comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Herodias autem ħ audito. herodem de igna¬
uia rep̃hend̾e cepit quod udel ip̃e diuiciis
maior ⁊ potenciis a comano principe hãc
dignitatem sibi non acquisiss. qua expio¬
batione irritatus herodes cum ipsa hero¬
diade pecunia młca assumpta romam pro¬
fectus÷. cũq apud gauum q̃reretur: cur
sibi hic honor collatus potius non fuiss
ĩdignatus gaius in concessa pecenti. ⁊̃ con¬
cessa tollenda decreuit. Sicq herodes parit̃
cũ herodiade ad hispanias in exilium d¬
missusz. Hic finis herodis. Uerũ agrippa
qͥ herodes cognominatus est ip̃e ÷ quiiacobũ
fr̃em ioh̾is gladio peremit petrũq in carte
missum qͣ tuor qͣtermonib militum custodi¬
endum tradidit. hic cum quadam die cumi
tiriis ac sidoniis cam acturus ꝓrocessiss. ⁊pro
splendore deauratatũ uestiũ solisq radio
lucentiũ deus ⁊ nõ homo conclamaretur in
suꝑbiam elatus: subito ab angło ꝑcussus ẽ.

Expanded text:
Herodias autem hoc audito, Herodem de ignaHerodias autem hoc audito, Herodem de ignavia reprehendere coepit, quod videlicet ipse divitiis major et potentiis, a Romano principe hanc dignitatem sibi non acquisisset; qua exprobratione irritatus Herodes, cum ipsa Herodiade pecunia multa assumpta, Romam profectus est. Cumque apud Caium quereretur quod sibi hic honor collatus potius non fuisset, indignatus Caius inconcessa petenti, etiam concessa tollenda decrevit. Sicque Herodes pariter cum Herodiade ad Hispanias in exsilium missus est, hic finis Herodis. Verum Agrippa, qui Herodes cognominatus est, ipse est qui Jacobum fratrem Joannis gladio peremit, Petrumque in carcerem missum quatuor quaternionibus militum custodiendum tradidit. Hic cum quadam die cum Tyriis ac Sidoniis causam acturus processisset, et pro splendore deauratarum vestium solisque radio lucentium Deus et non homo conclamaretur, in superbiam elatus subito ab angelo percussus est.
Abbreviated transcription (Latin):
suo ipeorem suam nõie herodiaden filiam
areche regis arabũ abstulit eamq sibi ꝯtͣ
morem in ꝯiugium copulauit. ꝑro quo sce¬
lere cũ a iohanne baptista argueretur sug¬
gestione herodiadis: ip̃m iohannem decos¬
lauit hic est herodes cetrarcha filiꝰ magni
herodis qui ĩ passione domini iherosolunã
se missum alba ueste inducum ĩllusit atq
ad pilatũ iudicand̾ remisit Porro aristo¬
bolus filtꝰ herodis magni atq hui hecodis
frater ex mariamne mr̃e nacus quẽ suꝑiꝰ
a patre herode ob suspicionem parricidii tru¬
cidatũ diximꝰ filiũ habuit noĩe agrippam.
Oi cũ adultus ess: orbatũ ⁊ exheredacũ se
cernens qnta potuit pecunia collecta romã
ꝑrexit. ibiq cuidam gaio saligule nepoti
cibe̾rii cesaris familiatitate ĩunc̾tus est. Nͥ
ganus post mortem tiberii imꝑium sump¬
siss: euuidem agrippam ob meritũ p̾stine
deuotionis in phenicia regem constituit.

Expanded text:
suo uxorem ejus nomine Herodiadem filiam suo uxorem ejus nomine Herodiadem filiam Aretae regis Arabum, abstulit, eamque sibi contra morem in conjugium copulavit. Pro quo scelere cum a Joanne Baptista argueretur, suggéstione Herodiadis ipsum Joannem decollavit. Hic est Herodes tetrarcha filius Magni Herodis qui in passione Domini Hierosolymam se missum, alba veste indutum illusit, atque ad Pilatum judicandum remisit. Porro Aristobolus filius Herodis Magni, atque hujus Herodis frater ex Marianne matre natus, quem superius a patre Herode et ob suspicionem parricidii trucidatum diximus, filium habuit nomine Agrippam. Qui cum adultus esset, orbatum et exhaeredatum se cernens, quanta potuit pecunia collecta, Romam perrexit; ibique cuidam Caio Caligulae nepoti Tiberii Caesaris familiaritate junctus est. Qui Caius, cum post mortem Tiberii imperium sumpsisset, eumdem Agrippam ob meritum pristinae devotionis in Phoenicia regem constituit.
Abbreviated transcription (Latin):
huius acsororii sui sinistra audierat. nũc¬
qiͣ rem auditam probatam credens: iubet
utrosq occidi. post autem pm̃a ductus: fu¬
rorem furore nutauit. ⁊ ꝑ singła mom̃ta
manamnem clamans se sine illa uiu̾e non
posse dicebat Accessit concubinarũ pestifera
ꝑsuasio. que filios in ultionem sanguis ad
cidas ⁊ insidiatores uite sue necaret. sicq pꝰ
intẽm filiis trucidatis. ⁊ ip̃e postea quoq diur¬
nis dolorib contabescens morte miserabili ui¬
tam finiuit. Reliquit successores filios archelaũ
regem in iudea. herodem tecarcham in ga¬
lilea. Philippum aucem decrarcham ĩiturea.
⁊ traconitide regione. ⁊lisaniã in abilma.
Archelaus aucem cũ . px. annus post ip̃m prẽm
regnass apud romanos a pideis de insolen¬
cia accusatus regno exulatus lugdunũ ĩgei¬
lium mittitur. ubi ⁊ uita functus ÷. Nomani
aut̃ ad ꝓcurandam iudeam p̃sides posuerũt
herodes autem tetrarcha galilee philippo fiĩ

Expanded text:
hujus ac sororii sui sinistra audierat, nunchujus ac sororii sui sinistra audierat, nunc rem auditam quasi probatam credens, jubet utrosque occidi. Post autem poenitentia ductus, furorem furore mutavit, et per singula momenta Mariannem clamans, se sine illa vivere non posse dicebat. Accessit concubinarum pestifera delatio, quae filios in ultionem sanguinis acidas et insidiatores vitae suae necaret, sicque post matrem filiis trucidatis, et ipse postea quoque diuturnis doloribus contabescens, morte miserabili vitam finivit. Reliquit successores filios, Archelaum regem in Judaea, Herodem tetrarcham in Galilaea, Philippum autem tetrarcham in Iturea et Traconitide regione, et Lisaniam in Abilina. Archelaus autem, cum novem annis post ipsum patrem regnasset, apud Romanos a Judaeis de insolentia accusatus, regno exsulans Lugdunum in exsilium mittitur: ubi et vita functus est. Romani autem ad procurandam Judaeam praesides posuerunt. Herodes autem tetrarcha Galilaeae Philippo fratri
Abbreviated transcription (Latin):
accessit huic molestie qd ab aliis cõcubimꝰ
descupro accusata ⁊. ĩ tantũ ut ⁊ anthomo
cõsuli romanoꝵ qui tũc in ꝑtib orientis
agebat ymaginem suam pictam ad ip̃ĩus
anũ in amorem sui concitandũ misisse d¬
dr̃etur. qua suspitione fractus herodes sororio
suo cũ quo consilia sua ꝯmunicare consue¬
uerat secretũ aꝑit: eamq ĩcerfici iub. Ille
uim amoris considerans ⁊ furoris iussa pe¬
uitenciam subsecuturam sciens. marianem
secreto corripit ⁊ nͥ adu̾sus maritũ hũilie¬
tur. qd̾ ꝑicłm ĩmineat ostendit Timor cõ¬
tumacem mansuefecit sicq in breui muta¬
tismorib herodis anim̃ ad amorem sui re¬
pauit. Incer ħ cũ quadam die solus cũ sola
blandius iocaretur. suũq amorem iactar.
bñ inquit illa. quõ amas. quã mortuam
malles qm uiuam: nam ⁊ interfici me pre¬
cepisti : ille se proditũ agnoscens cũ furore
surrexit: ⁊ qr iam pͥus q̃dam u̾ba de amore

Expanded text:
accessit huic molestiae quod ab aliis concubinis accessit huic molestiae quod ab aliis concubinis de stupro accusata est, in tantum ut etiam Antonio consuli Romanorum, qui tunc in partibus orientis agebat, imaginem sui pictam ad ipsius animum in amorem sui concitandum misisse diceretur. Qua suspicione fractus Herodes sororio suo cum quo consilia sua communicare consueverat, secretum aperit, eamque interfici jubet. Ille vim amoris considerans, et furoris jussa poenitentiam subsecuturam sciens, Mariannem secreto corripit, et nisi adversus maritum humilietur, quod periculum immineat, ostendit. Timor contumacem mansuefecit; sicque brevi mutatis moribus Herodis animum ad amorem sui reparavit. Inter haec cum quadam die solus cum sola blandius jocaretur suumque amorem jactaret: Verum inquit illa quomodo amas, quam mortuam malles quam vivam? Nam et interfici me praecepisti. Ille, se proditum agnoscens, cum furore surrexit; et quia jam prius quaedam verba de amore
Abbreviated transcription (Latin):
buta cebre soluenda indixit. atq eũdem an¬
tipatrem uniũse regioni prefecit recedens. An¬
cipater autem antique grẽ nõ ĩmemorenx
hircanũ benignus exticit. tantaq modestiã in¬
iũctũ officiũ exercuit. ut tam iudeis qmͣ toma¬
nis complaceret. Genũ autem filiũ herodem
nomins qui post mortem patris. cũ m̾ito ppͥe
u̾tutis. cũ etiam gr̃a paterne deuotionis a to¬
manis coronam accepit ꝙ rex factus. Hic
est herodes cutꝰ regni anno tricesimo primo
iudee regnũ susceꝑat audita fama ꝑ magoᷤ
natiuitate regis iudeoꝵ territus ÷. et ne
forte regnũ quod usurpauerat amicter.
quẽ successorem timuit: extingu̾e conaba¬
tur. ꝑemit itaq ĩnocentes ut uniũsis mo¬
rientib ille quem unũ insectabatur nõ eua¬
deret. Hic ⁊ herodes post alias uxores quas
primitus duxerat mariannem quamdem
hutani pontificis neptem factus rex duxit
uxorem. dequaduos genuit filios alexan¬

Expanded text:
buta terrae solvenda indixit, atque eumdem Anbuta terrae solvenda indixit, atque eumdem Antipatrum universae regioni praefecit recedens. Antipater autem antiquae gratiae non immemor erga Hircanum benignus exstitit, tantaque modestia injunctum officium exercuit, ut tam Judaeis quam Romanis complaceret. Genuit autem filium Herodem nomine; qui post mortem patris tum merito propriae virtutis, tum etiam gratia paternae devotionis a Romanis coronam accepit, et rex factus est. Hic est Herodes, cujus regni anno tricesimo primo Judaeae regnum susceperat, audita fama per magos de nativitate regis Judaeorum, territus est. Et ne forte regnum quod usurpaverat, amitteret, quem successorem timuit, exstinguere conabatur. Peremit itaque innocentes, ut, universis morientibus, ille, quem unum insectabatur, non evaderet. Hic etiam Herodes, post alias uxores quas primitus duxerat, Mariannem quamdam, Hircani pontificis neptem, factus rex duxit uxorem, de qua duos genuit filios Alexan
Abbreviated transcription (Latin):
lio suo uo pontificalem dignicatem tͥbuit
Huius hirrani cempore quidam lacrũcłia
ierosolimis egressi arta ascalonem predas
egerunt. ubi inter ceteros captiuos anti¬
pater quidam iuuenis cuidam herodis ge¬
nere idumei qui inascalone cempli appoł¬
liuis sacerdos exticit filius icrosolimam cap¬
tiuus ductus ÷. hic itaq antipat᷑ in tomo
hirtani aliquot annis seruiens industria
ac probitate spectabiłeidem hurano dũo
suo graciosus extitit in cantũut ei unũsa
domũ suam ꝯmitter. Cuta hec tempia
ꝯtingit ut antigons hutamiꝰ pontiticus̃ fr̃
iunior eũ dem huranũ a ponciticatu ppellẽs
sacerdocii dignitatem arriꝑet. Cũq pompet
consul romanoꝵ cunc ꝑ siriam exercitum
ducet supͣdictus ancipater missus ab hiri¬
cano dũo suo ad pompeiũ ueniens ĩpetͣuit
ut cũ exeratu ierosolimis ascend̾et. ⁊ deiecto ã¬
tigono sacerdocii dignitatem hutano refo ⁊¬
inaret. Pompeius itaq restituto hutano tri¬

Expanded text:
lio suo pontificalem dignitatem tribuit. Hujus Hircani tempore quidam latrunculi ab Hierosolymis egressi circa Ascalonem praedas egerunt, ubi inter caeteros captivos Antipater quidam juvenis, cujusdam Herodis genere Idumaei, qui in Ascalone templi Apollinis sacerdos exstitit, filius, Hierosolymam captivus ductus est. Hic itaque Antipater in Hircani aliquot annis serviens, industria ac probitate spectabilis eidem Hircano domino suo gratiosus exstitit, in tantum ut ei universam domum suam committeret. Circa haec tempora contigit ut Antigonus, Hircani pontificis frater junior, eumdem Hircanum a pontificatu propellens, sacerdotii dignitatem arriperet. Cumque Pompeius consul Romanorum tunc per Syriam exercitum duceret, supradictus Antipater, missus ab Hircano domino suo ad Pompeium veniens, impetravit ut cum exercitu Hierosolymam ascenderet, et dejecto Antigono, sacerdotii dignitatem Hircano reformaret. Pompeius itaque, restituto Hircano, tri
Abbreviated transcription (Latin):
de se ꝑhibet dicens. Accepi librũ de manu an¬
geli ⁊ deuoraui eum. ⁊ erat in oremeo tam¬
qm mel dulce. ⁊cũ deuorassem eum amarica¬
tus ÷ uenter meus. Sic ⁊ cu frater deuora li¬
brũ uite. comede uerbũ dei. nec solũ comede.
s auide comede ꝓnoli pp̃ea dulcedinem
saporis eius desere si aliquid amaritudĩs
sentis in uentre.

Expanded text:
de se perhibet, dicens: Accepi librum de manu ande se perhibet, dicens: Accepi librum de manu angeli et devoravi eum; et erat in ore meo tanquam mel dulce; et cum devorassem eum amaricatus est venter meus . Sic, et tu frater, devora librum vitae, comede verbum Dei: nec solum comede, sed avide comede, et noli propterea dulcedinem saporis ejus deserere, si aliquid amaritudinis sentis in ventre.
Abbreviated transcription (Latin):
cedinis sine fastidio sumitur qi de quodam
spũalis cibi gustu fauces cordis delectatio¬
nem ꝑapiunt s saturari non possunt. Qra
uero exerticium uirtutis quo anima pãs¬
titur non sumitur sine pond̾e laboris qͥcaro
grauatur. qiͣ quidam sensualitatis nt̃e sto¬
machus dum cibũ boni oꝑis exercendo per¬
cipit ne uirtutem qua reficitur ultra mod̾
appetat ip̃e eum quo p̃mitur labor opepis
castigat. Iam ut estimo satis intelligis qd
sibi uult quod iste dicebat Qͣm dulcia fi
ait dulcia uentri meo. s faucib meis. non
stomacho meo. s ori mes. Ac si dic̾et. ꝑ uerbũ
quidem tuũ domine uenter carnalitatis p̃¬
mitur. s palacũ cordis intus sapore dulceor¬
nis delectatur qr ⁊ si foris infirmitatem gra¬
uat labor oꝑis. intus tñ desiderium pascit
dulcedo ⁊ gustus suauitatis. lmc ÷ quod di¬
lectus ille ⁊ carus ioħes qui uerbum dei tõ
frequenter ⁊ tam libenter ed̾e consueuerat.

Expanded text:
cedinis sine fastidio sumitur, quasi de quodam cedinis sine fastidio sumitur, quasi de quodam spiritualis cibi gustu fauces cordis delectationem percipiunt, sed saturari non possunt. Quia vero exercitium virtutis, quo anima pascitur, non sumitur sine pondere laboris, quo caro gravatur, quasi quidam sensualitatis nostrae stomachus, dum cibum boni operis exercendo percipit, ne virtutem qua reficitur ultra modum appetat, ipse eum quo premitur labor operis castigat. Jam, ut existimo, satis intelligis quid sibi vult quod iste dicebat: Quam dulcia fait dulcia ventri meo, sed faucibus meis. Non stomacho meo, sed ori meo. Ac si diceret: per verbum quidem tuum, Domine, venter carnalitatis premitur, sed palatum cordis intus sapore dulcedinis delectatur, quia et si foris infirmitatem gravat labor operis, intus tamen desiderium pascit dulcedo et gustus suavitatis. Hinc est quod dilectus ille et charus Joannes qui verbum Dei tam frequenter et tam libenter edere consueverat,
Abbreviated transcription (Latin):
rat. uoluntarie iam appetẽ desmt nuttim̃¬
tum quod reficiebat. Ergo frater cũ man¬
ducas. noli interrogare fauces tuas si sati.
qr si iudicium illatum sequeris. priusqͣm eas
delectatione repleas. stomachũ cuũ honere
suffocabis. Uentrem potius de mensura e¬
dendi consule. ⁊ pͥusqmͣ illũ dolere incipiaᷤ.
fauces ab auiditate compescs hoc tamen
de cibo corporali intellige dcm. Nam de re¬
fectione spũał sibi. fauces potius qͣm uent̃
sũt cõsulende fauces dico nõ carnales. s
spũales. ⁊ uentrem dico non uentrem
sarnalem. s spũalem nlam sicut cibũ spĩ¬
alem nouimꝰ. ita fauces ⁊ uentrem spũałr
intellig̾e debemus. habet quippe spũalie
mIssam suam. que ĩfirmicatem quodam¬
mnodo ptemt ⁊ grauat. fauces spũaler
dicimus palatum cordis. Sapor uerbi dei
istigustus interne dulcedinis. Anima:
est exerciciũ uirtutis. Massa uero pondus
laboris. o uia igitur sapor ille interne dul¬

Expanded text:
rat, voluntarie jam appetere desinit nutrimenrat, voluntarie jam appetere desinit nutrimentum quod reficiebat. Ergo, frater, cum manducas, noli interrogare fauces tuas an satis est, quia si judicium illarum sequeris priusquam eas delectatione repleas, stomachum tuum onere suffocabis. Ventrem potius de mensura edendi consule, et priusquam ille tibi dolere incipiat, fauces aviditate compesce. Hoc tamen de cibo corporali intellige dictum. Nam de refectione spiritualis cibi fauces potius quam venter sunt consulendae. Fauces dico, non carnales, sed spirituales; et ventrem dico, non ventrem carnalem, sed spiritualem. Nam sicut cibum spiritualem novimus, ita fauces et ventrem spiritualiter intelligere debemus. Habet quippe spiritualmassam suam quae infirmitatem quodammodo premit et gravat. Fauces spirituales dicimus palatum cordis. Sapor verbi Dei est gustus internae dulcedinis. Anima aest exercitium virtutis; massa vero, pondus laboris. Quia igitur sapor ille internae dul
Abbreviated transcription (Latin):
ht̃ in se. saporem. nutrim̃tũ. massam dapor
delectat. nutrimentũ sustencat massa ho¬
nerat. Sapor ad palatum ꝑtinet nutrim̃¬
tum ad naturam massa ad miseriam. Gn¬
la percipit saporem. Stomacus nucrimen¬
tum. ⁊ massam alcerũ ad refectionem. al¬
terum ad grauanen. Nutrimentũ ut illud
ĩ corpus trahiciat. massam ut illam eiciat.
Sapor quodam modo spũalis est ⁊ idõ solũ¬
modo delectat. non grauat. Inde est quod
fames in faucib saciari nũqͣm pot̃. q ĩ uec
appetitus mensuram habet nec celectatio
finem In stomacho aucem fames sacieta¬
tem retipit. qr ibi appetens edendi certam mẽ¬
suram habet ⁊ delectatio finem. Nam quia
ille nuitrimentum quod sustentat non per¬
cipit. sine massa que grauat nẽ id qd̃ ꝓdest
ultra modũ apped̾e incipiat. ip̃a quam simł
ꝑcipit massa illum onerando refrenat. Nam
cũ eum pregrauare. ⁊ quodam modo suffo¬
care incipit pondus ipsum. qd̾ inuitus tole¬

Expanded text:
habet in se, saporem, nutrimentum, massam. Sapor habet in se, saporem, nutrimentum, massam. Sapor delectat, nutrimentum sustentat, massa onerat. Sapor ad palatum pertinet, nutrimentum ad naturam, massa ad miseriam. Gula percipit saporem, stomachus nutrimentum et massam: alterum ad refectionem, alterum ad gravamen. Nutrimentum ut illud in corpus trajiciat; massam ut illam ejiciat. Sapor quodammodo spiritualis est, et ideo solummodo delectat, non gravat. Inde est quod fames in faucibus satiari nunquam potest, quia ibi nec appetitus mensuram habet, nec delectatio finem. In stomacho autem fames satietatem recipit, quia ibi appetitus edendi certam mensuram habet et delectatio finem. Nam quia ille nutrimentum, quod sustentat, non percipit sine massa quae gravat, ne id quod prodest ultra modum appetere incipiat, ipsa quam simul percipit massa illum onerando refrenat. Nam cum eum praegravare et quodammodo suffocare incipit pondus ipsum, quod invitus tolle
Abbreviated transcription (Latin):
s iocunda nõ sũt ꝙ iterũ quedam iocũda
sunt s bona non sunt. Eonũ ⁊iocundũ est
hĩtare fratres in unũ. hoc est caritas In uno
aĩo non ĩ uno loco. Nam loco unũ eẽ ⁊aĩo ũ
auimo felicitas. Prima unitas ÷ ut mẽbra
capiti cohereant᷑. Scda ut a se ĩuicem nõ re¬
cedant. Ex pͥma uiuũt ex scda unũ sũt
mdulcia faucib meis eloquia cuabẽ
mel ori meo. Nũquid putassater iste
manducare. consueuerat uerbte ut. di¬
ceret. Qͣm dulcia faucib tues eloquĩ tua:
ꝙ quis est qui uerba it aaducets Si ergs
manducantur uerba der utiq cibus sũt
Sqͣlis cibus: Nõ parto uenitis. s mentis.
ĩ uno ieiuniũ uentris. ⁊ cibus mentis. Non
inquit scriptura in solo pane uiuit homo.
s ĩ om̃i uerbo quod procedit ab ore dei. W
tũ aliqua siłitudo est inter cibũ uentris. ⁊
tibum mentis. q. ⁊ ideo uerba dei cibus dc̃a
sunt. Qta sicut cib corporał carnem reficit.
ita sapĩa mentem pascit sib corporis tria

Expanded text:
iterum quaedam jucunda sunt, sed bona non sunt. Bonum, et jucundum est habitare fratres in unum, hoc est charitas. In uno animo, non in uno loco. Nam loco unum esse, et animanimo felicitas. Prima unitas est, ut membra capiti cohaereant; secunda, ut ab se invicem non recedant. Ex prima vivunt; ex secunda unum suntdulcia faucibus meis eloquia tua super mel ori meo . Nunquid putas, frater, iste manducare consueverat verba Dei, ut diceret: Quam dulcia faucibus meis eloquia tua? Et qui est, qui verba manducaret? Si ergo manducantur verba Dei, utique cibus sunt. Et qualis cibus? Non puto ventris, sed mentis, in uno illo jejunium ventris, et cibus mentis: Non, inquit Scriptura, in solo pane vivit homo, sed in omni verbo quod procedit ab ore Dei . Et tamen aliqua similitudo est inter cibum ventris et cibum mentis, quia et ideo verba Dei cibus dicta sunt, quoniam sicut cibus corporalis carnem reficit, ita sapientia mentem pascit. Cibus corporalis tria
Abbreviated transcription (Latin):
icut ocłi seruorũ in manib dominorũ
suorũ. Ubi baculus ibi ocłs. Seruus .ii.
est qui timet flagellum. Ocłs filii ad faciẽ
ocłs serui ad manũ. Ita ocłi nñ ad domiñ
deũ nr̃m donec misereatur uri.¬

Expanded text:
icut oculi servorum in manibus dominorum suorum . Ubi baculus, ibi oculus. Servus enim est, qui timet flagellum. Oculus filii ad faciem. Oculus servi ad manum. Ita oculi nostri ad Dominum Deum nostrum, donec misereatur
Abbreviated transcription (Latin):
accepisse nos recordamur. ꝙ necesse⁊ peni¬
tere qi abissus abissum ĩuocat .i. iudicium
dampnationis ad confirmatõm suemadduc̃
iudicium mortalitatis. Si uidemus uerum
qd̾ primo hoĩ pecranti minatus es mortem
ꝑseuerantib minaris damꝑnatõm. Abissũ
igitur .i. iudicium dampnationis abiỹssum
id iudiciũ mortalitatis inuocat. qr ħ illud
confirmat Uel iudiciũ ignis futurum. sudi¬
cium a que preteritũ. Uel nouũ cestamentũ
quod pnĩam precipit. ad hoc confirmandũ
uetus cestamentũ adducit. Uel abissus dĩe
sapĩe ĩuocat abyssũ conscĩe humane. quia

Expanded text:
accepisse nos recordamur. Et necesse est poeniaccepisse nos recordamur. Et necesse est poenitere, quia abyssus abyssum invocat, id est judicium damnationis ad conformationem sui adducit judicium mortalitatis. Si videmus verum quod primo homini peccanti minatus es mortem, perseverantibus minaris damnationem. Abyssus igitur, id est judicium damnationis; abyssum, id est judicium mortalitatis invocat, quia hoc illud confirmat. Vel judicium ignis futurum, judicium aquae praeteritum, vel Novum Testamentum, quod poenitentiam praecepit; ad hoc confirmandum Vetus Testamentum adducit. Vel abyssus divinae sapientiae invocat abyssum conscientiae humanae, qui
Abbreviated transcription (Latin):
nimus nosab eo accepisse ĩaqua. Sequit
Et hermonii a monte modico. Subaudi¬
tur memor ero tui. Hermoniũ int̾pretat᷑
anathematiratio. In baptismo aut̃ drabo¬
lum cũ omĩb oꝑib ⁊ pompis suis auache¬
matizauimus. ⁊ xp̃o conformes facti a mẽ¬
bris diaboli seꝑati sumus. Homo igitur p
baptm a diabolo separatus. fit heymõ mõs
amissa requirimus. ꝙͣi de modico montẽ
hermonii eius memores sumus. qr sic olim
nosa diabolo separatos. ⁊ ꝑ uirtutem exal¬
tatos. ⁊ ꝑ uirtutem conformitatis ep̃i cem¬
peratos meminintꝰ Deterra iordãnis eius
memores sumꝰ qñ ei eauidem naturam qm
prius ꝑaquam bapt̃ĩ a pcc̃o abluit. per pe¬
nitenciam nũc ab̃luendam offerimus. ⁊Se
modico monte hermonii eius memores su¬
mus. qñ precamur dona uirtutum cũ hu¬
militate nob̾ restitui. que prius nos ab eo
accepisse meminimus. Quod utrũq memo¬
ria dicitur qr hoc iterato petimus. qd̃ ꝑrui᷑

Expanded text:
nimus nos ab eo accepisse in aqua. Sequitur: nimus nos ab eo accepisse in aqua. Sequitur: Et Hermonii a monte modico. Subauditur memor ero tui. Hermonium interpretatur anathematizatio. In baptismo autem diabolum, cum omnibus operibus et pompis ejus anathematizavimus, et Christo conformes facti a membris diaboli separati sumus. Homo igitur per baptismum a diabolo separatus, fit Hermon mons amissa requirimus, quasi de modico monte Hermonii, ejus memores sumus, quia sic olim nos a diabolo separatos et per virtutem exaltatos, et per virtutem conformitatis Christi temperatos, meminimus. De terra Jordanis ejus memores sumus, quando ei eamdem naturam, quam prius per aquam baptismi a peccato abluit, per poenitentiam nunc abluendam offerimus. De modico monte Hermonii ejus memores sumus, quando precamur dona virtutum cum humilitate nobis restitui; quae prius nos ab eo accepisse meminimus. Quod utrumque memoria dicitur, quia hoc iterato petimus quod prius
Abbreviated transcription (Latin):
pccĩ desinant. ip̃a cñ uicia ex naturali me tor¬
ruptione orta conturbant. Que ergo adħi¬
benda sũt remedia contͣ recidiua pcc̃a: Bapci¬
zarutm̃ non possumus. ⁊ tũ uice baptismatis
contra cotidiana pcc̃a cocidianũ fontem lacri¬
marum habemus. ꝙ si sepius baptizari prohi
Sequitur ergo nos gr̃a primi baptismatis in pe¬
uitencia. sicut ppłm israel ꝑ desertũ gradientẽ
aqua de petra. ut quotiens in huiis uite deser¬
to ꝑ pcc̃m arescimus. per puĩam reficiamur
Quia igitur cocidie anima nr̃a aduosinz ipõs
conturbatur. memores dei simus de terra iorda
quam olim accepimꝰ in aqua. ⁊ tanto fidu¬
tos ẽẽ cognoscimus. Caoid enĩ ꝑ iordane̾m
rectius accipitur qm bapt̃s. ⁊ quid ꝑ terrã
iordanis nͥ humana natura abluta fonte
baptismatis: De terra ergo iordanis me¬
mores deisumus. qñ eamdem ablutionem
querimus in ꝑnĩa. quam iam olim memi¬

Expanded text:
peccati desinant, ipsa tamen vitia ex naturali corpeccati desinant, ipsa tamen vitia ex naturali corruptione orta me conturbant. Quae ergo adhibenda sunt remedia contra recidivum peccati? Baptizari iterum non possumus, et tamen vice baptismatis contra quotidiana peccata quotidianum fontem lacrymarum habemus, et si saepius baptizari prohibenitentiam. Sequitur ergo nos gratia primi baptismatis in poenitentia, sicut populum Israel per desertum gradientem aqua de petra, ut quoties in hujus vitae deserto per peccatum arescimus, per poenitentiam reficiamur. Quia igitur quotidie anima nostra ad nosmetipsos conturbatur memores Dei simus de terra Jordanquam olim accepimus in aqua; et tanto fidutos esse cognoscimus. Quid enim per Jordanem rectius accipitur quam baptisma? Et quid per terram Jordanis, nisi humana natura abluta fonte baptismatis? De terra ergo Jordanis memores Dei sumus, quando eamdem ablutionem quaerimus in poenitentia, quam jam olim memi
Abbreviated transcription (Latin):
de quo dubitandum non ÷. qr ip̃e÷ salutare
uultus mei .i. siłitudinis mee .i. homo ⁊ est ds
meus. nõ ÷ dubitand̾ qͥn mortalib promissa
eternitatem cribuat. quem pro salute mor¬
talium assũpsisse mortalia constat. ⁊ qui ꝓ
nob̃ nr̃am mortem pati uoluit młtomagis
nob̾ uitam suam donabit quod potest facere
qr deus .. ut nec de uoluntate eius dubites qͥ
pro nob̾ homo factus ÷. nec de potestate quia
teus ℥. Ad me ip̃m anima mea conturbata ẽ.
Qd̾ anima mea conturbata ⁊ ad me solũ re¬
fe̾̃ndũ ℥. qr nͥ prius meũ pcc̃m precessisset. caro
foris corrupta non ess. ⁊ id̾o eius corrupcõ ad
meam cõturbatõm iuste reducitur. quia ex
mea culpa pͥm̃ eius corruptio oriebatur. Uel
ad me ipsum .i. ĩ me ip̃o. qr ⁊̃si foris conturba¬
tionem non inueniat. ip̃a eam sue condicõnis
corruptio conturbat .i. licet eetĩora incitamẽca

Expanded text:
de quo dubitandum non est, quia ipse est salutare de quo dubitandum non est, quia ipse est salutare vultus mei, id est similitudinis meae, id est homo, et est Deus meus. Non est dubitandum quin mortalibus promissam aeternitatem tribuat, quem pro salute mortalium assumpsisse mortalia constat, et qui pro nobis nostram mortem pati voluit, multo magis nobis vitam suam donabit. Quod potest facere, quia Deus est, ut nec de voluntate ejus dubites, qui pro nobis homo factus est, nec de potestate, quia Deus est. Ad meipsum anima mea conturbata est. Quod anima mea conturbata est, ad me solum referendum est, quia nisi prius meum peccatum praecessisset, caro foris corrupta non esset; et ideo ejus corruptio ad mei conturbationem juste reducitur, quia ex mea culpa primum ejus corruptio oriebatur. Vel ad meipsum, id est in meipso, quia et si foris conturbationem non inveniat ipsa, eam suae conditionis corruptio conturbat, id est licet exteriora incitamenta
Abbreviated transcription (Latin):
animam meam iam amplius extrame non
letari appetit. extra se animam suam effundis.
¶oi u̾o terrena omĩa uana ẽẽ considerans.
securius in conscĩa bona gaudiũ querit. hic
intrase animam suam effundit. Supra se at̃
anima effunditur. qñ per concemplacõnis
gaudiũ in amore conditoris dilatatur. Sed
cum anima intra se effunditur. statĩ aĩalitas
que exc̾iorem delectationem amat conc̾stat᷑
quam unusquisq fideł nutu rõnis corrig̾e d.
dicens Quare cristis es anima mea quãre do¬
les te perd̾e quod non potes reciuere: Quare
conturbas me qr tibi ꝑ naturalem affectum
ꝯuunctus sum. in tua turbatione ego in tur¬
batus ẽẽ non possum. Spera in deo. qr si nũc pro
eo tnͣsitorias delectationes sponte respuis ꝑ¬
mansuras postmodũ ipõ tͥbuente conseq̃ris
Qm̃ ad huc conficebor illi. sum adeptus fu̾o
qd̃ spero. tũc laudabo illum. ⁊ conficebor illi

Expanded text:
animam meam jam amplius extra me nonanimam meam jam amplius extra me non transitoriis laetari appetit, extra se animam suam effundit. Qui vero terrena omnia vana esse considerans, securius in conscientia bona gaudium quaerit, hic intra se animam suam effundit. Supra se autem anima effunditur, quando per contemplationis gaudium in amore conditoris dilatatur. Sed cum anima intra se effunditur, statim animalitas, quae exteriorem delectationem amat, contristatur: quam unusquisque fidelis nutu rationis corrigere debet, dicens: Quare tristis es, anima mea? quare doles te perdere quod non potes retinere? Quare conturbas me? quia tibi per naturalem affectum conjunctus sum, in tui turbatione ego inturbatus esse non possum. Spera in Deo, quia si nunc propter eum transitorias delectationes sponte respuis, permansuras postmodum ipso tribuente consequeris: Quoniam adhuc confitebor illi. Cum adeptus fuero quod spero, tunc laudabo illum, et confitebor illi
Abbreviated transcription (Latin):
derans a tali se merore castigat dicens. Hec re¬
cordatus sum. qm̃ tͣnͣsibo ꝑ tab̾nacłm ad domũ
.i. ꝑ laborem ad reqͥem. Quasi dicat. sum de
p̃sentis uice molestia contristatus sum. qͣlis
sit p̃scntis uite ronditõ recordatus non sum.
Nunc autem recordatus sum. qr nemo pot ꝑ
uenire ad requiem. qui pͥus nolu̾it equani¬
micer sustinere laborem. Quia tnͣsibo per ca¬
lernacłm ad domũ. Tab̾nacłm ÷ presens ecc̃a.
domus ÷ celestis patria. In tab̾nacło locus ẽ qr
extͣ fidem tuta mansio ẽẽ nou pot̃. Nec solum
transibo per locũ tab̾nacłi. s in locum cab̾na¬
culi .i. de infidelicate ad fidem. de fide ad bĩtu¬
dĩem. id̾o in locum ut fidem rectam nõ solum
tenere incipiam. s usq ĩ finem ĩ ea ꝑmaneã
Nec teriere debet labor certamĩs. qr mirabilez
uirtutis. ꝙ qr per tab̾nacłm ad domũ .i. per
laborem ad requiem transicũ ẽẽ agnoui. iõ

Expanded text:
derans, a tali se moerore castigat, dicens: Haec rederans, a tali se moerore castigat, dicens: Haec recordatus sum, quoniam transibo per tabernaculum ad domum, id est per laborem ad requiem. Quasi dicat: Cum de praesentis vitae molestia contristatus sum, qualis sit praesentis vitae conditio recordatus non sum. Nunc autem recordatus sum, quia nemo potest pervenire ad requiem, qui prius noluerit aequanimiter sustinere laborem. Quia transibo per tabernaculum ad domum. Tabernaculum est praesens Ecclesia, domus est coelestis patria. In tabernaculo locus est, quia extra fidem tuta mansio esse non potest. Nec solum transibo per locum tabernaculi, sed in locum tabernaculi, id est de infidelitate ad fidem; de fide ad beatitudinem. Ideo in locum, ut fidem rectam non solum tenere incipiam, sed usque in finem in eo permaneam. Nec terrere debet labor certaminis, quia mirabilvirtutis. Et quia per tabernaculum ad domum, id est per laborem ad requiem transitum esse agnovi, ideo
Abbreviated transcription (Latin):
S qr om̃ĩs mora desid̾anti longa ÷ eeclamat.
qñ ueniam. qñ perueniam. qnͣ apparebo añ
faciem domini non ut uideri. s ut uidere in¬
cipiam quem pͥus uisus non uidebam. Q hoc
nunc desiderari pot̃. hr̃i non pot̃. Quid gͦ ĩtĩm:
fuerũt mͥ lacrime mee panes dieac nocte.
Pascar dolorib requiram fletib. uocabo sus¬
piriis. lacrime nutͥent desid̾iũ. donec p̾senciasa¬
ciet affectum. flebo qr abest quod desid̾o flebo
qr ad est qd̃ non amo Nonamo presentem
infelicitatem. desid̾o futuram benignitatem.
Irriguũ suꝑius qr desid̾at animamea ad deũ¬
fontem uiuũ. irrignũ inferius qr dr̃ mͥ ubi÷
qd̃ obꝓbria malorum sustineo qr terrenam fe¬
licitatem nõ amo. & qr me in presenti felicita¬
te derelictum aspiciunt me deum non habere
insultantes dicunt. hiis gͥ insulcationibus
fractus desere ceꝑat. S mox ad sem ip̃m re¬
uersus. ⁊ quał sit presentis uite conditio consi¬

Expanded text:
Sed quia omnis mora desideranti longa est, exclamat, Sed quia omnis mora desideranti longa est, exclamat, quando veniam, quando perveniam, quando apparebo ante faciem Domini, non ut videri, sed ut videre incipiam, quem prius visus non videbam. Sed hoc nunc desiderari potest, haberi non potest. Quid ergo interim? Fuerunt mihi lacrymae meae panes die ac nocte. Pascar doloribus, requiram fletibus, vocabo suspiriis, lacrymae nutrient desiderium, donec praesentia satiet affectum. Flebo, quia abest quod desidero; flebo, quia adest quod non amo. Non amo praesentem infelicitatem, desidero futuram beatitudinem. Irriguum superius, quia desiderat anima mea ad fontem vivum. Inet, quod opprobria malorum sustineo, quia terrenam felicitatem non amo. Et quia me in praesenti felicitate derelictum aspiciunt, me Deum non habere insultantes dicunt. His igitur insultationibus fractus taedere coeperat, sed mox ad semetipsum reversus, et qualis sit praesentis vitae conditio consi
Abbreviated transcription (Latin):
uenire potest. fraudulenter in corde suo
craceruas. Congregat autem paulatim
minima ũ post longũ silenciũ cũcta simł
obiecta plus noceant. que minus opimio¬
nem led̾ent. Si ꝑ se singła prolata fuissẽt.
S qr ħ non correctionis s lesionis affectu
iuiquus oꝑatur. sibi potius noscitura col¬
ligit qr sicut dictum ÷ ude aliena actio
fallaciter ꝑ infamiam obfuscatur. inded
ueraciter mens eius ꝑ nequiciam cõta bes
dona dei fons aquarũ auctor ⁊ donoꝵ
fontem aque desiderat cuiꝰ desiderium non
impletur. donec ad deũ ꝑueniat. Qui dona
dei pp̃ deum non amant. hii ꝙͣ aquas ⁊ non
fontem desiderant. Sũmũautem bonum
ideo płali nomine fontiũ exprimitur. qͥa
lic in se unũ sit oĩũ. tam̃ origo bonorũ in
ip̃o continetur. Uiuus fons qr uiuificat.
uiuus fons qr ĩ deficiens ꝑseuerat. Id̾o sicut
ceruus desid̾at. qr uetustatis defectum reꝑare
exoptat S differtur desid̾ium ut crescat.

Expanded text:
venire potest, fraudulenter in corde suo venire potest, fraudulenter in corde suo coacervat. Congregat autem paulatim minima, ut post longum silentium cuncta simul objecta plus noceant, quae minus opinionem laederent, si per se singula prolata fuissent. Sed quia hoc non correctionis, sed laesionis affectu iniquus operatur, sibi potius nocitura colligit, quia sicut dictum est, unde aliena actio fallaciter per infamiam offuscatur, inde veraciter mens ejus per nequitiam contabesdona Dei, fons aquarum auctor est donorum, fontem aquae desiderat, cujus desiderium non impletur, donec ad Deum perveniat. Qui dona Dei propter Deum non amant, ii quasi aquas, et non fontem desiderant. Summum autem bonum ideo plurali nomine fontium exprimitur, quia licet in se unum sit, omnium tamen origo bonorum in ipso continetur. Vivus fons, quia vivificat. Vivus fons, quia indeficiens perseverat. Ideo sicut cervus desiderat, quia vetustatis defectum reparare exoptat. Sed differtur desiderium, ut crescat.
Abbreviated transcription (Latin):
ditatem demonstrare uolens adiuuyxit. et
mirabiliũ uarietate delectatõm afferat.
⁊ profunditas exercitationem. Et si ingredie
alienũ non esse indicat. quisqͥs iniquita
animũ suũ ad suspitionem facile tem sibi¬
inclinat. Neq n alieni pccĩ suspectus cor
eius ur̾et si non pͥus eiusdem pcc̃ affectus
in eo radicass. Iusto ergo ĩudicio dum ex
sui cordis prauitate falsam de alio existi¬
mationem colligit per eamdem se existuma¬
tionem in affectum prauitatis amplius
accendit. ⁊ inde ueraciter mẽs sua corrũ¬
pitur. fallacit̾ aliena actio iusimłatur. p̃p̃
quod ꝑsalmista contͣ eĩmodi loquẽs dicit.
ꝙ̾ si ingrediebatur ut uideret uana loque¬
batur. Curiosus ⁊ .n. quisq tunc qi ad iudẽ¬
dum ingred tur. qñ alicnũ secretum sagaci
studio perscrutatur. Uana loquitur. qr
ut minus suspectus ẽẽ possit. eos a quibus
caueri non uult. s diligẽ fingit. Deinde
iniquitatem congregat. qrcum libere
amissus fũit quicquid reprehensibile in¬

Expanded text:
ditatem demonstrare volens, adjunxit, et mirabilium varietate delectationem afferat, et profunditas exercitationem. CAP. L. Dealienum non esse indicat quisquis animum suum ad suspicionem facile inclinat. Neque enim alieni peccati suspectus cor ejus ureret, si non prius ejusdem peccati affectus in eo radicasset. Justo ergo judicio dum ex sui cordis pravitate falsam de alio existimationem colligit, per eamdem se existimationem in affectum pravitatis amplius accendit; et inde veraciter mens ejus corrumpitur, unde fallaciter aliena actio insimulatur. Propter quod Psalmista contra ejusmodi loquens dicit: Et si ingrediebatur ut videret vana loquebatur. Curiosus etenim quisque tunc quasi ad videndum ingreditur, quando alienum secretum sagaci studio perscrutatur. Vana loquitur, quia ut minus suspectus esse possit, eos a quibus caveri non vult, se diligere fingit. Deinde iniquitatem congregat, quia cum libere admissus fuerit, quidquid reprehensibile in
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃e modus loquendi considerandus quia
sepe in diuino eloquio simił positio ĩnue¬
nitur. cum dicitur a facie do uel a facie ini¬
mici. siue ⁊ quod magis obscurum ÷ cum de
reb humana figuratione carentib corpo¬
reis non nũqͣmͣ ⁊̃ incorporeis agitur facieꝰ
memoratur. qd in usu loquendi nũc mi¬
nime ẽẽ cognoscitur. Turic tamen fuisse du¬
bium non÷. quod satis extam frequentis
scͥpturarũ põne colligi pot̃. Quia enĩ uͥq
occurrẽtis faciem declinare nõ possumus.
congrue ĩ scͥptura ꝑ faciem presenciam siĩ
ĩstanciamatq ĩporcunitatem significamiꝰ.
Quid est gͦ quod cicatrices non solum ab iri

Expanded text:
ipse modus loquendi considerandus est; quia ipse modus loquendi considerandus est; quia saepe in divino eloquio similis positio invenitur, cum dicitur, a facie Domini, vel a facie inimici : sive etiam, quod magis obscurum est, cum de rebus humana figuratione carentibus, corporeis nonnunquam etiam incorporeis agitur, facies memoratur quae in usu loquendi nunc minime esse cognoscitur; tunc tamen fuisse dubium non est, quod satis ex tam frequenti Scripturarum positione colligi potest. Quia enim ubique occurrentis faciem declinare non possumus, congrue in Scriptura per faciem, praesentiam sive instantiam atque importunitatem significamus. Quid est ergo quod
Abbreviated transcription (Latin):
cupiscit. totaq auiditace ad earũ geperi¬
entiam rapitur. qr eis qnͣtus admixtus
sit dolor non recordatur. Nam si bñ memo¬
rie saꝑet dolor ip̃e qui malam delectacõm
sequitur nequaqͣm ica infrenis mens ad
eius appetitũ traheretur. Ip̃a quor gracia
accepta. si aminus ab eius recordacione
non desiꝑet ab iiuria condicoris uł solo
pudore nos coħ̃de potuiss. Quia igitur q¬
catrices pccõrũ nostroꝵ nequaqͣm aꝑiren¬
tur ad actum. uͥ pͥus putrefacte essent ꝑ desi¬
derium. neq ullo modo ꝑ pͣua desideria d¬
mensintus putresc̾et. Si non prius a memo.¬
ria preteritarũ miseriatũ suarũ ⁊ ꝑresenti
beneficii dei consideratione desipuiss. plan¬
gat iste insipienciam suam ⁊ dicat. Putru
considerare. quare non simpłr dꝑeit ab ĩsi¬
piencia mea. uł pp̃ insipienciam meam. s
a facie ĩsipiencie mee. utrũ ne aliquid ub
ista adiectione signare uoluerit primũ

Expanded text:
cupiscit, totaque aviditate ad earum expericupiscit, totaque aviditate ad earum experientiam rapitur, quia eis quantus admistus sit dolor, non recordatur. Nam si bene memoriae saperet dolor ipse, qui malam delectationem sequitur, nequaquam ita infrenis mens ad ejus appetitum traheretur. Ipsa quoque gratia accepta, si animus ab ejus recordatione non desiperet, ab injuria conditoris vel solo pudore nos coercere potuisset. Quia igitur cicatrices peccatorum nostrorum nequaquam aperirentur ad actum, nisi prius putrefactae essent per desiderium, neque ullo modo per prava desideria mens intus putresceret, si non prius a memoria praeteritarum miseriarum suarum, et praesentis beneficii Dei consideratione desipuisset; plangat iste insipientiam suam et dicat: Putrueconsiderare quare non simpliciter dixit ab insipientia mea, vel propter insipientiam meam, sed a facie insipientiae meae, utrumne aliquid nobis ista adjectione signare voluerit. Primum
Abbreviated transcription (Latin):
moria namiq bonorum in tempore tr̃ibu¬
lationis animũ ꝑ spem erigit. ⁊ memoria
malorũ in tempore prospetitatis ad custo¬
diam sui cauciorem facit. Cumq alterno
sapore se utrũq contemꝑat. nes aduersi¬
tas ꝑ desperationem deicit nec prosꝑitas
ꝑ ĩanem leticiam mentem dissoluit. Hĩc
ppło isrł a moyse ꝑ increpationem dicit᷑
Gens absq consilio ⁊ sine prudencia utĩnã¬
sencia dei bñficia cognosc. nec sua pericła
futura p̃uidere pot̾ant. qrͣ prudencie sapo¬
rem ĩ mentis palato non habebant. Duo
gͥ sunt que nob̾ semꝑ saꝑe debent. ⁊ mala
uidel nr̃a que euasimus. ⁊ gr̃a dei quam
consequti sumus. Mens ⁊ enim stulta cũ
malarũ delectationũ laborem nõ memi¬
uit oafdem delectationes si qñ płsata fu̾it
temptatione iterare non ꝑtimescit. et
quemad̾m młier cum angustia pariendi
mente recesserit. icerũ carnis illecebras cõ¬

Expanded text:
moria namque bonorum in tempore tribumoria namque bonorum in tempore tribulationis animum per spem erigit; et memoria malorum in tempore prosperitatis ad custodiam sui cautionem facit. Cumque alterno sapore se utrumque contempserat, nec adversitas per desperationem dejicit, nec prosperitas per inanem laetitiam mentem dissolvit. Hinc populo Israel a Moyse per increpationem dicitur: Gens absque consilio, et sine prudentia. Utinasentia Dei beneficia cognoscere, nec sua pericula futura praevidere poterant, quasi prudentiae saporem in mentis palato non habebant. Duo igitur sunt, quae nobis semper sapere debent, et mala videlicet nostra quae evasimus, et gratia Dei quam consecuti sumus. Mens etenim stulta cum malarum delectationum laborem non meminit, easdem delectationes, si quando pulsata fuerit tentatione, iterare non pertimescit; et quemadmodum mulier cum angustia pariendi mente recesserit, iterum carnis illecebras con
Abbreviated transcription (Latin):
nõ solo auditu s ꝑ ip̃am exꝑienciam rer
comparatur. Familiarius .n. quodam incdo
atq ꝑfectius experta qmͣ audita cognosci¬
mus. ⁊ rognitionem ueritatis quã in nob̃
doctrina inchoat exꝑiencia consummat
Ip̃a ⁊ rerum natura docente didicimus.
quod cuiusuib rei qualitatem ꝑfectius
ꝑ sui contͣrii exꝑienciam iudicamꝰ qi ⁊
bona quelib tunc iocundius ⁊ delectabi¬
lius amplectimur. cum post longam mi¬
seriam fatigati respiramus. Hinc qͦ est
quod dei mĩam cauto amplius in nostrs
liberatione diligimus. quanto nobis eui¬
cino sapit ip̃a miseria fequa erepti sut᷑.
S terelicti aliqũ melius ꝑ tribulationem
cognoscimus quam stricte tenenda fũat
grã quam tempore quietis minꝰ fortassis
amabanus. Proptea in quodam loco sc̃t¬
tura admonens nos dicit fili in tempore
malorum ue ĩmemor sis bonorũ. ⁊ in tem¬
pore bonorum ne ĩmemorsis malorũ. Me¬

Expanded text:
non solo auditu, sed per ipsam experientiam rerum non solo auditu, sed per ipsam experientiam rerum comparatur. Familiarius enim quodammodo atque perfectius experta, quam audita cognoscimus, et cognitionem veritatis quam in nobis doctrina inchoat experientia consummat. Ipsa etiam rerum docente natura didicimus, quod cujuslibet rei qualitatem perfectius per sui contrarii experientiam judicamus, quia et bona quaelibet tunc jucundius, et delectabilius amplectimur, cum post longam miseriam fatigati respiramus. Hinc quoque est quod Dei misericordiam tanto amplius in nostra liberatione diligimus: quanto magis nobis e vicino sapit ipsa miseria de qua erepti sumus. Et derelicti aliquando melius per tribulationem cognoscimus, quam stricte tenenda fuerat gratia, quam tempore quietis minus fortassis amabamus. Propterea in quodam loco Scriptura admonens nos dicit: Fili, in tempore malorum ne immemor sis bonorum; et in tempore bonorum ne immemor sis malorum . Me
Abbreviated transcription (Latin):
Ex hiis sacis colligi potest de quo genere
hoũn iste sit qui cicatrices suas ad corrup¬
cionem reuersas plangit. Penitere enim
iam ceꝑat. ⁊ perratũ iam uoluntate dese¬
ruerat. S reacus pcã nondũ adhuc in eo
plene sanatus erat. ⁊ pͥusqͣm ꝑuenisset
ad ĩtegram sanitatem uulnis. corruptuꝰs
ꝑit̾ationem iniquitatis. Unde recte priu̾
dĩ putruerũt. ad deinde adiungitur cor¬
rupte sunt cicatrices mee. Prius .ii. pͣua
desideria ad mentem redeunt. ⁊ sic quodã¬
modo cicatrices obducte intersus conpu¬
trescunt. Deinde u̾o cum uoluntas mala
usq ad oꝑacõm ire ꝑmittitur iam ip̃e q¬
catrices quasi ex suꝑhabundanti same cor¬
rumpũcur. Causa quo corruptionis ee¬
planatur cum d̾r. A facie insipiencie mee.
Sapiens asapiendo dr̃. non ille qͥ sapores
palato oris ꝑcipit. s ille qui u̾itatem iu¬
dicio m̃tis comp̃hendit. Unde ⁊̃ cor quod
uitatis expers÷. non absurde insipiens di

Expanded text:
Ex his satis colligi potest de quo genere Ex his satis colligi potest de quo genere hominum iste sit qui cicatrices suas ad corruptionem reversas plangit. Poenitere enim jam coeperat, et peccatum jam voluntate deseruerat, sed reatus peccati nondum adhuc in eo plene sanatus erat, et priusquam pervenisset ad integram sanitatem vulneris, corruptus est per iterationem iniquitatis. Unde recte prius dicitur, putruerunt, ac deinde adjungitur, corruptae sunt cicatrices meae. Prius enim prava desideria ad mentem redeunt, et sic quodammodo cicatrices obductae interius computrescunt. Deinde vero cum voluntas mala usque ad operationem ire permittitur, jam ipsae cicatrices quasi ex superabundanti sanie corrumpuntur. Causa quoque corruptionis explanatur cum dicitur: A facie insipientiae meae. Sapiens a sapiendo dicitur, non ille qui sapores palato oris percipit, sed ille, qui veritatem judicio mentis comprehendit; unde etiam cor, quod veritatis expers est, non absurde insipiens dic
Abbreviated transcription (Latin):
desiterio permanent. qiͣ uuln̾a aperta hñt
Qui ud pectatũ deserunt. ⁊ tũ adhuc are¬
atu pcã per sacisfactionem plone puriati
nonsunt. in hiis qͣͣ quedam signa uulner̃
permanserunt. Qui autem post ꝑpetrata
sceła ⁊ pectandi affectum deserunt. ⁊ reatũ
pectati plena satiffactione obducũt ab
hiis ⁊̃ ipsa uulnerũ uestigia discesserunt
Sic sanatus erat ꝑaulus. qui post tanta
mala dicebat. nichil michi conscuis sũ.
qr minirũ preteritorum ułnerum in se
nec signa quitem inuenire poterat.quẽ
de anteacta prauitate constĩa nõ accusa¬
bat. Hos sequuntur hii qui ⁊ si uitã sine
pcc̃õ duce̾ nequeũt. numqͣm tũ cłpe cri¬
minał uulnus perceperunt. Primum ge¬
nus ÷ peccantiũ. Scd̾m penitentiũ. ⁊̃ ciũ
eorũ qui per pnĩam sunt correcti. quart᷑¬
 eorũqui ꝑ iniquitatem nõ sunt corrup¬
ti. Priimi sũt egri. Scdĩ sũt ad sanicatem
conisi. Cercii sunt sanati. Groarti st̃ sani.

Expanded text:
a aperta habent. Qui vero peccatum deserunt, et tamen adhuc reatu peccati per satisfactionem plene purgati non sunt; in his quasi quaedam signa vulnerum permanserunt, Qui autem post perpetrata scelera, et peccandi affectum deserunt, et reatum peccati plena satisfactione obducunt, ab iis etiam ipsa vulnerum vestigia discesserunt. Sic sanctus erat Paulus, qui post tanta mala dicebat: Nihil mihi conscius sum . Quia nimirum praeteritorum vulnerum in se ne signa quidem invenire poterat, quem de anteacta pravitate conscientia non accusabat. Hos sequuntur ii qui, etsi vitam sine peccato ducere nequeunt, nunquam tamen culpae criminalis vulnus perceperunt. Primum genus est peccantium, secundum poenitentium, tertium eorum qui per poenitentiam sunt correcti, quartum eorum qui per iniquitatem non sunt corrupti. Primi sunt aegri, secundi sunt ad sanitatem conversi, tertii sunt sanati, quarti sunt sani.
Abbreviated transcription (Latin):
dem deficientem in ꝑfundũ mortis demer.¬
gũt. Auctus sũt ꝯmunes ⁊ cotidiane pena¬
litates excelsa excrescentes ⁊ singłares adũ¬
sitates que nec heedem oĩb. noc eisdem
semꝑ eueniunt. Omes tã aliquib ⁊aliq̃¬

Expanded text:
dem deficientem in profundum mortis demerdem deficientem in profundum mortis demergunt. Fluctus sunt communes et quotidianae poenalitates; excelsa, excrescentes et singulares adversitates; quae nec eaedem omnibus nec ejusdem semper eveniunt; omnes tamen aliquib