comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
iude q̃ o̾dim᷑. set qͥsquis es qui nõ uis c̾dere nͥ ꝙ
ides : ecce p̾sencia corꝑa corꝑis od̾is uides: p̾sentes
uoluntates et cogitatões tuas . qr ĩ aĩo tuo sunt ipõ
aĩo indes. dic mͥ obsecͦ te amiei tui erga te uolũ¬
tatẽ quib ołis udes. nłła enĩ nolũtas corꝑeis odis
ind̾i põt. an u̾o eciã hoc eciã uides aio tuo quodĩ
aid agit᷑ alieno : ꝙ sinõ uides quõ amicali benius¬
lencie uicẽ rependis. si ꝙ nõ potes uid̾e nõ credis:
an forte dcñrꝰ es alt̾ius noluntatẽ ꝑ eiꝰ oꝑate uidet᷑.
g᷑ fcã nisurꝰ. et u̾ba es auditur᷑. de amici ã uolũ¬
cate id ꝙ ud̾i et auditi nõ põt ẽditur᷑. nõ enĩ
uolũtas illa color ẽ aut fignra ut ocuł ing̾atur
aut sonꝰ aũ cantilena. ut aurib ilabat᷑ : aut
uolinitas tua ẽ ut cui cordis affcõne senciat᷑.
restat itaq ut nec cui sañ audita. nec apud ce
unt᷑ ꝯsp̃ca c̾dat᷑. ne tua inta desta sine ulla a¬

Expanded text:
uae credimus. Sed quisquis es, qui non vis credere nisi quod vides, ecce praesentia corpora corporeis oculis vides, praesentes voluntates et cogitationes tuas, quia in animo tuo sunt, ipso animo vides: dic mihi, obsecro te; amici tui erga te voluntatem quibus oculis vides? nulla enim voluntas corporeis oculis videri potest. An vero etiam hoc vides animo tuo, quod in animo agitur alieno? Quod si non vides, quomodo amicali benevolentiae vicem rependis, si quod non potes videre, non credis? An forte dicturus es, alterius voluntatem per ejus opera te videre? Ergo facta visurus, et verba es auditurus, de amici autem voluntate id quod videri et audiri non potest crediturus. Non enim voluntas illa color est aut figura, ut oculis ingeratur; vel sonus aut cantilena, ut auribus illabatur; aut vero tua est, ut tui cordis affectione sentiatur. Restat itaque ut nec visa, nec audita, nec apud te intus conspecta credatur, ne tua vita deserta sine ulla a
Abbreviated transcription (Latin):
anima ẽ. ⁊ aliud ueritas. Nam u̾itas falsitatẽ
nuumꝙͣ patit᷑. amina uero sepe fallit᷑. Non gͥ cũ
a ueritate anima est. a scipea ẽ. est aut̃ u̾itas
deus. deum gͥ ht̃ auctorem. ut sit aĩa. ¶Uttum¬
uoluntatem. Nam si uolimꝰ non aliꝰ denob uult.
⁊ iste mocus amiie spontaneus est. ħenim ei
tͥbutum est adeo. qui tñ motus non de loco ĩ locũ
locał non est. corpꝰ suũ tam̃ localit̾ mouet non
ex eo monstrat᷑ ⁊ ip̃a locał moueri. sic̃ indimꝰ
a cardine moueri aliquid ꝑ magnũ spatiura lo¬
ci. ⁊ tam̃ ip̃m cardinem non mom̃ loco. ¶ Cũ

Expanded text:
 aliud veritas. Nam veritas falsitatem nunquam patitur, anima vero saepe fallitur. Non igitur, cum a veritate anima est, a se ipsa est. Est autem veritas Deus: Deum igitur habet auctorem ut sit anima. voluntatem. Nam si volumus, non alius de nobis vult. Et iste motus animae spontaneus est; hoc enim ei tributum est a Deo: qui tamen motus, non de loco in locum localis non est, corpus suum tamen localiter movet, non ex eodem monstratur et ipsa localiter moveri. Sicut videmus a cardine moveri aliquid per magnum spatium loci, et tamen ipsum cardinem non moveri loco.
Abbreviated transcription (Latin):
miseri mortales. hocagite neumꝙͣ posluait
amime scĩtatẽ. lucemq m̃tis obnubilet. Serpit ħ
malũ ꝑ om̃s adit᷑ sensuales. dat sese figuris. accõ¬
modat colorib. ad heret sompnis. latet ĩra. falła
sermoĩs. odorib se subicit. infundit saporsb ac
turbidi motꝰ ĩluuie teneb̾sis asfectõib tenebͣti
sensꝰ. quib tñ nebulis impset om̃s meatꝰ melli¬
gencie ⁊ quo ꝑ pandere lumẽ rõmis raduis m̃tis
solet. inħ enĩ deus inhuolũtas m̃oxia. ĩ ħ recte
fcĩ m̃itum telucet. deus ubiq p̾sens est. Tunc

Expanded text:
miseri mortales, hoc agite ne unquam polluat anime sanctitatem, lucemque mentis obnubilet. Serpit hoc malum per omnes aditus sensuales, dat sese figuris, accommodat doloribus, adheret somnis; latet in ira, in fallacia sermonis, odoribus se subiicit, infundit se saporibus, ac turbidi motus illuvie, tenebrosis affectionibus tenebrat sensus, quibusdam nebulis implet omnes meatus intelligentie, per quos solet. In hoc Deus, in hoc voluntas innoxia, in hoc recte facti meritum relucet. Deus ubique praesens est; tunc
Abbreviated transcription (Latin):
di aut̃ ñ põt ꝙ sine int̾missione mutat᷑. Non est
gͣ ex p̾tanda sinceritas ũitatis a sensib corporib
set ne quis dicat eẽ aliqͣ sensibilia eodem modo sem¬
ꝑ manencia ⁊ q̃stionem nob̃ de sole atq stelłꝰ afferat.
in quib facile cõuinci ñ põt. illud certe nemo ẽ
simile fło. ita ut int̃nosci nõ pꝰsit. Nam ut alia pre¬
t̃mittã oĩa q̃ ꝑcorpꝰ sentimꝰ. eciã cũ ea ñ ad sũt sen¬
sib. ymagrnes tam̃ eoꝵ patim᷑ tanqͣs ꝓrsus ad sint.
uł ĩ sompno uł ĩfurore. quod cum patim᷑ omĩo
utr̃ ea ip̃is sensib senciamꝰ. an ymagines sensi¬
bilium sint disc̾nere non ualeamꝰ.si gͥ sunt yma¬
gines sensibiliũ false que disc̾ni ip̃is sensib neq̃¬
unt et nͥl ꝑtipi põt nͥ qd̾ afalso disc̾nitur. ñ est¬

Expanded text:
di autem non potest quod sine intermissione mutatur. Non est igitur exspectanda sinceritas veritatis a sensibus corporis. Sed ne quis dicat esse aliqua sensibilia eodem modo semper manentia, et quaestionem nobis de sole atque stellis afferat, in quibus facile convinci non potest; illud certe nemo est simile falso, ita ut internosci non possit. Nam ut alia praetermittam, omnia quae per corpus sentimus, etiam cum ea non adsunt sensibus, imagines tamen eorum patimur tanquam prorsus adsint, vel in somno, vel in furore. Quod cum patimur, omnino utrum ea ipsis sensibus sentiamus, aut imagines sensibilium sint, discernere non valemus. Si igitur sunt imagines sensibilium falsae, quae discerni ipsis sensibus nequeunt, et n
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑuenire ⁊ aurib atq oculis certisq sensib corꝑis
corꝑalia ꝑciꝑx. ⁊ facie ĩnotesd̾e. et siquid aliud ad̾ hãc
tanꝙͣ regulam ꝑtinet. hoc modo gͥ quoniam nr u¬
tare ceptum aliquod et in alino transferre non si
cile solemus nͥ penitendo. quam ꝙͣ diuina ꝓuiden¬
cia serena m̃te intuentib appareat. cuncta c̃tis¬
simo ordine ad mĩstrari. accomodatissime tñ ad hu
milem humanam intelligenciã ea que ĩcipiũt
eẽ neq ꝑseuerunt quant̃ ꝑseueratura sꝑata

Expanded text:
enire, et auribus atque oculis caeterisque sensibus corporis corporalia percipere et facie innotescere; et si quid aliud ad hanc tanquam regulam pertinet. Hoc modo igitur quoniam mutare ceptum aliquod, et in aliud transferre, non ferre facile solemus, nisi poenitendo, quanquam divina providentia serena mente intuentibus appareat cuncta certissimo ordine administrare administrari, accommodatissime tmilem humanam intellegentiam ea quae incipiant esse neque perseuerant, quantum perseueratura sperata
Abbreviated transcription (Latin):
uid ẽ quod accipit eam rem qmͣ mutat.
ut ał cibum. quid ẽ ꝙ accipitur ⁊ cõmitat᷑
sut idem cibus. Quid ẽ quod accipitur et non
⁊ ꝯmutatĩse. ut aliam aĩam quam tecipiend
ĩ anuciciam sui similem facit. ⁊ quid ẽ quos
ꝑ serpsam accipit. ⁊ non cõiutat: ut ueritatẽ
quare cognoscendũ ẽ. ⁊ quid sit pecro dem̃. ma¬
t̾ia et manduca. ⁊ quid sit ĩ ewumͦ. et uta erat¬

Expanded text:
uid est quod accipit eam rem quam commutat, ut animal cibum? quid est quod accipitur et commutatur, ut idem cibus? quid est quod accipitur et non et commutat in se ut aliam animam, quam recipiendo in amicitiam sui similem facit ? et quid est, quod per se ipsam accipit et non commutat, ut ueritatem? quare cognoscendum est et quid sit Petro dictum : macta et manduca, et quid in euangelio: et u
Abbreviated transcription (Latin):
acq homosit. set non indeo. bonoꝵ enim deus cã
qt. si gͦ in homine aut ui. aut suasione. set ui nlło
modo. ne sit deo ualencior. si qͥdẽ deus ita optime
hoĩem fecit. ut si uellet manere optimus nlło
resistente impediret᷑. Suasione aut̃ alteriꝰ homĩs
siꝯcedimꝰ hominẽ depͣuari tͣsũ q̃rendũ erit. sua¬
sor ip̃ẽ a quo depͣuatus est. Nonenĩ põt pͣinis ñ eẽ
taliũ suasor. Restat nestio quid ꝙ nec hõ nec deus
est. qr suasio nõ cogit ĩuitum ad eiꝰdẽ hoĩs uo ͤ cã¬

Expanded text:
 homo sit. Sed non in Deo; bonorum enim Deus causa est. Si ergo in homine, aut vi, aut suasione. Sed vi nullo modo, ne sit Deo valentior. Siquidem Deus ita optime hominem fecit, ut si vellet manere optimus, nullo resistente impediretur. Suasione autem alterius hominis si concedimus hominem depravari, rursum quaerendum erit, suasor ipse a quo depravatus sit. Non enim potest pravus non esse talium suasor. Restat nescio quid, quod nec Deus, necest, quia suasio non cogit invitum, ad ejusdem hominis volunta
Abbreviated transcription (Latin):
ĩꝯmutabłr mutabłia facientẽ at ꝑ hoc p̾orẽ
qͥs deinde sic accuto cernat animo ut sñ labore
magno dinosc̾e ualeat qũo sit prior sonꝰ quã
cantus. Ideo quia cantꝰ ⁊ formatꝰ sonꝰ ⁊ ẽẽ u¬
tiq aliquid nõ formatũ põt. formari aut̃
Non ideo p̾or quia efficit cum pociꝰ fiat nec
pͥor int̾uallo temporie neq em̃ p̾ore temꝑe
sonꝰ edimꝰ informes sñ cantu. ⁊ eos post̾ĩore

Expanded text:
inconmutabiliter mutabilia facientem ac per hoc priorem. inconmutabiliter mutabilia facientem ac per hoc priorem. quis deinde sic acutum cernat animo, ut sine labore magno dinoscere ualeat, quomodo sit prior sonus quam cantus, ideo quia cantus est formatus sonus et esse utique aliquid non formatum potest, formari autemnon ideo prior, quia ipsa efficit, cum potius fiat, nec prior interuallo temporis. neque enim priore tempore sonos edimus informes sine cantu et eos pos
Abbreviated transcription (Latin):
celum suspici ⁊ t̾ram caliginosam q̃ ĩ eis sũt.
non ht̃ qͦmodo u̾aciter intelligat celũ ⁊ t̾rã
nͥ mat̾iam celi ⁊ t̾re intessigat uidelicet u¬
mũse .i. intelligibilis corꝑalisq c̃ature. si enĩ
iam formatam uelit uniũsam recte ab eo q̃ri
pot̾it. si hoc pͥmo fecit deus: quid fec̃it dein¬
ceps: ⁊ post unu̾sitatẽ nõ ĩueniet. ac ꝑ hoc
audiet ĩ uitꝰ qũo illud primo sipꝰea nicħ. Cum
uero dicit pͥmo informem deinde formatam.
non est absurdum si modo est ydoneꝰ discerñe
quid p̃cedat et̃nitate. quid temꝑe qͥd electõe
quid origine. et̃nitate sic̃ dc̃ oĩa. tempore sic̃
flos fructũ. electõne sic̃ fructus florem. ori¬
gine sicut sonꝰ tantũ. In hic qͣtuor p̾mũ ⁊ uł¬
timũ que ꝯmemoraui disficilime intelligunt᷑.
d uo media facillime. Nam q rara uisio est¬
⁊ nimis ardua ꝯspicere dñe et̃nitatẽ tuã.

Expanded text:
caelum suspcimus et terram caliginosam quaeque in eis sunt. caelum suspcimus et terram caliginosam quaeque in eis sunt. non habet quomodo ueraciter intellegat caelum et terram, nisi materiam caeli et terrae intellegat, uidelicet uniuersae, id est intellegibilis corporalisque creaturae. si enim iam formatam uelit uniuersam, recte ab eo quaeri poterit, si hoc primo fecit deus, quid fecerit deinceps; et post uniuersitatem non inueniet ac per hoc audiet inuitus: quomodo illud primo, si postea nihil? cum uero dicit primo informem, deinde formatam, non est absurdus, si modo est idoneus discernere quid praecedat aeternitate, quid tempore, quid electione, quid origine: aeternitate, sicut deus omnia; tempore, sicut flos fructum; electione, sicut fructus florem; origine, sicut sonus cantum. in his quattuor primum et ultimum quae commemoraui difficillime intelleguntur, duo media facillime. namque rara uisio est et nimis ardua conspicere, domine, aeternitatem tuam
Abbreviated transcription (Latin):
t eadem u̾ba ⁊ pͥncipiũ intelligit ex ordiũ rerũ
conditaꝵ ⁊ sic accipit inpͥncipio fecit. Ac si dic̾et᷑
pͥmo fecit. atq ĩeis qui intelligt quod ĩ sap̃ia feci¬
bilem mat̾iem celi sic eẽ credit. cognoĩatam.
aluuis iam formatas distintasq nat᷑as. aliꝰ unã
formatã eandemq spũalem celi noie aliꝰam ĩ¬
formem corporalis mat̾ie terre noĩe. Qui añt
intelligunt noĩe ĩ nõib celi ⁊ t̾re ad huc infor¬
mem mat̾iem de qua fo̾rret᷑ celũ ⁊ t̾ra. nec
ip̃i uno modo id intlłigunt. s aliꝰ unũ ꝯsũma¬
retur: intelligibilis sensibilisq c̃atura. alius
tũ unde sensibilis moles ista corporea sinu gnͣ¬
di ꝯtinens ꝑspicuas ꝓmptasq naturas. nec
illi uno modo qui iam dispoĩtas digestasq c̃a¬
turas cẽlum ⁊ t̾ram ⁊ uocari hoc loco credũt.
s alius ĩ uisibilem atq uisibilẽ inqͣ lumĩosũ

Expanded text:
n eadem uerba et principium intellegit exordium rerum n eadem uerba et principium intellegit exordium rerum conditarum et sic accipit: in principio fecit, ac si diceretur: primo fecit. atque in eis, qui intellegunt in princili et terrae sic esse credit cognominatam: alius jam formatas distinctasque naturas: alius unam formatam, eamdemque spiritualem coeli nomine; aliam informem corporalis materiae, terrae nomine. Qui autem intelligunt in nominibus coeli et terrae, adhuc informem materiem, de qua formaretur coelum et terra, nec ipsi uno modo id intelligunt: sed alius unde consummaretur intelligibilis sensibilisque creatura; alius tantum unde sensibilis moles ista corporea, sinu grandi continens perspicuas promptasque naturas. Nec illi uno modo qui jam dispositas digestasque creaturas coelum et terram vocari hoc loco credunt;  alius solam uisibilem, in qua luminosum
Abbreviated transcription (Latin):
unt scrutantes ⁊ carpunt eos. uident enĩ cum
ħ u̾ba legunt saudiunt tua deꝰ et̾ne stabłi ꝑ¬
mansione cuncta p̃terita ⁊ futura tempora
suꝑari. nec tam̃ quicqͣ eẽ tẽporalis c̃ature. qd̃
tu non feceris: cuiꝰ uoluntas qr idem quodtu
millo mͦ mutata uł que antea non fuisset exor¬
ta uoluntate fecisti omĩa ñ de te fiłitudinẽ tu¬
am formã oĩum s de nichilo dissimilitudinẽ
informem que formatur ꝑ sisitudinẽ tuã.
iecurrens inte unũ pro captu ordinato qnͣ
tum cuiq rerũ in suo genere datum est. ⁊ sie¬
ten omĩa bona ualde siue maneant citͣ te
siue gͣdatim remociore distancia. ꝑ tempora
loris pulchias narrationes faciant aut pa¬
ciant᷑ uident enĩ ⁊ gaudent ĩ luce u̾itatis tue:
qnͣtulum hinc ualent. Et aliꝰ eoꝵ intendit ĩ id
quod dcm̃a ÷: inpͥncipio fecit deꝰ. ⁊ respicit sapĩam
pͥncipiũ. qr ⁊ loquit᷑ ip̃a nob̃. aliꝰ itidem intendit .i¬

Expanded text:
unt scrutantes et carpunt eos; uident enim, cum unt scrutantes et carpunt eos; uident enim, cum haec uerba legunt uel audiunt, tua, deus, aeterne stabili permansione cuncta praeterita et futura tempora superari nec tamen quicquam esse temporalis creaturae quod tu non feceris, cuius uoluntas, quia id est quod tu, nullo modo mutata uel quae antea non fuisset, exorta uoluntate fecisti omnia: non de te similitudinem tuam formam omnium, sed de nihilo dissimilitudinem informem, quae formaretur per similitudinem tuam recurrens in te unum ntum cuique rerum suo genere datum est, et fierent omnia bona ualde, siue maneant circa te, siue gradatim remotiore distantia per tempora et locos pulchras uariationes faciant aut patiantur. uident haec et gaudent in luce ueritatis tuae, quantulum hic ualent. Et alius eorum intendit in id, quod dictum est: in principio fecit deus, et respicit sapientiam principium, quia et loquitur ipsa nobis. alius itidem intendit i
Abbreviated transcription (Latin):
ptate. nono quodã ⁊ repentino placito exͣ seip̃am
anquam locis distantib fecisse celum ⁊ t̾ram.
do magna corpora supͣ ⁊ infra. quib omĩ a cõti¬
ueset. ⁊ cũ andiũt dix̃ ds̃. fiat illud ⁊ fcm̃ est illd̾.
oritantant cepta u̾ba ⁊ funta sonancia temꝑi¬
:it cxist̾et. Et si quid forte aliud hoc modo ex
samiharitate crͣnis apinant᷑ inquib ad huc ꝑ¬
uiis animalib dum isto humillimo gñe ũbor
tinqͣ mat̾no simi eoꝵ gestat᷑. inf̾mitas. salub̾t̃
dificat᷑ fides. qͣ c̃t̃ hẽant ⁊ teneãt dm̃ fecisse õs
nutͥtorias cunctas suꝑba in becillitate se exten¬
derit cadet misere.Dñe deus misẽre ne
implumẽ pullum conculcẽt qui transeunt:
uiam: nutte angelum tuũ qui cũ reponat in
nido. ut uiuat donec uolet. Alii uero quib hec
uba non iam nidus s opacca sunt frutet᷑a. uidẽt
ĩeis latentes fructus ⁊ uolitant letantes ⁊ gari¬

Expanded text:
potestatem nouo quodam et repentino placito extra se ipsam potestatem nouo quodam et repentino placito extra se ipsam tamquam locis distantibus fecisse caelum et terram, duo magna corpora supra et infra, quibus omnia continerentur, et cum audiunt: dixit deus: fiat illud, et factum est illud, cogitant uerba coepta et finita, sonantia temest ut existeret; et si quid forte aliud hoc modo ex familiaritate carnis opinantur. in quibus adhuc paruulis animalibus, dum isto humillimo genere uerborum tamquam materno sinu eorum gestatur infirmitas, salubriter aedificatur fides, qua certum habeant et teneant deum fecisse omnes nutritorias cunas superba inbecillitate se extenderit, heu! cadet miser et, domine deus, miserere ne implumem pullum conculcent qui transeunt uiam, et mitte angelum tuum, qui eum reponat in nido, ut uiuat donec uolet. Alii uero, quibus haec uerba non iam nidus, sed opacata frutecta sunt, uident in eis latentes fructus et uolitant laetantes et garri
Abbreviated transcription (Latin):
homo. nͥ qr memor es eiꝰ. uellem gͦ si tr̃ ego eẽm
quod ille ⁊ mͥ abste geneseos ub̾ scribendꝰ ĩ iung̃tt᷑
talem michi eloqñdi facultatem dari. ⁊ eum te¬
xendi sermoĩs modũ. ut neq illi qͥ ñ dum q̃uit
intellig̾e. quemad mod̾ creat deus tanꝙͣ ex tend̃¬
cia uires suas dicta recusarent. ⁊ Illi qui hoc iam
possunt in ꝙͣlib ueram sentenciam cogitando
uenissent eam nõ pret̾missam ĩpaucis ũbis cui
famisi reꝑpiient. Et si alius lliam uidisset i lus
ientatis nec ip̃a ineisdem ubis intesligenda decẽt.
prem̃ fons in paruulo loco ũberiorem plinibq riuic
totio dispensatoris tui sermotinaturis plirrib pro¬
fatiira ꝑ no sermõis modulo scatet fluenta licunde
sutatis unde s̃ quisq uerũ quod de hiis reb põt ħ
iliid. ille illud ꝑ longiores loqͥlaꝵ anfractꝰ tͣbat.
mine aut quasi aliqm molẽ in mensan p̃ditã

Expanded text:
homo, nisi quia memor es eius? — uellem ergo, si tunc ego essem homo, nisi quia memor es eius? — uellem ergo, si tunc ego essem quod ille et mihi abs te Geneseos liber scribendus adiungeretur, talem mihi eloquendi facultatem dari et eum texendi sermonis modum, ut neque illi, qui nondum queunt intellegere quemadmodum creat deus, tamquam excedentia uires suas dicta recusarent et illi, qui hoc iam possunt, in quamlibet ueram sententiam cogitando uenissent, eam non praetermissam in paucis uerbis tui famuli reperirent, et si alius aliam uidisset in luce ueritatis, nec ipsa in eisdem uerbis intellegenda deesset. Sicut enim fons in paruo loco uberior est pluribusque riuis ratio dispensatoris tui sermocinaturis pluribus profutura paruo sermonis modulo scatet fluenta liquidae ueritatis, unde sibi quisque uerum, quod de his rebus potest, hic illud, ille illud, per longiores loquellarum anfractus trahat. minem aut quasi aliquam mole inmensa praeditam
Abbreviated transcription (Latin):
uideremꝰ sic crederemꝰ. Non itaq supra quamsꝙͥ¬
opinam᷑. Iam uidẽ quam stultum sit ĩtantilos
u̾issimaꝵ sentenciaꝵ que de ilł u̾bis eiui posst⁊
mere affirmare quam caꝵ moyses potissimũ sei
Et tam̃ ego deus mens celsitudo humilitati nee
⁊ requies laboris mei qui audis ꝯfessiones meae
⁊ dimittis omĩa pct̃a mea. qm̃ tu mͥ precipisut
diligam ꝓximũ. sicut meip̃m. non possum miiꝰ
cred̾e̾ de moyse felicissimo famło tuo qmͣ michi
optarem ac desid̾arem abste dari. mun̾is sñ temꝑe
illo. natus essem quo ille. eoq loco me ꝯstituises
ut ꝑ seruitutem cordis atn lingue mee lut̾e ille
dispensarent᷑. que tanto post eẽnt om̃ib gentib
ꝓfuture ⁊̃ ꝑ uniu̾sum orbem tanto auctoritatis
culmime oĩum falsarum suꝑbaꝵq doctͥnaꝵ u̾ba
suꝑatẽ. uellem quippe si tunc ego ẽẽm moyses
ex eadem namq massa om̃s uenimꝰ. ⁊ quid est p̃¬

Expanded text:
uideremus, sed crederemus? non itaque supra quam scruideremus, sed crederemus? non itaque supra quam scropinamur. iam uide, quam stultum sit in tanta copia uerissimarum sententiarum, quae de illis uerbis erui possunt, temere adfirmare, quam earum Moyses potissimum sensEt tamen ego, deus meus, celsitudo humilitatis meae et requies laboris mei, qui audis confessiones meas et dimittis peccata mea, quoniam tu mihi praecipis, ut diligam proximum meum sicut me ipsum, non possum minus credere de Moyse fidelissimo famulo tuo, quam mihi optarem ac desiderarem abs te dari muneris, si tempore illo natus essem quo ille eoque loci me constituisses, ut per seruitutem cordis ac linguae meae litterae illae dispensarentur, quae tanto post essent omnibus gentibus profuturae et per uniuersum orbem tanto auctoritatis culmine omnium falsarum superbarumque doctrinarum uerba superaturae. uellem quippe, si tunc ego essem Moyses — ex eadem namque massa omnes uenimus; et quid est
Abbreviated transcription (Latin):
sensisse moysen quod ego dico. s quod ip̃i dñt
nolo ñ amo. quia ⁊ itaẽ. tam̃ ista tem̾itas nõ
scĩe s audacie est. nec uisiis s typhꝰ eam peꝑit.
Ioeoq dñe trem̃da sunt iudicia tua. qm̃ u̾itas
tua nec mea ẽ. nec illius aut illiꝰ. s oũim ñm
pͥuemur ea. Nam quisqͥs id quod tu om̃ib ad fru¬
endum ꝓponis. sͥ ꝓpͥe uendicat ⁊ suũ uult ẽẽ qd̾¬
oũm est. a comñi ꝓpellit᷑ ad sua. hoc ẽ. al̾tes
ad mendaciũ. Qm enim loquit᷑ mendaciũ deqi
loquit᷑. Attende uidex optime dẽ m̃s ip̃a idedio
attende quid dicam ꝯtradictori huic attendects¬
ram te enĩ dico ⁊ coram fr̃ib meis quilegre
utunt᷑ lege usq in fĩnẽ caritatis. attendetu
quid ei ditam. si placet tͥ. hanc enim uocemua
refero fr̃nam ⁊ pacificani. Si ambo uidemꝰ usu
nec tu ĩme. sed ambo in ip̃a que supͣ m̃tes me
dei nr̃i luce non ꝯtendamꝰ. Cur de proxime es¬
nob̾ atq dixisset. hoc cogitaui. nec sie sic eson

Expanded text:
 quod ego dico, sed quod ipsi dicunt, nolo, non amo, quia etsi ita est, tamen ista temeritas non scientiae, sed audaciae est, nec uisus, sed tyfus eam peperit. ideoque, domine, tremenda sunt iudicia tua, quoniam ueritas tua nec mea est nec illius aut illius, sed omnium nam, ne priuemur ea. nam quisquis id, quod tu omnibus ad fruendum proponis, sibi proprie uindicat et suum uult esse qium est, a communi propellitur ad sua, hoc est a ueritate ad mendacium. qui enim loquitur mendacium, de suo loquitur. Adtende, iudex optime, deus, ipsa ueritas, adtende, quid dicam contradictori huic, adtende; coram te enim dico et coram fratribus meis, qui legitime utuntur lege usque ad. finem caritatis; adtende et uide, quid ei dicam, si placet tibi. hanc enim uocem huic refero fraternam et pacificam: si ambo uidemus uernec tu in me, sed ambo in ipsa quae supra mentes dei nostri luce non contendamus, cur de proximi conobis atque dixisset: "hoc cogitaui", nec sic eam
Abbreviated transcription (Latin):
assumũt eam ĩ hymno tuo: nõ obsumũt᷑ ab ea ĩ
sompno suo. Sic ẽẽ cupio: Resisto seductõnib
occuloꝵ ne implicent᷑ pedes mei qnib ĩgredior
uam tuam. ⁊ erigo adte ĩ uisibłes occulos. uł
tu euellas de laqueo pedes meos: tu subinde enl¬
lit eos: nam illaqueãt᷑. Tu nõ cessas euelłe: egi
autem crebro heo. ubiq sparsis insidiis qm̃s.

Expanded text:
assumunt eam in hymno tuo, non assumuntur ab ea in assumunt eam in hymno tuo, non assumuntur ab ea in somno suo: sic esse cupio. resisto seductionibus oculorum, ne inplicentur pedes mei, quibus ingredior uiam tuam, et erigo ad te inuisibiles oculos, ut tu euellas de laqueo pedes meos. tu subinde euelles eos, nam inlaqueantur. tu non cessas euellere, ego autem crebro haereo in ubique sparsis insidiis, quoniam non
Abbreviated transcription (Latin):
trahatur cum desid̾io requirat᷑. ⁊ si diu absrs
ꝯtͥstat animũ. Olix qmͣ uidẽbat tobis cun
clausis istis occłis. filiũ docebat uite uiam ⁊ a
p̃ibat pede caritatis nusqmͣ erroris. Aut qmͣ uide̾¬
bat ẏsadec p̃grauatis ⁊ oꝑtis senectute carneic
luminib tam̃ tilios nõ agnoscẽndo bñdice set
bñ dicendo agnosc̾e̾ meruit aut qmͣ uidebat iaa
cum ⁊ ip̃e p̃grandi etate captus ocłis ĩ filiis p̃as¬
signata futin ppłi gen̾a. luminoso corde radia¬
uit. Et ne potib suis ex iosepħ du̾sas mistice
manus nõ sic̃ pr eoꝵ foris corrigebat. s sic̃ ip̃e
intꝰ discernebat ĩposuit. Ip̃a est lux. una est ⁊ aͥ¬
nõ est ⁊ unũ om̃c qui uident ⁊ amant eã. Atc
ista corꝑalis de qua loquebar illecebrosa ⁊ ꝑiaͥs¬
sa dulce̾dine ꝯdit. uitam scłi cecis amatorib qͥ
aut̃ ⁊ de ip̃a laudare ce norunt deus c̃ator oñim

Expanded text:
btrahatur, cum desiderio requiratur; et si diu absit, btrahatur, cum desiderio requiratur; et si diu absit, contristat animum. 0 lux, quam uidebat Tobis, cum clausis istis oculis filium docebat uitae uiam et ei praeibat pede caritatis nusquam errans; aut quam uidebat Isaac praegrauatis et opertis seneetute carneis luminibus, cum filios non agnoscendo benedicere, sed benedicendo agnoscere meruit; aut quam uidebat Iacob, cum et ipse prae grandi aetate captus oculis in filiis praesignata futuri populi genera luminoso corde radiauit. et nepotibus suis ex Ioseph diuexas mystice manus, non sicut pater eorum foris corrigebat, sed sicut ipse intus discernebat, imposuit. ipsa est lux, una est et unum omnes, qui uident et amant eam. at ista corporalis, de qua loquebar, inlecebrosa ac periculosa dulcedine condit uitam saeculi caecis amatoribus. cum autem et de ipsa laudare te norunt, deus creator omnium,
Abbreviated transcription (Latin):
aꝓbare ĩeccłiaꝰ. ut ꝑ oblectam̃ta auriũ infͥ¬
mior animꝰ ĩ asfcm̃ pietatic assingat. Tam̃¬
audire cantatẽ. Ec̃ce ubi sum: flete mecũ. is
flete qui aliciuid boni uobtum intꝰ agiti:unx
fc̃a ꝓcedunt. Nam qͥ nõ agitis. Non uos h moude
⁊ languor meus
estat uoluptas occuloꝵ istoꝵ cetinis me des
centẽ. ⁊ hĩticł̾m neũ quad de celo est. siripdus
cupientem. pulche fortas ⁊ uariac nidos ⁊ anx¬
nos colores. amant ocłi. Non teneant ħ mami
am. teneat eam deus qui fecit ħ bona quid ia¬
de. s ipe ÷ bonũ meum nõ hec. Et tagent me
uigilantẽ totis dieb nec redes ab eis daturn
sic̾ datur auocib canoris. aliqñ ab om̃ib ⁊ lle¬
cio. Ip̃a enĩ regina coloꝵ iur ista ꝑfundẽs cud¬
que cernimꝰ ñ ꝑ diem fu̾o młtitudo alapsubi¬
ditur michi asiuid agenti ⁊ eam ñ adu̾tente.
sinuat aut̃ se ita uchem̃t᷑. ut si repente si¬

Expanded text:
approbare in Ecclesia, ut per oblectamenta aurium infiapprobare in Ecclesia, ut per oblectamenta aurium infirmior animus in affectum pietatis assurgataudire cantantem. ecce ubi sum! flete mecum et pro me flete qui aliquid boni uobiscum intus agitis, unde facta procedunt. nam qui non agitis, non uos haec monent. languor meus. Restat uoluptas oculorum istorum carnis meae, de qua centem et habitaculum meum quod de caelo est superindui cupientem. pulchras formas et uarias, nitidos et amoenos colores amant oculi: non teneant haec animam meam, teneat eam deus, qui fecit haec, bona quidem ualde; sed ipse est bonum meum, non haec. et tangunt me uigilantem totis diebus nec requies ab eis datur mihi, sicut datur a uocibus canoris, aliquando ab omnibus, in silentio. ipsa enim regina colorum lux ista perfundens cum fuero, multimodo adlapsu blanditur mihi aliud agenti et ad eam non aduertenti. insinuat autem se ita nehementer, ut si repente su
Abbreviated transcription (Latin):
diũsitate hr̃e ꝓpͥos modos ĩ uoce atq cantu:
quoꝵ nescio qua occulta familiaritate ex¬
ꝗitentur. S delectatõ carnis cui m̃cem ener¬
uandum nõ oꝑtet dari sepe me fallit: dumi
⁊ p̃currere ac ducere conant᷑. ita ĩ his pecco.
nõ sencicus. s postea sentio alñ eciam hanc
ip̃ãm falłam ĩmod̾acius cauens erro nimia
seu̾itate.s ualde int̾dum ut melos om̃e can¬
tilenaꝵ suauiũ quib dauitit̃ psalt̾iũ freqñ¬
tat᷑ ab aurib meis remou̾i uelim atq ip̃ius¬
ep̃o athañasio sepe mͥ dcm̃ ꝯ memini. qui tã
modico flexu uocis faciebat sondore lectorem
p̾asalmi. ut ꝓnunciãti uicinior eẽt. ꝙͣ canẽti.
eiump̾tũ cum remĩscor lacͥ¬
mas meas qͣs fudi ad
cantus eccłie tue ĩ p̾mor¬
diis recuꝑate fidei mee ⁊ nc̃ ip̃m cum moue¬
or nõ tantu s reb que cantant᷑ cũ liciuida
uoce ⁊ ꝯuenientissima modula tõe cantant᷑.
Ita fluctuo int̾ ꝑicłm uoluptatis ⁊ exꝑrãitũ

Expanded text:
diuersitate habere proprios modos in uoce atque cantu, quorum nescio qua occulta familiaritate excitentur. sed delectatio carnis meae, cui mentem eneruandam non oportet dari, saepe me fallit, dum etiam praecurrere ac ducere conatur. ita in his pecco non sentiens, et postea sentio. aliquando autem hanc ipsam fallaciam immoderatius cauens erro nimia seueritate, sed ualde interdum, ut melos omne cantilenarum suauium quibus Dauidicum psalterium frequentatur ab auribus meis remouere uelim atque ipepiscopo Athanasio saepe mihi dictum commemini, qui tam modico flexu uocis faciebat sonare lectorem psalmi, ut pronuntianti uicinior esset quam canenti. uerum tamen cum reminiscor lacrimas meas, quas fudi ad cantus ecclesiae in primordiis recuperatae fidei meae, et nunc ipsum cum moueor non cantu, sed rebus quae cantantur, cum a liquida uoce et conuenientissima modulatione cantantur, ita fluctuo inter periculum voluptatis, et experimentum
Abbreviated transcription (Latin):
ter sonat. ⁊ deinde format᷑ incantũ. Ꝙ enĩ
pͥmo utrũq sonu̾it. pret̾it nec ex eo quictͣͣ
reꝑies ꝙ resũptum arte ꝯponas. ⁊ ideo cantꝰ
ĩ suo sono ũtitur qui sonꝰ est mat̾ies eiꝰ. Idem
quippe format᷑ ut cantus sit. ⁊ ideo sic̃ dicebã
pͥor mat̾ies sonandi quͣ formai cantandi. ñ
ꝑ faciendi potenciam por. Neq enĩ sonus ẽ
cantandi artifex. s tantanti aĩe subracet ex
corpore de quo cantum faciat. nec tempore pͥor
simul enĩ cum cantu editur. nec p̾or electõe
non enĩ pocior sonꝰ ꝙͣ cantꝰ. qñ quidẽ cantus
est. ñ tm̃ sonꝰ. uerum ⁊̃ speciosus sonꝰ. s pͥorẽ
origine quia ñ cantꝰ format᷑ ut sonꝰ sit. sec
somis format᷑ ut cantꝰ. sit. hoc exemplo qui
põt intelligat mat̾iam rerũ p̾mo fcãm ⁊
appeslatam celum ⁊ t̾ram. qr inde fca sunt
celum ⁊ t̾ra. Nec tp̃r p̾mo fcã. qr forme rer̃

Expanded text:
iter sonat et deinde formatur in cantum. quod enim primo utcumque sonuerit, praeterit nec ex eo quicquam reperies quod resumtum arte componas; et ideo cantus in sono suo uertitur, qui sonus eius materies eius est. idem quippe formatur ut cantus sit, et ideo, sicut dicebam, prior materies sonandi quam forma cantandi: non per faciendi potentiam prior: neque enim sonus est cantandi artifex, sed cantanti animae subiacet ex corpore de quo cantum faciat; nec tempore prior: simul enim cum cantu editur; nec prior electione: non enim potior sonus quam cantus, quando quidem cantus est non tantum sonus uerum etiam speciosus sonus; sed prior est origine, quia non cantus formatur ut sonus sit, sed sonus formatur ut cantus sit. hoc exemplo qui potest intellegat materiam rerum primo factam et appellatam caelum et terram, quia inde facta sunt caelum et terra; n
Abbreviated transcription (Latin):
litt̃as uera ⁊ diu̾sa insuris młtoꝵ sensib temr¬
cio. S ad culmen auctoritatis aliquid scͥpb̃em
aliꝙͥ mallem scrib̾e ut quod ueri quisq debus
ñ credam. Sensit ille oĩo ĩ hus u̾bis atq cogia
cum ea scͥb̾et. quicꝙͥ hic ueri potuimꝰ ĩuente
ĩ eis ĩueniri põt postremo dñe qui deus es. ⁊ nõ
lat̾e potuit. quicty eras ĩ eis u̾bis tu ip̃e reuci¬
tassis ex młtis ueris sñiam cogitauit. Quod si
cogitauit. cet̾is excelsior  nob̃ ant dñe aut ip̃ã
demõstra aut qmͣ placet alt̾am uerã. ut siue
nob̾ hoc quod ⁊̃ illi hom̃i tuo siue aluid ex eord
ũboꝵ ocasione pate facias. tu tñ pascas ñ error
ũbis qmͣ rał̾ta oro te scͥpsimꝰ. que nr̃e uires que
tempora om̃ib libͥs tuis ad istũ modũ sufficiãt.
Sine me itaq bremꝰ ĩ eis confit̾i tͥ : ⁊ eligere

Expanded text:
litteras uera et diuersa uisuris multorum sensibus temperlitteras uera et diuersa uisuris multorum sensibus temperntio, si ad culmen auctoritatis aliquid scriberem, sic mallem scribere, ut quod ueri quisque de hinon credam. sensit ille omnino in his uerbis atque cogitauit, cum ea scriberet, quidquid hic ueri potuimus inuenire in eis inueniri potest. Postremo, dlatere potuit quidquid eras in eis verbis tu ipse revelrtassis ex multis ueris sententiam cogitauit? quod si cogitauit ceteris excelsior, nobis autem, domine, aut ipsam demonstras aut quam placet alteram ueram, ut, siue nobis hoc quod etiam illi homini tuo siue aliud ex eorundem uerborum occasione patefacias, tu tamen pascas, non error uerbis, quam multa, oro te, scripsimus! quae nostrae uires, quae tempora omnibus libris tuis ad istum modum sufficient? sine me itaque breuius in eis confiteri tibi et eligere
Abbreviated transcription (Latin):
ri aliquid põt. nͥ uelut tempore pͥor: cũ pẽ¬
datur extremior. quia ꝓfecto mellora sunt
toris: ut ẽẽnt de nicho unde aliꝙͥ fi̾et. In hac
tume lege utant᷑ p̃cepti fine caritate pura. Ac
ꝑ hoc siquis q̃rit. ex me quid hoꝵ moyses ille
tiuis famulus senserit nõ sunt nõ sunt hii
sermenes ꝯfessionũ meaꝵ si tͥ nõ ꝯfiteor. Nescio
qnͣtũ existimaui locutꝰ sum. quos tam̃ bone
hũilit̾ ⁊ pauca copiose.S om̃s quos ĩ eis u̾bis
uera cerñe ac disc̾e fateor diligamꝰ nos ĩ uicẽ.
si nõ uana s ipãm sitim᷑. Uindemq famulũ
tuñ scͥpture hꝰ dispensatorẽ spũ tuo plemĩ
honoremus ut hoc eñ te reuelante cũ ħ se̾ber¬
⁊ attendisse credamꝰ. quod ĩ cis maxime ⁊ lug
u̾itatis ⁊ fruge utilitatis excelłit ita cum ał
dix̃it. hoc senfit ꝙ ego ⁊ aliꝰ ĩmo illud ꝙ ego. rel¬
giosuis me arbit᷑r dic̃e cur ñ utr̃q pociꝰ. s utrs
nõ illa om̃ĩa uidisse credat᷑. ꝑ qmͦ dẽ unꝰ satra

Expanded text:
ri aliquid potest nisi uelut tempore prior sit, cum pendatur extremior — quia profecto meliora sunt toris, ut esset de nihilo unde aliquid fieret. In hac time lege utamur, praecepti fine, pura caritate. ac per hoc si quis quaerit ex me quid horum Moses tuus ille famulus senserit, non sunt hi sermones confessionum mearum; si tibi non confiteor, nescio;quantum existimaui locutus sum: quos tamen bonahumiliter et pauca copiose. sed omnes, quos in eis uerbis uera cernere ac dicere fateor, diligamus nos inuicem si non uanam, sed ipsam sitimus; eundemque famulum tuum, scripturae huius dispensatorem, spiritu tuo plenum ita honoremus, ut hoc eum te reuelante cum haec scriberet attendisse credamus, quod in eis maxime et luce ueritatis et fruge utilitatis excellit. lta cum alius dixerit: hoc sensit quod ego, et alius: immo illud quod ego, religiosius me arbitror dinon illa omnia uidisse credatur, per quem deus unus sacras
Abbreviated transcription (Latin):
ut alit̾ eẽt .i. ut ad lumẽ indeficiens ꝯu̾sa luxet̃.
qui põt intelligat. qui nõ põt a te petat. ut ꝙͥ mͥ
molestuc est. quasi ego illuminẽ illũ hoĩem ueni¬
git. et quis nõ loquit᷑ eam s̃ tam̃ eam: Rara aĩa
que dum de illa loquit᷑ sciat ꝙͣ loquat᷑. ⁊ ꝯtendt̃
⁊ dimicãt. ⁊ nẽo sñ pace uidet istam uisionẽ. uel¬
lem ut ħ tria cogitarent hoĩec ĩ se ip̃is. longe aluid
sunt ista tͥa qmͣ illa tͥi tͥnitas. s dico uͥ se cx̾ceãt
⁊ ꝓbent. ⁊ senciant qm longe sunt. dico aũt̃ hec.
tria. cẽ. nosse. uelle. Sum enĩ ⁊ noui. ⁊ uolo. sũ
sciens ⁊ uolens ⁊ scio eẽ me ⁊ nelle. ⁊ uolo ec̃ tscie.
attendat ĩ se ⁊ uideat ⁊ dicat mͥ: s cũ ĩ uen̾it ĩ
hiis aliꝙͥ ⁊ dix̃it. Nam iam se putet ĩuenuse illud
quod supͣ ista est ĩcomubile ꝙ ẽ ĩ comutabłit̾ ⁊ sci

Expanded text:
et, id est, ut ad lumen indeficiens conversa lux esset. Qui potest, intelligat; et qui non potest, a te petat. Utquid mihi molestus est, quasi ego illuminem ullum hominem venigit? Et quis non loquitur eam, si tamen eam? Rara anima quae cum de illa loquitur, scit quid loquitur. Et contendunt et dimicant, et nemo sine pace uidet istam uisionem. uellem, ut haec tria cogitarent homines in se ipsis. longe aliud sunt ista tria quam illa trinitas, sed dico, ubi se exerceant et probent et sentiant, quam longe sunt. dico autem haec tria: esse, nosse, uelle. sum enim et scio et uolo: sum sciens et uolens et scio esse me et uelle et uolo esse et scire. attendat in se et videat et dicat mihi. Sed cum invenerit in his aliquid et dixerit, non jam se putet invenisse illud quod supra ista est incommutabile, quod est incommutabiliter, et sci
Abbreviated transcription (Latin):
pora tͥ eẽ coet̃na. nec ułlam c̃aturam ⁊̃ si ẽ aliqͣ
supͣ tempora. dñe dẽ meꝰ qͥs ille smꝰ. ⁊ alti secreti tui.
⁊ qmͣ longeinde me ꝓiecerunt ꝯseqñcia delictoꝵ
meoꝵ. sana occulos incos ⁊ ꝯgaudeam luci tue Cer
cuncta p̃terita ⁊ futura ita nota sint sic̃ mͥ unũ
canticum notissimũ. nimir̃ mirabilis ẽ iste ñmꝰ
atq ad hor̾rem stupendus quippe ꝙ̃iste nõ lateat
quicqͥt ꝑactum ⁊ quicqͥ relictum seculoꝵ est. ꝙ̃¬
ad modum me non latec cantantẽ illud cantial
quid ⁊̃ qnͣtum eiꝰ aberit ab exordio. quid ⁊ qnͣtũ restet
ad finem. S absit ut tu ꝯditor uniu̾sitatis ꝯdicor
aniinaꝵ ⁊ corpoꝵ absit ut ita nou̾is omĩa futura.
⁊ prec̾ita. longe tu songe mirabilius. longeq secrecꝰ
Neq enĩ sic̃ noca cãtãcis notũue cantic̃ audientis:
expectatione uocum futuraꝵ ⁊ memoria p̃teritaꝵ

Expanded text:
pora tibi esse coaeterna nec ullam creaturam, etiam si est aliqua pora tibi esse coaeterna nec ullam creaturam, etiam si est aliqua supra tempora. Domine deus meus, quis ille sinus est alti secreti tui et quam longe inde me proiecerunt consequentia delictorum meorum! sana oculos meos et congaudeam luci tuae. cecuncta praeterita et futura ita nota sint sicut mihi unum canticum notissimum, nimium mirabilis est animus iste atque ad horrorem stupendus, quippe quem ita non lateat quidquid peractum et quidquid reliquum saeculorum est, quemadmodum me non latet cantantem illud canticum quid et quantum eius abierit ab exordio, quid et quantum restet ad finem. sed absit ut tu, conditor uniuersitatis, conditor animarum et corporum, absit ut ita noueris omnia futura et praeterita: longe tu, longe mirabilius longeque secretius. neque enim sicut nota cantantis notumue canticum audientis exspectatione uocum futurarum et memoria praeteritarum
Abbreviated transcription (Latin):
s scd̃m intentionẽ sequor ad palmã suꝑne auditõis
uocationis aͥ audiam uocem laudis ⁊ ꝯtempler de¬
lectatõem tuam. necuenientẽ nec pt̾euntẽ. s̃c
uero anni me ĩgenutib. ⁊ tu solacium meu̾ dñe¬
quia pat̾ meus et̃nus es. at ego ĩ temꝑe dissim.
quoꝵ ordinem nescio: ⁊ tumultuosis uarietatib di¬
ianiant᷑ cogitatõnes mee: ĩtima uisc̾a aĩe mee doñ
inte inflnant purgatus ⁊ liciuidus igne amoris
tui Et stabo atq solidabor in te ĩforma mea ueri¬
tate tua. Nec paciar qõnes hoĩm qui penali morbo
plus siciunt qmͣ capiunt ⁊̃ dicũt. Quid faciebat ds̃
ante quam fac̾et celum ⁊ t̾ram. Aut quid ei uenit
re quia nõ dicitur nũqͣm ubi non est tempꝰ. QꝘgͦ
se uideant utiq nillũ temp᷑ posse eẽ sine catira¬
tua. ⁊ desinant istam uanicatem loqui. Extendat᷑
eciam ĩea que ante sunt. ⁊ intestigant te ante oĩa
tempora. et̾num catorem oĩum tempoꝵ: ulla tẽ¬

Expanded text:
ntentionem sequar ad palmam supernae uocationis, ubi audiam uocem laudis et contempler delectationem tuam nec uenientem nec praetereuntem. nunc uero anni mei in gemitibus et tu solacium meum, domine, pater meus aeternus es. at ego in tempora dissilui, quorum ordinem nescio, et tumultuosis uarietatibus dilaniantur cogitationes meae in intima uiscera animae meae, donec in te confluam purgatus et liquidus igne amoris tui. et stabo atque solidabor in te, in forma mea, ueritate tua, nec patiar quaestiones hominum, qui poenali morbo plus sitiunt quam capiunt, et dicunt: quid faciebat deus antequam faceret caelum et terram? aut quid ei uenit re quia non dicitur: numquam, ubi non est tempus. qui se? uideant itaque nullum tempus esse posse sine creatura et desinant istam uanitatem loqui. extendantur etiam in ea quae ante sunt et intellegant te ante omnia tempora aeternum creatorem omnium temporum neque ulla tem
Abbreviated transcription (Latin):
seut. quod estꝰ mucari atq uariari. clamãt
etaui quod seip̃a nõ fec̾int. Ides sumus qr ftã
dñc feasti ea. qui pisscher es. płcra sunt enim.
qui bonus es. bona sũt enim. qui es sunt enĩ
lec ita pulc᷑ st̃ nec ita bonast̃. nec ita sunt i
sic̃ tũ ꝯditor eoꝵ. cui ꝯparata nec płcra sũt nͦ
bona sũt. nec sunt. Scimꝰ hec ꝯr̃as tͥ. ⁊ sc̃a nĩa¬

Expanded text:
t: quod est mutari atque uariari. clamant etiam, quod se ipsa non fecerint: "ideo sumus, quia facta Domine, fecisd ea; qui pulcher es, pulchra sunt enim; qui bonus es, bona sunt enim ; qui es, sunt enim. Nec ita pulchra sunt nec ita bona sunt nec ita sunt, sicut tu conditor eorum, quo comparato, nec pulchra sunt, nec bona sunt, nec sunt. Scimus haec, gratias ti
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ uictima ⁊ ideo uictor qr uictuna ꝓ nob̾ tͥ sac̃dos
⁊ sacͥficium. ⁊ sdeo sac̃dos ꝙ sacͥficium faciẽs tͥ no
de seruis filios de te nascendo nob seruiendo. Meri¬
to michi spes ualida ĩ illo ẽ. quod sanaẜ om̃s lan¬
guores meos ꝑ eũ qui sedet ad dext̃am tuam. ⁊
te int̃pellat pronob̾. alioqͥn desꝑarem. mulci enĩ

Expanded text:
ideo uictor, quia uictima; pro nobis tibi sacerdos et sacrificium, et ideo sacerdos, quia sacrificium, faciens nos tibi de seruis filios de te nascendo, nobis seruiendo. merito mihi spes ualida in illo est, quod sanabis omnes languores meos per eum qui sedet ad dexteram tuam et te interpellat pro nob
Abbreviated transcription (Latin):
titudĩs quo esurit᷑ ⁊ sititur iusticia. hoc eĩ
affectu ab omni mortifera iocunditate rer̃
transeunciũ se extrahit: ⁊ inde se au̾tens

Expanded text:
titudinis, quo esuritur et sititur justitia. Hoc enim affectu ab omni mortifera jucunditate rerum transeuntium sese extrahit, et inde se avertens
Abbreviated transcription (Latin):
tantis ꝑcc̃oꝵ meoꝵ languorib exui ꝑ eũ se
uidet tãtis pcc̃orĩ languorib nõ implicari.
¶uiem fruct᷑ habui miser aliqñ ĩ hiis que nc̃ re¬
colens erubesco. maxͤ ĩ illo furto ĩ quo ip̃m furõ
amani: nicħ aliud c̃ ⁊ ip̃m eẽt nicħ. ⁊ eo ip̃o ego
misereor. Et tam̃ solus id nõ fecissem: sic recor¬
dor animũ tc̃ meũ. solus oĩo id nõ fecissem. Ergo

Expanded text:
 meorum languoribus exui, per eum se uidet tantis peccatorum languoribus non inplicari. Quem fructum habui miser aliquando in his, quae nunc recolens erubesco, maxime in illo furto, in quo ipsum furtum amaui, nihil aliud, cum et ipsum esset nihil et eo ipso ego miserior? et tamen solus id non fecissem — sic recordor animum tunc meum — solus omnino id non fecissem. ergo
Abbreviated transcription (Latin):
p̾nũcianda hec ego nesciẽt irridebã illos scõs ser¬
uos ⁊ ꝓphas tuos. s qͥ agebã cũ eos irridebã nͥ ut
irriderer. abste. sensim atq paulatĩ ꝓductꝰ qd eas
nugas. ut cred̾em fic̃ plorare cũ deserpit᷑ ⁊ mr̃ẽ
eiꝰ arborẽ lacteis lacͥmis. Qmͣ tñ ficũ si ꝯmedisset
aliqͥ sc̃s. alieno cane nõ suo scełe̾ decerptã misc̾et
uisc̾ib ⁊ anelaret deuia anglõs. ĩmo uͦ ꝑtilas dei¬
gem̃do ĩ or̃one. atq ructando q̃ ꝑticłe̾ sũmi ⁊ ueri
dei ligate fuissent ĩ illo pomo nͥ elcĩscĩ dente ac uẽ¬
mliũ tuã exssto ⁊ de hac ꝓfunda caligine eripiuisti
pliꝰ qm fĩent mr̃es torꝑea funera. uidebat enĩ illa
tes rigarent t̾ram sub ocłis eiꝰ: ĩ om̃i loco or̃onis
eiꝰ ⁊ exandisti eam. Nam illud uñ sompniũ qͦ¬

Expanded text:
us. 18. Haec ego nesciens, irridebam illos sanctos servos et Prophetas tuos. Et quid agebam cum irridebam eos, nisi ut irriderer abs te; sensim atque paulatim perductus ad eas nugas, ut crederem ficum plorare cum decerpitur, et matrem ejus arborem lacrymis lacteis? Quam tamen ficum si comedisset aliquis sanctus, alieno sane, non suo scelere decerptam, misceret visceribus, et anhelaret de illa angelos, imo gemendo in oratione atque ructando: quae particulae summi et ueri dei ligatae fuissent in illo pomo, nisi electi sancti dente ac uenmanum tuam ex alto et de hac profunda caligine eruisti plius quam flent matres corporea funera. uidebat enim illa tes rigarent terram sub oculis eius in omni loco orationis eius: exaudisti eam. nam unde illud somnium, q
Abbreviated transcription (Latin):
mat : inauit̾ e̾dit. eciam si sut u̾a q̃
edit. manit̾ sꝑat : eciam si ad u̾am felici¬
titem doceat᷑ ꝑtin̾e. quod sꝑat: nisi hoc
sꝑet ac credat. quod sibi pettenti donireᷤ
possit ut amet. qͣmuis ent̃ sꝑare sine
amore non possit. fieri camẽ pocest
ut id non amet: sine quo ad id quod
sat non põt ꝑuenire. camqͣm si sxet.

Expanded text:
mat, inaniter credit, etiamsi sint vera quae mat, inaniter credit, etiamsi sint vera quae credit; inaniter sperat, etiamsi ad veram felicitatem doceantur pertinere quae sperat: nisi et hoc credat ac speret, quod sibi petenti donari possit ut amet. Quamvis enim sperare sine amore non possit, fieri tamen potest ut id non amet, sine quo ad id quod sperat non potest pervenire. Tanquam si speret
Abbreviated transcription (Latin):
gatur hic ẽ eciam qm posscimus remissie
unt. hic deniq malũ: unde cupimus
bari. illic eiñ nichil istorum. gxi
uuangłista u̾o lucas in oĩone dniça
sta septem sint indłigenda. ip̃a sua br¬
euitate cõmonunt. nomẽ quippe dĩ
sãntatur in spũ. dĩ autẽ regnũ inca
ris rr̃ne uencurũ ẽ. ostendens gͦ lucas
modo repecitõeni. mag̃ eam panitcendo
recit intlłigi. deinde tres alias aduingit.
de pane cotidiano. de remissioẽ pccõꝵ. de
cemꝑ tacõe iitanda. at u̾o quod ille ĩ ultio
posint. sec libera nos a malo: iste non
posint ut inclłigeremꝰ ad ilłd suꝑiꝰ quod
de cemptatõe dcm̃ ẽ ꝑtinere iõ quippe air
ion infert᷑ intempcatõem. ¶. cxiii.
spe. maiorẽ dicit apłs: qͣntũ iquo¬
q̃m maior ẽ. cant᷑o melior ẽ in quo ẽ. cũ
enĩ querit᷑ utcũ quisq sit. homo bouus.
non querit᷑ quid cͥ̾dat. anc quid sꝑet.
set quid amet. nam qui rce amat ꝓcul
dubio rte credit. et sꝑat. qui u̾o non a¬

Expanded text:
. Hic est etiam quam poscimus remissio,unt. Hic denique malum, unde cupimus liberari. Illic autem nihil istorum est. Evangelista vero Lucas in oratione dominica ista septem sint intelligenda, ipsa sua brevitate commonuit. Nomen quippe Dei sanctificatur in spiritu, Dei autem regnum in cago Lucas modo repetitionem, magis eam praetermittendo facit intelligi. Deinde tres alias adjungit, de pane quotidiano, de remissione peccatorum, de tentatione vitanda . At vero quod ille in ultimo posuit, Sed libera nos a malo; iste non posuit, ut intelligeremus ad illud superius quod de tentatione dictum est, pertinere. Ideo quippe ait, non infertur in tentationem. CAPUT CXVII. spe quo est. Cum enim quaeritur, utrum quisque sit homo bonus, non quaeritur quid credat, aut speret, sed quid amet. Nam qui recte amat, procul dubio recte credit et sperat: qui vero non a
Abbreviated transcription (Latin):
tp̃i. ⁊ ine̾t ẽ an ubidine habendi aut puniũt᷑ cor¬
rigendi studio p̾cate ordinata ⁊ inc̾tũ ẽ an libidine
nocendi. Multa itaq fcã que hoĩb ĩ ꝑbanda uid̾ent᷑
testimoĩo tuo aꝓpbata st̃. ⁊ młta landata ab hoĩb
te teste dãpnant᷑. cũ sepe se alit̾ ht̃ spẽs fcĩ. ⁊ alit̾

Expanded text:
tum est an libidine habendi, aut puniuntur corrigendi studio potestate ordinata, et incertum est an libidine nocendi. multa itaque facta, quae hominibus inprobanda uiderentur, testimonio tuo adprobata sunt et multa laudata ab hominibus te test
Abbreviated transcription (Latin):
midatã pu̾ic. s ĩcessu hũilem. successu eeces¬
sam. ⁊ uelatã mist̾us. Et ñ eram ego tał. at
uitͣre ĩ eam possem: ant ĩ clinare c̾incẽ ad eẽ
gresis. sĩ ti sic̃ m locpior ita sensiͥ cũ ateen¬
di adiua scͥpturã. s uisa ẽ mͥ indigna ꝙͣ tulli¬
ane dignicati ꝯꝑarem. Timor cĩ ms refugie
bit mod̾ eiꝰ: ⁊ acies mea ñ penetͣbat int̾iora ełꝰ.
uenimptñ ilia erat que c̃sceret cũ ꝑmuilis.s ego
dedignabar ẽẽ ꝑmilus ⁊ turgidꝰ fastu mͥ gnͣdic
uidebar Itaq incidi ĩ hoĩes sr̃be delirantes car¬
nales nimis ⁊ loqͣces ĩ quoꝵ ore laq̃i diaboli ⁊
Uicum ꝯfectũ ꝯmixtione siliabaꝵ noĩs tui. s

Expanded text:
nudatam pueris, sed incessu humilem, successa excelsam et uelatam mysteriis, et non eram ego talis, ut intrare in eam possem aut inclinare ceruicem ad eius gressus. non enim sicut modo loquor, ita sensi, cum adtendi ad illam scripturam, sed uisa est mihi indigna, quam Tullianae dignitati eonpararem. tumor enim meus reft modum eius et acies mea non penetrabat interiora eius. uerum tamen illa erat, quae cresceret cum paruulis, sed ego dedignabar esse paruulus et turgidus fastu mihi grandis uidebar. Itaque incidi in homines superbe delirantes, carnales nimis et loquaces, in quorum ore laquei diaboli et uiscum confectum conmixtione syllabarum nominis tui et