comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dũ erat tẽpestas. s iam inclinatio ma¬
ris. ac sub iñ eb̾or fluctꝰ. Cepi gubna¬
corẽ rogare ut me ĩ aliqͦ lutore ex¬
pon̾et. aiebat ille asꝑa cẽ ⁊ in portuo¬
sa nec qͥc qͣm se eq̃ iitẽpestate cim̾e q̃
culũ succurr̾et. Nausia crũ. me segn¬
nec effund̾. institi itaq gub̾tiatori ⁊
illũ uellet nollet cocgi p̃et̾et litus.
Cuiꝰnt iiciniã attigimꝰ. ñ ex pecto:
ut qͥsqͣm exp̃ceptis uͥgilii fiat. Obii¬
tunt pelago ꝓras autꝰ eqͦra d ꝓra ia¬
ciant᷑. Memor artificii mei uet̾is fri¬
gi ͤ cultor muto me inmare qͦmͦ
psyeron lutã decet gausapatꝰ. Que
putas me passũ: dũ ꝑ asꝑa cripio. dũ
uã q̃ro. dũ facio: intellixi. ñ ĩ mito
nautis t̾ram tim̃i. Inc̾dibulia st̃ qu
tułim. c̃ me ferre ñ possi. Illa fito
ulixẽ ñ fuisse. tã irato mari nati

Expanded text:
dum erat tempestas, sed iam inclinatio maris ac subinde crebrior fluctus. Coepi gubernatorem rogare, ut me in aliquo litore exponeret. Aiebat illo aspera esse et inportuosa nec quicquam se aeque in tempestate timere quam culum succurreret. Nausia enim me segnnec effundit. Institi itaque gubernatori et illum, vellet nollet, coegi, peteret litus. Cuius ut viciniam attigimus, non expecto, ut quicquam ex praeceptis Vergilii fiat, Obvertunt pelago proras aut Ancora de prora iacitur, memor artificii mei vetus frigidae cultor mitto me in mare, quomodo psychrolutam decet, gausapatus. Quae putas me passum, dum per aspera erepo, dum viam quaero, dum facio ? Intellexi non inmerito nautis terram timeri. Incredibilia sunt, quae tulerim, cum me ferre non possem ; illud scito, Vlixem non fuisse tam irato
Abbreviated transcription (Latin):
secut᷑a sũt. harpasten uxoris mee fatuã
scis hereditariũ honꝰ in domo mea
remansisse. Ipse enĩ auarissimꝰ. ab istis
ꝓdigũ sũpsi q̃n fatui delectari uolo. ñ ẽ
m̾ longe q̃rena. me rdeo. ħ fatua subito

Expanded text:
secutura sunt. Harpasten, uxoris meae fatuam, secutura sunt. Harpasten, uxoris meae fatuam, scis hereditarium onus in domo mea remansisse. Ipse enim aversissimus ab istis prodigiis sum; si quando fatuo delectari volo, non est mihi longe quaerendus; me rideo.
Abbreviated transcription (Latin):
tes ñ dermire ampliu. dic exeunti
potes ñ reu̾ti ampliꝰ. dic redeunti potes
ñ exire. Erras. si in naugone tm̃ eris¬
tias in munẽ eẽ qͦ morte uita dͤducit᷑.
m oĩ loco eq̃ tenue int̾uallũ ẽ. Nõ uͥq se
mors tã ꝓpe ostñdit. uͥq tã ꝓpe ẽ haste¬
caut᷑q ⁊ illa cui alieni corꝑis. ab sti¬
nentia ẽ: ⁊ hac cui sua cura. si me uo¬
lueris ꝑdeuia duce faciliꝰ ad id qͦ tendo
pueniã.Ilã ut ait ille t̃gitꝰ. Ueritatis
ista calliditas animiᷤ magna conantibꝰ.
uacuũ itaq putaui ab eo qͥ afferebat. qͥd
ag̾es qͣrere. Uald̾ enĩ bone memorie ẽ
si meminit. Et tñ spero te sic iã uiu̾e. uit
u̾c̃q eris scũ qͥd agas. Qd enĩ aliud agis.
qͣm ut meliorẽ te ip̃e cotidie facias. ut
aliqͥd ex troribꝰ ponas ut intelligas tua
uicia cẽ: q̃ putas rer. Qdã enĩ locis ⁊
tẽperibꝰ a scbimꝰ At illa qͥc̃q tͣnsierimꝰ

Expanded text:
tes non dormire amplius." Dic exeunti: tes non dormire amplius." Dic exeunti: "Potes non reverti"; dic redeunti: "Potes non exire." Erras, si in navigatione tantum existimas minimum esse, quo a morte vita diducitur; in omni loco aeque tenue intervallum est. Non ubique se mors tam prope ostendit; ubique tam prope est. Has tetia utraque, et illa, cui alieni corporis abstinentia est, et hac, cui sui cura. Si me nolueris per devia ducere, facilius ad id, quo tendo, perveniam. Nam ut ait ille tragicus, Veritatis bdola ista calliditas animis magna conantibus.ervacuum itaque putavi ab eo, qui adferebat, quid ageres quaerere. Valde enim bonae memoriae est, si meminit! Et tamen spero te sic iam vivere, ut ubicumque eris, sciam quid agas. Quid enim aliud agis quam ut meliorem te ipse cottidie facias, ut aliquid ex erroribus ponas, ut intellegas tua vitia esse, quae putas rerum ? Quaedam enim locis et temporibus adscribimus. At illa, quocumque transierimus,
Abbreviated transcription (Latin):
belli cͥcũsonantis ex audiendꝰ est dem̃s
oĩbꝰ m̾ito uiderer sicũ saxa inmimi¬
m̃tũ mirroꝵ senes femineq cong̾erã
cũ iuuent᷑ int᷑ portas armata. signũ en¬
tiõis expectaret aut posceret c̃ hostili
ĩ portis tela inbraret̃ ⁊ ip̃m solũ suffo¬
sioĩbꝰ ⁊ cunicłis t̾m̾et. sedem ociosil
habes cornua aut̃ nõ ꝑdidisti. cormus
murꝰ me ab hoste sec̾net. nc̃ morti¬
fera mecũ sut̃. Nõ uaco ad istas ineptus
ĩgens negotiũ ĩ mambꝰ ẽ aͥdagã : hors
me seqͥt᷑. fugit uita. adu̾s ħ me doce
aliqͥd. f ffice ut ego mortẽ ñ sugiã.
uita me ñ effugiat. Exhortare ad¬
iis difficilia. d eqͣnumtate. adu̾s in eui¬
tabilia. Angꝰtias tꝑ̃is mei laxa. doce
ñeẽ positũ borũ uite inspacio eiꝰ s ĩ
usũ posse fieri. ĩ mo sepissime fieri. ut
qͥ dui uixit. par̃ uix̾it. dic mͥ dormi¬
to. potes ñ exꝑgisci. dic exꝑrecto po¬

Expanded text:
belli circumsonantis exaudiendus est. Demens belli circumsonantis exaudiendus est. Demens omnibus merito viderer, si cum saxa in munimentum murorum senes feminaeque congererent, cum iuventus intra portas armata signum eruptionis expectaret aut posceret, cum hostilia in portis tela vibrarent et ipsum solum suffossionibus et cuniculis tremeret, sederem otiosus habes. Cornua autem non perdidisti; cornua murus me ab hoste secerneret; nunc mortifera mecum sunt. Non vaco ad istas ineptias; ingens negotium in manibus est. Quid agam ? Mors me sequitur, fugit vita; adversus haec me doce aliquid. Effice, ut ego mortem non fugiam, vita me non effugiat. Exhortare adversus difficilia, adde aequanimitatem adversus inevitabilia. Angustias temporis mei laxa. Doce non esse positum bonum vitae in spatio eius, sed in usu, posse fieri, immo saepissime fieri, ut qui diu vixit, parum vixerit. Dic mihi dormituro: " Potes non expergisci "; dic experrecto: " Po
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ in eare q̃ tota buis ẽ. Punctũ ẽ ꝙ uiui¬
spẽ qͣdã longioris spacũ nat᷑a desit Aliud
ex ħ infanciã fecit. aliud puericiã. Alid̃
ad olescentiã. Aliud inclinatõnẽ qͣndã
ab adolescentia adsenectutẽ. Aliud ip̃ã
senectutẽ. Inqͣm angusto qͦdã qͥt gͣdꝰ
nrẽ. bona portio ẽ. Cuiꝰ buitatẽ aliqñ
fut᷑am cogitemꝰ. Nõ solebat mͥ tã uelox
tp̃s uid̃i. Nuc inc̾dibilis cursus apuret.
Siue a mou̾i lineas sentio. siue qi attãd
cepi ⁊ cõputare dãpnũ meũ. s go mag̃
itaq indignor aliqͥs ex ħ tꝑ̃e. qd̾̃ suffici¬
suit ĩ suꝑuacua maiorẽ partẽ erogan
Negat cicero si duplicet᷑ s etas babit᷑m se
tẽpꝰ q̃ legat. liricos eod loco dialetticos.
t̾stiꝰ ĩ epti st̃ illi ex ꝓfesso lascuuunt hi
ag̾e ip̃os aliqͥd existumãt. Nec ego nogo
ꝓspicienda ista.s ꝓspicienda tm̃. ⁊ alini¬
ne salutanda. In ħ uñ ne nob̃ u̾ba denꝰ
hostis instat atͥgo. ⁊ mou̾e se uissꝰ ẽ m¬

Expanded text:
esse in ea re, quae tota brevis est. Punctum est quod vivispecie quadam longioris spatii natura derisit; aliud ex hoc infantiam fecit, aliud pueritiam, aliud adulescentiam, aliud inclinationem quandam ab adulescentia ad senectutem, aliud ipsam senectutem. In quam angusto quodam quot gradus bona portio est, cuius brevitatem aliquando defecturam cogitemus. Non solebat mihi tam velox tempus videri; nunc incredibilis cursus apparet, sive quia admoveri lineas sentio, sive quia adtendere coepi et conputare damnum meum. Eo magis itaque indignor aliquos ex hoc tempore, quod sufficfuerit, in supervacua maiorem partem erogare. Negat Cicero, si duplicetur sibi aetas, habiturum se tempus, quo legat lyricos; eodem loco pone dialecticos; tristius inepti sunt. Illi ex professo lasciviunt, hi agere ipsos aliquid existimant. Nec ego nego prospicienda ista, sed prospicienda tantum et a limine salutanda in hoc unum, ne verba nobis dentur hostis instat a tergo et movere se iussus est m
Abbreviated transcription (Latin):
cẽ ħ ꝙ. ĩ illa rid̾mꝰ oĩbꝰ nob̵. accidẽ liq̃at
tͥ. Nemo auar̃ eẽ ĩ telligit. nemo cu¬
pidũ. Ceci tñ duc̃e q̃r̃. nos sine duce
S nemo alit̾ rome pot̾ uiu̾e. flõ ego
sũptuos sũ s urbs ip̃a magnaᷤ unpen

Expanded text:
c quod in illa ridemus, omnibus nobis accidere liqueat tibi; nemo se avarum esse intellegit, nemo cupidum. Caeci tamen ducem quaerunt, nos sine duce sed nemo aliter Romae potest vivere. Non ego sumptuosus sum, sed urbs ipsa
Abbreviated transcription (Latin):
ciuitati ꝑtem agͦr̃ ⁊ dimidiũ. rer̃ oĩĩ ꝓmit¬
tenti. eo inqͥt ꝓposito ĩ asiã ueni. ut ñ id
acciꝑẽ ꝙ dedissetis. s ut hab̾etis ꝗ reliqͥssẽ.
cole. Ingens int̾uallũ int̾ te ⁊ cet̾os siat.
Qs mortales multo ł aĩõ añcedes. ñ mulco
tedĩ añcedent. q̃ris ꝗͥ int̾ te ⁊ illos int̾¬
fut᷑m sit : diutiꝰ er̃. ad me hercule
magni artificis ẽ clausisse totũ in ex¬
guo. im̃ sapienti sua uita qͣntũ deo oĩs
etas patet. Est aliqͥd ꝙ. sapiẽs añcedat
dm̃. Ille nat̾e bñficio ñtimet. suosa¬
piens. Ecce res magna hr̃e in becillita¬
tẽ hõĩs sec̾itatẽ di. In credibił pħie ẽ¬
uis: ad om̃ẽ fortuitã uim recondendã
Nullũ telũ incorꝑe eiꝰ sedet munita ẽ
solula. q̃dã defatigat. ⁊ uelut leuia
cela laxo sinu eludit. q̃dã discutit.

Expanded text:
civitati partem agrorum et dimidium rerum omnium promittenti "Eo," inquit, " proposito in Asiam veni, ut non id acciperem, quod dedissetis. sed ut id haberetis, quod reliquissem.cole; ingens intervallum inter te et ceteros fiet. Omnes mortales multo antecedes, non multo te di antecedent. Quaeris, quid inter te et illos interfuturum sit ? Diutius erunt. At mehercules magni artificis est clusisse totum in exiguo. Tantum sapienti sua, quantum deo omnis aetas patet. Est aliquid, quo sapiens antecedat deum: ille naturae beneficio non timet, suo sapiens. Ecce res magna, habere inbecillitatem hominis, securitatem dei Incredibilis st ad omnem fortuitam vim retundendam. Nullum telum in corpore eius sedet; munita est, solida. Quaedam defetigat et velut levia tela laxo sinu eludit, quaedam discutit
Abbreviated transcription (Latin):
isũ ẽ ut nauigarẽ : Solui
mari languido: erat sñ dubio celũgͣue
sordidis nubibꝰ q̃ fere aut ĩ aqͣm.
aut inuentũ resoluunt᷑.S puta¬
ui uiã paruã illi aparteno pecua
usq puteolos subripi posse. qͣmui

Expanded text:
sum est ut navigarem ? Solvi mari languido. Erat sine dubio caelum grave sordidis nubibus, quae fere aut in aquasmaquam aut in ventum resolvuntur. Sed putavi tam pauca milia a Parthenope tua usque Pute
Abbreviated transcription (Latin):
ñ eẽ id qͣle sit iam scio. ħ erit p̾me ꝙ.
añ me fuit. Siqͥd in hac re torm̃ti ẽ
nec cẽ ⁊i fuisse anteꝗͣ. ꝓdiremꝰ in lucẽ.
At qͥ nullã sensimꝰ cunc uexationẽ.
Rogo ñ stultissimũ dicas. si ꝙ existimet

Expanded text:
non esse; id quale sit, iam scio. Hoc erit post me, quod ante me fuit. Si quid in hac re tormenti est, necesse est et fuisse, antequam prodiremus in lucem; atqui nullam sensimus tunc vexationem. Rogo,
Abbreviated transcription (Latin):
sit scies.: Sic qͣm ad mod̾ laudet quẽ adm
landet᷑ aspexeris. hic̃ itaq atq illinc
pħo manꝰ auditor intentat ⁊ sr̃ ip̃m
cap̃ mirantiũ turba ꝯstãtiũ: Nõ lau¬
dat᷑ ille. nõi si ĩtelligis. s ͤ̃clamat᷑. Rie¬

Expanded text:
sit, scies, si quemadmodum laudet, quemadmodum laudetur, aspexeris. Hinc atque illinc philosopho manus auditor intentat et super ipsum caput mirantium turba consistit; non laudatur ille nunc, si intellegis, sed conclamatur. R
Abbreviated transcription (Latin):
dphendunt᷑. Eum clige aduitorẽ. ꝗͦ
mag̾ adimreris cũud̃is. qͣm cỹ audie¬
ris nec ideo te ꝑͥbuerun. hos qͦ audire. qͥbꝰ
mores: Nũqͥd eger laudat medicũ secan
cis aitẽde uos mou̾iq rer̃ magnitudine
sane liceat ut qͥd̃ uicctis ⁊ seratis dme¬
liore sufflagiũ. Qͥdi ñ ꝑmittã: ap̃
pẏtagorã discipł qͥnq annis tancend̾̃
erat. Nũqͥd gͦ existunas statĩ ilł loqͥ ⁊
laudare licuisse. Quta aũ dem̃tia eiꝰ ẽ.
q̃ clamores imꝑitoꝵ hilarẽ exaudi¬
torio dimutunt. qͥd letaris ꝙ. ab hõĩbꝰ
his laudatꝰ es qͥsnõ potes ip̃e laudare :
disserebat ppło fabianꝰ. s audiebat᷑
modeste. Crũpebat int̾dũ clamor magnꝰ
laudantiũ S qͤm rer̃ magnitudo euo

Expanded text:
deprehenduntur. Eum elige adiutorem, quem magis admireris, cum videris quam cum audieris. Nec ideo te prohibuerim hos quoque audire, quibus mores ? Numquid aeger laudat medicum secanttis adtendere vos moverique magnitudine rerum ? Sane liceat; ut quidem iudicetis et feratis de meliore suffragium, quidni non permittam ? Apud Pythagoram discipulis quinque annis tacendum erat; numquid ergo existimas statim illis et loqui et laudare licuisse ? Quanta autem dementia eius est, quem clamores inperitorum hilarem ex auditorio dimittunt ? Quid laetaris, quod ab hominibus his laudatus es, quos non potes ipse laudare ? Disserebat populo Fabianus, sed audiebatur modeste. Erumpebat interdum magnus clamor laudantium, sed quem rerum magnitudo
Abbreviated transcription (Latin):
neapolis ad põpeioꝵ tuoꝵ ꝯspectũ ĩcdibile
c̃ qͣm recens desidiũ tin fecerĩt. Totꝰ mͥ ĩ ocus
es. sũ matͤ att discedo uideo lacͥmas conbi¬
bentẽ. ⁊ affectibꝰ tins int̃ ipam coertionẽ
exeuntibꝰ nob̃ satis resistentẽ. Mꝰ anisse
socionẽ pħum puer sedi mͦ causas ag̾e ce¬
pi. mͦ desũ ag̾e uelle. mͦ d̾su posse. Infinita
ẽ uelocitas tꝑ̃is q̃ mag̃ apparet: respiciẽ¬
tibꝰ. nã ad p̾scntia intentos fallit. ad co
p̃cipitis fuge. tͣnsitꝰ leuis ẽ. Causã hꝰ rei

Expanded text:
 incredibile est quam recens desiderium tui fecerint; totus mihi in oculis es. Cum maxime a te discedo. Video lacrimas conbibentem et adfectibus tuis inter ipsam coercitionem exeuntibus non satis resistentem. Modo amisisse sophum puer sedi, modo causas agere coepi, modo desii velle agere, modo desii posse. Infinita est velocitas temporis, quae magis apparet respicientibus. Nam ad praesentia intentos fallit; adeo praecipitis fugae transitus lenis est. Causam huius
Abbreviated transcription (Latin):
iñꝗͣ aĩmũ nr̃m formare ĩcipimꝰ ⁊ recor¬
rig̾e qͣm ĩ durescat pͣuitas eiꝰ. s nec in¬
durata: d̾ sꝑo. Nicħ ẽ qd ñ ex pugnet
ꝑtinax oꝑa. ⁊ intenta ac diligñs cura.
robora ĩrectũ q̃uis fiexa reuocabis
airuatas tͣbes calor explicat ⁊ alit̾
nate ĩ id fingunt᷑ ꝙ usus nr̃ exigit.¬

Expanded text:
ante animum nostrum formare incipimus et recorrigere, quam indurescat pravitas eius. Sed nec indurata despero. Nihil est, quod non expugnet pertinax opera et intenta ac diligens cura; robora in rectum quamvis flexa revocabis. Curvatas trabes calor explicat et aliter natae in id finguntur, quod usus nost
Abbreviated transcription (Latin):
negocii hab̾et. si ad hib̾et᷑ ad retes uiciũ.
Seq̃rent᷑ tħ. ⁊ rudesaĩ: recta da mons¬
tͣntẽ. Nemo difficut᷑ ad nat᷑am reducit᷑
nͥ qͥ ab illa d̾fecit. E rubescimꝰ dic̃e bonã.
m̃tẽ. At me ħdẽ. sturpe c̃ magistrũ hꝰ rei
q̃rere. Illd̾ desꝑand̾ ẽ posse nob̾ casu tm¬

Expanded text:
negotii haberet, si adhiberetur ad recens vitium. Sequerentur teneri et rudes animi recta monstrantem. Nemo difficulter ad naturam reducitur, nisi qui ab illa defecit. Erubescimus discere bonam mentem; at mehercules, si turpe est magistrum huius rei quaerere, illud desperandum est, posse nob
Abbreviated transcription (Latin):
bñ ꝙ. malicia nos iã tenet. qd̃ diu in
possesione nr̃i ẽ. Ad neminẽ añ bona
mẽs uenit qͣm mala. Om̃s p̃ocupati
sumꝰ uͥtutes discere: uicia dediscere
s eo maiore aiõ: ad em̃dationẽ nr̃i de¬
bemꝰ accetłe. qd̵ semel tͣditi nob bon
ꝑpetua possio ẽ. Nõ dediscit᷑ uͥtꝰ. s õtĩa¬

Expanded text:
 malitia nos iam tenet, quod diu in possessione nostri est; ad neminem ante bona mens venit quam mala. Omnes praeoccupati sumus. Virtutes discere vitia dediscere est. Eo maiore animo ad emendationem nostri debemus accedere, quod semel traditi nobis boni perpetua posse
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ret᷑ obliuio ⁊ iã corꝑaliũ q̃ subm̃ ad¬
monẽt sui ne dũ illoꝵ q̃ eo mag̃ latẽt.
qͥ maiora s̃. leuis aliꝗ̃ motiuncula dcip̃.
sc̃ cͥuerit ⁊ uera febris ex arsit ⁊ iam
dĩs. ⁊ ꝑpesso confessionẽ excipit. Pedes
dolent. arcłi puncti. ungłas sentiũt.
Id huc dissimulamꝰ ⁊ aut talũ extor¬
sisse diñis nos in ex̾citatioẽ aliqͣ labo¬
uusse. dubio ⁊ ĩcipiente morbo. q̃rit᷑
fiteri.ꝰ tra euenit in his morbis qͥbꝰ affi
mire se cogitat. Grauis sopor ⁊ iã sõ
ma extinguit aĩuĩ altiꝰ m̾git qͣm utĩ
nũ excutiet. gͣuẽ. Illi te totũ dedica.
dignꝰ illa es illa dignate est. Ite ñ ĩ¬

Expanded text:
oralium, quae subinde admonent sui, nedum illorum, quae eo magis latent, uo maiora sunt. Levis aliquem motiuncula decipit; sed cum crevit et vera febris exarsit, etiam duro et perpessicio confessionem excipit Pedes dolent, articuli punctiunculas sentiunt; adhuc dissimulamus et aut talum extorsisse dicimus nos aut in exercitatione aliqua laborasse. Dubio et incipiente morbo quaeritufateri. Contra evenit in his morbis, quibus admire se nia extinguit animumque altius mergit, quam ut in num excutiet gravem. Illi te totum dedica. Dignus illa es, illa digna te est; ite i
Abbreviated transcription (Latin):
tissimũ faciã. ⁊ minin. ⁊ d̾bilitari gene¬
rosi indolẽ ũistas argu̾aᷤ cõiectã. Pudet dic̃e
cõtͣ fortunã militaturis. q̃ porrigãt tela.
q̃madmnod̾ illos suboruent. hac ad sũmũ
tes infraudẽ inducitis. qͣm ut formula
ciaidisse uidͤ̾at᷑. s qmadmod̾ illos p̃tor
turos uos ñ ut mag̃ auri sulgoi qͣm gla¬
dui p̾stingat ocłos meos ĩ gñti cõstantia
ticoꝵ elem̃ta descenditis : qͥd dicitis: sic
parẽ dõ faciat. ad ħ inuitatꝰ sũ ad ħuemi.
fidẽ p̃sta qͣntũ potes. G im lucili redue
multũ suꝑ eẽt etatis parce dispłnsad̾
erat ut suffic̾e̾t necessariis. Nũc q̃
dem̃tia ẽ tanta suꝑnacua disc̾e intã¬
ta tẽꝑis egestate.s Ua LE¬

Expanded text:
tissimum faciam, comminui et debilitari generosam indolem in istas argutias coniectam. Pudet dicere, contra fortunam militaturis quae porrigant tela, quemadmodum illos subornent. Hac ad summum tes in fraudem inducitis, quam ut formula cecidisse videatur ? Sed quemadmodum illos praetor,turos vos, ut non magis auri fulgor quam gladii praestringat oculos meos, ut ingenti constantiaticorum elementa descenditis ? Quid dicitis ? Sicparem deo faciat. Ad hoc invitatus sum, ad hoc veni; fidem praesta. Quantum potes ergo, mi Lucili, reduc multum superesset aetatis, parce dispensandum erat, ut sufficeret necessariis; nunc quae dementia est supervacua discere in tanta temporis egestate ? VALE
Abbreviated transcription (Latin):
Nõ ĩocandi locꝰ. admiseros: ad uocatꝰ
ss. opc̃ laturũte naufragis captis egͥs.
respondñt in penis: Om̃s undiq ãte
manꝰ tendunt. ꝑdite uite ꝑitureq
uxiliuĩ aliqͦd implorant. In te spes opes¬

Expanded text:
Non est iocandi locus; ad miseros advocatus es. Opem laturum te naufragis, captis, aegris, res pendentium penis. † Omnes undique ad te manus tendunt, perditae vitae perituraeque auxiliu
Abbreviated transcription (Latin):
scĩa ꝑicłm ĩminet.ꝙ. ni comodũ. Sine du¬
hio u̾endũ ẽ ne qñ inmuscipula silłas
capiã. ut neq̃n si negligntior fuero: cise.
ũ comedat lib̃. nͥ forte illa acutior ẽ col¬
lectio. Nus silła ẽ. Silła aũ ciseũ ñ rodit.
mus gͦ caseũ ñ rodit. Opueriles in eptias.
ĩ ħ suꝑcilia sub duximꝰ. m ħ barbã dĩmisi

Expanded text:
m inminet ? Quod incommodum ? Sine dubio verendum est, ne quando in muscipulo syllabas capiam aut ne quando, si neglegentior fuero, caseum liber comedat. Nisi forte illa acutior est collectio: " Mus syllaba est. Syllaba autem caseum non rodit; mus ergo caseum non rodit." O pueriles ineptias! In hoc supercilia subduximus ? In hoc barbam demisi
Abbreviated transcription (Latin):
mittam. Uer̃ ẽ qd̵ ap̃ athenodoꝵ in¬
ueni. Tũc cito te eẽ oĩbꝰ cupiditatibꝰ
solutũ. cũ eo ꝑuen̾is. ut nicħ d̾m roges.
nͥ qd̾ rogare possis palã. Nuc̃ enĩ qͣn¬
ta ẽ dem̃tia hominũ ÷̃ turpissima
uota dũs in susurrant. Siqͥs ãmou̾it
aurẽ: contiscescẽt. ⁊ qͥscire hominẽ
nolũt deo narrãt. Uide gͦ ne ħ p̃cipi
salubrit̾ possit. Sic uiue cũ honi¬
nbꝰ. tanꝙ̃. d̾s uideat. Sic loq̃re eũ
deo tanqͣ̃m homines audiãt. Kile.

Expanded text:
mittam, verum est, quod apud Athenodorum inmittam, verum est, quod apud Athenodorum inveni: " Tunc scito esse te omnibus cupiditatibus solutum, cum eo perveneris, ut nihil deum roges, nisi quod rogare possis palam." Nunc enim quanta dementia est hominum ! Turpissima vota dis insusurrant; si quis admoverit aurem, conticescent. Et quod scire hominem nolunt, deo narrant. Vide ergo, ne hoc praecipi salubriter possit: sic vive eum hominibus, tamquam deus videat; sic loquere cum deo, tamquam homines audiant. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
loqͦr. Cui c̃tes caue inqͥt rogo: ⁊ di¬
lig̃nt᷑ aitende. ue cũ malo homine
solemꝰ. ne solitudine male utat᷑. Ile¬
mo ẽ exĩprudñtibꝰ. qͥ reliqͥ s̃ debeat.
nẽ irritat. Iracundiã uestigat. deni¬
stultꝰ ipẽ se ꝓdit. Uide itas qͥd de te
sꝑem. lmino qͥd spondeã mͥ. Spes enĩ.
in c̃ti boni boni nom̃ẽ. Nõ in uenio.
c̃ qͦ te malĩ cẽ qͣm tec̃. Repeto memoria.
qͣm magno aĩmo q̃dã u̾ba ꝓiecerisqͣn¬
ti roboris plena. Gratulatꝰ sũ ꝓtinusm.
⁊ dixi. Nõ asũmis labris ista uener̃
hnt hee uoces fundam̃tũ. Iste homo
ñ ẽ unꝰ eppło. ad salutẽ spectat. Sic
loque. sic uiue. uide. ne te ulla res
depͥmat. uotoꝵ tuoꝵ uet̾m. licet de¬
his gr̃a facias. alia deintegͦ suscipe.
Noga bonã m̃tẽ. bonã ualitudinẽ
ã. dem̃ tũc corꝑis. lid ni tu ista
uota sepe facias : audãt dm̃ roga. Nlicħ
illũ de alieno rogat᷑s es. S ut more
meo cũ aliqͦ munu scło epłam meã

Expanded text:
loquor. » Cui Crates: « Cave, inquit, rogo, et diligenter attende, ne cum homine solemus, ne solitudine male utatur. Nemo est ex imprudentibus, qui relinqui sibi debeat. nem irritat, iracundiam instigat, denistulto; ipse se prodit. Vide itaque, quid de te sperem, immo quid spondeam mihi, spes enim incerti boni nomen est: non invenio, cum quo te malim esse quam tecum. Repeto memoria, quam magno animo quaedam verba proieceris, quanti roboris plena. Gratulatus sum protinus mihi et dixi: " Non a summis labris ista venerunt, habent hae voces fundamentum. Iste homo non est unus e populo, ad salutem spectat." Sic loquere, sic vive; vide ne te ulla res deprimat. Votorum tuorum veterum licet dis gratiam facias, alia de integro suscipe; roga bonam mentem, bonam valitudinem animi, deinde tunc corporis. Quidni tu ista vota saepe facias ? Audacter deum roga; nihil illum de alieno rogaturus es. Sed ut more meo cum aliquo munusculo epistulam
Abbreviated transcription (Latin):
us seleca bor¬
Stoici discipłs. ⁊ patrinis lucani po¬
le ille ꝓuocarent que legunt᷑ apłi
inis pauli ad senecã. senece ad pau¬
lũ. ĩ qͥbꝰ c̃ eẽt neronis magist̾. ⁊ il¬
liꝰ temꝑis potẽtissimꝰ optare se dic̃
petrꝰ. ⁊ paułꝰ martirio coronarent᷑
a nerone int̾fectꝰ ẽ. Ex plicit.

Expanded text:
us Seneca CorStoici discipulus et patruus Lucani pome ille epistole provocarent, que leguntur a rimis, Pauli ad Senecam, et Senecae ad Paulum. In quibus cum esset Neronis magister, et illius temporis potentissimus, optare se dicitPetrus et Paulus martyrio coronarentur, a Nerone interfectus est.
Abbreviated transcription (Latin):
aduitorio ignis nicħ calidũ ẽ nicħ
siñ aere frigidũ. ita honesta ⁊ tur¬
pia uͥtutis ac malicie societas effec̃.
Ad gͦ c̃ bonũ : Rer̃ sciẽtia qͥd malũ ẽ :
rer̃ imꝑitia. Ille pruoñs atq artifer
ꝓtṗe queq repellit. aut eliget.s q̃ nec
repellet nͨ tunet nͦ mirat᷑ q̃ elig̃ si m̾¬

Expanded text:
adiutorio ignis nihil calidum est, nihil sine aere frigidum; ita honesta et turpia virtutis ac malitiae societas efficit. Quid ergo est bonum ? Rerum scientia. Quid malum est ? Rerum imperitia. Ille prudens atque artifex pro tempore quaeque repellet aut eliget. Sed nec quae repellit timet, nec miratur quae elegit, si m
Abbreviated transcription (Latin):
it mał tͥ place̾ ꝗꝙͣ ppͦ. ut estimes uidicia
nñes. ut sine metu doꝵ hominĩq
nuias. ut aũ iuncas mala. aut fituas.
t̾m si te uidẽ celebrẽ scd̃is uocibꝰ uul¬
isi ĩtnte teclamor ⁊ plaus pantonu¬
ica ornam̃ta obstrepuerĩt. si tota
uitate te femine pueriq laudauer̃.
dni ego titi miserear c̃ sciã q̃ uia ad
aĩ fauorẽ ferat: UALE
Passũ aufidũ urũ optim̃ indi
qͥssũ etati obluctuantẽ. s iã płꝰ
ũ degͣuat qͣm ꝙ. possit attolli. Mag.
senectꝰ ⁊ uniu̾scis pondẽ ĩcubuit.
sillũ sẽꝑ ĩ firmi corꝑis ⁊ exustifu¬
e diu illud ꝯtrunt.⁊ ut ueriꝰ dicã cõ¬

Expanded text:
ut malis tibi placere quam populo, ut aestimes iudicia, non numeres, ut sine metu deorum hominumque vivas, ut aut vincas mala aut finias. Ceterum, si te videro celebrem secundis vocibus vulgi, si intrante te clamor et plausus, pantomimica ornamenta, obstrepuerint, si tota civitate te feminae puerique laudaverint, quidni ego tui miserear, cum sciam, quae via ad istum favorem ferat ? VALEBassum Aufidium, virum optimum, vidi quassum, aetati obluctantem. Sed iam plus illum degravat quam quod possit attolli; magno senectus et universo pondere incubuit. Scis illum semper infirmi corporis et exsucti fuisse. Diu illud cont
Abbreviated transcription (Latin):
qͥmͦ ꝙ uult ceꝑit uelle ñ consilio adduct
illo. s impetu ad ductꝰ ẽ. Nõ minꝰ sepe
fortuna inos incurrit qͣm nos imillã
Turpe ẽ ñ ire s ferri. ⁊ subito inmnedio
turbine rer̃ stupentẽ quere̾ huc ego
RITO exigis ut ħ int̃ nos epła¬

Expanded text:
quod vult, coeperit velle; non consilio adductus illo, sed inpetu inpactus est. Non minus saepe fortuna in nos incurrit quam nos in illam. Turpe est non ire, sed ferri et subito in medio turbine rerum stupentem quaerere: " Huc egrito exigis, ut hoc inter nos ep
Abbreviated transcription (Latin):
cecidit refercut illã sui m̃ses. Golẽ nex
obruit s ipã statĩ dies abiget. Stellar̃
iste decursus qͥcqͥd p̃t̾iit repetit. Parsceli
leuat᷑ assidue. pars m̾git᷑. Deniq finẽ
faciã si ħunũ adiecero: nec ĩ fantes. nec
pueros. nec m̃te lapsostim̾e mortẽ ⁊
eẽ turpissimũ si eã securitatẽ. nobrõ¬

Expanded text:
cecidit, referent illam sui menses; solem nox cecidit, referent illam sui menses; solem nox obruit, sed ipsam statim dies abiget. Stellarum iste discursus quicquid praeterit repetit; pars caeli levatur assidue, pars mergitur. Denique finem faciam, si hoc unum adiecero, nec infantes nec pueros nec mente lapsos timere mortem et esse turpissimum, si eam securitatem nob
Abbreviated transcription (Latin):
bile. ut ⁊ aĩos nr̃os qͦs in amorẽ sui
nit᷑a formauit offendat nemo dubitat. Nec at̃
opꝰ eẽt in id comꝑari ⁊ acui. in qͦd instinctu qͥdã
uoluntario. iremꝰ sic̃ ferunt᷑ os ad conseruatio.¬
nẽ sii. Nemo discit ut si neceẽ fuerit eqͦ aĩo in
rosa iaceat. s in ħ durat᷑ ut torm̃tis ñ sũmit¬
taet fidẽ. ut si necẽe fuerit stans ⁊̃ aliqũ sau¬
aꝰ ꝓ uallo ꝑugilet. ⁊ ne pilo qł incũbãt̃ qr so¬
let obreꝑe int̾im sominꝰ in aliqd̃ ad miniłm
reclinatis. Mors nullũ h̃t̃ inꝯmodũ. cẽ enĩ de¬
bet aliqͥs cꝰ sit in cõmodũ Ad̃ si tanta cupttas
te longioris eui tenet. cogita nicħ eoꝵ q̃ ab
ac mex ꝓcessura recondunt᷑. consumi. desi¬
nunt i̾ta ñ ꝑeunt. ⁊ mors qͣm ꝑtimescimꝰ. ac
recusamꝰ. r termittit uitã ñ eripit. Ueniet
it̃m qͥ nos in lucẽ reponat dies. qͣm multi
aiõ debet redits exire. obscrua orbẽ rerũ.
in se remeantiũ. uidebis ncħ inħ mundo

Expanded text:
bile, ut et animos nostros, quos in amorem sui natura formavit, offendat, nemo dubitat; nec enim opus esset in id comparari et acui, in quod instinctu quodam voluntario iremus, sicut feruntur omnes ad conservationem sui. Nemo discit, ut si necesse fuerit, aequo animo in rosa iaceat, sed in hoc duratur, ut tormentis non summittat fidem, ut si necesse fuerit, stans etiam aliquapro vallo pervigilet et ne pilo quidem incumbat, quia solet obrepere interim somnus in aliquod adminiculum reclinatis. Mors nullum habet incommodum; esse enim debet aliquid, cuius sit incommodum. Quod si tanta cupiditas te longioris aevi tenet, cogita nihil eorum, quae ab ac mox processura sunt, reconduntur, consumieunt. Et mors, quam pertimescimus ac recusamus, intermittit vitam, non eripit; veniet iterum, qui nos in lucem reponat dies, quem multi ari. Aequo animo debet rediturus exire. Observa orbem rerum in se remeantium; videbis nihil in hoc mundo
Abbreviated transcription (Latin):
maxim̃ ẽ. lib̾. ħ conting̾e alit̃ ñ pot̾
humił res ẽ stulcia. abiecta. sordida. ser¬
uilis multis affectibꝰ ⁊ seinssimis subice¬
ta.hos tã gͣues dños int̃ dũ alt̾ins imꝑan¬
tes int̾ dũ parit̃ dumittit ate sapĩ q̃ sli
lib̃tas ẽ. Una ad hac̃ fert ua. ⁊ qͥd̾ rec¬
ta ñ ab errabis. uade cerco gͣdu.. Si
ius oia tͥ subic̾e te subice raciomi
Multos reges. si rõ rex̾it. Abill
disces qͥd ⁊ qͣmadm̾ agg̾di de

Expanded text:
maximum, liber. Hoc contingere aliter non potest. Humilis res est stultitia, abiecta, sordida, servilis, multis affectibus et saevissimis subiecta. Hos tam graves dominos, interdum alternis imperantes, interdum pariter, dimittit a te sapientia, quae sola libertas est. Una ad hanc fert via, et quidem recta; non aberrabis. Vade certo gradu; si vis omnia tibi subicere, te subice rationi; multos reges si ratio te rexerit. Ab illa disces, quid et quemadmodum adgredi de
Abbreviated transcription (Latin):
uia. subduci. Ego c̾te uelud aꝓpinquet.
unnis meiꝰ dies uen̾it ita me obseruo ⁊¬
ub̾ exibuuimꝰ. leuia st̃ ista ⁊ fallacia pig.¬
iora aĩ multisq ĩ uoluta lenociniis.
d ꝓfec̾im morti cͥditurꝰ sũ. Nõ tumd̾
taq cõponor ad illũ diẽ qͦ remotis stro¬
phis ac fucis de me iudicaturꝰ sũ. utr̃
lqͣr fortia ansentiã. Nũqͥd simuło suit

Expanded text:
ia, subduci. Ego certe, velut adpropinquet annis meis dies venerit, ita me observo verbis exhibuimus. Levia sunt ista et fallacia pignora animi multisque involuta lenociniis; quid profecerim, morti crediturus sum. Non timide itaque conponor ad illum diem, quo remotis strophis ac fucis de me iudicaturus sum, utrum loquar fortia an sentiam, numquid simulat
Abbreviated transcription (Latin):
Uod maximũ uincłm ẽ ad bo¬
nã m̃tẽ ꝓmisisti uirũ bonuĩ sacͣ¬
m̃to rogatꝰ es deridebit. se siqͥs tͥ dix̾it
mollẽ eẽ miliciã ⁊ facilẽ. Nolo te de¬
cipi eadẽ honestifsumi. hꝰ .⁊ illui. t̃pissimi
auctoris m̃tis uba sunt: Uri. uinciri. farto¬
q necati. ab illis qͥ manꝰ harene locant.¬
⁊ edunt ac bibunt q̃ ꝑ singͥnẽ reddunt
cauet᷑ ut ista ł inuiti paciant᷑ ate ut uo¬
lẽs libensq paciaris. Illis licet arma sub¬
mitt̾e. miscdiã ppłi tẽptare tu neq sub¬
mĩtes nec uitã rogabis. Recto tͥ muictoq
moriendũ ẽ. Ad porro ꝓdẽ dies paucos aut

Expanded text:
uod maximum vinculum est ad bonam mentem, promisisti virum bonum, sacramento rogatus es. Deridebit te, si quis tibi dixerit mollem esse militiam et facilem. Nolo te decipi. Eadem honestissimi huius et illius turpissimi auctoramenti verba sunt: " Uri, vinciri ferroque necari." Ab illis, qui manus harenae locant et edunt ac bibunt, quae per sanguinem reddant, cavetur, ut ista vel inviti patiantur; a te, ut volens libensque patiaris. Illis licet arma summittere, misericordiam populi temptare; tu neque summittes nec vitam rogabis. Recto tibi invictoque moriendum est. Quid porro prodest paucos dies aut
Abbreviated transcription (Latin):
Tut istos magno aiõ cõtẽpnat. qͥ illũ
obiurgant ꝗ umbrã ⁊ ociũ pecierit.ꝙ.
dignitatẽ suã destituerit. ⁊ cũ plus con¬
seqͥ poss p̃tułit qͥetẽ om̃ibꝰ Am utilit̃
negociũ suũ gesserit. cotidie ilł osten¬
tet.hũ qͥbꝰ inuidet᷑. ñ desinẽt tͣnsire.
alũ elident᷑. aliĩ cadent. Res ẽ inqͥeta
felicitas ip̃a se exagitat. mouet cere¬
brũ ñ uno gn̾e. alios in aliud irritat.
hos in potentiã. alios inluxuriã. hos
inflat illos mollit. ⁊ totos
resoluit. At bene aliqͥs
ad illũ quẽ admodũ ad lacũ
concurrit᷑ qͣm qͥ ex hauriunt. ⁊ tur¬
bant. nugatoriũ ⁊ ĩertẽ uocant. Scis qͦs¬
dã ꝑu̾se loqͥ ⁊ sigcare contͣria felicẽ uo¬
cabant. ꝙ gͦ : ẽrat ñe illud qͥd̃ cura qͦ
qͥbꝰdã minis horridi aĩ uidet᷑. ⁊ tetͥci.
ĩstẽ appellẽt ⁊ uumicũ ꝓcessibꝰ siuis. bene

Expanded text:
o contemnat, qui illum obiurgant, quod umbram et otium petierit, quod dignitatem suam destituerit, et cum plus consequi posset, praetulerit quietem omnibus; quam utiliter suum negotium gesserit, cotidie illis ostentet. Hi, quibus invidetur, non desinent transire; alii elidentur, alii cadent. Res est inquieta felicitas; ipsa se exagitat. Movet cerebrum non uno genere; alios in aliud irritat, hos in potentiam, illos in luxuriam. Hos inflat, illos mollit et totos resolvit. "At bene aliquisad illum, quemadmodum ad lacum concurritur, quem exhauriunt et turbant. " Nugatorium et inertem vocant." Scis quosdam perverse loqui et significare contraria. Felicem vocabant; quid ergo ? Erat ? Ne illud quidem curo, quod quibusdam nimis horridi animi videtur et tetrici. tristem appellent et inimicum processibus suis; bene
Abbreviated transcription (Latin):
uer̃ subito adulta uident. assero te mͥ
meũ opꝰ es. Ego cũ uidissẽ ĩdolẽ tuã.
ũeti manũ. ex hortatꝰ sũ ad didi stimu¬
los. nec lente ire passus subinde incitaui
⁊ nc̃ idẽ facio. s iã currentẽ hortor ⁊ ĩ¬
uicẽ hortantẽ. Qd alnudĩ qͥs. ad huc uolo
dimidiũ occupare dnr̃ ita res aĩõ con¬
stat. Itaq pars magna bonitatis ẽ. uel¬
possit. hunc uite ꝓspicio si ꝑseu̾au̾is ⁊
incubueris. ⁊ id egeris ut oĩa fat᷑ a dictis
tua ĩt se congruant. ac respondeant
s. ⁊ una for ma ꝑcussa sint. Nõ ẽ hꝰ
cołe te ñ pot᷑. Nũc̃ enĩ amas me amicꝰ ñ¬

Expanded text:
to vident ? Adsero te mihi; meum opus es. Ego quom vidissem indolem tuam, inieci manum, exhortatus sum, addidi stimulos nec lente ire passus sum, sed subinde incitavi; et nunc idem facio, sed iam currentem hortor et invicem hortantem. "Quid aliud?" inquis; "adhuc volo." dimidium occupare dicuntur; ista res animo constat. Itaque pars magna bonitatis est velpossit. Hunc te prospicio, si perseveraveris et incubueris et id egeris, ut omnia facta dictaque tua inter se congruant ac respondeant sibi et una forma percussa sint. Non est huius colere te, non potest. Nunc enim amas me, amicus n
Abbreviated transcription (Latin):
nocet. Si nicħ aliud ob ħ ꝓfice ut amare
discas. Festina gͦ dura mͥ ꝓficis. ne istud
alt̾i didisceris. Ego qͥd ꝑcipio iã fructũ
c̃ mͥ fingo uno nos aĩo fut᷑os. ⁊ qͥcqͥdeti¬
ti mee ugoris abscessit. id adme ex tuu

Expanded text:
nocet. Si nihil aliud, ob hoc profice, ut amare discas. Festina ergo, dum mihi proficis, ne istuc alteri didiceris. Ego quidem percipio iam fructum, cum mihi fingo uno nos animo futuros et quicquid aetati meae vigoris abscessit, id ad me ex tua,
Abbreviated transcription (Latin):
gẽs ⁊ ĩ sũma tui societate : Uis sal
qͥd scit qͣd faciat homines auidos futis
nemosͥ cõtingit. Optauer̃ itaq tͥ alqͥ
te tͣnsfer̃ alicui detͣhndũ ẽ. Opto tͥ
tui facultatẽ ut uagis cogito̾ nibꝰ agi¬
tata mens tand̾ resistat ⁊ c̾tasit ut
placeat sͥ. ⁊ ĩtellictis u̾b̾ bonis q̃ simul
intellecta st̃ possidẽt᷑ etatis ad iectioẽ
ñ egeat. Ille demũ neci̾tates suꝑ g̾ssũ ẽ
⁊ actoratꝰ ac lib̾ qͥuiuit uita ꝑ acta. Ual
eminẽt notabilia st̃. Nõ ẽ admiro̾ni
una arbor uͥin eand altitudinẽ tota
silua surrex̃. Ciꝰ modi uocibꝰ referta st̃
carmina referte historie. Itaq nolo
illas epic̾i existimes eẽ. publice st̃. ⁊
maxiẽ nr̃e. s illꝰ mag̃ ad notant᷑ qr
rare ĩtim int̾ueniunt qr ĩ spectate.

Expanded text:
etate ! Vis scire, quid sit, quod faciat homines avidos futuri ? Nemo sibi contigit. Optaverunt itaque tibi alia te transferunt, alicui detrahendum est. Opto tibi tui facultatem, ut vagis cogitationibus agitata mens tandem resistat et certa sit, ut placeat sibi et intellectis veris bonis, quae, simul intellecta sunt, possidentur, aetatis adiectione non egeat. Ille demum necessitates supergressus est et exauctoratus ac liber, qui vivit vita peracta. VALeminent, notabilia sunt. Non est admirationi una arbor, ubi in eandem altitudinem tota silva surrexit. Eiusmodi vocibus referta sunt carmina, refertae historiae. Itaque nolo illas Epicuri existimes esse; publicae sunt et maxime nostrae. Sed in illo magis adnotantur, quia rarae interim interveniunt, q
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ num̾are pecꝰ &c̃q miseris occulũ. id tͥ
occurret. ꝙ emin̾e posset nͥ ĩtparia leg̾et᷑
Qrͣ S̾pone istã spẽ posse te sũmatĩ d̾gusta¬
re ingeitia maximoꝵ uiroꝵ. Tota tͥ ins¬
picienda st̃ tota tͣctanda. Resg̾it᷑. ⁊ ꝑlinia¬
m̃ta sua ĩgeniĩ opꝰ nectit᷑. Eocqͦ nicħ
subduci sñ rina pot̃. Nec recuso qͦ sin
turba ẽ passim iacentiũ. Sum̃da er̃ ñ
colligñda. Nõ enĩ excidut᷑ s fliuint. ꝑ¬
petua ⁊ ĩter sc̃ contexta st̃. Nec dubito qͣn
multũ conferãt rudibꝰ ad huc ⁊ extͥnsecꝰ ascaul¬
tantibꝰ. Faciliꝰ enĩ singła ĩsidunt cͥcũsc̃pta ⁊
carimius mͦ inclusa. ̃ pueris ⁊ sñtñtias ediscẽda
cap̃ eti ꝓfectꝰ. Uiro captare floscłos cur¬
pe ẽ ⁊ fulcire se notissumis ac paucissimis
uocibꝰ ⁊ memoria stare. ꝯͥ iã ĩnitat᷑ dicat
ista ñteneat. Turpes enĩ ẽ sem aut ꝓspici¬
enti senectutẽ ex cõm̃tario. saꝑe zenon¬

Expanded text:
cumque miseris oculum, id tibi occurret, quod eminere posset, nisi inter paria legeretur. Quare depone istam spem, posse te summatim degustare ingenia maximorum virorum; tota tibi inspicienda sunt, tota tractanda. Res geritur et per lineamenta sua ingenii opus nectitur, ex quo nihil subduci sine ruina potest. Nec recuso, quo miturba est passim iacentium, sumenda erunt, non colligenda. Non enim excidunt, sed fluunt. Perpetua et inter se contexta sunt. Nec dubito, quin multum conferant rudibus adhuc et extrinsecus auscultantibus; facilius enim singula insidunt circumscripta et carminis modo inclusa. Ideo pueris et sententias ediscendascapit. Certi profectus viro captare flosculos turpe est et fulcire se notissimis ac paucissimis vocibus et memoria stare; sibi iam innitatur. Dicat ista, non teneat. Turpe est enim seni aut prospicienti senectutem ex commentario sapere
Abbreviated transcription (Latin):
tet om̃ibꝰ ueritas. ñ dũ ẽ occupata. Mul¬
tũ ex illa ⁊̃ futuris relictũ ẽ. Uale.
reualesco. qͥciẽs ex his. que agis ac
scͥb intelligo. qͣntũ te ipẽ nã turbã olĩ
reliq̃ras suꝑ te geris. Sic agͥcolã arbor
ad fructũ delectat ꝑducta.Sic pastor
e&x fetu g̃gis sui cap̃ uoluptatẽ. Sic alũp¬
nũ suũ nemo alit̾ intuet᷑. qͣm ut adoles¬
centiã illiꝰ suã uidicet. Qd euenire c̾dis

Expanded text:
tet omnibus veritas, nondum est occupata. Multum ex illa etiam futuris relictum est. VALE.recalesco, quotiens ex iis, quae agis ac scribis, intellego, quantum te ipse, nam turbam olim reliqueras, superieceris. Si agricolam arbor ad fructum perducta delectat, si pastor ex fetu gregis sui capit voluptatem, si alumnum suum nemo aliter intuetur quam ut adulescentiam illius sua
Abbreviated transcription (Latin):
it p̃t̾ illa q̃ ĩ fronte suspensasũt. ipĩs
nuitimꝰ uñ uelinit sum̾e exemplaria
nta nos uelle singłares sentr̃tias. ex
urbas seꝑarare cui illas assignabimꝰ
enoni. ancleanti. ancͥsippo. an par¬
rio. an possidiomo: ñ sumus subre
Sibi qͥsq se iundicat. Ap̃ istos qͥcqͥd
hermacꝰ dix̃. qͥc qͥd metrodorus dixit.
ad unuĩ refert᷑. Omĩa q̃usq ĩ illo cõturb̾mo¬

Expanded text:
nsa sunt. Ipsis permittimus, unde velint sumere exemplaria. Puta nos velle singulares sententias ex turba separare; cui illas adsignabimus ? Zenoni an Cleanthi an Chrysippo an Panaetio an Posidonio ? Non sumus sub rege; sibi quisque se vindicat. Apud istos quicquid Hermarchus dixit, quicquid Metrodorus, ad unum refert
Abbreviated transcription (Latin):
istos nũꝗͣ ĩ tpretes sub aliena umbra
nũqͣm ausos aliqͥn face qͦtͥ dui didi c̾ant
memoriã ĩ alienis ex̾cuer̃. Alid̾ ẽ a̾ me¬
minusse. aliud scire. Meminisse ẽ rem
ꝯmissã memorie custodire. At cõtͣ scire ẽ
⁊ sua face̾ queq nec ad excemplar pende
⁊ tociẽs respic̾e ad magistrũ zenon hoc

Expanded text:
s, semper interpretes sub aliena umbra numquam ausos aliquando facere, quod diu didicerant. Memoriam in alienis exercuerunt. Aliud autem est meminisse, aliud scire. Meminisse est rem commissam memoriae custodire. At contra scire est et sua facere quaeque nec ad exemplar pendere et totiens respicere ad magistrum. " Hoc
Abbreviated transcription (Latin):
licet. Eaurge mͦ ⁊ te qͥ fũge dignum
mariã imago dĩ expͥmi simił. Cogita il
regione uemunt. Qd agas uͭ. Cũ qͥbꝰ
moreris. u̾ba dare ñ potes. Tec̃ sũ. Sic
ẽ salutare ñ conu̾sari dissimilibꝰ. ⁊ di¬
u̾sa cupientibꝰ habeo qͥd̃ fidutiã ñ posse
te corqͥri manfurũq ĩꝓposito. ⁊̃ si sollit᷑a¬
tiũ turba cͥcũcat. Aͥd gͦ ẽ : ñ tuneo ne
mutẽt te. timeo ne impediant multu
au̾ nocet ei qͥ morat᷑. Utiq ĩtanta b̾uita¬
te uite ꝗ̃ b̾uiorẽ inc̃stantia facimꝰ. Alius
eiꝰ subiñ: atq aliud facientes miticnũ. di¬
ducimꝰ illã particłas ac lancinamꝰ sꝑa
eqͥtẽ aduentare suspicareris. ac fugia¬
tiũ p̃m̾e uestigia. fit ħ. p̃meris. accel
qͣm pulc̃ sit res. consumare uitã añ
mortẽ. deiñ ex pectare securũ. reliqͣm
illd̾ uideb tẽpꝰ. qͦ sciẽs temp̾ ad te ñ ꝑn

Expanded text:
te quoque dignum materia imago deo exprimi similis: cogita illregione veniunt, quid agas, ubi et cum quibus moreris. Verba dare non potes; tecum sum. Sic est salutare, non conversari dissimilibus et diversa cupientibus. Habeo quidem fiduciam non posse te detorqueri mansurumque in proposito, etiam si sollicitantium turba circumeat. Quid ergo est ? Non timeo, ne mutent te, timeo, ne inpediant. Multum autem nocet etiam qui moratur, utique in tanta brevitate vitae, quam breviorem inconstantia facimus aliud eius subinde atque aliud facientes initium. Diducimus illam in particulas ac lancinamus. Prequitem adventare suspicareris ac fugientium premere vestigia. Fit hoc, premeris; accelera quam pulchra res sit consummare vitam ante mortem, deinde expectare securum reliquam illud videbis tempus, quo scies tempus ad te non
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ labor. ⁊ ĩ eoꝵ nu̾o habitꝰ q̃ neq bo¬
na sc̃ neq mala. fieri enĩ ñ pot̃ ut
tio. Itaq inuanũ oꝑiosos culpai̾im.
Rurs ad honesta nitentes qͣnto mag̃
melior. surge ⁊ ĩspira ⁊ duũ istũ uno
si potes spũ exuꝑa. Gñosos aĩos. labor¬
nułͥt. Nõ ẽgͦ ꝙ. exillo uet̾e paren¬
tũ tuoꝵ eligas. qͥd cõting̾e tͥ uelis.
qͥd optes ⁊ ĩtotũ iã ꝑ maxĩẽ acto iuro
turpe ẽ ⁊̃ nc̃ deos fatigare. qͥd uotis
opꝰ ẽ : fac te ip̃e felicẽ. facies aũ si ĩ tel¬
lexeris bona eẽ. qͥbꝰ uͥtꝰ ad mixta ẽ.¬

Expanded text:
est labor et in eorum numero habitus, quae neque bona sunt neque mala. Fieri enim non potest,tio. Itaque in vanum operosos culpaverim. Rursus ad honesta nitentes, quanto magmelior, surge et inspira et clivum istum uno, si potes, spiritu exsupera." Generosos aentum tuorum eligas, quid contingere tibi velis, quid optes; et in totum iam per maxima acto viro turpe est etiamnunc deos fatigare. Quid votis opus est ? Fac te ipse felicem. Facies autem, si intellexeris bona esse, quibus admixta
Abbreviated transcription (Latin):
desꝑau̾is ⁊̃ dumnos egͦs posse sanari.
Si contͣ ĩ tẽꝑantia steceri simulta ĩui¬
tos ⁊ fac̾e cogis ⁊ pati ne daltero qͥđ
satis fidutie habeo. excepto eo. ꝙ. ad huc
peccare erubescit. Nutͥend̾ ẽ hͥ pudorq
ꝗ̃ diuĩaĩo eiꝰ durau̾it. aliqͥs erit bone
spei lecuis. sũ ħ uet̾ano parciꝰ agñdiun¬

Expanded text:
ari, si contra intemperantiam steteris, si multa invitos et facere coegeris et pati. Ne de altero quidem satis fiduciae habeo, excepto eo, quod adhuc peccare erubescit. Nutriendus est hic pudor, qui quamdiu in animo eius duraverit, aliquis erit bonae spei locus. Cum hoc veterano parci
Abbreviated transcription (Latin):
Tantũ effice qͣntũ conatꝰ es. ⁊ illa q̃te
eũ ĩ aĩo tulisti tͣcta. ad sumũ sapiẽs
eris si clauseris aures qͥbꝰ cerã par̃
ẽ obde firmiore spissam̃to opꝰ qͣm
ĩsocũs usũ ulixem fer̃. Illa nax que
q ñ unũ locũ insidiosa uoluptate
suspectũ. s om̃s urbes. Surdũ ce
amãtissumis tius p̃sta. Bono aĩo male
scant᷑. Et si uis eẽ felix. deos ora. neqͥd¬

Expanded text:
tantum effice, quantum conatus es, et illa quae tecum in animo tulisti, tracta. Ad summam sapiens eris, si cluseris aures, quibus ceram parum est obdere; firmiore spissamento opus est quam in sociis usum Vlixem ferunt. Illa vox, quae que non unum locum insidiosa voluptate suspectum, sed omnes urbes. Surdum te amantissimis tuis praesta; bono animo mala precantur. Et si esse vis felix, deos ora, ne
Abbreviated transcription (Latin):
stultũ eẽ qͥ mortẽ tuncat qͣm qͥ senec¬
tutẽ. Nã qͣmadmn̾ senectꝰ adholescen¬
tia seqͥt᷑. ita mors senectutẽ. Uiu̾e
noluit qͥ mori ñuult. Uita ent̃ cum
exceptione mortis data ẽ. Ad hanc
tant᷑ dubia metinnt᷑. Mors necessita¬
tẽ ht̃ eqͣm ⁊ inuictã. Qs q̃ri pot̾ inea
condicione se cẽ. ĩ qͣ nemo ñ ẽ : Ema
añ pars ẽ eq̃tatis eqͣlitas. S nc̃ suꝑ¬
uacuũ ẽ nat᷑e causã ag̾e qͤ ñ aliã no¬
luit legẽ nr̃ã eẽ qͣm suã. Qcqͥd cõ¬
posuit resoluit. ⁊ qͥcqͥd resoluit cõ¬
posuit it᷑m. Iã uͦ si cui contingitut
illũ leuit̾ senectꝰ emitt̾̃et ñ repen¬
ce auulsũ uite s mͥmitati᷑ sub duc¬
tũ. Nõ ne ille ag̾e gr̃as diisõibꝰ de

Expanded text:
stultum esse, qui mortem timeat, quam qui senectutem. Nam quemadmodum senectus adulescentiam sequitur, ita mors senectutem. Vivere noluit, qui mori non vult. Vita enim cum exceptione mortis data est; ad hanc tantur, dubia metuuntur ! Mors necessitatem habet aequam et invictam. Quis queri potest in ea condicione se esse, in qua nemo non est ? Prima autem pars est aequitatis aequalitas. Sed nunc supervacuum est naturae causam agere, quae non aliam voluit legem nostram esse quam suam; quicquid conposuit, resolvit, et quicquid resolvit, conponit iterum. Iam vero si cui contigit, ut illum senectus leniter emitteret non repente avolsum vitae, sed minutatim subductum; o ne il
Abbreviated transcription (Latin):
tc̃ c̃ aliqͣ causa moriendi uidet᷑ accede
qͣnto alie ꝓpinqͥores sunt q̃ ñ tim̃t᷑. ho¬
stis aliciui mortẽ minabat᷑. hac̃ cru¬
ditas occupauit. si disting̾e uolue¬
rimꝰ causas metꝰ nr̃i ĩueniemꝰ alias

Expanded text:
c, cum aliqua causa moriendi videtur accedere, quanto aliae propiores sint, quae non timentur." Hostis alicui mortem minabatur, hanc cruditas occupavit. Si distinguere voluerimus causas metus nostri, inveniemus alias
Abbreviated transcription (Latin):
expetenda. tͥbuendaq ñ dubie p̾nie sortĩ
q̃ tã dare ꝓdẽ qͣm acciꝑe. Demq nicħ illi
iã libi ẽ. Spopondit. Minꝰ aũ turpe ẽ
creditori qͣm bone spei decoquere. ad illd
es alienũ soluendũ opꝰ ẽ negocianti naui¬
gatioẽ ꝓsꝑa. agrũ colenti ub̾tate eiꝰ qͣm
collt t̾re. cedli fauore ille qd debet. sola
pot̾ uoluntate ꝑsolui. Iumores fortu¬
na ius ñ ht̃. hos disponat. ut qͣm tͣnqͥllis¬
simꝰ ille aimꝰ adꝑfectũ ueniat. qͥ nec ab¬
ruit᷑ uulgaria bona sup̃ res suas emi¬
net. siue aliqͥd ex istis ł oĩa casus excussit.
minor ñ fit. Si in parthia natꝰ ẽẽt arcũ
infans statĩ tendet. Si germarna ꝓtinꝰ
puer tenerũ hastile iubraret.si auoꝵ

Expanded text:
etenda tribuendaque, non dubie primae sortis, quae tam dare prodest quam accipere. Denique nihil illi iam liberi est; spopondit. Minus autem turpe est creditori quam spei bonae decoquere. Ad illud aes alienum solvendum opus est negotianti navigatione prospera, agrum colenti ubertate eius, quam colit, terrae, caeli favore; ille quod debet, sola potest voluntate persolvi. In mores fortuna ius non habet. Hos disponat, ut quam tranquillissimus ille animus ad perfectum veniat, qui nec abive adgeruntur vulgaria bona, supra res suas eminet, sive aliquid ex istis vel omnia casus excussit, minor non fit. Si in Parthia natus esset, arcum infans statim tenderet; si in Germania, protinus puer tenerum hastile vibraret; si avor
Abbreviated transcription (Latin):
biũ. aut locoꝵ. Inirricũ cedit ista
iactacio. Qris q̃r te fuga ista nõ ad
gati mul  tũq hntis inse sp̃c̃
pectore excussisse dm̃ uadis huc ⁊¬
illus ut demas incidens pond̾ ꝙ ip̃a iac¬
icione incomodiꝰ fit. Sic̃ unaui ho¬
n̾a ĩ motã minꝰ urgẽt. in eqͣlit̾ con¬
m̾gunt. Acqͥd facis contͣ te facis.
⁊ motu tp̃o noces tͥ Egrũ enĩ con-¬
cutis. At cũ istuc exeinis malũ oĩs
mut̾o loci iocunda fiet. In ultimas
expellaris tras licebit. in qͦlibet
harbarie angło colloceris. haspitał
tͥ illa qͣliscũq sedes erit. Magisqͥs
ueneris qͣm ꝗ ĩt̾ ẽ.⁊ ideo nulli loco
adic̾e debemꝰ aĩũ. Cũ hac ꝑsuafio¬
ne uiuendũ ẽ. Nõ sũ uni angło
natꝰ. Patͥa mea totꝰ ħ mundꝰ ẽ. Qđ¬

Expanded text:
bium aut locorum ? In inritum cedit ista bium aut locorum ? In inritum cedit ista iactatio. Quaeris quare te fuga ista non adigatae multumque habentis in se spiritus possit Excussisse deum. Vadis huc illuc, ut excutias insidens pondus, quod ipsa iactatione incommodius fit, sicut in navi onera inmota minus urgemergunt. Quicquid facis, contra te facis et motu ipso noces tibi; aegrum enim concutis. At cum istud exemeris malum, omnis mutatio loci iucunda fiet; in ultimas expellaris terras licebit, in quolibet barbarie angulo colloceris, hospitalis tibi illa qualiscumque sedes erit. Magis quis veneris, quam quo interest et ideo nulli loco adiicere debemus animum. Cum hac persuasione vivendum est: non sum uni angulo natus et patria mea totus mund