comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Nõne diurnis tẽꝑa nocturna u̾tunt᷑. Quociens nr̃e
uariant᷑ etatos. adolestentie pui̾ciañ reditura cedit.
ture. Et cũ mane surgit qui nocte qͥescebat: ui¬
te consiliũ ñ mutauit᷑. Aliud magr̃ adolestẽti
ꝙͣ pu̾o solebat ĩposuit. Doctriña gͥ ꝯstans. muta¬
to p̃cepto ñ mutata mutauit. Magnꝰ ille nr̃oꝵ
tempoꝵ medicꝰ uindicianus ꝯsultꝰ a quodã. dolori
eiꝰ adhbĩ iũssit qd̾ in tẽꝑe ꝯgere uidebat᷑. adhi¬
bitũ sanitas ꝯ setuta ẽ. Neiide post aliq̾t annos ead̾
rursus corꝑis causa ꝯmota. hoc idem ille putauit
indicat stm̃. at ille ut erat acerrimꝰ ita respondit.
Ideo male acceptus es: qr ñ ego iussi. ut om̃s qui
audissent parũq hoĩem nossent. ñ eũ arte medi¬
ciñali fide̾. s nestio qua illicita potentia putarent.
Unde cũ eẽt a quibdam pastea stupentibꝰ int̾rogatꝰ.

Expanded text:
nonne diurnis tempora nocturna uertuntur? quotiens nostrae nonne diurnis tempora nocturna uertuntur? quotiens nostrae uariantur aetates! adulescentiae pueritia non reditura cedit, turae. et cum mane surgit, qui nocte quiescebat, uitae consilium non mutauit. aliud magister adulescenti, quam puero solebat, inposuit; doctrina igitur constans mutato praecepto non mutata mutauit. Magnus ille nostrorum temporum medicus Vindicianus consultus a quodam dolori eius adhiberi iussit, quod in tempore congruere uidebatur; adhibitum sanitas consecutarursus corporis causa commota, hoc idem ille putavit indicat factum: at ille ut erat acerrimus, ita respondit, Ideo male acceptus es, quia ego non jussi; ut omnes qui audissent, parumque hominem nossent non eum arte medicinali fidere, sed nescio qua illicita potentia putarent. Unde cum esset a quibusdam postea stupentibus interrogatus,
Abbreviated transcription (Latin):
pociꝰ ꝓ uiribꝰ nris ꝑt̾ctata ⁊ soluta mit̾ci debue¬
rũt. Non sic ꝙ̃ad̾m de hũs agend̾ librorum
negocio. s ꝙ̃ad̾m potis ẽ epistolari sat eẽ callo¬
motꝰ cotidianis disputatõibꝰ exꝑiris. ⁊ illis le¬
gant᷑ hee lutẽ. At si auriculis eoꝵ mitiꝰ sidei
qd̾ eis putas suffice̾ ꝑigat᷑. tũ demũ ad illos qd̾
ꝑactũ fuit ꝑferat᷑. Multa .n. st̾ a quibꝰ sensus
coꝵ si adhuc abhorret ⁊ resilit. uł ubi̾ore uel
sb̾ciliore rõne. uł cͥte auctoricate cui ressstere
indignũ putent. psuaderi aliqñ sorsican poisit. Oͦ
in epła rua posiusti mouĩ qͦsdam cur hic d̾s qui ⁊
ĩmutari nullatenꝰ debuisse. Recte .n. fcã dicunt
mutari nͥ ĩiũste ñ posse. ħ u̾ba ex litti̾s tuis ĩ
has meas tͣnstulisti. quibꝰ Nresponde̾ copiose uelĩ.
tant᷑. Unde pauca ꝯmemorẽ. ut ex hus excitata
quadãmͦ iã ꝑ plura siłia uigil currat m̃tentĩo.
Nõne hyemi estas addito sensũ calore succedit.

Expanded text:
o viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum est librorum negotio, sed quemadmodum potest epistolari sat esse collomotus quotidianis disputationibus experiris, et illis legantur hae litterae. At si auriculis eorum minus pietnter nos quod eis putas sufficere peragatur, tum demum ad illos quod peractum fuerit, perferatur. multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, uel uberiore uel subtiliore ratione uel certe auctoritate, cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possit. Ergo in epistula tua posuisti moueri quosdam, \'cur hic deus, qui et inmutari nullatenus debuisse. recte enim facta dicunt mutari nisi iniuste non posse\'. haec uerba ex litteris tuis in has meas transtuli. quibus si respondere copiose uelim, tantur. unde pauca commemorem, ut ex his excitata quodam modo iam per plura similia uigil currat intentio. nonne hiemi aestas addito sensim calore succedit?
Abbreviated transcription (Latin):
obscuritas manũ poctũs porugant confitenti
uł ostendant si qd de huc renił c̾ti rõne didice¬
rũt. uł aꝑtasimo diu̾ino reloqͥo crediderĩt e¬
eĩ rõ ꝯ̃ diũmaꝵ scͥptaraꝵ auctoritatẽ reddit᷑ quã¬
lib acuta sit: fallit. ueri siłitudĩe. Nam uera
hoc facit. ⁊ ñ sqͥpturaꝵ illaꝵ sensit̃ ad quẽ pene¬
trare ñ potuit. s suũ pociꝰ obiat uitati. ꝑfec

Expanded text:
quaestionis obscuritas, manum potius porrigant confitenti, vel ostendant, si quid de hac re vel certa ratione didicerunt, vel apertissimo divino eloquio credideruntio contra diuinarum scripturarum auctoritatem redditur, quamlibet acuta sit, fallit ueri similitudine; nam uera hoc facit, et non scripturarum illarum sensum. ad quem penetrare non potuit, sed suum potius obicit ueritati, nec
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ tanto maior acqͥritꝰ : qͣnto płibꝰ reddit᷑. Quõ aut̃
negat᷑ amitis. q̃ debetꝰ ⁊ inimicis : S inimicis
cauta ĩpendit᷑: amicis secura rependit᷑. Agit tñ
id recipiat qd̾ ĩpendit. Optamꝰ qͥue si̾ amitũ¬
miciciaꝵ malũ. Non gͦ sic ĩpendit᷑ caritas ut
pecunia. excepto .n. ꝙ illa ĩpendendo minuit᷑. hec
auget᷑ ⁊̃ illo int̾ se differũt. ꝙ pecumã cui dedi̾mꝰ
t̃t ei beniuolentõres erimꝰ: si reciꝑe ñ q̃ramus.
Non aut̃ pͣ eẽ uerꝰ caritatis ĩpensor: nͥ fui̾t benig¬
nꝰ exactor. Qm̃ pecuniã cũ recipit᷑ accedit cui
dat᷑. s recedit a quo dat᷑. Garitas uo̾ ñ solũ
apd̾ eũ crescit qͥ hant ab eo ꝙ̃ diligit exigit. ⁊̃¬
si ñ recipit. s ⁊̃ ille a qͦ eam recipit tũc ĩ cipit
libens reddo. gaudensq recquo. qͣm recipio adhͨ
repeto. qͣm eeodo adhuc debeo. Unũ eĩ magr̃ñ
re debemꝰ p̃cipientẽ ac dicentẽ. Nemini qͥqͣm

Expanded text:
 tanto maior adquiritur, quanto plurius redditur. quo modo autem negatur amicis. quae debetur et inimicis? sed inimicis cauta inpenditur, amicis secura rependitur. agit tamid recipiat, quod inpendit. optamus quipmicitiarum malum. Non ergo sic inpenditur caritas ut pecunia. excepto eniiu. quod illa inpendendo minuitur, haec augetur. etiam illo inter se differunt, quod pecuniam cui dederimus, tunc ei beniuolentiores erimus, si recipere non quaeramus, non autem potest esse uerus caritatis inpensor, nisi fuerit benignus exactor, quoniam pecunia cum recipitur, accedit, cui datur, sed recedit. a quo datur, caritas uero non solum apud eum crescit. qui hanc ab eo, quem diligit, exigit, etiamsi non recipit, sed etiam ille, a quo eam recipit, tunc incipit ibi caritatem libens reddo gaudensque recipio; quam recipio, adhuc repeto, quam reddo, adhuc debeo. unum enim magistrre debemus praecipientem ac dicentem: Nemini quicquam
Abbreviated transcription (Latin):
nãcius editis. uñi ⁊̃ in hiis iũs libris meis de
libo arbitrio. Neq eĩ eos inuenturos nego. uñ
manus exierũt corugiñ possunt. ego c̾te ꝙ uiuio
adhuc possũ. ħ aut̃ u̾ba tã caute a me posita
ut nulli de aĩe exortu ꝯͣtuor aũ illaꝵ opm̃ioni

Expanded text:
nantius editis, verum etiam in his ipsis libris meis de Libero Arbitrio. Neque enim eos inventuros nego unde manus exierunt, corrigi non possunt, ego certe quoniam vivo adhuc, possum. Haec autem verba tam caute a me posita, ut nulli de animae exortu quatuor illarum opinioni
Abbreviated transcription (Latin):
p̃darissima: tñ credibilior ẽ de nimiũ satuo. ꝙͣ de
sapience ꝑfecto. Nam ⁊ illi quos uulgo moriones
uocant : q̃nto mag̃ a sensu cõmuni dissonãt. mas¬
ꝙ alisurdi ⁊ insulsi st̾. tanto mag̃ nullũ u̾bũ es¬
cũt qd̾ reuocare uelint. qr dcĩ mali uł itulti uel
ĩomodi penite̾ utiq cordatoꝵ. S si in bortã ꝑtẽ
accipiatur. ut ꝙ̃piam talẽ fuisse credamꝰ. qui cũ rapi¬
emisit: hoc potiꝰ de hoĩb dĩ qui sp̃u ses̃ acti locuti
sunt. ꝙͣ de alo quẽ sic cicero laudat salubrima pie¬
tate credend ẽ. Ab hac ego excellentia tã longe absuĩ
ur si nullũ u̾bũ qd̾ reuocare uellem ꝓtulero: fa¬
tuo sim ꝙͣ sapienti similior. Illiꝰ quine scͥpta sũma

Expanded text:
ur, tamen credibilior est de nimium fatuo quam de sapiente perfecto. nam et illi, quos uulgo moriones uocant, quanto magis a sensu communi dissonant magisque absurdi et insulsi sunt, tanto magis nullum uerbum emittunt, quod reuocare uelint, quia dicti mali uel stulti uel incommodi paenitere utique cordatorum est. sed si in bonam partem accipiatur, ut emisit; hoc potius de hominibus Dei, qui Spiritu sancto acri locuti sunt, quam de illo quem sic Cicero laudat, saluberrima pietate credendum est. Ab hac ego excellentia tam longe absum, ut si nullum verbum quod revocare vellem protulero, fatuo sim quam sapienti simi
Abbreviated transcription (Latin):
rĩt nisi hr̃e aliq̃ q̃ mi̾to rep̃hendant᷑. saltẽ pauciori
sint ꝙͣ eẽ ponent si pc̃ipiti festinatõne incõsultisᷤ
urgetis. quo possint a me dũ iñ hac carne uiuo
defendi. cũ uł ab mĩmics mordentib uł ⁊̃ ib ami¬
cis parũ intlłigentib fortasse in quibdã ceꝑint
accusari. Qd̾ utiq pp̃ea dicitis qr ñ putatis eẽ in
eis aliqͥd qd̾ uã possit rõne cspari. Aioq̾n ñ me
ad eoꝵ editõnẽ. s ad diligentõrẽ em̃datõnẽ potiꝰ
horcaremĩ. Ego aut̃ iudices ueros ⁊ uĩtate seue¬
ros mag̃ intueor int̾ qͦs ⁊ine ip̃m pͥmit̾ ꝯstitu̾e
uolo ut ad illos ea tm̃ rep̃hendenda ꝑueniant
q̃ ad me ꝙuis sedulo ꝑsceutante indi̾ mĩme po¬
tuerũt. Que cũ ita sint ħ tñ ꝙ ĩ t̾tio libro de litio

Expanded text:
 saltem pauciora sint, quam esse possent. si praecipiti festinatione inconsultius urgetis, quo possint a me, dum in hac carne uiuo, defendi, cum uel ab inimicis mordentibus uel etiam ab amicis parum intellegentibus fortasse in quibusdam coeperint accusari. quod utique propterea dicitis, quia non putatis esse in eis aliquid, quod uera possit ratione culpari; alioquin non me ad eorum editionem sed ad diligentiorem emendationem potius hortaremini. ego autem iudices ueros et ueritate seueros magis intueor, inter quos et me ipsum primitus constituere uolo, ut ad illos ea tantum reprehendenda perueniant, quae a me quamuis sedulo perscrutante uideri minime potuerunt. Quae cum ita sint
Abbreviated transcription (Latin):
ñ p̃: mea ẽ. ñ eiꝰ auctoris c̾ sensũ ĩꝑbare fas ñ est.
⁊̃ cũ eo ñ intellcõ hoc inde sentitur qd̾ ĩpband̾̃ ẽ.
Ego ꝓ iũde fateor me ex eor nuo eẽ conari qui
ꝓficiendoͦ scͥbũt ⁊ scͥbendo ꝓficiũt. Uñ si ad uel
in cautiꝰ uł indoctiũs a me positũ. qd̾ ñ solũ ab
aliiꝰs qui uide̾ id possũt mi̾to rep̃hendat᷑ uni̾ t̃ a
me ip̃o qr ego saltem postea uidẽ debeo. Si ꝓficio
ut error ilius laceat. Qñ .n. meliꝰ ⁊ utiliꝰ ⁊ ubi
ip̃e errauit alii ñ errent quoꝵ ãmonitu errore
careat. Qd̾ si noliĩt saltẽ comites erroris nõ

Expanded text:
st, mea est, non eius auctoris, cuius sensum inprobare fas non est, etiam cum eo non intellecto hoc inde sentitur, quod inprobandum est. ego proinde fateor me ex eorum numero esse conari, qui proficiendo scribunt et scribendo proficiunt. unde si aliquid uel incautius uel indoctius a me positum est, quod non solum ab aliis, qui uidere id possunt, merito reprehendatur uerum etiam a me ipso, quia et ego saltemut error suus lateat. quanto enim melius et utilius, ubi ipse errauit, alii non errent, quorum admonitu errore careat! quod si noluerit, saltem comites erroris non
Abbreviated transcription (Latin):
pastore ouiũ ꝑuẽire ad regiam dignitatẽ. c̾t
⁊ quib modis ñ offe̾ndeꝰt᷑ d̾s. ⁊ quib moĩs pla¬
caret᷑ offensus. Eͣncũ aut̃ attin ad miracula
q̃ hũanis sensib stupenda mõstrant᷑ młtum
errant qͥ ꝓphecios sãs miraculoꝵ magnoꝵ
nobłitate p̃stantib magos ꝯꝑant. qͣnto mag̃¬

Expanded text:
pastore ovium pervenisse ad regiam dignitatem; cujupastore ovium pervenisse ad regiam dignitatem; cujuet quibus modis non offenderetur Deus, et quibus modis placaretur offensus. 20. Quantum autem attinet ad miracula, quae humanis sensibus stupenda monstrantur, multum errant qui Prophetis sanctis, miraculorum magnorum nobilitate praestantibus, magos comparant; quanto mag
Abbreviated transcription (Latin):
n᷑ ir̃am eẽ ĩ demonũ potestate. s ĩ uniꝰ illiꝰ cui an¬
głi s̾uiunt qͦs demones ꝯtremiscũt. Apuleius
eĩ ut de illo pocussinũ loquamꝰ qui nob̾ afris
a fer ẽ notior. ñ dico ad regnũ s nͨ ad aliqͣm
quidẽ iũdiciariã rei publice potestatẽ cũ oĩb
sis magicis artib potuit ꝑuenire honesto pa¬
trie sue loco nacus ⁊ libãlit̾ educatus magnaq
p̃ditꝰ eloq̃utia an forte ista ut pħs uolũtate
ꝯtẽpsit qui sac̾dos ꝓumcie ꝓ magno fuit ut
munã ederet uenatoresq uestñ.⁊ ꝙ statua sͥ
rie ꝯm̃dauit. Qd̾ gͦ ad istã t̾renã ꝑtine̾t feli¬
citatẽ fuit magus ille qd̾ potuit unde appare̾t nͣ
eũ amplꝰ fuisre. ñ qr noluit s qr ñ pocuit. ꝙͣqͣm
⁊ adu̾sus qͣsdã qui ei magicaꝵ artiũ crimẽ incẽ¬
da̾nt. eloqntissime se defendit. Unde miror lau¬
datores eiꝰ qui eũ nescio q̃ fecisse miracula illis
ille falsam defensionẽ. Illd̾ si sapiũt accendãt

Expanded text:
nec ipsam esse in daemonum potestate sed in illius unius, cui angeli seruiunt, quem daemones contremescunt. Apuleius enim, ut de illo potissimum loquamur, qui nobis Afris Afer est notior, non dico ad regnum sed ne ad aliquam quidem iudiciariam rei publicae potestatem cum omnibus suis magicis artibus potuit peruenire honesto patriae suae loco natus et liberaliter educatus magnaque praeditus eloquentia. an forte ista ut philosophus uoluntate contempsit, qui sacerdos prouinciae pro magno fuit ut munera ederet uenatoresque uestiret et pro statua sibi riae commendauit. quod ergo ad istam terrenam pertinet felicitatem, fuit magus ille, quod potuit. unde apparet nihil eum amplius fuisse, non quia noluit, sed quia non potuit. quamquam et aduersus quosdaderant, eloquentissime se defendit. Unde miror laudatores ejus, qui eum nescio quae fecisse miracula illis ille falsam defensionem. Illud si sapiunt, attendant,
Abbreviated transcription (Latin):
pauꝑtatẽ. q̃ etinentiã. bensuolentiã. iustĩam.
atq ꝯcordiã uerãq pietatẽ ꝑ suade̾t. Eetãsq
sempit̾nã salutẽ. ⁊ sempit̾ni c̾dã ppłi celestẽ di¬
uinãꝙ rẽpublicã. cu nos aues adstiscit fides
sies caritas. ut ꝙͣdiũ in de peg̾nam᷑ feramꝰ eos
si corrige ñ ualemꝰ qui uicus ĩpunitis uolũt stare
rempublicã. qm pͥmi romani constituerũt et¬
auxerũt mrtutib ⁊ si ñ hñces uam̾ pietatẽ et¬

Expanded text:
ae continentiam, beniuolentiam, iustitiam atque concordiam ueramque pietatem persuaderet ceterasque sempiternam salutem et sempiterni cuiusdam populi caelestem diuinamque rem publicam, cui nos ciues adsciscit fides, spes, caritas, ut, quam diu inde peregrinamur, feramus eos, si corrigere non ualemus, qui uitiis inpunitis uolunt stare rem publicam, quam primi Romani constituerunt auxeruntque uirtutibus etsi non habentes ueram pietatem er
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ tenui̾t ꝙ ĩmolaticia ñ sit ⁊ ea uescit᷑. ñ utiq
pͣcat. qr ñ ÷ ñ iã putat᷑ ĩmolatitia ⁊ si antea pnta¬
bat᷑. Neq .n. ñ li corige cogitatõ es a fłĩtate
ĩ ui̾tatẽ. Si qͥo aut̃ bonũ putauit eẽ qd̾ malũs ⁊ feci̾t.
hoĩb ne ab eis qsq ocadat᷑ ñ mͥ placet ꝯsiliũ. nͥ
forte sit milos aut p̾ publica simictõne teneat᷑.
ut ñ ꝓ se hoc faciat. s ꝓ aliis. aut ꝓ cĩuitate.
uͥ ⁊̃ ip̃es. accepta legitima potestate: si eiꝰ ꝯgruerit
resi stamꝰ malo: ne nos unidca delcẽt. q̃ alieno
malo aĩm pascit. ñ ut correctõnẽ hom̃i negłiga¬
mꝰ unde ns reꝰ ẽ mortis aliene. qͥ cũ sue ponessionii¬
m boues hr̃e cornua. aut eqꝰ ungular aut dẽtes
canis dut uõ b̃s paulus apħ qñ satã egit ut iñ
illa arma sccłati hoĩes cecidissẽt. paulus ĩ epi.¬
sione sangͥnis eoꝵ cͥm̃ niũ agnoste̾t. Ab sit. ut

Expanded text:
nem tenuerit, quod immolaticia non sit, et ea uescatur, non utique nem tenuerit, quod immolaticia non sit, et ea uescatur, non utique peccat, quia nec est nec iam putatur immolaticia, etsi antea putabatur. neque enin ueritatem. si quis autem bonum putauerit esse, quod malum est, et fecerit, hominibus, ne ab eis quisque occidatur, non mihi placet consilium, nisi forte sit miles aut publica functione teneatur, ut non pro se hoc faciat sed pro aliis uel pro ciuitate, ubi etiam ipse est, accepta legitima potestate, si eius congruit resistamus malo, ne nos uindicta delectet, quae alieno malo animum pascit, non ut correctionem hominum neglegamus. unde nec reus est mortis alienae, qui cum suae possessioniistiani boues habere cornua aut equus ungulas aut dentes canis aut uero, quoniam Paulus apostolus satis egit, ut in tilla arma scelerati homines incidissent, Paulus in effusione sanguinis eorum suum crimen agnosceret. absit, ut
Abbreviated transcription (Latin):
q dñi ẽ t̾ra ⁊ plenitudo esꝰ. ⁊ oĩs c̾atura dĩ bõa
ẽ. s si iᵈ qd̾ in ag̾s nascit᷑ ꝯsecrat᷑ ydolo uł ra¬
crificat᷑. tũt int̾ ydolatita deputandũ ẽ. eauẽd
ẽ eĩ ne si putauim᷑ ñ uestendũ oleꝰ qd nastit᷑
in orto templi ydoli ꝯseq̃ns sit ut existimen
ñ debuisse apłos apd̾ athenas cibũ sume quia
ciuitas erat min̾ue eiꝰq numini ꝯsecta. hoc ⁊
putat᷑ distare qr iꝰ sacͥficĩt de quo fumꝰ aerio¬
ꝯfundit᷑ ñ fit ip̃ aeri s ydolo alicui uł demõio
aliqñ aut̃ sic mittũt᷑ sacfiaa ĩ aqs ut ip̃is aqs
sac̾ficet᷑. Non iõ utiq solis ħ luce ñ utim. qr
ei saclegi uͥ possũt sacficare ñ cessant. S acͥsisqt᷑
⁊̃ uentis quib tñ utim᷑ ad tantas m̃as ꝯmõdita¬
tes cũ eoꝵd̾ sacͥficioꝵ fumũ ip̃i qͦdãmꝰ haurire
et uorare uidemt᷑. Si qͥd oubitat de aliĩ carne
ut᷑ ĩmolatica sit . ł ñ ẽ ĩmolaticia. si eã cogtatõ.¬

Expanded text:
creatura dei bona est. sed si illud, quod in agris nascitur, consecratur idolo uel sacrificatur, tunc inter idolothyta deputandum est. cauendum est enim, ne, si putauerimus non uescendum holere, quod nascitur in horto templi idoli, consequens sit, ut existimemus non debuisse apostolos apud Athenas cibum sumere, quia ciuitas erat Mineruae eiusque numini consecrata. hoc et putatur distare, quia illud sacrificium, de quo fumus aeri confunditur, non fit ipsi aeri sed idolo alicui uel daemonio, aliquando autem sic mittuntur sacrificia in aquas, ut ipsis aquis sacrificetur, non ideo utique solis huius luce non utimur, quia ei sacrilegi, ubi possunt. sacrificare non cessant. sacrificatur etiam uentis, quibus tamen utimur ad tantas nostras commoditates, cum eorundem sacrificiorum fumum ipsi quodam modo haurire et uorare uideantur. si quis dubitat de aliqua carne, utrum immolaticia sit, et non est immolaticia, si eam cogitatio
Abbreviated transcription (Latin):
indigna arauiꝰ ħ si ĩpimita diitat: tũc punit
infectius. Cũ uõ eu̾tit sb̾sidiũ uicioꝵ ⁊ copiosas
libidines iñopes reodit: misi̾cordit̾ adilsat᷑ misiꝰ¬
corditꝰ eĩ si fi̾ poss ⁊̃ bella gerent᷑ a bonis ut
si xp̃iana disciplina oĩa bella culpar. hoc potiꝰ
militib ꝯsiliũ salutis petentib ĩ euñgłio di¬
cẽt᷑ꝰ ut abice̾tt arma. seq milicie oĩo so̾tͣb̾ent
Dictũ÷ eis aut̃. neminẽ ꝯacieritis. nlłi calũp

Expanded text:
indignatur grauius; haec si inpunita dimittat, tunc punit infestius. cum uero euertit subsidium uitiorum et copiosas libidines inopes reddit, misericorditer aduersatur; misericorditer enim, si fieri posset, etiam bella gererentur a bonis, ut si Christiana disciplina omnia bella culparet, hoc potius militibus consilium salutis petentibus in euangelio diceretur, ut abicerent arma seque militiae omnino subtraherent. dictum est eis autem: Neminem
Abbreviated transcription (Latin):
tatõib exqͥnita si dĩna auctoritate ꝯst̾pta inxp̃i¬
eccłis lectitent᷑: qͥs uł ab illa religione alienus
ita surdus ẽ ut ignoret. Ad ħ .ni. ⁊ illa ꝑtinent
q̃ malũt exagitare ꝙͣ disc̾e̾. altãm ꝑcutienti p̃ben¬
dam ẽẽ maxillã. uolenti aufr̾e timicã: dandũ ⁊̃
palliũ. cũ angariante duplicandã uiã. hoc qͥpe
fit ut uincat᷑ bono malus. ĩmo ĩ hoĩe malo uĩ¬
catꝰ bono malũ. ⁊ hõ lib̾et᷑ a malo. Nõ extiore et
hostis extͥnsecꝰ ĩmanitate uastat᷑. Q gͦ uĩat bono ma¬
lũ: patient̾ amit̾tit tẽꝑalia ꝯmoda. ut doceat ꝙͣ
ꝓ fide ac iustĩa ꝯcẽpnẽda sint. q̃ ille nimis amãdo
fit malus. at sic inuriosus ab eo ip̃e au Recitin¬
iuriã. discat qͣlia sint pp̃ q̃ fec̃ inuriam atq in

Expanded text:
tationibus exqtationibus exqesiis lectitentur, quis uel ab illa religione alienus ita surdus est, ut ignoret? ad hoc enim et illa pertinent, quae malunt exagitare quam discere, alteram percutienti praebendam esse maxillam, uolenti auferre tunicam dandum etiam pallium, cum angariante duplicandam uiam. hoc quippe fit, ut uincatur bono malus, immo in homine malo uincatur bono malum et homo liberetur a malo non exteriore et hostis extrinsecus immanitate uastatur. qui ergo uincit bono malum, patienter amittit temporalia commoda, ut doceat, quam pro fide atque iustitia contemnenda sint, quae ille nimis amando fit malus. ac sic iniuriosus ab eo ipso, cui fecit iniuriam, discat, qualia sint, propter quae fecit iniuriam, atque in
Abbreviated transcription (Latin):
sexꝰ atq oĩũ etatũ ⁊ dignitatũ stolis de suꝑiore
loco ꝑsonat. accusat᷑ religio tãꝙͣ ĩimita rei pu¬
blice̾. Qut si dignũ ẽ audiret᷑ longe melius
romulo numa. bruto. cetisq illis romane gẽtis
p̃claris uiris ꝯstitue̾t. ꝯsecraret. sirmar. augetq¬
gͦ ꝯmunis : res utiq ciuitatis. Qd aut̃ aiuitas
nͥ hõim młtitudo. iñ quodã uiñculo redacta ꝯae¬
die : Apud eos .ii. legit ita breui młtitudo diuri
atq uaga ꝯcordia. ciuitas st̃a erat. q̃ porro p̃cep¬
ta ꝯcordie ĩ suis tẽplis umqͣm illi legenda censi¬
erũt. quodã quid̾ misi̾ querere cogelunt᷑. quo nã
mͦ sñ offensione cqͣm eoꝵ discordes iñtꝰ se deos suoᷤ
cole̾ possent. Ꝙ si imitari discordandos uellẽt. ruy¬
to ꝯcordie iũculo ciuitas laberet᷑. q̃ p̾ea paulatom
discoloratis coreuptisq morib aga cepit ꝑ bella
ciiulia. Eͣnta uo̾ p̃cepta ꝯcordie ñ hũanis dispu¬

Expanded text:
sexus atque omnium aetatum et dignitatum scholis de superiore loco personat, accusatur religio tamquam inimica rei publicae. quae si, ut dignum est, audiretur, longe melius Romulo, Numa, Bruto ceterisque illis Romanae gentis praeclaris uiris constitueret. consecraret, firmaret augemunis, res utique ciuitatis. quid est autem ciuitas nisi hominum multitudo in quoddam uinculum redacta concordiae? apud eos enim legitur ita: \'Breui multitudo diuersa atque uaga concordia ciuitas facta erat. quae porro praecepta concordiae in suis templis umquam illi legenda censuerunt, quando quidem miseri quaerere cogebantur, quonam modo sine offensione cuiusquam eorum discordes inter se deos suos colere possent, quos imitari discordando si uellent, rupto concordiae uinculo ciuitas laberetur, quod postea paulatim decoloratis corruptisque moribus agi coepit per bella ciuilia? Quanta uero praecepta concordiae non humanis dispu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓp̾ũ stipendiũ suffic̾e deb̾e p̃depit: militare utꝙ
ñ ꝓhibuit. ꝓide qui doctͥnã xp̃i adu̾sã dicũt
eẽ reipublice: dent ex̾citũ talẽ quales doctnia xp̃i
eẽ milites uĩssit: dent tales ꝓuĩciales.tales mi¬
ricos. tales ꝯiũges. tales ꝑentes. tales fihos.
tales dños.ta les s̾uos. ⁊ales reges tales indiceᷤᷤ.
tales demq debitoꝵ ip̃iꝰ sidei redditores ⁊ exac

Expanded text:
militare utique non prohibuit. proinde, qui doctrinam Christi aduersam dicunt esse rei publicae, dent exercitum talem, quales doctrina Christi esse milites iussit; dent tales prouinciales, tales maritos, tales coniuges, tales parentes, tales filios, tales dominos, tales seruos, tales reges, tales iudices, tales denique debitorum ipsius fisci redditores et exac
Abbreviated transcription (Latin):
fit ad oꝑandã ĩ eo correctõnẽ atq ꝯcordiam.
hoc c̾te aĩo faciend̾ ẽ ⁊̃ si aliꝰ exitus ꝯseqͣtur.
nͨ corrigi uelit at pacari. pp̃ ꝙ̃ corrigendũ atq
patand̾ uelut curandũ ⁊ sanãd̾ adhibita ẽ ista
si fui̾t sinistͣ ꝑcussa. Om̃ si qͥs te inqͥt ꝑcussĩt
ĩ maxillã dextͣm. p̃be illi ⁊ sinist᷑m. Mag̃ aut̃¬
sim stͣ ꝑcuttit᷑ qd̾ ad dexta̾m ferientis facilior id
S sic intelliga solet ac si dictũ eẽt. Si qͥs ĩ te
meliora fu̾i̾t ꝑsecut᷑: ⁊ infi̾ora ei p̃be. ne uĩdicte
eĩ ultĩa iuste postit᷑. qnͣ nlł iã restat correctõis
locus. extremo .s. sũa sũmoꝙ iudicio. Nũcro
cauend̾ ne uindicandi cupiditate amitta᷑ ipsa

Expanded text:
fit ad operandam in eo correctionem atque concordiam. hoc certe animo faciendum est, etiam si alius exitus consequatur nec corrigi uelit atque pacari, propter quem corrigendum atque pacandum uelut curandum et sanandum adhibita est ista si fuerit sinistra percussa, quoniam: Si quis te, inquit, percusserit in maxillam dexteram, praebe illi et sinistram. magsinistra percutitur, quod ad dexteram ferientis facilior ictus est. Sed sic intelligi solet, ac si dictum esset: Si quis in te meliora fuerit persecutus, et inferiora ei praebe, ne vindictae enim ultima juste poscitur, quando nullus jam restat correctionis locus, extremo scilicet summoque judicio. Nunc vero cavendum est, ne vindicandi cupiditate amitta
Abbreviated transcription (Latin):
ĩopi magnã opulentãꝙ fecorũt. qͥ accepta ĩiũ¬
ria ignost̾e q̃n ꝙͣ ꝑseq̾ malebãt. Quõ cesari
utiq ãmi̾stratori rei publice mores eiꝰ eecollẽs
cicero dicebat qd̾ nĩcħ obliuisti sole̾t at nͥ ñurraᷤ.
Dicebat .n. hoc tã magnꝰ laudator aut tã magnꝰ
adulator. S si laudatoe ltalẽ cesarẽ noua̾t.
Si aut̃ adulator: talẽ debe̾ eẽ pͥncipẽ õstẽdebat
auitatis. qualẽ illũ fallacit̾ p̃dicabat. Od est
aut̃ ñ reddeꝰ malũ ꝓ malo: nͥ abhorre̾ ab ulci¬
scendi libidine: Qdꝰ accepta miuria ignosc̾e
cũ ĩ eoꝵ legũt᷑ auctorib. exclamat᷑ ⁊ plau¬
datꝰ. Descͥbi atq p̃dicari mores uident᷑ quibꝰ
dignũ eẽt exurge ciuitatẽ q̃ tot gentibꝰ ĩꝑa¬
ret qd̾ accepta ñũria ignost̾e ꝗͣ ꝑseqͥ malebãt.¬

Expanded text:
nam opulentamque fecerunt qui accepta injuria ignoscere quam persequi malebant. Quomodo Caesari utique administratori reipublicae, mores ejus extollens Cicero dicebat , quod nihil oblivisci soleret nisi injurias. Dicebat enim hoc tam magnus laudator, aut tam magnus adulator: sed si laudator, talem Caesarem noverat; si autem adulator, talem esse debere ostendebatuitatis, qualem illum fallaciter praedicabat. quid est autem non reddere malum pro malo nisi abhorrere ab ulciscendi libidine, quod est accepta iniuria ignoscere cum in eorum leguntur auctoribus, exclamatur et plauditur; describi atque praedicari mores uidentur, quibus dignum esset exsurgere ciuitatem, quae tot gentibus imperaret, quod accepta iniuria ignoscere q
Abbreviated transcription (Latin):
sitate. S si qͥspiam uolui̾t eam sic inꝙ̃tari u inde
atax ꝓpginẽ qd̃ ex una ila q̃m ds pͥmo hor drdt
puluis ⁊ sp̃e nicħ aliũd hoc loco ꝙ caro ⁊ aĩa iñ¬
telligit᷑. ut eo mͦ assirm adam reu̾ti ad dm̃ ꝙ
sit de traduce illiꝰ aĩe qͣm pͥmo hoĩ dedit deus.

Expanded text:
sitate: sed si quispiam voluerit eam sic interpretari, ut indeaginem, quod ex una illa, quam deus primo homini dedit, puluis et spiritus nihil aliud hoc loco quam caro et anima intellegitur —, ut eo modo adfirmet animam reuerti ad deum, quod sit de traduce illius anim
Abbreviated transcription (Latin):
sponce labant᷑ in corpus cũ scͥptũ sit : dedit eũ.
ñ tam ĩ ꝓmptu ÷ eeplicare. Ac ꝑ hoc ut dixi
due iste opĩones. sb̾ u̾bis ħꝰ testimonis laborãt
Duab aut̃ illis sũ traduce illiꝰ uniꝰ ueniant.
sũ antea iã create ⁊ apd̾ dm̃ ꝯstitute singulis coe

Expanded text:
sponte labantur in corpus, cum scriptum sit, dedit eum, non tam in promptu est explicare. Ac per hoc, ut dixi, duae istae opiniones sub verbis hujus testimonii laborant: Duabus autem illis, sive de traduce illius unius veniant, sive antea jam creatae et apud Deum constitutae, sing
Abbreviated transcription (Latin):
u̾tutib aĩo. uł et̾ne. salitti adopistende q̃dã signa
st̾. quoꝵ celebratõnẽ atqi issictõne ñ deo s nobis
utilia pietatis ex̾cent᷑ ossida. Nimis aut̃ longũ
ẽ ꝯueĩent̾ dĩsputare. de uarietate sigoroꝵ. q̃ cũ
ad res diuinas ꝑtinẽt: sacm̃ta appłłantꝰ. Sicut
aut̃ ñ iõ mutabił d̾s. qr mane aliud. aliud ue¬
sꝑe. illud hocañse. iłld̾ alio. ñ hac isto anno qd̾
illo: ita ñ iã mutabilis d̾s.qr uniu̾si scłi pͥore uolu¬
tes: ꝑ mutabilia temꝑa. sñ ulla sui mutatõne dispo¬
net. Nam ut noui̾nt quos ħ mouent iam hoc
fuisse ĩ rõne dĩna. nͨ cũ istanõua constituerent᷑.
subito pora displicuisse uebat mũtabili uobmtati:.
S iã hoc sixũ ⁊ statatũ fuu̾sse ĩ ip̃a sapĩa dĩ cũi de
maiorib ⁊̃ reꝵ mutatoĩb eãd scͥptura dicit. Mu-¬
tabis ea ⁊ mutabimt᷑ tu aut̃ id̾ ip̃e es. Insimiad̾
eis mutatõnẽ i stam sac̾m̃toꝵ testam̃ti ueti̾s et

Expanded text:
imo uel aeternae saluti adipiscendae quaedam signa sunt, quorum celebratione atque functione non deo sed nobis utilia pietatis exercentur officia. Nimis autem longum est conuenienter disputare de uarietate signorum, quae cum ad res diuinas pertinent, sacramenta appellantur. sicut autem non ideo mutabilis deus, quia mane aliud aliud uespere, illud hoc mense illud alio, non hoc isto anno quod illo, ita non ideo mutabilis deus, quia uniuersi saeculi priore uolutes per mutabilia tempora sine ulla sui mutatione disponeret. nam ut nouerint, quos haec mouent, iam hoc fuisse in ratione diuina nec, cum ista noua constituerentur, subito priora displicuisse uelut mutabili uoluntate, sed iam hoc fixum et statutum fuisse in ipsa sapientia dei, cui de maioribus etiam rerum mutationibus eadem scriptura dicit: Mutabis ea et mutabuntur, tu autem idem ipse es, insinuandum est eis mutationem istam sacramentorum testamenti ueteris e
Abbreviated transcription (Latin):
hiis qui talibꝰ sp̃alia ĩuisibilia et̾na p̃ponunt:
inserit t̾rene suanitatis asstũs ⁊ delc̃atõnib
suis nr̃a comitat᷑ officia. Qͣnto .n. st̾ caritati
futura meliora: tanto st̃ infirmitati inolenti¬
ora p̃sentia. ⁊ uninã is qͥ ea uide̾t ⁊ geme̾ no¬
ui̾t᷑ uince̾ ⁊ euadeᷤ me̾at᷑. Qd̾ sñ dĩ gr̃a ulẜo mͦ

Expanded text:
his, qui talibus spiritalia, inuisibilia, aeterna praeponunt, inserit se terrenae suauitatis affectus et delectationibus suis nostra comitatur officia. quanto enim sunt caritati futura meliora, tanto sunt infirmitati uiolentiora praesentia. et utinam hi, qui ea uidere et gemere nouerunt, uincere et euadere m
Abbreviated transcription (Latin):
mõstͣt ĩfirmitatẽ suã ut q̃rat demõstrata in¬
firmitas saluatorẽ a qͦ sanata uolũtas ponit
ꝙ ĩfirma ñ poss. Lex gͥ adducit ad fidẽ. Rideᷤ
ĩpetrat sp̃m̃ largiorẽ. Diffũdit sp̃c caritatẽ.
ĩplet caritas legẽ. Ideo lex pedagogꝰ uocat᷑.
sb̾ cꝰ ĩmanissima seui̾tate qͥ inuocaui̾t nom̃
dñi saluus erit. Quõ aut̃ ĩuocabũt ĩ ꝙ̃ non

Expanded text:
m infirmitatem, ut quaerat demonstrata infirmitas saluatorem, a quo sanata uoluntas possit, quod infirma non posset. lex igitur adducit ad fidem, fides impetrat spiritum largiorem, diffundit spiritus caritatem, implet caritas legem. ideo lex paedagogus uocatur, sub cuius minacissima seueritate qui inuocauerit nomen domini,! saluus erit.
Abbreviated transcription (Latin):
a płs. filui dĩ sumꝰ ⁊ nõd̾ apparuit qd̾ erimꝰ. Scmꝰ
qm̃ cũ apparu̾t siłes ei erimꝰ qm̃ uidebimꝰ eũ
sic̃ ẽ. Noli existimare neminẽ dõ plac̾e posse qͥ
in armis bellicis militat. In hiĩs erat sc̃s dauid
cui dñs tã magnũ ꝑhibuit testĩoniũ IIn hus⁊̃ płimi
illiꝰ tẽꝑis iusti. In hũs erat ⁊ ille centurio qͥ dño dix̃.
Nõ sũ dignꝰ ut intres sb̾ tectũ meũ. s tm̃ dic u̾bo

Expanded text:
 et nondum apparuit, quid erimus: scimus. quia, cum apparuerit, similes ei erimus, quoniam uidebimus eum, sicuti est. Noli existimare neminem deo placere posse, qui in armis bellicis militat. in his erat sanctus Dauid, cui dominus tam magnum perhibuit testimonium, in his etiam plurimi illius temporis iusti. in his erat et ille centurio, qui domino dixit: Non sum dignus. ut intres sub tectum meum, sed tantum dic uerbo
Abbreviated transcription (Latin):
ad ioħem scm̃ dñi p̃cursorẽ ⁊ amicũ sponsi de qͦ
dñs ip̃eait. In natis mulioꝵ ñ exurrexit ma¬
ior ioħe baptista. ⁊ cũ q̃sissent ab eo qd face̾nt
respondit eis. Neminẽ ꝯcusseritis. nlłi calũpnrã
fecitis. suffioat uob̾ stipendiũ urm̃. Non eos
utiq sb̾ armis militare ꝓhibuit qͥ suũ stpediã
fuffic̾ debẽ p̃cepit̃.Maioris .n. loci st̃ apd̾ dm̃ qui

Expanded text:
anctum domini praecursorem et amicum sponsi. de quo ipse dominus ait: In natis mulierum non exsurrexit maior Iohanne Baptista, et quaesissent ab eo. quid facerent. respondit eis: Neminem concusseritis, nulli c alumniam feceritis. sufficiat uobis stipendium uestrum. non eos utique sub armis militare prohibuit, quibus suum stipen dium sufficere debere praecepit. Maioris quidem loci sunt apud deum, qui
Abbreviated transcription (Latin):
caritas tua oĩa q̃ ap̃ nos agunt᷑ addist̾e. Scio .n.
qͣntũ nos ĩ xp̃o diligas. qr ⁊ tu stis qͣntũ in illo
uicissim diligaris a nob̾. ⁊ iõ ñ dubitaui te ꝯ¬
t̾stari potuisse si eos uidisses sñ licc̾s meis. qͦs
a nob̾ ꝓsectos ⁊ tanta nob̾ familiaritate ꝯiũt.¬
tos ignorare ñ posses. simul ⁊̃ qͥ rescͥptaꝵ debiar¬

Expanded text:
ritas tua omnia, quae apud nos aguntur, addiscere. scio enim. quantum nos in Christo diligas, quia et tu scis, quantum in illo uicissim diligaris a nobis, et ideo non dubitaui te contristari potuisse, si eos uidisses sine litteris meis, quos a nobis profectos et tanta nobis familiaritate coniunctos ignorare non posses, simul etiam quia
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ ꝙ̃ adm ad pͨcand̾ nullus uos cogebat timor: s
ip̃iꝰ libido uolũtasq pccĩ. sic ad iuste uiuend̾
ñ uos supplicui metꝰ urgeat s ducat delectatio
ꝑmite̾t. hũam̃ dico pp̃ infirmitatẽ carnis
tuissent. plus qͥppe s̾n̾itutis debet᷑ iustĩe ꝙͣ pccõ
solent hõĩes exhibꝰ̾e. Nam pena corꝑis ⁊ si ñ a
manꝰ ⁊̃ crudeliũ mimitoꝵ luceant oꝑa nr̃a corã
hoĩb ut quibꝰ place̾ possut. glorificent pd̃em

Expanded text:
 modum ad peccandum nullus uos cogebat timor sed ipsius libido uoluptasque peccati, sic ad iuste uiuendum non uos supplicii metus urgeat, sed ducat delectatio praemitteret: Humanum dico propter infimitatem carnis seruitutis debetur iustitiae, quam peccato solent homines exhibere. nam poena corporis etsi non a manus etiam crudelium inimicorum luceant opera nostra coram hominibus, ut, quibus placere possunt, glorificent
Abbreviated transcription (Latin):
cissimo ⁊ p̃claro ĩꝑio romanoꝵ qͣncũ uale̾nt
auiles ⁊̃ sñ uã religione u̾tutos. ut inlłiget᷑
hac addita fi̾ hoĩes aũes alt̾is ciũitatis. cꝰ rex
ui̾tas. cꝰ lex caritas. c̾ modꝰ et̾nitas. Qs aut̃ uł
risu dignũ pucet qd̾ appolloniũ ⁊ apuleiũ cete

Expanded text:
tissimo et praeclaro imperio Romanorum, quantum ualerent ciuiles etiam sine uera religione uirtutes, ut intellegeretur hac addita fieri homines ciues alterius ciuitatis, cuius rex ueritas, cuius lex caritas, cuius modus aeternitas. Quis autem uel risu dignum putet, quod Apollonium et Apuleium cete
Abbreviated transcription (Latin):
nouãt. aut qiͣ rotunda aut qrͣ q̃drata ea q̃ uidemꝰ.
cũ longe ab eis absint. q̃ paucoꝵ aninsꝰ uidet. legi
eĩ litt̾s tuias ad lucernã iã cenatus ꝓxime erat
cubitio. s ñ ita ⁊̃ dormicio. que diũ mecũ ĩ lecto
situs cogitaui. at has loq̃las habui. auguslinꝰ ip̃e
cũ augustino. Nõne um̾i÷ qd̾ nebridio placet noᷤ
beatos eẽ. ñ utiq: nã stultos adhuc eẽ. nͨͦ ip̃e audet
negare. Quid si ⁊̃ stulas bona uita ꝯtingit. durũ.
Qͣ uo̾ ꝑua uł alia ulla missa sit: ꝙͣ ip̃a stulticia. Uͣ
gͦ illi uisũ ẽ. an lectis ulis libellis ⁊̃ me sapientẽme
ausus ẽ credeꝰ. Non usq adeo temãria ẽ leticia¬

Expanded text:
nouerat, aut quasi rotunda et quasi quadra ea, quae uidemus, cum longe ab eis absint, quae paucorum animus uidet. legi enim litteras tuas ad lucernam iam cenatus; proxime erat cubitio, sed non ita etiam dormitio; quippe diu mecum in lecto situs cogitaui atque has loquelas habui Augustinus ipse cum Augustino: Nonne uerum est, quod Nebridio placet, beatos nos esse? non utique; nam stultos adhuc esse nec ipse audet negare. quid, si etiam stultis beata uita contingit? durum! quasi uero parua uel alia ulla miseria sit quam ipsa stultitia. unde ergo illi uisum est? an lectis illis libellis etiam sapientem me ausus e
Abbreviated transcription (Latin):
ad regnũ celoꝵ. ñ ad tẽꝑalẽ: s ad sẽpit̾nã h̾edi¬
tatẽ. ñ ad aurũ ⁊ argentũ. s ad dĩctas ĩcorrupti¬
biles angłoꝵ. ñ ad aliqͣ bona hꝰ scłi ĩ quibꝰ cum
timore uiuat᷑ nͨ ea qͥcqͣm secũ pͥ aufr̾e dũ morit᷑.
s ad uidend̾ dñ. cꝰ sliauitas ⁊ delc̃atõ excedit oẽm

Expanded text:
 non ad temporalem sed ad sempiternam hereditatem. non ad aurum et argentum sed ad diuitias incorruptibiles angelorum, non ad aliqua bona huius saeculi. in quibus cum timore uiuatur nec ea quisquam secum potest auferre, dum moritur, sed ad uidendum deum. cuius suauitas et delectatio excedit om
Abbreviated transcription (Latin):
ĩputet᷑ꝰ. alioqͥ ñ flam̃ta domestica ⁊ agrestia sł
hñda. ne qͥs eis uł se uł altiu̾ iñtu̾at. n arbor
aut restis ne qͥs se inde suspendat.nͨ fenert fag¬
enda ẽ. ne ꝑ hanc se qͥsq p̃cipitet. Od plura ꝯ¬
memorẽ. c̃ ea ꝯmemorando finire ñ possim:. Ed
eĩ ẽ ĩ usu hõim bono ac licito unde ñ poiit ⁊̃ rnt¬

Expanded text:
inputetur. alioquin nec ferramenta domestica et agrestia sunt habenda, ne quis eis uel se uel alterum interimat, nec arbor aut restis, ne quis se inde suspendat, nec fenestra facienda est, ne per hanc se quisque praecipitet. quid plura commemorem, cum ea commemorando finire non possim? quid enim est in usu hominum bono ac licito, unde non possit etiam perni
Abbreviated transcription (Latin):
rẽ dei ueri ꝯu̾tunt᷑. hoc de illis sit qd̾ de ip̃is honłꝰ
cũ ex sacdegas ⁊ ĩpiis. uã religione mutant hoc
d̾s intlłigit᷑ docuisse se illis testimoniis q̃ ip̃e posuisti.
cũ de luco alioꝵ deoꝵ iussit ligna ad holocaustum
adhibi. ⁊ de terico. ut ome aurũ argentũ teram̃tũ

Expanded text:
s fit quod de ipsis hominibus, cum ex sacrilegis et impiis in veram religionem mutantur. Hoc Deus intelligitur docuisse illis testimoniis quae ipse posuisti, cum de luco alienorum deorum jussit ligna ad holocaustum adhiberi; et de Jericho, ut omne aurum, argentum, et aeramentum
Abbreviated transcription (Latin):
aduentu xͥ ꝑietẽ dealbatũ. ħs̃ ꝓpoc̾sim sac̾dotii
iudeoꝵ. Ait ꝯipe. Nesciui fr̃es qr p̾nceps ẽ. Scͥp.¬
tũ ẽ .n. p̾ncipi ppłi tui ñ maledices. cũ ꝓcul
dubio qui ĩ eod̾ ppło creuerat atq ibi lege
fu̾at eruditꝰ illũ p̾ncipẽ sac̾dotũ nescire nõ
posset. nͨ eos quib ita notus erat ullo mͦ falle̾t
qd̾ nestir. Sũt gͦ ista p̃cepta patĩe sꝑ ĩ u̾dis
pp̃atõne retmẽda: ip̃aq bensuolentia ne rede¬
dat᷑ malũ ꝓ malo sꝑ ĩ uolũtate ꝯplenda est.
Agenda st̾ aut̃ młta ⁊̃ cũ inuitis benigna
qͥdam asꝑitate plectentis. quoꝵ potiꝰ utilitat
ĩ corripiendo filio ꝙ̃lib asꝑe: nũꝙͣ ꝓstõ amor

Expanded text:
ti parietem dealbatum, hoc est hypocrisin sacerdotii Iudaeorum; ait quippe: Nesciui, fratres, quia princeps est; scriptum est enim: Principi populi tui non maledices, cum procul dubio, qui in eodem populo creuerat atque ibi lege fuerat eruditus, illum principem sacerdotum nescire non posset nec eos, quibus ita notus erat, ullo modo falleret, quod nesciret. Sunt ergo ista praecepta patientiae sparatione retinenda, ipsaque benivolentia, ne reddatur malum pro malo, semper in voluntate complenda est. Agenda sunt autem multa etiam cum invitis benigna quadam asperitate plectentis, quorum potius utilitati in corripiendo filio quamlibet aspere, nunquam tamen amor
Abbreviated transcription (Latin):
tñ beatã uitã ĩ letitia sensibiliũ. hoc ocio sacis
exploratũ ẽ. hiis rebꝰ fortare at talib nebridio
meo si ñ beatus. aut c̾te ꝯiͣ beat᷑ uideor. uidear
⁊ in. Qd iñde ꝑdo: aut qͥd ꝑcam bone opiniõni:
ħ mͥ dixi. deiñ oraui ut solebã: acq dormini. hec
tibi placeo. Ap̃ ꝙ̃ gͥ libentĩ inepciam: ꝙͣ qͥ displi¬
cereñ possũ. At si ĩ potestate fortune ẽ ut hoĩem
amet hõ: uide ꝙͣ beat̾ sim qͥ de fornutis tã młtũ
gaudeo. ⁊ talia bona faceor. desidero mͥ ub̾tim accͣ¬
sce̾. fortune aut̃ bona uerimmi sapientes. qͦs soloᷤ
beatos fas ẽ uocari. nͨ timeri uolu̾nt. nͨ cuapi an
cupui tu uideris. ⁊ uelle accidit. Nam uolo me
declinatois hꝰ gnarũ facias. Cũ eĩ adiũgo u̾ba
sili̾a incertior sio. Nam ita ẽ cupio. ut fugo
ut sapio. ut iacio. ut capio. S utͣ fugiri an fagi
utͣ sapiri: an sapi. sic modꝰ insinitꝰ ignoro. pongꝰ
actendeꝰ iaci ⁊ capi ni uererer ne me caꝑet. et

Expanded text:
tamen beatam uitam in laetitia sensibilium hoc otio satis exploratum est. his rebus fortasse atque talibus Nebridio meo si non beatus, at certe quasi beatus uideor. uidear et mihi; quid inde perdo aut cur parcam bonae opinioni? haec mihi dixi; deinde oraui, ut solebam, atque dormiui. Haec tibi placeo. apud quem igitur libentius ineptiam, quam cui displicere non possum? at si in potestate fortunae est, ut hominem amet homo, uide quam beatus sim, qui de fortuitis tam multum gaudeo et talia bona, fateor, desidero mihi ubertim adcrescere. fortunae autem bona uerissimi sapientes, quos solos beatos fas est uocari, nec timeri uoluerunt nec cupi — an cupiri? tu uideris. et belle accidit. nam uolo me declinationis huius gnarum facias. cum enim adiungo uerba similia, incertior fio. nam ita est cupio ut fugio, ut sapio, ut iacio, ut capio; sed utrum fugiri an fugi, utrum sapiri an sapi sit modus infinitus, ignoro. possem adtendere iaci et capi, ni uererer, ne me caperet et
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ t̾ra ꝓmissionss defensaculũ p̃bens. u̾mis aut̃.
matutinꝰ qͦ rodente cucurbita exaruit. id̾ ip̃e xp̃t
q̃ tẽpalit̾ ap̃ isrħtas uelut umbͣculi p sigͥficatõe
uiguerũt: en acuata marcestũt. Et nc̃ ille ppł
amisso iero solimitano regno. ⁊ sac̾docio. ⁊ sacri¬

Expanded text:
in terra promissionis defensaculum praebens. uermis autem matutinus, quo rodente cucurbita exaruit, idem ipse rursquae temporaliter apud Israhelitas uelut umbratili prius significatione uiguerunt, euacuata marcescunt. et nunc ille populus amisso Hierosolymitano regno et sacerdotio et sacri
Abbreviated transcription (Latin):
utͫ ñ pͨcet qͥ ꝑ falsos deos sͥ iurari fecit qr ile
qͥ ei uirat deos falsos colit. cui qõni possũt ilate¬
stimonia suffragari q̃ ip̃e ꝯmemorasti de labam.
⁊ abimelech. Si tñ ab ielech ꝑ deos ralsos iũraust.
me mi̾to fortams mouet nͥ illa erempla ocur

Expanded text:
um non peccet qui per falsos deos sibi jurari fecit, quia ille qui ei jurat, deos falsos colit. Cui quaestioni possunt illa testimonia suffragari, quae ipse commemorasti de Laban et Abimelech, si tamen Abimelech per deos suos juravit, merito fortassis moueret, nisi illa exempla occurr
Abbreviated transcription (Latin):
salutẽ. estus aĩ tui pꝰea ꝙͣ didici lntis nus.
qͣlib re iũdicasti te eẽ ꝑmocũ. s quõ tͥ auferent᷑
hii estus: Rateor estuaui. maxĩe qr petis: ut defnte
tͥ descͥbe̾m ne ĩ maiores dubitatões iñcude̾s: ꝙͣ qñꝙͣ¬
in t̾rogasses. ħ .n. uideo ñ eẽ ĩ mea porestate. Nam
adiacet suadẽ. eo mͦ adiacet ⁊̃ ꝑsiuadeꝰ cuilibet. um̾r
tñ ne tue dilcõm negarẽ opulam ineã post alꝙ.¬
tam delib̾ãtõnẽ resc̾bendũ putaus. Mouet te c̾te

Expanded text:
 tui posteaquam didici litteris tuis, qualibus indicasti te esse permotum: sed quomodo tibi auferrentur hi aestus, fateor, aestuavi; maxime quia petis ut definitive tibi rescriberem, ne in majores dubitationes incideres, qinterrogasses. hoc enim uideo non esse in mea potestate. nam adiacet suadere, eo modo adiacet etiam persuadere cuilibet. uerum tamen ne tuae dilectioni negarem operulam meam, post aliquantam d
Abbreviated transcription (Latin):
mma obĩta. In ꝑuis aut̃ speculis sic̃ ĩpupillis o¬
culoꝵ. ⁊ si magna facies sese opponat breuissima
hic ꝓfcõ aͥd latet. S nũc dormiend ẽ. sic q enĩ
mee blandiri soleo ⁊ ea me minis oblectare : Uñ
Qd laudat᷑ in corꝑe: Nicħ aliuo uideo ꝙ pulctu¬

Expanded text:
ma obiecta. in paruis autem specillis sicut in pupillis oculorum etsi magna facies sese opponat, breuissima hic profecto aliquid latet. sed nunc dormiendum est. neque enim meae blandiri soleo et ea me nimis oblectare? Unde quid laudatur in corpore? nihil aliud uideo
Abbreviated transcription (Latin):
scłares si desunt: ñ ꝑ mala oꝑa q̃rant᷑ ĩ mũdo. gi
aut̃ ad sũt: ꝑ bona oꝑa suent᷑ ĩ celo dnm̃ uirilẽ
⁊ xp̃ianũ nͦ debent si accedũt extolle̾. nͨ debent frã¬
ge̾ si recedunt. Illd̾ potiꝰ cogitemꝰ ꝙ dñs ait. ubi
ẽ thesaurꝰ tuus illic erit ⁊ cor tuũ ⁊ utiq̃ cũ audi
mꝰ ut sursũ corhẽamꝰ ñ m̃dacit̾ responde̾ debemꝰ.
qd̾ nosti qr respondemꝰ. ⁊ ĩ hiis quidẽ bñ studiosum
te eẽ cognoui ⁊ fama tua młtũ te delector mlt̃q
culũ ubi qualis sis uideas ꝙͣ ubi disdas qͣlis esse

Expanded text:
mala opera quaerantur in mundo: si autem adsunt, per bona opera seruentur in caelo. animum uirilem et Christianum nec debent, si accedunt, extollere nec debent frangere, si recedunt. illud potius cogitemus, quod dominus ait: Ubi est thesaurus tuus, illic erit et cor tuum. et utique. cum audicor sursum habeamus, non mendaciter respondere debemus. quod nosti quia respondemus. Et in his quidem bene studiosum te esse cognoui et fama tua multum delector multumque i sit speculum, ubi, qualis sis. uideas. quam ubi discas, qualis esse
Abbreviated transcription (Latin):
lit᷑ noĩant᷑. tale ad narraret᷑ ñ iã ĩ buctis crepar
risus. s ip̃pus. Ita rideant scͥptaras m̃as. qͣntum
possũt rideant. dũ ꝑ singłos dies rariores pauti¬
oresq se uideant.uł moriendo uł credendo dũ
gnaturos. uane latraturos. paulatĩ defechiros
tanto añ riserũt. nob̾ ꝙ rostĩs suis. ñ solũ ea
legenda dimiserũt. nñ exꝑienda ꝓmiserunt.
Noͣ sane ab surde n ĩpornine reqͥrit᷑ qd ista sigͥ¬
s ⁊̃ pp̃ aliqͣm sigsicatõnẽ ꝯscͥpta eẽ credantur.
Prĩ gͦ ñ dubitet ionã ꝓpħam ĩ aluo ingenti
marine belue tͥano suisse : q uult scrutari cͣ¬

Expanded text:
liter nominant, tale aliquid narraretur, non iam in buccis creparet liter nominant, tale aliquid narraretur, non iam in buccis creparet risus sed typhus. ita rideant scripturas nostras; quantum possunt, rideant, dum per singulos dies rariores paucioresque se uideant uel moriendo uel credendo, dum gnaturos, uane latraturos, paulatim defecturos tanto ante riserunt nobisque posteris suis non solum ea legenda dimiserunt, uerum experienda promiserunt. Non sane absurde neque importune requiritur, quid ista sig propter aliquam significationem conscripta esse credantur. prius. ergo non dubitet Ionam prophetam in aluo ingenti marinae beluae triduo fuisse, qui uult scrutari, c
Abbreviated transcription (Latin):
cat Quo t̃ si nccẽ eẽt int̾re uestitũ: uix mole¬
stũ eet᷑. Nõ tñ mirũ s hñt reuera ꝙ ñ credãt
⁊ diumo miraculo. uaporẽ uent̾s quo cibi ma¬
destũt: potusse ita tẽꝑari ut uitã hoĩs ꝯsuar.
Qͣnto incredibiliꝰ gͦ ꝓpmne̾nt t᷑s illos uiros ab
ĩpio rege ĩ caminũ missos deambulane ĩ medio
ignis illesos. Qp̃ si nulla isti dñina miracula
uolũt credeꝰ: alia disputatõe refellendi st̾. Neq
eĩ debent imũ aͥd tãꝙͣ incredibile ꝓpon̾e̾ ⁊ ĩ qõnẽ¬
Et tñ si ħ qd̾ de iona scͥtũ ẽ. apuleius madau¬
rensis. uł appollonius tꝑaneus fecisse dice̾t᷑. qͦꝵ
mlta mir̃a nullo sideli auctore iactitant. ꝙͣuis
⁊ demões ñ ulła faciant angłis scĩs similia. ñ
pitate s ip̃e. ñ sapĩa s plane fallacia. tñ si de
utis ut dixi qͦs magos uł philosophos laudabi¬

Expanded text:
catur, quo etiam si necesse esset intrare uestitum, uix molecatur, quo etiam si necesse esset intrare uestitum, uix molestum esset, non tamen mirum. Sed habent re uera, quod non credant in diuino miraculo uaporem uentris, quo cibi madescunt, potuisse ita temperari, ut uitam hominis conseruaret. quanto incredibilius ergo proponerent tres illos uiros ab impio rege in caminum missos deambulasse in medio ignis inlaesos! quapropter si nulla isti diuina miracula uolunt credere, alia disputatione refellendi sunt. neque enim debent unum aliquid tamquam incredibile proponere et tamen si hoc, quod de Iona scriptum est, Apuleius Madaurensis uel Apollonius Tyaneus fecisse diceretur, quorum multa mira nullo fideli auctore iactitant, quamuis et daemones nonnulla faciant angelis sanctis similia non ueritate sed specie, non sapientia sed plane fallacia, tamen, si de istis, ut dixi, quos magos uel philosophos laudabi
Abbreviated transcription (Latin):
młtũ miror hoc qd̾ stm̃÷ de iona. eũ ꝓ increor¬
bili posuisse. nͥ forte facilꝰ putat mortuũ de sepł¬
chio resustari. ꝙͣ usuũ uitã uasto uentrt belue
ptuisse s̾uari. Ut eĩ omutã ꝯmemorare qͣnta
mag̾tudo beluaꝵ maritinaꝵ ab eis qͥ exꝑti sunt
indicet᷑. uent̾ ꝙ̃ coite ille ĩnuebant q̃ carchagie
ĩ publico sixe ppło note sũt: ꝙ hoĩes ĩ spacio suo
caꝑe pon: Qs ñ conitiat qͣnco hyatũ patebat
os uid. qd̾ uelut ianua spelunce illiꝰ fuit. nͥ forte
uiesus. qiͣ ꝑ angusta sese coartaui̾t qͥ ꝑ abruptĩ
aeris p̃cipitatꝰ sic exceptiis ẽ: ut pͥꝰ recipet᷑ uent᷑
bestie ꝙͣ dente laceraret᷑. Emꝙͣ scͥptura n nudũ
n uestitũ ĩ illd̾ antrũ deiectũ eẽ dixit. ut posiit
intelligi illuc ⁊̃ nudꝰ irruisse si forte opꝰ erat tãꝙͣ
ouo coriũ. ita illi uestẽ det᷑hi. quo faciliꝰ sorb̾e̾tꝰ
ꝑ fenestͣm ꝑuã repsisse. aut ĩ balueas intͣsse di¬

Expanded text:
multum miror hoc, quod factum est de Iona, eum pro incredibili posuisse, nisi forte facilius putat mortuum de sepulcro resuscitari quam uiuum in tam uasto uentre beluae potuisse seruari. ut enim omittam commemorare, quanta magnitudo beluarum marinarum ab eis, qui experti sunCarthagine in publico fixae populo notae sunt, quot homines in spatio suo capere posset, quis non coniciat? quanto hiatu patebat os illud, quod uelut ianua speluncae illius fuit! nisi forte,inlaesus, quasi per angusta sese coartauerit, qui per abruptum aeris praecipitatus sic exceptus est, ut prius reciperetur uentre bestiae, quam dente laneque uestitum in illud antrum deiectum esse dixerit, ut possit intellegi illuc etiam nudus inruisse, si forte opus erat tamquam ouo conum ita illi uestem detrahi, quo facilius sorberetuper fenestram paruam repsisse aut in balneas intrasse di