comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
inseꝑabilis et sola satis est habet enĩ secũ uoluptatẽ sine qua nõ
est et consola est Illud antem absindũ est quod dicitur btc̃a quidẽ
modũ ficri possit non repnio Etã eñ uta bouũ i se ꝓfc̃m habet
aut melius btã autem uita diuina est nichil habet in quod ampl¬
us possit attolli P̃terea si uita btã nullius est indigens oĩs uita
bĩa ꝑstã est eademq est et btã et btĩssima Nũꝙͣ dubitas quĩ bta
uita sũmũ bonũ sit ergo si sũũ bonũ habet sũe btã est Quẽ¬
admodũ sũmũ bonũ adicitionẽ non recipit quid enĩ supra sũmũ
erit ita ne btã quidem uita que sine sũmo bono non est Qnod si
aliquẽ magis btmu induxeris induces et multo magis et ĩniuue¬
rabilia discrimĩa sũmi boni facies Cũ sũmũ bonũ intelligam qd̃
supͣ se gradũ non habet Si est aliquis minus btũs ꝙͣ alius seqn¬

Expanded text:
inseparabilis, et sola satis est. Habet enim secum voluptatem, sine qua non inseparabilis, et sola satis est. Habet enim secum voluptatem, sine qua non est, etiam cum sola est. Illud autem absurdum est, quod dicitur beatum quidem modum fieri possit, non reperio. Beata enim vita bonum in se perfectum habet,aut melius, beata autem vita divina est; nihil habet, in quod amplius possit attolli. Praeterea si beata vita nullius est indigens, omnis beata vita perfecta est eademque est et beata et beatissima. Numquid dubitas, quin beata vita summum bonum sit ? Ergo si summum bonum habet, summe beata est. Quemadmodum summum bonum adiectionem non recipit quid enim supra summum erit ?, ita ne beata quidem vita, quae sine summo bono non est. Quod si aliquem magis beatum induxeris, induces et multo magis; innumerabilia discrimina summi boni facies, cum summum bonum intellegam, quod supra se gradum non habet. Si est aliquis minus beatus quam alius, sequi
Abbreviated transcription (Latin):
tela et ignes pro prĩa legibus libertate cũctanter exibit et aĩo rect¬
dente Nron cadit autem ii sapientẽ hec diu̾sitas mentis Iitud p̃terea
iudico obscruandũ ne duo que seꝑatim ꝓbanda sunt usceannus ꝑ
se enĩ colligitur unũ bonũ esse quod honestũ Per se rursus ad itã utam
satis esse iurtatem Si unũ bonũ est quod honestũ oẽs concedunt ad
bt̃e uinendũ sufficere uirtutẽ ecõtranio non remttetur si btm̃ una ñ¬
tus facit unũ bonũ esse quod honestũ est xenoc̾tes et speusippus pri¬
tant btm̃ uel sola iurtute fieri posse non tñ unũ bonũ esse quos ho¬
nestũ est Epiturus quoq iudicat eũ qui uirtutẽ habeat beatũ esse
sed ipam uurtatem non satis esse ad btãm iitam quia utm̃ esfici¬
at noluptas que ex uͥtute est non ip̃a ũtus Iuepta distictio Id qst crã
negatũ quã urtutẽ esse sine uotuptate ita si ei semꝑ iũcta est atq

Expanded text:
tela, ignes, pro patria, legibus, libertate, cunctanter exibit et animo recetela, ignes, pro patria, legibus, libertate, cunctanter exibit et animo recedente. Non cadit autem in sapientem haec diversitas mentis. Illud praeterea iudico observandum, ne duo, quae separatim probanda sunt, misceamus. Per se enim colligitur unum bonum esse, quod honestum, per se rursus, ad vitam beatam satis esse virtutem. Si unum bonum est, quod honestum, omnes concedunt ad beate vivendum sufficere virtutem; e contrario non remittetur, si beatum sola virtus facit, unum bonum esse, quod honestum est. Xenocrates et Speusippus putant beatum vel sola virtute fieri posse, non tamen unum bonum esse, quod honestum est. Epicurus quoque iudicat eum qui virtutem habeat, beatum esse, sed ipsam virtutem non satis esse ad beatam vitam, quia beatum efficiat voluptas, quae ex virtute est, non ipsa virtus. Inepta distinctio. Idem enim negat umquam virtutem esse sine voluptate; ita si ei iuncta semper est atque
Abbreviated transcription (Latin):
dũ ꝙͣis lerua ũcia morboꝵ serpunt et egra corꝑa mĩma interdũ mer¬
git accessio Illud uero cuius dementie est credere quaꝵ rerũ extra nr̃m
arbitriũ posita pͥncipia sunt carũ esse m̃i arbitaii terminos Qño ad
id finiendũ satis ualeo ad qd̾ ꝓhibendũ parũ ualui cũ facilius sit ex¬
alude̾ ꝙͣ admissa compͥmere Quidam ĩ distinxerunt ut dicerent. Tem¬
perans ac prudens posicione quidam mentis et habitu tranquillus
est euentu non est Nam quantũ ad habitũ mentis sue non ꝑturba¬
tur nec cristatur nec timet sed multe extrisetus cause incidũt que
Quod si recipis usu frequenti timor transibit in uiciũ et ira in am̃i ad¬
missa habitũ illũ ira carentis aĩmi retexit Preterea si non contẽpint ne¬
mentes extrinsetus cansas et alꝙ tunet cũ fortiter eundũ erit aduersꝯ

Expanded text:
dum. Quamvis levia initia morborum serpunt et aegra corpora minima interdum merdum. Quamvis levia initia morborum serpunt et aegra corpora minima interdum mergit accessio. Illud vero cuius dementiae est, credere, quarum rerum extra nostrum arbitrium posita principia sunt, earum nostri esse arbitrii terminos ? Quomodo ad id timendum satis valeo, ad quod prohibendum parum valui, cum facilius sit excludere quam admissa conprimere? Quidam ita distinxerunt, ut dicerent: " Temperans ac prudens positione quidem mentis et habitu tranquillus est, eventu non est. Nam, quantum ad habitum mentis suae, non perturbatum nec contristatur nec timet, sed multae extrinsecus causae incidunt, quae  carere. Quod si recipitur, usu frequenti timor transibit in vitium, et ira in animum admissa habitum illum ira parentis animi retexet. Praeterea si non contemnit venientes extrinsecus causas et aliquid timet, cum fortiter eundum erit adversus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ rexeris Nũꝙ̃ dubiũ est quĩ initia mentis hũane ĩneterata et dura q̃
morbos nocanius ĩmoderata funt ut auaritia ut crudelitas ut ĩpu¬
diaicia ĩpnetas ergo ĩmodcrati surit et afftũs ab hnis enĩ ad alia tũsi¬
tur Demde si das aliꝙ iiris trsticie inuori iupiditati ceterisq moribꝰ
praius non erũt in nr̃a potestate Quare quia extra nos suat quibus iri¬
cantur Itaqz crescent ꝓut magnas habuerint minores ue causas quibus
concitentur Maior erit timor si plus quo exterreatur ant ꝓpius aspexerit
amplio erit quo illam amplioris reispes euocauerit Si in nr̃a pt̃ate
uon est an sint affcr̃is ne illud quidem est quanti sunt. Di ip̃is puusis¬
ti inciꝑe cũ cansis suis crescent tantiq erũt quanti siert dldice nũt ꝙ
ista ꝙͣiuis exigna sint in mauis exedũt srumꝙͣ ꝑinciosa seruant ino¬

Expanded text:
quam rexeris. Numquid dubium est, quin vitia mentis humanae inveterata et dura, quae quam rexeris. Numquid dubium est, quin vitia mentis humanae inveterata et dura, quae morbos vocamus, inmoderata sint, ut avaritia, ut crudelitas, ut inpotentia ? Ergo inmoderati sunt et adfectus. Ab his enim ad illa transitur. Deinde si das aliquid iuris tristitiae, timori, cupiditati, ceteris motibus pravis, non erunt in nostra potestate. Quare ?Quia extra nos sunt, quibus inritantur. Itaque crescent, prout magnas habuerint minoresve causas, quibus concitentur. Maior erit timor, si plus, quo exterreatur, aut propius aspexerit, acrior cupiditas, quo illam amplioris rei spes evocaverit. Si in nostra potestate non est, an sint adfectus, ne illud quidem est, quanti sint; si ipsis permisisti incipere, cum causis suis crescent tantique erunt, quanti fient. Adice nunc, quod ista, quamvis exigua sint, in maius excedunt. Numquam perniciosa servant mo
Abbreviated transcription (Latin):
Deinde nichil interest ꝙͣ magnus sit affcũs Quantus cũq erã parcre
nescit consiliũ non accipit Quemadinodũ racioni nullũ aminal bri¬
tũ obtꝑat non ferũ non domesticũ et mite natura enĩ illox est suda
suadenti sic non sequũtur nec audiũt asfrũs qnͣtulicũq sias Cigres le¬
onesq nũꝙͣ feritatem suam exiũt aliquando fubunttũt et cã ñme
exspectaueris exaspatur tornitas mitigata Nũꝙͣ bona fide uicia mã¬
suescũt Demide si racio ꝓficit ne incipient quidem affc̃us Si ĩiuta ratio¬
ne icepcrint inuita ꝑseuerabitur facilius est eñ utia illoꝵ ꝓhibere ꝙ̃
impetũ regere falsa est itaq ista mediocritas et mutilis eodem loco ha¬
uenda quo si quis diceret modice insamendũ modice egrotandũ solet
nirtus habet Non recipĩt aĩ mala tẽpamentũ sacilius sustuleris illa

Expanded text:
Deinde nihil interest, quam magnus sit adfectus; quantumcumque est, parere Deinde nihil interest, quam magnus sit adfectus; quantumcumque est, parere nescit, consilium non accipit. Quemadmodum rationi nullum animal optemperat, non ferum, non domesticum et mite, natura enim illorum est surda suadenti; sic non secuntur, non audiunt adfectus, quantulicumque sunt. Tigres leonesque numquam feritatem exuunt, aliquando summittunt, et cum minime expectaveris, exasperatur torvitas mitigata. Numquam bona fide vitia mansuescunt. Deinde, si ratio proficit, ne incipient quidem adfectus; si invita ratione coeperint, invita perseverabunt. Facilius est enim initia illorum prohibere quam impetum regere. Falsa est itaque ista mediocritas et inutilis, eodem loco habenda, quo si quis diceret modice insaniendum, modice aegrotandum. Sola virtus habet, non recipiunt animi mala temperamentum. Facilius sustuleris illa
Abbreviated transcription (Latin):
inquid sapens inꝑturbatus dicitur quom̃o apͥna dicũtur non quibꝰ
nulla inest duricia granoꝵ sed quibus miuor salsũ est Non enĩ dum¬
minionẽ maloꝵ in bono uiro intelligo sed uarationẽ Nulla debent ẽẽ
non pua Rami si ulla sunt crescant et interim ĩpediret Ruom̃o omlos
maior et psrã sussusio excerat sit modita turbat di das aliquos affãs
sapienu ipar illis erit rõ et uelut torrente quodam auferetur Pre¬
sertim cũ illi non unũ affĩm tm̃ dedcas cũ quo colluctetur. Sed omẽs
Plus potest ꝙ̃iuis mediocrũ turba ꝙͣ posset uius magni molentia ha¬
bet petunie cupditatẽ sed moditam habet ambitionẽ sed non concita.¬
tam habet iracũdiam sed placabilem habet incoristannã sed minus
uagam ac mobilem habet libidinẽ non insanam Melius tũ illo agarr¬
tur qui unũ uiciũ integrũ haberet ꝙͣ cũ eo qui lemora quidem. Ded oĩa

Expanded text:
inquit, "sapiens inperturbatus dicitur, quomodo apyrina dicuntur, non quibus inquit, "sapiens inperturbatus dicitur, quomodo apyrina dicuntur, non quibus nulla inest duritia granorum, sed quibus minor." Falsum est. Non enim deminutionem malorum in bono viro intellego, sed vacationem; nulla debent esse, non parva. Nam si ulla sunt, crescent et interim inpedient. Quomodo oculos maior et perfecta suffusio excaecat, sic modica turbat. Si das aliquos adfectus sapienti, inpar illis erit ratio et velut torrente quodam auferetur, praesertim cum illi non unum adfectum des, cum quo conluctetur, sed omnis. Plus potest quamvis mediocrium turba quam posset unius magni violentia. Habet pecuniae cupiditatem, sed modicam. Habet ambitionem, sed non concitatam. Habet iracundiam, sed placabilem. Habet inconstantiam, sed minus vagam ac mobilem. Habet libidinem non insanam. Melius cum illo ageretur, qui unum vitium integrum haberet, quam cum eo, qui leviora quidem, sed omnia.
Abbreviated transcription (Latin):
Item sine tristicia eũ dici am̃t qui non est obnoxius tristrae ue frequẽs
mĩmꝰ ue est in hoc uicio Illud er̃ hũauã naturã negare alicinus am¬
mũ ĩnunẽ esse tristiciã sapientem non unici incrore ceterũ tangi
et cetera in hũc modũ secte sue respondeacia Non hiis tolũt afstũs sed
temꝑant Qnͣtulũ auten sapienti damus si mbecillins fortior est
et mestissimis lecior. et effrenatissums moderatior et huãt huiluns
maior Eiud si mirctur uelocitatẽ suami laudans ad claudos debilos¬
q respitiens Illa uel intacte segetis ꝑ sũma uolaret gramia nec cur¬
su tenas lesisset aristas uel mare ꝑ mediũ fluctu suspensa tumc̃t fer¬
ret iter celeres nec tingeret equore plantas hoc est ꝑuicitas ꝑ se esti¬
mata nec qui tardissimoꝵ collacione laudatur E nod si sanũ notes
leuiter sebricitantẽ non est uona ualitudo medionitas morbi Sic

Expanded text:
Item sine tristitia eum dici aiunt, qui non est obnoxius tristitiae nec frequens Item sine tristitia eum dici aiunt, qui non est obnoxius tristitiae nec frequens nimiusve in hoc vitio. Illud enim humanam naturam negare, alicuius animum inmunem esse tristitia. Sapientem non vinci maerore, ceterum tangi. Et cetera in hunc modum sectae suae respondentia. Non his tollunt adfectus, sed temperant. Quantulum autem sapienti damus, si inbecillissimis fortior est et maestissimis laetior et effrenatissimis moderatior et humillimis maior ? Quid, si miretur velocitatem suam Ladas ad claudos debilesque respiciens ? Illa vel intactae segetis per summa volaret Gramina nec cursu teneras laesisset aristas, Vel mare per medium fluctu suspensa tumenti Ferret iter celeres nec tingueret aequore plantas. Haec est pernicitas per se aestimata, non quae tardissimorum conlatione laudatur. Quid, si sanum voces leviter febricitantem ? Non est bona valitudo mediocritas morbi. " Sic,"
Abbreviated transcription (Latin):
se fortuna subinisit/ oĩa quidem sub te qui ꝓ excelsissinus habent᷑
suꝑerat p̃terienm contentus quasi gratũ tibi dare eoꝵ que
i nostris dicũtur ut ꝓbetur u̾tus ad explendam btãm uitam sola satis
efficax Iubes me quidꝙͣ est Interroganionũ autẽ nr̃arũ aut ad tradux¬
cionẽ nr̃am ex cogitataꝵ compendere Quod si facere uoluero uou erit
epła sed liber Illud tocieus testor hoc me arguientoꝵ genere nõ de¬
lectari Pudet in aciem descendere ꝓ diis hoĩbusq susceptã subula
est inꝑturbatus est Qu ĩꝑturbatus sine tristicia est Em sine tristi-¬
cia est btũs est/ ergo prudeus utũs est. et prudentia ad btãm uitam
satis est huic collectiomi quidam ꝑipothetici ħ modo it respondent
nt ꝑ inturbatũ et coustantem et sine cristicia sic interp̃tertur tãꝙͣ
mprurbatus dicatur qui raro ꝑturbatur et modite non qui nũꝙͣ.

Expanded text:
se fortuna summisit, omnia quidem sub te, quae pro excelsissimis habentur, se fortuna summisit, omnia quidem sub te, quae pro excelsissimis habentur, praeterieram, contentus quasi gustum tibi dare eorum, quae a nostris dicuntur, ut probetur virtus ad explendam beatam vitam sola satis efficax. Iubes me quicquid est interrogationum aut nostrarum aut ad traductionem nostram excogitatarum comprendere. Quod si facere voluero, non erit epistula, sed liber. Illud totiens testor, hoc me argumentorum genere non delectari. Pudet in aciem descendere pro dis hominibusque susceptam subula est, inperturbatus est. Qui inperturbatus est, sine tristitia est. Qui sine tristitia est, beatus est; ergo prudens beatus est et prudentia ad beatam vitam satis est." Huic collectioni hoc modo Peripatetici quidam respondent, ut inperturbatum et constantem et sine tristitia sic interpretentur, tamquam inperturbatus dicatur, qui raro perturbatur et modice, non qui numquam.
Abbreviated transcription (Latin):
uolueris dicet tibi felique ista iam dudũ ad que discurritur Relm¬
que diuitias aut ꝑiculũ possidentis aut omis fielinque corꝑis aut
ãnui uoluptates Molliãt et eneruant Relinque ambitũ tinudares
est nana uentosa yzullũ habet teriimũ Cam sollicita est ne quẽ
tem ꝙͣ miset sit si is ĩuidetur et inuidet Intueris illas potenciũ do-¬
mos illa tumultuosa rixa salutanciũ luina Multũ habent con¬
tiumeliarã u̾ intres plus cũ intraueris p̃teri istos gradus diuitũ
et magno agestu suspensa uestibula Noni in p̃rapto tm̃ istũc stabis
sed in lubrico inc ponus ad sapĩam te dirige, trauquillissimasq res
eius et simul amplissimas pete Queracũq iudentur emmere in re¬
uus hũanis ꝙͣiuis pusilla sunt et comꝑacione huilmoꝵ exstent per
difficiles tamen et arduos tramites ducũt adeuntes Confragosa i
fastigiũ dignitatis ia est dit si conscendere hũc uerticem libet cui

Expanded text:
volueris, dicet tibi: relinque ista iamdudum, ad quae discurritur. Relivolueris, dicet tibi: relinque ista iamdudum, ad quae discurritur. Relinque divitias, aut periculum possidendum aut onus. Relinque corporis atque animi voluptates; molliunt et enervant. Relinque ambitum; tumida res est, vana, ventosa, nullum habet terminum, tam sollicita est, ne quemtem, quam miser sit, si is cui invidetur et invidet. Intueris illas potentium domos, illa tumultuosa rixa salutantium limina ? Multum habent contumeliarum, ut intres, plus, cum intraveris. Praeteri istos gradus divitum et magno adgestu suspensa vestibula; non in praerupto tantum istic stabis, sed in lubrico. Huc potius te ad sapientiam derige tranquillissimasque res eius et simul amplissimas pete. Quaecumque videntur eminere in rebus humanis, quamvis pusilla sint et comparatione humillimorum extent, per difficiles tamen et arduos tramites adeuntur. Confragosa in fastigium dignitatis via est; at si conscendere hunc verticem libet, cui
Abbreviated transcription (Latin):
mortua est Quid ergo non intelligetur cuius imiteris or̃onẽ cuius ar¬
gumentacionẽ cuiꝰ sentencias Puto aliq̃ñ ne intelligi quidẽ posse si raa
magni uiri nec enĩ oĩbus qui ex quo uelud exemplaria traxit formam
suam imp̃ssit et in ueritatẽ illa competat. Non uidos ꝙͣ multoꝵ noci¬
bus chorus constet unus tam̃ x oĩbus sonus redditur diliqua illic a-¬
cuta est aliqua grauis aliqua media dlccedũt uiris femine interponũ¬
nr tibie Singuloꝵ illic latent notes oĩm apparet Se choro dico quem
ucteres pħi nouerant In cõmessatioĩbus nris plus cantoꝵ est ꝙͣ in che¬
acris olim spectatoꝵ fuit Cũ oẽs mas ordo canenciũ impleuit et canea
te in illo artes multa p̃cepta suit multarũ etatũ exemplaria. sed
in unũ conspirata Quomiõ inquis hoc effici poterit dissidua intẽ¬
cione. Si nichil egerimus non nisi racione suadenti hanc si audire

Expanded text:
mortua est. "Quid ergo? Non intellegetur, cuius imiteris orationem, cuius armortua est. "Quid ergo? Non intellegetur, cuius imiteris orationem, cuius argumentationem, cuius sententias?" Puto aliquando ne intellegi quidem posse, si imago vera sit; haec enim omnibus, quae ex quo velut exemplari traxit, formam suam inpressit, ut in unitatem illa conpetant. Non vides, quam multorum vocibus chorus constet ? Unus tamen ex omnibus redditur; aliqua illic acuta est, aliqua gravis, aliqua media. Accedunt viris feminae, interponuntur tibiae. Singulorum illic latent voces, omnium apparent. De choro dico, quem veteres philosophi noverant; in commissionibus nostris plus cantorum est quam in theatris olim spectatorum fuit. Cum omnes vias ordo canentium inplevit et cavea o; multae in illo artes, multa praecepta sint, multarum aetatum exempla, sed in unum conspirata. " Quomodo," inquis, "hoc effici poterit?" Adsidua intentione; si nihil egerimus nisi ratione suadente. Hanc si audire
Abbreviated transcription (Latin):
sit aliud tñ esse ꝙͣ uñ sũptũ est appareat Quod in corꝑe nr̃o iudemus
sine ulla nr̃a facere naturã alimerta que accepimus ꝙͣ diu in salia qua¬
litate ꝑdurant et solida ĩnatant scomacho onera sunt dit cũ ex eo qd̾
erant nuitata sunt tunc demũ in uires et in sanguinẽ transeunt Idẽ
ni illis quibus ałutur ingenia p̃stemus ut quenitũq hausiinus nõ
non paciamur integra esse ne aliena fint Coquamus illa diliqñ in
memoriam ibũt nõn ĩ ngeniũ dłssenciamur illis fideliter et nr̃a faci¬
amus ut unũ ꝙͣdam fiat ex multis sicut unus nũs fit ex singulis
tibi minores sũmas et disfidentes cõputacio una comp̃hendit hoc faci¬
fecit Etiam si cuiꝰ inte comparebit similitudo quẽ admiracio tibi altiꝰ
fixerit similẽ esse te uolo quomo filiũ non quo ymaginẽ ymago res

Expanded text:
sit, aliud tamen esse quam unde sumptum est, appareat. Quod in corpore nostro videmus sit, aliud tamen esse quam unde sumptum est, appareat. Quod in corpore nostro videmus sine ulla opera nostra facere naturam: alimenta, quae accepimus, quamdiu in sua qualitate perdurant et solida innatant stomacho, onera sunt; at cum ex eo, quod erant, mutata sunt, tum demum in vires et in sanguinem transeunt. Idem in his, quibus aluntur ingenia, praestemus, ut quaecumque hausimus, non patiantur integra esse, ne aliena sint. Concoquamus illa; alioqui in memoriam ibunt, non in ingenium. Adsentiamur illis fideliter et nostra faciamus, ut unum quiddam fiat ex multis, sicut unus numerus fit ex singulis, cum minores summas et dissidentes conputatio una comprendit. Hoc faciat, quod effecit. Etiam si cuius in te comparebit similitudo, quem admiratio tibi altius fixerit, similem esse te volo quomodo filium, non quomodo imaginem; imago res
Abbreviated transcription (Latin):
rũt in hñc saporẽ mmxtura quadã et ꝓp̾etate spũs sui iutent Eambus¬
dã enĩ placet non faciendi mellis scĩam illis esse sed colligendi oliũt
iuneuiri apud indos mei in arũdinũ foliis quod aut ros illius celi aut
ip̃ius arũdinis humor dulcis et pinguior ginguit In nr̃is quoq ħbis
uim eandem sed mnimuis manifestã et notabilem poni ꝙͣ ꝓsequatur et
contrahat aĩal huic rei genitũ Qindam existunant conditura et dispõne
in hanc qualitatẽ uerti que ex terre¬
sexũt non sine quodã ut ita dicam fermento quo in unũ diu̾sa coalestãt
Ded ne ad aliud ꝙͣ de quo agitur abducar nos quoq apes debenius imui¬
tari et quenicũq ex diu̾sa lc̃ĩone congessimus seꝑare. Melius enĩ distuic¬
ta seruantur Seinde adhibita ingenii nr̃i aura et facultate in unũ sa¬
porẽ natia illa libamenta confunde̾ ut eciam si apparnerit uñ sũptũ

Expanded text:
runt, in hunc saporem mixtura quadam et proprietate spiritus sui mutent. Quibusrunt, in hunc saporem mixtura quadam et proprietate spiritus sui mutent. Quibusdam enim placet non faciendi mellis scientiam esse illis, sed colligendi. Aiunt inveniri apud Indos mel in arundinum foliis, quod aut ros illius caeli aut ipsius arundinis umor dulcis et pinguior gignat. In nostris quoque herbis vim eandem, sed minus manifestam et notabilem poni, quam persequatur et contrahat animal huic rei genitum. Quidam existimant conditura et dispositione in hanc qualitatem verti, quae ex teserint, non sine quodam, ut ita dicam, fermento, quo in unum diversa coalescunt. Sed ne ad aliud quam de quo agitur abducar, nos quoque has apes debemus imitari et quaecumque ex diversa lectione congessimus, separare, melius enim distincta servantur, deinde adhibita ingenii nostri cura et facultate in unum saporem varia illa libamenta confundere, ut etiam si apparuerit, unde sumptum
Abbreviated transcription (Latin):
michi excucĩt et ualitudini mee ꝓdesse iudico et scudiis Quare
ualitudinem adiuuent iudes Cũ prgrũ nie et negligentem corꝑis tr̃aꝵ
lñonibus recessi. Sunt autem ut existimo uccͣrie Primũ ne sim me
uno contentus Beide cũ ab aliis quesita cognouero tamẽ et de ĩuen¬
tis iudicẽ et cogitem de ĩneniendis dllit lño nigeniũ et studio faiuiatũ
res ioncristabit uires et exhauriet De stilo dico altera soluet ac diluet
ĩuicem ħ et illo cõmeandũ est et altecũ altero iꝑandũ ut quidꝙ lc̃ione
collcm̃a est stilus redigat in corpus dipes ut uiuũt debumus imitari
que uagantur et flores ad mel faciendũ ydoneos carpũt Denm̃ quidꝙ̃
actollere disponũt at ꝑ fauos digerũt et nt uirgilius nr ait liquẽtia
mella scipant. et dulci distendũt uectare cellas De illis non sacis con¬
stat utrũ succũ ex floribus ducant qui protinus mel sit au qui college¬

Expanded text:
ihi excutiunt, et valitudini meae prodesse iudico et studiis. Quare valitudinem adiuvent, vides: cum pigrum me et neglegentem corporis litterarum : a lectionibus nihil recessi. Sunt autem, ut existimo, necessariae, primum ne sim me uno contentus; deinde ut, cum ab aliis quaesita cognovero, tum et de inventis iudicem et cogitem de inveniendis. Alit lectio ingenium et studio fatigatum, ; altera res contristabit vires et exhauriet, de stilo dico, altera solvet ac diluet. Invicem hoc et illo commeandum est et alterum altero temperandum, ut quicquid lectione collectum est, stilus redigat in corpus. Apes, ut aiunt, debemus imitari, quae vagantur et flores ad mel faciendum idoneos carpunt, deinde quicquid attulere, disponunt ac per favos digerunt et, ut Vergilius noster ait, liquentia mella Stipant et dulci distendunt nectare cellas. De illis non satis constat, utrum sucum ex floribus ducant, qui protinus mel sit, an quae college
Abbreviated transcription (Latin):
cu ex quatũq condicione supra fortunã licet fugere. Puta itaq te
non equitem rõmũ sed libertiuĩ Potes ħ consequi ubi solus sis libex
inter genuos Ecnio in quis Si mala boriaq non ppͦ auitore distinxe̾is
Intuendũ est non uñ ueniant sed quo eant Si quid est ꝙ iutam be¬
atã pt̃ facere id bonũ est suo iire Depͣuar em̃ in mnalũ non potest
Quud est ergo in quo erratur cũ bt̃am uitã oẽs oꝑtent Quod instru¬
menta eius ꝓ ip̃a habẽt et illam dũ petũt fugiũt Nam cũ sĩna
uite bt̃e sit solida securitas et eius incontussa fiducia sollicitudĩs
colligũt causas / et ꝑ insidiosũ iter non tantũ ferũt sartinas sed tra¬
hũt Ita longius ab esstũ eius q̃d petũt semꝑ abscedũt et quo plus
ope impenderũt ħ se magis impediũt et ferutur retro Quod en

Expanded text:
cui ex quacumque condicione supra fortunam licet surgere. Puta itaque te cui ex quacumque condicione supra fortunam licet surgere. Puta itaque te non equitem Romanum esse, sed libertinum; potes hoc consequi, ut solus sis liber inter ingenuos. " Quomodo?" inquis. Si mala bonaque non populo auctore distinxeris. Intuendum est non unde veniant, sed quo eant. Si quid est, quod vitam beatam potest facere, id bonum est suo iure. Depravari enim in malum non potest. Quid est ergo, in quo erratur, cum omnes beatam vitam optent ? Quod instrumenta eius pro ipsa habent et illam, dum petunt, fugiunt. Nam cum summa vitae beatae sit solida securitas et eius inconcussa fiducia, sollicitudinis colligunt causas et per insidiosum iter vitae non tantum ferunt sarcinas, sed trahunt; ita longius ab effectu eius, quod petunt, semper abscedunt et quo plus operae inpenderunt, hoc se magis im
Abbreviated transcription (Latin):
traxit et rigando orto locauit manus Platonẽ non accepit uo-¬
bilem ph̃ia sed fecit Quid est quare desꝑes hiis te posse fieri pa-¬
rem Dẽs hii maiores tui sunt si te illis geris dignũ Geres autẽ
si hoc ꝓtimis tibi ip̃e ꝑsuaseris a nullo te nobilitate suꝑari Dĩbꝰ
nobis rotidem añ nos sũt Nullius u̾ origo nltra memoriã iacet
platon ait nemem regere uon ex serius esse oriũdũ Neminẽ non¬
seruũ ex regibus Diã ista longa uarietas mistuit et sursum deor¬
sũ sortuna uersauit Quid est generosus. did uirtutem bene a na-¬
tura compositus. ħ unũ intuendũ est dilioquĩ si ad uetera renocas
nemo nisi inde est ante q̃d nichil est. di pͥmo mũdi ortu usq in
hoc tꝑs ꝑduxit nos ex splendidissimis sordidisq alternata series
Non facit nobilem amiũ plemũ fumosis ymaginibus. Nemo in
ur̃am gloriã iuxit qd ante nos fuit nr̃m est dluimꝰ facit nobilem

Expanded text:
traxit et rigando horto locavit manus. Platonem non accepit notraxit et rigando horto locavit manus. Platonem non accepit nobilem philosophia, sed fecit. Quid est quare desperes his te posse fieri parem ? Omnes hi maiores tui sunt, si te illis geris dignum; geres autem, si hoc protinus tibi ipse persuaseris, a nullo te nobilitate superari. Omnibus nobis totidem ante nos sunt; nullius non origo ultra memoriam iacet. Platon ait neminem regem non ex servis esse oriundum,neminem servum non ex regibus. Omnia ista longa varietas miscuit et sursum deorsum fortuna versavit. Quis est generosus ? Ad virtutem bene a natura conpositus. Hoc unum intuendum est; alioquin si ad vetera revocas, nemo non inde est, ante quod nihil est. A primo mundi ortu usque in hoc tempus perduxit nos ex splendidis sordidisque alternata series. Non facit nobilem atrium plenum fumosis imaginibus. Nemo in tram gloriam vixit nec quod ante nos fuit, nostrum est; animus facit nobilem,
Abbreviated transcription (Latin):
Iantores cõstĩa nr̃a non suꝑbia opposuit Sic uiuimꝰ ut dep̃hendi
sit subito aspici Quid aut ꝓdest retondere se et oculos hoĩes auresq
uitare Sona conscĩa turbam d aduocat m ala etiam in solitudine
anxia atq sollicita est Si honesta sũt que facis oẽs sciant. Si turpia
quid refert neminẽ stire cũ tu scias S te iniserũ si cõtempins hunc
te pusillũ uocas et dicis malignius terũ egisse naturã prius
deinde fortunã cũ possis exime̾ te wlgo et ad felicitatẽ hõi maxi¬
tis Dẽs si ad orignnẽ p̾mam reuocantur a diis sunt Eques romanꝰ
es et ad hũc ordinẽ tua te ꝑduxit industria dłt me hercules mul-¬
tis quatuordecim clusa sunt Non oẽs curia admittit Castra q
quos ad laborẽ et ꝑiculũ recipiant fastidiose legũt. Bona mẽs
eligit oĩbus lucet Patricius socrates non fuit Cleantes aquam

Expanded text:
Ianitores conscientia nostra, non superbia opposuit; sic vivimus, ut deprendi Ianitores conscientia nostra, non superbia opposuit; sic vivimus, ut deprendi sit subito adspici. Quid autem prodest recondere se et oculos hominum auresque vitare ? Bona conscientia turbam advocat, mala etiam in solitudine anxia atque sollicita est. Si honesta sunt quae facis, omnes sciant, si turpia, quid refert neminem scire, cum tu scias ? O te miserum, si contemnis hunc te pusillum facis et dicis malignius tecum egisse naturam prius, deinde fortunam, cum possis eximere te vulgo et ad felicitatem hominum maxiemma non inspicit. Omnes, si ad originem primam revocantur, a dis sunt. Eques Romanus es, et ad hunc ordinem tua te perduxit industria; at mehercules multis quattuordecim clausa sunt; non omnes curia admittit; castra quoque, quos ad laborem et periculum recipiant, fastidiose legunt. Bona mens ophia nec eligit; omnibus lucet. Patricius Socrates non fuit. Cleanthes aquam
Abbreviated transcription (Latin):
nichil ꝑdidit. Sed quoco ciq habere se contigit. Bale. Seneca Luc
ui id te cogitare narrau̾i̾t quod tu nulli uarraneras Is qui
scit płimũ rumor Ruid ergo inquis tantus sum ut possum excitare
runorẽ Non est quod te ad hũc locũ respiciens ieciaris ad istũ respice
in quo moraris Quidꝙͣ inter uicina eminet magnũ enĩ illic ubi emi¬
net Non magnitudo habet modũ tertũ comꝑacio illam aut tollit
aut dep̾unt Naiuis que in fluĩe magna est in mari ꝑuula est Gu¬
bernaculũ qrod alteri naui magnũ alteri exignũ est Tu nũc in pro¬
felitem esse te indica cũ poteris i publico cũ te panetos tui tegeret
nõ absconderet quos płisq circũdatos nobis iudicamus nõ ut
tutius uiuamꝰ sed ut peccenꝰ occulcis Rem dicam ex qua mores
estuues nr̃os uix quemꝙͣ ĩuenies qui possit aꝑto hostio uiuere.

Expanded text:
nihil perdidit. Sed quoto cuique habere se contigit ? VALE. Seneca Lucnihil perdidit. Sed quoto cuique habere se contigit ? VALE. Seneca Lucquis mihi id te cogitare narraverit, quod tu nulli narraveras ? Is qui scit plurumum, rumor. "Quid ergo?" inquis, "Tantus sum, ut possim excitare rumorem?" Non est quod te ad hunc locum respiciens metiaris; ad istum respice, in quo moraris. Quicquid inter vicina eminet, magnum est illic, ubi eminet. Nam magnitudo non habet modum certum; comparatio illam aut tollit aut deprimit. Navis, quae in flumine magna est, in mari parvula est. Gubernaculum, quod alteri navi magnum, alteri exiguum est. Tu nunc in profelicem esse te iudica, cum poteris in publico vivere, cum te parietes tui tegent, non abscondent, quos plerumque circumdatos nobis iudicamus non ut tutius vivamus, sed ut peccemus occultius. Rem dicam, ex qua mores aestimes nostros: vix quemquam invenies, qui possit aperto ostio vivere.
Abbreviated transcription (Latin):
cuiq se iulius Idem itaq in oĩbus consiliis rebusq faciamus. quol
solemus facere quociens ad institorẽ alicuiꝰ mercis accessimus. quan¬
ti deferatur. Sepe maxiñ p̃ciũ est ꝓ quo nullũ datur Multa pos¬
sũ tibi oñdere que acquesita acceptaq libertatẽ nobis excorserint
Postri eẽmꝰ si ista nr̃a non ẽẽnt. hoc ergo tecũ ip̃e uersa non solũ
ubi de incremento agetur sed eciã ubi de iactura. ħ ꝑiturũ est Nẽ¬
pe aduenticiũ fuit. Tam facile siue isto uiuos ꝙͣ iuxisti Si dui illu
habnsti ꝑdis postꝙͣ saciatus es Si non du ꝑdis anteꝙͣ assuescas
pecunam minorẽ habebis nempe et molestiã Graciã iinorẽ nẽp
et inuidiã Circũspite ista que nos agũt in insaniam que cũ plun¬
nus lacrinus amittimus Scies non dampnũ in hiis molestũ esse se
opimonẽ dãpni Negmo illa perisse sentit sed cogitat Qui se habet

Expanded text:
cuique se vilius. Idem itaque in omnibus consiliis rebusque faciamus, quod cuique se vilius. Idem itaque in omnibus consiliis rebusque faciamus, quod solemus facere, quotiens ad institorem alicuius mercis accessimus; videamus, hoc quod concupiscimus, quanti deferatur. Saepe maximum pretium est, pro quo nullum datur. Multa possum tibi ostendere, quae adquisita acceptaque libertatem nobis extorserint; nostri essemus, si ista nostra non essent. Haec ergo tecum ipse versa, non solum ubi de incremento agetur, sed etiam ubi de iactura. " Hoc periturum est." Nempe adventicium fuit; tam facile sine isto vives quam vixisti. Si diu illud habuisti, perdis postquam satiatus es; si non diu, perdis antequam adsuescas. " Pecuniam minorem habebis." Nempe et molestiam. " Gratiam minorem." Nempe et invidiam. Circumspice ista, quae nos agunt in insaniam, quae cum plurumis lacrimis amittimus; scies non damnum in is molestum esse, sed opinionem damni. Nemo illa perisse sentit, sed cogitat. Qui se habet,
Abbreviated transcription (Latin):
Mentitus sum plunia tenebatur ꝙͣ remisit et fugit Scis quos po¬
ea tibi exhibuerit iudos ꝙͣ multa in caput sũ casura temptaneat
Non uidebat se ꝑ alioꝵ ꝑicula ui suũ ruere non cogitabat ꝙͣ on¬
rosa eẽnt que petebat eciam si suꝑuacua᷑ essent ħ itaq in hiis
que affectamius atqr labore magno contendimꝰ inspiere debeum
aut nichil in illis cõmodi esse aut plus ĩcomodi Quedam suꝑua¬
cua sunt quedã tauti nou sunt Sed hoc non ꝑindemus et gratu¬
ta nobis iudentur que carissime constãt ex eo licet stupor stupor
noster apparrat ꝙ ea sola putanus eiui ꝓ quibus petiñam solui¬
mus ea gratuita uocanius pro quibus nos ip̃os impendinius qu
emere nollemꝰ si domus nobis nr̃a pro illis esset danda si amemuĩ
aliꝙͣ frcũosum ue p̃diũ did ea ꝑatissimi sumus ꝑuenire cũ sollicitud¬
ue cũ ꝑiculo cũ iactura pudoris libertatis et tꝑis dideo nichil est

Expanded text:
Mentitus sum ? Pluma tenebatur, quam remisit et fugit. Scis, quos postMentitus sum ? Pluma tenebatur, quam remisit et fugit. Scis, quos postea tibi exhibuerit ludos, quam multa in caput suum casura temptaverit. Non videbat se per aliorum pericula in suum ruere. Non cogitabat, quam onerosa essent, quae petebat, etiam si supervacua non essent. Hoc itaque in his, quae adfectamus, ad quae labore magno contendimus, inspicere debemus, aut nihil in illis commodi esse aut plus incommodi. Quaedam supervacua sunt, quaedam tanti non sunt. Sed hoc non pervidemus, et gratuita nobis videntur, quae carissime constant. Ex eo licet stupor noster appareat, quod ea sola putamus emi, pro quibus pecuniam solvimus, ea gratuita vocamus, pro quibus nos ipsos inpendimus. Quae emere nollemus, si domus nobis nostra pro illis esset danda, si amoenum aliquod fructuosumve praedium, ad ea paratissimi sumus pervenire cum sollicitudine, cum periculo, cum iactura pudoris et libertatis et temporis; adeo nihil est
Abbreviated transcription (Latin):
sciret quid esset uir bonus nondũ esse se crederet fortasse eciam ficri pos¬
se desparet dit male existimat de malis hoc eciã mali faciũt Rec
ulla maioz pena nequicie est ꝙͣ ꝙ sibi ac suis displicet ac odit eos
qui subita et magna potencia impotenter utũtur Idem facient cũ idẽ
potuerũt multoꝵ quia iubecilla sunt latent uicia non minus au¬
sura cũ illis uires sue placuerũt ꝙͣ illa que iam felicitas aꝑuit In¬
strumuẽta illis explicande nequicie desunt. Sic tnto serpens etiã pesti¬
fera tractatur dũ riget frigore Non desunt tunc illz ueneua. sed torpẽt
Multorũ crudelitas et ambicio et luxuria ubi paria pessimuis audeat
fortime fanore decipitur Eadẽ uelle subaudis cognosces da posse ꝙ¬
tũ uolũt Memĩsti tũ quendã affiriares esse in tua potestate dix¬
isse me uolatitũ ẽẽ ac leueni et te nõ pedem eiuꝰ tenere sed pẽnã

Expanded text:
sciret, quid esset vir bonus, nondum esse se crederet, fortasse etiam fieri possciret, quid esset vir bonus, nondum esse se crederet, fortasse etiam fieri posse desperaret. " At male existimat de malis." Hoc etiam mali faciunt, nec ulla maior poena nequitiae est quam quod sibi ac suis displicet. " At odit eos, qui subita et magna potentia inpotenter utuntur." Idem faciet, cum idem potuerit. Multorum, quia inbecilla sunt, latent vitia, non minus ausura, cum illis vires suae placuerint, quam illa, quae iam felicitas aperuit. Instrumenta illis explicandae nequitiae desunt. Sic tuto serpens etiam pestifera tractatur, dum riget frigore; non desunt tunc illi venena, sed torpent. Multorum crudelitas et ambitio et luxuria, ut paria pessimis audeat, fortunae favore deficitur. Eadem velle sic subinde cognosces : da posse, quantum volunt. Meministi, cum quendam adfirmares esse in tua potestate, dixisse me volaticum esse ac levem et te non pedem eius tenere, sed pennam.
Abbreviated transcription (Latin):
tus est in uite fertilitas In hoĩe q id laudandũ est qd ip̃ius est fami¬
liam formosam habet et domũ pulchram multũ serit multũ fenerat
Nichil hoꝵ in ip̃o est łcirca ip̃m lauda in ip̃o qd nec eripi potest nec
pleuit cui nascitur Qiuid est autẽ ꝙ ab illo racio hec geigat Rem fa¬
cillimã scd̾m naturã suã uiuere sed hanc difficilem facit cõmunis insa¬
ma In uicia alter alterũ tradimus Qũo antem renocari ad salutem
possunt quos uemo retinet ppłs impelit. Dale. Deneca hacilio salutẽ
am tibi iste ꝑsuasit iurũ se bonũ esse ditqui uir bonus tam
cito nec fieri potest nec intelligi Scis nũc uirũ bonũ dicam
semel nascitur. nec est mirũ ex interuallo magna generari mediocria
et in turbã nascencia sepe fortuna producit eximia uero ip̃a raritate
cõmendat. Sed iste multũ adhuc abest ab eo quod profitetur et si

Expanded text:
tus est in vite fertilitas, in homine quoque id laudandum est, quod ipsius est. Famitus est in vite fertilitas, in homine quoque id laudandum est, quod ipsius est. Familiam formosam habet et domum pulchram, multum serit, multum fenerat; nihil horum in ipso est, sed circa ipsum. Lauda in illo, quod nec eripi potest nec plevit, cui nascitur. Quid est autem, quod ab illo ratio haec exigat ? Rem facillimam, secundum naturam suam vivere. Sed hanc difficilem facit communis insania; in vitia alter alterum trudimus. Quomodo autem revocari ad salutem possunt, quos nemo retinet, populus inpellit? VALE. Seneca Lucilio suo salutem Iam tibi iste persuasit virum se bonum esse ? Atqui vir bonus tam cito nec fieri potest nec intellegi. Scis quem nunc virum bonum dicam gentesimo nascitur. Nec est mirum ex intervallo magna generari; mediocria et in turbam nascentia saepe fortuna producit, eximia vero ipsa raritate commendat. Sed iste multum adhuc abest ab eo, quod profitetur. Et si
Abbreviated transcription (Latin):
ac sacer et in ħ demissus ut ꝓpius quidẽ diuina noscemus cõuersa¬
tur quidẽ nobiscũ sed heret origini sue Illic pendet illuc spectat ac
uititur nr̃is tanꝙͣ melior interest Quis est ergo hic aĩmus qui n¬
nullo bono nisi suo intet Quid est cnĩ stultius ꝙͣ in hõme aliena
laudare Quid eo demencius qui ea miratur que ad aliũ tnͣsferi ꝓtinꝰ
possunt Non faciũt meliorẽ equm aurei frem dlliter leo aurata ui-¬
ba mittitur dũ contractatur et ad pacienciã recipiendi ornamenta
qualem illũ natura esse uoluit speciosus ex horrido cuiꝰ hic decor
est non sine timore aspici prefertur illi languido et bracteato Nemo
gloriari nͣ de suo debet Ditem laudamus si frcũ palmutes onerat. si
ipsa pondera ad terrã eoꝵ qui tulit ãmicdõ deducit Nam quis illã
huic preferet uitem cui auree une aurea folia dependeret ꝓpria iuir¬

Expanded text:
ac sacer et in hoc demissus, ut propius divina nossemus, conversaac sacer et in hoc demissus, ut propius divina nossemus, conversatur quidem nobiscum, sed haeret origini suae; illinc pendet, illuc spectat ac nititur, nostris tamquam melior interest. Quis est ergo hic animus ? Qui nullo bono nisi suo nitet; quid enim est stultius quam in homine aliena laudare ? Quid eo dementius, qui ea miratur, quae ad alium transferri protinus possunt ? Non faciunt meliorem equum aurei freni. Aliter leo aurata iuba mittitur, dum contractatur et ad patientiam recipiendi ornamenti qualem illum natura esse voluit, speciosus ex horrido, cuius hic decor est, non sine timore aspici, praefertur illi languido et bratteato. Nemo gloriari nisi suo debet. Vitem laudamus, si fructu palmites onerat, si ipsa pondere ad terram eorum, quae tulit, adminicula deducit; num quis huic illam praeferret vitem, cui aureae uvae, aurea folia dependent ? Propria vir
Abbreviated transcription (Latin):
tuũ quadã religionis suspicione ꝑcuciet Magnorũ fluĩmĩ capita uene¬
rannur subita et exabdito uasti ãnis eruptio aras habet Colũtur aqͣꝵ
calenciũ fontes et stangna quedam uel opacitas uel ĩmensa altitudo
sacrauit Si hoĩem iuderis in territũ ꝑiculis in tactũ cupiditatibus int
aduersa felicem in mediis tempestatibus quictũ. ex superiore loco hõ¬
nes uidentem ex equo deos non subibit te ueneracio eius Ndñ dices
ista res maior est alciorq ꝙͣ nõ credi similis huic in quo est corpustu¬
lo possit uis istuc diuina descendit aĩm exellentem moderatũ oĩa tã¬
ꝙͣ minora transeũtem ꝙͣꝙͣ timemius optamnusq ridentẽ celestis po-¬
tenciã agitat Non potest res tanta sine ãmicdõ nuimĩs stare Itaq
maiore sui ꝑte illic est uñ descendit Quemadinodũ radii solis con-¬
tingũt quidem terrã sed ibi sunt uñ mittũtur sic aĩmus magnus

Expanded text:
tuum quadam religionis suspicione percutiet. Magnorum fluminum capita venetuum quadam religionis suspicione percutiet. Magnorum fluminum capita veneramur; subita ex abdito vasti amnis eruptio aras habet; coluntur aquarum calentium fontes, et stagna quaedam vel opacitas vel inmensa altitudo sacravit Si hominem videris interritum periculis, intactum cupiditatibus, inter adversa felicem, in mediis tempestatibus placidum, ex superiore loco homines videntem, ex aequo deos, non subibit te veneratio eius ? Non dices: " Ista res maior est altiorque quam ut credi similis huic, in quo est, corpusculo possit ? Vis isto divina descendit." Animum excellentem, moderatum, omnia tamquam minora transeuntem, quicquid timemus optamusque ridentem, caelestis potentia agitat. Non potest res tanta sine adminiculo numinis stare. Itaque maiore sui parte illic est, unde descendit. Quemadmodum radii solis contingunt quidem terram, sed ibi sunt, unde mittuntur; sic animus magnus
Abbreviated transcription (Latin):
nã mentẽ et ꝙͣ stultũ est optare cũ possis a te ĩpetrare Nõ
sunt ii telũ eleuande manus nec exorandus editus tuus ut nos
ad aurẽ simulatri quasi magis exandiri possimus admittat ꝓrope
est a te deus tetũ est. intus est Ita dico lucili Sacer inter nos sp̃s
tractatus est ita nos ip̃e tractat Bons uero uir sine deo nemo
est dm̃ p̃t aliquis supra fortunã nisi ab illo adiuitus exurgere
Illa dat consilia magnifica et erecta In uno quoq uiroꝵ bonoꝵ qͥs
deus incertũ est habitat deus Si tibi occuarrit necustis arboribus et so¬
litam altitudinẽ egressis frequens lucus et conspc̃m celi densitate ra
et ãmiracio ñbre in aꝑto tam deuse atq continne fidem tibi numĩs
fatis et si quis spetus saxis penitus exesis montẽ suspenderit nõ ma¬
mi scũs/ sed naturalibus causis in tantã laxitatẽ extanatus aĩm tuit

Expanded text:
nam mentem, quam stultum est optare, cum possis a te impetrare. Non nam mentem, quam stultum est optare, cum possis a te impetrare. Non sunt ad caelum elevandae manus nec exorandus aedituus, ut nos ad aurem simulacri, quasi magis exaudiri possimus, admittat; prope est a te deus, tecum est, intus est. ' Ita dico, Lucili: sacer intra nos spirtractatus est, ita nos ipse tractat. Bonus vero vir sine deo nemo est; an potest aliquis supra fortunam nisi ab illo adiutus exurgere? Ille dat consilia magnifica et erecta. In unoquoque virorum bonorum Quis deus incertum est, habitat deus. Si tibi occurrerit vetustis arboribus et solitam altitudinem egressis frequens lucus et conspectum caeli ramorum alet admiratio umbrae in aperto tam densae atque continuae fidem tibi numinis faciet. Si quis specus saxis penitus exesis montem suspenderit, non manu factus, sed naturalibus causis in tantam laxitatem excavatus, animum
Abbreviated transcription (Latin):
non celeritatem hanc ego in uiro sapiente recipio non exigo ut or̃o
eius sine ĩpedimento exeat/ proferatur tamẽ malo ꝙͣ ꝓfłuat Eo a
magis te deterreo ab isto morbo ꝙ non potest tibi ista res conting̾e
aliter ꝙͣ si te pudere desierit Perfricos frontem oportet et te ip̃e non
audias Multa enĩ in obseruatus ille cursus feret qui rep̃hendere ue-¬
us Non potest inꝙͣ tibi contingere res ista salua ueretũdia Pretere
exertitacione opus est cotidiana et a rebus studiũ transferendũ est
ad uerba. ħ a̾ eciam si aderũt et poterũt sine ullo tuo labore decur¬
rere tamẽ temꝑanda sunt Nam quemadmodũ sapienti iuro inces¬
sus modestior cõuenit ita or̃o p̃ssa non audax Sũma ergo sũma¬
eñ hec exit Tardiloquũ ẽẽ te iubeo Bale. Seneca Iucilio salutẽ.
acis rem optimã et salutarẽ si ut scribis ꝑseueras ire ad uo¬

Expanded text:
non celeritatem. Hanc ego in viro sapiente recipio, non exigo; ut oratio non celeritatem. Hanc ego in viro sapiente recipio, non exigo; ut oratio eius sine impedimento exeat, proferatur tamen malo quam profluat. Eo autem magis te deterreo ab isto morbo, quod non potest tibi ista res contingere aliter quam si te pudere desierit; perfrices frontem oportet et te ipse non audias. Multa enim inobservatus ille cursus feret, quae reprehendere velis. Non potest, inquam, tibi contingere res ista salva verecundia. Praeterea exercitatione opus est cotidiana et a rebus studium transferendum est ad verba. Haec autem etiam si aderunt et poterunt sine ullo tuo labore decurrere, tamen temperanda sunt. Nam quemadmodum sapienti viro incessus modestior convenit, ita oratio pressa, non audax. Summa ergo summarum haec erit: tardilocum esse te iubeo. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Facis rem optimam et tibi salutarem, si, ut scribis, perseveras ire ad bo
Abbreviated transcription (Latin):
uarius ait Quonĩo istũ disertũ dicatis nescio Tria uerba nõ potest iũ¬
gere Quid ni malis tu sit dicere Qũo ia uinicius dlliquis tam in¬
sulsus interuenit ꝙͣ qui illi si illi singula uerba uellenti tanꝙͣ dicta. et
nõ diceret ait dic nuĩꝙͣ dicas Ramiq here̾ cursũ suis tꝑibus orato¬
ns celeberrii et longe ab esse ab hoĩe sano uolo Nũꝙ̃ dubitauit
nĩꝙͣ intermisit semci incipiebat semel desinebat Quidam tamen
et nacionibus puto magis aut mimus conucĩre In grecis hanc licen¬
ciã tuleris Nos eciam cũ scribimus interpũgere assuenimꝰ Cicero qͦ
noster a quo romana eloquencia exiliit gradarius fuit Riomanis ser¬
mo magis se circũspicit et estuuat p̃betq estimandũ fauianus uir egre¬
gius et uita et scĩa et qd post ista est eloquencia quoq disputabat᷑
expedite magis ꝙͣ concitate nisi posses dicere felictatem esse illam

Expanded text:
Varius ait: " Quomodo istum disertum dicatis nescio; tria verba non potest iunVarius ait: " Quomodo istum disertum dicatis nescio; tria verba non potest iungere." Quidni malis tu sic dicere, quomodo Vinicius ? Aliquis tam insulsus intervenerit quam qui illi singula verba vellenti, tamquam dictaret, non diceret, ait: " Dic, numquid dicas." Nam Q. Hateri cursum, suis temporibus oratoris celeberrimi, longe abesse ab homine sano volo; numquam dubitavit, numquam intermisit; semel incipiebat, semel desinebat. Quaedam tamen et nationibus puto magis aut minus convenire; in Graecis hanc licentiam tuleris; nos etiam cum scribimus, interpungere adsuevimus. Cicero quoque noster, a quo Romana eloquentia exiluit, gradarius fuit. Romanus sermo magis se circumspicit et aestimat praebetque aestimandum. Fabianus, vir egregius et vita et scientia et, quod post ista est, eloquentia quoque, disputabat expedite magis quam concitate, ut posses dicere facilitatem esse illam,