comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nõ fieret. sicit modo ĩ eo ꝯstitit
ut fieret nõ mutata ut post aliã
alia eẽt. s ut numqmͣ alia eẽt.łi.¬
go deus aliud potest fat̾e qmͣ facit.
sic̃ tñ ut ip̃a alid̾ faciendo aliꝰ nõsit.
s siue idem siue aliud no faciat. ip̃e
tñ semꝑ idem sit. Nunc illd̾ restat
ut discutiamꝰ utr̃ ne meliꝰ aliquid
fac̾e possit qmͣ facit deus. hic illi i¬
se dicunt. Et dicunt singłas quid̾
creaturas ꝑ se ꝯsid̾atas. a pei fecto
nimus hre. Uinu̾sitatem aut̾ rerũ
oĩum in tanta ꝯsũmatõe boni exp̾s¬
sam: ut nõ possit eẽ melior quã est
Ubi nuchi primũ Rnd̾i expostulo
cipiend̾ sit. ꝙ dñt meliorẽ eam esse
non posse. Siue ideo nõ pot̾ ẽẽ meli¬
or qr simuue bona ẽ ita ut ulla oĩo
boni ꝑfectio ei desit. siue id̾o nõ po¬
test ẽẽ melior. qr maius bonũ ꝙ ei
deẽ caꝑe ip̃a ñ pot̾. G si ita summe
bona dr᷑. ut nulla ei boni ꝑfectio de¬
sit. iam opus suũ plaue creatorie¬

Expanded text:
non fieret; sicut modo in eo consistit ut fieret non mutata ut post aliam alia esset; sed ut nunquam alia esset. Ergo Deus aliud potest facere quam facit, ut tamen ipse aliud faciendo alius non sit. Sed sive idem sive aliud faciat; ipse tamen semper sit idem. Nunc illud restat ut discutiamus an ne melius aliquid facere possit quam facit Deus. Hic illi se dicunt. Et dicunt singulas quidem creaturas per se consideratas a perfecto minus habere. Universitatem autem rerum omnium in tanta consummatione boni expressam, ut non possit esse melior quam est. Ubi mihi primum responderi expostulo,cipiendum sit quod dicunt meliorem eam esse non posse. Sive ideo non potest melior esse quia summe bona est ita ut nulla omnino boni perfectio ei desit, sive ideo non potest esse melior quia majus bonum quod ei deest capere ipsa non potest. Sed, si ita summe bona dicitur ut nulla ei boni perfectio desit, jam opus suum plane Creatori ae
Abbreviated transcription (Latin):
fcã potentia in brachio suo dispersit ds
mente cordis sui. qr ꝑ filiũ suũ ĩ carue
neuientem ex oꝑib legis uenuẽ iisti¬
ficare posse docuit. S ꝑ fidem q̃ ex deo
est: iudeos autẽ qui oꝑa legis cont᷑ͣ dei
iusticiam defend̾e conati st̃ ⁊ humilẽ
nient̾ ad iungitur: deposuit potentes
de sede ⁊ exaltanit humiles. Potentes .n.
de sede deposuit. qr iũdei qui filii regni
ꝑ hũilem ꝯfessionem ĩ consortiũ regni
atq ĩ filioꝵ adoptionẽ assumpsit. Uel

Expanded text:
ersit Deus mente cordis sui; quia per Filium suum in carne venientem ex operibus legis neminem justificari posse docuit, sed per fidem, quae ex Deo est. Judaeos autem, qui opera legis contra Dei justitiam defendere conati sunt, et humilem nienter adjungitur: Deposuit potentes de sede, et exaltavit humiles. Potentes enim de sede deposuit; quia Judaeos, qui filii regni per humilem confessionem in consortium regni atque in filiorum adoptionem assumpsit. Vel
Abbreviated transcription (Latin):
nom̃ meũ ꝑ uos blasphemat᷑ ĩgẽtib
Ergo qr magna fecit. sc̃cficatũ ẽ no¬
men eiꝰ. qr dum. u̾bũ ĩ carne nurab¬
declaratur. Pater ĩquit manifestani
nom̃ tuũ hominub ⁊ ego te clarifica¬
ui suꝑ t̾ram. Et id̾o fecit magnaqr
potens est̃. ⁊ sanctũ nom̃ eiꝰ. Et mĩa

Expanded text:
lasphematur in gentibus . Ergo, quia magna fecit, sanctificatum est nomen ejus, quia, dum Verbum in carne mirabdeclaratur. Pater, inquit, manifestavi nomen tuum hominibus, et ego te clarificavi super terram . Et ideo fecit magna qui pot
Abbreviated transcription (Latin):
nem aninũ impellat. Maria g ͦ ut suũ
gaudiũ solid̾ ẽẽ demõstͣrͣet. illd̾ neq a
uauitate exortũ neq ad uanitatẽ ꝯu̾¬
sum ostendit. s dei se dona ĩ deũ dili
ĩ suo se salutari exultare ꝓhibuit dicẽs

Expanded text:
nem animum impellat. Maria ergo, ut suum nem animum impellat. Maria ergo, ut suum gaudium solitum esse demonstraret, illud neque a vanitate exortum, neque ad vanitatem conversum ostendit: sed Dei se dona in Deum diligventa erat, in suo se salutari exsultare perhibuit, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
mus hec duo. Quidã neq a deo exul¬
tant neq ĩ deo. Nam qui ĩ caruis uo¬
luptate exultant. aut qͥ scd̾m salomonẽ
letant᷑ cũ malefecerit ⁊ exultant ĩ reb
pessimis. isti nec ado̾ uec ĩ deo exultant.
⁊ suũ gaudiũ ĩ malignitate ꝯstituunt.
id̾o miniie ĩ dõ exn̾ltãt. Sũt alii qui
acceptis donis gr̃e abutunt᷑.⁊ ea que p̃p
salutẽ aĩe data st̃ ad carnis usũ ⁊ głam
seculi ꝯu̾tunt. Acceptis dei doius letan¬
ut alios ĩ gr̃e ꝑceptõe monstrent᷑ añ¬
ire. Isti ⁊ si hr̃e a deo uideant᷑. un gau¬
a deo ꝑceꝑunt. Qui aut̃ grã ꝑcepta a
ad amorem dei id ip̃m ꝯu̾tunt. ꝙ ab ip̃o
accipiunt. isti ꝓfecto. ⁊ a deo ⁊ ĩ d̾o exul¬
tare ꝓbut᷑. Qua pp̃ sollicite nob̾ ꝯsid̾¬
and̾ est. dũ mentem nr̃ãm aliqͣ forte
leticia tangi sentimꝰ. ne id ip̃m ꝙ men¬
tem ꝑ gaudiũ subleuat. aut̃ a malo or¬
iat᷑. aut a bono ortũ ad malũ ꝑ ĩtentõ¬

Expanded text:
amus haec duo: Quidam neque a Deo exsultant, neque in Deo: nam qui in carnis voluptate exsultant, aut qui, secundum Salomonem, laetantur cum malefecerint, et exsultant in rebus pessimis : isti nec a Deo, nec in Deo exsultant. et suum gaudium in malignitate constituunt, ideo in Deo minime exsultant. Sunt alii qui acceptis donis gratiae abutuntur, et ea quae propter salutem animae data sunt ad carnis usum et gloriam saeculi convertunt. Acceptis Dei donis laetanut alios in gratiae perceptione monstrentur anteire. Isti etsi habere a Deo videantur unde gaua Deo perceperunt. Qui autem, gratia percepta, ad amorem Dei idipsum convertunt quod ab ipso accipiunt, isti profecto et a Deo et in Deo exsultare probantur. Quapropter sollicite nobis considerandum est, dum mentem nostram aliqua forte laetitia tangi sentimus, ne idipsum quod mentem per gaudium sublevat, aut a malo oriatur, aut a bono ortum ad malum per intentio
Abbreviated transcription (Latin):
qͥiͣ ꝑiturus a uia u̾itatis errare ꝑmit¬
tatur. Scd̾m causam scͥpti st̾ ĩ bibroui¬
te qui ad tempꝰ ĩiusticia ambulant.
⁊ tales aliqnͣdo st̾ qui digni saluatõe
existerent. si tales usq ͬ ad finẽ ꝑma¬
nerent. Isti aut̃ delentur cũ iustici¬
am ceptam deserunt. ⁊ a uia u̾itatis
ꝑ quã ĩced̾e ceꝑant ad errores declinã¬
do recedunt. Scd̾m oꝑatõem aut pociꝰ
scd̃m hũanam existimatõnem scripti
dicuntur ĩ libro uite. quoꝵ oꝑa scd̾m
huãnum iudiciũ talia apparent. pp̾
que digni uideantur scribi ĩ libro uite
Qui rursũ cũ ea que ag̾e bona uide¬
bantur. deserunt qiͣ a libro uite delec¬
ti uidicant᷑. Qui gͦ sic a libro uite
delentur. ał rursũ ĩ eo nõ m̾eantur

Expanded text:
ittatur. Secundum causam scripti sunt in libro vitae, qui ad tempus in justitia ambulant: et tales aliquando sunt, qui digni salvatione existerent, si tales usque in finem permanerent. Isti autem delentur, cum justitiam coeptam deserunt et a via veritatis, per quam incedere coeperant, ad errores declinando, recedunt. Secundum operationem, aut potius secundum humanam existimationem, scripti dicuntur in libro vitae, quorum opera secundum humanum judicium talia apparent, propter quae digni videantur scribi in libro vitae: qui rursum eam ea, quae agere bona videbantur, deserunt, quasi a libro vitae deleri judicantur. Qui ergo sic a libro vitae delentur, ut rursum in eo non mereantu
Abbreviated transcription (Latin):
hensibilis corporis sb̾stantiã. ita sibi u¬
erat ĩ mẽsa. nͨ minor iũ se existeret.
quia ĩ illa fu̾at tota. ħ gͦ st̾ magna.
⁊ ĩ effabiłr magna. que ĩ maria fcã
st̾. ad omñum salutẽ ⁊ ad marie fca
F ad głam singularem. Propt̾ea ait.
tificat᷑ nom̃ eiꝰ dũ nos scĩficam᷑ ĩ noĩe
eiꝰ. Qͥd est nom̃ eiꝰ. fama eius Nomẽ
ẽ cogutio es. fides es nois cel he no

Expanded text:
ehensibilis corporis substantiam ita sibi uerat immensa, nec minor in se existeret, quia in illa fuerat tota. Haec ergo sunt magna, et ineffabiliter magna, quae in Maria facta sunt ad omnium salutem, et Mariae facta sunt ad gloriam singularem. Propterea ait: tificatur nomen ejus, dum nos sanctificamur in nomine ejus. Quid est nomen ejus? fama ejus. Nomen ejus, cognitio ejus.
Abbreviated transcription (Latin):
łi potens. p̃̾pea nõ ait. hoc uł hoc pot̾
s potens ĩquit est. ut oĩpotentẽ ĩtel¬
ligas. qui ab solute potens dr᷑ qr omĩa
pot᷑. potentem gͦ ꝯfessa est: uͨ ampliꝰ
dixit. Quia credi potest qr eiꝰ poten¬
tia qr est: s qnͣta sit aut qualis com¬
p̾hendi ñ pot̃. Idc̾co solũ ꝯfessa eit
potentiã discut̾e nõ nõ presuupsit.
qr sciri nõ pot̾ qnͣta est de qua u̾is¬
sue scitur qr ĩmensa est. Eant gͦ
nunc ⁊ de suo sensu glorient᷑ qͥ opera
d̾ma rõue se putant discutere ⁊ eĩ
potentiam sub mensura coartare. Euͣ
qͥd hoc est aliud quam eiꝰ potentiã
que ĩfiita est cocludere ⁊ restrͥng̾e
ad mensuiam : Aiũt enu. Nonpͤ¬

Expanded text:
lariter potens. Propterea non ait, hoc vel hoc potest: lariter potens. Propterea non ait, hoc vel hoc potest: sed potens, inquit, est, ut omnipotentem intelligas, qui absolute potens dicitur, quia omnia potest. Potentem ergo confessa est, nec amplius dixit: quia credi potest ejus potentia, quia est; sed quanta sit, aut qualis comprehendi non potest. Idcirco solum confessa est, potentiam discutere non praesumpsit, quia sciri non potest quanta est: de qua verissime scitur quia immensa est. Eant ergo nunc, et de suo sensu glorientur, qui opera divina ratione se putant discutere, ejus potentiam sub mensura coarctare. Cum amplius, quid hoc est aliud, quam ejus potentiam quae infinita est concludere, et restringere ad mensuram? Aiunt enim: Non po
Abbreviated transcription (Latin):
dẽ eiꝰ ⁊ ideo ĩquit. ex hoc. beatam me
dicent om̃s gn̾atões. Omnes gen̾atões
que amissam beatitudinem ꝑ fr uctum
ut̾i mei recuꝑabũt. qua ꝑ fructum
uetiti signi pãate st̾. omnes beatam
me dicent. ut parum. lam sit ĩ pt̾ita
gen̾atione sustinuisse st̾ilitatis oppro¬
bum que ab oĩ gn̾atõne futura pro
fructu fecunditatis mee. ba uocabor.
Ex hoc inquit. At si dic̾et. Elisabeth. Ex
quo per os tim̃ sua magualia que ĩme
operatus est ⁊peruit. ex hoc eadem ĩ om̃s
gu̾ationes manifestando magnificabit.
Quia fecit mͥ magna qui potens est:
⁊ sanctũ nom̃ eiꝰ. Maginĩ fuit ut uirgo
sine uirili semine filiũ ꝯciperet. Magñ
fuit ut dei prĩs uerbũ carne sua ĩdu¬
tum ut̾o gestaret. Magnũ fuit ut dũ
se ancillam ꝯfessa est: mater fieret sui
plasinatoris. S hec omia simagna st̾
inpossibilia tñ nõ st̾ ei a quo fcã st̃ qr
pot̾ens est. Et ideo fecit magna qr po¬
tens est. ⁊ siugularit̾ magna. qr singu¬

Expanded text:
onem ejus, et ideo, inquit, ex hoc beatam me dicent omnes generationes. Omnes generationes, quae amissam beatitudinem per fructum uteri mei recuperabunt, qua per fructum vetiti ligni privatae sunt; omnes beatam me dicent, ut parum jam sit in praeterita generatione sustinuisse sterilitatis opprobrium, quae ab omni generatione futura pro fructu fecunditatis meae beata vocabor. Ex hoc inquit. Ac si diceret Elisabeth: Ex quo per os tuum sua magnalia, quae in me operatus est, aperuit, ex hoc eadem in omnes generationes manifestando magnificabit. Quia fecit mihi magna qui potens est: et sanctum nomen ejus. Magnum fuit, ut virgo sine virili semine filium conciperet. Magnum fuit, ut Dei Patris Verbum carne sua indutum utero gestaret. Magnum fuit, ut dum, se ancillam confessa est, mater fieret sui plasmatoris. Sed haec omnia si magna sunt, impossibilia tamen non sunt ei, a quo facta sunt, quia potens est. Et ideo fecit mihi magna, qui potens est, et singulariter magna, quia singu
Abbreviated transcription (Latin):
promouens ĩ meliꝰ. nõ ut ip̃e quantũ
ad se meliꝰ faciat. s ut ꝙ fecit ip̃o idẽ¬
tidem oꝑante. ⁊ ĩ eod̾ ꝑseilante melũs
fiat. Ergo sũme potens ẽ. qui pͣ omẽ
ꝙ possibile est: nec id̾o nims pot̃. qr
iupossibilia ñ potest. Ꝙr ĩ possibilia po¬
sse nõ eẽt posse. s nõ posse. pp̾ea ĩquit᷑
fecit. qd̾ enĩ inea ad omĩum salutẽ
factũ est. hoc priuilegio electõis ad

Expanded text:
on ut ipse quantum ad se melius faciat, sed ut quod fecit ipso identidem operante, et in eodem perseverante melius fiat. Ergo summe potens est, qui potest omne, quod possibile est; nec ideo minus potest, quia impossibilia non potest, quia impossibilia posse non esset posse, sed non posse. Propterea inquit fecit. Quod enim in ea ad omnium salutem factum est, hoc privilegio electionis ad
Abbreviated transcription (Latin):
qm timentib exhibiit deus. qr u̾bum
suũ per assumptam caruẽ ĩ hunc m̃¬
dum misit. ut ꝑ ip̃m aerias potesta.¬
tes potenti u̾tute debellaret: ⁊ genus
huãnũ ab earũ potestate redim̾et. Ip̃i
enim suꝑbist̾ quos despersit. eiciẽs eos
foras a cordib hominũ atq spolia eoꝵ
diripiens. Nam qͣ prius in hõib pͥn
çipałr p̾ͥcipabant᷑ uͥtutẽ dissipauit fecit
inquit potenciã ĩ brachio suo. qr ꝑ hu¬
manitatẽ filii sui diabolũ uicit. Ideo
fecit potentiã ĩ brachio suo. Brachium
eiꝰ. filius eiꝰ potentiã ĩ brachio fecit. qr¬
est tp̃o. fecit potenciam. fecit ĩ fłimi¬
tatẽ. ⁊ ip̃a ĩfirmitas potentia fuit. qr
ꝑ illam uictus est diabolus. ⁊ hõ de eiꝰ
potestate ereptus. fecit potentiam in
brachio suo.dispersit suꝑbos mẽte cor¬
dis sui. Quid est mente cordis cordis¬
sui ͨ Mente cordis sui disꝑsit eos. ꝓfũ¬
do ꝯsilio suo disꝑsit eos. ꝓfundũ erat

Expanded text:
se timentibus exhibuit Deus; quia Verbum suum per assumptam carnem in hunc mundum misit: ut per ipsum aerias potestates potenti virtute debellaret, et genus humanum ab earum potestate redimeret. Ipsi enim superbi sunt, quos dispersit, ejiciens eos foras a cordibus hominum, atque spolia eorum diripiens. Nam, qua prius in hominibus principabantur, virtutem dissipavit. Fecit, inquit, potentiam in brachio suo; quia per humilitatem Filii sui diabolum vicit. Ideo fecit potentiam in brachio suo. Brachium ejus, Filius ejus est. Potentia in brachio fecit; qab ipso. Fecit potentiam, fecit infirmitatem, et ipsa infirmitas potentia fuit; quia per illam victus est diabolus, et homo de ejus potestate ereptus. Fecit potentiam in brachio suo; dispersit superbos mente cordis sui. Quid est mente cordis sui? Mente cordis sui dispersit eos, profundo consilio suo dispersit eos. Profundum erat
Abbreviated transcription (Latin):
mũdus quidẽ crucifixus nõ est: ip̃itũ
mundo st̃ crucaixtĩ. qr głam hũanam
qua qm foris nõ q̃sitam accipiũt. iutꝰ
per uirtutẽ huilitatis oblatam ꝯtempn¬
unt. Ergo maria q̃ apd̾ deum humi¬
lis erat ⁊ apud homines pp̃ dm̃ abiec¬
ta ni utroq se adeo respectam eẽ testa¬
tur. qr ⁊ eius humulitas apud deum at¬
ceptabilis ftã est ⁊ eiꝰ humiliatio apud
homines ĩ głam ꝯmutata. Uñ sequit᷑.
Ecce. enĩ ex hoc beatam me dicent õc
gn̾atões. Usq ad ilid̾ namq apd̾ hoĩes

Expanded text:
mundus quidem crucifixus non est; ipsi tamen mundo sunt crucifixi, quia gloriam humanam, quam foris non quaesitam accipiunt, intus per virtutem humilitatis oblatam contemnunt. Ergo Maria, quae apud Deum humilis erat, et apud homines propter Deum abjecta, in utroque se a Deo respectam esse testatur, quia et ejus humilitas apud Deum acceptabilis facta est, et ejus humiliatio apud homines in gloriam commutata. Unde sequitur: Ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes. Usque ad il
Abbreviated transcription (Latin):
sentitur canto depidabilins ai petitn
quia si u̾e dulce est ꝙ percipitur ⁊
hoc dulce eẽ necesse est. si ampliꝰ ꝑci¬
piatur. Ad hanc gͦ contemplatõnis
lucem meus marie subleuata fu̾at
que celestis prĩe dulcedinem ĩ uerb̾
sius tam mrabiłr exp̾ssit: qntum
in effabiłr cõprehendit. Nlam cum se
dñm magnificare ꝑbibuit uen̾an¬
dam illam reu̾endãq uniu̾sis et̾uii
numinis maiestatem. interua uisiõ¬
ne contueri se mainfeste declarauit.
Cum u̾o se iñ suo salutari exultare
asseruit: gustũ se int̾ne dulcedinis
ꝑcepisse ostendit. Unde utrũq ꝓfes¬
sa est. ⁊ dñm iudelicer ⁊ saluatorẽ
uut ꝓ potestate qua omi creaturesue
dñatur. eciam his a quib nõ diligit᷑
iure metuendũ ostend̾et: pro bonͭ
n̾o qua misericorditer quosdam sal¬
uat. dignũ dilectõne demonstͣret
atorẽ confic̾i. eum u̾itas ĩ dũo ⁊ in
saluatore nusericordia cõmendatur.
Uitas eñ ad dum ꝑtiui : ⁊ ad salu
atorem nũa. Nam quia cuncta opera

Expanded text:
sentitur, tanto desiderabilius appetitur; quia si vere dulce est quod percipitur, et hoc dulcius esse necesse est, si amplius percipiatur. Ad hanc ergo contemplationis lucem mens Mariae sublevata fuerat, quae coelestis patriae dulcedinem in verbis suis tam mirabiliter expressit, quam ineffabiliter comprehendit. Nam cum se Dominum magnificare perhibuit, venerandam illam reverendamque universis aeterni numinis majestatem interna visione contueri se manifeste declaravit. Cum vero se in suo salutari exsultare asseruit, gustum se internae dulcedinis percepisse ostendit. Unde utrumque professa est, et Dominum videlicet et Salvatorem, ut pro potestate, qua omni creaturae suae dominatur, etiam iis, a quibus non diligitur, jure metuendum ostenderet; pro bonitate vero, qua misericorditer quosdam salvat, dignum dilectione demonstraret.atorem confiteri, cum veritas in Domino et in Salvatore misericordia commendetur. Veritas enordia. Nam, quia cuncta opera
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ fugere debeamꝰ ꝑiculũ quodã mo¬
do appet̾e. ⁊ desid̾are fac̾ p̾sidium. Con¬
u̾tit gͦ cor ad deũ. ut qͦdammͦ de ipso
fugiat ad ip̃m. hoc dũ cauet hab̾e ira¬
tum. studeat hr̃e propiciũ. Hunt seqͣ
timor filialis qui ex succedente cari¬
tate nascit᷑ ut ip̃m tiore nichilali¬
ud sit qm de gustatũ ĩcaritate bonũ
iam nolle anutt̾e. Et hic quidẽ tunor
aliqͥd pene. adiunctũ ht̃ dũ ĩcerto am¬
bulamꝰ. ⁊ pot̾ ĩ utͣmq ad huc pattemde¬
clinare status uite mutabilis. S cum
mutabilitas muilla erit tũc ulła ex in¬
certo suspicionis pena ĩerit ⁊ tũc tĩm¬
or quodãmodo sñ timore erit ubi ⁊ de
stabilitate certi erimiꝰ: ⁊ tñ reu̾entiam
caritate. s eciam timore ĩcipientibus
⁊ ꝑ ĩchoantem sapientiam se ꝯu̾tẽtib
que deũ tmm̃itib p̾stat᷑ laciꝰ explicare.
⁊ ipm redemptõis huãne ordinẽ mod̾¬

Expanded text:
beamus periculum, quodammodo appetere et desiderare facit praesidium. Convertit cor ad Deum, ut quodammodo de ipso fugiat ad ipsum, hoc est dum cavet habere iratum, studeat habere propitium. Hunc sequitur timor filialis qui ex succedente charitate nascitur, ut ipsum timere nihil aliud sit, quam degustatum in charitate bonum jam nolle amittere, et hic quidem timor aliquid poenae adjunctum habet, dum ibulamus, et potest in utramque adhuc partem declinare status vitae mutabilis. Sed eum mutabilitas nulla erit, tunc nulla ex incerto suspicionis poena inerit: et tunc timor quodammodo sine timore erit, ubi et de stabilitate certi erimus: et tamen reverentiam charitate, sed etiam timere incipientibus, et per inchoantem sapientiam se convertentiquae Deum timentibus praestatur, latius explicare, et ipsum redemptionis humanae ordinem mod
Abbreviated transcription (Latin):
manifestũ sit ip̃m corpꝰ priusquã huã¬
nam formam accipiat mou̾i ⁊ crescere.
⁊ ip̃o uitali motu qui sibi urest. ad hãt
ip̃am formam perduci sine contͣdictõe
aliqua concedendũ putant. quod añꝙͣ
rõnalẽ aĩam accipiant corpꝰ huãnum.
aiãm hãt sensualem qua uiuat ⁊ uege¬
ter̾᷑ ⁊ incrementũ formãq percipiat.
In tm̃ ut si concepto semiui ⁊ infoema¬
to rõius anima nõ daretur. cũ illa aĩa
quam a prima concep. tõne ht̾ irrõna¬
lem. in huãna forma de hoie animał
brutumi nasc̾etur. nͥla ceteris irrõna¬
lib distans excepto qd̾ de humano se¬
cum brutoꝵ animialiũ semini hoc nat᷑a¬
liter isit : ut semetip̃o tempore adue¬
meute uiuuficatõem accipiat. indignũ
uidetur hoc humano semini qd̾ ĩsua
natum excellentius eẽ ꝯstat deuegare
post hec omĩa illd̾ eciam ĩ testimoniũ
assersionis adducunt : qd̾ ĩ scͥptͣis cats¬

Expanded text:
materiam, sicut ipsum corpus, priusquam humamateriam, sicut ipsum corpus, priusquam humanam formam accipiat moveri, et crescere, et ipso vitali motu, qui ipsi inest, ad hanc ipsam formam perduci, sine contradictione aliqua concedendum putant, quod antequam rationalem animam accipiat corpus humanum, animam habeat sensualem, qua vivat et vegetetur et incrementum formamque percipiat intantum ut si concepto semini, et formato rationalis anima non daretur, cum illa anima, quam a prima conceptione habet irrationalem, in humana forma de homine animal brutum nasceretur, nihil a caeteris irrationabilibus distans, excepto quod de humano secum brutorum animalium semini hoc naturaliter insit, ut a semetipso tempore adveniente vivificationem accipiat, indignum videtur hoc humano semini, quod in sua natura excellentius esse constat, denegare. Post haec omnia illud etiam in testimonium assertionis adducunt, quod in Scripturis cath
Abbreviated transcription (Latin):
sp̃ẽ ad substantiã dr᷑. ⁊ anma ad uiuifita¬
tõem. Wumptam̾ qr octasio se optulit:
errorẽ quornidam hic cõmemorare ñ
abreputo. Nam st̃̾ qui ĩ uuoquoq hoĩe
duas aĩas ẽẽ contendunt. unã rõualem
⁊ umam sensualem rõnis in exꝑtem: qͣles
st̃̾ anime brutoꝵ ainmaliũ. hanc autẽ
opinionẽ rationib quibdam. ⁊ auctori¬
tateib firmare conantur. Qunt enim
aiãm rõualem nõ il nͥ in uulua forma¬
to corpori infundi. quẽadmod̾ legitur
ĩ primo hoĩe corpus prius formatum.
ac dem̃ spiratulũ uite inspiratũ. Et i¬
oyses ĩ lege dicit. quia siquis ꝑcusserͭ
inulierẽ 4 p̾gnantem ⁊ illa abortiuerͤ :
si formatũ fu̾it abortũũ pertussor aĩam
pro aĩa reddat. Si aut formatũ ũ fu̾it.
multetur pecunia. Quidã etiam scõꝵꝵ
patrum in suis tͣctotib hoc asseruisse
inueniunt᷑. Et p̃p̾ea cũ ꝯstet arãm rõ¬
ualem nõ nisi formato corꝑi dari. ⁊ it̾ũ

Expanded text:
 anima ad vivificationem. Verumtamen quia occasio se obtulit, errorem quorumdam hic commemorare non abs re puto. Nam sunt, qui in unoquoque homine duas animas esse contendunt: unam rationalem et unam sensualem rationis expertem, quales sunt animae brutorum animalium. Hanc autem opinionem rationibus quibusdam, et auctoritatibus firmare conantur. Aiunt enim animam rationalem nonnisi in vulva formato corpori infundi, quemadmodum legitur in primo homine corpus prius formatum ac deinde spiraculum vitae inspiratum. Et Moyses in lege dicit: Quod si quis percusserit mulierem praegnantem et illa abortivum fecerit: si formatum fuerit abortivum, percussor animam pro anima reddat; si autem formatum non fuerit, multetur pecunia . Quidam etiam sanctorum Patrum in suis tractatibus hoc asseruisse inveniuntur. Et propterea cum constet animam rationalem nonnisi formato corpori dari, et iterum
Abbreviated transcription (Latin):
nem omĩa d̾me seruituti debent ẽẽ ob¬
noxia. qr opꝰ factori suo hoc ex ꝯditõne
sua deb ut eiꝰ dispositõib. obtẽꝑet ⁊ m̃
stituta sequat᷑ ut sicut ab ip̃o fc̃m̃ eit
ita nõ nͥ sub ip̃o ⁊ scd̾m ip̃m ĩcedat. Scd̾m
necessitatẽ aut̾ deo seruire dicunt᷑ praue
uoluntates que cũ eiꝰ ussiouib coutire
uitunt᷑ per ĩeffabilem tam̃ eiꝰ dispotio¬
uẽ altantur. ut nͥl sine ip̃sꝰ uutu ad
effectũ ꝑduce̾ queant. Geruiunt nolen¬
tes eiꝰ dispositõni. qui uolentes subiet¬
ti nõ st̃ ip̃iꝰ p̾ceptõni. Sequitur t̾ciã s¬
uitus que fit timore. qñ d̾ina p̾cepta.
nõ ex dilectõne implemꝰ: s ex formidi¬
tute extͣ ip̃m ꝯmodũ querunꝰ qm ut
scd̾m eũ ambulantes ad ip̃m ꝑuenire
ualeamꝰ. Hoc est enĩ pp̃ ip̃m fac̾e ꝙ ip̃e
iubet. p̃p ip̃m adipiscend̾ fac̾e ꝙ iub.

Expanded text:
nem omnia divinae servituti debent esse obnoxia, quia opus factori suo, hoc ex conditione sui debet, ut ejus dispositionibus obtemperet, et instituta sequatur: ut sicut ab ipso factum est, ita non nisi sub ipso, et secundum ipsum incedat. Secundum necessitatem autem Deo servire dicuntur pravae voluntates, quae cum ejus jussionibus contraire nitantur, per ineffabilem tamen ejus dispositionem arctantur, ut nihil sine ipsius nutu ad effectum perducere queant. Serviunt nolentes ejus dispositioni, qui volentes subjecti non sunt ipsius praeceptioni. Sequitur tertia servitus, quae fit timore, quando divina praecepta non ex dilectione implemus, sed ex formiditute extra ipsum commodum quaerimus, quam ut secundum eum ambulantes, ad ipsum pertingere valeamus. Hoc est enim propter ipsum facere quod ipse jubet, propter ipsum adipiscendum facere quod
Abbreviated transcription (Latin):
acceperut uł receꝑunt per gr̃am
quẽ nõ potuerunt᷑. per naturam nͨ
meruerunt ꝑ culpam. Nũc aut̃
possident me. ⁊ ecco o ego hereditas
illoꝵ. sũ deꝰ ilłoꝵ. ⁊ saluator deus. d̾s ab ͨ¬
ham. deꝰ ysaat. deꝰ Iacob. Merito gͥ bã¬

Expanded text:
am, quem non potuerunt per naturam, nec meruerunt per culpam. Nunc autem possident me, et ecce ego haereditas illorum, sum Deus illorum et Salvator, Deus Abraham, Deus Isaac, Deus Jacob. Merito igit
Abbreviated transcription (Latin):
alt̾um castum tunorẽ gu̾at. alterum
dilectõem parit. pro maiestate emm
uen̾ant᷑ deũ ͭ pro bonitate amãt ue uł
dilectio sine reu̾entia sit dissoluta.
uł reu̾entia sine dilectõne penalisad¬
mirautes enĩ diligunt ⁊ diligentes
admirant᷑. ut ĩ extinguibiłr ꝑ admi¬
ratõẽm ardeat dilectio: ⁊ suauit̾ in
dilect̾one ferueat admiratõ. ꝓp̾ hãc
reu̾entiam dictũ est. qr columpne
celi aute ip̃m contremescunt. qr nuim¬
trum eciam u̾tutes celoꝵ tantam ma¬
iestatem sine admiratõe ĩtueri non
possunt. Tremor autẽ beatoꝵ spñũ
cõcussio nõ est tranquillitatis. s iñ¬
cessabilis ⁊ iuuifica intentõ perpetue
contemplatõis. Nam qr eñ quẽ uidẽt.
perfecte nũꝙͣ comp̾hend̾e sufficiunt:
semꝑ supͣ se conspicuunt. in quo qiͣ
per adiuatõm eingilant. ne in eo

Expanded text:
alterum castum timorem generat, alterum alterum castum timorem generat, alterum dilectionem parit. Pro majestate enim venerantur Deum, et pro bonitate amant, ne vel dilectio sine reverentia dissoluta sit, vel reverentia sine dilectione poenalis. Admirantes enim diligunt, et diligentes admirantur, ut inexstinguibiliter per admirationem ardeat dilectio, et suaviter in dilectione ferveat admiratio. Propter hanc reverentiam dictum est, quod columnae coeli ante ipsum contremiscunt; quia nimirum etiam virtutes coelorum tantam majestatem sine admiratione intueri non possunt. Tremor autem beatorum spirituum concussio non est tranquillitatis, sed incessabilis et vivifica intentio perpetuae contemplationis. Nam quia eum, quem vident, perfecte nunquam comprehendere sufficiunt, semper supra se conspiciunt: in quo quasi per admirationem evigilant, ne eo
Abbreviated transcription (Latin):
ris nuscd̾iam. Sideamꝰ itaq u̾boꝵ disti¬
nctoẽm. Primũ anima magnificat do¬
minũ. deinde sp̃t exultat ĩ salutari. Nõ
dixit. anima exultat. nec dixit sp̃t mag¬
inficat. S anina inquit magnificat᷑
⁊ sp̃c exultat. Nec ait magnificat sal¬
utarem. ⁊ exultat ĩ dño. s maguificat
dñm. exultat ĩ salutari suo. pͥmũ disc̾¬
namꝰ qrͣ distincte posuit magnificat
⁊ exultat. uł qrͣ prius magnificat post¬
ea exultat. Nichil enĩ rõne caret. qr
om̃e ꝙ dictũ est ab̃ illa ĩtima simime
u̾itatis luce. cui mens u̾giuis extellen¬
ter meserat emanauit. Nec potuit aͥd¬
aliud drẽ que meditando locuta non
est. s gustando quam ñ docuit ꝑ uariã
discurrens. cogitatio s uni iuherens
fonti sapientie. per cõtemplatõem m̾¬
tis̃ deuotio. Magnificat ĩquit aĩam
in illo fonte boni et̾na contemplatõe
hauriunt. In cõp̾hensibil uidelicet
maiestas deiꝰ. ⁊ in effabilis bonitas quoꝵ

Expanded text:
istinctionem. Primum anima magnificat Dominum; deinde Spiritus exsultat, in salutari non dicit anima exsultat. Nec dixit: Spiritus magnificat; sed anima, inquit, magnificat, et spiritus exsultat; nec ait magnificat salutarem et exsultat in Domino; sed magnificat Dominum, et exsultat in salutari suo. Primum discernamus quare distincte posuit, magnificat et exsultat; vel quare prius magnificat, postea exsultat. Nihil enim ratione caret; quia omne, quod dictum est ab illa intima summae veritatis luce cui mens virginis excellenter inhaeserat emanavit. Nec potuit aliud dicere, quae meditando locuta non est, sed gustando: quam non docuit per varia discurrens cogitatio, sed uni inhaerens fonti sapientiae per contemplationem mentis devotio. Magnificat anima mea Domspiritus in illo fonte boni aeterna contemplatione hauriunt. Incomprehensibilis videlicet majestas Dei, et ineffabilis bonitas; quorum
Abbreviated transcription (Latin):
rõnes sine causa assensum negare
ne falsũ ꝓ uero recipere oporret ꝙ
compendio p̾senti beuit̾ ad ea que
dicta st̃ responde. Primũ ꝯsid̾and̾
est. Si deus ulla rõne. n mutatanz¬

Expanded text:
quae videntur rationes, sine causa assensum negare ne falsum pro vero recipere, oportet pro compendio praesenti breviter ad ea quae dicta sunt respondere. Primum considerandum est utrum Deus ulla r
Abbreviated transcription (Latin):
iudiciũ euad̾e: nec et̾ne dispositõnis
legib contͣrie: in u̾itate seruat teno¬
rem iusticie. Quia aut̃ quedam er¬
rantia gratuito ad uitam colligit.¬
⁊ reparat ad saluatõnem in iudicio
suo iusticiam mod̾atur ꝑ lenitatem

Expanded text:
 evadere, nec aeternae dispositionis legibus contraire, in veritate serva tenorem justitiae. Quia autem quaedam errantia gratuito ad vitam colligit, et reparat ad salvationem in judicio suo, justitiam moderatur per lenitatem
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ gustasti. Uidisti maiestatem. gustasti
suauitatem: Ideoq qd uitus hauseras:
foras ꝓpĩnasti. Magnificat anima mea
dominũ. Uidete quid ait. Magnificat
inquit aĩa mea. ⁊ exułtauit sp̃t meus.
duo ⁊ duo: aninia ⁊ sp̃c. Maguificat ⁊
exultauit. ammia magnificat. sp̃c exuł

Expanded text:
et gustasti; vidisti majestatem, gustasti et gustasti; vidisti majestatem, gustasti suavitatem. Ideoque quod intus hauseras, foras propinasti. Magnificat anima mea Dominum. Videte quid ait: Magnificat, inquit, anima mea. Et exsultavit spiritus meus. Duo et duo, anima et spiritus, magnificat et exsultavit. Anima magnificat
Abbreviated transcription (Latin):
intͣ cordis sui secreta tanta pleuitudine
redundantẽ seusiebat. per aliem oris cla¬
ustra cerneret eruupisse. Tunc gͥ ad
manifestatõem sp̃c aperuit ⁊ os suũ. ⁊
uerbum bonũ qd̾ conceꝑat. eructans ĩ
laudẽ saluatoris extsamauit dicens. Ma¬
gnificat aĩa mea dñm. Nemo gͥ uerba
ista leuit̾ estimanda putẽt. Que enĩ de
tam ꝓfunda cõceptõne prolata st̾. sine ꝓ¬
funda ĩuestigatõe digne penetͣri ñ posst̾.
Et utinã contingat uobis eoꝵ archa¬
na q̃rentib illo spũ ducente incedere
quo repleta maria uerbũ pr̃is cõcipere:
⁊ patrẽ u̾bi meruit u̾bo exultatõns i
magnific̃are. Ait gͦ. Magnificat anima
mea dñm. Et exultauit sp̃t meus ind̾o
salutarimeo. Uere dilecta .⁊ iuca ⁊ ĩ
illam cellam uinariam a rege sponsot
tuo ĩtroducta ab ubertate domiꝰ eiꝰ ĩebri¬
ata: ⁊ fonte uite qui apud ip̃m ẽ potata.
memioria a habundantie suauitatis eius
eructasti. ⁊ ĩ iusticia eiꝰ exultasti. Uidisti

Expanded text:
intra cordis sui secreta tanta plenitudine redundantem sentiebat, per alieni oris claustra cerneret erupisse. Tunc igitur ad manifestationem Spiritus aperuit os suum, et verbum bonum, quod conceperat, eructans in laudem Salvatoris exclamavit, dicens: Magnificat anima mea Dominum. Nemo igitur verba ista leviter aestimanda putet. Quae enim de tam profunda conceptione prolata sunt, sine profunda investigatione digne penetrari non possunt. Et utinam contingat nobis eorum arcana quaerentibus illo spiritu ducente incedere, quo repleta Maria verbum patris concipere, et patrem verbi meruit verbo exsultationis magnificare. Ait ergo: Magnificat anima mea Dominum. Et exsultavit spiritus meus in Deo salutari meo. Vere dilecta, et unica, et in illam cellam vinariam a rege sponso tuo introducta, ab ubertate domus ejus inebriata, et fonte vitae qui apud ipsum est potata memoriam abundantiae suavitatis ejus eructasti, et in justitia ejus exsultasti. Vidisti,
Abbreviated transcription (Latin):
uenturũ quereres aut uenientẽ diri¬
geres. aut ĩgredienti aꝑires. Subito
tibi illapsus est. Cratis se obtulit. nõ
quesitꝰ uenit. ĩ prouisis se infundit.
Infusionem percipis. s ad fontem ĩmẽ¬
sitatis eius te non exteudis. Et ideo
nescis unde ueniat. quia qnͣtũ tͥ datũ
est sentire potes: s ex qnto datũ sit
ĩuestigare ñ potes. Si gͦ p̾ced̾e ñ potu¬
isti uenientem inte. nõ p̾sumas ance

Expanded text:
venturum quaereres, aut venientem diliventurum quaereres, aut venientem diligeres, aut ingredienti aperires. Subito tibi illapsus est, gratis se obtulit, non quaesitus venit, improvisus se infundit. Infusionem percipis: sed ad fontem immensitatis ejus te non extendis. Et ideo nescis unde veniat, quia quantum tibi datum est, sentire potes, sed ex quanto datum sit, investigare non potes. Si ergo praecedere non potuisti venientem in te, ne praesumas a
Abbreviated transcription (Latin):
respondit dicens. Ecce ancilla domini
iñ aduentũ filii dei replente dubi¬
um nõ est celestiũ gaudioꝵ ⁊ et̾ne
dulcedinis. quam miram atq ĩ enarra¬
bilẽ suauitatẽ u̾go ip̃a conceꝑit qñ
illd̾ et̾num lĩ cũ toto maiestatis
sue fulgore ĩ eam descendit : ⁊ qd̾ ñ
capit mundus. totũ se intͥ iusc̾a u̾¬
ginis collocauit. Tali gͦ ac tanta di¬
uinitatis presencia plena. quid uide¬
rit aut qͥd senserit: qͥs dr̃e pot̾: Audact̾
pronuntio: quia nec ip̃a plene expli¬
care potuit. qd caꝑe potuit. In tantis
gͦ mirabilib quo lingua humana.
tatere potuiss nisi id̾ ip̃e sp̃c qui uͥ
ginem repleu̾at. torrentem sue af¬
fluentie impetũ suaiussimo modaret᷑
amplexii: Clamauit enĩ iam tũt sapĩa
dei iñ illa b̾a aĩa. Sip̃t̃ ubi uult spirat
⁊ uocem eius audis: s nescis unde ueni¬
at aut quo uadat. Tu em̃ ĩ quit ĩg̾di¬
entẽ ĩ te sp̃m scm subito accepisti.Nec
scĩa tua aduentum eiꝰ p̾uenisti᷑ ut au̾

Expanded text:
ancilla Domini in adventu Dei implente, dubium non est coelestium gaudiorum et aeternae dulcedinis quam miram atque inenarrabilem suavitatem Virgo ipsa concepit, quando illud aeternum lumen cum toto majestatis suae fulgocapit mundus, totum se intra viscera virginis collocavit. Tali ergo, ac tanta divinitatis praesentia plena, quid viderit, aut quid senserit quis dicere potest? Audacter pronuntio, quod nec ipsa plene explicare potuit, quod capere potuit. In tantis ergo mirabilibus quomodo lingua humana tacere potuisset, nisi idem ipse Spiritus, qui virginem repleverat torrentem suae affluentiae impetum, suavissimo moderaretur amplexu? Clamavit eminus jam, tunc sapientia Dei in illa beata anima: Spiritus ubi vult spirat, et vocem ejus audis: sed nescis unde veniat, aut quo vadat . Tu enim, inquit, ingredientem in te Spiritum sanctum subito accepisti: nec scientia tua adventum ejus praevenisti, ut aut
Abbreviated transcription (Latin):
piciat ꝯsid̾e̾mus. Nam ip̃m uocabulũ
respͤtus quandam exp̾ssionẽ uotat ut
plus aliqͥd eẽ udeat᷑ respic̾e qm uid̾e.
Quasi .ii. respic̾e ẽ prius abiectos. et
miscd̾iam sb̾cͣcta restituit. rursũ ꝑres¬
pectũ grẽ ad eũ se ꝯu̾tit. Ben̾e gͥ ma¬
ria solam ĩ se huilitatẽ dnm rest᷑ respe¬
xisse testat᷑. qr d̾iutatis d̾untatis ꝓpici¬
huilitatẽ marie d̾s. cui p̃p hũilitatis
m̾itũ dedit ut filiũ suũ ĩ carne sua ꝯ¬
ciꝑet. ⁊ de sua carne uͥum deũ ⁊ hoĩem
ouiniũ hom̃ qͣntũ ĩ ip̃o ẽ saluatorẽ
gu̾aret. Cuiꝰ hũilitatis uͥtutẽ morde

Expanded text:
piciat consideremus. Nam ipsum vocabulum respectus quamdam expressionem notat, ut plus aliquid esse videatur respicere quam videre. Quasi enim respicere est prius abjectos et dmisericordiam subtracta restituit, rursum per respectum gratiae ad eum se convertit. Bene ergo Maria solam in se humilitatem Dominum respexisse testatur, quia divinitatis propitihumilitatem Mariae Deus: cui propter humilitatis meritum dedit ut Filium suum in carne sua conciperet, et de sua carne verum Deum, et hominem omnium hominum quantum in ipso est Salvatorem generaret. Cujus humilitatis virtut
Abbreviated transcription (Latin):
cãm exponens: confortabiat uͥginem
satramq dulcib deniulcebat ałłoqͥit
dicens. Ne tuneas inquit maria m̃¬
uenisti ꝙ enĩ grãm apud dũm. Etce
concipies ĩutero ⁊ paries filiũ: ⁊ no¬
cabis nom̾̃ eiꝰ ihm. hic erit magnus
⁊ filius altissimi uocabit᷑. Et dabit᷑
illi sedes dauid pr̃is sui. ⁊ ro regna¬
bit ĩ domo iacob ĩ et̾mĩt ⁊ regni es
nõ erit finis. Et maria. Quomodo
ĩquit fiet istud. qm̃ uirũ ñ cognos¬
It co᷑ Cui statim angłt. cãm modũq
tam ĩ effabilis satͣuienti exponens.
altissimi obumibrabit tͥ. Ido̾q ⁊ quod
nascet᷑ e ex te sanctũ uocabitur fili
dei. Et ut omĩs credenti ambiguitas
tolleret᷑ . Alio ad iuncto miracło nura¬
bili tam̾ dispari. diuine maiestatis
potestatis efficatiam manifestat dice¬
ns. Et ecce elisabeth cognata tua ⁊ ip̃a
cõcepit filiũ ĩ senectute sua. Et hic
mensis sextus est illi que uocat᷑ stił.

Expanded text:
causam exponens, confortabat virginem causam exponens, confortabat virginem sacram, id est dulcibus demulcebat alloquiis, dicens: Ne timeas, Maria. Invenisti e paries filium, et vocabis nomen ejus Jesum. Hic erit magnus, et Filius Altissimi vocabitur: et dabitur illi sedes David patris sui, et regnabit in domo Jacob in aeternum: et regni ejus non erit finis. Et Maria: Quomodo, inquit, fiet istud: quoniam virum non cognosco? Cui statim angelus causam, modumque tam ineffabilis sacramenti exponens: imi obumbrabit tibi: ideoque et quod nascetur ex te sanctum, vocabitur Filius Dei: et ut omnis credendi ambiguitas tolleretur, alio adjuncto miraculo mirabili, tamen dispari divinae potestatis efficaciam manifestat, dicens: Et ecce Elisabeth cognata tuae, et ipsa concepit filium in senectute sua: et hic mensis est sextus illi, quae vo
Abbreviated transcription (Latin):
agnificat aninia mea dñm. Si
cͥcumstantiã rei geste ꝓpend̾e ue¬
lunꝰ qͣnͣta ꝯsid̾atione u̾ba ista digna
sint luce clarius patescit. Sacra nãq
ĩ terp̾tatõ tunt o cõmodius ad eiuden¬
tiam elicitur: cũ notũ fu̾it. uł ꝑ qdͦm
relati nstica allata sit : uł qua ipse
relator causa appulsus talia. aut ual¬
uit narrare. aut uoluit. Uideamꝰ itaq
beata maria quẽadmod̾. ad ħ que ꝓpo¬
sita st̃ dicenda accesserit. Legnur iũ
euangelio luce qd angelus gabriel.
a deo missus sit iñ ciuitatem galilee
narareth ad u̾giuẽ desponsatam uiro
cui nom erat ioseph de domo dauid.
⁊ nom̾ u̾giuis maria. ut nouũ ĩ carne
filii dei aduentum p̾dicaret. Qui in¬
gressus nouo salutatõis obsequio: uir¬
gniẽ uen̾atur dicens. Aue maria gr̃a
plena dñs tecum bñdicta tu in nuili¬
maria : nõ sine grandi nuraculo tur¬
bata est ĩ sermone angeli: ⁊ cogitabit
qualis eẽ posset ista salutatio. Angłs
uero talis salutatõis tanteq uen̾atõis

Expanded text:
agnificat anima mea Dominum. Si circumstantiam rei gestae perpendere velimus, quanta consideratione verba ista digna sint luce clarius patescat Sacra namque interpretatio tunc commodius ad evidentiam elicitur, cum notun fuerit vel per quem relatio mystica allata sit, vel qua ipse relator causa impulsus talia aut valuit narrare, aut voluit. Videamus itaque beata Maria quemadmodum ad haec, quae proposita sunt, dicenda accesserit. Legitur in Evangelio Lucae , quod angelus Gabriel a Deo missus sit in civitatem Galilaeae Nazareth, ad virginem desponsatam viro, cui nomen Joseph, de domo David: et nomen virginis Maria: ut novum in carnem Filii Dei adventum praedicaret. Qui ingressus novo salutationis obsequio virginem veneratur, dicens: Ave, gratia plena, Dominus tecum, benedicta tu in muliMaria, non sine grandi miraculo turbata est in sermone angeli: et cogitabat qualis esset illa salutatio. Angelus vero talis salutationis, tantaeque venerationis
Abbreviated transcription (Latin):
odum magnificentie sue ac arthanare.¬
uelet. tu tantũ ꝑata esto iubenti obtẽ¬
ꝑare. precipienti officiũ exhib̾e. Taligͦ
consid̾atõe se temꝑans. maria prudent᷑
int̾im tat̾e elegit. Quons largitor in¬
uu̾s sua sapientia auctor fi̾ dignare¬
tur reuelatõis. S quia eod spũ scõ do¬
centem didicerat. sicut sua ꝑ humilita¬
tem tegere. sic alienis bonis ꝑ caritatẽ
ꝯgaud̾e surgit mox ⁊ cũ affluentiatã¬
te gr̃e. ad ĩferioris proꝑat epulatura
conuiuiũ. Conscendit in montana iu¬
. dee uidere ⁊ cõgratulari elisabeth: ut
de qd̃ ip̃a audierat. credula in ip̃a p̾sens
uideret ⁊̃ ⁊ cõdigna exultatõne exciperꝵ
S que ad aliena bona p̾dicanda tam
deuota cucurrit. nu̾to sua ab aliis p̾¬
dicari audire debuit. ut ex eo queqͣ
głosa eius cresceret. in quo exaltatõi
alt̾ius ñ inuideret. Sude elisabech sp̃u
sc̃o repleta qualis ac quanta eẽt que

Expanded text:
odum magnificentiae suae arcana revelet: tu tantum parata esto jubenti obtemperare, praecipienti officium exhibere. Tali ergo consideratione se temperans Maria prudenter interim tacere elegit, quousque largitor muneris sua sapientia auctor fieri dignaretur revelationis. Sed quia eodem Spiritu sancto docente didicerat sicut sua per humilitatem tegere, sic alienis bonis per charitatem congaudere: surgit mox, et cum affluentia tantae gratiae ad inferioris properat epulatura convivium. Conscendit in montem Judaeae videre, et congratulari Elisabeth: ut quod de ipsa audierat credula in ipsa praesens videret, et condigna exsultatione exciperet. Sed quae ad aliena bona praedicanda jam devota cucurrit, merito sua ab aliis praedicari audire debuit: ut ex eo quoque gloria ejus cresceret, quod exaltationi alterius non invideret. Unde Elisabeth Spiritu sancto rep
Abbreviated transcription (Latin):
torq̃ris. Secutꝰ es caritẽ. flagellaris ĩ caruo
Cruuẽ nõ ẽ ĩ reb. s ĩ usu agentis. Sepe ꝓ¬
lixa lectio longitudĩs causa. memoriãse¬
gẽtis oblitt̾at. Sũt qͥdã uoce dissoluti qui
de dono gr̃e. s ⁊̃ alios sꝑnũt. tumẽtesela¬
tõe. alid̾ cautant ꝙͣ libri hẽant. tanta est
leuitas uocis. forsitan ⁊ m̃tis. Cautant ut
placeant ꝓpło: magis ꝙͣ d̾o̾. Sic sic cãts
ut ab aliis laudẽ qͣris uocẽ tuĩ uẽdis ꝑta¬
cis eam ñ tuã s suã. habes potestate uocem

Expanded text:
torqueberis. Secutus es carnem; flagellaberis in carne. Crimen non est in rebus, sed in usu agentis. Saepe prolixa lectio, longitudinis causa memoriam legentis oblitterat. 59. Sunt quidam voce dissoluti, qui de dono gratiae, sed etiam alios spernunt. Tumentes elatione, aliud cantant quam libri habeant: tanta est levitas vocis forsitan et mentis. Cantant ut placeant populo, magis quam Deo. Si sic cantas, ut ab aliis laudem quaeras; vocem tuam vendis, et facis cam non t
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ ꝯuiune ꝯsilia młta. s ĩutilia ⁊ uana: qr ꝯsili¬
um uanitatis ẽ. ⁊ totũ eoꝵ ꝯsiliũ de uanitate
est. Suadent mͥ sa sanguinẽ minu̾e: ut possĩ
pausare. ⁊ lautiores cibos simm̾ie. reman̾e de ui¬
giliis. ut satis possim dormire. Cõsulũt corpͦ re¬
croire ne desiciat carnẽ fou̾e ne tabescat. absti¬
nentiam aliqͣnͣtulũ relaxare qͥeti par̾ꝑ ĩdulg̾e.
⁊ ĩ hũc modũ agit᷑. de cura corꝑis cura suꝑflua.¬

Expanded text:
in commune consilia multa, sed inutilia et vana; quia consilium vanitatis est, et totum eorum consilium de vanitate est. Suadent mihi sanguinem minuere, ut possim pausare, et lautiores cibos sumere; remanere de vigiliis, ut satis possim dormire. Consulunt corpus recreare ne deficiat, carnem fovere ne tabescat, abstinentiam aliquantulum relaxare, quieti parumper indulgere: et in hunc modum agitur de cura corporis, cura su
Abbreviated transcription (Latin):
scͥptũ ẽ. Comedentes ⁊ bibendes q̃ apd̾ illos st̃
Ego uͦ his ꝑsuasionib uictꝰ. ꝯiunico ⁊ ꝑtici¬
po cũ hospite ꝓhospite. Et qm̃ de asieno mi¬
mi largior. Prosequor cãm: ꝓ qͣ ueni ad mẽ¬
sam. Nã comiedo ⁊ bibo ꝓ fuse sic̃ mos ẽ ⁊ ml¬
tiplicuit᷑ fe̾ula ⁊ pocula doist uent gͣuet᷑¬
⁊ cerebrũ turbet᷑ . nͨ arguit᷑ sr̃fluitas qmͣ
extusat hospitalitas. Sic sit mei oblitus
dũ gule apperitũ sequor oblunsci. catamo¬
dicũ ĩcipio qdͥd faciant frẽs ĩ refectorio:. ⁊
cadit a memoria faba cu caulis niliũ pam¬
durꝰ ⁊ aque potꝰ. Sicut fabula sic uita m̾a:
tueo ⁊̃ ne egon sit fabulando fabula
efficiar. si sñ bonis oꝑib ĩueniar. Dicito
ꝯtin̾e. netã ꝑui bucelli suus efficiar̾.

Expanded text:
medentes et bibentes quae apud illos sunt . Ego vero his persuasionibus victus, communico et participo cum hospite pro hospite. Et quoniam de alieno minu largior. Prosequor causam pro qua veni ad mensam. 360 Nam comedo et bibo profuse, sicut mos est: et multiplicantur fercula et pocula, do cerebrum turbetur: nec arguitur superfluitas, quam excusat hospitalitas. Sic, sic mei oblitus, dum gulae appetitum sequor, oblivisci mox incipio quid faciant fratres in refectorio; et cadit a memoria faba, caulis, panis durus, et aquae potus. Sicut fabula, sic est vita mea. Timeo etiam ne egomet sic fabulando fabula efficiar, si sine bonis operibus inveniar. Dicito ntinere, ne tam parvi bidelli servus efficiar. 68.
Abbreviated transcription (Latin):
meã p rubore ꝯfusionis celaui. Sit sit
pcc̃is pccã semꝑ accuiulo. ⁊ uitã meã coti¬
die corrig̾e dispono: sẽꝑ a̾ de die ĩ diẽ dif¬
fero. Et dũ ħ ĩ fut᷑o fiᷤ ꝓpono fit ut illud
fut᷑um sẽꝑ fit futurũ: ĩmo fortassis ñ ꝙͣ
futurũ. Dñe dñe deꝰ indꝰ ꝙͣ diu ponã ꝯsilia
ĩ aĩa m̾a. Que utilitas ĩ sangͥne meo. dũ

Expanded text:
meam prae rubore confusionis palliavi. Sic, sic peccatis peccata semper accumulo, et vitam meam quotidie corrigere dispono: semper autem de die in diem differo, et dum hoc in futuro fieri propono, fit ut illud futurum semper sit futurum, imo fortassis nunquam futurum. Domine Deus meus, quamdiu ponam consilia in anima mea? Quae utilitas in sanguine meo, d
Abbreviated transcription (Latin):
illo fiᷤ ꝯsid̾at: oĩ fere hora. tacita apd̾ se illũ
cogitatõe accusat. Gurgũt cause cotidie m̃¬
mim̾e q̃ illũ culpabilẽ ostẽdũt: occurrunt
cunt. Crescit a̾ sepe eo us malũ ut apd̾ de¬
um ẽẽ se credat reũ. nͥ illũ seu̾iꝰ corripiat ⁊¬
de sua illũ ꝑu̾sitate redarguat. Locͥt᷑ eñ
apd̾ se hiꝰ maligna cogitatõ. Uscͦ uiq̃qͦ ił¬
lũ talẽ tolero: Consẽtire ei ꝯꝓbor: si eñ ñ
corripio. Consentiẽs aut̃ deũ offendo. Cor¬
ripiã gͦ nẽ dm̃ offendã: nicħ ꝓ mea s ꝓ d̾i
ĩiuria ulciscenda totũ facio: ĩmo sic illũs
se loqͥtur cogitatõ maligna: excecauit enĩ
eã malicia sua. Et putat odiũ suũ amorẽ
ẽẽ. ⁊ ĩiuria sua iusticiã ex̾c̾e. Cõueniũt ita
undiq huiꝰ modi maligue cogitatões ad m̃

Expanded text:
ita apud se illum cogitatione accusat. Surgunt causae quotidie innumerae quae illum culpabilem ostendunt, occurrunt cunt. Crescit autem saepe eo usque malum, ut apud Deum esse se credat reum, nisi illum severius corripiat, et de sua illum perversitate redarguet. Loquitur enim apud se hujusmodi maligna cogitatio; usquequo illum talem tolero, consentire ei comprobor si eum non corripio, consentiens autem Deum offendo. Corripiam ergo, ne Deum offendam, nihil pro mea, sed pro Dei injuria ulciscenda totum faciam, imo sic illum sibi se loquitur cogitatio maligna, excaecavit enim eam malitia sua, et putat odium suum amorem esse, et in injuria sua justitiam exercere. Conveniunt itaque undique hujusmodi malignae cogit
Abbreviated transcription (Latin):
citur. ne alios irasci ꝑmittit. hũilitas est si
qñ pͤͨcau̾it ĩ te fr̾ tuus. añ ꝙͣ illũ pͤcasse peni¬
teat: si dimiseris illi. Unꝰqͥsq talẽ ĩdulgen¬
tiã accepturꝰ a dõ: qͣlẽ ip̃e ded̾i̾t ĩ se ꝓximo
cito placari ꝓxiõ negligit᷑. In tua ĩfirmi¬
tate nõ te despicias: s ora denꝰ ⁊ rurabit te.
Sepe multos deus ñ exaudit ad uolũtatem.
ut exaudiat ad salutẽ. Duob modis or̃o ĩ¬
pedit᷑ . ue ĩpetrare ualeat qͥs postulata. ħ ẽ
enĩ si aut mala qͥsq cõm̃tit. aut si delinꝙ̃¬
ti sibi debita non dinuitit. ¶xxxii.
Era ꝯfessio ⁊ u̾a penitentia est qũsic pe¬
nitet hoĩem p̾casse. ut cͥmen ñ repetat.
NIichil eñ peius est quͣ culhiã aguoscere.
nec deflere. Si ud̾is aliqñ ꝑsecutorẽ tuũ ni¬
mis semientẽ. scito qr ab ascensore suo demoue
ꝑurget᷑. Om̃is hõ qͥ aliũ ĩ corꝑe ꝑseqͥtur pͥꝰ
ip̃e ĩ corde ꝑsecutõnẽ sustin̾e cognoscit᷑. ¶xx

Expanded text:
citur, nec allos irasci permittit. Humilitas est, si quando peccaverit in te frater tuus, antequam illum peccasse poeniteat, dimiseris illi. Unusquisque talem indulgentiam accepturus est a Deo, qualem ipse dederit proximo , qui cito placari proximo negligit. In tua infirmitate non te despicias, sed ora Deum, et curabit te. Saepe multos Deus non exaudit ad voluntatem, ut exaudiat ad salutem. Duobus modis oratio impeditur, ne impetrare quis valeat postulata hoc est, si aut mala quisque committit, aut si delinquenti in se debita non dimittit. 61. Vera confessio et vera poenitentia est, quando sic poenitet hominem peccasse, ut crimen non repetat. Nihil pejus est quam culpam cognoscere, nec deflere. Si videris aliquando persecutorem tuum nimis saevientem, scito 358 quia ascensore suo daemone perurgetur. Omnis homo qui alium in corpore persequitur, prius ipse in corde persecutionem sustinere cognosc