comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sed hoc plane indigro disoere ꝗđ sit penuo. & quo sensu id uo¬
cabulum dicat᷑ ne rem quatidiani usus.tanq̃ ꝗ in uenalibuo
latine loqui tentãt alia ꝙ oportet uoce appellere: Queris ĩ ꝗt
rem nũme obscurã: ꝗs adeo ignorat penũ esse uinũ. et triticũ
et oleum ce lentem et fabam atq huiꝰcemõi cetera et ue ĩ ꝗt
fauorinus milium & panicũ & glandem et ordeũ penus est.
Sunt eĩ propemõ hec qͦ euis modi cumq ille reticens haberet
nolo inꝗt hioc iam labores an ista q̃ dixi penuo appellent s potis¬
ne mihi nõ spetiem aliquã de penu dicere sed definire gn̾e propoĩto
& differentue appasicis ꝗd sit penuo quot sint penuo & quas dif¬
ferentias dias Non herde intelligo rem inꝗt fauorinus ꝓla¬
ne dicam Posculas qđ difficilimũ est dici planius Nam hoc
re. sed si item inibi premandare. qđ au̾int postulas faciã sane

Expanded text:
Sed hoc plane indigeo discere, quid sit penus et qua fini id voSed hoc plane indigeo discere, quid sit penus et qua fini id vocabulum dicatur, ne rem cotidiani usus, tamquam qui in venalibus Latine loqui coeptant, alia quam oportet voce appellem. Quaeris, inquit, rem minime obscuram. Quis adeo ignorat, penum esse vinum et triticum et oleum et lentim et fabam atque huiuscemodi cetera? Etiamne, inquit Favorinus, milium et panicum et glans et hordeum penus est? sunt enim propemodum haec quoque eiusdemmodi; cumque ille reticens haereret, Nolo, inquit, hoc iam labores, an ista, quae dixi, penus appelletur. Sed potesne mihi non speciem aliquam de penu dicere, sed definire, genere proposito et differentiis adpositis, quid sit penus ? Quod, inquit, genus et quas differentias dicas, non hercle intellego. Rem, inquit Favorinus, plane dictam postulas, quod difficillimum est, dici planius; nam hocre. Sed si me tibi praemandere, quod aiunt, postulas, faciam sane
Abbreviated transcription (Latin):
Nuestibulo edium palatinarum oĩs ferre ordinum muldo¬
tudo opperientes salutationẽ cesaris consciutbat adm abn
grãmatice re ditior scolança quedã nugalis degnibue sr auibus ue¬
cibulorum disserens cũ ardius suꝑciliis uocisq sar ultc omispiti ere
positos taniq̃ in torpres et arbitte ħbille oraculorũ. Tum aspitens
enils & hĩ & penitis et penitiris uetereo dictauerũt. Itundus
quoq muliebrem lucilius in satirarũ xui nõ uirili gn̾e ut ceteri
sed neutro appellauit his uerbis. Legauit ꝗdam uxori mũdus
horum & testimoniis & exemplis constrepebat. Cuniq nimis
odiose placeret interresset placide fauotimus. & ambone ĩ ꝗe ma¬
gister ꝗc ꝗd est nomen tibi abuñ multa docusti. que ꝗde igno¬
t̾abamus et sare haud sane posculabamus: Siud eni refe̾rt
mea ciusq ꝗcum loquoe quo gñe penũ dicam aut in quas ex¬
tremas lrãs declinem si nemo id non nimio barbare fecerit

Expanded text:
estibulo aedium Palatinarum omnium fere ordinum multitudo opperientes salutationem Caesaris constiterant; atque ibi grammaticae rei ditior scholica quaedam nugalia, de generibus et casibus vocabulorum disserens cum arduis superciliis vocisque et vultus gravitate composita, tamquam interpres et arbiter Sibyllae oraculorum. Tum aspicienspenus et huius peni et penoris veteres dictaverunt; mundum quoque muliebrem Lucilius in Satirarum xvi. non virili genere, ut ceteri, sed neutro appellavit his verbis: Legavit quidam uxori mundum omnium et testimoniis et exemplis constrepebat; cumque nimis odiose blatiret, intercessit placide Favorinus et Amabo, inquit, magister, quicquid est nomen tibi, abunde multa docuisti quae quidem ignorabamus et scire haud sane postulabamus. Quid enim refert mea eiusque quicum loquor, quo genere penum dicam aut in quas extremas litteras declinem, si nemo id non nimis barbare fecerimus?
Abbreviated transcription (Latin):
pugnantẽ osatatione uictum teneriq eo uitio qđ oscedo appellat᷑
Utranq historiã posuit in oratione q̃ dix̃ incensura cum ad ma¬
iorum populum orrarẽt᷑ Item aliud refert sabinus masurius in
septimo memoriali seuere factum. Censores inꝗt ꝑ Sapio nasica
& A popilius cum eꝗtum censum agẽnt equũ nimis strigosũ &
male hĩtum sed eꝯtem ciuo uberimũ et hĩtissimũ uiderẽt. Et cum
inqũt ita ẽ ut nĩ scis q̃ equs curatior qm̃ inꝗt ego me curo equin
Sratius meuseriuis. Uisum ẽ parum esse reue̾rens responsum
relatusq in crarioo ut mos est. Statiuo aut̃ ẜuile nomen fuit
pleriq apud ueteres ẜui eo nomĩe fuer̃t. Cecilius qͦ ille come¬
diarum pocti inclituo seruuo suit. & propt̾ea nom̃ hũit Stanꝰ

Expanded text:
pugnantem oscitatione victum tenerique eo vitio quod oscedo appellatur, pugnantem oscitatione victum tenerique eo vitio quod oscedo appellatur, utramque historiam posuit in oratione quam dixit in censura, cum ad maiorum mores populum hortaretur. Item aliud refert Sabinus Masurius in septimo Memoriali severe factum: Censores, inquit, Publius Scipio Nasica et Marcus Popilius cum equitum censum agerent, equum nimis strigosum et male habitum, sed equitem eius uberrimum et habitissimum viderunt et cur, inquiunt, ita est, ut tu sis quam equus curatior? Quoniam, inquit, ego me curo, equum Statius nihili servos. Visum est parum esse reverens responsum relatusque in aerarios, ut mos est. Statius autem servile nomen fuit. Plerique apud veteres servi eo nomine fuerunt. Caecilius quoque, ille comoediarum poeta inclutus, servus fuit et pr
Abbreviated transcription (Latin):
Ueros ⁊̃ pubeceo comptum ẽsi plimo abo uimioq sum¬
pno uterentur hebetiores fieri. Aduertinus ꝙ hĩc eli¬
a carditatem corꝑaq coꝵ ĩ procera fieri minuso adale scete
Hter censores seueritatis tris hec exempl in lr̃is sũ
castigatissime di sapline: Unũ est huiuscemoi censor
aiebat de uxorib solcmpne uisuirandum uerba erãt ita cõ¬
cepta: ut tui ex anĩ tui sententia uxorẽ hẽs que uirabat soã¬
uillator ꝗdam & canicula et nimis ridicularius fuit. Is locũ
esse sibi ioci dici ratus. cum ita uti mos censor dixisẜ . eter
ex añi tui siũam uxxorem hẽs. hc̃o eꝗdem inꝗt uxorẽ s non
ħcle ex aĩ tiu sententia. Tum censor eum ꝙ t̃tempestue &¬
sciuisset in erarios retulit cam̃q hanc ioci scunls apud se
dicti sub scripsit᷑. Altera seueritas ciusdem secte disciplie ꝙ
est deliberatum est denota eiuo qui ad censores ab amico aduo¬
estus tia in uite stans clare nimis ac sonore osatauit. atq inibi ut

Expanded text:
UEROS inpubes compertum est, si plurimo cibo nimioque somno uterentur, hebetiores fieri ad veterni usque aut eluci tarditatem, corporaque eorum inprocera fieri minusque adolescere. TER censorum severitates tria haec exempla in litteris sunt castigatissimae disciplinae. Unum est huiuscemodi: Censor agebat de uxoribus sollemne iusiurandum; verba erant ita concepta: Ut tu ex animi tui sententia uxorem habes? Qui iurabat cavillator quidam et canicula et nimis ridicularius fuit. Is locum esse sibi loci dicundi ratus, cum ita uti mos erat censor dixisset, Ut tu ex animi tui sententia uxorem habes? Habeo equidem, inquit, uxorem, sed non hercle ex animi mei sententia. Tum censor eum, quod intempestive lascivisset, in aerarios rettulit, causamque hanc ioci scurrilis apud se dicti subscripsit. Altera severitas eiusdem sectae disciplinaeque est. Deliberatum est de nota eius qui ad censores ab amico advocatus est et in iure stans dare nimis et sonore oscitavit; atque inibi ut
Abbreviated transcription (Latin):
uerbis ꝑ duo i non punũ sccibenda ẽ Nam uerbum istud cui
sup̃dicte ꝓticule p̃posite sunt nõ ẽ icio s iacio & ꝑt̃m nõ sarͭ ⁊ sebi¬
icat id uerbum cõpositum c̃ex ia lr̃a in .i. murat᷑ siauo fito ⁊ũ bis
insilio ce incipio: atq ita uin cõsonantis capit. Ea idorebo ea silla
produetius latius q paulo pronũtiats pͥorem silabĩ breñe esse
non patitur. sed teddit eam pro situ longam ꝓpeaq & nuͦs & u
siraratio in pronũtiatu manet: Hec que diximus eo etiã con¬
ducunt Ut apud urgilium in ui põĩtum inuenimꝰ Eripe me
his inuicte malis aut tu mihi t̾ram inice sic esse inice ũto dixi
et scribendũ & legendum sciamus ut ꝗs tam indocilis ẽ. In hoc
q uerbo ĩ p̃positionem metri gr̃a protendat. Querimus igĩt᷑
in obicib o lra qua rõe intendãt cum id uocabulũ stt̃ sit a ũbo
obicio a nequaq̃ siłe sit a uerbo moueo motus .o lr̃a longa dicĩt

Expanded text:
verbis per duo i, non per unum scribenda est. Nam verbum ipsum, cui supradictae iecit. Id ubi compositum est, a littera in i mutatur, sicuti fit in verbis insilio et incipio, atque i ita vim consonantis,capit, et idcirco ea syllaba productius latiusque paulo pronuntiata priorem syllabam brevem esse non patitur, sed reddit eam positu longam, proptereaque et numerus in versu et ratio in pronuntiatu manet. Haec quae diximus eo etiam conducunt, ut quod apud Vergilium in sexto positum invenimus: Eripe me his, invicte, malis, aut tu mihi terram Inice, sic esse iniice, ut supra dixi, et scribendum et legendum sciamus, nisi quis tam indocilis est, ut in hoc quoque verbo in praepositionem metri gratia protendat. Quaerimus igitur in obicibus o littera qua ratione intendatur, cum id vocabulum factum sit a verbo obiicio et nequaquam simile sit
Abbreviated transcription (Latin):
quosdam dicere s ira ut promĩste dio solet pro omni puninoe
Anne aũt qͣi oĩo ꝑuam. & de cõtemptu dignã p̃terierit poene
ei quam dicebit rei nõ necessariã p̃c̾miẜit cum de poenis non
in uita neq iter homĩeo sed post uite tpũs capiendũ scriberet
ego in mediũ relinquo.
oꝑe frequens uerbum ꝗescit usitate.e lra corepta dix̃ Alt̾
ĩt amicuo hõ in doctrinis qi in p̃stigiis mirificus coĩi q uocum
respuens nimis et fastidicns barbare eum dixisse opinatus ẽ
qͣm producere debuisset nõ corripẽ Nam ꝗescit ita oportere
dici p̃dicauit. ut calescit nitescit. stupescit. atq ali& huiꝰce modi
cinici & sathyte dicendũ ita censuissent. Obsecutuꝵ se fuisse
ait contra ꝑpetuq̃ latine lingue cõsuetudinẽ. Neq se tam
in signite locutuꝵ absona in auditaq ut diceret: luteras aũt
suꝑ hac te feãt int̾ exerticis q̃dam ludicrꝰ. & quiesco nõ eĩ

Expanded text:
quosdam dicere, sed ita ut promiscepromisee dici solet pro omni punitione. Anne autem quasi omnino parvam et contemptu dignam praeterierit poenaeei quam dicebat rei non necessariam praetermiserit, cum de poenis, non in vita neque inter homines, sed post vitae tempus capiendis scriberet, ego in medium relinquo. opere frequens, verbum quiescit usitate e littera correpta dixit. Alter item amicus, homo in doctrinis, quasi in praestigiis, mirificus communiumque vocum respuens nimis et fastidiens, barbare eum dixisse opinatus est, quoniam producere debuisset, non corripere. Nam quiescit ita oportere dici praedicavit, ut calescit, nitescit, stupescit et alia huiuscemodi Cincii et Santrae dicendum ita censuissent, obsecuturum se fuisse ait contra perpetuam Latinae linguae consuetudinem, neque se tam insignite locuturum, ut absona inauditaque diceret; litteras tamen super hac re fecit inter exercitia quaedam ludicra et quiesco non esse
Abbreviated transcription (Latin):
Oper etate homeri atq hesiodi non consentit᷑. Alii homeꝵ
ꝙͣ hesyodũ maiorem natu fuisse scripserunt inꝗb phiło¬
corus &e xenophanes alii minorem inquis luciuo accius poeta
& hephorus historie scciptor. A autẽ Uarro in pͥmo de ima¬
ginib Uter prior sit natus parum cõstare dicit sed non ẽeꝰ
dubium ꝗn aliquo tp̃re eodem uixerint. idq ex epigramate
ostendit quod in tripode scriptum est ꝗ in monte helicone¬
ab hesiodo positus tradit᷑ Accius autem in pͥmo didas calico leuib
idmodum argumentis utit ꝑ que dñdit hesiodum natu priorem
ꝙ homerus inꝗt cum in principio carminis achillem esse filiũ
pelei diccret quis esset pelleuo non addidit quam tem proculiꝯt
dubio dixisset nisi ab hesiodo iam dictum uideret. De cidope indẽ
inꝗt uel maxime ꝗd unoculuo fuit rem tam insignem ñõ p̃te¬
risset nisi eque pͥorio hesiodi carminib ĩ uulgatum fetons
alir omiencũ sunt qui atheniẽn sunt ꝗ egiptum diaĩt fiuisse

Expanded text:
PER aetate Homeri atque Hesiodi non consentitur. Alii Homerum quam Hesiodum maiorem natu fuisse scripserunt, in quis Philochorus et Xenophanes, alii minorem, in quis L. Accius poeta et Ephorus historiae scriptor. M. autem Varro in primo De Imaginibus, uter prior sit natus parum constare dicit, sed non esse dubium quin aliquo tempore eodem vixerint, idque ex epigrammate ostendi quod in tripode scriptum est, qui in monte Heliconeab Hesiodo positus traditur. Accius autem in primo Didascalico levibus admodum argumentis utitur, per quae ostendi putat, Hesiodum natu priorem: Quod Homerus, inquit, cum in principio carminis Achillem esse filium Pelei diceret, quis esset Peleus non addidit; quam rem procul, inquit, dubio dixisset, nisi ab Hesiodo iam dictum videret. De Cyclope itidem, inquit, vel maxime quod unoculus fuit, rem tam insignem non praeterisset, nisi aeque prioris Hesiodi carminibus invulgatum esset. alii Smyrnaeum, sunt qui Atheniensem, sunt etiam qui Ae
Abbreviated transcription (Latin):
Nauis. faũ ut puluerẽ manib idem ꝗb ulixi sepe ꝑmulsis ab¬
luam. Lastudinẽq nimiam manuũ mollitudine. Rubidus aũt
et rusus axior et ingriare multo inustus. Luteus contra tu¬
fus color ẽ lilucior. Un̾de eñis nom̃ q esse factũ ut̃. Non eigo ĩꝗt
ni fauorin spẽs rusi colotis płos apud grecos ꝙ̃ꝰ apud nos nominant
Sed ne uirdis ꝗdem color plutibo a nõbis uocabulis dicit̃ neq nõ
potuit Itgilius colorem eꝗ significate uiridem uolens ceruleum
magis dicceꝰ equum ꝙͣ glautum sed maluit uerbo uti nonore gͥro
ꝙͣ m̾usitati lacino. Hostris autem latinis ueterib cecia dicta
e q̃ agreas glaucopis ut nigidius ait de colote celi qͥsi celia postq̃
bec sto̾nco lixit tum fauorinuo sciãm retum ubetẽ uetboꝵq cĩ
degantia eeposculatus absq te inꝗt uno fotsitan lingua profecto
gec̾ca longi anteisset. sed ii mi stonto qđ in uersu homerico est
ad ficis sed cum ounnia libeno auduu que ꝑiassime dicise tuta mite

Expanded text:
is fulvum ut Púlverem Mánibus isdem, quíbus Ulixi sáepe permulsi, ábluam, Lássitudinémque minuam mánuum mollitúdine. Rubidus autem est rufus atrior et nigrore multo inustus, luteus contra rufus color est dilutior; inde ei nomen quoque esse factum videtur. Non igitaput nos nominantur. Sed ne viridis quidem color pluribus a vobis vocabulis dicitur, neque non potuit Vergilius, colorem equi significare viridem volens, caerulum magis dicere ecum quam glaucum, sed maluit verbo uti notiore Graeco quam inusitato Latino. Nostris autem veteribueli, quasi caelia. Postquam haec Fronto dixit, tum Favorinus scientiam rerum uberem verborumque eius elegantiam exosculatus, Absque te, inquit, uno forsitan lingua profecto Graeca longe anteisset, sed tu, mi Fronto, quod in versu Homerico est Sed cum omnia libens audivi quae peritissime dixisti, tum maxime
Abbreviated transcription (Latin):
uictatta eiutm illum uaulem. cassii reꝗsisso et cum co potituo
esset ip̃m pͥ posdea uictum atq disectum de cestabili exino inttr¬
tisse hui prouerbiu de hominib calamitosio ortum diciq sa¬
litum ille homo hẽ equin seianũ. Eadem sententĩa ẽ illiuo
ꝙ necetis prouerlui quod ita dictum accepimus. Autũ tolosanũ
Nam cina opidum tolosanũ in terea italis ꝗueuo cepio cõsul
dici purissct multumqi auti in cuis opidi templis fuisset ꝗs qui
ex ea diceptione aurium attigit miseto cruaabiliq exitũ peruir
Hlunc equi Saniuo bassus iudisse argio tefert haud credidil

Expanded text:
equum illum nobilem Cassi requisisse et, cum eo potitus esset, ipsum quoque postea victum atque desertum, detestabili exitio interisse. Hinc proverbium de hominibus calamitosis ortum dicique solitum: Ille homo habet equum Seianum. Eadem sententia est illius quoque veteris proverbii, quod ita dictum accepimus: aurum Tolosanum. Nam cum oppidum Tolosanum in terra Gallia Quintus Caepio consul diripuisset multumque auri in eius oppidi templis fuisset, quisquis ex ea direptione aurum attigit misero cruciabilique exitu periit. Hunc equum Gavius Bassus vidisse se Argis refert haut credibili
Abbreviated transcription (Latin):
posuit detistotlem ꝑħm scripsit eadem ipu du erthagor ico
secipisse ꝙ no absanuetunt edundis aĩ alibo nisi paueo care
qurdam uerba ip̃a. Slucarchi q̃m̃ res inopinata t̃ s ubiscripsi
que ala uial marinum qđ uitica appellasn da nuup. scibie
nullis abstinere pythagoticos plutarchus insun phonurio dies
pulhagoram uo ip̃m sicuti celebre ⁊̃ Euforbum primo fus¬
E dicntasse. Ita haec remotiora sunt his q̃ clearchus & dicear¬
drus memorie tradiderunt fusse eum postes prrandũ dem̃¬
ter cur̾abat ac neq atauerat neq purgaierat siue ꝗͦs
atborem suam uineamq habuerat terelictui nõ id sine pena
fuit sed erat opus censocium censores q errarũ faciebant

Expanded text:
philosophum scripsit eadem ipsa de Pythagoricis scripsisse, quod non abstinuerint edundis animalibus, nisi pauca carne quadam. Verba ipsa Plutarchi, quoniam res inopinata est, subscripsi animal marinum, quod urtica appellatur. Sed et piscibus mullis abstinere Pythagoricos, Plutarchus in Symposiacis dicit. Pythagoram vero ipsum, sicuti celebre est Euphorbum primo fuisse dictasse, ita haec remotiora sunt his quae Clearchus et Dicaearchus memoriae tradiderunt, fuisse eum postea Pyrrum Pyrter curabat ac neque araverat neque purgaverat, sive quis arborem suam vineamque habuerat derelictui, non id sine poena fuit, sed erat opus censorium censoresque aerarium faciebant.
Abbreviated transcription (Latin):
lo pythagorico familiari suo: & ex ꝗbidam aliis natu maiorib
tato cam̃ erroris fuisse ꝗa in empedocli carmine ꝗ disciplina
pythagore secutus ẽ uersus hic inuenit᷑. G. opinatiꝰ eni sunt¬
pleriq cyamus legumẽtum a ulgo dẽ: s ꝗ diligentꝰ scitius q car¬
ficare dicunt cosq more pitha oꝑte atqi sumnbolice yamus appella¬
too Enpedode uersu isto nõ a fabulo edendo sedarer uenerie
prosio uoluisse homies dedueere solucardons ẽ houno indi

Expanded text:
lo Pythagorico familiari suo, et ex quibusdam aliis natu maioribus, lo Pythagorico familiari suo, et ex quibusdam aliis natu maioribus, itato causam erroris fuisse, quia in Empedocli carmine, qui disciplinas Pythagorae secutus est, versus hic invenitur: Δειλοί, plerique κύαμον legumentum vulgo dici. Sed qui diligentius scitiusque carificare dicunt, eosque more Pythagorae operte atque symbolice κυάμους appellao Empedoclem versu isto non a fabulo edendo, sed a rei Venereae proluvio voluisse homines deducere. De causis interdi
Abbreviated transcription (Latin):
& mitti Caconem uissit.
Dinio uetus falza occupauit & conualuit Pythagoram
pħ̃m nõ esitauisse: ex animalib: ĩt abscinuisse fabulo quẽ
ꝯreci S. appellant Ex hac opinione Callimachus poeta scrip.
one primo hec uerba posuit. Iubet ĩꝙ plato sic ad som nũ ꝓfia¬
sa corporib affeciis. ut nihil sit. qd̾ errorẽ aĩs ꝑturbationẽ q
afferat. Ex quo ã pichagoreis int̾dictũ putatur ne faba uesde¬
rentur quo res ht̃ inflationẽ magnã. Is ab tranꝗllitatẽ mẽtis
querentib conseat esse cõtrarius : Hec ꝗdem a Eicero: sed
Aristoxenus musicus Uix lr̃aꝵ ueterum diligentissimꝰ: Aristo¬
telis pħi auditor in libro quem de pythagora reliꝗt nullo se¬
pius legumento pythagorã dĩt usum q fabis: qͣm̃ is abuo
et subdũcẽt sensim aliiu et leuigaret. Uerba ista ariscorẽ
subscripsi G. porculis qͦ minusculis et edis teneriorib uicnta¬
se. Idem aristoxenus refert: quã rẽ ur̃ cognouisse exonopbi¬

Expanded text:
et mitti Catonem iussit.et mitti Catonem iussit.INIO vetus falsa occupavit et convaluit, Pythagoram philosophum non esitavisse ex animalibus, item abstinuisse fabulo, quem Graeci κύαμον appellant. Ex hac opinione Callimachus poeta scripsione primo haec verba posuit: Iubet igitur Plato sic ad somnum proficisci corporibus affectis, ut nihil sit quod errorem animis perturbationemque afferat. Ex quo etiam Pythagoreis interdictum putatur ne faba vescerentur, quae res habet inflationem magnam, tranquillitatem mentis quaerentibus contrariam. Haec quidem M. Cicero. Sed Aristoxenus musicus, vir litterarum veterum diligentissimus, Aristoteli philosophi auditor, in libro quem De Pythagora reliquit, nullo saepius legumento Pythagoram dicit usum quam fabis, quoniam is cibus et subduceret sensim alvum et levigaret. Verba ipsa Ari. Porculis quoque minusculis et haedis tenerioribus victitasse, idem Aristoxenus refert. Quam rem videtur cognovisse e Xenophi
Abbreviated transcription (Latin):
or̃a ex̃ ordinẽ snĩa pͥmũ rogabant. obseruatũ tñ est cũ ex ordĩ
feret. ne ꝗs quẽꝙ ex alio q̃ exͦ consulati loco snĩa pͥmũ rogarent
C cesar in consulatu: quem cum as bibulo gessit ini solos extira
ordinẽ rogasse sententiã dr̃. Ex his quatuor prinapẽ rogabat it
libertus tefert itaq se ex patrono suo audisse scribit. Id ipsu capito
acrus in Liꝰ quẽ de officio senatoris composuit scriptũ reliꝗt In
codem liꝰ capitonis id qͦ scriptum ẽ.C. inꝗt cesat consul: M cato¬
Utebãt᷑ eximebat q dicendo diem Erat eni ius senatori ut sm̃a
rogatus diceret. ante ꝗeꝗd uellet alii rei quo ad uellet rõ Cesar
consul uatorẽ uocauit eumq cum sinem nõ faceret p̃hendilo¬
quentem. & in carcerẽ duci uissit. Senatus ꝯsurexit  ꝓseq̃¬
batur catonẽ in carcerem. Hac ĩꝗt ĩuidia facta cesar destint

Expanded text:
gratia extra ordinem sententiam primum rogabant. Observatum tamen est, cum extra ordinem gratia extra ordinem sententiam primum rogabant. Observatum tamen est, cum extra ordinem fieret, ne quis quemquam ex alio quam ex consulari loco sententiam primum rogaret. C. Caesar in consulatu, quem cum M. Bibulo gessit, quattuor solos extra ordinem rogasse sententiam dicitur. Ex his quattuor principem rogabat M. libertus, refert, itaque se ex patrono suo audisse scribit. Id ipsum Capito Ateius in libro quem De Officio Senatorio composuit, scriptum reliquit. In eodem libro Capitonis id quoque scriptum est: C., inquit, Caesar consul M. Catoutebatur eximebatque dicendo diem. Erat enim ius senatori, ut sententiam rogatus diceret ante quicquid vellet aliae rei et quoad vellet. Caesar consul viatorem vocavit eumque, cum finem non faceret, prendi loquentem et in carcerem duci iussit. Senatus consurrexit et prosequebatur Catonem in carcerem. Hac, inquit, invidia facta Caesar destitit
Abbreviated transcription (Latin):
nigidus oĩ istius inclimnam̃ta nimiũac preter msodu sorasicontosi
naSiecdo un culpas cadunt ut uinosus mulierosus morosis ũbosus
famosus ingeniosus formosus çe officiosus et speciosudio prs absuio
consliosus. uictoriosusꝙ ad. cato ita affigurauit. Curite facũ¬
diosa que Sempronius asellio xiii perũ gestaꝵo ie seaplit factar
si nimia ꝗdem atq in modics. et mores si multi atq uarii &ͦ uba
si ꝑpetua atq infinits et obtundentis & fama simagagenii¬
ꝗets ce inuidiosa sit neq laudabilis neq ueilis sunt i Ingeniu
aũt et officiũ oe forma et disaplina et consilium &iuictotio eu
facundia sicut ip̃e uirtutũ amplitudines nullis finib colibentur
sed quanto maiors auctioraq sunt etiam tantũ lauoauora sirat se
in senatum lectus fuerat alias ꝗ designati consules erant ꝗdã excon¬
sulibus s tudis aut necessitudine aliq̃ adducti ꝙ̃ is uisum erat honois

Expanded text:
Nigidius, omnia istiusmodi inclinamenta nimium ac praeter modum significant et idcirco in culpas cadunteadunt, ut vinosus, mulierosus, morosus, verbosus, famosus, cur ingeniosus et formosus et officiosus et speciosus, quae pariterconsiliosus, victoriosus, quae M. Cato ita affiguravit, cur item facundiosa, quod Sempronius Asellio XIII Rerum Gestarum ita scripsit: facta si nimia atque inmodica, et mores, si multi atque varii, et verba, si perpetua atque infinita et obtundentia, et fama, si magna et inquieta et invidiosa sit, neque laudabilia neque utilia sunt; ingenium autem et officium et forma et disciplina et consilium et victoria et facundia sicut ipsae virtutum amplitudines nullis finibus cohibentur, sed quanto maiora auctioraque sunt, multo etiam tanto laudatiora sunt. X ribus in senatum lectus fuerat, alias qui designati consules erant; quidam e consulibus, studio aut necessitudine aliqua adducti, quem is visum erat honoris
Abbreviated transcription (Latin):
nouo ad aticum. Haiorco inꝗt nr̃i funestiorẽ diem e̾e uoluerũt
alienis pugne ꝙͣ urbis capte: ꝙ hoc malũ ex illo. Itꝗq alter reli¬
giosus et̃ nunc dieo alter in ulguo ignotuo. Idem tamen trl tullꝰ
in oratione de accusatore constiniendo religiosa delubra diẽ nõ omi¬
nosa nec tristia. sed maiestatis uenerationisq plena. A asuriuo
aũt sabinus in cõmentariis quos de indignis composuit religiosus
⁊ reliquendo dictũ tanq cetimonie acarendo iesundũ hane sabini
ine portationem templa ꝗdem ue delabre qu horumo camulus enoitlo¬
porationeio ño cadit ut illorum quorũ laus inenolest e que ũo algo
re ttmere sed cum castitate cerimonisq adeundũ ioroeuerendã
a reforinandas sunt mags q̃ in ulganda sed dico peligiosi dicti quos
er eoutraria ca propterꝰ ominis dititatem relinquus li fetẽtꝰ¬

Expanded text:
nono Ad Atticum, Maiores, inquit, nostri funestiorem diem esse voluerunt nono Ad Atticum, Maiores, inquit, nostri funestiorem diem esse voluerunt Alliensis pugnae quam urbis captae, quod hoc malum ex illo. Itaque alter religiosus etiamnunc dies, alter in volgus ignotus. Idem tamen M. Tullius in oratione De accusatoreAccusalore Constituendo religiosa delubra dicit non ominosa nec tristia, sed maiestatis venerationisque plena. Masurius autem Sabinus in Commentariis quos De Indigenis composuit, Religiosuma reliquendo dictum, tamquam caerimoniae a carendo. Secundum hanc Sabini interpretationem templa quidem ac delubra—quia horum cumulus in vituperationem non cadit, ut illorum quorum laus in modo extat —, quae non volgo ac temere, sed cum castitate caerimoniaque adeundum, et reverenda et reformidanda sunt magis quam involganda; sed dies religiosi dicti, quos ex contraria causa, propter ominis diritatem, relinquimus. Et T
Abbreviated transcription (Latin):
simꝰ ĩ undẽcimo cõmentariorũ gramaticorum u̾su ex antiquo
carmĩe refeit memoria h̾cle dignũ religentẽ esse oportet religiosus
nephas cꝰ aĩt id carmen sit non describit atq in eodem loco nĩgidi
hoc inꝗt indinamentũ. semꝑ huitemõi uerborũ ut uinosus muleri¬
osuo religiosus signat copiã quandã in modicam rei suꝑ qua dicitur
quo circha tiligiosus is appellabat᷑ ꝗnimia & suꝑsticiosa religione
sese alligauerat᷑ caq reo uitio assignabat᷑. sed prter ista q̃ negidiꝰ
dĩc̃ alio quodam diuerticulo significãtionis religiosus pro casto atq
obseruanti cohibentiq sese certis legibus finibq dici ceptus. Siłi
aũt modo illa qͦ uocabula ab eadem ptofecta origine diuersu signi¬
ficare un relgiosi dies & religiosa dilubra. Religio̾si eni dies dicũnt᷑
triste omine infames ĩ peditiq in ꝗb et res diuinas facere et

Expanded text:
simus, in undecimo Commentariorum Grammaticorum versum ex antiquo simus, in undecimo Commentariorum Grammaticorum versum ex antiquo carmine refert memoria hercle dignum: Religentem esse oportet, religiosus ne fuas, cuius autem id carmen sit non scribit. Atque in eodem loco Nigidius: Hoc, inquit, inclinamentum semper huiuscemodi verborum, ut vinosus, mulierosus, religiosus, significat copiam quandam inmodicam rei super qua dicitur. Quocirca religiosus is appellabatur, qui nimia et superstitiosa religione sese alligaverat, eaque res vitio assignabatur. Sed praeter ista quae Nigidius dicit, alio quodam diverticulo significationis religiosus pro casto atque observanti cohibentique sese certis legibus finibusque dici coeptus. Simili autem modo illa quoque vocabula, ab eadem profecta origine, diversum significare videntur, religiosi dies et religiosa delubra. Religiosi enim dies dicuntur tristi omine infames inpeditique, in quibus et res divinas facere et
Abbreviated transcription (Latin):
antia fuut bis h anuibalem &e hay deublem e hanul¬
multoo q alios ueteres eo modo pronũtiasseafe mat isoltꝰ
Smmn uersum quadrato nũo factum subiẽcmnus anqͦ nisistic
sylaba tehanibalis nõne arcũflexe ponãt nũs dausulest¬
pias considẽrat.
fuit  cornclius cũfinus manu ꝗdem stcenuuo sd
tum competitoresq cius essent in belles ꝗdam & fusciles sũm̃a ope ad¬
usus est fabritius uti rusino consulatus deferẽt. Eam rem płisq
ad mirantib ꝙ hominẽ auarũ cui esset inimicissimus creari cõplet
tum censor fabritius senatu mouit ob luxurie notam ꝙ x pondo
libras argenti factitaret. Id aũt qđ suprascripsi fabritiũ de cor¬
nelio rufino ita sut pleraq in historis scriptũ ẽ dixisse: A. Cicero
nõ aliud a fabritio. sed ip̃i rufino gr̃as agenti ꝙ euis dedignatuo
esset dictum esse refert in libro iiͦ. de oratore
Igidius sigulus homo ut ego arbitror iusta. A Uarronẽ docnis.¬

Expanded text:
ntia fuit. Is Hannibalem et Hasdrubalem et Hamilmultosque alios veteres eo modo pronuntiasse affirmat, solius ibitur. Eum versum quadrato numero factum subiecimus, in quo, nisi tertia syllaba de Hannibalis nomine circumflexe promatur, numerpias considerat. fuit. P. Cornelius Rufinus manu quidem strenuus et tum competitoresque eius essent inbelles quidam et futtiles, summa ope adnixus est Fabricius uti Rufino consulatus deferretur. eamEarn rem plerisque admirantibus, quod hominem avarum cui esset inimicissimus, creari consuletum, censor Fabricius senatu movit ob luxuriae notam, quod decem pondo libras argenti facti haberet. Id autem quod supra scripsi, Fabricium de Cornelio Rufino ita, uti in pleraque historia scriptum est, dixisse, M. Cicero non aliis a Fabricio, sed ipsi Rufino, gratias agenti quod ope eius designatus esset, dictum esse refert in libro secundo De OratoreIGIDIUS FIGULUS, homo, ut ego arbitror, iuxta M. Varronem doctis
Abbreviated transcription (Latin):
Hoc ẽ ꝙ .C. Iułiuo .L. filiꝰ nũtius pontifex nũtiauit in sacrario
regis hastas martias mouisse. De ea re ita censuer̃t uti. A
antoniuo consul hostiis maiorib ioui & a procuraret. & cetis
diio ꝗb uiderẽt᷑ plantantibo uti procurasset satis hñdũ cen¬
sucrunt si ꝗd sucoedancis opus esset robigus accederet qd̾ sue¬
cedancus hostias Senatus appellauit. Queri solet ꝗd uerbũ id
sionificet In plautiq comedia que epidicus in scripta t̃ suꝑ codem
sueo ił stulticã niã ut meũ teroũ iue stuloiae subdlas sua daneũ

Expanded text:
hoc est: Quod C. Iulius, L. filius, pontifex nuntiavit in sacrario in hoc est: Quod C. Iulius, L. filius, pontifex nuntiavit in sacrario in regia hastas Martias movisse, de ea re ita censuerunt, uti M. Antonius consul hostiis maioribus Iovi et Marti procuraret et ceteris dis, quibus videretur, lactantibus. Ibus uti procurasset satis halendum censuerunt. Si quid succidaneis opus esset, robiis succideret. Quod succidaneas hostias senatus appellavit, quaeri solet quid verbum id significet. In Plauti quoque comoedia quae Epidicus inscripta est, super eodem fíeri ob stultitiám tuam, Ut meum tergum tuaé stultitiae súbdas s
Abbreviated transcription (Latin):
statuã suaserunt in ĩferiorem locum ꝑperam trans poni. quẽ
sol opposini cietum undiq aliatũ edium nunq illustraret
Quod cum ita fieri ꝑsuasisent delati ad populum proditiq se
ꝑte monebant in locum editum subducendam. Atq ita ł area
uulcani sublimiori loco statuendã. Ex qua res bene & prospe
rei p cessit. Tum ĩꝙ ꝙ in ettuscoo harus piceo male cõ sulents
aĩaduersum uindicatumq fuerat uersus hic sate factus cãtatꝰ¬
q esse apueris urbe tota fertur. Talum consiliũ cõsula tori
peximũ ẽ Ea historia de haruspicib ac de uersu isto senario
terum memoris dignarum. Uidetur aũt uersus hio de greco
illo hesiodi uersu ex pressuo. G¬
Tterram mouisse nuntiari solet eaq res procurat᷑ ita in
deterib memoriis scriptũ legimus nũtiatũ esse senatu in sa
consultum factum ẽ. Ad. antiño A. postisitio cons. eiusq exẽpb

Expanded text:
statuam suaserunt in inferiorem locum perperam transponi, quem statuam suaserunt in inferiorem locum perperam transponi, quem sol oppositu circum undique altarum aedium numquam illustraret. Quod cum ita fieri persuasissent, delati ad populum proditique supertae monebant, in locum editum subducendam atque ita in area Volcani sublimiore loco statuendam; ex quo res bene ac prospeitur, quod in Etruscos aruspices male consulentis animadversum vindicatumque fuerat, versus hic scite factus cantatusque esse a pueris urbe tota fertur: Malúm consilium cónsultori péssimum est. Ea historia de aruspicibus ac de versu isto senario Rerum Memoria Dignarum. Videtur autem versus hic de Graeco illo Hesiodi versu expressus: terram movisse nuntiari solet eaque res procuratur, ita in veteribus memoriis scriptum legimus nuntiatum esse senatus . Antonio A. Postumio consulibus, eiusque exemplum
Abbreviated transcription (Latin):
nander. Eecilii uersiu hisce sunt. Insolet ne mulier decimo
mense parere pol nonoq et̃ Septimo atq octauo Eam rẽ ce¬
cilium nõ incõsiderite dixisse neq temere amenandro atq
a multoꝵ opinionib desciuisse Ad utro uti credamus facit
quando nasa posse hominẽ dicit eiusq sententie tam de oc¬
tauo ꝙͣ de unclecmo mense aristotilem laudat auetorẽ ¶Sed
huiꝰ de mense octauo disseusionis cã cognosa põt in libro hip¬

Expanded text:
nander. Caecilii versus hiscehice sunt: sóletne mulier décimo nander. Caecilii versus hiscehice sunt: sóletne mulier décimo mense párere?— Pol nonó quoque étíam septimo átque octavo. eamEarn rem Caecilium non inconsiderate dixisse neque temere a Menandro atque a multorum opinionibus descivisse, M. Varro uti credamus facit. quando nasci posse hominem dicit, eiusque sententiae tam de octavo quam de undecimo mense Aristotelem auctorem laudat. Sed huius de mense octavo dissensionis causa cognosci potest in libro Hip
Abbreviated transcription (Latin):
Piciriea in nẽus anualibus scriptum legimus qua teuꝵ siote. pd
anqi is addolescens nõ dui põt ex ca pugna en urbem edoius . opirit
repente filio uiso copia atuc nba &e quasi ruina iradents ĩ opĩan
gaudii oppressi ex animataq est.¬
ta opinio est caq iam pro uero recepta postai nilieris uterus
concepit semen gigni hominẽ septimo tatenter nunq nendos iẽpu
nono sepuus nus tecimo mense eumq esse hominẽ euendi sum̃m
fionm tecem menses nõ inceptos sed exactos. Idq planũ uetere nl
partain ddicere iudemus in comedis astellaris his uerb islt ũ ilo
quã compresserat decimo post mense exacto . ue anpti apinionĩ
uel periossimus. uetsus eius suꝑ ca re de fabula plotio posui. S sed¬
nt̃ pralius cum facetet codem nõie & euisdem argumenti do¬
mrdiã ac pleraq a menandeo sumeret in mensibꝰ tamen geni¬
talib nominandis nõ pretermisit octauũ quẽ preterierat᷑ me¬

Expanded text:
Praeterea in nostris annalibus scriptum legimus, qua tempestate apud Praeterea in nostris annalibus scriptum legimus, qua tempestate apud utque is adulescens non diu post ex ea pugna in urbem redit, anus repente filio viso copia atque turba et quasi ruina incidentis inopinati gaudii oppressa exanimataque est. mulieris uterum semen conceperit, gigni hominem septimo rarenter, numquam octavo, saepe nono, saepius numero decimo mense, eumque esse hominum gignendi summum finem: decem menses non inceptos, sed exactos. Idque Plautum, veterem poetam, dicere videmus in comoedia Cistellaria his verbis: tum ílla, quam comprésserat, Decumó post mense exácto hic peperit fíliam. Hvel peritissimus; versus eius super ea re de fabula Plocio posui: noster Caecilius, cum faceret eodem nomine et eiusdem argumenti comoediam ac pleraque a Menandro sumeret, in mensibus tamen genitalibus nominandis non praetermisit octavum, quem praeterierat Me
Abbreviated transcription (Latin):
Nomineo defoderunt interrã dimidiatoo ignemq atcũ posuerunt
ita inteefecerũt: N eqi ꝗopiam omniũ ꝗ probe loquti sunt his
uerbis secuo ꝙ̃ dixi usus est.
USonito repente inspato gaudio expirasse anima tefert aristonles
płs policritam nobilem tẽminã naxo insula phiuppides quoqi c̃õ¬
mediarum poxta haud ignobilis etate iam edita cum iñ certamine
metarium preter opem iucisset & lecissime guuditit inter allud
gaudium repenee mortuus est. De thodio etam dugora colebrata
hustoria ⁊ Is diagoras tres filios adolescentes hũit unũ pugileme
alterum paneraciasdem tertiũ luctatorem cos omes uidt uincete co¬
ronatiq eoclem olympie die Et cum ibi eum ires dolesaentes at¬
plexi coronis sius in caput pr̃is positis sauarent̃ eim popłs gcatu¬
laibundus flores undiqi in cum ucerent ibidem instadio ĩs pectã¬
te populo in osculis atii in manib filioꝵ animã estauit

Expanded text:
Homines defoderunt in terram dimidiatos ignemque circumposuerunt, Homines defoderunt in terram dimidiatos ignemque circumposuerunt, ita interfecerunt. Neque quisquam omnium qui probe locuti sunt his verbis sequius quam dixi usus est.cognito repente insperato gaudio expirasse animam refert Aristoteles philosophus Polycritam, nobilem feminam Naxo insula. Philippides quoque, comoediarum poeta haut ignobilis, aetate iam edita cum in certamine poetarum praeter spem vicisset et laetissime gauderet, inter illud gaudium repente mortuus est. De Rodio etiam Diagora celebrata historia est. Is Diagoras tris filios adulescentes habuit, unum pugilem, alterum pancratiasten, tertium luctatorem. Eos omnis vidit vincere coronarique Olympiae eodem die et, cum ibi eum tres adulescentes amplexi coronis suis in caput patris positis saviarentur, cum populus gratulabundus flores undique in eum iaceret, ibidem in stadio inspectante populo in osculis atque in manibus filiorum animam efflavit.
Abbreviated transcription (Latin):
& scrutariuo laudat perfractã strigilem soleam ĩ probus diiidiatã
Iam in uicsimo manifesciuo dimidiã horam dicere studioxe fugit
sed pro dinidia dimidiũ ponit in hise uersib. Tempestate suas
atq codem uno tp̃re. & hora dimidio & trib confectio dum taxat¬
candem atquartam Nam cum obuũ proximũq esset. dicẽ dimi¬
diam & trib confectis uigilate atq attente uerbum nõ probũ mut¬
tauit. ꝑ qđ satis apparet ne horam ꝗdem dimidiã recte dici s uel
dimidiatã horã uel dimidiã ꝑtem hore. Propteres plautus in ba¬
conscripsit semen cupressi secito crebrum ita uti linũ seri solet
co ceebro terram insternito dimidiatũ digitum iam id bene cabu¬
D aut pedibuo aut minib complanato dimidiatũ inꝗt digitũ
non dimidium Ham digiti ꝗdem dimidium digitum antem
ip̃m dimidiatum dici o Item az eato de Carthagineñ ita scripsit

Expanded text:
 scrutarius laudat, Praefractam strigilem, soleam inprobus dimidiatam.  scrutarius laudat, Praefractam strigilem, soleam inprobus dimidiatam. Iam in vicesimo manifestius dimidiam horam dicere studiose fugit, sed pro dimidia dimidium ponit in hisce versibus: Tempestate sua atque eodem uno tempore, et horae Dimidio et tribus confectis dumtaxat—eandem Ad quartam. Nam cum obvium proximumque esset dicere: dimidia et tribus confectis, vigilate atque attente verbum non probum vitavit. Per quod satis apparet ne horam quidem dimidiam recte dici, sed vel dimidiatam horam vel dimidiam partem horae. Propterea Plautus quoque in Baconscripsit: Semen cupressi serito crebrum, ita uti linum seri solet. Eo cribro terram incernito, dimidiatum digitum. Iam id bene tabula aut pedibus aut manibus complanato. Dimidiatum, inquit, digitum, non dimidium. Nam digiti quidem dimidium, digitum autem ipsum dimidiatum dici oportet. Item M. Cato de Carthaginiensibus ita scripsit:
Abbreviated transcription (Latin):
Imidum librum legr aut dimidiam fabula audiuates quo
alisar o i uiusec modi male ac uitiose dia existiit uarro.Op̃uet.
enim inꝗt dicere dimidiatum librum nõ dimidiũ & dimidiatã fabu¬
quod ei debebat̃ quingentos recepit non dimidiatum recipisse dicemꝰ
ꝑtis disectus sit dimidiatum eum dicere esse scyphxum. debeo non.
dimidium Argenti aũt qđ in co scypho in est dimidium eum essẽ
non dimidiatũ disserit ac diuidit subtilissime ꝗd dimidiũ dimidi¬
ato intersit. Et quare scienter Emniu hoc in annalib dixisse
ait sicutisi ꝗo ferat uas Uini dimidiatũ sicuti ꝑs que deest ei uase
dimidiã libri legisse uolumus dicere aut ꝑtrmn dimidiã fabule au¬
disse si dinidiã fabulam aut dimidium librum dicimus peccamꝰ
cotum enin ip̃m qđ deest dimidiatũ atq diuisum ẽ dimidium
dicis Itaq uciliuo eandem secutuo uno oculo inꝗt pedib q duob
dimidiatus ut porcuo & alio loco ꝗdem & seruata ꝗdem ut uẽdãt¬

Expanded text:
IMIDIUM librum legi aut dimidiam fabulam audivi, vel quid aliud huiuscemodi, male ac vitiose dici existumat Varro. Oportet enim, inquit, dicere dimidiatum librum, non dimidium, et dimidiatam fabuquod ei debebatur, quingentos recepit, non dimidiatum recepisse dicemus, partis disiectus sit,dimidiatum eum esse dicere scyphum debeo, non dimidium, argenti autem, quod in eo scypho inest, dimidium meum esse, non dimidiatum ; disseritque ac dividit subtilissime quid dimidium dimidiato intersit, et Q. Ennium scienter hoc in Annalibus dixisse ait: Sicuti si quis ferat vas vini dimidiatum, sicuti pars quae deest ei vaso dimidiam libri legisse volumus dicere aut partem dimidiam fabulae audisse, si dimidiam fabulam aut dimidium librum dicimus, peccamus; totum enim ipsum quod dimidiatum atque divisum est dimidium dicis. Itaque Lucilius eadem secutus: Uno oculo inquit pedibusque duobus dimidiatus Ut porcus, et alio loco: Quidni? et scruta quidem ut vendat
Abbreviated transcription (Latin):
bacem de bibosum dicit. Sibacem ego ut edaem aplerisꝙ
laberium neq aliud ẽ quod simls inclinatu dicatir bo oie iñ
simile estt uimnosũs aut uiciosis cetera q hec ho m̃o dicunt
q̃m a uorabulis non auerbo inlinata sunt : Laberus in iuumo¬
libro primo ꝗ saliator inscripius est uerbo hoe ra uritur. Nõ
inãmosa non annosa non bibosa non procax.
osmopus ino scnpitum teliꝗt demosthenẽ adnodum adobe¬
centepy uentitare in achademmia. platonem q udire solicũ
arq is uiꝗt demos theneo domo egressuo at ei moeratt pc̃and
platonem ꝑgeret complurisq populos concurentes uderet secumũ¬
tutue enis Rei cãm̃ cognosatq currere eos auditum Sralistratũ
Io calistratus athenis orator in re ꝙ fuit illi S. ꝓpellãto uesu

Expanded text:
bacem et bibosum dicit. Bibacem ego, ut edacem, a plerisque Laberium, neque aliud est quod simili inclinatu dicatur. Non enim simile est ut vinosus aut vitiosus ceteraque quae hoc modo dicuntur, quoniam a vocabulis, non a verbo, inclinata sunt. Laberius in mimo, qui Salinator inscriptus est, verbo hoc ita utitur: Nón mammosa, nón annosa, nón bibosa, nón procax.PUS hoc scriptum reliquit, Demosthenen admodum adulescentem ventitare in Academiam Platonemque audire solitum. Atque is, inquit, Demosthenes domo egressus, ut ei mos erat, cum ad Platonem pergeret complurisque populos concurrentes videret, percontatur eius rei causam cognoscitque currere eos auditum Callistratum. Is Callistratus Athenis orator in republica fuit qu
Abbreviated transcription (Latin):
sum ẽ. Alii ẽĩ redhibere omni modo debere alii contra nisi id uitũ
morbo coniractũ esset: cum u̾o euidens diceret seruuo redhiberipo¬
se rñdit. labeo in cã c̃eꝰ redhibendi negauit. Nam & magna
cũ infantib nõ simul dentro gignunt. Hon pretercundũ est u
q̃ in libris ueterũ iuris perit᷑oꝵ scciptum esse morbũ & uitu
distare ꝙ uitium ppetium morbus cum aecessu discessa oroiti. sua si
supradisi sennam etba massirii saburi aptosur. rebbro nitiscmibs
secundio oristas quo ipe minuo a prio siet morbosi sunt ꝗ natura
longe uudet tam sanus ẽ ꝙ̃ qui tardius cur̃it

Expanded text:
sum est; alii enim redhiberi omnimodo debere, alii contra, nisi id vitium sum est; alii enim redhiberi omnimodo debere, alii contra, nisi id vitium morbo contractum esset. Eum vero cui dens deesset, Servius redhiberi posse respondit, Labeo in causa esse redhibendi negavit; vit; Nam et cum infantibus non simul dentes gignuntur. Non praetereundum est id quoque in libris veterum iurisperitorum scriptum esse, morbum et vitium distare, quod vitium perpetuum, morbus cum accessu decessuque sit. Sed hoc supra dixi sententiam. Verba Masuri Sabini apposui ex libro luris civilis ut obest quo ipse minus aptus sit, morbosi sunt. Qui natura longe minus videt tam sanus est quam qui tardius currit
Abbreviated transcription (Latin):
sus est non morbosus esse ꝙr obrem cum de homine morbosõ agetẽ
neq inꝗt iti diceretut. qñ ob id uitium minoris crit. De cunudi
ꝗdem quesitum ẽ: an contra edem̃ edilium uideret᷑ uenũdatus si ig¬
tasset emptos cum cunuchum esse. Labeonẽ respondisse auint reo¬
beri posse qmorbosum Sues aũt feminas si sterilles essent & i¬
num issent x cdc̃o ediliũ posse agi labeonẽ scripsisse. De sterili aũt
muliere singina sterilitate sit. Erebatium contra labeonẽ respon¬
disse dicunt Nam cum reddhiberi cã labeo qĩ minuo sanã putasse
necesse aũt trebatium ex edicto apposuisse si ea muliet a principio e¬
nitali instrnlitate esseit At si ualitudo eiꝰ offendisset. exq ea uitiã
factum esseq ut cõciꝑe fetus nõ posset tũ sanã nõ uideri & esse in
cã redhibinonis Dẽmum ope qͦ ꝗ lusticiosus latine appellat᷑ dissea¬

Expanded text:
vitiosus est non morbosus esse. quamobremQuarmobrem, cum de homine morboso agetur, vitiosus est non morbosus esse. quamobremQuarmobrem, cum de homine morboso agetur, aeque, inquit, ita dicetur: quanto ob id vitium minoris erit. De eunucho quidem quaesitum est an contra edictum aedilium videretur venundatus, si ignorasset emptor eum eunuchum esse. Labeonem respondisse aiunt redhiberi posse quasi morbosum; sues etiam feminae si sterilae essent et venum issent, ex edicto aedilium posse agi Labeonem scripsisse. De sterila autem muliere, si nativa sterilitate sit, Trebatiun contra Labeonem respondisse dicunt. Nam cum redhiberi eamearn Labeo, quasi minus sanam, putasset, negasse aiunt Trebatium ex edicto agi posse, si ea mulier a principio genitali sterilitate esset. At si valitudo eius offendisset exque ea vitium factum esset ut concipere fetus non posset, tum sanam non videri et esse in causa redhibitionis. De myope quoque, qui luscitiosus Latine appellatur, dissen
Abbreviated transcription (Latin):
Medicto cdilium curilium qua parte de mancipiis uendundis¬
cautum est scciptum sic fuit Tinilus seruoꝵ singulorũ scriptu
sit curato ita ut intelligi recte possit. quid morbi uitii ue ciuiq sit
q fũgituuus errone sit noxa ue solitus non sit propteres quesierunt¬
ute consulti ueteres ꝗd mancipium morbosum. ꝗd ue uitiosũ recte
diceretur ꝙ̃tinq morbus auitio differet. Celius sabinus ur libro ꝗ
de edicto edilium corulium composuit labeonem refert ꝗd essa
morbus hisce uerbis definisse. Horbus ẽ hĩtus ciũq corꝑis cõtra
nãm qui usum eiꝰ facit deteriorem sed morbũ alias in toto corpori
accidere diat alias inꝑte corporis. Totius corporis morbũ esse uel
sicut thisis aut febris partis autem ueluti ciritas aut pedis debil¬
tas. Balbus aũt inꝗt & athipus uitiosi magis ꝙ̃ morbi sunt &¬
equus mordix aut culciteo uitiosus non morbosus e sed cui mor¬
bus ẽ id etiam uitiosus ẽ. Neq id tamen contra fit potest ꝗ iuu

Expanded text:
Edicto Aedilium Curulium, qua parte de mancipiis vendundiscautum est, scriptum sic fuit: Titulus servorum singulorum scriptus sit curato ita, ut intellegi recte possit quis fugitiuus erroue sit noxaue soliure consulti veteres, quod mancipium morbosum quodve vitiosum recte diceretur quantumque morbus a vitio differret. Caelius Sabinus in libro, quem De Edicto Aedilium Curulium composuit, Labeonem refert quid esset morbus hisce verbis definisse: Morbus est habitus cuiusque corporis contra naturam, qui usum eius facit deteriorem. Sed morbum alias in toto corpore accidere dicit, alias in parte corporis. Totius corporis morbum esse, veluti sit phthisis aut febris, partis autem, veluti sit caecitas aut pedis debilitas. Balbus autem, inquit, et atypus vitiosi magis quam morbosi sunt, et equus mordax aut calcitro vitiosus, non morbosus est. Sed cui morbus est, idem etiam vitiosus est. Neque id tamen contra fit; potest enim qui
Abbreviated transcription (Latin):
x istimauit ꝗdam. etiã illud biantis uiri sapentis dc no-¬
bilis responsum consimile esse. atq ẽ protiagoro illuda
te quo dixi mõ antistrephon. Hlam cum rogatui esset a qͣdã
bias deberet ne ⁊xorem ducere an uitã uiuere ceibem . S inꝗ¬
uidetur anthistrephon. qm̃ ex altero latete conuersum frigi¬
dius c̃ infirmiusq. Nlam bias proposuit nõ sse ducendu
oxorem proptꝰ alt̾uttũ incomodũ. qđ necessaro panendũ erĩt
ci ꝗ duxerit. Quod conuertit aũt nõ ab eo sedefendit ĩ como¬
do q̃đ abest. sed carere se altero dicit qđ nõ abist. Satis est
autem tuende sententie quam bias dixit:ꝙ eũ ꝗ duxit uxo¬
rem pati necesse est ex duob in comodis alterũ ut. aut. Su

Expanded text:
XISTIMANT quidam etiam illud Biantis, viri sapientis ac nobilis, responsum consimile esse atque est Protagorion illud de quo dixi modo, ἀντιστρέφον. Nam cum rogatus esset a quodam Bias, deberetne uxorem ducere an vitam vivere caelibem, videtur ἀντιστρέφον, quoniam ex altero latere conversum frigidius est infirmiusque. Nam Bias proposuit non esse ducendam uxorem propter alterutrum incommodum, quod necessario patiendum erit ei qui duxerit. Qui convertit autem, non ab eo se defendit incommodo quod adest, sed carere se altero dicit quod non adest. Satis est autem tuendae sententiae quam Bias dixit, quod eum qui duxit uxorem pati necesse est ex duobus incommodis alterum, ut aut κοιν