comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uit̾ioris hominis nobilitate est consid̾anda. Primo qͥdẽ
qd̃ sicuti deus unus semꝑ ubiq totus est oĩa iniuficans
inmaiorib corporis sui membris ⁊ in minorib minor᷑
s in minimis dota est ⁊ in maximuis tota. Sio in fusa
corpori estr ut ñ per membroꝵ partes ꝑtib sit diui¬
sa. Nam in quolibet loco pars corporis percutitur
tota dolet. Miro autem modo una eademq unuficatõe
membris presidens. cum ip̃a per naturam ñ sit diu̾sa:
per corpus tamen agit diu̾sa. Ip̃a quippe est que per
occulos uidet. audit per aures per nares odoratur per
os gustat. per membra omnia tangit. ⁊ tangendo lene
ab asꝑo disceruit. Et cum ñ sit diu̾sa: per sensus oꝑat᷑
suum modum in suo corpore: sicut deus est in suo m̃do.
Int̾ius si quidem ⁊ ext̾uis. suꝑuis ⁊ inf̾u̾is est. Regendo
suꝑior. portando infi̾or. replendo int̾ior cirtũdando ex¬
terior. Sic est intus ut extͣ siti sic arrumdat ut pene¬

Expanded text:
interioris hominis nobilitate est consideranda. Primo quidem quod sicuti Deus unus semper ubique totus est, omnia vivificans, in majoribus corporis sui membris major, et in minoribus minor: sed in minimis tota, et in maximis tota. Et haest corpori, ut non per membrorum partes partibus sit divisa. Nam in quolibet loco pars corporis percutitur, tota dolet. Miro autem modo una eademque vivificatione membris praesidens, cum ipsa per naturam non sit diversa, per corpus tamen agit diversa. Ipsa quippe est, quae per oculos videt, audit per aures, per nares odoratur, per os gustat, per membra omnia tangit, et tangendo lene ab aspero discernit; et cum non sit diversa, per sensus tamen anima secundum suum modum in suo corpore, sicut Deus est in suo mundo. Interius siquidem et exterius, superius et inferius est: regendo superior, portando inferior, replendo interior, circumdando exterior. Sic est intus, ut extra sit; sic circumdat, ut pene
Abbreviated transcription (Latin):
nicitur quos ⁊ a se recessisse. ⁊ contra se sta¬
re conspicatur. Isti ergo tanto gramores toi¬
bulationes sepe sustiuent. quanto magis cõ¬
munem omniuui hostem sibi singilariter
infestum hc̃. Nichil ergo melius ꝑ montem
seir quan ꝑsimoniam. nichil meliuis ꝑ mõ¬
tem hermon quam pacienciam sanctoꝵ acc¬
pimus. Sequitur deinde ã cubilib leonum
Qiid per cubilua leonuim nisi ut ita dicam
sopita crudelitas intelbigitur: Et quid est so
scienciam. deinde per penam ͦ Attende qiuomi
fauus inquit silomon. distillans labia m̾e¬
tricis ⁊ nicidius oleo guttur eius. nouissĩa
autem amara quasi absinchium ⁊ acuta
quasi gladius biceps. Et rursum quis est

Expanded text:
nititur, quos et a se recessisse, et contra se stanititur, quos et a se recessisse, et contra se stare conspicatur. Isti ergo tanto graviores tribulationes saepe sustinent, quanto magis communem omnium hostem sibi singulariter infestum habent. Nihil ergo melius per montem Seir quam parcimoniam, nihil melius per montem Hermon quam patientiam sanctorum accipimus. Sequitur deinde: A cubilibus leonum . Quid per cubilia leonum nisi ut ita dicam sopita crudelitas intelligitur? Et quid est sopscientiFavus, inquit Salomon, distillans labia meretricis, et nitidius oleo guttur ejus, novissima autem ejus amara quasi absinthium, et acuta qua
Abbreviated transcription (Latin):
significat hermon. iam diximus. nunc quid
significet mons hermon udeamus.Nami
quem admodum supra de seir dictum estr ital
⁊ nunc de hermon dici potest. quod iidelicet
alii sũt mons hermon. Alii campus hermon.
Aliĩ uallis hermon. Uallis hermon dia possũt
qui per fidem quidem a diabolo iam separati st̃.
sed ad huc per uitam carnaslem ĩ ĩfiinis desid̾ iis
prostrati iacent. Campus hermon sunt hi fi¬
deles aui medium quendam statum tenẽtes.
nec per uoluptatem carnis ĩimio dep̾ssi sunt:
neq per specialem conuersationem ad sr̃na
erigi possunt. Mons uero hermon sunt hi qͥ
non solum per fidem a diubolo sunt seꝑatu
sed eciam per eminenciam uͥtutis per con¬
stanciam mentis contra drabolum sunt erer¬
ti. Et hi profecto sunt quib antiquus ho¬
stis magis inuidet quod non solum a se di¬
uisos. sed ecram contra se erectos uidet. hi st̃
ergo quos iugiter persequendo opprimere

Expanded text:
significet Hermon jam diximus; nunc quid significet Hermon jam diximus; nunc quid significet mons Hermon videamus. Nam, quemadmodum supra de Seir dictum est, ita et nunc de Hermon dici potest, quod videlicet alii sunt mons Hermon, alii campus Hermon, alii vallis Hermon. Vallis Hermon dici possunt, qui per fidem quidem a diabolo jam separati sunt, sed adhuc per vitam carnalem in infimis desideriis prostrati jacent. Campus Hermon sunt hi fideles qui, medium quemdam statum tenentes, nec per voluptatem carnis in imo depressi sunt, neque per spiritualem conversationem ad superna erigi possunt. Mons vero Hermon sunt ii, qui non solum per fidem a diabolo sunt separati, sed etiam per eminentiam virtutis, et per constantiam mentis contra diabolum sunt erecti. Et hi profecto sunt, quibus antiquus hostis magis invidet, quos non solum a se divisos, sed etiam contra se erectos videt. Hi sunt ergo, quos jugiter persequendo opprimere
Abbreviated transcription (Latin):
ortruis. Quare uero concupistencia carns
fetor dicatur. Hoo iam ex positione non in¬
diget. Et hermon. hermon int̾pretatur
anachematis. Primum ergo nobis querẽ¬
dum quid sit anatheua. Deuide quid sit
anathema anachematis adiungendum.
Anachena hoo est se ꝑano. Anathenra ana¬
theniatis. separatio seꝑationis. Et fortasse
si seꝑatum esse malum sit: tamen seꝑatũ
esse a seꝑato bonum erit. Quis aũt meltꝰ
corporis illuis preasus cap̃ iniquoꝵ omĩum
fattus est. Constat autem quod omnis homo
secundum primam generationem qua in p̃¬
oato concipitur. ⁊ in peccato nasatui huius
capitis membrum est ⁊ ad illuis societatem
pertinet. Sed quisquis per sacramenta fidei
regenerationis membrum xp̃i effiatur ab
uutate huius corporis seꝑatur Quis ẽ ergo
anathena nis diabolus ⁊ membra eius. ⁊ qui
sunt anathema anathematis. nisi hi qͥ seꝑati
a corpore diaboli facti sunt membra xp̃i. Q̾d

Expanded text:
carnis. Quare vero concupiscentia carnis carnis. Quare vero concupiscentia carnis fetor dicatur, hoc jam expositione non indiget. Et Hermon. Hermon interpretatur hematis. Primum ergo nobis quaerendum quid sit anathema, deinde quid sit anathema anathematis adjungendum. Anathema est separatio; anathema anathematis, separatio separationis. Et fortasse si separatum esse malum sit, tum separatum esse a separato bonum erit. Quis autem meliucorporis illius praecisus, caput iniquorum omnium factus est. Constat autem quod omnis homo secundum primam generationem, qua in peccato concipitur, et in peccato nascitur, hujus capitis membrum est, et ad illius societatem pertinet; sed quisquis, per sacramenta fidei regeneratus membrum Christi efficitur, ab unitate hujus corporis separatur. Quis est ergo anathema, nisi diabolus et membra ejus? et qui sunt anathema anathematis, nisi qui separati a corpore diaboli, facti sunt membra Christi? Quid
Abbreviated transcription (Latin):
simonia. In ualle adiuuante gracia facile
oalcatur. In campo cum difficultate uina¬
tur. in monte ne suꝑari ualeat. ipse ei co¬
tidulnus nr̃ defectus iures iugiter subim¬
nistrat. Qui superflua resecat. seir ĩ ualle
conculcat. Qui uero de necessariĩs aliquid
minuit seir in campo uinat. Qui autẽ
ad sustentamentum tancum nature ne¬
cessaria tribuit quasi seir in monte exacto¬
ri obsequium reddit. Sciendum tamen quod
seir iste sbi sine difficultate uincitur uͥ ꝑi¬
culosissime dominatur. ubi nec prorsus in¬
suꝑabilis est ibi sine periculo tolerari pͣ.
Si u̾o legatur sanir quod interpretatur
nocturna auis. nel fetor ad eundum oar¬
nillem motum congrue referri potest. Qe
uel ideo notturnus diatur quia occultus
uenit dum sub spe necessitatis irrepit uoluꝑ¬
daris illecebra. uel quia per delectationem
cartus nascitur excecatio mentis. Nocturna
ergo auis est occultus ⁊ improuisus motꝰ

Expanded text:
cimonia. In valle adjuvante gratia facile cimonia. In valle adjuvante gratia facile calcatur, in campo cum difficultate vincitur, in monte ne superari valeat, ipse ei quotidianus noster defectus vires jugiter subministrat. Qui superflua resecat, Seir in valle conculcat. Qui vero de necessariis aliquid minuit, Seir in campo vincit. Qui autem ad sustentamentum tantum naturae necessaria tribuit, quasi Seir in monte exactiori obsequium reddit. Sciendum tamen quod Seir iste ibi sine difficultate vincitur, ubi periculosissime dominatur: ubi vero prorsus insuperabilis est, ibi sine periculo tolerari potest. Si vero legatur Seir, quod interpretatur nocturna avis, vel fetor, ad eumdem carnalem motum congrue referri potest. Qui vel ideo nocturna avis dicitur, quia occultus venit, dum sub specie necessitatis irrepit voluptatis illecebra, vel quia per delectationem carnis nascitur excaecatio mentis. Nocturna ergo avis est occultus et improvisus motus
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ut plus dicam hc̃ montem. ht̃ oampum.
ht̃ uallem. Sod in ualle est debilis. ĩ campo
est fortis. in monte insuꝑabilis. Seir ĩ mon¬
te est appetitus carnus i necessitate. Seir ĩ
campo est. appetitus carnis su sacietate. Se¬
ir in ualle est appetitus carnis ĩ uoluptatẽ.
Quando ad uiuendum tant um caro susten¬
damentum accipit. seir in monte est. Qñdo
uero ad robur nutͥmentum querit. seir in
campo est. Quando autem ad lasauuendum
delicias possit seir in ualle est. Quars ergo ĩ
monte insuiperabilis: Quia sustentamentum
carnis in huc ad huc mortalitate de gentib
necessarium ẽ. Quare in campo fortis. Quia
⁊ robur carnis. aliquando profectib anime
utile est. Quare in ualle debilis: Qura no¬
luptas carnis semper superflua est. In nul¬
le prohibetiu in campo conceditur m mõ¬
te remuneratur. In ualle seruit in campo
pugnat in monte regnat. In ualle ẽ luxu¬
ria. in cumpo temperantia. in monte per¬

Expanded text:
et ut plus dicam habet montem, habet campum, et ut plus dicam habet montem, habet campum, habet vallem; sed in valle est debilis, in campo est fortis, in monte insuperabilis. Seir in monte est appetitus carnis in necessitate; Seir in campo est appetitus carnis in satietate; Seir in valle est aptitus carnis in voluptate. Quando ad vivendum tantum caro sustentamentum accipit, Seir in monte est. Quando vero ad robur nutrimentum quaerit, Seir in campo est. Quando autem ad lasciviendum delicias poscit, Seir in valle est. Quare ergo in monte insuperabilis est? quia sustentamentum carnis in hac adhuc mortalitate degentibus necessarium est. Quare in campo fortis? quia et robur carnis aliquando profectibus animae utile est. Quare in valle debilis, quia voluptas carnis semper superflua est. In valle prohibetur, in campo conceditur, in monte remuneratur. In valle servit, in campo pugnat, in monte regnat. In valle est luxuria, in campo est temperantia, in monte par
Abbreviated transcription (Latin):
concupiscenciam carnis ⁊ sp̃c. Samus autem
quod dicit apłs. Non prius quod spũale
tur Concupiscencia carnis marcescit. hoc est
estuui u postigenito iacob suppłantatur. Item
concupiscencia carius quasi esan uenator fo¬
tis pascitur. concupiscencia uero sp̃o quasi
iacob uir simplex intus delectatur. Est gͥͦ
seir pslosus carnis motus curpis ⁊ ĩdecorꝰ.
Et bene pilosus quia sicut pilus in carne
radicem sigit. sed excrescendo carnem exre¬
dit. ita carnuis motus de necessitate oriture
sed excrescendo inuoluptatem us profluit.
Et̃ quemadmodum precidi sine dolore pot̾.
euelli sine dolore non potest. sic appetitus
carnis quantum ad suꝑfluitatem ꝑtinet
quasi extra sensum camis sine decrimento
pieciditur sed quantum ad necessitatem
spettat quasi intra garnem non sine detͥ¬
mento extirpatu Ette diximus quis sit
sem mino quis sit mons seir uideamus.
ht̃ enim seir iste montem. hõ et uallem.

Expanded text:
concupiscentiam carnis et spiritus. Scimus autem concupiscentiam carnis et spiritus. Scimus autem quod dicit apostolus, non prius quod spirituale tur, concupiscentia carnis marcescit: hoc est Esau a post genito Jacob supplantatur. Item concupiscentia carnis quasi Esau venator foris pascitur, concupiscentia vero spiritus, quasi Jacob vir simplex intus delectatur. Est ergo Seir pilosus carnis motus turpis et indecorus; et bene pilosus, quia sic pilus in carne radicem figit, sed excrescendo carnem excedit, ita carnis motus de necesed excrescendo in voluptatem usque profluit. Et quemadmodum pilus praecidi sine dolore potest, evelli sine dolore non potest, sic appetitus carnis, quantum, ad super fluitatem pertinet quasi extra sensum carnis, sine detrimento praeciditur, sed quantum ad necessitatem spectat, quasi intra carnem sit, non sine detrimento exstirpatur. Ecce diximus quid sit Seir; nunc quid sit mons Seir videamus. Habet enim Seir iste montem, habet et vallem;
Abbreviated transcription (Latin):
co ⁊ respondes. inuito ⁊ ꝑada es. Ergo nenies.
Ad quar bis dic̃ ueno nt qui ex̃ se est pͥmũ
ad se redeat. qui i se est. supra so ascendit. pͥ¬
nium in nõbis est ⁊ preuaricatores ad cor re¬
dire monet. deinde supra nos est ut iustifica¬
tos ad se inuitet᷑. ueni inquit ueni deru de fo¬
ad mẽ. uem ad libanum sponsa ueni ad liba¬
num. uem de libano. ueni ad libanu. Ueni
de libano de candidato ad lilunum non decan¬
didatum. sed candidum. uemi de corde mũdato
ad mundatorem cordium ñ mundatitm. s
mundum. Non peruenis ad me si remanes
interpretatur hispidus uel pilosus. Sanir¬
uero tiocturna auis uel fetor. ⁊ ẽ seir ĩdem
qui edõ .i. esau. Esau ⁊ iaçob duo erant frẽs
Esau prior natus. sed a p̾nato uicob supplã¬
tatus. Esau uenator ⁊ studiis agrestib de¬
ditus fuerat. Iacob uir simplex domi hĩta¬
lut. Quid autem hi duo fratres nisi duos
motus qui i homine sunt designant. hou ẽ

Expanded text:
co et respondes, invito et parata es. Ergo venies. co et respondes, invito et parata es. Ergo venies. Sed quare dicit bis, Veni? Ut qui extra se est primum ad se redeat, qui in se est supra se ascendat. Primum in nobis est, et praevaricatores ad cor redire monet, deinde supra nos est, ut justificatos ad se invitet. Veni, inquit, veni. Veni foad me. Veni ad Libanum, sponsa, veni ad Libanum; veni de Libano, veni ad Libanum, veni de Libano , decandidato; ad Libanum, non decandidatum, sed candidum. Veni ad corde mundato ad mundatorem cordium, non mundatum, sed mundum. Non pervenis ad me, si remanes Sanir, Seir interpretatur, hispidus, vel pilosus. Sanir nocturna avis, vel fetor. Et est Seir idem qui Edom, id est Esau. Esau et Jacob duo erant fratres . Esau prior natus, sed a post nato Jacob supplantatus. Esau venator, et studiis agrestibus deditus fuerat. Jacob vir simplex domi habitabat. Quid autem hi duo fratres, nisi duos motus, qui in homine sunt, designant, hoc est
Abbreviated transcription (Latin):
na est tota speciosa ẽ. Tota speciora es ꝓuina
mea ⁊ macula non ẽ sute. Totus speciosits est¬
cuui nichił deest pulcritudinis. Totus speciosus
ẽ au nichil inest curpituduns. Ego totus spe¬
ciosus sum. quia omne quod pulcrum ẽ ĩ me
est Tu tota speciosa es: quia nichil ꝙ turpe
est in te esti Macula non est in tẽ. uemi ad li¬
banum sponsa. Hactenus q na uia spõsus
ad sponsam uenerit quid ueniens ad iꝑ¬
sami dixerit audimmus. deinceps sponsus
ad sponsam qua ura uenire debeat audiamꝰ.
ueni inquit ad libanum. Inuitat eam ⁊
uoat quia ⁊ ideo ad eam uenit non ut cũ
illa permane̾t. sed ut illam ad se traheret.
ueni ad libanum. ueni ad libanum uenies.
Bis inuitando dicit ueni tercio affirmando
subumgit. uenies. Sed quid est hoo affirma¬
ad nisi congratulatio qua bono ꝓposito nr̃o
congaudet: Ac si dr̃ẽt. Obedienciam. laudo.
piapositum uides. deuotionem non ignoro Ar¬

Expanded text:
ima est, tota speciosa est. Tota speciosa es, proxima ima est, tota speciosa est. Tota speciosa es, proxima mea, et macula non escui nihil deest pulchritudinis; totus speciosus est, cui nihil inest turpitudinis. Ego totus speciosus sum, quia omne quod pulchrum est, in me est. Tu tota speciosa es, quia nihil quod turpe est, in te est. Macula non est in te. Veni ad Libanum sponsa. Hactenus qua via sponsus ad sponsam venerit; quid veniens ad ipsam dixerit, audivimus. Deinceps sponsa ad sponsum, qua via venire debeat, audiamus: Veni, inquit, ad Libanum. Invitat eam, et vocat; quia non ideo ad illam venit, ut cum illa permaneret, sed ut illam ad se traheret. Veni ad Libanum, veni, ad Libanum venies. Bis invitando dicit. Veni; tertio affirmando, subjungit: Venies. Sed quid est haec affirmatio, nisi congratulatio, qua bono proposito nostro congaudet; ac si diceret: Obedientiam laudo, propositum video, devotionem non ignoro; vo
Abbreviated transcription (Latin):
int̾ne tangit: ut recolat quid acceperiti et
non obliuscatur eum qui dedit. loquar ĩquit
sponse mee. Si ego sponsus sum. si ad spõst̃
locuturus sume satote quod pieter amorem
nichil larui possum. post quam igitur ħ secũ
dixerat sponsus continuo iter arripuit ueni¬
ensq ⁊ uidens sponcam mox quasi ex eiꝰ spẽ
in admirationem ductus. inħ uerb̃a prupit
sic scił tota spociosa es proxima mea ⁊ cꝰ. Sed
illud gracius accipitui: Totu speciosa es pieri¬
ma mea. ideo tota speciosa. quia proxima. si ñ
esses proxima. non esses speciosa. Uidete quid
dixerit. Tota inquit speciosa es proxima mã
Omnis anima uel auersa est a deo. uel con¬
uersa ad deum. Auersa autem alia remota.
alia remotissima Conu̾sa autem. altͥ ꝓpin¬
cua. alia pioxina. Que remota est turꝑis
iam est sed non tota. Que remotissima est.
tota turpis est. Item que propinqua est to¬
ta speciosa est. sed ad huo non tota. que pron¬

Expanded text:
internae tangit, ut recolat quid accepit et internae tangit, ut recolat quid accepit et non obliviscatur eum qui dedit. Loquar, inquit, sponsae meae. Si ego Sponsus sum, si ad sponsam locutus sum, scitote quod praeter amorem nihil loqui possum. Postquam igitur haec secum dixerat sponsus, continuo iter arripuit: veniensque et videns sponsam mox quasi ex ejus specie in admirationem tractus in haec verba prorupit.sic scilicet, tota speciosa es, proxima mea, etc. Sed illud gratius accipitur: tota speciosa es, proxima mea; ideo tota speciosa, quia proxima; si non esses proxima, non esses tota speciosa. Videte quid dixerit; Tota, inquit, speciosa es, proxima mea. Omnis anima vel aversa est a Deo, vel conversa ad Deum. Aversarum autem alia est remota, alia remotissima. Conversarum vero alia propinqua, alia proxima. Quae remota est, turpis quidem est, sed non tota. Quae remotissima est, tota turpis est. Item quae propinqua est, speciosa est, sed adhuc non tota; quae prox
Abbreviated transcription (Latin):
nullam hc̃ exrusationem. ⁊ ideo pena eoꝵ re¬
mssionem hr̃e non deb. quia siue perutuerĩt
in hoc seculo plema satisfatione multandi sũt
siue non penituerint: plena damꝑnatione in
futuro seculo puniendi ⁊ ideo hi tales. neo ħ
neo in futuro seculo remissionem accipiunt.
non quia penitentib uerua denegetur. sed
ad
quia pleno ꝑrt̃o plena recoibutio debeatur. aq̃.
inquit sponse mee Duob modis loquitur deue
ad animam. Aliter ad fornicariam. ⁊ aliter ad spõ¬
sam. aliter ad fedam. alicer ad ꝑulcram. alicer
ad peccatricem. aliter ad iustificatam illiis fe.¬
ditatem increpat. huius pulcritudinẽ laudat:
illam increpando timore concutit. istam laudan¬
do ad amorem accendit. illi loquitur quando ei
maculas suas ostendit. isti loquitur qũ dona
que contulit ei ad memoriam reducit. illius
tenebras illuminat. ut agnoscat. quid sit. et
defleat quod fect. istam affectu dulceduus

Expanded text:
nullam habet excusationem, et ideo poena eorum renullam habet excusationem, et ideo poena eorum remissionem habere non debet, quia, sive poenituerint in hoc saeculo, plena satisfactione mulctandi sunt, sive non poenituerint plena damnatione in futuro saeculo puniendi, et ideo hi tales nec hic, nec in futuro saeculo remissionem accipiunt, non quia poenitentibus venia denegetur, sed a  peccato plena retributio debeatur. Loquar, inquit, sponsae meae. Duobus modis loquitur Deus ad animam. Aliter ad fornicariam, et aliter ad sponsam. Aliter ad foedam, aliter ad pulchram. Aliter ad peccatricem, aliter ad justificatam. Illius foeditatem increpat, hujus pulchritudinem laudat. Illam increpando timore concutit. Istam laudando ad amorem accendit. Illi loquitur, quando ei maculas suas ostendit: isti loquitur, quando dona, quae contulit ei ad memoriam reducit. Illius tenebras illuminat, ut agnoscat quid sit, et defleat quod fecit; istam affectu dulcedinis
Abbreviated transcription (Latin):
minationem mentis contra ignoranciam. In
colloquio sponsi accipimus caritatem contͣ
malliuolenciam ⁊ cordis obdurationem. Ca¬
ritas ad spiricum sanctum pertinet. hoc est ꝙ¬
alibi dicitur pecdare in pagrem. peccare ĩ filiũ
peccare in spm̃ sanctum. Quando enim ex fͣ¬
gilitate peccamus: pegamus in patrem. qͣli
contra potenciam. Quando ex ignorancia pͦ¬
oamus: peccamus in filium. quasi contra
sapienciam. Quando u̾o ex maliuolencia pͦ¬
camius: peccanius in sp̃m sanctum. quasi ꝯtͣ
dilectionem. ⁊ ideo peccare in prẽm ⁊ filium
hic siue in futuro remittitur. quia qui ex fͤ
gilitate uel ex ignorancia peccat. sicut aliquĩ
excusationem ht̃ in culpa. ita eciam aliqmͣ
remissionem hrẽ debet in pena. siue in ħ sold̃
si penituit ut facilius consequatur ĩduigen¬
aam. siue n futuro seculo. siue in malo perse¬
ugrauerit ut tolerabiliorem senciat penam.
Qui uero ex malicia pectant: eoꝵ delictum

Expanded text:
minationem mentis contra ignorantiam; in minationem mentis contra ignorantiam; in colloquiis sponsi, accipimus charitatem contra malevolentiam, et cordis obdurationem. ritas ad Spiritum sanctum pertinet. Hoc est quod dicitur, peccare in Patrem, peccare in Filium, peccare in Spiritum sanctum. Quando enim ex fragilitate peccamus, peccamus in Patrem, quasi contra potentiam; quando vero ex ignorantia peccamus, peccamus in Filium, quasi contra sapientiam; quando vero ex malevolentia peccamus, peccamus in Spiritum sanctum, quasi contra dilectionem, et ideo peccare in Patrem, sive in Filium hic, sive in futuro remittitagilitate vel ex ignorantia peccat, sicut aliquam excusationem habet in culpa, ita etiam aliquam remissionem habere debet in poena, sive in hoc saeculo si poenituerit, ut facilius consequatur indulgentiam, sive in futuro saeculo, si in malo perseveraverit, ut tolerabiliorem sentiat poenam. Qui vero ex malitia peccant, eorum peccatum
Abbreviated transcription (Latin):
Libanus quod interpretatur dexandidatio. sig¬
ruficat mundiciam cordis. ħ ergo est uia per
quam sponsus ad sponsam uenit. Mons mir¬
re ⁊colles libani. quia primum per abstinẽ¬
ciam. concupiscenciam carnus occidit. deinde
per mundiciam cordis. ignorantiam mentis
abstergit. Postremo quasi tercio die ad colloqͥũ
sponse ueniens. desiderio suo animam accẽdit.
Ideo conuenienter dixit. mons mirre ñ collis
mus esse constantes.⁊ in successu uirtutum
hunules. Altitudo enim montis. eminentiam
significat magnanimitatis. ⁊ mediocoit as
collis. temperantiam humilitatis. Item quod
montem singulari numo posuit. ⁊ colles plu¬
rali significat quia ĩ mortificatione ext̾ioris
delectationis parum est quod perdimus. ⁊ in
illuminatione mentis intrinsecus młtiplex
est bonum quod inuenimus. In monte mir¬
re accipimus fortitudinem contra carius od¬
cupiscenciam. In collĩo libani accipunus illu¬

Expanded text:
Libanus, quod interpretatur decandidatio, sigLibanus, quod interpretatur decandidatio, significat munditiam cordis. Haec ergo est via, per quam sponsus ad sponsam venit. Mons myrrhae et colles Libani, quia primum per abstinentiam concupiscentiam carnis occidit, deinde per munditiam cordis ignorantiam mentis abstergit, postremo quasi tertio die ad colloquium sponsae veniens desiderio suo animam occidit. Ideo convenienter dixit: Mons myrrhae, non colmus esse constantes, et in successu virtutum humiles. Altitudo enim montis eminentiam significat magnanimitatis et mediocritatis, collis temperantiam humilitatis. Item, quod montem singulari numero posuit, et colles plurali, significat quod in mortificatione exterioris delectationis parum est, quod perdimus, et in illuminatione mentis intrinsecus multiplex est bonum, quod invenimus. In monte myrrhae accipimus fortitudinem contra carnis concupiscentiam, in collibus Libani accipimus illu
Abbreviated transcription (Latin):
quod discernimus. Specialis arra est quod re
cepimus. Et quod quisq h̃t. hoo cuiq arra est.
Arra est diuiti diuicie sue. quib fouetur ne cũ
molestia paupertatis frañgat. arra ẽ panperi
paupertas sua qua castigatur ne habundans
per incontinenciam diffluat. Arra est forti
fortitudo sua qua roboratur ut ad bonum o pꝰ
conualescati. Arra est debili debilitas ara qua
frangitur ne nislum perficiat. Arra ẽ sapiento
sapiencia sua qua illuminatur ut ꝓfiaati Ar¬
ua est insipienti simpliatas sua qͣ illuminatꝰ
ne superbiat ⁊ oĩo quioquid in hac uita hũa¬
na fragilitas tolerat. hoc pius conditor quã¬
tum in sua bonitate est. uel ad correctionem
prauitatis uel ad profectum. uirtutis dispen¬
n aat Ideo in omnib gracias agere debemus.
per in eius amore proficiamus. Ibo inquit mͥ
ad montem mirre ⁊ cetera.Mirra que amara
est ad gustandum ⁊ corpora mortuoꝵ a putre¬
dine seruat siguificat mortificationem carnis.

Expanded text:
quod discernimus. Specialis arrha est, quod requod discernimus. Specialis arrha est, quod receArrha est diviti divitiae suae, quibus fovetur, ne eum molestia paupertatis frangat; arrha est pauperi paupertas sua, qua castigatur, ne abundans per incontinentiam defluat; arrha est forti fortitudo sua, qua roboratur, ut ad bonum opus convalescat; arrha est debili debilitas sua, qua stringitur, ne malum perficiat; arrha est sapienti sapientia sua, qua illuminatur, ut proficiat; arrha est insipienti simplicitas sua, qua humiliatur, ne superbiat: et omnino quidquid in hac vita humana fragilitas tolerat, hoc pius Conditor, quantum in sua bonitate est, vel ad correctionem pravitatis vel ad perfectum virtutis dispensat. Ideo in omnibus gratias agere debemus,  semper in ejus amore proficiamus. Ibo, inquit, mihi ad montem myrrhae, etc. Myrrha quae amara est ad gustandum, et corpora mortuorum a putredine servat, significat mortificationem carnis.
Abbreviated transcription (Latin):
ra aliquatenus obluuonem gigneret. redire
disponebat. ⁊̃ ait. Ibo michi. Secum loquitur
quod facturus est quia ad dicendum dislce est
stidimus. Ibo inquit michi Sibi uadit quia
siugularis amor participem secreti nõ reapit.
Sibi uadit quul non uisit sodalem itin̾is: qui
non patitur consortem amoris. S queris quis
sit iste talis sponsus. que sponsa eius. Sponsus
est deus. Sponsa est anima. Tunc autem spons
domi est: quando per internum gaudium m̃¬
tem replet tunc recedit: quando dulce dĩem
contemplationũ subtrihit. sed qua similitu¬
dine anima sponsa dei dicitur. Ideo sponsa
quia donis gr̃arum subarrata. Ideo sponsa
quia oasto amore illi sociata. Ideo sponsa: qͥa
per aspirationem sp̃o sancti prole uirtutum
fecundanda. Nulla est anima que huius spõ¬
si arram non acceperit. sed est quedam arra
cõmunis quedam specialis. Cõmimis arra ẽ
quod nati sumus. quod sentimus. ꝙ sapimus

Expanded text:
ra aliquatenus oblivionem gigneret, redire ra aliquatenus oblivionem gigneret, redire disponebat, et ait: Ibo mihi. Secum loquitur quod facturus est, quia ad dicendum dulce est stidimus. Ibo, inquit, mihi. Sibi vadit, quia singularis amor participem secreti non recipit. Sibi vadit, quia non vult sodalem itineris, qui non patitur consortem amoris. Sed quaeris quisnam sit iste talis sponsus, et quae sponsa ejus? Sponsus est Deus; sponsa est anima. Tunc autem sponsus domi est, quando per internum gaudium mentem replet; tunc recedit, quando dulcedinem contemplationis subtrahit. Sed qua similitudine anima sponsa Dei dicitur? Ideo sponsa, quia donis gratiarum subarrhata. Ideo sponsa, quia casto amore illi sociata. Ideo sponsa, quia per aspirationem Spiritus sancti prole virtutum fecundanda. Nulla est anima, quae hujus sponsi arrham non acceperit. Sed est quaedam arrha communis, quaedam specialis. Communis arrha est quod nati sumus, quod sentimus, quod sapimus,
Abbreviated transcription (Latin):
maior pena iutecur ⁊ hoo bonum ẽ tamem
ex eo quod bonum non est. Per penam enũ
liberamur a pena ⁊ expedit ad tempꝰ sentire
quod molestum sit ne semper sentire oporte¬
at quod incolerabile sit. hoo autem bonum
tuum operatur ex eo quod non est bonũ tuũ
quod non solum per ipsum sit s ex ipso. Pri¬
mum enim ex pena operatur liberationem
tuami post inodum ex dulcediue sua ꝗatur
gaudium tuum. Tamen utrobiq unus ⁊ idẽ
bo mͥ ad montem mirre ⁊ ad colles libani. et
loquar sponse mee. Sponsus quidam hio loqui¬
tur qui sponsam hõ ⁊ spondes se uisitaturum eã.
Nota ergo quod non semper domi est sponsus
iste. Cauet enim forte ne uilescat amor. amor¬
suus.⁊ quia cicius in tedium ueniret si semper
presens esset. ideo aliquando se subtrahit. Aliqũ
ad tempus recedit. ut dum reqiuiratur absẽs
strittiꝰ teneatur presens. Et tunc forte aberat.
quando hec dicebat. Sed ne rursum longior mo¬

Expanded text:
major poena vitetur, et hoc bonum est, tamen, major poena vitetur, et hoc bonum est, tamen, ex eo quod bonum non est. Per poenam enim liberamur a poena, et expedit ad tempus sentire quod molestum sit, ne semper sentire oporteat quod intolerabile sit. Hoc autem bonum tuum operatur ex eo quod non est bonum tuum quod non solum per ipsum sit, sed ex ipso. Primum enim ex poena tua operatur liberationem tui, postmodum ex dulcedine sua operatur gaudium tuum. Tamen utrobique unus et idem mihi ad montem Myrrhae, et ad colles Libani, et loquar sponsae meae . Sponsus quidam hic loquitur, qui sponsam habet, et spondet se visitaturum eam. Nota ergo quod non semper domi est sponsus iste, cavet enim forte ne vilescat amor suus, et quia citius in taedium veniret si semper praesens esset, ideo aliquando se subtrahit, aliquando ad tempus recedit, ut dum requiratur absens, strictius teneatur praesens. Et tunc forte aberat, quando haec dicebat. Sed ne rursum longior mo
Abbreviated transcription (Latin):
quoq illuminari fouet illud ad quod illumi¬
naris terret. Tamen terror quasi lumini im¬
putatur. quia prius quam illummaburis nõ
terrebaris. Expedit tamen ut terror ueniat
quia ñ terreat pena non corrigitur culpa.
Proptea lumen tibi bene facit dum ostendit
quod couciat. quia per illud corrigit ꝙ male
delectat. Sic ergo illuminaris ut terrearis.
Primum lumen terribile est immo tenebre
terribiles que uidentur per lumen quia uid̾i̾
non potest sine t̾rore quod sentiri non potest
sine dolore. presertu ab illo qui se meriusse
agnosat ut senciat quod ĩminere iuudet et
uitare non ualet. Hinc igitur timor nascit᷑
cum periculum preuidetur qui penam hs̃
m̃ hoo malum quod cruciat. non hoc malum
quod liberat. Malum in quam non malumi
Omnis enum pena malum est. Et non oĩs
pena mala est. Quod enim confert ⁊ ꝓdest
ad aliquid bonum est eciam si in semet ip̃o
non est. Qua propter uenit pena minor ũ

Expanded text:
quo illuminaris, fovet; illud ad quod illumiquo illuminaris, fovet; illud ad quod illuminaris, terret. Tamen terror quasi lumini imputatur; quia, priusquam illuminabaris, non terrebaris: expedit tamen ut terror veniat; quia nisi terreat poena, non corrigitur culpa. Propterea lumen tibi benefacit dum ostendit, quod cruciat; quia per illud corrigit, quod male delectat. Sic ergo illuminaris, ut terrearis. Primum lumen terribile est; imo tenebrae terribiles, quae videntur per lumen, quia videri non potest sine terrore. Quod sentiri non potest sine dolore; praesertim ab illo, qui se meruisse agnoscit, ut sentiat, quod imminere videt; et vitare non valet. Hinc igitur timor nascitur, cum periculum praevidetur, qui poenam habet in hoc malum, quod cruciat; non in hoc malum, quod liberat: malum, inquam, non malum. Omnis enim poena malum est, sed non omnis poena mala est. Quod enim confert et prodest ad aliquid, bonum est etiam si in semetipso non est. Quapropter venit poena minor ut
Abbreviated transcription (Latin):
leas ⁊ eam corrigas quia forte non doleres nisi
timeres Nisi enim pena uide̾tur que timere¬
tur. nemo doleret pro culpa que placeret. Ideo
ostenditur tibi pena secutura post culpami. uͭ
ipsa culpa que in exꝑiencia placet. saltem
in recributione displiceat ut attendere ina¬
pras quod milum est id eciam quod ĩ ea dul¬
ce uidecur cum tam malum sit quod exea ⁊
post eam amarum percipitur. Illuminaris
ergo ⁊ afficeris quia uides quod terret. ⁊ hs̃ ꝙ
dolet. Si non illuminareris non cruciareris qr
non uideres. quod tumeres. Rursum si nõ es¬
set in te quod flaminis deberetur ignis sine
pena inderetur. ⁊ reciperes illuminationem
ut non sentires afflicionem. pena t̾ret. culpa
timet quod totum ex lumine sit supeueniẽ¬
te quo pena demonstratur ubi iudeatur ail¬
pa sensificatur ut agnosoatur. Tamen aliud
est q uides aliud quod uides. Aluid ẽ quo illu¬
minaris alud est ad quod illuminaris. Illud

Expanded text:
leas et eam corrigas; quia forte non doleres, nisi leas et eam corrigas; quia forte non doleres, nisi timeres. Nisi enim poena videretur quae timeretur, nemo doleret pro culpa quae placeret. Ideo ostenditur tibi poena secutura post culpam, ut ipsa culpa quae in experientia placet saltem in tribulatione displiceat; ut attendere incipias, quod malum est, id etiam quod in ea dulce videtur, cum tam malum sit, quod ex ea, et post eam amarum percipitur. Illuminaris ergo et affligeris, quia vides quod terret et habes quod dolet. Si non illuminareris, non cruciareris, quia non videres quod timeres. Rursum si non esset in te quod flammis deberetur, ignis sine poena videretur, et reciperes illuminationem ut non sentires afflictionem. Poena terret, culpa timet; quod totum ex lumine fit superveniente; quo poena demonstratur ut videatur; culpa sensificatur ut agnoscatur. Tamen aliud est quo vides, aliud quod vides, aliud est quo illuminaris, aliud est ad quod illuminaris. Illud
Abbreviated transcription (Latin):
malum. futurum preuides. Culpam sentis pe¬
nam presentis. prius autem quam sp̃õ santtꝰ
ad te ueniret neo iudebas cecus nec sencielus
mortuus ⁊ propterea non uidelas quia non
respiciebas nec senciẽbas auia non attẽdebas.
Post quam uero bonum rediit ex eius gustu
exatatus es ⁊ illuminatus ut malũ agnos¬
ceres. prius malum quod paciebaris .i. culpã
deinde eciam malum quod ex illo et pro illo
merebaris .i. penam. Utrumq docuit donũ
aduemens ut ⁊ malum presens sentiretur.
⁊ malum futurum preuiderentur. Exm̃ pe¬
na illa medicinalis exoritur consensificatur
de malo quod pateris dolet incipis ut corri¬
gas. ⁊ illuminatus de malo quod mereris ti¬
mere incipis ut caueas. Nisi erum doleres
non corigeres. ⁊ nisi timeres non caueresi
puus ergo allumitaris ad culpam ut eam
uidcas. deinde ad penam ut ad eam cuneas
ut postremo timore sensificatus pro culpa da¬

Expanded text:
malum, futurum praevides. Culpam sentis, poemalum, futurum praevides. Culpam sentis, poenam praesentis. Priusquam autem Spiritus sanctus ad te veniret, nec videbas caecus, nec sentiebas mortuus: et propterea non videbas, quia non respiciebas, nec sentiebas, quia non attendebas. Postquam vero bonum rediit, ex ejus gustu excitatus es et illuminatus, ut malum agnosceres. Prius malum, quod patiebaris, id est culpam: deinde etiam malum, quod ex illo et pro illo merebaris, id est, poenam. Utrumque docuit bonum adveniens: ut et malum praesens sentiretur, et malum futurum praevideretur. Exinde poena illa medicinalis exoritur; cum sensificatus de malo, quod pateris, dolere incipis, ut corrigas: et illuminatus de malo, quod mereris, timere incipis, ut caveas. Nisi enim doleres, non corrigeres: et nisi timeres, non caveres. Prius ergo illuminaris ad culpam, ut eam videas; deinde ad poenam, ut eam timeas. Ut postremo timore sensificatus, pro culpa do
Abbreviated transcription (Latin):
dicina prodeẽ uult morbus ledere intendit.
Propterea solus morbus pacem habet non sa¬
lutem. sola medicina salutem hõ penam nõ
habet. Quando autem simul sunt pena ẽ
colluttatio contrarioꝵ. alterius qd̾ uenire
uult ut cotferat. alt̾ius quod abire ñ uult
ut noceat. In hac autem pena morb quidem
accusandus est nõ medicina quia qd̃ couciat
ex morbo est qui si non esset salus esset ⁊ pena
nulla esset. Sic itaq uenit sp̃o ⁊ aspirant infũ¬
dio se tibi tu ex eo quod contrarium illi portas
non statim adquiescis ad illum facit contra¬
dictionem illi non pacifice ingrediatur ad te.
uenit tamen ⁊ illuminat te ut iuideas in te
quod ⁊ priuc habeas sed non uidebas et idõ ñ
uidebas quia non attendebas Illo ueniente
illuminaris ⁊ inuificaris. illuminatis ut
uideas. iuuificaris ut sencias. Sentis enum. ⁊
presentis. Uides enim ⁊ preuides. aliud iuides

Expanded text:
dicina prodesse vult, morbus laedere intendit. dicina prodesse vult, morbus laedere intendit. Propterea solus morbus pacem habet: non salutem. Sola medicina salutem habet, poenam non habet. Quando autem simul sunt, poena est conflictatio contrariorum, alterius quod venire vult, ut conferat: alterius quod abire non vult, ut noceat. In hac autem poena morbus quidem accusandus est, non medicina: quia quod cruciat, ex morbo est: qui, si non esset, salus esset, et poena nulla esset. Sic itaque venit spiritus, et aspirans infundit se tibi: tu ex eo quod contrarium illi portas, non statim acquiescis ad illum: sed facis contradictionem illi, ne pacifice ingrediatur ad te. Venit tamen, et illuminat te: ut videas in te, quod et prius habebas, sed non videbas: et ideo non videbas, quia non attendebas. Illo veniente illuminaris, et vivificaris: illuminaris, ut videas: vivificaris, ut sentias: sentis enim et praesentis, vides enim et praevides. Aliud vides,
Abbreviated transcription (Latin):
propt̾ea multiplicatur in te qui in se unus
est semper ⁊ idem. Qui enim est amor tuus
ipse est tĩmor tuus. Iurauit iacob lalim per
timorem patris slui ysuac. Qui enĩ ꝯsumiat
ipse ⁊ inchoat. prinium ad te uenit uͭ faciat
timentem. noiissre ut fucat diligentemt¬
Idem lumeu ẽ quod oculos lippientes pungit
⁊ olados demuicet. diu̾sa facit quia diuersa in¬
uenit. Tamen ipsum in se unum est ⁊ ni te qͦ
unum esset si te unum inueniret. si sanim oou¬
lum h̃s percipis lumen sine pena. Siantem eg̾
est oculus molestus fit aduentus illius. Expe¬
dit damen ut uel sio ueniat. quia si non cru¬
ciaris non illuminarts. Pugnant duo ccͣia
medicina ⁊ morbus. medicina pro te morbꝰ
contͣ te. Si morbo non resiste̾tur sanitas nõ
sequeretur. si medicine non resisteretur. pena
nõ senturtur. pugna cͣioꝵ pena est tua. nõ
tamen clauseris medicinam sed morbum do¬
lorem quem duo inferunt uni imputa. me¬

Expanded text:
Propterea multiplicatur in te: qui in se unus Propterea multiplicatur in te: qui in se unus est semper et idem. Qui enim est amor tuus, ipse est timor tuus. Juravit Jacob Laban per timorem patris sui Isaac. . Qui enim consummat, ipse et inchoat. Primum ad te venit, ut faciat timentem: novissime ut faciat diligentemIdem lumen est, quod oculos lippientes pungit et claros demulcet: diversa facit, quia diversa invenit: tamen ipsum in se unum est: et in te quoque unum esset, si te unum inveniret. Si sanum oculum habes, percipis lumen sine poena. Si autem aeger est oculus, molestus fit adventus illius. Expedit tamen, ut vel sic veniat: quia si non cruciaris, non illuminaris. Pugnant duo contraria, medicina et morbus. Medicina propter te, morbus contra te. Si morbo non resisteretur, sanitas non sequeretur. Si medicinae non resisteretur, poena non sentiretur. Pugna contrariorum poena est tua: non tamen causeris medicinam, sed morbum: dolorem, quem duo inferunt, uni imputa: me
Abbreviated transcription (Latin):
cipies uicia tua morbus tuus. sp̃õ dei sanitas
tua. Contra morbum superbie dabitur tͥ me¬
dicina sp̃o timoris. ut sanet corruptionem ela¬
tionem ⁊ restauret sanitatem. humilitatem.
Singilla uicia singulas medicinas habent.
septem uicua septem sp̃o. Quot morbi tot me¬
dicine. Quid sunt septem spõ: Seꝑtem sunt
sepciformiter se tribuit. propterea inus spõ
formiter aspiratus. Septem aspirationes et
sp̃o unus. Una medicna septem morbos cu¬
rat. Propterea una septem. una natum. oꝑa
sp̃o pietatis. Tercius spõ est spiritus saẽ. Qrͣ
Soptimus spõ est spiritus caꝑiencie. Hec autẽ
omnia operatur unus atq idem sp̃o. Ipse est
timor. ipse est pietus. ipsa est sciencia. ipse est¬
fciencia. ipse est fortitudo. Ipse est consilium.
Ipse est intellectus. ipse est sapiencia. Ounia
hec tibi sit qui sibi unus est. accipiendo illum
qui diuersus non est tu ad diuersa formaris.

Expanded text:
cipies. Vitia tua, morbus tuus: spiritus Dei, sanitas cipies. Vitia tua, morbus tuus: spiritus Dei, sanitas tua. Contra morbum superbiae dabitur tibi medicina spiritus timoris, ut sanet corruptionem elationem, et restauret sanitatem humilitatem. Singula vitia singulas medicinas habent; septem vitia, septem spiritus, quot morbi, tot medicinae. Quid sunt septem spiritus? septem sunt piritus septiformiter se tribuit. Propterea unus spiriformiter aspiratus. Septem aspirationes, et spiritus unus: una medicina septem morbos curat. Propterea una, septem, una natura, opera spiritus pietatis, tertius est spiritus scientiae, septimus spiritus est spiritus sapientiae. Haec autem omnia operatur unus, atque idem spiritus ; ipse est timor, ipse est pietas, ipse est scientia, ipse est fortitudo, ipse est consilium, ipse est intellectus, ipse est sapientia. Omnia haec tibi fit, qui sibi unus est: accipiendo illum, qui diversus non est: tu ad diversa formaris.
Abbreviated transcription (Latin):
bonum penitentib se. dabit spm suum: ut
sp̃m pcc̃orem canabit. Hic egrotus ẽ ille media¬
rra. Si ergo ius sairari istum auere illum. Si
petis pro sp̃u sp̃m pete.⁊ Ioli timere morbo me¬
dicinam adponere. Morbus medicinam non cor¬
rumpit. sed morbum medicina disrumpit. Nõ
illam inficis sed ex illa deficit. Igitur noli timi̾e
sp̃m dei sanctum ad sp̃m tuum peccatorem
inuitare. quia peccator es ⁊ indignus consortio
illius. Non enim hoc sit quia dignus es. sed
ut dignus fiasueniet ad te ut mansionem
faciat in te. non enim inueniet qnͣdo ueniet
sed ut ueniet ut facie̾t prius edificab̾. pꝰ ea
hĩtabit. primum sanabit post ea illamina¬
bit. primum ad sanitatem post ea ad iocundi¬
tatem. Si ergo filius es et patren petis ꝯfide
est. Dabit ergo tibi quod petis si recte petis.⁊
non ibit or̃o tura iniuanum si digna fuerit exau¬
diri morbo sanando postulasti. medicinam ac¬

Expanded text:
bonum petentibus se, dabit spiritum suum, ut bonum petentibus se, dabit spiritum suum, ut spiritum peccatorum sanabit. Hic aegrotus est, ille medicina. Si ergo vis sanari istum, quaere illum. Si petis pro spiritu, spiritum pete. Noli timere morbo medicinam apponere; morbus medicinam non corrumpit, sed morbum medicina disrumpit. Non illam inficit, sed ex illa deficit. Igitur noli timere spiritum Dei sanctum ad spiritum tuum peccatorem invitare, quia peccator es, et indignus consortio illius: non enim hoc fit, quia dignus es, sed ut dignus fias. Venit ad te, ut mansionem faciat in te. Non enim inveniet quando veniet; sed veniet, ut faciat. Prius aedificabit, postea habitabit. Primum sanabit: postea illuminabit. Primum ad sanitatem, postea ad jucunditatem. Si ergo filius es, et patrem petis, confide, est. Dabit ergo tibi, quod petis, si recte petis, et non ibit oratio tua in vanum, si digna fuerit exaudiri. Pro morbo sanando postulasti: medicinam ac
Abbreviated transcription (Latin):
malum ẽ. Libera nos. Siencia quippe illumi¬
nata ẽ ut agnoscat sed fortitudo non dum
roborata ut uncat. Quantum ergo dñabut᷑
quando ad huc ignorabatur quod tam ñ
potest celari nec potest tamen superari.
Audi igitur conficentes ⁊ adiua ĩpotẽtes.
mali. nostis bona data dare filiis ue¬
stris quanto magis pater ur̃ celestis dabit
spiritum bonum petentib se: Ergo sp̃m
dabit pr̃ celestis filiis petentib se. Qui end̾
filii sunt non aliud querunt. Qui aliud q̃¬
runt mercennarii sunt serui non filii. Qui:
argentum. querunt. qui aurum querunt.
qui transitoria querunt. qui t̾rena q̃runt.
corporalia non plus quam queris accipis. Si
queris spualia quod queris datur. ⁊ qd̾ non
queris addicitur. Spãlia dantur. carnalia ad¬
iciutitur. Querite primun regnum dei et ħ¬
gaturus ⁊ patrem qui in celis est celestia
dona auere non terrena. si sustenciam corpo¬
ralem. sed grãm sp̃̃lem. dabit enim spiritũ

Expanded text:
malum est libera nos. Scientia quippe illumimalum est libera nos. Scientia quippe illuminata est ut agnoscat; sed fortitudo nondum roborata, ut vincat. Quantum ergo dominabatur quando adhuc ignorabatur, quod jam non potest celari, nec potest tamen superari. Audi igitur confitentes, et adjuva impotentiam. mali, nostis bona data dare filiis vestris: quanto magis Pater vester coelestis dabit spiritum bonum petentibus se? . Ergo spiritum dabit Pater coelestis filiis petentibus se. Qui enim filii sunt, non aliud quaerunt: qui aliud quaerunt, mercenarii sunt servi, non filii: qui argentum quaerunt, qui aurum quaerunt, qui transitoria quaerunt, qui non aeterna corporalia, non plus quam quaeris, accipis. Si quaeris spiritualia, quod quaeris datur et quod non quaeris adjicitur; spiritualia dantur, carnalia adjiciuntur. Quaerite primum regnum Dei, et gaturus, et Patrem, qui in coelis est, coelestia dona quaere, non terrena: non substantiam corporalem, sed gratiam spiritalem. Dabit enim spiritum
Abbreviated transcription (Latin):
ta quadam pestifere dilectionis per suasionem
inclinat p̃ropterea malum est libera nos isma¬
lo. Ipsum enim bonun se esse mentitur dum
delectat. nos autem maliciam eius exꝑti ma¬
lum agnoscimus. Idarco libera nos a malasi
ira est uexat. Si inuidra tabefacit ⁊ singula
queq uicia maliciam suam ñ abscondunt.
facile enim cognoscitur norta dum sentiunt᷑
amata. Propterea dum hoc uel illud dicitur
intelligitur quod est ipsum malum. In se qͥꝑ¬
pe hc̃ unum quodq unde non possit abscõ¬
di. hoo u̾o non intelligitur nisi eo quo ẽ ip¬
sum amplius aliquid dicatun Propterea
dicimus quia malum est qm̃ forte non sẽ¬
tiretur nisi drẽcuit Sensus quippe in illo fal¬
lax exꝑimentum habet ⁊ decipitur in se nͥ
doceatur extra se propterea discat malũ
audiendo qui existimare forte pot̾at bonũ
esse sencienda. liben nos a malo. Sunꝰ iam
mlum esse idarco liberari flagitamus quia

Expanded text:
ta quadam pestiferae dilectionis persuasione ta quadam pestiferae dilectionis persuasione inclinat. Propterea malum est: libera nos a malo, ipsum enim, bonum se esse mentitur dum delectat: nos autem malitiam ejus experti, malum agnoscimus. Idcirco libera nos a malo. Si ira est, vexat; si invidia, tabefacit, et singula quaeque vitia malitiam suam non abscondunt: facile enim cognoscuntur noxia: dum sentiuntur amara. Propterea dum hoc, vel illud dicitur: intelligatur quod est ipsum malum. In se quippe habet unum quodque: unde non possit abscondi. Hoc vero non intelligitur: nisi eo, quo est ipsum, amplius aliquid dicatur. Propterea dicimus, quod malum est: quoniam forte non sentiretur, nisi diceretur. Sensus quippe in eo fallax experimentum habet, et decipitur in se, nisi doceatur extra se: propterea diseat malum audiendo; qui aestimare forte poterat bonum esse sentiendo, libera nos a malo. Scimus jam malum esse; idcirco liberari flagitamus; quia
Abbreviated transcription (Latin):
miseriis de nobis uindicaris. libera ergo
nos ãmalo. Erce ad te clamamus capti¬
ui qui te contempsimus liberi. Erce qua¬
lem dominum contemꝑsimus. Ecce quali
tp̃ranno seruimus. Turpitudo captiuos nos
tenet ut confundatur presumptio nostra.
tira est miseria nr̃a dales facti sumus qͥ
te dominum omnium relinquimus. Exre
olamamus ad te quia millis nr̃is docti sumꝰ
nichil nos posse sine te. Ideo liberanos tu
domine qui solus potes. Libera nos a malo.
Malum est ħ domine ⁊ non est sicut cet̾a
mala crudelius perseciuitur. profundius
nocet. efficatius ledit. Blanditur ut fal¬
lat lenocinatur ut ꝑiinati mentitur diil¬
cediirm ut amaritudinem infundat. Iͥdeo dñe
difficilius uinatur. tardius extirpatur quia
nris desiderĩs ad uersum nos pugnant ⁊ ad
mortem blandiente dulcedine ipsam eciam uolũ¬
tatem penetrat ⁊ ut post modum toti nature
dñatur ipsam que totum regit rõnem iuolen¬

Expanded text:
miseriis de nobis vindicaris libera ergo miseriis de nobis vindicaris libera ergo nos a malo. Ecce ad te clamamus captivi, qui te contempsimus liberi; ecce qualem Dominum contempsimus! ecce quali tyranno servivimus! Turpitudo captivos nos tenet: ut confundatur praesumptio nostra: tua est miseria nostra: tales facti sumus, qui te Dominum omnium reliquimus. Ecce clamamus ad te, quia malis nostris docti sumus nihil nos posse sine te. Ideo libera nos tu, Domine: qui solus potest, libera nos a malo: malum est hoc, Domine, et non est sicut caetera mala: crudelius persequitur, profundius nocet, efficacius laedit: blanditur, ut fallat: lenocinatur ut perimat: mentitur dulcedinem, ut amaritudinem infundat. Ideo, Domine, difficilius vincitur tardius extirpatur: quia nostris desideriis adversum nos pugnat, et ad mortem blandiente dulcedine ipsam etiam voluntatem penetrat, et ut post modum toti naturae dominetur: ipsam quae totum regit rationem violen