comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mutationiᷤ ꝑido exceptũ. N lõ t̾ra ñ celũ ñ cotꝰ h rer̃ oi̾ĩ ꝯcextꝰ quĩᷤ dõ agente ducat᷑. ñ sẽꝑ tenebit
hcordine.s illũ exħcursu aliqͥs die d̾iciet. Certieunt cuncta tẽporib nasci d̾bẽt cresc̾e. extingui.
Quec̃q sup̃noᷤᷤ uides currere. ⁊ ħ qͥb inmuti atq ĩposia sumꝰ ueluti solidissimis: carpent. ac de¬
sinent. Nulli senectus sua In eqͣlib ista spaciis eocd nata dimittit. incqͥd ñ eri. nec ꝑibit. s. re

Expanded text:
enebit enebit hunc ordinem, sed illum ex hoc cursu aliquis dies deiciet. Certis eunt cuncta temporibus; nasci debent, crescere, extingui. Quaecumque supra nos vides currere, et haec, quibus inmixti atque inpositi sumus veluti solidissimis carpentur ac desinent. Nulli non senectus sua est; inaequalibus ista spatiis eodem natura dimittit. Quicquid est, non erit, ne
Abbreviated transcription (Latin):
non potest uinci par erae. illibono. quo uictor rediret in patriam. et ꝯponeret pacem. Quid ni par sit :
cadẽ .i. u̾tute ⁊nmala fortuna uincitur. iordinat᷑ bona. Uirtꝰ antẽ ñ p̃ maior aut minor fieri. imsꝰ
anarũ partiũ senatus ferens arma imo p̾lio ꝓfugabunt᷑: itũ magniruma ĩꝑii in cotũ dissiliet orbẽ
aliq̃ pars eiꝰ inegipto. aliq̃ in affrica. aliqͣ in hispania cadet. ne ħ ꝗ miserȩ. reiq. ꝯcinget semel ruere
oĩa licet faciant. Iubã inregno suo ñ locoꝵ noticia adiuuet. ñ ppłoꝵ ꝓrege suo n̾tꝰ obstinatissima uti¬
censiii qͦ fidẽ mał fracta oficiat. ⁊ scipionẽ in affrica nõis sin forcuna dstituat. Oli ꝓuisũ: neqͥd cato
ptãm obstitisse. Quo die repulsus: lusit. qͣ nocte ꝑit̾us fuit. leg̃. Eod̃ loco h̾uit p̃tã. unta excedẽ
omĩa q̃ accid̾ent ferenda e̾e ꝑsuaserat s̃. Quio mille mutationẽ rei. ꝑ. fora ⁊eqͦ patet᷑ ai̾o.Iuid .q.¬

Expanded text:
non potest vinci, par erat illi bono, quo victor rediret in patriam et conponeret pacem?" Quidni par sit? Eadem enim virtute et mala fortuna vincitur et ordinatur bona. Virtus autem non potest maior aut minor fianarum partium, senatus ferens arma, uno proelio profligabuntur et tam magni ruina imperii in totum dissiliet orbem; aliqua pars eius in Aegypto, aliqua in Africa, aliqua in Hispania cadet. Ne hoc quidem miserae rei publicae continget, semel ruere." Omnia licet fiant; Iubam in regno suo non locorum notitia adiuvet, non popularium pro rege suo vicensium quoque fides malis fracta deficiat et Scipionem in Africa nominis sui fortuna destituat. Olim provisum est, ne qpraeturam obstitisse. Quo die repulsus est, lusit, qua nocte periturus fuit, legit. Eodem loco habuit praetura et vita excidere; omnia, quae accide
Abbreviated transcription (Latin):
une boc quidem confitenti. de eẽ sibi in sumptum. ad necessarios usus. elim
suecurcendum. Iudicasset puluino etus ignorantisacculum subiecit. iet homo ta¬
itiliter ueretunais. qd̾ desiderabat inueairet potius qũa acciꝑet. Ꝙo

Expanded text:
et ne hoc quidem confitenti deesse sibi in sumptum ad necessarios usus, clam et ne hoc quidem confitenti deesse sibi in sumptum ad necessarios usus, clam succurrendum iudicasse ; pulvino eius ignorantis sacculum subiecit, ut homo inutiliter verecundus, quod desiderabat, inveniret potius quam acciperet.
Abbreviated transcription (Latin):
ttum dare. depͣhendere ẽ. Et ut intransitu. de hac quoq parte dicã. quidsen¬
tiam ne pͥncipi quidem satis decorũ ẽ. donare ignominie causa. T am̃ inqͥt
Et ita illis certas summas dedit. Non ẽ illud liberalitas censuraẽ. aupiliumẽ
pͥncipale tͥbutum ẽ. bñfitium ñ ẽ. cuius sine roubore meminisse ñ possum.
Adudicẽ missus sũ. ut impetrarem causã dixi. Precipiunt itaq omnes aue¬
tores. sapientie. quedam bñfitia palam danda. quȩdã secreto. Palam quiȩ con-¬
sequi gloriosũm. ut militaria dona. ut homores.⁊ quicquid aliud notitia
pulchrius fit. ruosus quȩ ꝓducunt. nec honestiorem faciunt. s. succureunt
infirmitati. egestati ignomiȩ. Tacite danda sunt. ut nota sint solis quibus ꝓ¬
sunt. Interdum ⁊̃ ipse quiuiuatur fallendus ẽ ut babeat. nec aquo acceꝑitu
seiat. Archesilan auint amico pauperi. ⁊ pauꝑtatem suam dissimulanti. egro aũ

Expanded text:
cium dare, deprehendere est. Et ut in transitu de hac quoque parte dicam, quid sencium dare, deprehendere est. Et ut in transitu de hac quoque parte dicam, quid sentiam, ne principi quidem satis decorum est donare ignominiae causa. " Tamen," iet ita illis certas summas dedit." Non est illud liberalitas, censura est. Auxilium est, principale tributum est ; beneficium non est, cuius sine rubore meminisse non possum. Ad iudicem missus sum ; ut impetrarem, causam dixi. Praecipiunt itaque omnes auctores sapientiae quaedam beneficia palam danda, quaedam secreto. Palam, quae consequi gloriosum, ut militaria dona, ut honores et quidquid aliud notitia pulchrius fit; rursus, quae non producunt nec honestiorem faciunt, sed succurrunt infirmitate egestati, ignominiae, tacite danda sunt, ut nota sint solis, quibus prosunt. Interdum etiam ipse, qui iuvatur, vel fallendus est, ut habeat nec, a quo acceperit, sciat. Arcesilan aiunt amico pauperi et paupertatem suam dissimulanti, aegro autem
Abbreviated transcription (Latin):
endum. Etiam siquid erit. de quo uelis ad monore aliud tempus ei¬
bious fȩ uerrico sus. bñfitium ab homine duro. asꝑe datũ panẽ lapidosũ uocabat.
quem efurienti acciꝑe necessarium sit eẽ acerbum. Ti cȩsar. rogat᷑ anepote. M̃. elio
p̃torio. ut aeri alieno eius surcurreret. edere illum nomina sibi creditorum uis¬
sit. hoc ñ ẽ donare. s creditoris conuocare. Cum ȩdita essent scͥpsit
nepoti. uississe se pecumam solui. Adiecta contumeliosa admoniti¬
õẽ effecit ut nepos ne es alienum haberet ñ bñfitium. Liberauit illum
acreditorib sibi ñ obligauit. Aliquid liberius secutus ẽ. Puto. noluit plures
ẽẽ qui idem iogaturi concurrerunt. Ista fortasse efficax ratio fuerit. ad hominũ
imꝓbas cupiditate pudore repͥmendas. Bñfitiũ uͦ danti tota alia sequenda est
uia. Omnigene qd̾ des quo sit acceptanus ad cnandũ ẽ. Hoc uero ñ ẽ bñfi¬

Expanded text:
scendum. Etiam si quid erit, de quo velis admonere, aliud tempus eliscendum. Etiam si quid erit, de quo velis admonere, aliud tempus eligite. Fabius Verrucosus beneficium ab homine dure aspere datum panem lapidosum vocabat, quem esurienti accipere necessarium sit, esse acerbum. Ti. Caesar rogatus a Nepote Mario praetorio, ut aeri alieno eius succurreret, edere illum sibi nomina creditorum iussit ; hoc non est donare sed creditores convocare. Cum edita essent, scripsit Nepoti iussisse se pecuniam solvi adiecta contumeliosa admonitione. Effecit, ut Nepos nec aes alienum haberet nec benefidum; liberavit illum a creditoribus, sibi non obligavit. Aliquid Tiberius secutus est ; puto, noluit plures esse, qui idem rogaturi concurrerent. Ista fortasse efficax ratio fuerit ad hominum improbas cupiditates pudore reprimendas, beneficium vero danti tota alia sequenda est via. Omni genere, quod des, quo sit acceptatius, adornandum est. Hoc vero non est benefi
Abbreviated transcription (Latin):
potest liberare. aut tarduis gaudere bñfitio suo manus affert. Omms bngni-¬
ras pecieat i pp̾um ẽ libent̃ facientis. cito face. Qii taroe ⁊ diem dedie ertahs
cȩ uoluntatis. Taro e nolle. nolentis ẽ. In om̃i negotio liberalis ñ nimima por¬
tione quomodo quid ꝙ aut dicat᷑ aut fiat. Multũ celentas fecit. emiltum ab¬
stulit mora Sieut intelis. eadẽ ferruns ẽ. S infinitũ int̾ ẽ utrũ eycusso lacer¬
to torqueantur. anremissa manu effluant. Gladius ideni ⁊ stringit ⁊ transforat.
quẽ presso aiticulo uenerit refert. Idem ẽ qd datur. s int̃ ẽ quomodo det᷑. Quam
dulcȩ quam p̃tiosũ ẽ. si grãs sibi agi ñ est passus. quidedit. si dedisse dũ dat obl¬
tꝰ ẽ  Num. corriꝑe eum cui cum maxime aliquid p̃stes dem̃tia ẽ. ⁊ inserere con¬
tumeliam meritis: Itaq ñ sunt exasꝑanda bñfitia. ne quicquam illis triste mi¬

Expanded text:
potest liberare, aut tardius gaudere, beneficio suo manus adfert. Omnis benignipotest liberare, aut tardius gaudere, beneficio suo manus adfert. Omnis benignitas properat, et proprium est libenter facientis cito facere ; qui tarde et diem de die extrah et argumentum amicae voluntatis ; tarde velle nolentis est. In omni negotio. Liberalis, non minima portio est, quomodo quidque aut dicatur aut fiat. Multum celeritas adiecit, multum abstulit mora. Sicut in telis eadem ferri vis est, sed infinitum interest, utrum excusso lacerto torqueantur an remissa manu effluant, gladius idem et stringit et transforat, quam presso articulo venerit, refert, ita idem est, quod datur, sed interest, quomodo detur. Quam dulce, quam pretiosum est, si gratias sibi agi non est passus, qui dedit, si dedisse, dum dat, oblitus est ! Nam corripere eum, cui cum maxime aliquid praestes, dementia est et inserere contumeliam meritis. Itaque non sunt exasperanda beneficia nec quicquam illis triste mi
Abbreviated transcription (Latin):
festim nichil semel faciunt. in iuriȩ illorum p̾cipites. lenta bñfitia st̃. Quare ue¬
rissimum existima qd ille comiciis dixit. Qiud tu ñ intelligis tantum te gratiȩ
demere quantũ more adicis: Inde ille uoces. quas ingenuus dolor erpͥmit. fac si
qͥd facis. Et nichil tanti ẽ. mali michi iamtieges. Noiintedium ad ductꝰ ani¬
mus. incipit bñfitium odisse dum expectat. porest obid gratꝰ eua ẽ. quẽ admo¬
dum aceruissima erudelitas ẽ. que trabit pęnam. ⁊ miscd̾ie genusẽ. cito occid̃e
quia torm̃tum ultimum. finem sui secum s affert. quod ante cedit tempus
marima uenturi supplitis pars ẽ. Ita maior ẽ. muneris gratia quominus diũ
peperidit Sstenim ⁊̃ bonarũ rerum. sollicitis expectatio. ⁊ cũ plima boñfitia
romiedũ alaciuiusre afferant ut aut dnutius. torquer patitur. qũe ꝑtinus

Expanded text:
festim, nihil semel faciunt; iniuriae illorum praecipites, lenta beneficia sunt. Quare vefestim, nihil semel faciunt; iniuriae illorum praecipites, lenta beneficia sunt. Quare verissimum existima, quod ille comicus dixit : Quid ? tu non intellegis tantum te gratiae demere, quantum morae adicis ? Inde illae voces, quas ingenuus dolor exprimit : " Fac, si quid facis " et: " Nihil tanti est ; malo mihi iam neges." Ubi in taedium adductus animus incipit beneficium odisse, dum expectat, potest ob id gratus esse ? Quemadmodum acerbissima crudelitas est, quae trahit poenam, et misericordiae genus est cito occidere, quia tormentum ultimum finem sui secum adfert, quod antecedit tempus, maxima venturi supplicii pars est, ita maior est muneris gratia, quo minus diu pependit. Est enim etiam bonarum rerum sollicita expectatio, et eum plurima beneficia remedium alicuius rei adferant, qui aut diutius torqueri patitur, quem protinus
Abbreviated transcription (Latin):
Sic unum munus ꝑ multorum manus teritur. Exqͦ grẽ minimũ ap̃ ꝓmittendũ¬
tem remanet quia auctori detrahit quisqͥs post illum rogandus ẽ. Hor itaq cu¬
re habebis si grate estimari quȩ p̃stabis uoles. ut benefitia tua inlibata.ut in-¬
tegra. ad eos quib ꝓmissa sunt. ꝑueniant. sine ulla qd̾ anint deductione. Nemo
illa int̃cipit. nemo detineat. Nemo in eo qd̾ daturus ẽ gr̃am suam facẽ potest. ut
ñ tuam minuat. Nichil ȩque amarũ. quam diupendere. E quiore quidam ani-¬
mo ferunt. p̃cidi spem suam. quam trahi. Pleriꝰq autẽ hoc uitiumẽ. ambiti-¬
one praua differendipmissa. Ne minor sit rogantium turba. Quales regiȩ
potentiȩ ministri sunt. quos delectat suꝑbiȩ suȩ longum spectaculum. minꝰq
se uidicant posse. nisidiu multisq singulis qͥd possint oftenderint. Pichil con¬

Expanded text:
; sic unum munus per multorum manus teritur, ex quo gratiae minimum apud promitten; sic unum munus per multorum manus teritur, ex quo gratiae minimum apud promittentem remanet, quia auctori detrahit, quisquis post illum rogandus est. Hoc itaque curae habebis, si grate aestimari, quae praestabis, voles, ut beneficia tua inlibata, ut integra ad eos, quibus promissa sunt, perveniant, sine ulla, quod aiunt, deductione. Nemo illa intercipiat, nemo detineat ; nemo in eo, quod daturus es, gratiam suam facere potest, ut non tuam minuat. Nihil aeque amarum quam diu pendere; aequiore quidam animo ferunt praecidi spem suam quam trahi. Plerisque autem hoc vitium est ambitione prava differendi promissa, ne minor sit rogantium turba, quales regiae potentiae ministri sunt, quos delectat superbiae suae longum spectaculum, minusque se iudicant posse, nisi diu multumque singulis, quid possint, ostenderint. Nihil con
Abbreviated transcription (Latin):
meum libuit ꝓoftea quicqͥd desiderabis. tuouire exiges semel rusticitan tuȩ ignosci¬
tur. Sic effities ut animum tuum. pluris eystimet. quã illud quicquid ẽ ad qd̾
petendum uenerat. Tunc ẽ summa uirtꝰ. tribuentis. T unc bñgnitas ut ille qui disces¬
sit dicet sibi. Magnum hodie bucrum feci. inalo qd̃ illum talẽ inueni. quã si multi¬
plicatum hoc adme dequo loquebar. alia iua ꝑuenisset. Huic euis animo numquã
parem grãm referam. At pleriq sunt. qui bñfitia iasꝑitate uerborum ⁊ suꝑcilio it
odium ad ducunt eo sermone usi. ea suꝑbia. ut unpetrasse peniteat. Aliȩ de inde
post¬
E rem ꝓmissã secunt᷑ more. Nichilautẽ ẽ. acerbius quã ubi quoq impetrastes
rogandum ẽ. Rep̃sentanda sunt benefitia q̃ aquib dam acciꝑe difficiliꝰ
t. quam impetrare. Hic rogandus ẽ ut ammoneat. ille ut consummet

Expanded text:
meum libuit ; postea, quidquid desiderabis, tuo iure exiges ; semel rusticitati tuae ignoscimeum libuit ; postea, quidquid desiderabis, tuo iure exiges ; semel rusticitati tuae ignoscitur." Sic efficies, ut animum tuum pluris aestimet quam illud, quidquid est, ad quod petendum venerat. Tune est summa virtus tribuentis, tunc benignitas, ubi ille, qui discessit, dicet sibi : " Magnum hodie lucrum feci; malo, quod illum talem inveni, quam si multiplicatum hoc ad me, de quo loquebar, alia via pervenisset; huic eius animo numquam parem gratiam referam." At plerique sunt, qui beneficia asperitate verborum et supercilio in odium adducunt eo sermone usi, ea superbia, ut impetrasse paeniteat. Aliae deinde post rem promissam secuntur morae ; nihil autem est acerbius, quam ubi quoque, quod impetrasti, rogandum est. Repraesentanda sunt beneficia, quae a quibusdam accipere difficilius est quam impetrare. Hic rogandus est, ut admoneat, ille, ut consummet
Abbreviated transcription (Latin):
as cibi salutaris ẽ. ⁊ aqua tempestiuȩ data remedis locum optinuit. itaquamuis
leue ⁊ uuilgare benefitium sit. si p̃sto fuit. si ꝑrimam quamq horam ñ ꝑdidit.
multum sibi adicit grãmꝙ p̃tiosi s lenti ⁊ dui cogitati muneris uincit. Qui
tam parate facit. ñ ẽ dubiũ quinlibent̃ faciat. Itaq letꝰ facit. ⁊ induit sibi ani¬
mi suuultum. Ingentia quoꝵdã bñfitia. silentium aut loquaitdi tarditas imi¬
tata grauitatem. ⁊t̾fitiamcorrumpit cũ ꝓmitteret uultu negantum. Qqͣto
melnis ad icere bona uerba rebbonis. ⁊ p̃dicatione humana bñgnaꝙ commenda¬
reique p̃stest. Ut ille se castiget quod tardior inrogando fuit. adicias licet famili¬
aren querelam Irascor tͥ qd̾ cum aliquid desiderasses ñ olim scire me uoliusti. qd̃
tam diligent᷑ rogasti. quod quemqͣm adhibusti. Egou̾ gratulor iͥ quod exꝑiti animũ

Expanded text:
as cibi salutaris est et aqua tempestive data remedii locum obtinuit, ita, quamvis as cibi salutaris est et aqua tempestive data remedii locum obtinuit, ita, quamvis leve et vulgare beneficium est, si praesto fuit, si proximam quamque horam non perdidit, multum sibi adicit gratiamque pretiosi sed lenti et diu cogitati muneris vincit. Qui tam parate facit, non est dubium, quin libenter faciat ; itaque laetus facit et induit sibi animi sui vultum. Ingentia quorundam beneficia silentium aut loquendi tarditas imitata gravitatem et tristitiam corrupit, cum promitterent vultu negantium. Quanto melius adicere bona verba rebus bonis et praedicatione humana benignaque commendare, quae praestes ! Ut ille se castiget, quod tardior in rogando fuit, adicias licet familiarem querellam : " Irascor tibi, quod, cum aliquid desiderasses, non olim scire me voluisti, quod tam diligenter rogasti, quod quemquam adhibuisti. Ego vero gratulor mihi, quod experiri animum
Abbreviated transcription (Latin):
tiplicat munus suum. Nontulit gratis: quicum rogasset accepit. Qũo quidem
t maiorib nr̃is grauissimis uiris uisum ẽ. nulla res carius constat. quam qu
honestissime supplicamus. tacite malumꝰ. ⁊ intranos metipsos p̃cari. Molestum uer¬
bum ẽ. honerosum demisso uultu dicendum. rogo huuis facienda ẽ gr̃a amico. ⁊ eui¬
q̃ quẽ amicum sisꝓ merendo facturus. Proꝑet libet. serobñficium dedit. qͥ rogan
dedit. Ideo diuinantla eiusq uoluntas. ⁊ cum intellecta ẽ. necessitatẽ g
rogandi liberanda ẽ. Iilud bñfitium iocundum uicturum in animo scias qd̃ ob-¬
uiam uenit. Si ñ contigit. p̃uenire. plura rogantis uerba int̾cidamus ne rogãti
uideamur. s certiores facti. statim ꝓmittamus facturos. que nos ĩ antequan
in t̾pellemur. ipsa festinatione approbemus. Quẽ ad modum inegeis oportuni¬

Expanded text:
tiplicat munus suum. Non tulit gratis, qui, cum rogasset, accepit, quoniam quidem, tiplicat munus suum. Non tulit gratis, qui, cum rogasset, accepit, quoniam quidem, ut maioribus nostris gravissimis viris visum est, nulla res carius constat, quam quahonestissime supplicamus, tacite malumus et intra nosmet ipsos precari. Molestum verbum est, onerosum, demisso vultu dicendum, rogo. Huius facienda est gratia amico et quemcumque amicum sis promerendo facturus ; properet licet, sero beneficium dedit, qui roganti dedit. Ideo divinanda cuiusque voluntas et, cum intellecta est, necessitate gravissima rogandi liberanda est; illud beneficium iucundum victurum in animo scias, quod obviam venit. Si non contigit praevenire, plura rogantis verba intercidamus ; ne rogati videamur sed certiores facti, statim promittamus facturosque nos, etiam antequam interpellemur, ipsa festinatione approbemus. Quemadmodum in aegris opportunit
Abbreviated transcription (Latin):
pore parte ad huc suꝑ ẽ. quemadmodum dandum sit bñfitium. cuiꝰ rͣei
peditissimam uideor monstraturos uiam. Sic demus quomodo uellemꝰ acciꝑe. Ante
omnia libent̾. cito. sine ulla dubitatio ẽ. In gratum ẽ benefitium. quod du int̃ dantis
manꝰ besit. Quod quis egredi mutere uisus est. ⁊ sic dare tamquam sibi eriperet.
E tiam siquid int̾uenit morȩ ȩiutemus. omĩ modo nedeliberasse uideam᷑. Proximꝰ
ma tribuentis uoluntas. quia nolentẽ se tribuisse ipsa cunctatioẽ testatꝰ ẽ. ñ dedit. s
aduersus ducentem male retinuit. Multi autem sunt quos liberalis facit fortos in¬
firmitas. Gratissima sunt benefitia. parata. facilia. occurrentia. ubi nulla mora fuit.
nisi in accipientis uerecundia. Optunum ẽ. ante cedere desidium. cuiusq ꝓxi¬
mum sequi. Illud melius occupare antequam rogemur. Quia cum homini ꝓbo
ad rogandum osconcurrat. ⁊ suffondatur rubor. Qui hoc torm̃tum remittit. mul¬

Expanded text:
ore parte adhuc superest, quemadmodum dandum sit beneficium ; cuius rei expeditissimam videor monstraturus viam : sic demus, quomodo vellemus accipere. Ante omnia libenter, cito, sine ulla dubitatione. Ingratum est beneficium, quod diu inter dantis manus haesit, quod quis aegre dimittere visus est et sic dare, tamquam sibi eriperet. Etiam si quid intervenit morae, evitemus omni modo, ne deliberasse videamur; proximus  iucundissima sit tribuentis voluntas, quia nolentem se tribuisse ipsa cunctatione testatus est, non dedit sed adversus ducentem male retinuit ; multi autem sunt, quos liberales facit frontis infirmitas. Gratissima sunt beneficia parata, facilia, occurrentia, ubi nulla mora fuit nisi in accipientis verecundia. Optimum est antecedere desiderium cuiusque, proximum sequi. Illud melius, occupare ante quam rogemur, quia, cum homini probo ad rogandum os concurrat et suffundatur rubor, qui hoc tormentum remittit, mul
Abbreviated transcription (Latin):
qui dedit tamquam recepturus. recepit canquam ñ dediss. qui occasio¬
nẽ qua ꝓdesset. ⁊ occupauit ⁊ quesuͥt. contra ingrata sunt ut dixi. licet
re acspetie magna uideantur. quȩ danti ante extorquentur aut excidunt.
Multoq gratius uenit. qd̃ facili quã qd̾ plena mamu datur. Eyiguum est
ie contulit. s amplius ñ potuit. At qhicquod dedit magnum ẽ. s
dub itauit. s istulit. s cum daret gemuit. s suꝑbe dedit.s circum tulit.
⁊ placere ei ñ e cu p̃stabat uoluit. ambitioni dedit ñ michi. Socrat cũ
multa ꝓ sius quisq facultatib offerrent. ȩschines pauꝑ auditor. Nichil in¬
quid dignumte. quod dare tͥ possim inuenio. ⁊ hoc uno modo pauper̾ẽ esse
mnesentio Itaq donotibi qd̾ unum habeo me ipsum. hoc munus rogo qua¬
lecumq est boni consulas cogitesq alios cum multum daront. plus sibi

Expanded text:
qui dedit tamquam numquam1 recepturus, recepit, tamquam non dedisset, qui occasioqui dedit tamquam numquam1 recepturus, recepit, tamquam non dedisset, qui occasionem, qua prodesset, et occupavit et quaesiit. Contra ingrata sunt, ut dixi, licet re ac specie magna videantur, quae danti aut extorquentur aut excidunt, multoque gratius venit, quod facili quam quod plena manu datur. Exiguum est, quod in me contulit, sed amplius non potuit ; at hic quod dedit, magnum est, sed dubitavit, sed distulit, sed, cum daret, gemuit, sed superbe dedit, sed circumtulit et placere non ei, cui praestabat, voluit; ambitioni dedit, non mihi. Socrati cum multa pro suis quisque facultatibus offerrent, Aeschines, pauper auditor: " Nihil," inquit, " dignum te, quod dare tibi possim, invenio et hoc uno modo pauperem esse me sentio. Itaque dono tibi, quod unum habeo, me ipsum. Hoc munus rogo, qualecumque est, boni consulas cogitesque alios, cum multum tibi darent, plus sibi
Abbreviated transcription (Latin):
habita debonestat. Ipsa quȩ appetuntur neutram naturã habent. nec bo¬
ni nec mali. refrit quo illa rector impellat. aquo forma reb dat᷑. Non est
bñfitium ipsum quo numeratur. aut tradat᷑. sicut ne inuictims. qͥdẽ
licet opimȩ sint: auroq p̃sulgeant deorum ẽ honor. s recta ac pia uoluntate
uenerantium. Itaq boni ⁊̃ farre acfit illa religiosi sunt. Mali rursus ñ effu¬
giunt impietatem quamuis aras sanguine multo cruentauerint.SSibũfitia
inreb ñ ipsa bñfaciendi uoluntate. consisterent. eo maiora eẽnt. quę maio¬
ra sunt que accepimus. Id autẽ falsum ẽ. non numquam aut̃ magis nos obligat.
quidedit parua magnifice. qui regũ equauit opes animo. qui exiguũ tͥbuit
s libent̃. qui pauꝑtatis suȩ oblit᷑. dum meam respicit. qui ñ uoluntatẽ tãtũ
uiuandi habuit. s cupiditatem. qui accipere seputauit bñfitium cum daret.

Expanded text:
habita dehonestat ; ipsa, quae appetuntur, neutram naturam habent, nec bohabita dehonestat ; ipsa, quae appetuntur, neutram naturam habent, nec boni nec mali; refert, quo illa rector impellat, a quo forma rebus datur. Non est beneficium ipsum, quod numeratur aut traditur, sicut ne in victimis quidem, licet opimae sint auroque praefulgeant, deorum est honor sed recta ac pia voluntate venerantium. Itaque boni etiam farre ac fitilla religiosi sunt ; mali rursus non effugiunt impietatem, quamvis aras sanguine multo cruentaverint. Si beneficia in rebus, non in ipsa benefaciendi voluntate consisterent, eo maiora essent, quo maiora sunt, quae accipimus. Id autem falsum est ; non numquam enim magis nos obligat, qui dedit parva magnifice, qui " regum aequavit opes animo," qui exiguum tribuit sed libenter, qui paupertatis suae oblitus est, dum meam respicit, qui non voluntatem tantum iuvandi habuit sed cupiditatem, qui accipere se putavit beneficium, cum daret,
Abbreviated transcription (Latin):
excepit. uincarterem condidit. non bñfitium ẜ usum bñfitii mei sustulit.¬
Exnaustagio enlicui taptos uł erincendio liberos redadi Hoe ul morbues
el aluinisa sit ota in iuriaeripuiti manet t̃ sine illus aid iuloe atumm ei
tas aiiea ceplicat. h oc inaliis quoq reb euenit. ut alicubi sit species uea
alicabnqosarres. Imꝑator adiquam torquib morali ⁊ ciuica donat. Quidit
tibuens ga uium . capiensq tribuendo in id quod facit. prona et sponite
sua parata. Itaq ñ quis fiat. aut quid detur refect. s qua m̃te. Qui abñfi¬
cuim nmes quod fit. aut quod datur consistit. s impso dantis uł facien¬
tis animo. M agnum autem et̃. inter ista disscrimen uł ex hoc intelligas
licet qd̾ bñfitium utique bomim ẽ. Io aut̃ qd̃ fit aut datur. nec bonum
nec malum ẽ. Animmus ẽ qui parua extolli sordida illustrat. magna ⁊ in p̃tio

Expanded text:
excepit et in carcerem condidit ; non beneficium, sed usum beneficii mei sustulit.excepit et in carcerem condidit ; non beneficium, sed usum beneficii mei sustulit.naufragio alicui raptos vel ex incendio liberos reddidi, hos vel morbus vel aliqua fortuita iniuria eripuit ; manet etiam sine illis, quod in ivoluntas amica explicat. Hoc in aliis quoque rebus evenit, ut aliubi sit species rei, aliubi ipsa res. Imperator aliquem torquibus, murali et civica donat. Quid hatribuens gaudium capiensque tribuendo in id, quod facit, prona et sponte sua parata. Itaque non, quid fiat aut quid detur, refert, sed qua mente, quia beneficium non in eo, quod fit aut datur, consistit, sed in ipso dantis aut facientis animo. Magnum autem esse inter ista discrimen vel ex hoc intellegas licet, quod beneficium utique bonum est, id autem, quod fit aut datur, nec bonum nec malum est. Animus est, qui parva extollit, sordida illustrat, magna et in pretio
Abbreviated transcription (Latin):
ec anilib argum̃tis ꝓ hiberi posse rem ꝑnitionisissimam benefitiorum
nouas tabulas. S quemadmodum suꝑ uacua transcurram. ita exponam
necesse ẽ hoc pcimum nobis ẽẽ discendum. quid accepto bñfitio debeamus.
Deb̾e enim se alius pecuniã quam accepit. alius consulatum. Aiius sacer-¬
dotium. alius ꝓumtiam Ista aũt sunt meritorũ signa nõ merita. Non
potest bñfitiũ mamii tangi. s animo gerit᷑. Multum interẽ int̃ mat̾ĩam
bñfitii ⁊ bñficium. Itaq nec auitm nec argentum neo quicquã eorũ quȩ
ꝓrimis accipiunt᷑ bñfitiũ ẽ. s ipsa tribuentis uoluntas. Imꝑiti autem
id qd oculis incurrit. ⁊ quod traditur possid eturq solum notant. Cum c̃t ͦ
Gͣeneficium aũt ⁊̃ amisso eo ꝑ qd̾ datum ẽ durat. E et enim recte factim:
quod irritum nullauis esfficit. Amieum apiratis redemi. huncalius hostt̃

Expanded text:
et anilibus argumentis prohiberi posse rem perniciosissimam, beneficiorum et anilibus argumentis prohiberi posse rem perniciosissimam, beneficiorum novas tabulas. Sed quemadmodum supervacua transcurram, ita exponam necesse est hoc primum nobis esse discendum, quid accepto beneficio debeamus. Debere enim se ait alius pecuniam, quam accepit, alius consulatum, alius sacerdotium, alius provinciam. Ista autem sunt meritorum signa, non merita. Non potest beneficium manu tangi ; res animo geritur. Multum interest inter materiam beneficii et beneficium ; itaque nec aurum nec argentum nec quicquam eorum, quae pro maximis accipiuntur, beneficium est, sed ipsa tribuentis voluntas. Imperiti autem id, quod oculis incurrit et quod traditur possideturque, solum notant, cum contra Beneficium etiam amisso eo, per quod datum est, durat ; est enim recte factum, quod irritum nulla vis efficit. Amicum a piratis redemi, hunc alius hostis
Abbreviated transcription (Latin):
Quia qui referre gram debet. numquam consequit᷑ nisi perecessit. Hi docen¬
di sunt nichil imputare illis plus debere. ad hechonestissimam contentionẽ
bñfitiis bñfici auincendi. Sic nos ad hortatur crisippus ut dicat uerendum
ẽẽ nequia charites iouis filie sunt. patrũ sacrate gerere sacrilegium sit.¬
⁊ tam bellis puellis fiat inuiria. Tum ea aliquid eorum doce ꝑ que bñfitien-¬
tior gratiorq aduersus bene merentes fiam. ꝑ quȩ obligantium obligatoꝵq
nini certent. ut qui p̃stiterunt. obliuiscant᷑ ꝑtinax sit. memoria.
um. Iste uero ineptiȩ poetis relinquantur quib aures oblectare ꝓpositũ ẽ
idulcem fabulam nectere. At ingenia sanare. ⁊ fidem in reb humanis
retinere memouam offitiorum ingerere animis uolunt. serioloquant᷑.
⁊ magnis uirib agant. Nisi forte existimas leui ac fabuloso sermone

Expanded text:
quia, qui referre gratiam debet, numquam consequitur, nisi praecessit ; hi docenquia, qui referre gratiam debet, numquam consequitur, nisi praecessit ; hi docendi sunt nihil imputare, illi plus debere. Ad hanc honestissimam contentionem beneficiis beneficia vincendi sic nos adhortatur Chrysippus, ut dicat verendum esse, ne, quia Charites Iovis filiae sunt, parum se grate gerere sacrilegium sit et tam bellis puellis fiat iniuria ! Tu me aliquid eorum doce, per quae beneficentior gratiorque adversus bene merentes fiam, per quae obligantium obligatorumque animi certent, ut, qui praestiterunt, obliviscantur, pertinax sit memoria debentium. Istae vero ineptiae poetis relinquantur, quibus aures oblectare propositum est et dulcem fabulam nectere. At qui ingenia sanare et fidem in rebus humanis retinere, memoriam officiorum ingerere animis volunt, serio loquantur et magnis viribus agant ; nisi forte existimas levi ac fabuloso sermone
Abbreviated transcription (Latin):
chuaris ẽ apud homerum musa.S ne faciam qd̾ rep̃hendo omia ista quȩ itiei¬
traremsunt uit nec cura rem quidem sint celinquam. tumodo nos tuore. Siqs
michi obitiet. quod crisippum m ordinem coegerim. magnũ me hercules uis¬
rum s tam̃ grecum cuius acum̃ nimis temiere tunditur. uinse sepe replecat᷑.
ĩ cum age aliquud uidetur pungit ñ ꝑforat. Hic uͦ quod acum̃ ẽ: debenefit¬
is dicendum ẽ. ⁊ ordinandares que maxime humanam sotietatẽ albigat. dan-¬
da lex uitȩ. ne sub spetie benignitatis inconsulta facilitas placeat. neclberalita¬
tem quã nec decẽ oportet. nec suꝑ fluere. hȩc ipsa obseruatio restringat. dum
temperat. Docendi sunt libent᷑ accipere. libent̃ redd̾e ⁊ magnum ipsis certam̃
ꝓponere eos quib obligati sunt. re animoq ñ tantum equare sed uincere.

Expanded text:
Charis est, apud Homerum Musa. Sed ne faciam, quod reprehendo, omnia ista, quae ita exCharis est, apud Homerum Musa. Sed ne faciam, quod reprehendo, omnia ista, quae ita extra rem sunt, ut ne circa rem quidem sint, relinquam. Tu modo nos tuere, si quis mihi obiciet, quod Chrysippum in ordinem coegerim, magnum mehercules virum, sed tamen Graecum, cuius acumen nimis tenue retunditur et in se saepe replicatur ; etiam cum agere aliquid videtur, pungit, non perforat. Hic vero quod acumen est ? De beneficiis dicendum est et ordinanda res, quae maxime humanam societatem alligat ; danda lex vitae, ne sub specie benignitatis inconsulta facilitas placeat, ne liberalitatem, quam nec deesse oportet nec superfluere, haec ipsa observatio restringat, dum temperat ; docendi sunt libenter dare, libenter accipere, libenter reddere et magnum ipsis certamen proponere, eos, quibus obligati sunt, re animoque non tantum aequare sed vincere,
Abbreviated transcription (Latin):
dendi bñfitii pauca admodum dicat. Nec his fabulas s hec fabuilis inserit. Nã
p̃tee ista quȩ hecaton transseribit. tres chrysippus gr̃as agit. ioint ⁊ eorinomes
filias eẽ. S tate autem minores quam horas. s melius cula facie. uideo ueneri cdatas
comitas. Matus quoq nom̃ ad remiudicat ꝑtinere. Eorinomei emindictam
quia late petentis inatrimonis sit bñfitia diuidere. tamquam matͥ post filias
soleat nom̃ imponi. aut poetȩ uera nomina reodant. Quem admodum nomen cla-¬
tori memorie loco audatia est Et cuicumq nom̃ ñ potist reddere imponit.
ta poete ñ putant ad rem ꝑtinere uerum dicere. s aut necessitate coacti. aut de¬
cors corrupti is quemꝙ uocati uibent. qd̾ uelle facit. aduecsum. Nec ilis frauoi
est. sialiquid incensum deculerunt. Proximus enim poeta. siuim illas fecre
nom̃ ubet i Ueiet scias uta cẽ ecrethilia de quacum maxime agitur. ap̃ hesiodũ

Expanded text:
dendi beneficii pauca admodum dicat ; nec his fabulas, sed haec fabulis inserit. Nam dendi beneficii pauca admodum dicat ; nec his fabulas, sed haec fabulis inserit. Nam praeter ista, quae Hecaton transcribit, tres Chrysippus Gratias ait Iovis et Eurynomes filias esse, aetate autem minores quam Horas, sed meliuscula facie et ideo Veneri datas comites. Matris quoque nomen ad rem iudicat pertinere : Eurynomen enim dictam, quia late patentis patrimonii sit beneficia dividere ; tamquam matri post filias soleat nomen imponi aut poetae vera nomina reddant ! Quemadmodum nomenclatori memoriae loco audacia est et, cuicumque nomen non potest reddere, imponit, ita poetae non putant ad rem pertinere verum dicere, sed aut necessitate coacti aut decore corrupti id quemque vocari iubent, quod belle facit ad versum. Nec illis fraudi est, si aliud in censum detulerunt ; proximus enim poeta suum illas ferre nomen iubet. Hoc ut scias ita esse, ecce Thalia, de qua cum maxime agitur, apud Hesiodum
Abbreviated transcription (Latin):
qui ⁊̃ illud ad rem uidicet ꝑtinere. q̃ nomina illis hesiodus imposuerit. Aglȩ
nam natura appellauit. mediam eufrosinen: tectiam taliam. Horir
minum int̾pretationẽ proeit cuiq uisumẽ deflectit. ⁊ ad rationẽ aliquam co¬
natur ꝑducere. Cum hesiodus puellis suis qd̃ uoluit nom̃ imposuerit. Itaq
homerus unimutauit. pasithean appellauit. ⁊ in matrimonrum ꝓmisit. ut
scias non eẽ illas uirgines uestales. Inueniam alium poetam ap̃ quẽ p̃cingant᷑
⁊spissif aut phrixianis ꝓdeant. Eego ⁊ mercurius unastat ñqui ab eneficia
ratio commendat uł oratio. s quia pictori ita ussumẽ. Chrisippus quoq
penes quẽ subtile illud acumenẽ. et in immans penetrans ueritatem. qui rei a¬
gende causa loquitur. ⁊ uerbis ñ ultra quã ad intellectũ satis ẽ utitur. totũ
librum suum his in eptus replet ita. ut de ipso benefitio dandiaccipiendi red¬

Expanded text:
qui etiam illud ad rem iudicet pertinere, quae nomina illis Hesiodus imposuerit. Aglaien qui etiam illud ad rem iudicet pertinere, quae nomina illis Hesiodus imposuerit. Aglaien maximam natu appellavit, mediam Euphrosynen, tertiam Thaliam. Horum nominum interpretationem, prout cuique visum est, deflectit et ad rationem aliquam conatur perducere, cum Hesiodus puellis suis, quod voluit, nomen imposuerit. Itaque Homerus uni mutavit, Pasithean appellavit et in matrimonium promisit, ut scias non esse illas virgines Vestales. Inveniam alium poetam, apud quem praecingantur et spissis aut Phryxianis prodeant. Ergo et Mercurius una stat, non quia beneficia ratio commendat vel oratio, sed quia pictori ita visum est. Chrysippus quoque, penes quem subtile illud acumen est et in imam penetrans veritatem, qui rei agendae causa loquitur et verbis non ultra, quam ad intellectum satis est, utitur, totum librum suum his ineptus replet, ita ut de ipso officio dandi, accipienda red
Abbreviated transcription (Latin):
Aillii ta bñfitiorum eẽ genere ꝓ merentium. reddentium. simil accipientium red¬
dentiumq S utrumlibet existe . iudica uerum. Qio ista nos uiuat scientia
quid ille consertis manib inse redeuntium chorus: Ob hoc quia ordo bñfitii ꝑ mas
transeuntis. nichilomimis. addantẽ reuertit᷑. ⁊ totius spetiem ꝑdit. siusquã int̾ruptꝰ
ẽ. p̾ulcherrimus. si coheserit ⁊ uices seruat. Ideo ẽ. aliqua tam̃ maioris dignatio
sicut ꝓmerentium uultus hilarisunt.quales solent eẽ. quidant uł accipiunt.
bñficia Iuuenes quia nondebet bñfitiorum memoria. senescere. Hirgines quia
incorrupta sunt. ⁊ sincera ⁊ omnib scã. Inquib nicħ eẽ alligati decet. nec ad¬
scͥpti. Solutis itaq tuncis utunt᷑. ꝑlucidis autẽ qui abñfitia conspici uolunt.
sit aliquis usq eo grecis emancipatus ut haec dicat necessaria. Nemo tam̃ exit.

Expanded text:
; alii tria beneficorum esse genera, promerentium, reddentium, simul accipientium red; alii tria beneficorum esse genera, promerentium, reddentium, simul accipientium reddentiumque. Sed utrumlibet ex istis iudica verum ; quid ista nos scientia iuvat ? Quid ille consertis manibus in se redeuntium chorus ? Ob hoc, quia ordo beneficii per manus transeuntis nihilo minus ad dantem revertitur et totius speciem perdit, si usquam interruptus est, pulcherrimus, si cohaeret et vices servat. In eo est aliqua tamen maioris dignatio, sicut promerentium. Vultus hilari sunt, quales solent esse, qui dant vel accipiunt beneficia ; iuvenes, quia non debet beneficiorum memoria senescere; virgines, quia incorrupta sunt et sincera et omnibus sancta ; in quibus nihil esse adligati decet nec adstricti ; solutis itaque tunicis utuntur ; perlucidis autem, quia beneficia conspici volunt. Sit aliquis usque eo Graecis emancipatus, ut haec dicat necessaria; nemo tamen erit,
Abbreviated transcription (Latin):
extra intellectum atq estimationẽ bm̃fitis posita sunt. assuduitas tam̃ meriti
ꝑtinatis euincit. Ingratus ẽ. aduerfus unum bñfitium aduersus alterum non
erit. Nuorum oblitꝰ ẽ. t̃tium etiã. in eorum que excidert̃ memoria reducetur.
is polt bnficia quieito se ꝑdidisse credit. fltqui instat iͥ onerat pͥora sequentibus
⁊̃ ex duro immemori pectore grãm ȩxtundit. Non audebit adũsus multa oculos
atolere. quocumq se conuertit. memoriam suam fugiens ibi teuideat. Bñsitus
tius illumcinge. Quorum que nis quiȩ uexprietas sit dicam sipͥus illa que adr̃e ñ ꝑti¬
nen i transibire ꝑmiseris. uare ires gratiȩ ⁊ quare sorores sinit. et quare manibus
implexis. ⁊ quare ridentes ⁊ uirgines soluitaꝙ ac ꝑ lucida ueste. Alni quidem iuderi
uolunt ainamcẽ quȩ debec bñfitiutm. alteramq̃ ea accipiat dectiam quȩ reodat:

Expanded text:
extra intellectum atque aestimationem beneficii posita sunt, adsiduitas tamen meriti extra intellectum atque aestimationem beneficii posita sunt, adsiduitas tamen meriti pertinacis evincit. Ingratus est adversus unum beneficium ? Adversus alterum non erit. Duorum oblitus est ? Tertium etiam in eorum, quae exciderunt, memoriam reducet. Is perdet beneficia, qui cito se perdidisse credit ; at qui instat et onerat priora sequentibus, etiam ex duro et immemori pectore gratiam extundit. Non audebit adversus multa oculos attollere ; quocumque se convertit memoriam suam fugiens, ibi te videat : beneficiis illum tuis cinge. Quorum quae vis quaeve proprietas sit, dicam, si prius illa, quae ad rem non pertinent, transilire mihi permiseris, quare tres Gratiae et quare sorores sint, et quare manibus implexis, et quare ridentes et iuvenes et virgines solutaque ac perlucida veste. Alii quidem videri volunt unam esse, quae det beneficium, alteram, quae accipiat, tertiam, quae reddat
Abbreviated transcription (Latin):
dampnũ ñẽ. Ego illud dedi ut darẽ. Nemo bñfitia in kalendario sebit. nec aua-¬
rus exactor. ad horam ⁊ diem appellat.Numquam illa uir bonus cogitat. nisi admoni¬
tus ared dente. Auo quiꝰ informã credendi transit. turpis feneratio ẽ. benesitium
expensum eẽ. ferce. Qualiscumq pͥorum euentusẽ. ꝑ seuera iualios conferre. meluis
apud ingratos iacebunt. quos aut pudor. aut occasio. aut timidatio aliquãdo grates
potĩt efficere. Ne cessaueris. opus tuum ꝑage. ⁊ partes boniiuri eysequere. Auum.
re. aliũ fide. alium gr̃a. alium consilio alium p̃ceptis salubrib ad uiua. Offitia
ĩ fere semiunt. Nec ullum tam immansuetum animal est. quod ñ cura miti¬
get ⁊ in amorem sinuertat. Leonum ora. amagistris impune tractãtur. E le¬
fantorum feritatem. usq inseruile obsequium demecetur cibus. Adeo ⁊̃ que

Expanded text:
damnum non est. Ego illud dedi, ut darem. Nemo beneficia in calendario scribit nec avadamnum non est. Ego illud dedi, ut darem. Nemo beneficia in calendario scribit nec avarus exactor ad horam et diem appellat. Numquam illa vir bonus cogitat nisi admonitus a reddente ; alioqui in formam crediti transeunt. Turpis feneratio est beneficium expensum ferre. Qualiscumque priorum eventus est, persevera in alios conferre; melius apud ingratos iacebunt, quos aut pudor aut occasio aut imitatio aliquando gratos poterit efficere. Ne cessaveris, opus tuum perage et partes boni viri exsequere. Alium re, alium fide, alium gratia, alium consilio, alium praeceptis salubribus adiuva. Officia etiam ferae sentiunt, nec ullum tam immansuetum animal est, quod non cura mitiget et in amorem sui vertat. Leonum ora a magistris impune tractantur, elephantorum feritatem usque in servile obsequium demeretur cibus ; adeo etiam, quae
Abbreviated transcription (Latin):
tura. quorum a uiro ãgregioͭ fructus ꝑceptus ẽ. Adeo quidem ista res iuguis nos
⁊ pigniores ad rem pulcherrimam facere ñ debet. ut si spes michi p̃cidatur gratu
hominem repperiendi malim ñ recipere beneficia quam ñ dare. Quia qui ñ dat
uitium ingrati antecedit. Dicam qd̾ sentio. Qiuibenefitium ñ reddit. magis
peccat quam qui ñ dat citius. Benesitiam uulgiis cum largiri institueris ꝑdea¬
da sunt multa. ut semel ponas benẽ. Inpͥore uersu. utrumq rephendas. Nam
nec iniulgum effundenda sunt. ⁊ nullius rez minime bñficiorum honesta largi.¬
tio est. Quib si detrayeris iuditium desinunt ẽẽ bñfitia. In aliud qdlibet nom̃¬
incident. Sequens sensus mirificus ẽ. Qui unãbñ positt̃ bñfitiũ multorum a¬
missorum damna solat᷑. Nide orote ne hoc ⁊ uerrus.s imagnitudini bñfatientis
tiorum simplex ratio ẽ. tantum erogat. Si reddet aliquid lucrumẽ. Si ñ reddet

Expanded text:
tura, quorum a viro egregio statim fructus perceptus est. Adeo quidem ista res fugare nos et pigriores ad rem pulcherrimam facere non debet, ut, si spes mihi praecidatur gratum hominem reperiendi, malim non recipere beneficia quam non dare, quia, qui non dat, vitium ingrati antecedit. Dicam, quod sentio. Qui beneficium non reddit, magis peccat ; qui non dat, citius. Beneficia in volgus cum largiri institueris, perdenda sunt multa, ut semel ponas bene. In priore versu utrumque reprehendas ; nam nec in vulgum effundenda sunt, et nullius rei, minime beneficiorum, honesta largitio est ; quibus si detraxeris iudicium, desinunt esse beneficia, in aliud quodlibet incident nomen. Sequens sensus mirificus est, qui uno bene posito beneficio multorum amissorum damna solatur. Vide, oro te, ne hoc et verius sit et magnitudini bene facientis iorum simplex ratio est : tantum erogatur ; si reddet aliquid, lucrum est, si non reddet,
Abbreviated transcription (Latin):
Sic sapiens uͥtucẽ siliebit mouucus explicabit. siminꝰ in ꝑauptate. sipot̾it ĩpatͥa simnitꝰ i
exilla memorabile eficiet. C̃ erais domitores ferarũ qͥs anssima aĩaliua. ⁊adocur su et pauertis ho¬
mina pati sub ingã. nec aspratẽ ex clisisse ꝯtenti uis int dabmũ mi gai lso ub e aeibeu¬
mani insertat: Oscuslat cigi suuscustos E lephumcis minimꝰ eduops sub side uibet ingenui
et ambulare ꝑ fimem. Sic sapiens araifer: dominda. Mala aolor egestas. ignominicartei: ꝓ¬
liũ tił̃nq horrenda ad hunc ꝑuetiere. mansueta sim̃t. Sale.

Expanded text:
si licebit, in divitiis explicabit, si minus, in paupertate; si poterit, in patria, si minus, in acceperit, aliquid ex illa memorabile efficiet. Certi sunt domitores ferarum, qui saevissima animalia et ad occursum expavescenda hominem pati subigunt nec asperitatem excussisse manum insertat, osculatur tigrim suus custos, elephantum minimus Aethiops iubet subsidere in genua et ambulare per funem. Sic sapiens artifex est domandi mala. Dolor, egestas, ignominia, carcer, exilium ubique horrenda, cum ad hunc pervenere, mansueta sunt. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
ut imꝑiũ ducis simul os copiȩ sentuant.sic oisposite ĩ signii ab imo daitũ. pedite sim
equiteq ꝑcurrat. Hoc aligͥn mag̃ necessariũ ẽt nob̃̾ ait. Illi a. sepe hostẽ timuere sun
cansa tutisimũq illis tt̃: qđ suspectissimũ furt. Nicħ stulticia pidatũ ht̃ tã suꝑne i

Expanded text:
ut imperium ducis simul omnes copiae sentiant, sic dispositae, ut signum ab uno datum peditem simul ut imperium ducis simul omnes copiae sentiant, sic dispositae, ut signum ab uno datum peditem simul equitemque percurrat; hoc aliquanto magis necessarium esse nobis ait. Illi enim saepe hostem timuere sine causa, tutissimumque illis iter
Abbreviated transcription (Latin):
uenio tn tͥnslationes u̾boꝵ ũ ñ temerarias. itaꝗͣ ꝑicłm sui fecerint.Inuemo imagineꝰ qͥ¬
b siqͥs nos uti uetat. ⁊ poctis illas soł uidicat eͥe̾ ꝯcessas. neminẽ mͥ indec᷑ ex antiqͥs legisse ap̃
qͦs ñdũ captabat᷑ plansibił oro. Illi qͥ sĩplicit̃. ⁊ demostrande rei ca eloq̃bantur para boł referti st̃.¬
Quas existimo necessarias. ñ exead ca qͣ poetis. s ũ inbecillitatd nr̃ȩ ãminicła sint. iui dicente
et audientẽ in rẽ p̃sencẽ adclucant. Sertiũ ecce cũ marime lego irũ acre. g̃cis ub. roma¬
nis morib philosophantẽ. moũ me imago ab illo posita. ire qͣdrato agmine erereitũ ubi
hostis ab om̃i parte suspectus pugne paratu. Idẽ inqͥt sapiens face̾ debet. os iͥrtaute sud
uncdiq expandat ũ ubicq infesti aliqͥd orietur. illie parata p̃sida sint. ⁊ ad mitũ regentis
sine tumultis respondeant. Iuod in errcitib his qͦs ĩꝑatores magni ordinant fieri inde

Expanded text:
venio tamen translationes verborum ut non temerarias ita quae periculum sui fecerint. Invenio imagines, quibus si quis nos uti vetat et poetis illas solis iudicat esse concessas, neminem mihi videtur ex antiquis legisse, apud quos nondum captabatur plausibilis oratio. Illi, qui simpliciter et demonstrandae rei causa eloquebantur, parabodicentem et audientem in rem praesentem adducant. Sextium ecce cum maxime lego, virum acrem, Graecis verbis, Romanis moribus philosophantem. Movit me imago ab illo posita: ire quadrato agmine exercitum, ubi hostis ab omni parte suspectus est, pugnae paratum; " Idem," inquit, " sapiens facere debet; omnes virtutes suas undique expandat, ut ubicumque infesti aliquid orietur, illic parata praesidia sint et ad nutum regentis sine tumultu respondeant." Quod in exercitibus iis, quos imperatores magni ordinant, fieri videmus,
Abbreviated transcription (Latin):
te ꝙͣ dic̃. s parũ ꝓͥe. Nullũ.i. malĩ gaudiũ ÷ uoluptatib ħ nom̃ ĩ posint. ⁊ qđ uoluit: expssit.
Significauit.i homines. malo suo letos. En ego ñ inmito dixerã cepisse me magnã exepła
tua uoluptatẽ. Inamuis .i. ex hoĩȩ ista causa imꝑicus ho gaudeat: tñ affectũ eiꝰ ĩ potentem
et in diu̾sa statĩ inclinat̾um. uoluptatẽ uoco opimone falsibom motã. in modatã. ⁊ in modica.
s ũ adꝓpositũ reu̾tar audigͥo me in epła tua delectau̾it: habeᷤᷤ u̾ba in potestate. Nõ effert ce

Expanded text:
e. Nullum enim malum gaudium est. Voluptatibus hoc nomen inposuit et quod voluit expressit. Significavit enim homines malo suo laetos. Tamen ego non inmerito dixeram cepisse me magnam ex epistula tua voluptatem; quamvis enim ex honesta causa inperitus homo gaudeat, tamen adfectum eius inpotentem et in diversum statim inclinaturum voluptatem voco, opinione falsi boni motam, inmoderatam et inmodicam. Sed ut ad propositum revertar, audi, quid me in epistula tua delectaverit: habe
Abbreviated transcription (Latin):
iacentib faciẽ diuisit Un lux tanta fundat᷑ ignis sit. analiqͥd igne lucidi. E goħ ñ q̃rã.¬
exspectet aĩam solutam. legib seruicutis humanȩ: uetas me celo int̾et̾ .i. iubes me
uiue̾ capite o̾misso: Maior sũ. ⁊ ad maiora genitꝰ q. ũ mancipiũ sim mei corporis. Quod
eqͥdẽ ñ alit̃. aspicio ꝙ. uĩcłm aliqd lib̾tati nieȩ circũdatũ. ħ itaq obpono fortune ĩ qͦ
resistat. ne ꝑ illuo ad me ullũ tͣnsire uulnꝰ sino. Quicqͥd in me pͭ inuiriã pati: ħ est
Inħ obnaxio donneilio aiꝰ lib̾ habitat. Nũꝗ me caro ista ꝯpellet ad metũ. nũꝙ ad
indignã bono simulationẽ. nũq in honorẽ ħꝰ corpꝰcłi m̃tiar. cũ uisũ erit: distħã cũ
illo societatẽ. et nc̃ tn dũ hemꝰ. ñ erimus egis partib socii. Animꝰ ad se oẽ nis dncet. Cõtẽptꝰ¬

Expanded text:
iacentibus faciem diviserit ? Unde lux tanta fundatur ? Ignis sit, an aliquid igne lucidius ? iacentibus faciem diviserit ? Unde lux tanta fundatur ? Ignis sit, an aliquid igne lucidius ? exspectet animam solutam legibus servitutis humanae ? Vetas me caelo interesse, id est iubes me vivere capite demisso? Maior sum et ad maiora genitus, quam ut mancipium sim mei corporis, quod equidem non aliter aspicio quam vinclum aliquod libertati meae circumdatum. Hoc itaque oppono fortunae, in quo rIn hoc obnoxio domicilio animus liber habitat. Numquam me caro ista conpellet ad metum, numquam ad indignam bono simulationem; numquam in honorem huius corpusculi mentiar. Cum visum erit, distraham cum illo societatem. Et nun