut poscuntur suggeruntur; et cedunt
Abbreviated transcription (Latin):
Ti mͥi dñe misere mei. U michi ecce ualu̾a mea
nõ abscondo. Medicus es. eger sumi. misericors
es miser sumꝰ. suinqͥ ñ temptatõ est: uita hũa¬
na suꝑ t̾ram. Quis uelit molestias ⁊ difficłtates
tolsare. iubes ea ñ amari. Nemo ꝙ colerat amat.¬
N ⁊ si toleret amat. Qͣuis enĩ se gaudeat tolerare:
mauult tñ ñ eẽ qd̾ toleret. ꝓsꝑa ĩ adu̾sis desidero
adũsa ĩ prosꝑis timeo. Quis int̾ hec mediꝰ locus.
Ubi nõ sit hu̾ana uita tem ptatõ. ue ꝓsꝑitatib
seculi. serel ⁊ it̾um atimore adu̾sitatis ⁊ corrup¬
tione leticie. ue adu̾sitatib seculi semel ⁊ iterũ

Expanded text:
mine, miserere mei; hei mihi! ecce uulnera mea non abscondo. medicus es, aeger sum; misericors es, miser sum. numquid non temtatio est uita humana super terram? quis uelit molestias et difficultates? tolerari iubes ea, non amari. nemo quod tolerat amat, etsi tolerare amat; quamuis enim gaudeat se tolerare, mauult tamen non esse quod toleret. prospera in aduersis desidero, aduersa in prosperis timeo; quis inter haec medius locus, ubi non sit humana uita temtatio? uae prosperitatibus saeculi semel et iterum a timore aduersitatis et a corruptione laetitiae! uae aduersitatibus saeculi semel et iterum
Abbreviated transcription (Latin):
qui uidit. Non. uita enĩ beata uidet᷑ ocłis. qr
non ÷ corꝰ. Nincͥy sicut memĩmꝰ num̾os. Non.
hos enĩ qui ht̃ ĩnoticia non adhuc q̃rit ad ipis
uitam uero b̾am hẽmꝰ ĩ noticia ideoq amamꝰ
⁊ tam̃ ad huc eam ad ipisci uolumꝰ ut b̾i sumꝰ¬

Expanded text:
qui uidi? non; uita enim beata non uidetur oculis, quia qui uidi? non; uita enim beata non uidetur oculis, quia non est corpus. numquid sicut meminimus numeros? non; hos enim qui habet in notitia, non adhuc quaerit adipisci, uitam uero beatam habemus in notitia ideoque amamus et tamen adhuc adipisci eam uolumus, ut beati sim
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃ ⁊̃ ip̃i ubi aliquo modo her̃ent eam non
ita uellent sñ eẽ. quod eos uelle c̃tissimũ est
Nescio qũo nouer̃t eam. Ideoq hñt eam. ĩ ne¬
scio qua noticia de qua satago utr̃ ĩ memori
sit. quia subi est. iam beati fuimꝰ aliqũ uq̃
sigillatim om̃s. an ĩ illo hoĩe qui p̾mꝰ peccauͭ.
ĩ quo ⁊ om̃s mortui sumꝰ ⁊ de quo om̃s mortui
sumꝰ. ⁊ de quo om̃s cum miseria nati sumꝰ. nõ
q̃ro nũc set q̃ro utr̃ ĩ memoria sit bã uita nͦ
enĩ amaremꝰ eam. nͥ nossemꝰ. Audimꝰ nom̃ ho
sono delectam᷑. Nam hoc cum latine audit gutã
delectatur. quia ignorat ꝙ dcsn est. Nos aisc
delectam᷑ sic̃ ⁊̃ ille si grece hoc audierit. qm̃ ret
ip̃a nec greca nec latina cui adipiscende g̾ci
bi eẽ uellent. sñ ulla dubõne uelle responde̾nr
ꝙ nõ fi̾et nͥ res ip̃a cuiꝰ hoc nom̃ est eoꝵ memo¬
ria teñetur nũꝙͣ ita ut menũt Rarchaginẽ

Expanded text:
tamen etiam ipsi nisi aliquo modo haberent eam, non tamen etiam ipsi nisi aliquo modo haberent eam, non ita uellent beati esse: quod eos uelle certissimum est. nescio quomodo nouerunt eam ideoque habent eam in nescio qua notitia, de qua satago, utrum in memoria sit, quia, si ibi est, iam beati fuimus aliquando, utrum singillatim omnes, an in illo homine, qui primus peccauit, in quo et omnes mortui sumus et de qusumus, et de quo omnes cum miseria nati sumus, non quaero nunc; sed quaero utrum in memoria sit beata vita. Neque enim amaremus eam, nisi nossemus. audiuimus nomen hoc sono delectamur. nam hoc cum latine audit Graecus, non delectatur, quia ignorat, quid dictum sit; nos autem delectamur, sicut etiam ille, si graece hoc audierit, quoniam res ipsa nec graeca nec latina est, cui adipiscendae Graebeati esse uellent, sine ulla dubitatione uelle responderi res ipsa, cuius hoc nomen est, eorum memoria teneretur. Numquid ita, ut memini Carthaginem
Abbreviated transcription (Latin):
cogitari ꝯsuenit. i deoq respuit᷑ donec illud
adsit uͥ sunus assueftã noticia ñ eqͣlit̃ adqͥe¬
scat. Et inde adest mͥ ex ĩp̃a memoria. Nam
cum ⁊ ab alio ꝯmoniti recognoscimꝰ. inde adẽ.
Non enĩ qiͣ nouũ credimꝰ. s recordantes aꝓpba¬
mꝰ. hoc eẽ quod dcm̃ est. Si aut̃ penitꝰ aboleat᷑
animo: nec ad moniti remĩscim᷑. Neq enim
oĩo adhuc obliti sumꝰ . qr uel oblitos nos esse
meminimꝰ. hoc gͦ nec amissum quer̃e pot̃imꝰ.¬
n quod omĩo obliti fu̾imꝰ saluomͦ ergo te q̃ro
dicam sat ẽ. illic ubi o ut dicam. qũo e
an ꝑ appetitũ dicendi ĩ cognitã sũ qͣ mi¬
sen scieum. siue qmͣ sic oblitꝰ fu̾m ut me
m ir̃ hẽmus eam. nescio quõ s⁊ est alius quidĩ
sunt qui spe b̾i sunt. inferiore modo isti habet
cam. quam illi qui iam reip̃a beati sunt. S tñ
meliores qmͣ illi qui noc re nec spe bi sunt. l

Expanded text:
cogitari consuevit, ideoque respuitur donec illud cogitari consuevit, ideoque respuitur donec illud adsit, ubi simul assuefacta notitia non inaequaliter acquiescat. Et unde adest, nisi ex ipsa memoria? Nam et cum ab anon enim quasi nouum credimus, sed recordantes adprobamus hoc esse, quod dictum est. si autem penitus aboleatur ex animo, nec admoniti reminiscimur. neque enim omni modo adhuc obliti sumus quod uel oblitos nos esse meminimus. hoc ergo nec amissum quaerere poterimus, quod omnino obliti fuerimus. Quomodo ergo te quaero, dicam: "sat, est illic". ubi oportet ut dicam, quomodoan per appetitum discendi incognitam, siue quam numquam scierim siue quam sic oblitus fuerim, ut me imirum habemus eam nescio quomodo. et est alius quidam sunt, qui spe beati sunt. inferiore modo isti habent eam quam illi, qui iam re ipsa beati sunt, sed tamen meliores quam illi, qui nec re nec spe beati sunt. qui
Abbreviated transcription (Latin):
que intꝰ est. recognoscit᷑. nec ĩuenisse nos diciuꝰ.
quod ꝑ ĩerat si nõ agnoscimꝰ nec agnosce̾ possu¬
mus siñ meminimꝰ. S hoc ꝑierat quidemocłic
memoriatenebatur quid cum ip̃a memoria
ꝑdit aliquid. sic̃ fit cum obluuscim᷑ ⁊ q̃rimꝰ ut
Et ibi si aliꝰ ꝑ alio forte offeratur. respuimꝰ
donec allud occurrat ꝙ querimꝰ. ⁊ cũ occurrit.
dicimꝰ. hoc est. quod nõ dic̾emꝰ. nͥ agno sc̾emꝰ.
nec agnosc̾emꝰ nͥ memĩssemꝰ. Certe cum ob¬
litifueramꝰ ac nõ totũ excid̾at. S ex ꝑce qua
tenebat᷑ ꝑs alia q̃rebatur qr senciebat se me¬
moria nõ sił uolu̾e quod sił solebat ⁊ qͣ de¬
truncata ꝯsuetudine clandicãs reddi. quod
de erat flagicabat.tanꝙͣ si hõ natꝰ siue ꝯspi¬
ciatur ocłis siũ cogitet᷑ ⁊ nom̃ eiꝰ obliti reqͥramꝰ
quicꝙͥ alius occurit nõ ꝯuiectit᷑. qr ñ cum illo¬

Expanded text:
quae intus est, recognoscitur. nec inuenisse nos dicimus quae intus est, recognoscitur. nec inuenisse nos dicimus quod perierat, si non agnoscimus, nec agnoscere possumus, si non meminimus: sed hoc perierat quidem oculis, memoria tenebatur. Quid? cum ipsa memoria perdit aliquid, sicut fit, cum obliuiscimur et quaerimus, ut et ibi si aliud pro alio forte offeratur, respuimus, donec illud occurrat quod quaerimus. et cum occurrit, dicimus: "hoc est"; quod non diceremus, nisi agnosceremus, nec agnosceremus, nisi meminissemus. certe enim obliti fueramus. an non totum exciderat, sed ex parte, quae tenebatur, pars alia quaerebatur, quia sentiebat se memoria non simul uoluere, quod simul solebat, et quasi detruncata consuetudine claudicans reddi quod deerat flagitabat? tamquam si homo notus sine conspiciatur oculis siue cogitetur et nomen eius obliti requiramus, quidquid aliud occurrerit non conectitur
Abbreviated transcription (Latin):
Uleienit ullisc peb ñ ꝑ memoram. Transilio
⁊ memoriã ut atingam eum qui seꝑauit me a
qua drupedib ⁊̃ nolacib celi sapientiorẽ me fcc̃.
tran sibo ⁊ memoriã. ⁊ ubi te ĩueniam uere bo
ne secura suauitas ⁊ ubi te ĩueniam. Si p̃t̾ me¬
moriam meam de ĩuenio. ĩmemor tui sum. ⁊
quo modo iam ĩueniam te: si menior ti ñ sum tui.
ꝑdid̾am enĩ mulier draginam. ⁊ c̃siuit eam c̃
luc̾na ⁊ nͥ memor eius eẽ ĩueniss eam. cum eĩ
eẽt ĩuenta unde sciret ucr̃ ip̃a ẽẽt. si memor
eiuc nõ eẽt multa memini me ꝑdica quesisse.
atq ĩuenisse. inde istuc scio ꝙ cum querem
alieꝰ eoꝵ ⁊ dic̾etur mͥ nũꝙͥ forte hoc est. nũ
forte istud. tam diu dicebam est. donec id offer¬
retur q̃uod querebã: Quiꝰ nͥ memor eẽm qͥcqͥ
illud eẽt. ⁊̃ si mͥ osferretur ñ ĩuenirem qr nõ
agnosc̾em. ⁊ semꝑ ita fit cum aliꝙͥ ꝑdicum
aspectu i. Quod cum inuentũ fu̾it ex imagine

Expanded text:
ualerent ullis rebus nisi per memoriam. transibo ergo et memoriam, ut attingam eum, qui separauit me a quadrupedibus et uolatilibus caeli sapientiorem me fecit. transibo et memoriam, ut ubi te inueniam, uere bone et secura suauitas, ut ubi te inueniam? si praeter memoriam meam te inuenio, inmemor tui sum. et quomodo iam inueniam te, si memor non sum tui? Perdiderat enim mulier drachmam et quaesiuit eam cum lucerna et, nisi memor eius esset, non inueniret eam. cum enim esset inuenta, unde sciret, utrum ipsa esset, si memor eius non esset? multa memini me perdita quaesisse atque inuenisse. inde istuc scio, quia, cum quaererem aliquid eorum et diceretur mihi: "num forte hoc est?" "num forte illud"? tamdiu dicebam: "non est", donec id offerretur quod quaerebam. cuius nisi memor essem, quidquid illud esset, etiamsi mihi offerretur, non inuenirem, quia non agnoscerem. et semper ita fit, cum aliquid perditum r, donec reddatur aspectui. quod cum inuentum fuerit, ex imagine,
Abbreviated transcription (Latin):
ile ĩ se potuit. qr iem puluit finit. quẽ talia di¬
centem asflacu tue in spiratõis ad amani. om̃ia
inqͥt possum ĩ eo qui me ꝯfortat. Conforta me
ut possum. da quos uibes ⁊ iube ꝙ uis. iste se
accepisse conficet᷑. ut ꝙ głiat᷑ in dño gloriecur
Audius alium rogantẽ ut accipiat. aufer ame
inqͥt ꝯcupiscencias uentͥs. uñ apparet scẽ ds̃ m̃ꝰ

Expanded text:
is fuit quem talia dicentem afflatu tuae inspirationis adamaui: omnia possum, inquit, in eo qui me confortat. conforta me ut possim; da quod iubes, et iube quod uis. iste se accepisse confitetur et quod gloriatur in domino gloriatur. audiui alium rogantem ut accipiat: aufer a me, inquit, concupiscentiam uentris; unde apparet, sancte deus meus,
Abbreviated transcription (Latin):
sos ace stõs sob̾os ego noui. gͦ ate fcm̃ ÷ ut hoc nõ
c̃nt. qui nũꝙͣ fucrt̃ aquo fcm̃ ẽ. ut hoc nõ semꝑ
cẽnt qui fuerunt: aquo eciani fcm̃ ẽ. ut scirent
utͥq aquo fcm̃ ẽ. audiui ⁊ aliam uocem tuam:
ꝓt᷑ ꝯcupiscencias tuas ñ eas. ⁊̃ auolũtate tua au̾te̾
andiui ⁊ illam ex nũo tuo: quem młtũ amia

Expanded text:
os ego noui; ergo a te factum est ut hoc non essent qui numquam fuerunt, a quo factum est ut hoc non semper essent qui fuerunt, a quo etiam factum est ut scirent utrique a quo factum est. audiui aliam uocem tuam: post concupiscentias tuas non eas et a uoluntate tua uetare. audiui et illam ex munere tuo quam multum a
Abbreviated transcription (Latin):
ter᷑ seq enĩ iam erac ĩ memoria mea pͥusꝙͣ te dis¬
cerem ubi gͦ te ĩueni ut dĩcem te: ñ ĩte suꝑ me.
t̃ nusqmͣ locus. ⁊ recedimus ⁊̃ accedimꝰ. Et nusqͣ
locus ũitas ubiq p̃sides om̃ib ꝯsulentib te : sił¬
turespondes: s nõ liquide om̃ic audiũt: Om̃s uñ
uolunt ꝯsulsit. set non semꝑ quod uolunt audi¬
unt. optinius nĩst̃ tius est. qui nõ mag̾ ĩtue᷑
antiqua. ⁊ tam noua. sero ce amaui ⁊ ecee int᷑
eras ⁊ ego foris. Et ibi te querebam ⁊̃ in ista for¬
mosa que fecisti deformis irruebani. mecũ eras
⁊ tecum non eram. Sa me tenebant longe ate:
surditatem meam. corruscasti. splendiusti. ⁊ fu¬
gasti cecitatẽ meam. flagͣsti: ⁊ duxi sp̃m ⁊ ha
nelo tͥ: Gustauis⁊ esurio ⁊ sçicio. Tetigisti me: ⁊
exarsi ĩ pacem tuam. cum in hesero tͥ ex om̃i me¬
oĩo nusqmͣ. exit mͥ dolor ⁊̃ sabor ⁊ uiua erit uita

Expanded text:
te? neque enim jam eras in memoria mea priusquam te diste? neque enim jam eras in memoria mea priusquam te discerem. Ubi ergo te inveni ut discerem te, nisi in te supra me? et nusquam locus, et recedimus et accedimus, et nusquam locus. ueritas ubique praesides omnibus consulentibus te simultu respondes, sed non liquide omnes audiunt omnes unde uolunt consulunt, sed non semper quod uolunt audiunt. optimus minister tuus est qui non magis intuetur antiqua et tam noua, sero te amaui! et ecce intus eras et ego foris, et ibi te quaerebam et in ista formonsa quae fecisti deformis irruebam; mecum eras, et tecum non eram et ea me tenebant longe a te, surditatem meam; coruscasti, splenduisti, et fugasti caecitatem meam; fragrasti, et duxi spiritum et anhelo tibi; gustaui, et esurio et sitio; tetigisti me, et exarsi in pacem tuam. Cum inhaesero tibi ex omni me, nusquam erit mihi dolor et labor et uiua erit uita
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ mĩa respiciẽs pauꝑtatẽ meam S ubi ma¬
nes ĩ memoria mea᷑. Tũ dñe ubi illic manes
dignatõem memorie mee: ut maneas ĩ ca.ħ
in qua eiꝰ ꝑte maneas hoc ꝯsid̾o. tnͣscendi enĩ
ꝑtes enis quas habent ⁊ bestie cũ te recordarer
quia ñibi te ĩueniebam int̾ y̾magines rerũ.
corꝑ aliũ. ⁊ ueni ad ꝑtes eĩ. uͥ ꝯm̃daui afscões
auimi mei: nec illic ĩueni te: ⁊ intͣni ad ip̃ius animi
sedem que illic est. ĩ memoria mea. qm̃ sui quoq
inemt̃t animꝰ. nec ibi tu eras. qr sic̃ non es ymago
corꝑalis nec affedtõ uiuentis qͣlic est. cum letamur
hi est. ita nec ip̃e animꝰ es. quia doꝰ deus dã tues
Et comuuitant᷑ hec omĩa. tu autem ĩ ꝯmutabłis
manes suꝑ omĩa. ⁊ dignatus es habitare ĩ me¬
moria mea ex quo te didici. Et quid q̃ro quo loco
euis hĩtes. quasi uero loca ibi sunt hĩtas certe
ĩea. qm̃ tuĩ memini ex quo te didici. ⁊̃ ĩ ea te ĩue¬
nio cum recordo te ubi ergote ĩueni ut disc̾em

Expanded text:
 tua respiciens paupertatem meam. Sed ubi manes in memoria mea, domine, ubi illic manes?dignationem memoriae meae ut maneas in ea; sed m qua eius parte maneas hoc considero. transcendi enim partes eius quas habent et bestiae, cum te recordarer, quia non ibi te inueniebam inter imagines rerum corporalium. et ueni ad partes eius, ubi commendaui affectiones animi mei; nec illic inueni te. et intraui ad ipsius animi mei sedem, quae illi est in memoria mea, quoniam sui quoque meminit animus; nec ibi tu eras: quia sicut non es imago corporalis nec affectio uiuentis, qualis est cum laetamur, i est, ita nec ipse animus es, quia Dominus Deus animi tu es, et commutantur haec omnia, tu autem incommutabilis manes super omnia, et dignatus es habitare in memoria mea, ex quo te didici. Et quid quaero quo loco ejus habites, quasi vero loca ibi sint? habitas certe in ea, quoniam tui memini, ex quo te didici, et in ea te invenio cum recordor te. Ubi ergo te inveni ut discerem
Abbreviated transcription (Latin):
ad impͥnis. Sic enĩ rarthagiis memiione
omniũ iocor quib interfui. sic facies pĩm
quiat uidi ⁊ cetoꝵ sensuũ munciata. sic ipĩnis
copou su sutem siue dolorem. cum ẜsto eẽta
sta cepit ab eis y magines memoriar qse uitu¬
erer p̃sentes ⁊ ietractarẽ animo. cium ala ⁊
absentia remĩsc̾et. sic gͦ ꝑ ĩmaginẽ suam nõ
ꝑsenp̃am ĩ macmnoria tenetur obluis. ip̃a atic
ꝓpciat ut eiꝰ ymago caꝑetur. Cum aut̃ ade ẽt

Expanded text:
it inprimi? sic enim Carthaginis memini, sic omnium locorum, quibus interfui, sic facies hominum, quas uidi, et ceterorum sensuum nuntiata, sic ipsius corporis salutem siue dolorem: cum praesto essent ista, cepit ab eis imagines memoria, quas intuerer praesentes et retractarem animo, cum illa et absentia reminiscerer. si ergo per imaginem suam, non per se ipsam in memoria tenetur obliuio, ipsa utique aderat, ut eius imago caperetur. cum autem adesset
Abbreviated transcription (Latin):
om̃ib utr̃ malũt de u̾itate qmͣ de fłitace gau¬
de natate se malle. qmͣ nõ dubitant dic̾e beatos
se ẽẽ uelle. Beata qui ppe uicai est gandiũ de u̾i¬
tate. hoc est enĩ gaudiũ de te qui u̾ritas es. d̾s
illium̃iatõ mea salus faciei mee ds̃ m̃s. hanc
uitam bam om̃s uolunt. hãc uitã que sola bãẽ :¬
om̃s uolunt. gaudiũ deu̾itate om̃s nolunt. mł¬
cos exꝑtus sum qͥ uellent false. qui aut̃ falli ne¬
minẽ. ubi gͦ nouer̃t hanc uitam b̾am. nͥ ubi
nouert̃ ⁊̃ u̾itatem. Tmant enĩ ⁊ ip̃am qr falli
noslũt. ⁊ cum amãt b̾am uitam ꝙ ñ ẽ a qmͣ de

Expanded text:
utrum malint de ueritate quam de falsitate gaueritate se malle, quam non dubitant dicere beatos esse se uelle. beata quippe uita est gaudium de ueritate. hoc est enim gaudium de te, qui ueritas es, deus, inluminatio mea, salus faciei meae, deus meus. hanc uitam beatam omnes nolunt, hanc uitam, quae sola beata eomnes uolunt, gaudium de ueritate omnes uolunt. multos expertus sum, qui uellent fallere, qui autem falli, neminem. ubi ergo nouerunt hanc uitam beatam, nisi ubi nouerunt etiam ueritatem? amant enim et ipsam, quia falli nolunt
Abbreviated transcription (Latin):
an dicturꝰ sum as hoc ĩẽẽ obliuionẽ ĩ memoria
mea. ut nõ obliuistar. utrũq absur dissimũ
enquid tuud t̾cium quo pacto dito ymaginẽ
obsunonis teneri memoria mea: s ipãmobluu¬
otiem cum eam memini quo pacto ⁊ hoc dico¬

Expanded text:
m ad hoc inesse oblivionem in memoria mea, ut non obliviscar? Utrumque absurdissimum est. Quid illud tertium? quo pacto dicam imaginem oblivionis teneri memoria mea, non ipsam oblivionem, cum eam memini? Quo pacto et hoc dic
Abbreviated transcription (Latin):
a forcius occupant᷑ ĩ aliis. que poꝰ faciũt eos mise¬
ros. qmͣ illid bõs e tenuit̾ meminer̃t̃. Adhͦ enĩ
modicũ lum̃ est. ĩ hõib. Ambulent ambisiẽt ne¬
eos tenebre ꝯp̃hendant. Cur aut̃ u̾itas ꝑit odũ.
⁊ inimicus fes est. eis homo tuus uerũ p̃dicans
tum ametur b̾a uita que ñ ẽ nͥ gandiũ de u̾itate.
ni qr sic amat᷑ u̾itas ut quic̾q aluid amãt hoc ex
amant uelint ẽẽ uitatẽ. Et ꝙ falli ñolũt. nott
ꝯuunci quod falsi sunt. Itaci pp̃eam tem oderũt
uitatem: qmͣ ꝓ u̾itate amant. Amãt eama lu¬
centẽ. od̾unt eam redarguentẽ. q enĩ fatu nolt
⁊ faticre uolũt. amant eam cũ seip̃am iudicat.
⁊ oderiut cam cum eos ip̃oĩ indicat. Inde retͥbu¬
etur eis ut qui se ab ea maĩfestari nolũt ⁊ cos
nolentes maĩfestet ⁊ eis ip̃a nõ sit maĩfesta.

Expanded text:
 faciunt miseros quam illud beatos, quod tenuiter meminerunt. adhuc enim modicum lumen est in hominibus; ambulent, ambulent, ne tenebrae conprehendant. Cur autem ueritas parit odium et inimicus eis factus est homo tuus uerum praedicans, cum ametur beata uita, quae non est nisi gaudium de ueritate, nisi quia sic amatur ueritas, ut quicumque aliud amant, hoc quod amant uelint esse ueritatem, et quia falli nollent, nolunt conuinci, quod falsi sint? itaque propter eam rem oderunt ueritatem, quam pro ueritate amant. amant eam lucentem, oderunt eam redarguentem. quia enim falli nolunt et fallere uolunt, amant eam, cum se ipsa indicat, et oderunt eam, cum eos ipsos indicat. inde retribuet eis, ut, qui se ab ea manifestari nolunt, et eos nolentes manifestet et eis ipsa non sit manifesta.
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ aĩo. ip̃am memoriã uocantes anim̃. Cum gͦ
ita sit. quid ẽ. hoc quod cũ tͥsticiam meã p̃ti¬
tam lecus memini animꝰ ht̃ leticiam. ⁊ memo¬
ria tͥsticiam. Ietusq ẽ animꝰ ex eo quod in est
niũ. Quis hoc dixit : si mirũ gͦ memoria qi
uent̾ ẽ animi. leticia uͦ atq tͥsticia quasi cib
dulcis. ⁊ amarꝰ cum memorie ꝯm̃dant᷑. qͣ trĩ¬
iccta ĩ uentrẽ recondi illic possunt saꝑe nõ
possunt. Ridicłmn ẽ hec illis similia putare
ꝓfero cum dico qͣtuor ẽẽ ꝑturbõnes animi.ͥ
cupiditatẽ. leciciam. inctũ. tͥsticiam. ⁊ qͥcqͥd
de hiis disputare. diuidendo singula ꝑ spes cͦꝰq
inde ꝓfero. nec tñ ulla eaꝵ ꝑcurbatõne ꝑ¬
curbor cum eas remĩscendo ꝯmemoro. ⁊ añꝙͣ
recosent᷑ ame. ⁊ retractarent᷑ ibi erant. ppea
inde ꝑ recordatõem pocu̾e deꝓmi. Forte gͦ sic

Expanded text:
est animo; ipsam memoriam vocantes animum: cum ergo ita sit, quid est hoc quod cum tristitiam meam praeteritam laetus memini, animus habet laetitiam, et memoria tristitiam; laetusque est animus ex eo quod inest mum? Quis hoc dixerit? Nimirum ergo memoria quasi venter est animi, laetitia vero atque tristitia quasi cibus dulcis et amarus: cum memoriae commendantur quasi trajecta in ventrem recondi illic possunt, sapere non possunt. Ridiculum est haec illis similia putare,profero, cum dico quatuor esse perturbationes animi; cupiditatem, laetitiam, metum, tristitiam: et quidquid de his disputare potuero, dividendo singula per species sinde profero: nec tamen ulla earum perturbatione perturbor, cum eas reminiscendo commemoro; et antequam recolerentur a me et retractarentur, ibi erant; propterea inde per recordationem potue
Abbreviated transcription (Latin):
Et inspe gaudeo qñ sane gaudeo. Cet̃a uero uite
h tanto minꝰ flenda. qnͣto mag̃ fletur: tantona¬
gͦ flenda. qnͣto minꝰ fletur ĩ eis. Eccẽ enĩ u̾itatẽ
dilexisti. qm̃ qui facit eam uenit ad lucem. u¬
lo facere eam ĩ codde meo coram te ꝯfessione. in
stilo aut̃ meo coram młtis testib. Et tibi quid̃¬

Expanded text:
eo. Caetera vero vitae hujus tanto minus flenda, quanto magis fletur; et tanto magis flenda, quanto minus fletur in eis. Ecce enim veritatem dilexisti , quoniam qui facit eam, venit ad lucem . Volo eam facere in corde meo coram te in confessione; in stilo autem meo coram multis testibus. CAPUT I
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ alibi. s ꝙ ĩ animo colligitur id ẽ cogitur
nu̾oꝵ dim̃sionũq rõnes ⁊ leges ĩnũabiles
quaꝵ nullã corꝑis sensus imp̃ssit. qr nec ip̃e
colorate sũt. aut sonãt aut olent. Aut gͦtate
aut ꝯtͤctate sunt. Audiui so nos u̾boꝵ quib
significant᷑ cũ de his disseritur. s illi alii. iste¬
a̾ut̃ alie st̃. Nam illi alit̃ gͤce alit̃ latine sonãt.
iste uͦ res nec grece nec latine st̃. nec aliud
eloqͥoꝵ genꝰ. Uidi lineas fabroꝵ ł ⁊̃ tenuissĩac
sic̃ filum aranee. s ille alie st̃. nõ sĩt imagi¬
nes eaꝵ qͣt mͥ nunciaũ carnis ocłs. Nouit eas
qͥsqͥs sinc ulla cogitatõe qͣlisq corꝑis intꝰ ag¬
nouit eas. Sensi eciam mios om̃ib corꝑis sen¬
⁊ ideo ualde sunt. Rideat me ista dicentẽ. qui
nõ eos uideat ⁊ ego doleam ridentẽ me ħ oĩa
memoria teneo ⁊ quõ ea didisc̃im memoria
retiueo. multileciã que adu̾sus hec falsissime

Expanded text:
quod alibi, sed quod in animo colligitur, id est cogitur,quod alibi, sed quod in animo colligitur, id est cogitur,numerorum dimensionumque rationes et leges innumerabiles, quarum nullam corporis sensus impressit; quia nec ipsae coloratae sunt, aut sonant, aut olent, aut gustatae, aut contrectatae sunt. Audivi sonos verborum quibus significantur cum de his disseritur; sautem aliae sunt. nam illi aliter graece, aliter latine sonant, istae uero nec graecae nec latinae sunt nec aliud eloquiorum genus. uidi lineas fabrorum uel etiam tenuissimas, sicut filum araneae; sed illae aliae sunt, non sunt imagines earum, quas mihi nuntiauit carnis oculus: nouit eas quisquis sine ulla cogitatione qualiscumque corporis intus agnouit eas. sensi etiam numeros omnibus corporis sen ideo ualde sunt. rideat me ista dicentem, qui non eos uidet, et ego doleam ridentem me. Haec omnia memoria teneo et quomodo ea didicerim memoria teneo. multa etiam, quae aduersus h
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ sensus haurimꝰ imagines. s sũ imaginib
sicuti st̃. ꝑ se ip̃a utus ceruimꝰ : nͥ ea que passĩ
atq indispoĩte memoria ꝯtinẽbat. cogitando
qiͣ colligere atq aĩadu̾tendo curare ⁊ tancͣy
ad manũ posica ĩ ip̃a memoria. ubi sꝑsa pͥus
⁊ neglecta latitabant. Nam familiari ĩtẽtõi
facile occurrant. et qmͣ mlt̾a hiꝰcemoͥ gestat
memoria mea que iam ĩuenta sc̃. ⁊̃ sic̃ dixi
quasi ad manũ posita. que didiscisse ⁊ nosse
dicimur. que si modo de istis tempoꝵ int̃uast̾
recose desinero: ita rursus dem̾gunt᷑. qͣiͣ ĩ remo¬
ciora penetralia dilabiuit᷑. ut deluo uelut no¬
ua extogitanda sint u idẽ iter̃. neq enĩ ẽ alia
regio eoꝵ. ⁊ cogenda rursus ut sciri possint.
idem ueld̾ ex quadam disꝑsione colligenda.¬
n unde dcm̃ ẽ. cogitare. Nam cogo ⁊ cogito sic
est. ut ago ut agito. facio ⁊ factito. uerũptũ
sibi animꝰ hoc u̾bum ꝓprie uendicauit. ut nõ

Expanded text:
s, sed sine imaginibus sicuti sunt per seipsa intus cernimus; nisi ea quae passim atque indisposite memoria continebat, cogitando quasi colligere, atque animadvertendo curare, ut tanquam ad manum posita in ipsa memoria, ubi sparsa prius et neglecta latitabant, jam familiari intentioni facile occurrant. Et quam multa hujusmodi gestat memoria mea quae jam inventa sunt, et sicut dixi, quasi ad manum posita, quae didicisse et nosse dicimur! Quae si modestis temporum intervallis recolere desivero, ita rursus demerguntur, et quasi in remotiora penetralia dilabuntur, ut denuo velut nova excogitanda sint indidem iterum neque enim est alia regio eorum, et cogenda rursus ut sciri possint, id est velut ex quadam dispersione colligenda, unde dictum est cogitare. Nam cogo et cogito, sic est ut ago et agito, facio et factito. Verumtamen sibi animus hoc verbum proprie vindicavit, ut non
Abbreviated transcription (Latin):
fła sunt. tñ ea menũsse me ñ est fm̃̃. ⁊ discͤ¬
tarem. Ergo ⁊ intellexisse mne memini sepst:¬
⁊ quod nc̃ discerno ⁊ intelligo recondo ĩ memoraa
ut pꝰea ine nc̃ intlłxiise meminerim. Ergo ⁊ ne¬
minisse me menuii. sic̃ postea ꝙ ħ reministe
nc̃ potui si recordabor utiq ꝑ uim memore
recordabor asfcõnes quoq aĩ mei eadem men.¬
ria ꝯtinet. nec illo mͦ quo eas ht̃ ip̃e animꝰ
cum patitur eas. s alio multũ diũ so. s anoms¬
me fuisse remĩscor nõ letus: et tͥsticiã meq̃
p̃t̾itam recordor non tͥstis. ⁊ me aliqñ timuisse
recolo sñ timore ⁊ p̾stine cupiditatis sñ cip¬
ditate sum memor. Aliqñ econꝗͣrio tͥsticiam
meam tnͣsactũ lecus remĩscor ⁊ tͥstis leticiam
ꝙ mirandũ nõ ÷ de corꝑe  qliud ẽ enĩ aĩmꝰ. qd¬

Expanded text:
se me non est falsum; et discrtarem. Ergo et intellexisse me saepius ist quod nunc discerno et intellego, recondo in memoria, at postea me nunc intellegisse meminerim. et meminisse me memini, sicut postea, quod haec reminisci nunc potui, si recordabor, utique per uim memoriae recordabor. Affectiones quoque animi mei eadem memoria continet non eo modo, quo eas habet ipse animus, cum patitur eas, sed alio multum diuerso, sicume fuisse reminiscor non laetus et tristitiam meam praeteritam recordor non tristis et me aliquando timuisse recolo sine timore et pristinae cupiditatis sine cupiditate sum memor. aliquando et e contrario tristitiam meam transactam laetus reminiscor et tristis laetitiam. quod mirandum non est de cor
Abbreviated transcription (Latin):
intrau̾nt ĩ memoriã meam. Nescio qũo. Nam
ferrem. cum uelsem. Ibi gͦ erant ⁊ anteꝙͣ ea didis¬
drẽnt᷑ agnoui ⁊ dixi ita est. uerũ ÷ nisi qd̾ iam
erant ĩmemoria. S tam remota ⁊ retrusa qiͣ
ĩcaueis abdiciorib. ut nͥ ad monente aliquo er¬
u̾ent᷑ ea fortasse cogitare ñ possem Quo cͥca in¬
uenimꝰ nicħ ẽẽ aliud dice̾ ista quoꝵ ñ ꝑ sensus
haurimꝰ ymagiẽs s sñ ỹmaginib. sicuti sũt

Expanded text:
intraverunt in memoriam meam. Nescio quomodo ; ferrem, cum vellem . Ibi ergo erant et antequam didiest, uerum est", nisi quia iam erant in memoria, sed tam remota et retrusa quasi in cauis abditioribus, ut nisi admonente aliquo eruerentur, ea fortasse cogitare non possem? Quocirca inuenimus nihil esse aliud discere ista, quorum non per sensus haurimus imagines, sed sine imaginibus, sicu
Abbreviated transcription (Latin):
citur tangendo. quod eciã seꝑatũ anos unagiuat᷑
memoria. iste qͥiꝑe res nõ intͦmittũt᷑ ad ean:
s eaꝵ sole imagines mira cęlertate capiũt. ⁊
nuris tanꝙͣ cellis repomĩt᷑. ⁊ mirabsit. recordã¬
to profermt᷑. An uero cũ audio tria gen̾a q̃onũ
uba confecta sũt imagines teneo. ⁊ eas ꝑ auras
cum strepitu tnͣsisse ac iam nõ eẽ scio. res uero
ip̃is que illis significant᷑ sonis. neq ullo sensu
corporis attigi. nec uspiam uidi ꝑ̃t̃ aminũ me¬
um. ⁊ ĩ memoriam recondendi nõ ymagines eaꝵ
s ip̃ac res. que im̃ ad me intͣu̾int. dicãt si poft

Expanded text:
 quod etiam separatum a nobis imaginatur memoria. istae quippe res non intromittuntur ad eam, sed eorum solae imagines mira celeritate capiuntur et miris tamquam cellis reponuntur et mirabiliter recordando proferuntur.\' At uero, cum audio tria genera esse qs haec uerba confecta sunt, imagines teneo et eos per auras cum strepitu transisse ac iam non esse scio. res uero ipsas, quae illis significantur sonis, neque ullo sensu corporis attigi neque uspiam uidi praeter animum meum et in memoria recondidi non imagines earum, sed ipsas: quae unde ad me intrauerint
Abbreviated transcription (Latin):
gestionib resistit uigilans. ⁊ si res ip̃e ingerant᷑
ꝯ cussus maneo nũꝙͥ clauditur cum ocł̃is. Nunqͥd
sopitur cum sensib corporib. et unde sepe eciam
ĩ sõp̃nis. resistimꝰ. nr̃iq ꝓpoĩti memores atq ĩco
castissime ꝑ mañtes nullũ talib illecebris adhibe
h abundanciore grã tua: lasciuos motꝰ ⁊̃ mei sopo¬
ris extingũe. Auge his dñc magis magq ĩ me
mun̾a tua. ut aĩa mea sequatur me ad te ꝯcupis¬
tudines ꝑ ymagines aĩales usq ad carnis fluxĩ
s ne ꝯsenciat quidem. Nam ut nicħ tale ł tan¬
culum sibeat. qnͣtulũ possit nutu cohibi ⁊̃ ĩcalb
dormiẽtis astcũ: nõ tm̃ in hac uita. s eciã t̃ hass
tate ñ magnũ est omĩpotenti qui uales fasss
sim ĩ hoc gen̾e mali mei dixi bono dño meo.
ultans cum tremore ĩ co ꝙ donasti mͥ. ⁊ lugẽs
ĩ eo ꝙ ĩ ꝯsũmatus sum sꝑans ꝑfocturum te ĩ m̃¬

Expanded text:
gestionibus resistit uigilans et, si res ipsae ingerantur, gestionibus resistit uigilans et, si res ipsae ingerantur, inconcussus manet? numquid clauditur cum oculis? numquid sopitur cum sensibus corporis? et unde etiam saepe in somnis resistimus nostrique propositi memores atque in eo castissime permanentes nullum talibus inlecebris adhibeme abundantiore gratia tua lasciuos motus etiam mei soporis extinguere? augebis, domine, magis magisque in me munera tua, ut anima mea sequatur me ad te concupistudines per imagines animales usque ad carnis fluxum, sed ne consentiat quidem. nam ut nihil tale uel tantulum libeat quantulum possit nutu cohiberi etiam in casto dormientis affectu non tantum in hac uita sed etiam in hac aetate non magnum est omnipotenti, qui uales facere sim in hoc genere mali mei dixi bono domino meo, exsultans cum tremore in eo quod donasti mihi et lugens in eo quod inconsummatus sum, sperans perfecturum te in m
Abbreviated transcription (Latin):
de mĩa tua.da quod iubes. ⁊ iube quod uis qioa
nobis ꝯtinenciam. ⁊ cum scirem ait qͥdam. qs io
mor qui semꝑ aices ⁊ mĩꝙͣ extingueris caritac &
meus. accende me. Continẽciam uibes da ꝙ iubes
⁊ iubes quod uis Iubes c̃te ut ꝯtineam a concupi
carnali. a concupiscencia occuloꝵ. ⁊̃ ambitõe uite¬
scsi iusisti aconcubitu ⁊̃ de ip̃o ꝯuigio meliꝰ abqͥ
dispensator sacm̃ti tui fierem. S ad huc uuuũt
memoria mea. ⁊ de qua młta locutꝰ sum. taliũ
rum imagines qͣs ibi ꝯsuetudo mea fuixit. ⁊n
cursant mn uigilanti qui quidẽ carentes uira
ĩ sompnis autem nõ solum usq ad delectatõem
s usq ad ꝯsensionẽ fcm̃ simillimũ. t̃ tñ talec:
maginis illusio ĩ aĩa mea. ⁊̃ ĩ carne mn ca utd¬
menti falsa uisa ꝑsuadeant. ꝙ uigilanti ueri
nõ possunt. Mincͥr tunc ego non sum dñe deus
intͣ momĩtũ quod hinc ad soporem tnͣseo. ł hc
uide retransco. ubi tunc est ratõ que talib lis¬

Expanded text:
dia tua. da quod iubes, et iube quod uis. imperas nobis continentiam; et cum scirem, ait quidam, quia mor, qui semper ardes et numquam extingueris, caritas deus meus, accende me. continentiam iubes: da quod iubes, et iube quod uis. Iubes certe ut contineam a concupiscentia carnis et concupiscentia oculorum et ambitione saeculi. iussisti a concubitu et de ipso coniugio meldispensator sacramenti fierem. sed adhuc uiuunt in memoria mea, de qua multa locutus sum, talium rerum imagines, quas ibi consuetudo mea fixit, et occursantur mihi uigilanti quidem carentes uiribus, in somnis autem non solum usque ad delectationem ad consensionem factumque simillimum. et tantum ualet imaginis inlusio in anima mea in carne mea, ut dormienti falsa uisa persuadeant quod uigilanti uera non possunt. numquid tunc ego non sum, domine deus intra momentum, quo hinc ad soporem transeo uel huc inde retranseo. ubi est tunc ratio, qua talibus sug
Abbreviated transcription (Latin):
fruct᷑ oñe ds̃ m̃s ut amlt̾is tͥ gracieagant᷑ ce nob̾
⁊ amłtis rogeris pronob̾. amet ĩ me fr̃nꝰ animꝰ:
quod amand̾ doces. ⁊ doleat ĩ me ꝙ dolend̾ doces.
animꝰ ille hoc faciat frat̾nus nõ extraneꝰ nõ filioꝵ
alienoꝵ quoꝵ os locutũ ẽ uanitatẽ ⁊ dext̾a eoꝵ dex¬
ta iniqͥtatis. s fr̃nus ille qui cũ aprobat me: gau¬
d deme: cum autem imꝓbat me ꝯcͥstat᷑ ꝓ me.
quia siue aꝓpbet siue impbet dilig̃ me. Iudicalo
metalib respirent ĩ bonis meis: suspirẽt ĩ mał
meis. bona mea inctituta tua sũt ⁊ dona tua ma¬
la mea delicta mea sunt. ⁊ iudicia tua. respirẽt
ĩ ilł. ⁊ suspirẽt in hic: ⁊ hymnꝰ ⁊ flecus ascñdat.
i ꝯsptum tuũ ⁊̃ fr̃nis cordib turribus tuis:
tu aut añe delectat᷑ odore scĩ templi tui. misere

Expanded text:
fructus, Domine Deus meus, ut a multis tibi gratiae agantur de nobis, fructus, Domine Deus meus, ut a multis tibi gratiae agantur de nobis, et a multis rogeris pro nobis. Amet in me fraternus animus quod amandum doces, et doleat in me quod dolendum doces. Animus ille hoc faciat fraternus, non extraneus, non filiorum alienorum, quorum os locutum est uanitatem, et dextera eorum dextera iniquitatis, sed fraternus ille, qui cum approbat me, gaudet de me, cum autem inprobat me, contristatur pro me, quia siue approbet siue improbet me, diligit me. indicabo me talibus: respirent in bonis meis, suspirent in malis meis. bona mea instituta tua sunt et dona tua, mala mea delicta mea sunt et indicia tua. respirent in illis et suspirent in his, et hymnus et fletus ascendant in conspectum tuum de fraternis cordibus, turibulis tuis. tu autem, domine, delectatus odore sancti templi tui, miserere