comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpetas sit. sparsai ⁊ acciꝑemunus. ⁊debere. ⁊ emere ⁊conduder eipote sus elar
omnia ħabet. fiscus eius priuata tantũ aesua. ⁊ iunuersa in mꝑro enis si dri
mmitrimonio ꝓpͥa. Quid eius sit quidñ sit. sine diminutione imꝑis q̃ti
Qum id quoq qd̾ tamquam alienuim abiuidicatur. alit̾ illius es
e sapiens animo uninersa. possidet. uire ac dominio suoa
Bionmnodo omnes saclegos eẽ argum̃tis colligit. modo neminẽ. Cum om̃s
desa deiecturiis ẽ dicit. Quisqͥs idd̾od̾ deorum ẽ a sustidic. n consumpłi at
gͦ tollit. deorum tollit. quorumomina sunt. Ergo quisquis tollit aliquid. sa-¬
cegiis ẽ. Deinde cum effringitempla expilari impune. capitolium iubet dicit.
nuitum sac̾legium eẽ. Quia quicquid sublatum ẽ. er eo loco quid eorum¬
eorum erat. in eorum transfertur locum. quid eorum ẽ. Hic respondetur

Expanded text:
proprietas sit sparsa, et accipere munus et debere et emere et conducere potest. Caesar proprietas sit sparsa, et accipere munus et debere et emere et conducere potest. Caesar omnia habet, fiscus eius privata tantum ac sua ; et universa in imperio eius sunt, in patrimonio propria. Quid eius sit, quid non sit, sine diminutione imperii quaeritur ; nam id quoque, quod tamquam alienum abiudicatur, aliter illius est. Sic sapiens animo universa possidet, iure ac dominio sua. Bion modo omnes sacrilegos esse argumentis colligit, modo neminem. Cum omnes de saxo deiecturus est, dicit : " Quisquis id, quod deorum est, sustulit et consumpsit atque uod quisque ergo tollit, deorum tollit, quorum omnia sunt ; ergo, quisquis tollit aliquid, sacrilegus est. " Deinde, cum effringi templa et expilari impune Capitolium iubet, dicit nullum sacrilegum esse, quia, quidquid sublatum est, ex eo loco, qui deorum erat, in eum transfertur locum, qui deorum est. Hic respondetur
Abbreviated transcription (Latin):
natum. in tuo positum. inhorrea ituram tiuia nec conductum meũ quam qͣm
sis dominus intrabis. Nec seruum tuum nec mercennarium meum ad duces.
Et cum ate.redam ad durero. bñficium accipies. sit tͥ inuehiculo tuo sedere per¬
misero io es gͥ posse fieri ut aliquis accipiendo qd̾ suũ ẽ. munus accipiat.
In omnib istis que modo retul. utq eiusdem rei dominus ẽ. Quomodo. quia
at rei dominus ẽ at̃ usus. Libros dicimus eẽ ciceronis. eosdem dorus librari¬
us suos uocat. ⁊ utrumq uerum ẽ. Ait̃ illo tamquã auetor sibi. alt̾ tamquĩã
emptor asserit. Ett rede utriisq dicuntur eẽ. Utruis ꝙ enim sunt. ẜ ñ eodẽ
modo. Sic potest titus liuuis adoro acciꝑe. aut emẽ libros fuos. Possum donare
sapienti. qd̾ iuntim meum ẽ. Licet enim sint omnia. Namcum regio rore
cuncta conscientia possideat. Singularum autemrerum iunum quemes

Expanded text:
natum, in tuo positum, in horrea iturum tua. Nec conductum meum, quamquam natum, in tuo positum, in horrea iturum tua. Nec conductum meum, quamquam sis dominus, intrabis nec servum tuum, mercennarium meum, abduces et, cum a te raedam conduxero, beneficium accipies, si tibi in vehiculo tuo sedere permisero. Vides ergo posse fieri, ut aliquis accipiendo, quod suum est, munus accipiat. In omnibus istis, quae modo rettuli, uterque eiusdem rei dominus est. Quo modo ? Quia alter rei dominus est, alter usus. Libros dicimus esse Ciceronis ; eosdem Dorus librarius suos vocat, et utrumque verum est. Alter illos tamquam auctor sibi, alter tamquam emptor adserit; ac recte utriusque dicuntur esse, utriusque enim sunt, sed non eodem modo. Sic potest Titus Livius a Doro accipere aut emere libros suos. Possum donare sapienti, quod viritim meum est, licet illius sint omnia ; nam cum regio more cuncta conscientia possideat, singularum autem rerum in unumquemque
Abbreviated transcription (Latin):
autẽ sapientis sunt. U sapiens nichil emit. Sic uetant ⁊ mutuum sumere.
Quia nemo usuram ꝓ pecunia sua raddere pensat. In numerabilia sunt. ꝑ quę
cauillantur. cum p̃ulcherrime quid anobis dicantur intelligant. Cum sic
ocina sapientis eẽ dico. ut inchilominus ꝓpͥum quisq inrebus suis domuiũ
habeat. Quemad modum sub optimo rege om̃a rex imꝑio possidet. singuli do-¬
mino. Tempuis istius ꝓbande re ueniet. Interim hoc huic questionis at ẽ.
me id qd̾ alit̃ supientis ẽ. alit̾ meum ẽ. Itaq posse donare sapienti. Nec miri
ẽ. aliquid ei cuius ẽ totun posse donare. Condun domũ ate. inbac aliquio
tuumẽ. aliquid ineum cres tũa ẽ. usus rei tuę meus ẽi Itaq neo fructꝰ tan¬
ges colono tuo ꝓhibente. quamus intua possessione nasantur. Et siannona
uert aut fames. heufrustra magnum altĩus. spectabis aceruum. in

Expanded text:
autem sapientis sunt ; ergo sapiens nihil emit." Sic vetant mutuum sumere, autem sapientis sunt ; ergo sapiens nihil emit." Sic vetant mutuum sumere, quia nemo usuram pro pecunia sua pendat. Innumerabilia sunt, per quae cavillantur, cum pulcherrime, quid a nobis dicatur, intellegant. Etenim sic omnia sapientis esse dico, ut nihilo minus proprium quisque in rebus suis dominium habeat, quemadmodum sub optimo rege omnia rex imperio possidet, singuli dominio. Tempus istius probandae rei veniet; interim hoc huic quaestioni sat est me id, quod aliter sapientis est, aliter meum est, posse donare sapienti. Nec mirum est aliquid ei, cuius est totum, posse donari. Conduxi domum a te ; in hac aliquid tuum est, aliquid meum : res tua est, usus rei tuae meus est. Itaque nec fructus tanges colono tuo prohibente, quamvis in tua possessione nascantur, et, si annona carior fuerit aut fames. Heu ! frustra magnum alterius spectabis acervum in tuo
Abbreviated transcription (Latin):
tim̃ domino suo munus: Non enim ad eonichil habet seruus
quia non ẽ habituruis sid ominus illum habere uoluerit. eru
Nec ideo ñ ẽ munus cũ uolenꝰdedit. quia potuit eripi. ⁊̃ si noluisset
Quẽad modum ꝓbemus omĩa. Nuno enim omma sapientis eẽ. int̃ duos
conuenit. Iuud ꝗd̾ queritur. colligentlumẽ. quomod oliberalitꝯtis matĩa
aduersus eumi suꝑ sit. cuius unuiersa eẽ conscessimus. Omĩa pat̾s sunt. que
in liberorum manusunt. Quis tam̃ nescit. donare aliquid ⁊ filium patri :
Omnia deorum sunt. tam̃ ⁊diis donum posuimus. istipẽ iecimus. Non ideo qd̾
ideo meum ñ ẽ. simeum tuum ẽ. Potest enim idẽ eẽ meum ⁊ tuum. his inquit
cuuis ꝓstitutȩ sunt. leno ẽ. Omĩa autẽ sapientis sunt. int̾ omĩa ⁊ ꝓstitute sunt.
Ergo ꝓstitutȩ sapientis sunt. Leno autem est. cuus ꝓstitute sunt. Gͦ. sapiens
lenor̃. Sic illum uetant emere. Dicunt enim nemorẽ suam enut. omnia

Expanded text:
tamen domino suo munus. Non enim ideo nihil habet servus, tamen domino suo munus. Non enim ideo nihil habet servus, quia non est habiturus, si dominus illum habere noluerit ; nec ideo non est munus, cum volens dedit, quia potuit eripi, etiam si noluisset. Quemadmodum probemus omnia ? Nunc enim omnia sapientis esse inter duos convenit ; illud, quod quaeritur, colligendum est, quomodo liberalitatis materia adversus eum supersit, cuius universa esse concessimus. Omnia patris sunt, quae in liberorum manu sunt ; quis tamen nescit donare aliquid et filium patri ? Omnia deorum sunt ; tamen et dis donum posuimus et stipem iecimus. Non ideo, quod habeo, meum non est, si meum tuum est ; potest enim idem meum esse et tuum. "Is," inquit, " cuius prostitutae sunt, leno est; omnia autem sapientis sunt ; inter omnia et prostitutae sunt ; ergo prostitutae sapientis sunt. Leno autem est, cuius prostitutae sunt ; ergo sapiens leno est," Sic illum vetant emere, dicunt enim : " Nemo rem suam emit ; omnia
Abbreviated transcription (Latin):
oytra omĩa. Hoc ipsunm inquis uolui teneo te uolo udere. Quomodo ex
his laqueis inquos tua sponte decidisti expliceris. Dic michiquẽ ad uindiun
potest aliquis donare sapienti si omĩa sapientis sunt. Nam id qͦꝙͦ qd̾
illi donat ipsius ẽ. Itaq ñ potest bñficium dareͥ sapienti. cui quicquid dat᷑.
desuo datur. at qui dicitis sapienti posse donari. Idemaũt me scito udea¬
micis int̾rogare. omnia dididtis illis ẽẽ communia. Gͦ nemo quicquã¬
omĩa regis sunt. ⁊ tam̃ illa quorum ad regem ꝑtuet. uniuersa possessio in
singulos dominos descͥptast̃. ⁊ unaqueq res habet possessorẽ suum. Itaq
dare regi ⁊ domum ⁊ mancipium. ⁊ pecuniam possumus ñ donare ill
desua dicimur. Ad regem enim potestas omnium ꝑtinet. ad singulos ꝓpͥe¬
tates. fines atheniensium aut campanorum. uocamius. quos deinde int᷑
mei. Num quid dubium ẽ quinseruł cumpeculio domini sut. dat.

Expanded text:
extra omnia. " Hoc ipsum," inquis, " volui! teneo te ! Volo videre, quomodo ex extra omnia. " Hoc ipsum," inquis, " volui! teneo te ! Volo videre, quomodo ex his laqueis, in quos tua sponte decidisti, expliceris. Dic mihi. Quemadmodum potest aliquis donare sapienti, si omnia sapientis sunt ? Nam id quoque, quod illi donat, ipsius est. Itaque non potest beneficium dari sapienti, cui, quidquid datur, de suo datur ; atqui dicitis sapienti posse donari. Idem autem me scito et de amicis interrogare. Omnia dicitis illis esse communia ; ergo nemo quicquomnia regis sunt, et tamen illa, quorum ad regem pertinet universa possessio, in singulos dominos discripta sunt, et unaquaeque res habet possessorem suum. Itaque dare regi et domum et mancipium et pecuniam possumus nec donare illi de suo dicimur ; ad regem enim potestas omnium pertinet, ad singulos proprietates. Fines Atheniensium aut Campanorum vocamus, quos deinde inter mei. Numquid dubium est, quin servus cum peculio domini sit ? Dat
Abbreviated transcription (Latin):
imꝑii sacietas fecerit. qui ñ uitam in aliqua uit̾ius ꝓcedendi eogitatione
finerit. Nec id mirumẽ. quicquid eupiditati contingit. penitꝰ hauritiu
⁊ conditur. Nec int̾ ẽ. qͣntũ eoqd̾ in explebile ẽ. congeras. Uns ẽ sapiens
cuius omma sunt. nec exdifficil tuenda. ñ habet mittendos tians maria lega¬
gͥos. nec meotenda inripis hostilib castra non oportunis castellis disponẽ¬
da p̃sidia. non opus est legione. nec equestrib turmis. Quẽ ad modum dis
immortalos regnum inennes regunt.ulis rerum suarum. exedito tranquil¬
ioq tutala ẽ. itabio officia sua quamius latissime pateant. sine tumultu
obit. ⁊ om̃e humanũ genus potentissimus eius optimusꝙ infra se uidet
Derideat licet ingentisspiritꝰ res ẽ. Cumorientem occidentemꝙ lustraueris
banc di uocem. Hec omnia mea sunt sic fit ut nichil cupiat. quia nichil est

Expanded text:
imperii satietas fecerit, qui non vitam in aliqua ulterius procedendi cogitatione imperii satietas fecerit, qui non vitam in aliqua ulterius procedendi cogitatione finierit ? Nec id mirum est ; quidquid cupiditati contingit, penitus hauritur et conditur, nec interest, quantum eo, quod inexplebile est, congeras. Unus est sapiens, cuius omnia sunt nec ex difficili tuenda. Non habet mittendos trans maria legatos nec metanda in ripis hostilibus castra, non opportunis castellis disponenda praesidia ; non opus est legione nec equestribus turmis. Quemadmodum di immortales regnum inermes regunt et illis rerum suarum ex edito tranquilloque tutela est, ita hic officia sua, quamvis latissime pateant, sine tumultu obit et omne humanum genus potentissimus eius optimusque infra se videt. Derideas licet : ingentis spiritus res est, cum Orientem Occidentemque lustraveris hanc dei vocem : " Haec omnia mea sunt ! " Sic fit, ut nihil cupiat, quia nihil est
Abbreviated transcription (Latin):
emptus: et distorquentibus mentem. ⁊ uichil sperat aut cupit. neo
semittit in gandumum. suo contentus. Ne ⁊ illum existimes paruo
eẽ contentim. omĩa illus sunt. Nonsic quem admodum alexandei
fuerunt cuiquam inlittore rub i marif steterat. plus deerat qu̾a
quia uenerat. iliuis neea quidem erat. quidem tenebat. aut uicerat.
cum inocceano onesieritus p̃misus explorator erraret. ⁊ bella inignoto
mari quereret. Non satis apparebut in opem eẽ. quiextra natucaᷤ ri¬
minos arma ꝓ ferret. qui se in ꝓfundum inexploratum uimmensumo
auidita co a^ea ꝓ usiis immteret. Quid int̃ ẽ. qd̾ exipuit regna qͦt de¬
derit: quantum t̾ratum. tͥbuto p̃mat: tantum iuide ẽ. quantum cupit
acohos aleranori tintum uitum fuit. quem ꝑliben herculisq uestige
felisx tementas egit. s oninium quos fortuna irritauit implendo Cyrũ
⁊ campisen ⁊ totum regni ꝑsicistemina ꝑcense. quem inuenies eui modum

Expanded text:
emptus et distorquentibus mentem nihil sperat aut cupit nec emptus et distorquentibus mentem nihil sperat aut cupit nec se mittit in dubium suo contentus. Et ne illum existimes parvo esse contentum, omnia illius sunt, non sic, quemadmodum Alexandri fuerunt, cui, quamquam in litore rubri maris steterat, plus deerat, quam qua venerat. Illius ne ea quidem erant, quae tenebat aut vicerat, cum in oceano Onesicritus praemissus explorator erraret et bella in ignoto mari quaereret. Non satis apparebat inopem esse, qui extra naturae terminos arma proferret, qui se in profundum inexploratum et immensum aviditate caeca prosus immitteret ? Quid interest, quot eripuerit regna, quot dederit, quantum terrarum tributo premat ? Tantum illi deest, quantum cupit. Nec hoc Alexandri tantum vitium fuit, quem per Liberi Herculisque vestigia felix temeritas egit, sed omnium, quos fortuna irritavit implendo. Cyrum et Cambysen et totum regni Persici stemma percense. Quem invenies, cui modum
Abbreviated transcription (Latin):
gio obiecta. quo auidius hausta ẽ. citus inconturium recidens. Cuius
sabiide necesse ẽ. aut peniteat aut pudeit. In qua nichilẽ magnificum. aut
quod caturã hominiis dis ꝓximideceat. Res humilis membrorum
turptum aut uilieum ministĩo ueniens. exitu fȩda. Iua ẽ uoluptas
⁊homine ⁊ iuro digna. non implere corpus nec sagignare. nec cupidita¬
tes inritam quarum tutissima ẽ quies. S ꝑturbatione carere ⁊ ea qũã
hominum int̾serexantium ambitus concutit. ⁊ ea quȩ intollerabilis
eralo uenit. Uul dederis famȩ creditũ ẽ. uitisq illos nr̃is estimauimꝰ.
Hanc uoluptatom ir equalem intrepidam. numquam sensuram. sus te¬
duum. ꝑcipit hic quem deformamus. quam maxime ut ita dieam di¬
uini uiris. atq humant ꝑitus. hic p̃sentibus gaudet. ex fururo ñ pendes
scha eninfirmm habet. qui in certa ꝓpensus ẽ. Magnis itaq curis ex-¬

Expanded text:
dio obiecta, quo avidius hausta est citius in contrarium recidens, cuius dio obiecta, quo avidius hausta est citius in contrarium recidens, cuius subinde necesse est aut paeniteat aut pudeat, in qua nihil est magnificum aut quod naturam hominis dis proximi deceat, res humilis, membrorum turpium aut vilium ministerio veniens, exitu foeda. Illa est voluptas et homine et viro digna non implere corpus nec saginare nec cupiditates irritare, quarum tutissima est quies, sed perturbatione carere et ea, quam hominum inter se rixantium ambitus concutit, et ea, quae intolerabilis ex alto venit, ubi de dis famae creditum est vitiisque illos nostris aestimavimus." Hanc voluptatem aequalem, intrepidam, numquam sensuram sui taedium percipit hic, quem deformamus cum maxime, ut ita dicam, divini iuris atque humani peritus. Hic praesentibus gaudet, ex futuro non pendet ; nihil enim firmi habet, qui in incerta propensus est. Magnis itaque curis ex
Abbreviated transcription (Latin):
b insolido ac sereno stent. consum mauit scientiam utilem. Ac necessariã.
reliqua oblectam̃ta otii sunt. Licet enim iam intutum recrado ammo
ad bec quoq excurrere.cultum ñ robur ingeniis afferentia. Nec demetuiꝰ
nr̃. utraq manutenere ꝓficiscentem iubet. Hec̃ nusquam dĩmuitere.
immo afficere ⁊ partem siii facere eoq coitidiana meditatione ꝑ duci. E¬
Ut sua sponte occurrant salutana. ⁊ ubiq ac statim desiderata p̃sto sut.
⁊ sine ullamora ueniat tupis illa honestiꝙ distinctio. Sciat nec malũ
ẽẽ ullum nisi turpe. nec bonum nͥ honestũ. Hac regła uitȩ oꝑa ditribuat.
ad hanc legem ⁊ agat. cunctu ⁊ exigat. Miserrimosq mortalium iudicet.
inquantiscũq opib refulgebunt uentri ac libidini deditos. quorumq ani¬
mus merti otio torpet. Dieat sibi ipse. Uoluptas fragilis ẽ. breius fasti¬

Expanded text:
bus in solido ac sereno stetit consummavitque scientiam utilem ac necessariam. bus in solido ac sereno stetit consummavitque scientiam utilem ac necessariam. Reliqua oblectamenta otii sunt ; licet enim iam in tutum retracto animo ad haec quoque excurrere cultum, non robur, ingeniis adferentia." Haec Demetrius noster utraque manu tenere pro fidentem iubet, haec nusquam dimittere, immo adfigere et partem sui facere eoque cotidiana meditatione perduci, ut sua sponte occurrant salutaria et ubique ac statim desiderata praesto sint et sine ulla mora veniat illa turpis honestique distinctio. Sciat nec malum esse ullum nisi turpe nec bonum nisi honestum. Hac regula vitae opera distribuat; ad hanc legem et agat cuncta et exigat miserrimosque mortalium iudicet, in quantiscumque opibus refulgebunt, ventri ac libidini deditos quorumque animus inerti otio torpet. Dicat sibi ipse : " Voluptas fragilis est, brevis, fasti
Abbreviated transcription (Latin):
latet. Nec me malignitate naturȩ quori possuntus. quia nulliusre diffi¬
cilis inuientio ẽ. Niss cuius hic umis inuente fructus est inuenisse. Qeqͥs
nos meliores beatosq facturum ẽ. aut in aꝑto. aut in ꝓyimo ꝓosuit Si ani¬
mus foriiiti contempsit. si se supra metum ꝗustulit. nec auida spe infini¬
a complectitur. sdidicit ase petere diuitias. S i deorum hominumꝙ
forimdmẽ reiecit. ⁊ scit ñ multum eẽ ab homine tiumendum. adeo nichil.
Si contemptor omnium quib torquetur uita dum ornatui eo ꝑductꝰ
ẽ ut illi liqueat mortẽ. Nullius mali matĩ am eẽ inułtorum finems ot
aminum urtuti consecrauit ⁊ quacueier uoeat illa panum putat Si
sociaie animal ⁊ incommune geuittis. mundum ut unam omitũ
domum spectat. ⁊ conscientiam suam dis aperuit. Semꝑꝙ tamquã
inpublico uiut: se magis ueritus quam alios. Subductus ille tempestati¬

Expanded text:
latet. Nec de malignitate naturae queri possumus, quia nullius rei diffilatet. Nec de malignitate naturae queri possumus, quia nullius rei difficilis inventio est, nisi cuius hic unus inventae fructus est invenisse ; quidquid nos meliores beatosque facturum est, aut in aperto aut in proximo posuit. Si animus fortuita contempsit, si se supra metus sustulit nec avida spe infinita complectitur, sed didicit a se petere divitias ; si deorum hominumque formidinem eiecit et scit non multum esse ab homine timendum, a deo nihil; si contemptor omnium, quibus torquetur vita, dum ornatur, eo perductus est, ut illi liqueat mortem nullius mali materiam esse, multorum finem ; si animum virtuti consecravit et, quacumque vocat illa, planum putat ; si sociale animal et in commune genitus mundum ut unam omnium domum spectat et conscientiam suam dis aperuit semperque tamquam in publico vivit se magis veritus quam alios : subductus ille tempestati
Abbreviated transcription (Latin):
nexus.q ꝑdidicit. quorum usus sub aduersario rarus ẽ. S qui in uno
it altero bñ ac diligent̾ exercuit. ⁊ eorum occasiones intentus ex¬
tat. Neq enm refert. quam multa sciat. si scit quantum uictoriȩ. satis
ẽ. Sic in hoc studio. multa delectant. pauca uincunt. Licet nescias qua
ratio occeanum effundat. at reuocet. Quare septimus quisq annus
ȩtati signum in pͥmat. Quare laritudo porticus. ex remoto spectantib
ñ seruet portionẽ suam. s uitima inangustias coeant. ⁊ eolumnarun
nouissime. int̾ualla iungantur. Quid sit qd̃ gemmorum pceptũ
separet. partum iungat.utrumunis concubitus spagatur. in duos an-
totiens concepisser. Curparit᷑ natis fata diueysa sint. maximisq rerum
spaciis distent. quorum int̾ ortus miminum int̾est. Non multum tibi
nocebit transsisse. quȩ ne dicet scire nec ꝓdest.In uoluta ueritas. inalto

Expanded text:
nexusque perdidicit, quorum usus sub adversario rarus est, sed qui in uno nexusque perdidicit, quorum usus sub adversario rarus est, sed qui in uno se aut altero bene ac diligenter exercuit et eorum occasiones intentus expectat neque enim refert, quam multa sciat, si scit, quantum victoriae satis est, sic in hoc studio multa delectant, pauca vincunt. Licet nescias, quae ratio oceanum effundat ac revocet, quare septimus quisque annus aetati signum imprimat, quare latitudo porticus ex remoto sperantibus non servet portionem suam, sed ultima in angustiis coeant et columnarum novissime intervalla iungantur, quid sit, quod geminorum conceptum separet, partum iungat, utrum unus concubitus spargatur in duos an totiens concepti sint, cur pariter natis fata diversa sint maximisque rerum spatiis distent, quorum inter ortus minimum interest : non multum tibi nocebit transisse, quae nec licet scire nec prodest. Involuta veritas in alto
Abbreviated transcription (Latin):
habeas animum uolo immanib t̃rȩ. ñ hic te carmine.
longo. atq ꝑ ambages et longa exorsatenebo . Reliqua
hiͦliber cogit. exhausta mat̾ia circumspicio ñ quid dicam.
s auid ñ dixerint. Bonitam̃ consules. quid quid tibi
timopus crescere. ⁊ ea pars infinem reseruari. quam quilibet ⁊̃ satiatus
appeteret. S quicquid maxime erat necessarium. inpͥmum congessi.
Nunc siquid effugit recolligo. snec mehercules sime int̃roges. nmis
adrem existimo ꝑtinere. ubidicta sunt. quȩ rogunt mores ꝓ sequi cȩtera
ñ iiremedium animi.s inexercitationem ingenii inuenta. E gregie em̃
ocdicere demetrius cymeus. uir mõ iudicio magnus. ⁊̃ si maxim
paret᷑. solet plus ꝓdeẽ. si pauca p̃cepta sapientiȩ teneas. Sed illa in ꝓmptu
tibi.unususint. quam simulta quid̾e didiceris. s ñ habeas illa ad manũ.
Quem admodum inquit magnus luctator ẽ. ñ qui omnes numeros

Expanded text:
habeas animum volo : In manibus terrae ; non hic te carmine longo atque per ambages et longa exorsa tenebo. Reliqua hic liber cogit, et exhausta materia circumspicio, non quid dicam, sed quid non dixerim ; boni tamen consules, quidquid ibi sutim opus crescere et ea pars in finem reservari, quam quilibet etiam satiatus appeteret. Sed quidquid maxime necessarium erat, in primum congessi; nunc, si quid effugit, recolligo. Nec mehercules, si me interroges, nimis ad rem existimo pertinere, ubi dicta sunt, quae Tegunt mores, prosequi cetera non in remedium animi, sed in exercitationem ingenii inventa. Egregie enim hoc dicere Demetrius Cynicus, vir meo iudicio magnus, etiam si maximis comparetur, solet plus prodesse, si pauca praecepta sapientiae teneas, sed illa in promptu tibi et in usu sint, quam si multa quidem didiceris, sed illa non habeas ad manum. " Quemadmodum," inquit, " magnus luctator est, non qui omnes numeros
Abbreviated transcription (Latin):
de pectore euram. desine tibi molestus instare. Omĩa ate habes iniuriane
michi facis: sime quicquam desiderare amplius iudicas. plenissime ac pue¬
nit animus tuuf. Dic inquit michi si reddidisse bñficium diceres iliun
grãm retulise. Code gͥ ioco ẽ. qui reodidit ⁊ qui ñ reddidit. Cunea nuine
alud pone s ob̾iitiis eẽt. acceptibñficii si nec temptasset quide gratꝰ et negare
alum eagram retulisse. At hic se diebus noctibusq lassabit. momeniius ditio¬
is remintiabit offitus. Huic umi imminens ⁊ oꝑatus nequa se fugeret ostitio¬
occasio. Codẽ g̃ loco ent ille. qui curam referendȩ gr̃e abiecrte ⁊shie quui
numqua ab s la rccessit. Iniquus es si remame erigis eumudeas amimnũ
ĩ detuisse ad summa. Puta cum captus eẽs me pecunam ue uatine. tebi
meis insecustate es editoris oppositis naiugas se hieme tamseua ⁊ nifestaie¬

Expanded text:
de pectore curam ; desine tibi molestus instare. Omnia a te habeo; iniuriam de pectore curam ; desine tibi molestus instare. Omnia a te habeo; iniuriam mihi facis, si me quicquam desiderare amplius iudicas ; plenissime ad me pervenit animus tuus." " Dic," inquit, " mihi : si reddidisset beneficium, diceres illum gratiam rettulisse ; eodem ergo loco est, qui reddidit et qui non reddidit ? " Contra nunc illud pone : si oblitus esset accepti beneficii, si ne temptasset quidem gratus esse, negares illum gratiam rettulisse ; at hic se diebus noctibusque lassavit et omnibus aliis renuntiavit officiis huic uni imminens et operatus, ne qua se fugeret occasio ; eodem ergo loco erunt ille, qui curam referendae gratiae abiecit, et hic, qui numquam ab illa recessit ? Iniquus es, si rem a me exigis, cum videas animum non defuisse. Ad summam puta, cum captus esses, me pecuniam mutuatum rebus meis in securitatem creditoris oppositis navigasse hieme tam saeva per infesta
Abbreviated transcription (Latin):
Etiã dampnatoreo oratori constar eloquentiȩ offituim. si omniuussus ẽ. Nau
imꝑatori ⁊̃ uicto duci redditur ⁊si ⁊ prudentia ⁊ industria ⁊ fortitudo mu¬
nerib suis. functa ẽ. Omma fecit ut bñsicium rtoderet obstitit illi. fe¬
licitas tua. Nichil incidit durius. quod uoram amicitiam. expiret᷑.
Locupleti donare non poituit. Sano assidue. felia suocirrere. grãm reculit.
⁊̃ si tubñficium recepisti. Preterea huic intentus semꝑ  huius rei tempꝰ.
oꝑiens. qui in hoc multum curȩ multum sedulitatis impendit. plus iabo¬
rauit quam cui cito referre grãm contigit. Debitoris exemplum dissimile ẽ.
cui parum ẽ pecuniam quesisse nisi soluit. Iuic enimstat aceriuis suꝑ cap̃
ereditoe qui nullum diem gratis occidere patiatur. Hic bñgnissimus qui
tecum uiderit concursantem ⁊ sollicitum atq anxium dicat. Mitte bano

Expanded text:
etiam damnato reo oratori constat eloquentiae officium, si omni vi usus est ; etiam damnato reo oratori constat eloquentiae officium, si omni vi usus est ; laus imperatoria etiam victo duci redditur, si et prudentia et industria et fortitudo muneribus suis functa est. Omnia fecit, ut beneficium redderet, obstitit illi felicitas tua ; nihil incidit durius, quod veram amicitiam experiretur ; locupleti donare non potuit, sano adsidere, felici succurrere : gratiam rettulit, etiam si tu beneficium non recepisti. Praeterea huic intentus semper et huius rei tempus opperiens, qui in hoc multum curae, multum sedulitatis impendit, plus laboravit, quam cui cito referre gratiam contigit. Debitoris exemplum dissimile est, cui parum est pecuniam quaesisse, nisi solvit ; illic enim stat acerbus super caput creditor, qui nullum diem gratis occidere patiatur ; hic benignissimus, qui, te cum viderit concursantem et sollicitum atque anxium, dicat : " Mitte hanc
Abbreviated transcription (Latin):
bñficium maius ẽẽ ñ potest. ea ꝑ que bñficium dat᷑ possunt eẽ maiora. ⁊ plura
iquȩ. s qui bñuolentia effundat. ⁊ sic sibi indulgeat. quẽad modi
tes solent. quorum plura oc̾ula ⁊ complerus artiores. ñ augent amorem.
s exercent. Hȩc quoq quȩ uenit questio ꝓfligataẽ. in pͥorib Itaq breuit̃
ꝑstringetur. Possunt enim in hano quȩ alii s data sunt. argum̃ta tnͣs¬
ferri. Quentur an qui omnia fecit ut bñficium redderet reodiderit.
Ut scias inquit illum ñ reddidisse. omĩa fecit ut redderet. Appa
ñ eẽ id factum cuius faciendi ñ eẽ occasionẽ ñ habuit. ⁊ creditori suo pecumã
ñ soluit. his qui ut solueret. ubiq quesiuit nec inuenit. Quedam eius
conditionis sunt. ut effectum p̃stare debeãt. Quib dam ꝓ effectu ẽ omnia
temptasse ut efficeret. Si omnia fecit ut sanaret. ꝑ egit partes fuas medicꝰ.

Expanded text:
beneficium maius esse non potest ; ea, per quae beneficium datur, possunt esse maiora et plura, beneficium maius esse non potest ; ea, per quae beneficium datur, possunt esse maiora et plura, in quae se denique benevolentia effundat et sic sibi indulgeat, quemadmodum amantes solent, quorum plura oscula et complexus artiores non augent amorem, sed exercent. Haec quoque, quae venit, quaestio profligata est in prioribus ; itaque breviter perstringetur; possunt enim in hanc, quae aliis data sunt, argumenta transferri. Quaeritur, an, qui omnia fecit, ut beneficium redderet, reddiderit. " Ut scias," inquit, " illum non reddidisse, omnia fecit, ut redderet ; apparet ergo non esse id factum, cuius faciendi occasionem non habuit. Et creditori suo pecuniam non solvit is, qui, ut solveret, ubique quaesivit nec invenit." Quaedam eius condicionis sunt, ut effectum praestare debeant ; quibusdam pro effectu est omnia temptasse, ut efficerent. Si omnia fecit, ut sanaret, peregit partes suas medicus ;
Abbreviated transcription (Latin):
quorumdam subcerta conditione sunt. Habeo inequestrib locum. ñrit
uendam. ñ ut locem. ñ ut habitem in hoc tantum ut spectem. Pretẽa
um̃tior si dico habere me inequestri locum. s eum intheatrrum ueni.
Si plena sunt equestria ⁊ure habeo locum illic. quia sederemichi licet.
fit ñ habeo quid abhiscum quib michi uis loci comitune ẽ occupã¬
tus ẽt seeminter amicos puta fien quicquid habet amitus cominu¬
ne est nolus. dillius pprium ẽ. quia tenet. ut uis illo nolentt ñ possũ.
De ides me nquis Si qd amici ẽ mtumiẽ. liceant mn uendere ndicet.
Nomi nos aquestria. ⁊ tam̃ communia tͥ. cum eeteris euestrib sunt:
Los e argum̃ttum ideo aliquidtuuiu ñ cẽ. quia uendere ñ potos. ta
ouisiumere. quia mutare indeteruis aut melius. T uumenimẽ etiam.
ed subiege certa tuumẽ. Aecepis cecte ñminius notrabamionguis.

Expanded text:
quorundam sub certa condicione sunt. Habeo in equestribus locum, non ut quorundam sub certa condicione sunt. Habeo in equestribus locum, non ut vendam, non ut locem, non ut habitem, in hoc tantum, ut spectem ; propterea non mentior, si dico habere me in equestribus locum. Sed cum in theatrum veni, si plena sunt equestria, et iure habeo locum illic, quia sedere mihi licet, et non habeo, quia ab his, cum quibus mihi ius loci commune est, occupatus est. Idem inter amicos puta fieri. Quidquid habet amicus, commune est nobis, sed illius proprium est, qui tenet ; uti iis illo nolente non possum. " Derides me," inquis ; " si, quod amici est, meum est, liceat mihi vendere." Non licet ; nam nec equestria, et tamen communia tibi cum ceteris equitibus sunt. Non est argumentum ideo aliquid tuum non esse, quia vendere non potes, quia consumere, quia mutare in deterius aut melius ; tuum enim est etiam, quod sub lege certa tuum est. accepi, sed certe non minus. Ne traham longius,
Abbreviated transcription (Latin):
inquit. me constituerat toto illi fui exꝑiendus imꝑio. Sapienti gͦ dona¬
ii aliquid potest. ⁊̃ si sapients omnia sunt. Eq niohil ꝓhibet. cumomĩa
amicis dicamus eẽ communia. aliqiuid amico donari. Non enim michi sio
cum amico omnia sunt. quomͦ cum socio. ut pars mea sit: pars illius. sed
quoinodo patri. matͥq cominunes. lib̾i sunt. quib cumduo sunt. ñ sin¬
gulis insingłos habent. s singulibinos. Primum omnium iam efficiam
ut quisquis ẽ iste qui me insocietatem uocat. soiat se nichil mecum
habere commune. Quare : quia hoo int̾ sapientes solum consortiũ
ẽ. int̾̃ quosamicitie. Ceten ñ magis amicisunt quam soti. Demde
plurib modis communia sunt. E questria omnium equitum romanoꝵ
sunt. In illis tam̃ meus fit ꝓpͥus locus. quẽ occuparti. Hoc sic iuces si
quamius illi communi recesserim tam̃ aliquid dedisse uideor. Q ued̾a

Expanded text:
inquit, " me constituerat, toto illi fui experiendus imperio." Sapienti ergo donainquit, " me constituerat, toto illi fui experiendus imperio." Sapienti ergo donari aliquid potest, etiam si sapientis omnia sunt. Aeque nihil prohibet, cum omnia amicis dicamus esse communia, aliquid amico donari. Non enim milli sic cum amico communia omnia sunt, quomodo cum socio, ut pars mea sit, pars illius, sed quomodo patri matrique communes liberi sunt, quibus cum duo sunt, non singuli singulos habent, sed singuli binos. Primum omnium iam efficiam, ut, quisquis est iste, qui me in societatem vocat, sciat se nihil mecum habere commune. Quare? Quia hoc inter sapientes solum consortium est, inter quos amicitia est ; ceteri non magis amici sunt quam socii. Deinde pluribus modis communia sunt. Equestria omnium equitum Romanorum sunt ; in illis tamen meus fit proprius locus, quem occupavi; hoc si cui cessi, quamvis illi communi re cesserim, tamen aliquid dedisse videor. Quaedam
Abbreviated transcription (Latin):
moulls qͥ uaquud comutationes iuenale temgns. a saistur inqa
cenelsims  e lontona mula e constitictione arã. pendentia inquils
nichil ẽ. cid̃ subici ocłis qd̾ teneri manu possit. Inanis auaritiȩ somnia.
Omiserum siquẽ delectat patrimoniisui liber magnus ⁊uasta spatiatraeꝵ
cobonda ꝑ iunctos. ⁊ immensi greges pecorum ꝑprouincias ac regna pa-¬
scendi. ⁊ familia bellicosis nationib maior ⁊ edificia priuata lanitatem ur¬
bium. magnarum uincentia. Cumbene ista ꝑque diuitias suas disposu¬
it. acfudit cireum speyerit. suꝑbumq se fecerit. quioquid habet ei qd̃
cupit comparet pauꝑẽ. Dimite me ⁊ illis diuitiis meis reode. Ego reg¬
quidem summam iudicans. qua ñ accepta gloriaretur. Dii de eq quã
puss illo anuno illum aut honerare uoluit. aut corrumpere. Redden-¬
dum egregio uiro testimonium ẽ. Ingentem rem ab illo dici audiui. cũ.
miraretur. c̃. dem̃tiam qd̃ seputasset. tanti posse mutari.Si temptare

Expanded text:
quid computationes et venale tempus et sanguinulentae centesimae ? Voluntaria mala ex constitutione nostra pendentia, in quibus nihil est, quod subici oculis, quod teneri manu possit, inanis avaritiae somnia. O miserum, si quem delectat patrimonii sui liber magnus et vasta spatia terrarum colenda per vinctos et immensi greges pecorum per provincias ac regna pascendi et familia bellicosis nationibus maior et aedificia privata laxitatem urbium magnarum vincentia ! Cum bene ista, per quae divitias suas disposuit ac fudit, circumspexerit superbumque se fecerit, quidquid habet, ei, quod cupit, comparet : pauper est. Dimitte me et illis divitiis meis redde. Ego regquidem summam iudicans, qua non accepta gloriaretur. Di deaeque, quam pusillo animo illum aut honorare voluit aut corrumpere ! Reddendum egregio viro testimonium est ; ingentem rem ab illo diei audivi, cum miraretur Gai dementiam, quod se putasset tanti posse mutari. " Si temptare,"
Abbreviated transcription (Latin):
dam grãm ñ ualet.nemo aduersus deos gratus ẽ. ⁊ in quos uoluntas
confertur. Duis in quid nichil alius p̃stare possumus. S si huic quoq cus
referre gratiam debeo ichil aluid p̃stare possum. Quid ẽ quare ñ eo ad¬
uersus hominem gratus sim. quo nichil amplius indeos confero: Sitam̃
queris quid sentiam. ⁊ ius signare responsum. hic bñficium recepisse se
iudicet. ille se sciat. ñ reddidisse hic illum dimitat. ille se teneat. Hic dicat
habeo qͥlle respondeat habeo. In omni questione ꝓpositũ sit nobis bonũ puble-¬
cum. p̃cludendȩ sunt excusationes ingratis ad quas refugere ñ possint. ⁊
b quib inficiationem suam tegere. Omnia feci. fac uam nune.
tutam imprudentes iuditas inaiores nrõs fuisse : ut ñ intelligerent. mi¬
quisissimum eẽ. eodem loco haberi eum. qui pecumam quam acreditore

Expanded text:
rendam gratiam non valet, nemo adversus deos gratus est, in quos voluntas sola rendam gratiam non valet, nemo adversus deos gratus est, in quos voluntas sola confertur. " Dis," inquit, " nihil aliud praestare possumus." Sed si huic quoque, cui referre gratiam debeo, nihil aliud praestare possum, quid est, quare non eo adversus hominem gratus sim, quo nihil amplius in deos confero ? Si tamen quaeris, quid sentiam, et vis signare responsum, hic beneficium recepisse se iudicet, ille se sciat non reddidisse ; hic illum dimittat, ille se teneat ; hic dicat : " Habeo," ille respondeat : " Debeo. " In omni quaestione propositum sit nobis bonum publicum ; praecludendae sunt excusationes ingratis, ad quas refugere non possint et sub quibus infitiationem suam tegere. " Omnia feci." Fac etiamnunc. Quid ? tu tam imprudentes iudicas maiores nostros fuisse, ut non intellegerent iniquissimum esse eodem loco haberi eum, qui pecuniam, quam a creditore
Abbreviated transcription (Latin):
fraguis ꝑdidi.⁊̃ nisi uincula que de trahere tͥ. uoliu ipse incidi.¶legabis me
retulise grãm. At mehercules athenienses harmodium ⁊anstogitonem
tyranni cidas uocant. ⁊ mutio manus in hostialiariã relicta. instar oecistio
por sennȩ fuit. Et semꝑ contrafortunam luctata uirtus. ⁊̃ citra efectũ
ꝓro siti operis enituit. Pus p̃sticit. qui fugientes occasiones secutus ẽ. ⁊ alia aiꝙ
ala captauit. ꝑ que referre grãm posset. quam qũẽ sine ullo sudore gratum
pͥma fecit. occasio. Duas inquit res. illetibi p̃stitit. uoluntatẽ arẽ. tuquoq ils
duas debet. Merut istud diceres ei quitibi reddidit uoluntatem otiosam. Hu¬
ic uere delies. ⁊ quiuult ⁊ conatur.⁊ nichil intemptatum relinquit. s ñ
potest. decere. ictrumq enim p̃stat quantuminse ẽ. Deinde ñ semꝑ mimero
numerus ȩquandus ẽ. Aiquando unares ꝓluab ualet. Itaq in locuoi rei suo¬
ced it. tam ꝓpensa uoluntas. ⁊ cupida reddendi. Quod si animus sine re ad refe¬

Expanded text:
rdidi, etiamne, si in vincula, quae detrahere tibi volui, ipse incidi, negabis me rettulisse gratiam ? At mehercules Athenienses Harmodium et Aristogitonem tyrannicidas vocant, et Mucio manus in hostili ara relicta instar occisi Porsinae fuit, et semper contra fortunam luctata virtus etiam citra effectum propositi operis enituit. Plus praestitit, qui fugientes occasiones secutus est et alia atque alia captavit, per quae referre gratiam posset, quam quem sine ullo sudore gratum prima fecit occasio. " Duas," inquit, " res ille tibi praestitit, voluntatem et rem ; tu quoque illi duas debes." Merito istud diceres ei, qui tibi reddidit voluntatem otiosam, huic vero, qui et vult et conatur et nihil intemptatum relinquit, id non potes dicere ; utrumque enim praestat, quantum in se est. Deinde non semper numero numerus aequandus est, aliquando una res pro duabus valet ; itaque in locum rei succedit tam propensa voluntas et cupida reddendi. Quod si animus sine re ad refe
Abbreviated transcription (Latin):
id quo nom̃ honesti iactatur id colite. Quoinodo inquit nõmo ꝑ uos ingratus est
sic rursuf omnes in grati sunt. Nam ut dicimus omnos stulti mali sunt qui unũ
autẽ uitium omina habet. Omnes autem stulti ⁊ mali sunt. Dinnes gͦ ingrati sunt.
Quid gͦ ñ sunt : non undiq humano generi cu uitiũ fit. Non publica querela
ẽ. perisse bñficia ⁊ paucissimos ẽẽ qui de bñmerentib ñ iniueẽ possime mereantur.

Expanded text:
in quo nomen honesti iactatur, id colite. " Quomodo," inquit, " nemo per vos ingratus est, in quo nomen honesti iactatur, id colite. " Quomodo," inquit, " nemo per vos ingratus est, sic rursus omnes ingrati sunt." Nam, ut dicimus, omnes stulti mali sunt ; qui unum autem habet vitium, omnia habet ; omnes autem stulti et mali sunt ; omnes ergo ingrati sunt. Quid ergo ? Non sunt ? Non undique humano generi convicium fit ? Non publica querella est perisse beneficia et paucissimos esse, qui de bene merentibus non invicem pessime mereantur
Abbreviated transcription (Latin):
Cieanthes uebementius agit. Nicet inquit bñsiciũ ñ sit qdꝰ acccepit. ipsetam̃ ingratꝰ ẽ.
quia ñ sum rediturꝰ ⁊̃ si accepiss Sic latroͤ. ⁊̃ antequam manus inquinet. quia
ad occidendum iam armatus ẽ. ⁊ babet spoliandi atq int̾ficiadi uoluntatẽ. Ex erret᷑
legi dant pęnas. quamus nemo usq ad deos manus porrigat. Quomodo inquit.
aduersus malum ingratus ẽ quisquam. Ingratus ẽ cum male dare bñficium ñ possit
ꝑcussum. quale apud lacedemonios facit. quodusum numerate pecuniȩ p̃stat. quo genece-
gatus es. hoc fidem tosolue. Quid sint bñficia anet in hanc sordidam humilen
teriam. deduci magnitudo nominis clari debeat. ad uos ñ ꝑtinet. In alios quoritur.
uerum. as ad speciem ueri componite animum. ⁊ olum bonestum discite quid est.

Expanded text:
Cleanthes vehementius agit. " Licet," inquit, " beneficium non sit, quod accepit, ipse tamen ingratus est, Cleanthes vehementius agit. " Licet," inquit, " beneficium non sit, quod accepit, ipse tamen ingratus est, quia non fuit redditurus, etiam si accepisset. " Sic latro est etiam antequam manus inquinet, quia ad occidendum iam armatus est et habet spoliandi atque interficiendi voluntatem ; exercetur legi dant poenas, quamvis nemo usque ad deos manus porrigat. " Quomodo," inquit, " adversus malum ingratus est quisquam, cum a malo dari beneficium non possit percussum, quale apud Lacedaemonios fuit, quod usum numeratae pecuniae praestat. Quo genere obligatus es, hoc fidem exsolve. Quid sint beneficia, an et in hanc sordidam humilemque materiam deduci magnitudo nominis clari debeat, ad vos non pertinet ; in alios quaeritur verum. Vos ad speciem veri componite animum et, dum honestum discitis, quidquid est,
Abbreviated transcription (Latin):
ios. Hec qui ñ reddit ingratus ẽ. Nobis itaq bñficia reddit. ẽẽ ñ placet. quȩ
ñ sunt animium factura meliorem. Commoda tam̃ illa ẽẽ ⁊ expectanda ñ ne¬
gamus. hec ⁊ iuo bono dare malus potest. ⁊ accipere ab ono ut pecumam et
ie timn t bonores ⁊ utam. Que siñ reodit mingrati nom̃ incioet. At quomo¬
di ingratum uocat eoñ resditd. quod negas ẽẽ bñficum:. Wuedam ẽẽ si uera
q̃ sunt aot̃ sumilitulmem eodem uocabulo compbensa sunt. Sic prarilem
et argenteaii ⁊ quream dicimus. Sic in luterarum ñ extotonide s ad i u¬
ins altiores ñ ꝑluctum Sic quimale uestitum. ⁊ panosumuidit iudũ
udise sedicit. Bñficia isañsunt babent tam̃ bñfieu ñ spericm. Q uodõ. ita
lit. tamingratus ẽ quam ueneficus. qui soporem cum uenenum eẽ crederet m iscuit.

Expanded text:
los ; haec qui non reddit, ingratus est. Nobis itaque beneficia esse non placet, quae los ; haec qui non reddit, ingratus est. Nobis itaque beneficia esse non placet, quae non sunt animum factura meliorem ; commoda tamen illa esse et expetenda non negamus. Haec et viro bono dare malus potest et accipere a bono, ut pecuniam et vestem et honores et vitam ; quae si non reddit, in ingrati nomen incidet. "At quomodo ingratum vocas eo non reddito, quod negas esse beneficium ? " Quaedam, etiam si vera non sunt, propter similitudinem eodem vocabulo comprehensa sunt. Sic pyxidem et argenteam et auream dicimus ; sic inlitteratum non ex toto rudem, sed ad litteras altiores non perductum ; sic, qui male vestitum et pannosum vidit, nudum vidisse se dicit. Beneficia ista non sunt, habent tamen beneficii speciem. " Quomodo ista lit, tam ingratus est quam veneficus, qui soporem, cum venenum esse crederet, miscuit.
Abbreviated transcription (Latin):
estus subest. minusq se inueniunt quo inmaiorem matĩam inciderunt. quam
fuictuarentur. Ergo nichi potest admalos ꝑuenire quod ꝓsit unino nichil quod
ñ noceat. Quecumꝙ enimillis contigerunt. in naturam suam uertunt. & ex¬
tra speciosa ꝓfuturaq similia oradarentur. illis pestifera sunt. Ideo nec bñficiũ
dare possunt. Qũo nemo potest qd̃ ñ habet dare. hic bñfaciendi uoluntate caret.
S quamus nec ita sirat. acciꝑe ⁊̃ malus tam̃ quedam potest. q̃ bñficiis si¬
milia suit. quib ñ redditis ingratus erit. Sunt ammibona. sunt corporis.
sunt fortunȩ. Illa anumi bona astulto. ac malo summouent᷑. Ad hec ad mut-¬
titur. quȩ ⁊ acciꝑe potest. ⁊ debet reddere. Et si ñ reddit ingratus ẽ. Nec
hoc ex nostra tantum constitutione. ꝑ ipateticis quoq quifelicitatis. huma¬
nȩ. longe lateq terminos ponunt. aiunt mimita bñficia. ꝑuentura adia¬

Expanded text:
estus subest minusque se inveniunt, quo in maiorem materiam inciderunt, qua fluctuarentur. Ergo nihil potest ad malos pervenire, quod prosit, immo nihil, quod non noceat. Quaecumque enim illis contigerunt, in naturam suam vertunt et extra speciosa profuturaque, si meliori darentur, illis pestifera sunt. Ideo nec beneficium dare possunt, quoniam nemo potest, quod non habet, dare ; hic bene faciendi voluntate caret. Sed quamvis haec ita sint, accipere etiam malus tamen quaedam potest, quae beneficiis similia sint, quibus non redditis ingratus erit. Sunt animi bona, sunt corporis, sunt fortunae. Illa animi bona a stulto ac malo submoventur ; ad haec admittitur, quae et accipere potest et debet reddere, et, si non reddit, ingratus est. Nec hoc ex nostra tantum constitutione. Peripatetici quoque, qui felicitatis humanae longe lateque terminos ponunt, aiunt minuta beneficia perventura ad ma
Abbreviated transcription (Latin):
odo dicebã tͥ mꝯspectu et̾ me senectutiᷤ iã uereor ne senectutẽ pꝰme
iniuriam. cũ sentũ incorpore. Tantũ uicia. ⁊ uicioꝵ nuistia senuer. Uiget aiꝰ. igaudet ñ multũ sibi
Credamꝰ illi bono suo ntat᷑. Ire in cogitationẽ iubet: ⁊ dspice qͥd ex hac tͣnqͥllitate ac modestia moꝵ

Expanded text:
 tibi, in conspectu esse me senectutis; iam vereor, ne senectutem post me entiam in corpore. Tantum vitia et vitiorum ministeria senuerunt; viget animus et gaudet non multum sibi esse florem suum. Credamus illi; bono suo utatur. Ire in cogitationem iubet et dispicere, quid ex hac tranquillitate ac modestia mo
Abbreviated transcription (Latin):
chil ecͥ inistis t̃ribile. nisi ip̃m timorẽ. Quod uides accidẽ pueris ħ nob̾ qͦ. mauisclis pueris
euenit. Illi qͦs amãt. qͥb assueu̾unt. c̃ qͥb ludũt si ꝑse natos iudẽt: expauescẽ. Nõ hoĩb tm̃m¬
carmi s reb ꝑͥ dm̃di: ⁊ reddenda facies sua. Iid mͥ gdadios. ⁊ignes. ostendis ⁊ turbã magnificã
circa te fremte. Tolle istã põpã sub qͣ lates. istultos t̾ritas. Mors: quã nuꝑ seruꝰ mĩs.
quã ancilla mea ꝯtẽpsit nid turursᷤ mͥ flagella. egiuileo̾. magno apparatu explicas.
q̃ sigliꝰ articlis singła machinam̃ta qͥd extorg̃ant᷑ aptata. ⁊ mille alia ĩstrum̃ta excar¬
nificandi partidati hois ꝓsinȩista q̃ nos obstupe facuit. uibe. ⁊icesere geniitꝰ. ierclama¬
tiones iocũ intcacationẽ elisarũ acerbitatẽ. Nẽpe dolor: que podaghͥtꝰ ille Stebi ques¬

Expanded text:
ihil esse in istis terribile nisi ipsum timorem. Quod vides accidere pueris, hoc nobis quoque maiusculis pueris evenit: illi quos amant, quibus adsueverunt, cum quibus ludunt, si personatos vident, expavescunt. Non hoa est et reddenda facies sua. Quid mihi gladios et ignes ostendis et turbam carnificum circa te frementem ? Tolle istam pompam, sub qua lates et stultos territas! Mors es, quam nuper servus meus, quam ancilla contempsit. Quid tu rursus mihi flagella et eculeos magno apparatu explicas ? Quid singulis articulis singula machinamenta, quibus extorqueantur, aptata et mille alia instrumenta excarnificandi particulatim hominis ? Pone ista, quae nos obstupefaciunt. Iube conticiscere gemitus et exclamationes et vocum int
Abbreviated transcription (Latin):
forni pudlie :aieeit. Beneficiumet odit et acc̃p̃it si modo id ꝓcest. sihis qui
dabat iurp aer̃t dedit. nichil reseit anbonanirem malo animo quis accipat.
Agendun hoc in conteaiumueitit. Ooit fratremsuum̃ que illz habere erpe¬
eius sepelri nec ps̃ ꝑfi. Quiclenimi illius uit eat quo genenedi aoeput
nee filis qoo enun. l̃ ꝑ hoc commodi accessit ͭ Dicam quid consculas icot

Expanded text:
formae publicae reiecit. Beneficium et odit et accepit, si modo id prodest, si is, qui formae publicae reiecit. Beneficium et odit et accepit, si modo id prodest, si is, qui dabat, ut prodesset, dedit. Nihil refert, an bonam rem malo animo quis accipiat. Agedum, hoc in contrarium verte. Odit fratrem suum, quem illi habere expeeius sepelivi. Nec ipsi profui quid enim illius intererat, quo genere dilaberetur ? nec fili
Abbreviated transcription (Latin):
di causam. Repeti apatre beneficium debet.Si quid ꝓ hoc bñgne facit. Iustus ñ
gratus ẽ. Nam illuo finiri ñ potest. Si patri dobeneficium. ⁊ matri. ⁊ auo ⁊ auũ-¬
culo ⁊ liberis ⁊ asfimib ⁊ amicis ⁊ serus ⁊ patriȩ. Ubi gͦ bñficium incipitstare :
Sorites emmille iexplicabilis subit. cui difficile ẽ modum imponere quia pau-¬
latim sub repit.⁊ ñ desinit serpere. illud solet quȩn. E r̃s duo dissident. fi al¬
terum seruo andem bñficium ei qui fratrẽ inuisum ñ ꝑisse moleste laturꝰ
qui inuitus ꝑfuit. Bñficium inquit uocas quoille offendit᷑. quo torquet᷑.
Multa bñficia tristeni fortem et asperam habent. quẽadmodum secare ⁊ urere
ut sanes ⁊ uinculis cohercere. Non ẽ spectandum andolere aliquis bñficio ac¬
cepto. sed angaudere debeat. Non ẽ malus denarius. quem barbarus ⁊ ignarus

Expanded text:
di causam. Repeti a patre beneficium non debet ; si quid pro hoc benigne facit, iustus, non di causam. Repeti a patre beneficium non debet ; si quid pro hoc benigne facit, iustus, non gratus est. Nam illud finiri non potest : si patri do beneficium, et matri et avo et avunculo et liberis et adfinibus et amicis et servis et patriae. Ubi ergo beneficium incipit stare ? Sontes enim ille inexplicabilis subit, cui difficile est modum imponere, quia paulatim surrepit et non desinit serpere. Illud solet quaeri: " Fratres duo dissident; si alterum servo, an dem beneficium ei, qui fratrem invisum non perisse moleste laturusqui invitus profuit. " Beneficium," inquit, " vocas, quo ille offenditur, quo torquetur ? " Multa beneficia tristem frontem et asperam habent, quemadmodum secare et urere, ut sanes, et vinclis coercere. Non est spectandum, an doleat aliquis beneficio accepto, sed an gaudere debeat ; non est malus denarius, quem barbarus et ignarus