comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
re aliã artꝑ alia susfodit. si uicia sua in sinu suo indit. si ex intualo ͥ mag ounasenti
let Sensĩ .i. hois milla erut iltꝰ. S ñtimet. Imnetus eralto ooleres suos spectat.
Queris quis tunc animus illi sit. Qui egrum amicum adhortantib guod malum est nocet. Quod
ne cursũ suũ dec̾̃iorẽ illũ inarte sua ñ fieri. in oꝑe fieri. luib ꝑspateticꝰ. Qͦ inqͥt ⁊ sapientem d̾¬
t̾iorẽ faciet pauꝑtaᷤ dolor. ⁊ qͥcqͥd aluid tale fu̾it. Uirtutẽ .i. illi ñ eripiet. s oꝑa eiꝰ ĩpediet. si recte
dicet᷑ nͥ dissimił eet gub̾ natoris ꝯditio. ⁊ sapientis. Huic .i. ꝓpositũ: ininta agẽda. ñ utiq quod
tẽptat effice̾.s oi̾a rectã fac̾e̾. Qub̃natori ꝓpositũ: utiq naũ ĩ portũ ꝑduce. Artes ministre sit̃.
respondendũ uidico. nec artẽ gub̾natoris dt̾iorẽ ulla tẽpestate fieri. nec ipam ãministrati¬

Expanded text:
inde alia atque alia suffoditur, si viscera sua in sinu suo vidit, si ex intervallo, quo magis dolet. Sensum enim hominis nulla exuit virtus. Sed non timet; invictus ex alto dolores suos spectat. Quaeris quis tunc animus illi sit ? Qui aegrum amicum adhortantibus. " Quod malum est, nocet. Quod nere cursum suum; deteriorem illum in arte sua non fieri, in opere fieri. Quibus Peripateticus "ergo," inquit, im illi non eripiet, sed opera eius inpediet." Hoc recte diceretur, nisi dissimilis esset gubernatoris condicio et sapientis. Huic enim propositum est in vita agenda non utique, quod temptat, efficere, sed omnia recte facere. Gubernatori propositum est utique navem in portum perducere. Artes ministrae sunt, respondendum iudico: nec artem gubernatoris deteriorem ulla tempestate fieri nec ipsam administrati
Abbreviated transcription (Latin):
tas d̾sit mͥ. exꝑire Admonebo gͦ ñ palã. ñ amare sine ꝯuicio.sic ut se redisse.
mmemoriã reduciñ putet Causã dicebat apud liuiũ fuluũ ex uet̾anis quidã
a talũ extorsisse te cirea seueronẽr Cũ cesar meminisse se dixiss. meminisi¬
inquit sub qͣdã arbore mininũ umbre spargente cũ uelles ꝯ side feruentissi¬
mo sole. ⁊ e̾et asꝑimꝰ locus. inqͦ rupib acutis unica illa arbor eruꝑat q̃ndã ex

Expanded text:
tas desit mihi? Experire." Admonebo ergo non amare, non palam, sine convicio, sic, ut se redisse in memoriam, non reduci putet. Causam dicebat apud divum Iulium ex veteranis quidam a, talum extorsisse te circa Sucronem ?" Cum Caesar meminisse se dixisset : " Meministi quidem sub quadam arbore minimum umbrae spargente cum velles residere ferventissimo sole et esset asperrimus locus, in quo ex rupibus acutis unica illa arbor eruperat, quendam ex
Abbreviated transcription (Latin):
semel Quis ñ cũ aliqͥd ase peti suspicatꝰ: frontẽ obdurit. uultũ au̾tit oc¬
distulit. aut timide negauit aut ꝓmisit. s difficult᷑. s suꝑductis suꝑ¬
iratꝰ impegit aut fatigatꝰ ut molestia careret ddit : Errat siqͥs sꝑat res¬
ponsurũ sĩbi quẽ dilatione lassauit. exspectatione torsit. Eod̃ aĩo bñficiũ
tius imuriȩ quã mita d̾scendant.⁊ illa cito d̾fluant. has tenax memoria
custodiat qͥd exspectat qͥ offendit dũ obligat. Satis adu̾sꝰ illũ gͣt̾: siqͥs bñficio¬

Expanded text:
semel? Quis non, cum aliquid a se peti suspicatus est, frontem abduxit, vultum avertit, ocdistulit, id est timide negavit, aut promisit, sed difficulter, sed subductis supiratus impegit aut fatigatus, ut molestia careret, dedit ? Errat, si quis sperat responsurum sibi, quem dilatione lassavit, expectatione torsit. Eodem animo beneficialtius iniuriae quam merita descendant et illa cito defluant, has tenax memoria custodiat, quid expectat, qui offendit, dum obligat ? Satis adversus illum gratus est, si
Abbreviated transcription (Latin):
pis. Un ħ innim̾abilia ocłos aures animũq mulcentia: Un illa luxuriã qͦ insitu¬
sunt nob̾ om̃iũ etatũ. om̃iũ artiũ semina. magist᷑q ȩxoculto ds̃ ꝓduc̃ ingenia

Expanded text:
pis ? Unde haec innumerabilia oculos, aures, animum mulcentia ? Unde illa luxuriam quoque instrupis ? Unde haec innumerabilia oculos, aures, animum mulcentia ? Unde illa luxuriam quoque instrusunt nobis omnium aetatium, omnium artium semina, magisterque ex occulto deus producit ingenia
Abbreviated transcription (Latin):
quã qͥ in manib ÷. An bñficiũ dare ⁊ inuicẽ gr̃am referre
se res expetende sint. Inueniuntur qͥ honesta in mercedẽ colunt qͥbq
ñ placet uirtꝰ gͣtuita q̃ ncħ habet in se magnificũ si qͥcꝙ uenale. Quid .N. ÷
turpiꝰ quã aliquẽ ꝯputare qͣnti uir bonꝰ sit. cũ uirtꝰ nec lucrũ imutet nec¬
abst̃reat dãpnũ: Rerũ honestarũ p̾ciũ in ipsis ÷ Si honestũ ꝑse expetendũ
est. b̃nficiũ autẽ honestũ÷ ñ pot̃ alia eiꝰ ꝯditio e̾e cũ ead̾ nat̾a sit. ꝑse autem
expetendũ: honestũ. sepe ⁊ habunde ꝓbatũ: In hac parte nob̾ pugna÷ cũ epicu¬
reis. delicata. ⁊ umbratica tula in ꝯuuno suo philosophantib ap̃ qͦs u̾tꝰ uoluptatum
siliens labori ac dolori familior uirilib in ꝯmodis ꝙ isti effeminato bono magis
inserenda. Nõ dat d̃s bñficiũ. Uñ gͦ ista q̃ possides q̃ das. q̃ negas q̃ seruas. q̃ ra¬

Expanded text:
uam quod in manibus est : an beneficium dare et in vicem gratiam referre per se res expetendae sint. Inveniuntur, qui honesta in mercedem colant quibusque non placeat virtus gratuita ; quae nihil habet in se magnificum, si quicquam venale. Quid enim est turpius, quam aliquem computare, quanti vir bonus sit, cum virtus nec lucr se expetendum est, beneficium autem honestum est, non potest alia eius condicio esse, cum eadem natura sit. Per se autem expetendum esse honestum saepe et abunde probatum est. In hac parte nobis pugna est cum Epicureis, delicata et umbratica turba in convivio suo philosophantium, apud quos virtus voluptatum siliens, labori ac dolori familiarior, virilibus incommodis, quam isti effeminato bono. Insbeneficia." Unde ergo ista, quae possides, quae das, quae negas, quae servas, quae ra
Abbreviated transcription (Latin):
adrer̃ nat᷑am admisiss usq eo eiꝰ ignarũ. ut qͦ die soł d̾fectio fuit. reginã claud̾et. et
cũ luna humiliore currens uia infra ipsũ solẽ ortũ suũ posuit. ⁊ illũ obiectu su ob¬
cet uelocitas sua iã recipient diẽ t̾rȩ. ⁊ ħ ibit ordo ꝑsclła. dispositosq ac p̃dictoꝰ di¬
es hñt qͥb sol intͣnscursu lune uetet᷑ õs radios suos effunde paulĩ exspecta ram¬

Expanded text:
ad rerum naturam admisisset usque eo eius ignarum, ut, quo die solis defectio fuit,regiam eluderet et ad rerum naturam admisisset usque eo eius ignarum, ut, quo die solis defectio fuit,regiam eluderet et cum luna humiliore currens via infra ipsum solem orbem suum posuit et illum obiectu sui abcet velocitas sua ; iam recipient diem terrae, et hic ibit ordo per saecula dispositosque ac praedictos dies habet, quibus sol intercursu lunae vetet
Abbreviated transcription (Latin):
gloria fugientes magis sequitur. ita fructus b̾nficii gratuus respondet. ꝑquos esse
fortuna nich̃ p̃stare p̃. Necesse asoc̃tae bnficiis uincar. necesse adiogene qͥ ꝑmediaᷤᷤ
iacebant. multo potentior multo locupletior om̃ia t̾c posidente alexandro. plus ꝓ.
Nec t̃pit̾ his reb suꝑabim̃. q̃ ñ s̃ in nr̃a potestate. Archelaus rex soc̾tẽ rogaũ. ut ad¬
se ueniret. dixisse soctes tͣdit᷑. nolle se ad eũ uenire aqͦ acciꝑet bnficiũ cũ redde
illi paria ñ poss pͥmũ inipsiꝰ potestate erat ñ acciꝑe. d̾m̾ ipse dare bnficiũ pͥor
incipiebat. Uemiebat .N. rogat᷑. ⁊ id dabat qͥ utiq ille ñ erat soc̾ti redditus &x iã¬
nunc archelaus datũs erat aurũ ⁊argentũ. receptus ꝯtẽpcũ auri ⁊argenti. Nõ pot̾at
referre archelao soctes gr̾am.⁊ qͥd t̾m̃ erat accept̾us qͣntũ dabat. Si ei ostendiss
hoi̾em uite. ⁊ moitis ꝑitũ utriꝰq fines tenentẽ. Si regẽ in luce media errantem

Expanded text:
gloria fugientes magis sequitur, ita fructus beneficiorum gratius respondet, per quos esse fortuna. Necesse est a Socrate beneficiis vincar, necesse est a Diogene, qui per medias iacebant. Multo potentior, multo locupletior fuit omnia tunc possidente Alexandro ; plus enim nec turpiter his rebus superabimur, quae non sunt in nostra potestate. Ase veniret ; dixisse Socrates traditur nolle se ad eum venire, a quo acciperet beneficia, cum reddere illi paria non posset. Primum in ipsius potestate erat non accipere ; deinde ipse dare beneficium prior incipiebat, veniebat enim rogatus et id dabat, quod utique ille non erat Socrati redditurus. Etiamnunc Archelaus daturus erat aurum et argentum recepturus contemptum auri et argenti: non poterat referre Archelao Socrates gratias ? Et quid tantum erat accepturus, quantum dabat, si ostendisset hominem vitae ac mortis peritum utriusque fines tenentem ? Si regem in luce media errantem
Abbreviated transcription (Latin):
ere posse. ⁊ adiecit puto ob ħ iratus q se a cognitione media ad uet̾em fabu¬
illi exhib̾i negocium cesar. ⁊ agras in quib uicinal̃ uia causa rirȩ ⁊ litium fuerat
militi suo donaũ Quid gͦ: Nõ repet̾ẽt b̾nficiũ ab imꝑatore. cuiꝰ memoriã mul¬
titudo rer̃ ꝯfudat quẽ fortima ingens exercitꝰ disponentẽ ñ patiebat᷑ singłis
militib occurrere: Nõ ÷ ħ repet̾e bnficiũ. s resumi̾e bono loco positũ. ⁊ patũ.¬

Expanded text:
hre posse, et adiecit, puto obiratus, quod se a cognitione media ad veterem fabuilli exhiberi negotium Caesar et agellos, in quibus vicinalis via causa rixae ac litium fuerat, militi suo donavit. Quid ergo ? Non repeteret beneficium ab imperatore, cuius memoriam multitudo rerum confuderat, quem fortuna ingentes exercitus disponentem non patiebatur singulis militibus occurrere ? Non
Abbreviated transcription (Latin):
pudii Tam du t̃e cimelat᷑ ꝙ diu rarũ erat. Quia si nulla sine duiortio acta sunt
cia. Quã inuenies tã miserã tã sordidã ut illi satis sit unũ adult̾oꝵ par: do
singłis diuisit horas. ⁊ ñ suffic̃ dies oiꝰb isi ap̃ aliũ gestata ÷ ap̃ aliũ mansit
Infrunita.⁊ antiqͣ ÷ q̃ nestiat matͥmoniũ uocari adult̾m unũ. quẽadmod̾
t tucredis eẽ q̃ imiusa s̃ : An ullũ supliciũ g̾uiꝰ estimas publico odio: pe
na: q ñ audet ab ullo bnficiũ acciꝑe. quos ñ audet ulli dare qͥ om̃ium
designatur ocłis. aut iudicari se uidicat. qđ intellectum rei optimȩ. ac dulcis¬
me amisit. Antu infelicẽ uocas qͥ caruit acie ocłoꝵ. cuiꝰ aures morb obstrixx̃.
ñ uocas miserũ eũ qͥ sensũ bñficioꝵ amisit: Testes ingͣtoꝵ omiũ dõs meruit
Urit illũ ⁊ angit int̾cepti bñficii ꝯscientia. d̾miq ħ ipsa satis pena magna

Expanded text:
pudii ? Tamdiu istuc timebatur, quamdiu rarum erat; quia nulla sine divortio acta sunt,pudii ? Tamdiu istuc timebatur, quamdiu rarum erat; quia nulla sine divortio acta sunt,tia. Quam invenies tam miseram, tam sordidam, ut illi satis sit unum adulterorum par, nisi singulis divisit horas ? Et non sufficit dies omnibus, nisi apud alium gestata est, apud aliuInfrunita et antiqua est, quae nesciat matrimonium vocari unum adulterium. Quemadmodum ta tu credis esse, quae invisa sunt, aut ullum supplicium gravius existimas publico odio ? Poena est, quod non audet ab ullo beneficium accipere, quod non audet ulli dare, quod omnium designatur oculis aut designari se iudicat, quod intellectum rei optimae ac dulcissimae amisit. An tu infelicem vocas, qui caruit acie, cuius aures morbus obstruxit, non vocas miserum eum, qui sensum beneficiorum amisit ? Testes ingratorum omnium deos metuit, urit illum et angit intercepti beneficii conscientia. Denique satis haec ipsa poena magna
Abbreviated transcription (Latin):
Redde. Nõ irritandus animꝰ ad auariciã ad q̃relas. ad discordiã. sua sponte
mista fert᷑ q̃ntũ possumꝰ resistamꝰ. ⁊ q̃renti occasiones ãputemꝰ. Utinã ꝑsii
latio ẽptorẽ uenditori obligaret. nec pacta ꝯunctaq inp̾ssis singłis cꝰtodirẽt᷑.
fides potiꝰ illa seruaret. ⁊ equũ colens animꝰ. S necessaria optimis p̃tulerũt.
et cog̾e fidẽ ꝙ spectare malunt. Adhibent abut᷑q parte testes. Ot̃pẽ huma¬
nign̾is. fraudis. ac neqͥciȩ pliblice ꝯfessionẽ. Anuł nr̃is plusꝙ animis credit̾.
mus. At his ipsis ñ alit̃ statĩ pecunie ꝯmitterent᷑. Ita ñ honestiꝰ erat aqͥb dã.
fidẽ falli ꝙ ab om̃ib ꝑfidiã timeri. ħ imũ d̾ auariciȩ ut bñficia sine sponsore
Dtiores q maiore olectu dabunt᷑ bñficia. diͦn ñ expedit om̃ib notũ fieri qđ
multa ingti s̃. Pudorẽ i rei tollet multitudo peccantiũ. ⁊ d̾sinet e̾e ꝓbri loco ꝯ¬

Expanded text:
est irritandus animus ad avaritiam, ad querellas, ad discordiam ; sua sponte in ista fertur. Quantum possumus, resistamus et quaerenti occasiones amputemus. Utinam quidlatio emptorem venditori obligaret nec pacta commentaque impressis signis custodirentur, fides potius illa servaret et aecum colens animus ! Sed necessaria optimis praetulerunt et cogere fidem quam expectare malunt. Adhibentur ab utraque parte testes. Ille ni generis fraudis ac nequitiae publicae confessionem ! Anulis nostris plus quam animis creditur. s ? At his ipsis non aliter statim pecuniae committentur. Ita non honestius erat a quibusdam fidem falli, quam ab omnibus perfidiciores, quia maiore dilectu dabuntur beneficia. Deinde non expedit notum omnibus fieri, quam multi ingrati sint; pudorem enim rei tollet multitudo peccantium, et desinet esse probri loco com
Abbreviated transcription (Latin):
pellendoꝵ excipiendoꝵ ꝓuocandoꝵ dicimꝰ tñ ⁊ gladiatorẽ fortẽ iuirũ et
seruum nequam quem in ꝯtẽptũ mortis temeritas inpulit. Parsimonia ÷
scĩa utandi sũptꝰ. cultꝰ suꝑ uacuos. aut ars re familiari modate utendi. Par
gustias. Halia s̃ nata. s effic̃. s dat in opia ẜ monis. ut hc̃ ⁊ illũ parcũ uocemꝰ
ut ille fortis dicat᷑. cũ roe fortuita despiciens. ⁊ħ sine ro̾e inꝑicła excurrẽs¬

Expanded text:
piendorum, provocandorum ; dicimus tamen et gladiatorem fortem virum et servum nequam, quem in contemptum mortis temeritas impulit. Parsimonia est scientia vitandi sumptus supervacuos aut ars re familiari moderate utendi ; pargustias. Haec alia sunt natura, sed efficit inopia sermonis, ut et hunc et illum parcum vocemus, ut et ille fortis dicatur cum ratione fortuita despiciens et hic sine ratione in pe
Abbreviated transcription (Latin):
ne acceꝑis. alius accipit fastidiose tanq. qui dicat. non quidem michi opꝰ:
quat an senserit. aliꝰ uix labra didux̃. ⁊ ingͣtior ꝙ̃ si taciussi fuit. Loqͣndũ÷
ꝓmagnitudine rei inpensiꝰ. ⁊ illa adicienda pluris ꝙ putas alligasti. Statim¬
gͣtꝰ: qͥ se onat. Nũꝙ tͥ referre grãm pot̾o. Illud certe ñ desinã uͥq ꝯfit̃
me ferre ñ posse. Nullo mag̃ cesarẽ augꝰtũ demeruit. ⁊ ad alia ĩpetͣnda
dix̃. hanc unã cesar habeo inuiriã tuã. effecisti ut uiui̾em. ⁊ morerer ĩgͣtꝰ¬

Expanded text:
 ? Alius accipit fastidiose, tamquam qui dicat : " Non quidem mihi opus equat, an senserit ; alius vix labra diduxit et ingratior, quam si tacuisset, fuit. Loquendum est pro magnitudine rei impensius et illa adicienda : " Pt ; " numquam tibi referre gratiam potero ; illud certe non desinam ubique confiteri me referre non posse." Nullo magis Caesarem Augustum demeruit et ad alia impetranda dixit : " Hanc unam. Caesar, habeo iniuriam tuam : effecisti, ut et viverem et morerer ing
Abbreviated transcription (Latin):
uoliusti. qͥ tã diligent̃ rogasti. qd q̃ꝙͣ adhibiusti. ẽgo uͦ gͣtulor mͥ qͥ exꝑiri amimũ me

Expanded text:
voluisti, quod tam diligenter rovoluisti, quod tam diligenter ro
Abbreviated transcription (Latin):
dandũ ÷ b̃nficiũ. cuiꝰ rei expeditissimã uideor monst̾tũs uiã. Sic demꝰ qͣm uelle¬
mus acciꝑe Ante om̃ia libnt̃. cito. sine aliqͣ dubitatione. Ingͣcũ ÷ bñficiũ ꝙ di int̾¬
nullãq muit grãm. Nã cũ in bnficio iocundissima sit tͥbuentis uoluntas q nolẽ¬
dia. Obtimũ ÷ antecedẽ osicdiũ cuiꝰq ꝓximũ seqͥ. illud meliꝰ occupare antequã
remitait multiplieat mimꝰ suũ. Nõ culit gͣcis qͥ cũ rogass accep̃. Qmꝗͣ ut uiris¬
rogantis u̾ba int̾dicenda s̃. ne rogati uideam̃. s certiores facti statĩ ꝓmittamꝰ.
oportunttis cibi salutaris: ⁊ aqͣ tẽpestiue data remedu locũ obtinet: ⁊ta quãuiꝰ
non÷ dubium quin libenter faciat. Itaq letus facit. ⁊ induit sibi animi sui uul-¬
tũ Ingentia quoridã bñficra silentiũ aut loq̃ndi tarditas imitata gͣuitatẽ ⁊
do fint. aditias licet familiarẽ q̃relã. Irascor tͥ qͥ cũ aliqͥd d̾sidasses ñ olĩ scire me

Expanded text:
dandum sit beneficium ; cuius rei expeditissimam videor monstraturus viam : sic demus, quomodo vellemus accipere. Ante omnia libenter, cito, sine ulla dubitatione. Ingratum est beneficium, quod diu intnullamque iniit gratiam. Nam eum in beneficio iucundissima sit tribuentis voluntas, quia nolendia. Optimum est antecedere desiderium cuiusque, proximum sequi. Illud melius, occupare ante quamremittit, multiplicat munus suum. Non tulit gratisrogantis verba intercidamus ; ne rogati videamur sed certiores facti, statim promittamopportunitas cibi salutaris est et aqua tempestive data remedii locum obtinuit, ita, quamvis non est dubium, quin libenter faciat ; itaque laetus facit et induit sibi animi sui vultum. Ingentia quorundam beneficia silentium aut loquendi tarditas imitata gravitatem et do fuit, adicias licet familiarem querellam : " Irascor tibi, quod, cum aliquid desiderasses, non olim scire me
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ Sedit canꝗ recept᷑us. recipit tãq ñ dediss: qͥ occasionẽ q̃ ꝓoee̾t occupaũ. ⁊ q̃siit
cont᷑ ingͣta s̃ ut dyxi licet re ⁊ sp̾e magna uideant᷑ q̃ danti extorq̃nt᷑. aut excide
ampli ñ potuit. Nt hͥ qͣ sdit magnũ: s dubitaũ. s distulit.s cũ daret gemiuit
ẜ supbe sdit. s cͥcũtulit ⁊ place ei cui p̃stabat uoluit Ambitioni Sdit nõ
m̾ Socti cũ multa qͥsq ꝓsius facultatib offerrent eschines pauꝑ auditor
sentio. ⁊ ibi itaqi dono qͥ unũ habeo me ipsũ ħ munꝰ rogo qͣletũq ÷ boni ꝯsu¬
lioiẽ tͥ reddã quã accepi uicit eschines ħ murie alaibuadis part ꝯinicit
ninum. ⁊ omnem opulentoꝵ uuenum munificentiam. uides qui¬
animꝰ inueniat lib̾alitatis mat̾iã ⁊̃ int̾ angꝰtias: Uidet᷑ mͥ dixisse. Nicħ̃ egisti
sus ad olescens inuenit q̃ ad mod̾ socͣtt̃ sibi daret. Postĩ nr̃i q̃rent᷑ eu̾sos mores.

Expanded text:
 occasionem qua prodesset et occupavit et quesivit. Econtra ingrata sunt, licet re et specie magna videantur, que danti extorquentur aut excidudubitavit, sed distulit, sed, cum daret, gemuit, sed superbe dedit, sed circumtulit et placere non ei, cui praestabat, voluit; ambitioni dedit, non mihi. Socrati cum multa pro suis quisque facultatibus offerrent, Aeschines, pauper auditor: sentio. Iliorem tibi reddam, quam accepi." Vicit Aeschines hoc munere Alcibiadis parem divitiis animum et omnem iuvenanimus inveniat liberalitatis materiam etiam inter angustias. Videtur mihi dixisse : " Nihil egisti, sus adulescens invenit, quemadmodum Socraten sibi dar
Abbreviated transcription (Latin):
diẽ repono. aliis mantecessũ ac ꝓut occasio. ⁊ rei pͥuatȩ meȩ facultas tulit.
Ingrato ergo aliquando quedam.s non ꝑꝑ ipsum dabo. Quid sunguie nescis
re longũ: Nã ait plato. difficił humani aĩ nectura Nõ exspectare temꝰari¬
ueri exploratio. Adea accedimꝰ. d̃ qͥb bñ spandũ ee credimꝰ Quis .N. pollicetur.
serenti ꝓuentũ naiganti portũ militanti uictoriã marito pudicã urorẽ

Expanded text:
diem repono, aliis in antecessum ae prout occasio et rei publicae meae facultas tulit." Ingrato ergo aliquando quaedam, sed non propter ipsum dabo. " Quid ? Si," inquit, " nescis, re longum est nam, ut ait Platon, difficilis humani animi coniectura esit eventus, ad ea accedimus, de quibus bene sperandum esse credidimus. Quis enim pollicetur serenti proventum, naviganti portum, militanti victoriam, marito pudicam uxorem,
Abbreviated transcription (Latin):
Quod siqͥs in t̾m ꝓcessit. ut aut eloq̃ntia ꝑgentes note sc̾et. aut iꝰticia.
aut bellicis reb ⁊ patͥ qͦ ingentẽ circũ fũdẽt famã te nebrasq natali¬
um suoꝵ clara luce discutẽt inestimabile in parentes suos bnficium
difficultates ꝯtẽpsit. ꝗͥ ad pͥma exit̾us tiro ꝑuet̾anoꝵ. corpora cucurrit
parũ÷ adice ut ꝓuncias ⁊ extͣ ordinaria ĩꝑia ꝯtineat. Ndice ut diru¬
tis marimis urbib romam imꝑii sine emulo ad ortus. occalusq efen
uirtus. ipsi urbi nescio utrũ maiꝰ p̃sidiũ afferens. andecus. S patris¬
inquis bñficiũ ÷ qͥcqͥd facis. qͥc qͥd p̃stare illi potes. et p̃ceptoris mei. qđ
institutis lib̾alib ꝓfeci. Ipsos t̾n qͥ tͣdidunt illa tͣnscendimꝰ utiq et¬
am eos qͥ pma esem̃ta docuer᷑ ⁊ ꝗuis sine ilł nemo qͥeq asseqͥ poss n tamen¬

Expanded text:
quis in tantum processit, ut aut eloquentia per gentes notesceret aut iustitia aut bellicis rebus et patri quoque ingentem circumfunderet famam tenebrasque natalium suorum clara luce discuteret, non inaestimabile in parentes suos beneficium difficultates, quod ad primam pugnam exiturus tiro per veteranorum corpora cucurrit, parum est, adice, ut provincias et extraordinaria imperia continuet, adice, ut dirutis maximis urbibus Romani imperii sine aemulo ad ortus occasusque ventuvirtus ipsi urbi nescio utrum maius praesidium adferens an decus ? Deiinquit, " beneficium est, quidquid facis, quidquid praestare illi potes." Et praeceptoris mei, quod institutis liberalibus profeci; ipsos tamen, qui tradiderunt illa, transcendimus, utique eos, qui prima elementa docuerunt, et quamvis sine illis nemo q
Abbreviated transcription (Latin):
et seruatus acesare ÷ prior tamen illum seruiis seruauerat. Bello ciuih
ꝓscͥptũ dñm ẜuus absdit. ⁊ cũ anulos eiꝰ sibi aptass ⁊ uestẽ induiss spe¬
claitorib occurrit nichq se sp̃cari qͦminꝰ ĩpata ꝑage̾nt dix̃. ⁊ d̾m ceruicẽ¬
porrex̃. Quanti uiris inueniri inpublica ꝑfidia fidelẽ. ⁊ cũ p̃mia ꝓditio¬
nis ingentia ostendant᷑ p̃miũ fidĩ mortẽ ꝯcupisce̾: Puirsus uir ordinis¬
dixiss ⁊ hortat᷑ ut cesarẽ occupet atq ipse se d̾ferat. Usus ꝯsilio disce¬
denti cesari occurrit ⁊ cũ malã m̃tẽ habuisse se pdie iurass id ut ini
se. ⁊ filios suos rescid̾ optaũ. ⁊ cesarẽ ut ignosceret sibi rediretq ĩ gran¬
haudierit ȩxẽplũ. necesse ÷ cesarẽ laudet. s cũ serũ ante laudauit post

Expanded text:
et servatus a Caesare est ; prior tamen illum servus servaverat. Bello civili proscriptum dominum servus abscondit et, cum anulos eius sibi aptasset ac vestem induisset, speculatoribus occurrit nihilque se deprecari, quo minus imperata peragerent, dixit et deelitate mitem inveniri, in publica perfidia fidelem ! cum praemia proditionis ingentia ostendantur, praemium fidei mortem concupiscere ! dixisset, et hortatur, ut Caesarem occupet atque ipse se deferat. Usus consilio descendenti Caesari occurrit et, cum malam mentem habuisse se pridie iurasset, id ut in se et in filios suos redderet, optavit et Caesarem, ut ignosceret sibi rediretque in grahoc audierit exemplum, necesse est Caesarem laudet, sed cum servum ante laudaverit
Abbreviated transcription (Latin):
impetꝰ factus: uti mortalib mos÷ ex magnis maiora cupiendi ꝓtinꝰ exci¬
dit qͥeqͥd ante ap̃ nos bñficiũ uocat᷑. Necea intuem̃ q̃ nos aliis p̃posuere
s ea sola q̃ fortuma p̃cedentiũ ostentat. Nõ pot̃ qͥsꝗ. ⁊ inude. ⁊ gr̃as ag̾e
ad tempus qđ eum maxime transit. ad p̃t̾ita rari animum retorquent.
Sic fit ut p̃ceptores eoꝵq bñficia int̾cidant q totã puericiã relinqͥmꝰ. Sic fit
ut in adolescentia collocta ꝑeant. q nũꝙ ret̾ctant᷑. Nemo qͥ fuit tanꝙ inp̃ti

Expanded text:
impetus factus est, uti mortalibus mos est ex magnis maiora cupiendi. Protinus excidit, quidquid ante apud nos beneficium vocabatur, nec ea intuemur, quae nos aliis praeposuere, sed ea sola, quae fortuna praecedentium ostentat. Non potest autem quisquam et id tempus, quod cum maxime transit, ad praeterita rari animum retorquent ; sic fit, ut praeceptores eorumque beneficia intercidant, quia totam pueritiam reliquimus ; sic fit, ut in adulescentiam no
Abbreviated transcription (Latin):
cũ aliqd sibi missũ÷ munꝰcłm subin aliud intẽpestiue remittunt.⁊ nicħ se deb̾e
testant᷑. Reiciendi signũ ÷ ꝓtinꝰ aliud unucẽ mitt̾e. ⁊ minꝰ mune̾ expungere.
Aliqͣndo ñ reddã bnficiũ cũ possim. Quando: Si plus mͥ detͣctus eroꝙ
illi collatũs. siille ñ erit sensurꝰ ullã accessionẽ recepto eo qͦ recdlito mͥ mits
abscessurũ erit Qui festinat utiq reode ñ ht̃ ammũ gͣti hoi̾s. s ̾bitoris ⁊ ut bit

Expanded text:
cum aliquod sibi missum est munusculum, subinde intempestive aliud remittunt et nihil se debere testantur. Reiiciendi signum est, protinus aliud invicem mittere et munnon reddam beneficium, cum possim. Quando ? Si plus mihi detracturus ero quam illi conlaturus, si ille non erit sensurus ullam accessionem recepto eo, quo reddito mihi multum abscessurum erit. Qui festinat utique reddere, non habet animum grati hominis, sed debitoris ; et,
Abbreviated transcription (Latin):
cit̾a impetͣntib q̃ ñ dare s negare bñficiũ ÷ Estimabimꝰ ittiq utilitatẽ
potiꝰ ꝙ uoluntatẽ petentiũ. Sepe .i. noria q̃s ꝯcupiscimꝰ. Nec d̾spic̾e ꝙ ꝑ-
niciosa sint licet q uidiciũ int̾pellat affectꝰ. S cũ subsedit cupiditas cũ
rũ auctores. Ut frigꝰ. ł aqͣ egris negamꝰ. aut sibi iratis ferrũ. aut amantib
mi serabiłr rogantib ꝑseuabimꝰ ñ dare Tũ inicia bñficioꝵ spectare cũ ⁊ eritꝰ dec¬

Expanded text:
 itaque utilitatem potius quam voluntatem petentium. Sepe enim noxia queque concupiscimus, nec dispicere quam perniciosa sint, licet, quia iudicium interpellat affectus. Sed cum subsedit cupiditas, cumrum amiserabiliter rogantibus perseverabimus non dare. Cum initia beneficiorum
Abbreviated transcription (Latin):
hos ego ñ apellabo. s ꝯmone faciã. ⁊ ad officiũ aliud agentes educã Qui statĩ mͥ
sic respondebt̃. Ignosce. Nõ me hercłẽ sciui ħ te d̾sidare. Alioqͥn ult obtulis¬
sem. Rogo ne me ingͣtũ estimes. Memini qͥ mͥ p̃stit̾is. hos ego qr dubitẽ. ⁊ sibi me¬
liores. ⁊ mͥ face̾s Quoscũq potuero peccare ꝓhibebo. Multo mag̾ amicũ ⁊ ne pec¬
cet. ⁊ ne inme potissimũ peccet. Alt̾m illi b̾nficiũ da si ingͣtũ e̾ẽ ñ patior qͥdã nõ¬

Expanded text:
Hos ego non appellabo, sed commonefaciam et ad officium aliud agentes reducam. Qui statim mihi sic respondebunt : " Ignosce ; non mehercules scivi hoc te desiderare, alioqui ultro obtulissem ; rogo, ne me ingratum existimes ; memini, quid mihi praestiteris." Hos ego quare dubitem et sibi meliores et mihi facere ? Quemcumque potuero, peccare prohibebo ; multo magis amicum, et ne peccet et ne in me potissimum peccet. Alterum illi beneficium do, si illum ingratum esse non patior ; n
Abbreviated transcription (Latin):
de me cesari. Quousq dices. ego te seruaui: Ego te eripui morti: Istud si me
ostendes. Quousq circũducis. qͦusq obliuisci fortune meȩ ñ sinis: Semel satis
intͥupho ductus eẽm. Nõ ÷ dicendũ qͥd t̾buerimꝰ. Qui ãmonet repetit. Nec aliis ꝙ¬
iactanti bñficiũ suũ. Nõ negab̾ inquit te recepisse. ⁊ cũ recepiss qͣndo: sepe¬

Expanded text:
de me Caesari! " Quousque dices : " Ego te servavi, ego eripui morti " ? Istud, si meode me Caesari! " Quousque dices : " Ego te servavi, ego eripui morti " ? Istud, si meoostenderes. Quousque me circumducis ? Quousque oblivisci fortunae meae non sinis ? Semel in triumpho ductus essem! Non est dicendum, quid tribuerimus ; qui admonet, repetit. Non est iiactanti beneficium suum. " Non negabis," inquit, " te recepisse " ; et cum respondisse
Abbreviated transcription (Latin):
Om̃is benignitas ꝓpat. ⁊ ꝓpͥũ ÷ lib̾nt̃ facientis cita face. Qui tarde ⁊ diẽ d̾die
intelis ead ferri uis÷ s infinitũ int̃ utrũ excusso lac̾to torg̃ant̃. an remi¬
sa manu effluant. &ladiꝰ idẽ. ⁊ string̃. ⁊ tͣnfforat quã p̃sso articło uen̾it rt¬
rere ꝯtumeliã mitis. Itaq ñ s̃ exasꝑanda bñficra nec qͥcq illis tͥste miscendum.
datũ panẽ lapidosũ uocabat. quẽ esurienti acciꝑe necessariũ sit. ⁊ si acbũ Oñs¬
noticia pulc̾ fit. Rursus q̃ ñ ꝓducunt nec honestiorẽ faciunt. s succurrunt in¬
mitati. egestati ignominie tacite danda s̃ ut nota sint solis qͣr ꝓ¬
Int̾dũ ⁊̃ qͥ iuuat᷑ fallendus ÷ ut hat. nec aqͦ accep̃ sciat. ħ bñificiĩ int̾ duos-
lȩx÷ alt̾̃ statĩ obliuisci o̾b⁊ dati. alt̃ memior ẽẽ accepti. Pessimũ÷ si lacerat
tione seruatꝰ aqͦdã cesaris amico. exclamauit cũ suꝑbiã eiꝰ ferre ñ poss. red¬

Expanded text:
s properat, et proprium est libenter facientis cito facere. Qui enim tarde et diem de die in telis eadem ferri vis est, sed infinitum interest, utrum excusso lacerto torqueantur an remissa manu effluant, gladius idem et stringit et transforat, quam presso articulo venerit, rerere contumeliam meritis. Itaque non sunt exasperanda beneficia nec quicquam illis triste miscendum. datum panem lapidosum vocabat, quem esurienti accipere necessarium sit, esse acid aliud notitia pulchrius fit; rursus, quae non producunt nec honestiorem faciunt, sed succurrunt infirmitate egestati, ignominiae, tacite danda sunt, ut nota sint solis, neficii inter duos lex est : alter statim oblivisci debet dati, alter accepti numquam. Lacerat tione servatus a quodam Caesaris amico exclamavit, cum superbiam eius ferre non posset : " Red
Abbreviated transcription (Latin):
deb̾e. s natẽ. q nec nata sine dõ÷ nec ds sine natã. s idẽ utrũq bistat of¬
ficio. Si qͥd a seneca accepisses. anneo te deb̾e diceres. anlucio: nõ ordito¬
tam̃ ipse : Sic nat̾am uoca fatũ.fortunã. Om̃ia eiꝰd dĩ nomina s̃. uari: u¬
tenris sua potestate. Et iusticia pbitas. prudentia. fortitudo. frugalit as uniꝰ
animi bona sunt. Quicqͥd hoꝵ tibi placuit. animus placet. depositum reddẽ¬
ꝑse res expetenda: Nõ t̃n sẽꝑ reddã. nec qͦlibet loco. nec qͣlib⁊ tẽpore Aliqͣndo n¬
chil int̾ utrũ inficier an palã reddã. In tuebor utilitatẽ eiꝰ ein reddit̾us sũ. ⁊ nocit̾u
illi S̾positũ negabo. Idẽ in bñficio faciã. Uidebo cui dem. qͣndo dem. qmͦ qͣre Nich̃ .i. sine

Expanded text:
debere, sed naturae, quia nec natura sine deo est nec deus sine natura, sed idem est utrumque, distat ofdebere, sed naturae, quia nec natura sine deo est nec deus sine natura, sed idem est utrumque, distat officio. Si, quod a Seneca accepisses, Annaeo te debere diceres vel Lucio, non creditot. Sic nune naturam voca, fatum, fortunam ; omnia eiusdem dei nomina sunt varie utentis sua potestate. Et iustitia, probitas, prudentia, fortitudo, frugalitas unius animi bona sunt ; quidquid horum tibi placuit, animus placet. Sed nes expetenda est; non tamen semper reddam nec quolibet loco nec quolibet tempore. Aliquando nihil interest, utrum infitier an palam reddam. Intuebor utilitatem eius, cui redditurus sum, et nociturum illi depositum negabo. Idem in beneficio faciam. Videbo, quando dem, cui de
Abbreviated transcription (Latin):
cet t̃. hunc auctorẽ rerũ nr̃arũ ꝯpellare. ⁊ iouẽ illũ maximũ. acoptimũ rite
dices. ⁊ tonantẽ. ⁊ statorẽ. qͥ ñ ut hẏstorici tͣdidunt ex eo q post uotũ sceptũ
acies romanoꝵ. fugientiũ stetit. s qͥ stant bñficio eiꝰ om̃ia. stator stabilitorq
uoles illi nomina ꝓͥe aptab̾. ium aliquã effectũq celestiũ rerũ ꝯtinentia Tot
apellationes eiꝰ possunt eẽ. quot mun̾a. hunc ⁊ lib̾m patrẽ ⁊ hercłem. ac mͥcuri¬
um. nr̃i putant. Lib̾m patrẽ q om̃iũ parens ÷ q̃ pͥmũ inuenta seminũ uis:¬
ꝯsultã ꝑ uoluptatẽ. hercdẽm & uis eiꝰ iniuncta sit qͣndoq lassata fui̾t oꝑib
editis in ignẽ recessurã. Mercuriũ q r̾o penes ipsũ: numusq ⁊ ordo.⁊
scientia. Quocũq te flexeris ibi illũ uideb̾ occurrentẽ tͥ. incħ ab illo ua¬
cat. opꝰ suũ ipse ĩplet. Ergo nicħ agis ingͣtissime mortaliũ qͥ te negas dõ

Expanded text:
imum rite dices et Tonantem et Statorem, qui non, ut historici tradiderunt, ex eo, quod post votum susceptum acies Romanorum fugientium stetit, sed quod stant beneficio eius omnia, stator stabilitorque ndent. Quaecumque voles, illi nomina proprie aptabis vim aliquam effectumque caelestium rerum continentia : tot appellationes eius possunt esse, quot munera. Hunc et Liberum patrem et Herculem ac Mercurium nostri putant : Liberum patrem, quia omnium parens sit, cui primum inventa seminum vissultura per voluptatem ; Herculem, quia vis eius invicta sit quandoque lassata fuerit operibus editis, in ignem recessura ; Mercurium, quia ratio penes illum est numerusque et ordo et scientia. Quocumque te flexeris, ibi illum videbis occurrentem tibi ; nihil ab illo vacat, opus suum ipse implet. Ergo nihil agis, ingratissime mortalium, qui te negas deo
Abbreviated transcription (Latin):
indignis frum̃tũ publicũ. tã fur ꝙ ꝑuirus. ⁊ adult̃ accipiunt. In his exige cẽ¬
surã. ⁊ ꝑsonarũ existimationẽ. q̃ seꝑatĩ tanꝗ digno dant᷑. ñ in his q̃ ꝓmiseue
turbã admittunt. Multũ .ii. refert utrũ aliqͥn ñ excludas. an eligas bñfici¬
men ñ occupent. Due res coire debent q̃ ħacceptũ efficiant. pͥmũ rei mag¬
nitudo. Quedã .i. s̃ intͣ huꝰ nominis m̃surã. Quis ħ dixit qͣdrã panis. aut igniꝰᷤ¬

Expanded text:
ige censuram et personarum aestimationem, quae separatim tamquam digno dantur, non in his, quae promiscue turbam admittunt. Multum enim refert, utrum aliquem non excludas an eligasmen non occupent. Duae res coire debent, quae beneficium efficiant. Primum rei magnitudo ; quaedam enim sunt infra huius nominis m
Abbreviated transcription (Latin):
ficio dando uitandũ: quã suꝑłia. Quid opꝰ arrogantia uusltꝰ: quid tumore uͥboꝵ:
hpsa res te extollit. Sthenda: manis iactatic. res loq̃nt᷑ ncb̃ tacentib. Nõ t̃m̃
ingͥtũ s iniusũ ÷ bñficiũ suꝑbe datũ. Cesar d̾dit uitã põpeio peno si dat qͥ non
id insolentiȩ ca factũ auint socculũ auratũ. immo aureũ. margaritis distĩ¬
nt mores lib̾e ciuitatis ꝑsica seruitute mutaret parũ iudicaũ si senator se

Expanded text:
ficio dando vitandum est quam superbia. Quid opus arrogantia vultus, quid tumore verborum? Ipsa res te extollit. Detrahenda est inanis iactatio; res loquentur nobis tacentibus. Non tantum ingratum, sed invisum est beneficium superbe datum. C. Caesar dedit vitam Pompeio Penno, si dat, qui non id insolentiae causa factum, aiunt socculum auratum, immo aureum, margaritis distinut mores liberae civitatis Persica servitute mutaret, parum iudicavit, si senator, se
Abbreviated transcription (Latin):
aut instruit. Nõ utiliꝰ qͥcꝙ ÷ ꝙ sibi utilẽ fieri. Cetã exhabundanti ueniunt dlica
ut femine aut seni arma uenatoria. aut rustico libros. Eque eꝯtͣrio r̾espiciemꝰ¬
nedũ gͣta mitt̾e uolumꝰ. suũ cuiq morbũ ex ꝓbratã mittamꝰ. sicut ebrioso upa.
res euanescentẽ memoriã excitet. płres s̃ ap̃ qͦs ñ diutiꝰ s̃ in aĩo donata quã
usu. Ergo si fieri pot̾ ꝯsumi meũ mimꝰ nolo. exstet. hereat. amico meo ꝯuiuit.

Expanded text:
utilius quicquam est quam sibi utilem fieri. Iam cetera ex abundanti veniunt delicatut feminae aut seni arma venatoria, ut rustico libros, ut studiis acdum grata mittere volumus, suum cuique morbum exprobratura mittamus, sicut ebrioso vina et rem manet gratia ; plures sunt, apud quos non diutius in animo sunt donata, quam in usu. Ego, si fieri potest, consumi munus meum nolo ; extet, haereat amico meo, convi
Abbreviated transcription (Latin):
reditura quoꝵ aiuro egregio statim fructus ꝑceptiis ÷ Adeo quidem ista res
sugare nos. ⁊ pigͥores ad rẽ face̾ pulcherrimã ñ d̾bet ut si spes mͥ p̃dicat᷑
um ingͣti antecedit. dicã qͥ sentio. Qui bñficiũ ñ reddit ñ mag̃ peccat ꝙ
qͥ ñ dat ciciꝰ Pnficia inuulgꝰ cũ largiri institueris ꝑdenda s̃ multa ut se
honesta largitio÷ Quib si detͣxeris iudiciũ dsinunt e̾e̾ bñficia. ⁊ in aliud qͥ¬

Expanded text:
reditura, quorum a viro egregio statim fructus perceptus est. Adeo quidem ista res fugare nos et pigriores ad rem pulcherrimam facere non debet, ut, si spes mihi praecidatur um ingrati antecedit. Dicam, quod sentio. Qui beneficium non reddit, magis peccat ; qui non dat, citius. Beneficia in volgus cum largiri institueris, perdenda sunt multa, ut sehonesta largitio est ; quibus si detraxeris iudicium, desinunt esse beneficia, in aliud qu
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ postea ingͣtũ e̾e scieris. dab̾. annõ: Si facies sciens peccas. das .n. cui ñ debes. Si¬
exceptione uenit. si niͥ accidit qͥ impediat. Ideo om̃ia ill succedẽ dñis ⁊ ncħ ꝯtͣ¬
opimonẽ accidẽ qͥ p̃sumit aĩo posse aliqͦt int̾uenire q̃ d̃stinata ꝓhibeant. In pruden-
trũ fiducia ista fortunã sͨ spondẽ. Sapiens ÷ qͥ utͣmq eiꝰ partẽ cogitat. Scit qͣn-¬
tũ liceat errori.ꝙ inc̾ta sint humana. s. multa ꝯiliis obstent. Ancipitẽ rerum
ac lubricã sortẽ suspensꝰ seqͣt᷑ ꝯsiliis c̾tis incertos euentꝰ. Om̃ia e̾e̾ eađ dbent quȩ

Expanded text:
et postea ingratum esse scieris, dabis an non ? Si facis sciens, peccas, das enim, cui non debes daexceptione venit : "Si nihil inciderit, quod impediat." Ideo omnia illi succedere dicimus etstinata prohibeat. Imprudentium ista fiducia est fortunam sibi spondere ; sapiens utramque partem eius cogitat ; scit, quantum liceat errori, quam incerta sint humana, quam multa consiliis obstent ; ancipitem rerum ac lubricam sortem suspensus sequitur, consiliis certis incertos eventus expendit. E
Abbreviated transcription (Latin):
faciat licet om̃ia. q̃ fac̾e bonꝰ amicꝰ. ⁊ memor officũ debet. si aĩo eiꝰ obu̾sat᷑
ꝓpositi sui capit᷑. humile: sine laude.sine gła. ꝓdesse qr expedit. quid
mugnifici ÷ se amare sibi parc̾e sibi aqͥrere: Ab om̃ib istis uera bona
dandi cupido ad uocat ad de tͥm̃tũ. imecta manu tͣhit .iilitates reiĩ¬
quit. ipso bene faciendi oꝑe letissima. Numquid dubium: quin ꝯtraria sit
b̃nficio inuiria: Quomͦ iniuriã face̾ ꝑse uitanda ac fugienda res: sic bñ dare ꝑ-
se expetenda. Illic turpitudo ꝯtͣ om̃ia p̃mia in scelus hortantia ualent adħ
adeoq gr̾osa uirtꝰ÷ ut insitũ sit ñ mał. ꝓbare meliora. Quis qͥ ñ bñficꝰ uidĩ ue¬
lit. Quis ñ int̾ sceła. ⁊ inuirias opinonẽ bonitatis affectet: Quis ñ ipsis q̃ in po¬

Expanded text:
Faciat licet omnia, quae facere bonus amicus et memor officii debet : si animo eius obversatur sit ; alioqui humile est, sine laude, sine gloria, prodesse, quia expedit. Quid magnifici est se amare, sibi parcere, sibi adquirere ? Ab omnibus istis vera beneficii dandi cupido avocat, ad detrimentum iniecta manu trahit et utilitates reliquit ipso bene faciendi opere laetissima. Numquid dubium est, quin contraria sit beneficio iniuria ? Quomodo iniuriam facere per se vitanda ac fugienda res est, sic beneficium dare per se expetenda. Illic turpitudo contra omnia praemia in scelus hortantia valet ; ad hoc adeoque gratiosa virtus est, ut insitum sit etiam malis probare meliora. Quis est, qui non beneficus videri velit, qui non inter scelera et iniurias opinionem bonitatis adfectet, qui n
Abbreviated transcription (Latin):
enim ut male collocata male debeant᷑. Sqͥb ñ redditis sero q̃rim̃. Ista ..
freq̃ntiꝰ quã ingͣti animi. Id euenire ex causis płib udeo. Prima il¬
la ÷ qͥ ñ eligimꝰ dignos qͥb tbuamꝰ. s nomina facturi diligent̃ patͥmo¬
niũ. ⁊ uitã dbitoris inqͥrimꝰ. Semina in solũ effetũ. ⁊ sterile ñ spargimꝰ
Beneficia sine ullo d̾lectu mag̾ ꝓicimꝰ ꝙ damꝰ Nec facile dix̾im utrũ
turpiꝰ sit inficiari an repet̾ẽ bñficiũ Id .i. genꝰ huiꝰ crediti: ex qͦ tantũ¬
recipiendũ sit qͣntũ ultͦ refert̃. Nõ opꝰ ÷ ad lib̾andã fidẽ facultatib

Expanded text:
enim, ut male collocata male debeantur ; de quibus non redditis sero querimur ; ista frequentius quam ingrati animi. Id evenire ex causis pluribus video. Prima illa est, quod non eligimus dignos, quibus tribuamus. Sed nomina facturi diligenter in patrimonium et vitam debitoris inquirimus, semina in solum effetum et sterile non spargimus ; beneficia sine ullo dilectu magis proicimus quam damus. Nec facile dixerim, utrum turpius sit infitiari an repetere beneficium ; id enim genus huius crediti est, ex quo tantrecipiendum sit, quantum ultro ref
Abbreviated transcription (Latin):
e cusisse deum. uadis huc illuc ut excutias insidens pondus quod ipsa iactatione in-¬
ista iactatio. Queris quare te fuga ista non adiuuet. tecum fugis. honiis ammi deponendũ

Expanded text:
Excussisse deum. Vadis huc illuc, ut excutias insidens pondus, quod ipsa iactatione inista iactatio. Quaeris quare te fuga ista non adiuvet ? Tecum fugis. Onus animi deponendum e
Abbreviated transcription (Latin):
mori. alterum ut posset. Compositis ergo reb ut cumq ꝯponi fractȩ. atq ultime poterant. id
agendũ existimiaũ. ne cui catonẽ aut occide̾ lice̾t. aut suare ꝯting̾e̾t. Et strictoglidio quem
usq in illũ diẽ ab oi cede purũ seruauat: nil inqͥt egisti fortima oĩb conatib meis obstando
No ꝓmea adhuc s ppat̾e lib̾tate pugnai ec agebã tanta ꝑtinatia ũ lib̾. s ũ int̃ lib̃os uiuerẽ¬
Nune qͣͥn Splorate sres gnis humani cato deducat᷑ incutũ. Inp̾ssit d̾in mortiferũ coꝑor
uuliꝰ. Quo obligato amedicis cũ mimꝰ sanguini hret. minꝰ uiriũ alidẽ. ũ ñ tm cesaris sibi¬

Expanded text:
mori, alterum, ut posset. Compositis ergo rebus, utcumque componi fractae atque ultimae poterant, id agendum existimavit, ne cui Catonem aut occidere liceret aut servare contingeret. Et stricto gladio, quem usque in illum diem ab omni caede purum servaverat: " Nihil," inquit, " egisti, fortuna, omnibus conatibus meis obstando. Non pro mea adhuc sed pro patriae libertate pugnavi, nec agebam tanta pertinacia, ut liber, sed ut inter liberos vivereniam deploratae sunt res generis humani, Cato deducatur in tutum." Inpressit deinde mortiferum corpori vulnus. Quo obligato a medicis cum minus sanguinis haberet, minus virium, animi i
Abbreviated transcription (Latin):
tis qͥs̃ płrimi colligo. Respice adħ nr̃a tẽpora de quoꝵ langore. ac delicus q̃rimꝰ. Oñis or¬
dims hai̾es suocurrent. oĩs fortune. oĩs etatis qͥ mala sua p̾celsint. Michi crede lucili ad

Expanded text:
res mortis, qui sunt plurimi, colligo. Respice ad haec nostra tempora, de quorum languore ac deliciis querimur; omnis ordinis homines suggerent, omnis fortunae, omnis aetatis, qui mala sua morte
Abbreviated transcription (Latin):
senseris gaudiũ. cũ p̃texta posita sũpsisti uirilẽ togã.⁊inforũ deductus es. Manis
eroꝵ. nec pueroꝵ t̃m. s infantũ. Illi leuia: hu falsa formidant. nos utͣq ꝓfice mͦ
ꝯtẽpnantur: Alius ante amicȩ fores laq̃o pependit. Alius p̃cipitaũ se etecto. ne dñm
stomachantem duitiꝰ audiret. Aliꝰ ne reducet᷑ e fuga: ferrũ adeg̃ in uisca. Nlõ putas
u̾tutẽ ħ effecturã. qͥ effec̃ nimia formido. Nulli pͭ secura uita ꝯtinge̾. qͥ de ꝓducenda ni¬
mis cogitat. qui int̾ multabona. multos ꝯsules nu̾at. ħ cotidie meditare. ũ possis eqͦ

Expanded text:
senseris gaudium, cum praetexta posita sumpsisti virilem togam et in forum deductus es; maius erorum, nec puerorum tantum sed infantum. Illi levia, hi falsa formidant, nos utraque. Proficcontemnatur? Alius ante amicae fores laqueo pependit, alius se praecipitavit e tecto, ne dominum stomachantem diutius audiret, alius ne reduceretur e fuga, ferrum adegit in viscera. Non putas virtutem hoc effecturam, quod efficit nimia formido ? Nulli potest secura vita contingere, qui de producenda nimis cogitat, qui inter magna bona multos consules numerat. Hoc cotidie meditare, ut possis aeq
Abbreviated transcription (Latin):
na. cũ amico om̃s curas õs cogitationes tuas misce. fidelẽ si putau̾is: facias. Nam
qͥdã falłe docuer. dũ timent falli. ⁊illi peccandi usũ: suspicando fecer̃. Quid: qͣre ego
ulla u̾ba coram amico meo retͣbam: Quid÷ qͣre me corã illo ñ putẽ solii: Iuidãq̃¬
t̃m amicis ꝯmittanda s̃: obuiis narrant. ⁊ in qͣslib aures qͥcqͥd illos urit: exhonãt
Quidã rursus ⁊̃ barissimoꝵ ꝯscientiã reformidant. ⁊ si possent ne sibi d credituri.
interuis premunt omne secretum. Neutrum faciendum est. Utrumq .n. uicium: ioĩb¬

Expanded text:
na, cum amico omnes curas, omnes cogitationes tuas misce. Fidelem si putaveris, facies. Nam na, cum amico omnes curas, omnes cogitationes tuas misce. Fidelem si putaveris, facies. Nam quidam fallere docuerunt, dum timent falli, et illi ius peccandi suspicando fecerunt. Quid est, quare ego ulla verba coram amico meo retraham ? Quid est, quare me coram illo non putem solum ? Quidaquaslibet aures, quicquid illos urserit, exonerant. Quidam rursus etiam carissimorum conscientiam reformidant, et si possent, ne sibi quidem credituri interius premunt omne secretum. Neutrum faciendum est. Utrumque enim vitium
Abbreviated transcription (Latin):
et quẽadmodũ. dicam. Causas pauꝑ catis meȩ dicam rededam. s euenit mͥ quod plerisq
ñ suo uicio ad inopiam redactis: om̃s ignoscunt. nemo succurĩt. Iuid gͦ:: ñ puto pauꝑ
est maiorib nr̃is sera parsimonia infundo: Nõ.i. tm̃ mininũ in ino. s pessimum
sremanet:¬
ũ serib̾ amico cuo. Dem ãmones me ne om̃ia cũ eo ad te ꝑtinentia ꝯmu¬
Itaq sic pͥore illo ubo qͣsi publico usus es. Et sic illũ amicũ uocasti qͦmͦ om̃s candidatoᷤ
.e. Errat et ille qͥ amnicũ in atrioq̃rit. in ꝯuiuio ꝓbat. Nullũ ht̃ maiꝰ malũ occupatus
hõ. ⁊ bonis suis obsessus ꝗͣ qd amicos sibi putat quib ipe nõ÷ Tu uͦ om̃ia cũ amico de¬
lib̾a. s de ip̃o prius. Post amiciciam c̾dendũ ÷ an amiciciã uidicandũ. Isti uͦ p̃postero
dicaui̾nt ñ amant. Duii cogita an tͥ inamiciciã aliqͥs recipiendus sit cũ placu̾it fieri
illũ pectore admnce. Iam audact cũ illo loq̃re ꝙ tec. Tu ꝗd ita uiue. ũ¬

Expanded text:
et quemadmodum, dicam; causas paupertatis meae reddam, sed evenit mihi, quod plerisque non suo vitio ad inopiam redactis: omnes ignoscunt, nemo succurrit. Quid ergo est ? Non putest maioribus nostris, sera parsimonia in fundo est. Non enim tantum minimum remanetut scribis, amico tuo; deinde admones me, ne omnia cum eo ad te pertinentia commuItaque si proprio illo verbo quasi publico usus es et sic illum amicum vocasti, quomodo omnes candidatos s. Errat et ille, qui amicam atrio querit, in convivio probat. Nullum habet maius malum occupatus homo et bonis suis obsessus, quam quod amicos sibi putat, quibus ipse non est. Tu vero omnia cum amico delibera, sed de ipso prius. Post amicitiam credendum est, ante amicitiam iudicandum. Ipsi vero prepostere mant, cum iudicaverunt. Diu cogita, an tibi in amicitiam aliquis recipiendus sit. Cum placuerit fieri, toto illum pectore admitte; tam audaciter cum illo loquere quam tecum. Tu quidem i
Abbreviated transcription (Latin):
Uoluptates ip̃as ꝙ te morant. ac retinent ꝯsupsisti. Tlulla tͥ noua nulla ñ iã ocdiosa ip̃a sacig¬

Expanded text:
oluptates ipsas, quae te morantur ac retinent, consumpsisti. Nulla tibi nova est, nulla non iam odiosa ipsa satieoluptates ipsas, quae te morantur ac retinent, consumpsisti. Nulla tibi nova est, nulla non iam odiosa ipsa satie
Abbreviated transcription (Latin):
in suffusa paulatĩ defec̃. ũaiebat. ñ sine qͣdã uoluptate quã afferre solet lenis dissolutio. ñ inex¬
ꝑta nob̃ qͦs aliq̾n liqͥt aiꝰ. In fabellã excessi ñ ingͣcã tͥ. exitũ.N. amici tni cognosces. ñ difficilẽ. nec
qͦ om̃ia eunt. Quid tͣ noui: Ad hanc legẽ natꝰ es. ħ patͥ tuo accidit. ħmatͥ. ħ maiorib ħi oĩb ante ce:¬
ħ oĩb pꝰte. Series mucta. mullamutabił ope. illigaũ ac t̾hit cuncta.Quantꝰ te ppłs morituroꝵ
pueroꝵ referã. Lacon puer ille memorie t̃dit̾ impub̾ adhuc qͥ captꝰ: clamabat ñ seriia sua
ferrea uas obscenũ uibebatut. illisĩ pariei cap̃ rup̾. łã ꝑpe lib̾cas ⁊ serũ aliqͥs Icañ sic ꝑire¬
te seqͥ. ducis. fac tin uiris qͥ alieni: Nõ sumes pueri ħꝰ sp̃m u̾dicas ñ seruio: Infelix ser¬

Expanded text:
inde suffusa paulatim defecit, ut aiebat, non sine quadam voluptate, quam adferre solet lenis dissolutio non inexinde suffusa paulatim defecit, ut aiebat, non sine quadam voluptate, quam adferre solet lenis dissolutio non inexperta nobis, quos aliquando liquit animus. In fabellam excessi non ingratam tibi. Exitum enim amici tui cognosces non difficilem nec quo omnia eunt. Quid tibi novi est ? Ad hanc legem natus es. Hoc patri tuo accidit, hoc matri, hocost te. Series invicta et nulla mutabilis ope inligavit ac trahit cuncta. Quantus te populus moriturorum Puerorum referam. Lacon ille memoriae traditur inpubis adhuc, qui captus clamabat " non serviam" sua ferre enim vas obscenum iubebatur, inlisum parieti caput rupit. Tam prope libertas te sequi; duceris. Fac tui iuris, quod alieni est. Non sumes pueri spiritum, ut dicas " non servio" ? Infelix, ser
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ suꝑe̾e̾t iatici: quã uiȩ. ꝓͣsertĩ cũ eamuiã sumꝰ ug̾ssi quã ꝑage ñ ÷ necesse. Itẽ ĩ¬
ꝑfectũ erit sii media parte. aut cit᷑ petitũ locũ stet̾is. Uita ñ÷ ĩꝑfecta. si honesta est
Ubicũq d̾sines. si bn desines: tota: Sepe aut. ⁊ forcit̾ desinendũ: ⁊ ñ ex maximis
y delib̾are dẽ morte. Cõuocaũ ꝯpłres amicos unꝰ qͥsq aut q timidus erat. id illi sua¬
ds. ꝑlo. sł̃m eurritur. Mori uelle ñ t̃m prudens. aut fortis. aut miser. etia
linũ ãmoniut i̾e̾e inhumanũ. ꝗ̃ ad mod̾ cena ꝑacta reliqͥe cͥcstantib diuidunt᷑. sic ꝑacta uita ali¬
tas itaq sumulas distribuit flentib seruis: ⁊ illoᷤ ultͦ ꝯsolatꝰ: No fuit illi opꝰ ferro. ñ sanguine. tͥ duo
abstinuit. ⁊ in ipo cubicdo poni tab̾nacłm ussit. Doliũ dm̃n illatũ: inqͦ diu iacuit. ⁊ calida sub¬

Expanded text:
ici quam viae, praesertim cum eam viam simus ingressi, quam peragere non est necesse. Iter inperfectum erit, si in media parte aut citra petitum locum steteris; vita non est inperfecta, si honesta est. Ubicumque desines, si bene desines, tota est. Saepe autem et fortiter desinendum est et non ex maximis pit deliberare de morte. Convocavit complures amicos. Unusquisque aut quia timidus erat, id illi suanus, libido, per hunc circulum curritur. Mori velle non tantum prudens aut fortis aut miser, etiamlinum admonuit non esse inhumanum, quemadmodum cena peracta reliquiae circumstantibus dividantur, sic peracta vita alitas itaque summulas distribuit Sentibus servis et illos ultro consolatus est. Non fuit illi opus ferro, non sanguine; triduo abstinuit et in ipso cubiculo poni tabernaculum iussit. Solium deinde inlatum est, in quo diu iacuit et calda sub