comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
non est abira ꝑiculum. s maiora uitia metuenda sunt.
pauor .⁊ difficultas. ⁊ desꝑatio.⁊ suspicioes. Mollienda itaq.
fouenda ꝙ talia ingenia ⁊ inletitiam euocanda sunt. Et
quia aliĩs ꝯtra iram aliĩs ꝯtra tristitiã remediĩs utendũ ẽ.
nec dissimilis tm̃ ista s ꝯtrariĩs curanda sunt. Semꝑ enĩ
octũremus quod increuerit. Płimum in quam ꝓderit.
pueros statim salubrit institui. Difficile ã regim̃ est.
quia dare dbemus oꝑam. ue aut iram in ilł nutriamus
aut indolo rem retundamus. Diligenti obẜuatione res ⁊¬
milib alit̃. facile aũt ⁊̃ attendentẽ similia decipuint. Cre
rinfpem sui bonam adducitur. set cadem ista insolertiam.
⁊ iracundiam generaut. Sic itaq int̃ utrunq regendus ẽ
ut modo frenis utatur modo stimulis. Nichil humile. ni¬
chil ẜuile patiatur Nunquam illi necẽe sit. rogare sup¬

Expanded text:
non est ab ira periculum, sed ignaviora vitia metuenda sunt, non est ab ira periculum, sed ignaviora vitia metuenda sunt, pavor et difficultas et desperatio et suspiciones. Extollenda itaque fovendaque talia ingenia et in laetitiam evocanda sunt. Et quia aliis contra iram, aliis contra tristitiam remediis utendum est nec dissimillimis tantum ista sed contrariis curanda sunt, semper ei occurremus quod increverit. Plurimum, inquam, proderit pueros statim salubriter institui ; difficile autem regimen est, quia dare debemus operam, ne aut iram in illis nutriamus aut indolem retundamus. Diligenti observatione res imilibus alitur, facile autem etiam adtendentem similia decipiunt. Creset in spem sui bonam adducitur, sed eadem ista insolentiam et iracundiam generant; itaque sic inter utrumque regendus est, ut modo frenis utamur modo stimulis. Nihil humile, nihil servile patiatur; numquam illi necesse sit rogare sup
Abbreviated transcription (Latin):
ita multe inadunt cause: que eidem possint quod nat᷑ã.
Alios mõb aut natura inuiria corpoꝵ inhoc ꝑduxit.
alios labor. aut ꝯtinua ꝑuigilia. nocte̾q sollicite. ⁊ d̾sid̾ia
amores q: quicquid aliud cõꝑi nocuit. aut animo. egrã
m̃tem inquerelas parat. Set omĩa ista uitia causeꝙ
sunt. Płimum pot̃ ꝯsuetudo: que sigrauis est uitiũ alit.
NIaturam quidem mutare difficile est. nec licet semel ui¬
sta nascentiũ elem̃ta ꝯuͣtere set in hoc nosce ꝓfuits ut
calentib ingeniĩs subtrahas uinum quod pueris plato
negandum putat. ⁊ ignẽ uetat. igne uicitau: Necibꝰ qui¬
tem implendi sunt. distendentur enun cõꝑa ⁊ ãĩ arna cõ¬
ꝑe timescent. Labor illos cura laxitudinem exerceat.
ut minuatur. non ut consumatur calor. numiusq ille fe̾uor
despumiet. Lusus quoq ꝓderunt. Madica enum uoluptas.
laxat animos ⁊ temꝑat. Humidiorib sicciorib q ⁊ frigidis

Expanded text:
ita multae incidunt causae, quae idem possint quod natura. ita multae incidunt causae, quae idem possint quod natura. Alios morbus aut iniuria corporum in hoc perduxit, alios labor aut continua pervigilia noctesque sollicitae et desideria amoresque; quidquid aliud aut corpori nocuit aut animo, aegram mentem in querellas parat. Sed omnia ista initia causaeque sunt ; plurimum potest consuetudo, quae si gravis est, alit vitium. Naturam quidem mutare difficile est, nec licet semel mixta nascentium elementa convertere ; sed in hoc nosse profuit, ut calentibus ingeniis subtrahas vinum, quod pueris Plato negandum putat et ignem vetat igne incitari. Ne cibis quidem implendi sint ; distendentur enim corpora et animi cum corpore tumescent. Labor illos citra lassitudinem exerceat, ut minuatur, non ut consumatur calor nimiusque ille fervor despumet. Lusus quoque proderunt ; modica enim voluptas laxat animos et temperat. Umidioribus siccioribusque et frigidis
Abbreviated transcription (Latin):
mum pectus est. Quib humidi plus in est eoꝵ paulatĩ cre¬
sat ira. qr non est ꝑatus illis calor s motu acquiritur. Itaq
piunt. Siccitas etatib. uehemem rob̾ta q estira. s siñ in¬
crem̃to non multum sibi adiciẽs. qr inlinaturum calorẽ
frigus insequitur. Senes difficiles ⁊ queruli sunt ut egri
⁊ ꝯualescentes ⁊ quoꝵ aũt laxitudine aut d̾tractiõe sangui¬
nis ex austus est calor. Incadem causa sunt siti. fame ꝙ.
rapidi. ⁊ quibus ex angue cõpus est. maligneq alit̃ ⁊ de¬
fiat. Uinum incendit iras. qr calorem auget ꝓcuiꝰq na¬
Itura. Quibusdam ebris effẽuescunt. quibusdam sauciĩ.
Neque ulla alia causa est. cur iracundissimi sunt flaui
rubentesq quibus talis natura color est: qualis fieri cete¬
ris inter iram solet. Mobilis enim ilł agitatus ꝙ sãguũs
est: ꝙ et quem admodũ nataͣ quosdã ꝓcliuos iniram fac̃.

Expanded text:
mum pectus est. Quibus umidi plus inest, eorum paulatim cremum pectus est. Quibus umidi plus inest, eorum paulatim crescit ira, quia non est paratus illis calor sed motu adquiritur ; itaqupiunt. Siccis aetatibus vehemens robustaque est ira, sed sine incremento, non multum sibi adiciens, quia inclinaturum calorem frigus insequitur. Senes difficiles et queruli sunt, ut aegri et convalescentes et quorum aut lassitudine aut detractione sanguinis ex haustus est calor ; in eadem causa sunt siti fameque tabidi et quibus exsangue corpus est maligneque alitur et deficit. Vinum incendit iras, quia calorem auget ; pro cuiusque natura quidam ebrii effervescunt, quidam saucii. Neque ulla alia causa est, cur iracundissimi sint flavi rubentesque, quibus talis natura color est, qualis fieri ceteris inter iram solet ; mobilis enim illis agitatusque sanguis est. Sed quemadmodum natura quosdam proclives in iram facit,
Abbreviated transcription (Latin):
uerunt. Oportunissima adiracundiam fẽuidi anmi
natura est. Nam cum elementa sunt quatuor ãgnis.
aque. aeris.⁊ t̾re. Potestates pares hũs sunt. feruida fri¬
⁊ moꝵ ⁊ uarietates mixtuiti elem̃toꝵ facit ⁊ ꝓinde in aliqͣs
magͣ. incumbunt ingenia. ꝓut alicuus elem̃ti maior
uis habundauit. Inde quasdã humidas uocamus. ari¬
das q regiones. ⁊ calidas ⁊ frigidas. Eadem animalium.
hominum q disciimina sunt Refeit quantum quisq
humidi iise calidiꝙ ꝯtineat. Cuius in illo elem̃ti pãtio
p̃ualebit inde mores erunt. Iracundos seruida animi na¬
tura faciet. Est enim actuosus ⁊ ꝑtinax ignis frigidimix¬
tiuua tmaidos facit. pigrum ẽ enim ꝯtractum ꝙ frigus
eoluententico quidam ex nñis iram impettore. mouer.
esfeuescenti cuta cor sanguie. Pã cur hie porissimum
assignetur ire locus. non alia est. quam qd̾ in toto cõꝑe calidissi¬

Expanded text:
verunt. Opportunissima ad iracundiam fervidi animi verunt. Opportunissima ad iracundiam fervidi animi natura est. Nam cum elementa sint quattuor, ignis, aquae, aëris, terrae, potestates pares his sunt, fervida, friet morum varietates mixtura elementorum facit, et proinde aliquo magis incumbunt ingenia, prout alicuius elementi maior vis abundavit. Inde quasdam umidas vocamus aridasque regiones et calidas et frigidas. Eadem animalium hominumque discrimina sunt ; refert quantum quisque umidi in se calidique contineat ; cuius in illo elementi portio praevalebit, inde mores erunt. Iracundos fervida animi natura faciet, est enim actuosus et pertinax ignis ; frigidi mixtura timidos facit, pigrum est enim contractumque frigus. Volunt itaque quidam ex nostris iram in pectore moveri effervescente circa cor sanguine ; causa cur hic potissimum dsignetur irae locus non alia est, quam quod in toto corpore calidissi
Abbreviated transcription (Latin):
pe id ꝙ ueri estt̃ non effecissent. effecit mutatio affec¬
tuum. Languidus inquid auis est qui ira caret
Uerum est sinichił habet ira ualentius nec latronẽ
oꝑd̾cet ẽẽ. nec p̃donem nec miẜicordem nec crudelem Illi
nimis mollis animus hiuus nimis durus est. tẽꝑatus
sit sapiens ⁊ adres fo̾tius agendas. non irã suim adhibe¬
at. ¶ Qm̃ que ira queruntur tractauimus. acceda¬
mus adremedia euis. Duo aũt ut opinor sunt ne inai¬
damus iniram ⁊ ne inira peccemus. ut incõꝑm cura.
alia d̾cuenda ualitudine. alia drestituenda precepta
sunt. ita alit̃ iram debemus repellere ałr ꝯpescere. Ut
uitemus quedam ad uniuersam uitam ꝑtinentia p̃api¬
encur. Ea ineducatõnem ⁊ in sequentia iꝑ̃a diuidentur.
Educatio maximam diligentiam płimũ ꝙ ꝓfuturũ
desiderat. facile est enim teneros ad huc animos com¬
ponere: difficunter reciduntur uitia que nob̾cum cre¬

Expanded text:
pe id, quod veri adfectus non effecissent, effecit imitatio adfecpe id, quod veri adfectus non effecissent, effecit imitatio adfectuum. " Languidus," inquit, " animus est qui ira caret." Verum est, si nihil habet ira valentius. Nec latronem oportet esse nec praedam, nec misericordem nec crudelem ; illius nimis mollis animus, huius nimis durus est. Temperatus sit sapiens et ad res fortius agendas non iram sed vim adhibeat. Quoniam quae de ira quaeruntur tractavimus, accedamus ad remedia eius. Duo autem, ut opinor, sunt : ne incidamus in iram et ne in ira peccemus. Ut in corporum cura alia de tuenda valetudine, alia de restituenda praecepta sunt, ita aliter iram debemus repellere, aliter compescere. Ut vitemus, quaedam ad universam vitam pertinentia praecipientur ; ea in educationem et in sequentia tempora dividentur. Educatio maximam diligentiam plurimumque profuturam desiderat ; facile est enim teneros adhuc animos componere, difficulter reciduntur vitia quae nobiscum cre
Abbreviated transcription (Latin):
quodne illd̾ quidem ueꝵ est optima animalia cẽ ua¬
cundissima. feram putem quibus ex iaptii alimenta
sunt. Meliores quo iratiores patientiã laudauerim
bonum ⁊ equoꝵ frenos sequentium. Quid est autẽ.
cur hoĩem ad tam infelicia exempla reuoces. Cum
heas mundum dm̃ꝙ quem ex om̃ib animalib ut sol̾
inmitetur. solus intelligit. simplicissimi in ꝗd
omiũ hntur iracundi fraudulentis enim ⁊ ue̾sutis
cõꝑantur ⁊ simplices uidentut᷑.quia ex positi sunt. quos
quidem non sim plices dixerĩ. set incautos. stultis. luxu¬
riosis. nepotib ꝙ hoc nom̃ imponimus.⁊ om̃ib uitiis
paꝵ callidis Erator inquid oratus aliquando melio̾
non irati popłm mouent. s iratum bñ agentes ⁊ apd̾
iudices itaꝙ ⁊ incontione ⁊ ubicunq ali oni animi ad
nr̃m ãbitrium. agendi sunt. modo iram. modo metũ.
modo mĩam ut aliĩs incutus ip̃i simulabinius ⁊ se¬

Expanded text:
quod ne illud quidem verum est, optima animalia esse iraquod ne illud quidem verum est, optima animalia esse iracundissima? Feras putem, quibus ex raptu alimenta sunt, meliores quo iratiores ; patientiam laudaverim boum et equorum frenos sequentium. Quid est autem cur hominem ad tam infelicia exempla revoces, cum habeas mundum deumque, quem ex omnibus animalibus, ut solus imitetur, solus intellegit ? " Simplicissimi," inquit, " omnium habentur iracundi." Fraudulentis enim et versutis comparantur et simplices videntur, quia expositi sunt. Quos quidem non simplices dixerim sed incautos ; stultis, luxuriosis nepotibusque hoc nomen imponimus et omnibus vitiis parum callidis. " Orator," inquit, " iratus aliquando melior non irati populum movent, sed iratum bene agentes ; et apud iudices itaque et in contione et ubicumque alieni animi ad nostrum arbitrium agendi sunt, modo iram, modo metum, modo misericordiam, ut aliis incutiamus, ipsi simulabimus, et sae
Abbreviated transcription (Latin):
Mitiorib aniiis uitia leuiora ꝯuncta sunt. ut miseri¬
cordia ⁊ amor. ⁊ uerecundia. Itaꝙ se tibi bonã indolem
malis quoꝙ sius ostendam. Set non ido uitia nou sũt
set nature melioris uidicia sunt: De iñ om̃s iste fenta¬
te lib̾e gñs leonum lupoꝵq ritu ut ẜuire non posturit
ita nec imꝑare Non enim humani ium ingenii set
feri ⁊ intractabilis ħ̾nt. N emo aũ rege põt nͥ qui ⁊ regi.
fere itaꝙ imꝑia penes eos fuere pͦs qui mitiore celo utunt̃.
Infrigora septentrionemq uẽgentib in mansueta ingeni¬
a sunt. ut ait pocta. suo q simillima celoInima¬
lia inquid generosissima habentur quibus multum ĩ¬
est ire. Enat qui ca inexemplum hom̃is adduat. qui¬
bus ꝓratione est impetus: homĩ ꝓ impetu ratio est
Set ne illis quidem om̃ib ꝓdest. Iracundia leones adiu¬
uat. pauor cẽuos. accipitrem impetus. colũbã fuctam ꝗd

Expanded text:
mitioribus animis vitia leniora coniuncta sunt, ut miserimitioribus animis vitia leniora coniuncta sunt, ut misericordia et amor et verecundia ? Itaque saepe tibi bonam indolem malis quoque suis ostendam ; sed non ideo vitia non sunt, si naturae melioris indicia sunt. Deinde omnes istae feritate liberae gentes leonum luporumque ritu ut servire non possunt, ita nec imperare; non enim humani vim ingenii, sed feri et intractabilis habent; nemo autem regere potest nisi qui et regi. Fere itaque imperia penes eos fuere populos, qui mitiore caelo utuntur. In frigora septemtrionemque vergentibus immansueta ingenia sunt, ut ait poeta : Suoque simillima caelo. "Animalia," inquit, "generosissima habentur, quibus multum inest irae." Errat qui ea in exemplum hominis adducit, quibus pro ratione est impetus ; homini pro impetu ratio est. Sed ne illis quidem omnibus idem prodest ; iracundia leones adiuvat, pavor cervos, accipitrem impetus, columbam fuga. Quid,
Abbreviated transcription (Latin):
uadet. ira uindictam ⁊ qui pͥmis d̾ fungi mał potuimꝰ.
in maiora duoliumur. Quasdam unius u̾bi ꝯtume¬
lia non equo animo lata inexilium ꝓiecit. ⁊ quo leuẽ
iniuriam silentio ferre uoluerant. grauissimis malis
obruti sunt. indignatiq aliquid explenissima lib̾tate
d̾minui. ẜuile insese attraxerunt uigum. Ut sci
qr fo̾tiora solidaq nata ingenia: ante quam discipliã
molliantur:pna uura sunt. Quedam enim non nisi.
molliorib innascuntur ingenũs. sicut ualida robusta.
zleta. quaniuis neglecta uellꝰ creat. ⁊ alia fecundi soli sil¬
ua est. Itaq ⁊ ingenia natura fortia iracundiam ferũt.
Nichil ꝙ tenue ⁊ exile capiunt ignea ⁊ fc̾uida s inꝑfectuis
illis uigor eẽt: ut om̃ib que siñ ãte ip̃ius tm̃i nature
bono exũgunt. s nisi cito donta sunt qui fortitudini ap¬
ta erant: audacie temeritatiq consuescunt. Quid non

Expanded text:
suadet, ira vindictam, et qui primis defungi malis potuimus, suadet, ira vindictam, et qui primis defungi malis potuimus, in maiora devolvimur. Quosdam unius verbi contumelia non aequo animo lata in exilium proiecit, et qui levem iniuriam silentio ferre noluerant, gravissimis malis obruti sunt, indignatique aliquid ex plenissima libertate deminui servile in sese adtraxerunt iugum. " Ut scquia fortia solidaque natura ingenia, antequam disciplina molliantur, prona in iram sunt. Quaedam enim non nisi melioribus innascuntur ingeniis, sicut valida arbusta laeta quamvis neclecta tellus creat, et alta fecundi soli silva est. Itaque et ingenia natura fortia iracundiam ferunt nihilque tenue et exile capiunt ignea et fervida, sed imperfectus illis vigor est ut omnibus, quae sine arte ipsius tantum naturae bono exsurgunt, sed nisi cito domita sunt, quae fortitudini apta erant, audaciae temeritatique consuescunt. Quid? Non
Abbreviated transcription (Latin):
entur. ⁊ transducentur in melius: Onũa que debet sapi¬
ens sine ullius male rei ministerio efficiet. nichilq ad¬
miscobit auius domum sollicitiꝰ obsẽuet. Nun quan ita
iracundia admittenda est aliquando simulanda. si se¬
gnes audientium. aninu concitandi sunt. Sicut car¬
de cõsurgentes adcursum cquos stimuł facib ꝙ sub¬
ditis excitatnus Aliquando incutiendus est hũs motꝰ
apud quos ratio non ꝓficit. Irasci quidẽ non magis
utile est quam merere. quã metuere. Quid gͦ. incid̃
de manus sunt. nec est difficile iuncere animum.
sum adlate quoꝙ inuilissima sui pãte occupati. tam̃
ictus dolores ꝙ patiantur. ut uires cedentis ex haurtãt
nec cum ira suadet feriãt. s cum occasio. Pĩrum iaxinũi
p̃ceptorem certaminis gunnici. solitum auant hus quos
exercebat p̃cꝗx ue uascerẽtur Ita enuum ꝑcũbat ãtem.
⁊ qua noceat tm̃ aspicit. Sepe itaq ratio patĩam in

Expanded text:
entur et transducentur in melius. Omnia quae debet sapientur et transducentur in melius. Omnia quae debet sapiens sine ullius malae rei ministerio efficiet nihilque admiscebit, cuius modum sollicitius observet. Numquam itaque iracundia admittenda est ; aliquando simulanda, si segnes audientium animi concitandi sunt, sicut tarde consurgentis ad cursum equos stimulis facibusque subditis excitamus. Aliquando incutiendus est iis metus apud quos ratio non proficit ; irasci quidem non magis utile est quam maerere, quam metuere. " Quid ergo ? Nodae manus sunt. Nec est difficile vincere animum, cum athletae quoque in vilissima sui parte occupati tamen ictus doloresque patiantur, ut vires caedentis exhauriant, nec cum ira suadet, feriant, sed eum occasio. Pyrrhum maximum praeceptorem certaminis gymnici solitum aiunt iis quos exercebat praecipere, ne irascerentur ; ira enim perturbat artem et qua noceat tantum aspicit. Saepe itaque ratio patientiam
Abbreviated transcription (Latin):
queramus ⁊ excusatam licẽtiã. dñantes. Aut utile id ẽẽ. aut
ineuitabile. Cui enim tandem uitio aduocatus d̾finit nõ ẽ
quod dicas excidi non posse. ꝑanabilib egrotamus mał ip̃a¬
que nos in rectum genitos. natura siem̃dare uelimus uiuat.
Nec ut quibusdam uisum est arduum inu̾itutes ⁊ asꝑin
it̃ ẽ. plano adeuntur non uene nob auctor rei uenio. Fa¬
cilis est adbeatam uitam uia. Inite modo bonis auspicũs ip̃is¬
q dũs bñ uiuantib. Multo difficilius est faceͣ ista que fa¬
citis. Q uid est animi quiete otiosius. Quidira laborio¬
sius. Quid lementia remissius. Quid crudelitate nego¬
tiosius. Wacat pudicitia. Libido occupassima est. Om̃iũ¬
ꝙ ceuiq uirtutum tutela fõtior ẽ. Uitia magno colunt̃
Debet ira remon̾i. hoc exꝑte fatentur. ⁊̃ qui dicunt
c̃ẽ ininuendam. Tota dimutatur. Nichil ꝓfutura est.
Sine illa facilius potius q sceła tollentur. Mali puni¬

Expanded text:
quaeramus et excusatam licentiam, dicentes aut utile id esse aut quaeramus et excusatam licentiam, dicentes aut utile id esse aut inevitabile; cui enim tandem vitio advocatus defuit ? Non est quod dicas excidi non posse ; sanabilibus aegrotamus malis ipsaque nos in rectum genitos natura, si emendari velimus, iuvat. Nec, ut quibusdam visum est, arduum in virtutes et asperum iter est ; plano adeuntur. Non vanae vobis auctor rei venio. Facilis est ad beatam vitam via ; inite modo bonis auspiciis ipsisque dis bene iuvantibus. Multo difficilius est facere ista quae facitis. Quid est animi quiete otiosius, quid ira laboriosius ? Quid clementia remissius, quid crudelitate negotiosius ? Vacat pudicitia, libido occupatissima est. Omnium denique virtutum tutela facilis est, vitia magno coluntur. Debet ira removeri—hoc ex parte fatentur etiam qui dicunt esse minuendam ; tota dimittatur, nihil profutura est. Sine illa facilius rectiusque scelera tollentur, mali puni
Abbreviated transcription (Latin):
rere. ⁊ingentia uixq humanis toleranda uib oncra
põtare ⁊ inm̃sa altitudine mẽgi. ac siñ ulla respirãdi
uice ꝑpeti maria. Mille sunt alla in quib ꝑanacia in¬
pedim̃tum om̃e transcendit. ostendit ꝙ nichil ẽe difficile.
ciuus sibi ip̃a menc pat̾ĩam indicẽt. Istis quos paulo añt
retuli aut nulla tam ꝑtinacis studii. aut indigna m̾ces
fuit. Quid ẽnim magnificum cõsequitur ille ꝗ medita¬
tus est ꝑ intentos fines ire: qui sãcine ingenti cẽuices
supponẽ : qui sopno non submitte̾ ocłos. quid peͣtiare
mymum mare ⁊ cum odfinem oꝑis non magtio cuc¬
toram̃to labor ꝑuenit. Nes nõ ad uocabunus pat̾ĩat.
quos tantũ p̃miũ expectat felicis animi inmota trã¬
quilitas : quantum est effuge̾ maximũ malum irã
⁊ cum illa rabiem seuitiam. crudelitatẽ. furorem.
ali ox comites erꝰ. affẽ eius Non est ꝙ patraciuium nob̾

Expanded text:
rere et ingentia vixque humanis toleranda viribus onera rere et ingentia vixque humanis toleranda viribus onera portare et in immensam altitudinem mergi ae sine ulla respirandi vice perpeti maria. Mille sunt alia, in quibus pertinacia impedimentum omne transcendit ostenditque nihil esse difficile cuius sibi ipsa mens patientiam indiceret. Istis quos paulo ante rettuli aut nulla tam pertinacis studii aut non digna merces fuit—quid enim magnificum consequitur ille qui meditatus est per intentos funes ire ? qui sarcinae ingenti cervices supponere ? qui somno non summittere oculos ? qui penetrare in imum mare ?—et tamen ad finem operis non magno auctoramento labor pervenit. Nos non advocabimus patientiam, quos tantum praemium expectat, felicis animi immota tranquillitas ? Quantum est effugere maximum malum, iram, et cum illa rabiem, saevitiam, crudelitatem, furorem, alios comites eius adfectus! Non est quod patrocinium nobis
Abbreviated transcription (Latin):
algẽ: quãius ⁊ rerum natura hyempᷤ sit. ⁊ non estuare. qͣ¬
us m̃ses estiui sint. aut loci bñficio adue̾sus intẽꝑiẽ
anni tutus est. aut patĩa cõꝑis sensum utriusq ꝑuic̃
d̾m̃ u̾te istud.necẽe ẽ prius ui̾tutem ex animo tollas.: quã
iracuncũdia recipias : qm̃ cum uĩtutib uitia non coeunt.
Nec magis quisquã eodem ip̃r ⁊ iratus pot̃ ẽẽ ⁊ uir bonꝰ
quam eger ⁊ sanus Non põt inquis om̃is exanimo ira
dolli. nec hoc om̃ĩs natã patitur at qui nichil ẽ tam
difficile ⁊ q̃duum. quod non humana mens uncat.⁊ ĩ
fami li arctatem ꝑducat assidua meditatio. nulli ꝙ sũt
tam feri ⁊ sui uiris affc̃ ut non disciplina ꝑ domentur
Quodtunq sibi imꝑauit animus. obtinuit. Quidam
nunquã se riderẽt. cõsecuti sunt uno quidã alii ueneri
quidam animalium om̃iũ ori inter dixere cõporib.
alius conteptus breui. sopno augilia indefatigabilem
extendit: Oedicerunt tenuissimis ⁊ adu̾sis finib cur¬

Expanded text:
algere, quamvis ex rerum natura hiemps sit, et non aestuare, quamvis menses aestivi sint. Aut loci beneficio adversus intemperiem anni tutus est aut patientia corporis sensum utriusque pervicit. Deinde verte istud : necesse est prius virtutem ex animo tollas quam iracundiam recipias, quoniam cum virtutibus vitia non coeunt, nec magis quisquam eodem tempore et iratus potest esse et vir bonus quam aeger et sanus. " Non potest," inquit, " omnis ex animo ira tolli, nec hoc hominis natura patitur." Atqui nihil est tam difficile et arduum quod non humana mens vincat et in familiaritatem perducat adsidua meditatio, nullique sunt tam feri et sui iuris adfectus, ut non disciplina perdomentur. Quodcumque sibi imperavit animus, obtinuit. Quidam ne umquam riderent consecuti sunt ; vino quidam, alii venere, quidam omni umore interdixere corporibus; alius contentus brevi somno vigiliam indefatigabilem extendit ; didicerunt tenuissimis et adversis funibus cur
Abbreviated transcription (Latin):
retur spineta sentesꝙ nõ utili aliqua fruge conpleri.
Nemo irascitur. nisi uitium natã dfendit. Placidus ita
sapiens ⁊ equs erroub. non hostis s correptor peccantium.
ħ cotidie ꝓcedit aĩo. Multi michi occũrent uno dediti. mul¬
n libidin̾osi. multi ingrati. multi auari. multi furus am¬
bitionis agitati. Om̃ĩa ista tam ꝓpitius aspiciet. quam egros
suos medicus. Nunquid ille cuiꝰ nauigium. multã undique
laxatis compagib aquam trahit nautis ip̃i ꝙ nauigio irascit᷑.
occu̾rit potius ⁊ alian excludit undã. aliã. egerit: manife¬
sta foramina p̃cludit latentib. ⁊ exocculto sentinã ducẽ¬
tib labore ꝯtinuo resistit. Nec idõ int̃mitat. qr quantũ
ex austum est subnascitur. lento adiutorio opus ẽ: ꝯtra
mala ꝯtinua. ⁊ fecunda ut desinãt s ne uincatit. Util
est inquid ira. qr ꝯtẽptum effugat. qr malos t̃ret. pͥmum¬

Expanded text:
retur spineta sentesque non utili aliqua fruge compleri ? retur spineta sentesque non utili aliqua fruge compleri ? Nemo irascitur, ubi vitium natura defendit. Placidus itaque sapiens et aequus erroribus, non hostis sed corrector peccantium, hoc cottidie procedit animo: " Multi mihi occurrent vino dediti, multi libidinosi, multi ingrati, multi avari, multi furiis ambitionis agitati." Omnia ista tam propitius aspiciet quam aegros suos medicus. Numquid ille, cuius navigium multam undique laxatis compagibus aquam trahit, nautis ipsique navigio irascitur ? Occurrit potius et aliam excludit undam, aliam egerit, manifesta foramina praecludit, latentibus et ex occulto sentinam ducentibus labore continuo resistit, nec ideo intermittit, quia quantum exhaustum est subnascitur. Lento adiutorio opus est contra mala continua et fecunda, non ut desinant, sed ne vincant. " Utilis est," inquit, " ira, quia contemptum eff
Abbreviated transcription (Latin):
set acumine nr̃o male utentia. altã alti uitioꝵ exẽpla.
Quisquis sequitur priores male it̃ ingressos quid nni ħant
distringitur. At necc̃ia uenia ẽ. Ubi totus disseruit exẽtitus.
Quid tollit iram sapientis t̾ba peccantiũ. Intelligit quam ⁊
ii quum sit ⁊ ꝑicłosum irasci publico uitio. Peratius quo¬
tiens ꝓdierat. ⁊ tm̃ c̃ica se male uiuentiũ nec ñ male ꝑe¬
Democritum contra aiunt. Nunquam siñ risu in publico fu¬
isse adeo nichil illi uidebatur serium eoꝵ que serio tegebatur
Ubi istictine locus ẽ. Aut ridenda omĩa aut flenda sunt.
Nonirriscetur sapiẽs peccantib. q̃r qr scit neminem nasci
sapientem. set fieri scit paucissimos om̃i euo. sapientes e¬
uadere: quia conditionem humane uite ꝑspectam ht̃.
Nemo aũt nature sanuę irascitur. Quid enim simira¬
ri uelit non insilurib dumis poma pendere: Quid simi¬

Expanded text:
sed acumine nostro male utentia, alter alteri vitiorum exempla. sed acumine nostro male utentia, alter alteri vitiorum exempla. Quisquis sequitur priores male iter ingressos, quidni habeatritas imperatoris destringitur, at necessaria venia est, ubi totus deseruit exercitus. Quid tollit iram sapientis ? Turba peccantium. Intellegit quam et iniquum sit et periculosum irasci publico vitio. Heraclitus quotiens prodierat et tantum circa se male viventium, immo male peDemocritum contra aiunt numquam sine risu in publico fuisse ; adeo nihil illi videbatur senum eorum quae serio gerebantur. Ubi istic irae locus est ? Aut ridenda omnia aut flenda sunt. Non irascetur sapiens peccantibus. Quare ? Quia scit neminem nasci sapientem sed fieri, scit paucissimos omni aevo sapientis evadere, quia condicionem humanae vitae perspectam habet, nemo autem naturae sanus irascitur. Quid enim, si mirari velit non in silvestribus dumis poma pendere ? Quid, si mi
Abbreviated transcription (Latin):
Illud potius cogitab̾ nonuriscendum errorib. Quid eñi
siquis irascitur intenebris paꝵ uestigia cc̃ta ponentibus.
Quid siquid sũdis imꝑia ñ exaudientib. Quid si pueris
ꝙ ueglecto d̾spectu officioꝵ adlusus ⁊ ineptos equalium
iocos speccent. Quid sullis irasci uelis ꝙ egrotant senescũt
fatigantur. Int̃ ceta mo̾talitatis incõ moda ⁊ ħ ẽ caligo ñ¬
tium. nec tantum necessitas errandi set erroꝵ amor. Ne
singłis irascaris uniu̾sis ignoscendum indulgendũ est. Gẽ¬
neri humano uenia tribuenda ẽ. Surasceris uiuenib se¬
nib ꝙ quod pectant irasce̾ infantib peccaturi sunt. Nũ¬
quis urascitur pueris. quoꝵ etas nondum nouit reꝵ discri¬
mina. Maior ẽ excusatio ⁊ iustior hoĩem ẽẽ quam puer hac
conditioe nati sumus. animalia obnoxia nõ paucoribus
animi quam cõꝑis mõẜ̾. non quidem obtusa nec tarda

Expanded text:
Illud potius cogitabis, non esse irascendum erroribus. Quid enim, Illud potius cogitabis, non esse irascendum erroribus. Quid enim, si quis irascatur in tenebris parum vestigia certa ponentibus ? Quid, si quis surdis imperia non exaudientibus ? Quid, si pueris, quod neglecto dispectu officiorum ad lusus et ineptos aequalium iocos spectent ? Quid, si illis irasci velis, qui, quod aegrotant senescunt, fatigantur ? Inter cetera mortalitatis incommoda et hoc est, caligo mentium nec tantum necessitas errandi sed errorum amor. Ne singulis irascaris, universis ignoscendum est, generi humano venia tribuenda est. Si irasceris iuvenibus senibusque, quod peccant, irascere et infantibus : peccaturi sunt. Numquis irascitur pueris, quorum aetas nondum novit rerum discrimina ? Maior est excusatio et iustior hominem esse quam puerum. Hac condicione nati sumus, animalia obnoxia non paucioribus animi quam corporis morbis, non quidem obtusa nec tarda,
Abbreviated transcription (Latin):
rumꝑe legẽ Undiꝙ uelud signo dato adfas nefas ꝙ
miscendi cohẽciti sunt. Non hospes ab hospite tutus. No s
ꝯiugis illa marti. Lurida t̃ribiles miscent. acõnita no¬
u̾ce. filios añ diem patrios inquirit in armos. Et
quota pary ista scelerum est. Non d̾scͥpsit castra ex utra
tam patnie cuiꝰ manu flãmã ⁊ agmina infestoꝵ equitum.
Adcõquirendas ꝓ scͥptoꝵ latebras cĩcum uolitantia. ⁊ uola¬
tos fontes uenenis ⁊ pestilentiã manu fcãm ⁊ p̃ductã obsces¬
sis ꝑentib fossam. plenos c̾ãceres ⁊ incẽdia totas urbes ꝯ¬
libidini exceptos. Adde nunc publica ꝑuiria gentiũ. ⁊ rupta
fed̾ra. ⁊ p̃dam ualidioris quicquid nõ resistebat adductum.
ciui ꝯsꝙͥtõnes furta. fraud̾s. inficationes quib trina non
sufficiunt fora. Sitãtũ irasci uis sapientẽ quãtũ sceleꝵ ĩ¬
dignitas exigit non irascendum illi. s insaniendum est

Expanded text:
rupere legem ? Undique velut signo dato ad fas nefasque rupere legem ? Undique velut signo dato ad fas nefasque miscendum coorti sunt : Non hospes ab hospite tutus, non sconiugis, illa mariti; lurida terribiles miscent aconita novercae ; filius ante diem patrios inquirit in annos. Et quota ista pars scelerum est ! Non descripsit castra ex uno ptam patriae civis manu flammam et agmina infestorum equitum ad inquirendas proscriptorum latebras circumvolitantia et violatos fontes venenis et pestilentiam manu factam et praeductam obsessis parentibus fossam, plenos carceres et incendia totas urbes conlibidini exceptum. Adde nunc publica periuria gentium et rupta foedera et in praedam validioris quidquid non resistebat abductum, circumscriptiones, furta, fraudes, infitiationes, quibus trina non sufficiunt fora. Si tantum irasci vis sapientem, quantum scelerum indignitas exigit, non irascendum illi sed insaniendum est.
Abbreviated transcription (Latin):
ues sunt diu̾sis stimłantur cupiditatib omĩa ꝑ ditã
oblenẽ uoluptatem p̃dam ꝙ cupunt. Non alia quã inlu¬
to glad̾atorio uita est cum eis dẽ uiuentiũ pugnãtium
feraꝵ iste ꝯuentus est: nͥ ꝙ ille int̃ se placide sũt. mõsu ꝙ
similium abstinent. h ii mutua laceratione satian tũ
hoc uno ab aĩalib mutis diffeit̃ ꝙ illa mãsuescunt alẽi¬
tib. hoꝵ rabies. ip̃os aquib ẽ nutrita d̾pascitur. nunquã
plena sunt plus ꝯmittitur. quã ꝙ possit cõhertiõe sanari
Cẽtatur ingenti quidẽ nequitie cẽtamine maior peccãdi:
cupiditas. minor uẽtundia ẽ. expłso melioris equioris que
respectu quocunq uisura est libido se inpingit nec fur¬
tiua iam sceła sunt. p̃t̃ ocłos eunt: ad eoꝙ inpublicũ
missa nequitia est. ⁊ inom̃iũ pectorib eualuit. ut ĩno¬
centia ñ rata set nulla sit. Nunꝗd enĩ singłi aut pauci

Expanded text:
raves sunt: diversis stimulantur cupiditatibus: omnia perdita raves sunt: diversis stimulantur cupiditatibus: omnia perdita ob levem voluptatem, prast cum isdem bibentium pugnantiumque. Ferarum iste conventus est, nisi quod illae inter se placidae sunt morsuque similium abstinent, hi mutua laceratione satiantur. Hoc omnino ab animalibus mutis differunt, quod illa mansuescunt alentibus, horum rabies ipsos a quibus est nutrita depascitur. Numquam plena sunt ; plus committitur quam quod possit coercitione sanari. Certatur ingenti quidem nequitiae certamine. Maior cottidie peccandi cupiditas, minor verecundia est ; expulso melioris aequiorisque respectu quocumque visum est libido se impingit, nec furtiva iam scelera sunt. Praeter oculos eunt, adeoque in publicum missa nequitia est et in omnium pectoribus evaluit, ut innocentia non rara sed nulla sit. Numquid enim singuli aut pauci
Abbreviated transcription (Latin):
sta s⁊ q obsceła. nichil ẽ erupno sapiente. om̃is illi ꝑ
ma cundiami inerorem ꝙ uita cransibit. Qd eñ mo¬
m̃tum ent quo ñ inꝓbanda uidat. Quotiẽ ꝓcsit m
mo e sceleraso illi auaros ꝙ ⁊ ꝓdigos ⁊ inpodente
robista felices incetendum erit. nusquamt odi euis
sectentur ut non qd̾ indignentur inuoniãt. daet
sitotiens ase iram quotiens causa posset exegent᷑. Hec
tot milia ad foꝵ pͥma luce ꝓꝑantia. quam tũpes lites.
quanto tũpiores aduocatos cõsistit. Alius dlator ue¬
nit cus criminis. cuiꝰ manifestior res ẽ ⁊ udex dapna¬
rs foꝵ multitudine refẽtum. ⁊ scepta ꝯcũsu omit
tem popłus ostendit. hoc scito istud tãtũdem ẽẽ uiti¬
oꝵ quantum homĩũ. Int̃ istos quos togatos uides
nulla pax est. Alt̃ in alterius exitium leui ꝯpendio
ducitur. mulli nisi ex alt̾ius dapno q̃stus ẽ. felicẽ odert̃
infelicem cõtepnunt maiore grauantur. minote ͣ¬

Expanded text:
starique ob scelera, nihil est aerumnosius sapiente ; omnis illi per starique ob scelera, nihil est aerumnosius sapiente ; omnis illi per iracundiam maeroremque vita transibit. Quod enim momentum erit, quo non improbanda videat ? Quotimo, per sceleratos illi avarosque et prodigos et impudentis et ob ista felices incedendum erit ; nusquam oculi eius flectentur, ut non quod indignentur inveniant. Deficiet, si totiens a se iram quotiens causa poscet exegerit. Haec tot milia ad forum prima luce properantia quam turpes lites, quanto turpiores advocatos nit eius criminis, cuius manifestior reus est; et iudex damnaris forum multitudine refertum et saepta concursu omnis tem populus ostendit: hoc scito isthic tantundem esse vitiorum, quantum hominem. Inter istos quos togatos vides, nulla pax est; alter in alterius exitium levi compendio ducitur. Nulli nisi ex alterius damno quaestus est: felicem oderunt, infelicem contemnunt: maiore gravantur, minori g
Abbreviated transcription (Latin):
uitia dum pescit mittetur. Iip̃am iram castigandum ht̃¬
q̃ nichilo melior est sepe ⁊ peior his delictis quib irascit᷑.
Gaude̾ letari ꝙ ꝓͥum ⁊ naturale iũtutis ẽ irasci. non ẽ
ex diguitate euis non mag̃ quam merẽ. at qui ira cun¬
dia ⁊ tristitia comes ẽ inhanc om̃ĩs ira uł pꝰ pñiã. uł. pꝰ¬
repulsam inuoluitur. ⁊ si sapientis ẽ pecc̃is irasci. magis
utiscetur maionb ⁊ sepe irasce᷑ S equitur ut non tm̃
iratus sit sapieus set iracundus: at sinee magnã neo
frequentẽ inaĩo sapiẽtis iocum ħre credimus quid est
erͣ non extoto illuma hoc affectu ubemus. Modus enim
quacent siequaliter iraiscetur olictis in equalib aut
uͥa mindisunus. s tociẽs exscãduert quotiens iram sce¬
la meruerinti Et ꝯued ndignius quam eus entir se¬
posse eundem uultum domum referre q̃ domo extułat
At quid surtsci sapiens tũpĩt fc̃s debet ⁊ cõcitar cõtnꝰ¬

Expanded text:
vitia, dum compescit, imitetur ; iram ipsam castigandam hvitia, dum compescit, imitetur ; iram ipsam castigandam hlo melior est, saepe etiam peior is delictis quibus irascitur. Gaudere laetarique proprium et naturale virtutis est ; irasci non est ex dignitate eius, non magis quam maerere. Atqui iracundiae tristitia comes est et in hanc omnis ira vel post prepulsam revolvitur. Et si sapientis est peccatis irasci, magis irascetur maioribus et saepe irascetur ; sequitur, ut non tantum iratus sit sapiens, sed iracundus. Atqui si nec magnam iram nec frequentem in animo sapientis locum habere credimus, quid est, quare non ex toto illum hoc adfectu liberemus ? Modus enimquus erit, si aequaliter irascetur delictis inaequalibus, aut iracundissimus, si totiens excanduerit quotiens iram scelera meruerint. Et quid indignius quam sapientis adtes posse eundem vultum domum referre, quem domo extulerat ? Atqui si irasci sapiens turpiter factis debet et concitari contri
Abbreviated transcription (Latin):
set. ofõmosum spectadm. Quanto pulcriꝰ illi uisum ẽẽt.
siflum̃ aliquodlacum q ꝯplessum. Quid mirum sihoc ma¬
uime spectaculo caꝑis innatus sanguini ⁊ ab infante cedib
ad motus. Eequetur te fõtuna crudelitatis tue ꝑ .xx. ãnos
sed̾a. dabit ꝙ ocłis tius gratum uͥ spectałm. Wid̾bis istud
taginem tuam uolesus nuꝑ subdiu aug̃ ꝓconsul asye cũ
ccͦ ÷. una die securi ꝑcussisset incedẽs intra cadauera uultu
suꝑbo. quasi magnificum quidam ꝯspiciendum ꝙ feciss
grete ꝓclamauit orem regiam. Quid ħ rex fecisset. ñ fu¬
ut honestis reb ꝓpitia ẽ ita tũpib irata eẽ debet. Quid
sidicatur. ui̾tutẽ ⁊humilem. ⁊ magnã ẽẽ debere. An ꝗ hoc
dicit ꝗ illam extolli uult ⁊ d̾pͥmi. qm̃ letitia obrectum
factum. dara magnifica est. ira obalienum pectatum
sõdida ⁊ angusti pectoris est. ne unquã ꝯmittet iũtus. ut

Expanded text:
set : "O formonsum spectaculum ! " Quanto pulchrius illi visum esset, set : "O formonsum spectaculum ! " Quanto pulchrius illi visum esset, si flumen aliquod lacumque complesset ! Quid mirum, si hoc maxime spectaculo caperis innatus sanguini et ab infante caedibus admotus ? Sequetur te fortuna crudelitati tuae per viginti annos secunda dabitque oculis tuis gratum ubique spectaculum ; videbis istud thaginem tuam. Volesus nuper sub divo Augusto proconsul Asiae, cum trecentos uno die securi percussisset, incedens inter cadavera vultu superbo, quasi magnificum quiddam conspiciendumque fecisset, Graece proclamavit : " O rem regiam ! " Quid hic rex fecisset ? Non fuut honestis rebus propitia est, ita turpibus irata esse debet." Quid, si dicat virtutem et humilem et magnam esse debere ? Atqui hoc dicit, illam extolli vult et deprimi, quoniam laetitia ob recte factum clara magnificaque est, ira ob alienum peccatum sordida et angusti pectoris est. Nec umquam committet virtus, ut
Abbreviated transcription (Latin):
ne ocłi ad impotentationem subitam digitoꝵ ꝯpͥmãtur
Ista non potest rõ uincere: Consuetudo fõtasse. ⁊ assidua
obẜuatio extenuat. Alt̃ ille motus qui uidicio nascitur
iudicio tollit᷑. Illud ⁊̃ nunc querendum est hic. ꝗ
uulgo seuiunt ⁊ sanguine humano gaudent. an irascã¬
tur cum eos occidunt. aquib nec acceperũt iniuriã. nͨ
accepisse ip̃os existimãt qualis fuit apollodorꝰ ap̃ phalarun
ħ non ẽ ira feritas est. Non etum qui accepit iniurtã
nocet. s ꝑatus ẽ dũ noceat uelle acciꝑe. nec illi uerba
lacerationes q mulceratõem petuntur. set in uolupta
citatiõe ⁊ societate in obliuionẽ dem̃tie uenit ⁊ om̃e
fedꝰ humanum eietit animo nouissime incrudlitatẽ
transit. Nideut itaq gaudentq ⁊ uoluptate multa ꝑ fruũ¬
tur. płimum q abiratoꝵ uultu absunt ꝑ otium seni. Ani¬
balem dixisse cum forsan sanguine hilmano plenã uidis¬

Expanded text:
ne oculi ad intentationem subitam digitorum conprimantur. ne oculi ad intentationem subitam digitorum conprimantur. Ista non potest ratio vincere, consuetudo fortasse et adsidua observabo extenuat. Alter ille motus, qui iudicio nascitur, iudicio tollitur. Illud etiamnunc quaerendum est, ii qui vulgo saeviunt et sanguine humano gaudent an irascantur, cum eos occidunt, a quibus nec acceperunt iniuriam nec accepisse ipsi se existimant ; qualis fuit Apollodorus aut Phalaris. Haec non est ira, feritas est ; non enim quia accepit iniuriam nocet, sed parata est, dum noceat, vel accipere, nec illi verbera lacerationesque in ultionem petuntur sed in voluptatcitatione et satietate in oblivionem clementiae venit et omne foedus humanum eiecit animo, novissime in crudelitatem transit. Rident itaque gaudentque et voluptate multa perfruuntur plurimumque ab iratorum vultu absunt, per otium saevi. Hannibalem aiunt dixisse, cum fossam sanguine humano plenam vidis
Abbreviated transcription (Latin):
rerus siã ꝯ sensu mentis est. Neq enim fieri potest
dulciõe ⁊ pena agatur animo nesciente. putauit se
aliquis lesum. uoluit ulcisti dissuadente aliqua cã
statim resedit. hanc iram non uoco set motum ani¬
rapit: ꝙͣ pͥma illa agitatio animi quam spẽs inuirie in¬
cussit noumagis ira est. quam ip̃a inuirie spẽs. ille seq̃ns
impetus. qui spẽm inuirie non tãtũ accepit s apbauit᷑.
quam dubium est. quin timor fugam ħat.ira impetum
Uid̾ gͦ an putes aliquid siñ asensu m̃tis aut petri posse
aut caui. Et ut scias quem ad modũ incipiãt assꝙ̃
aut oꝑteat hinc penas dare cum scelus fecerit. Tertus
motus ẽ iam inpotens. qui non sioꝑtet ulcisci uult. sc̃t
utiꝙ qui ratõe enicit. Primum illum animi ictum
effugire rõne non pꝰsumꝰ. sicuti ne illa quideni que di¬
ximus accide̾ cõꝑib. ne nos obscitatõ aliena sollicitet

Expanded text:
petus sine adsensu mentis est, neque enim fieri potest ut petus sine adsensu mentis est, neque enim fieri potest ut de ultione et poena agatur animo nesciente. Putavit se aliquis laesum, voluit ulcisci, dissuadente aliqua causa statim resedit. Hanc iram non voco, motum anit. Ergo prima illa agitatio animi, quam species iniuriae incussit, non magis ira est quam ipsa iniuriae species ; ille sequens impetus, qui speciem iniuriae non tantum accepit sed adprobavit, ergentis. Numquam dubium est quin timor fugam habeat, ira impetum ; vide ergo an putes aliquid sine adsensu mentis aut peti posse aut caveri. Et ut scias quemadmodum incipiant adfectus aut oporteat hunc poenas dare, cum scelus fecerit ; tertius motus est iam impotens, qui non si oportet ulcisci vult, sed utique, qui rationem evicit. Primum illum animi ictum effugere ratione non possumus, sicut ne illa quidem quae diximus accidere corporibus, ne nos oscitatio aliena sollicitet,
Abbreviated transcription (Latin):
tus s principia ꝓludentia affectib sic enim militaris
uiri iñiedia pace̾ iam togati aures tuba suscitat eqͦs¬
q castrenses erig̃ crepitus armoꝵ. Alexandrum aũ ze¬
nofanto canente manum ada̾ma misisse. Nichil ex hic
que animum fotuitu inpellunt affectus uocan debet.
ista ut ita dicam patitur magis animus quã facit.
lorẽ ⁊ lacrimas ꝓcidentis ⁊ ĩ ritutonẽ humoris obsceni.
alterũ uesuspiriũ ⁊ oculos subito actiores aud quis
hũs simile iudicium. aff̃. animi q signũ putat. fallit᷑.
nec incelligit cõꝑis hoc est pulsos. Itaq ⁊ fo̾tissimus ple¬
runq uir dum armatur expalluit. ⁊ signo pugrie da¬
to. ferocissimo militi pau lulum genua tremuerunt.
⁊ magno imꝑatori. ante quã se int̃ acies arrietar.
cor exiluit ⁊ oratori eloqñtissimo dum addicendum.
ꝯponitur suminia riguerunt. Ira non mouer tancũ
cebet set excũrere. Est eium impetus nunquã ãt ĩ¬

Expanded text:
tus sed principia proludentia adfectibus. Sic enim militaris tus sed principia proludentia adfectibus. Sic enim militaris viri in media pace iam togati aures tuba suscitat equosque castrenses erigit crepitus armorum. Alexandrum aiunt Xenophanto canente manum ad arma misisse. Nihil ex his, quae animum fortuito impellunt, adfectus vocari debet ; ista, ut ita dicam, patitur magis animus quam facit. lorem et lacrimas procidentis et irritationem umeris obsceni altumve suspirium et oculos subito acriores aut quid his simile indicium adfectus animique signum putat, fallitur nec intellegit corporis hos esse pulsus. Itaque et fortissimus plerumque vir dum armatur expalluit et signo pugnae dato ferocissimo militi paulum genua tremuerunt et magne imperatori antequam inter se acies arietarent cor exsiluit et oratori eloquentissimo dum ad dicendum componitur summa riguerunt. Ira non moveri tantum debet sed excurrere ; est enim impetus ; numquam autem im
Abbreviated transcription (Latin):
non exhiĩs que cõditiõe quadam humane sõtis eueni¬
unt. Idõꝙ ⁊̃ sapientissimis accidunt int̃ que ⁊ pͥmus
ille ictus animi ponendus ost. qui nos pꝰ opinio nẽ in¬
iurie mouet. N ic subit ⁊iam int̃ ludicra sene spec¬
tacula ⁊ lectiones reꝵi uetustaꝵ. Sepe clodio cicero¬
nem expellenti. ⁊ antonio occidenti uidem̃ irasci.
Quis non contra marii ãma.⁊ ꝯtra scille ꝓsqͥptiõẽm
concitatur Quis non thcodoto ⁊ achilli.⁊ ip̃i puero
non puercle auso facinus infestus ost. Cantus nos
non nunquã ⁊ citata modulatio instigat. mãtius ꝙ
tibus. ⁊ ꝯtristat nos turba merentiũ ⁊ effẽuescimus
ad aliena cẽtamina. que non sunt ire nanmag̃ quã tri¬
stitia est. que ad cõspectum mimici naufragi ꝯtrahit
frontam ñ magis quam timor. qui hãnibale post can¬
nas menia cͥ ꝯcidente lectoris ꝑcurnt animos. S et oĩa
ista motus sunt animoꝵ moueri nolentium nec affec¬

Expanded text:
non ex his, quae condicione quadam humanae sortis eveninon ex his, quae condicione quadam humanae sortis eveniunt ideoque etiam sapientissimis accidunt, inter quae et primus ille ictus animi ponendus est, qui nos post opinionem iniuriae movet. Hic subit etiam inter ludicra scaenae spectacula et lectiones rerum vetustarum. Saepe Clodio Ciceronem expellenti et Antonio occidenti videmur irasci; quis non contra Mari arma, contra Sullae proscriptionem concitatur ? Quis non Theodoto et Achillae et ipsi puero non puerile auso facinus infestus est ? Cantus nos nonnumquam et citata modulatio instigat Martiusque tibus et contristat nos turba maerentium et effervescimus ad aliena certamina. Quae non sunt irae, non magis quam tristitia est, quae ad conspectum mimici naufragii contrahit frontem, non magis quam timor, qui Hannibale post Cannas moenia circumsidente lectorum percurrit animos, sed omnia ista motus sunt animorum moveri nolentium nec adfec
Abbreviated transcription (Latin):
tiente moueatur querimus. Nobis placet nichil illã
ꝑse audere s animo approbante. nam sp̃em caꝑe accepte
iniurie ⁊ ultionẽ eius concupiscere ⁊ utrunq ꝯũgere.
nec ledi se dbuisse ⁊ umdicari deb̾e non ost euis impetꝰ.
qui sim̃ uoluntate nr̃a cõcitatur. Ille simplex ost. hic
compositus ⁊ plura ꝯtinẽs. Intellexit aliquid in dignatꝰ
est. dapnauit. ulciscitur. ħñpossũt fieri nisi aũis eis ꝗ¬
ut sciamus quid sit ira. Nam sunuitis nob̾ nascitur.
nunquam rõi succũbet: Oñis enĩ motus qui ñ uolun¬
tate nr̃a fuint in uicti ⁊ inmutabłes sunt. ut horror
stigida asꝑsis ad quosdã tactus asꝑtiatõ adpeiores nũ¬
tios sub riguntur pili ⁊ rõbur ad inꝑba u̾ba suffundr̃
sequitur ꝙ u̾tigo p̃rupta cẽnentis: quoꝵ quia nichil
in nr̃a potestate ẽ nulla quo minus fiãt rõ ꝑsuadet.
Ira p̃ceptis fugatur est enim uoluptariũ animi uitiũ

Expanded text:
tiente moveatur quaerimus. Nobis placet nihil illam tiente moveatur quaerimus. Nobis placet nihil illam per se audere sed animo adprobante; nam speciem capere acceptae iniuriae et ultionem eius concupiscere et utrumque coniungere, nec laedi se debuisse et vindicari debere, non est eius impetus, qui sine voluntate nostra concitatur. Ille simplex est, hic compositus et plura continens; intellexit aliquid, indignatus est, damnavit, ulciscitur : haec non possunt fieri, nisi animus eis qui? " Ut sciamus quid sit ira. Nam si invitis nobis nascitur, numquam rationi succumbet. Omnes enim motus, qui non voluntate nostra fiunt, invicti et inevitabiles sunt, ut horror frigida aspersis, ad quosdam tactus aspernatio ; ad peiores nuntios subriguntur pili et rubor ad improba verba suffunditur sequiturque vertigo praerupta cernentis. Quorum quia nihil in nostra potestate est, nulla quo minus fiant ratio persuadet. Ira praeceptis fugatur ; est enim voluntarium animi vitium,
Abbreviated transcription (Latin):
fien pot̃ uno nomine cccupare. fastus uult ꝑ om̃em
õbem titulos disponere. Omĩa ista non refert inquãtũ
ꝓͥcedãt extendãt ꝙ se. Angusta sũt misera d̾p̃ssa. sola
sublimis ⁊ excelsa uĩtus est. nec quicquã magnũ est.
nisi ꝙ simul placidum.¬
Rimus liber nouate benigaiorẽ ħuit mate
nunt ad exiliora ueniendũ est. Queri mus cñi
Nra utrum uidicio aut impetu inciꝑiat. idest
utrum sua sponte moueatur. an q̃ ad modũ plera ꝙ
que intra nos insciis nob̾ oriuntur. T̾ret autem ĩ
ħ se dimittẽ disputatio ut adilla quoq altiora possi
iam̃ta totius ⁊ ut alia minime spec̃osa uisu prius
ddiantur. d mn ħ ex quib om̃is infacie aspectuq d̾cõ ẽ
Post ħ oĩa qui maxime ocłos rapit. color ultimus.
ꝑ fc̃õ iam cõꝑo affunditur. Iram ꝗn spẽs oblate in¬
uiris moueat ñ ẽ dubiũ. s utrum spẽm istam stati
sequatur. ⁊ ñ accedente animo exc̃rat. an illo ad sen¬

Expanded text:
fieri potest, uno nomine occupare fastus vult, per omnem fieri potest, uno nomine occupare fastus vult, per omnem orbem titulos disponere. Omnia ista, non refert in quantum procedant extendantque se, angusta sunt, misera, depressa; sola sublimis et excelsa virtus est, nec quicquam magnum est nisi quod simul placidum.imus liber. Novate, benigniorem habuit materrsus est. Nunc ad exiliora veniendum est ; quaerimus enim ira utrum iudicio an impetu incipiat, id est utrum sua sponte moveatur an quemadmodum pleraque, quae intra nos non insciis nobis oriuntur. Debet autem in haec se demittere disputatio, ut ad illa quoque altiora possit mamenta totius et vitalia, minime speciosa visu, prius ordinantur, deinde haec, ex quibus omnis in faciem adspectumque decor est ; post haec omnia, qui maxime oculos rapit, color ultimus perfecto iam corpore adfunditur. Iram quin species oblata iniuriae moveat non est dubium ; sed utrum speciem ipsa statim sequatur et non accedente animo excurrat, an illo adsen