comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
u̾ba cantionũ. S qui sunt qͥ nos
incaptiuitatẽ trahunt. ⁊ inbabi¬
lonẽ ut ꝯfusionẽ adducunt. nisi
suꝑbia c uana gła: Ante rumã
enim ex altabitur cor. Absq dubio
añ riunã cor exaltat᷑. ⁊ añ ꝯfusionem
inanit̾ głatur. Suꝑbia ⁊ uana gła
semꝑ ẽ causa rume.⁊ ꝯfuisionis. et
ipse utiq sunt. que ueracit̾ addu¬
cunt captiuitatẽ m̃tis. Iymnũ
inquiunt cantate nob̃ decanticis
syon. Nolunt suꝑbia ⁊ uana gła
dño deo nr̃o cantari. s sͥ. Quid est
Absit a nob̾ talib tirannis serui¬
re. ⁊ satifface̾ uelle alioqͥnsacius
erit intentioni ur̾e in anitatem
ist̾ilitatẽ attendere. ⁊ in salicibꝰ
in medio babilonis organa nr̃a
suspendere. quã talib ex actorib
psallere. Audi cui cantare deceat.
cui deniq psallere orporteat.
psallite deo nr̃o psalłste. psalli¬
te regi nr̃o psallite. psallite aũ
sapient̃. ⁊ exultate in ipso ue¬

Expanded text:
verba cantionum. Sed qui sunt, qui nos verba cantionum. Sed qui sunt, qui nos in captivitatem trahunt, et in Babylonem, vel confusionem adducunt, nisi superbia et vana gloria? Ante ruinam enim exaltabitur cor; absque dubio ante ruinam cor exaltatur, et ante confusionem inaniter gloriatur. Superbia et vana gloria semper est causa ruinae et confusionis, et ipsae utique sunt quae veraciter adducunt captivitatem mentis: Hymnum, inquiunt, cantate nobis de canticis Sion. Nolunt superbia et vana gloria Domino Deo nostro cantari, sed sibi. Quid est Absit a nobis talibus tyrannis servire, et satisfacere velle! Alioquin satius erit intentionis nostrae inanitatem et sterilitatem attendere, et in salicibus in medio Babylonis organa nostra suspendere, quam talibus exactoribus psallere. Audi cui cantare deceat, cui denique psallere oporteat. Psallite Deo nostro, psallite; psallite regi nostro, psallite; psallite autem sapienter, et exsultate in ipso ve
Abbreviated transcription (Latin):
tis. Scd̾m cõꝓbatio u̾itatis. t̾cium
ꝓlubitio p̾uaricationis. qͣrtum
p̃ceptio ĩtificationis. quintũ ꝓpo¬
sitio ꝑfectionis. Sextum ꝯdẽpna¬
tio cͥminis. septimum ꝯm̃datio uir¬
tutis. octauũ ꝯminatio dãpnati¬
onis. nonum ꝓmissio beatitudins.
Decimum ꝯfessio cͥminis. Un decimũ
supplicatio miserationis. Duo deci
mum głificatio miserentis. Terciũ
omniũꝙ iocundissimũ tͥpudiatio
admiratiõis. Habes itaq qͥnq or
num eruditionis. organũ exortati¬
onis. organũ deuotioĩs. organũ exul¬
tationis organum iubilatioĩs. Bo¬
num ẽ itaq hmͦi organa resonare.
bonũ ẽ ⁊ eiꝰmodi cantica psalle. Bo¬
num ẽ inquit ofiteri dño ⁊ psal¬
lere nomini tuo altissime. Cante¬
mus gͦ ñ cuilibr. s dño deo nr̃o. Ab¬
sit a nob̃ iłł cantare uł psalłe. qui
nos solent in captiuitatẽ tͣhere et
inbabilonẽ abducere. & in ꝯfusio¬
nem deicẽ. Quia illic int̾rogauert̃
nos qui captiuos duxerunt nos

Expanded text:
atio veritatis, tertium prohibitio praevaricationis, quartum praeceptio justificationis, quintum propositio perfectionis, sextum condemnatio criminis, septimum commendatio virtutis, octavum comminatio damnationis, nonum promissio beatitudinis, decimum confessio criminis, undecimum supplicatio miserationis, duodecimum glorificatio miserentis, decimum omniumque jucundissimum tripudiatio admirationis. Habes itaque quinque orgnum eruditionis, organum exhortationis, organum devotionis, organum exsultationis, organum jubilationis. Bonum est itaque hujusmodi organa resonare, bonum est et ejusmodi cantica psallere: Bonum est, inquit, confiteri Domino, et psallere nomini tuo, Altissime . Cantemus ergo non cuilibet, sed Domino Deo nostro. Absit a nobis illis cantare vel psallere, qui nos solent in captivitatem trahere, et in Babylonem abducere, et in confusionem dejicere! Quia illic interrogaverunt nos, qui captivos duxerunt nos,
Abbreviated transcription (Latin):
cum supplicationis. ẽ. parce dñe.
placare dñe. attende ⁊ fac. Can¬
ticum glorificationis ẽ. Mise¬
rator ⁊ misericors dñs. paciens
⁊ multe miscdie ⁊ uerax. In or¬
gano autẽ exultacionis geminꝰ
est psallendi motꝰ. nã modo ꝓ
merttis ꝓpriis mͦ de bonis aliem̃
in dño exultamꝰ. Omnis enĩu̾a ⁊ or¬
ainata exultõ aut de ꝓximi subo¬
no aut de bone ꝯscientie testimoro.
Eoce duplex canticũ. ⁊ utr̃q sod̾m de¬
uotionis organũ. Canticũ głatiõis.
Canticũ gratulatiõis. Głatio de

Expanded text:
cum supplicationis est: Parce, Domine; parce, Domine; attende et fac . Canticum glorificationis est: Miserator et misericors Dominus patiens et multae misericordiae et verax . In organo autem exsultationis geminus est psallendi modus. Nam modo pro meritis propriis, modo de bonis alienis in Domino exultamus. Omnis enim vera et ordinata exsultatio, aut de proximi sui bono, aut de bonae conscientiae testimonio. Ecce duplex canticum, et utrumque secundum devotionis organum, canticum gloriationis, canticum gratulationis, gloriatio de
Abbreviated transcription (Latin):
qui saturari meruerunt. O quam
iocunda laudatio que hanc sa¬
turitatẽ sequit᷑. O quã intima
exultacio. que hanc suauitatẽ
comitatur. Memoriam in quit
abundantie suauitatis tue eru¬
ctabunt. & iusticia tua exulta¬
bunt. Adhanc utiq laudationẽ.
a deiꝰmͦ exultacionẽ illiꝰ in time
suauitatis conuruas ꝓpħa in ui¬
tabat. cum dicebat. Genedic aĩa
mea dño ⁊ omnia qͦ intra me st̃
noĩ scõ eiꝰ. Et causa subdit᷑. cũ
dicitur. Qui replet in bonis de¬
sidium tuũ. Quanta queso ac¬
c lamatio. quanta obsecro uoci¬
feracio in altum ascendit. ⁊ ad
aures dnĩ sabahot ꝑtingit. qñ
tota illa int̾na familia diuine
laudaciom parit̃ acclamat. et
in uoce exultacionis ⁊ confessioĩs
pari ꝯcordia reboat. qñ tota in¬
t̾ioris hoĩs substancia intͥpudiũ
resoluitur. & mens hoĩs medul¬
litus resoluta tota in iubilum
u̾titur: Hec ẽ illa uox salitis
que auditur in tab̾nacłis iu¬

Expanded text:
qui saturari meruerunt. O quam qui saturari meruerunt. O quam jucunda laudatio quae hanc saturitatem sequitur! O quam intima exsultatio quae hanc suavitatem comitatur! Memoriam, inquit, abundantiae suavitatis tuae eructabunt, et justitia tua exsultabunt . Ad hanc utique laudationem, ad ejusmodi exsultationem illius intimae suavitatis convivas Propheta invitabat, cum dicebat: Benedic, anima mea, Domino, et omnia quae intra me sunt nomini sancto ejus . Et causa subditur, cum dicitur: Qui replet in bonis desiderium tuum . Quanta, quaeso, acclamatio; quanta, obsecro, vociferatio in altum ascendit, et ad aures Domini Sabaoth pertingit, quando tota illa interna familia divinae laudationi pariter acclamat, et in voce exsultationis et confessionis pari concordia reboat; quando tota interioris hominis substantia in tripudium resolvitur, et mens hominis medullitus resoluta tota in jubilum vertitur? Haec est illa vox salutis quae auditur in tabernaculis ju
Abbreviated transcription (Latin):
queso. nisi quod sꝑc dñi qui re-¬
plet omnia. simul etiã ꝯtinz oĩa :
In eo enim quod replet. in ed ip̃o
⁊ continet. Nam unde int̾iora nra
sua dulcedine afficit. inde ad se
omnes cordis motꝰ conu̾itit. & in il¬
lius ex ꝑte suauitatis desid̾io figit.
Numquã enim discursus ille flu¬
ctuancium desid̾ioꝵ. ⁊ tumultu¬
anciũ cogitacionũ compescit᷑. nisi
in t̾na refectione sacietur. Quãdu
enĩ mens adueram & plenam re¬
fectionẽ ꝑting̾e non ualet. habet
semꝑ quo ꝑdesidium festinet. Una
itaq eademq spiritalis dulcedo est:
que sola sufficit. intima nr̃a saci¬
are. & ad unam pacẽ componere.
ita ut idem sp̃c recte dicatur omĩa
replere. & omnia ꝯtinere. S hãc
utiq spiritalem sacietatem meliꝰ
uindicat. & facilius ꝯparat. pau¬
ꝑtas sp̃c. quam copia census. Uere
turabunt᷑. ⁊ laudabunt dnm.
E cont  diuites eguert̃. ⁊ esuriert̃.
Merito gͦ panꝑes landabunt.

Expanded text:
quaeso, nisi quod Spiritus Domini qui requaeso, nisi quod Spiritus Domini qui replet omnia, simul et etiam continet omnia? In eo enim quod replet, in eo ipso et continet. Nam unde interiora nostra sua dulcedine afficit, inde ad se omnes cordis motus convertit, et in illius expertae suavitatis desiderio figit. Nunquam enim discursus ille fluctuantium desideriorum, et tumultuantium cogitationum compescitur, nisi interna refectione satietur. Quandiu enim mens ad veram et plenam refectionem pertingere non valet, habet semper quo per desiderium festinet, una itaque eademque spiritualis dulcedo est quae sola sufficit intima nostra satiare, et ad unam pacem componere, ita ut idem Spiritus recte dicatur omnia replere, et omnia continere. Sed hanc utique spiritualem satietatem melius vindicat, et facilius comparat paupertas spiritus quam copia census. Vere turabuntur, et laudabunt Dominum. Econtra divites eguerunt, et esurierunt. Merito ergo pauperes laudabunt
Abbreviated transcription (Latin):
scere. ⁊ ꝑ os ubertim emanare.
⁊ dulcedinis in fusio in effusionem
tnͣsire. ñto ut arbitror eiꝰ modi ef¬
dulcedinis abundanciã ꝓfccto exꝑtꝰ
erat. qui dicebat. Quam magna
multitudo dulcedinis tue. quã ab¬
sꝯdisti timentib te. Hanc absq
dubio ex ꝑtus erat. qui omnem
aliam ꝯsolationem rennuebat. qͦci¬
ens de huius subtractione dolebat.
unde & dicebat. Nennuit conso¬
lari anima mea. Hec enĩ sola am¬
mum mintimis fixit. & ꝑ aliena
desideria currere ⁊ euagare ñ sinit.
Mirariutiq ht̃. eui hoc ex ꝑiri lice.
humanꝰ ille animꝰ uagꝰ ⁊ ꝓ fugus
suꝑ t̾ram. qui fugit uelud umbra.
& numquã in eodem statu ꝑ ma¬
net. quomͦ in uno suauitatis int̾¬
ne desid̾io totꝰ in hereat. ⁊ quomͦ
tota illa tot desiderioꝵ turba ad
unum se uotum astringat. uł
quomͦ tanta tã in num̾abilium
cogitacionum familia. in uno
eodemq ꝯcupiscentie sue respe¬
ctu fixa ꝑmaneat. S unde hoc

Expanded text:
scere, et per os ubertim emanare, scere, et per os ubertim emanare, et dulcedinis infusio in effusionem transire, merito, ut arbitror, ejusmodi efdulcedinis abundantiam profecto expertus erat qui dicebat: Quam magna multitudo dulcedinis tuae quam abscondisti timentibus te! Hanc absque dubio expertus erat qui omnem aliam consolationem renuebat quoties de hujus subtractione dolebat, unde et dicebat: Renuit consolari anima mea . Haec enim sola animum in intimis finxit, et per aliena desideria currere, et evagari non sinit. Mirari itaque habet cui haec experiri licet, humanus ille animus vagus et profugus super terram, qui fugit velut u nunquam in eodem statu permanet, quomodo in uno suavitatis internae desiderio totus inhaereat, et quomodo tota illa tot desideriorum turba ad unum se votum astringat, vel quomodo tanta tam innumerabilium cogitationum familia in uno eodemque concupiscentiae suae respectu fixa permaneat. Sed unde hoc,
Abbreviated transcription (Latin):
est eiusmͦi. qr anima mea sicut
t̾ra sine aqua tͥ. Econtͣrio aut̃
quocienscumq dulcor ille sꝑi¬
talis saciauit animam in anem.
⁊ aĩam esurientẽ satiauit bonis.
psallere debet ⁊ dic̾e. quia sp̃c
dñi repleuit orbem t̾rarum.
eo quod ipse sit qͥ impleuerit
in bonis omne desidium luũ.
Uti aut̃ suꝑiꝰ iã designauimꝰ.
ñ omnes equiformit̾ hanc in¬
time dulcedinis accipiunt m¬
stillacionẽ. Alii namq adso¬
lam infusionẽ. alii aut̃ usq
addiffusionẽ. alii uͦ accipiunt
etiam usq ad effusionẽ. Si ꝯtentꝰ
es adhuc infusione sola. mito
dicetur tͥ. qr mel ⁊ lac sub lingͣ
tua. S cum in fusionis eiꝰmͦi
abundantiori copia repleue¬
ris. nõ solũmodo sinũ m̃tis. uer̃
etiam oris. & hanc sp̃itualis dul¬
cedinis in stillacionẽ usq ad
diffusionẽ acciperis. tͥ dictum
putabis. Diffusa est gr̃a in la-¬
biis tiuis. Cum uͦ ista sꝑitalis
gr̾ẽ in undacio ceꝑit alciꝰ ex cre¬

Expanded text:
est ejusmodi: Quia anima mea sicut est ejusmodi: Quia anima mea sicut terra sine aqua tibi . Econtrario autem quotiescunque dulcor ille spiritualis satiavit animam inanem, et animam esurientem satiavit bonis, psallere debet et dicere: Quia Spiritus Domini replevit orbem terrarum , eo quod ipse sit qui impleverit in bonis omne desiderium suum. Uti autem superius jam designavimus, non omnes aequiformiter hanc intimae dulcedinis accipiunt instillationem: alii namque ad solam infusionem, alii autem usque ad diffusionem, alii vero accipiunt etiam usque ad effusionem. Si contentus es adhuc infusione sola, merito dicetur tibi: Quia mel et lac sub lingua tua . Sed cum infusionis ejusmodi abundantiori copia repleveris non solummodo sinum mentis verum etiam oris, et hanc spiritualis dulcedinis instillationem usque ad diffusionem acceperis, tibi dictum putabis: Diffusa est gratia in labiis tuis . Cum vero ista spiritualis gratiae inundatio coeperit altius excre
Abbreviated transcription (Latin):
cas. Sufficiunt satis & super¬
abundant delicie sp̃c. ad im¬
plendum os tuum. uentrem
tuũ. tab̃naculũ tuum. ad
implendum deniq uniu̾sũ
illum orbem t̾rarum. de cuiꝰ
latitudine multa iam diximꝰ.
uerũptam̃ digne ex pͥmere
ñ potiumꝰ. Cum gͥ interna
illa dulcedine in hunc modũ
sp̃c dni repleuerit orbem t̾ra¬
rum. & repleuerit in bonis
desid̾ium tuum. mirari inci¬
pies. quomͦ t̾ra illa que non sa¬
ciatur aqua. possit saturari
dulcedine illa. An forte mel¬
le saturari pot̃. q̃ a qͣ satura¬
An forte que non pot̃ aqua
saciari. sꝑitali uino pot̾ & in¬
ebriari: Nisitasti inqͥt t̾rã.
& inebriasti eam. Tali utiq
uino potati sunt. quos iudei
mirati sunt. quom᷑ ebrii eẽnt.
cumess hora diei iux t̾cia.
Audisti uino in ebriatos. au¬
dite ⁊ melle saciato: Cibauit
illos ex adipe frumenti. ⁊ de pet᷑
melle saturauit eos. Nescit
omnino nescit que sit uera. et
plena refectio. quẽ non saciat

Expanded text:
cas. Sufficiunt satis et supercas. Sufficiunt satis et superabundant deliciae Spiritus ad implendum os tuum, ventrem tuum, tabernaculum tuum, ad implendum denique universum illum orbem terrarum, de cujus latitudine multa jam diximus, verumtamen digne exprimere non potuimus. Cum igitur interna illa dulcedine in hunc modum Spiritus Domini repleverit orbem terrarum, et repleverit in bonis desiderium tuum, mirari incipies quomodo terra illa quae non satiatur aqua possit saturari dulcedine illa. An forte melle saturari potest quae aqua saturaAn forte quae non potest aqua satiari, spirituali vino potest et inebriari: Visitasti terram et inebriasti eam . Tali utique vino potati sunt quos Judaei mirati sunt quomodo ebrii essent, cum esset hora diei vix tertia. Audistis vino inebriatos, audite et melle satiatos: Cibavit illos ex adipe frumenti, et de petra melle saturavit eos. . Nescit omnino, nescit quae sit vera et plena refectio: quem non satiat
Abbreviated transcription (Latin):
Certe si t̾rena oblectam̃ta esuris.
sicarnales uoluptates sitis. meluis
ẽ tͥ os tuũ ꝯtrahere: quã dilatare.
desiderium tuũ restͥngere. quam
ex tendere. cũ nusquam locoꝵ inue¬
nias. un de illd̾ saciare. uł satiffacẽ.
ualeas. Quid nã ẽ os illud int̾ĩoris
hoĩs. nͥ desiderium cordis: Nam oᷤᷤ
illud ext̾ioris hoĩs implere. nec
deo magnum ꝓmitt̾e. nec hõi mag¬
num acciꝑe. quod una buccella pa¬
nis ualet. & solet implere. S illd̾
os int̾ioris hoĩs. desiłium uidelic
cordis nũquã saciat᷑. nunquã ĩplet᷑.
nͥ̾int̾ius. nisi sꝑitalib deliciis. et
beatꝰ uir qui impleuit desid̾ium
suũ ex ipsis. Certe quisqͥs es qͥ sp̃ita¬
les delitias admanꝰ habes. uł hr̃e po¬
tes. habes unde impleas os tuũ.
habes unde impleas uentrẽ tu¬
um. habes & unde impleas ta¬
b̾naculum tuum Dilata gͦ
locum tentorii tui longe fac
funicłos tuos. excende ne par¬

Expanded text:
Certe, si terrena oblectamenta esuris, Certe, si terrena oblectamenta esuris, si carnales voluptates sitis, melius est tibi os tuum contrahere quam dilatare, desiderium tuum restringere quam extendere, cum nusquam locorum invenias unde illud satiare, et illi satisfacere valeas. Quidnam est os illud interioris hominis nisi desiderium cordis? Nam os illud exterioris hominis implere, nec Deo magnum promittere, nec homini magnum accipere quia una buccella panis valet et solet illud implere. Sed illud os interioris hominis desiderium videlicet cordis nunquam satiatur, nunquam impletur nisi interius spiritualibus deliciis, et beatus vir qui implevit desiderium suum ex ipsis. Certe quisquis es qui spirituales delicias ad manus habes vel habere potes, habes unde impleas os tuum, habes unde impleas ventrem tuum, habes et unde impleas tabernaculum tuum. Dilata ergo locum tentorii tui, longe fac funiculos tuos, extende, ne par
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. quẽ ext̾ior iste orb t̾rarũ qͣntũ¬
cumq dilatatꝰ. uel qͦciensc̃q mul¬
tiplicatus saciare non pot̾. Nõne
philosophi uident᷑ errasse. qͥ ho¬
minẽ micoorosmũ. idest minorẽ
mundũ dixere: Numqͥdnã obsec
ñ mĩto maior mundus aicendꝰ ẽ. hu¬
manꝰ ille ãimꝰ qͥ mundo utiq ma¬
ior est. quẽ totus mundꝰ nulla sui
dilatacione. nulla sui multipli¬
catione saciare pot̃:Si enĩ orbis
iste t̾rarum latitudini cordis uniꝰ
comparet᷑. quid aluid in capacita¬
tis uł auiditatis illius cõꝑatione ꝗͣ
parua quedam buccella t̾ẽ uidet᷑.
que in illud int̾ioris hõĩs os in iecta
penitus implere ñ ualet. ĩmo pe¬
ne ñ comparet: S si ad illã in ter¬
num &e suꝑnã dulcedinẽ in hias.
si adueram ⁊ et̾nam suauitatẽ sus¬
piras. audi qͥd tͥ diuinitꝰ precipit᷑.
& attende quid tͥ simul ꝓmittit᷑.
Dilata os tuum ce implebo illud.

Expanded text:
est, quem exterior iste orbis terrarum quantumest, quem exterior iste orbis terrarum quantumcunque dilatatus vel quotiescunque multiplicatus satiare non potest. Nonne philosophi videntur errasse qui hominem microcosmum, id est minorem mundum, dixmundus dicendus est humanus ille animus qui mundo utique major est, quem totus mundus nulla sua dilatatione, nulla sui multiplicatione satiare potest? Si enim iste orbis terrarum latitudini cordis unius comparetur, quid aliud, incapacitatis vel aviditatis illius comparatione, quam parva quaedam buccella esse videtur quiae in illud interioris hominis os injecta penitus implere non valet, imo pene non comparet? Sed si ad illam internam et supernam dulcedinem inhias, si ad veram et aeternam suavitatem suspiras, audi quid tibi divinitus praecipitur, et attende quid tibi simul promittitur: Dilata os tuum, et implebo illud .
Abbreviated transcription (Latin):
in quã ⁊ iudete quam sit suauis sp̃c
ille suꝑ mel dulcis. Miror siñ excla¬
mabitis in uoce exultaciõĩs ⁊ ꝯfessioĩs.
O dñe quã suauis ẽ sp̃c tuus in nobis.
Beati qui esurunt. ⁊ sitiuit sua¬
uitatem hanc in timã. qm̃ ipsi sa¬
turabunt᷑. cũ gustauerit̃ eam. Au¬
dacter affirmo quia sola una huiꝰ
mellis stilla pot̃. quod totus mundꝰ
facere non pot̃. Cor qͦd tocis copia
mundi ñ saciat. una hꝰ dulce dinis
gutta plene inebriat. Certe mag¬
nus ille alexander. qui totũ mũd̃
subiugare potuit. desidio suo satiᷤ¬
facere non potuit. Nam subinga¬
to sͥ mundo. si mundꝰ ad huc alius
eẽt. quẽ sͥ subici posse ꝯfid̾e̾t. ñ mi¬
nori auiditate in illum subiciend̾
sͥ aspirarr. Et si illo itẽ subiugato.
alii ⁊ alii adhuc suꝑessent. cordis
illius ĩgliuuẽ irritare pociꝰ quã
saciare potuissent. Cogita gͦ qͣnta
sit latitudo illiꝰ orb t̾rarũ qui intꝰ

Expanded text:
inquam, et videte quam sit suavis Spiritus inquam, et videte quam sit suavis Spiritus ille super mel dulcis. Miror si non exclamabitis in voce exsultationis et confessionis: O Domine, quam suavis est Spiritus tuus in nobis! Beati qui esuriunt et sitiunt suavitatem hanc intimam, quoniam ipsi saturabuntur cum gustaverint eam. Audacter affirmo quia sola una hujus mellis stilla potest quod totus mundus facere non potest. Cor quod totius copia mundi non satiat, una hujus dulcedinis gutta plene inebriat. Certe magnus ille Alexander qui totum mundum subjugare potuit, desiderio suo satisfacere non potuit. Nam subjugato sibi mundo, si mundus adhuc alius esset quem sibi subjici posse confideret, non minori aviditate in illum subjiciendum sibi aspiraret. Et si, illo item subjugato, alii et alii adhuc superessent, cordis illius ingluviem irritare potius quam satiare potuissent. Cogita ergo quanta sit latitudo illius orbis terrarum qui intus
Abbreviated transcription (Latin):
ipsum ꝯsolatorẽ qͥ potens ẽ oꝑa¬
talem ꝯsolatorem hab̾e. stude¬
amus tales ẽt̃ in quos dignet᷑
descend̾e.⁊ sua gr̾a replere.Suꝑ
quẽ in quit requiescet sp̃c m̃s.
nisi suꝑ humilẽ ⁊ quietum ⁊ ti¬
mentẽ sermones meos: Ecce qͣ¬
huiꝰ sp̃c aduentum expectat. O
quam libent̾. quam gratulan¬
ter debemus nos ad omnẽ sub¬
iectionẽ deicere. ad omnẽ hu¬
militatẽ inclinare. ut merea¬
mur hunc sp̃m accipere. ⁊ talẽ
ꝯsolatorem habere. Cogita qͤso
quam sit dulce quãue delectabi¬
le. eius ꝯsolatione foueri. eius
dulcedine repleri. cuiꝰ suauitaᷤᷤ
omnẽ suauitatẽ uincit. cuiꝰ du¬
lcedo omnẽ dulcedinẽ excedit.
Audi quid de eo sentiat. de quo
ista dulcedo emanat. Sp̾c inqͥt
meus suꝑ mel dulcis. O cor
felix qͦd hoc melle repleris. õ
anima beata. que hac suauita¬
te reficeris. Mel in uenisti. co¬
mede quod satis ẽ. Gustate et
uidete ob secͦ qui eiꝰm estis gustate

Expanded text:
ipsum consolatorem qui potens est operaipsum consolatorem qui potens est operatalem consolatorem habere, studeamus tales esse in quos dignetur descendere et sua gratia: Super quem, inquit, requiescit Spiritus meus, nisi super humilem et quietum, et timentem sermones meos? Ecce qhujus Spiritus adventum exspectat. O quam libenter, quam gratulanter debemus nos ad omnem subjectionem dejicere, ad omnem humilitatem inclinare, ut mereamur hunc Spiritum accipere, et talem consolatorem habere! Cogita, quaeso, quam sit dulce, quamve delectabile ejus consolatione foveri, ejus dulcedine repleri, cujus suavitas omnem suavitatem vincit, cujus dulcedo omnem dulcedinem excedit. Audi quid de eo sentiat de quo ista dulcedo emanat: Spiritus, inquit, meus super me dulcis . O cor felix, quod hoc melle repleris! o anima beata, quae hac suavitate reficeris! mel invenisti, comede quod satis est. Gustate et videte, obsecro, qui ejusmodi estis; gustate,
Abbreviated transcription (Latin):
num non possit recuꝑare. Et
miro utiq modo qui ad pͥmã
illam ꝑfecte puritatis uam nõ
sufficit. ad maiora se iam uͥtu¬
tum certamina accingit. Sic̃
gͥ uasculum plenum dicimus.
quando tantum capit qͣntum
caꝑe pot̃. sic hominẽ grã ple¬
num asserimus. qñ talem tan¬
tamq grãm accipit. ad qͣlem
qͣntẽue habitudinis sue capaci¬
tatẽ idoneꝰ ẽ. Accip̃ itaq aliꝰ alio
maiorem.⁊ aliꝰ alio minorẽ. ⁊ scd̾m
qd̾ diuisiones gr̾arum sunt. uni¬
cuiq datur manifestacio sp̃o
ad utilitatẽ. Alii quidem ꝑ sp̾m
datur sermo sapientie. alii ser¬
mo scientie. scd̃m eundẽ sp̾m.
Alteri fides in eodẽ sp̃u. Alii grã
sanitatum in uno spũ. Q in
hunc modum alia multa oꝑat᷑
unus atq idem sp̃c. diuidens sin¬
głis ꝓut uult. Ecce qͣlẽ fr̃s pa¬
racsitum. eccẽ qualẽ ꝯsolatorẽ
acceꝑunt. qui adño audire
meruerunt. Rogabo patrẽ
meum. & aliũ paraclitum da¬
bit uobis. Oquale erit hab̾e

Expanded text:
num non possit recuperare. Et num non possit recuperare. Et miro utique modo qui ad primam illam perfectae puritatis viam non sufficit, ad majora se jam virtutum certamina accingit. Sicut igitur vasculum plenum dicimus quando tantum capit quantum capere potest, sic hominem gratia plenum asserimus, quando talem tantamque gratiam accipit, ad qualem quantamve habitudinis suae capacitatem idoneus est. Accipit itaque alius alio majorem, et alius alio minorem; et secundum quod divisiones gratiarum sunt unicuique datur manifestatio Spiritus ad utilitatem. Alii quidem per Spiritum datur sermo sapientiae, alii sermo scientiae secundum eumdem Spiritum; alteri fides in eodem Spiritu, alii gratia sanitatum in uno Spiritu. Et in hunc modum alia multa operatur unus atque idem Spiritus, dividens singulis prout vult. Ecce qualem, fratres, Paracletum, ecce qualem consolatorem acceperunt qui a Domino audire meruerunt: Rogabo Patrem meum et alium Paracletum dabit vobis . O quale erit habere
Abbreviated transcription (Latin):
oportet nos in troire in regnũ dei.
Recole queso quanta ꝓxp̃o passi
sunt. qui abipso au dierunt.
Qui uult uenire post me. ab¬
neget semet ipsum ⁊ tollat cru¬
cem suam ⁊ sequatur me. Nosti
satis ꝑ quam uiam xp̃c intͣuit
inuitam et̾uam. Oportebat
enim pati xp̃m. & resurgere
amortius. & ita intrare in głã
suam. Similit̾. ⁊ scĩ ludibria
⁊ uerbera exꝑti. in suꝑ uincła.¬
& carceres. lapidati sunt. secti st̃.
temptati sunt. in occisione gla¬
onum ⁊ laborum. in iuriarũ
& ꝯtumeliarum. passionis et
mortis. ds abhoĩe exigẽt. si hõ
non peccass: Omnino nõ exi¬
g̾e̾t. S ecce eius modi omnia mͦ
ab homine exigit.⁊ ad eiꝰmͦi oĩa
multis quidem grãm suã mise¬
ricorditer tͥbuit. ⁊ largit̾ impẽ¬
dit. Hidet᷑ itaq homo uixta ali¬
quid maiorem quidem grãm.
inlioc mortalitatis nr̃e statu
posse ꝑcipere. quãus pͥme illꝰ
ꝑfectionis in tegritatẽ ad ple¬

Expanded text:
oportet nos introire in regnum Dei. oportet nos introire in regnum Dei. Recole, quaeso, quanta pro Christo passi sunt qui ab ipso audierunt: Qui vult venire post me, abneget semetipsum, et tollat crucem suam, et sequatur me . Nosti satis per quam viam Christus intravit in vitam aeternam. Oportebat enim pati Christum et resurgere a mortuis, et ita intrare in gloriam suam . Similiter et sancti ludibria et verbera exet carceres, lapidati sunt, secti sunt, tentati sunt, in occasione glaonum et laborum, injuriarum et contumeliarum, passionis et mortis Deus ab homine exigeret si homo non peccasset. Omnino non exigeret. Sed ecce ejusmodi omnia modo ab homine exigit, et ad ejusmodi omnia multis quidem gratiam suam misericorditer tribuit, et largiter impendit. Videtur itaque homo juxta aliquid majorem quidem gratiam in hujus mortalitatis nostrae statu posse percipere, quamvis primae illius perfectionis integritatem ad ple
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ omne debitum soluẽdum. Alioqͥn
ñ potuit uitare peccatum. Hanc
aũ gr̾e plenitudinẽ in hac uita
sic̃ nemo ht̃. sic absq dubio nec ha¬
bere ualet. Cui enĩ hominũ unqͣm
datum ẽ. uł omne debitũ imples¬
se. uel omne illicitum uitasse:
Hoc deillo solo recte credit᷑. de quo
ueracit̾ scͥbitur. quia peccĩn ñ feẽ.
nec inuentus ẽ dolus inore eiꝰ. Quã¬
tum gͦ adp̾sentis uite statum nicħ
aliud dicimꝰ hominẽ aliquẽ spũ
scõ plenum eẽ. uel gr̾e plenitudinẽ
hab̾e. quã grãm susticientẽ a de¬
mino accepisse. ad omĩa illa qͦ
ab ipso uult districte exigere. quã¬
uis non ad omĩa illa qͦ ip̃i dispo¬
nit misericordit̾ ignosc̃e. Mul¬
ta tam̃ sunt & magna. ĩmo et
cet̾is omnib magis ardua atq
difficiliora que ds̃ abhom̃e exi¬
git. pꝰquã peccauit. que utiq nũ¬
quam exig̾et. si homo numquã
peccass. ꝑ multas enĩ tͥbulatiõe

Expanded text:
et omne debitum solvendum, alioquin et omne debitum solvendum, alioquin non potuit vitare peccatum. Hanc autem gratiae plenitudinem in hac vita sicut nemo habet, sic absque dubio nec habere valet. Cui enim hominum unquam datum est, vel omne debitum implesse, vel omne illicitum vitasse? Hoc de illo solo recte creditur de quo veraciter scribitur: Qui peccatum non fecit, nec inventus est dolus in ore ejus . Quantunem aliquem Spiritu sancto plenum esse, vel gratiae plenitudinem habere, quam gratiam sufficientem a Domino accepisse ad omnia illa quae ab ipso vult districte exigere, quamvis non ad omnia illa quae ipsi disponit misericorditer ignoscere. Multa tamen sunt et magna, imo et caeteris omnibus magis ardua atque difficiliora: quae Deus ab homine exigit postquam peccavit, quae utique nunquam exigeret si homo nunquam peccasset. Per multas enim tribulationes
Abbreviated transcription (Latin):
acceꝑunt. Et qui pͥus habuerunt
gram p̾sentẽ.iam hab̾e cepert̃
grãm sufficientẽ. Qualis fuerit
pͥma gr̾a testatur casus petͥ. qͣt
fuerit scd̾a. loquit᷑ constancia
stephani. Certe nec petrꝰ cad̾et.
sigrẽ plenitudinẽ hab̾et. nec
stẽphanus in tanto uirtirtum
fastigio staret. si plenitudine care¬
ret. Quod aut̃ eos plenitudinẽ gre
accepisse dicimꝰ. sic sane in telligi
uolumꝰ. qd̾ sufficientẽ quidẽ gra̾m
acceperint. ñ qd̃ omem gratiam pꝰ
illam infusionẽ possederint. Om¬
nem enim grãm possidere. uł caꝑe
potuisse. est utiq soluis illiꝰ. de cuiꝰ
plenitudine omnes accepimꝰ. Nich̃
itaq aliud dicimus unũquẽlibet
gr̃̾e plenitudinẽ acciꝑe. quã scd̾m
p̾sentis uite statũ ⁊ uniꝰ cuiꝰq capa¬
citatem grãm sufficientẽ habere.
Nam alia sane erat illa plenitudo
gr̃e. quã homo hr̃e poterat. seu
potiꝰ habebat ante peccatum. & alia
tum si quidem hõ sufficientẽ grã
habuit. zad omne malum cauend̾.

Expanded text:
Et qui prius habuerunt gratiam praesentem, jam habere coeperunt gratiam sufficientem. Qualis fuerit prima gratia testatur casus Petri; qualis fuerit secunda, loquitur constantia Stephani. Certe nec Petrus caderet si gratiae plenitudinem haberet, nec Stephanus in tanto virtutum fastigio staret, si plenitudine careret. Quod autem eos plenitudinem gratiae accepisse dicimus, sic sane intelligi volumus quod sufficientem quidem gratiam acceperunt, non quod omnem gratiam post illam infusionem possederunt. Omnem enim gratiam possidere vel capere potuisse, est utique solius illius de cujus plenitudine omnes accepimus. Nihil itaque aliud dicimus unumquemlibet gratiae plenitudinem accipere quam secundum praesentis vitae statum et uniuscujusque capacitatem gratiam sufficientem habere. Nam alia sane erat illa plenitudo gratiae quam homo habere poterat, seu potius habebat ante peccatum; et aliatum siquidem homo sufficientem gratiam habuit, et ad omne malum cavendum,
Abbreviated transcription (Latin):
psallentẽ adu̾timus. cũ audimꝰ.
Bñdictus dñs d̃s m̾s qͥ docr m auꝰ
meas ad p̃lium ⁊ digitos meos ad
bellum. Studeamꝰ ⁊ nos in his
manib uł digitis fortit̾ ⁊ pru¬
dent̾ agẽ. ne nos pudeat c̃ ꝓpħa
pariuoce psalłe. In manib ꝯstan¬
t̃. indigitis agamꝰ prudent̃. Ma¬
ns adꝯstantiã. cdligiti ad p̾den¬
tiam. Caneamꝰ sollicite ne rigor
ad dissolutionẽ emolliat. Omnis
scentia oritur. aut ex ignorantia
ꝓcreatur. Abilla uitia surgut̃.
ab ista errores originẽ tͣhunt.
Uitia sepe oꝑatiõis nr̃e manꝰ
eneruat᷑. ⁊ errores ncħominus
discretioĩs nr̃e digitos fedant.
Hitia itaq manꝰ. manꝰ uitia op¬
pugnant. erroreᷤ digitis. digni
errorib rebellant.S in itroꝵꝙ
Gñdictus dñs d̾s m̃s qͥ docr manus
meas ad p̾liũ ⁊ digitos meos ad
bellũ. Manus inquã ad p̾lium
ꝯtra congressũ uitioꝵ. digitos
ad bellum ꝯtra in cursũ erroꝵ:¬

Expanded text:
sallentem advertimus, cum audimus: Benedictus Dominus Deus meus, qui docet manus meas ad praelium, et digitos meos ad bellum. Studeamus et nos in his manibus vel digitis fortiter et prudenter agere, ne nos pudeat cum Propheta pari voce psallere. In manibus constanter, in digitis agamus prudenter. Manus ad constantiam, digiti ad prudentiam. Caveamus sollicite ne rigor ad dissolutionem emolliat. Omnis scentia oritur, aut ex ignorantia procreatur. Ab illa vitia surgunt, ab ista errores originem trahunt. Vitia saepe operationis nostrae manus enervant, et errores nihilominus discretionis nostrae digitos foedant. Vitia itaque manus, manus vitia oppugnant; errores digitis, digiti erroribus rebellant. Sed utrorumque Benedictus Dominus Deus meus, qui docet manus meas ad praelium, et digitos meos ad bellum. Manus, inquam, ad praelium contra congressum vitiorum, digitos ad bellum contra incursus erro
Abbreviated transcription (Latin):
ma insigniti. de egipto .i. de te¬
nebris utiorũ ⁊ ignorantie deo
nos int̾rus uocante. exeamꝰ in soli¬
tudinẽ. ut non dnob dñis s um
seruiamꝰ. ut nesciat sinistra quid
faciat dext̾a. ut musce morientes
non exterminent suauitatem
unguenti.i. pure orationis. Bõa
est ista solitudo inqͣ sacͥficium iꝰ¬
ticie ⁊ laudis offertur deo.Non
est enim spetiosa laus inore pec¬
catoris cuius actus sunt inmul
adeo derelictus ẽ. Hac gͥ uia gra¬
diamur ⁊ ꝑueniemus ad t̾ram
desidabilem. ubi edemus man¬
na absconditũ. Egrediamur
gͥ det̾ra ⁊ de cognatione nr̃a
⁊ de domo patris.fugienda
sunt hec tria ait ꝑ alia tria
ad tͥnitatis ueni amus marga¬
ritam.⁊ quasi aliam uiam cũ
mag̃ redeamus in regionem
nr̃am. Primum gͥ egredere
de t̾ra tua. Terra hominis est
uoluptas carnis. quia liomo¬
de t̾ra ⁊ int̾ram it. cum t̾renis
subicitur uoluptatib ⁊ carna

Expanded text:
ma insigniti, de Aegypto, id est de tenebris vitiorum et ignorantiae, Deo nos interius vocante, exeamus in solitudinem, ubi non duobus dominis, sed uni serviamus, ut nesciat sinistra quid faciat dextera, ut muscae morientes non exterminent suavitatem unguenti, id est purae orationis. Bona est ista solitudo, in qua sacrificium justitiae et laudis offertur Deo. Non est enim speciosa laus in ore peccatoris, cujus actus sunt in mula Deo derelictus est. Hac igitur via gradiamur, et perveniamus ad terram desiderabilem, ubi edemus manna absconditum. Egrediamur ergo de terra, et de cognatione nostra, et de domo patris nostri. Fugienda sunt haec tria, ut per alia tria ad Trinitatis veniamus margaritam, et quasi per aliam viam cum magis redeamus in regionem nostram. Primum igitur egredere de terra tua. Terra hominis est voluntas carnis, quia de terra et in terram it, cum terrenis subjicitur voluptatibus, et car
Abbreviated transcription (Latin):
tit. quod sibi ⁊ cet̾is suffice̾ possit.
Infusio ẽ ad sustentacionẽ. diffu¬
sio ad sacietatẽ. effusio aderogati¬
onẽ. In fusio ad refectionẽ. diffu¬
sio ad repletionẽ. effusio ad dispẽ¬
sationem. Infusio adboni incho¬
ationẽ. diffusio ⁊ effusio. ad boĩ
ꝯsũmationẽ. Infusio ⁊ diffufio.
ad edificationẽ sui. effusio. ad edi¬
ficationem ꝓximi. Ex hac ergo
homo accipit ut ꝓsit. ex ilł ut ꝓ¬
est enĩ hab̾e grãm presentem.
⁊ aliud ẽ hr̃e grãm sufficientẽ.
Certe ⁊ añ hanc diẽ discipłi dñi si¬
ne grã ñ fuert̃. s in hac die grẽ
plenitudinẽ acceꝑunt. Demq
unus ex ilł erat. quẽ gr̃a plenum
scͥptura affirmat. cum dicat.
Ste phanus plenus gr̾a ⁊ fortitu¬
dine faciebat signa ⁊ ꝓdigia
multa in ppło. Acceꝑunt itaq¬

Expanded text:
tit quod sibi et certis sufficere possit. tit quod sibi et certis sufficere possit. Infusio est ad sustentationem, diffusio ad satietatem, effusio ad erogationem. Infusio ad refectionem, diffusio ad repletionem, effusio ad dispensationem. Infusio ad boni inchoationem, diffusio et effusio ad boni consummationem. Infusio ad aedificationem sui, effusio ad aedificationem proximi. Ex hac ergo homo accipit ut prosit, ex illis ut penim est habere gratiam praesentem, et aliud est habere gratiam sufficientem. Certe et ante hanc diem discipuli Domini sine gratia non fuerunt, sed in hac die gratiae plenitudinem acceperunt. Denique unus ex illis erat quem gratia plenum Scriptura affirmat, cum dicat: Stephanus plenus gratia et fortitudine faciebat signa et prodigia multa in populo . Acceperunt itaq
Abbreviated transcription (Latin):
illo. quando tam secure. quam
de obsessis corporib eiciebant. et
cetera in hunt modũ multa sig¬
na faciebant: Certe ante illã
diem factum nouimꝰ. nec inde du
S ꝯstat sane quod eiusmodi stillici¬
dia gr̃e dantur. modo adsolã infu¬
sionem. mͦ uͦ usq ad diffusionem.
qñq aũ etiã usq ad effusionẽ. In fu¬
sio est etiã siminus in fluit. quam
uas caꝑe possit. Diffusio ẽ. qñ eousq
ꝑ funditur. donec nulla eius pars
uacua relinquat᷑. Infusio ineffusio¬
nem iam tͣnsit. qñ qͦd in fusum est
suꝑ effluit. Iuxta huiꝰ similitudimꝰ
formam multi accipiunt sp̃c scĩ gr̃ã.
alii ad solã infusionẽ. alii usq ad
diffusionẽ. alii aut̃ usq adeffusi¬
onem. A dsolam infusionẽ accipit.
qui grãm quidem ꝑcipit. minus
tam̃ quã s̃ suffice̾ possit. Usꝙ ad
diffusionem accipit. qͥ tm̃ grẽ ꝑci¬
pit. quantum sͥ suffice̾ possit. Usq
ad effusionẽ accipit. cui tm̃ suppe¬

Expanded text:
illo, quando tam secure quam villo, quando tam secure quam vde obsessis corporibus ejiciebant, et caetera in hunc modum multa signa faciebant? Certe ante illam diem factum novimus, nec inde dubsi fuerunt? Sed constat sane quod ejusmodi stillicidia gratiae dantur modo ad solam infusionem, modo vero usque ad diffusionem, quandoque autem etiam usque ad effusionem. Infusio est etiamsi minus influit quam vas capere possit. Diffusio est quando eousque profunditur donec nulla ejus pars vacua relinquatur. Infusio in effusionem jam transit quando quod effusum est supereffluit. Juxta hujus similitudinis formam multi accipiunt Spiritus sancti gratiam, alii ad solam infusionem, alii usque ad diffusionem, alii autem usque ad effusionem. Ad solam infusionem accipit qui gratiam quidem percipit, minus tamen quam sibi sufficere possit. Usque ad diffusionem accipit qui tantum pit quantum sibi sufficere possit. Usque ad effusionem accipit cui tantum suppe
Abbreviated transcription (Latin):
uult habere facit omnis uocis:
Ouere beati apłi qui talẽ magi¬
strum habuerunt. qui sp̃m u̾ita¬
tis acceperunt. qui oĩũ scĩam
habuit. qui omiũ scientiam
dare potuit. Ouere beatiquoꝵ
corda sp̃c iste grã sua repleuit.
quoꝵ animos ad omnẽ uirtutẽ ro¬
borauit. quoꝵ mentes. ad omnem
scienciam aluminauit. Recte
in eius facti recordatione canimꝰ.
quod iam tocietis replicauimus
& replicare non cessamus. Sp̃c
dni repleuit orbem t̾rarum. ⁊ ħ
quod continet omnia scientiam
ht̃ uocis. Ecce iam diximus
scđm quẽ modum potuerunt
ab ẽẽ pot̃. In hoc itaq illis sp̃c iste p̾¬
sentie sue copiam exibuit. quod eiꝰ
gr̾e sue abundantiã infudit. Ne¬
racit̾ igitur ⁊ absꝙ dubio hodier
fide ⁊ desid̾io expectauerunt. S
iterum quero. numqͥd añ illum
sp̃c sc̃i ad uentum. sine spñ scõ fu¬
erunt: Numquid ante illã pen¬
dñs iħ̾c nisi in sp̃u sc̃o. munquid
petrus tunc temporis erat sine

Expanded text:
vult habere facit omnis vocis? vult habere facit omnis vocis? O vere beati apostoli qui talem magistrum habuerunt, qui Spiritum veritatis acceperunt, qui omnium scientiam habuit, qui omnium scientiam dare potuit. O vere beati quorum corda Spiritus iste gratia sua replevit, quorum animos ad omnem virtutem roboravit, quorum mentes ad omnem scientiam illuminavit! Recte in ejus facti recordatione canimus quod jam toties replicavimus, et replicare non cessamus: Spiritus Domini replevit orbem terrarum; et hoc, quod continet omnia scientiam habet vocis. Ecce jam diximus secundum quem modum potuerunt abesse potest. In hoc itaque illis Spiritus iste praesentiae suae copiam exhibuit, quod eis gratiae suae abundantiam infudit. Veraciter igitur et absque dubio hodiernfide et desiderio exspectaverunt. Sed iterum quaero nunquid ante illum Spiritus sancti adventum sine Spiritu sancto fuerunt? Nunquid ante illam PenDominus Jesus nisi in Spiritu sancto, nunquid Petrus tunc temporis erat sine
Abbreviated transcription (Latin):
inquam ille int̾ne locutiones
quam efficaces sint ad docendũ.
attendite ⁊mͦ quã dulces sint
ad audiendum. Ille tam̃ hoc dicat.
quẽ experientia docuerat. Quam
dulcia inquit faucib meis eloqͥa
tua suꝑ mel ori meo. Si tam magnũ
ẽ. tamq iocundum. ut ex ꝑta loqͣr.
sꝑitales uiros audire.⁊ doctos ã deo
doctores u̾itatis hab̾e. quanto maiꝰ.
quantoq iocunduis abipso deo co-¬
tidie discere. cotidie didicisse: Beatꝰ
homo quẽ tu erudieris dñe. ⁊ de le¬
ge tua docueris eum. Hant sa ne
beatitudinẽ ꝑ dere. dominiq sui do¬
ctuam amittere. ꝓpħa metuebat.
cum in oracione dicebat. Domine
quis similis erit tͥ. ne taceas. neq
ꝯpescaris ds̃. Parum utiq mͥ est
si linguis hominũ loquar ⁊ angłoꝵ.
nͥ merear qñq audire ⁊ in telligẽ.
quid loquatur in me dñs ds̃ menꝰ.¬
¶ Quid enum iuuat scĩam hr̃e
humane seu angłi ce uocis. ⁊ euis
uocẽ nescire qui scientiam ht̃. & cũ

Expanded text:
inquam, illae internae locutiones inquam, illae internae locutiones quam efficaces sint ad docendum, attendite et modo quam dulces sint ad audiendum. Ille tamen hoc dicat quem experientia docuerat: Quam dulcia, inquit, faucibus meis eloquia tua, super mel ori meo . Si tam magnum est, tamque jucundum, ut experta loquar, spirituales viros audire, et doctos adeo doctores veritatis habere, quanto majus, quantoque jucundius ab ipso Deo quotidie discere, quotidie didicisse. Beatus homo quem tu erudieris, Domine, et de lege tua docueris eum. Hanc sane beatitudinem perdere, Dominique sui doctrinam amittere propheta metuebat, cum in oratione dicebat: Domine, quis similis erit tibi; ne taceas neque compescaris, Deus . Parum utique mihi est si linguis hominum loquar et angelorum, nisi merear quandoque audire et intelligere quid loquatur in me Dominus Deus. Quid enim juvat scientiam habere humanae, seu angelicae vocis et ejus vocem nescire qui scientiam habet, et cum
Abbreviated transcription (Latin):
strepitu intͥnsetꝰ spirabat. ⁊ ĩ mo¬
& quantũ placebat mentib in¬
pͥmebat. O quãtum ẽ int̾ uocem
⁊ uocẽ. int̾ uocẽ corporalẽ. ⁊ uocem
illam sꝑitalẽ. Utͥusq tam̃ scĩam
qui omnia ꝯtinet. Nam sane sic̃
legis hoc quod ꝯtinet omĩa sciam
ht̃ uocis. p̾arum obsecͦ tͥ sit qͥ hec
audis uł legis. solam illam uocẽ
audisse uel nosse. eiusq scientiã
hr̃e. que solet ext̾ius ꝑstreꝑeStu¬
de & satage illam audire ⁊ intel¬
lig̾e. que sola sufficit in omnem
u̾itatẽ adduc̾e. & sola sine u̾boꝵ
strepitu docet hominẽ sciãm.
Hanc int̾ne aspirationis uocẽ
ꝓpħa ambiebat. cum dicebat. Au¬
diam quidloquat᷑ in me dñs ds̾.
Qͥd tam̃ mirum si ad illam ane¬
labat. si in illã suspirabat. eꝰ uͥtu¬
tem. cuiꝰ dulcedinẽ. tã edoctꝰ. toci¬
ens exꝑtus fuerat: Audistis su¬
puis de euis uͥtute. uultis ad huc
de eiꝰ dulcedine audire: Audistis

Expanded text:
strepitu intrinsecus spiritabat, et in mostrepitu intrinsecus spiritabat, et in moet quantum placebat mentibus imprimebat. O quantum est inter vocem et vocem, inter vocem corporalem et vocem illam spiritualem! Utriusque tamen scientiam qui omnia continet. Nam sane, sicut legis, hoc quod continet omnia scientiam habet vocis, parum obsecro tibi sit qui haec audis vel legis, solam illam vocem audisse vel nosse, ejusque scientiam habere quae solet exterius perstrepere. Stude et satage illam audire et intelligere quae sola sufficit in omnem veritatem adducere, et sola sine verborum strepitu docet hominem scientiam, hanc internae aspirationis vocem propheta ambiebat, cum dicebat: Audiam quid loquatur in me Dominus Deus . Quid tamen mirum si ad illam anhelabat, si in illam suspirabat cujus virtutem, cujus dulcedinem tam edoctus, toties expertus fuerat? Audistis superius de ejus virtute, vultis adhuc de ejus dulcedine audire? Audistis,
Abbreviated transcription (Latin):
galilei sunt. Ꝙ quomͦ nos audiui¬
mus unus quisq linguam nrãm
in qua nati sumus: S ne tͥ par̃
uideatur. quod linguis omniũ
nacionum locuntur. in t̾roga
ad huc eosdem uideos. quid eisd̃
lingius loquant᷑. Audiuimꝰ eo
inquiunt loquentes nr̃is lin¬
guis magnalia dei. Oquantũ ẽ
magnalia d̾i. uł in una lingua
loqͥ S quãim magnũ fuerit.
qͦd foris ꝑ u̾bum sonuert̃ młto
mag̃ tñ credit᷑. quod ip̃i intꝰ au¬
dierunt. Magnũ sane fuit uo¬
cem illam audire ꝑ quam discipłi
xͥ magnalia dei docuerunt. sed
multo magis fuit illam int̾ne
aspirationis uocem in telligere
ꝑ quam ip̃i didicerunt. U t̾iꝰq
tam̃ uocis scientiã habebant.
& eius ꝑ quam didicerant.⁊ eł
ꝑ quam docebat̃. Alio qͥn mag-¬
nalia dei. nec ipsi nossent. nec
aliis in notussent. Nox illa ꝗͣ
ext̾ius formabant. uox erat cor¬
ꝑalis. uox illa quã int̾iꝰ audiebãt.
uox erat spirital. Illa cũ strepitu
torib ex pͥmebat. Ista absq om̃i

Expanded text:
Galilaei sunt. Et quomodo nos audivimus unusquisque linguam nostram in qua nati sumus . Sed, ne tibi parum videatur, quod linguis omnium nationum loquuntur, interroga adhuc eosdem Judaeos quid eisdem linguis loquantur: Audivimus eos, inquiunt, loquentes nostris linguis magnalia Dei . O quantum est magnalia Dei vel in una lingua loqui. Sed quamvis magnum fuerit quod foris per verbum sonuerunt, multo magis tamen creditur quod ipsi intus audierunt. Magnum sane fuit vocem illam audire per quam discipuli Christi magnalia Dei docuerunt, sed multo magis fuit illam internae aspirationis vocem intelligere per quam ipsi didicerunt, utriusque tamen vocis scientiam habebant, et ejus per quam didicerant, et ejus per quam docebant. Alioquin magnalia Dei nec ipsi nossent, nec aliis innotuissent. Vox illa quam exterius formabant, vox erat corporalis, vox illa quam interius audiebant, vox erat spiritualis. Illa cum strepitu toribus exprimebat, ista absque omni
Abbreviated transcription (Latin):
nem qm̃ cũ ꝓbatꝰ fu̾it accipiet
oionis aũ organo filiũ suum
instructũ ẽẽ uoluit. qͥ p̾cipien¬
do admonuit. ⁊ admonendo
p̾cepit. Om̃i tꝑ̃r benedic deũ.
⁊ pete ab eo ut uias tuas dirigat.
Ad exultaciois uł iubilatiois
organa. ⁊ eiꝰmͦi instrum̾toꝵ canti¬
ca. cotidie ad monem᷑. cotidie in ui¬
tamur̃. Uenite exultemꝰ dño iuibi¬

Expanded text:
niam cum probatus fuerit accipiet tionis autem organo filium suum instructum esse voluit, qui praecipiendo admonuit, et admonendo praecipit: Omni tempore benedic Deum, et pete ab eo ut vias tuas dirigat . Ad exsultationis vel jubilationis organa, et ejusmodi instrumentorum cantica quotidie admonemur, quotidie invitamur: Venite, exsultemus Domino, jubi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ delib̾ationẽ eligimꝰ. statĩ ꝑ dispo¬
sitionẽ ordinare debemꝰ. Medius
aut̃ digitꝰ ille dici solz. qui int̾
cet̾os medium ⁊ sũmũ locũ tenet.
Moris aũ ẽ rectores medium ⁊ sũ¬
mum loõ tenẽ. int̾ eos utiꝙ qui
eis solent a dextͥs ⁊ asmistͥs assist̾e.

Expanded text:
per deliberationem eligimus, statim per dispoper deliberationem eligimus, statim per dispositionem ordinare debemus. Medius autem digitus ille dici solet, qui inter caeteros medium, et summum locum tenet. Moris autem est rectorem medium et summum locum tenere. Inter eos utique eis solent a dextris et a sinistris assi
Abbreviated transcription (Latin):
cere ꝯsueuimꝰ. Uide gͦ ne forte in¬
dicis officium uł locum delib̃a¬
tio teneat. que semꝑ quid nob̃
faciendum sit sua electione ostentat.
Nam quãuis licitum aliquid esse
disc̃minus. ñ tñ iccir co statim ⁊ faciẽ¬
dum putamꝰ. Ñit. quicqͥd licitũ ẽ pa¬
riter ⁊ ꝓdest. S quod ueracit̾ utile
ẽẽ de lib̾atio ꝓbat. simul ⁊ faciendũ
ẽẽ nemo ignorat. Sit utiꝙ dũ quo
facto opus sit cotidiana delib̾atiõe
indicatur. in dicis offm̾ ipsa nr̃a de¬
libatio ex plere uid̾r. Debr aũ ad
indicis similitudinẽ scd̾m locum
delib̾atio ten̾ẽ. ⁊ dispositionẽ dispẽ¬
sationẽq simł ⁊ mod̾ationẽ p̃cedẽ.
Ea nãꝙ que inutilia ⁊ icirco uitã¬
da sunt: dispositiois. disꝑensatioĩs.
mod̾ati onis ue offã ñ requirt̃. Pxi¬
nium loc̃ pꝰ indicẽ medius tenet.
sic ⁊ delibationẽ sẽꝑ dispositio sub¬
sequi oportet. Nam illa utiq: que

Expanded text:
cere consuevimus. Vide ergo ne forte incere consuevimus. Vide ergo ne forte indicis officium vel locum deliberatio teneat, quae semper quid nobis faciendum sit sua electione ostentat. Nam, quamvis licitum aliquid esse discernimus, non tamen idcirco statim et faciendum putamus. Non enim quidquid licitum est, pariter et prodest. Sed quod veraciter utile esse deliberatio probat, simul et faciendum esse nemo ignorat. Sic utique dum quo facto opus sit quotidiana deliberatione indicatur, indicis officium ipsa nostra deliberatio explere videtur. Debet autem ad indicis similitudinem, secundum locum deliberatio tenere, et dispositionem dispensationemque simul, et moderationem praecedere. Ea namque quae inutilia, et idcirco vitanda sunt, dispositionis, dispensationis moderationisve officia non requirunt. Proximum locum post indicem medius tenet, sic et deliberationem semper dispositio subsequi oportet. Nam illa utique quae
Abbreviated transcription (Latin):
spondeant .u. digitis suꝑiꝰ assignatis
.u. gͣdus discretionis. ñ solum nũoł
ordine. s ⁊̃ quadã qͣlitatis sue ꝓpͥe¬
tate. Primus digitus pollex .iͦ. dic¬
ricularis aũ ultimus ⁊ minuinus.
Hi de gͦ quomͦ solus pollex cet̾is oĩb
uirtute ⁊ positione respondet. qͦ¬
modo cunctos p̾cedit atq prepol¬
let. uñ ⁊ nom̃ ht̃. Sic sane diuidi¬
cationis ex am̃ debet ⁊ solet pͥmũ
locum ten̾e. cet̾isq omnib exercita¬
tionis usum ⁊ loc̃ tribuere. uł ad¬
ministrare. Nan nͥ discretionis ui¬
enĩ licita licite electionẽ accipuĩt.
ordinẽ exigunt. recõpesationẽ ad¬
mittunt. mensurã reqͥrt̃. Electõ
aũ ad delibationẽ. ordo ad dispo¬
sitionẽ respensatio ad dispensatio¬
nẽ. m̃sura uͦ ꝑtinet ad modatio¬
nẽ. Uides c̾te quomͦ diuidicatiõis
censura cet̾oꝵ quoꝵlib officia pre¬
cedit atꝙ precellit. Qñ aliquid
ostñd̾e uolumꝰ in dice utiꝙ hoo fa¬

Expanded text:
gitis superius assignatis quinque gradus discretionis non solum numero vel ordine, sed et quadam qualitatis suae proprietate. Primus digitus pollex, secricularis autem ultimus, et minimus. Vide ergo quomodo solus pollex caeteris omnibus virtute et positione respondet, quomodo cunctos praecedit atque praepollet, unde et nomen habet. Sic sane dijudicationis examen debet et solet primum locum tenere, caeterisque omnibus exercitationis usum et locum tribuere vel administrare. Nam, nisi discretionis juenim licita licite electionem accipiunt, ordinem exigunt, recompensationem admittunt, mensuram requirunt. Electio autem ad deliberationem, ordo ad dispositionem, recompensatio ad dispensationem, mensura vero pertinet ad moderationem. Vides certe quomodo dijudicationis censura caeterorum quorumlibet officia praecedit atque praecellit. Quando aliquid ostendere volumus, indice utique hoc fa
Abbreviated transcription (Latin):
ht̃ ⁊ quantũ iusticia ꝑmittñs patit᷑
ex̾cere seualet. Semꝑ tñ inhis qͤ pie
inpendit. uł ueniałr remittit. illd̾
maxime caueat. ne iꝰte equitatis
metas excedat. Qñ gͦ miscdie oꝑa¬

Expanded text:
et quantum justitia permittens patitur, exercere se valet. Semper tamen in his quae pie impendit, vel venialiter remittit, illud maxime caveat, ne justae aequitatis metas excedat. Quando ergo miserico