comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
apud om̃s illic magne admiratõnis
habebatur. Cui fortunatꝰ idem fami¬
liarit̾ notus fuit. Qui nimirũ eqͥ¬
tius ꝓ sue magnitudine scitatis. mł¬
toꝵ in eadem ꝓuincia monast̾i̾oꝵ pa¬
t̾ extitit. Hunc cũ ĩ iuuentutił sue
tẽpore acrĩ c̾tamine carnis incenti¬
ua fatigarent ip̃e sue tẽptatõnis an¬
gustie ad or̃onis studiũ sollertõnẽ fe¬
cerit. Cũꝙ hac inre ab om̃ipotẽte
deo remediũ continuis p̃cib q̃reret:
nocte quadã assistente angło eunu¬
chizari se uidit. eiꝰq uisioni apparu¬
it. qdꝰ omnẽ motũ ex genitalib mẽ
bris eiꝰ abscidet: atq ex eo tp̃re ita a¬
lienꝰ extitit a tẽptatõne. ac si sexũ
non hab̾e̾t in corpore. Qua uͥtute fre¬
tus ex dei om̃ipotentis auxilio: ut
uiris ante p̾erat. ita cepit pꝰtmod̾.
⁊̃ feminis pẽe. Nec tñ discipłos suo
iã cõmon̾e cessabat: ne se exẽplo eiꝰ¬
in hac re facile cred̾ent. ⁊ casuri tẽp¬

Expanded text:
apud omnes illic magnae admirationis habebatur, cui Fortunatus idem familiariter notus fuit. Qui nimirum Equitius pro suae magnitudine sanctitatis multorum in eadem provincia monasteriorum Pater exstitit. Hunc cum juventutis suae tempore acri certamine carnis incentiva fatigarent, ipsae suae tentationis angustiae ad orationis studium solertiorem fecerunt. Cumque hac in re ab omnipotenti Deo remedium continuis precibus quaereret, nocte quadam assistente angelo eunuchizari se vidit, ejusque visioni apparuit, quod omnem motum ex genitalibus ejus membris abscideret; atque ex eo tempore ita alienus exstitit a tentatione, ac si sexum non haberet in corpore. Qua virtute fretus ex omnipotentis Dei auxilio, ut viris ante praeerat, ita coepit postmodum etiam feminis praeesse; nec tamen discipulos suos admonere cessabat, ne se ejus exemplo in hac re facile crederent, et casuri ten
Abbreviated transcription (Latin):
ĩplentes: eundẽ basiliũ ex monast̾ii
habitatõne repulerunt. qͥ repulsuᷤ.
dixit freqͣnt̾ se cellam equitii ma¬
gicis artib inaere suspendisse: nec
tñ eiꝰ quẽ piam ledere potuisse. Qui
ñ post longũ tẽpꝰ in hac romana ur¬
be exardescente ⁊elo xͥani ppli igne
concrematus est.

Expanded text:
sui implentes, eumdem Basilium ex monasterii sui implentes, eumdem Basilium ex monasterii habitatione repulerunt. Qui repulsus dixit, frequenter se cellulam Equitii magicis artibus in aera suspendisse, nec tamen ejus quempiam laedere potuisse. Qui non post longum tempus, in hac Romana urbe, exardescente zelo Christiani populi, igne crematus est.
Abbreviated transcription (Latin):
congregatõnẽ uͥginũ minime au¬
debat: qͣntominꝰ ille qͥ nouus adue¬
gregatõ nesciebat: Missum repẽ
est.⁊ dei famulo equitio nũciatũ
qd̃ sc̃imonialis illa inmensis febri¬
b estuaret: ⁊ basilii monachi uisi¬
tatõnẽ anxie requiret. Quo au¬
dito. uir sc̾f dedignando subrisit:
atq ait. Nũꝙͥ ñ dixi. qd̾ dẏabolus
eẽt iste ñ monachus: Ite: ⁊ eum
de cella expellite.De ancilla autẽ
dei q̃ anxietate febriũ urget᷑ noli¬
te ẽe solliciti: quia ex hac hora neq
hora saluti restitutã dei u̾ginẽ ag¬
nouit. qua eandẽ salutẽ illiꝰ dei fa¬
mulus equitiꝰ longe positꝰ dixit.
In uͥtute scilic miracłi exẽplũ te¬
nens magistri. qͥ inuitatus ad fili¬
ũ reguli. eum solo u̾bo restituit sa¬
luti: ut reu̾tens pat̾ ea hora filiũ re¬
stitutũ uite cognosc̾et. qua uitam
illiꝰ ex ore ueritatis audisset. Om̃s
enim monachi iussionẽ sui patris

Expanded text:
congregationem virginum non aucongregationem virginum non audebat; quanto minus ille qui novus advefratrum nesciebat. Missum repente est, et Dei famulo Equitio nuntiatum, quod sanctimonialis illa immensis febribus aestuaret, et Basilii monachi visitationem anxie quaereret. Quo audito vir sanctus, dedignando subrisit, atque ait: Nunquid non dixi quod diabolus esset iste, non monachus? Ite et eum de cella expellite. De ancilla autem Dei, quae anxietate febrium urgetur, nolite esse solliciti, quia ex hac hora neque hora saluti restitutam Dei virginem agnovit, qua eamdem salutem illius Dei famulus Equitius longe positus dixit; in virtute scilicet miraculi exemplum tenens Magistri, qui invitatus ad filium reguli , eum solo verbo restituit saluti, ut revertens pater ea hora filium restitutum vitae cognosceret, qua vitam illius ex ore Veritatis audisset. Omnes autem monachi jussionem Patris
Abbreviated transcription (Latin):
mulũ ut eundem monachũ ĩ cõgre¬
gatõne susciperet rogauit. Quem
statim uir sc̃s intuens ait. Hunc
quẽ mͥ cõmendas pat̾. ego ñ uideo
monachũ ẽẽ: s dyabolũ. Cui ille
xͥndit. Occalionẽ q̃ris. ne debeas
p̾stare qd̾ peteris. Ad quẽ mox dĩ
famulus dixit. Ego quidẽ hoc eũ
nolle t̾ ꝯbedire existimes: fatio qd
iubes. Susceptꝰ itaq ĩ monast̾io ẽ.¬
Cũ nõ pꝰt multo dies idem dei famulꝰ
ꝓ exhortandis ad desid̾ia suꝑna fidelib
paulo suꝑiꝰ a cella dig̾ssus ẽ. Quo
discedente: contigit ut in monaft̾i¬
o uirginũ in quo eiꝰdẽ patris cura ui¬
gilabat: una earũ q̃ iuxta carnis
huiꝰ putredinẽ speciosa uidebat᷑. fe¬
brire inciperet.⁊uehement̾ anxia¬
ri: magnisq ñ iam uocib s strido¬
rib clamare. Modo moritura sũ.
nisi basilius monachus ueniat:
⁊ ip̃e mͥ sue curatonis studio salu¬
tẽ reddat. Sed in tanti patris ab¬
sentia acced̾e qͥspiã monachoꝵ in

Expanded text:
 ut eumdem monachum in congregationem susciperet. Quem statim vir sanctus intuens, ait: Hunc quem mihi commendas, Pater, ego non video monachum esse, sed diabolum. Cui ille 165 respondit: Occasionem quaeris ne debeas praestare quod peto. Ad quem mox Dei famulus dixit: Ego quidem hoc eum esse nolle me obedire existimes, facio quod jubes. Susceptus itaque in monasterio est. Non post multos dies idem Dei famulus pro exhortandis ad desideria superna fidelibus, paulo longius a cella digressus est. Quo discedente contigit ut in monasterio virginum, in quo ejusdem Patris cura vigilabat, una earum quae juxta carnis hujus putredinem speciosa videbatur febricitare inciperet, et vehementer anxiari, magnisque jam non vocibus, sed stridoribus clamare: Modo moritura sum, nisi Basilius monachus veniat, et ipse mihi per suae curationis studium salutem reddat. Sed in tanti Patris absentia accedere quisquam monachorum in
Abbreviated transcription (Latin):
spelunca mueniri solus cum solo:
eoq orante se ante illũ st̾n̾e. ⁊ cũ cu¬
bante parit̾ cubare. S uir sc̃s om̃i¬
no ĩꝑt̾ritꝰ. eius ori manũ uel pedem
extendebat dicens. si licentiã accepisti
ut ferias ego ñ ꝓhibeo. Cũq hoc cõ¬
tinuo ꝑtrienniũ g̾eretur. die qͣdã
antiqͦ hostis tanta hac eiꝰ fortitudine
uictus infremuit: seq ꝑdeuexum
montis latus ĩ p̾cipitiũ sp̾ens dedit.
om̃iaq arbusta loci illiꝰ flãma ex
se exeunte cõcremauit. qͥ in eo qd̾
montis latus om̃e cõbussit.cogẽte
om̃ipotente deo monstrare cõpuls
est. qͣnte uͥtutis fuerat a qͦ uictus
abscedebat. ꝑpende q̃so. iste uir do¬
mini in qͦ m̃tis u̾tice ftetit. qͥ cũ
spente ꝑtrienniũ iacuit securus.

Expanded text:
speluncam venire solus cum solo, speluncam venire solus cum solo, eoque orante se ante illum sternere, et cum cubante pariter cubare. Sed vir sanctus omnino imperterritus, ejus ori manum vel pedem extendebat, dicens: Si licentiam accepisti ut ferias, ego non prohibeo. Cumque hoc continue per triennium gereretur, die quadam antiquus hostis tanta hac ejus fortitudine victus infremuit, seque per devexum montis latus in praecipitium serpens dedit, omniaque arbusta loci illius flamma ex se exeunte concremavit. Qui in eo quod montis latus omne combussit, cogente omnipotente Deo, monstrare compulsus est, quantae virtutis fuerat, per quem victus abscedebat. Perpende, quaeso, iste vir Domini in quo mentis vertice stetit, qui cum serpente per triennium jacuit securus.
Abbreviated transcription (Latin):
uper quoq ĩꝑte cãpanie uir ual sico.¬
de uen̾abilis martinꝰ nomine in
monte marsico solitariam uitã duxͣ.
multisq annis in specu angͦtissimo
inclusus fuit: quẽ multi ex nr̃is no-¬
u̾nt. eiꝰq actib p̾sentes extiterunt.
De quo multa ip̃e ⁊ beate memorie
papa pelagio decessore meo ⁊aliisre¬
ligiosissimis uiris narrantib agno¬
ui: cuiꝰ hoc miraculũ pͥmũ fuit. qd̵
mox ut se in p̾dicti montis forami¬
ne contulit. ex petra eadem cõcaua
dei famulo in usu cotidiano suffic̾e̾t.
⁊ nͨ plus adẽet. nͨ necessitati de esset.
Qua in re ostendit om̃pe deus qͣntã
sui famuli curã g̾eret: cui uenusto
miraculo potũ in solitudine ex pe¬
tre duritia ministraret. S antiqͦ
hostis humani gen̾is. eiꝰ uirib inui¬
dens. hunc usitata arte repellere ex
eo specu molitꝰ ẽ. Nam amicã besti¬
am sibi sp̾entẽ scilicet ing̾ssus. hũc
eadẽ habitatõne eicere facto t̾rore
conatus est. Cepit etenĩ sp̾ens in

Expanded text:
uper quoque in parte Campaniae vir valde venerabilis Martinus nomine in monte Marsico solitariam vitam duxit, multisque annis in specu angustissimo inclusus fuit, quem multi ex nostris noverunt, ejusque actibus praesentes exstiterunt. De quo multa ipse et beatae memoriae papa Pelagio decessore meo, et aliis religiosissimis viris narrantibus agnovi. Cujus hoc miraculum primum fuit, quod mox ut se in praedicti montis foramine contulit, ex petra eadem, quae inDei famulo in usu quotidiano sufficeret, et nec plus adesset, nec necessitati deesset. Qua in re ostendit omnipotens Deus quantam sui famuli curam gereret, cui vetusto miraculo potum in solitudine ex petrae duritia ministraret 316 Sed antiquus hostis humani generis, ejus viribus invidens, hunc usitata arte pellere ex eo specu molitus est. Nam amicam sibi bestiam, serpentem scilicet, ingressus, hunc ab eadem habitatione ejicere facto terrore conatus est. Coepit etenim serpens in
Abbreviated transcription (Latin):
sũ. Si añt mͥ p̾stare uis. om̃ipotẽti deo
ꝓ me offer hunc panẽ. ut ꝓ peccatis me¬
is int̾uenias ⁊ tunc exauditũ te ẽẽ cog¬
nosce cum hic ad lauandũ ueneris et
me minime ĩueneris. In quib uerbiᷤ
disparuit. ⁊ is qui homo ẽẽ uidebat᷑ eua¬
crimis afflixit. salutarẽ hostiam cotidie
obtulit. ⁊ reu̾sus pꝰt ad balneũ eñ iam
minime inuenit. Qua ex re qͣntũ ꝓ¬
sit aĩab ĩ molatõ sacre oblatõnis ostẽ¬
ditur. qñ hanc ⁊ ip̃i mortuoꝵ sp̃e a ui¬
uentib petunt. ⁊ signa indicant qͥb
ꝑeam absoluti uideantur.
ed neq hoc silendũ
puto. qd̃ ac̃tum in meo monast̾io
ante hoc trienniũ reminiscor. Qͥdã¬

Expanded text:
sum. Si autem mihi praestare vis, omnipotenti Deo sum. Si autem mihi praestare vis, omnipotenti Deo pro me offer hunc panem, ut pro peccatis meis intervenias, et tunc te exauditum esse cognosce, cum huc ad lavandum veneris, et me minime inveneris. In quibus verbis disparuit, et is qui homo esse videbatur, evacrymis afflixit, salutarem quotidie hostiam obtulit, et reversus postea ad balneum, eum minime invenit. Qua ex re quantum psit animabus immolatio sacrae oblationis ostenditur, quando hanc et ipsi mortuorum spiritus a viventibus petunt, et signa indicant quibus per eam absoluti videantur. Sed neque hoc silendum existimo quod actum in meo monasterio ante hoc triennium reminiscor. Quida
Abbreviated transcription (Latin):
igebat lauari cõsueu̾at. Ubi dũ die qͦdã
fuiss ingressus. inuenit quẽdã ĩ cog¬
nitũ uirũ ad suũ obsequiũ p̾paratum.
ret. uestimenta sustiperet. exeunti de
calorib sabana p̃beret. atq om̃e mini¬
st̾ium cum magnofamulatu ꝑageret.
Cumq: hoc sepiꝰ fieret. idem pb̃r die qͦdã
ad balnea iturus int̾ semz ip̃m cogitas
dixit. Uiro illi qͥ mͥ solet tam diutissi¬
me ad lauandũ obsequi. ingͣtus appa¬
rere ñ debeo: s aliqͥd mͥ necesse ẽ ei ꝓ
munere portare. Tunc duas setũ oblatõ¬
nũ coronas detulit. Qͥ moxut ꝑuenit
ad locũ hominẽ inuenit. atq ex more eiꝰ
obsequio in om̃ib usus ẽ. Lauit itaq.
Et cum iam uestitꝰ uoluiss egredi. hoc
qd̃ secum detulerat obseq̃nti sibi uiro
ꝓ bñdic̃tõne obtulit. petens ut beuigne
susciperet. qd̃ ei caritatis gr̃a offerret.
Cui ille merens afflictusq Rendit. Mi¬
chi ista quare das pat̾. Iste panis sc̾sẽ.
ꝓ culpis meis hic pꝰt mortẽ deputatus

Expanded text:
erat. Ubi dum die quadam fuisset ingressus, invenit quemdam incognitum virum ad suum obsequium praeparatum, ret, vestimenta susciperet, et exeunti de caloribus sabana praeberet, atque omne ministerium cum magno famulatu perageret. Cumque hoc saepius fieret, idem presbyter die quadam ad balnea iturus, intra semetipsum cogitans dixit: Viro illi qui mihi solet tam devotissime ad lavandum obsequi, ingratus apparere non debeo, sed aliquid me necesse est ei pro munere portare. Tunc duas secum oblationum coronas detulit. Qui mox ut pervenit ad locum, hominem invenit, atque ex more ejus obsequio in omnibus usus est. Lavit itaque, et cum jam vestitus voluisset egredi, hoc quod secum detulerat, obsequenti sibi viro pro benedictione obtulit petens ut benigne susciperet quod ei charitatis gratia offerret. Cui ille moerens afflictusque respondit: Mihi ista quare das, Pater? Iste panis sanctus est, et , sed pro culpis meis hic post mortem deputatus
Abbreviated transcription (Latin):
insolubiles ñ sunt.multũ solet
aĩas ⁊ pꝰt mortẽ sacra oblatõ hostie
salutaris adiuuare. ita ut hant ñ nũ¬
qͣm ip̃e defunctoꝵ anime uideantur
expetere.Nam p̾dictus felix ep̃c a
sis urbis habitauit. atq eccłie bĩ iohãnis
que in loco q̃ taurlana dicitur sita est

Expanded text:
insolubiles non sunt, multum solet animas etiam post mortem sacra oblatio hostiae salutaris adjuvare; ita ut hanc nonnunquam ipsae defunctorum animae expetere videantur. Nam praedictus Felix episcopus a sis urbis habitabat, atque ecclesiae B. Joannis quae in loco qui Tauriana dicitur sita est,
Abbreviated transcription (Latin):
odem quoq tempore quidam aqͥ¬
nensis eccłie cłicus demonio uexa¬
batur. qui a uen̾abili uiro cõstãtio
eccłie eiꝰ antistite ꝑ multa fuerat
martyrũ loca tͣnsmissus ut sanari
potuisset. s sc̃i dei mͣres noluerunt
ei sanitatis donũ tribuere: ut qͣn¬
ta eẽt in bñdicto gr̃a demonstrent.
Ductul itaq ẽ ad om̃ipotentis dei
famulũ bñdictũ. Qui ihu xp̃o dño
p̃ces fundens. antiquũ hoste̾ de ob-¬
sesso homine ꝓtinꝰ expulit. Cui sa¬
nato p̾cepit. dicens. Uade ⁊ pͦt hec
carnẽ non comedas. ad sacrũ uͦ ordi¬
nẽ nũqͣm acced̾e̾ p̾sumas. Quacũq
aũt die sacrũ ordinẽ temerare p̾su¬
mis: statim uiri dẏaboli iterũ mã¬
ciparis. Discessit gͥ cł̾icus sanꝰ ⁊ sic̃
t̾rere solet animũ pena recens: ea
q̃ uir dei p̾ceperat interĩ custodiuit.
Cum uͦ post annos multos. om̃s pͥo¬
res illiꝰ de hac luce migrassent: et
minores suos sibi suꝑponi in sacris
ordinib cern̾et. u̾ba uiri dei quasi

Expanded text:
odem quoque tempore quidam Aquinensis Ecclesiae clericus daemonio vexabatur, qui a venerabili viro Constantio ejusdem Ecclesiae antistite per multa fuerat martyrum loca transmissus, ut sanari potuisset. Sed sancti Dei martyres noluerunt ei sanitatis donum tribuere, ut quanta esset in Benedicto gratia demonstrarent. Ductus itaque est ad omnipotentis Dei famulum Benedictum: qces fundens, antiquum hostem de obsesso homine protinus expulit. Cui sanato praecepit, dicens: Vade, et posthac carnem non comedas; et ad sacrum ordinem nunquam accedere praesumas; quacunque autem die sacrum ordinem temerare praesumpseris statim juri diaboli iterum mancipaberis. Discessit igitur clericus sanus, et sicut terrere solet animum poena recens, ea quae vir Dei praeceperat, interim custodivit. Cum vero post annos multos omnes priores illius de hac luce migrassent, et minores suos sibimet superponi in sacris ordinibus cerneret, verba viri Dei quasi
Abbreviated transcription (Latin):
me sentiret. Ceperũt p̾t modũ mul¬
ti iam mũdũ relinq̃re. atq ad eiꝰ
magist̾iũ festinare. Liber qͥppe atẽp
tatõnis uicio. iure iam factus ẽ ma
pitur. ut leuite auiginti qͥnq ãnis
⁊ supͣ ministrare debeant: ab anno uͦ
qͥnqͣgesimo custodes uasorũ fiant. pet̾s.
Am quidem ꝓlati testimonii mͥ ali¬
qͣntũ intellectus int̾lucet: s tñ hoc

Expanded text:
me sentiret. Coeperunt postmodum mulme sentiret. Coeperunt postmodum multi jam mundum relinquere, atque ad ejus magisterium festinare. Liber quippe a tentationis vitio, jure jam factus est vipitur , ut levitae a viginti quinque annis et supra ministrare debeant: ab anno vero quinquagesimo custodes vasorum fiant. Petrus. Jam quidem prolati testimonii mihi aliquantum intellectus interlucet: sed tamen ho
Abbreviated transcription (Latin):
nã nigra paruaq auis q̃ uulgo me¬
rula uocatur. circa eiꝰ faciẽ uolitare
cepit. eiꝰq uultui ĩportune insiste̾.
ita ut capi manu potuiss. si hanc
uir sc̃s ten̾e uoluiss. s signo cruciᷤᷤ
edito recessit auis. Tanta antem
carnis tẽptatõ aui eadem recedente
tꝰ est. Quãdam nãq aliqͣndo fe¬
minã uid̾at qͣm malignꝰ sp̃c ante
eius mentis oculos reduxit: tãto¬
c igne fui dei animũ ĩ spetie illiꝰ
accendit. ut se in eiꝰ pectore amoris
flãma uix caperet:⁊pene deserere
he̾mũ uoluptate uictus deliberaret.
cum subito suꝑne gr̃e respectu ad se¬
met ip̃m reu̾sus ẽ: atq urticaꝵ ⁊
uepriũ iuxta densa succresc̾e frutec¬
ta conspiciens. exutꝰ indumẽto. nu¬
dũ se in illis spinarũ aculeis. ⁊ urci¬
carũ incendiis ꝓiecit. Ibiq diu uo¬
pore uulnꝰ mentis. qͥa uoluptatem
traxit in dolorem. Cũq bñ pena
bebat. ita in illo ẽ tẽptatõ uolupta¬
tis edomita: ut tale in se aliqͥd mini¬

Expanded text:
Num nigra parvaque avis, quae vulgo merula vocatur, circa ejus faciem volitare coepit, ejusque vultui importune insistere, ita ut capi manu posset, si hanc vir sanctus tenere voluisset; sed signo crucis edito recessit avis, tanta autem carnis tentatio avi eadem recedente tus. Quamdam namque aliquando feminam viderat, quam malignus spiritus ante ejus mentis oculos reduxit: tantoque igne servi Dei animum in specie illius accendit, ut se in ejus pectore amoris flamma vix caperet, et jam etiam pene deserere eremum voluptate victus deliberaret. Cum subito superna gratia respectus ad semetipsum reversus est, atque urticarum et veprium juxta densa succrescere fruteta conspiciens, exutus indumento nudum se in illis spinarum aculeis et urticarum incendiis projecit: ibique diu vopore vulnus mentis; quia voluptatem traxit in dolorem. Cumque bene poebebat, ita in eo est tentatio voluptatis edomita, ut tale aliquid in se mini
Abbreviated transcription (Latin):
ed int̾ hec sciendũ ẽ quia ille recte
sui delicti ueniam postulat qͥ pͥus
hoc qd̃ in ip̃o delinquitur relaxat.
Nunꝰ enĩ ñ accipitur: nͥ aũ distordi¬
a ab animo pellatur: dicente n̾itate.
si offers munꝰ tuũ ad altare. ⁊ ibi recor¬
datꝰ fueris qͥa fr̾ tuus habet aliqͥdad¬

Expanded text:
ed inter haec sciendum est, quia ille recte sui delicti veniam postulat, qui prius hoc, quod in ipso delinquitur, relaxat. Munus enim non accipitur, nisi ante discordia ab animo pellatur, dicente veritate: Si offeres munus tuum ad altare et recordatus fueris, quia frater tuus habet aliq
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ indulti tẽporis spaciũ licet. dum
iudex sustinet. dũ cõu̾sionẽ nr̃am is
qui culpas examinat expectat. cõ¬
flemꝰ in lacrimis duriciam mentis.
formemꝰ ĩ ꝓximis gr̃am benignita¬
tis. ⁊ fidenter dico. quia salutari ho¬
stia post mortẽ ñ indigebimꝰ. si an¬
te mortẽ deo hostia ip̃i fuerimus..¬

Expanded text:
per indultum temporis spacium licet, dum per indultum temporis spacium licet, dum iudex sustinet, dum conversionem nostram is, qui culpas examinat, expectat, conflemus in lacrimis duritiam mentis, formemus in proximis gratiam benignitatis. Et fidenter dico, quia salutari hostia post mortem non indigebimus, si ante mortem deo hostia ipsi fuerimus.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ uade pͥus recõciliari fr̃i tuo: ⁊ tunc
ueniens offeres munꝰ tuũ. Qua ĩ re
pensandũ ẽ: tum om̃is culpa mun̾e̾
soluatur. qͣm grauis ẽ culpa discordie
ꝓ qua nͨ munꝰ accipitur. Debemꝰ itaq
ad ꝓximũ qͣmuis lõge positũ latet
disiunctũ m̃te ire. eiq animũ subde̾.
humilitate illũ ac beniuolẽtia pla¬
care. ut scilic cõditor ñr dũ talepla¬
citũ nr̃e mentis aspex̾it. a peccat o
nos soluit. qͥa munus ꝓculꝑa sumit.
Ueritatis aũt uoce attestãte didicimꝰ.
quia su̾us qͥ decẽ milia talẽta debebat
cũ penitẽtiã age̾t. absolutõnẽ debiti
a dño accepit. s quia cõseruo centũ
sibi denarios debenti debitũ ñ dimi¬
sit. ⁊ hoc ẽ iussus exigi qd̾ ei fuerat
iam dimissũ. Ex quib uidelic dictis
cõstat. qͥa si hoc qd̾ in nos delinquit᷑
ex corde ñ dimittimꝰ. ⁊ illudrursuᷤ¬
exigitur qd̃ nobis iam ꝑ penitẽtiã
dimissũ fuisse gaudebamꝰ. Igit᷑ dũ

Expanded text:
 vade prius reconciliari fratri tuo: et tunc veniens offeres munus tuum . Qua in re pensandum est, cum omnis culpa munere solvatur, quam gravis est culpa discordiae, pro qua nec munus accipitur. Debemus itaque ad proximum quamvis longe positum longeque disjunctum, mente ire, eique animum subdere, humilitate illum ac benevolentia placare; ut scilicet Conditor noster, dum tale placitum nostrae mentis aspexerit, a peccato nos solvat qui munus pro culpa sumit. Veritatis autem voce attestante didicimus: quia servus qui decem millia tcum paenitentiam ageret, absolutionem debiti a domino accepit. Sed quia conservo suo centum sibi denarios debenti debitum non dimisit, et hoc est iussus exigi, quod ei fuerat iam dimissum. Ex quibus videlicet dictis constat, quia, si hoc, quod in nos delinquitur, ex corde non dimittimus, xigimur, quod nobis iam per paenitentiam dimissum / fuisse gaudebamus. Igitur dum
Abbreviated transcription (Latin):
ĩmensitatẽ pluuie fr̾e ñ possẽt. Et
dum magna nimis inundatõ fieret.
intra eandem designatõnẽ cͥculi iu
qua uir dñi fulgentiꝰ stetit. nͨ una
quidem pluuie gutta descẽdit. Qd̃
dũ regi crudelissimo nũciatũ fuisset:
illa mens effera ad magnã eiꝰ reu̾en¬
tiam u̾sa est: cuiꝰ penam pͥus insatia
bili furore sitiebat. Sic om̃pc d̾s contͣ
elatas carnaliũ mentes potentie sue
miracula ꝓ despectis operatur: ut q̃
se suꝑbe contra p̃cepta u̾itatis eleuãt.
eorũ ceruicem u̾itas ꝑ humiles p̾mat.

Expanded text:
immensitatem pluuiae ferre non possent. Et immensitatem pluuiae ferre non possent. Et dum magna nimis inundatio fieret, intra eamdem designationem circuli, in qua uir Do- mini Fulgentius stetit, ne una quidem pluuiae gutta descendit Quod dum regi crudelissimo nuntiatum fuisset, illa mens effe- ra ad magnam eius reuerentiam uersa est, cuius penam prius insatia- bili furore sitiebat. Sic omnipotens Deus contra elatas carnalium mentes potentiae suae miracula per despectos operatur, ut qui superbe extra precepta ueritatis se eleuant, eorum ceruicem ueritas per humiles premat.
Abbreviated transcription (Latin):
pluuia factũ naraui miraculũ
⁊ in alt̾ius ep̃i uen̾atõne monstratũ
est. Nam quidã cł̾itus senex qͥ adhͨ
suꝑest eidẽ rei presto se fuisse testa¬
tur dicens. Fulgentiꝰ ep̃c qui utri¬
tulensi eccłie preerat regẽ crude¬
lissimũ totilam infensũ om̃imodo¬
habebat. Cñꝙ ad easdem partes cũ
excitu ꝓpinquass cure fuit ep̃o per
cłicos suos ex senia mitt̾e. eiꝰq furoris in¬
saniam si posset munerib mitigare.
Que ille ut uidit ꝓtinꝰ spreuit. atq
iratus suis hominib iussit. ut eundẽ
ep̃m sub om̃i asꝑitate constring̾ent.
eumq eius examini fuarent. Quẽ
dum feroces gothi ministri scilic tru¬
delitatis illius tenuissent. circũdãtes
eum in locouno stare p̾ceperũt. eiq
in t̾ra cͥculum designau̾nt. extra q̃s
q uir dei in sole nimio estuaret.ab
eisdem gothis circũdatꝰ. ⁊ de signatõ¬
ne cirtuli inclusus. repente choruscus
ut hii qui eum custodiendũ acceperãt

Expanded text:
pluvia factum narravi miraculum, etiam in alterius episcopi veneratione monstratum est. Nam quidam clericus senex, qui adhuc superest, eidem rei praesto se fuisse testatur, dicens: Fulgentius episcopus qui Utriculensi Ecclesiae praeerat, regem crudelissimum Totilam infensum omhabebat. Cum- que ad easdem partes cum exercitu propinquasset, curae fuit episcopo per clericos suos exenia mittere, eiusque furoris insaniam, si posset, muneribus mitigare. Quae ille ut uidit, protinus spreuit, atque iratus suis hominibus iussit, ut eumdem episcopum sub omni asperita- te constringerent, eumque eius examini seruarent. Quem dum fero- ces Gothi, ministri scilicet crudelitatis illius, tenuissent, circumdantes eum uno in loco stare preceperunt, eique in terra circulum designaue- runt, extra quem que uir Dei in sole nimio intraret, ab eisdem Gothis circumdatus, et designa- tione circuli inclusus, repente corruscus ut hi, qui eum custodiendum acceperant,
Abbreviated transcription (Latin):
tẽpora in qͣntũ deo largiente possu¬
mus: in sp̃o animũ suo ponde̾ ⁊ uigo¬
re su̾emꝰ. ne post cogitatõ fluxadis¬
soluat. ne uana menti leticia sub¬
ripiat. ⁊ lucrũ cõpũctõnis anima ꝑ
ĩturiam fluxe cogitatõnis perdat.
Sic qͥppe qd̃ poposcerat anna obtin̾e̾
meruit. quia se pꝰt lacͥmas in eodẽ
mentis uigore apparuit. de qͣnimi¬
rũ scͥptũ est: uultꝰq eiꝰ ñ st̾ ampliꝰ
in diu̾sa mutati. Que gͥ non ẽ obli¬
ta q̃ petiit. ñ ẽ pͥuata mini̾e qd̾ popo¬
scit.

Expanded text:
tempora, quantum deo iuvante possumus, in ipso animum suo pondere et vigore servare, ne post cogitatio fluxa dissolvat, ne vana mentem lętitia subrepat et lucra compunctionis anima per incuriam fluxę cogitationis perdat. Sic quippe, quod poposcerat, Anna obtinere meruit, quia se post lacrimas in eodem mentis vigore servavit. De qua nimirum scriptum est: Vultus eius non sunt amplius in diversa mutati. Quia igitur non est oblita, quę petiit, non est privata munere, quod poposcit.
Abbreviated transcription (Latin):
ec itaq in hospicii sui
uestibulo gallinas nutrire con¬
sueu̾at: s eas ex uicino rure uulpiᷤᷤ
ueniens aufebat. Quadam uͦ die
dum in eodem uestibulo puer boni¬
faciꝰ staret.uulpis ex more uenit:
⁊ gallinã abstulit. Ip̃e aũt concitꝰ
eccłiam intrauit:⁊se in or̃one ꝓ¬
st̾nens. aꝑtis uocib dixit. Placet
tͥ dñe: ut de nutͥmento matͥs mee
manducare ñ possimꝰ Ecce enim
gallinas qͣs nutͥuit: uulpis come¬
dit. Qͥ ab or̃one surgens: eg̾ssus est
eccłiam. Mox aũt nulpis rediit. gal¬
linam qͣm ore tenebat dimisit: atq
ip̃a moriens añ oculos eiꝰ in t̾rã ceci¬

Expanded text:
Haec itaque in hospitii sui Haec itaque in hospitii sui vestibulo gallinas nutrire consueverat: sed eas ex vicino rure vulpes veniens auferebat. Quadam vero die dum in eodem vestibulo puer Bonifacius staret, vulpes ex more venit, et gallinam abstulit. Ipse autem concitus Ecclesiam intravit, et se in orationem prosternens, apertis vocibus dixit: Placet tibi, Domine, ut de nutrimentis matris meae manducare non possim? Ecce enim gallinas quas nutrit vulpes comedit. Qui ab oratione surgens, Ecclesiam est egressus. Mox autem vulpes rediit, gallinam quam ore tenebat dimisit, atque ipsa moriens ante ejus oculos in terram cec
Abbreviated transcription (Latin):
eu̾at dicens. qd̃ iustũ ñ ẽẽt. ut ip̾e
in ops pauperib uestimenta largi¬
retur.Que die quadam horreũ in¬
gressa: pene om̃e triticũ qd̾ sibi in
stipendiũ totiꝰanni ꝑan̾at. ĩuenit
a filio suo pauꝑib expensũ. Cumt
semz ip̃am alapis pugnisq tunde̾t.
qd̃ quasi anni subsidia ꝑdidiss. suꝑ¬
uenit bonifaciꝰ puer dei: eãq u̾bis
quibz ualuit consolari cepit. Que
cũ nil consolatõnis admitt̾et. hanc
rogauit ut ab horreo exire debuiss.
in quo ex om̃i tritico eoꝵ parũ qͥd̃
inuentũ ẽ remansisse. Puer aũt
dei sese illic ꝓtinꝰ in or̃onẽ dedit. qͥ
pꝰt paululũ eg̾ssus: ad horreũ matrẽ
reduxit. qd̃ ita tritico plenũ ĩuẽtũ
ẽ sicut plenũ ante ñ fuerat. cũ mat̾
illiꝰ tociꝰ anni sũptus se congregasse
gaudebat. Quo uiso miraculo con¬
pũcta mat̾ ip̃a iam cepit agere ut
daret. qͥ celerit̾ sic poss q̃ petiss acciꝑe.

Expanded text:
everat, dicens quod justum non esset ut ipse everat, dicens quod justum non esset ut ipse inops pauperibus vestimenta largiretur. Quae die quadam horreum ingressa, pene omne triticum quod sibi in stipendio totius anni paraverat, invenit a filio suo pauperibus expensum. Cumque semetipsam alapis pugnisque tunderet, quod quasi anni subsidia perdidisset, supervenit Bonifacius puer Dei, eamque verbis quibus valuit consolari coepit. Quae cum nihil consolationis admitteret, hanc rogavit ut ab horreo exire debuisset, in quo ex omni eorum tritico parum quid inventum est remansisse. Puer autem Dei sese illic protinus in orationem dedit, qui post paululum egressus, ad horreum matrem reduxit, quod ita tritico plenum inventum est, sicut plenum ante non fuerat, cum mater illius totius anni sumptus se congregasse gaudebat. Quo viso miraculo cumpuncta mater, ipsa jam coepit agere ut daret, qui sic celeriter posset quae petiisset accipere.
Abbreviated transcription (Latin):
eis uinũ ex illo uasculo nũꝙͣ deeẽt.
ac si in illo uase ligneo qd̾ ep̃r ded̾at.
uinũ ñ aug̾etur s nascetur.
uꝑ quoq de eiꝰdem loci partib se¬
nex qͥdam cl̾icus aduenit:qͥ ea¬
q̃ de illo narrat. silentio ñ sũt p̾mẽ¬
da. Nam dicit. qd̾ quadã die ĩgresfꝰ
ortũ magna eruce hc̃ multitudine
inuenit ẽẽ cooꝑtũ. Qui om̃e holus
lera comede̾ nolite. Que statim ad
uiri dei u̾bum. ita om̃s eg̾sse sunt: ut
ne una quidem intͣ spaciũ ortirema
qd̾ hec de ep̃atus eiꝰ tẽpore narra¬
mꝰ. qñ iam apud om̃ipotentẽ deum
ordine simul ⁊ morib creu̾at: dũ
illa magis miranda sint.q̃ eũ hic
senex cl̾icus adhuc puerulũ fecisse
testatur: Nam ait.qd̃ eo tempore
quo cum matre sua puer habitabat:
eg̾ssus hospiciũ. ñ nũqͣm sñ linea cre¬
bro ⁊̃ sñ tunica reu̾tebat᷑. qͥa mox
ut nudũ quempiã repperiss. uesti¬
ebat hunc:se spolians ut se ante dei

Expanded text:
en vinum eis ex illo vasculo nunquam deesset, en vinum eis ex illo vasculo nunquam deesset, ac si in illo vase ligneo quod Episcopus dederat, vinum non augeretur, sed nasceretur. Nuper quoque de ejusdem loci partibus senex quidam clericus advenit, qui ea de illo narrat, quae silentio non sunt premenda. Nam dicit quod quadam die ingressus hortum, magna hunc erucae multitudine invenit esse coopertum: qui omne olus lera comedere nolite. Quae statim ad viri Dei verbum ita omnes egressae sunt, ut ne una quidem intra spatium horti remaneret. de episcopatus ejus tempore narramus, quando jam apud omnipotentem Deum ordine simul et moribus creverat, dum illa magis miranda sint quae eum hic senex clericus adhuc puerulum fecisse testatur? Nam ait quod eo tempore quo cum matre sua puer habitabat, egressus hospitium, nonnunquam sine linea, crebro etiam sine tunica revertebatur, 192 quia mox ut nudum quempiam reperisset, vestiebat hunc, se expolians, ut se ante Dei
Abbreviated transcription (Latin):
ei redd̾et unde pbri furentis ĩsaniã
mitigare potuisset. Cũq subito
ad uestimentũ suũ oculos inter
extensa brachia reduxisset: repen
in sinu suo .xii. aureos inuenit.
ita fulgentes tanqͣm si ex igne ꝓ¬
ducti eadem hora fuissent. Qui mox
sententie ueritate colligit᷑. qͥaeos¬
dẽ solidos pb̃r adipiscendo ep̃atu p̃
parabat: s uiri dei sermo p̃ualuit:
Nam idem constantiꝰ in pb̾ratꝰ of¬
ficio uitam finiuit.
lio quoq tẽꝑe. duo gothi ad eũ
gr̃a hospitalitatis uenerũt.qui¬
rauennã se festinare ꝓfessi sunt:
quib ip̃e paruũ uas ligneũ uino
plenũ manu sua p̾buit: qd̾ fortasse
in pͣndio itineris hale̾ potuissent:
ex qͥuo illi quousq rauennã ꝑueni¬
rent biberũt. Gothi aũt aliqntis di¬
eb in eadẽ ciuitate inorati sunt: ⁊
uinũ tid̃ a scõ uiro acceperãt. cotidie
in usũ habuerunt: sicq usq ad eũ¬
dem uen̾abilẽ patrẽ ferentes reu̾si
sunt: ut nullo cessarent bibe̾: ⁊ tñ¬

Expanded text:
ei redderet unde presbyteri furentis insaniam mitigare potuisset. Cumque subito oculos ad vestimentum suum inter extensa brachia reduxisset, repente in sinu suo duodecim aureos invenit ita fulgentes, tanquam si ex igne producti eadem hora fuissent. Qui mox sententiae veritate colligitur quia, eosdem solidos presbyter pro adipiscendo episcopatu parabat. Sed viri Dei sermo praevaluit, nam idem Constantius in presbyteratus officio vitam finivit. Alio quoque tempore duo ad eum Gothi hospitalitatis Ravennam se festinare professi sunt. Quibus ipse parvum vas ligneum vino plenum manu sua praebuit, quod fortasse in prandio itineris habere potuissent: ex quo illi quoadusque Ravennam pervenirent, biberunt Gothi. Aliquantis autem diebus in eadem civitate morati sunt, et vinum quod a sancto viro acceperant, quotidie in usu habuerunt. Sicque usque ad eumdem venerabilem Patrem Ferentis reversi sunt, ut nullo die cessarent bibere, et tam
Abbreviated transcription (Latin):
re cepit in cogitatõne. ne ab eo
pauperes uacui exirent. Cui repẽ¬
te ad memoriã rediit: quia cõstã¬
tiꝰ pb̃r nepos eius etuũ suꝑ que
consede consueu̾at uendidisser:
atq hoc ip̃m p̃cium in arca sua ha¬
beret. Absente gͥ eodem nepote
suo. accessit ad arcam: ⁊ pie uiolẽ¬
tus claustra arce cõminuit: xii.
aureos tulit:eosq indigentibus
ut placuit diuisit. Itaq cõstantiꝰ
pb̾r reu̾sus ex oꝑe: arcam fractã
repperit: ⁊ caballi sui p̃ciũ qd̾ illic
o clamare. Om̃s hic uiuũt. solus
ego in hac domo uiu̾e non possum.
om̃sq qui in eodem episcopio ade
le cũ iurgio Rend̾e dicens. om̃ste¬
te te non possũ: redde mͥ solidos me

Expanded text:
re coepit in cogitatione ne ab eo re coepit in cogitatione ne ab eo pauperes vacui exirent. Cui repente ad memoriam rediit, quia Constantius presbyter nepos ejus, equum quem sedere consueverat, vendidisset, atque hoc ipsum in arca sua pretium haberet. Absente igitur eodem nepote suo accessit ad arcam, et pie violentus claustra arcae comminuit, duodecim aureos tulit, eosque indigentibus, ut placuit, divisit. Itaque Constantius presbyter reversus ex opere, arcam fractam reperit, et caballi sui pretium quod in eam o clamare: Omnes hic vivunt, solus ego in domo hac vivere non possum. us, omnesque qui in eodem episcopio aderle cum jurgio respondere, dicens: Omnes tete vivere non possum: 189 redde mihi soli
Abbreviated transcription (Latin):
mortuus est. Qui infelix uir dum
panẽ uinũq ex eadem domo ꝑce¬
pisset: egredi ianuam uoluit. sed
saxum ingens subito de tecto cecidit:
eiq in u̾ticem uenit. ex qͣ ꝑcussio¬
ne ꝓstratꝰ. in manib iam semiuiuuᷤᷤ
leuatꝰ est. Die uͦ alt̾o. scd̾m uiri dei
sententiam funditꝰ finiuit uitam.
Qua in re pensandũ ẽ petre. qͣntus
sit sc̃is uiris timor exhibendꝰ: tẽpla
enĩ dei sunt: ⁊ cũ ad iracũdiam sc̃s¬
uir trahitur. qͥs aliꝰ ad irascendum
Tanto gͦ metuenda ẽ ira iustorum:
qͣnto ⁊constat.quia ĩ eoꝵ cordibus
ille p̃sens ẽ: qui ad infe̾ndã ultonẽ
qͣm uoluerit inualidus non est.¬
constantiꝰ pbr nepos eiꝰ equũ
suũ .xii. aureis uendidit. qͦs ĩ ꝓpͥã
arcam ponens.: adexerdendũ aiiqd̃¬
opus discessit. Cum subito ad ep̃m
p̃cabantur: ut eis sc̃s uir bone faciꝰ
ep̃c ad consolatõnẽ sue inopie aliqͥ
largiri debuisset.Sed uir dei quia
qd̃ tribueret non habebat: estua¬

Expanded text:
mortuus est. Qui infelix vir dum mortuus est. Qui infelix vir dum panem ac vinum ex eadem domo percepisset, egredi januam voluit, sed saxum ingens subito de tecto cecidit, eique in verticem venit. Ex qua percussione prostratus in manibus jam semivivus levatus est: die vero altera secundum viri Dei sententiam funditus finivit vitam. Qua in re, Petre, pensandum est quantus sit viris sanctis timor exhibendus; templa enim Dei sunt. Et cum ad iracundiam vir sanctus trahitur, quis alius ad irascendum Tanto ergo metuenda est ira iustorum, quanto et constat quia in eorum cordibus ille presens est qui ad inferendum ultionem quam voluerit invalidus non est.Constantius presbyter nepos ejus, equum suum duodecim aureis vendidit, quos in propriam arcam ponens, ad exercendum opus aliquod discessit. Cum subito ad episctune precabantur ut eis sanctus vir Bonifacius episcopus ad consolationem suae inopiae aliquid largiri debuisset. Sed vir Dei quia quid tribueret non habebat, aestua
Abbreviated transcription (Latin):
ep̃i opere suꝑsunt: quia eiꝰ memoriã
fecimꝰ exequam᷑. Alio namq tẽpore.
beati ꝓculi mrͣis natalicius ꝓpĩqͣbat
dies. Quo in locouir nobilis fortu¬
natus nomine manẽbat:q̾magnis
p̃cib ab eodem uen̾abili uiro postu¬
lauit. ut cũ apud beatũ mͣrem mis¬
sarũ sollẽpnia ag̾e̾t: ad bñdictõnẽ
dandã in suam domũ declinaret. Uir
aũt dei negare nõ potuit: qd̃ ab eo
ex fortunati mente caritas popos¬
cit. ꝑactis gͥ missarũ sollẽpniis. cũ
ad p̃dicti fortunati mensam uenis¬
set: pͥusqͣm deo ymnũ dice̾t. sicut
quidam ludendiarte solent uictũ
q̃rere: repente aute ianuam uircũ
simia astitit.⁊ cimbala ꝑcussit. Quẽ
sonitum sc̃s uir audiens dedignatus
dixit. Heu heu mortuuis ẽ miser iste.
mortuus ẽ miser iste. Ego ad mẽsã
refectõnis ueni: os adhuc ad laudẽ
dei ñ aꝑui. ⁊ ille cum simia ueniẽs
atq ait. Ite: ⁊ ꝓ caritate ei cibum
potũq tribuite: scitote tamẽ quia

Expanded text:
sunt, quia ejus memoriam fecimus, exsequamur. Alio namque tempore beati Proculi martyris natalitius propinquabat dies, quo in loco vir nobilis Fortunatus nomine manebat: qui magnis precibus ab eodem venerabili viro postulavit ut cum apud beatum martyrem missarum solemnia ageret, 188 ad benedictionem dandam in suam domum declinaret. Vir autem Dei negare non potuit quod ab eo ex Fortunati mente charitas poposcit. Peractis igitur missarum solemniis, cum ad praedicti Fortunati venisset mensam, prius quam Deo hymnum diceret, sicut quidam ludendi arte victum solent quaerere, repente ante januam cum simia vir astitit, et cymbala percussit. Quem sanctus vir sonitum audiens dedignatus, dixit: Heu, heu, mortuus est miser iste, mortuus est miser iste. Ego ad mensam refectionis veni, os adhuc ad laudem Dei non aperui, et ille cum simia veniens et ait: Ite et pro charitate ei cibum potumque tribuite; scitote tamen quia
Abbreviated transcription (Latin):
uen̾abilis cogitaret. qd̾ saltẽ ad cõdi¬
menta holerũ nutͥenda locꝰ idẽ aptꝰ
potuisset exist̾e. si hunc moles saxi
illiꝰ ñ teneret: occurrit animo quia
eandem molẽ qͥnq̃ginta boũ paria
mou̾e ñ possent. Cũq de humano
labore. ẽẽt fc̃a desperatõ. ad diuinũ
se solatiũ contulit. seq illic noctͦno
silentio in or̃onẽ dedit. Cũq mane
facto ad eundẽ locũ fr̾es uenerunt.
inuenerũt molẽ tante magnitudi¬
nis ab eodẽ loco longiꝰ recessisse. suo¬

Expanded text:
venerabilis cogitaret, quod saltem ad condivenerabilis cogitaret, quod saltem ad condimenta olerum nutrienda locus idem aptus potuisset existere, si hunc moles saxi illius non teneret, occurrit animo, quod eamdem molem quinquaginta boum paria movere non possent. Cumque de humano labore facta esset desperatio, ad divinum se solatium contulit, seque illic nocturno silentio in orationem dedit. Cumque mane facto ad eumdem locum fratres venirent, invenerunt molem tantae magnitudinis 180 ab eodem loco longius recessisse, suo
Abbreviated transcription (Latin):
Quicino nũc loco tͥ aliqͥd narra¬
bo: qd̃ ⁊ uiri uen̾abilis maximi¬
ani ep̃i. ⁊ laurionis quẽ nosti uet̾a¬
ni monachi. qui ut̾q nũc usq suꝑẽ.
relafone cognoui. Qui scilitz laurio.
in eo monastio qd̃ iuxta nepesinã
urbem subpentoma uocatur: ab a¬
nastasio sc̃issimo uiro nutritus est.
Q nimirũ anastasius uite uen̾abi¬
lis uiro ñ noso p̃posito monasti qd̃
in soractis monte sitũ ẽ: ⁊ ꝓpĩqͥtate
loci. ⁊ moꝵ magnitudine. ⁊ uͥtutũ
studiis assidue iungebat᷑. Idẽ uͦ ĩo¬
sus sub asꝑrimo sui monast̾ii dege¬
bat patre: s eiꝰ mores mira sẽꝑ eqͣni¬
cũdiam ex humilitate mitigaret.
Qͥa uͦ eiꝰ monast̾ium ĩ sũmo montis
catumine sitũ ẽ: ad quẽlibet ꝑuũ or¬
tũ fr̃ib excolendũ. nulla planities
patebat. Unus aũt breuissimꝰ locus
in lat̾e montis extreu̾at: quẽ ĩgẽtis
saxi naturalit̾ egrediens moles oc¬
cupabat. Quadã die dũ ñ nosus uir

Expanded text:
icino nunc loco tibi aliquid narrabo, quod et viri venerabilis Maximiani episcopi, et Laurionis, quem nosti veterani monachi, qui uterque nuncusque superest, relatione cognovi; qui scilicet Laurio in illo monasterio quod juxta Nepesinam urbem Suppentonia vocatur, ab Anastasio viro sanctissimo nutritus est. Qui nimirum Anastasius, vitae venerabilis viro Nonnoso praeposito monasterii, quod in Soractis monte situm est, et propinquitate loci et morum magnitudine, et virtutum studiis assidue jungebatur . Idem vero Nonnosus sub asperrimo sui monasterii degebat Patre: sed ejus mores mira semper aequanicundiam ex humilitate mitigabat. Quia vero ejus monasterium in summo montis cacumine situm est, ad quemlibet parvum hortum fratribus excolendum nulla patebat planities: unus autem brevissimus locus in latere montis excreverat, quem ingentis saxi naturaliter egrediens moles occupabat. Quadam die dum Nonnosus vir
Abbreviated transcription (Latin):
uno eodẽq tẽpore ⁊ ip̃e lumẽ perderet.
⁊ ĩ eccłia lumen ip̃e reciperẽt. S neq
hoc sileam qd̾ ad eiꝰde̾ arriane h̾eseos
dãpnatõnẽ in hac quoq urbe ante
bienniũ pietas suꝑna mõstrauit. Ex
hiis qͥppe q̃ narro aliud populus ag¬
nouit. alia aũt sac̾dotes. ⁊ custos eccli¬
e se audisse se uidisse testantur.De¬
rrianoꝵ eccła¬

Expanded text:
uno eodemque tempore et ipse lumen perderet, uno eodemque tempore et ipse lumen perderet, et in ecclesia lumen rediret. 30. Sed neque hoc sileam, quod ad s eiusdem Arrianae hereseos damnationem in hac quoque urbe ante biennium pietas superna monstravit. Ex his quippe quae narro aliut populus agnovit, alia autem sacerdos et custodes ecclesiae se audisse, se vidisse testantur. Arrianorum ecc
Abbreviated transcription (Latin):
ep̃e scilicz arriauꝰ ueniss. ⁊ locũ il¬
uc ubi sollẽpnia sua aget ñ habe̾t.
cepit ab esꝰ ciuitatis ep̃o eccł̃iã petere.
qͣm suo errori dedicaret. Qd̃ dũ ualde
sitã se die alt̾o uiolent̾ intraturũ
ẽẽ ꝓfessus est. Qd̃ eiꝰdẽ eccłie custol
audiens festinꝰ cucurrit. eccłia clau¬
sis seris muniuit. facto aũt uespere
lampades om̃s extinxit: seq in ĩt̾io¬
rib abscondit. in ip̃o aũt subseq̃ntis
lucis crepusculo arrianꝰ ep̃c collecta
multitudine aduenit. clausas eccłie
iectis longiꝰ seris aꝑte sunt: atq cũ
extincte fuerant lãpades accense st̾.
n̾at. subita cecitate ꝑcussus ẽ: atq a¬
lienis iam manib ad suũ habitaculũ
reductus est. Qd̃ dum longobardi ĩ
eadẽ regione positi om̃s agnoscerent:
neqͣqͣm ult̾ius p̃sũpserũt catholica
loca temerare. Miro etenĩ mͦ res ge¬
sta ẽ ut q̃ eiꝰdem arriani causa lãpa¬
des in eccłia bĩ pauli fuerant extĩcte.

Expanded text:
 scilicet Arrianus, venisset et loco illic ubi sollempnia sua ageret non haberet, coepit ab eius civitatis episcopo ecclesiam petere, quam suo errori dedicaret. Quod dum valde sitam se die altero violenter intraturum esse professus est. Quod ejusdem ecclesiae custos audiens, festinus cucurrit, ecclesiam clausit, seris munivit; facto autem vespere, lampades omnes exstinxit, seque in interioribus abscondit. In ipso autem subsequentis lucis crepusculo Arianus episcopus collecta multitudine advenit, clausas ecclesiae , abjectis longius seris, apertae sunt, atque cum exstinctae fuerant lampades accensae sunt. nerat, subita caecitate percussus est atque alienis iam manibus ad suum habitaculum reductus. Quod dum Langobardi in eadem regione positi omnes agnoscerent, nequaquam ulterius praesumpserunt catholica loca temerare. Miro etenim modo res gesta est, ut, quia eiusdem Arriani causa lampades in ecclesia beati Pauli fuerant extinctae,
Abbreviated transcription (Latin):
nos ducimur. quia aut ꝑcogi¬
tatonis lapsũ. sub nosmet ip̃os reci¬
dimꝰ. aut ꝑ contẽplacõnis gr̃am sr̃
nosinz ip̃os leuamur. Ille itaq qͥ
porcos pauit uagatõne mentis.
⁊ ĩmũdicia sub semetip̃o cecidit.
iste uͦ quem angelus soluit. eiusq
mentem ĩ extasi rapuit: extͣ se eqͥ¬
se rediit. qñ ⁊ ille aberrore operis
se colligit ad cor. ⁊ ille a cõtẽplatõ¬
nisculmine ad hoc rediit. qd̾ intel¬
lectu cõmuni ⁊ prius fuit. Uen̾a¬
bilis gͥ uir bñdictus in illa solitudi¬
ne habitauit secũ: ĩ qͣntũ se intra
cogitatonis claustra custodiuit.
Nam quocienscũq hunc cõtẽplatõ¬
nis ardor in altum rapuit: se ꝓculdu¬
bio sub se reliquit.
Petruo.

Expanded text:
nos ducimur: quia aut per cogitationis lapsum sub nosmetipsos recidimus, aut per contemplationis gratiam super nosmetipsos levamur. Ille itaque qui porcos pavit, vagatione mentis et immunditia sub semetipsum cecidit; iste vero quem angelus solvit, ejusque mentem in exstasim rapuit, extra se quise rediit, quando et ille ab errore operis se collegit ad cor, et iste a contemplationis culmine ad hoc rediit, quod in intellectu communi et prius fuit. Venerabilis igitur Benedictus in illa solitudine habitavit secum, in quantum se intra cogitationis claustra custodivit: nam quotiescunque hunc contemplationis ardor in altum rapuit, se procul dubio sub se reliquit. Petr.
Abbreviated transcription (Latin):
um quadam die ĩmonast̾i̾o
uetus oleum deeet. iãq colli¬
gende oliue tẽpꝰ incõb̾et: s fructꝰ
in oleis nullus appareret.uisum
patri monast̾ii fuerat. ut cͥcũqͣq
fr̃es in colligendis oliuis ad exhi¬
benda extraneis oꝑa ꝑg̾ent: qͣtinꝰ
ex mertede sui operis aliqͣntulum
monast̾io oleum deportarent. Qd̾
uir dñi nõnosus fieri cũ magna
humilitate ꝓhibuit: ne exeunteᷤᷤ
fr̃es ex monasterio dum lucra olei
q̃rerent: animarũ dãpna pat̾ent᷑.
S quia ĩ monast̾i̾i arborib oliue
pauce in ẽe uidebantur.eas colligi
p̾cepit. ⁊ in p̾lũ mitti ⁊ qͣmlibet
culo oleũ fr̃es nõnoso dei famulo de¬
tulerunt: qd̃ ip̃e ꝓtinus ante alta¬
re posuit: cunctisq egredientib
orauit. atq accitis pͦtmodũ fr̃ib.
p̃cepit ut hoc qd̃ detulerant oleum
leuarent: ⁊ ꝑ cuncta uasa monastii
exigue fundendo diuid̾e̾nt: qͣtinꝰ
bñdictõne eiꝰdem olei om̃ia infusa
uide̾ntur. Que ꝓtinꝰ ut erant ua¬

Expanded text:
um quadam die in monasterio vetus oleum deesset, jamque colligendae olivae tempus incumberet, sed fructus in oleis nullus appareret, visum Patri monasterii fuerat ut circumquaque fratres in colligendis olivis ad exhibenda extraneis opera pergerent, quatenus ex mercede sui operis aliquantulum monasterio oleum deportarent. Quod vir Domini Nonnosus fieri cum magna humilitate prohibuit, ne exeuntes fratres ex monasterio dum lucra olei quaererent, animarum damna paterentur. Sed quia in monasterii arboribus olivae paucae inesse videbantur, eas colligi praecepit, et in praelo mitti, et quamlibet culo oleum fratres Nonnoso Dei famulo detulerunt: quod ipse protinus ante altare posuit, cunctisque egredientibus oravit, atque accersitis postmodum fratribus praecepit, ut hoc quod detulerant oleum levarent, et per cuncta vasa monasterii exigue fundendo dividerent, quatenus benedictione ejusdem olei omnia infusa viderentur: quae protinus ut erant va
Abbreviated transcription (Latin):
auctoritate hoc sacri eloquii posse
neseos attestante didici. qͥa super
sodomitas dominꝰ ignẽ ⁊ sulphur plu¬
it. ut eos ⁊ ignis incend̾e̾t. ⁊ fetor sui¬
phuris necaret. Quia enim amore il¬
licito corruptibilis carnis arserant. si¬
mulincendio ⁊ fetore perierũt. qͣtinꝰ
in pena sua cognosd̾ent qͥa et̾ne mor¬
ti fetoris sui se delectatõe tͣdidissent̾.
ehiis in quib dubiꝰ fui nichꝰ pet᷑s.¬
mͥ fateor q̃stionis remansit. g̾g̾¬

Expanded text:
auctoritate sacri eloquii posse  nam libro Geneseos attestante didicimus, quia super Sodomitas Dominus ignem et sulphur pluit , ut eos et ignis incenderet, et fetor sulphuris necaret. Quia enim amore illicito corruptibilis carnis exarserant, simul incendio et fetore perierunt, quatenus in poena sua cognoscerent quia aeternae mortis fetoris sui se delectatione tradidissent. PETR. De his in quibus dubius fui, nihil mihi, fateor, quaestionis remansit.
Abbreviated transcription (Latin):
ent̾ indoctus. Huiꝰ ego om̃ia gesta
ñ didici: s pauca que narro qͣtuor
discipulis illiꝰ refe̾ntib agnoni con¬
stantino scilic reu̾entissimo ualde
uiro qͥ ei in monastii regimine suc¬
tessit. ualentiniano quoq. qͥ młtis
annis lateranensi monast̾io p̃fuit.
simplicio qui congregatõnẽ illiꝰ pꝰt
eum t̾cius rexit. honorato ⁊̃ qͥ nũc

Expanded text:
. Hujus ego omnia gesta non didici, sed pauca quae narro, quatuor discipulis illius referentibus agnovi: Constantino scilicet reverentissimo valde viro, qui ei in monasterii regimine successit; Valentiniano quoque, qui annis multis Lateranensi monasterio praefuit; Symplicio, qui congregationem illius post eum tertius rexit; Honorato etiam, qui