comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
solatio ꝑuulgata quidem illa maxĩe quã semꝑ
meminerunꝰ ea lege nãtos ut omibus telis fo¬
tune ꝓposita sit uita nr̃a. neq esse recusandũ
quominꝰ ea qua nati sumꝰ condicione uina¬
mus Neq tam grauit eos casus feramus qͦt
nullo consilio uitare possimus. Enentisq aliorũ
memorie repetendis nichil accidisse noui nobis
cagitemus. neq he. neq cete̾ cogitacoes. que
sunt a sapientissimis uiris Ysurpate. memorieq
Ir̃ĩs prodite tantũ uident᷑. proficiꝰ debere ꝙ̃ tn
status ip̃e nr̃e ciuitatis et hec probatio tempors¬
ꝑdicor. Cum beatissimi sint: qui liberoi nõ sus¬
cepetũt: minus tamen miseri qui his temꝑib
enserũt: qmͣ si eosdem bona aut deniq alĩquã
re.p. ꝑdidissent Ꝙ si tuũ te desideriũ manet
Iut si tuaꝵ reꝵ cogitacõe meres non faanare
ex hauriri tibi istum dolorem posse uisũ puto
uiin ula te res cruciat que magis amorie est

Expanded text:
solatio pervulgata quidem illa maxime, quam sempsolatio pervulgata quidem illa maxime, quam sempmeminerimus ea lege natos, ut omnibus telis fortunae proposita sit vita nostra, neque esse recusandum quo minus ea, qua nati sumus, condicione vivamus, neve tam graviter eos casus feramus, quos nullo consilio vitare possimus, eventisque aliorum memoria repetendis nihil accidisse novi nobis cogitemus. neque hae neque ceterae consolationes, quae sunt a sapientissimis viris usurpatae memoriaeque litteris proditae, tantum videntur proficere debere, quantum status ipperditorum, cum beatissimi sint, qui liberos non susceperunt, minus autem miseri, qui his temporibus amiserunt, quam si eosdem bona, aut denique aliqua re p. perdidissent. quod si tuum te desiderium movet, aut si tuarum rerum cogitatione maeres, non facile exhauriri tibi istum dolorem posse universum puto; sin illa te res cruciat, quae magis amoris est,
Abbreviated transcription (Latin):
tare possit. sũmũ sit odiuen temporũ hominũ
fori curie Ita sic lrĩs utor in quib consumo
omĩe tempus: non ut ab his medicinã ꝓpetuã
ded ut exignã oblinionẽ doloris petani Qud
si id egissemus ego acq tu : lquod ne in mentẽ
quidem nobis uemebat qpt̃ cocidianos metus¬
omne tempus una fuissenus. neq me ualitudo
tua offenderet. neq te mer or mens Qd̾ ꝙͣtũ
fieri potit consequamur Quid enim est utriq
nr̃m aptius. propediem te igit᷑ uidebo. rale¬
Tsi unus ex om̃ibus mĩme sun ad te con¬
solandũ accõmodatus: ꝙ tantũ ex tuis mo¬
lestiis cepi doloris e ut con solatione ip̃e egerem
Tamen cum longius a suumi luctus acerbitate
menẽ abesset dolor ꝙ tuus. statui nr̃e necessĩtu¬
dinis esse  meeq in te beniuolencie non tacere tan¬
to in tuo merore tam diu/ s adhibere aliquam
modicam consolationẽ que leuaro dolorẽ tuum
posset. si minus sanare pocuisset Est aut con¬

Expanded text:
tare possit, summum sit odium temporum, hominum, tare possit, summum sit odium temporum, hominum, fori, curiae? itaque sic litteris utor, in quibus consumo omne tempus, non ut ab iis medicinam perpetuam, sed ut exiguam oblivionem doloris petam. quod si id egissemus ego atque tu, quod ne in mentem quidem nobis veniebat propter cotidianos metusomne tempus una fuissemus, neque me valetudo tua offenderet neque te maeror meus. quod quantum fieri poterit consequamur; quid enim est utrique nostrum aptius? propediem te igitur videbo. etsi unus ex omnibus minime sum ad te consolandum accommodatus, quod tantum ex tuis molestiis cepi doloris, ut consolatione ipse egerem, tamen, cum longius a summi luctus acerbitate meus abesset dolor quam tuus, statui nostrae necessitudinis esse meaeque in te benevolentiae non tacere tanto in tuo maerore tam diu, sed adhibere aliquam modicam consolationem, quae levare dolorem tuum posset, si minus sanare potuisset. est autem con
Abbreviated transcription (Latin):
alii ociderũt alii nescio quo pacto obduruert
cecum uintꝰ posse equidem maxime uellem uertus¬
tas amor consuetudo scudia paria Quod uinculũ
que res est nostre coniũctionis Possimꝰ ne igi¬
tur esse una ne me her cule intelligo quid impͥe¬
diat. Bed certe adhuc non fuimꝰ cũ essemꝯ
uicini in Tusculano in puteolo. nam quid dicã
in urbe: In qua cum forum cõe sit: uicinitas
non requiretur. Es casu nelcio quo in ea temꝑa
nr̃a etas incidit. Et cum maxime Forere nos
oportẽt Tum uinere etiam p̃nderet Quod enĩ
esse potãt mihi ꝑfugiũ spoliato et domesticis
et forensibus ornamentis acq solaciis. Itẽ credo
quibus utor assidue. Quid enu alind facere
possum Bed nestio quomodo ipse ille exclude
me a portu. et ꝑfugio uident᷑. et quasi ex pro¬
brare E in ea uita maneam in qua nihil in sit
nisi ꝓpagatio miẜrimi tempis hic tu me ea¬
ab esse urbe miraris in quã domus nichil delet¬

Expanded text:
alii occiderunt, alii nescio quo pacto obduruerunt. alii occiderunt, alii nescio quo pacto obduruerunt. tecum vivere possem equidem et maxime vellem; vetustas, . amor, consuetudo, studia paria; quod vinclum, quaeso, dest nostrae coniunctionis? possumusne igitur esse una? nec me hercule intellego quid impediat; sed certe adhuc non fuimus, cum essemus vicini in Tusculano, in Puteolano; nam quid dicam in urbe? in qua cum forum commune sit, vicinitas non requiritur. sed casu nescio quo in ea tempora nostra aetas incidit, ut cum maxime florere nos oporteret, tum vivere etiam puderet. quod enim esse poterat mihi perfugium spoliato et domesticis et forensibus ornamentis atque solaciis? Litterae, credo, quibus utor adsidue; quid enim aliud facere possum? sed nescio quo modo ipsae illae excludere me a portu et perfugio videntur et quasi exprobrare, quod in ea vita maneam, in qua nihil insit nisi propagatio miserrimi temporis hic tu me abesse urbe miraris, in qua domus nihil delec
Abbreviated transcription (Latin):
nare te tua prudençia postulat Quod si nõ pos¬
simus aliquid ꝑficeꝰ suadendo gracia contendrn
et rogando si quid nr̃a causa uis /ut istis te¬
molesciis laxes : et ad conuictũ nriu redeas et ad
consuetudinẽ uel nram coem uel tuã solius ac pro¬
priam Cupio non obtũdere te Si non delectare nos¬
tro studio. Cupio de tere̾ ne ꝑmaneas in incepto
cuin due res iste contrarie me conturbent ¶Ex
Mnis amor tuus ex om̃ib ꝑtib se ostendit
in hit lrĩs Quas a te proxime accepi Noir
ille equidem mihi ignotus. s tamen gratus et
optatus dicerem iocundus. nisi id uerbũ in ome
tempus ꝑdidissem. Neq ob eam unã cam. quã
tu suspitaris et in qua me leuissimis et amantis¬
simis uerbis uteris re gͣuit agusas: Sed illius
tanti uulneris que remedia esse debebant. ea mil¬
la sunt. Quid enim ad amicos ne confugiam
Ꝙmulti sunt habuimus enim fere coes : quorũ

Expanded text:
vare tua te prudentia postulat? quod si non posvare tua te prudentia postulat? quod si non possimus aliquid proficere suadendo, gratia contendimus et rogando, si quid nostra causa vis, ut istis temolestiis laxes et ad convictum nostrum redeas atque ad consuetudinem vel nostram communem vel tuam solius ac propriam. cupio non obtundere te, si non delectare nostro studio, cupio deterrere ne permaneas in incepto. nunc duae res istae contrariae me conturbant, ex mnis amor tuus ex omnibus partibus se ostendit in iis litteris, quas a te proxime accepi, non ille quidem mihi ignotus, sed tamen gratus et optatus dicerem 'iucundus,' nisi id verbum in omne tempus perdidissem, neque ob eam unam causam, quam tu suspicaris et in qua me lenissimis et amantissimis verbis utens re graviter accusas, sed quod, illius tanti vulneris quae remedia esse debebant, ea nulla sunt. quid enim? ad amicosne confugiam? quam multi sunt? habuimus enim fere communis; quorum
Abbreviated transcription (Latin):
E requisiui sepins: ut uiderem rome: quia
postea non fuisti. qmͣ a me discesseras. Airatꝰ
sum. quod item nũc miror non habeo certũ quẽ
te res huic maxĩe ⁊ etrahat. nisi solitudine de¬
lectare. Cum scribas et aliquid agas eoꝵ quoꝵ
consuesti. gaudeooteq rep̾hendo iciũ consiliũ
Nam inhil isto potest esse iocundus nõ modo
miẜis his temꝑib et luctuosis sed eciã tñquillis
et õptatis p̾stii uel animo defatigato tuo. qui
non requiem querit ex magnis occupationib uel
erudito qui semꝑ aliquid ex se promat qd alios
delectet: te iꝑsum laudibris illustret Uinantẽ
sicut habere dicas seras lacͥmis ac tristicie te tra¬
didisti. Doleo quia doles. et augere non possum te
si non concedis quod sentimꝰ Ut liberiis dicamꝰ
agusare Qnnd enim tu solus aꝑta non uidebãs
Qui ꝓptꝰ acumẽ occultissima ꝑspicis. Tũ nõ intel¬
liges Te querelis cotidiame nichil proficere
nõn intelliger duplicari solicitudines. Qnas ele¬

Expanded text:
e requisivi saepius, ut viderem; Romae quia postea non fuisti quam discesseram miratus sum; quod item nunc miror. non habeo certum quae te res hinc maxime retrahat. si solitudine delectare, cum scribas et aliquid agas eorum, quorum consuesti, gaudeo neque reprehendo tuum consilium. nam nihil isto potest esse iucundius non modo miseris his temporibus et luctuosis, sed etiam tranquillis et optatis, praesertim vel animo defetigato tuo, qui nunc requiem quaerat ex magnis occupationibus, vel erudito, qui semper aliquid ex se promat, quod alios delectet, ipsum laudibus inlustret. sin autem, sicut hinc discesseras, lacrimis ac tristitiae te tradidisti, doleo, quia doles et angere, non possum te non, si concedis, quod sentimus, ut liberius dicamus, accusare. quid enim? tu solus aperta non videbis, qui propter acumen occultissima perspicis? tu non intelleges te querelis cotidianis nihil proficere ? non intelleges duplicari sollicitudines, quas ele
Abbreviated transcription (Latin):
Uamqui ip̃a consolatio rerũ tuaꝵ iͥ gratissiã
est Declarat enim sumam beniuo lenciãt con¬
inctam pari prudencia Tamen illum fructũ ex
tuit᷑ Irĩs uel maximũ cepi ꝙ te p̾clare res huma¬
nas contempnentẽ Et optime contra fortunã patũ¬
armatũq cognoni Qnãquidem laudem sapiencie
statue esse maximã non aliunde pendeꝰ. nec extu¬
secus aut bene aut male uiuendi suspensas hr̃e
rõnes Que cogitacio cum mͥ non om̃o exci diss
tenm penitus in sederat Ui tñ tempestatũ et cõ¬
cursu calamitatũ erat aliꝙͣtum labefacta acqr
cõnulsa Cui te opitulari ut uideo. et id fecisse
eciã proximis Irĩs multũq profecisse sentio / Ita¬
q hoc sepins dicendũ tibiq non consignificand̾
solum s eciã declarandũ arbitor nichil michi ẽe

Expanded text:
uamquam ipsa consolatio litterarum tuarum gratissima est, declarat enim sumam beniuolentiam coniunctam pari prudentia, tamen illum fructum ex his litteris uel maximum coepi quod te praeclare res humanas contemnentem et optime contra fortunam paratum cognoui; quam quidem laudem sapientiae tuae statuo esse maximam, non aliunde pendere nec extrinsecus aut bene aut male vivendi suspensas habere rationes. quae cogitatio cum mihi non omnino excidisset etenim penitus insederat, vi tamen tempestatum et concursu calamitatum is erat aliquantum labefactata atque convulsa; cui te opitulari et video et id fecisse etiam proximis litteris multumque profecisse sentio. itaque hoc saepius dicendum tibique non significandum solum sed etiam declarandum arbitror, nihil mihi
Abbreviated transcription (Latin):
Tu si me diligis fruere isto ocio: tibiq ꝑsuad
precer culpã ac peccatũ qua semꝑ caruisti et ca¬
rebit: homu accidere nihil posse. quod sit horri¬
bile. aut ꝑtimescendũ Ego si uidebit᷑ recte fieri
posse ad te ueniã breui Si quid acciderit. Ut
mutandũ consiliũ sit te certiorẽ fricrã statim
Tu ita fac. Cupidus mei uidendi sis. ut istĩc
te ne moueas tam infirma ualitudine insi ex me
pͥus qui esceris ꝑ lras Quid te uelim face̾ Me
uelim ut facis. diligas. ualitudiniq tue et tran¬
quillitati animi seruias. Yale¬

Expanded text:
tu, si me diligis, fruere isto otio tibique persuade tu, si me diligis, fruere isto otio tibique persuade praeter culpam ac peccatum, qua semper caruisti et carebis, homini accidere nihil posse quod sit inhonorabile aut pertimescendum. ego, si videbitur recte fieri posse, ad te. veniam brevi; si quid acciderit, ut mutandum consilium sit, te certiorem faciam statim. tu ita fac cupidus mei videndi sis, ut istinc te ne moveas tam infirma valetudine, nisi ex me prius quaesieris per litteras quid te velim facere. me velim, ut facis, diligas valetudinique tuae et tranquillitati animi servias. A
Abbreviated transcription (Latin):
non sane intelligo. Nerũtamẽ quicqquid illint
nũciatũ sit non longe ab esse a consiliis amicor
Est enim res iam in eum locum ad ducta. Yt
ũꝙ̃ multũ int̾ sit int̾ eoꝵ causas: qui dimitãt
Tamen int̾ uictorias non multũ int̾ fueurum
putem bed plane aũnꝰ. qui dubisi rebus for¬
fitã fuerit infirinior. Desꝑatis confirmatus
est multr̃. quẽ etiã tue suꝑiores lr̃e confirma¬
runt quib intellexi qmi fortit᷑ in iuriam ferres
Iuuitq me tibi tum sumã humãĩtatẽ tũ enã
tuas lrãs profuisse. Uerum enã stribam tenerio¬
ne michi animo uidebare bicut omĩs fere qui
uita ingenna. et beata ciuitate et in libera uixiq
solum aduersam: sed funditii euersam fortunã
fortiter ferre debemꝰ. Ut hoc salti in maxi¬
mis malis boni caonsequamur. It mortem quã
lum sensum esse habitura. Nũc sic effecti non
modo contempnere debeamus. sed eciã optare

Expanded text:
non sane intellego, verum tamen, quicquid illinc non sane intellego, verum tamen, quicquid illinc nuntiatum sit, non longe abesse a consiliis amicorum. est enim res iam in eum locum adducta, ut, quamquam multum intersit inter eorum causas qui dimicant, tameputem. sed plane animus, qui dubiis rebus forsitan fuerit infirmior, desperatis confirmatus est multum; quem etiam tuae superiores litterae confirmarunt, quibus intellexi, quam fortiter iniuriam ferres; iuvitque me tibi cum summam humanitatem tum etiam tuas litteras profuisse. verum enim scribam: teneriore mihi animo videbare sicut omnes fere, qui vitam ingenuam in beata civitate et in libera re p. solum adversam sed funditus eversam fortunam fortiter ferre debemus, ut hoc saltem in maximis malis boni consequamur, ut mortem, quam quod nullum sensum esset habitura, nunc sic adfecti non modo contemnere debeamus sed etiam optare.
Abbreviated transcription (Latin):
quibue cum uino necessario Nolim enum exis¬
timare michi solitudmeno non lotiuidiorẽ esse
qua tamen ipsa uti non licet. ꝙͣ fermones eoꝵ
qui frequentant domũ meam ex cepto uno aut¬
admodum tu facillime potes existimare: ꝙ nich
uinꝙͣ mea potius qm̃ meoꝵ sinũ cã fecerim
Cui nisi inuidisset is quẽ tu nũꝙͣ amasti. me enĩ
amasti. et ip̃e bñis esset. et om̃s boni Ego fum
qui nullius uim plus ualere uolui. quĩ honestũ
ocium Idemq cum illa ip̃a arma que semꝑ timui¬
eram: plus posse sensi. qm̃ illũ con sensũ bonoꝵ
quẽ ego idem effeceram ꝙuis tota condicõe pa¬
cem acciꝑe malui qm̃ uirib cum ualentiore pug¬
nare ẜod et hec et multa alia coram breui tp̃re
licebit neq me tũ ylla res alia Rome tenet: nisi
expectacio rerũ affricanoꝵ. Uidetur eñ in ree
in ꝓpinquũ ad ducta disciimen Puto autẽ non
nichil mea int̾esse qũqm id ip̃m quod incersit

Expanded text:
quibuscum vivo necessario. noli enim exisquibuscum vivo necessario. noli enim existimare mihi non solitudinem iucundiorem esse, qua tamen ipsa uti non licet, quam sermones eorum, qui frequentant domum meam, excepto uno aut is sum, quem ad modum tu facillime potes existimare, qui nihil umquam mea potius quam meorum civium causa fecerim. cui nisi invidisset is, quem tu numquam amasti me enim amabas, et ipse beatus esset et omnes boni. ego sum, qui nullius vim plus valere volui quam honestum otium idemque, cum illa ipsa arma, quae semper timueram, plus posse sensi quam illum consensum bonorum, quem ego idem effeceram, quavis tuta condicione pacem accipere malui quam viribus cum valentiore pugnare. sed et haec et multa alia coram brevi tempore licebit. neque me tamen ulla res alia Romae tenet nisi exspectatio rerum Africanarum; videtur enim mihi res in propinquum adducta discrimen. puto autem mea non nihil interesse, quamquam id ipsum, quid intersit,
Abbreviated transcription (Latin):
a me hoc temꝑe ex timationẽ acciꝑe. Nam n¬
meratũ si cuꝑem : non erat. u hoc locatu m
putato ut eg̃o te existimo Ego cũ cũ tulliue
rure reddierit. mictam enm ad te : siquid ad ⁊ẽ
putabit ꝑtinere Hanc eplam Cur non scindi
uelim. causa mulla est uale¬
Rate inͥ tue lr̃e fuerũt. ex quib intellexi qd
etiam sine lr̃is arbitrabar ce simma cupidica¬
te affectium esse uidendi mei Quod ego ita libẽ¬
ter accipio ut tamẽ tibi nõ concedam Nam tecũ
esse ita coĩa mecim omĩa que opto. contingãt
ut uehement uelim. ut enu cum esset maior
et unrorũ et ciniũ bonorũ et iocidorũ hom
et amanciũ mei copia tñ erat nemo qu cũ es¬
sem libentius: qũi tecum. Et panci quib cuu
essem eque libent᷑. Hoc uero temꝑe cũ alii inte¬
rierint alii absint alii muitati poluntate sic
uitũ medinsfidius tecum diem libentiut posue¬
rim: qm hoc om̃e tempus cum plerisq eortĩ

Expanded text:
a me hoc tempore aestimationem accipere; nam, na me hoc tempore aestimationem accipere; nam, numeratum si cuperem, non erat. sed haec iocatum me putato, ut ego te existimo. ego tamen, cum Tullius rure redierit, mittam eum ad te, si quid ad rem putabis pertinere. hanc epistulam cur conscindi velim causa nulla estuae litterae fuerunt; ex quibus intellexi, quod etiam sine litteris arbitrabar, te summa cupiditate adfectum esse videndi mei. quod ego ita libenter accipio, ut tamen tibi non concedam; nam tecum esse, ita mihi commoda omnia quae opto, contingant, ut vehementer velim! etenim, cum esset maior et virorum et civium bonorum et iucundorum hominum et amantium mei copia, tamen erat nemo, quicum essem libentius quam tecum, et pauci, quibuscum essem aeque libenter; hoc vero tempore cum alii interierint, alii absint, alii mutati voluntate sint, unum medius fidius tecum diem libentius posuerim quam hoc omne tempus cum plerisque eorum,
Abbreviated transcription (Latin):
militariũ contubnalibus rer est in integeo Ge¬
mis enim horũ bene ficioꝵ definitũ lege non
erat. Reliquũ est de Bexterciis centũ mĩlib de
quib memini micho a te Mirma lrãs esse ala¬
tas. nou mei errati s tui in quo peccatũ uide¬
batur esse: modo erat Rrĩs tui. et Tullii S
cim id corrigi non posset. ꝙ iam depositia ra¬
tionibus ex prouincia decessimus: Credo me
quidem tibi pro anmi mei uoluntate. proq ea
sepe facultatũ. quã tũ habebamꝰ. ꝙͣ humanis¬
sime potuerim rescripsisse. Bed neq tum me hu
gitare debes me coẽm pecumã que ad me saluis
regribus ꝑuenisset. Ephisi apud publicanor
cumã pomperũ abstulisse Quod ego sine eque
animo siue miquo fero tu d.ssi equo aĩo¬
equo aĩõ
ferre debes. et existimare eo minus ad te uel
de tuis cibariis uel de mea liberalitate ꝑueniss
Q si michi expensa ista .ss e tulisses Tamii
que tua est suauitas. quiq in me amor: nolles

Expanded text:
militarium contubernalibus res est in integro; gemilitarium contubernalibus res est in integro; genus enim horum beneficiorum definitum lege non erat. reliquum est de sestertiis centum milibus, de quibus memini mihi a te Myrina litteras esse adlatas, non mei errati, sed tui; in quo peccatum videbatur esse, si modo erat, fratris tui et Tulli. sed, cum id corrigi non posset, quod iam depositis rationibus ex provincia decessimus, credo me quidem tibi pro animi mei voluntate proque ea spe facultatum, quam tum habebamus, quam humanissime potuerim, rescripsisse; sed neque tum me humgitare debes, me omnem pecuniam, quae ad me salvis legibus pervenisset, Ephesi apud publicanos cuniam Pompeium abstulisse. quod ego sive aequo animo sive iniquo fero, tu de HS c_ aequo animo ferre debes et existimare eo minus ad te vel de tuis cibariis vel de mea liberalitate pervenisse. quod si mihi expensa ista HS c tulisses, tamen, quae tua est suavitas quique in me amor, nolles
Abbreviated transcription (Latin):
ferre uoluit Bed siquid est quomõ de logio pa¬
lum gratiosum est quod ego in racionĩb refe¬
rendis eciã nunc corrigi possim De eo michi
senatus consulto non sum usiis. qd̾ ꝑ leges licrat
considerandũ est Te certe in pecunie exacte
ita efferre ex meis rationib ⁊ elatis non aportu¬
it nisi quid me fallit. Bunt enim alii ꝑinorer
Alud caue dubites quin ego om̃ia facrani. que
int̾ esse tua aut eciã uelle te existimẽ si ullo mõ
facere possim Q stribis de bene ficiis : scito a
me et tribunos militares et ꝑfectos ac contre¬
bernales dum taxat mios delãtos esse n quo
quidem me ratio fefellit Liberum eĩ michi
tempus ad eos de ferendos existimabam dari
Postra certior suui factus Triginta dieb defer¬
ri necesse esse quib rationes retulissem Bane
molesteq trili non illa bene ficia tue potius am¬
bitioni reẜuata esse. qi mee. qui amhitone
nich̃ uterer De conturiombus tũ et de tribunoꝵ

Expanded text:
ferri voluit. sed, si quid est, quoniam de Lucceio paferri voluit. sed, si quid est, quoniam de Lucceio parum provisum est, quod ego in rationibus referendis etiam nunc corrigere possim, de eo mihi, quoniam senatus consulto non sum usus, quid per leges liceat, considerandum est. te certe in pecuniam exactam ista referre ex meis rationibus relatis non oportuit, nisi quid me fallit; sunt enim alii peritiores. illud cave dubites, quin ego omnia faciam, quae interesse tua aut etiam velle te existimem, si ullo modo facere possim. quod scribis de beneficiis scito a me et tribunos militaris et praefectos et contubernalis dumtaxat meos delatos esse. in quo quidem me ratio fefellit; liberum enim mihi tempus ad eos deferendos existimabam dari, postea certior sum factus triginta diebus deferri necesse esse, quibus rationes rettulissem. sane moleste tuli non illa beneficia tuae potius ambitioni reservata esse quam meae, qui ambitione nihil uterer. de centurionibus tamen et de tribunorum
Abbreviated transcription (Latin):
selrerurr hoc unu stribe mee intelleer nõbenni¬
sm placere. Sed ego putani elororer
uel amicoꝵ/ uelcimũ. Nane de iuceior estinta
actum ut̃ auctore. Eñ pompeio ista pecuma
in fano poneretur. Id ego agnoui meo issu
esse frctũo qua pecunia pompente est ꝓsut bt
tua tamen quã deposuerat dexͣtius. S hec
adte nichil intelligo ꝑtinere. illud me nõ aĩaduer¬
tisse moleste ferrem ut ascriberem te in fauo pe
tis testata: cui dicta Quo senatus consulto qͥb
tiis̾ quib meis irĩs. P. Sextio tradita esset Qae
cumn uiderem tot uestigiĩs impressa: ut in hiie
errare nen posset: non ascripsi mallem qui id
dum: Idem iꝑse sentio/ neq in eo quicꝙͣ a meis
racionib discrepabunt tue. addes eiumi tu me
nissu quod ego qui non addidi. Nec causa est
cur negem. nec si causa esset et tu nolles: ne¬
garem Nam de uexterciis mĩt centiãmilibus
certe ita relatun est. ut tu. siue frat̾ tuus re¬

Expanded text:
scire vis, hoc uni scribae meo intellexi non nimiscire vis, hoc uni scribae meo intellexi non nimium placere. sed ego putavi esse virivel amicorum vel civium. nam de Lucceio est ita actum, ut auctore Cn. Pompeio ista pecunia in fano poneretur. id ego agnovi meo iussu esse factum. qua pecunia Pompeius est usus ut ea, quam tu deposueras, Sestius. sed haec ad te nihil intellego pertinere; illud me non animadvertisse moleste ferrem, ut ascriberem te in fano pectis testata, cui data, quo senatus consulto, quibus tuis, quibus meis litteris P. Sestio tradita esset. quae cum viderem tot vestigiis impressa, ut in iis errari non posset, non ascripsi id, quod tua ndum, idem ipse sentio, neque in eo quicquam a meis rationibus discrepabunt tuae; addes enim tu, meo iussu, quod ego, qui non addidi, nec causa est cur negem nec, si causa esset et tu nolles, negarem. nam de sestertiis nongentis milibus certe ita relatum est, ut tu sive frater tuus re
Abbreviated transcription (Latin):
non est id rationũ. Docuerũt eñ me pati horen¬
mihi his cũ oñn paratissĩs cũ mihi amicissnꝰ
C. Emullus ad uolusium tñsferri nomẽ n uale¬
tio nõ potiusse. Predos ualerianos tenerisncae
cipis nomine ex qua reliquu moderencn eoras¬
bue ⁊etuti ded̾ sit me et lib̾alitatie farctoi pnei¬
set et diligencie et quod mĩme tũ laboro medio¬
tris eciam prudencie lib̾alitatis quod manio scribe
mei beneficio ꝙ̃ meo legatum meũ p̾fectũꝙ ꝙ
lepram maxima calamitate lenatos c ꝑltiru
non debent esse ebligati diligencie Oeristi¬
mar de tauto officio meo tanto ecia ꝑiculo nͦ
use me quicq nec cogitae at¬
uoluisti cr̃id mih nõ recitauisset bende. xeco¬
gitatam quident putas. Nm et uolusii libercer¬
d mem fuit consiliũ et ut multi tam gauẽt
ualeriame predibue ipsiq . E mariodepelle¬
retur a me mita ⁊ atio est quã quidẽ qũiboeno
selum probant sed eciã laudant łtesne nii

Expanded text:
non est id rationum; docuerunt enim me periti hominnon est id rationum; docuerunt enim me periti homines, in his cum omnium peritissimus tum mihi amicissimus, C. Camillus, ad Volusium traferri nomen a Valerio non potuisse, praedes Valerianos teneri. nequipis nomine; ex qua reliquum quod erabus rettuli. sed sic me et liberalitatis fructu privas et diligentiae et, quod minime tamen laboro, mediocris etiam prudentiae: liberalitatis, quod mavis scribae mei beneficio quam meo legatum meum praefectumque Q. Leptam maxima calamitate levatos, cum praesertim non deberent esse obligati; diligentiae, quod existimas de tanto officio meo, tanto etiam periculo, nec scisse me quicquam nec cogitaoluisset, cum id mihi ne recitavisset quidem, rettgitatam quidem putas. nam et Volusi liberandi meum fuit consilium, et, ut multa tam gravis Valerianis praedibus ipsique T. Mario depelleretur, a me inita ratio est; quam quidem omnes non solum probant, sed etiam laudant, et, si verum
Abbreviated transcription (Latin):
esse suspectũ tibi tradidi. Tu ei .n. daindiũ fra¬
trem tuũ adiunxisti Roes confecte me abssente
sunt tecũ ad quas ego nicħ ad hibui pret̾ lectio¬
nẽ / Ita accepi librũ a meo ẜuo. criba. ut cundẽ
accepim a fr̃e tuo Di honos is fuit. maiorẽ tibi
habere nõ potui. Si fidet maiorẽ tibi habui. qũi
pene ipse michi. si prouidendũ fuit ne quid alit̾
ac tibi et honestũ et uilem esse referretur nor
habui cui potiuẽ id negocii darem qui darẽ Iaud
quidem certum factumi est. ꝙ lex iubebat. ut ap
duas ciui tates leodisenseni. et lapamensenz que
nobit maxime uidebatur. quomõ ita necesse eat̾
rationes confectas et consolidatas deponerema
Itaq huic loco pͥmũ respondeo me ꝙ̃ ꝙͣ inistir de
causis rationes deferre ꝓparim tamea te expecta¬
turum fuisse insi nto prouinçia relictas ⁊ ationer pr̃o
ratit haberem Q obrem de uolusio ꝙ strabit

Expanded text:
nunc esse suspectum, tibi tradidi. tu ei M. Mindium, franunc esse suspectum, tibi tradidi. tu ei M. Mindium, fratrem tuum, adiunxisti. rationes confectae me absente sunt tecum; ad quas ego nihil adhibui praeter lectionem. ita accepi librum a meo servo scriba, ut eundem acceperim a fratre tuo. si honos is fuit, maiorem tibi habere non potui, si fides, maiorem tibi habui quam paene ipsi mihi; si providendum fuit ne quid aliter ac tibi et honestum et utile esset referretur, non habui cui potius id negoti darem, quam cui dedi. illud quidem certe factum est, quod lex iubebat, ut apud duas civitates, Laudicensem et Apamensem, quae nobis maxime videbantur, quoniam ita necesse erat, rationes confectas conlatas deponeremus. itaque huic loco primum respondeo me, quamquam iustis de causis rationes deferre properarim, tamen te exspectaturum fuisse, nisi in provincia relictas rationes pro relatis haberem, quam ob rem de Volusio quod scribis,
Abbreviated transcription (Latin):
istimet. uelim me antelaturũ fuisse si ad me ueĩss
uoluatatẽ tuã cõmodo meo ad eaque sccipsisti
cõmodius equidem possem de singulis ad tere¬
bus stribere : Si mhi Tullius striba meꝯ adess
iquo in exploratum est in rationib diitaxãt
referendie De cens rebus affirmare non possu
nihil eum fecisse scienteui. quõd esset cont᷑ aut
rem aut existimationẽ tuam. Deide si rõmĩ
referendarũ ius uetus. et mos antiquus mane¬
cet me relaturũ om̃t gisi tecũ pro coniũctiõe mr̃e
necessitudinis contulissem confecissemq non fuisst
Quid igit᷑ fecissem ad urbem si consuetudo pris¬
tina maneret Id quomõ lege Iulia. Relinquere
ationes in prouincia necesse erat Easdemq toti¬
dem ubis ⁊ e ferte ad errariũ fen in piũcia neq
ista feci: Ut te ad meũ arbitriũ ad ducrrẽ si
tribui tibi tantũ ꝙͣtũ me tribuisse mĩꝙͣ me pe¬
nitebit totũ enim stribam meu quẽ tibi uideo

Expanded text:
existimes velim, me antelaturum fuisse, si ad me misisses, existimes velim, me antelaturum fuisse, si ad me misisses, voluntatem tuam commodo meo. ad ea, quae scripsisti, commodius equidem possem de singulis ad te rebus scribere, si M. Tullius, scriba meus, adesset. A quo mihi exploratum est in rationibus dumtaxat referendis de ceteris rebus adfirmare non possum nihil eum fecisse scientem, quod esset contra aut rem aut existimationem tuam; dein, si rationum referendarum ius vetas et mos antiquus maneret, me relaturum rationes, nisi tecum pro coniunctione nostrae necessitudinis contulissem confecissemque, non fuisse. quod igitur fecissem ad urbem, si consuetudo pristina maneret, id, quoniam lege Iulia relinquere rationes in provincia necesse erat easdemque totidem verbis referre ad aerarium, feci in provincia, neque ita feci ut te ad meum arbitrium adducerem, sed tribui tibi tantum, quantum me tribuisse numquam me paenitebit. totum enim scribam meum, quem tibi video
Abbreviated transcription (Latin):
eundam societatem uel ꝑiculi uel laboris. cũ uero ea
tua sit uoluntas humauitas beninolencia erga
me libent᷑ amplector tlem animũ bed iga non
enim omictam pudorem in rogũdo meũ si feceris
id quod ostendis magnã haberem grãm si nõ fe¬
ceris: iguostam alterũ tuori alterũ mihi te ne¬
gare non pocuisse arbitrabor. Est enm res ꝓfecto
maximia quod rectũ sit appet quid expediat dbscur
est Ita tamẽ it si nos n. sumꝰ qui esse de benius
id est studio digni ac lr̃is nostris dubitare nõ
possiron. quin ea maxĩe condutant que sunt
rectissime Que tu si simul placebit statun ad
me uenies Sin id placebit: acq eodem nec con¬
tinuo pot̾is omĩa tibi ut nota sint faciam quicqd
statueris te michi amicũ: Sin id quod opto et
amicissimũ iudicabo ual e¬
Romodo potiussem: te conuenisscin. si eo quo
constitueras: uenire uoluisses Quare et si
nei cõmodi cau sa cõmonere me uoluisti tamẽ ex

Expanded text:
eundam societatem vel periculi vel laboris. Cum vero ea eundam societatem vel periculi vel laboris. Cum vero ea tua sit voluntas, humanitas, benevolentia erga me, libenter amplector talem animum, sed ita non enim dimittam pudorem in rogando meum: si feceris id, quod ostendis, magnam habebo gratiam, si non feceris, ignoscam et alterum timori, alterum mihi te negare non potuisse arbitrabor. est enim res profecto maxima. quid rectum sit apparet, quid expediat obscurum est, ita tamen, ut si nos ii sumus, qui esse debemus, id est studio digni ac litteris nostris, dubitare non possimus quin ea maxime conducant, quae sunt rectissima. qua re tu, si simul placebit, statim ad me venies; sin idem placebit atque eodem, nec continuo poterit, omnia tibi ut nota sint faciam. quicquid statueris, te mihi amicum, sin id, quod opto, etiam amicissimum iudicabomodo potuissem, te convenissem, si eo, quo constitueras, venire voluisses. qua re, etsi mei commodi causa commovere me noluisti, tamen ita
Abbreviated transcription (Latin):
lonissune ferre Aeñs ãĩmꝰ erit inte liberosde
tuos semꝑ qnem tu esse uit et qui esse debet uale¬
Tsi mihi nũqmi dubiũ fuit quin tibi essena
carissimus: tamen cotidie magit̃ id ꝑspitio
extatq id: qd m ostenderas quibus Ir̃s hocãtia
studio siorem in me colendo fore: qui in proũtea
fusses Et si meo iudicio nicħ ad tuu piutale
officiũ ad di potest: quo liberius ludiciũ esse pos¬
sit tuũ Itaq me et suꝑiorer lẽe tire aduem
delectarunt quibus expectatiuu mei adueutun
abste amant uidebani Et cum alutꝰ res cendisilas
putasses te meo consilio magnoꝑe essulrtatiat
putare utile esse nisi quod rectũ honestũ qr sit of¬
ficii quod te mecum quodcũq cepissem consiliit
polliceris fore.. quo neq mihi ggratiue negre ut
ecto arbitror. tibi honestine esse quicy poteset
Atmhi consiliũ captinu ini dici est ade quo ad te
uidetur esse officii uel potiut efflagitacio ud coe¬

Expanded text:
lenissime ferre. meus animus erit in te liberosque lenissime ferre. meus animus erit in te liberosque tuos semper, quem tu esse vis et qui esse debettsi mihi numquam dubium fuit quin tibi essem carissimus, tamen cotidie magis id perspicio, exstatque id, quod mihi ostenderas quibusdam litteris, hoc te studiosiorem in me colendo fore quam in provincia fuisses etsi meo iudicio nihil ad tuum provinciale officium addi potest, quo liberius iudicium esse posset tuum. itaque me et superiores litterae tuae admodum delectaverunt, quibus et exspectatum meum adventum abs te amanter videbam et, cum aliter res cecidisset ac putasses, te meo consilio magno opere esse laetputare utile esse nisi quod rectum honestumque sit, offici, quod te mecum, quodcumque cepissem consili, polliceris fore; quo neque mihi gratius neque, ut ego arbitror, tibi honestius esse quicquam potest. mihi consilium captum iam diu est; de quo ad te,  admonitio videtur esse offici vel potius efflagitatio ad co
Abbreviated transcription (Latin):
landus ip̃e sum: ꝓptã ꝙ nullam rem gͣuins iore
diu tuli: p̃ incõmõdiuu tuum. tamen te magnope
non hortor solumi Sed eciã pro amore nr̃o rogo acq
oro. te coligas: uirũq p̾beas Et qua condicione
om̃s homines̃ et quib temꝑib nati sumiꝰ icogites:
plus tibi uirtus tua dedit qmͣi fortuna abst̾ulit
apta ꝙ adeptus es: quod non multi honunee
noni ami sisti que plierimi hoĩee nobilissi dor
demq uidetur condicio impendere legum Indiciorũ
temporũ et optime actum cum eo uideatur esse. q
ꝙ̃ lenissima pena ab hac re. p. decesẜit Tu uero¬
qui et fortunas et liberos habeas: nos cet̾osq ne¬
ceffitudine: beniuolencia tecu coniũctissimos.
qui q magnã facultatẽ sis habitirrꝰ nobiscu
et cum om̃̃ib tuis uiuendi Et cum unũ sit iudiciũ
ex tam multis: quod repre hendat tqr una simũe
tire Sm̃ibi de cansie debes illam molestar ꝑ

Expanded text:
landus ipse sum, propterea quod nullam rem gravius iam landus ipse sum, propterea quod nullam rem gravius iam diu tuli quam incommodum tuum, tamen te magno opere non hortor solum, sed etiam pro amore nostro rogo atque oro, te conligas virumque te praebeas et, qua condicione omnes homines et quibus temporibus nos nati simus, cogites. plus tibi virtus tua dedit quam fortuna abstulit, propterea quod adeptus es quod non multi homines novi, amisisti quae plurimi homines nobilissimi. ea denique videtur condicio impendere legum, iudiciorum, temporum, ut optime actum cum eo videatur esse, qui quam levissima poena ab hac re p. discesqui et fortunas et liberos habeas et nos ceterosque necessitudine et beniuolentia tecum coniunctissimos quique magnam facultatem sis habiturus nobiscum et cum omnibus tuis vivendi, et cum unum sit iudicium ex tam multis quod reprehendatur, ut quod ibus his de causis debes istam molestiam quam
Abbreviated transcription (Latin):
tio. ꝑstripserim: ne refricem meie iriꝵ desideriũ
ac dolorem tuũ ued tamen prudentissime friciet
si illius pietatẽ ututẽ in dustriã ubitũq eris tuã
esse tenum esse dixĩs. Nec enim minue᷑ nr̃a sunt
que ammo comiplectuntur ꝙͣ que ocli̾s intuemur
obrem et illius exiua uirtus sũmusqͥ in te
amor magne tibi consolationi debet esse Et nos
Tet̾iq qui te non ex fortuna/ Sex ex utute tua
pendimus semꝑq pendemus: maxime amici
tue conscĩe Qum tibi nich merito accidisse reputa¬
bis Et illud adiũcter homĩes sapientes nrpitudi¬
ne non casu et delicto suo non alioꝵ iniuria cõ¬
moueri. Ego et memoria nr̃e uetĩe amicicie et
uirtute acq obẜuancia tui filii monitus nullo loco
de ero neq ad consolandimn nes ad leuandauã
fortuuã tuã Tu si quid ad me forte scripseris p¬
ficiaui ne te frustra scripsisse arbitrere rile¬
EEt si egomet qui te consolari cupio: Conso¬

Expanded text:
tio, perscripserim, ne refricem meis litteris desiderium tio, perscripserim, ne refricem meis litteris desiderium ac dolorem tuum. sed tamen prudentissime facies, si illius pietatem, virtutem, industriam, ubicumque eris, tuam esse, tecum esse duces; nec enim minus nostra sunt quae animo complectimur quam quae oculis intuemur. quam ob rem et illius eximia virtus summusque in te amor magnae tibi consolationi debet esse et nos ceterique, qui te non ex fortuna, sed ex virtute tua pendimus semperque pendemus, et maxime animi tui conscientia, cum tibi nihil merito accidisse reputabis et illud adiunges, homines sapientis turpitudine, non casu et delicto suo, non aliorum iniuria commoveri. uirtute atque obseruantia tui filii monitus nullo loco deero neque ad consolandum neque ad leuandum fortunam tuam. tu si quid ad me forte scripseris, perficiam ne te frustra scripsisse arbitretsi egomet, qui te consolari cupio, conso
Abbreviated transcription (Latin):
plusꝙ cansa ip̃a ueritasq ualuisset publio tuo neq
oꝑa. neꝙ consilio neq labore neq gr̃a neq testi¬
monio de fui Ꝙobrem om̃ib officiis ainicitie dili¬
gent̾ a me sancteq ẜuatis ne hoc quidem p̃t̾initten¬
duin esse duxi. te ut ortarer. rogaremq ut et ho¬
minem te et uirũ memisses id est et ut cocm ice¬
tumq casum quẽ neq uitare quisq nr̃m nec p̾stare
ullo pacto potest: pacient̾ ferret et dolori fortiter
ac fortune resisteres Cogitaresq et in nr̃a ciuita¬
te et in cetĩt. que rerũ potite sunt: multis᷑ for¬
tissimit acq eptimis uiris iniustis iudiciis ta¬
les casus incidisse Illud aut utinã ne striberẽ
ea te re p. carere. in qua neminẽ prudentẽ homi¬
nem res ulla delectaret De tuo aut filio uereor
ne si nichil ad tescripserim debitũ eius ꝟtuti inde¬
ar testimoniũ nõ cepisse. Sinantẽ omĩa que ben¬

Expanded text:
plus quam causa ipsa veritasque valuissent, Publio tuo neque plus quam causa ipsa veritasque valuissent, Publio tuo neque opera neque consilio neque labore neque gratia neque testimonio defui. quam ob rem omnibus officiis amicitiae diligenter a me sancteque servatis ne hoc quidem praetermittendum esse duxi, te ut hortarer rogaremque, ut et hominem te et virum esse meminisses, id est ut et communem incertumque casum, quem neque vitare quisquam nostrum nec praestare ullo pacto potest, sapienter ferres et dolori fortiter ac fortunae resisteres cogitaresque et in nostra civitate et in ceteris, quae rerum potitae sunt multis fortissimis atque optimis viris iniustis iudiciis talis casus incidisse. illud utinam ne vere scriberem, ea te re p. carere, in qua neminem prudentem hominem res ulla delectet ! de tuo autem filio, vereor ne, si nihil ad te scripserim, debitum eius virtuti videar testimonium non dedisse, sin autem omnia, quae sen
Abbreviated transcription (Latin):
consuetudĩt mee suꝑiorib temꝑib ad te mil¬
las lrãs misi. s ꝙ priora temꝑa in ruiuis rei
p nr̃isq iacuerũt Postiora autẽ me astribendo
tuis in iustissimis acq acerbissimis incõmodit̾
retardrũt Cum uero et int̾uallũ iami satis lon¬
gum fuisset: et tnã uirtutẽ animiq magnitu¬
dinem diligentius essem mecũ recordatũs non
prtaui esse alienũ institutis meiẽ. hec ad te stribe
Ego te. p. uexti. et p̾mis tempib illis in quib
inui diam absens. et in crimeñ uocabare defendi
Et cum in tui familiarissimi iudicio ac ꝑiculo mũ
crimen coniũgeretur. ut potii: acuratissime te
tuamq cansam tutatus sum. Et proxime recoti
aduentu meo cum rem alit᷑ institutã offendissem
ac mihi placuisset si affuissem tamen nulla ⁊e
saluti tue defu. Cum Et temꝑe inuidia ãnone
mimici non solum tui. Iserũ eciam amitoꝵ tuoꝵ
iniquitas totins iudicii. multaq alia rei p. uiciã

Expanded text:
ad te nullas litteras misi, sed quod priora tempora in ruinis rei p. nostrisque iacuerunt, posteriora autem me a scribendo tuis iniustissimis atque acerbissimis incommodis retardarunt. Cum vero et intervallum iam satis longum fuisset et tuam virtutem animique magnitudinem diligentius essem mecum recordatus, non putavi esse alienum institutis meis haec ad te scribere. ego te, P. Sitti, et primis temporibus illis, quibus in invidiam absens et in crimen vocabare, defendi et, cum in tui familiarissimi iudicio ac periculo tuum crimen coniungeretur, ut potui accuratissime te tuamque causam tutatus sum et proxime recenti adventu meo, cum rem aliter institutam offendissem ac mihi placuisset, si adfuissem, tamen nulla re saluti tuae defui; cumque eo tempore invidia annonae, inimici non solum tui, verum etiam amicorum tuorum, iniquitas totius iudici multaque alia rei p. vitia
Abbreviated transcription (Latin):
consium uolebant quod ꝙ factũ est ꝑspitiebant n in
hortensi smñam młtis ꝑtibut plures itmos quãꝙ apte
uolcatio assentirent᷑ multi r̃ogabant᷑ atꝙ idip̃m con¬
sulib ĩnitis. Nam hiͣ bibuli siñam ualere cupierũt
Hac contron̾sia usꝙ ad noctẽ dnͣcta senatur dum sẜ

Expanded text:
consumi volebant, id quod est factum; perspiciebant enim in consumi volebant, id quod est factum; perspiciebant enim in Hortensi sententiam multis partibus pluris ituros, quamquam aperte Volcacio adsentirentur. multi rogabantur, atque id ipsum consulibus non invitis, nam ei Bibuli sententiam valere cupierunt. hac controversia usque ad noctem ducta senatus dimis
Abbreviated transcription (Latin):
I dibus Ianuariis in senatu nichil est confectũ ꝓpt̾ea
ꝙ dies magna ex ꝑte consũptus est alt̾catõne lentuli
consulis et caminii tribum plebis. Eo die młta uerba¬
nos ꝙͦ multa uerba fecimꝰ maxime ꝙ nisi sumꝰ senatũ
Itaq postridie placuit ut brenit̾ sentenciã diceremus.
Uidebatur eñi reconciliata nobis uoluntas senatns¬
esse quod tũ dicendo tũ singulis appellandis rogandiq
perspex̾am. Itaq cũ sentencia pͥma bibuli pronuĩciata
esset ut tres legati regeo deduc̾ent. Becũda hortensii
ut tu sine excitu reduc̾es. tercia uoltatii ut pompeius
de religione dicebat.ei ꝙ rei iam obsisti non poterat.
Bibulo assensum est de trib legatis. frequẽtes ierunt
malia om̃ia. Proxima erat hortensii sĩ̃a cũ lupus
discessionẽ faceͣ ꝙͣ consules. Enĩs oratiom uehementer
ab om̃ib reclamatũ est/. Erat. n iiqua et nona
Consules neqz concedebant neꝙ ualde repugnabãt. diem

Expanded text:
Idibus Ianuariis in senatu nihil est confectum, propterea Idibus Ianuariis in senatu nihil est confectum, propterea quod dies magna ex parte consumptus est altercatione Lentuli consulis et Canini tr. pl. eo die nos quoque multa verba fecimus maximeque visi sumus senatitaque postridie placuit ut breviter sententias diceremus; videbatur enim reconciliata nobis voluntas esse senatus, quod cum dicendo tum singulis appellandis rogandisque perspexeram. itaque, cum sententia prima Bibuli pronuntiata esset, ut tres legati regem reducerent, secunda Hortensi, ut tu sine exercitu reduceres, tertia Volcaci, ut Pompeius . quatenus de religione dicebat, cui quidem rei iam obsisti non poterat, Bibulo adsensum est; de tribus legatis frequentes ierunt in alia omnia. proxima erat Hortensi sententia, cum Ludiscessionem facere quam consules. eius orationi vehementer ab omnibus reclamatum est erat enim et iniqua et nova. consules neque concedebant neque valde repugnabant, diem
Abbreviated transcription (Latin):
uolcatiũ qui lupo referente pompeio decernit. et preter¬
afframũ qui assentit᷑ uolcatio. que res auget suspitõnẽ
pompei uoluntatis. Nam adu̾tebant᷑ pompen familiare ᷤ
assentire uolcatio. laboratur uehement᷑ inclmata res.
libonis et hipsei nõ obscure concursatio et contentio
om̃iũ ꝙ pompen familiariũ studiũ in eam opinonẽ
rem deduxerũt ut pompeius cuꝑe uideatur cu qͥ uolũt
idem tͥ qͥ eũ ornasti nõ sũt amiti. Nos in cã auctoritatẽ
eo minorẽ habemꝰ ꝙ tibi debemꝰ / gr̃am aut̃ nr̃am extiu¬
guit hõim suspitio ꝙ pompeio se gratisicaꝵ putant. ut
in rebus multo ante ꝙͣ profectus es ab ip̃o rege et ab
intimis pompen clam exulceratis/ deinde palam a con¬
sularib exagitatis et in sũma ĩuidia adductis. It a
uersamur nostrã fidem omines/ et amorẽ tui ab sentis
pñtis q recognoscũt. Si esset in his fides in quibꝰ sũma
esse debebat non laboraremus

Expanded text:
Volcacium, qui Lupo referente Pompeio decernit, et AfrVolcacium, qui Lupo referente Pompeio decernit, et Afranium, qui adsentitur Volcacio. quae res auget suspicionem Pompei voluntatis, nam advertebatur Pompei familiaris adsentiri Volcacio. laboratur vehementer; inclinata res est. Libonis et Hypsaei non obscura concursatio et contentio omniumque Pompei familiarium studium in eam opinionem rem adduxerunt, ut Pompeius cupere videatur; cui qui nolunt, idem tibi, quod eum ornasti, non sunt amici; nos in causa auctoritatem eo minorem habemus, quod tibi debemus, gratiam autem nostram exstinguit hominum suspicio, quod Pompeio se gratificari putant. ut in rebus multo ante, quam profectus es, ab ipso rege et ab intimis ac domesticis Pompei clam exulceratis, deinde palam a consularibus exagitatis et in summam invidiam adductis ita versamur. nostram fidem omnes, amorem tui absentis praesentes tui cognoscent. si esset in iis fides, in quibus summa esse debebat, non laboraremus.
Abbreviated transcription (Latin):
studio nec contentõne agͥe pot̾uit cũ sũma testifica¬
celiũ tibi esse iratũ scis. Is hac regia cã excepta ce¬
t̾is in reb se acerrimũ tm desensorẽ fore ostendit. qd ͥ
dat accepimꝰ. quod instituit referre de religione et
sepe iam retulit ab eo deduci nõ potest. Res ante idus
acta sic est Nam hec idibus mane scripsi. Hortensi et
mea et luculi sententia cedit religioni de exercit
teneri .ii. res aliter non potest sed ex illo senatꝰ cõsulto
quod referente te factũ ẽ tibi decreuit ut si regem de¬
ducas quod cõmode fac̾e̾ possis ut exercitũ religio tollat
te auctorẽ senatꝰ retineat. Crassus tris legatos decre¬
uit nec excludit pompeiũ. Tenset n iam ex his qui¬
pͥuate fũt cũ imꝑio sũt. Bibulus tres legatos ex his¬
qui pͥuati sũt huic assentiũtur reliqui consulares
preter seruliũ qui om̃ino reduci negat oportere, et

Expanded text:
studio nec contentione agere potuerit, cum summa testificastudio nec contentione agere potuerit, cum summa testificacellinum tibi esse iratum scis; is hac regia causa excepta ceteris in rebus se acerrimum tui defensorem fore ostendit. quod dat, accipimus; quod instituit referre de religione et saepe iam retulit, ab eo deduci non potest. res ante Idus acta sic est nam haec Idibus mane scripsi: Hortensi et mea et Luculli sententia cedit religioni de exercitu; teneri enim res aliter non potest; sed ex illo senatus consulto, quod te referente factum est, tibi decernit, ut regem reducas, quod commodo rei p. facere possis, ut exercitum religio tollat, te auctorem senatus retineat. Crassus tris legatos decernit nec excludit Pompeium, censet enim etiam ex iis, qui cum imperio sint; Bibulus tris legatos ex iisqui privati sunt. huic adsentiuntur reliqui consulares praeter Servilium, qui omnino reduci negat oportere, et
Abbreviated transcription (Latin):
Go omii eacro ac potius pietate
erga te cet̾is satisfacio om̃ib/ in ipse
nũꝙͣ satisfacio. Tanta est .ii. magni¬
tudo tuoꝵ erga me mitoꝵ ut qͦmã
tu ñ ꝑ̃fecta re de me/ non conquiesti./ ego qͥa idem in
tua cansa nõ efficio uitã iͥ ẽẽ acerbã putem. In causa
hec sũt Ammonius regis legatꝰ aꝑtepecĩa nos oppu¬
gnat Res agitur ꝑ eosdem competitores ꝑ quos cũ tu
aderas agebatur. Regis causa si qui sũt qui uelint qui
pauci sũt omnes rem ad pompeiũ deferri uolũt. Benatꝰ
religionis calũmã nõ religione sed maliuolentia ⁊ illiꝰ regie
largitionis ĩuidia comprobat. Pompeiũ et hortari. et
orare et iã liberius accusare et monere ut magnã nnifa¬
miam fugiat non desistimus. Bed plane nec p̾cibus
nostris nec admonitionib reliquit locũ. Nam cñ in
sermone cotidiano tũ in senatu palam sic egit causã
tuã ut neq eloquentia maiore quisꝙͣ nec gͣnitate nĩ

Expanded text:
go omni officio ac potius pietate erga te ceteris satis facio omnibus, mihi ipse numquam satis facio; tanta enim magnitudo est tuorum erga me meritorum, ut, quod tu nisi perfecta re de me non conquiesti, ego quia non idem in tua causa efficio, vitam mihi esse acerbam putem. in causa haec sunt: Hammonius, regis legatus, aperte pecunia nos oppugnat; res agitur per eosdem creditores, per quos, cum tu aderas, agebatur; regis causa si qui sunt qui velint, qui pauci sunt, omnes rem ad Pompeium deferri volunt, senatus religionis calumniam non religione, sed malevolentia et illius regiae largitionis invidia comprobat. Pompeium et hortari et orare et iam liberius accusare et monere, ut magnam infamiam fugiat, non desistimus; sed plane nec precibus nostris nec admonitionibus relinquit locum, nam cum in sermone cotidiano tum in senatu palam sic egit causam tuam, ut neque eloquentia maiore quisquam nec gravitate nec