comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ub̾a que erĩ articuli ꝯnectãt u̾ba orõnis que formari siłi¬
tudine coꝵ nulla possint fingẽde sunt nobis ymagines
quibꝰ semꝑ utctũ : Reꝵs menoria ꝓp̾a est orcitorẽ us
eccm sungnlis ꝑsonis bene positꝭ notar̾ possimꝰ ut sentẽ¬
cias ymagnubꝰ ordinẽ locis conp̃hẽdamꝰ. Neq uecũ
est ꝙ ab mertibꝰ dr̃ opp̃mi medriã ymaginũ ponderͤ
et obscurriri eciã id qd ꝑse natura tenẽ potinss uidi¬
enũ ego sũmos honĩes et dma propͥe medriã athenis
carnẽade in asya ꝙ̃ inuẽ hodie aũit sceptꝵ metodo¬
rum quors utroq tanꝙͣ in literꝭ in cera sit se aiebat
ymaginibꝰ n hiis locis quos habẽ que menuumie
uellent prescribẽ quare hanc exercitacõe nõ eruẽda
menoria est si est ulla nalis s certe si laces euocãda ẽ
abetis sermonẽ bene longũ homĩs utinã non
imprdẽtis alud quidem certe nõ miis e̾cr¬
di qui quidem tũ te catulle tũ etał. trañs

Expanded text:
i articuli conectunt membra orationis, quae formari similitudine nulla possunt; eorum fingendae sunt nobis imagines, quibus semper utamur; rerum memoria propria est oratoris; eam singulis personis bene positis notare possumus, ut sententias imaginibus, ordinem locis comprehendamus. Neque verum est, quod ab inertibus det obscurari etiam id, quod per se natura tenere potuisset. Vidi ego summos homines, et divina prope memoria. Athenis Carneadem, in Asia, quem vivere hodie aiunt, Sceptium Metrodorum; quorum uterque tamquam literis in cera. sic se aiebat imaginibus, in iis locis, quos haberet, quae meminisse vellet, perscribere. Qua re hac exercitatione non eruenda memoria est, si est nulla naturalis; sed certe, si latet, evocanda est. Habetis sermonem bene longum hominis, utinam non impudentis! Illud quidem certe, non nimis verecundi; qui quidem, cum te, Catule, tum etiam L. Crasso
Abbreviated transcription (Latin):
Timi ridens cocta possem tibi in quit crasse concede̾
s uide ne quid cacullꝰ actulert religionis hoc opus
censoriũ est idat cõmittẽ rides ꝙͣ honuĩ censono con¬
escendũ post meridiẽ si ita uob̾ est comodũ loq̃mur
aliquit msi forte in crascinũ differre mauulet oĩs
referre et mandare huic tertio libro quẽ
pose anthomi disputacõe crassꝰ habuisset
acerba sane recordaͦ ueterẽ aĩ cura mo¬
lesciã q rͤnocauit Nam illud ĩmortalitate dignũi¬
gemũ ila hũanitas illa u̾tus I. crassi morte oxtinc¬

Expanded text:
ta ridens 'possem tibi,' inquit 'Crasse, concedere: sed vide ne quid Catulus attulerit religionis: opus hoc censorium est, id autem committere vides quam homini censorio conescendum; post meridiem, si ita vobis est commodum, loquemur aliquid, nisi forte in crastinum differre mavultis.' Omreferre et mandare huic tertio libro, quem post Antoni disputationem Crassus habuisset, acerba sane recordatio veterem animi curam molestiamque renovavit. Nam illud immortalitate dignum ingenium, illa hu
Abbreviated transcription (Latin):
necessitas genuit mopia acta et angustirs post
cmĩ iocundĩtas delectacõnẽ q celedinuit nam
ut uestis frigoris depellendi cciusa tͥpta p̾mo pq
ad hiberi cept̃a est adornatũ eciã torpois et digni¬
tatem sic nerdi iñslatio ĩnscituta ẽ mopie g̾ansã
frequẽter eciã delectacõnis. Nam gemiare uite̾s
luxin̾e esse in herbis letas segetes eciã tustiti di¬

Expanded text:
necessitas genuit inopia coacta et angustiis, post autem iucunditas delectatioque celebravit. Nam ut vestis frigoris depellendi causa reperta primo, post adhiberi coepta est ad ornatum etiam corporis et dignitatem, sic verbi translatio instituta est inopiae causa, frequentata delectationis. Nam gemmare vitis, luxuriem esse in herbis, laetas segetes etiam rustici di
Abbreviated transcription (Latin):
conscripserit Nuct conͣ pleriq ad honores adiinscẽdos
et ad rem p generanda mdi ueniũt atq inhermes
milla cogitacõe reꝵ milla scia ornati Si aliquis
orellit unꝰ em̃ltis effert se si unũ aliqd effert aut
bellica e̾tutẽ aut usum aliquẽ nulitarẽ q̃ sane mĩc
quidẽ adsoluerũt aut nrꝭ sc̃iã ne ciꝰ quidẽ u̾su nã

Expanded text:
conscripserit. Nunc contra plerique ad honores adipiscendos conscripserit. Nunc contra plerique ad honores adipiscendos et ad rem publicam gerendam nudi veniunt atque inermes, nulla cognitione rerum, nulla scientia ornati. Sin aliquis excellit unus e multis, effert se, si unum aliquid adfert, aut bellicam virtutem aut usum aliquem militarem; quae sane nunc quidem obsoleverunt; au
Abbreviated transcription (Latin):
tetur atq ut aliꝯ ałiã sibi ꝑtẽ in qua claborotet
se poneret Equide sepe hoc audini de pat᷑ et socero
meo nostros ꝙ homiẽs qui crelle̾ sapiãtie głorie uel¬
lent omia que quide tũ hec cinitas noscet solitos eẽ
pia ad quos olim et ita ãbulãtes in solio sedẽtes domi
sic ad hibeant᷑ nõ solũ ut de mre timli ad eos uerum
pionis prudẽtissin honuĩs sapiã qui omẽs pontisi¬
ces maxnu fuerũt ut ad cos de om̃itꝰ dinis atq
hũanis r̾dꝰ recurretur eidẽ q in senatu et apnd po¬
pulũ et in ccuisis amicoꝵ et domi et milicie ꝯsauĩsu
sĩmiã doct̾nã tñsmarinã atq aduẽticiã defint rs
qr ins cuule nõ didicerat causas nõ dicebat deut pͣ
pocenit dicẽ iuris sciã negligobat utroq in genẽ
cladorauit et prescitit num ꝓpter hanc exp̾matoꝵ gra
formatior Nemo melior senator etidem optnꝰ im
tĩ ne potuit qd ille nõ ĩnescigarit et scieris cũ cciam

Expanded text:
teretur atque ut alius aliam sibi partem in qua elaboraret seponeret? Equidem saepe hoc audivi de patre et de socero meo, nostros quoque homines, qui excellere sapientiae gloria vellent, omnia, quae quidem tum haec civitas nosset, solitos esse consili sui copiam; ad quos olim et ita ambulantis et in solio sedentis domi sic adibatur, non solum ut de iure civili ad eos, verum pionis prudentissimi hominis sapientia, qui omnes pontifices maximi fuerunt, ut ad eos de omnibus divinis atque humanis rebus referretur; eidemque in senatu et apud populum et in causis amicorum et domi et militiae consiliusimam doctrinam transmarinam atque adventiciam defuit? Num, quia ius civile didicerat, causas non dicebat? aut quia poterat dicere, iuris scientiam neglegebat? Utroque in genere et elaboravit et praestitit. Num propter hanc ex privatorum fortior, nemo melior senator; et idem facile cive potuit, quod ille non cum investigarit et scierit tum etiam
Abbreviated transcription (Latin):
disci tmrias ccia ꝓpiquors/ de honesto aut tompi
ut hmꝰ sit ue honestũ guẽ cãmorte obire Compa¬
tionis aute sinit dno mõdi unꝰ cũ idem ne sit an
auiquid itarsit queritur ut metuere et uereri R̃oe
an popilai̾ lande ducãtur Atq ce quide disceptacõ¬
nes que ad cognicõ r̾ferũtur sic fere a doctissimis
aut muosfici disceptaicõe ysantr quo uioens quũt

Expanded text:
cisci iniurias etiam propinquorum; de honesto aut turpi, ut hoc, sitne honestum gloriae causa mortem obire. Comparationis autem duo sunt modi: unus, cum idemne sit an aliquid intersit quaeritur; ut metuere et vereri, ut rex an populari laude ducantur. Atque eae quidem disceptationes, quae ad cognitionem referuntur, sic fere a doctissimis aut in offici disceptatione versantur, quo in genere quid
Abbreviated transcription (Latin):
irn t dire scgono de prestanti quadã et exruia s
ipe de uulgai et coĩ ligna disputo. Apud gͤtos fertur in¬
credibili quada magritudine consilui atq̃ ingen acqe¬
mensis ille fuisse Tennostodes. ad quẽ quida doctus
homo atq in primis eruditꝰ accessisse dicitur ei q arte
memorie q̃ cũ pͥmũ pro ferebatur pollicitũ eẽ titiditicum
Cum ille quesiss quid nã illa ars effice̾ poss dixisse il¬
lum doctorem ut omĩã meminiss. ei th̃enostodem
rpondisse gratius sibi iliũ cẽ facturũ si se obluusci
que uellet ꝙͣ si memiuisse docinss uides ne que uis
in honuĩe acerrnm ingeii quã impocẽs et qnͣta fũe

Expanded text:
 sed ego non de praestanti quadam et eximia, sed prope de vulgari et communi vi nunc disputo. Ita apud Graecos fertur incredibili quadam magnitudine consili atque ingeni Atheniensis ille fuisse Themistocles; ad quem quidam doctus homo atque in primis eruditus accessisse dicitur eique artem memoriae, quae tum primum proferebatur, pollicitus esse se traditurum; cum ille quaesisset quidnam illa ars efficere posset, dixisse illum doctorem, ut omnia meminisset; et ei Themistoclem respondisse gratius sibi illum esse facturum, si se oblivisci quae vellet quam si meminisse docuisset. Videsne quae vis in homine ac
Abbreviated transcription (Latin):
cate metiinur Iteoq ncomoda connio qi ad digris¬
tatẽ iipellit maioꝵ exempla que ernit ulcr peratitio
glonosa colliget posteritatis inmortue icõnã auite¬
Inciditur enĩ omĩs deliber̃ si intaangitur nõ podi
fieri aus si nccĩtas affertur et qui id docuit nõ uidei¬
dus aliis is pliu̾mũ uid/ Ad consiliũ antẽ de ree

Expanded text:
ate metimur, itemque incommoda contrariorum; qui ad dignitatem impellit, maiorum exempla, quae erant vel cum periculo gloriosa, conliget, posteritatis immortalem memoriam augeinciditur enim omnis iam deliberatio, si intellegitur non posse fieri aut si necessitas adfertur; et qui id docuit non videntibus aliis, is plurimum vidit. Ad consilium autem de re publica
Abbreviated transcription (Latin):
tuit᷑ aliqñ ac nõ ista brenitate ꝑcurritur/ Aꝑta
enũ narratiõ tam esse oꝑtet ꝙͣ ceteras s magꝭ in h ͦ
elaboraudĩe est quod et difficilio est nõ cẽ obsturum
in re narrãda quãut in pncino cuit in arguiẽ¬
co. aut punando aut poranda et maiore est cciã
ridiculo hẽt pars orõnis obscura est qm cetera uł
qr si quo alio in loco debmm est quod obseuriꝯ tanitic
pent ꝙ ita dcm est naras obscura totũ obtectat
oieo ccio loco piamꝰ nariacõnis unꝰ est ĩ cã loci
dat aute ꝑspicna narm ͦ si uerbis usitatis si ordiẽ

Expanded text:
ta brevitate percurritur. Apertam enim narrationem tam esse oportet quam cetera; sed hoc magis in hac elaborandum est, quod et difficilius est non esse obscurum in re narranda quam aut in principio aut in argumentando aut in perorando; et maiore etiam periculo haec pars orationis obscura est quam ceterae, vel quia, si quo alio in loco est dictum quid obscurius, tantum perit, quod ita dictum est, narratio obscura totam occaecat dicere alio loco planius, narrationis unus est in causa locus. Erit autem perspicua narratio, si verbis us
Abbreviated transcription (Latin):
ymu ⁊ poraduquo efficca dicendo si ĩd iuiꝰ ut certe
Taq mĩt huc illuc r̾cedo catule in quo tr
tura caꝵs aitcã que oratoꝵ indicio et prudendia tẽro¬
batur Ra nt aliquid anterem dieconq deiderntrẽ
eoponamq poss uc cam prodemꝰ noses psidus tõsironã¬
die contiis ⁊futandis demũ ut ceaudono oscita¬

Expanded text:
m aliquid dicendo; sin id minus, ut certe mali. Itaque nunc illuc redeo, Catule, in quo tu tura causarum, altera, quae oratorum iudicio et prudentia comparatur: nam ut aliquid ante rem dicamus, deinde ut rem exponamus, post ut eam probemus nostris praesidiis confirmandis, contrariis refutandis, de
Abbreviated transcription (Latin):
uliquaꝵ ꝑti fñciliori etia in pncipiis qd attẽti
tͣħmt maxime suit cũ omia expectant et dociles maxĩẽ
c̃ que mauedys cansis dicũtur aue argnẽdo aut rͤ¬
fellendo. Alaxia antẽ copiã pu̾cipiors adiudicem al
liciendum ex his locis trahemꝰ qui ad motꝰ aĩoru
conficiẽdos merunt ĩ cã quos tamẽ totos expliae̾
m pu̾cinio nõ oportebit s tantũ imꝑelli inditẽ pͥmo
ieuter ut iam inchinato reliqua micũbat orõ Con

Expanded text:
rtium; faciliora etiam in principiis, quod et attenti tum maxime sunt, cum omnia exspectant, et dociles magis inquam quae in mediis causis dicuntur aut arguendo aut refellendo. Maximam autem itandum ex eis locis trahemus, qui ad motus animorum conficiendos inerunt in causa, quos tamen totos explicare in principio non oportebit, sed tantum impelli iudicem primo leviter, ut iam inclinato reliqua incumba
Abbreviated transcription (Latin):
et at idem ꝙ hn ꝯuos bachus cũ culeseãt tum
se auẽt optime puguae̾ neq actẽdit cos ipõs cunde hoc
simile dicat pͥmas ĩllas hastcis ita iactare leuiter nt
rrmistati uł maxime sermant et raqͥs uiribꝰ suis con¬
sulant Nec est dubiũ qnͣ exordiũ dicendi uehemiẽs et
ponfnax nõ sepe ẽẽ debetit s si in ip̃o illo gladiatono m¬
tocertam̃s quo ferir decernid tũ antẽ cõgressimnił¬
ta fuit᷑ que nõ ad unluꝰ s ad spam̃ uideaint᷑ ualere

Expanded text:
et ait idem, cum bracchium concalfecerit, tum se solere pugnare; neque attendit eos ipsos, unde hoc simile ducat, primas illas hastas ita iactare leniter, ut et venustati vel maxime serviant et reliquis viribus suis consulant. Nec est dubium, quin exordium dicendi vehemens et pugnax non saepe esse debeat; sed si in ipso illo gladiatorio vitae certamine, quo ferro decernitur, tamen ante congressum multa fiunt, quae non ad vulnus, sed ad speci
Abbreviated transcription (Latin):
narer q̃d nos cups sentre Tum suipitiꝰ an ergor
quit oblitus es crasse anthomiũ ita partitũ eẽ tecium us
ip̃e inst̾mẽtũ oratoris exponẽt tioi enis distinctionem
atq ornatũ rlinqueͣt hic ille pͥmũ quis anthonio per
i cũ ualde libent̾ audirẽ michi cõmẽte loqui et coisq
nis non attigit neq eam landẽ ex qua eloquẽtia noͫ
snũ ĩuenit uerba igitur inquit crcissꝰ michi r̾liquit
daithomꝰ rem ip̃e sumpsit Tum cesar si qd difficiliꝰ
ẽ tibi r̾liqt̾ ẽ nobis inquit tã cur te audire cupianus
dixisti inquit cicisse si hodie incine̾mꝰ aꝑud te tẽmorẽ¬

Expanded text:
Tum Sulpicius 'an ergo' inquit 'oblitus es, Crasse, Antonium ita partitum esse tecum, ut ipse instrumentum oratoris exponeret, tibi eius distinctionem atque ornatum relinqueret?' Hic ille 'primum quis Antonio permi, cum valde libenter audirem, mihi coniuncte est visus nis non attigit neque eam laudem, ex qua eloquentia nomen suum invenit.' 'Verba igitur' inquit Crassus 'mihi reliquit Antonius, rem ipse sumpsit.' Tum Caesar 'si, quod difficilius est, id tibi reliquit, est nobis' inquit 'causa, cur te audire cupiamus;dixisti,' inquit 'Crasse, si hic hodie apud te mane
Abbreviated transcription (Latin):
admonic̃õ qĩ lemor obuirgaͦ. tũ promissio audiet̃
nõ ullo autẽ loco facecie prosunt et celeltas ad brene
aliquod dictũ nc sine dignitate es tĩ ͣepore nch
em̃ tarm fatile ꝙͣ m̃łtitudo que a tnstitia sepe et ab
acerbitate romode et bͥnter et acturo et ia sept et at¬
to deducitur
eposu fere ut potus uob mxtes cĩe guasdus cre¬

Expanded text:
admonitio quasi lenior obiurgatio; tum promissio, si audierint, admonitio quasi lenior obiurgatio; tum promissio, si audierint, ile. Nullo autem loco plus facetiae prosunt et celeritas et breve aliquod dictum nec sine dignitate et cum lepore; nihil enim tam facile quam multitudo a tristitia et saepe ab acerbitate commode et breviter et acute et hilare dicto deducitur. Exposui fere, ut potui, vobis in u
Abbreviated transcription (Latin):
M axmia q pars or̃onis admonẽda est ad aiõrs ms¬
cus nõ nuĩqm̃ cuit cohortacoẽ aut cõmotoe aliqna a ͤ
in spem aut in metũ aut ad cupiditatẽant ad qliãꝵ
concitãdos sepe eciã uentate inicũdia spe ĩmiia iidia
crudelitate rnocãdos. Rit antẽ ut qr maxĩa qiorato¬
ri scena uideatur concio in ħiis natũa ipã adorna¬
tius dicendi genꝰ oxcicem᷑. hab em̃ m̃ltitudo utoni qnd
talem ut quẽadmod tibicen sine turbis ccmeit sit
orator sine m̃ltitudine audiẽte eloquẽs eẽ nõ possit
Et tũ fuit populacs nũti uamq lapsus ritãda est
acclama ͦ aduersa populi que aut ordins peccccto aliq
exitatur si aspere si arrogant̃ si tuepit᷑ si sordide si tu
aĩ uicio dictũ cẽ aliqd uideatur aut hom offẽnsioẽ
ant res si dispucet aut si est in aliqͦ motu sõre cupidi¬
tatꝭ aut metus mltitudo hys quatuor ctinsis totide
medicine opponũtur tũ obaurgatio si ẽ auetoitas tũ

Expanded text:
 pars orationis admovenda est ad animorum motus non numquam aut cohortatione aut commemoratione aliqua aut in spem aut in metum aut ad cupiditatem aut ad gloriam concitandos, saepe etiam a temeritate, iracundia, spe, iniuria, invidia, crudelitate revocandos. Fit autem ut, quia maxima quasi oratoris scaena videatur contionis esse, natura ipsa ad ornatius dicendi genus excitemur; habet enim multitudo vim quandam talem, ut, quem ad modum tibicen sine tibiis canere, sic orator sine multitudine audiente eloquens esse non possit. Et cum sint populares multi variique lapsus, vitanda est acclamatio adversa populi, quae aut orationis peccato aliquo excitatur, si aspere, si arroganter, si turpiter, si sordide, si quo animi vitio dictum esse aliquid videtur, aut hominum offensione ma, aut res si displicet, aut si est in aliquo motu suae cupiditatis aut metus multitudo. His quattuor causis totidem medicinae opponuntur: tum obiurgatio, si est auctoritas; tum
Abbreviated transcription (Latin):
Isce omĩbꝰ rous consideratꝭ
tum demq id qd p̾mũ ẽ dicẽdũ post̾mũ solco
cogitae quo utcir exordio Nã si quõ io p̾mũĩ¬
uenide uolui nillũ michi occurionit insi aut exile aͭ
nugatonũ aut uulgad atq cõe pncipia autẽ dicẽ¬
di semꝑtũ accuxtita es acuta et insc̃nicta sencẽtiis ac¬

Expanded text:
Hisce omnibus rebus consideratis tum denique id, quod primum est dicendum, postremum soleo cogitare, quo utar exordio. Nam si quando id primum invenire volui, nullum mihi occurrit nisi aut exile aut nugatorium aut vulgare aut commune. Principia autem dicendi semper cum accurata et acuta et instructa sententiis, ap
Abbreviated transcription (Latin):
dant ad ciꝯmoi digressionẽ ut hiis locis uti liccõat
quibꝰ aĩoꝵ impetꝰ eoꝵ qui audiĩt aut impellantur
aus eflectantur atq eciã in ulo spechendo cos qui
que muume ferana sunt ea p̾ma collocant in quoie¬
los quoq errae̾ arbitror se qui quãdo id ꝗdmichi
nĩqu placuit coplures adhibent prõnos uti ꝙ̃ q e¬
oꝵ miumũ putãt esse ita eũ pmũ uolunt dicẽ ocs
q̃ hoc posculat us eoꝵ erpectaconĩ qui andiunt
ꝙͣ cclerrime succ̾iatur cui si mitio saciffactũ nõ sis
nuto plus sit in rliꝙͣ cansa laborandũ ihale enĩ se
res hab q̃ nõ statim us dici cepta ẽ melior sien ui¬
detur Eego ut in orcitoe̾ optimꝰ quisq sit iorone

Expanded text:
dant ad eius modi digressionem, ut eis locis uti liceat, quibus animorum impetus eorum, qui audiant, aut impellantur aut reflectantur. Atque etiam in illo reprehendo eos, qui, quae minime firma sunt, ea prima conlocant; in quo illos quoque errare arbitror, qui, si quando—id quod mihi numquam placuit—pluris adhibent patronos, ut in quoque eorum minimum putant esse, ita eum primum volunt dicere: res enim hoc postulat, ut eorum exspectationi, qui audiunt, quam celerrime succurratur; cui si initio satis factum non sit; multo plus sit in reliqua causa laborandum; male enim se res habet, quae non statim, ut dici coepta est, melior fieri videtur. Ergo ut in oratore o
Abbreviated transcription (Latin):
quedĩt  uberrnue ñl in argnuẽtis ĩ inbus ꝑtibo ad
quas dixi digredi sepe oportẽ Ita q et moneti eliqmd
aserent cum erunt pene ex intima defensione deꝓmpta
assmparebit cas nõ mõ nõ ec̃ cõmunes n in alias
sicrinficatoe habe᷑ debebit aut aditũ ad cãm aut cõmu¬
sicemsie aut quoddao ornaniẽtũ et dignitatẽ Ded opo
ut adisꝯ ac templis uescibula et adĩtus sio cansis pñ

Expanded text:
erunt uberrimae vel in argumentis vel in eis partibus, ad quas dixi digredi saepe oportere; ita et momenti aliquid adferent, cum erunt paene ex intima defensione deprompta, et apparebit ea non modo non esse communia nec in alias significationem habere debebit aut aditum ad causam et communitionem aut quoddam ornamentum et dignitatem; sed oportet, ut aedibus ac templis ve
Abbreviated transcription (Latin):
isto gentͤ qd sentiã perbreniter exponã de risu quͥ̃ꝙ
gna ridiculi atq illud pͥmũ quid sit ipe risus quo pacto
concitetur ubi sit. quomodo cristat atq ita r̾pc̃te ecãrat
sermo hic ꝑtinet et si ꝑtine̾t nescid me tñ id nõ putarẽ
qd ip̃i qͣidẽ illi scirent qui policent᷑ locꝰ enĩ risus quis¬
sis et que regio quasi ẽ ridiculi nã id qd ꝓxime queit᷑¬
turpitudine et deformitate quadã cotinetur hec cm̃ nder
ul sola ñł max ͤ que notãt et siguãt turpitudinẽ ali¬
qm nõ tmpic̃: Qt enĩ ut ad illum terciũ ueniã. est pla

Expanded text:
isto genere quid sentiam perbreviter exponam. De risu quinque tum, quae sint genera ridiculi. Atque illud primum, quid sit ipse risus, quo pacto concitetur, ubi sit, quo modo exsistat atque ita repente erumpat, sermonem hoc pertinet, et, si pertineret, nescire me tamen id non puderet, quod ne illi quidem scirent, qui pollicerentur. Locus autem et regio quasi ridiculi—nam id proxime quaeritur—turpitudine et deformitate quadam continetur; haec enim ridentur vel sola vel maxime, quae notant et designant turpitudinem aliquam no
Abbreviated transcription (Latin):
tradeñtur ut nõ res cccas s aspecta et indicio emoiit
cõfortuatio queda et ymago et sigura ita nocatnt
ea que cogitaendo complecti uie possemꝰ intuẽdo quã
toneiꝰ hiis aute formis atq corꝑibꝰ sicut omis ꝙ deͣ
Qruart ne mire nota et penulgata iu̾itus et iisdlens
sumn locis est ntẽdum multis illusc̾oꝰ ceplitatꝭ modsai ͥ¬
citatio dabit ex qua cõsuetudo gignit᷑ similiũ u̾bors¬
ꝯuͣsa et ĩiitata casibꝰ et truducta exꝑte ad genꝰ
notrͦ et uiꝰ u̾di ymagiuẽ tociꝰ sentẽtie infõrmatio
pectorꝭ tiqda sũma xõne et mõ formars uaretate
locos distignẽtis. O u̾boꝵ medria que miꝰ ẽ nobis ictra¬

Expanded text:
traderentur; ut res caecas et ab aspectus iudicio remotas conformatio quaedam et imago et figura ita notaret, ut ea, quae cogitando complecti vix possemus, intuendo quasi teneremus. His autem formis atque corporibus, sicut omnibus, quae sQua re ne in re nota et pervulgata multus et insolens sim, locis est utendum multis, inlustribus, explicatis, modicis icitatio dabit, ex qua consuetudo gignitur, et similium verborsa et immutata casibus aut traducta ex parte ad genus notatio et unius verbi imagine totius sententiae informatio pictoris cuiusdam summi ratione et modo formarum varietate locos distinguentis. Sed verborum memoria, quae minus est nobis
Abbreviated transcription (Latin):
templo.l. toctam et Tdidum cũ int̾cedẽ̾ uellet rogͥa¬
cõi nemo poteras negãe Accedebat ut hic tu adolescen.
pro re p queri suma cũ dignieate existimarere Ego
homo censoriꝰ uix sati honesce uiderer sedicõsum cuĩt
et in homĩs cõsulans calamitate crudele posse defendẽ
Erunt aptum cumes iudices bonors uiroꝵ plenũ fõꝵ
ꝙ tamẽ eum defendem qui ii legatꝰ fuiss hic ego quid
me artẽ aliꝙͣ ad hibuisse quid fecerim narrabose pla¬
tuerit uos mcã defensionẽ in aliqͦ artis loco r̾pone¬
tis / dunum sedicionũ geneã uicia ꝑicula collegi

Expanded text:
templo L. Cottam et T. Didium, cum intercedere vellent rogattemplo L. Cottam et T. Didium, cum intercedere vellent rogationi, nemo poterat negare. Accedebat ut haec tu adulescens pro re publica queri summa cum dignitate existimarere; ego, homo censorius, vix satis honeste viderer seditiosum civem et in hominis consularis calamitate crudelem posse defendere. Erant optimi cives iudices, bonorum virorum plenum forum, quod tamen eum defenderem, qui mihi quaestor fuisset. Hic ego quid dicam me artem aliquam adhibuisse? Quid fecerim, narrabo; si placuerit, vos meam defensionem in aliquo artis loco reponetis. Omnium seditionum genera, vitia, pericula conlegi
Abbreviated transcription (Latin):
naret tũq ego illũ crebro appellans collegã ei suũ cõ¬
mẽdarẽ atq ip̃m adnocatũ ad comunẽ imꝑators for¬
tunã defendendã uocare nõ fuit hoc sine meis lac̾mis
et socioꝵ implora ͦ quibꝰ om̃ibꝰ cuerbis que a metim ⁊
habitu si dolor ab fuiss meꝯ nõ mõ nõ miseadilis s cet
bonꝰ ego u atq eruditꝰ magr̃ ut in dicẽdo irasci utdo¬
loẽ ut flere possitꝭ ꝙͣ ꝙͣ te quidẽ ꝗd ego hoc doceam qͥ
in accusando sodali incõ tantũ incendiũ nõ or̃one solum
s cc m̃lto magꝭ ui et dolore es ardore aĩ cõcitarts ut ego
ad id r̾stugendũ uix conarer accedẽ Habueras enĩm
tu omĩa in causa suꝑiora uim furea lapidacõ crude¬
litatem. tribum̃tiã cipionis graui miserabili q casu in
iudiciũ uocabas deinde pncipẽ et senatꝰ es cuutatis
m. enuliũ lepidũ ꝑcussum eẽ conseabat ui pulsum e.

Expanded text:
varet. Cumque ego illum crebro appellans collegam ei suum comvaret. Cumque ego illum crebro appellans collegam ei suum commendarem, atque ipsum advocatum ad communem Imperatorum fortunam defendendam, invocaet sociorum imploratio, quibus omnibus verbis, quae a me tum sunt habita, si dolor abfuisset meus, non modo non miserabilis, sed etiam et atque eruditus magister, ut in dicendo irasci, ut dolere, ut flere possitis. Quamquam te quidem quid hoc doceam, qui in accusando sodali meo tantum incendium non oratione solum, sed etiam multo magis vi et dolore et ardore animi concitaras, ut ego ad id restinguendum vix conarer accedere? Habueras enim tu omnia in causa superiora: vim, fugam, lapidationem, crudelitatem tribuniciam in Caepionis gravi miserabilique casu in iudicium vocabas; deinde principem et senatus et civitatis, M. Aemilium, lapide percussum esse constabat; vi pulsum e
Abbreviated transcription (Latin):
siẽ id̃ ꝙ ademocto et plõne in sep̃tis ructũ eẽ dicũt¬
dme inftãmacõe aĩõꝵ exisce posse et sine quodã affła¬
to quasi furore ernad nolite existimae me ip̃m qͥui
non heronu ueceros casus fictos q luctus uelim ii¬
tari atq ad umbitre dicendo neq actor sum aliene per¬
sone ẜ auctor mec cum michi m aquiliꝰ n cuntate ẽti¬
nendꝰ ess que in illa causa ꝑoranda fecerim sme mag
no dolore fecisse Quẽ cum ego consulem fuisse impato.¬
rem ornatũ a senatu ouantẽ in capitoliũ astẽdiise me¬
minissem hunc cũ derelictũ debilitatũ metẽtẽ in sũͫ
disc̾mẽ adductu uiderẽ nõ p̾us sum conatꝰ misericordiã
aliis cõmonere ꝙͣ miseicordiã sũ ip̃e captus Sensi equi¬
dem tamẽ magnope monc̾i indiaces cũ excitane mestũ
ac sordidatũ senẽ es cũ ista feci que tu crasse laudas nõ
arte de qua qd loquar nescio s motu magno ai cͣt᷑ doloe

Expanded text:
minem—id quod a Democrito et Platone in scriptis relictum esse dicunt—sine inflammatione animorum exsistere posse et sine quodam adflatu quasi furoris. Qua re nolite existimare me ipsum, qui non heroum veteres casus fictosque luctus velim imitari atque adumbrare dicendo neque actor sim alienae personae, sed auctor meae, cum mihi M'. Aquilius in civitate retinendus esset, quno dolore fecisse. Quem enim ego consulem fuisse, Imperatorem ornatum a Senatu, ovantem in Capitolium ascendisse meminissem; hunc cum afflitum, debilitatum, maerentem, in summum discrimen adductum viderem, non potius sum conatus, misericordiam aliis commovere, quam misericordia sum ipse captus. Sensi equidem tummagnopere moveri iudices, cum excitavi maestum, ac sorditatum senem: et cum ista feci, quae tu Crasse laudas, non arte de qua quid loquar, nescio, sed motu magno animi, ac dolore:
Abbreviated transcription (Latin):
nera et moribꝰ ut ad ciꝯq modi genꝰ ridiculi uultũs
etiã accomodetur qui quidẽ quo seuenor E et triscior
ut inte crasse hec illa que dicũtur seuora uideri sõl
S ia tu anthoni ꝙ hoc diuersono ẜmonis mei libẽter
acquieturũ te cẽ dixisci tanꝙͣ in pontiiũ diuerteris
neq ad ameni neq ad salũorẽ locũ censeo ut satis di¬
u ce puces requienisse et iter rͣliquũ confitore ꝑgas
iam pucet quonã quidẽ tu fubricios micgi auctores
et affricanos maximos Catones lepidos ꝓtulisti S

Expanded text:
nera et moribus, ut ad cuiusque modi genus ridiculi vultus etiam accommodetur; qui quidem quo severior est et tristior, ut in te, Crasse, hoc illa, quae dicuntur, salsiora videri solent. Sed iam tu, Antoni, qui hoc deversorio sermonis mei libenter acquieturum te esse dixisti, tamquam in Pomptinum deverteris, neque amoenum neque salubrem locum, censeo, ut satis diu te putes requiesse et iter reliquum conficere pergaiam putet, quoniam quidem tu Fabricios mihi auctores et Africanos, Maximos, Catones, Lepidos protulisti. Sed
Abbreviated transcription (Latin):
homie eise significcit gd exuditũ qd urbanũ maxĩe
ꝯudem cristitiũ et sencitatẽ iitigut ac rlaxat. odiosas¬
qp ies sẽpe qͣs argmuẽtis dilui nõ facile est ioco risu q
dissotins Qrnatenꝰ eiũ fuit ridicula traceteuda gmitoĩ
y quã diligett uidendũ ẽ qd in quarto loco querẽdi qd¬
ꝓposneramꝰ nãe nc in signis ꝓbitas et scelere mucia ui
misus miseria in signis agitada uidetin Bone nsoo¬

Expanded text:
hominem significat, quod eruditum, quod urbanum, maxime quod tristitiam ac severitatem mitigat et relaxat odiosasque res saepe, quas argumentis dilui non facile est, ioco risuque dissolvit. Quatenus autem sint ridicula tractanda oratori, perquam diligenter videndum est, quod in quarto loco quaerendi posueramus. Nam nec insignis improbitas et scelere iuncta nec rursus miseria insignis agitata ridetur: facinero
Abbreviated transcription (Latin):
sint fc̃itiliꝰ iam inteluigemꝰ cũ ad ipã ridiculoꝵd gn̾a
denemremꝰ duo sunt enũ gn̾a facetiaꝵ quoꝵs alterum
fctatur alteꝵ dico Resi q̃ñ quid tanꝙͣ alique fadel¬
le natratur ut elim tu crasse nn menimũ comedisse
enin lacertum largi esset cum eo taratiue de ãnicula
rissatus salsa actamẽ a terpõ ficta narritio addidistilla¬
siua totu tarratina cũ om̃ios in pacaidꝰ insꝙtu ẜris

Expanded text:
 iam intellegemus, cum ad ipsa ridiculorum genera venerimus. Duo sunt enim genera facetiarum, quorum alterum re tractatur, alterum dicto: re, si quando quid tamquam aliqua fabella narratur, ut olim tu, Crasse, in Memmium, comedisse eum lacertum Largi, cum esset cum eo Tarracinae de amicula rixatus: salsa, ac tamen a te ipso ficta tota narratio; addidisti clausulam: tota Tarracina tum omnibus in parietibus
Abbreviated transcription (Latin):
padet ꝯnatũ tibrũ composinss et sis ecla inbalueus
lolim cursitio scciptũ eliquisẜ Qruis est igitur qui
non fateatur hoc lepore et hiis facetiis nõ minꝰ c̃ẽ r̾futa
causa cũ feriretur ꝙ usu una proch dy i mortales
que fuit os illa ꝙͣta uis ꝙͣ inexpectata ꝙ̃ r̾pẽtina cũ
comectis oculis gestu ommi et ĩminẽti sũma gͣuitate
et celeritate uerboꝵ brnte quid sedes quid illã ami
patri mĩtiare uis tuo quid illis oĩbꝙ quoꝵs inagiies
duci uides/ Quid ninoĩbꝰ tius qd l bruto qui huns
pplm̃ duãtu regio liberanit qd te age̾ tmi ro tui glie
cui u̾tute scude̾ patrimomo nẽ angendo ad id nõ ẽ no¬

Expanded text:
et, quartum librum composuisset et se etiam in balneis lotum cum filio scriptum reliquisset." Quis est igitur qui non fateatur hoc lepore atque his facetiis non minus refutatum ecausa efferretur anus Iunia. Pro di immortales, quae fuit illa, quanta vis! quam inexspectata! quam repentina! cum coniectis oculis, gestu omni ei imminenti, summa gravitate et celeritate verborum "Brute, quid sedes? Quid illam anum patri nuntiare vis tuo? Quid illis omnibus, quorum imagines duci vides? Quid maioribus tuis? Quid L. Bruto, qui hunc populum dominatu regio liberavit? Quid te agere? Cui rei, cui gloriae, cui virtuti studere? Patrimonione augendo
Abbreviated transcription (Latin):
duo pleriq ingomo freti sinũ faciũt s certe idem illi ałi
quãto decerẽt si aliud sumẽdũ sibi eꝑus ad cogitãdum
aliud ad dicẽdũ putarens
uni rem penitꝰ causam q cognoni scatĩ occͣat aĩo que
sit causa ambigẽdi Nichã enĩ ẽ qd int̾ homies ã¬
bigatus siue &crumuẽ criusa ꝯstat ut facnioris sine

Expanded text:
duo plerique ingenio freti simul faciunt; sed certe eidem illi melius duo plerique ingenio freti simul faciunt; sed certe eidem illi melius aliquanto dicerent, si aliud sumendum sibi tempus ad cogitandum, aliud ad dicendum putarent. Cum rem penitus causamque cognovi, statim occurrit animo, quae sit causa ambigendi; nihil est enim, quod inter homines ambigatur, sive ex crimine causa constat, ut facinoris, sive
Abbreviated transcription (Latin):
in cciusa u̾sant᷑ tota cognosceda est. quaꝵ reꝵs negligẽ¬
tia plerasq causas et max̃ ͤ p̾natas sunt em̃ mlto obscu¬
riores sepe uidemꝰ amitti Ita nõ milli dũ oꝑa suã mł¬
tã episoima̾i uołũt ut toto foro uolitae̾ et a eãusa ad cõ
ice uideãtut causas sumũt incognitas/ In quo ẽ illa qsm¬
re quã nõ nou̾it nõ tur pissime dicẽ/ Ita dñ mercieroi¬
rupatõ que maior est contepnũt assequit᷑ et̃ illã quas
de sua ie quĩsq me doccat et ut ne quis aliꝰ adsit quo
diotnꝯ loquatim es agẽ adu̾sarn causam ut ille agat suã
et quiequid de sua re cogitarit ĩ mediũ ꝑferat Ic̃a q cũ
ille discessit trcs ꝑsonas unꝰ substinco sũma cũ cqͣtate a
mea adu̾sarn Indicꝭ qui locus est talis ut ꝑlus hcãt ad
masi qm soni reꝑio id totũ abindico atq eitio / Ita as¬
sequor / ut auo tempos querã quod dicã et alio dicã Qt

Expanded text:
in causa versantur, tota cognoscenda est; quarum rerum neglegenin causa versantur, tota cognoscenda est; quarum rerum neglegentia plerasque causas et maxime privatas—sunt enim multo saepe obscuriores—videmus amitti. Ita non nulli, dum operam suam multam existimari volunt, ut toto foro volitare et a causa ad causam ire videantur, causas dicunt incognitas; in quo est illa quire, quam non novit, non turpissime dicere: ita dum inertiae vituperationem, quae maior est, contemnunt, adsequuntur etiam illam, quam de sua quiliberius loquatur, et agere adversari causam, ut ille agat suam et quicquid de sua re cogitarit in medium proferat: itaque cum ille discessit, tris personas unus sustineo summa animi aequitate, mmali quam boni reperio, id totum abiudico atque eicio. Ita adsequor, ut alio tempore cogitem quid dicam et alio dicam; quae
Abbreviated transcription (Latin):
in qua᷑ nchil nichi defuit ꝙ nõ m̃o copiosus ẜ ea sapi¬
ens orator habe̾ deb. Uerũ uo aliqñ ad cãs deducamia
iau quẽ ꝯstitiumꝰ et eas quidẽ on quibꝰ plusclum nego¬
cn qss inditioꝵ atq litiũ riẜit aliguis fortasse hoc p̃cep¬
cũ Est enĩ nõ tam acutũ ꝙͣ necessariũ magisq momi¬
torꝭ nõ fãtiu ꝙͣ cruditi magũ hoc ciũ p̾mũ precipiemꝰ
quascũt cãs crit tc̃taturꝰ ut eas diligẽter penitꝰ q cog¬
nosctit / hoc in ludo nõ p̃cipitur. faciłos cm̃i cause ad pne¬
ros defemũtur lex peg̾nũ uetat in mucũ ascende̾. ascẽ¬
dit hostes r̃pulis. accusatur nichil est negocii est eiꝰ mõi
caussam cognosce̾ Recte igr̃ nchi de causa discẽda p̃ci¬
puĩt. hec cĩi est in ludo causaꝵ formlã stre. Aus ned
in fõro tabule cestimonia pacta cõuẽta scipulacõnes co¬
gatõnes affinitates. decreta rsponsa uita demq cors qͣ

Expanded text:
in qua nihil illi defuit, quod non modo copiosus, sed etiam sapiens orator habere deberet. Verum ut aliquando ad causas deducamus illum, quem constituimus, et eas quidem, in quibus plusculum negoti est, iudiciorum atque litium—riserit aliquis fortasse hoc praeceptum; est enim non tam acutum quam necessarium magisque monitoris non fatui quam eruditi magistri—hoc ei primum praecipiemus, quascumque causas erit tractaturus, ut eas diligenter penitusque cognoscat. Hoc in ludo non praecipitur; faciles enim causae ad pueros deferuntur; lex peregrinum vetat in murum ascendere; ascendit; hostis reppulit: accusatur. Nihil est negoti eius modi causam cognoscere; recte igitur nihil de causa discenda praecipiunt; haec est enim in ludo causarum formula fere. At vero in foro tabulae testimonia, pacta conventa stipulationes, cognationes adfinitates, decreta responsa, vita denique eorum, qui
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ hoñ rei tꝑris ne quid locus de granitate decerperet
qd quidẽ in p̃mis a crasso obẜ̃ucã sol s hoc p̃ceptum
p̃t̾mittẽdũ est faceciaꝵ cũ hiis nichil opus sit Nos aũt
quo utanuur cũ opus sit queriiꝰ ut in aduersartũ et
maxime si eiꝰ scultiͣ pocerit agitai in cestẽ scultum
cupidũ lenẽ si facile honĩes audituri uidebũtur oio
Nam et ingenii celeritas maior est q̃ apparet ĩ rspon¬
dendo et hũanitatꝭ est t̾sponsio uidemur cia ꝯuieturi
puisse nisi essemꝰ lacessiti ut in ipã istu rõs nichil fere
deni est ab hoc qd quidẽ facioniꝰ dictĩ dodelris quno¬
ꝑrata auctortas ut ꝙ ess ab eo oditũ lepore mãge le¬
⁊iaudũ ꝙͣ contẽtõe frangendũ uidetur Tum sulpiciꝰ qd
iatut pacieniur in quit cescire qui ꝙ̃ꝙ̃ l cruiio facetias

Expanded text:
temporis, ne quid iocus de gravitate decerperet; quod quidem in primis a Crasso observari solet. Sed hoc praeceptum praetermittendarum est facetiarum, cum eis nihil opus sit; nos autem quo modo utamur, cum opus sit, quaerimus, ut in adversarium et maxime, si eius stultitia poterit agitari; in testem stultum, cupidum, levem, si facile homines audituri videbuntur. Omnnam et ingeni celeritas maior est, quae apparet in respondendo, et humanitatis est responsio; videmur enim quieturi fuisse, nisi essemus lacessiti, ut in ipsa ista contione nihil fere dictum est ab hoc, quod quidem facetius dictum videretutanta auctoritas, ut, quod esset ab eo obiectum, lepore magis levandum quam contentione frangendum videretur.' Tum Sulpicius 'quid igitur? Patiemur' inquit 'Caesarem, qui quamquam M. Crasso facetias
Abbreviated transcription (Latin):
tͣtue cldie rimissio aũt ienitatis quadã grauitate ꝯtẽtoĩt
frrmatur. utͦq outẽ gene̾ dicendi et illo in quo uis atq con¬
tentio quentur et hoc ꝙ ad uita et morte accomõdatur es
pn̾cipia tarda sunt et exitus tñ spissi et producti eẽ debent nã
neq ad silendimi seatim est ad genꝰ illud orõnis abest enĩ
totũ acc̃ et homĩes prius illud ipm qd propiũ sui iudicii ẽ
audire desiderant. Nã cũ in eam rõnẽ ingressꝰ sis celerit᷑
que suul atq emissa est haderescit. Illud autẽ genꝰ orõnis nõ
cognitõ indicis s magꝭ ꝑturbatõ requirit quã cõsequi insi
multa et uaĩa et copiosa et siłi orõne et cõtẽtõe actõnis neõ¬

Expanded text:
tate conditur, remissio autem lenitatis quadam gravitate et contentione firmatur. In utroque autem genere dicendi et illo, in quo vis atque contentio quaeritur, et hoc, quod ad vitam et mores accommodatur, et principia tarda sunt et exitus item spissi et producti esse debent. Nam neque adsiliendum statim est ad genus illud orationis; abest enim totum a causa et homines prius ipsum illud, quod proprium sui iudici est, audire desiderant; nec cum in eaidque, simul atque emissum est, adhaerescit; illud autem genus orationis non cognitionem iudicis, sed magis perturbationem requirit, quam consequi nisi multa et
Abbreviated transcription (Latin):
oei contumenaꝵd in erant cusa illã dispntatõ ꝙ lust
sit unbrnto quẽ oderat et quõ digaũ contuelia indi¬
fadat utroq genc̾ puguit ꝙͣ m̃lta de balneis quos imꝑ
os uendideat qua mẽta de amisso pat̾monio dixit. Atc̃o
ida uua tũ ible diceret se sie causa sudare codime ciõ¬

Expanded text:
lei contumeliarum inerant, causam illam disputationemque elusit, sic in Bruto, quem oderat et quem dignum contumelia iudicabat, utroque genere pugnavit. Quam multa de balneis, quas nuper ille vendiderat, quam multa de amisso patrimonio dixit! Atque illa brevia, cum ille diceret se sine causa sudare, "minime" i
Abbreviated transcription (Latin):
omẽ sermoe susum alteꝵs ꝑacutũ et b̾ue illa aueteidus
supior cauillas hec altea dicatitas nonãta ẽ. leue nomẽ
hãb ntͣq res quippe leue eñi est hoc rei submonere ue¬
rũ tñ ut dicis antom mltũ in cansis ꝑ sepe lepore et
facetiis ꝙ profeci uidi s cũ illo in genẽ perpetue festiui¬
hab cars loci qm̃ ante illud facete dictũ cissum herere
uebecit᷑ ꝙͣ cogitta̾ potuisse uidectire Quid eñi hic meꝰ
frater ab arte adiuari potiñt cũ ab antonio interioga¬
tus quid latranet furem se uidere respondit Quid in

Expanded text:
cutum et breve, illa a veteribus superior cavillatio, haec altera dicacitas nominata est. Leve nomen habet utraque res. Quippe; leve enim est totum hoc risum movere. Verum tamen, ut dicis, Antoni, multum in causis persaepe lepore et facetiis profici vidi. Sed cum illo in genere perpetuae festivihabet ars loci, cum ante illud facete dictum emissum haerere debeat, quam cogitari potuisse videatur? Quid enim hic meus frater ab arte adiuvari potuit, cum a Philippo interrogatus quid latraret, furem se videre respondit? Quid in
Abbreviated transcription (Latin):
dũnictũt medioc̾ter ne cansis nocẽt cũ aut adũsũo¬
d adiuaeta cõfirmãt aut ea que sãnãd neqnemit
Qnͣtũ est in eotandẽ mali Qruid si in honuiõs caros
midicibꝰ q iocundos sine ulla p̃minitos orõnis acer¬
buis et cõtueliosiꝰ ĩuchare nõ ne ate indic̾s as alienes
erud si qua oita aut incomoda suit inaliguonir¬
dicẽ uno aut pliudꝰ ea tu adi̾saris exprobando non
n quolibenter male audiã s qr ccĩ nõ liberit tłm¬

Expanded text:
cent, cum aut adversariorum adiumenta confirmant aut ea, quae sanare nequeunt, quantum est in eo tandem mali? Quid, si in homines caros iudicibusque iucundos sine ulla praemunitione orationis acerbius et contumeliosius invehare, nonne a te iudices abalienes? Quid, si, quae vitia aut incommoda sunt in aliquo iudice uno aut pluribus, ea tu in adversariis exprobrando non n quo libenter male audiam, sed quia causam non libent
Abbreviated transcription (Latin):
nõ medioc̾ter puto
¶Equi si ita placet inquit antomꝰ trademꝰ eciã q̃
nos scqui in dicendo queq maxie cepectos so¬
ceno docuis om̃ iã nos longa uita usas q redmax¬
bo ut nichil ad coꝵ mẽtes orone flectandas profice pos¬
dins ne aut rerisione aut odio digni pntaremĩ si aut tra¬
qedias aganiꝰ in migis aut conelle adeciom caqnõ¬
uediciũ cĩs at quicũq illi erunt apud quos agencꝰ or̃one
iidsinda u amior odĩ iracundia dindia miseicordia spel
iete cimor molestia senciamꝰ amorẽ concilic̃ s id celle
uidtam᷑ qͥd sit ntile ip̃ĩs apud quos agas defende᷑ si ã ꝓ
bonis uitꝭ aut certe pro ꝙ illis boni atq utiles suit labo¬
car Nãq hec res amorẽm magꝭ conciliat illa inscitutꝭ
defensi caritatẽ plus ꝙͣ proficit si ponetur spẽs ucili¬
tatis future ꝙͣ preteriti beneficu cõmcoratio Euitẽdũ
est ut oñdas in ca re qũi defendas aut dignitate cẽ

Expanded text:
non mediocrem puto.' 'Atqui, si ita placet,' inquit Antonius 'trademus etiam, quae nos sequi in dicendo quaeque maxime spectare solemus; docuit enim iam nos longa vita ususqueibus, ut nihil ad eorum mentis oratione flectendas proficere possimus, ne aut inrisione aut odio digni putemur, si aut tragoedias agamus in nugis aut convellere adoiudicum animis aut, quicumque illi erunt, apud quos agemus, oratione molienda, amor odium iracundia, invidia misericordia, spes laetitia, timor molestia: sentimus amorem conciliari, si id iure videamur, quod sit utile ipsis, apud quos agamus, defendere, aut si pro bonis viris aut certe pro eis, qui illis boni atque utiles sint, laborare, namque haec res amorem magis conciliat, illa virtutis defensio caritatem; plusque proficit, si proponitur spes utilitatis futurae quam praeteriti benefici commemoratio. Enitendum est ut ostendas in ea re, quam defendas, aut dignitatem esse
Abbreviated transcription (Latin):
r̃pietur in ntͦq gn̾e leporis exellens et ilło ꝙ in ppetiu¬
cpre sermonis et hoc ꝙ in celentate at dicto ess Nam hec
derpetua ⁊ steuolam curiana defensio tota romdant
qus ip̃e conseruat sua qd ẽ in homĩdꝰ facetꝭ et dicacibꝰ
dasfe fsasisme dici possuit tenere/ Itaꝙ nõ nilli
ridicut̃ homic̃s hoc ipm ndõ insulse interp̃tant et aut

Expanded text:
r hunc in utroque genere leporis excellens: et illo, quod in perpetuitate sermonis, et hoc, quod in celeritate atque dicto est. Nam haec perpetua contra Scaevolam Curiana defensio tota redundavquo ipse conservabat suam; quod est hominibus facetis et dicacibus sissime dici possunt, tenere; itaque non nulli ridiculi homines hoc ipsum non insulse interpretantur; dic
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ quo ad raliu cãm aggressꝰ atq omĩa cogitãdõ
quo ad ftice̾ potui ꝑsecũtꝰ cũ et arguiuẽta canse et
eos locos quibꝰ ãĩ indiciũ cõcita᷑ es illos quibꝰ per¬
monctur uidi atq cognoni cũ conscitulo quid habe¬
at cã q̃q bomi qd mali Nulla enĩ fere põt res in dis¬
ac id ie Meci ante cõ hec cẽ indicendo solet ut bo
m ꝙ habeam id amplectar exornẽ exaggerẽ ibi co.¬
morare ibi habitẽ ibi hercam a malo aute uicio q
cñe ita r̾cedã nõ ut me defugẽ appareat. s uc totum
bono illo ornãdo et augendo dissimuilatũ ante obru¬
acur es si cã ẽ in crgiuẽtꝭ fiissima queq max̾ ͤ
tucor siue plura sunt siue aliqd unũ sui aucẽ inꝯ
aliacõne aut in ꝓmocõe cã est ad eam mepotissry
ꝑtẽ q maxime cõmone̾ aĩos hom̃ põt cõfero. Sĩma
demq huiꝯ generꝭ ẽ hec ut si r̃efellẽdo aduersaio firmi¬

Expanded text:
um ad causam sum adgressus atque omnia cogitando, quoad facere potui, persecutus, cum et argumenta causae et eos locos, quibus animi iudicum conciliantur, et illos, quibus permoventur, vidi atque cognovi, tum constituo quid habeat causa quaeque boni, quid mali; nulla enim fere potest res in dia autem ratio haec esse in dicendo solet, ut, boni quod habeam, id amplectar, exornem, exaggerem, ibi commorer, ibi habitem, ibi haeream; a malo autem vitioque causae ita recedam, non ut me id fugere appareat, sed ut totum bono illo ornando et augendo dissimulatum obruatur; et, si causa est in argumentis, firmissima quaeque maxime tueor, sive plura sunt sive aliquod unum; sin autem in conciliatione aut in permotione causa est, ad eam me potissimum partem, quae maxime movere animos hominum potest, confero. Summa denique huius generis haec est, ut si in refelle
Abbreviated transcription (Latin):
moratiut bom uiti esse uidcantur
dingant ant̃ iindeant aut saluũ uelint aut
metuant aut spernãt aut ut cupiant aut abhorreans
aut lecetur aut mereant aut misereant᷑ aut punuire
ueluit uit ad eos motus deducant si qui funtimi
sunt et si sunt de propinquis ac calibꝰ amini pmo¬
tiombꝰ : dtq illud aptandũ est oraton ut aliqua

Expanded text:
morati, ut boni viri esse videamur. diligant aut invideant aut salvum velint aut metuant aut sperent aut cupiant aut abhorreant aut laetentur aut maereant aut misereantur aut poenire velint aut ad eos motus deducantur, si qui finitimi sunt et de propinquis ac talibus animi permotionibus. Atque illud optandum e
Abbreviated transcription (Latin):
apnd indices delorẽ aut iiseicordiã aut ĩidiã ant¬
odiũ dicẽdo oxcitãe uolui qn ip̃e ĩ cõmonẽdis indicibꝰ
hiis ipĩs sensitꝰ ad quos illos deduct uelle ꝓmone¬
rer neq est ciũ facilẽ ꝑfice ut irascatur ei cuitu utl
iudco si tiupẽ id dolent ferre uideare neq it edent iłr̃
admisericordia adducetur insi tu eisigna dolordtn nt
admotoigne ignene concipe possis sie milla mẽ ẽ
sam ad comphendeon uim oraton ꝑato que possitu¬

Expanded text:
apud iapud iodium dicendo excitare volui quin ipse in commovendis iudicibus eis ipsis sensibus, ad quos illos adducere vellem, permoverer; neque est enim facile perficere ut irascatur ei, cui tu velis, iudex, si tu ipse id lente ferre videare; neque ut oderit eum, ad misericordiam adducetur, nisi tu ei signa doloris tuiadmoto igni ignem concipere possit, sic nulla mens est tam ad comprehende
Abbreviated transcription (Latin):
ame diuinitꝰ tractae solere diceret et ĩ cam̃ E aꝗlii nor
me hercule ego crasse cũ a te tractant᷑ in cansis horre᷑ so¬
leo tanta uis auimi tantꝰ impetꝰ tantꝰ dolor oculis uul¬
tũ gestu digito demiq isto tuo significaĩ solet tantũ ẽ fluͫ
dẽ iudicem s ip̃e uidcarꝭ incensus. Neq sici̾ põt us dole¬
at is qui audit aut oderit ut ĩndeat ut ꝑtimestat aliqͥd
ut affectet in misericordiã deducatur isi omẽs illi mo¬
tꝰ quos orator adhibẽ uuit indici ĩ ip̃o oratoe impssi
esse atq nixti uidentur. Quod fictus aliqs dolor acci¬
piendꝰ ess et̾ si in eiꝯmodi gene̾ or̃õnis nchil ess inde
falsum atq mutacõe simulatũ. maior ars aliq̃ forsitan
ess requireda Nũc ego ꝗd tibi crasse quid ceterꝭ accidt᷑
nescio deme autẽ cã nilla ẽ cux apud hones prudẽ¬
tissimos atq amicissimos mẽtiar nõ me hercale unꝙͣ

Expanded text:
a me divinitus tractari solere diceret et in causa M'. Aquili a me divinitus tractari solere diceret et in causa M'. Aquili me hercule ego, Crasse, cum a te tractantur in causis, horrere soleo: tanta vis animi, tantus impetus, tantus dolor oculis, vultu, gestu, digito denique isto tuo significari solet; tantum est flumen dere iudicem, sed ipse ardere videaris. Neque fieri potest ut doleat is, qui audit, ut oderit, ut invideat, ut pertimescat aliquid, ut ad fletum misericordiamque deducatur, nisi omnes illi motus, quos orator adhibere volet iudici, in ipso oratore impressi esse atque inusti videbuntur. Quod si fictus aliqui dolor suscipiendus esset et si in eius modi genere orationis nihil esset nisi falsum atque imitatione simulatum, maior ars aliqua forsitan esset requirenda: nunc ego, quid tibi, Crasse, quid ceteris accidat, nescio; de me autem causa nulla est cur apud homines prudentissimos atque amicissimos mentiar: non me hercule umquam