comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
amor nec iudiciũ p̾stolatur: nec consilio
temꝑatur. nec pudore frenatur: nec ra¬
tioni subicit᷑. Rogo. supplico. flagito: oscu¬
letur. m.o.o. sui. En grã ipsiꝰ. multis iã
annis. caste sobrieq uiuere curo. Lectio¬
ni insisto. resisto iliciis: orationi incũ¬
bo frequent̾. Uigilo contͣ temptationẽ:
recogito annos meos in amaritudine aĩe
mee. Sine querela mearbitror quantũ in
me ẽ conu̾sari int̾ fĩs. Suꝑiorib potesta¬
tib subdita sum: egrediens ⁊ regrediens
ad imꝑium semoris. Aliena ñ cupio: me
potius ⁊ mea parit̾ dedi. In sudore uultꝰ
mei: comedo panẽ meũ. Ceterũ qd̾ in his
omnib ẽ. totũ constat de consuetudine:
uitula ephraim sum docta diligere tri¬
turam: Demq in eu̾głio. qͥ hoc solũ qud̃
face debet facit: seruus inutilis reputat᷑.
Mandata forsan ut cũq ad impleo: s aĩa
mea sicut terra sine aqua in illis. Ut gͥ
holocaustum meũ pingue fiat: oscłetur

Expanded text:
amor nec judicium praestolatur, nec consilio amor nec judicium praestolatur, nec consilio temperatur, nec pudore frenatur, nec rationi subjicitur. Rogo, supplico, flagito, osculetur me osculo oris sui. En gratia ipsius multis jam annis caste sobrieque vivere curo, lectioni insisto, resisto vitiis, orationi incumbo frequenter; vigilo contra tentationes, recogito annos meos in amaritudine animae meae. Sine querela me arbitror, quantum in me est, conversari inter fratres, superioribus potestatibus subdita sum, egrediens et regrediens ad imperinm senioris. Aliena non cupio; mea potius et me pariter dedi. In sudore vultus mei comedo panem meum: caeterum quod in his omnibus est, totum constat de consuetudine, phetam, vitula Ephraim sum docta diligere trituram? . Denique in Evangelio qui hoc solum quod facere debet, facit, servus inutilis reputatur . Mandata forsan utcunque adimpleo; sed anima mea sicut terra sine aqua in illis. Ut igitur holocaustum meum pingue fiat: Osculetur
Abbreviated transcription (Latin):
ita ut in oscło manꝰ ad epta sis uirtutes
ñ paucas ⁊ ñ paruas : Non diffiteor ait.
et illi. Enumero ñ tues q̃ iurare ⁊ ob¬
testari solebas. si umꝗͣ ad oscłm manus
ꝑuenire daretur sufficere iam tibi. nil te
de cetero petituram : Ẽgo. Quid gͥ: forte hoꝵ
que accepas quippiã ablatũ causaberis:
Nichil. An uero times repetitũ iri. qd̾ de ma¬
latua pͥstina conuersatiõe indultum pre-¬
sumpseras: Non. age tñ. dic unde queamꝰ
satisfacere tͥ. Non quiesco ait: nͥ oscłetur
meoscło orissui. Grãs de oscło pedum.
gr̃as ⁊ de manus: s si cura ẽ ei ulla de me.
osculetur me oscło oris sui. Non sum ingra¬
ta s amo. Accepi fateor meritis potiora: s
prorsus inferiora uotis. Desiderio feror:
non ratione. Ne queso causemini p̃sump¬
tionẽ: uͥ affectio urget. Pudor sane re-¬
clamat: s suꝑat amor. Nec ignoro quia
honor regis iudicium diligit: s precepꝰ

Expanded text:
ita ut in osculo manus adepta sis virtutes ita ut in osculo manus adepta sis virtutes non paucas, et non parvas? Non diffiteor, ait. Et illi: Enimvero num tu es quae jurare et obtestari solebas, si unquam ad osculum manus pervenire daretur, sufficere jam tibi; nil te de caetero petituram? Ego. Quid igitur? Forte horum quae acceperas quidpiam ablatum causaberis? Nihil. An vero times repetitum iri, quod tibi de mala tua pristina conversatione indultum praesumpseras? Non. 2. Age tamen, dic unde queamus satisfacere tibi. Non quiesco, ait, nisi osculetur me osculo oris sui. Gratias de osculo pedum, gratias et de manus; sed si cura est illi ulla de me, Osculetur me osculo oris sui . Non sum ingrata, sed amo. Accepi, fateor, meritis potiora, sed prorsus inferiora votis. Desiderio feror, non ratione. Ne, quaeso, causemini praesumptionem, ubi affectio urget. Pudor sane reclamat; sed superat amor. Nec ignoro, quod honor regis judicium diligit ; sed praeceps
Abbreviated transcription (Latin):
ccedamus iam ad librũ: ũbis¬
q sponse rationẽdemꝰ ⁊ conse¬
quentiã. Pendent enĩ. ⁊ p̃rup¬
ta nutantabsq pͥncipio: iõq
premittendũ cui cõpetent̾ cohereant.
mus. uisitandi salutandiq grã. sic̃ heri
⁊ nudiꝰ terciꝰ accessisse nc̃ qͦq ad sponsam
submurmurantẽ ⁊ tedentẽ repperisse.
mirari causã: iqͣi alloqͥ in hunc modũ.
Quid noui acoedit: Qͥd te cernimus soli¬
totristiorẽ: Que inopinatimurmuris
causa: Certe cũ auersa ⁊ alienata ires pꝰt
amatores tuos cũ quib maleerat cͥ. com¬
pulsa tandem reuerti ad uirũ tuũ pͥorẽ.
ñne ut saltẽ merereris tang̾e pedes. mul¬
tis p̾cib ⁊ fletib institisti: Recolo inqͥt.
Quid: Obtento eo. simulq accepta in oᷤ¬
cło pedũ indulgentia de offensis. num
rursus facta impatiens: i tanta nequaꝗͣ
dignatione contenta. s maioris famili¬
aritatis cupida. secundam qͦq gr̃ãm ea¬
dẽ qͣ priꝰ instantia postulasti ⁊ impetͣsti.

Expanded text:
ccedamus jam ad librum, verbisque sponsae rationem demus et consequentiam. Pendent enim, et praerupta nutant absque principio. Ideoque praemittendum cui competenter cohaereant. mus, visitandi salutandique gratia, sicut heri et nudiustertius, accessisse nunc quoque ad sponsamsubmurmurantem et taedentem reperisse, mirari causam, et quasi alloqui in hunc modum. Quid novi accidit? quid te cernimus solito tristiorem? quae inopinati murmuris causa? Certe cum aversa et alienata ires post amatores tuos, cum quibus male erat tibi, compulsa tandem reverti ad virum tuum priorem, nonne ut saltem merereris tangere pedes, multis precibus et fletibus institisti? Recolo, inquit. Quid? Obtento eo, simulque accepta in osculo pedum indulgentia de offensis, nunquid non rursus facta impatiens, et tanta nequaquam dignatione contenta, sed majoris familiaritatis cupida, secundam quoque gratiam eadem qua prius instantia postulasti et impetrasti,
Abbreviated transcription (Latin):
uentes in corꝑe: Deniq ñ ẽ discurr̾e nec de
loco ad locum transire: nͥ corpoꝵ quod fre¬
ta ꝓbat auctoritas. Hinc ẽ quod et uisi sunt
patrib. et ad eos intrauerunt. et manduca¬
uert̃. et pedes lauerunt. lta inferior suꝑi¬

Expanded text:
de loco ad locum transire, nisi corporum: quod freta probat auctoritas. Hinc est quod et visi sunt patribus, et ad eos intraverunt, et manducaverunt, et pedes laverunt. Ita inferior su
Abbreviated transcription (Latin):
placabis regẽ sic placeb̾ pͥncipib. sic deni¬
q totã tͥ curiã beniuolã reddes: ⁊ odorati
odorẽ suauitatis. in celestib qͦ detedicent.¬
Que ẽ ista q̃ ascendit ꝑ desertũ. sic̃ uigula
fumi exaromatib mirre ⁊ thuris. iumũsi
continentiũ. conteplantiũ. Norunt siqͥdẽ
pͥncipes nr̃i regi suo acceptã ẽẽ psallentiũ
confessionẽ continentiũ. forttudinẽ contẽ¬
plantium puritatem.:⁊ solliciti sunt exigere
tabulon habitacłm fortitudinis. neptalĩ
ceruus emissus int̾pretat᷑. Qui nimirum
agilitatis sue saltib: expͥmit speculantĩ ex¬
cessus. S ⁊ opaca penetrare nemoꝵ: ut ille
sensũ consueuit. scimꝰ aut̃ qͥ dixerit. Sac̃¬
ficiũ laudis honorificabit me. Nerũ siñẽ
speciosa laus more peccõris ñne ꝑ necessa¬
riã habetis continentie uirtutẽ ꝑ quã fiat
ut ñ regnet pecc̃ĩ in ur̃o mortali corꝑe: Por¬

Expanded text:
placabis regem, sic placebis principibus, sic deniplacabis regem, sic placebis principibus, sic denique totam tibi curiam benevolam reddes; et odorati odorem suavitatise est ista quae ascendit per desertum, sicut virgula fumi, ex aromatibus myrrhae et thuris, et universi continentium, contemplantium. Norunt siquidem principes nostri Regi suo acceptam esse psallentium confessionem, continentium fortitudinem, contemplantium puritatem: et solliciti sunt exigere et Zabulon habitaculum fortitudinis, Neptalim cervus emissus interpretatur: qui nimirum agilitatis suae saltibus exprimit speculantis excessus, sed et opaca penetrare nemorum, ut ille sensuum, consuevit. Scimus autem qui dixerit: Sacrificium laudis honorificabit me . 7. Verum si non est speciosa laus in ore peccatoris ; nonne pernecessariam habetis continentiae virtutem, per quam fiat ut non regnet peccatum in vestro mortali corpore? Por
Abbreviated transcription (Latin):
capimꝰ salutis: deuotionẽ nr̃am in suꝑna
fert̾. refert̃ grãm. Usurpemꝰ officiũ. quoꝵ
sortim᷑ consortiũ: ut in ore infantiũ ⁊ lac¬
tentiũ ꝑficiat᷑ laus. Dicamꝰ eis. Psallite dõ
nr̃o psallite. atq audiamꝰ eos uicissim res¬
pondentes. Psallite regi nr̃o psallite. Lau¬
dẽgͦcum celi cantorib in commune dicẽ¬
tes. ut pote ciues scõꝵ ⁊ domesticidĩ: psal¬
lite sapient̾.cib in ore sapit: psalmꝰ in cor
terere qͥb dã dentib intelligentie sue: ne
si forte integrũ glutiat ⁊ ñ mansũ. frustre¬
tur palatũ sapore desiderabili. ⁊ dulciori
ti coniuiiuo ⁊ in dm̃ca mensa fauũ mellis
Mel in cera: deuotio inlittera ẽ. Alioqͥn lit¬
tera occidit: si absq sp̃s condim̃to gluti
te: cognosces ⁊ tu de illiꝰ ueritate sermoĩs
quẽ dixit ħc. Uerba q̃ locutꝰ sũ uob: sp̃s ⁊
suꝑ mel dulcis. Sic dilectabit᷑ in crassitudĩe
aĩa tua: sic holo caustũ tuũ pingue fietsic

Expanded text:
alutis , devotionem nostram in superna ferunt, referunt gratiam. Usurpemus officium quorum sortimur consortium, ut in ore infantium et factentium perficiatur laus . Dicamus eis: Psallite Deo nostro, psallite; atque audiamus eos vicissim respondentes: Psallite regi nostro, psallite. 5. Laudem ergo cum coeli cantoribus in commune ducentes, utpote cives sanctorum et domestici Dei, psallite sapienter . Cibus in ore, psalmus in corde quibusdam dentibus intelligentiae suae, ne si forte integrum glutiat, et non mansum, frustretur palatum sapore desiderabili et dulciori ti convivio et in Dominica mensa favum mellis . Mel in cera, devotio in littera est. Alloquin littera occidit, si absque spiritus condimento glutiemente ; cognosces et tu de illius veritate sermonis, quem dixit Jesus: Verba quae locutus sum vosuper mel dulcis . 6. Sic delectabitur in crassitudine anima tua, sic holocaustum tuum pingue fiet. Sic
Abbreviated transcription (Latin):
oDie nobis sic̃ hesterna ꝓmissiõe
tenetis: de summo id ẽde orisos.¬
culo disputare ꝓpositũ ẽ. Audite
attentius. qd̾ sapit suauius ⁊ gustat᷑ rari.
⁊ intelligit᷑ difficiliꝰ. Michi iudet᷑ ut pau¬
lo altiꝰ. inchoemꝰ in effabile qͦddã atꝙ in

Expanded text:
odie vobis, sicut hesterna promissione tenetis, de summo, id est de oris osculo, disputare propositum est. Audite attentius quod sapit suavius, et gustatur rarius, et intelligitur difficilius. Mihi videtur, ut paulo altius inch
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ noticia głari. S dic̃ aliquis. Ergo ⁊ sp̃s
scĩ agnitio ñ ẽ necessaria. ut cũ dixeritc̃e
uitã et̾nã nosse ⁊ prem ⁊ filiũ. de sp̃u sc̃o
tacuerit: est utiq S uͥ pat̾ ⁊ filiꝰ ꝑfccte
notescit: quandui latet utrũnã bone
an male sit uoluntatis. Quanquã ⁊ cũ
dictũ ẽ hec ẽ uita et̾na ut cognoscant
te uerum dm̃:⁊ quẽ misisti iħm xp̃m.
benigne mittentis. ꝗͣ filii uoluntarieo¬
bedientis demionstrat: ñ oĩno tacitũ ẽ de
triꝰq siquidẽ amor⁊ benignitas: spc̃ sc̃s¬
ẽ. Trine gͥ huiꝰ agnitionis infundi sͥ gr̃a
qͣntũ qͥdem capi in carne mortali potest.
sponsa cupit cũ oscłm petit. Petit᷑ a filio:
autẽ qr filis ẽ cui uoluerit reuclare. Re¬
uelat ergo filius seipsum cui uult: reue¬
lat ⁊ prẽm. Reuelatͣ sine dubio ꝑoscłm.
dando sp̃m ꝑ quẽ reuelat: etiã ipsum
reuelat. Dando reuelat:⁊̃ reuelando dat.
rem: dicente paulo. Caritas dei diffusa

Expanded text:
 notitia gloriari. 4. Sed dicit aliquis: Ergo et Spiritus sancti agnitio non est necessaria, ut cum dixerit esse vitam aeternam nosse et Patrem et Filium, de Spiritu sancto tacuerit? Est utique: sed ubi Pater et Filius perfecte notescit, quandiu latet, utrumnam bonae an malae sit voluntatis. Quanquam et cum dictum est: Haec est vita aeterna, ut cognoscant te verum Deum, et quem misisti Jesum benigne mittentis, quam Filii voluntarie obedientis demonstrat, non omnino tacitum est de triusque siquide. Trinae ergo hujus agnitionis infundi sibi gratiam, quantum quidem capi in carne mortali potest, sponsa petit, cum osculum petit. Petit autem a Filio; quia Filii est cui voluerit revelare. Revelat ergo Filius se ipsum cui vult, revelat et Patrem. Revelat autem sine dubio per osculum, dando Spiritum per quem revelat, etiam ipsum revelat; dando revelat, et revelando dat. rem, dicente Paulo: Charitas Dei diffusa
Abbreviated transcription (Latin):
geret᷑ ⁊ ab ipso parit̾ tanqͣ a patre ꝓcedẽ
tanquã uere oscłm. qd̾ oscłati oscłatoꝙ
cõmune ẽ. Itaq sufficit sponse si oscłet᷑
ab oscło sponsi: etiã si ñ oscłet᷑ ab ore. Ne¬
ꝙ enĩ exiguũ qͥd aut uile putat oscłari ab
oscło: qd̾ ñ ẽ aliud nͥ infundi sp̃u sc̃õ. Nẽ¬
pe si recte pat̾ oscłans. filiꝰ oscłatꝰ accipit᷑.
poteqͥ prĩs filiiq inꝑturbabilis pax sit.
gluten firmũ. indiuiduus amor. inui¬
sibilis unitas. De ipsogͥaudet sponsa
ipsũq infiuidi sͥ fident̃ sub oscłi noĩe
petit. Tenet qͥppe aliqͥd: unde ñ desit occasio
p̃sumendi. Dicensem̃ filiꝰ nemo nouit fili¬
nisi filiꝰ. ad iecit. aut cui uoluerit filiꝰ reue¬
lare. Non diffidit sponsa qͥnsͥ uelit. si cui
uoluerit. Pecit gͦ audent̃ darigͥoscłm: h:¬

Expanded text:
geretur et ab ipso pariter tanquam a Patre procedere, tanquam vere osculum, quod osculanti osculatoque commune est. Itaque sufficit sponsae, si osculetur ab osculo sponsi, etiamsi non osculetur ab ore. Nec enim exiguum quid aut vile putat osculari ab osculo: quod non est aliud nisi infundi Spiritu sancto. Nempe si recte Pater osculans, Filius osculatus accipitur, pote qui Patris Filiique imperturbabilis pax sit, gluten firmum, individuus amor, indivisibilis unitas. 3. De ipso igitur audet sponsa, ipsumque infundi sibi fidenter sub osculi nomine petit. Tenet quippe aliquid, unde non desit occasio praesumendi. Dicens enim Filius: Nemo novit Finisi Filius; adjecit, aut cui voluerit Filius revelare. Non autem diffidit sponsa quin sibi velit, si cui voluerit. Petit ergo audenter dari sibi
Abbreviated transcription (Latin):
re. Rat̾ enĩ diligit filiũ ⁊ singłari dilectio¬
ne amplectit᷑. sũmꝰ equalẽ. et̾nus coetͥnũ¬
unus unicum. s enim non minori ipse af
fectione astringit᷑: qͥ ppe ꝓcuiꝰ amore ⁊ mo¬
ritur. ipso attestante cum ait. Ut sciant õs
qr diligo prẽm: surgite eamꝰ. haud dubium
quin ad passionẽ. Illa itaq mutua gignen¬
tis genitiq cognitio parit᷑ ⁊ dilectio. qͥd nͥ
oscłm ẽ suauissimũ s secretissimũ: Ego
ꝓcerto ad tantũ ⁊ tam scm̃ diuimi amorĩ
archanũ: ne ipsã qͥdem angłicã admicti
arbitror creaturã. Et enim paulo hoc ip¬
sũ sapiente: pax illa exsuꝑat omnẽ etiã
angłicũ sensum. Unde nec ista quanqͣm
multũ p̃sumens. audet tñ dicere. oscłet᷑ me
ore suo. soli illud scilicet reseruans patri: s
aliquid minꝰ postulans. oscłet᷑ me inqͥt os¬
cło orissui. Hidete nouam sponsã. nouũ
oscłm accipientẽ: ñ tñ ab ore s ab oscło orĩ.

Expanded text:
nim diligit Filium, et singulari dilectione amplectitur, summus aequalem, aeternus coaeternuunus unicum. Sed enim non minori ipse a Filio affectione astringitur: quippe pro cujus amore et moritur, ipso attestante cum ait: Ut sciant omnes quia diligo Patrem, surgite, eamus ; haud dubium quin ad passionem. Illa itaque mutua gignentis genitique cognitio pariter et dilectio, quid nisi osculum est suavissimum, sed secretissimum? 2. Ego pro certo ad tantum et tam sanctum divini amoris arcanum ne ipsam quidem angelicam admitti arbitror creaturam. Etenim, Paulo hoc ipsum sapiente, pax illa exsuperat omnem, etiam angelicum, sensum . Unde nec ista, quanquam multum praesumens, audet tamen dicere: Osculetur me ore suo; soli illud scilicet reservans Patri: sed aliquid minus postulans: Osculetur me, inquit, osculo oris sui. Videte novam sponsam novum osculum accipientem, non tamen ab ore, sed ab o
Abbreviated transcription (Latin):
rere dõ bonũ ẽ. Uidendo adherebat:⁊ ad¬
herendo uidebat. Aĩe gͥ in his exercitate.
celestis se se nuncii familiares exhibent ⁊
pes. peticiones meas innotesc̾e apud dm̃:
Non enĩdõ: cui etiã cogitatio hoĩs confitet
s ipsis qͥ cũ dõ sunt. tam beatis uirtutib:
quã carne solutisspiritib. Qͥs suscitabit
mede t̾ra in opẽ:⁊ de stercore eriget.p. ut se
insterqͥlino uisitant. Deniq letati sunt
de conu̾sioe.:⁊ in assũptiõe ñ agnoscent:
hositaq puto int̾orandũ alloqͥsponsam
⁊ ipsis tanquam sponsi domesticis ac soda¬
lib desiderium cordis sui aꝑire cũ ait. Os¬
culet᷑ me .o .o. sui. Et uide familiare amicũ¬
ꝙ colloqͥum aĩe in carne suspirantis cum
celestib potestatib. Gestit in oscła. petit
qd̾ cupit. ñ tñ noĩat quẽ amat. qr ilłos no̾¬
se ñ dubitat. ut pote de qͦs frequens cũ il¬
lis soleat eẽ confabulatio. Propt̾ea ñ dicit.
oscłet᷑ me ille uł ille: s oscłet᷑ me tantum

Expanded text:
rere Deo bonum est . Videndo adhaerebat, et adhaerendo videbat. Animae ergo in his exercitatae coelestes sese nuntii familiares exhibent et pes, petitiones meas innotescere apud Deum? Non enim Deo, cui etiam cogitatio hominis confitet ipsis qui cum Deo sunt, tam beatis virtutibus, quam carne solutis spiritibus. Quis suscitabit me de terra inopem, et de stercore eriget pauperem,in sterquilinio visitant. Denique laetati sunt de conversione: et in assumptione non agnoscent? 8. Hos itaque puto inter orandum alloqui sponsam, et ipsis, tanquam sponsi domesticis ac sodalibus, desiderium cordis sui aperire, cum ait: Osculetur me osculo oris sui. Et vide familiare amicumque colloquium animae in carne suspirantis cum coelestibus potestatibus. Gestit in oscula, petit quod cupit; non tamen nominat quem amat; quia illos nosse non dubitat, utpote de quo sibi frequens cum illis soleat esse confabutatio. Propterea non dicit: Osculetur me ille vel ille; sed: Osculetur me tantum;
Abbreviated transcription (Latin):
uattuor sunt spũum genera. no¬
ta sunt uob̃. peccoris. nr̃ angłiꝰ.
et qui condidit istos. Non ẽ ex omnib cui
siue ꝓpt̾ se. siue ꝓpter alium siue ꝓpt̾ utrũ¬
q necessarium corpꝰ ñ sit corꝑis ue simi¬
litudo: excepto dumtaxat illo cui omĩs
tam corꝑalis quã spiritalis creatura me-
corꝑe egere constat: ut nec subsistere abs¬
q illo ut cunq possit. Simul qͥppe et ui¬
inficare desinit et uiuere ille sp̃s: qͣndo
morit᷑ pecus. Uerũ nos uiuimus qͥdẽ p̾t

Expanded text:
uatuor spirituum genera nouatuor spirituum genera nota sunt vobis, pecoris, noster, angelicus, et qui condidit istos. Non est ex omnibus, cui sive propter se, sive propter alium, sive propter utrumque, necessarium corpus non sit, corporisve similitudo, excepto duntaxat illo, cui omnis tam corporalis, quam spiritualis creatura meri quidem ita corpore egere constat, ut nec subsistere absque illo utcunque possit. Simul quippe et vivificare desinit. et vivere ille spiritus, quando moritur pecus. Verum nos vivimus quidem post
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ fc̃a sunt ipse factor eoꝵ: s causaleñ
mat̾iale. Lali ꝓinde mͦ dignat᷑ illa ma¬
iestas suis eẽ creaturis omnib qͥdem q̃
sunt. aĩantib aut̃ quod et uiuunt. Por
adimnistrandis. mouendis. ꝓmouendiᷤ.
innouandis. firmandis. nullis corꝑeis
uoluntate celeris suppetit efficientia:
tã creandis reb quã ordinandisꝓut uo¬
luerit. Ualet cui uult quantũ uult. et
absq corꝑaliũ officio obsequio ue men¬
broꝵ. Qd ad intuenda q̃ condidit ipse.
putas r̾eqͥrat corꝑei sensꝰ adiutoriũ. Ni¬
chil omnino omniũ latet aut effugit
lucẽuͥq p̃sentẽ. Nec tñ ut agnoscat ali¬
quid: necessariũ ht̃ reñtiantis sensꝰ¬
ministerium. Nec solum unniersa noseit sine
corꝑe: s et innotescit mundiscorde si necor¬
ꝑe.Dico aut̃ idem latius: ut plamꝰ fiat. Sed
forte qr finiendi iã sermonis angustia ñ
admittit: consilii magis ẽ ut incrastinum
differamus:¬

Expanded text:
quae facta sunt ipse factor eorum, sed causale, non quae facta sunt ipse factor eorum, sed causale, non materiale. Tali proinde modo dignatur illa majestas suis esse creaturis, omnibus quidem quod sunt; animantibus autem quod et vivunt; porradministrandis, movendis, promovendis, innovandis, firmandis, nullis corporeis qui de sola voluntate celeris suppetit efficientia tam creandis rebus, quam ordinandis prout voluerit. Valet qui vult, quantum vult, et absque corporalium officio, obsequiove membrorum. Quid? ad intuenda quae condidit ipse, putas sibi requirat corporei sensus adjutorium? Nihil omnium omnino latet, aut effugit lucem ubique praesentem; nec tamen ut agnoscat aliquid, necessarium habet renuntiantis sensministerium. Nec solum universa noscit sine corpore, sed et innotescit mundis corde sine corpore. Dico autem idem latius, ut planius fiat. Sed forte quia finiendi jam sermonis angustia non admittit, consilii magis est ut in crastinum differamus
Abbreviated transcription (Latin):
scabellũ ẽ. et ad quosnimirũ peccorest̾¬
re conu̾si atq humiliati satisfaciant. ħ
confessio qͦ se humiliando deiciat: ⁊ ꝓm¬
pta deuotio. uͥ se in nouando reficiat:
et iocunda contemplatio. uͥ excedendo qͥ¬
escat. Omnia omĩb ẽ qͥ oĩa administrat:
nec qͥcquã ẽ om̃iũ ꝓpͥe. Nam qd̾ in se est
lucem habitat inaccessibilẽ: et pax eiꝰ
exsuꝑat omnẽ sensum et sapĩe eiꝰ ñ est
numerꝰ et magnitudinis eiꝰ ñ ẽ finis: nec
pot̃ eũ uidere hõ ut uiuat. Non quod
longe ab uno quoq sit. qui ẽẽ om̾iũ ẽ.
sñ quo oĩa nichil. s ut plusmireris. et
nil eop̃sentiꝰ ẽ et nil in comp̾hensibiliꝰ.
Qͥa nempe cuiq rei p̃sentiꝰ quã ẽẽ suũ:
Qͥa cuiq tñ in comp̃hensibiliꝰ quã eẽ oĩ¬
um: Sane ẽẽ omniũ dixerĩdm̃: ñ qr il¬
la sunt quod ẽ ille. s qr ex ipso et ꝑ ipsũ
& in ipso sunt omnia. Esse ẽgͦomniũ

Expanded text:
scabellum est, ad quos nimirum peccatores tescabellum est, ad quos nimirum peccatores terrae conversi atque humiliati satisfaciunt. Haconfessio, quo se humiliando dejiciat; et prompta devotio, ubi se innovando reficiat; et jucunda contemplatio, ubi excedendo quiescat. Omnia omnibus est qui omnia administrat, nec quidquam est omnium proprie. Nam, quod in se est, lucem habitat inaccessibilem , et pax ejus exsuperat omnem sensum ; et sapientiae ejus non est numerus , et magnitudinis ejus non est finis ; nec potest eum videre homo ut vivat . Non quod longe ab unoquoque sit qui esse omnium est, sine quo omnia nihil: sed, ut tu plus mireris, et nil eo praesentius, et nil incomprehensibilius. Quid nempe cuique rei praesentius, quam esse suum? Quid cuique tamen incomprehensibilius, quam esse omnium? Sane esse omnium dixerim Deum, non quia illa sunt quod est ille; sed quia ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia . Esse est ergo omnium
Abbreviated transcription (Latin):
głam querimꝰ. eiq sua dona non nobiᷤ
oscłari conuinceris. Qd̃ iuxta beati iob
sententiã ẽ iniquitas maxima. et ne¬
gatio in deũ. Si gͦ ad scͥpture testimõi
minib quidẽ ita ẽẽ udeamꝰ. seruos ui¬
delicet offensoꝵ dñoꝵ oscłari solere pe¬
des. cũ ab eis ueniam petunt: et pauꝑ
substantia menbris ẽ distincta corꝑeiᷤᷤ
erit forsan qͥ nullatenꝰ de illo recipiat
tale aliquid. s ame sͥ dĩ manꝰ uel pedeᷤ
flagitet demonstrari: sicq ꝓbariquodde
osculo pedum maniisue diffinio: S qͥd
si et ego uicissim ab ipso meo sciscitatore
de ore quoq dei reqͥsiero. quatinus quod
de oris oscło scͥptura loquit᷑. ad dm̃ ꝑti¬
nere demonstret: Nempe aut cũ isto
simul et illa habet: aut cũ illis parit̾
et isto caret. S enĩ et os ht̃ ds̾ quo docet
hominẽ scientiã: et manũ ht̃ qua dat
escam om̃i carni. et pedes ht̃ quoꝵ t̾ra

Expanded text:
gloriam quaerimus, eique sua dona, et non nobis gloriam quaerimus, eique sua dona, et non nobis osculari convinceris: quod, juxta beati Job sententiam, est iniquitas maxima, et negatio in Deum Job minibus quidem ita esse videmus, servos videlicet offensorum dominorum osculari solere pedes, cum ab ipsis veniam petunt; et paupesubstantia membris distincta corporeis; erit forsan qui nullatenus de illo recipiat tale aliquid, sed a me sibi Dei manus vel pedes flagitet demonstrari, sicque probari quod de osculo pedum manusve definio. Sed quid, si et ego vicissim ab ipso meo sciscitatore de ore quoque Dei requisiero, quatenus quod de oris osculo Scriptura loquitur, ad Deum pertinere demonstret? Nempe aut cum isto simul et illa habet, aut cum illis pariter et isto caret. Sed enim et os habet Deus, quo docet hominem scientiam; et manum habet, qua dat escam omni carni; et pedes habet, quorum terra
Abbreviated transcription (Latin):
lis indulgñtiã. aut de bonis agendis gͣa¬
am. aut ipsiꝰ etiã indultoris sui et bene¬
factoris p̃sentiã. eo qͥdẽ mͦ qͦ in corꝑe fra¬
gili possibile ẽ obtinent intueri. Cet̾ũ
oscła nominauerim: manifestius acci¬
pite. O scłm pacis indiciũ ẽ: om̃s nouimꝰ.
Porro aut̃ si ut scͥptura loquitur pecca
nr̃a separant int̾ nos et dm̃: tollatur
de medio quodint̾ ẽ. et pax ẽ. Cũ gͦ satᷤ¬
facimꝰ. ut dblato quod separat pecc̃o. re¬
conciliem᷑. indulgentiam quã recipi-¬
mꝰ. quid nͥ qͦddam oscłm dixerim pacis.
idq interim ñ alibi quã ad pedes sumen¬
satisfactio: qua emendat᷑ suꝑba trang̾ssio.
At cũ etiã adiuuendũ em̃datius. dõq dig¬
niꝰ conũsandũ. placita quadã amplioris
gre familiaritate donam᷑: ampliori et fidu¬
tia caput iam leuamus de puluere.lar¬
gitoris ut assolet manũ oscłaturi. si tñ
de accepto munere ñ nrãm s auctoris

Expanded text:
lis indulgentiam, aut de bonis agendis gralis indulgentiam, aut de bonis agendis gratiam, aut ipsius etiam indultoris et benefactoris sui praesentiam, eo quidem modo quo in corpore fragili possibile est, obtinent intueri. 2. Caeterum oscula nominaverim, manifestius accipite. Osculum, pacis indicium esse omnes novimus. Porro autem si, ut Scriptura loquitur, peccata nostra separant inter nos et Deum , tollatur de medio quod interest, et pax est. Cum ergo satisfacimus, ut, ablato quod separat peccato, reconciliemur; indulgentiam quam recipimus, quid nisi quoddam osculum dixerim pacis? Idque interim non alibi, quam ad pedes sumensatisfactio, qua emendatur superba transgressio. 3. At cum etiam ad vivendum emendatius, Deoque 1276 dignius conversandum, placita quadam amplioris gratiae familiaritate donamur; ampliori fiducia caput jam levamus de pulvere, largitoris, ut assolet, manum osculaturi; si tamen de accepto munere non nostram, sed auctoris
Abbreviated transcription (Latin):
ue alia oscła: a qͥb oscłm oris distingue¬
re uoluit ille qͥ dix̃. sculet᷑ meoscło
oris sui. Cur enim cum sufficere poterat
dixisse simplicit̾ oscłetur me. pret̾ morẽ
tñ usũq loquendi. distincte tñ et signã¬
ter adiecit. oscło oris sui. nͥ ut ostendẽt
ipsũ quod petebat oscłm sũmũ eẽ ñ so¬
lume Nonne deniq ita inuicẽ loquim᷑.
oscłare me. uł da oscłm mͥ. et nemo seqͥ¬
tur ut dicat ore tuo. siue osclo oris tui: Qͥ
alterutrum oscłari parantes. ñ uersus in¬
uicẽ ora tendimꝰ. que tñ ab inuicẽ ñ reqͥ¬
rimꝰ nominatim: Deniq qͥ narrat u̾bi
grã a dño susceptũ in oscło ꝓditorẽ. et os¬
cl̾atus ẽ ait eũ: nec addit ore suo uł oscło
oris sui. Sic nimirũ omnis et qͥ scͥbit. et
qui loquit᷑ consueuit. Sunt gͦ hi tresaĩa⁊¬
rũ affectus siue ꝓfectꝰ. exꝑtis dumtaxat
satis noti ⁊ manifesti: cũ aut deactis ma¬

Expanded text:
ve alia oscula, a quibus illud oris distingueve alia oscula, a quibus illud oris distinguere voluit qui dixit: Osculetur me osculo oris sui . Cur enim, cum sufficere poterat dixisse simpliciter, osculetur me; praeter morem tamen usumque loquendi, distincte et signanter adjecit, osculo oris sui, nisi ut ostenderet ipsum, quod petebat osculum, summum esse, non solum? Nonne denique ita invicem loquimur: Osculare me; vel: Da mihi osculum: et nemo sequitur ut dicat Ore tuo, sive, Osculo oris tui? Quid? alterutrum osculari parantes, tuum versus invicem ora tendimus, quae tamen ab invicem non requirimus nominatim? Denique qui narrat, verbi gratia, a Domino susceptum in osculo proditorem: Et osculatus est, ait, eum ; nec addidit: Ore suo, vel, Osculo oris sui. Sic nimirum omnis et qui scribit, et qui loquitur consuevit. Sunt ergo hi tres animarum affectus, sive profectus, expertis duntaxat satis noti et manifesti, cum aut de actis ma
Abbreviated transcription (Latin):
tes. neqͥd desit officiis eiꝰ deqͣ loqͥmͦ carita¬
tis: ne forte et de nob̾audire contingat.
Dicunt enĩ ⁊ ñ faciunt. Nos orate interĩ
ut uoluntaria oris mei beneplacita fa¬
dem et głam noĩs sui:¬
Rplcem quendã aĩe ꝓfectũ sub
nominetriũ oscłoꝵ sermo hesternꝰ com¬
plexus ẽ. Nũqͥd excidit uob̾: Is mͥ ho¬
dierna disputatiõe ꝓsequendꝰ erit ꝓut
parare dignabit᷑ in dulcedine sua pau¬
ꝑi ds̃. Diximꝰ si recolitis illa oscła sumi ad
pedes. ad manum. ad os. singła singłis
referentes. In pͥmo sane pͥmordia dedicã¬
tur nr̃e conũsioĩs. Scdm aut̃ ꝓficienti¬
b indulget᷑. Porro terciũ. sola exꝑit᷑ et
re suscepimꝰ: et ipsiꝰ causa reliqͣ duo a no¬
bis ad iuncta sunt. An uͦ necessarie: uos
iudicabitis. Puto enĩ facies ip̃a eloquii.
facile admonet et ista reqͥre. Mirũ uͦ si ñ
et uos adu̾titis oport̾e reuera ẽẽ aliud si¬

Expanded text:
tes, ne quid desit officiis ejus, de qua loquimur, charitates, ne quid desit officiis ejus, de qua loquimur, charitatis, ne forte et de nobis audire contingat: Dicunt enim, et non faciunt . Vos orate interim, ut voluntaria oris mei beneplacita fadem et gloriam nominis suiplicem quemdam animae profectum sub nomine trium osculorum sermo hesternus complexus est. Nunquid excidit vobis? Is mihi hodierna disputatione prosequendus erit, prout parare dignabitur in dulcedine sua pauperi Deus. Diximus, si recolitis, illa oscula sumi ad pedes, ad manum, ad os, singula singulis referentes. In primo sane primordia dedicantur nostrae conversionis; secundum autem proficientibus indulgetur: porro tertium sola experitur, et re suscepimus, et ipsius causa reliqua duo a nobis adjuncta sunt. An vero necessarie vos judicabitis. Puto enim, facies ipsa eloquii facile admonet et ista requirere. Mirum vero si non et vos advertitis, oportere revera esse aliud, si
Abbreviated transcription (Latin):
ta. Postremo cũ ista multis p̃cib ilacri¬
inis obtiͣmꝰ. tũ demũ audeniꝰ forsitan ad
ipsũ osgłe caput attollere. pauens et tre¬
mens dico. ñ solũ speculandũ s etiã oscłan
merito dixit cor meũ exqui siuit te facieᷤ
mea: faciẽ tuã dñe requirã. Nempe audi¬
tam fecisti mͥ manemiscd̾iã tuã. cũ iacen¬
gia. qd̃ male uixerã remisisti. Porro in
ꝓgressu diei letificasti aĩam seruitui:
cum deinde in osculo manus etiã bene
uuendi grãm indulsisti. Et nc̃ qͥd restat
obone dñe.nͥ ut iã in plenitudine lucis.
inferuore sp̃s ad oris qͦ oscłm dignanter
admittens. ad impleas me leticia cũ uul¬
tu tuo: Indica mosuauissime o serenĩ¬
sime. indicamͥ uͥ pascis. uͥ cubas in me¬
ridie. fr̃s bonũ ẽ nos hic eẽ: s ecce auocat
dici malicia. Hi siqͥdẽ qͥ mͦ suꝑuenisse
nuntiant᷑: gratũ cogunt magis rũpe
quã finire sermonẽ. Ego exibo ad hospi¬

Expanded text:
ta. Postremo cum ista multis precibus et lacrta. Postremo cum ista multis precibus et lacrymis obtinemus, tum demum audemus forsitan ad ipsum os gloriae caput attollere, pavens et tremens dico, non solum speculandum, sed etiam osculandomine Jesu, tibi merito dixit cor meum: Exquisivit te facies mea; faciem tuam, Domine, requiram. Nempe auditam fecisti mihi mane miserigia, quod male vixeram remisisti. Porro in progressu diei laetificasti animam servi tui, cum deinde in osculo manus etiam bene vivendi gratiam indulsisti. Et nunc quid restat, o bone Domine, nisi ut jam in plenitudine lucis, in fervore spiritus ad oris quoque osculum dignanter admittens, adimpleas me laetitia cum vultu tuo? Indica mihi, o suavissime, o serenissime, indica mihi ubi pascis, ubi cubas in meridie. Fratres, bonum est nos hic esse; sed ecce avocat nos diei malitia. Hi siquidem, qui modo supervenisse nuntiantur, gratum cogunt rumpere magis quam finire sermonem. Ego exibo ad hospi
Abbreviated transcription (Latin):
oscłare manũ: hoc ẽ ñ tͥ s nomini eiꝰ da
głam.Da semel et da iterũ: tum ꝓdona¬
tis criminib. tũ ꝓ collatis uirtutib. aut
certe iudeo unde munias frontẽ contra
ictꝰ istos. Quid habes quod ñ accepisti: Si
autẽ accepisti. quid gloriariꝰ quasi ñ acce¬
ꝑis: lam tandẽ in oscłis duob geminũ
habens diuine dignationis exꝑim̃tumr:
forsan ñ confunderis p̃sumere sanctiora.
Quantũ qͥppe crescis in gr̃am: tantũ et in
fidutiã dilataris. Inde fit ut et ames ar¬
dentius. et pulses fidentiꝰ ꝓ eo qd̾ tͥ deesse
sentis. Porro pulsanti aꝑiet᷑. lam sũmũ
illud qͦdcũq ẽ summe dignationis. ⁊ mi¬
re suauitatis oscłm. credo ñ negabitur
sic affecto. hec uia: hic ordo. Prmo ad pe¬
des ꝓcidimus: et ploramꝰ corã dño qͥ fec̃
nos ea q̃ fecimꝰ nõs. scdõ manũ q̃rimus
sulleuantis: et roborantis genua dissolu¬

Expanded text:
osculare manum: hoc est, non tibi, sed nomini ejus da osculare manum: hoc est, non tibi, sed nomini ejus da gloriam. Da semel, et da iterum, tum pro donatis criminibus, tum pro collatis virtutibus. Aut certe videto unde munias frontem contra ictus istos: Quid habes quod non accepisti? Si autem accepisti, quid gloriaris quasi non acceperis? 5. Jam tandem in osculis duobus geminum habens divinae dignationis experimentum, forsan non confunderis praesumere sanctiora. Quantum quippe crescis in gratiam, tantum et in fiduciam dilataris. Inde fit, ut et ames ardentius, et pulsos fidentius pro eo quod tibi deesse sentis. Porro pulsanti aperietur. Jam summum illud, quodcunque est summae dignationis et mirae suavitatis osculum, credo non negabitur sic affecto. Haec via, hic ordo. Primo ad pedes procidimus, et ploramus coram Domino qui fecit nos, ea quae fecimus nos. Secundo manum quaerimus sublevantis, et roborantis genua dissolu
Abbreviated transcription (Latin):
nitens: nͥ ⁊ scd̾am acceꝑo. ut uidelicet di¬
gnos faciã penitñtie fructꝰ. ⁊ deincepᷤ ñ
reuertar ad uomitũ. Hoc gͦ restat mͥ pͥ¬
us petendũ et accipiendũ: quã p̃sumã
altiora et sacratiora continge. Nolo repẽ¬
te fieri sũmus: paulatĩ ꝓficere uolo. Qntũ
displicet deo impudentia peccatoris: tan¬
tum penitentis uerecundia placet. Citiũ
placas eũ. si mensurã tuã seruaueris: ⁊
altiora te ñ quesieris. Longus saltꝰ et ardũ
ẽ de pede ad os: s nec accessus conueni¬
ens. Qd enĩ: Recenti adhuc resꝑsus pul¬
uere ora sacra continges: heri de luto
tractꝰ. hodie uultui głe p̃sentaris: ꝑma
nũ tͥ transitꝰ sit. Illa priꝰte tergat: illa te
erigat. Quomͦ erigat: Dando unde pre¬
sumas. Quid istud: Decor continentie:⁊
digne penitentie fructꝰ: q̃ sunt oꝑa pie¬
tatis. Hec te de stercore erigent in spẽ au¬
diendi potiora. Sane accipiendo donũ.

Expanded text:
nitens, nisi et secundam accepero, ut nitens, nisi et secundam accepero, ut t deinceps non revertar ad vomitum. 4. Hoc ergo restat mihi prius petendum et accipiendum, quam praesumam altiora et sacratiora contingere. Nolo repente fieri summus; paulatim proficere volo. Quantum displicet Deo impudentia peccatoris, tantum poenitentis verecundia placet. Citius placas eum, si mensuram tuam servaveris, et altiora te non quaesieris. Longus saltus et arduus est de pede ad os, sed nec accessus conveniens. Quid enim? recenti adhuc respersus pulvere, ora sacra continges? heri de luto tractus, hodie vultui gloriae praesentaris? Per manum tibi transitus sit. Illa prius te tergat, illa te erigat? Quomodo erigat? Dando unde praesumas. Quid istud? Decor continentiae, et digni poenitentiae fructus, quae sunt opera pietatis. Haec te de stercore erigent in spem audendi potiora. Sane accipiendo donum,
Abbreviated transcription (Latin):
cata tua nͥ ego peccare desiero quid
ꝓderit: Exuitunicam meam. si remduero
eam. qͣntũ ꝓfeci: Si rursus pedes quos
lauerã inquina uero: nũqͥd aliqͥd lauis¬
se ualebit: Sordens omni gen̾e uitioꝵ
iacui diu in luto fecis: s erit sine dubi¬
o recidenti quã iacenti deterius. Deniq
qͥ me sanũ fecit: ipsũ mͥ dixisse recor¬
dor. Ecce sanꝰ factus es: uade iã ampliũ
noli peccare. ne deteriꝰ aliquid tͥ contin
addat et continendi uirtutẽ: ne iterẽ pe¬
nitenda. faciãq nouissima mea peiora
pͥorib. Ue enĩ mͥ etiã penitenti si statum
subtraxerit manũ: sine qͦnichil possũ
facere. Nichil in quã: qr nec penitere nec
contin̾e. Audio ꝓinde quod consulit sa¬
piens. Uerbũ inqͥt in orone ne iteres. La¬
ueo et qd̃ uidex intentat arbori ñ facien¬
tifructũ bonum. fateor ꝓ huiꝰmodi ñ sũ
oĩo contentꝰ pͥori grã. qua iã maloꝵ sũ pe¬

Expanded text:
cata tua; nisi ego peccare desiero, quid cata tua; nisi ego peccare desiero, quid proderit? Exui tunicam meam; si reinduero eam, quantum profeci? Si rursus pedes meos, quos laveram, inquinavero, nunquid aliquid lavisse valebit? Sordens omni genere vitiorum jacui diu in luto faecis; sed erit sine dubio recidenti, quam jacenti deterius. Denique qui me sanum fecit, ipsum mihi dixisse recordor: Ecce sanus factus es, vade, jam amplius noli peccare, ne deterius aliquid tibi contingaddat et continendi virtutem; ne iterem poenitenda, faciamque novissima mea pejora prioribus. Vae enim mihi etiam poenitenti, si statim subtraxerit manum, sine quo nihil possum facere. Nihil inquam, quia nec poenitere, nec continere. Audio proinde, quod consulit Sapiens: Verbum, inquit, in oratione ne iteres . Paveo et quod judex intentat arbori non facienti fructum bonum . Fateor pro hujusmodi non sum omnino contentus priori gratia, qua jam malorum sum poe
Abbreviated transcription (Latin):
dei: Est utiq et fortis et uehemens et
scrutans corda et renes. Deniq sermo
dei uius et efficax. et penetrabilior
omni gladio ancipiti. ꝑ tingens usq
ad diuisionẽ aĩe ac sp̃c cõpagũ quoq
ac medullarũ: et discretor cogitatio¬
num. huiꝰ gͥ beate penitentis exem-
plo. ꝓsternere et tu omisera: ut desi¬
nas ẽẽ misera. Prosternere et tu in t̾ra.
amplectere pedes. placa oscłis. riga la¬
crimis. quib tñ ñ illum laues s te:
et fias una de grege tonsarũ que as¬
cendert̃ de lauacro. Ita sane ut suf¬
fusum pudore ac memore uultũ su¬
ipsa dimitunt᷑ tͥ peccã tua. quã au¬
dias consurge consurge captiua filia
sion. consurge. excutere de puluere.
Sumpto itaq ad pedes pͥmo oscło. ne
sic qͥdẽ p̃sumes statim ad oscłm oris
assurg̾e. s erit tͥ gradus ad ipsũ. me
manũ accipies. De qͦ et talẽ accipe ra¬
tionẽ. Si dix̾it mͥ iħc dimittunt᷑ tͥ pec¬

Expanded text:
Dei? Est utique, et fortis et vehemens, et Dei? Est utique, et fortis et vehemens, et scrutans corda et renes . Denique sermo Dei vivus et efficax, et penetrabilior omni gladio ancipiti, pertingens usque ad divisionem animae ac spiritus, compagum auoque ac medullarum, et discretor cogitationum . Hujus ergo beatae poenitentis exemplo 1274 prosternere et tu, o misera, ut desinas esse misera; prosternere et tu in terram; amplectere pedes, placa osculis, riga lacrymis, quibus tamen non illum laves, sed te, ei fias una de grege tonsarum quae ascendunt de lavacro ; ita sane tu suffusum pudore ac moerore vultum noipsa: Dimittuntur tibi peccata tua ; quam audias: Consurge, consurge, captiva filia Sion; consurge, excutere de pulvere . 3. Sumpto itaque ad pedes primo osculo, nec sic quidem praesumes statim ad osculum oris assurgere, sed erit tibi gradus ad ipsum medimanum accipies: de quo et talem accipe rationem. Si dixerit mihi Jesus: Dimittuntur tibi pec
Abbreviated transcription (Latin):
ren issimi sponsi. s ad pedes seuerissimi
dni mecũ pauida iaceat. et cũ publica¬
no t̾rã tremens ñ celũ aspiciat. ne con¬
fusa in luminarib celi facies assueta
tenebris. opprimat᷑ a gła: atq insoliti
reu̾berata splendorib maiestatis. dñ¬
sioris rursum cecitate caliginis obuol¬
uatur. hõtͥo quecũq es talisaĩa ñ tͥlo¬
cus ille uilis aut despicabilis uideat᷑
uͥ scã peccatrix pecc̃a de posuit. indu¬
it sc̃itatẽ. Ibi ethyopissa mutauit
pellem suam. & in nouum restituta can¬
dorẽ. iã tunc fiducialit̾ ueracit̾q respon¬
debat exꝓbrantib sͥ u̾bum. Nigra sumis
formosa: filie ierłm. Miraris qua nam
id arte potuerit. uel qͥb obtiñe meritis:
Paucisaccipe. fleuit amare: & de inti-¬
mis iuscerib longa suspiria trahens:i
salutarib intra se succussa singultib.
felleos humores euomuit. Celestis me¬
dicus celerrime subuenit: qr uelocit eͣ
rit sermo eiꝰ. Nũquid ñ potio ẽ sermo

Expanded text:
sponsi, sed ad pedes severissimi Domini mecum pavida jaceat, et cum publicano terram tremens non coelum aspiciat , ne confusa in luminaribus coeli facies assueta tenebris opprimatur a gloria, atque insolitis reverberata splendoribus majestatis, densioris rursum caecitate caliginis obvolvatur. Non tibi, o quaecunque es talis anima, non tibi ille locus vilis aut despicabilis videatur, ubi sancta peccatrix peccata deposuit, induit sanctitatem. Ibi Aethiopissa mutavit pellem, et in novum restituta candorem, jam tunc fiducialiter veraciterque respondebat exprobrantibus sibi verbum: Nigra sum, sed formosa, filiae Jerusalem . Miraris quanam id arte potuerit, vel quibus obtinuerit meritis? Paucis accipe. Flevit amare, et de intimis visceribus longa suspiria trahens, salutaribus intra se succussa singultibus, felleos humores evomuit. Coelestis medicus celerrime subvenit: quia velociter currit sermo ejus . Nunquid non potio est sermo
Abbreviated transcription (Latin):
erunt duo in carne una. hec qͦ iubetur
nichilominꝰ obliuisci popłm suũ. et do¬
mũ prĩs sur: ut concupiscat ille decorẽ eiꝰ.
Si ergo amare sposus specialit̾ ac princi¬
palit̾ conuenit: ñ in merito sponse no¬
mine censet᷑ aĩa q̃ amat. Amat aut̃. q̃
oscłm petit. Non petit libertatẽ. ñ m̃ce¬
dẽ. ñ heditatẽ. ñ deniq doctrinã. s oscu¬
lii. More plane castissime sponse ac sa¬
crũ spirantis amorẽ: nec om̃io ualentis
famnam dissimulare quã patit᷑. Hid
enĩ qͣle p̃ripiat sermonis exordiũ. Magñ
qͥel amagno petitura. nullo tñ ut asso¬
let. utit᷑ blandiciarũ fuco: nullis cireũ¬
uolutionib ad id qđ desid̾at ambit. Nõ
fac̃ ꝓemium. ñ captat beniuolentiã.
s̃ habundantia cordis repente ꝓrum¬
ram ⁊ fac̃ eam trem̾e.⁊ ista se ab eo pos¬
tulat oscłari: ebriane ẽ: ebria ꝓrsus.
Et forte tc̃cum adista ꝓrupit exierat

Expanded text:
erunt duo in carne una . Haec quoque jubetur erunt duo in carne una . Haec quoque jubetur nihilominus oblivisci populum suum, et domum patris sui; ut concupiscat ille decorem ejus Si ergo amare specialiter sponsis ac principaliter convenit, non immerito sponsae nomine censetur anima quae amat. Amat autem quae osculum petit. Non petit libertatem, non mercedem, non haereditatem, non denique vel doctrinam, sed osculum; more plane castissimae sponsae ac sacrum spirantis amorem, nec omnino valentis flammam dissimulare quam patitur. Vide enim quale praeripiat sermonis exordium. Magnum quid a magno petitura, nullo tamen, ut assolet, utitur blanditiarum fuco; nullis circumvolutionibus ad id quod desiderat ambit. Non facit prooemium, non captat benevolentiam; sed ex abundantia cordis repente prorumrram, et facit eam tremere ; et ista se ab eo postulat osculari! Ebriane est? Ebria prorsus. Et forte tunc, cum ad ista prorupit, exierat
Abbreviated transcription (Latin):
dis dictũ eẽ reor: uideamꝰ ⁊ de t̾cio. Ds
clet᷑ inquit me: oscło oris sui. Quis dicite
Sponsa. Quenã ipsa: aĩa siciens dm̃. s po¬
no diu̾sas affectiones: ut ea q̃ ꝓp̾e sponse
congruit. distinctius elucescat.Si seruus
ẽ timet a facie dñi. Si mercennariꝰ sꝑat
de manu dñi. Si discipłs: aurẽ parat ma¬
gistro. Si filiꝰ: honorat pr̃em. Que uͦ oscłm
postulat: amat. Excellit in nature donĩ
affectio hec amoris: p̃sertĩ cũ ad suũ rec̾¬
rit pͥncipiũ quodẽ ds̃. Nec sunt inuen¬
ta eque dultia nomina. qͥb u̾bi aĩeq dul¬
ce sadinuicẽ expͥmerent᷑ affactꝰ. quẽad¬
modum sponsus. ⁊ sponsa. Quippe qͥb
omĩa cominunia sunt: nil ꝓpͥum. mlase
diuisũ hñtib. Una utrͥusq hereditas. u¬
na domus. una mensa. unus thorus uma
etiã caro. Deniq ꝓpt̾ hanc relinquet ille
prẽm ⁊ matrẽ.:⁊ adherebit uxori sue. ⁊

Expanded text:
culis dictum esse reor: videamus et de tertio. 2. culis dictum esse reor: videamus et de tertio. 2. Osculetur, inquit, me osculo oris sui . Quis dicit? Sponsa. Quaenam ipsa? Anima sitiens Deum. Sed pono diversas affectiones, ut ea quae proprie sponsae congruit, distinctius elucescat. Si servus est, timet a facie Domini; si mercenarius, sperat de manu Domini; si discipulus, aurem parat magistro; si filius, honorat patrem; quae vero osculum postulat, amat. Excellit in naturae donis affectio haec amoris, praesertim cum ad suum recurrit principium, quod est Deus. Nec sunt inventa aeque dulcia nomina, quibus Verbi, animaeque dulces ad invicem exprimerentur affectus, quemadmodum sponsus et sponsa: quippe quibus omnia communia sunt, nil proprium, nil a se divisum habentibus. Una utriusque haereditas, una domus, una mensa, unus torus, una etiam caro. Denique propter hanc relinquet ille patrem et matrem, et adhaerebit uxori suae; et
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ sermo incautior. ⁊ oĩs deniq utriꝙ ho¬
minis statꝰ in constantior appareret. Dͥm̃
magistra instructꝰ exꝑientia. ñ iudiciũ
diciũ .c.t. dnẽ. In et̾nũ ñ obliuiscar iusti¬
ficationes istas. Cantabiles mͥ ertambe pa¬
pse michi laborẽ suscito: qui uos sponte
prouoco ad querendũ. Quia enĩ ego pͥmi
oscłi occasione spiritales dei pedes ꝓpriis
diffinitiõib ac nominib. et quidẽ exab¬
undanti demonstrare curaui: uos ꝑgi¬
tis inqͥrere i de manu. q̃ scdoloco oscłan¬
da ꝓponit᷑. annuo. gero uob̾ morẽ insuꝑ
ñ manũ. s manꝰ ostendo ꝓpriisq distin¬
guo uocabulis. latitudo una. alt̾ã fortitu¬
do dicat᷑. quod i tribuat affiuent̾. ⁊ defen¬
dat potent̾ qd̾ dederit. lltrãq ꝓfecto oscła¬
bitur. qͥ ingratus ñ fuerit: amutiq bonor
omniũ sic̃ largitorẽ. ita et conseruatorẽ re¬
cognoscens. i confitens. Satis de duob os¬

Expanded text:
et sermo incautior, et omnis denique utriusque hoet sermo incautior, et omnis denique utriusque hominis status inconstantior appareret. Proinde magistra instructus experientia, non judicium ibi, Domine . In aeternum non obliviscar justificationes istas; cantabiles mihi erunt ambae papse mihi laborem suscito, qui vos sponte provoco ad quaerendum. Quia enim ego primi osculi occasione spirituales Dei pedes propriis definitionibus ac nominibus, et quidem ex abundanti, demonstrare curavi; vos pergitis inquirere et de manu, quae secundo loco osculanda proponitur. Annuo, gero vobis morem; insuper non manum, sed manus ostendo, propriisque distinguo vocabulis. Latitudo una, altera fortitudo dicatur: quod et tribuat affluenter, et defendat potenter quod dederit. Utramque profecto osculabitur qui ingratus non fuerit, Deum utique bonorum omnium sicut largitorem, ita et conservatorem recognoscens et confitens. Satis de duobus os
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓfectus. Nam consũmationẽ sibi caritas
uendicat. Que cũ ita sint: ñ paruus fructꝰ
ẽ in pͥmo hoc oscło qd̾ ad pedes accipit᷑ tm̃
curato ut neutro frauderis illoꝵ. Porro e¬
nim si iã dolore pecẽi:⁊ iudiciitimore cõ¬
pungeris: ueritatis iudiciiq uestigio
labia imp̃sisti. Qđd si timorẽ dolorẽq di¬
culari ñ expedit: q ⁊ recordatio sola ui
dicii in baratrũ desꝑationis p̃cipitat. et
miẽ fallax assentatio pessimam genãt
securitatẽ. Datũ ẽ ⁊ mͥ misero ñ nunqͣm
ta deuotiõe cõplecti. in qͣntũ me sua be¬
nignitas dignabat᷑ ad mittere. at si qͣndo
miserationis oblitus. stimulante cõscien¬
tia iudicio paulo diutiꝰ inhererẽ. mox me¬
tu incredibiliac miserabili confusione
deiectꝰ i tenebroso circũfusus horrore h
solũ palpitans de ꝓfundis clamabã. Qs
tingeret. tanta econtrario incuria ⁊ negli¬
gentia dissoluebar: ut confestim et orõ
tepidior: iactio pigrior:⁊ risus ꝓmptior.

Expanded text:
nam consummationem sibi charitas vindicat. Quae cum ita sint, non parvus fructus est in primo hoc osculo, quod ad pedes accipitur; tantum curato ut neutro frauderis illorum. Porro enim si jam dolore peccati, et judicii timore compungeris, veritatis judiciique vestigio labia impressisti. Quod si timorem doloremque diculari non expedit; quia et recordatio solius judicii in barathrum desperationis praecipitat, et misericordiae fallax assentatio pessimam generat securitatem. 9. Datum est et mihi misero nonnunquam ta devotione complecti, in quantum me sua benignitas dignabatur admittere. At si quando miserationis oblitus, stimulante conscientia, judicio paulo diutius inhaererem, mox metu incredibili ac miserabili confusione dejectus, et tenebroso circumfusus horrore, hoc solum palpitans de profundis clamabam: Quitingeret, tanta econtrario incuria et negligentia dissolvebar, ut confestim et oratio tepidior, et actio pigrior, et risus promptior,
Abbreviated transcription (Latin):
desidia carnaliũ compͥmis. iustificãs im¬
pios: ⁊ suꝑbos humilians. Qđ tñqi inui¬
sibilit̾ fit: carnał ñ sentit a qͦ fit. Unde
et subdit. Et uestigia tua ñ cognoscẽt᷑.
hinc rursus pat̾ ad filiũ. Sede inqͥt a de¬
xtris meis: donec ponam inimicos tuos
scabellũ pedũ tuoꝵ. hoc ẽ. Donec õs qͥ te
contẽpnunt. tue uoluntati subiciam:

Expanded text:
desideria carnalium comprimis, justificans imdesideria carnalium comprimis, justificans impios 1281, et superbos humilians. Quod tamen quia invisibiliter fit, carnalis non sentit a quo fit. Unde et subdit: Et vestigia tua non cognoscentur . Hinc rursus Pater ad Filium: Sede, inquit, a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum ; hoc est: Donec omnes qui te contemnunt, tuae vo