comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
unũ de ioħe credit᷑. alterũ de regi¬
colligere: et ea q̃ circa carnẽ seu e¬
tiã incarne gerunt᷑. interĩ penitus
ignorare: An ce spm̃ sine spũ ẽẽ. est
se met ip̃m extͣ se met ip̃m & supra
se met ip̃m totũ effunde̾. et q̃ sub ip¬
so uł impso fui̾nt omnino interim
obluuscit᷑. parit̃ & ignarus eoꝵ om¬
illis solis int̾ est ꝑmemoriã uł ĩtel¬
lectũ que in sp̃u et cͥca spũm actit̃a

Expanded text:
unum de Joanne creditur, alterum de regisum totum colligere, et ea quae circa carnem, seu etiam in carne geruntur, interim penitus ignorare? An et spiritum sine spiritu esse, est semetipsum extra semetipsum, et supra semetipsum totum effundere, et quae sub ipso vel in ipso fiunt, omnino interim obliviscetur, pariter et ignarus eorum omillis solis interest per memoriam vel intellectum, quae i
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ ꝯtempłone int̃ esłe. diuinis illis¬
se secretis licent̃ ingerẽ: & illud in¬
ternũ dñi sui gaudiũ dignanter
int᷑re. Cogita conseq̃nter quomͦ ex
istũ ꝑuium pͥus cõmeandi tnsitũ
diuina post peccatũ sei̾tas dire
necessitatis ualiduis. impossibi¬
litatisq repagulis obstruxit &
obserauit: cogita hec inqͣm: et for¬
te hec cogitando inuenies qͥd de
illa ferrea porta sentire debeas.
uł affirmare audeas. Quere tñsi
minꝰ sufficit ad ista ñ qͥde a nobis.
qͥn potiꝰ ab illis qͥbꝰ forte hec porta

Expanded text:
esse, divinis illissecretis licenter ingerere, et istud internum Domini sui gaudium dignanter intrare. Cogita consequenter quomodo et istum pervium prius commeandi transitum divina post peccatum severitas dirae necessitatis valvis impossibilitatisque repagulis obstruxit et observavit; cogita hoc, inquam, et forte hoc cogitando invenies quid de illa ferrea porta sentire debeas, vel affirmare audeas. Quaere tamen si minus sufficis ad ista, non quidem a nobis quin potius ab ill
Abbreviated transcription (Latin):
reu̾b̾atione de imis adsũma resilit.
ubi nulla ingenii ꝑspicatia. uͥ mil¬
la artis ĩdustria. humana rõcina¬
tio ascende sufficit. & qͦ m̃tem hõis
diuine claritatis splendor. ꝓfundus
penetͣt. eo altiꝰ stuporis sui magni¬
tudine excussa. & ꝑ extasim subleua¬
sublimiꝰ resultat. Ilud aurẽ omnino
cõstare debet. qͥa qͣnto pleniꝰ atq ꝑ¬
fectiꝰ adintimã animꝰ pacẽ & tͣnqͥl¬
litatẽ ꝯpone̾ se p̃ualuerit: tanto fir¬
miꝰ. tanto tenatiꝰ in hac subleuatiõe
ysũme luci ꝑcontẽpłonem in herebit.
Et ꝓculdubio qͣnto pͣior adintegͥtatẽ.
qͣnto difficilior ad caritatẽ. tanto per¬
spicatior. tanto capatior inuenitur
ad suꝑmundanoꝵ & suꝑcelestiũ con¬

Expanded text:
reverberatione de imis ad summa resilit, reverberatione de imis ad summa resilit, ubi nulla ingenii perspicacia, ubi nulla artis industria, humana ratiocinatio ascendere sufficit, et quo mentem hominis divinae claritatis splendor profundius penetrat, eo altius stuporis sui magnitudine excussa, et per extasim sublevasublimius resultat. Illud autem omnino constare debet, quia quanto plenius atque perfectius ad intimam animus pacem et tranquillitatem componere se praevaluerit, tanto firmius, tanto tenacius in hac sublevatione summae luci per contemplationem inhaerebit, et procul dubio quanto purior ad integritatem, quanto diffusior ad charitatem, quanto perspicacior, tanto capacior invenitur ad supermundanorum et supercoelestium con
Abbreviated transcription (Latin):
lecta. cogitatio meditationi inten¬
ta. & ꝑ intentionẽ defixa. Aque col¬
lectio: cordis meditatio. Eiꝰ modi a¬
quȩ solis radiꝰ se infundit: qndiui¬
na reuelatio meditationi occurrit.
S cũ aqua radiũ inse suꝑm luminiᷤᷤ
accipit. fulgorẽ qͦ luminis & ip¬
sa ut dictũ est ad suꝑiora emittit.
& mirũ in modũ illuc utiq radiũ
luminis ex se leuat. qͦ ipsa ꝑse nul
lomͦ ascende̾ ualet. E cũ tanta sit
diffen̾tia aque & luminis ei tam̃
quẽ de se luminis radio emittit.
ñ nicħ sue dissimilitudins im¬
pͥmit:. ita ut tremula tremulum.
qͥeta qͥetum. purior puriorẽ. diffu¬
sior diffusiorem: efficiat. Iuxta hͣc
sane si militudinẽ cũ inaccessibilis
illiꝰ & eterni luminis reuelatio cor
humanũ irradiat. humanã in tel¬
ligentiã supͣ se met ipsam. inimno
supͣ omnẽ humanũ modũ leuat.
& illuc ĩ telligentiȩ radiꝰ diuimi lu¬
minis infusione. ãmirationisq

Expanded text:
lecta, cogitatio meditationi intenlecta, cogitatio meditationi intenta, et per intentionem defixa. Aquae collectio, cordis meditatio. Ejusmodi aquae solis radius se infundit, quando divina revelatio meditationi occurrit. Sed cum aqua radium in se superni luminis accipit, fulgorem quoque luminis et ipsa, ut dictum est, ad superiora emittit, et mirum in modum illuc utique radium luminis ex se levat, quo ipsa per se nullo modo ascendere valet. Et cum tanta sit differentia aquae, et luminis, ei tamen quem de se luminis radio emittit, nonnihil suae similitudinis imprimit, ita ut tremula tremulum, quieta quietum, purior puriorem, diffusior diffusiorem efficiat. Juxta hanc sane similitudinem cum inaccessibilis illius, et aeterni luminis revelatio cor humanum irradiat, humanam intelligentiam supra semetipsam, imo supra omnem humanum modum levat, et illuc intelligentiae radius divini luminis infusione admirationisque
Abbreviated transcription (Latin):
Uidemꝰ in reb ext̾ioribꝰ. qͥd de rebus
ĩ t̾ioribꝰ estimare debeamꝰ. Si enim
uas aque solis radio spponas. ipsã
mox aqm uidebis luminis splen¬
dorẽ ex se insuꝑiora refundẽ. ⁊ cla¬
ritatẽ qͥdẽ absq calore tñ insũma
leuare. Sic multi sane diuine reue¬
lationis radios suscipũt. S ñ in
eque om̃s ad eande ium dilectionis
ꝓficiunt. Ut enĩ bonoꝵ omniũ aue¬
tor gr̃e sue in nob̾ dona ꝯmendet.
obsecͦ ex ꝓposito exemplo qͥs qͥs hec le¬
gis. uł audis. qͥd ille in nob̾ diuine
reuelationis et̃mq luminis radius
efficiat. qͦmͦ humanã intelligentiã
ex infusionis sue illustratione supͣ
se met ipsã leuat: attende qͣlit̃ hec
ꝓpositi tibi exempli formula habet
de quo mͦ loqͥmur humane m̃tis ex¬
cessũ. exqͣlitatis sue similitudine
ꝓponat. Qͥd ẽ aqua nͥ cogitatio hu¬
mana q̃ semꝑ ad inferiora labitur.
nisi subdiscretionis magne mod̾a¬
mine cohibeatur: Aqua ĩuase col¬

Expanded text:
idemus in rebus exterioribus quid de rebus interioribus aestimare debeamus. Si enim vas aquae solis radio supponas, ipsam mox aquam videbis luminis splendorem ex se in superiora refundere, et claritatem quidem absque calore tamen in summa levare. Sic multi sane divinae revelationis radios suscipiunt, sed non inde aeque omnes ad eamdem vim dilectionis proficiunt. Ut enim bonorum omnium auctor gratiae suae in nobis dona commendet, obsecro, ex proposito exemplo, quisquis haec legis vel audis, quid ille in nobis divinae revelationis aeternique luminis radius efficiat? Quomodo humanam intelligentiam ex infusionis suae illustratione, supra semetipsam levat, attende qualiter haec propositi tibi exempli formula hunc de quo modo loquimur humanae mentis excessum, ex qualitatis suae similitudine proponat. Quid est aqua, nisi cogitatio humana, quae semper ad inferiora labitur, nisi sub districtionis magnae moderamine cohibeatur? Aqua in vase col
Abbreviated transcription (Latin):
tere. postea uͦ nc̃ in hanc. nẽ mullam
part̾e. nc̃ sursũ nc̃ deorsũ iactare:
& paulatim qͥde ad suꝑiora attollere.
totũq uas ex qͦuis modico usq ad
sũmũ replere. tand̾e aut̃e supͣ ipsũ
attollẽ. et cũ uolentia qͣđa int̾iora
euacuare. & foras effunde̾. fortit̃q
eicere. Sic sic sane aimꝰ humanus
diuino igne succensꝰ. ut sepe ĩse ip¬
so ꝯtͣ semet ip̃m feruens et fremẽs
estuans & spumans. sibi ipsi irascã.
se ip̃m despiciens. sͥ ipsi uehem̃ters
ĩclignans. se met ip̃m uehementer
ꝯculcans. summis inhians:  in suꝑ¬
mundana gentiens: & dũ eiꝰ modi
estu aiutiꝰ urit᷑ multũq iactat᷑. dũ
ꝑ nnferioꝵ ꝯtemptũ abinfimis re
& supͣ se met ip̃m eiectꝰ. sui penitꝰ obli¬
tꝰ & in extasi sublenatꝰ: totꝰ insuꝑio¬
ra rapiat᷑. In h̃c modũ celestis desi¬
dii ardor cũ uehement̃ exestuat. am¬
mã humanã diuino amore feruidã

Expanded text:
rtere, postea vero, nunc in hanc, nunc in illam rtere, postea vero, nunc in hanc, nunc in illam partem, nunc sursum, nunc deorsum jactare, et paulatim quidem ad superiora attollere, totumque vas, ex quovis modico, usque ad summum replere; tandem autem supra ipsum attollere, et cum violentia quadam interiora evacuare, et foras effundere, fortiterque ejicere. Sic sane animus humanus divino igne succensus, it saepe in seipso contra semetipsum fervens et fremens, aestuans et spumans, sibiipsi irascens, seipsum despiciens, sibi ipsi vehementer indignans, semetipsum vehementer conculcans, summis inhians, in supermundana gestiens, et dum ejusmodi aestu diutius uritur, multumque jactatur, dum per inferiorum contemptum ab infimis repet supra semetipsum ejectus suique penitus oblitus, et in extasi sublevatus, totus in superiora rapiatur. In hunc modum coelestis desiderii ardor, cum vehementer exaestuat animam humanam divino amore, fervid
Abbreviated transcription (Latin):
niat᷑᷑ oportet auimã ab eiꝰ modi ascẽ¬
sione inciꝑe. et pͥmo qͣsi ꝑdesertũ
ascend̾e. Uerũtñ ut eadẽ ipsa uelut
uirgula fumi fiat: qnͣiis ꝑdeser¬
tũ fieri ĩcipiat. oportet ut supra
ip̃m desertũ assurgat. Alioquin
mens ipsa ĩm̃tis excessũ ñ rapit᷑. nͥ
supͣ se met ipsã eleuet᷑: insi se met¬
ip̃am ĩimo deserat. & se ipsã desen¬
do desertũ faciat. qͦ deserto ĩ morẽ
fumi mag̃ mag̃q ĩ sublimia con¬
scendat. Qd̾ pͥmꝰ excedendi modꝰ q̃nq
la desidĩi feruentis exes¬
tuatione: mͦ tã ex eiꝰ modi exestuati¬
one qm exadiuncta sͥ diuina reue¬
latione. Cur enĩ spũalis ille & ĩ cor¬
ꝑeus diuine dilectionis ignis ean¬
dẽ uim ĩspualibꝰ ñ obtineat. qͣm ig¬
nis iste corꝑeus in rebꝰ corꝑalib ha¬
b̾e ꝯsueuit: Satis nouimꝰ qͥd ignis
iste corꝑeus inuasis qiͣus modico
liqͦre ꝑfusis oꝑari soleat. E pͥmo
qͥd̾ẽ incipit liqͥrem ipsũ ab imo eu̾¬

Expanded text:
mam ab ejusmodi ascensione incipere et primo quasi per desertum ascendere. Verumtamen ut eadem ipsa, velut virgula fumi fiat quamvis per desertum fieri incipiat, oportet ut supra ipsum desertum assurgat. Alioquin mens ipsa in mentis excessum non rapitur, nisi supra semetipsam elevetur, nisi semetipsam in imo deserat, et seipsam deserendo desertum faciat, quo deserto in morem fumi, magis magisque in sublimia transcendatla desiderii ferventis exaestuatione, modo tam ex ejusmodi exaestuatione, quam ex adjuncta sibi divina revelatione. Cur enim spiritualis ille, et incorporeus divinae dilectionis ignis, eamdem vim in spiritalibus non obtineat, quam ignis iste corporeus in rebus corporalibus habere consuevit? Satis novimus quid ignis iste corporeus in vasis, quamvis modico liquore perfusis, operari soleat. Et primo quidem, incipit liquorem ipsum ab imo eve
Abbreviated transcription (Latin):
t̃ẽ utͦq p̃pollet. Quid eñ sole luci
q̃ hoc loco designat᷑. cuiꝰ extrema so
ui̾tatisq illustͣtione incipiat. Si¬
cut enĩ in illa suꝑiore exnimio de¬
uotionis sue feruore me̾t᷑ sepe sub¬
leuari adsũme i̾tatis ꝯtemplati¬
onẽ: sic inista exmiranda qͣda atq
stupenda uĩtatis ꝯtẽ płone paula¬
tĩ ꝓmouet᷑. tãcdeq infłamat᷑. ad sum¬
mam deuotionẽ. Conside̾mꝰ gͦ ĩ orbe
solis magnitudinẽ claritatis atq
caloris: indeq colligamꝰ ui huius
m̃tis subleuatione ascensionis pro¬
motionẽ. ꝓmotionisq ꝯsũmationẽ.
q̃ qͥde qͣsi abaurora incipit & tande
aliq̃n in se solis similitudinẽ trahit.

Expanded text:
tem utroque praepollet. Quid enim sole lucidtem utroque praepollet. Quid enim sole lucidquae hoc loco designatur, cujus extrema solveritatisque illustratione incipiat. Sicut enim in illa superiore ex nimio devotionis suae fervore, meretur saepe sublevari ad summae veritatis contemplationem, sic in ista ex miranda quadam atque stupenda veritatis contemplatione paulatim promovetur, tandemque inflammatur ad summam devotionem. Consideremus ergo in orbe solis magnitudinem claritatis atque caloris, indeque colligamus in hujusmodi mentis sublevatione ascensionis promotionem, promotionisque consummationem, quae quidem quasi ab aurora incipit, et tandem aliquando in se solis similitudinem trahit.
Abbreviated transcription (Latin):
ra ꝯsurgens: Quod scđs excedendi
modꝰ qñq a sola aminiratione ĩ cipit.
et inferuentissimũ deuotioins desi¬
cessionis ille modus de
qͦ suꝑius locuti sumus
ex deuotione surgit. sic econtͣrio is¬
te scd̾s de quo nc loqͥmur. ñ tã a de¬
uotione incipit quã ĩ ipsã desunt.
bi exnmio ueritatis desidio ad ui¬
tatis ꝯtempłonẽ assurgit᷑. hic ex iu̾¬
tatis reuelatione eiꝰq contẽplatiõe
ad deuotionẽ animꝰ infłauiat᷑. Hide¬
te ne forte hoc nob̾ scͥptura mystice
inmiat: cũ eis quȩ suꝑiꝰ posumus
u̾bis subseq̃nter adiungat. Dicto enĩ
q̃ est ista que ꝓgredit᷑ qͣsi aurora ꝯsur¬
gens. statĩ adiungit. pulcͣ ut luna.
electa ut sol. Nemo hoc loco ame ho¬
rũ uł alioꝵ q̃ posuimꝰ uł posituri
sumꝰ uerboꝵ plenã expositionẽ ex¬
petat uel expectet: nͥ quantũ p̃sẽtis
mat̾ia ratio ꝓu̾tatis testimonio
ex postulat. Aurora itaq & luna
luc̃e habent s calorẽ ñ h̾nt: sol au¬

Expanded text:
APUT X. Quod secundus excedendi modus quandoque a sola admiratione incipit, et in ferventissimum devotionis desicessionis modus, de quo superius locuti sumus, ex devotione surgit, sic econtrario iste secundus, de quo nunc loquimur, non tam a devotione incipit quam in ipsam desinit. Ibi ex nimio veritatis desiderio ad veritatis contemplationem assurgitur, hic ex veritatis revelatione ejusque contemplatione ad devotionem animus inflammatur. Videte ne forte hoc nobis Scriptura mystice innuat, cum eis quae superius posuimus verbis subsequenter adjungat. Dicto enim quae est ista quae progreditur quasi aurora consurgens, statim adjungit: Pulchra ut luna, electa ut sol . Nemo hoc loco a me horum, vel aliorum quae posuimus, vel posituri sumus, verborum plenam expositionem exspectet vel expetat, nisi quantum praesentis materiae ratio pro veritatis testimonio expostulat. Aurora itaque et luna lucem habent, sed calorem non habent; sol au
Abbreviated transcription (Latin):
danũ qͣndã & ue̾ plus qͣm huma¬
nuĩ statũ tͣnsire. & mirabili tnsfiga¬
tione sp̃e ille abhumano uide¬
at᷑ indiui nũ deficẽ. ita ut ip¬
se ĩa ñ sit ip̃e eodũ taxat tẽꝑe quo
dño incipit altiꝰ ihere̾: Qui eiũ ad¬

Expanded text:
danum quemdam, et vere plus quam humanum statum transire, et mirabili transfiguratione spiritus ille ab humano videatur in divinum deficere, ita ut ipse jam non sit ipse, eo duntaxat tempore quo Domino incipit altius inhaerere. Qui enim ad
Abbreviated transcription (Latin):
one in tuentis alienationẽ. Ma ni¬
feste ut arbitror ex emplo ĩa tenetis.
qd ex magnitudine ãm irationis in¬
cidat homo ĩ excessũ m̃tis. Qͥd enĩ
aliud illi fuit sp̃m ñ hab̾e. nͥ m̃te
excede̾: uel unde ei hoc accidit. nͥ
ex multa ãmiratione: Quonã mͦ
q̃so regina ista sine spũ fuit: nisi
qr sp̃c ip̃iꝰ a semet ipso alienatus
fuit: S iliud hoc loco ĩ memoriã
redit: quid de semet ipso aliꝰ quida
dicat. Ego inqͥt ioħs fui inspũi.
Ecce ioħ̾s ẽe se inspũ attestat᷑. ecce
ꝯregina austri sp̃m ñ habẽ asserit᷑.
Ud ergo: Ille inspu fuit. ifta sine
spũ fuit: & qͥs ad hec idoneus:
nat utrũ scđin carnẽ. utr̃ sp̃m scd̾m¬

Expanded text:
one in mentis alienationem. Manione in mentis alienationem. Manifesto, ut arbitror, exemplo jam tenetis quod ex magnitudine admirationis incidat homo in excessum mentis. Quid enim aliud illi fuit spiritum non habere, nisi mente excedere, vel unde ei hoc accidit, nisi ex multa admiratione? Quoniam modo, quaeso, regina ista sine spiritu fuit, nisi spiritus ipsius a semetipso alienatus fuit? Sed illud hoc loco in memoriam redit quod de semetipso alius quidam dicat: Ego, inquit, Joannes fui in spiritu . Ecce Joannes esse se in spiritu attestatur, ecce regina austri spiritum non habere asseritur. Quid ergo? Ille in spiritu fuit, ista sine spiritu fuit? Et quis ad haec idoneus? nat utrum secundum carnem, utrum s
Abbreviated transcription (Latin):
Icce mͦ uidens descͥbitur: q̃ pͥus ꝓpo¬
nens & querens. ꝓponebatur. Uide
tn qͥd uid̾it. & intellige qͣnta intel¬
lexi̾t. Uidens ait regina sabba omnẽ
sapĩam salomonis & cet̾. Ecce qͣnta
ecce qͣlia aĩe deuote amme studiose
datur ex diuina reuelatione cognosc̃̾e.
⁊pende qͣm magna. attende quã mi¬
randa uidendo diuinitꝰ cognouerit.
q̃ diu uidendo multũq mirando.
tande p̃ãmirationis magnitudi¬
ne ad sp̃c sui defectũ uenit. Ecee qͥ
ordine ꝓcessit. uł ad quẽ tandem
exitũ uenit. Priꝰ querit & audit.
postea uidet et ĩ telligit.: tande au¬
tẽ obstupescit & deficit. In t̾rogat
qͦd discat. contẽplat᷑ qd̃ miretur.
stupet ut m̃te ut excedat. m̃temq
excedat. Primũ ẽ meditationis. se¬
cundũ ꝯtẽpłonis: t̾̃cium extasis.
dece quibꝰ. ꝓpositionũ gͣdibꝰ: subleua¬
t᷑ animꝰ humanus. Deditatione
ꝓfecto assurgit᷑ in ꝯtẽ płonem. cõ¬
tẽplatione ĩ admrationẽ. ãmnirati¬

Expanded text:
bitur, quae prius proponens et quaerens proponebatur. Vide tamen quid viderit, et intellige quanta intellexerit. Videns, ait, regina Saba omnem sapientiam Salomonis, etc. Ecce quanta, ecce qualia animae devotae, animae studiosae datur ex divina revelatione cognoscere. Perpende quam magna, attende quam miranda videndo divinitus cognoverit, quae diu videndo, multumque mirando, tandem prae admirationis magnitudine, ad spiritus sui defectum venit. Ecce quo ordine processit, vel ad quem tandem exitum venit. Prius quaerit et audit; postea videt et intelligit; tandem autem obstupescit et deficit. Interrogat quod discat, contemplatur quod miretur, stupet ut mente excidat mentemque excedat. Primum est meditationis, secundum contemplationis, tertium extasis. Ecce quibus promotionis gradibus sublevatur animus humanus. Meditatione profecto assurgitur in contemptemplatione in admirationem, admirati
Abbreviated transcription (Latin):
bꝰ & freq̃ñtib int̾rogationibꝰ impetit.
qñ quelib& anima deuota. dediuino
adiutorio p̃sumens ĩuestigande ui¬
tatis studio uehement̃ insistit. Au¬
dit qͦd querit qñ & illa adque ex ppͥa
ĩdustͥa non sufficit: sepe ĩteroratio¬
nũ suspiria ex diuina reuelatione
cognoscit. Uideamꝰ ad huc qͥd de ea¬
dẽ regina diuiꝰ adhuc sermo ꝓpo¬
nat: cũ itẽ sub iungit. Uidens aũt

Expanded text:
petit, quando quaelibet anima devota de divino adjutorio praesumens, investigandae veritatis studio vehementer insistit. Audit quod quaerit, quando illa ad quae ex propria industria non sufficit, saepe inter orationum suspiria ex divina revelatione cognoscit. Videamus adhuc quid de eadem regina divinus adhuc sermo proponat, cum ite
Abbreviated transcription (Latin):
ibi ẽẽ credit᷑. qͥs edisserat qͦmͦ spc̃
nã corpꝰ ex animȩ remansit. qͣndo
spm̃ ñ habe̾ iam cepit: Qͥs hoc di¬
cat. qͥs nͥ ameus hoc astruere aude¬
at: Caro gͦ regine nec t̃o tẽꝑis siune

Expanded text:
ibi esse creditur, quis edisserat quomodo spnam corpus examine remansit, quando spiritum non habere jam coepit? Quis hoc dicat? Quis nisi amens hoc astruere audeat? Caro ergo reginae, nec tunc temporis sine
Abbreviated transcription (Latin):
uine reuelationis splendor.
qñq p̃uenienti meditationi
occurrit. q̃q ipsã humanã
meditationẽ p̃uenit. & mͦ querentẽ
adiuuat. modo excitat torpentem. dormeñ¬
uł eiugilat. Hinc ẽ qđ regina austri Rigiu¬
rege salomonẽ q̃stionibꝰ pulsat. & ꝓ. Galor¬
positis enigmatibꝰ uniu̾sa abeo didi¬
cit. qͦ illi ꝓponebat. Nĩc est qͦd uinctũ
petrũ angłs cũ luce uisitans atorpo¬
ris sui somno excutit et educit. Quid
enĩ loquit᷑ scͥpt̾a de regina aust̾ que
uenit audire sapĩam salomonis: nisi
qđ docuit eã salomon omĩa u̾ba que
pposuerat. Que ẽ ista regina austri
&e illiꝰ calide regionuis ĩ habitatrix et
dña. et uidendi salomionis desidio
succensa: qͦ inqm est ista regina. nͥ
q̃libet aĩa sc̃a sensibꝰ et appetitubis
carnis. cogitationibꝰ ⁊ affectib m̃tis
fortit p̃sidens. et sũmi regis ueriq

Expanded text:
nae revelationis splendor, oque praevenienti meditationi occurrit, quandoque ipsam humanam meditationem praevenit, et modo quaerentem adjuvat, modo excitat torpentem, vel dormientem evigilat. Hinc est quod regina austri regem Salomonem quaestionibus pulsat, et propositis aenigmatibus universa ab eo didicit quae illi proponebat . Hinc est quod vinctum Petrum angelus cum luce visitans a torporis sui somno excutit . Quid enim loquitur Scriptura de regina austri, quae venit audire sapientiam Salomonis, nisi quod docuit eam Salomon omnia verba quae proposuerat? Quae est ista regina austri, et illius calidae regionis inhabitatrix et domina, et videndi Salomonis desiderio succensa? Quae, inquam, est ista regina, nisi quaelibet anima sancta, sensibus et appetitibus carnis, cogitationibus et affectibus mentis fortiter praesiden
Abbreviated transcription (Latin):
dit᷑. s angło uisitante ñ minꝰ mirabi¬
lit̃ eripit᷑. qͣm crudelit pͥus acrude¬
litatis ministris cruciabat᷑. Uultis
autẽ huiꝰ modi uincula scire q̃ solent
m̃tes meritis etiã sublumes qͣnq gͣuĩt
irretire: Qͥs nesciat irritam̃ta uolup¬
tatũ mͦ aforis. mͦ abintꝰ surg̾e. aforis
ex delectatione. abintꝰ exsuggestione.
ꝑ delectationẽ incarne. ꝑ suggestionẽ
inm̃ite. Modo nanq sorda titillatione
caro ĩfłamat᷑. mͦ uͦ feda cogitõne a¬
iumꝰ sordidat᷑ Quasi uͦ carcales tene¬
bras ĩcurriniꝰ: qñdo his concupiscen
declinare uolumꝰ. nec ualemꝰ: S illa
sane mens diumne ꝯsolationis reuela¬
nauia qͣm aliene malignitatis ꝓt̾ui¬

Expanded text:
ditur. Sed, angelo visitante, non minus mirabiliter eripitur quam crudeliter prius a crudelitatis ministris cruciabatur . Vultis autem hujusmodi vincula scire, quae solent mentes meritis etiam sublimes quandoque graviter irretire? Quis nesciat irritamenta voluptatum, modo a foris, modo ab intus surgere, a foris ex delectatione, ab intus ex suggestione, per delectationem in carne, per suggestionem in mente? Modo namque sordida ticaro inflammatur, modo vero foeda cogitatione animus sordidatur. Quasi ergo carcerales tenebras incurrimus, quando his concupiscentdeclinare volumus, nec valemus. Sed illa sane mens divinae consolationis revelanavia, quam alienae malignitatis
Abbreviated transcription (Latin):
bientẽ & optantẽ absq dubio diui¬
ne aspirationis aurã ꝑciꝑe: deside¬
riiq sui estus illiꝰ afflatu tẽꝑareᷤ.
Perpendis ut arbitͦr qͦmͦ ille sub quo
t̃c estuabat feruor illuc eũ tͣhebat:
unde illos tres ꝑspicrere potusset.
qͦs iure adorandos ñ dubitaret. For¬
te si t̃c domesticis suis intenderet.
& tab̾naculi intima tene̾t sui: ad¬
orandas illas ꝑsonas minime iudiᷤ¬
set. et si ñ uidiss t̾c tẽꝑis fortas¬
sis ñ exisset. Duo gͥ inunũ occͤrunt
q̃ egressionis illiꝰ occasionẽ p̃buerũt:
nimietas feruoris & nouitas uisio¬
nis. luxta huiꝰ rei similitudinẽ sepe
ĩmente humana agit᷑: ut dũ nimi¬
o celestis desid̾ii incendio urit᷑. aliqͥd
ex diuna reuelatione uide mẽatur.
un ad illos theoricos excessus ad
iuuet᷑. Quod scd̾s excedendi modis
fieri sole at ex magnitudine ãnnrõĩs.
e. C interim de illo m̃tis
excessu dicta sunt. qͥ sur¬
git ex magintudine deuotionis. ñc

Expanded text:
 optantem absque dubio divinae aspirationis auram percipere, desideriique sui aestus illius afflatu temperare. Perpendis, ut arbitror, quomodo ille sub quo tunc aestuabat fervor, illuc eum trahebat, unde illos tres prospicere potuisset, quos jure adorandos non dubitaret. Forte si tunc domesticis suis intenderet, et tabernaculi sui intima teneret, adorandas illas personas minime vidisset, et si non vidisset, tunc temporis fortassis non exisset. Duo igitur in unum occurrunt, quae egressionis illius occasionem praebuerunt, nimietas fervoris et novitas visionis. Juxta hujus rei similitudinem saepe in mente humana agitur, ut dum nimio coelestis desiderii incendio uritur, aliquid ex divina revelatione videre mereatur, unde ad illos theoricos excessus adIX. Quod secundus excedendi modus fieri soleat ex magnitudine admirationis. Haec interim de illo mentis excessu dicta sunt, qui surgit ex magnitudine devotionis, nunc
Abbreviated transcription (Latin):
ultro ẽ aꝑta. Illud sane ut arbi¬
tror ñ impudent̃ dix̾im: qr lon¬
ge supͣ hominẽ fuit. qͥa longe a
se met ipso & supͣ semet ip̃m reces¬
sit: quia hec oĩa ꝑ exꝑientiã didi¬
cit. Nlioqͥn ñ erat un postea inse
reũteret᷑. uł unde de eo recte scͥbe¬
ret᷑. & petrus in se reu̾sus dixit.
c̃ scio uere ⁊ ceta. Multa s̃t q̃ suꝑ
p̃senti capitulo dici potuissent:
si hoc loco dici debuissent. S suf¬
ficit nob̾ illud qđ ꝓposuimꝰ ex eius
testimouio sufficient̃ ꝓbasse qͦmͦ
diuina qͣndoq reuelatio soleat me¬
ditationis nr̃e studia p̾uenire. tor¬
pentẽq animũ excitare: & sub se¬
met ipso deiectũ etiã supͣ sem& ip¬

Expanded text:
ultro est aperta. Illud sane, ut arbitror, non impudenter dixerim, quia longe supra hominem fuit; quia longe a semetipso et supra semetipsum recessit, quia haec omnia per experientiam didicit. Alioquin non erat unde postea in se reverteretur, vel unde de eo recte scriberetur: Et Petrus in se reversus dixit: Nunc scio vere, etc. Multa sunt quae super praesenti capitulo dici potuissent si hoc loco dici debuissent. Sed sufficit nobis quod proposuimus ex ejus testimonio sufficienter probasse quomodo divina quandoque revelatio soleat meditationis nostrae studia praevenire torpentemque animum excitare, et sub semetipso dejectum, etiam supra semetip
Abbreviated transcription (Latin):
habitacłm reu̾tim᷑: qñ post inuida¬
na negotia. uł ptꝰ celestium ꝯtẽpłonũ
spectacła ad cͥcũspectionẽ moꝵ nr̃oꝵ
mentis nr̃e oculos reducimꝰ. & ĩtima
nr̃a discutientes. qͣles ipsi sumꝰ studio¬
sa retͣctatione ꝑscrutam᷑. De pͥma re¬
u̾sione illud recte intelligit᷑ qđ de ꝓdi
go illo filio ineungłio legit᷑. qr inse re

Expanded text:
habitaculum revertimur, quando post mundahabitaculum revertimur, quando post mundana negotia, vel potius coelestium contemplationum spectacula, ad circumspectionem morum nostrorum mentis nostrae oculos reducimus, et intima nostra discutientes, quales ipsi sumus studiosa retractatione perscrutamur. De prima reversione illud recte intelligitur, quod de prodigo filio in Evangelio
Abbreviated transcription (Latin):
fiat qñq tã exestuanti deuotione qͣ
ex adiuncta sͥ diuna reuelatione. Uin
¶Tetiã aliq̃ñ eiꝰmodi m̃tis
alienatio occurrentibꝰ sibi in¬
uicẽ hĩc estuantis auime desiderio.
illnc mirando aliqͦ diuine reuela¬
tiomis spectacło: qđ ex illo abrahȩ pͥ¬
mo egressu collige̾ possumꝰ: de quo
suꝑiꝰ aliqͣ locuti sumꝰ. Qd enĩ de eo
dic̃ scͥptura. Apparuit autẽ ei dñsse
eleuass ocłos: apparuert̃ ei tres uiri
stantes ꝓpt̃ eũ. ¶s cũ uidiss. occ̾it¬
inoccursũ eoꝵ de ostio tab̾nacłi sui. Si
ꝑtab̾nacłm humane m̃tis habitacy¬
lũ intelligimꝰ. qͥd erit eiꝰmodi egres¬
nãq modis extͣ nos met ipsos ducim̃.
nã mͦ extͣ nosmet ip̃os s infra nosmet¬
ip̃os descendimꝰ. mͦ extͣ nos met ipsos.
s supͣ nos met ipsos leriam. In illo
ad mundana captiuam: inisto ad sr̃¬
mundana reducim. S sic̃ ẽ gemina
dig̾ssio. sic utiq ẽ gemina reuersio.
Abutroq egressu qͣsi ad ꝯu̾sionis nr̃e

Expanded text:
fiat, tam exaestuanti devotione, quam ex adjuncta sibi divina revelatione. Fit etiam aliquando ejusmodi mentis alienatio, occurrentibus sibi invicem hinc aestuantis animae desiderio, illinc mirando aliquo divinae revelationis speculo, quod ex illo Abrahae primo egressu colligere possumus, de quo superius aliqua locuti sumus. Quid enim de eo ait Scriptura? Apparuit autem ei Dominuselevasset oculos, apparuerunt ei viri stantes prope eum. Quos cum vidisset, occcursum eorum de ostio tabernaculi sui . Si per tabernaculum humanae mentis habitaculum intelligimus, quid erit ejusmodi egresnamque modis extra nosmetipsos ducimur. Nam modo extra nosmetipsos, sed infra nosmetipsos descendimus; modo extra nosmetipsos, sed supra nosmetipsos levamur. In illo ad mundana captivamur, in isto ad supermundana reducimur. Sed, sicut est gemina digressio, sic utique est gemina reversio. Ab utroque egressu quasi ad conversationis nostrae
Abbreviated transcription (Latin):
nspũ itaq ẽ. qͥ sũmũ m̃tis ascendit.
et qͣsi asuo sp̃u deficit. qͥ sumnũ m̃¬
tis tͣnscendit. S hec meliꝰ eruditi¬
oribꝰ animis plenius discutienda
latio soleat qñdoq etiã meditatio¬
nis nr̃e studia p̃uenire. & humanũ
animũ infra cõmunẽ etiã humane
ub̾tatis statũ subita tẽptationum
uiolentia deiectũ ñ solũ adsolitum
soliditatis statũ erige̾. uerũ etiam
ult᷑ humane possibilitatis metas le¬
uare. Sepe nãq humana mens ptꝰ
multa exercitioꝵ suoꝵ insignia. ini¬
portuna tẽptationũ instantia pul¬
sat᷑. uehem̃tq concussa. de illa sub¬
limi securitatis et tͣnͣqͥllitatis sue ar¬
ce deicit᷑: ne qͣsi de ꝓpͥa fortitudine in¬
t̃ continuos uͥtutũ successꝰ tã misa̾

Expanded text:
mentis ascendit, et quasi a spiritu deficit, qui summum mentis transcendit. Sed haec melius eruditioribus animis plenius discutienda a revelatio soleat quandoque etiam meditationis nostrae studia praevenire, et humanum animum infra communem etiam humanae libertatis statum subita tentationum violentia dejectum, non solum ad solitum soliditatis statum erigere, verum etiam ultra humanae possibilitatis metas levare. Saepe namque humana mens, post multa exercitiorum suorum insignia, importuna tentationum instantia pulsatur, vehementerque concussa de illa sublimi securitatis et tranquillitatis suae arce dejicitur, ne quasi de propria fortitudine inter continuos virtutum succe
Abbreviated transcription (Latin):
exemplo ꝓbare possumꝰ. qͥlibet pigm̃¬
tarii puluis aromaticꝰ igni in iectus.
ĩqͣntũ auoraci fłama ñ consumitur.
ꝑ tenuem qͥde ut pote fumigabunda
exalationẽ ꝑiuiolentiã ardoris ĩsuꝑ¬
na emittit᷑. Uides obsecͦ qͦmͦ natura
int̾rogata. uł scͥptura ꝯsulta. unum
eundeq sensũ pari loqunt᷑ ꝯcordia
E x solo itaq feruentis desidii estu fu̾
ualet & solet diuinitꝰ infłamate m̃tis
excessus: quẽ ad modũ suꝑiꝰ p̃locuti¬

Expanded text:
et pigmentarii pulvis aromaticus, igni injectus, inquantum a voraci flamma non consumitur, per tenuem quidem utpote fumigabundam exhalationem, per violentiam ardoris in superna emittitur. Vides, obsecro, quomodo natura interrogata, vel Scriptura consulta, unum eumdemque sensum pari loquuntur concordia? Ex solo itaque ferventis desiderii aestu fieri valet et solet divinitus inflammatae mentis excessus, quemadmodum su
Abbreviated transcription (Latin):
diligim᷑. nͥ qͦd minꝰ diligimꝰ: Si enim
qͥs qͥs es pleneq ꝑfecteq diligẽs. for¬
te dilectionis tuę nimietas. estuans¬
q desidii anxietas ĩ eiꝰ modi te raꝑet
excessus. qͣles tͥ suꝑiꝰ ex parte descͥpsi¬
mꝰ. ꝯͥtẽ sane si diuma dilectione plene
dignꝰ extitisses. si tanta dignatione te
idoneũ exhiberes: forte tanta luminis
sui claritate ĩtelligentie tue ocłos irra¬
diaret. tanta ĩtime dulcedinis sue su¬
auitate cordis tui desidiũ ĩebriaret.
que te ipsũ supͣ te met ip̃m raꝑet. et
ꝑm̃tis excessum ĩ suꝑna eleuaret. hoᷤᷤ
autẽ tres anagogicos excessionis mo¬
dos eodẽ qͦ hic illos ordine posuimus:
inistice qͥde descͥptos ĩcanticis canti¬
coꝵ ut arbit᷑r inueniemꝰ. De pͥmo qͥ¬
dẽ recte illud intelligit᷑. qđ đr. Que ẽ

Expanded text:
diligimur, nisi quod minus diligimus? Si enim diligimur, nisi quod minus diligimus? Si enim quisquis es, plene perfecteque diligeris, forte dilectionis tuae nimietas, aestuantisque desiderii anxietas, in ejusmodi te raperet excessus, quales tibi superius ex parte descripsimus. Item sane si divina dilectione plene dignus exstitisses, si tanta dignatione te idoneum exhiberes, forte tanta luminis sui claritate intelligentiae tuae oculos irradiaret, tanta intimae dulcedinis suae suavitate, cordis tui desiderium inebriaret, qua teipsum supra temetipsum raperet, et per mentis excessum in superna elevaret. Hoc autem tres anagogicos excessionis modos eodem quo hic illos ordine posuimus, mystice quidem descriptos, in Canticis canticorum, ut arbitror, inveniemus. De primo quidem, recte illud
Abbreviated transcription (Latin):
qn diuino lumine irradiata & ĩ sũme
pulchritudinis ãmiratione suspensa.
t᷑a uehem̃ti stupore ꝯcutit᷑. ut a suo
statu funditꝰ excutiat᷑. & ĩ modũ ful¬
guris choruscantis qͣnto ꝓfundiꝰ ꝑde
spectũ sui ĩuise pulchritudĩs respec¬
tu ĩuna deicit᷑: tanto sublimiꝰ tanto
celius ꝑsumnioꝵ desidioꝵ appetitum
q̃ locdit limia eleuat᷑. Dagnitudine iocũdi¬
tatis et exultationis mens hominis
a se ipsa alienat᷑. qñ intima illa in¬
t̃ne suauitatis habundantia pota¬
ta. ĩmo plene ineb̾ata. qͥd sit. qͥd fue¬
rit. penitꝰ obliuiscit᷑. & in abalienatio¬
nis excessũ. tͥpudii sui nimetate tͣdu¬
cit᷑: & insuꝑ mundanũ qͣnd̾a affectũ
sub qͦda mire felicitatis affectustatu
raptim tͣnsformat᷑. Qͣmdiu gͥ huiꝰmͦi
excessus ĩ nob̾ met ip̃is minime sentimꝰ:
qͥd aliud qͣm qͦd suꝑiꝰ p̃locuti sumꝰ de
nob̃ sentire debemus: nͥ quia minus

Expanded text:
quando divino lumine irradiata, et in summae quando divino lumine irradiata, et in summae pulchritudinis admiratione suspensa, tam vehementi stupore concutitur, ut a suo statu funditus excutiatur, et in modum fulguris coruscantis, quanto profundius per despectum sui invisae pulchritudinis respectu, in ima dejicitur, tanto sublimius, tanto climia elevatur. Magnitudine jucunditatis, et exsultationis mens hominis a seipsa alienatur, quando intima illa internae suavitatis abundantia potata, imo plene inebriata, quid sit, quid fuerit, penitus obliviscitur, et in abalienationis excessum, tripudii sui nimietate traducitur, et in supermundanum quemdam affectum, sub quodam mirae felicitatis statu raptim transformatur. Quandiu igitur hujusmodi excessus in nobismetipsis minime sentimus, quid aliud quam quod superius praelocuti sumus, de nobis sentire debemus, nisi quia minus
Abbreviated transcription (Latin):
ñ est. uide̾ defutis qđ ñdu ẽ. uidere
de p̃sentibꝰ qͦd sensibꝰ absens ẽ. uide de
alieni cordis secretis qđ nulli sensui
subiectũ ẽ. uidẽ de diuinis quod supͣ
sensũ est: Restat adhuc illud q̃rere.
qͥbꝰ uidelicet causis soleat humane
soleat humane mentis excessus. Ca¬
Risus aut̃e de causis ut mͥ
iudet᷑ inm̃tis alienationem
abducim. Nã mͦ p̃magnitudine dero¬
tionis. mͦ p̃magintudine ãmiratiõis.
modo uͦ p̃ magnitudine exultationis
fit. ut se met ip̃am mens omĩno ñ capi¬
at: & supͣ se met ipsã eleuata ĩ ab aliena¬
tionẽ tͣnseat. Magnitudiue deuotiõis
mens humana supͣ se met ip̃am eleuat᷑.
q̃ñ tanto celestis desiderii igne suecen¬
dit᷑. ut amoris intimi fłama ultͣ hum¬
nũ modũ excrescat. q̃ aĩam humanã
ad cere similitudinẽ liq̃factã apͥstino
statu penitꝰ resoluat & adinstar fumi
attenuatã insuꝑna eleuet. & adsũma
emittat. Magnitudine ãmirationis
aĩa humana supͣ se met ipsã ducitur.

Expanded text:
non est; videre de futuris, quod nondum est; videre de praesentibus, quod sensibus absens est; videre de alieni cordis secretis, quod nulli sensui subjectum est; videre de divinis, quod supra sensum est. Restat adhuc illud quaerere, quibus videlicet causis soleat humanaesoleat humanae mentis excessus. ribus autem de causis, ut mihi videtur, in mentis alienationem abducimur. Nam modo, prae magnitudine devotionis, modo prae magnitudine admirationis, modo vero prae magnitudine exsultationis fit, ut semetipsam mens omnino non capiat, et supra semetipsam elevata in abalienationem transeat. Magnitudine devotionis, mens humana supra semetipsam elevatur, quando tanto coelestis desiderii igne succenditur, ut amoris intimi flamma ultra humanum modum excrescat, quae animam humanam, ad cerae similitudinem liquefactam, a pristino statu penitus resolvat, et ad instar fumi attenuatam, in superna elevet, et ad summa emittat. Magnitudine admirationis anima humana supra semetipsam ducitur,
Abbreviated transcription (Latin):
mi exaromatibꝰ myrre & thuris ⁊ uni¬
u̾si puliu̾s pigm̃tarii: De scd̾o aũt
recte illud intelligimꝰ. qͦd longe post
ieide canticis legimꝰ. Que ẽ ista que
ꝓgredit᷑ qͣsi aurora consurgens᷑. Ad
autẽ meliꝰ nosse qͣm ꝯue¬
nient̃ pͥmũ illud. ad pri¬
inũ excedendi modũ pos¬
simꝰ accõmodare: Primꝰ utiq m̃tis
excessꝰ fit ut suꝑiꝰ audisti ex desidii
anxietate & magnitudine deuoti¬
onis. Fumꝰ enĩ semꝑ surgit ab igne.
Quis aut̃e neget ain orẽ spũ ałe ignẽ
esseꝰ Recte itaq illa m̃tis insuꝑna
eleuatio q̃ ex feruore dilectionis

Expanded text:
huris, et universi pulveris pigmentarii? De secundo autem, recte illud intelligimus, quod longe post in eisdem Canticis legimus: Quae est illa quae progreditur quasi aurora consurgens? Ad autem melius nosse quam convenienter primum illud, ad primum excedendi modum possimus accommodare? Primus itaque mentis excessus fit, ut superius audistis, ex desiderii anxietate et magnitudine devotionis. Fumus autem semper surgit ab igne. Quis autem neget amorem spiritalem ignem esse? recte itaque illa mentis in superna elevatio, quae ex fervore dile
Abbreviated transcription (Latin):
ualeat ñ habet: cotidie umra cogita¬
tione crescẽ. et cõtẽpłonis nr̃e aspec¬
tibꝰ sublimior appare̾ ualet. Supra
m̃tis aut̃ẽ industriã mens subleua¬
Ex pandit alas suas et assumpsit eũ.
atq portauit ĩhumĩs suis. Certe ñ
est industrie humane: ꝑ aera iter
leg̾e̾. S qͦ ire ñ possumꝰ: sub portanti¬
ũ alis ferri possumꝰ. Supͣ industriã
itaq ñ aut̃e supͣ nat᷑am uidet᷑ esse
ꝑ aera it̃ habere. Supͣ industͥe itaq
suȩ metas ꝯtẽplatiuia aĩa ascendit.
q̃n diuina dignatio archanoꝵ suoꝵ
manifestatione & qͣsi alarũ suaꝵ ex¬
pansione uł subleuatione in illud su¬
ꝑeminentis scientie fastigiũ eã attol¬
lit: qͦ nulla unqͣm sua industria ire
possit. Sed illa m̃tis subleuatio.
humane ꝓrsus nature ut uidet᷑
modũ tͣnscendit: ad qͣm ꝓpħa sus¬
pirauit cũ dixit Qs dabit mͥ pennaᷤᷤ¬

Expanded text:
aleat, non habet quotidie in nostra cognitione crescere, et contemplationis nostrae aspectibus sublimior apparere valet. Supra mentis autem industriam mens sublevaExpandit alas suas, et assumpsit eas, atque portavit in humeris suis . Certe non est industriae humanae per aera iter legere. Sed quod ire non possumus supportantium alis, ferri possumus. Supra industriam itaque, non autem supra naturam videtur esse, per aera iter habere. Supra industriae itaque suquando divina dignatio arcanorum suorum manifestatione et quasi alarum suarum expansione vel sublevatione, in illud supereminentis scientiae fastigium eam attollit, quo nulla unquam sua industria ire possit. Sed illa mentis sublevatio humanae prorsus naturae, ut videtur, modum transcendit, ad quam Propheta suspira
Abbreviated transcription (Latin):
egressionis eiꝰ causã querimꝰ: ciciꝰ
inuenimꝰ. Nã iusio q̃ ext̾iuis appa¬
ruit: ꝓculdubio eũ adext̾iora trax¬
it. Apparitionis autẽ diuine cau¬
sa latent̃ innuit᷑. in eo qͦd ei dñs
apparius se dicit᷑. in ipso feruore di¬
ei. sedenti qͥd̃e in ostio tab̾naculi
sui. Uides certe qͥa calor diei fer¬
uebat: qͣn ei dñs apparebat. Qͥs q̃so
ẽ iste feruor diei. nͥ estuatio feruen¬
tis desiderii : Amor itaq ille qͥ te¬
nebras diligit: anior inqm qͥ lucem
odit. dieiferuor dici ñ debet. Scimꝰ
ꝯautẽ qr qui male agit odit lucem.
iu aut̃e facit uĩtatẽ uenit ad lucẽ
ut manfestent᷑ oꝑa eiꝰ. qr indo fac

Expanded text:
gressionis ejus causam quaerimus, citius invenimus. Nam visio quae exterius apparuit, procul dubio eum ad exteriora traxit. Apparitionis autem divinae causa latenter innuitur in eo quod ei Dominus apparuisse dicitur, in ipso fervore diei sedenti quidem in ostio tabernaculi sui. Vides certe, quia calor dici fervebat, quando ei Dominus apparebat. Quis, quaeso, est iste fervor diei, nisi aestuatio ardentis desiderii? Amor itaque ille qui tenebras diligit, amor, inquam, qui lucem odit, diei fervor dici non debet. Scimus autem quia qui male agit, odit lucem, qui autem facit veritatem venit ad lucem, ut manifestentur
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ deuote m̃tis desidium. Quasi gͦ
fumꝰ anima ĩ suꝑna ascendit. qñ
dilectione feruente et hoc ip̃m ur¬
gente. suũ desid̾ium suꝑ se met¬
i psã rapit. Est autẽ uͥgula ut õs
nouimꝰ: & gͣcilis et recta. Ut ergo
uirgłe similitudine inse tͣhat as¬
censio tua: sit anxiũ. sit unicum
desidium tuũ: et surgens exĩten¬
tione recta. Si aut̃ẽ ꝑ myrrã intẽ
carnis ꝯtͥtionẽ. ꝑ thus cordis deuo

Expanded text:
 devotae mentis desiderium? Quasi ergo fumus anima in superna ascendit, quando, dilectione fervente et in hoc ipsum urgente, suum eam desiderium super semetipsam rapit. Est autem virgula, ut omnes novimus, et gracilis, et recta. Ut ergo virgulae similitudinem in se trahat, ascensio tua, sit anxium, sit unicum desiderium tuum, et surgens ex intentione recta. Si autem per myrrham, carnis contritionem; per thus vero, co
Abbreviated transcription (Latin):
git᷑. s cur hoc nͥ qr ase ipsis pͥus ex¬
isse uidebantur: Nã unꝰ longe ase
ĩ longinquã regionẽ ducitur. alt̾
angłico ducatu supͣ ꝯmunẽ hum¬
ne possibilitatis statũ mentis ali¬
enatione locat᷑. In pͥitaq egressu
descendit᷑ adima: in scdõ leuatur
adsũma. In pͥmo dño elongamis.¬

Expanded text:
gitur. Sed cur hoc, nisi quia a seipsis prius exisse videbantur? Nam unus longe a se in longinquam regionem ducitur, alter angelico ducatu supra communem humanae possibilitatis statum, mentis alienatione levatur. In primo itaque egressu descenditur ad ima, in secundo levatur ad summa. In primo a Domino elongam
Abbreviated transcription (Latin):
citer qͣsi fumꝰ et ꝑ desertũ ascendit:
qũ ex his que inse met ip̃a inuenit
scu bonis seu malis. affectũ suũ ĩ
celestis sponsi desid̃ium accendit.
Daior aut̃ẽ s qͣntũ adnũtum mͥ esse
uidet᷑ m̃tis eleuatio illa. q̃ fauen¬
te qͥdẽ gr̃a surgit exintentione &

Expanded text:
aciter, quasi fumus et per desertum ascendit, quando ex his quae in semetipsam invenit, seu bonis, seu malis affectum suum, in coelestis sponsi desiderium accendit. Major autem sed quantum ad meritum mihi esse videtur mentis elevatio illa, quae, favente quide
Abbreviated transcription (Latin):
side: qͦ possis cũ uolu̾is secͤtioris sci¬
entie ardua. & om̃i humane ĩdustͥe
in uia ꝑspicatie tue penna penet᷑re.
Pennata itaq a ĩalia u̾acit̃ t̃e ẽẽ ĩci¬
ꝑimꝰ : qͣn gr̃e mune̾ ĩ idipsũ diuini¬
tꝰ accepto. humane ꝯditionis metaᷤ.
ꝯtẽplationis nr̃e uolatu tnͣscendimꝰ.¬

Expanded text:
sidere, quo possis cum volueris in secretioris scientiae ardua, et omni humanae industriae invia, perspicaciae tuae penna penetrare? Pennata itaque animalia veraciter tunc esse incipimus, quando gratiae munere in idipsum divinitus accepto, humanae conditionis metas contemplationis nostrae volatu transcendim
Abbreviated transcription (Latin):
ille cõteplandi modꝰ qui
m̃itis subleuatione accidit.
tribꝰ gͣdib accrescit. In telligñtia
nãq humana diuinitꝰ inspirata.¬
& illo celesti luumine irradiata. a¬
liqn subleuat᷑ supͣ scientiã. aliq̃n
etiã supͣ industriã.: aliqn etiã supͣ
tio ascendit: q̃nqͥlibet nr̃m tale
aliqͥd ex diuina reuelatione cogn¬
oscit. qͦd modũ ꝓpͥe scientie uł ĩ tel¬
ligentie excedit. Supͣ industriam
m̃tis subleuatio erigit᷑. qͣn ad illd̃
humana ĩtelligentia diuinitꝰ il¬
luminat᷑ ad qͦd nulla sua sc̃ĩa suf¬
ficit. nͨ illa qͣm uti̾m habet. nec
ulla sua industria cõꝑare ualet.
Supͣ nat᷑am m̃tis suiꝰ dilatat᷑. qͣndo
humana ĩtelligentia diuna aspi

Expanded text:
ille contemplandi modus, qui mentis sublevatione accidit, tribus gradibus accrescit: intelligentia namque humana divinitus inspirata, illo coelesti lumine irradiata, aliquando sublevatur, supra scientiam, aliquando etiam supra industriam, aliquando autem libet nostrum tale aliquid ex divina revelatione cognoscit, quod modum propriae scientiae vel intelligentiae excedit. Supra industriam mentis sublevatio erigitur, quando ad illud humana intelligentia divinitus illuminatur, ad quod nulla sua scientia sufficit, nec illa, quam interim habet, nec ulla sua industria comparare valet. Supra naturam mentis sinus dilatatur, quando humana intelligentia, divina
Abbreviated transcription (Latin):
qͥdẽ ut ñ sit intelligñtia: si ut ĩa ñ sit
humana. dũ mͦ mirabili. mutatiõ e¬
q ĩ comp̃hensibili efficit᷑ plus qͣm hy¬
mana. dũ głam dñi specłando ĩ eandẽ
ymaginẽ tnsformatur. aclaritate in
claritatẽ tãqm a dñi sp̃u Ex his gͥ¬

Expanded text:
quidem ut non sit intelligentia, sed ut jam non sit quidem ut non sit intelligentia, sed ut jam non sit humana, dum modo mirabili mutationeque incomprehensibili efficitur plus quam humana, dum gloriam Domini speculando, in eamdem imaginem transformatur a claritate in claritatem, tanquam a Domini Spiritu . Ex his
Abbreviated transcription (Latin):
demq accidit. ut omnino ñ sit. Sic uti¬
q sic humana intellig̃ntia diumo lu¬
mine  irradiata. dum ĩ intelligibiliũ
ꝯtempłone suspendit᷑. dñ ini eoꝵ ãmi¬
ratione distenditur: qͣnto semꝑ ad al¬
tiora uł mirabiliora ducit᷑. tanto ã¬
pliꝰ. tanto copiossũs dilatat᷑. & unde
infunis remotior an de inse met ipsa
purior. & ad sublimmia subtilior ĩuenit᷑.
Sed iueiꝰ modi subleuatione dũ mens hu¬
mana semꝑ adaltiora crescit. dũ diu
cresceudo tande aliq̃n humane capici¬
tatis nictas tͣnscendit: fit deinum ut
a se ma&r ipsa penitꝰ deficiat. & ĩ suꝑmũ¬
danum quenda tͣnsformata affectum.
tota supͣ sem& ip̃sam eat. Et sic̃ matuti¬
na lux crescendo desinit. ñ qͥde ẽe lux.
s esse lux matutina. ut ipsa nurora ĩa
ñ sit aurora: ita humana intelligen¬
tia exdilatationis sue magnitudĩe
qñq accipit ut ipsa ĩa ñ sit ipla. nõ

Expanded text:
demque accidit ut omnino non sit. Sic utidemque accidit ut omnino non sit. Sic utique sic humana intelligentia divino lumine irradiata, dum in intellectibilium contemplatione suspenditur, dum in eorum admiratione distenditur, quanto semper ad altiora vel mirabiliora ducitur, tanto amplius, tanto copiosius dilatatur, et unde ab infimis remotior, inde in semetipsa purior et ad sublimia sublimior invenitur. Sed in ejusmodi sublevatione, dum mens humana semper ad altiora crescit, dum diu crescendo tandem aliquando humanae capacitatis metas transcendit, fit demum ut a semetipsa penitus deficiat, et in supermundanum quemdam transformata affectum, tota supra semetipsam eat. Et sicut matutina lux crescendo desinit, non quidem esse lux, sed esse lux matutina, ut ipsa aurora jam non sit aurora, ita humana intelligentia ex dilatationis suae magnitudine quandoque accipit, ut ipsa jam non sit ipsa, non
Abbreviated transcription (Latin):
ue ẽ ista q̃ ꝓgredit᷑ qͣsi aurora consur¬
gens: Quid ẽ aurora nͥ lux noua.
tenebrisq ꝑmixta: & unde q̃so am¬
miratio. nͥ exinopinato incredibiliq
spectacłõ. Haber itaq ipsa ãnuratio
lucẽ subitã tenebrisq ꝑmixtã. lucem
iusionis cũ qͥb̾dam reliquuis ĩ creduli¬
tatis ãbiguitatisq tenebris: ita ut mͦ
mirabili mens absq dubio uideat quod
crede̾ uix ualeat. S rei nouitatẽ qͣnto
magis miram. tanto diligentiꝰ atten¬
dimꝰ & qͣnto attentiꝰ ꝑspicimꝰ. tanto ple¬
nius cognoscimꝰ. Crescit itaq ex ãmira¬
tione attentio. & exattentione cognitio.
Mens itaq uelut aurora ꝯsurgit:. quȩ
ex uisionis ammiratione paulatim ad.
ĩ crementa cognitionis ꝓficit. Anima
siquidẽ paulatim eleuat᷑. el euando
dilatat᷑. dilatando clarificat᷑. sed miro
mͦ dũ tande indiẽ desinit. ꝑ ꝓmotioĩs
suȩ increm̃ta ad defectũ uenit. & unde
accipit ut miaior sit. inde ei accedit. tã¬

Expanded text:
e est ista, quae progreditur quasi aurora consurgens? Quid est aurora, nisi lux nova tenebrisque permista? Et unde, quaeso, admiratio nisi ex inopinato incredibilique spectaculo? Habet itaque ipsa admiratio lucem subitam tenebrisque permistam, lucem visionis, cum quibusdam reliquiis incredulitatis, ambiguitatisque tenebris, ita ut modo mirabili mens absque dubio videat, quod credere vix valeat. Sed rei novitatem quanto magis miramur, tanto diligentius attendimus; et quanto attentius perspicimus, tanto plenius cognoscimus. Crescit itaque ex admiratione attentio, et ex attentione cognitio. Mens itaque velut aurora consurgit, quae ex visionis admiratione paulatim ad incrementa cognitionis proficit. Aurora siquidem paulatim elevatur, elevando dilatatur, dilatando clarificatur, sed miro modo dum tandem in diem desinit, per promotionis suae incrementa, ad defectum venit et unde accipit ut major sit, inde ei accedit, tan
Abbreviated transcription (Latin):
spelantis animꝰ eleuat᷑. cũ exꝑͥtur
qđd dicit᷑. Accedat ħo ad cor altun:
et exaltabit᷑ d̾s. Tẽ qͥde d̾s in ꝯspec¬
tu subleuate m̃tis exaltat᷑. qũ do
reuelante ei aliqͥd dediͣne maiesta¬
tis celsitudine ostendit᷑. qͦd eatenus
habite scientie modũ excedẽ iudea¬
t᷑. Diuinitatis nãq illa celsitudo
que ĩ se ipsa qͦm̾ cresc̾e uel exaltari

Expanded text:
animus elevatur, cum experitur quod dicitur: Accedat homo ad cor altum, et exaltabitur Deus . Tunc quidem Deus in conspectu sublevatae mentis exaltatur, quando, Deo revelante, ei aliquid de divinae majestatis celsitudine ostenditur, quod eatenus habitae scientiae modum excedere videatur. Divinitatis namque illa celsitudo, quae i