comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
habere facit. sꝑitꝰ ille qͥ oĩa ꝯtinet. Nam sane sic̃ legis
hoc qͦd ꝯtinet oĩa scienciam habet uocis. Parũ obsetꝰ
tͥ sit qͥ hec acidis uel legis solã illã uocem audisse uel
nosse eiꝰq scienciã habere. qͦ solet ext̾ius ꝑstreꝑe. Sci¬
de q satage illam audire ⁊ intelligere. que sola susfi¬
ut in omnem ueritatem adducere.&. sola sine uerborum
strepitu docet hominem scienciam. Hanc interne aspi¬
racionis uocem ꝓpħa ambiebat. cum dicebat. Audiam
qͥd loqͥtur inme dominus deus. Qͥd camen mirum si
ad illam anelabat. si in illam suspirabat. cuius uirtutem
cuius dulcedinem. tam edoctus. tociens expertus fuerat:
Audistis suꝑius de ẽius uirtute. uulgis ad huc de eius
aulcedine audire: Audistis inqͦm ille interne locuciones
quam̃ efficaces sint ad docendum. arteudite &. mͦ quam
dulces suit ad audiendun. Ille tamen hoc dicat. quem ex¬
periencia docuerat. Quam dulcia inqͥt faucib meis eloqͥ¬

Expanded text:
habere facit Spiritus ille qui omnia continet. Nam sane, sicut legis, hoc quod continet omnia scientiam habet vocis, parum obsecro tibi sit qui haec audis vel legis, solam illam vocem audisse vel nosse, ejusque scientiam habere quae solet exterius perstrepere. Stude et satage illam audire et intelligere quae sola sufficit in omnem veritatem adducere, et sola sine verborum strepitu docet hominem scientiam, hanc internae aspirationis vocem propheta ambiebat, cum dicebat: Audiam quid loquatur in me Dominus Deus . Quid tamen mirum si ad illam anhelabat, si in illam suspirabat cujus virtutem, cujus dulcedinem tam edoctus, toties expertus fuerat? Audistis superius de ejus virtute, vultis adhuc de ejus dulcedine audire? Audistis, inquam, illae internae locutiones quam efficaces sint ad docendum, attendite et modo quam dulces sint ad audiendum. Ille tamen hoc dicat quem experientia docuerat: Quam dulcia, inquit, faucibus meis eloqu
Abbreviated transcription (Latin):
bant: Certe aute illã diem factum nouimꝰ. nec inde du
cidia gr̃e dant᷑. modo ad solã infusionẽ. mͦ uero usq ad diffusi¬
onem. qu̾q autem etiã usq ad effusionẽ. Infusio est. etiam si
minus influit. quam uas caꝑe possit. Diffusio est. qñ eousq
ꝑfundit᷑. donec nulla eiꝰ pars uacua relĩquat᷑. Infusio ineffusi¬
onem iã transit. qñ qͦd infusum est suꝑeffluit. Iuxta huius
similitudinis formã multi accipiunt sꝑc scĩ grãm. alii ad
solã in fasionẽ. aliĩ usq diffusionẽ. aliĩ autẽ usq ad effusioẽm
Ad solã infusionẽ accpit. qͥ gr̃ãm qͥdem ꝑcipit. minus camen

Expanded text:
bant? Certe ante illam diem factum novimus, nec inde dubcidia gratiae dantur modo ad solam infusionem, modo vero usque ad diffusionem, quandoque autem etiam usque ad effusionem. Infusio est etiamsi minus influit quam vas capere possit. Diffusio est quando eousque profunditur donec nulla ejus pars vacua relinquatur. Infusio in effusionem jam transit quando quod effusum est supereffluit. Juxta hujus similitudinis formam multi accipiunt Spiritus sancti gratiam, alii ad solam infusionem, alii usque ad diffusionem, alii autem usque ad effusionem. Ad solam infusionem accipit
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ eorũ corda repleuerat. Deniq qͥcqͥd uirtutis. qͥ cqͥd for¬
titudinis habebãt. ab eodem sꝑii acceꝑãt. qͥ oũa ꝯtinebas.
Nemo gͦ sibi atͥbuat.
quod infide stat. uel inbono ꝑ¬
seuerat. Nemo
enĩ potest dicere dñe iħu:¬

Expanded text:
irtutis, quidquid fortitudinis habebant, ab eodem Spiritu acceperant qui omnia continebat. Nemo ergo sibi attribuat quod in fide stat, vel in bono perseverat. Nemo enim potest dicere, Domi
Abbreviated transcription (Latin):
do corda discipłorum repleuit. testant᷑ iudei illi. uiri re¬
ligiosi. ex oĩ natiõe que sub celo est. Nonue ecce õs isti
inqͥunt qͥ locunt᷑ galilei sunt.E. qͦmodo nos audiuimꝰ
iuius qͥsq linguam uram in qua
parũ uidet᷑. quod linguis
oium nacionum
locunt᷑. interroga adhuc eo¬
sdem iudeos. qͥd
eisdem linguis loqͣntur. Au¬
diuimꝰ eos inqͥunt
ioꝗͤtes nr̃is linguis magnalia d̾i. Oquantũ est mag¬
dierunt. Magnũ sane fuit uocẽ illã audire ꝑ quã discpłi
xꝑi inagnalia d̾i docuert̃. s inulto iuagis fuit illã int̾ue
aspiracionis uocem intelligere ꝑ qͦm ipsi didicerant. Ntri¬
usq tñ uocis scientiã habebant. ꝙ eiꝰ ꝑ ꝗͦ didicerant. ꝓ eius
ꝑ quã docebant. Alio qͥn magnalia d̾i. nec ipsi nossent. uec
aliit in notuissẽt. Nex illa quam exteriꝰ formabant. uore¬
rat corꝑalis. uox illa qͦͣm interius audiebant. uox erat

Expanded text:
tum corda discipulorum replevit testantur Judaei illi, viri retum corda discipulorum replevit testantur Judaei illi, viri religiosi ex omni natione quae sub coelolilaei sunt. Et quomodo nos audivimus unusquisque linguam nostram in qua parum videatur, quod linguis omnium nationum loquuntur, interroga adhuc eosdem Judaeos quid eisdem linguis loquantur: Audivimus eos, inquiunt, loquentes nostris linguis magnalia Dei . O quantum est magquod ipsi intus audierunt. Magnum sane fuit vocem illam audire per quam discipuli Christi magnalia Dei docuerunt, sed multo magis fuit illam internae aspirationis vocem intelligere per quam ipsi didicerunt, utriusque tamen vocis scientiam habebant, et ejus per quam didicerant, et ejus per quam docebant. Alioquin magnalia Dei nec ipsi nossent, nec aliis innotuissent. Vox illa quam exterius formabant, vox erat corporalis, vox illa quam interius audiebant, vox erat
Abbreviated transcription (Latin):
ut. S qͦmͦ aliqͥs cad̾e. imino qͦmͦ uel aliqͥd bomi alicui ex
tit. ꝗͦ sꝑc iste dimiserit: Nullo deniq mͦ possunt ad uer̃
esse ꝑtiuere: qͤ ab hoc sꝑu ñ sunt quem ꝯstat oĩa ꝯtinere.
Quomͦ enim uel esse dicendi sunt. qͥ uerũ esse amiserunt:
S iterũ idem ipsi qͣsi ad esse redeunt. cũ hunc dñi sp̃m reci¬
piunt. ipso id utiq agente qͥ uocat ea qͤ ñ suut. canꝗͣ ea qͦ st̃.
Emittet enĩ sꝑm suum ⁊ cͤabunt᷑. ⁊ renouabit faciẽ t̾re.
dĩs gͦ rectitudinis statꝰ sic̃ ꝑ ipsũ obtinet᷑. sic nichilominꝰ
yab ipso ꝯtinet᷑. Et qͥa quod ab illo deserit᷑. desiuit qͦdam¬
mͦ esse. recte h sꝑc dicit᷑ omnia ꝯtinere. S quero item qͦ¬
mͦ idem sꝑc scienciã uocis habuit. an forte ĩ eo qͦd habere
fecit: Sic ꝙ habrahe dictũ est. Nunc scio qͦd tuneas dm̃m.
peo quod diceret᷑ sare feci. Quam autẽ esset miranda
uel stupenda suiencia illa uocis qͦm sꝑc ille dedit. quan¬

Expanded text:
uis, aliquis cadere, imo quomodo vel aliquid boni alicui excdenique modo possunt ad verum esse pertinere quae ab hoc Spiritu non sunt quem constat omnia continere. Quomodo enim vel esse dicendi sunt quae verum esse amiserunt? Sed iterum iidem ipsi quasi ad esse redeunt, cum hunc Domini spiritum recipiunt, ipso id utique agente qui vocat ad ea quae non sunt tanquam ea quae sunt . Emittet enim spiritum suum et creabuntur, et renovabit faciem terrae . Omnis ergo rectitudinis status sicut per ipsum obtinetur, sic nihilominus et ab ipso continetur. Et quia quod ab illo deseritur desinit quodammodo esse, recte hic Spiritus dicitur omnia continere. Sed quaero item quomodo idem Spiritus scientiam vocis habuit. An forte in eo quod habere fecit, sic et Abrahae dictum est . Nunc scio quod timeas Deum pro eo quod disceretur scire feci. Quod autem esset miranda vel stupenda scientia illa vocis quam Spiritus ille dedit quan
Abbreviated transcription (Latin):
lre.illãq terrã gr̃e sue illustraciõe replete. de qͣ legit᷑.
gaem ueni mitt̾e interrã. ⁊ qͥd uolo nͥ ut ardeat: Que
st ista t̾ra. nͥ eccła pͥmitiuas Qͤ uiqͣm est terra ista. in
sat: eo qͦd fundata sit supra firiã petram:⁊ iccirco nec
porte inferi poterunt pͤualere aduersus eam. Ad hanc
sane cerrã ꝑtinet qͥsqͥs infide ꝙ. caritate xꝑi fixus iti anq.
Iam qͥ infide hesitat. uel adhuc ꝑ uaria desid̾ia fluctuat.
similis est fluctui maris qͥ auento morec᷑. ⁊ circũ fertur.
Qͥ autẽ eiꝰ modi est: ad illã terrã seu orbẽ t̾rarũ ꝑtin̾e non
potest. de qͦ scͥptũ est. Dñ est terra ꝙ plenitudo eiꝰ orbis
terrarũ. ⁊ uniuersi qͥ habitãt in eo. Qn pociꝰ ad maria il¬
la ꝑtinere uidet᷑. supra qͤ orbis ille t̾rarum dño oꝑan¬

Expanded text:
lamque terram gratiae suae illustratione replere, de qua legitur: Ignem veni mittere in terram, et quid volo, nisi ut ardeat? Quae est ista terra nisi Ecclesia primitiva? Quae, inquam, est terra ista in stat, eo quod fundata sit supra firmam petram, et idcirco nec portae inferorum poterunt praevalere adversus eam. Ad hanc sane terram pertinet quisquis in fide et charitate Christi fixus manet. Nam qui in fide haesitat, vel adhuc per varia desideria fluctuat, similis est fluctui maris qui a vento movetur et circumfertur. Qui autem ejusmodi est ad illam terram seu orbem terrarum pertinere non potest, de quo scriptum est: Domini est terra et plenitudo ejus, orbis terrarum et universi qui habitant in eo . Quin potius ad maria illa pertinere videtur supra quae orbis ille terrarum, Domino operan
Abbreviated transcription (Latin):
hic ñ est eiꝰ. Si itaq uere ꝙ absq dubio dñi est terra.⁊ plenitu¬
do eiꝰ orbis terrarũ. ⁊ uniu̾si qͥ habitant ĩ eo. oportet eũ om̃
sꝑi habere. qͥ ad hunc orbem t̾rarũ se cupit ꝑtinere Rec¬
eccła ut dictum est. ꝑaclitũ illũ qͥ apat̾re ꝓcedit. ĩigneis
linguis accepit. Nonne tunc temꝑis impletũ tͥ uidet᷑
qͦd in psalmo canit᷑: Hisitasti terrã &. in ebͥasti eã. Intantũ
enĩ terre huiꝰ habitatores musto illo sꝑuali inebͥati sunt
ut qͥuis eorũ qͥ tunc tẽꝑis eos audire pot̾at. iuste mira¬
rdebuiss qͦmͦ illi ebrii essent. cũ esset hora diei ͣ t̾cia.

Expanded text:
i itaque vere, et absque dubio Domini est terra et plenitudo ejus orbis terrarum et universi qui habitant in eo, oportet eum Domini Spiritum habere qui ad hunc orbem terrarum se cupit pertinere. RecEcclesia, ut dictum est, Paracletum illum qui a Patre procedit in igneis linguis accepit? Nonne tunc temporis impletum tibi videtur quod in psalmo canitur: Visitasti terram, et inebriasti eam . In tantum enim terrae hujus habitatores musto illo spirituali inebriati sunt, ut quivis eorum qui tunc temporis eos audire poterat juste mirari debuisset quomodo illi ebrii essent cum esset hora diei jam tertia.
Abbreviated transcription (Latin):
presens. Illis iuxta hunc modum. numꝗͣ potest adesse
istis iuxta eundem numqͦm potest penitus abesse. Rati¬
omabilib enĩ creat᷑is penitꝰ abesse ñ potest. qͥb semper
sapientie
sue participacio cõmuincabilis est. Alioqͥn quomͦ queso
rõnales e̾ẽnt. qͤ ratiõis capaces. sapientieq participes õĩno
esse nͣ possent. Irracionabilis autẽ creatura qͥa capax
rõnis ñ est. scd̃m sapiencie participationẽ hunc sꝑm ca¬
ꝑe ñ potest. Alioqͥn eꝯtra ⁊ ipsa irrõnabilis ñ esset. sit
tiõĩs ⁊ sapiencie capax fuiss. Scd̾m infusionẽ uͦ gr̃e eis¬
sem ipsis potest ꝙ pꝰ diutiniã absenciã pͤsens adesse. ⁊ite¬
rum pꝰ longani presenciã absens fore. ⁊ longiꝰ ab esse.
Scd̃m hunc itaq modum sꝑc iste uadit ⁊uenit. recedit
⁊ redit. Sꝑc enĩ ubi uult spirat. ⁊ uocẽ eius audis. ⁊ nesdis

Expanded text:
praesens, illis juxta hunc modum nunquam potest adesse, praesens, illis juxta hunc modum nunquam potest adesse, istis juxta eumdem nunquam potest penitus abesse. Rationalibus enim creaturis penitus abesse non potest quibus semper sapientiae suae participatio communicabilis est. Alioquin quomodo, quaeso, rationales essent quae rationis capaces, sapientiaeque participes omnino esse non possent? Irrationabilis autem creatura, quia capax rationis non est, spere non potest. Alioquin ipsa irrationabilis non esset, si rationis et sapientiae capax fuisset. Secundum infusionem vero gratiae eisdem ipsis potest et post diutinam absentiam praesens adesse et iterum post longam praesentiam absens fore, et longius abesse. Secundum hunc itaque modum Spiritus iste vadit et venit, recedit et redit. Spiritus enim ubi vul
Abbreviated transcription (Latin):
iaspirantẽ grãm. Maiestatis sue pͤsentia ad est oĩb creat᷑is
lqͥdem omnẽ hominẽ uenientẽ in ħcͥ mundũ. Si oẽm
hominẽ. gͦ iustos. ⁊ ĩ iustos. beandos atq dãpnandos.
ꝑmspirautẽ grãm ad est oĩb bonis. ꝑfectis. ⁊ ĩꝑfectis. bea¬
us atq beandis. Ipse enĩ est qͥ oꝑat᷑ oĩa inõĩb diuidens
luglis ꝓut uult. Omnib itaq cͤat᷑is in est substancie sue
diffusione. Omnibus rationabilib ad est. sapiencie sue par¬
ticipacione. O muib autẽ bonis coest. gr̃e sue cooꝑaciõe
Presencia itaq inaiestatis sue. p̾sto est utiq oĩ creature: sc̃¬
per uͥq est. ẜ. numꝗͣ omnino sicut nusquã abesse pocest.
Scd̃mi itaq hunc modum nusqͣm habet recedere. nusqͥm
habet redire. sed uͥq ouini in tẽꝑe ĩmobiliter ꝑmauere
Sapiencie autẽ sue participaciõe sicut qͥbusdam creatͣis
suis inmobilit̾ est absens. sic ꝙ aliis qͥbusdam semꝑ est

Expanded text:
aspirantem gratiam. Majestatis suae praesentia adest omnibus creaturis siquidem omnem hominem venientem in hunc mundum; si omnem hominem, ergo justos et injustos, beandos atque damnandos. Per inspirantem gratiam adest omnibus bonis, perfectis et imperfectis, beatis atque beandis. Ipse enim est qui operatur omnia in omnibus, dividens singulis prout vult. Omnibus itaque creaturis inest substantiae suae diffusione, omnibus rationalibus adest sapientiae suae participatione. Omnibus autem bonis adest gratiae suae cooperatione. Praesentia itaque majestatis suae presto est utique omni creaturae, semper ubique adest, ut nunquam omnino sicut nunquam abesse potest. Secundum hunc itaque, modum nusquam habet recedere, nusquam habet redire, sed ubique omni in tempore immobiliter permanere. Sapientiae autem suae participatione sicut quibusdam creaturis suis immobiliter est absens, sic et aliis quibusdam semper est
Abbreviated transcription (Latin):
huiꝰmnodi inter oblectamenta delitiarum. ⁊ tam uaria ꝯdim̃¬
ta ciborũ. Edent pauꝑes inqͥtq saturabunt᷑. pauꝑes in qͥt.¬
ñ diuites. Hauc audem saturitate̾ uti iam dictum est. e¬
brietas seqͥ solet. Scinius auce̾ omnes qm̃ qͥ plene ebrii
sunt. irrisiones suas sepe qͥdem auertunt ꝙ circũastanti
a ꝑicła nec declinare nec saltem actendere norunt. Cum
gͥuideamꝰ multos cotidie inter ꝯuicia ꝙ opꝓb̾a hilares¬
cere: int̾ ꝑicła. ⁊ rerũ dampna gaud̾e. qͥd qͥ huilismodi
sunt nͥ ebͥos debemꝰ iudicare: Qͥd tantã dixerim men¬
tis alienatione. nͥ sꝑitalem qͦͣndam ebrietatẽ: pͥus autẽ
est ut fastidiamꝰ uaria s uana mundi oblectamenta.
scd̾o ut despiciamꝰ qͦlibet eiꝰ aduersa. Pͥ mũ efficit sꝑia¬
lis sacietas. Scd̃m autem sꝑitalis ebetas. Sacietatem gͦ
ebetas seqͥtur. ut ex eorũ effectibus ꝯꝓbat᷑. Ex hac aũ

Expanded text:
hujusmodi inter tot oblectamenta deliciarum, et tam varia condimehujusmodi inter tot oblectamenta deliciarum, et tam varia condimenta ciborum. Edentnon divites. Hanc autem saturitatem, uti jam dictum est, ebrietas sequi solet. Scimus autem omnes quoniam qui plene ebrii sunt, irrisiones suas saepe nec quidem avertunt, et circumstantia pericula nec declinare, nec saltem attendere norunt Cum igitur videamus multos quotidie inter convitia et opprobria hilarescere, inter pericula et rerum damna gaudere, quid qui hujusmodi sunt nisi ebrios debemus judicare? Quid tantam dixerim mentis alienationem, nisi spiritualem quamdam ebrietatem? Prius autem est ut fastidiamus varia, sed vana mundi oblectamenta. Secundo ut despiciamus quaelibet ejus adversa. Primum efficit spiritualis satietas. Secundum autem spiritualis ebrietas. Satietatem ergo ebrietas sequitur, ut ex eorum effectibus comprobatur. Ex hac autem
Abbreviated transcription (Latin):
oblata fastidiunt. Qͥd gͥ huiusmodi saturitatem qͣm pre¬
fati sumꝰ. qͥd inquã aliud esse dicemꝰ quam qͦodam qͦrumlibet
corporaliũ deliciarũ fastidium ⁊ ex uituno affectu. exterioꝵ
omniũ rerum quendã ⁊ spontaneũ despectum : Aliud enĩ
est blandienti delectacioni resistere. ⁊ uiolenter repellendo ei
nolle adqͥescere. atq aliud spontaneo qͦdam intimi affectus ui¬
tu fastidire. & qͣlibet interim carnis blandicias penitꝰ sibi sa¬
pere ñ posse. Ao uerã itaq interne sacietatis plenitudinen
anina ꝑuenit. qñ pre illius suauitatis abundantia quan
interius sentit. ominũ que exteriꝰ apponi posst̃. qͦodaus
necessarium pociꝰ quam uoluntariũ fastidium icurrit.
hanc autẽ uere suauitatis sacietatẽ sentire ñ posliunt qe
terioribus delitiss affluunt. Non enĩ inuenitur hue mor
suauitas interia suauit᷑ uiuentium. nec sape potest lapoi

Expanded text:
oblata fastidiunt. Quid igitur hujusmodi saturitatem quam praeoblata fastidiunt. Quid igitur hujusmodi saturitatem quam praefati sumus, quid, inquam, aliud esse dicemus, quam quoddam quarumlibet corporalium deliciarum fastidium, et ex intimo affectu exteriorum omnium rerum quemdam et spontaneum despectum? Aliud est enim blandienti delectationi resistere, et violenter repellendo ei nolle acquiescere, atque aliud spontaneo quodam intimi affectus nutu fastidire, et quaslibet interim carnis blanditias penitus sibi sapere non posse. Ad veram itaque internae satietatis plenitudinem anima pervenit, quando prae illius suavitatis abundantia quam interius sentit, omnium quae exterius apponi possunt quoddam necessarium potius quam voluntarium fastidium incurrit. Hanc autem verae suavitatis satietatem sentire non possunt, qui exterioribus deliciis affluunt. Non enim invenitur hujusmodi suavitas in terra suaviter viventium, nec sapere potest sapor
Abbreviated transcription (Latin):
ure mereat᷑. Mel & lac sub lingua tua. fauus oistillans
obia tua. eo quod ȩxabunoantia cord̃ os ioquat᷑. S sic̃
slipioribus sic ꝙ in hac exdicencia suauntatis interie qͦs¬
dam possumꝰ ꝓfectuum gradus attend̾e. pͥmo enim incipit
sentiri illa interna suauitas. &. ex illa generat᷑ mira qͥdam
ꝑfruendi auiditas. Auiditatem seqͥtur saturitas. saturita¬
tem ebrietas. ebrietatẽ securitas. securitatẽ tranqͥllitas. Qx
enim gustata suauitas auiditatẽ exacuet. qͥs ignorat:
Quanto enum qͥd cui dulciꝰ sapit. tanto degustantis a¬
nimũ ad eiꝰ appetitum acͥus accendit. S ꝓcul dubio quo
auidius comedimꝰ. eo citius ad eius desideratã saturitatem
ꝑtingimꝰ. In hunc itaq modũ ꝙ suauitatẽ auiditas.⁊ aui¬
ditatẽ saturitas subseqͥtur. Scimꝰ autem qͥa qͥ postquam
adsaturitatẽ comedendo ꝑueniunt: qͣlibet apposita uel

Expanded text:
dire mereatur: Mel et lac sub lingua tua, favus distillans dire mereatur: Mel et lac sub lingua tua, favus distillans labia tua , eo quod ex abundantia cordis os loquatur. Sed, sicut in superioribus, sic et in hac excrescentia suavitatis internae quosdam possumus profectum gradus attendere. Primo enim incipit sentiri illa interna suavitas, et ex illa generatur mira quaedam perfruendi aviditas; aviditatem sequitur saturitas, saturitatem ebrietas, ebrietatem securitas, securitatem tranquillitas. Quod enim gustata suavitas aviditatem exacuet quis ignorat? Quanto enim quid cui dulcius sapit, tanto degustantis animum id ejus appetitum acrius accendit. Sed procul dubio quo avidius comedimus, eo citius ad desideratam saturitatem pertingimus. In hunc itaque modum et suavitatem aviditas, et aviditatem saturitas subsequitur. Scimus autem quia quique postquam ad saturitatem comedendo perveniunt, quaelibet apposita vel
Abbreviated transcription (Latin):
amdoq spectacło oritur illa quã prefati sumꝰ magna
e uehemens congratulatio. nam uti iã dictum est. con¬
templacionẽ admitatio. admirationẽ seqͥtur exultacio
In hac autẽ exultacione ꝑfundit᷑ animꝰ mira quadã
ingenti dulcedine. quam nullus sensus potest esti¬
mare. nullus sermo ualet explicare. Cum enĩ celes¬
sad eiꝰ osculum inclinat᷑. ad eius ad tactum subito celes
nqͣdam dulcedine animꝰ ꝑfunditur: quam qͥd ei sentire
potest s utisuꝑius iam dictum ẽ. uulla sermonis iatitu¬
one explicare potest. Ille enĩ diuinorum labiorũ fauus
uistillans firis sponse labiis forciter ex pressus incipit dis¬
allare dulcedinẽ. ⁊ emanare suauitatẽ. Influeus itaq u¬
l celestis suauitatis oulcor. incip̃ quidẽ pͥmo sponse inte¬
iora replere. p̾modũ autem usq ad os effluere. tandem
sto ꝑ labia emanare. inicantũ ut asponso suo statim au¬

Expanded text:
cundoque spectaculo oritur illa quam praefati sumus magna cundoque spectaculo oritur illa quam praefati sumus magna et vehemens congratulatio. Nam, ut jam dictum est, contemplationem admiratio, admirationem vero sequitur exsultatio. In hac autem exsultatione perfunditur animus mira quadam et ingenti dulcedine, quam nullus sensus potest aestimare, nullus sermo valet explicare. Cum enim coelesngitur, et ad ejus osculum inclinatur, ad ejus attactum subito coelesti quadam dulcedine animus perfunditur, quam quidem sentire potest; sed, uti superius jam dictum est, nulla sermonis latitudine explicare potest. Ille enim divinorum labiorum favus distillans fixis sponsae labiis fortiter expressus, incipit distillare dulcedinem et emanare suavitatem. Influens itaque ille coelestis suavitatis dulcor, incipit quidem primo sponsae interiora replere, postmodum autem usque ad os effluere, tandem vero per labia emanare, in tantum ut a sponso suo statim au
Abbreviated transcription (Latin):
onem seqͥtur circũspectio. circũspectionẽ uͦ contẽplacio.
Contẽplacio siqͥdem est. quando tandem anuna uidere
incipit. quem louga expectacione sustinuit. ⁊ frequenti
cirẽspectione qͦsiuit. S absq dubio ex qͦ incipit amina
contẽplari. incipit parit᷑ ⁊ admirari. Qͥd enim mirum.
simnirat᷑ speciẽ speciosi forma pͤ filiis hominũ : Absq du¬
bio qͣnto limpidius contẽplatur. tanto uehemenaus in¬
ratur. ⁊ qͣnto ampliꝰ miratur. tanto auidius. tanto attũ¬
cius ꝯtemplat᷑. Crescit itaq qͦͣntitas admirationis er q̃¬
litate contemplaciois & ex uehementia adimrandi crescit.
diligentia contemplandi. S quale quamue iocundum
spectacłm putamꝰ esse. summam pulcritudinẽ exquan¬
culatũq parte uidere. luminosum illum diuine clari¬
catis uultum limpidiꝰ ꝯtemplari. ⁊in eius admirati¬
one assidue suspendi: Ex huiusmodi itaq mirando io¬

Expanded text:
onem sequitur circumspectio, circumspectionem vero contemplatio. onem sequitur circumspectio, circumspectionem vero contemplatio. Contemplatio siquidem est, quando tandem anima videre incipit quae longa exspectatione sustinuit, et frequenti circumspectione quaesivit. Sed absque dubio ex quo incipit anima contemplari, incipit pariter et admirari. Quid enim mirum si miratur speciem speciosi forma prae filiis hominum? Absque dubio quanto limpidius contemplatur, tanto vehementius miratur, et quanto amplius miratur, tanto avidius, tanto attentius contemplatur. Crescit itaque quantitas admirationis ex qualitate contemplationis, et ex vehementia admirandi crescit diligentia contemplandi. Sed quale, quamve jucundum spectaculum putamus esse, summam pulchritudinem ex quantulacunque parte videre, luminosum illum divinae claritatis vultum limpidius contemplari, et in ejus admiratione assidue suspendi? Hujusmodi itaque mirando, ju
Abbreviated transcription (Latin):
ammirationẽ ȩxultacio. exultationẽ dulcedo. Expecta¬
tio est: ex qͦ sponsa xꝑi post diuturnã fatigacionẽ desi¬
dñ sui. tandem aliqñ incipit de eiꝰ quem oiligit anima
sua aduentu ꝑ internã aspirationẽ certificari. dum
or ei cotidie. expecta.re pecta. modicũ hic. modicum ibi
Qͥ enim uenturus est ueniet. & ñ taroabit. In hac expes¬
tacione incipit anima huc illucq frequenter circspice
ꝙ cũ sumna diligentia atendere qͣ parte occurrat. qui
expectat᷑ ut ueniat. utrũ ab oriente an ab occidente. an
a desertis montibus. Cum ecce subito ab austro ueniens
Deus siqͥdem ab austro ueniet. & sc̃s de monte faran. exul¬
tat ut gigas ad currendã uiã suã. uenit itaq subitus &
festinus saliens in montibus. &. transiliens colles ꝓperatq
inoccursũ sponse sue acclamaus. ⁊ dicens. Auerte ocłos cu
os a me. qͥa ipsi me auolare fecerunt. Ecce qͦmͦ expectaci¬

Expanded text:
admirationem exsultatio, exsultationem dulcedo. Exspectaadmirationem exsultatio, exsultationem dulcedo. Exspectatio est, ex quo sponsa Christi post diuturnam fatigationem desiderii sui tandem aliquando incipit de ejus quem diligit anima sua adventu per internam aspirationem certificari, dum dicitur ei quotidie: Exspecta, reexspecta; modicum hic, modicum ibi. Qui enim venturus est, veniet, et non tardabit. In hac exspectatione incipit anima huc illucque frequenter circumspicere, et cum summa diligentia attendere qua parte occurrat qui exspectatur ut veniat, utrum ab Oriente, an ab Occidente, an a desertis montibus. Cum ecce subito ab austro veniens, Deus siquidem ab austro veniet, et sanctus de monte Pharan. Exsultat ut gigas ad currendam viam suam. Venit itaque subitus et festinus, saliens in montibus, et transiliens colles. Properatque in occursum sponsae suae, acclamans et dicens: Averte oculosEcce quomodo exspectati
Abbreviated transcription (Latin):
apͥmat suauitatẽ. Fauus qͥppe distillans labia eius .ẜ
pse sũma dulcedo. P ulcͥcudo aduisum. dulcedo adgus¬
tum. Quasi exterius ad huc est quod uidet᷑ interius es¬
st incipit. quod gustat᷑. Plus est gustare. quã uidere.
luod enim gustamus nobis incorporamꝰ & cum eo qͣ¬
l unum efficimur. Sic ꝓcul dubio cum diuiui sꝑc in
iusionem accipimꝰ. ipsi quodam inodo unimur. Qͥ adhe
ns delectacio qͤ sola potest cordis desiderio satisfacere. qͤ
preualet eius ingluuiem saciare. hec sola desid̾iorum
nr̃orum fatigacionem compescit. hec sola aniinum
adueram pacem componit. qͥa qͥd amplius reqͥrat. non
iuenit. Qͥd enim est quod ampliꝰ requirat. que hoc
psum quod habet caꝑe ñ potest. uideamꝰ gͦ nunc qͥb
gadibus hec pax crescat. Primo ͤ desid̾ii sui longa ex¬
sitacio. expectacionem seqͥtur circuinspectio. circum¬
spectionem contẽplatio. contemplationem amimiratio

Expanded text:
exprimat suavitatem. Favus quippe distillans labia ejus, etexprimat suavitatem. Favus quippe distillans labia ejus, etipse summa dulcedo. Pulchritudo ad visum, dulcedo ad gustum. Quasi exterius adhuc est quod videtur, interius esse incipit quod gustatur: plus est gustare quam videre. Quod enim gustamus nobis incorporamus, et cum eo quasi unum efficimur. Sic procul dubio, cum divini spiritus infusionem accipimus, ipsi quodammodo unimur: Qui adharis delectatio, quae sola potest cordis desiderio satisfacere, quae praevalet ejus ingluviem satiare. Haec sola desideriorum nostrorum fatigationem compescit, haec sola animum ad veram pacem componit, quia quid amplius requirat non invenit. Quid enim est quod amplius requirat, quae hoc ipsum quod capere non potest? Videamus ergo nunc quibus gradibus haec pax crescat. Primo est desiderii sui longa exspectatio, exspectationem sequitur circumspectio, circumspectionem contemplatio, contemplationem admiratio,
Abbreviated transcription (Latin):
pacem n componit. Et quidem in hac corruptibili ui¬
ta. humanus aninus ꝑtectum gaudium habere non
potest. quia ꝑfectum gaudium in hac exiguitatis sue
angustia caꝑe non potest. Plenum tamen gaudiuin
habere potest. quia tantum habere potest. quantum
caꝑe potest. Pace itaq sua tunc ueraciter mens hunia¬
na ꝑfruitur. quando in id quod interius de diuina dub¬
cedine sentit. tota resoluitur. hec autem pax ut plena
sit. inouobus ꝯsistit. in ꝯtemplacione uidelicet uericatis
ꝓsacietate interne suauitatis. Ab uno inchoatur. ⁊ q
dio ꝑficitur. Primum siquidem est ut celestis sponsi
imica.& ueri amici sponsa. dilecti sui desiderio accen
u& in eius aduentum suspensa. pͥmum inquam est
it unideat quem diligit anima sua. Secundum est. ut
in amplexus eius ruat. ⁊ oscula iungat. Scd̃m quod in¬
issanter postulat. osculet᷑ oscło oris sui. ut ad eius
ucosculationẽ hauriat de dulci dulcedinẽ. ꝙ de suaui

Expanded text:
pacem non componit. Et quidem in hac corruptibili vipacem non componit. Et quidem in hac corruptibili vita humanus animus perfectum gaudium habere non potest, quia perfectum gaudium in hac exiguitatis suae angustia capere non potest; plenum tamen gaudium habere potest, quia tantum habere potest, quantum capere potest. Pace itaque sua tunc veraciter mens humana perfruitur, quando in id quod interius de divina dulcedine sentit, tota resolvitur. Haec autem pax ut plena sit, in duobus consistit, in contemplatione videlicet veritatis et satietate internae suavitatis. Ab uno inchoatur, et ex alio perficitur. Primum siquidem est, ut coelestis sponsi amica, et veri amici sponsa, dilecti sui desiderio accensa, et in ejus adventum suspensa; primum, inquam, est ut videat quem diligit anima sua; secundum est ut in amplexus ejus ruat, et oscula jungat; secundum, quod incessanter postulat, osculetur me osculo oris sui, ut ad ejus deosculationem hauriat de dulci dulcedinem, et de suavi
Abbreviated transcription (Latin):
adterciã scdm iã transitũ fecit. & de eiꝰ fructibꝰ gustauit. ad
sidm pasca iã transiit. cuius celebritas sempiterna erit. Ecce
defloribus. ecce de fructibꝰ. teneamus istos. desideremꝰ illos.
lt meternũ frui meream̃ .&. de eterna celebtate sñ fiue letemͣ.
quam &. inqua anima obdormit. ꝑ quam exteriorum
omutum interun memoriam amittit. ꝑ quam ipsa
sibi iuobliuionem uenit. inqua se ipsam suꝑgressa to¬
ta indeum trausit: pax inquam illa. quid aliud esse
uidetur. quam internum illud uerum. ꝙ pleuum gau¬
dium. quedam ut sic dicam suꝑ effluentia spiritalura
delitiarum. nura scilicet & in effabilis quedam sacietas e¬
lestium desideriorume pacem sane tunc tantum uetã
plenam obtinere uidetur. quando omne eius desideriũ
interne illius dulcedinis suꝑabundantia penitus absoe¬
betur. Quamdiu enim animus in ea que nondum ha¬
bet estuanti desiderio anhelat. pacem quomodo habet
ergo nostrum nͥ sit plenum. desideria nostra ad uerã

Expanded text:
ad tertiam, secundum jam transitum fecit, et de ejus fructibus gustavit, ad secundum pascha jam transiit cujus celebritas sempiterna erit. Ecce de floribus, ecce de fructibus tentamus: istos desideremus, illos, ut in aeternum fuit, mereamur, et de aeterna celebritate sine fine laetemur. quam, et in qua anima obdormit, per quam exteriorum omnium interim memoriam amittit, per quam ipsa sibi in oblivionem venit in qua seipsam supergressa, tota in Deum transit. Pax, inquam, illa quid aliud esse videtur, quam internum illud verum, et plenum gaudium, quaedam, ut sic dicam, supereffluentia spiritualium deliciarum, mira scilicet et ineffabilis quaedam satietas coelestium desideriorum? Pacem sane tunc tantum veram plenam obtinere videtur, quando omne ejus desiderium internae illius dulcedinis superabundantia penitus absorbetur. Quandiu enim animus in ea quae nondum habet ustuanti desiderio anhelat, pacem quomodo habet,ergo nostrum nisi plenum sit, desideria nostra ad veram
Abbreviated transcription (Latin):
Quam multa putamꝰ sepe cognoscimꝰ. qͦrum tamen
uocabła ñ nouimꝰ. uel obliti sumuse S qͥs huiꝰ uocis.
quod est bos pleuã noticia habeat. si ipsam rem peni-¬
tus ignorat: S puto quod angłi plenam scienciam
rerum haberent. etiã si uoces ñ essent. Potest itaq
nat᷑aliter esse sciencia rerum. etiã uͥ non est sciencia uo¬
cum. Certe adam qͥ reb noĩa imposuit. pͥusꝗͣ uocabła
t̾ent: rerũ noticiam habuit. Auoqͥn quomͦ ꝯgruauo¬
cabła imponeret illis. qͦrum noticiã nullã haberet:¬

Expanded text:
Quod multa putamus saepe cognoscimus, quorum tamen Quod multa putamus saepe cognoscimus, quorum tamen vocabula non novimus vel obliti sumus. Sed quis hujus vocis quae est bos plenam notitiam habeat, si ipsam rem penitus ignorat? Sed puto quod angeli plenam scientiam rerum haberent etiamsi voces non essent. Potest itaque naturaliter esse scientia rerum etiam ubi non est scientia vocum. Certe Adam, qui rebus nomina imposuit priusquam vocabula essent, rerum notitiam habuit. Alioquin quomodo congrua vocabula i
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtinere. Si gͥ sine ipso nil subsist̾e potest. ꝓfecto ab ip̃o
habet esse. õe qd̃ est: A qͦ gͥ est omniũ esse. ꝯstat niinirũ
eũ oĩa posse. Argum̃tũ itaq est a coto qͥa oĩa possit. qd̾̃
sine ipso nicħ subsistit. nicħ subsist̾e possit. Audistis
de pͤsencia. audistis de potencia. uultis adhuc scire qͥd
sengͥri debeat de eiꝰ scientias Attende gͦ qͥd sit illd̃ qd̃
de eodẽ asserit᷑. in eo qͦd dr̃. Et hoc qͦd ꝯtinet oĩa scienti¬
si diceret᷑. oĩum uocũ. nͥ quod illa posicio. pociꝰ quam ista
ista. uerũetiam ad geueralia qͦd ñ potest ista: apte acco
generalit᷑. uerumetiam cuiꝰcuimq modi uocis spetiliter
si ꝙ cuiꝰlibet uocis etiam singłarit᷑. S qͥa scienciam ht̃
uocũ. numqͥd ⁊ rerũe Absq dubio. Semꝑ enĩ pleuã
cognitionẽ uocũ comitat᷑ sciencia rerum. s non
smꝑ cognitiouẽ rerum. comitat᷑ etiam sciencia uocũ.

Expanded text:
continere. Si igitur sine ipso nil subsistere potest, profecto ab ipso continere. Si igitur sine ipso nil subsistere potest, profecto ab ipso habet esse omne quod est. A quo igitur est omnium esse, constat nimirum eum omnia posse. Argumentum itaque est a toto quia omnia possit, quod sine ipso nihil subsistit, nihil subsistere possit. Audistis de praesentia, audistis de potentia, vultis adhuc scire quid sentiri debeat de ejus scientia? Attende ergo quid sit illud quod de eodem asseritur in eo quod dicitur: Et hoc, quod continet omnisi diceretur, omnium vocum, nisi quod illa positio potius quam ista ista, verum etiam ad generalia quod non potest ista apte accommgeneraliter, verum etiam cujuscunque modi vocis specialiter, sed et cujuslibet vocis etiam singulariter. Sed quia scientiam habet vocum nunquid et rerum? sic absque dubio. Semper enim plenam cognitionem vocum comitatur scientia rerum, sed non semper cognitionem rerum comitatur etiam scientia vocum.
Abbreviated transcription (Latin):
rẽ. Consolatorẽ uͥq pͤsentẽ. ꝓcectorẽ om̃potentẽ. oocto¬
rem oĩa scientẽ. Et sane consol atorẽ uͥq pͤsentẽ. exige¬
baut tot miseriis ad dicti. ꝑcectorem om̃potentẽ tot ui¬
ciĩs corrupti. doctorẽ oĩa scientẽ tot erroribus abduc̾¬
t. O consolarorẽ dulcẽ. optectorẽ fortẽ. o ooctorẽ effica¬
ceu qͥ ubiq sit qͥ oĩa possit. qͥ oĩa nouerit. Et qͥd ali¬
uo uerba illa suꝑiꝰ posita ꝓpou̾e uident᷑. si digne pensent᷑.
plet orbem t̾rariun. quantomag implere habet regnũ
celorũ: Qd̾ enĩ incelis sit. dubitare qͥs possit e ꝓ ea gͥ par¬
ce scͥptura asseruit. ꝓ qͦ fortassis dubitare qͥs potuit. ha
tũ est uͥq ceiorũ ⁊ Erit gͥ ubiq locorum. Uultis autẽ
est:S qͦmͦ non oĩa ualet. qͥ oĩa ꝯtinet: ꝓfecto si sine
ipso posset aliqͥd subsistere. uullo mͦ sꝑc iste diceret᷑ oĩa

Expanded text:
rem. Consolatorem ubique praesentem, protectorem omnipotentem, doctorem. Consolatorem ubique praesentem, protectorem omnipotentem, doctorem omnia scientem. Et sane consolatorem ubique praesentem exigebant tot miseriis addicti, protectorem omnipotentem tot vitiis corrupti, doctorem omnia scientem tot erroribus adducti. O consolatorem dulcem! o protectorem fortem! o doctorem efficacem, qui ubique sit, qui omnia possit, qui omnia noverit, et quid aliud verba illa superius posita proponere videntur si digne pensentur plet orbem terrarum, quanto magis implere habet regnum coelorum? Quod enim in coelis sit dubitare quis possit? Pro ea igitur parte Scriptura asseruit pro qua fortassis dubitare quis potuit. Hatum est, ubique coelorum? Erit igitur ubique locorum. Vultis autem est. Sed quomodo non omnia valet qui omnia continet? Profecto si sine ipso posset aliquid subsistere, nullo modo Spiritus iste diceretur omnia
Abbreviated transcription (Latin):
Up̃s domini repleuit orbem terrarũ. ⁊ hoc qͦd ꝯtinz
oĩa scientiã habet uocis. Ecce qͣlem fr̃s paracli¬
tum de dñi ꝓmissione accepimꝰ. ecce qͦlẽ ꝯsolatorẽ habemꝰ
fortassis aꝑciꝰ nosse cupitis. qͣntꝰ sit iste uel qͣlis. uͥq est.
oĩa potest. ⁊ omno eũ nicħ latere potest. Utiq talem opor¬
tesat esse. qͥ posset omnib uͥq occurrere. quẽ oporrebat tot
exules reduc̾e. tam disꝑsos colligere. tot mestos ꝯfortare. tot
despatos adueniã reformare. Ialem itẽ oportebat esse. qͥ
posset qͣ ueliet implere. qͦm oportebat tot ĩfirmos curare.
tot opͤssos ꝓteg̾e. E. int̾ tot discͥmina cuscodire. ⁊ ꝯtͣ tot
cẽptamenta inunire. Ialen deniq qͥ nicħ ñ nosset. qͣm
nichilominꝰ oporcebat tot ĩfideles ꝯuertere. tot incͤdulos
docere. tot rudes instruere. tot inscios erudire. Qualem
utq oportuit accepimꝰ conselatorẽ. ꝓcectorẽ. atq docto¬

Expanded text:
us Domini replevit orbem terrarum; et hoc, quod continet us Domini replevit orbem terrarum; et hoc, quod continet omnia, scientiam habet vocis . Ecce qualem, fratres, Paraclitum de Domini promissione accipimus, ecce qualem consolatorem habemus. Fortassis apertius nosse cupitis quantus sit iste vel qualis. Ubique est, omnia potest, et omnino cum nihil latere potest. Utique talem oportebat esse, qui posset omnibus ubique occurrere, quem oportebat tot exsules reducere, tam dispersos colligere, tot moestos confortare, tot desperatos ad veniam reformare. Talem item oportebat esse qui posset quae vellet replere, quem oportebat totot tentamenta munire. Talem denique qui nihil non nosset, quem nihilominus oportebat tot infideles convertere, tot incredulos docere, tot rudes instruere, tot inscios erudire. Qualem utique oportuit accepimus consolatorem, protectorem, atque docto
Abbreviated transcription (Latin):
Quam recte silentium dicatur audiuimus. s quomodo
erit ⁊ sompnus: Cogita quid faciat sompnus exterior
cirta hominem exteriorem. hoc facit sompnus huiꝰmo
arca hominem interiorem. Sompnus corporeus
exuꝑat sensiem corporeũ. aufert tnĩ officium oculorũ.
ossisim aurium. ceterorumq sensuum: atq membrorũ.
Sicut autem ꝑ sompnum exteriorem sopiuntur omnes
sensus corporis. sic ꝑ hunc dequo loqͥmur interioris hõis
sompnum. exuꝑatur omnes sensus mentis. Simul enĩ
absoroet cogitacionem. imaginationem. rationem ine¬
moniam. intelligenciam. ut constẽt quod apłs scribis
quia exuꝑat omnem sensum. Huiꝰ modi sompnum anini
inter ueri sponsi amplȩxus capit. cum ĩ eius sinu reqͥelẽ.
unde & dicit. Leua eius sub capite meo. ⁊ dextra illius ample¬
rabitur me. Huius quietis in huiusmodi reclinatoris. iam
syem firmam conceperat. qui cum tanta fiducia psallebat.
Inpace in idipsum dormiam & requiescam.

Expanded text:
. Quam recte silentium dicatur audivimus, sed quomodo . Quam recte silentium dicatur audivimus, sed quomodo erit et somnus? Cogita quid faciat somnus exterior circa hominem exteriorem, hoc facit somnus hujusmodi circa hominem interiorem. Somnus corporeus exsuperat sensum corporeum, aufert enim officium oculorum, officium aurium, caeterorumque sensuum atque membrorum. Sicut autem per somnum exteriorem sopiuntur omnes sensus corporis, sic per hunc de quo loquimur interioris hominis somnum exsuperantur omnes sensus mentis. Simul enim absorbet cogitationem, imaginationem, rationem, memoriam, intelligentiam, ut constet quod Apostolus scribit, quia exsuperat omnem sensum. Hujusmodi somnum anima inter veri sponsi amplexus capit cum in ejus sinu requiescit. Unde et dicit: Laeva ejus sub capite meo, et dextera illius amplexabitur me . Hujus quietis in hujusmodi reclinatorio jam spem firmam conceperat, qui cum tanta fiducia psallebat: In pace in idipsum dormiam, et requiescam .
Abbreviated transcription (Latin):
di. que est in xꝑo iħ u. hec est rata ⁊ firma secͤitas
quami seqͥtur illa quam nouissime posuimꝰ. uera⁊
plena mentis tranqͥllitas. Qͥd enĩ mentis illius tran¬
qllitatem ꝑturbare ualeat. qͦm nullus cupiditatis
stimulus inqͥetat. quem nullus tunoris aculeus ex¬
agitat: hec autẽ tranqͥllitas est pas illa quam du
loqͦndo quesiuimꝰ. ad quam dot gradib uix tandem as¬
cendimꝰ. Hec est illa pax in qͦ anima obdorunt. paxqͤ
mendẽ ad uiteriora rapit. pax qͦ exteriorũ omnium me¬
moriã intercipit. que ingenĩi acuien exuꝑat. qͦue ra¬
tionis lumen reuerberat. que desid̾ium cordis reples.
qͣ omnẽ iutellectũ absorbet. hanc qͥeten ioh̾s dicit
silentiũ. psalmista uocat somꝑtiũ. ab apło dicit᷑ pax
d̾i que exuꝑat omnem sensum. Oquã recte silentium
oquã dicere possumꝰ uere sompnũ. si excedit omnẽ sensũ
Qd enĩ deeo digne dici possit. qͦd ouinẽ sensum excedit:
factum est inquit incelo silentium. quasi hora dimida

Expanded text:
Jesu, etc. Haec est rata et firma securitas quam sequitur illa quam novissime posuimus vera plena mentis tranquillitas. Quid enim mentis illius tranquillitatem turbare valeat, quem nullus cupiditatis stimulus inquietat, quem nullus timoris aculeus exagitat? Haec autem tranquillitas est pax illa quam diu loquendo quaesivimus, ad quam tot gradibus vix tandem ascendimus. Haec est illa pax in qua anima obdormit; pax, quae mentem ad interiora rapit; pax, quae exteriorum omnium memoriam intercipit, quae ingenii acumen exsuperat, quae rationis lumen reverberat, quae desiderium cordis replet, quae omnem intellectum absorbet. Hanc quietem Joannes dicit silentium, Psalmista vocat somnum . Ab Apostolo dicitur pax Dei quae exsuperat omnem sensum . O quam recte silentium! O quam vere dicere possumus somnum, si excedit omnem sensum! Quid enim de eo digne dici possit quod omnem sensum excedit? Factum est, inquit, silentium in coelo, quasi hora dimidia
Abbreviated transcription (Latin):
oĩa scienciã habet uocis. Dicat᷑ quod orbẽ terrarũ reple¬
at. ut credat᷑ uͥq esse. dicat᷑ quod oĩa ꝯtineat. ut ꝑpenda¬
tur oĩa posse. dicat᷑ quod uocis scienciã habeat. ut sub¬
inteiligat᷑ oĩa nosse. Notandũ in his adhuc uerbis. qua
ꝯgrue uel distincte commnendet᷑. & ꝑsonarũ pluralitas. E
substancie unitas. Cũ enĩ premissum e̾ẽt. sꝑc dñi reple¬

Expanded text:
omnia scientiam habet vocis . Dicatur quod orbem terrarum repleomnia scientiam habet vocis . Dicatur quod orbem terrarum repleat ut credatur ubique esse; dicatur quod omnia contineat ut perpendatur omnia posse; dicatur quod vocis scientiam habeat ut subintelligatur omnia nosse. Notandum in his adhuc verbis quam congrue vel distincte commendetur et personarum pluralitas et substantiae unitas. Cum enim praemissum esset, Spir
Abbreviated transcription (Latin):
ñ pocest. ñ enĩ omnis uox. etiã sermo est. Quedã uoͥces
laturalit᷑ habent significare sic̃ mugitꝰ bouum. bala¬
tus pecudũ. sermo uero uox ẽ significatiua scd̃m placi¬
tum. Onnis itag uox aut naturalit᷑ aut accidentalit᷑
diqͥd significare habet. Nicħ autẽ arbitror esse. qͦd nõ
possit sermone expͥmi. uel uoce significari. Qͥa gͦ latiꝰ
lidendit᷑ significacio uecis. ꝗͣ sermonis. recte de hoc spi
tũ itaq est. hunc sꝑm oĩa nosse. quod asserit᷑ uocis scien¬
tiam habere. Si scit illud qͦd maiꝰ est. multomagis ergo
illd̃ qͦd minꝰ est. S monstratũ est plꝰ esse scienciã uocum
ꝗͣ rerum. Arguinentũ itaq est a maiori. quod ab hoc sp̃u
debeant oĩa sciri. Pͥmũ itaq argumentũ. sumit᷑ amino¬
ri. terciũ uero ut dictũ est. sumit᷑ a maiori. media autẽ
arguientacio. argumentũ habet ã toto. Dicat᷑ gͦ de hos¬
sꝑu dicat᷑. Sꝑc dñi repleuit orbẽ terrarũ.⁊ hoc qͦd ꝯtine

Expanded text:
est: non enim omnis vox etiam sermo est. Quaedam autem voces naturaliter habent significare, sicut mugitus boum, balatus pecudum; sermo vero vox est significativa secundum placitum. Omnis itaque vox aut naturaliter, aut accidentaliter aliquid significare habet. Nihil autem arbitror esse quod non possit sermone exprimi vel voce significari; quia ergo latius extenditur significatio vocis quam sermonis, recte de hoc Spirtum itaque est hunc Spiritum omnia nosse quod asseritur vocis scientiam habere. Si scit illud quod majus est, multo magis ergo illud quod minus est. Sed monstratum est plus esse scientiam vocum quam rerum. Argumentum itaque est a majori quod ab hoc Spiritu debeant omnia sciri. Primum itaque argumentum sumitur a minori, tertium vero, ut dictum est, sumitur a majori, media autem argumentatio argumentum habet a toto. Dicatur ergo de honi replevit orbem terrarum, et hoc quod continet
Abbreviated transcription (Latin):
pu scbit᷑. Sꝑc dñi repleuit orbem t̾rarũ. ⁊ hoc qd̃ ꝯtinet
ñ scienciã habet uocis. S si sp̃c iste oĩa ꝯtinet. parit᷑ & re¬
let. qͥd est qͦso qͦd discipłi dñi hodierua die acceperunt. si eo
suqͥ oĩa replet.&. ante hanc diem pleni fuerunt: Qͥd est
olimus. quem ꝯstat uͥq ẽẽ.& oĩa replere: Unde qͦ ueniat.
suͥq est .&. nusꝗͣ de esse potest: uel qͥd illi amplius caperent
ue ancea hoc sp̃u pleni fuerunt: S sciendũ qͦd hͥ sp̃c ꝗͣ ad¬

Expanded text:
 Domini replevit orbem terrarum et hoc quod continet omnia scientiam habet vocis. Sed si Spiritus iste omnia continet, pariter et replet, quid est, quaeso, quod discipuli Domini hodierna die acceperunt, si eo Spiritu qui omnia replet, et ante hanc diem pleni fuerunt? Quid est us vel colimus quem constat ubique esse, et omnia replere? Unde quo veniat si ubique est, et nusquam deesse potest, vel quid illi amplius caperent si et antea hoc spiritu pleni fuerunt? Sed sciendum quod hic
Abbreviated transcription (Latin):
misit. uel suã nominauit. S qͥbus qͦso uerbis explicare possũ
Iit illa pax dei qͦ ex suꝑat omnẽ sensũ : Curramꝰ itaq ꝑ pacem
i pacẽ. ꝑ pace̾ internam. ad pace̾ eternam. Nam ẽ pax qͦ est
autũ exteriꝰ. &. est pax qͦ est tm̃ interius. &. est pax qͦ est simul
interius ꝙ exteriꝰ. Prima ꝑtinet ad solã carne̾. scđa ad solã
mentẽ. tercia ad mentẽ simul &. carnẽ. Primã & scd̾am ĩ hac
uita nuinqͣm tñ simul habere possumꝰ. qͦs semꝑ inmoribꝰ dis¬
paribus seorsũ ꝙ seorsũ uidemus. terciã. infut᷑a tantũ uita sꝑa¬
nus. unde .&. eternã nominauimꝰ. primam uenit xꝑc destrue

Expanded text:
misit, vel suam nominavit. Sed quibus, quaeso, verbis explicare possum quae sit illa pax Dei, quae exsuperat omnem sensum. Curramus itaque per pacem ad pacem, per pacem internam ad pacem aeternam. Nam est pax quae est tantum exterius, et est pax quae est tantum interius, et est pax quae est simul interius et exterius. Prima pertinet ad solam carnem, secunda ad solam mentem, tertia ad mentem simul et carnem. Primam et secundam in hac vita, nunquam tamen simul habere possumus, quas semper in moribus disparibus seorsum et seorsum videmus, tertiam in futura tantum vita speramus, unde et aeternam nominavimus. Primam ven
Abbreviated transcription (Latin):
ĩanem głam s in humilitate suꝑiores sibi inuicẽ arbitrantes i
qͤ sua sunt singłi ꝯsiderantes. s qͣ aliorum. libenter ut arbitror ne
humiliamꝰ. si uere humiliatioĩs fructũ attendimꝰ. Absq dubio
sicut oĩs qͥ se ȩxaltat humiliabit᷑: sic oĩs qͥ se humiliat exaltabit᷑ si¬
gita tñ qͦ sit exaltacio ista ut agnoscas qͤm fructũ habeat humili¬
atio uera. Quale aut qͣntũ putas possidere regnũ celori: nã ipsũ
ꝓcedere.&. inierłm tendere. ꝓfecto si hoc ordine ĩcedimꝰ. si hac

Expanded text:
m, sed in humilitate superiores sibi invicem arbitrantes; non quae sua sunt singuli considerantes, sed quae aliorum, libenter, ut arbitror, nos humiliamus, sive verae humiliationis fructum attendimus. Absque dubio sicut omnis qui se exaltat humiliabitur, sic omnis qui se humiliat exaltabitur. Cogita tamen quae sit exaltatio, ista ut agnoscas quem fructum habeat humiliatio vera. Quale aut quantum putas possidere regnum coelorum: nam ipsuprocedere, et in Hierusalem tendere. Profecto si hoc ordine incedimus, si hac
Abbreviated transcription (Latin):
ui.qͦ. serui tã indigni. fieri filium dei. Qͥd ei qͦso iã saꝑe uella¬
tisfacere possit. qͦm huius fructꝰ ꝯcupicentia ñ trabit: Si
hunc fructũ esurimꝰ. si eo frui desideramꝰ. uere paci studeamꝰ
mus illã qͦm ꝓmisit. ꝓacẽ inqͥt reliuqͦ uobis. pacẽ meã do uobs
Non t̾betur itaq cortuũ neq formidet. &. pacẽ habes qͣmt ꝑͤ

Expanded text:
vi, et servi tam indigni fieri filium Dei. Quid ei, quaeso, jam sapere, vel satisfacere possit quem hujus fructus concupiscentia non trahit. Si hunc fructum esurimus, si eo frui desideramus, verae paci studeamus. emus illam quam promisit: Pacem, inquit, relinquo vobis, pacem meam do vobis . Non turbetur itaque cor tuum, n
Abbreviated transcription (Latin):
nt illũ. & dedit illi nom̃. quod est suꝑ omne nomen. ut in¬
uĩe ib̾u omne genu flectat᷑ celestiũ terrestriũ ꝙ ĩfernorũ.
fite qͦlis transitꝰ. ecce qͦm fructuosus. De morte aduitã. de
mbłaciõe ad głam. Ecce pasca scdm. ecce pasca fructiferum
Ioͥlis fructus. uita ꝙ. gła. Ofructꝰ dulcis. o fructꝰ sublunis.
impiterna uita. tũ summa gła. & gła sũma cũ uita sẽpit̾na.
S hos fructus xꝑc noluit comedere solus. qͥn ĩmo disꝑsit

Expanded text:
ine Jesu omne genu flectatur coelestium, terrestrium et infernorum . Ecce qualis transitus, ecce quam fructuosus. De morte ad vitam de tribulatione ad gloriam; ecce pascha secundum, ecce pascha fructiferum: o qualis fructus vita et gloria! O fructus dulcis, o fructus sublimis, sempiterna vita cum summa gloria, et gloria summa cum vita sempiterna. Sed hos fructus Christu