comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
u qđ ẽ. substantiae infinitũ. ꝓqualis & ꝓquant᷑
inuenitur. Qualis uͦ & quantus ꝓquis: nõ. Uirgłs
in .iiii. eneidos. Iuis nouus hic nr̃is successit sedibus
hospes quis ꝓqualis. Idẽ in .uI. Qui iuuenes quantas
ostendant aspice uires ꝓͣquales. Similit̃ ad uerbiũ
qui. qđ ẽ. a nomine substantiuo. quiꝰ ꝓqualit acci¬
uideor misereq atq ego. quis ꝓqualis dix̃. Idẽ in
phormione. Iuot me censes hões iã de uerberasse
usq ad necẽ hospites. tunc ciues quo magis noui
tanto sepius. quo dix̃ ꝓquanto. Idẽ in eunucho
Qui istuc ÷ qui ꝓquomꝰ. Ide in andria qui qͥa te noui
qui. idest ꝓpt̃ ꝗđ. Et hoctam̃ & alia qͦq omĩa aduer¬
bia in t̃rogatiua ad multas intendunt species int̃¬
rogationũ. qͦmꝰ & supdicta localia & temporalia.¬
& sunt eadẽ & relatiua. Ut cur. quia. Alat ilxaia

Expanded text:
uero, quod est substantiae infinitum, pro qualis et pro quantus uero, quod est substantiae infinitum, pro qualis et pro quantus inuenitur, qualis uero et quantus pro quis non. Virgilius in IIII Aeneidos : «quis nouus hic nostris successit sedibus hospes?» quis pro qualis. idem in VI: «qui iuuenes! quantas ostentant, aspice, uires!» qui pro quales. similiter aduerbium qui, quod est a nomine substantiuo quis, pro qualiter acciuideor?:: miser aeque atque ego», quis pro qualis dixit. idem in Phormione : «quot me censes homines iam deuerberasse usque ad necem, / hospites tunc ciues? quo magis noui, tanto saepius», quo pro quanto. idem in eunucho : «qui istuc?» qui pro quomodo. idem in Andria : «qui? quia te noui», qui id est propter quid? et hoc tamen et alia quoque omnia aduerbia interrogatiua ad multas tendunt species interrogationum, quomodo et supra dicta localia et temporalia. sunt eadem et relatiua, ut cur, quia, διὰ τί καὶ
Abbreviated transcription (Latin):
sub nomine. Similit̃ nusquã om̃iũ locoꝵ .ẽ. ab negati¬
uũ ae nũ quã. omiũ tẽpoꝵ. Candẽ habent differen¬
tiam adsimplicia infinita illai quȩ coponunt᷑ exeis
geminatis uł quȩ assumunt cũq. Ut quis infinitũ.
adunũ ꝑse intelligendũ ꝑtin&. Oratius in .ii. ser¬
monũ. & lepoꝵ auulsos ut multo suauius armos.
Quã si cũ lũbis quis ecłat᷑ ꝓ aliquis. Quisquis uͦ uł qui¬
cũq ad uniuersos dicit᷑. Similit̃ quot certũ deside¬
rat numerũ. Quot quot uͦ uł quot cũq ad uniũ sos
cõfuse dicit᷑. Et quis quidẽ simplex. potest esse. &¬
infinitũ & int rogatiuũ. Cõpositũ uͦ ab eo: aliquis.
tantũ modo infinitũ. Similit̃ aduerbia. quo. ubi.
unde qua. & quando. possunt in t̃rogatiua. & re¬
latiua. & infinita eẽ. Uirgłs. in .x. asꝑa quis nat᷑a
loci dimittere quando suasit equos. Quando prio
aliquando. Aliquo u & alicubi. & alicunde . &e aliqͣ
& aliquando. sine dubio infinita sunt tantũ. Et qͥs

Expanded text:
ine, similiter nusquam omnium locorum est abnegatiuum, et numquam omnium temporum. eandem habent differentiam ad simplicia infinita illa, quae componuntur ex eis geminatis uel quae assumunt cumque, ut quis infinitum ad unum per se intellegendum pertinet Horatius in II sermonum : «et leporum auulsos, ut multo suauius, armos, / quam si cum lumbis quis edat», pro aliquis, quisquis uero uel quicumque ad uniuersos dicitur. similiter quot certum desiderat numerum, quotquot uero uel quotcumque ad uniuersos confuse dicitur. et quis quidem simplex potest et infinitum et interrogatiuum esse, compositum uero ab eo aliquis tantummodo infinitum. similiter aduerbia quo, ubi, unde, qua et quando possunt interrogatiua et relatiua et infinita esse Virgilius in X: «aspera quis natura loci dimittere quando / suasit equos», quando pro aliquando, aliquo uero et alicubi et alicunde et aliqua et aliquando sine dubio infinita sunt tantum. et quis
Abbreviated transcription (Latin):
discernendã ꝓ nõa quȩ st̃ finita. ad iungunt᷑ terciis uerbi ꝑ¬
sonis ut peoꝵ adiectionẽ incerta significatio finiatur. Ut
scribit hic. scribit ille. scribit ipse. seribit is. seribit idem.
Salustius in catilinario. Uerũ enĩ uͦ is demũ mͥ uiuere atq¬

Expanded text:
discernendam pronomina, quae sunt finita, adiunguntur tertiis uerbi pdiscernendam pronomina, quae sunt finita, adiunguntur tertiis uerbi personis, ut per eorum adiectionem incerta significatio finiatur, ut scribit hic, scribit ille, scribit ipse, scribit is, scribit idem. Sallustius in Catilinario : «uerum enimuero is demum
Abbreviated transcription (Latin):
hñt inse uerba. Unde infinita eoꝵ quia deficiunt ꝑsonis: egent
uerbis indicatiuis. ut qd̃ deẽ ex his assumant. Ergo discr&i¬
onis causa & maxime si cõiunctio assumit᷑ ꝓnom̃ additur
uerbo. Ut ego quidẽ affui. tu uͦ nõ. ł ego quidẽ scripsi. ille
uͦ legit : uł amplioris causa significante. Inquo tam̃ ad alios
om̃s uid&ur fieri discr&io. Ut cicero in .i. inuectiuarũ.
Nos nosdico apte nos cõsules desumꝰ. Intelligimꝰ enĩ qd̾ nemo
alius nisi nos. Terentius inandria. egot furcifer si uiuo
ostendam. qͥd sit pericli dominũ fallere &e illi patrẽ. Et pͥma
quidẽ & scda ꝑsona uerboꝵ nisi discr&ionis uł sigͣnificationi
causa Nõ egent ꝓ nominib. Iuippe cũ sint fihitissi me
si nglisq uocib pareĩ labeant & p̃sentes de mõstrationes.
erciȩ uͦ cũ sint in numerabiles : una uerbi uoce utentes: ne¬
cessario cõfusionẽ faciunt infinitã. Itaq cõuenient᷑ ad eã

Expanded text:
nt in se uerba. unde infinita eorum, quia deficiunt personis, egent uerbis indicatiuis, ut quod deest ex his assumant. ergo discretionis causa, et maxime si coniunctio assumitur, pronomen additur uerbo, ut ego quidem affui, tu uero non uel ego quidem scripsi, ille uero legit, uel amplioris causa significantiae, in quo tamen ad alios omnes uidetur fieri discretio, ut Cicero in I inuectiuarum : «nos, nos, dico aperte, nos consules desumus», intellegimus enim, quod nemo alius nisi nos. Terentius in Andria : «ego tibi, furcifer, si uiuo, / ostendam, quid sit pericli dominum fallere, / et illi patrem». et prima quidem uel secunda persona uerborum, nisi discretionis uel significationis causa, non egent pronominibus, quippe cum sint finitissimae singulisque uocibus pares habeant et praesentes demonstrationes; tertiae uero cum sint innumerabiles, una uerbi uoce utentes necessario confusionem faciunt infinitam. itaque conuenienter ad eam
Abbreviated transcription (Latin):
Q uã iuno fert᷑ t̾ris magis om̃ib unã post habita coluisse sa¬
mo magis coluisse. Similit partcipio dõdit᷑ magis hunc
colens quã illũ. & ad nom qͥuidẽ loco uerbi fungit᷑. ad
uerbũ uͦ loco nominis. ut faciens eloquentẽ dico ꝓ qͥ fac̃
eloquentẽ & laudo legentẽ qͦ mͦ laudo lectorẽ. Nec mirũ¬

Expanded text:
«quam Iuno fertur terris magis omnibus unam / posthabita coluisse Sa«quam Iuno fertur terris magis omnibus unam / posthabita coluisse Samo», magis coluisse; similiter participio additur, magis hunc colens quam illum. et ad nomen quidem loco uerbi fungitur, ad uerbum uero loco nominis, ut faciens eloquentem dico pro qui facit eloquentem, et laudo legentem, quomodo laudo lectorem; nec miru
Abbreviated transcription (Latin):
sitiue. Ut uirgłs scribens flor& Iego intelligens delector
Transitiue : ut egeo miserantis. cõsentio miseranti. uideo mi¬
serantẽ. pocior miserante. Hae enĩ cõstructiones qͦq obliquoꝵ
adsimilitũdine nõminũ & ꝓnominũ fiunt. ut indigeo illius
indigeo pascentis. faueo legenti. qͦmͦ faueo amico. faueo ili.
ceuso illũ. accuso hominẽ: similit̃ accuso legentẽ. digu udilaude
dignor te illa re. dignorte celebrante. Est tam̃ quando in no¬
teninũ uim transeunt participia. & genitiuo  iungunt᷑. relicta
uerboꝵ ordinatione. ut fugitans lites. participiũ ẽ. Fugi¬
urbi participiũ .ẽ. qd & p̃ficior urbi. p̃fectꝰ urbis nom̃
Participiũ aut̃ cõparationẽ habere nõ potest. cũ loco uerbi
fungat᷑. qd̾ cõparitione penitꝰ car& quantũ .ẽ. inua uoc&
N am adiectione ad uerbii possunt cõparari. Vt uirgł in .i.

Expanded text:
sitiue, ut Virgilius scribens floret, ego intellegens delector, sitiue, ut Virgilius scribens floret, ego intellegens delector, transitiue, ut egeo miserantis, consentio miseranti, uideo miserantem, potior miserante. hae enim constructiones quoque obliquorum ad similitudinem nominum et pronominum fiunt, ut indigeo illius, indigeo pascentis, faueo legenti, quomodo faueo amico, faueo illi; accuso illum, accuso hominem, similiter accuso legentem; dignor te laude, dignor te illa, dignor te celebrante. est tamen quando in nominum uim transeunt participia et genetiuo coniunguntur relicta  ordinatione, ut fugitans lites participium est, fugiurbi participium, quia et praeficior urbi, praefectus urbis nomen. participium autem comparationem habere non potest, cum loco uerbi fungatur, quod comparatione penitus caret, quantum in sua uoce: nam adiectione aduerbii possunt comparari, ut Virgilius in I:
Abbreviated transcription (Latin):
est ad om̃s. In ꝑsonalia qͦq uerba cũ ꝑse infinita sint ꝓsonar
& nũ merore: ad ditione ꝓnominũ definiunt᷑ & loco ꝑfec¬
toꝵ ꝑ om̃s modos accipiunt᷑ uerboꝵ. ut currit᷑ ame. ate :
ab illo a nobis. a uobis. ab illis. Imꝑatiuo currat᷑ ate. ab illo
auobis. ab illis. Sic etiã ꝑçẽa. ꝥ requentissime tam̃ sine ad
ditione ꝓnominũ ꝓferunt᷑. Ebipsũ actũ significant. Lic&
deficiant ꝓ nõa. Ut iuuenalis int̃cio. Cupritur ad uocẽ iocun¬
dam ae barm̃ amice thebaidos. Uirgłs in .i. eneidos. Odea si
pͥma rep&ens ab origine ꝑgam. & uac& Annales nr̃oꝵ¬

Expanded text:
erba, cum per se infinita sint, personarum et numerorum additione pronominum definiuntur et loco perfectorum per omnes modos accipiuntur uerborum, ut curritur a me, a te, ab illo, a nobis, a uobis, ab illis; imperatiuo, curratur a te, ab illo, a nobis, aditione pronominum proferuntur et ipsum actum significant, licet deficiant pronomina, ut Iuuenalis in III: «curritur ad uocem iucundam et carmen amicae / Thebaidos». Virgilius in I Aeneidos : «o dea, si prima repetens ab origine pergam
Abbreviated transcription (Latin):
in est uerbo. Ergo si supͣdicta nõ desunt quia intelligutur:
nec ꝓ nom̃ deẽ. Nec tam̃ si ad dat᷑: uituperanda sit cõstructio
Est enĩ quando amplioris causa significationis addunt᷑ ea qͣuȩ̃
possunt & si nõ addant᷑ intelligi. ut legis. etiã lego Ecce
enĩ quãuis ad uerbiũ etiã ꝑse positũ intellectũ uerbi habeat
pͣdica : int̾rogationi tam̃ addiũ : Nõ fec̃ uiciosã orationẽ :
sed magis firmiorẽ. Firmior enĩ fit ꝓmissio duplici cõfir¬
matione. Similit̃ unũ hominẽ dicimꝰ ambulare : ad diũsoꝵ
multitudinẽ. Nõ qd̵ ipsi homini cũ singlarit̃ dicimꝰ nõ in erat
etiã unius numeri intellectꝰ. Iterũ ad omiu ab negationẽ. dicimꝰ
nullus ambulat. neminẽ uidi singłari numero numerũ aduin¬
guntes singłarẽ. Eodẽ mͦ igit᷑ cũ absoluta & nõ discr&iua in est
platio. Dicimꝰ absq ꝓ nomine disputo disputas. Sin aut̃ alicuiꝰ

Expanded text:
supra dicta non desunt, quia intelleguntur, nec pronomen deest, nec tamen, si addatur, uituperanda fit constructio. est enim quando amplioris causa significationis adduntur ea, quae possunt, etsi non addantur, intellegi, ut legis? etiam lego; ecce enim hic, quamuis aduerbium etiam per se positum intellectum uerbi habeat praedicti in interrogatione, tamen additum non fecit uitiosam orationem, sed magis certiorem; firmior enim fit promissio duplici confirmatione. similiter unum hominem dicimus ambulare ad diuersorum multitudinem, non quod ipsi homini, cum singulariter dicimus, non inhaereat etiam unius numeri intellectus. iterum ad omnium abnegationem dicimus nullus ambulat, neminem inueni, singulari numero numerum adiungentes singularem. eodem igitur modo, cum absoluta et non discretiua inest prolatio, dicimus absque pronomine disputo, disputas; sin autem alicuius
Abbreviated transcription (Latin):
intelligit᷑ affirmatio. Vnde ad int̾rogationes respondentes etiã
ad uerbiũ cõfirmatuũ ł nõ ł uerbũ indicatiuũ reddimꝰ. Et¬
pote habens inseaff matione ut int̾roganti legis. etiã ł nõ
respõdemꝰ ł lego. S dehis in cõstructione uerboꝵ subtilius
tractabimꝰ. In est etiã singłaris nouinoatuius in uerbo scribo

Expanded text:
e ad interrogationes respondentes etiam aduerbium confimatiuum uel non uel uerbum indicatiuum reddimus, utpote habens in se affirmationem, ut interrogandi legis? etiam uel non respondemus uel lego. sed et de his in constructione uerborum subtilius tractabimus. inest etiam singularis numerus in uerbo scribo
Abbreviated transcription (Latin):
Nec . ẽ. dicendũ. ꝙ si dicã anchisiades : de ests. & deb&e addi filius.
&& si addat᷑ : poe̾tica ẽ. licentia. Iciomͦ & p̃positiones soleg
addere & minuere. Ut terentius in andria. Adte aduenio spẽ
salutẽ auxiliũ. expetens. Uirgłs in .i. eneidos. Scelere ante
alios immamor om̃s. Ante enĩ cũ cõparatiuo pͥositũ: auctionẽ
auctioni addidit. Terentius in andria. Post deinde quã iussi
ei dare bibere. Ab undat post. Idem in eadẽ. ꝑnimiũ laudo.
per suꝑuacuũ eẽ uidet᷑. Quãuis amplioris significantiȩ causa
potest accipi. Idem in eadẽ. Abhinc trienniũ ꝓhinc. Uirgłsin ..
taliã fato ꝓfugus. de ẽ. ad.p̃positio. Ieq si dicã aiax qd̾.ẽ.¬

Expanded text:
nec est dicendum, quod, si dicam Anchisiades, deest et debet ei addi filius nec est dicendum, quod, si dicam Anchisiades, deest et debet ei addi filius et si addatur, poëtica est licentia, quomodo et praepositiones solent addere et minuere, ut Terentius in Andria : «ad te aduenio spem, salutem, auxilium expetens». Virgilius in I Aeneidos : «scelere ante alios immanior omnes»; ante enim cum comparatiuo positum auctionem auctioni addit. Terentius in Andria : «post deinde, / quod iussi, ei dare bibere», abundat post. idem in eadem: «per nimium, non laudo», per superuacuum esse uidetur, quamuis amplioris significationis causa potest accipi. idem in eadem: «abhinc triennium» pro hinc. Virgilius in I: «Italiam fato profugus», deest ad praepositio
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ generalit. Nõ enĩ omĩ mͦ egent ꝓnominib uerba.
id q affirmat᷑ nõ ex poetica solũ cõstructione euidica¬
& deficere. & habundare : s ex cõmuni elocutione doc¬
toꝵ. & maxime a scriptoꝵ cõstructione. qͥ sine hceris
scribentes ꝑspicaci ea magis utunt᷑ & ex ui ipsius ora¬
tionis solent qd necessariũ .ẽ. apponere ¶Cũ manifestũ
ẽ. de obliquoꝵ cõstructione sciendũ qd̾ insunt inqͥb dã
partib orationis aliarũ partiũ intellectꝰ. Ut si dicã aiax
intelligͥoi& unũ ꝑnumerũ singularẽ. Si dicã anchihades
intelligo gt̃m singłarẽ primitiui. & filiũ cũ nõatuto sin¬
gulari. Si dicã diuinitꝰ: intelligo nom̃ cũ . ex. p̃positione. idẽ
exdũis. Si dicã fortior : intelligo magis. & positiuũ pͥmitiui
idest fortis. In numerabilis . ẽ. liuiꝰcenodi exemploꝵ copia.

Expanded text:
esse generaliter; non enim omnimodo egent pronominibus uerba, esse generaliter; non enim omnimodo egent pronominibus uerba, idque affirmatur non ex poëtica solum cocutione doctorum et maxime a scriptorum constructione, qui sine metris scribentes perspicaci magis ea utuntur et ex ui ipsius orationis solent quod necessarium est apponere. cum manifestum est de obliquorum constructione, sciendum, quod insunt in quibusdam partibus orationis aliarum partium intellectus, ut, si dicam Aiax, intellego et unum per numerum singularem; si dicam Anchisiades, intellego genetiuum singularem primitiui et filius cum nominatiuo singulari; si dicam diuinitus, intellego nomen cum ex praepositione id est ex diis; si dicam fortior, intellego magis et positiuum primitiui id est fortis. innumerabilis est huiuscemodi exemplorum copia.
Abbreviated transcription (Latin):
il losnitor Ex quđ cõstructione inteli ꝰ÷ qilalis nascit᷑
affectꝰ ꝑsonȩ. S nõ recupcat᷑ qd̾ dicimꝰ. Nõ enĩ omĩa ũba
obliqͦs desiderant casus nominũ uł ꝓnominũ. qͦ mͦ om̃s obiliqͥ
casus uerba desiderant. Im̃ quȩdã ex hs ꝑfecta sunt &
absoluta. quȩdã defectiua. Ut si dicã ambulat homo.
uiuit. currit. Sed & similia quȩ st̃ absoluta. nõ egent
obliquis casib. Sin dicã accusat. uid&. snsimulat᷑. Inꝑ¬
fecta st̃. & egent obliquoꝵ casuũ adiunctione ad ꝑfec¬
tionẽ sensus. Sed dehis oportunius separatĩ cude uerbi
cõstructione tractabimꝰ dic&ur. Quidã tam̃ putaueru
ꝑfectiorẽ eẽ uerboꝵ cõstructionẽ . si ꝓnõa assumant
ego scripsi tͥ.ego loquortͥ & similia. Cuiꝰ apꝓbationẽ
dicunt eẽ eã. qd̾ cũ dicã. ego quidẽ affui. tu uͦ nõ. Si tollas
ꝓnom̃ : in cõgrua erit locutio. S hoc facit hic maxime
cõiunctio quidẽ. Itaq ego nõ arbitror qd̾ dicunt uerũ

Expanded text:
 qualis nascitur affectus personae, sed non reciprocatur, quod dicimus. non enim omnia uerba obliquos desiderant casus nominum uel pronominum, quomodo omnes obliqui casus uerba desiderant, quoniam quaedam ex his perfecta sunt et absoluta, quaedam defectiua, ut si dicam ambulat homo, uiuit, currit, sedet, similia, quae sunt absoluta, non egent obliquis casibus; sin dicam accusat, uidet, insimulat, imperfecta sunt et egent obliquorum casuum adiunctione ad perfectionem sensus. sed de his oportunius separatim, cum de uerbi constructione tractemus, dicetur. quidam tamen putauerunt, perfectiorem esse uerborum constructionem, si pronomina assumant: ego sdicunt esse eam, quod, cum dicam ego quidem affui, tu uero non, si tollas pronomen, incongrua erit locutio. sed hoc facit hic maxime coniunctio quidem. itaque ego non arbitror, quod dicunt, uerum
Abbreviated transcription (Latin):
nõibꝰ antepositis. etiã ꝓnõa infinita sunt. Est aut̃ causa ꝓpt̃
Quã nõa ñ possunt accipi in pͥma & sedã ꝑsona. quã suꝑius qͦq
diximꝰ ł qd̾ substantiȩ & qualitates geneitilei & comunes &
spesiales& indiũduȩ inquib st̃ noña nõ hñt certã discreti¬
onẽ ꝑsonarũ. Vt puta oiĩs homo. & substantia potest dici.
aute ꝑsona ad nullũ ꝑtin& nisi adipiũ qͥlo quit᷑ nec seđã ad
aliiĩ nisi ad eũ inquẽ intendit᷑ sermo. Uł ꝓpt̃ hoc aut̃. uł etia

Expanded text:
nominibus antepositis etiam pronomina infinita fiunt. est autem causa, propter nominibus antepositis etiam pronomina infinita fiunt. est autem causa, propter quam nomina non possunt accipi in prima et secunda persona, quam superius quoque diximus, uel quod substantiae et qualitates generales et communes et speciales et indiuiduae, in quibus sunt nomina, non habent certam discretionem personarum, ut puta omnis homo et substantia potest dici autem persona ad nullum pertinet nisi ad ipsum qui loquitur; nec secunda ad alium nisi ad eum in quem intenditur sermo uel pro
Abbreviated transcription (Latin):
& scda eẽ ꝑsona. ut ostendimꝰ. aut dic& aliquis. Quid igit᷑
No etiã ignoratis Nominib dicimꝰ ego &tu : Id quẽ res¬
pondendũ. qđ exaccidente hoc fit idest de mõstrati¬
one ꝓpriae qualitatis. cũ similic̃ etiã cognita nõa ꝓno¬
ininale sepe exiguntꝰ qmsuotionẽ. Noͣ minꝰ tañ sic qͦq
loco eoꝵ accipiunt᷑. Ui eni ꝓpriũ nom̃ intelleͥgit᷑ ꝑ ꝓnom̃
Nõ dico uocis nom̃ s qđ exeo ostendit᷑ idest ꝓpria qua¬
litas suppositi inqua sunt ꝓprianõa. Quã obr̃e abnichil
stratione qualitatis ꝓpriȩ. Unde rationabilit̃ qui sibi
inuicẽ scribunt. solent nõa p̃ponere ꝓpria. Quib sine
ꝑfeotio orationis nõ cõstar& : cũ ponant᷑ ꝓnõq tã pͥmȩ
quã scđae ꝑsonae ꝓpt̃ accidentes actus tã scribenti
quã illi adquẽ scribit Prepositis igit᷑ nominib ꝓpriis
Otcicero. Bruto. ui ade inostrationes faciunt ꝓnõa.
Si enĩ ponã ego tibi & dudũ scripsi. ostendi ꝑpnomen

Expanded text:
se persona, ut ostendimus. at dicet aliquis: quid igitur? non etiam ignoratis nominibus dicimus ego et tu? ad quem respondendum est, quod ex accidente hoc fit id est demonstratione propriae qualitatis, cum similiter etiam cognita nomina pronominalem saepe exigunt constructionem. non minus tamen sic quoque loco eorum accipiuntur. ui enim proprium nomen intellegitur per pronomen: non dico uocis nomen, sed quod ex ea ostenditur, id est propria qualitas suppositi, in qua sunt propria nomina. quamobrem ad nihil stratione qualitatis propriae. unde rationabiliter, qui sibi inuicem scribunt, solent nomina praeponere propria, quibus sine perfectio orationis non constaret, cum ponantur pronomina tam primae quam secundae personae propter accidentes actus tam scribenti quam illi ad quem scribit. praepositis igitur nominibus propriis, ut Cicero Bruto, ui ad ea demonstrationes faciunt pronomina. si enim ponam ego tibi et dudum scripsi, ostendit per pronomen
Abbreviated transcription (Latin):
uasiioe ł̃ tues qͥ amasti¶ Haec eni desunt aApd̃ nos par¬
ticipia. Et Atteñde inhis qq quantaus ẽ substantiã sig¬
nificantiũ : qđ & loco participii qd aubstantiã ipsius qui
agit. ł patit᷑ & actũ uł passionẽ significat: Accipit᷑ nom̃
substantiuũ cũ uerbo. Ut quid. ẽ. amans : qui amat. Iuid
est nascens : qui nascit᷑. Et loco uerbi participiũ iunctũ¬
cũ uerbo substantiuo. ut pransus sũ: ꝓprandi. meritꝰ sũa ꝓ
merui. & nota qd̾ cũ & nom̃ ut supͣdiximꝰ & uerbũ subftãtiuũ¬

Expanded text:
asti, id est ὁ φιλήσας; haec enim desunt apud nos participia. et attende in his quoque quanta uis est substantiam significantium, quod et loco participii, quod et substantiam ipsius, qui agit uel patitur, et actum uel passionem significat, accipitur nomen substantiuum cum uerbo ut quid est amans? qui amat, quid est nascens? qui nascitur et loco uerbi participium cum uerbo substantiuo, ut pransus sum pro prandi, meritus sum pro merui. et nota, quod, cum et nomen, ut supra diximus, et uerbum substantiuu
Abbreviated transcription (Latin):
minor uerba ad ꝓnom̃ referentes Nã significationẽ
i tauso ꝓ pae qualitatis: s qͣue cõmunit̃ om̃ib accidit essens¬
tiae demõstratiue faceremꝰ  ad quã ꝑtina ego. eadẽ .ẽ.

Expanded text:
minor, uerba ad pronomen referentes. nam significationem minor, uerba ad pronomen referentes. nam significationem non propriae qualitatis, sed quae communiter omnibus accidit essentiae demonstratiuae faceremus, ad quam pertinet ego. eadem est
Abbreviated transcription (Latin):
chis. Gr̃. Inquib om̃ib de est ego. Nr̃i qͦq Vt iuuenalis in
.iiII. Nã cũsis cõuiua mͥ ꝓmissus habebis euandrũ uenies
tirinthius haud minor illo hospes. de .ẽ. enĩ tu. Supͣdictis
uͦ idest substantiuis & sine ꝓnõe bene om̃s adiungunt᷑
ꝑsone & uocatiuis uerbis. cã enĩ ipsa uerba pͥse substan¬
tiã unius cuiꝰq ꝓpͥam colligant. uł substantie nominationẽ
necessario relictis ꝓ nõib quȩ ipsã qͦq substantiã quantu
ad uocẽ sola significant. ad nomina seͥapplicant. Iueꝓ
pͥam qualitatẽ demõstrunt. Ut homo sũ a pollonius uocitor
Unde ego sũ. uł ego uocor. ꝑse nemodicit. cũ duplicatã sub¬
stantiȩ demõstratio sine qualitate nichil ꝓfertu siguifu¬
car&. No erat enĩ possibile ꝓpam positione quȩ sgnifĩ¬
cͥat᷑ nõe ꝓpͥo attribuere uoci cõmuni. id est adoms gene¬
ralit ꝓtinenti : qd ẽ ꝓ nom̃. Si dixerimꝰ ẽgo sũ ego ne¬

Expanded text:
 σέ», in quibus omnibus deest ego; nostri quoque, ut Iuuenalis in IIII: «nam cum sis conuiua mihi promissus, habebis / Euandrum, uenies Tirynthius aut minor illo / hospes», deest enim tu. supra dictis uero, id est substantiuis, et sine pronomine bene omnes adiunguntur personae et uocatiuis uerbis. cum enim ipsa uerba per se substantiam uniuscuiusque propriam colligant uel substantiae nominationem, necessario relictis pronominibus, quae ipsa quoque substantiam quantum ad uocem solam significant, ad nomina se applicant, quae propriam qualitatem demonstrant, ut homo sum, Apollonius uocor; unde ego sum uel ego uocor per se nemo dicit, cum duplicata substantiae demonstratio sine qualitate nihil perfectum significaret. non erat enim possibile propriam positionem, quae significatur nomine proprio, attribuere uoci communi, id est ad omnes generaliter pertinenti, quod est pronomen, si diceremus ego sum, ego no
Abbreviated transcription (Latin):
additũ demõstrar& hab& inse ipsũ uerbũ substantiuũ
uł uõcatiuũ. ltaq frequent̃ in uenimꝰ de mõstratiuis ꝓno¬
minib positis. Nõ posita supͣdicta uerba : tam̃ intellegi
Ut uirgłs in .uI. hic cesar & omĩs iuli ꝓgenies. Adeo qq
demõstratio huiꝰ ẽ. causa qđ ad uerbiis qͦq de mostra¬
tiuis sepe positis : nõ.ẽ. necesse addere supͣdicta uerba
Ut uirgłs in .i. aeneidos. Tune ille aeneas quẽ dardanio anchise.
Idẽ in .iii. Nã polidorus ego : Idẽ in eodẽ. Ecce tibi aioniȩ tel¬
lus hanc arripe uelis. Hecnõ etiã nõe substantiȩ posito
frequent̃ deficiunt uerba substantiua. Lucanꝰ in primo
Quis furor  ociues quȩ tanta insania ferri : Virgłs in .iii.
aeneidos. Qui tibi tũ dido cernenti talia sensus. Q uos ue
dabas gemitꝰ. Et qualis tam̃ & quantꝰ positis infinitis ꝓqͥb
etiã quis ponit᷑ : sepe deficiunt uerba substantiua quomͦ
etiã participiis. Vt iuuenał in .iii. Oqualis facies & qualis

Expanded text:
ntiuum uel uocatiuum. itaque frequenter inuenimus, demonstratiuis pronominibus sitis non posita supra dicta uerba tamen intellegi, ut Virgilius in VI: «hic Caesar et omnis Iuli / progenies». adeoque demonstratio huius est causa, quod aduerbiis quoque demonstratiuis saepe positis, non est necesse addere supra dicta uerba, ut Virgilius in I Aeneidos : «tune ille Aeneas, quem Dardanio Anchisae?». idem in III: «nam Polydorus ego». idem in eodem: «ecce tibi Ausoniae tellus, hanc arripe uelis». nec non etiam nomine substantiae posito frequenter deficiunt uerba substantiua. Lucanus in I: «quis furor, o ciues, quae tanta insania ferri!». Virgilius in IIII Aeneidos : «quis tibi tum, Dido, cernenti talia sensus! / quosue dabas gemitus!». et qualis tamen et quantus positis infinitis, pro quibus etiam quis ponitur, saepius deficiunt uerba substantiua, quomodo etiam participiis, ut Iuuenalis in IIII: «o qualis facies et quali
Abbreviated transcription (Latin):
bũ uͦ pͥmae. Est iguͣ cõsequens. qd induab t̃cus ꝓfert᷑ ꝓsonis
Ut pͥscianꝰ scribit. Nõ tam̃ omĩno ubiq hoc obser uamũs
ue enĩ substantiã significant uerba : uł nominationẽ. ascis¬
eicunt apͥtusime nomina. & in pͥma & in scđa ꝑsona id qd
est in aliis incosequens. Ut sũ pius aeneas c̃icero nominor.
& his similia. Iuãuis auctores grecoꝵ inueniant᷑ licentia

Expanded text:
ae; est igitur consequens, quod in duabus tertiis profertur, ut Priscianus scribit. non tamen omnino ubique hoc obseruamus; quae enim substantiam significant uerba uel nominationem, asciscunt aptissime nomina et in prima et in secunda persona, id quod est in aliis inconsequens, ut sum pius Aeneas, Cicero nominor et his similia, quamuis auctores inueniantur licentia
Abbreviated transcription (Latin):
substantie. quo m substanun uerbũ ul nõationis que puo
catiuũ uerbũ indicat᷑. ¶Participiis qͦq quȩ tcide sunt ꝑ¬
sonae qͦmͦ nõa : substantiua bene sociamꝰ uerba. ut possint
loco triũ uerbi ꝑsonarũ fungi. Ut amatꝰ sũ. amatꝰ es. amatꝰ ẽ.¬
doctus sũ. es est ꝓueripder deena t infinbatrouis sub euntꝰ nõa¬

Expanded text:
nationis, quae per uocatiuum uerbum indicatur. participiis quoque, quae tertiae sunt personae, quomodo nomina, substantiua bene sociamus uerba, ut possint loco trium uerbi personarum fungi, ut amatus sum, es, est, doctus sum, es, est. quae si deficiant, infinita pro his subeunt no
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsonã Accipi. Et dicatꝰ. sipossent inpͥma & sedã inuenir ĩ nomina
ꝑsona. fortassis nec ex cogitant ꝓnõa. Nã possumꝰ ad hoc dicere.
qd̾ ꝓnõa semel loco nomiinũ nata ex accidente habuer᷑ etiã de¬
monstrationẽ. Sub oculis enĩ om̃s eoꝵ ꝑsonȩ plerũq cernunt᷑
Itaq p̃cipuũ habuer̃ hoc accideus ÷ de mõstracionẽ. qͥuȩ ꝓfecta

Expanded text:
sonam accipi, et dicat: si possent in prima et secunda inueniri nomina persona, fortassis nec excogitarentur pronomina. nam possumus ad hoc dicere, quod pronomina semel nominum loco nata ex accidente habuerunt etiam demonstrationem; sub oculis enim omnes eorum personae plerumque cernuntur. itaque praecipu
Abbreviated transcription (Latin):
Autẽ sensu ut ostendimꝰ. ñ lica gnt̃o uti ꝓabłto. Illã qͦq nomina
quȩ uĩ haben passiua ablto iungunt᷑. Lassus labore fessus¬
cursu. casus lumine qd̾ etiã participiũ potest eẽ. Virgłs in .II.
aeneidos. Demisere neci nc̃ cassũ lumine iugent. Vndecimo
cassa fraude parat. Orbus ꝓle.uiduus pharera. Oratius
carminũ libro .÷. Puẽrũ minaci uoce dũ terra& iuiduus pharerari¬
sit apollo. luuenalis libro .iii. Dignus morte ꝑit cȩnae lic&e
ostrea centũ. Vacuus cerebro mente captus. Est tm̃ in uenire
inhis qq quȩdã ductoritate u&erũ gnt̃is cõiuncta. Virgłs in
libro .xii. Descendã magnoꝵ haud̃ umiꝙ indignꝰ auors. In cõ¬
parationib qͦq abł tos ponimꝰ ꝓgntis. ut fortior scipio anni
uat᷑ ut fortioris hȩc torae achillis maxima uirtus fuit

Expanded text:
autem sensu, ut ostendimus, non licet genetiuo uti pro ablatiuo. illa quoque nomina, autem sensu, ut ostendimus, non licet genetiuo uti pro ablatiuo. illa quoque nomina, quae uim habent passiuam, ablatiuo iunguntur: lassus lad etiam participium potest esse. Virgilius in II Aeneidis : «demisere neci, nunc cassum lumine lugent», undecimo «cassa fraude parat»; orbus prole, uiduus pharetra. Horatius in carminum libro I: «puerum minaci / uoce dum terret, uiduus pharetra / risit Apollo». Iuuenalis libro III: «dignus morte perit, cenet licet ostrea centum»; uacuus cerebro, mente captus. est tamen inuenire in his quoque quaedam auctoritate ueterum genetiuis coniuncta. Virgilius libro XII: «descendam magnorum haud umquam indignus auorum». in comparationibus quoque ablatiuos ponimus pro genetiuis, ut fortior Scipio Hannibuatur, ut fortioris Hectore Achillis maxima uirtus fuit
Abbreviated transcription (Latin):
greci ostendunt. Nos abłto utimur ut odosopnutoetounada¬
etꝰ yeo. idest magnã uirtutẽ habens uir. Latini magna uir¬
utuntur. ut magnȩ uirtutis uir. Virgłs in .i. ditissimꝰ agri
phoenicũ. idest diues equũ diues pictai uestis & auri. Salu¬
stius in iugurtino. homines ueteris ꝓsapiae multarum
Imaginũ ac nullius stipendu. Terentius in andria. Forte
unã aspicio ad olescentulã. forma ac uultu ad eo modesto
ad eo uenusto. hoc ẽ. uirginẽ quȩ habebat formã ac uultũ
modestũ & uenustũ. Similit̃ inconsequentie significatione
uidente puerũ cecidisti. Augusto imꝑatore alexandria ꝓuin¬
cia facta.ẽ. Idest cũ augustus erat imꝑator. Bruto defensore
libata .ẽ.trrinno res publica. id est cũ defensor erus fuerat brutꝰ.
silla iuctie pier̃ romani. ꝓcũ uictor fuerar sella. In hoc

Expanded text:
Graeci ostendunt, nos ablatiuo utimur, ut μεγάλης ἀρεGraeci ostendunt, nos ablatiuo utimur, ut μεγάλης ἀρετῆς ἀνήρ id est magnam uirtutem habens uir, Latini magna uirutuntur, ut magnae uirtutis uir. Virgilius in I: «ditissimus agri / Phoenicum». idem: «diues equum, diues pictai uestis et auri». Sallustius in Iugurthino : «homines ueteris prosapiae, multarum imaginum ac nullius stipendii». Terentius in Andria : «forte unam aspicio adulescentulam, / forma ac uultu, Sosia, / adeo modesto, adeo uenusto», hoc est uirginem, quae habebat formam ac uultum modestum et uenustum. similiter in consequentiae significatione uidente puerum cecidisti; Augusto imperatore Alexandria prouincia facta est id est cum Augustus erat imperator; Bruto defensore liberata est tyranno respublica id est cum defensor eius fuerat Brutus; Sulla uictore perierunt Romani pro cum uictor fuerat Sulla. in hoc
Abbreviated transcription (Latin):
dũ qͥ ẽ. etiã si obliquent᷑. ut albi colorẽ equi. idest equi eiꝰ
qͥ. ẽ. albi coloris. Alba colorẽ equo. albũ colorẽ equum:
Sic etiã ꝑpluralia. albi colorẽ equi. oblati sunt imꝑatori.
alboꝵ colorẽ equoꝵ corpus fuit. albis colorẽ equis uenit᷑.
albos colorẽ equos iungit. Nã qͥcũq casus nominto adiun¬
gunt᷑ etiã declinato construi pessunt. Virgłs in .i. Nuda
genu nudoq sinus collecta fluentes. Idẽ in .vI. lacerũ
crudelit ora . oramusq ambas popłata quȩ tẽpora raptis
auribus. Idẽ. in .U. Intentaq brachia remis intenti.
Abtes etiã coniungit᷑ nominto qͣndo ꝑ eũ aliqͥd euenire de
ꝑ oculos. ualidus uirib id . ẽ. ꝑ uires. gloriosus laude. id.ẽ.
ꝓlaudẽ. In hoc sensu greci qͥdẽ dato. nos uͦ abłto utimur
Et qd̾ suꝑͣ utꝰ ostendimus qͣndo hab̾i aliqͥd uł cõseqͥui ꝑgntm

Expanded text:
dum qui est, etiam si obliquentur, ut albi colorem equi id est equi eius, dum qui est, etiam si obliquentur, ut albi colorem equi id est equi eius, qui est albi coloris; albo colorem equo; album colorem equum. sic etiam per pluralia albi colorem equi oblati sunt imperatori; alborum colorem equorum corpus fuit; albis colorem equis uehitur; albos colorem equos iungit. nam quicumque casus nominatiuo adiunguntur, etiam declinato construi possunt. Virgilius in I: «nuda genu nodoque sinus collecta fluentes». idem in VI: «lacerum crudeliter ora, / ora manusque ambas populataque tempora raptis / auribus». idem in V: «intentaque bracchia remis / intenti». ablatiuus etiam coniungitur nominatiuo, quando per eum aliquid euenire demper oculos; ualidus uiribus id est per uires; gloriosus laude id est per laudem. in hoc sensu Graeci quidem datiuo, nos uero ablatiuo utimur. et quod supra quoque ostendimus, quando haberi aliquid uel consequi per genetiuum
Abbreviated transcription (Latin):
Subiecta ũ uł suꝑ posita dñr. qd lic& ea & subicere & p̃ponere.
ut pat filii uł filio.ẽ. pat̾. & filius patris uł patri. ẽ. filius. Simi¬
lit̃ dñs. seruus. imꝑator. miles. tirannus. armiger. satelles. rex.
erus famulus cliens. patronus. Lic& qͦlis ordine ꝑutrũq
casũ ꝓferre. similis qͦq & dissimilis. par. in par. aequus. Ini¬
quus. amicꝰ. in imicꝰ comes. socius affinis. cognatꝰ ꝓpinquus. ui¬
cinus. cõmilito cõtubnalis. Terentius in eunucho. quid tibiego
plura dicã  dñi similis es. Iuuenalis in .ii. Non similis tibi. cxn
metuss par huiꝰ erat. Idẽ in octauo. par geminis chiron.
Etide qͥd carcinos ardens copios. Acct̃o qͦq nominatiui ad¬
iungunt᷑ figurate qͣndo qd̃ parti accidit hoc toti redditur:
tis dextram ꝓfortẽ dextrã habens. Celer pedes. ꝓceleres
pedes habens. sapiens animã. ꝓsapientẽ animã habens.
Albus colorẽ ꝓ aibũ colorẽ habens. & in om̃ib subaudien¬

Expanded text:
e, ut pater filii uel filio est pater et filius patris uel patri est filius, similiter dominus: seruus, imperator: miles, tyrannus: armiger, satelles: rex, erus: famulus, cliens: patronus licet quouis ordine per utrumque casum proferre; similis quoque et dissimilis, par: impar, aequus: iniquus, amicus: inimicus, comes: socius, affinis: cognatus, propinquus: uicinus, commilito: contubernalis. Terentius in eunucho : «quid tibi ego plura dicam? domini similis es». Iuuenalis in II: «non similis tibi Cynthmetuis, par huius erat». idem in VIIII: «par geminis Chiron et idem quod carcinos ardens / scorpios». accusatiuo quoque nominatiui adiunguntur figurate, quando, quod parti accidit, hoc toti redditur. tis dextram pro fortem dextram habens; celer pedes pro celeres pedes habens; sapiens animam pro sapientem animam habens; albus colorem pro album colorem habens. et in omnibus subaudien
Abbreviated transcription (Latin):
aeneidos. Ditissimꝰ agri phenicũ. Idẽ in .ii. georg̃. Diues opũ
uariarũ. & quȩ desiderari aliqͥd ostendunt. auarus illius rei.
cupidus. auidus studiosus. Contea uͦ de eẽ. aliqͥd significan¬
tia. egenus indiga in ops. pauꝑ. uacuus. horat̃ in .i. sermonũ
cuũ cerebri popłm phoeãca putaui. Lic& autẽ ut dictũ
pͥmitiui & dat̃m ꝓeo ponere. ut euandrius filius fuit pal¬
lax & euandri filius & euandro filius fuit pallas. Telamo¬
nius filius fuit aix. & telamonis. & telamoni filius fuit¬
Miax. Pat̃ m̃s fuit aristarchus. & pat̾ mei. & pat̾ michi
Cliens tullianus fuit roscius & diens tullii & tullio fuit
rostius. Similit᷑ om̃a ad aliqd eandẽ constructionẽ seruant᷑.
se hȩe eni possident᷑. Maxime autẽ qͣndo ad grãm uł utili

Expanded text:
idis : «ditissimus agri / Phoenicum». idem in II georgicon : «diues opum uariarum». et quae desiderari aliquid ostendunt: auarus illius rei, cupidus, auidus, studiosus, contra uero deesse aliquid significantia egenus, indigus, inops, pauper, uacuus. Horatius in I sermonum cuum cerebri populum Phaeaca putauit». licet autem, ut dictum mitiui et datiuum pro eo ponere, ut Euandrius filius fuit Pallas et Euandri filius et Euandro filius fuit Pallas; Telamonius filius fuit Aiax et Telamonis et Telamoni filius Aiax; pater meus fuit Aristarchus et pater mei et pater mihi; cliens Tullianus fuit Roscius et cliens Tullii et Tullio fuit Roscius. similiter omnia ad aliquid eandem constructionem seruant. et haec enim possidentur. maxime autem
Abbreviated transcription (Latin):
cipiũ acc̃to sic̃ & uerbũ ex qͦ uenit patior illã rem.
ulixes. Amans illius. Cicero ꝓcelio. Clarissimi ac fortissi¬
mi patriaeq amantissimi. Salustius in catilinario. alieni
app& ens sui ꝓrsus : Et adtende qd uoce passiua ꝓfusus ma
gis actũ significat gñto .ẽ. coniunctũ. Similit̃ si dicã doctus
quunt᷑ etiã participia sequi. Doctus grãmaticae nom̃ . ẽ
fugitans litiũ nom̃ .ẽ. Nam fugitans lites participiũ. Dicimꝰ
enĩ fugito fugias lites Terentius in phormione Erus libulis ex
& fugitans litiũ. Similit̃ p̃fectus urbis nom̃ .ẽ. p̃fectus urbi¬

Expanded text:
cipium, accusatiuo, sicut et uerbum ex quo uenit, patior illam rem, Vlixes». amans illius Cicero pro Caelio : «clarissimi ac fortissimi patriaeque amantissimi». Sallustius in Catilinario : «alieni appetens, sui profusus». et attende, quod uoce passiua profusus, quia magis actum significat, genetiuo est coniunctum. similiter si dicam doctus quuntur, etiam participia sequi. doctus grammaticae nomen est, fugitans litium nomen est; nam fugitans lites participium, dicimus enim fugito, fugitas lites. Terentius in Phormione : «erus liberalis est et fugitans litium». similiter praefectus urbis nome
Abbreviated transcription (Latin):
calamitatẽ ferens: & postremo om̃a uerbalia inlis uł indus
desinentia participiis futuris similia. dat̃m ad sciscunt. ut
mirabilis. legibilis : orabilis. amabilis. michi . ẽ. penetrabilis
& penetralis exficabilis. dicendus. amandus. docendus. & simi¬
lia docilis &. docibilis. sed docilis qui facile docetur. docibilis qui
facile discit᷑. Quomͦ penetralis qui inintimis. ẽ. partib : pene¬
tibilis qui facile penetratur. Equipantia enĩ quomͦ & uerba
qlle greti ⁊ cotia ae. uocant. & subiecꝰ ta uł suꝑposita. egatia be¬

Expanded text:
calamitatem ferens? et postremo omnia uerbalia in lis uel in dus calamitatem ferens? et postremo omnia uerbalia in lis uel in dus desinentia participiis futuris similia datiuum asciscunt, ut mirabilis, legibilis, orabilis, amabilis mihi est; penetrabilis et penetralis, extricabilis, dicendus, amandus, docendus et similia, docilis et docibilis. sed docilis est qui facile docetur, docibilis qui facile discitur, quomodo penetralis qui in intimis est partibus, penetrabilis qui facile penetratur. aequiperantia etiam quomodo et uerba, quae Graeci ἰσοπαλῆ uocant, et subiecta uel superposita,
Abbreviated transcription (Latin):
tatem alicuius. uł contra aliqd fieri uolumꝰ significare datĩs
utimur. Lucanꝰ in .ii. Orbi pat̃ ẽ. urbiq maritus id .ẽ. ad
utilitatẽ urbis & pat̃ fieri passus .ẽ. & maritus. Similit̃ gͦ
possumꝰ dicere. fortis patriae sũ. & maltis fortior: patriae sũ
structiones. idest quȩ dat̾o ad iungunt̾ tã nominũ quã uerboꝵ
ad quisitiuas greci uocauer̃. id est. Nepipointi hateo
quae nob̾ aliquid boni maliue ad quirt̃. Quor pleraq a
uerbis duiuantur uł generant uerba funtq ad iectiua ut utilis
tibi sũ uł in utilis : cõmodus illi sũ uł in cõmodus. fidus cuiꝰ tm̃
suꝑlatiuũ etiã gnt̃o ad iunx̃ uirgłs in .xii. pretea regina tui
fidissima dextra occidit ipsa sua : Similit damipnosus. ꝑi¬
culosus carus facilis difficlis questuofus : uendibilis & om̃a
similia quȩ ferri aliqͥd cõmodi uł in cõmodi de monstrant.
Quid. ẽ. enĩ aliud utilis tibi sũ nisi utilitatẽ tibi ferens : Calamitosus

Expanded text:
tatem alicuius uel contra aliquid fieri uolumus significare, datiuis utimur. Lucanus in II: «urbi pater est urbique maritus», id est ad utilitatem urbis et pater fieri passus est et maritus. similiter ergo possumus dicere fortis patriae sum et multis fortior patriae sum euctiones, id est quae datiuo adiunguntur tam nominum quam uerborum, adquisitiuas Graeci uocauerunt, id est περιποιητικάς, quae nobis aliquid boni maliue adquirunt. quorum pleraque a uerbis deriuantur uel generant uerba suntque adiectiua, ut utilis tibi sum uel inutilis; commodus illi sum uel incommodus; fidus, cuius tamen superlatiuum etiam genetiuo adiunxit Virgilius in XII: «praeterea regina, tui fidissima, dextra / occidit ipsa sua». similiter damnosus, periculosus, carus, facilis, difficilis, quaestuosus, uendibilis et omnia similia, quae ferre aliquid commodi uel incommodi demonstrantur. quid est enim aliud utilis tibi sum nisi utilitatem tibi ferens, calamitosus,
Abbreviated transcription (Latin):
mo om̃a quȩ similẽ habent significationẽ in or desinentib
uerbalib transitiuis gñto solent coniungi. ut dubius illius
rei. similit̃ anceps illius rei. nescius. expers. doctus ꝑitus.
similit̃ gñto ad iungunt᷑ om̃a. quȩ optineri uł desiderari
aliqͥd ostendunt uł cõtrariahis. & optineri qͥdẽ aliquid

Expanded text:
mo omnia, quae similem habent significationem in or desinentibus uerbalibus transitiuis, genetiuo solent iungi, ut dubius illius rei; similiter anceps illius rei, nescius, expers, doctus, peritus. similiter genetiuo adiunguntur omnia, quae obtineri uel desiderari aliquid ostendunt uel contraria
Abbreviated transcription (Latin):
liũ hȩc sepe inueniunt᷑ relatiua. Ut Terentius in
andria. Ita tũ discedo ab illo ut qui se filiã nego da¬
turũ. de.ẽ. enĩ ut abeo qui neg&. & uenit᷑ eũius
relatiua ꝑ defectionẽ.talis. & tantus. & tot. fre¬
quent̃ inueniunt᷑. Nec mirũ relatiuis positis quȩ
scđam cognitionẽ significant. etiã antecedentiã
uł redditiua intellegi. lic& nõ sint dicta. ut qͥa. lis
homerus fuit uirgilius. Relatrua aut̃ nisi sint oosita
intellegi minime possun.nisi indemonstratione
Tunc enĩ & sine relatiuis possumꝰ redditiua ꝗ ferre
ut si ostendentes uirgłiũ dicamꝰ. talis fuit hometꝰ
uł tesea de monstrantes aiamꝰ tantus fuit hercules
huic nomini idest quis. qđ ẽ. in trogatiuũ uł infinie ̃
reddit᷑ qui relatuũ. Quis scripsit bucolica s qui etũ
georgica. hoc tam̃ idest quis in t̾rogatiuũ pprio

Expanded text:
lium haec saepe inueniuntur relatiua, ut Terentius in lium haec saepe inueniuntur relatiua, ut Terentius in Andria : «ita tum discedo ab illo, ut qui se filiam / neget daturum», deest enim ut ab eo, qui neget, et uenit, cuius relatiua per defectionem talis et tantus et tot frequenter inueniuntur; nec mirum relatiuis positis, quae secundam cognitionem significant, etiam antecedentia uel redditiua intellegi, licet non sint dicta, ut qualis Homerus, fuit Virgilius. relatiua autem, nisi sint posita, intellegi minime possunt, nisi in demonstratione. tunc enim et sine relatiuis possumus redditiua proferre, ut si ostendentes Virgilium aiamus talis fuit Homerus uel Thesea demonstrantes dicamus tantus fuit Hercules. huic nomini, id est quis, quod est interrogatiuum uel infinitum, redditur qui relatiuum: quis scripsit bucolica? qui etiam georgica
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ uitupero accuso. & mem& quẽ uituꝑo accusc
in alterũ sit nominatiui. altum uͦ obliqui: ad nomina¬
tinum nõ fit transicio uerbi. ab alia ꝑsona ad aliam.
Ad oblicũ uͦ fit ut homo uenit quẽ accuso. uł homi¬
nis misereor qui uenit. Omĩa tam̃ quȩ intransiti¬
one fuint. possunt etiã in reciꝑcatione fieri.
aliũ bene referunt᷑. Ut uirgilius qui scripsit :
uirgilius cuiꝰ scripta extant. uirgłius. cuigła cõ¬
tigit : uirgłius quẽ laudant : Virgłius quo docen¬
te bene ꝓficit᷑ sic ecotrario nominatiuo eiꝰ om̃s
alioꝵ casus bene adiungunt᷑. ut qui scripsit bucolica
uirglius magnꝰ poeta fuit. qui seripsit eneida. uir¬
gilii st̃ georgica. qui seripsit eneida uirgilio gła cõti¬
git. qui scripsit eneida. uirgiliũ laudo qui scrip¬
sisti eneida. Girgili uinis memoria. qui scripsit
eneida. uirgilio florent studia. Lico & p̃postere
hec dicere Sciendũ tam̃ qđ pet lipsim alioꝵ casua¬

Expanded text:
quem uitupero, accuso et memet, quem uitupero, accuso; sin alterum sit nominatiui, alterum uero obliqui, ad nominatiuum non fit transitio uerbi ab alia persona ad aliam, ad obliquum uero fit, ut homo uenit, quem accuso uel hominis misereor, qui uenit. omnia tamen, quae in transitione fiunt, possunt etiam in reciprocatione fieri, ium casualium bene referuntur, ut Virgilius, qui scripsit, Virgilius, cuius scripta extant, Virgilius, cui gloria contigit, Virgilius, quem laudant, Virgilius, quo docente bene proficitur, sic et ex contrario nominatiuo eius omnes aliorum casus bene adiunguntur, ut qui scripsit bucolica Virgilius magnus poëta fuit; qui scripsit Aeneida Virgilii sunt georgica ; qui scripsit Aeneida Virgilio gloria contigit; qui scripsit Aeneida Virgilium laudo; qui scripsisti Aeneida, Virgili, uiuis memoria; qui scripsit Aeneida Virgilio florent studia. licet autem et praepostere haec dicere. sciendum tamen, quod per ellipsin aliorum casua
Abbreviated transcription (Latin):
homo uicit pompeiũ  cesar: Cũ uͦ dico quid ẽ.¬
animal rationale mortale. speciem michi uolo ma¬
nifestari. idest hominẽ quȩ quãuis uideat᷑ ẽẽ com¬
munis omĩũ hominũ : tam̃ .ẽ. etiã ꝓ pria upsius spe¬
ciei incorporalis. Qui uͦ in t̾rogat qualit̾ homo uicit
de homine nõ dubitat sed demodo actus. Et nomini
quidẽ tam substantiua quã uocatiua adiungunt᷑ uerba.
pronomini uͦ tantũ substantiuđ qͣc in hĩs quȩ nomi¬
phosũ uł trypho uocor. Nõ tam̃ substantiuis q̃
sunt ꝓ nomina in est ꝓpria pontio nominũ idẽ
uerba uocatiua. plemo enĩ dicit. ego nominor
uł tu uocaris: uł ille nuncupat᷑ ad ꝓ nom̃ refe¬
rens uerba. quo modo trypho nominor. uł cice
uocaris uirgilius nuncũpat᷑ : bene dicimꝰ. Nec mi¬
rũ diuerse potestatis uerba diuersis cõuenire a¬

Expanded text:
homo uicit Pompeium? Caesar. cum dico uero quid ehomo uicit Pompeium? Caesar. cum dico uero quid eanimal rationale mortale? speciem mihi uolo manifestari, id est hominem, quae quamuis uideatur esse communis omnium hominum, tamen est etiam propria ipsius speciei incorporalis. qui uero interrogat qualiter homo uicit? de homine non dubitat, sed de modo actus. et nomini quidem tam substantiua quam uocatiua adiunguntur uerba, pronomini uero tantum substantiua, quia in his, quae nomipho sum uel Trypho uocor. non tamen substantiuis, quae sunt pronomina, inest propria positio nominum, id est uerba uocatiua; nemo enim dicit ego nominor uel tu uocaris uel ille nuncupatur ad pronomen referens uerba, quomodo Trypho nominor uel Cicero uocaris, Virgilius nuncupatur bene dicimus. nec mirum, diuersae potestatis uerba diuersis conuenire
Abbreviated transcription (Latin):
prioatẽ qualitatis. quȩ nomine explanat᷑. Et
manifestum qđ ioco ꝓprioꝵ nominũ ꝓnonina
accipiũnt᷑ cũ ex eoꝵ int̾rogatione ꝓpria intelle¬
guntur. Cũ enĩ dico quis es tu uł ille sine dubio
do quibusdã finitis hoc dico substantiis. Inꝗ.ub
etiã ⁊ priaates desidero scire : & cũ ꝓpr qT
ego ił ille: Cũ aut̃ ꝑse quis ponit᷑ int̃rogatiuũ
potest cuicũq uerbo ad iungi. ut quis ambulat:
quis loquit᷑ : quis legit : &si puonĩ reddetitur
pd ege alt̃a introgatione. Si nom̃ uͦ redditum
potius ega alt̾a in t̾rogatione ꝓpt̾ multoꝵ simi¬
litudine nominũ. Ut quis currit : Aix qui aiaxs
thelamonuis uł locrus. Qui uͦ dicit qualis homo
uicit : de hominis qualitate adiectiua dubitat
eũ substantiã it q actũ cognouerit. Qui autẽ
dicit quis homo uicit Generalẽ quidẽ scit sub¬
stantiam & qualitatẽ ꝑsonae Specidle auũ
desiderat. quȩ ꝓprio reddit᷑ nomine. Ut quis

Expanded text:
omine explanatur. et est manifestum, quod loco propriorum nominum pronomina accipiuntur, cum ex eorum interrogatione propria intelleguntur. cum enim dico quis es tu? uel ille? sine dubio de quibusdam finitis hoc dico substantiis, in quibus etiam proprietates desidero scire, et cum a proprego uel ille. cum autem per se quis ponitur interrogatiuum, potest cuicumque uerbo adiungi, ut quis ambulat? quis loquitur? quis legit? et si pronomen redditur, non eget altera interrogatione; sin uero nomen potius, eget altera interrogatione propter multorum similitudinem nominum, ut quis currit? Aiax. quis Aiax? Telamonius uel Locrus. qui uero dicit qualis homo uicit? de hominis qualitate adiectiua dubitat, cum substantiam atque actum cognouerit; qui autem dicit quis homo uicit? generalem quidem scit substantiam et qualitatem personae, specialem autem desiderat, quae proprio redditur nomine, ut quis