comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
belit puigere Ideo p̾cabimꝰ quia de ꝑtibus iute oẽs liberamus¬
de tota nemo deliberat Scire debet quid petat ille qui sagittam
ult unttere et tunc dirigere et moderari mani telũ Errant cõ¬
sitia nr̃a quia non habent quo dirigantur Ignoranti quẽ portũ
petat nullus sius uentus est Necesse est multũ in uita nr̃a ca¬
sus possit quia uiuimus casu Quibusdami autẽ euenit ut que¬
dam scire se uestiant quẽ admodũ querimus sepe eos cũ quibus
stamus ita płuiq finẽ sĩm bomi ignoramus appositũ nec muł¬
tis uerbis nec cirtuitu longo quod sit sũmũ bonũ colligis digito
ut ita dicã demonstrandũ est nec in multã sꝑgendũ Qui enĩ ad
rem ꝑtiuet ad particulas illud diducere cũ possis dicere sũmũ bom̃
est quod honestũ est et quod magis ãmireris unũ bonũ est qd̃
houestũ est Cetera falsa et adultera bona sunt hoc si ꝑsuaseris ti¬

Expanded text:
velit pingere. Ideo peccamus, quia de partibus vitae omnes deliberamusvelit pingere. Ideo peccamus, quia de partibus vitae omnes deliberamusde tota nemo deliberat. Scire debet quid petat ille, qui sagittam vult mittere, et tunc derigere ac moderari manu telum. Errant consilia nostra, quia non habent, quo derigantur. Ignorant, quem portum petat, nullus suus ventus est. Necesse est multum in vita nostra casus possit, quia vivimus casu. Quibusdam autem evenit, ut quaedam scire se nesciant. Quemadmodum quaerimus saepe eos, cum quibus stamus, ita plerumque finem summi boni ignoramus adpositum. Nec multis verbis nec circumitu longo, quod sit summum bonum, colliges ; digito, ut ita dicam, demonstrandum est nec in multa spargendum. Quid enim ad rem pertinet in particulas illud diducere, cum possis dicere: summum bonum est, quod honestum est ? Et quod magis admireris: unum bonum est, quod honestum est, cetera falsa et adulterina bona sunt. Hoc si persuaseris ti
Abbreviated transcription (Latin):
rios esse accessus finem eũdem nichil autem interest unde incipi¬
at quod nenit Eadem illa racio mouet ut si licet moriaris quen
Iniuriosum est rapgo uiuere ac contra pulcherrimũ est mori iꝑ¬
de rebus singulis consulis oblitus e uasto nos mari diudi
tũ magna pars consilii sit in tꝑe Necesse est euenire ut de qui¬
busdam rebus tũc ad te ꝑferatur sententia mea cũ iam contrari
potior est Consilia enĩ rebus aptantur sies nr̃e feruntur ĩmo
noluñtur Ergo consiliũ nasci sub diem debet et hoc quoq tardũ
dũ autẽ inueniatur ostendam Quociens quid fugiendũ sit aut
quid petendũ uoles scire ad sũmũ bonũ ad ꝓpositũ tocius uite
tue respice Illi enĩ consentire debet quidꝙͣ agimus nou disponet
singula nnsi cui iam uite sue sũma ꝓposita est Remo ꝙͣuis ꝑa¬
tos habeat colores similitudinẽ reddet nisi & iam constat quid

Expanded text:
rios esse accessus, finem eundem, nihil autem interesse, unde incipirios esse accessus, finem eundem, nihil autem interesse, unde incipiat quod venit. Eadem illa ratio monet, ut, si licet, moriaris quemaIniuriosum est rapto vivere, at contra pulcherrimum mori rade rebus singulis consulis oblitus vasto nos mari dividi. Cum magna pars consilii sit in tempore, necesse est evenire, ut de quibusdam rebus tunc ad te perferatur sententia mea, cum iam contraria potior est. Consilia enim rebus aptantur. Res nostrae feruntur, immo volvuntur. Ergo consilium nasci sub diem debet; et hoc quoque nimis tardum dum autem inveniatur, ostendam. Quotiens, quid fugiendum sit aut quid petendum, voles scire, ad summum bonum, propositum totius vitae tuae, respice. Illi enim consentire debet, quicquid agimus; non disponet singula, nisi cui iam vitae suae summa proposita est. Nemo, quamvis paratos habeat colores, similitudinem reddet, nisi iam constat, quid
Abbreviated transcription (Latin):
gat et qua potissimũ liberetur consideret Cui difficilis occasio ẽ
is ꝓximã ꝙͣq pro optana arripiat sic licet maudita sit noua
non deerit ad mortem ingeniũ cui non defuerit aĩmus uides
quem admodũ extrema quoq mancipia ubi illis stimłos adegit
dolor excitentur et intentissimas custodias fallant Ille uir magni
est qui mortẽ sibi non tantũ ĩꝑauit sed inueuit Ex codẽ tibi
mmunere plura exempla ꝓmisi Scd̃o ueumatue spectatulo unus
ebarbaris lanccana quam in aduersanos acceperat totã iugu¬
ũ iam dridũ effugio Quare ego mortẽ armatus exspecto Tan¬
to hit speciosius spectatulũ fuit quanto honestis discent ho¬
mines mori ꝙͣ occide̾ Quid ergo ꝙ añm ꝑditi quoq et noxio¬
si habent nou habebũt illi quos aduersus hos casus instruxit
longa meditacio et nig̃ra rerũ õii racio Illa nos docet fatuia¬

Expanded text:
gat et qua potissimum liberetur. consideret: cui difficilis occasio est, gat et qua potissimum liberetur. consideret: cui difficilis occasio est, is proximam quamque pro optima arripiat, sit licet inaudita, sit nova. Non deerit ad mortem ingenium, cui non defuerit animus. Vides, quemadmodum extrema quoque mancipia, ubi illis stimulos adegit dolor, excitentur et intentissimas custodias fallant ? Ille vir magnus est, qui mortem sibi non tantum imperavi:, sed invenit. Ex eodem tibi munere plura exempla promisi. Secundo naumachiae spectaculo unus e barbaris lanceam, quam in adversarios acceperat, totam iugu omne ludibrium iamdudum effugio ? Quare ego mortem armatus expecto:" Tanto hoc speciosius spectaculum fuit, quanto honestius mori discunt homines quam occidere. Quid ergo? Quod animi perditi quodque noxiosi habent, non habebunt illi, quos adversus hos casus instruxit longa meditatio et magistra rerum omnium ratio: Illa nos docet fati va
Abbreviated transcription (Latin):
tur de fc̃o hõĩs acerrimi ut cuiq iusũ erit de hoc constet pferu¬
dam esse spectissimã mortẽ seruituti mũdissime Rm̃ cepi sordidis
exemplis uti ꝑsencrabo Plus enĩ a se quisq exiget si uiderit hãt
rem etiã a contẽptissimuis posse contẽpni Cathonesq scipionesq
et alios quos audire cũ admmiracione consueuimus supra iitda¬
ones positos puitamius Iam ego istam uirtutẽ habere tam mulra
exempla in ludo bestiario ꝙͣ in ducibus belli cuulis ostendam.
Cum adueheretur nuꝑ inter custodias quidam ad matutinũ spec
donec radiis insereret et tam dui se in sedili suo tenint donec
donec ceruitẽ circũactu rote frangeret Rodem uehiculo quo ad
penam ferebatur effugit Nichil obstat erũꝑe et exire cupienti. In
aꝑto nos natira custodit Cui ꝑmittit necessitas sua circũspiciat
exitũ mollem Cui ad manũ pła sunt ꝑ se se se asseratis dilcm̃ a¬

Expanded text:
tur de facto hominis acerrimi, ut cuique visum erit, dum hoc constet, praeferetur de facto hominis acerrimi, ut cuique visum erit, dum hoc constet, praeferendam esse spurcissimam mortem servituti mundissimae. Quoniam coepi sordidis exemplis uti, perseverabo. Plus enim a se quisque exiget, si viderit hanc rem etiam a contemptissimis posse contemni. Catones Scipionesque et alios, quos audire cum admiratione consuevimus, supra imitationem positos putamus; iam ego istam virtutem habere tam multa exempla in ludo bestiario quam in ducibus belli civilis ostendam. Cum adveheretur nuper inter custodias quidam ad matutinum spectdonec radiis insereret, et tamdiu se in sedili suo tenuit, donec cervicem circumactu rotae frangeret. Eodem vehiculo, quo ad poenam ferebatur, effugit. Nihil obstat erumpere et exire cupienti. In aperto nes natura custodit. Cui permittit necessitas sua, circumspicit exitum mollem: cui ad manum plura sunt, per quae sese adserat. is dilectum a
Abbreviated transcription (Latin):
euaserit cũq comodo mori non licuisset Net ad arbitriũ sũ
instruã mortis eligere obiua queq rapuerũt et que natir nõ
erant noxia in sua tela fecaũt Nuꝑ in ludo bestiarioꝵ uitrs e
germanis cũ ad matutina spectacula ꝑaretur secessit ad exornã¬
dũ corpus Ndullũ aliud illidebatur sine custode secretũ Ibi lignũ
id quod ad emũdanda obscena adherente spongia positũ est to¬
tũ in gulam farsit et in p̃clusis fansibus sp̃m elisit ħ fuit mo¬
ti contumelam facere. ita ꝓrsus parũ miide et parũ decenti
Diud est stultus ꝙͣ fastidiose mori o uirũ fortem o dignũ tui
fastidiretur elão Quã fortiter ille gladio usus esset ꝙͣ aĩose iꝑ
fudũ se altitudinẽ maris aut abscise rupis ĩfisset undiꝙ
destitutus inuenit quẽadmodũ et mortem sibi debeaet et teuenr.
ut scias ad moriendũ nchil alud in mora esse ꝙͣ uelle existue¬

Expanded text:
evaserunt, cumque e commodo mori non licuisset nec ad arbitrium suum evaserunt, cumque e commodo mori non licuisset nec ad arbitrium suum instrumenta mortis eligere, obvia quaeque rapuerunt et quae natura non erant noxia, vi sua tela fecerunt. Nuper in ludo bestiariorum unus e Germanis, cum ad matutina spectacula pararetur, secessit ad exonerandum corpus; nullum aliud illi dabatur sine custode secretum. Ibi lignum id, quod ad emundanda obscena adhaerente spongia positum est, totum in gulam farsit et interclusis faucibus spiritum elisit. Hoc fuit morti contumeliam facere. Ita prorsus; parum munde et parum decenter; quid est stultius quam fastidiose mori ? O virum fortem, o dignum, cui fati daretur electio ! Quam fortiter ille gladio usus esset, quam animose in profundam se altitudinem maris aut abscisae rupis inmisisset! Undique destitutum invenit, quemadmodum et mortem sibi deferret et telum, ut scias ad moriendum nihil aliud in mora esse quam velle. Existime
Abbreviated transcription (Latin):
esse Tamꝙͣ migraturus habita ꝓpone tibi qñq hoc contubermno
carendũ fortior eris ad necessitatem excũdi Si quẽ admodũ suus
snus ueniet in mentẽ oĩa sine fine concupiscentibus Rullius rei
meditacio tã nccͣia est dllia eñ fortasse exertentur in suꝑuaciũ
aduersus pauꝑtatẽ p̃paratus est aĩmus ꝑmansere duncie ad cõ¬
cepti nos doloris armanimꝰ mĩꝙͣ a nobis exiget huius nͣtu¬
tis exꝑimentũ integri ac sani felicitas corꝑis ut fortiter amis¬
soꝵ desideria paccremur p̃cepimꝰ nobis Sẽs quos amabanius
suꝑstites fortuma seruauit huius unius rei usum qui excitos di¬
es ueniet Non est quod existimes magnis tantũ uiris hoc robur
fuisse ꝙ seruitutis hũane clanstra ꝑrũperẽt Non est ꝙ indices
hoc ficri nsi a cathone non posse qui ꝙͣ ferro nͥ amiserat ar̃aꝵ
nami extraxit cũ iulissime sortis hoĩes ingenti impetu in tutũ

Expanded text:
esse ? Tamquam migraturus habita. Propone tibi quandoque hoc contubernio esse ? Tamquam migraturus habita. Propone tibi quandoque hoc contubernio carendum; fortior eris ad necessitatem exeundi. Sed quemadmodum suus finis veniet in mentem omnia sine fine concupiscentibus ? Nullius rei meditatio tam necessaria est. Alia enim fortasse exercentur in supervacuum. Adversus paupertatem praeparatus est animus; permansere divitiae. Ad contemptum nos doloris armavimus; nunquam a nobis exegit huius virtutis experimentum integri ac sani felicitas corporis. Ut fortiter amissorum desideria paterentur praecepimus nobis; omnes, quos amabamus, superstites fortuna servavit. Huius unius rei usum qui exigat dies veniet. Non est quod existimes magnis tantum viris hoc robur fuisse, quo servitutis humanae claustra perrumperent; non est quod iudices hoc fieri nisi a Catone non posse, qui quam ferro non emiserat animam manu extraxit. Vilissimae sortis homines ingenti impetu in tutum
Abbreviated transcription (Latin):
creuit hec qui dicit non iudet se libertatis mam cludere Nichil
melius eterna lex fecit ꝙͣ ꝙ unũ introitũ nobis ad uitam dedit exi¬
tus multos Ego exspectem uel morbi crudelitatẽ uel hoĩs cũ pos-¬
sis ꝑ media exire tormenta et adu̾sa discutere hoc est em̃ unũ cur
de uita non possumius queri neminẽ tenet bono loco res huma¬
ne sunt ꝙ nemo nisi suo uicio miser est Placet iuiue non placet¬
eo licet reuerti uñ uenisti Ut dolorẽ capitis leuares sanguinẽ sepe
misisti ad extenuandũ corpus uena ꝑcutitur Non opus est uasto
uolnere diuidi p̃cordia Scalpello aꝑitur ad illam magnã liberta¬
tem nia et pũcto securitas constat Qiuid est ergo quod nos
facit pigros mertesq Nemo ñm ꝙ cogitat qñq sibi ex hoc do¬
micilio exeñdũ Dit ueteres in qͥlinos indulgentia loci et consue¬
tudo eciam in ter iniurias detinet uis aduersus hoc corpus liba

Expanded text:
crevit. Hoc qui dicit, non videt se libertatis viam eludere. Nil crevit. Hoc qui dicit, non videt se libertatis viam eludere. Nil melius aeterna lex fecit, quam quod unum introitum nobis ad vitam dedit, exitus multos. Ego expectem vel morbi crudelitatem vel hominis, cum possim per media exire tormenta et adversa discutere ? Hoc est unum, cur de vita non possimus queri: neminem tenet. Bono loco res humanae sunt, quod nemo nisi vitio suo miser est. Placet; vive. Non placet; licet eo reverti, unde venisti. Ut dolorem capitis levares, sanguinem saepe misisti. Ad extenuandum corpus vena percutitur. Non opus est vasto vulnere dividere praecordia; scalpello aperitur ad illam magnam libertatem via et puncto securitas constat. Quid ergo est, quod nos facit pigros inertesque ? Nemo nostrum cogitat quandoque sibi ex hoc domicilio exeundum; sic veteres inquilinos indulgentia loci et consuetudo etiam inter iniurias detinet. Vis adversus hoc corpus liber
Abbreviated transcription (Latin):
et facilis est quid in huic ũcienda sit manus quemadmodũ
oz est longior uita sic peror est utiq mors longior In nulla re
magis ꝙͣ in morte morem aĩo gerere debenius Exeat qua impe¬
tũ cepit sine ferrũ appetit siue laqueũ sine aliquã pocionẽ uenas
occupantem ꝑgat et nĩgi scruitutis abrũpat uitã et aliis
approbare quisq debet mortẽ sibi Sptima que placet Stulto ħ
cogitantur dicet aliquis me parũ fortiter fecisse aliquis nimis
tenie̾ aliquis fuisse aliqd genus mortis aninsius uis tu cogita¬
re id in manibus esse consiliũ ad quod fama non ꝑtinet. hoc
unũ intuere ut te fortune ꝙͣ celerrime cripias alioquͣ ad erunt
qui de fc̃o tuo mala existimãt Inuenies eciam ꝓfessos sapĩan
qui michi afferendã uite sue negent et nephas iudicent ip̃m
intcremptorẽ sui ficri Eespectet nouũ esse exitũ quem natura de¬

Expanded text:
et facilis est, quidni huic inicienda sit manus ? Quemadmodum et facilis est, quidni huic inicienda sit manus ? Quemadmodum or est longior vita, sic peior est utique mors longior. In nulla re magis quam in morte morem animo gerere debemus. Exeat, qua impetum cepit; sive ferrum appetit sive laqueum sive aliquam potionem venas occupantem, pergat et vincula servitutis abrumpat. Vitam et aliis adprobare quisque debet, mortem sibi. Optima est, quae placet. Stulte haec cogitantur: "aliquis dicet me parum fortiter fecisse, aliquis nimis temere, aliquis fuisse aliquod genus mortis animosius." Vis tu cogitare id in manibus esse consilium, ad quod fama non pertinet! Hoc unum intuere, ut te fortunae quam celerrime eripias; alioquin aderunt, qui de facto tuo male existiment. Invenies etiam professos sapientiam, qui vim adferendam vitae suae negent et nefas iudicent ipsum interemptorem sui fieri; expectandum esse exitum, quem natura de
Abbreviated transcription (Latin):
reciꝑet sed ut p̃beret se legibus ut fruendũ amicis extremũ sõ¬
cratem daret Quid erat stultius ꝙͣ contempnere mortem uene¬
nũ timere Stribonia grauis femina amica drusi libonis fuit
adolescentis tam solidi ꝙͣ uobilis maiora sꝑantis ꝙͣ illo seculo
quisꝙͣ sꝑare poterat aut ip̃e ullo cũ eger a senatu in lectita
relatus esset non sane frequentibus exequiis oẽs enĩ ncͣrii de
descruerãt impie iau non reũ sed fimꝰ habere cepit consiliũ
ntrũ concistert mortem an exspectaret Cui stribonia Quid te
acculit non sinc causa Nam post diem terciũ aut quartũ ũ¬
mici moriturus arbitrio si uiuit alienũ negociũ agit Non pos¬
sis itaq de re in uiuersũ ꝓmĩciare cũ mortẽ uis etorna demĩti¬
at occupanda sit au exspectanda multa enĩ sunt que i utrãq
ꝑtem irahere possunt Si altera mors cũ tormento altera simplex

Expanded text:
reciperet, sed ut praeberet se legibus, ut fruendum amicis extremum Soreciperet, sed ut praeberet se legibus, ut fruendum amicis extremum Socraten daret. Quid erat stultius quam mortem contemnere, venenum timere ? Scribonia, gravis femina, amita Drusi Libonis fuit, adulescentis tam stolidi quam nobilis, maiora sperantis quam illo saeculo quisquam sperare poterat aut ipse ullo. Cum aeger a senatu in lectica relatus esset non sane frequentibus exequiis, omnes enim necessarii deseruerant impie iam non reum, sed funus; habere coepit consilium, utrum conscisceret mortem an expectaret. Cui Scribonia: " Quid attulit nec sine causa. Nam post diem tertium aut quartum inimici moriturus arbitrio si vivit, alienum negotium agit. Non possis itaque de re in universum pronuntiare, cum mortem vis externa denuntiat, occupanda sit an expectanda. Multa enim sunt, quae in utramque martem trahere possunt. Si altera mors cum tormento, altera simplex
Abbreviated transcription (Latin):
gere male uiuendi ꝑiculũ Itaq effeiãtam uocem illius odii existi¬
mo qui cũ in caueam coniectus esset a tyrãno et tamꝙͣ ferũ ali¬
quod aĩmal alaretur suadenti cuidani ut abstineret cibo oĩa in
emenda est Quidã licet magna licet certa sunt tñ ad illa turpi
nisirmitatis confessione non ueniam Ego cogitem in eo qui niuit
oĩa posse fortimã pocius ꝙͣ cogitem in eo qui scit mori nichil
posse fortunã dlliqñ tamen eciã si certa mors est instabit et
destinatũ sibi supliciũ sciet non cõmendabit pene sue manũ
sibi cõmodare Stulticia est timore mortis mori ueriit qui oci¬
dat exspecta Qiuid occupas quare suscipis aliene crudelitatis ꝓ¬
curationẽ utrũ ĩuides carmfici tuo an parcis Socrates pom
abstinencia finire uitam. et in edia pocius ꝙͣ ueneno mori¬
Trignita tamen dies in carcere et in exspectacione mortis exegit

Expanded text:
gere male vivendi periculum. Itaque effeminatissimam vocem illius Rhodii existigere male vivendi periculum. Itaque effeminatissimam vocem illius Rhodii existimo, qui cum in caveam coniectus esset a tyranno et tamquam ferum aliquod animal aleretur, suadenti cuidam, ut abstineret cibo: " omniaemenda est. Quaedam licet magna, licet certa sint, tamen ad illa turpi infirmitatis confessione non veniam. Ego cogitem in eo, qui vivit, omnia posse fortunam, potius quam cogitem in eo, qui scit mori, nil posse fortunam? Aliquando tamen, etiam si certa mors instabit et destinatum sibi supplicium sciet, non commodabit poenae suae manum; sibi commodaret. Stultitia est timore mortis mori. Venit qui occidat. Expecta. Quid occupas ? Quare suscipis alienae crudelitatis procurationem ? Utrum invides carnifici tuo an parcis ? Socrates potuit abstinentia finire vitam et inedia potius quam veneno moriTriginta tamen dies in carcere et in expectatione mortis exegit,
Abbreviated transcription (Latin):
diliũ enĩ ut scis uenti segnes ludũt ac detinẽt et tnͣquillitatis
lentissime tedio lassant diliũ ꝑtinax flatus celerrime ꝑfert Idẽ
euenire nobis puta dilios uita uelocissime adduxit quo uenien¬
dũ erat eciam cũctantibus Alios man̾ut et coxit que ut non
semꝑ retinenda est Non enĩ niuere bonũ est sed bñ uiuere Itaq
sapiens uiuit ꝙͣtum debet non ꝙͣtũ potest. uidebit ubi uicturus
sit cum quibus quomodo quid acturus Cogitat semꝑ qualis
uita non ꝙͣta sit Si simłata occurrũt molesca et tranquillitatẽ
turbancia emittit se Rec ħ tm̃ in uecessitate ultima facit sed cũ
pͣmũ illi cepit suspecta esse fortuna diligenter crrcũspicit nuĩꝙͥ
illo desmendũ sit Richil existimat sua referre faciat finẽ an ac¬
multũ ex stillicidio p̃t ꝑdere Cicius mori aut tardius ad rem nõ
ꝑtinet bene mori aut male ad rem ꝑtinet. bñ autẽ mori est effu¬

Expanded text:
Alium enim, ut scis, venti segnes ludunt ac detinent et tranquillitatis Alium enim, ut scis, venti segnes ludunt ac detinent et tranquillitatis lentissimae taedio lassant, alium pertinax flatus celerrime perfert. Idem evenire nobis puta: alios vita velocissime adduxit, quo veniendum erat etiam cunctantibus, alios maceravit et coxit. Quae, ut scis, non semper retinenda est. Non enim vivere bonum est, sed bene vivere. Itaque sapiens vivit, quantum debet, non quantum potest. Videbit ubi victurus sit, cum quibus, quomodo, quid acturus. Cogitat semper, qualis vita, non quanta sit. Si multa occurrunt molesta et tranquillitatem turbantia, emittit se. Nec hoc tantum in necessitate ultima facit, sed cum primum illi coepit suspecta esse fortuna, diligenter circumspicit, numquid ideo desinendum sit. Nihil existimat sua referre, faciat finem an acmultum ex stilicidio potest perdere. Citius mori aut tardius ad rem non pertinet, bene mori aut male ad rem pertinet. Bene autem mori est effu
Abbreviated transcription (Latin):
tecũ licet cogites nemo insi suo die moritur nichil ꝑdis ex to tꝑe
Ram quod relinquis aliemuĩ est Bale. Deneca lucilio salutem̃
ost longũ interuallũ pompeyos tuos uidi In ẜ conspc̃m a do¬
lescencie me reductus sum Quidꝙͣ illic iuuenis feterã iude¬
bar michi faccre ad huc posse et paulo ante fecisse ꝑnauigaiumꝰ
lucili uitam et quẽadmodũ in mari ut ait uirgilius noster terreq
urbesq recedũt sic in hoc cursũ rapidissumi temporis pͥmũ pueri¬
ciã abscondimiꝰ deide adolescenciã demde quidꝙͣ est inter inu̾enẽ
et senem mediũ in utrusq confinio positũ dem̃ ip̃iis senectu-¬
tis optimos ãnos Nouissime incipit ostendi publitus sinis gn̾is
hũani scopłm esse illũ putamus demencissimi Portus est aliqñ
petendus nuĩꝙͣ recusandus In quẽ si quem si quis intra p̾mos
ãnos delatus est non magis queri debet ꝙͣ qui cito nauigauit

Expanded text:
tecum licet cogites: nemo nisi suo die moritur. Nihil perdis ex tuo tempore; tecum licet cogites: nemo nisi suo die moritur. Nihil perdis ex tuo tempore; nam quod relinquis, alienum est VALE. Seneca Lucilio suo salutem ost longum intervallum Pompeios tuos vidi. In conspectum adulescentiae meae reductus sum. Quicquid illic iuvenis feceram, videbar mihi facere adhuc posse et paulo ante fecisse. Praenavigavimus, Lucili, vitam et quemadmodum in mari, ut ait Vergilius noster, Terraeque urbesque recedant, sic in hoc cursu rapidissimi temporis primum pueritiam abscondimus, deinde adulescentiam, deinde quidquid est illud inter iuvenem et senem medium, in utriusque confinio positum, deinde ipsius senectutis optimos annos. Novissime incipit ostendi publicus finis generis humani. Scopulum esse illum putamus dementissimi; portus est, aliquando petendus, numquam recusandus, in quem si quis intra primos annos delatus est, non magis queri debet quam qui cito navigavit.
Abbreviated transcription (Latin):
cimata ꝓficiũt Interrũpenda non est quies et inte pͥoris obliuio
Sine dediscere oculos tuos Sine aures assuescere samoribus uerbis
quociens ꝓcesseris in ip̃o tnͣsitu aliqua que renouent cupiditates
tuas tibi occurrent quemadinodũ et qui amorẽ exuere conatur
cupiditate flagrauit et oculos et aures ab hiis qui reliquit auer¬
pationis sue aspiciet Nullũ sine anctoramento matũ est̃ dluaritia
cio et purpurã et plansimmi et ex ħ tibi gratis uiuendũ est uix est
a toto soculo potest ut uicia tam longa licencia tumda subigan¬
tur et iuigũ accipiant ne dũ si tam breuis temporis spacio disce¬
dimus unamꝙͣlibet rem ix ad ꝑstm ꝑducit assidua et ingłia in¬
tencio Si mne quidem uelis audur ħ meditare ex̾ce te ut mortẽ
et exipias et si ista res sua debit accersias Incerest nichil illa ⁊̾¬
ad nos nemat aut ad illam nos Illud imꝑitissiim cuiuisq uerbũ

Expanded text:
tinuata proficiunt. Interrumpenda non est quies et vitae prioris oblivio. tinuata proficiunt. Interrumpenda non est quies et vitae prioris oblivio. Sine dediscere oculos tuos, sine aures adsuescere sanioribus verbis. Quotiens processeris, in ipso transitu aliqua, quae renovent cupiditates tuas, tibi occurrent. Quemadmodum ei, qui amorem exuere conatur, cupiditate rlagravitflagravit, et oculos et aures ab iis, quae reliquit, averesens occupationis suae aspiciet. Nullum sine auctoramento malum est. Avaritia tio purpuram et plausum et ex hoc potici toto saeculo potest, ut vitia tam longa licentia tumida subigantur et iugum accipiant, nedum, si tam breve tempus intervallis caedimus. Unam quamlibet rem vix ad perfectum perducit adsidua vigilia et intentio. Si me quidem velis audire, hoc meditare et exerce, ut mortem et excipias et, si ita res suadebit, accersas. Interest nihil, illa ad nos veniat an ad illam nos. Illud imperitissimi cuiusque verbum
Abbreviated transcription (Latin):
ie reꝑare calcar addamus ħ etas optime facit ad ħ studia Iam di¬
putauit iam uitia pͥmo feruore adolescencie indonica lassauit
non mulcũ suꝑ est ut excungat Et qñ in quis tibi ꝓderit istud
quod in exitu dicis aut in quam rem In hanc ut exeam melior
Non est tamẽ qd existimas ullam etatem aptiorem esse ad bonã
mentem ꝙͣ que se multis exꝑimentis longa ac frequenti rerum
paciencia donuit que ad salutaria mitigatis afft̃ibus uenit hoc
est huius boni tempus Eusq̃s senex ad sapientiam ꝑuenit aĩs
ꝑuenitur Dale deneca lucilio suo salutem
utare te loca et in aliũ de alio transilire nolo primũ quia
tam frequens migracio instabilis añm est Coabescere ocio¬
õ non potest nisi desit circũspicere et errare/ ut am̃i possis con¬
tincre primũ corꝑis tui fugam fiste deinde płimũ remedia con¬

Expanded text:
te reparare, calcar addamus; haec aetas optime facit ad haec studia; iam dete reparare, calcar addamus; haec aetas optime facit ad haec studia; iam despumavit. Iam vitia primo fervore adulescentiae indomita lassavit, non multum superest ut extinguat. "Et quando," inquis, "tibi proderit istud, quod in exitu discis, aut in quam rem ? " In hanc, ut exeam melior. Non est tamen quod existimes ullam aetatem aptiorem esse ad bonam mentem quam quae se multis experimentis, longa ac frequenti rerum paenitentia edomuit, quae ad salutaria mitigatis adfectibus venit. Hoc est huius boni tempus; quisquis senex ad sapientiam pervenit, annis pervenit. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Mutare te loca et aliunde alio transilire nolo; primum, quia tam frequens migratio instabilis animi est. Coalescere otio non potest, nisi desit circumspicere et errare. Ut animum possis continere, primum corporis tui fugam siste. Deinde plurimum remedia con
Abbreviated transcription (Latin):
si hec loqueris aliquid ꝑfc̃m est m alo ignostas ocio meo ꝙͣ in¬
iudeas Bciũ in quis seneca cõmendas michi ad epicureas boces
dilaberis Sciũ tibi comendo in quo maiora agas et pulchriora
ꝙͣ qui reliquisti pulsare suꝑbas potentioꝵ fores digere in lute¬
ram senes orbos/ płumũ in foro posse ñiudiosa potentia ac bre¬
ius est et si uerũ estimes sordida Ille me gracia forensi longe
antecedet illa scipendiis militaribus et quesita ꝑ ħ dignitate ill
cdienciũ turba Est tanti ab hoĩbus iuĩci dũ a me fortuma itĩcatim
Cuius turbe par esse non possum plus habeo gracie utinã qui¬
dẽ hoc ꝓpositũ sequi olim tibi fuisset aĩmꝰ utinã de inta bta nõ in
conspc̃u mortis ageremus Sed nĩc quoq non moriamur multa enĩ
que suꝑnacua esse et ĩnnica re credituri fuimus rõi nuĩc exꝑientie
credimus Quod facere solent qui serius exicrũt et uolũt eꝑis celerita¬

Expanded text:
si hoc loqueris, aliquid profectum est. Malo ignoscas otio meo quam insi hoc loqueris, aliquid profectum est. Malo ignoscas otio meo quam invideas. "Otium," inquis, "Seneca, commendas mihi? Ad Epicureas voces delaberis." Otium tibi commendo, in quo maiora agas et pulchriora quam quae reliquisti; pulsare superbas potentiorum fores, digerere in litteram senes orbos, plurimum in foro posse invidiosa potentia ac brevis est et, si verum aestimes, sordida. Ille me gratia forensi longe antecedet, ille stipendiis militaribus et quaesita per hoc dignitate, ille clientium turba; est tanti ab omnibus vinci, dum a me fortuna vincatur, cui in turba par esse non possum; plus habet gratiae. Utinam quidem hoc propositum sequi olim fuisset animus tibi! Utinam de vita beata non in conspectu mortis ageremus! Sed nunc quoque non moremur. Multa enim, quae supervacua esse et inimica credituri fuimus rationi, nunc experientiae credimus. Quod facere solent, qui serius exierunt et volunt tempus celerita
Abbreviated transcription (Latin):
dllius a frequenti cibo fulcit alius inter posito ieiunio corpus ex¬
haurit et purgat Quoꝵ p̾or pedes dolor repetit aut uino aut
balueo abstinent In ceta negligentes huic a quo sepe infestant
da curacio est Saud in ocio facio ultus meũ curo Si ostenderem
tibi pedẽ: turgidum liuidam manũ aut contracti cruris aridos
neruos ꝑmitteres mͥ uno loco iacere et fouere morbũ incũ ma¬
ius matũ est hoc ꝙ non possum tibi ostende̾ In pectore tuo col¬
lectio et nomita est Nolo nolo laudes nolo dicas O magnũ ui¬
rũ contempsit oĩa et dampnatis humane uite fioribus fugit
Nichil dampnaui inse me. non est ꝙ ꝓficiendi causa uenire
ad me uelis Eris qui huic aliꝙͣ auxilii speras Non medicus sel
eger hic habitat malo illa cũ discesseris dicas Ego istũ btm̃ hoĩ¬
nem putabam et eruditũ erexeram aures destitutus sum nchil
uidi nichil audiui qd consputrẽ ad qd reuerterer Si hec seritis

Expanded text:
alius frequenti cibo fulcit, alius interposito ieiunio corpus exalius frequenti cibo fulcit, alius interposito ieiunio corpus exhaurit et purgat. Ii, quorum pedes dolor repetit, aut vino aut balineo abstinent. In cetera neglegentes huic, a quo saepe infestantuda curatio est. Quid in otio facio ? Ulcus meum curo. Si ostenderem tibi pedem turgidum, lividam manum aut contracti cruris aridos nervos, permitteres mihi uno loco iacere et fovere morbum meum. Maius malum est hoc, quod non possum tibi ostendere; in pectore ipso collectio et vomica est. Nolo nolo laudes, nolo dicas: " o magnum virum ! contempsit omnia et damnatis humanae vitae furoribus fugit." Nihil damnavi nisi me. Non est quod proficiendi causa venire ad me velis. Erras, qui hinc aliquid auxilii speras; non medicus, sed aeger hic habitat. Malo, cum discesseris, dicas: " ego istum beatum hominem putabam et eruditum. Erexeram aures; destitutum sum. Nihil vidi, nihil audii, quod concupiscerem, ad quod reverterer." Si hoc sentis,
Abbreviated transcription (Latin):
aꝑta trauseũt et at condita et abstrusa rimantur furẽ signata
sollicitant uile iidetur quidꝙͣ pacet deꝑta effractarius p̃t̾it hos
mores habet ppło hos ĩꝑitissimꝰ quisq insecreta irrũꝑe cupit S¬
timũ itaq est non iactare ociũ suũ Iactandi autem genus est in¬
nus latere et in conspcũ hõmi secedere Ille carenti se abdidit ille¬
neapoli uiclusus est ille multis ãnis non tranfit domus sue limẽ
Conuocat turbã quisq ocio suo aliꝙͣ fabulã imposuit Cũ secesse¬
ris non est agendũ hoc ut de te hoĩes loqñtur sed ut ip̃e tecũ loqͥ¬
ris Quid autẽ loquaris. Quod hoĩes de aliis libentissime faciũt
de te apud te mala existima dissuesces et ducre uerã et audire
Id autẽ maxĩe tracta qd in te esse infirmissimũ seucies Nota ha¬
bet sui quisq corꝑis uicia Itaq alius uomitu leuat stomachum

Expanded text:
aperta transeunt, condita et abstrusa rimantur; furem signata aperta transeunt, condita et abstrusa rimantur; furem signata sollicitant. Vile videtur, quicquid patet, aperta effractarius praeterit. Hos mores habet populus, hos imperitissimus quisque: in secreta inrumpere cupit. Optimum itaque est non iactare otium suum. Iactandi autem genus est nimis latere et a conspectu hominum secedere. Ille Tarentum se abdiditNEAPOLI INCLUSUS; ILLE MULTIS ANNIS NON TRANSIT DOMUS SUE LIMEN: Convocat turbam, quisquis otio suo aliquam fabulam inposuit. Cum secesseris, non est hoc agendum, ut de te homines loquantur, sed ut ipse tecum loquaris. Quid autem loqueris? Quod homines de aliis libentissime faciunt, de te apud te male existima; adsuesces et dicere verum et audire. Id autem maxime tracta, quod in te esse infirmissimum senties. Nota habet sui quisque corporis vitia. Itaque alius vomitu levat stomachum,
Abbreviated transcription (Latin):
licet scĩas Ded ex p̃cepto quoq facias et tibi et cũ uoles approba¬
bis nec ad oc̃m rem .p. mittimus nec semꝑ nec fine ullo fine
p̃terea cũ sapienti rem p. ip̃o dignã dedimus id est mũdũ non
est extra rer publicam eciã si recesserit inmo fortasse relicto un
angulo ad maiora atq ampliora transit et celo impositus intel¬
ligit cũ celłã aut tribunal ascenderet ꝙͣ huĩli loco sederit Depo¬
no s hoc apud te nũꝙͣ plus agere sapicutem ꝙͣ cũ in conspc̃u eiꝰ
diuina atq hũana uenerũt Nũc ad illud reuertor quod ꝑsuade̾
tibi ceperã ut ociũ tuũ ignotũ sit Non est ꝙ inscribas tibi pħram
lam uocato et desidiam Gloriari ocio iners ambicio est aĩalia que¬
dam ne ĩueniri possint uestigia sua circa ip̃m cubile confũdunt
Idem tibi faciendũ est alioquĩ non deerũt qui ꝑsequantur multi

Expanded text:
licet scias. Sed ex praecepto quoque facies ; et tibi et cui voles adprobalicet scias. Sed ex praecepto quoque facies ; et tibi et cui voles adprobabis. Nec ad omnem rem publicam mittimus nec semper nec sine ullo fine. Praeterea, cum sapienti rem publicam ipso dignam dedimus, id est mundum, non est extra rem publicam, etiam si recesserit, immo fortasse relicto uno angulo in maiora atque ampliora transit et caelo inpositus intellegit, cum sellam aut tribunal ascenderet, quam humili loco sederit. Depone hoc apud te, numquam plus agere sapientem, quam quom in conspectum eius divina atque humana venerunt. Nunc ad illud revertor, quod suadere tibi coeperam, ut otium tuum ignotum sit. Non est quod inscribas tibi philoslitatem voca et desidiam. Gloriari otio iners ambitio est. Animalia quaedam ne inveniri possint, vestigia sua circa ipsum cubile confundunt; idem tibi faciendum est. Alioqui non deerunt, qui semper sequantur. Multi
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ demetrius noster occurrit qui uitam securam et sine ullis fortue
occursionibus mare mortuũ uotat nichil habere ad quod exciteris
ad quod concites cuius demĩtiacione et incursu firmitatẽ am̃i tu
temꝑtes sed in ocio inconcusso iacere non est tranquillicas/ malicia
est dlitalus stoicus dicere solebat Malo me fortuna in castris
suis ꝙͣ in deliciis habebat Corqueor sed fortiter bñ est Occidor
sed fortiter bñ est dtudi epicurũ dicet et dulce est Ego tam ho¬
neste rei ac seucre mĩꝙͣ molle nomẽ ĩponam uror sed ĩuictus.
Quidni hoc optabile sit non ꝙ urit me ignis sed ꝙ non unicit
Nichil uirtute p̃stancius nichil pulchzius et bonũ est et optabile
quidꝙͣ ex huius geritur imꝑio Bale Deneca Iucilio suo salutem
onsilio tuo accedo absconde te in ocio sed et ip̃m ociũ tum̃
absconde ħ te stũrũ stonoꝵ eciam si non p̃cepto at exemplo

Expanded text:
mihi Demetrius noster occurrit, qui vitam securam et sine ullis fortunae mihi Demetrius noster occurrit, qui vitam securam et sine ullis fortunae incursionibus mare mortuum vocat. Nihil habere, ad quod exciteris, ad quod te concites, cuius denuntiatione et incursu firmitatem animi tui temptes, sed in otio inconcusso iacere non est tranquillitas; malacia est. Attalus Stoicus dicere solebat: " malo me fortuna in castris suis quam in deliciis habeat. Torqueor, sed fortiter; bene est. Occidor, sed fortiter; bene est." Audi Epicurum, dicet et " dulce est." Ego tam honestae rei ac severae numquam molle nomen inponam. Uror, sed invictus. Quidni hoc optabile putem — non quod urit me ignis, sed quod non vincit ? Nihil est virtute praestantius, nihil pulchrius. Et bonum est et optabile, quicquid ex huius geritur imperio. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Consilio tuo accedo; absconde te in otio. Sed et ipsum otium absconde. Hoc te facturum Stoicorum etiam si non praecepto, at exemplo
Abbreviated transcription (Latin):
promptu fit et mnaxĩe appareat paciencia. Ceterũ illic est fortitu¬
do cuiꝰ paciencia et ppessĩo et touerancia rami sunt Illic est pru¬
dencia sine qua millũ uulbã mitur consiliũ que suadet qd effuge
non possis ꝙͣ fortissime ferre Illic est constancia que decci loco nõ
potest et ꝓposicũ nulla ui excorquente dimittit Illic est indiuiduꝰ
ille comitatus uirtutũ Quid uirtutis honeste fit una uirtus fc̃t
tibꝰ enam si ab una fieri uidetur optabile est Quid tu existimas
ea tm̃ optabilia esse que ꝑ uoluptatẽ et ociũ uenañt que exipi¬
uota que non gratulanciũ cetu sed adoranciũ uenerantrũq celebran¬
tur Ita tu non putas regulũ optasse ut ad penas ꝑuemret Indue
magni uiri aĩm et ab opimonibus uulgi secede paulisper sa¬
pe quantã debes uirtutis pulchertime ac magnificentissime sp̃c̃m
que nobis non thure noc scrtis sed sudore et sanquĩe colenda est.

Expanded text:
promptu sit et maxime appareat patientia. Ceterum illic est fortitupromptu sit et maxime appareat patientia. Ceterum illic est fortitudo, cuius patientia et perpessio et tolerantia rami sunt. Illic est prudentia, sine qua nullum initur consilium, quae suadet, quod effugere non possis, quam fortissime ferre. Illic est constantia, quae deici loco non potest et propositum nulla vi extorquente dimittit. Illic est individuus ille comitatus virtutum: quicquid honeste fit, una virtus facit, robatur, etiam si ab una fieri videtur, optabile est. Quid? Tu existimas ea tantum optabilia esse, quae per voluptatem et otium veniunt, quae excipi quaedam vota, quae non gratulantium coetu, sed adorantium venerantiumque celebrantur. Ita tu non putas Regulum optasse, ut ad Poenos perveniret ? Indue magni viri animum et ab opinionibus volgi secede paulisper. Cape, quantam debes, virtutis pulcherrimae ac magnificentissimae speciem, quae nobis non ture nec sertis, sed sudore et sanguine colenda est.
Abbreviated transcription (Latin):
p̃hensa sunt tamꝙͣ opto mͥ iutam honestam uita autẽ honesta
accionibus uariis constat In hac est ergo reguli archa. cathonis
scissum manu sua uolmus rutelii exiliũ calix uenenatus qui soca¬
tem transtulit e carcere in celũ Ita cũ optani mͥ uitam honestam
nͣ p̃t esse o terq quaterq bt̃i qui añ ora pr̃m troie sub membꝰ
altis contigit appetere. Quid interest optes hoc alicui an optabi¬
le fuisse fatearis decise ꝓte publica deuouit et in medios hostes
concitato equo mortem petens irruit dllter post hũc paterne nͥ¬
tutis emulus conceptis sollempnibus ac iam familiaribus ue¬
bis in aciem confertissimã incurrit in de hoc sollicitus tm̃ ut li¬
taret optabilem rem putas bonam mortem dubitas ergo an op¬
timũ sit memoralẽ mori et in aliquo oꝑe uirtutis Cum aliquis
tormenta fortiter patitur oĩbus uirtutibus utitur fortasse mia in

Expanded text:
prensa sunt. Tamquam opto mihi vitam honestam. Vita autem honesta prensa sunt. Tamquam opto mihi vitam honestam. Vita autem honesta actionibus variis constat; in hac est Reguli arca, Catonis scissum manu sua vulnus, Rutili exilium, calix venenatus, qui Socraten transtulit e carcere in caelum. Ita cum optavi mihi vitam honestamnon potest esse. O terque quaterque beati. Quis ante ora patrum Troiae sub moenibus altis Contigit oppetere ! Quid interest, optes hoc alicui an optabile fuisse fatearis ? Decius se pro re publica devovit; in medios hostes concitato equo mortem petens inruit. Alter post hunc, paternae virtutis aemulus, conceptis sollemnibus ac iam familiaribus verbis in aciem confertissiman incucurrit, de hoc sollicitus tantum, ut litaret, optabilem rem putans bonam mortem. Dubitas ergo, an optimum sit memorabilem mori et in aliquo opere virtutis? Cum aliquis tormenta fortiter patitur, omnibus virtutibus utitur. Fortasse una in
Abbreviated transcription (Latin):
tũ Ego dissencio Quare primũ quia fieri nõ p̃t ut aliqua res
bona quidẽ sit si optabilis non sit Dem̃ si uirtus optabilis est
nullũ antẽ siue uirtutẽ bonũ et om̃t bonũ optabile est. deinde
eciam si tormentoꝵ fortis paciencia optabilis est etiam nĩt i¬
terrogo ne ue fortitudo optabilis est ditqui ꝑicula contempnit
et ꝓuocat pulcerrima pars cuis maxima et eque mrabilis illa
est non cedere ignibus obiuam iran ulueribus interdũ tela ne
nitare quidem sed pectore exipere di fortitudo optabilis est et tor¬
menta pacienter ferie optabile est ħ enĩ fortituduus pars est Sed
seꝑa ista ut dixi nͭ crit qd tibi faciat errorẽ Non em̃ pati tormẽ¬
tã optabile est sed pati fortiter Illud pati fortiter quod est uirtus
Quis tamẽ unꝙͣ hoc sibi optabit Quedam uota aꝑta et. ꝓfessa
sunt cũ ꝑticulatim fuĩt Quedam latent cũ uno uoto multa com¬

Expanded text:
tum. Ego dissentio. Quare ? Primum quia fieri non potest, ut aliqua res tum. Ego dissentio. Quare ? Primum quia fieri non potest, ut aliqua res bona quidem sit, sed optabilis non sit. Deinde si virtus optabilis est, nullum autem sine virtute bonum est, omne bonum optabile est. Deinde etiam tormentorum fortis patientia optabilis est. Etiamnunc interrogo: nempe fortitudo optabilis est? Atqui pericula contemnit et provocat. Pulcherrima pars eius maximeque mirabilis illa est, non cedere ignibus, obviam ire vulneribus, interdum tela ne vitare quidem, sed pectore excipere. Si fortitudo optabilis est, et tormenta patienter ferre optabile est; hoc enim fortitudinis pars est. Sed separa ista, ut dixi; nihil erit quod tibi faciat errorem. Non enim pati tormenta optabile est, sed pati fortiter. Illud opto "fortiter," quod est virtus. " Quis tamen umquam hoc sibi optavit ? " Quaedam vota aperta et professa sunt, cum particulatim fiunt, quaedam latent, cum uno voto multa con
Abbreviated transcription (Latin):
tur ubi ista optabilia fint Nichil autẽ iuideo ex istis uoto dignũ est
Neminẽ certe adhuc scio eo noĩe uotũ soluisse ꝙ flagellis cesus esset
aut podegra distortus aut eculeo longior fcus Distingne ini hacili
ista et intelliges esse in hiis aliꝙͣ optandũ Tormenta ab esse a me
uclim sed si sustinenda fuerint ut me in illis fortiter animose ho¬
neste gerã optabo Quid ni ego malim non incidere bellũ sed si
uiciderit ut wlacra ut famẽ ot et oĩa qui uelloꝵ ncc̃itas affert
generose feram optabo Non sum tam demeus ut egrotare cupiã
sed si egrotãdũ fu̾it ut nichil intꝑanter nichil effeĩate faciã op¬
tabo Ita non in cõmoda eptabilia sunt sed uirtus qua ꝑferũt᷑
incõmoda Quidam ex nris existimãt oĩmi maloꝵ nr̃oꝵ fortẽ
toleranciã non esse optabilem sed ne abhominandã quidem qa
uoco purũ bonũ peti debet et tranquillũ et extra molestiã posi¬

Expanded text:
tur, ut ista optabilia sint. Nihil autem video ex istis voto dignum. tur, ut ista optabilia sint. Nihil autem video ex istis voto dignum. Neminem certe adhuc scio eo nomine votum solvisse, quod flagellis caesus esset aut podagra distortus aut eculeo longior factus." Distingue, mi Lucili, ista, et intelleges esse in iis aliquid optandum. Tormenta abesse a me velim; sed si sustinenda fuerint, ut me in illis fortiter, honeste, animose geram, optabo, Quidni ego malim non incidere bellum ? Sed si inciderit, ut vulnera, ut famem et omnia,quae bellorum necessitas adfert, generose feram, optabo. Non sum tam demens, ut aegrotare cupiam; sed si aegrotandum fuerit, ut nihil intemperanter, nihil effeminate faciam. optabo. Ita non incommoda optabilia sunt, sed virtus, qua perferantur incommoda. Quidam ex nostris existimant omnium istorum fortem tolerantiam non esse optabilem, sed ne abominandam quidem, quia voto purum bonum peti debet et tranquillum et extra molestiam posi
Abbreviated transcription (Latin):
cũ in estatem quo tꝑe calere debebat incepuit nec adhuc
illi fides est sepe enĩ in lpemẽ reuoluitur uis scire qd adhuc du
biũ sit nondũ me cõmitto frigido ueri adhuc rigorẽ eius insrigo
hoc est inquis nec calidũ nec frigidũ pati Ita est mi lucili iam eta
mea contenta est suo frigore uix media regelatur estate Itaq maior
pars in uestincutis degitur digo gr̃as senectuti ꝙ me lcũlo affixit
Qiud in grãs illi ħ nomũe agam Quidꝙ̃ debebam uolle nou pos¬
sũ Cũ libellis mͥ plurimꝰ sermo est Si qnͣ interuenerũt epłe tue
tecũ esse mͥ uideor et sic afficior aĩo tamꝙͣ tibi nõ rescribã sed respõ¬
deam Itaq et de hoc ꝙ queris qĩ colloquar tecũ quale sit una sin¬
tabunur Qucris an om̃e bonũ optabile sit Si bonũ est inquis for¬
titer torqueri et magno aĩo uri et pacienter optare egrotare sequi¬

Expanded text:
tura in aestatem, quo tempore calere debebat, intepuit nec adhuc tura in aestatem, quo tempore calere debebat, intepuit nec adhuc illi fides est. Saepe enim in hiemem revolvitur. Vis scire, quam dubium adhuc sit ? Nondum me committo frigidae verae, adhuc rigorem eius infringo. "Hoc est," inquis, " nec calidum nec frigidum pati." Ita est, mi Lucili; iam aetas mea contenta est suo frigore. Vix media regelatur aestate. Itaque maior pars in vestimentis degitur. Ago gratias senectuti, quod me lectulo adfixit. Quidni gratias illi hoc nomine agam ? Quicquid debebam nolle, non possum. Cum libellis mihi plurimus sermo est. Si quando intervenerunt epistulae tuae, tecum esse mihi videor et sic adficior animo, tamquam tibi non rescribam, sed respondeam, Itaque et de hoc, quod quaeris, quasi conloquar tecum, quale sit, una scrutabimur. Quaeris, an omne bonum optabile sit. "Si bonum est," inquis, "fortiter torqueri et magno animo uri et patienter aegrotare, sequi
Abbreviated transcription (Latin):
et manũ suam in hostili foculo destillantẽ ꝑspectauit donec porsen¬
na auꝰ pene fauebat glorie ĩuidit et ignem ĩnito eripi iussit hoc
bonũ quidẽ inter p̾ma numerẽ ꝙ tantoq mauis puter ꝙͣ illa se-¬
cura et intemptata fortune ꝙͣto rarius est hostem amissa manu
uicisse ꝙͣ armata Quid a ergo inquis hoc bonũ tibi optabis
Quid in. ħ enĩ nisi qui potest optare non potest facere dm pociꝰ
optem nͣ malaxandos articulos ex soletis meis porrigam ubi im-¬
liercula aut aliquis in mulerculam ex iuro uersus digitłos ineos
ducat Quid in ego feliciorẽ putẽ iuciũ qui sic tractauit ignẽ qĩ
illam manũ tractatori p̃stitisset Integrũ restituit quidꝙͣ errau̾at
Confecit bellũ in eruus ac mancus et illa manu trũca reges du¬
os uicit Bale Seneca Iucilis suo salutem
t a coĩbus iniciũ faciã uer aꝑue se cepit. Sed iam indina¬

Expanded text:
et manum suam in hostili foculo destillantem perspectavit, donec Porsenet manum suam in hostili foculo destillantem perspectavit, donec Porsenna, cuius poenae favebat, gloriae invidit et ignem invito eripi iussit. Hoc bonum quidni inter prima numerem tantoque maius putem quam illa secura et intemptata fortunae, quanto rarius est hostem amissa manu vicisse quam armata? "Quid ergo?" inquis, "hoc bonum tibi optabis ? " Quidni ? Hoc enim nisi qui potest et optare, non potest facere. An potius optem, ut malaxandos articulos exoletis meis porrigam ? Ut muliercula aut aliquis in mulierculam ex viro versus digitulos meos ducat ? Quidni ego feliciorem putem Mucium, quod sic tractavit ignem, quasi illam manum tractatori praestitisset ? In integrum restituit quidquid erraverat; confecit bellum inermis ac mancus et illa manu trunca reges duos vicit. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Vt a communibus initium faciam, ver aperire se coepit, sed iam inclina
Abbreviated transcription (Latin):
ri Sed quia ĩ. res tulit et amplexanda et laudanda et exeqnͣda
sũmus sunt non potest dici ħ non est par maxinus bonũ quod
btẽ uite clausulã imposuit cui epicimus extrema noce gracias gis
ꝑnutte mͥ luciti uiroꝵ optime aliꝙͣ audacuis dicere Si ulla bona
maiera esse aliis possent ħ ego qui tristia indentur mollibus illis
moderari Eadem racione fit Scio ubi aliquis felicitatẽ bene et ubi
calumitatem fortiter ferat Eque esse fortis p̃t qui ꝓ ualle securus
excubuit nulis hostibus castra temptantibus et qui succisis popli¬
abus ingenua se excepit nec arma dimisit m acce nirtute esto san¬
guiolentis et ex acie redemitibus dicitur Itaq hoc magis lauda¬
uerim bona exercitata et forcia et cum fortuna rixata Ego non¬
dubitem quid magis laudem tñtam et recornidam manũ mnucii
ꝙͣ cuiuslibet fortissimi saluam Stetit hostiũ flãmarũqz temptator

Expanded text:
ri, sed quia ita res tulit, et amplexanda et laudanda et exaequanda ri, sed quia ita res tulit, et amplexanda et laudanda et exaequanda summis sunt. Non potest dici, hoc non esse par maximis bonum, quod beatae vitae clausulam inposuit, cui Epicurus extrema voce gratias egit. Permitte mihi, Lucili virorum optime, aliquid audacius dicere: si ulla bona maiora esse aliis possent, haec ego, quae tristia videntur, mollibus illis moderari. Eadem ratione fit, scio, ut aliquis felicitatem bene et ut calamitatem fortiter ferat. Aeque esse fortis potest, qui pro vallo securus excubuit nullis hostibus castra temptantibus et qui succisis poplitibus in genua se excepit nec arma dimisit; " macte virtute esto " sanguinolentis ex acie redeuntibus dicitur. Itaque haec magis laudaverim bona exercita et fortia et cum fortuna rixata. Ego dubitem, quin magis laudem truncam illam et retorridam manum Mucii quam cuiuslibet fortissimi salvam? Stetit hostium flammarumque contemptor