comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sun. Auditum funit canciẽ quoddã nouii: ut ꝯ suautas ⁊no.¬
uitas iocunditatẽ augerent. Suaintas ad delectacione. noui¬
tas ad admiro nẽ:⁊ infusũ ÷ aurib gaudiũ siuĩ: ꝯdic bonũ
hoc querite me. ħ sum ego. Clamant fauces :dic. sapor sũ.
Hares: ⁊ dic. odor sũ. ã act᷑ꝰ⁊ respond suauitas sum. E go cotũ
sum. ⁊ cotũ ꝙ sũ bonĩ sũ. ⁊ qui me hẽ. tocũ hc̃. No pocerat
corporea natura spũalẽ ꝑfectionẽ emulari: ut muno oĩa
ꝯtiueret. spterea multa corpora sieri neceẽ erat: ut ꝙ. ñ
poterant pse singła. simul facerẽt uniuersa. Dialbũ se.¬
lum factũ eẽt: nigr̃ non cẽt. Nõ poterat aũ corpꝰ unum

Expanded text:
sum. Auditum fuit canticum quoddam novum, ut et suavitas et novitas jucunditatem augerent: Suavitas ad delectationem, novitas ad admirationem. Et infusum est auribus gaudium suum et dicit bonum hoc: Quaerite me, hoc sum ego. Clamant fauces, et dicit sapor: Sum; nares, et dicit odor: Sum; tactus, et respondet suavitas: Sum. Ego totum sum; et totum quod sum bonum sum; et qui me habet totum habet. Non poterat corporea natura spiritualem perfectionem aemulari ut in uno omnia contineret. Propterea multa corpora fieri necesse erat ut, quod non poterant per se singula, simul facerent universa. Si album solum factum esset, nigrum non esset. Non poterat autem corpus unum
Abbreviated transcription (Latin):
Ip̃e sp̃s ipsa ÷ unctio: que c̃mentẽ cetig̾it de
omnib docet. Ipsa una ÷: ꝯdocet deomnib. Nec mir̃
si omnia docet: qui omnia ꝯtinet. Una ÷ sapiencia.
⁊ in ipsa omnia sunt: ꝯomnia in ipsa nõ alid̾ st̃ ꝙͣ ip̃a.
Ibi unũ omnia: ⁊ omnia unũ sunt. Neq iec̾co ñ unũ sũt.
qr omnia st̃. neq idõ ñ omnia sunt. qr unum sunt. Parit̾
magnitudo ⁊ simplieitas: unitas ⁊ uniuersitas. Unum boñ
.I: inillo bono omne bonũ: Si uidere cupis: lum̃ ÷ ꝯspẽs.

Expanded text:
tus, ipsa est unctio quae, cum mentem tetigerit, de omnibus docet. Ipsa una est, et docet de omnibus. Nec mirum si omnia docet, quae omnia continet. Una est sapientia et in ipsa omnia sunt; et omnia in ipsa non aliud sunt quam ipsa. Ibi unum omnia, et omnia unum sunt. Neque idcirco non unum sunt quia omnia sunt, neque ideo non omnia sunt, quia unum sunt. Pariter magnitudo et simplicitas: unitas et universitas. Unum bonum est, et in illo bono omne bonum est. Si videre cupis, lumen est et species.
Abbreviated transcription (Latin):
les sunt delectõnes. In ħ mundo currt̾ hoĩe
ꝯplaudunt adspectacła uanitatis: millo mũ¬
do ꝑint̾nũ silencium ex̾cent᷑ ⁊ iocundantur
mundi corde inꝯtẽplacione u̾itatis. Breuiter¬

Expanded text:
les sunt delectationes. In hoc mundo currunt homines, les sunt delectationes. In hoc mundo currunt homines, et plaudunt ad spectacula vanitatis, in illo mundo per aeternum silentium exercentur, et jucundantur mundi corde in contemplatione veritatis. Qu
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑm. uirtutũ ⁊ p̃mioꝵ. Ibi quid c̾dere quid agere quid
sꝑare debeamꝰ ostendit᷑: ibi forma uite hominis. ⁊ sũma
⁊ fectionis ꝯtinet᷑. Ibi elucent octulta. ibi oꝑosa apparẽt
gitur. ⁊ concordia singłoꝵ explicat᷑. Ibi alt̾ quidã in oun
Chirc p̾t̾ereunti. ⁊tͣnsidorio ꝯtrarius inuenit᷑: qr eaq̃ in
nundo ꝑdiuersa ceꝑa tͣnseunt. millo mundo qͣsi in
odã et̾nitatis statu simul ꝯsistunt. Ibi p̃t̾itis p̃sencia
uecedunt. nec p̃sentibꝰ sutura supuenunt: sed quic qͥd¬
nicħ timentes futur̃. habentes ꝙ. diliguiit. in¬
dentes ꝙ. ꝯcupiscunt. E iõ fortassis dix̃ apłs. p̃¬
cesseit. cuiꝰ pulcͥtudo ñ deficit. Ille mundꝰ in
isto mundo ÷. ⁊ iste mundus illo mundo mi¬
nor ÷. qr ille capit ꝙ. caꝑe iste ñ põt. Istũ mũ¬
dum uident ocłi carnis: illũ inundũ intͥnsetꝰ
ꝯteplant᷑ ocłi cordis. Inisto mundo hñt oblecta¬
menta sua homines: m illo mundo mneffabi¬

Expanded text:
m et et praemiorum. Ibi quid credere, quid agere, quid sperare debeamus ostenditur. Ibi forma vitae hominis, et summa perfectionis continetur. Ibi elucent occulta, ibi operosa apparengitur, et concordia singulorum explicatur. Ibi alter quidam mundus huic praetereunti et transitorio contrarius invenitur, quia undo per diversa tempora transeunt, in illo mundo quasi in quodam aeternitatis statu simul consistunt. Ibi praeteritis praesentia non succedunt, nec praesentibus futura superveniunt, sed quidqnihil timentes futurum, habentes quod diligunt, videntes quod concupiscunt, et ideo fortassis, dixit Aposcescit, cujus pulchritudo non deficit. Ille mundus in isto mundo est, et iste mundus illo mundo minor est, quia ille capit quem capere iste non potest. Istum mundum vident oculi carnis, illum mundum intrinsecus contemplantur oculi cordis. In isto mundo habent oblectamenta sua homines, in illo mundo ineffabi
Abbreviated transcription (Latin):
siotmb. omnis diuina scͥpt̾a ꝯtinet᷑. historian longitu¬
Dne arche metitur: qr inserie rere gestaꝵ ordo dꝑis inue¬
nit̃ Nilegoria latitudinẽ arche metit᷑: qi inparticipone
sr mentoꝵ ꝯstat collectio sideliũ popłoꝵ. T ropologia alticudi¬
nẽ arche metitur: qr inꝓfectu uirtutũ escit dignitas mitoꝵ:
possumꝰ ad huc siuolumꝰ ałr altitudine arche distingu̾e: ut
boetna mustiplex fiat. manente ead̾ ueritate. Na ⁊ ħ ad

Expanded text:
nsionibus omnis divina Scriptura continetur. Historia enim longitudinem arcae metitur, quia in serie rerum gestarum ordo temporis invenitur. Allegoria latitudinem arcae metitur, quia in participatione sacramentorum constat collectio populorum fidelium. Tropologia altitudinem arcae metitur, quia in profectu virtutum crescit dignitas meritorum. Possumus adhuc, si volumus, aliter altitudinem arcae distinguere, ut doctrina multiplex fiat manente eadem veritate. Nam ad
Abbreviated transcription (Latin):
saipie innob edificari possit. Et ꝙ exrebꝰ cogicõnes uenuĩt:
opoitet ut exordine rer̃ sumat᷑ ordo cogitonũ. Deiceps
gectare incipiemꝰ deoꝑibꝰ restaurõis. relictis oꝑibꝰ ꝯdit̾oss
dequibꝰ qͣsi o̾ quodã subc̾fluente diliuuo egssi sumꝰ ⁊ nẽ in
oꝑa restaurois qͣsi marchã ing̾dim̃¬

Expanded text:
ae in nobis aedificari possit. Et quia ex rebus cogitationes veniunt, oportet ut ex ordine rerum sumatur ordo cogitationum. Deinceps ergo tractare incipiemus de operibus restaurationis relictis operibus conditionis, de quibus quasi de quodam subterfluente diluvio egressi sumus, et nunc in opera restaurationis quasi in arcam ingredim
Abbreviated transcription (Latin):
lectoe. ñ fut᷑am felicitatẽ. Philosophi gn̾tiliũ sr̃stici¬
uanicate repellunt. Slecti restaurõnẽ suã ꝯsidantes.
ꝯdicare ꝑuerse amantes abamore dei refrigescunt.
ꝓbi dũ rebꝰ tͣnsicoriis eogitõnes suas inm̾gunt: cadoi
sin obluscunt᷑. Elech aũ c̾atoris sin oblunsei ñ possin
de cꝰ mĩa sẽꝑ cͥca suã reparõne̾ meditant᷑. Reꝓbi dũ ꝙpa¬
ꝓbi ꝑiusibilia ab minsibilibꝰ cadunt: electi aũ ꝑuisi¬
bilia ad inuisibilia ascendunt. S sciendum: ꝙ. alia s
illa uisibilia deqͥbꝰ ascendut: alia st̃ illa ꝑq̃ ascendunt

Expanded text:
on futuram felicitatem. Philosophi gentillum superstitivanitatem repellunt. Electi restaurationem sui considerantes, udinem rerum conditarum perverse amantes ab amore Dei refrigescunt. Reprobi dum rebus transitoriis cogitationes suas immergunt Creatoris sui obliviscuntur. Electi autem Creatoris sdia semper circa sui reparationem meditantur. Reprobi dum temporaprobi per visibilia ab invisibilibus cadunt; electi autem per visibilia ad invisibilia ascendunt. Sed sciendum est, quod alia sunt illa visibilia, de quibus ascendunt, alia illa sunt
Abbreviated transcription (Latin):
sec̾ta misticoꝵ intellectuũ: qr cito uilesc̾ent. si passi ꝯibꝰ
paterent. Ita ir u̾itas ꝙꝑ inquisicionẽ fideles ex̾cet: me ab
infidelibꝰ iueniat᷑. oculta ꝑmanet. Istos dũ difficile in¬
uenit᷑. maiori desidie inflamat. illos dũ omnno inuero¬
ri ñ pot ex cecat.  Exeodẽ gͦ ⁊ fideles ꝓficiunt.⁊ ĩ si¬
deles cadt̃: q⁊ illi h umilit̾ audiendo ⁊ fidelit̾ inqͥrẽdo
uerba dĩ. ad agnici onẽ ueritatis ꝑueniunt. isti auł

Expanded text:
secreta mysticorum intellectum, quia cito vilescerent si passim omnibus paterent. Ita enim veritas et per inquisitionem fideles exercet, et ne ab infidelibus inveniatur, occulta permanet. Istos, dum difficile invenitur, majori desiderio inflammat; illos, dum omnino inveniri non potest, excaecat. Ex eodem ergo et fideles proficiunt et infideles cadunt, quia et illi humiliter audiendo, et fideliter inquirendo verba Dei ad agnitionem veritatis perveniunt; isti aute
Abbreviated transcription (Latin):
lueret. Itẽ pꝰ diluuiũ ꝓͥncipiũ regnoꝵ.⁊ cap̃ mundr m
assiriis ⁊ caldeis ⁊ medis. in partibꝰ orientis fuit. dem̃ ad
g̾cos uenit: pꝰcremo crca finẽ secłi ad romanos in oceidẽte
qͣsi infine mundi habitantes potestas sũma descendit
atq ita serie reꝵ ab oriente moccidente recta linea d¬
currente. ea q̃ ad extris ł asinistris. ħ ÷ ad austrũ łada¬

Expanded text:
lueret. Item post diluvium principium regnorum et caput mundi in Assyriis, et Chaldaeis, et Medis in partibus Orientis fuit. Deinde ad Graecos venit, postremo circa finem saeculi ad Romanos in Occidente, quasi in fine mundi habitantes, potestas summa descendit. Atque ita serie rerum ab Oriente in Occidentem recta linea decurrente, ea, quae a dextris vel a sinistris, hoc est ad a
Abbreviated transcription (Latin):
tua te saluũ fec̃. ⁊fides mea ⁊ fides illiꝰ. c̃ tm̃ sit una fide sci¬
tholica. Solagͦ nauis fidei mare tͣnsit: sola archa diliruũ
euadit. & nos si saluari cupimꝰ. ñ solũ ipsa in nob̾ sit s
nos inipsa oport maneamꝰ. Et nemo fidens ꝯscĩe sue dica
ad cor suũ. inuemiet ͥ tẽpestuosũ salũ seuis miuidaner¬
ũ passionũ ⁊ desidioꝵ maloꝵ ꝓcelł eragitari: q̃ tocienꝰᷤ

Expanded text:
tua te salvam fecit, et fides mea, et fides illius cum tamen una sit fides catholica. Sola ergo navis fidei mare transit, sola arca diluvium evadit, et nos si salvari cupimus non solum ipsa in nobis sit, sed nos in ipsa oportet maneamus. Et nemo fidens conscientiae suae dicat. ad cor suum inveniet, ibi tempestuosum salum saevis mundantium passionum et desideriorum malorum pr
Abbreviated transcription (Latin):
S si ꝓpiꝰ ꝯsid̾are uolumꝰ. minꝰ noc cesar
tollendo pecuniã ꝙͣ uent̾ accipiendo escã. Besar i
semel auferendo pecuniã sollicitudinẽ tollit: uent̾
aũ sine int̾missione exigendo escã. nũꝙͣ nos sñ sol¬
licitudine eẽ ꝑ mictit. Cesar auferendo peccuniã

Expanded text:
Sed si propius considerare volumus, minus nocet Caesar tollendo pecuniam, quam venter accipiendo escam. Caesar enim semel auferendo pecuniam sollicitudinem tollit, venter autem sine intermissione escam exigendo nunquam nos sine sollici
Abbreviated transcription (Latin):
i ł in ħ meã inspienciã fateri erubesco. Nle g̃ad
ꝓpositũ reuertentes: de fabricatione arche sapie
De e dificatione domis dñi. loqui mꝰ dei.¬
uolumꝰ: si tñ nos qui indigni sumꝰ de canta re
aliquid loqui digne sufficimꝰ. S si ex nob̾ sufficiente ᷤᷤ
nõ sumꝰ᷑ potens ÷ ille sufficientiã nob̾ p̃stare. sñ quo
digne deo ñdicã loqͥ. s nec excogitare quicq̃. in ue nim̃.
mũ dñi: dem̃ descbenda mat̾ia. Iocꝰ ÷ cor hoĩs. Mat̾ia:
cogitoes munde. Nemo se excuset. nemo dicat. ñ posuĩ
edificare domũ. ñ suffic̃ tantis ĩpendiis tenuis pau
dm̃. ⁊ ñ sic̃ ꝯsuecudo ÷ int̾ homines. uniꝰ noctis hos
ipse tͥ dilatabit cin ille aliqñ dilatat᷑ ab eo dix̃. uiã
ꝯmarmora clecta: nec cedros excelsas deliband
exeisas ꝑ alta maria naiub̾ ꝯductis ad uehere. Pcħ¬

Expanded text:
in hoc meam insipientiam fateri erubesco. Nunc ergo ad propositum revertentes de fabricatione arcae sapieDe aedificatione domus Domini loqui volumus, si tamen nos, qui indigni sumus de tanta re loqui, aliquid digne sufficimus. Sed et si ex nobis sufficientes non sumus, potens est ille sufficientiam nobis praestare, sine quo digne dmum Domini. Deinde scribenda materia. Locus est cor hominis, materia cogitationes mundae. Nemo se excuset. Nemo dicat, non possum aedificare domum Domino, non sufficit tantis impendiis tenuis pauDeum, et non sicut consuetudo est inter homines unius noctis hospipse tibi dilatabit, cui ille aliquando dilatus ab eo dixit: Viam et marmora electa, nec cedros excelsas incisas de Libano per alta maria navibus conductis advehere,
Abbreviated transcription (Latin):
cura sollicitudinis. ⁊ pꝰcurã sollicitudinis. seqr̃
conatꝰ inex̾citio oꝑacionis: ꝯꝑ ex̾citiũ oꝑacio¬
nis cc̾it cautela cͥc̃spect̾ionis. Et qr ex uicio nr̃e
corrupeionis ħ nob̾ int. ut mag̃ solliti simꝰ ꝓ eo adi¬
piscendoꝙ ꝑuerse cupimꝰ. uł eo uitando ꝙ suꝑflue
formidamꝰ: fit ut cautelam cͥc̾spectionis ꝙͣ inbonis
studiis cõꝑare negleximus. ꝑmala studia facile ad qͥ¬
ramus. Sͤpe qui anime mortẽ ñ meduit. mori incar¬
ne ꝑtimi̾scit: ⁊qͥ ꝑpeduos gehenne cruciatꝰ ñ ꝯsid̾at.
penas tẽporales pati reformidat. Sͦpe qui illã ꝯfusio¬
me adhuc ñ didic̃. uił eẽ inocłis hominum erubesẽ.¬

Expanded text:
cura sollicitudinis et post curam sollicitudinis sequitur conatus in exercitio operationis, et per exercitium operationis cuptionis hoc nobis inest ut magis solliciti simus pro eo adipiscendo, quod perverse cupimus, vel eo evitando, quod superflue formidamus, fit ut cautelam circumspectionis, quam in bonis studiis comparare negleximus per mala studia facile acquiramus. Saepe etenim qui animae mortem non metuit, mori in carne pertimescit, et qui perpetuos gehennae cruciatus non considerat, poenas temporales pati reformidat. Saepe qui illam confusiotimere adhu
Abbreviated transcription (Latin):
ditũ intꝰ ꝑdidit. qͦ dm̃ loq̃ tẽ audiat: reuocans nos
ad se ds̃ sclamat. S c̃ loqr̃. sẽꝑ qͣsi ocultari uolenᷤ. se
desid̾ium nrm. ut augeat: qr ⁊ loq̃ndo amorẽ suũ
in nob̾ excitat: fugiendo. ut seqͣm̃ inflamat ẽ ale ÷¬
Sesid̾io mardeseat. Sic i incantieis eanticoꝵ spõs
uenit. stat pꝰparietẽ. ꝓspicit ꝑfenestras ⁊ cancellos:
ut qͣsi lateat. ⁊ ñ lateat. Oittit manũ suã ꝑforamen.
tang spõsã: ⁊ sono dep̾sso. uoce tenui uocat eã: dic̃.
uem amica mea. spõsa mea. coluba mea: ecce y mb

Expanded text:
m loquentem audiat, revocans nos Deus ad se foris clamat. Sed cum loquitur, semper quasi occultari volens se desiderium nostrum ut augeat, quia et loquendo amorem sui in nobis excitat, et fugiendo ut se sequamur inflammat. Tale suo inardescat. Sic in Canticis canticorum Sponsus venit: Stat post parietem, prospicit per fenestras, et cancellos , ut quasi lateat et non lateat. Mittit manum suam per foramen , tangit Sponsam et sono depresso, voce tenui vocat eam, et dicit: Veni, amica mea, columba mea. Ecce
Abbreviated transcription (Latin):
moria int̾nsecꝰ ꝯcipimꝰ. finite eẽ ñ possunt. Pã duoi
ꝑ singła mom̃ta alie exaliis exoriences multiplicit̃
ꝓdeunt: nec ipsi nos ꝯp̃hendẽ ualemꝰ. qͦordine ł
qͥm᷑ ad cor ueniunt aut acorde recedunt. ꝓm̃si ordi¬
nacas : stabiles ac quietas cogito nes hr̃e uolumꝰ.
ab hac ĩmod̾ata distractione corda nr̃a eohib̾ie
studeamꝰ. Haũ fi̾ pot̾it. si c̾tas quasdã ⁊ det̾mina

Expanded text:
s concipimus, finitae esse non possunt. Nam dum per singula momenta aliae ex aliis orientes multipliciter prodeunt, nec ipsi nos comprehendere valemus, quo ordine, vel quomodo ad cor veniunt, aut a corde recedunt. Proinde si ordinatas, et stabiles, ac quietas cogitationes habere volumus ab hac immoderata distractione corda nostra cohibere studeamus. Hoc autem fieri poterit, si
Abbreviated transcription (Latin):
Et icceo ħ sr̃s. ut qr ad huc u̾e corde stabiles eẽ ñ po¬
sumꝰ. int̾i saltẽ ab in mod̾ata distractiõe corda nr̃a
colligamꝰ: ut dũ sẽꝑ nitim᷑ minꝰ instabiles si̾. sẽp
mag̃ac mag incipiamꝰ uerã stabilitatẽ imitari.
Eut ꝙ loquim᷑ ꝑexẽplũ manifestiꝰ fiat: ꝯstitua omꝰ
tres res unã inino. altã insũmo. t̾ciã ininetio.
Inimo ponamꝰ mundũ. insũmo dm̃: ⁊ inmedio
collocemꝰ humanũ ammũ. Sem̃ ꝯsidem̃ de orsũ
mimindo isto magnã ꝙ̃ dã ⁊ horribilẽ omniĩ
reno fusionẽ. ⁊ infinitã humanai m̃eui dus̃¬
stabilitatẽ. Pꝰb imaginemur qͣsi humanũ anunĩ
db̾mundo sursũ addm ascendentẽ. ⁊ inascende ndoes¬

Expanded text:
 superest, ut quia adhuc vere corde stabiles esse non possumus, interim saltem ab immoderata distractione corda nostra colligamus, ut dum semper nitimur minus instabiles fieri, semper magis ac magis incipiamus veram stabilitatem imitari. Eus res; unam in imo, alteram in summo, tertiam in medio. In imo ponamus mundum, in summo Deum, et in medio collocemus humanum animum. Deinde consideremus deorsum in mundo isto magnam quamdam, et horribilem omnium rerum confusionestabilitatem. Post haec imaginemur quasi humanum animum de hoc mundo sursum ad Deum ascendentem, et in ascendendo
Abbreviated transcription (Latin):
Et ħr ꝙ incantico amoris sponsa ad dilectũ suuo
loqr dicens. Ueniat dilectꝰ meus inhortũ suuioꝵ
ꝯcomedat fructũ pomoꝵ suoiꝵ. & ipse uersa uice
adipsã respondet. Ueni mortũ men soror mea
sponsa. messui mirrã meã c̃aromatibꝰ meis. co¬
medi fauũ meũ c̃ melle meo: bibi uinũ meũ cũ
lacte meo. ꝑͦmorte gͦ carpimur: ut qͣsi fruelꝰ
bñ redolentes innupciis regis ec̾ni p̃sentemur.
Nos iͥ cib dei erimꝰ. qr ei ꝯplacebit in nob̾. ⁊pse
cibꝰ nr̃ erit: qi nos delectabim᷑ in ipo. facie ad¬
atur in nob̾. saciabor c̃ aparuerit s.t. ꝯcludamꝰ¬

Expanded text:
t quod in cantico amoris, sponsa ad dilectum suum loquitur, dicens: Veniat dilectus meus in hortum suum, et comedat fructum pomorum suorum ; et ipse versa vice ad ipsam ibidem respondet: Veni in hortum meum, soror m meam cum aromatibus meis, comedi favum meum cum melle meo, bibi vinum meum cum lacte mea . Per mortem ergo carpimur, ut quasi fructus bene redolentes ad nuptias. Regis aeterni praesentemur. Nos ibi cibus Dei erimus, quia ei complacebit in nobis, et ipse cibus noster erit, quia nos delectabimur in ipso faciem gatur in nobis: Satiabor cum apparuerit gl
Abbreviated transcription (Latin):
relictis centũ ꝓis ouibꝰ unã ouicłam pauꝑis aufe¬
rebat: desid̃ium is carnał ꝯcupiscentie qͣsi hospeᷤᷤ
ꝑ egͥnꝰ addd̾ uenerat: qñ dambulans insolario domꝰ
sue. bersabeẽ uxorẽ urie se lauante ꝯspex̃. ⁊ adama¬
uit. Q̃c̃ aũ inpastu ꝑ egͥni relictis .c. ouib suis unã

Expanded text:
relictis centum propriis ovibus unam oviculam pauperis auferebat . Desiderium enim carnalis concupiscentiae quasi hospes peregrinus ad David venerat, quando deambulans in solario domus suae Bersabee uxorem Uriae se lavantem conspexit, et adamavit . Tunc autem in pastu peregrini relictis
Abbreviated transcription (Latin):
xorib suis. ad explendam uoluptatẽ suã unicam
urie uxorẽ abstulit. Pegrini gͥ surcłi nudo trũ¬
co infigunt᷑ ut eũ uesti ant: qr sepe omp̃s ds̃
quos inocio suo tepidos ꝯquasi nudos ab onis oꝑi¬
bꝰ eẽ ꝯspic̃. illicitis desid̾iis ad t̃pꝰ uuln̾ari ꝑmitat.
ut timorati ꝯcͥc̾specti fiant. Qual it̾ aũ isti affectꝰ
c̃ sĩt mali hominẽ exerceant: difficile ÷ agnosce.
odor. Que oĩa ꝑsimilitudinẽ in bono oꝑe in¬

Expanded text:
xoribus suis ad implendam voluptatem suam unicam Uriae uxorem abstulit. Peregrini igitur surculi nudo trunco infiguntur, ut eum vestiant, quia saepe omnipotens Deus quos in otio suo tepidos, et quasi nudos a bonis operibus esse conspicit, illicitis desideriis ad tempus vulnerari permittit, ut timorati et circumspecti fiant. Qualiter autem isti affectus cum sint mali hominem exerceant, difficile est agnoscere, odor, quae omnia per similitudinem in bono opere in
Abbreviated transcription (Latin):
deus sed: qr ibi eẽ incipimꝰ ꝑgr̃ã. uͥipẽ ÷ ꝑ naturã. Simi
łr si ꝑsoliũ et̾nicatẽ dei intelligimꝰ. noᷤᷤ suꝑ soliũ stamꝰ. qr ad
eꝰ in mortalitatẽ ñ nͥ ꝑmortis laborẽ ꝑ uenire possumꝰ.
ꝯ qui exꝯdicione fini obnorii sumꝰ. exadoptione et̾ni¬
tatis eredes efficimur: Sexale uni ⁊ sexale alt̾i .i. u
tr̃q sexala ᷤᷤ habebat: q̃ iuncte bine ⁊ bine. tͥa paria
alar̃ faciunt. Utr̃q duab ał corpꝰ suũ uelalut. ñ dñi.

Expanded text:
i per solium aeternitatem Dei intelligimus nos super solium stamus, quia ejus immortalitatem non nisi per mortis laborem pervenire possumus, et qui ex conditione fine obnoxii sumus, ex adoptione aeternitatis haeredes efficimur. Sex alae uni, et sex alae alteri , id est utrumque sex alas habebat, quae juncta binae et binae tria paria alarum faciunt
Abbreviated transcription (Latin):
timore deseruiunt: tim̃tes neusq ad delectõnem
effiuat uoluptatis. ꝙ. exig infirmitas ꝯdic ionis. Car¬
nales aũ quiq qui ꝓadimplendis desid̾iis suis libẽt᷑
pͥua studia desert̃. s prudencia ꝙͣ inpͣuis stridiis didi¬
cert̃. ñ amittunt: ꝯmbonis agendis tante cauciores
fiunt. ꝙͣto inmał ꝑpetͣndis pꝰ studiosiores exstitert̃.
timorẽ uidł. curã. necessitate. affectum. Tres aũ sc̃ timo¬
res mundam ł carnales: timor uilitatis. pene. mortĩ

Expanded text:
usque ad delectationem effluat voluptatis, quod exigit infirmitas conditionis. Carnales autem quique, qui pro adimplendis desideriis suis libenter prava studia deserunt, sed prudentia quam in pravis studiis didicerunt, non amittunt, et in bonis agendis tanto cautiores fiunt, quanto in malis perpetrandis prius studiosiores exstiterint. timorem videlicet, curam, necessitatem, affectum. Tres autem sunt timores mundani vel carnales, timor vilitatis, timor poenae,
Abbreviated transcription (Latin):
aut uixta defig̾e stipites. ⁊ alligare ramos ne
sursum eleuent᷑. s inlatũ se diffundant: aut
ipsi nudo trunco infig̾e surcłos ut inibi ꝯcres¬
positum. Cura qͣsi pondꝰ subtꝰ appensũ. Neces¬
sitas ÷ simił stipidi qui ligat. Affe ctꝰ: quasi surełs.
qui infixꝰ uulnerat. Ista .iii. nascunt᷑ exiiii. gm̾b̾¬
maloꝵ. q̃ hõ sustinet inħ minide: q̃ sunt irad̾i.
uanitas mundi. infirmitas humane ꝯdicio¬
nis. ⁊ inuidia diaboli. Ira dĩ:: c̾flagelł at̾imur.
uanitas mundr: c̃ modũ necessitatis excedendo
inuoluptatẽ abimꝰ. Infirmitas humane ꝯdici¬
onis: ꝙ. facile ledim᷑ adu̾sis. ⁊difficile ad bona agẽ¬
da ꝯualescimꝰ Inuidia diaboli ÷: c̃ ipso instigãte
adiicia inflãmam᷑. Sira dĩ timore p̃mit: uani¬
tas mundi curas sr̃fluas inmutendo deorsũ
thit. Infirmitas nr̃e ꝯdic ionis duris nos neces¬
sicatib ligat: muidia diaboli illicitis desidis noᷤᷤ

Expanded text:
aut juxta affigere stipites et alligare ramos, ne aut juxta affigere stipites et alligare ramos, ne sursum eleventur, sed in latum se diffundant, aut ipsi nudo trunco infigere surculos, ut ubi concresdus superpositum. Cura quasi pondus subtus appensum. Necessitas est similis stipiti qui ligat. Affectus est quasi surculus, qui infixus vulnerat. Ista quatuor nascuntur ex malorum, quae homo sustinet in hoc mundo. Quae sunt ira Dei, vanitas mundi, infirmitas humanae conditionis, invidia diaboli. Ira Dei est dum flagellis atterimur. Vanitas mundi est eum modum necessitatis excedendo in voluptatem abimus. Infirmitas humanae conditionis est quod facile laedimur adversis, et difficile ad bona agenda convalescimus. Invidia est dum ipso instigante ad vitia inflammamur. Igitur ira Dei timore premit, vanitas mundi curas superfluas mittendo deorsum trahit. Infirmitas nostrae conditionis diris nos necessitatibus ligat. Invidia diaboli illicitis desideriis nos
Abbreviated transcription (Latin):
omnẽ euentũ ꝯsilio suo p̾ueniat. amicos añ neces¬
sitatẽ ꝯꝑare studeat. in ꝓpͥo sensu ñ płꝰ ꝙͣ oport:
ꝯfidat. omnes dilig̾e. ñ omnibꝰ eq cd̾e. maioribꝰ o¬
bedienciam debitã. eqlibꝰ dilectionẽ. subiectis pa¬
t̾nam sollicitudinẽ inpendat. sic ꝑdiuersa uͥtutũ
studia sap̃ie sue ramos diffundat. Et cc̃ demũ
mamus nẽ quosdã gn̾ales modos quib cͥespec.¬
tio ex̾cet᷑. St̃ aũ quatuor: timor. cura. necessitaᷤᷤ
affectꝰ. T̃imor ÷ anxietas ꝑ iclitandi. Cura ÷ sol¬
licitudo euadendi incõmodi. aut cõmodi ad¬
ipiscendi. Necessitas :. debitũ dandi. aut indi¬
gencia accipiendi. Affectꝰ : desid̾ium ꝑfruendi.
Timor p̃mit. cura tͣhit. necessitas ligat: affectꝰ
uulnerat. Sic solent agͥcole qñ uolunt ex pã¬
d̾e ramos arboꝵ. aut suppone eis pondera que
deorsũ p̃mant. aut subtꝰ alligare q̃ deorsũ tͣhat.

Expanded text:
Omnem eventum consilio suo praeveniat, amicos ante necesOmnem eventum consilio suo praeveniat, amicos ante necessitatem comparare studeat, in proprio sensu non plusquam oportet confidat, omnes diligere, non omnibus aeque credere. Majoribus obedientiam debitam, aequalibus dilectionem subjectis paternam sollicitudinem impendat. Et sic per diversa virtutum studia sapientiae suae ramos diffundat, et tunc demum niamus nunc quosdam generales modos, quibus circumspectio exercetur. Sunt autem quatuor. Timor, cura, necessitas, affectus. Timor est anxietas periclitandi. Cura est sollicitudo evadendi incommodi aut commodi adipiscendi. Necessita est debitum dandi, aut indigentia accipiendi. Affectus est desiderium perfruendi. Timor premit, cura trahit, necessitas ligat, affectus vulnerat. Sic solent agricolae quando volunt expandere ramos arborum, aut supernonere eis pondera quae deorsum premant, aut subtus alligare quae deorsum trahant,
Abbreviated transcription (Latin):
ñ solũ reꝑar ꝙ. ꝑut. s q suꝑaodat ꝙ defuit. Yñ
pomnia laudabił ⁊ głosus ds̃. sol misericoes :piꝰ. qui
qͣtis largit᷑ donũ. ⁊ ingͣtis restaurat amissum: ⁊ qui
nõbonũ ÷ ei ut p̃eidat᷑. ⁊ assuescat inlatũ expand̾e
ramos suos. Bonum ÷ eiut int̾misso studio ꝯtẽpla¬
cionis ad t̃pꝰ foras extre ꝯpellat᷑. ⁊ ext̾iora dispensan¬
da suscipiat: ut discat exꝑmm̃ito ꝙͣ. difficile sic ꝑ of¬
ficium exdiorib inseruire.⁊ tñ ꝑ desid̾ium it̾iora
ũ deser̾e.  c̃ se ad curam suscepti regiminis in parẽ
eẽ agnou̾it: tc̃ sciat quid de his sensisse debuerat. qͦs
pꝰ ineodẽ loco positos inꝯsid̾ate despiciebat. Et qr
maiorẽ potestatẽ maior sol sollicitudo eomitari.
ut ñ solũ quid eueniat s quid euenire possit
accendat. arridenti fortune ñ mimum e̾dat.
inaduersis fiduciam ñ amictat. quicqͥd finẽ ha¬
bitur̃: siue bonũ sit suie malũ. eque despiͤat.

Expanded text:
defuit. Unde per omnia laudabilis et gloriosus Deus, solus misericors et pius, qui gratis largitur donum, et gratis restaurat amissum, et qui et ideo bonum est ei ut praecidatur, et assuescat in latum expandere ramos suos. Bonum est ei, ut intermisso studio contemplationis ad tempus foras exire compellatur, et exteriora dispensanda suscipiat, ut discat experimento, quam difficile fit per officium exterioribus inservire, et tamen per desiderium interiora non deserere. Et cum se ad curam suscepti regiminis imparem esse agnoverit, tunc sciat quid de iis sensisse debuerat, quos prius in eodem loco positos inconsiderate despiciebat. Et quia majorem potestatem major solet sollicitudo comitari, ut non solum quid eveniat, sed quid evenire possit, attendat. Arridenti fortunae non nimium credat, in adversis fiduciam non amittat, et quidquid finem habiturum est, sive bonum sit sive malum, aeque despiciat.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsueuerat. nc̃ gͣui p̾ssus pond̾e subse cadit. P horresẽ
tenebͣs suas quas uitꝰ patit᷑: ⁊si possibile eẽt aufug̾e
nis se inmisc accionibꝰ: ut ł ocupatꝰ obliuisci possit
at. Et qr uerã dulcedinẽ lougote dio palatũ cordis¬
sui gustare Sidicit: carnał concupiscencie acetii si¬
ciens anima ẽ desid̾io bibit. Inuentã gͥ diabołꝰ ĩneu¬
ris ext̾ioribꝰ corrũpit: na sibi nullo udicio rõnis

Expanded text:
consueverat, nunc gravis pressus pondere sub se cadit. Perhorrescit consueverat, nunc gravis pressus pondere sub se cadit. Perhorrescit tenebras suas, quas intus patitur, et si possibile esset, vellet nis se immiscet actionibus, ut vel occupatus oblivisci possit at. Et quia veram dulcedinem longo taedio palatum cordis gustare dedidicit, carnalis concupiscentiae acetum sitiens anima cum desiderio bibit. Inventam igitur in curis exteriorib
Abbreviated transcription (Latin):
sio seqr̃. Mala siquidẽ ⁊ pestiles euriositas. q̃ sec̾tũ
alienũ inꝓbe serutari ꝯtendit: sepe ꝙͣius nicħ
inueniat ꝙ iuste rep̃hend̾e possit. ꝑuersa tũ¬
suspicari ñ desistit. Sigͦ aliquid dignũ rep̃hen¬
sio ne inuen̾it: statim tumidã mentẽ ñ ad ꝯpaᷤᷤ¬
sionẽ s ad ꝯtemptũ thit. Contemptꝰ aũ iram
exeitat. qr tipo sꝑbie inflatꝰ animꝰ intollerabile ẽẽ e̾dit
quicqͥd abeo sustinet quẽ despiẽ. Dem̃ ira mindignaei¬
onẽ crescit. indignõ incondumeliã ꝓcedit. ꝯtumelia
odium parit. odiũ aũ inuet̾atũ minudiam tͣsit. in¬
udia uͦ animo tediũ gignit. tediumaũ c̃ inse¬
d̾it cordi. quasi tinea demolit᷑ illud: ⁊ suffocato gau¬
dio int̾no. insemet ipsa ꝯseĩa tabescit. sit gͦ s ipsi gͣ¬
uis animꝰ. ⁊ qͣsi plũbũ in mobił ꝑmanẽs. sursũ erigi
ñ ualet:⁊ qui pͥͫ pennis ꝯtemplacionis celos pnetͣre

Expanded text:
sio sequitur. Mala siquidem et pestilens curiositas, quae secretum sio sequitur. Mala siquidem et pestilens curiositas, quae secretum alienum improbe scrutari contendit, saepe, quamvis nihil inveniat suspicari non desistit. Si vero aliquid dignum reprehensione invenerit, statim tumidam mentem non ad compassionem, sed ad contemptum trahit. Contemptus autem iram excitat, quia typo superbiae inflatus animus intolerabile esse credit, quidquid ab eo sustinet, quam despicit. Deinde ira in indignationem crescit, indignatio in contumeliam procedit, contumelia odium parit, odium autem inveteratum in invidiam transit, invidia vero animo taedium gignit, taedium autem cum insederit cordi, quasi tinea demolitur illud, et suffocato gaudio interno in semetipsa conscientia tabescit. Fit sibi ipsi gravis animus et quasi plumbum immobilis permanens sursum erigi non valet. Et qui prius pennis contemplationis coelos penetrare
Abbreviated transcription (Latin):
pb aliene culpe: eũ aũ delicto alieno om̃i mͦ ꝯsentire.
male ꝓuida mens errore decepta. tot̾ã se curiosi¬
tati dedit: ⁊ paulatĩ crescente. morbo dũ pͥmũ
errata aliorũ inmod̾ate ꝑsequi assuesẽ. pꝰtremo
adħ deducitur. ut quiequid uid̾it. ł aꝑde calupni¬
ari. ł simstre int̾p̾tari conet᷑. Et si forte aliquos ꝓ
ꝯmuni utilitace aliquantulũ sollicitari uid̾it:
hos cupidos uocat. Quos ꝓuidos eẽ ꝑspexerit:
auaros nominat. Eos aũ qui se affabiles : hilare
omnibꝰ p̃bent: uicio adułonis inseruire dic̃.
Illos uͦ qui sepiꝰ tͥsticiam uultu p̃fert̃. inuidia
tabesc̾e edit Et quos alacͥores ⁊deuotos inminiᷤ¬
trando ꝑspex̾it: leues ⁊ inquietos eẽ asserit. Q ͦs
debiles auc gͣues inuem̾it: qͣsi pigros ⁊ mertes
acusat. abstemios. morbo hipocͥsis laborare:
ꝯeos qui plus necessitati indulgent. luxir desꝰ¬
ure eristimat. Et hũe quidẽ erroiẽ: multiplex ꝯfu¬

Expanded text:
pae alienae. Eum autem delicto alieno omnimodo consentire, Hoc igitur male provida mens errore decepta, totam se curiositati dedit, et paulatim crescente morbo, dum primum errata aliorum immoderate persequi assuescit, postremo ad hoc deducitur, ut quidquid viderit vel aperte calumniari, vel sinistre interpretari conetur; unde, si forte aliquos pro communi utilitate aliquantulum sollicitari viderint, hos cupidos vocant. Quos providos esse perspexerint, avaros nominant. Eos autem qui se affabiles et hilares omnibus praebent, vitio adulationis inservire dicunt. Illos vero qui saepius tristitiam vultu praeferunt, invidia tabescere credunt. Et quos alacres et devotos in ministrando perspexerint, leves et inquietos esse asserunt. Quos debiles aut graves invenerint, quasi pigros et inertes accusant. Abstemios, morbo hypocrisis laborare, et eos qui plus necessitati indulgent, luxui deservire existimant. Et hunc quidem errorem multiplex confu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ ta miseria falsis istis delectacionibꝰ insit. ar¬
denciꝰ et̾na illa ⁊u̾a gaudia requirant. q̃ nulla
tͥstieia corrũpit. Et salubrit᷑ aliqñ derelicti ꝑ¬
mictunt᷑ ad q̃pꝰ seruire passionib carnis sue.
ut agnoscant infirmitatẽ suã.⁊ oͤse ñ p̃sumãt:
⁊tanto deuociꝰ pꝰmodũ diume gr̃e se subiciant.
tu belli qui frequnt̾ plagatꝰ ÷ cauciꝰ uementẽ ictũ
eccipit: sic qui ad iabolo sepe dec ipit᷑. subtiliꝰ pꝰmod̃
uersucias eiꝰ dep̃hendit. ⁊ machinaciones subuertit.
Et ħr ꝙ. multos uidemꝰ pꝰ magna sceła ad uirtutuos¬

Expanded text:
quanta miseria falsis illis delectationibus insit, ardentius aeterna illa et vera gaudia requirant, quae nulla tristitia corrumpit. Et salubriter, aliquando derelicti permittuntur ad tempus servire passionibus carnis suae, ut agnoscant infirmitatem suam, et de se non praesumant, et tanto devotius postmodum divinae gratiae se subjiciant, tu belli qui frequenter plagatus est, cautius venientem ictum excipit, sic qui a diabolo saepe decipitur, subtilius post modum versutias ejus deprehendit, et machinationes subvertit. Et
Abbreviated transcription (Latin):
qꝑ quietẽ diuinitꝰ sibi ꝯcessã. pͥmͦ multũ inꝯtẽplacioe
exerescunt. d dĩ uident alios simpliciores fr̃es t̾rens
accionibꝰ occupari. eos in cõꝑacione sui despiciunt.
bgt̾. uento elacionis ꝯquassati a fastigio ꝯtemplacionis
cadunt: deiectiq uariis patent errorib ⁊ multiphert
ab illa int̾na pace distrahunt᷑. Quoꝵ uidł errox. pͥne
s ddei mun̾e ꝙ. acceꝑant incaude se extollunt. Iercẽ
hic ergo error semel illapsus animo. late uenena
sua diffundit: Soc ulte serpens ꝯ inmiscens se cunc¬
tis motib anine. uoluntates inmutat. ꝯsilia dissi¬
pat. cogit̾ones intorquet. ⁊ corũpit desidia. euraᷤ¬
q induc̃ suꝑfiuas. E qr semel inflatꝰ animꝰ mag¬
na dese ex istimare didicit. facta sua adexamen
rõnis reuocare ꝯtempint. ⁊ eo libiꝰ uicã ꝑseqr̃¬

Expanded text:
 quietem divinitus sibi concessam, primo multum in contemplatione excrescunt, sed dum vident alios simpliciores fratres terrenis actionibus occupari, eos in comparatione sui despiciunt, ligunt, vento elationis conquassati, a fastigio contemplationis cadunt. Dejectique variis patent erroribus et multipliciter ab illa interna pace distrahuntur. Quorum videlicet ede Dei munere, quod acceperunt, incaute se extollunt. NecesseHic igitur error semel illapsus animo late venena sua diffundit, et occulte serpens, et immiscens se cunctis motibus animae, voluntates immutat, consilia dissipat, cogitationes intorquet, et corrumpit desideria, curasque inducit superfluas. Et quia semel inflatus animus magna de se existimare didicit, facta sua ad examen rationis revocare contemnit, et eo liberius vitam per
Abbreviated transcription (Latin):
cas. ħamꝰ utiles ⁊ castas cogitões: qr o̾tali mat̾ia fabrica¬
bimus areham nr̃am Ista sunt ligna q̃ maqͣ. inissa na¬
tant. inigne poba ardent: qr tales cogitões. flurꝰ carna¬
lurmdelectacionum deorsum ñ p̃mit.s. flãmacari¬
tatis accendit. Hec timeas hẽ ignẽ intectis tuis. ye
tͥ. si ñ arserit exeo taberuacłm tuũ. Postea bitumina¬
bis archãtuã uitꝰ ⁊ foris. Ertͣ ut masuẽtudinẽ ex¬
ibeas: intꝰ ut caritatẽ ñ amitas. Nullatenus insec̾to
einceps uideaniꝰ demensura arche: qłr fi̾ possit

Expanded text:
tas, habeamus utiles et castas cogitationes, quia de tali materia fabricabimus arcam nostram. Ista sunt ligna, quae in aquam missa natant, in igne posita ardent, quia tales cogitationes fluxus carnalium delectationum deorsum non premit. sed flamma charitatis incendit. Nec timeas hunc ignem in tectis tuis. Vae tibi si non arserit ex eo tabernaculum tuum. Postea bituminabis arcam tuam intus et extra. Extra ut mansuetudinem exhibeas, intus ut charitatem non amittas. Nullatenus eDeinceps videamus de mensura arcae, qualiter fieri possit
Abbreviated transcription (Latin):
as casib sub iace uideant᷑: ꝯtinuo zelare icipiut
pacẽ pecc̃oꝵ. ⁊ inħ mundo ipsiqͦ florere ꝯcupiscut
tacitis i eogitacionib s̃ dñt. uanũ eẽ ti̾e uidiciũ.
nicħ eẽ q stulti homines d̾penis infern: de supli
eũs maloꝵ sibi ꝯfinxert. extimore ñ exueritate ħ
ꝓcessisse: c̃ utiq d̾s si ita districte facta pensar.
inuisibilia q̃dã q̃ utr̃ uere sint. an deceꝑtihonũeᷤ
ea ita eẽ finxert neminiunꝙͣ scire dat: Eta ꝯ pseu¬

Expanded text:
 casibus videantur continuo zelare incipiunt pacem peccatorum, et in hoc mundo ipsi quoque florere concupiscunt. Tacitis sibi cogitationibus dicunt, vanum esse timere judicium, nihil esse quod stulti hociis malorum confinxerunt, ex timore non ex veritate hoc processisse, cum utique Deus si ita districte facta hominum pinvisibilia quaedam, quae utrum vere sint, an decepti homines ea ita esse finxerunt, nemini unquam scire datum est, ce
Abbreviated transcription (Latin):
intͥa: inzelũ ⁊ ꝯpassionẽ. ⁊ beni uolenciam. Telꝰ ÷. dũ
ꝓamore iusticie defensorẽ ultro se offert animꝰ. calũ¬
niã ueritatis pati ñ sustinẽs. Gõpassiot: qñ miseriis
beneficia roga di anniumꝰ. Et pulcͣ ÷ similitudo. Gͫ¬
minare ii tc̃ gͣna dicimꝰ: qñ nat᷑a quadã oculta ui
integͣ rumpit. ut g̾m̃ ꝓdeat ꝙ. intꝰ latuit. & ñ secꝰ bona
uoluntas celari ñ ualens: qͣdã ut ita dicã iuolencia ad
exibicionẽ boni oꝑis foras exit. De ortu:
hic mͥ occurrit euangłica illa parabola: inqua
regnum cełoꝵ chesauro abscondito in agro ꝯꝑatur:
regnũ quippe celoꝵ ÷ uita et̾na. U ita aũ et̾naaͦ ⁊ͥ:

Expanded text:
ia, in zelum et compassionem, et benevolentiam. Zelus est, dum pro amore justitiae defensorem ultro se offert animus calumniam veritatis pati non sustinens. Compassio est, quando miseriis  voluntate beneficia rogati annuimus. Et pulchra est similitudo: Germinare enim grana tunc dicimus, quando natura quadam occulta vi integrum rumpit ut germen prodeat, quod intus latuit, et non secus bona voluntas celare se non valens quadam, ut ita dicam, violentia ad exhibitionem boni operis foras exit. CAP. VI. Hic mihi occurrit evangelica illa parabola, in qua regnum coelorum thesauro abscondito in agro comparatur . Regnum quippe coelorum est vita aeterna. Vita autem aeterna
Abbreviated transcription (Latin):
nebulã euaporans. tot spiritał efficit᷑. tand̾q humanis
subducit᷑ aspectibꝰ. dũ adt̾rena ista ⁊ usibilia ꝯcupiscenda
ampliꝰ exire recusans. intꝰ in abscondito faciei dm̃ głat᷑.¬
briau̾it reddit hilares. audaces. fortes. obliuiosos. ⁊ qͥdam
insensibiles. die caritas mundans mentẽ ꝯsc̾ramexilarat:¬

Expanded text:
nebulam evaporans totus spiritalis efficitur, tandemque se humanis nebulam evaporans totus spiritalis efficitur, tandemque se humanis subducit aspectibus, dum ad terrena ista, et visibilia concupiscenda amplius extra recusans, intus in abscondito faciei Domibriaverit reddit hilares, audaces, fortes, obliviosos, et quodammodo insensibiles. Sic charitas mundando conscient
Abbreviated transcription (Latin):
Qñ nob̾ ꝑfecte huic mundo mortius. qͥddã d̾futis iã
in solito gaudio animꝰ hilareseit: ꝯmirat᷑ qͣle ad
cio incendio ꝯꝑat᷑: ita desid̾iũ similͤ÷ fumo qͥ
de incendio nascit. ꝗti indirectũ ascendit. qͣcomag̃
sursum tollit̾ tanto ampliꝰ extenuat᷑. tandẽ eleuat᷑
int̾nus fulgor incorde micare ceꝑ it. ꝯfestĩ animꝰ
inꝗͣdã ꝯtẽplacionis specrilã subleuat᷑. ĩq quodãmͦ
se ipso altior effectꝰ ꝙͣ dã ut ita dix̾im lucidã regione
ꝯt̾rã nouã eminꝰ ꝓspicit qlẽ nũꝙͣ andea ł uidisse se
meminit. ł eẽ estimauit. Sirat᷑ ⁊ ipse qui uid.⁊ p̃
gaudio p̃sentis luminis p̃citas ignerancie sue te¬
nebras aecusat mirat᷑ subt̃ se inimo quopstratꝰ iacuit:
nurat᷑ suꝑ se insũmo quo eleuatꝰ tendit. Gaudet se tandã
urgula fumi ꝗtomagis sursũ tolłr tanto ampłiꝰ exte¬
nuat ita celestibꝰ appinquans ⁊ omnẽ t̾rene ꝯcupiscener

Expanded text:
 nobis perfecte huic mundo mortuis quiddam jam de futuris insolito gaudio animus hilarescit, et miratur quale ad io incendio comparatur, ita desiderium simile est fumo, qui de incendio nascitur, qui in directum ascendit, et quanto magis sursum tollitur, tanto amplius extenuatur, tandemque elevatus internus fulgor in corde micare coeperit, confestim animus in quamdam contemplationis speculam sublevatur, ibique quodammodo seipso altior effectus, quamdam, ut ita dixerim, lucidam regionem, et terram novam eminus prospicit, qualem nunquam antea vel vidisse se meminit, vel esse existimavit. Miratur et ipse qui videt, et prae gaudio praesentis luminis praeteritas ignorantiae suae tenebras accusat, miratur subter se in imo, quo prostratus jacuit, miratur super se in summo, quo elevatus tendit. Gaudet se tantum quanto magis sursum tollitur, tanto amplius extenuatur, ita coelestibus appropinquans, et omnem terrenae concupiscentiae
Abbreviated transcription (Latin):
ut ĩr .ꝙ pꝰ acceptũ donũ gre ꝯtino mens adla¬
menta soluit᷑. dolore pascit᷑. fletib delecta ÷
canto ũ inpacieneiꝰ mala p̃sencia colerat. qͣto ar¬
dereliquit: nẽ salubꝰ dolore ꝯpucta ⁊̃ his q̃ huimane
ꝯditiõis in firmitas exig̃ necessitatib deser¬
uire in gemisẽ. Et sic̃ pͥͫꝰ ꝑtimorẽ ab illici¬
tis inũdi actionibꝰ se sequestrauit: ita nc̃ omnẽ
mundi spẽm quantũ possibile ⁊ inbae ad huc mort ali¬

Expanded text:
uod post acceptum donum gratiae continuo mens ad lamenta solvitur, dolore pascitur fletibus delectatur, et tanto jam impatientibus mala praesentia tolerat, quanto ardereliquit, nunc salubri dolore compuncta etiam iis, quae humanae conditionis infirmitas exigit, necessitatibus inservire ingemiscit. Et sicut prius per timorem ab illicitis mundi actionibus se sequestravit, ita nunc omnem mundi spe
Abbreviated transcription (Latin):
infideles. infirmi infide. fideles. Infideles sunt gõ
int̾ra radices figt: qi eo mag̃ p̃sentibꝰ inhiant. qͣbona ꝑ¬
petua q̃ sequnt᷑ ñ nouert̃. Terrena ambiuint. felices
ħie ẽẽ queit̃: qr pꝰ hanc uitã se nicb̃ fut᷑os eẽ existimat̃.
Henumo istoꝵ fuit stultꝰ ille: qui in libro iob ꝑ elifat
subsannat᷑. Uidi inquit stultũ firma radice: ⁊ male¬
dixi puleritudimi eꝰ statĩ. S̾ultꝰ: qii ignorat adꝙ. fac tꝰ
sit. quipt̾ id ꝙ uidet nicħ eẽ ẽdit. qui q̃ sibi mala reᷤ
dũ tẽporałr flor. s sapiens eꝰ pulcͥtudini statĩ male
nosc̃. Deħ qͦ stulto psalmista dic̃. Dix̃ insipiens ĩ cord̃¬

Expanded text:
genera hominum: infideles, infirmi in fide, fideles. Infideles sunt gentes, in terra radices figunt, quia eo magis praesentibus inhiant, quo bona perpetua, quae sequuntur minus noverunt. Terrena ambiunt felices hic esse quaerunt, quia post hanc vitam se nihil futuros esse existimant. De numero istorum fuit stultus ille, qui in libro Job, per Eliphaz subsannatur. Vidi, inquit, stultum firma radice et maledixi pulchritudini ejus statim . Stultus est, qui ignorat ad quid factus sit, qui praeter id quod videt nihil esse credit, qui quae sibi mala restdum temporaliter floret, sed sapiens ejus pulchritudini statim malednoscit. De hoc quoque stulto Psalmista dicit: Dixit insipiens in cord
Abbreviated transcription (Latin):
bito anmꝰ t̾rore ꝯcucitur: ac dem̃ ad se reu̾sus aeĩn¬
am euadendi q̃rẽs. statĩ illũ erdesid̾io requirit.
ꝑꝙ̃ instans ꝑicłm euad̾e se posse agnoscit. Quem
pꝰꝙͣ inuenit. ⁊ exaffectu dilectionis amplectitur.
tc̃ ille horror pͥmũ intollerabił. examore micigat᷑

Expanded text:
 ad se reversus, ac viam evadendi quaerens, statim illum ex desiderio requirit, per quem instans periculum evadere se posse agnoscit. Quem postquam invenit, ex affectu dilectionis amplectitur; tunc ille horror primum intolerabilis ex amore mitigatur,
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ fi uclificat. ꝑ pacienciã maturesẽ. ꝓ mortẽ carpit᷑.
ꝑ ꝯtẽplacionẽ cibat. d qr longiꝰ sermo ꝓ cessit paululũ
respiremꝰ: simul orantes ipsã dei sap̃iã ut nos
gustu dulcedinis sue dignet᷑ saciare. q̃ uos ꝓgꝰ
tũ amare mortiᷤᷤ ñ dedignata ÷ redim̾e. euisit
honor ⁊ imꝑiũ ineterua secła scłoꝵ am̃. Incipit

Expanded text:
uctificat, per patientiam maturescit, per mortem carpitur, per contemplationem cibat. Sed quia longius sermo processit paululum respiremus, simul orantes ipsam Dei sapientiam, ut nos gustu dulcedinis suae dignetur satiare, quae nos per gustum amarae mortis non dedignata est redimere. Cui honor, et im
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtẽptũ mundi: in scdo simłacrũ rõis. laudẽ dei: int̾cio instru¬
mentũ dispenfac ionis. timorẽ ꝯamorẽ dei. inquarto fomes
cupiditatis incentiuũ libidinis. lic̃gͦ exitũ caueamus. ne
egrediamur temere. Nemo deꝯscĩa sua ꝯfidat. Dina int̾ uirgo:
foras colorẽ parit̾ ẽ noĩe mutauit. Sic i scͥpt̃ ÷. Egressa: dina
ut uider mulieres regionis illiꝰ.ꝙͣ. c̃uidiss siche pͥnceps t̾re

Expanded text:
mundi, in secundo simulacrum rationis, laudem Dei, in tertio instrumentum dispensationis timorem et amorem Dei, in quarto fomes cupiditatis incentivum libidinis. Hunc igitur exitum caveamus, ne egrediamur temere. Nemo de conscientia sua confidat. Dina intus virgo,foras colorem pariter cum nomine mutavit. Sic enim scriptum est: Egressa est Dina, ut videret mulieres regionis illius. Qu
Abbreviated transcription (Latin):
oquam᷑ nc̃ de his gͣdibꝰ ascencionũ quibꝰ uicelum scan¬
dr: ut nullũ terreat labor itineris.ꝙ̃ delectat p̃miũ reꝑ¬
missionis. St̃ ꝙͣ iͥ purpurei ascensus. qr c̃ labore ascendr:
s subst̾uit᷑ caritas qua labor ip̃e alle uiet᷑. Primꝰ itaq ascẽ¬
sus ÷ defrigore orientis ħ ÷ detumore suꝑbie: qr oportet
pͥmũ pecc̃orẽ humiliari. ⁊ ꝑ obedienciã resurg̾e.qr ꝑ
occidentis: qi necesse ⁊ dem̃ uicia calcare carnis. ut ñam
cidentis. qr c̃ iã ꝑfecte affectꝰ caruales ꝑ abstinenciã ⁊

Expanded text:
unc de his gradibus ascensionum, quibus in coelum scanditur, ut nullum terreat labor itineris, quem delectat praemium repromissionis. Sunt quidem ibi purpurei ascensus, quia cum labore ascenditur, sed substernitur charitas, qua labor ipse allevetur. Primus itaque ascensus est de frigore orientis, hoc est de tumore superbiae quia oportet primo peccatorem humiliari, et per obedientiam resurgere, occidentis quia necesse est deinde vitia carnis calcare, ut non ambcidentis, quia cum jam perfecte affectus carnales per abstinentiam, et
Abbreviated transcription (Latin):
remediũ. Lignum inse duo ht̃. fructum⁊ folia fr̃uetu
pasẽ: folus obumbrat. Sic uirtꝰ diuinicatis illumitiatar
m̃cium refectio÷: ꝯ infirmanciũ obumbracio. lib̾ uite
adaquilonẽ respicit: qi ꝑ humanitate saluatoris eroitĩ:
lum̃ habitantibꝰ in regione umbre mortis. Et lignum inte
adu̾str̃ uertit᷑ ut robustos gustu sue dulcedinis pascat.
⁊ ꝓuehat:ꝯ infir moᷤᷤ adhuc ne deficiant uestu tẽptaci¬
cioniĩ sub ał ꝓtectioniᷤᷤ sue qͣsi inubͣcło meridiani absꝯ¬
dat. h ipsa si paululũ ad huc ꝓ seqͣm̃. ñ sit onerosum. Uo¬
lumꝰ ii more exponentiᷤᷤ. planiᷤ: paucis ub sonsũ aꝑire. n¬
more meditantis. nẽ qͣsi dub itanteᷤ. nc̃ qͣsi iuenientes
huc illuoq acie m̃cis dicurr̾e. Qlib̾ uite dicatur.¬
ln sunt libri scͥpti ad̾o alii sc̃ libri scͥpti ab hõib¬
sillũ durauerĩt ipsi qͦ ueteresciuit ⁊ quadã fua morte re¬
soluunt᷑ in uichilũ. nullii de se deinceps relinq̃tes uesti

Expanded text:
ae. Lignum in se duo habet, fructum et folia, fructu pascit et foliis obumbrat. Sic virtus divinitatis illuminatarum mentium refectio est, et infirmantium obumbratio. Liber vitae ad aquilonem respicit, quia per humanitatem Salvatoris exortum est lumen habitantibus in regione umbrae mortis. Et lignum vitae ad austrum vertitur, ut robustos gustu suae dulcedinis pascat et provehat, et infirmos adhuc, ne deficiant in aestu tentationum, sub alis protectionis suae quasi in umbraculo meridiano abscondat. Haec ipsa si paululum prosequamur non sit onerosum. Volumus enim nunc more exponentis planis, et paucis verbis sensum aperire, nunc meditantis, nunc quasi dubitationes, nunc quasi invenientes huc illucque acie mentis discurrere. CAP. XI. De diverenim sunt libri scripti a Deo, alii scripti ab hominibusillum duraverint, ipsi quoque veterascunt, et quadam sua more resolvuntur in nihilu
Abbreviated transcription (Latin):
pedes atingt̃. s utr̃q tangentes tegt̃: qr quociẽs adeꝰ
eteruitatẽ cogitanda ꝑ excessũ mentis rapimur. nul¬
lu meo pͥncipiũ aut fine inuenimꝰ. alã ad cap̃ exten¬
dimus: dũ eũ añ oĩa fuisse cogitamꝰ s hac ead̾e ala noli
ualemus. Alã adpedes extendimꝰ. dũ eũ pꝰ oĩa eẽ ñ tp̃ri
s. et̾nitate ꝯsideramꝰ: s pedes tegimꝰ. dũ uieo finẽ ñ inue¬
iumus. Tangendo gͦ cap̃ eꝰ ⁊ pedes tegimꝰ: qr ꝙͣ to mag̃
eꝰ et̾nitatẽ mes humana inuestigare nicitur. tãto mag̃

Expanded text:
pedes attingunt, et utrumque tangentes tegunt; quia quoties ad ejus aeternitatem cogitandam, per excessum mentis rapimur, nullum in eo principium aut finem invenimus. Alas ad corpus extendimus, dum eum ante omnia fuisse cogitamus; sed his eisdem alis nobis valeamus. Alam ad pedes extendimus, dum eum post omniernitate consideramus. Sed pedes tegimus, dum in eo finem non invenimus. Tangendo ergo caput ejus, et pedes tegimus, quia quanto magis ejus aeternitatem mens humana investigare nititur, tanto magis
Abbreviated transcription (Latin):
actio agendã suscipuit̃. ⁊ asec̾to intune quietis ñ exambi.¬
cione. s ex p̃cepto obediencie ad publicũ ꝓdeut̃. suuiles st̃¬
sunt noe. qui exieus deareba sacͥficiuũ obculit: q sepetales
eo mag ꝑ abstinenciã os inse motꝰ carnis occidunt quo
⁊ c̃ se insublum posicos uident cec̾os despiciunt. & infirmi¬
orib qiubꝰq ineccłia poitis exꝯpassione ꝯdescende uolũ
similes sunt cham qui denudati prĩs uerenda derisit.
⁊ ob ħ meruit sentenciã maledictionis acciꝑe.¬

Expanded text:
 secreto internae quietis, non ex ambitione, sed ex praecepto obedientiae ad publicum prodeunt; similes sunt Noe, qui exiens de arca sacrificium obtulit, quia saepe tales eo magis per abstinentiam omnes in se carnis motus occidunt, quo et cum se in sublimi positos vident, caeteros despiciunt, et infirmioribus quibusque in Ecclesia positis ex compassione condescendere nolunt, similes sunt Cham, qui denudati patris verenda derisit, et ab hoc meruit sententiam maledictionis accipe