comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
E si ita est ioetur qͣ cogi cens necessitate ui ⁊ͤ¬
tandi indecenciam ut salutem procuret hum¬
anam. quo modo negari pot̾it plus ħ pp̃ se fac̾e quam
pp̃ nos aut si ita est quam gͣm̃ illi debemus pro eo qd̃
facienti grãm aufert aut minuit. ⁊ est necessitas qua
maior bñficio gr̾ã debetur. cum enim aliquis ea necessi¬
tate cui subiac intus bñ fac̾. aut milla aut minor illi
gra debetur. cum u̾o gr̃a ep̃t sponte se necessitate̾ bñfa¬
ciendi subdit nec inuitus eam sistinet: tunc utiq maio
tas. s gr̃a: quia nullo cogente illam suscepit aut su̾at.
s gͣcis. nam si ꝙ hodie sponte promittis eras te daturũ
eadem cras uoluntate das. quamuis necesse sit te cras red¬
d̾e ꝓmissum si pot̾ aut menti. non tam̃ mimis tͥ li de¬
bet ille pro impenso bñficio cui das. quam si non ꝓ
misiss qm̃ te debitorem añ tempus dationis illi facere
non est tunc tatus. tale enim cum quis sc̾e comu̾satio¬

Expanded text:
 si ita est, videtur quasi cogi Deus necessitate vitandi indecentiam, ut salutem procuret humanam. Quomodo ergo negari poterit plus hoc propter se facere, quam propter nos? At si ita est, quam gratiam illi debemus, pro eo quoitas, quae benefacienti gratiam aufert aut minuit; et est necessitas, qua major beneficio gratia debetur. Cum enim aliquis ea necessitate, cui subjacet invitus, benefacit, aut nulla, aut minor illi gratia debetur. Cum vero ipse se sponte necessitati benefaciendi subdit, nec invitus eam sustinet, tunc utique benetas, sed gratia; quia nullo cogente illam suscepit aut servat, sed gratis. Nam si quod hodie sponte promittis te cras daturum eadem cras voluntate das, quamvis necesse sit te cras reddere promissum, si potes, aut mentiri; non tamen minus tibi debet ille pro impenso beneficio, cui das, quam si non promisisses: quoniam te debitorem ante tempus dationis illi facere non es coactus. Tale est cum quis sanctae conversatio
Abbreviated transcription (Latin):
Isi qd̃ ille unus unum pocĩ misit in mundum. iste
u̾o unus non solum illud mium. s cuncta simul abstu¬
lit que addita inuenit. Uñ dit̾ apłs. non sicut ꝑ unum p̾can¬
tem iͣ est ⁊ domimi. Nam iudicium quidem ex imo in comdẽ¬
pnatõnem. grã autem ex multis delictis in iustificatõnem quia
natõni fac̾. gr̃a u̾o ex multis delictis iustificat hominem qui
p̾t̾ illud unum qd̃ ꝯmimit̾ cum omnibus orignalr̾ trax̾ sua
quo propria multa commisit.

Expanded text:
isi quod ille unus unum peccatum misit in mundum, iste isi quod ille unus unum peccatum misit in mundum, iste vero unus non solum illud unum, sed cuncta simul abstulit quae addita invenit. Unde dicit Apostolus: Non sicut per unum peccantem, ita est et donum: nam judicium quidem ex uno in condemnationem, gratia autem ex multis delictis in justificationem. Quianationi facit: gratia vero ex multis delictis justificat hominem, qui praeter illud unum quod communiter cum omnibus originaliter traxit, sua quoque propria multa commisit.
Abbreviated transcription (Latin):
baptismate ioh̃is a quo ⁊ ip̃e baptizatus est. s quodam
p̃cursorio illius minist̾io qui dicebat ꝑate uiam domino. huic
Uni in quo solo renasci pot̾ant ꝑabantur. cuius enim bap¬
tum facta est. ego hodie genui. non unum illum temporiᷤ qͦ
baptizatus est. s inmutabilis et̾nitatis ostendit ut illum ho¬
minem ad nnigeniti ꝑsonam ꝑtin̾e monstraret. uͥ enim dies nͭ
hest̾ui fine inchoatur. nec initõ trastini t̾minatur. sꝑ hodiernꝰ
est. In aqua gͦ baptizari uoluit a ioh̾e. ñ ut eius iniquitas ul
la dilueretur. s nt magna cõmendaretur hu̾ilitas. Ita qͥrpe
nichil eo baptisium quod ablueret sicut mor nichil ꝙ pn
niret inue̾it. un ut diabolus u̾itate iusticie non uiolencia
potestatis op̾pssus ⁊ uictus. qm̃ ip̃m sũ ullo ꝑcã m̾ito ĩ iqͥssime
sa. non misanda necessitate s miserantuͤ pocius uoluntate
susceptum est. ut unuis pocm̃ colłet mundi. sicut uus pecm̃
misit in mũdum. ħ ẽ ĩ uniu̾sum genus humanm.¬

Expanded text:
baptizabantur , a quo et ipse baptizatus est: sed quodam praecursorio illius ministerio qui dicebat, Parate viam Domino , huic uni in quo solo renasci poterant parabantur. Hujus enim baptum facta est, Ego hodie genui te ; non unum illum temporis diem quo baptizatus est, sed immutabilis aeternitatis ostendit, ut illum hominem ad Unigeniti personam pertinere monstraret. Ubi enim dies nec hesterni fine inchoatur, nec initio crastini terminatur, semper hodiernus est. In aqua ergo baptizari voluit a Joanne, non ut ejus ila dilueretur, sed ut magna commendaretur humilitas. Ita quippe nihil in eo baptismus, quod ablueret, sicut mors nihil, quod puniret, invenit: ut diabolus veritate justitiae, non violentia potestatis oppressus et victus, quoniam ipsum sine ullo peccati merito iniquissime sa non miseranda necessitate, sed miserante potius voluntate susceptum est, ut unus peccatum tolleret mundi, sicut unus peccatum misit in mundum, hoc est in universum genus human
Abbreviated transcription (Latin):
gn̾a sunt duo qualitatis aninre. Qͣ litã qͥp
ut cum repente repentina infirmitate nigrest̾. ł uerecundia
rubesc̾. s mox hac ⁊ illa transemite: ad colorem pristinum h̾o
redit. comtinua. ut cum assiduam patitur infirmitatem. q̃
si continunum parit pallorem. Sic anime qualitas alũ subi¬
tanea: alñ u̾o continua. subitanea: ut cum irruente subi¬
ta temptatione: subito in poõo nig̾stit. s statim ꝑ comfessi¬
onem ⁊ pnĩam ad pulchriore priorem pulchritudinem
redit. comtinia: ut cum assidue in pcc̃o iacet. ꝑ ꝙ ⁊ assidu¬
e ante denm deformis apparet. hec autem gn̾a duo qͣlitatis
anime. gu̾a sunt duo indignationis sue. qui indiguns est
ẜ subitaneam equalitatem. non id̾o cũ ad indicium sibi

Expanded text:
a sunt duo qualitatis animae. Qualitas quiput cum repente repentina infirmitate nigrescit, vel verecundia erubescit, sed mox hac et illa transeunte, ad colorem pristinum homo redit. Continua, ut cum assiduam patitur infirmitatem, quae sibi continuum parit pallorem. Sic animae qualitas aliquando subitanea, aliquando vero continua est. Subitanea, ut cum irruente subita tentatione, subito in peccato nigrescit, sed statim per confessionem et poenitentiam ad priorem pulchritudinem redit. Continua, ut cum assidue in peccato jacet, per quod et assidue ante Deum deformis apparet. Haec autem genera duo qualitatis animae genera sunt duo indignitatis suae. Qui indignus est secundum subitaneam qualitatem, non ideo tamen ad judicium sibi
Abbreviated transcription (Latin):
beret pp̾ ꝙ accepit significationem qua pp̃ qua non acce¬
ꝑit. non enim accepit significare esse rem cum non est.
ł non esse. cum est nisi quia non potuit. illi dat tunc so¬
lumi modo significare esse est qñ est. ł non est qñ non est
alia gͥ est rectitudo ⁊ ueritas enuntiationis quia sigt ad ꝙ
re. quippe ista inunitabiris est ip̃i or̾oni. illa u̾o nuitabilis hanc
ꝙ est recte utor huius or̾oriis significatiue. cum uͦ eadem or̾o¬
in quibusdam enuntiabilibus niseꝑabiles sint. iste due rec¬
titudines seu ueritates ut cum dicimus homo ał est. aut
homo lapis non est. semꝑ enim ħ affirmatio sigt esse ꝙ est.
dis eam hr̃e cum mentitur sicut dicif. M. de u̾itate signifi¬
cationis de qua incepimns itm̃ ista sufficiant. eadem enim
omnibus signis que fuint ad siguiti  esse ł uou esse. ł sunt¬

Expanded text:
bet propter quod accepit significationem, quam propter quod non accepit. Non enim accepit significare rem esse, cum non est, vel non esse, cum est; nisi quia non potuit illi dari tunc solummodo significare esse, quando est, vel non esse, quando non est. Alia igitur est rectitudo et veritas enuntiationis, quia significare. Quippe ista immutabilis est ipsi orationi; illa vero, mutabilis: hanc quod est, recte utor hujus orationis significatione: quia ad houamvis in quibusdam enuntiationibus inseparabiles sint istae duae rectitudines, seu veritates: ut, cum dicimus: Homo animal est, aut, Homo lapis non est. Semper enim haec affirmatio significat esse qderis habere, cum mentitur, sicut tu dicis. MAG. De veritate significationis, de qua incoepimus, interim ista sufficiant. Eadem enim omnibus signis, quae fiunt ad significandum aliquid esse, vel n
Abbreviated transcription (Latin):
o qũo accipiend̾ sit qd̾ dcm̃ est sicut diebꝰ p̾stinis et sicut
auis pͥorib fortassis ẽĩ corpꝰ ĩ ꝯmemorat quo pͥmi hõres in
ꝑadyso fu̾t. tc̃ .n. pi᷑ atq integri ab omĩ sorde ac labe pccĩ
se ip̃os deo m̃dissuas hostias offe̾bant cet̾m ex quo ꝯmisse p̾ua¬
ricatõis cã inde dimuscͥ st̾ at hũana ĩ eis nͣ dãpnata est ex¬
quo uno mediatore et pꝰ lauacͫ regn̾acõis qͥb q ad huc ꝑuu¬
lis. nemom̃dꝰ a sorde sicut scriptũ ẽ nec uifans cꝰ ẽ unuius
as ĩ iusticia qͥ offẽrunt iu fide. uistꝰ .n. ex fide uiuit. ꝗͣius

Expanded text:
 accipiendum quod dictum est: Sicut diebus pristinis et sicut annis prioribus. Fortassis enim tempus illud commemorat, quo primi homines in paradiso fuerunt. Tunc enim puri adque integri ab omni sorde ac labe peccati se ipsos Deo mundissimas hostias offerebant; ceterum ex quo commissae praeuaricationis causa inde dimissi sunt adque humana in eis natura damnata est, excepto uno Mediatore et post lauacrum regenerationis quibusque adhuc paruulis nemo mundus a sorde, sicut scriptum est, nec infans. cuius est unius as in iustitia, qui offerunt in fide iustus enim ex fide uiuit; quamuis
Abbreviated transcription (Latin):
soluat d̾o pro pt̾co hominis aliquid maius qmͣ omne ꝙ p̾t̾
ceum est. H. ita comstat .A. illum quo qui de suo po
esse necesse est quam omine ꝙ non est deus. B. nequed
negare. A. nichil autem est supͣ omne ꝙ dicitur non est deꝰ¬
nͥ deus. B. uerum est. A. non gͦ potest hanc satiffactionem
fac̾e nͥ deus. B. sequitur. A. s nec fac̾e illam deb nͥ homo.
alioquim non satiffac̾ homo. B. non uidetur aliquidꝰ ĩtiꝰ.
.A. Si gͦ sic comsistat necesse est ut de hominibus ꝑ ficia¬
tur illa suꝑna ciuitas. net ħ esse ualet nisi fiat p̾dicta sa¬
tiffactio quam nec potest facere nisi deus nedebet nisi hͦ
necesse est ut eam faciat deus homo. G. bñdictus deus iam
magnum quiddam inuenimus de ħ ꝙ querimus pro se q̃¬
re gͥ ut cepisti. spero enim quia deꝰ nos adiuuabit. A¬
Unc inuestigandum est quomo̾
qmͦ ds possit

Expanded text:
solvat Deo pro peccato hominis aliquid majus quam omne quod praeter Deum est. BOS. Ita constat. ANS. Illum quoque, qui de suo potjorem esse necesse est quam omne quod non est Deus. BOS. Nequeo 88 negare. ANS. Nihil autem est supra omne quod Deus non est, nisi Deus. BOS. Verum est. ANS. Non ergo potest hanc satisfactionem facere, nisi Deus. BOS. Sic sequitur. ANS. Sed nec facere illam debet, nisi homo; alioquin non satisfacit homo. BOS. Non videtur aliquid justius. ANS. Si ergo, sicut constat, necesse est ut de hominibus perficiatur illa superna civitas; nec hoc esse valet, nisi fiat praedicta satisfactio, quam nec potest facere nisi Deus, nec debet nisi homo; necesse est ut eam faciat Deus homo. BOS. Benedictus Deus: jam magnum quiddam invenimus de hoc quod quaerimus: prosequere igitur ut incoepisti. Spero enim quia Deus nos adjuvabit. ANS. Investigandum est nunc quomodo possit
Abbreviated transcription (Latin):
tus sonat filium supplitare patri quam aliam ꝑsonã
alii. Item homo pro quo erat oraturus ⁊ diabolus qũ
erat expugnaturus aubo falsam similitudinem dei ꝑ
ꝓpriam noluntatem p̾sumserant. Uñ qiͣ specialius aduer¬
sus ꝑsonam filii peccauerunt qui uera patris similitu¬
do creditur. illi itaq cui spetialius sit in iuria: comne̾i¬
entins attribuitur culꝑp nindicta. ant indulgentiam. qͣ¬
pp̃ cum nos r̾o menitabilis ꝑdux̾it ad ħ ut necesse sit
diuinam ⁊ humanam naturam in unam comuenire
ꝑsonam nec fĩ possit in pluribus ꝑsonis dei ⁊ ħ comue¬
nientius fĩ pateat in ꝑsona u̾bi q̃uam in aliis. necesse
est u̾bum deum ⁊ hominem in unam comuenire per¬
sonam. P. sic est uia qua me ducis undiq minita rͦ¬
ne. ut neq ad dext̾am neq ad sinistram uideam ab illa¬
me posse declinare. A. non ego te ouco s ille de quo
loquimur sine quo nich̾ possimnis uos ducit ubicũ

Expanded text:
tius sonat Filium supplicare Patri, quam aliam personam tius sonat Filium supplicare Patri, quam aliam personam alii. Item: Homo, pro quo erat oraturus; diabolus, quem erat expugnaturus; ambo falsam similitudinem Dei per propriam voluntatem praesumpserant. Unde quasi specialius adversus personam Filii peccaverunt, qui vera Patris similitudo creditur. Illi itaque, cui specialius fit injuria, convenientius attribuitur culpae vindicta, aut indulgentia. Q nos inevitabilis perduxerit ad hoc, ut necesse sit divinam et humanam naturam in unam convenire personam: nec hoc fieri possit in pluribus personis Dei, et hoc convenientius fieri pateat in persona Verbi, quam in aliis, necesse est Verbum Deum et hominem in unam convenire personam. BOS. Sic est via, qua me ducis, undique munita ratione, ut neque ad dexteram, neque ad sinistram videam me ab illa posse declinare. ANS. Non ego te duco; sed ille, de quo loquimur, sine quo nihil possumus, nos ducit ubicunque
Abbreviated transcription (Latin):
deus qui est tres ꝑsonei hominem assumat. plureᷤᷤ
euim persone nequeunt unum eiundemq hominem
assumere iniutare ꝑsone. quare in una tm̃ ꝑsona hoc¬
u̾bi ad do̾nũ papam urbanum directa quantum ad p̾¬
sentem inuestigationem sufficere puto locutus sũ. B.
ꝑsona incarnetur. erunt duo filii in trinitate. filius
.s. dei qui ⁊ aut incarnatione dei filuis est ⁊ ille qui
per incarnationem filus est uirginis ⁊ erit in ꝑsonis
que semper equales esse debent. inequalitas s digni¬
tatem natiuitatum. dignorem nami natiuitatem ha¬
bebit natus ex d̾o. quam natus ex uirgine. Item si
pater fu̾it incarnatus: erunt duo nepotes in trinita¬
ce. quia pater erit nepos parentum uirginis ꝑ homi¬
nem assumtum. ⁊ u̾bum cum nichil habeat de homi¬
ne nepos erit tantum uirginis. quia filii enus erit fi¬
lius. que omuia incomueniencia sunt. nec in carna¬
tione u̾bi comtingunt. est ⁊ aliud cur magis comue¬
niat incarnari filio quam aliis ꝑsonis. qui comuenien¬

Expanded text:
Deus, qui est tres personae, hominem assumat. Plures enim personae nequeunt unum eumdemque hominem assumere in unitatem personae. Quare in una persona tanominum papam Urbanum directa, quantum ad praesentem investigationem sufficere puto, locutus sum. BOS. uaelibet alia persona incarnetur, erunt duo filii in Trinitate, Filius scilicet Dei, qui et ante incarnationem Filius est; et ille, qui per incarnationem filius erit Virginis: et erit in personis, quae semper aequales esse debent, inaequalitas secundum dignitatem nativitatum. Digniorem namque nativitatem habebit natus ex Deo, quam natus ex Virgine. Item: si Pater fuerit incarnatus, erunt duo nepotes in Trinitate; quia Pater erit nepos parentum Virginis per hominem assumptum; et Verbum, cum nihil habeat de homine, nepos tamen erit Virginis, quia filii ejus erit filius: quae omnia inconvenientia sunt, nec in incarnatione Verbi contingunt. Est et aliud cur magis conveniat incarnari Filio, quam aliis personis: quia convenien
Abbreviated transcription (Latin):
teneri possunt. quia a corruptõne corporalium affc̃onum
hic mundate non fuerunt quam corpulenciam de corpori¬
bus delectatõne traxerunt. quedam anime in esdem locis in
quibus culpam comiserinit puniinitur. quedam u̾o ad di¬
ditis receptaculis us adultimam resurtͦnem comtinentur
Sicut uuaqueq digna est requie uł miseria.

Expanded text:
ibi teneri possunt, quia a corruptione corporalium affectionum ibi teneri possunt, quia a corruptione corporalium affectionum hic mundatae non fuerunt, quam per corpulentiam de corporis delectatione traxerunt. Quaedam autem animae in eisdem locis, in quibus culpam commiserunt, puniuntur: quaedam vero abditis receptaculis usque ad ultimam resurrectionem continentur, sicut unaquaeque digna est requie vel miseria.
Abbreviated transcription (Latin):
Otencie anime atq uirtutes ionga ex̾citatõne atq
ne ⁊ eorum corruptõne p̾pedita uires suas ex̾cere non pot̃.
Anima dum carne exuta est: uidet uiuit. audit. zom̃s sẽsus
ato ingenia uinacr̾ ten ut pote ꝑura sõtilis cĩta ⁊ ꝓpetua
incorporea est anima pot̃ tũ hr̃e similitudinem corporis non
corporalem s corpori similem ⁊ corporalium omuino menbro¬
rum cum de corpore eg̾ditur. sic enim aut ad spũalia ꝓ nũ¬
tis fẽtur aut ad loca penalia simila corporibus qͣlia sepe de¬
monstrata sunt hiis qui rapti sunt a sensibus corporis ⁊ mor¬
tuis similes iacuerunt. cum ⁊ ipĩ in se ipĩs gererent similitu¬
dinẽs sui corporis ꝑ quam possent ad illa ferri. ⁊ talia simi¬
libus sensibus exꝑiri. anime si quidem que incorporibus ui¬
uentes ꝑ dilcõiem rerum uisibilium corporibus ymagiu¬
bus afficiuntur a corporibus exeuntes in eisdem ymaginibus
torm̃ta pacuntur. pp̃ ea enim ibi corporalibus passionibus

Expanded text:
otentiae animae atque virtutes longa exercitatione et ne et eorum corruptione praepedita, vires suas exercere non potest. Anima carne exuta vivit, videt, audit, et omnes sensus atque ingenia vivaciter tenet, utpote pura, subtilis, cita, et incorporea est anima: potest tamen habere similitudinem corporis, non corporalem, sed corpori similem, et corporalium omnino membrorum, cum de corpore egreditur. Sic enim aut ad spiritualia pro meritis fertur, aut ad loca poenalia similia corporibus: qualia saepe demonstrata sunt iis qui rapti sunt a corporis sensibus, et mortuis similes jacuerunt; cum et ipsi in se ipsis gererent quamdam similitudinem corporis sui, per quam possent ad illa ferri, et talia similibus sensibus experiri. Animae siquidem quae in corporibus viventes per dilectionem rerum visibilium corporalibus imaginibus afficiuntur, a corporibus exeuntes in eisdem imaginibus tormenta patiuntur. Propterea enim corporalibus passionibus
Abbreviated transcription (Latin):
mag̾ ꝓprie ⁊ aꝑcuis dicitur ⁊ quere de accessi iniusticie. si¬
quidem sepe aꝑta int̾rogatio expedit responsionem ⁊ ĩ¬
epta reddit inpeditionem. D. cur gͦ cessit ab angelo
uisto iustͣ.m. si ꝓprie uis loqui non recessit ab eo. sed
ip̾e desu̾it eam uolendo ꝙ non debuit cur desiit eam
.M. cum dico quia uolendo ꝙ nõ debuit illam def̾uit. a¬
ꝑte ostñdo cur ⁊ quom̾o illam deseruit. nam it̾o illani
deseruit qr noluit ꝙ nelle non debuit. ⁊ hoc modo idem
uolendo quod non debuit illam deseruit. D. cur uoluit ꝙ
non debuit. M. nulla causa p̾cessit hanc uolurtatem uisi
quia uelle potuit. D. an io uoluit quia potuit. M. no
lii .m. no nͥ quia uoluit. nam ħ uoluntas nullam hi̾it
cansan qua inpelleretur aliqͣtemis aut attͣheretur. s
pp̃a sibi efficiens cansa finit. si dici potest ad effc̾tum.S.
i potestas uolendi sit

Expanded text:
magis proprie et apertius dicitur; et quaere de abscessu justitiae. Siquidem saepe apta interrogatio expedit responsionem, et inepta reddit impeditiorem. DISC. Cur ergo recessit ab angelo justo justitia? MAG. Si proprie vis loqui, non recessit ab eo; sed ipse deseruit eam, volendo quod non debuit. DISC. Cur deseruit eam? MAG. Cum dico quia volendo quod non debuit, eam deseruit, aperte ostendo cur et quomodo illam deseruit. Nam ideo illam deseruit, quia voluit quod velle non debuivolendo quod non debuit illam deseruit. DISC. Cur voluit quod non debuit? MAG. Nulla causa praecessit hanc voluntatem, nisi quia velle potuit. DISC. An ideo voluit, quia potuit? MAG. Nnnisi quia voluit. Nam haec voluntas nullam aliam habuit causam, qua impelleretur aliquatenus, aut attraheretur; sed ipsa sibi efficiens causa fuit, si dici potest, et effectus  potestas volendi
Abbreviated transcription (Latin):
prorsus carere potest. s enm uice appetitus uere
commnoditatis qi naturali. retinz. postquam enim hu¬
mana natura ꝑfectam b̾itudinem amisit. ꝑfc̾am q sui ꝯ
nec ꝑfc̾e commoditatis appetitum amittere ualet. ht̃ itial
appetitus inglinuei ⁊ luxurie aliarum q falsarum ꝯmo¬
ditatumn. ⁊ ꝑ hos incedit querendo illam ꝑfc̾am ꝯmodita¬
tem cuius appetitum retinz naturalem. hos ã appetitus a¬
cet ut eosdem appetitus ad pocandum incitet. ut cum ebri¬
oso qui amplius bibere nequit. aliquid ausum uelle
comedere. sugg̾it. ut habeat appetitum amplius bibendi
sic antem diabolus incitat uolinitatem ad peccandium
aut ꝑ hos appetitus. aut ꝑ seinz ip̃m: uelut si aliquis lat᷑
aliquem ad se despoliandum incitarz. aut artificio aliquo
quo carnem eins calefac̾et. aut dicendo simplici u̾bo
ut se exueret. Ad quem u̾o cum ille nichil suspicans
fallacie appropiqͣt. subito capitur. uapulat. u̾asa uice

Expanded text:
prorsus carere potest, sed eum vice appetitus verae commoditatis quasi naturaliter retinet. Postquam enim humana natura perfectam beatitudinem amisit, perfectam quoquenec perfectae commoditatis appetitum amittere valet. Habet itaque appetitus ingluviei et luxuriae, aliarumque falsarum commoditatum, et per hos incedit quaerendo illam perfectam commoditatem cujus appetitum retinet naturalem. Hos autem appetitus adet, ut eosdem appetitus ad peccandum incitet. Ut cum ebrioso, qui amplius bibere nequit, aliquid assum velle comedere suggerit ut habeat appetitum amplius bibendi. Sic autem diabolus incitat voluntatem ad peccandum, aut per hos appetitus, aut per semetipsum. Velut si quis latro aliquem ad se spoliandum incitaret aut artificio aliquo quo carnem ejus calefaceret, aut dicendo ei simplici verbo ut se exueret. Ad quem vero cum ille nihil suspicans fallaciae, appropinquat, subito capitur, vapulat, versa vice
Abbreviated transcription (Latin):
orum pupillis quam ⁊ in singulis menbris. ferrum ig¬
nitum ⁊ candens infixum ħ̾at. ut nec medulle nec in
aliqͣtenꝰ sentiat. quid dicam: angustiatur. quis hunc
estimet sane mentis int̾ ista : eodem modo s penitus
comtraria comsideratione in illa futura uita. delecta¬
tio que tam in effabilis bonos inebriabit: ⁊ mnestima¬
bili dulcedine sui totos eos in enarrabili exundancia
saciabit Quid dixi totos : oculi. aures. nares. os.
manus. gutur. cor. ietur. pulmo. ossa. medulle.
comnuine tam mirabili delectionis. ⁊ duscedinis sen¬
su replebuntur. ut homo uere totus homo torrente
uoluptatis dei potetur. ⁊ ab ub̃tate domus enis mebrie¬

Expanded text:
orum pupillis quam et in singulis membris ferrum igorum pupillis quam et in singulis membris ferrum ignitum, et candens infixum habeat, ita ut nec medullae, nec intaliquatenus sentiat. Quid dicam angustiatur? Quis hunc aestimet esse sanae mentis inter ista? Eodem modo, sed penitus contraria consideratione, in illa futura vita delectatio quaedam ineffabilis bonos inebriabit, et inaestimabili dulcedine sui totos eos inenarrabili exundantia satiabit. Quid dixi totos? Oculi, aures, nares, os, manus, pedes, guttur, cor, jecur, pulmo, ossa, medullae,communi tam mirabili delectationis et dulcedinis sensu replebuntur ut vere totus homo de torrente voluptatis Dei potetur et ab ubertate domus ejus inebrie
Abbreviated transcription (Latin):
dines ⁊ item miserias esse duas. Maiore nidelz i
atq minorem. Maiorem: reguum dei: minoremmn¬
n̾o in quo adam fu̾ait primo positus. paradia gandium
dicimus. Item maiorem miseriam et̾num ignem gelẽ¬
ne. minorem autem: erumpnas fatemur uite presentiᷤᷤ
quas dum uiuimus incessant̾ patimir. reatitudinem
quippe neutram aliqñ exꝑti sunius. ꝙ si saltem illani
paruam beatitudinem quam adam in ꝑadiso positus
hũit exꝑti exs essemus. forte ꝑ hant illam maiorem
aliquo modo comiectando uidere possemus: sicut mĩc
in minora miseria nati. nutriti. ⁊ ad ulti. multa de ma¬
iori miseria quociens uolumus edicere. ⁊ explanare ua¬
lemus. Ita cum uoluptas de qua agimus comstet esse
uua portio summe beatitudinis: quo illam modo expli¬
cemus ut capiatur. non uideo nͥ forte id agamus aliqͣ
comtraria smmlitudine magne miserie. quam ex inino¬
ri comiectamus. Sit gͥ ante oculos cordis positus exem¬
pli causa. homo aliquis qui tam in ip̃is oculorum su¬

Expanded text:
dines et item miserias esse duas, majorem videlicet atque minorem. Majorem, regnum Dei; minorem vero, in qua Adam fuerat primo positus, paradisi gaudium dicimus. Item majorem miseriam, aeternum ignem gehennae; minorem autem, aerumnas fatemur vitae praesentis, quas, dum vivimus, incessanter patimur. Beatitudinem quippe neutram aliquando experti sumus. Quod si saltem illam parvam beatitudinem quam Adam in paradiso positus habuit experti essemus, forte per hanc illam majorem aliquo modo conjectando videre possemus, sicut nunc in minori miseria nati, nutriti et adulti, multa de majori miseria, quoties volumus, edicere et explanare valemus. Itaque cum voluptas, de qua agimus, constet esse una portio summae beatitudinis, quo illam modo explicemus, ut capiatur, non video, nisi forte illud agamus aliqua contraria similitudine magnae miseriae, quam ex minori conjectamus. Sit igitur ante oculos cordis positus, exempli causa, homo aliquis, qui tam in ipsis oculorum su
Abbreviated transcription (Latin):
ex ipomerat auime cariusq ꝯplexu ⁊ĩ totãmolestiã non¬
iuqmͣ unꝰ ictꝰ corporis uł aĩe rapt᷑ int̾cipit nͨ eam ꝑ cipi pͥue¬
niente celi̾tate ꝑmittit. qͥc qͥd tam̃ ĩ est ĩ moriẽtib qd̾ cum
gͣui sensu adimit sensũ pie fidełrq totierãdo. auq me¬
ritum pacĩe nõ auft̾ uocabulũ pene. ita cũ ex pͥmoꝵ hõuiũ¬

Expanded text:
ue complexu. Quam totam molestiam nonnunquam unus ictus corporis vel animae raptus intercipit, nec eam sentiri praeveniente celeritate permittit. Quidquid tamen illud est in morientibus, quod cum gravi sensu adimit sensum, pie fideliterque tolerando auget meritum patientiae, non aufert vocabulum poenae. Ita cum ex homi
Abbreviated transcription (Latin):
fida et suiceradcietate uiuẽciũ et ex hoc amore graude gaudiũ nõ de¬
sistente qd̾ amabat᷑ ad fruend̾. erat deuitat̾o tuͣsqͥlla pcc̃ĩ qͣ manẽ¬
te ulłũ oĩo aliũde malum qd̾ t̾staret iuuebat. an forte cupiebaut
ꝓhibitũ lignũ aduescend̾ ꝯting̾e̾. S mori metuebant. ac ꝑ hoc et
cupiditas et metꝰ iam tiuic illos hoĩet ⁊̃ i illo ꝑtͣbat loco: ablit. ut

Expanded text:
fida et sincera societate uiuentium, et ex hoc amore grande gaudium, non desistente quod amabatur ad fruendum. Erat deuitatio tranquilla peccati, qua manente nulprohibitum lignum ad vescendum contingere, sed mori metuebant, ac per hoc et cupiditas et metus jam tunc illos homines etiam in illo perturbabat loco? Absit, ut
Abbreviated transcription (Latin):
hec uero geuera ominia: inueniri possunt in monachis. qͦs
matrona quedam magr̾e cuidam cominendauit .i. uolun¬
tas diuina uoluntati abbatis eorum supposuit.

Expanded text:
ec vero genera omnia inveniri possunt in monachis, quos matrona quaedam magistrae cuidam commendavit, id est voluntas divina voluntati abbatis eorum supposuit.
Abbreviated transcription (Latin):
batur uera in quibus erant corpora non dinost̾et nͥ cum ab illo
augelus ꝑ quen fu̾at nb̾atus abscessit. aut ab hac uia deuiabat
iacob prĩarcha qñ uiuentem filium a uestia crecebat occisum. In
hiis atos huns modi falsitatibus salua fide que in deum nob̾ est
fallimur ⁊ uia non relicta que ad illum nos duc̃. erramus. qui
errores ⁊̃ si pc̾a non sunt. tñ in malis huius uite deputandi st̾.
que iͣ sb̾ita est uanitati ut approbentur hic fa̾sa ꝓ uis. respuan¬
tur u̾a ꝓ falsis. teneneantur inc̾ta proc̾tis. qͣuuis autem hec
ab ea fice absint ꝑquam ueram c̾tamiq ad et̾nam b̾itudinem ten¬
dimus. ab eatũ misła non absunt in qua ad huc sumus. nullo m̾o
quippe falłemur in aliquo uł animi uł corporis sensu. si iam u̾a
illa atq ꝑfecta felicitate frnemur.

Expanded text:
abatur, vera in quibus erat corpora non dignosceret, nisi cum ab illo abatur, vera in quibus erat corpora non dignosceret, nisi cum ab illo angelus, per quem fuerat liberatus, abscessit: aut ab hac via deviabat Jacob patriarcha, quando viventem filium a bestia credebat occisum . In his atque hujusmodi falsitatibus, salva fide, quae in Deum nobis est, fallimur, et via non relicta quae ad illum ducit, erramus: qui errores etiamsi peccata non sunt, tamen in malis hujus vitae deputandi sunt, quae ita subjecta est vanitati, ut approbentur hic falsa pro veris, respuantur vera pro falsis, teneantur incerta pro certis. Quamvis enim haec ab ea fide absint, per quam veram certamque ad aeternam beatitudinem tendimus; ab ea tamen miseria non absunt, in qua adhuc sumus. Nullo modo quippe falleremur in aliquo vel animi vel corporis sensu, si jam vera illa atque perfecta felicitate frueremur.
Abbreviated transcription (Latin):
cau̾e sibi uidentur errorem. cum ⁊̃ erraudo comuincantur. ui¬
n̾e. qm̃ non pot̾ qui non uiuit errare. sicut gͦ nos uiu̾e nõ so¬
lum uerum. s ⁊̃ c̾tum est. ita uera ⁊ c̾ta funt multa quibus nõ
assentiri. ab sit ut sapiencia potius quam demencia nominãda sit.
ad capessandum deĩ regnum utrum credantur an non. uł utrum ue¬
ra fiue suit sue putentur an fassa. in hiis errare .i. aluid proalio
putare. non arbitrandum est esse petm̃. aut si est minimunẽẽ
atci leuissimum. postremo qualetum illud ⁊ quantumcumq sit.
ad illam uitum non ꝑtinet qua unus ad dominum deum qua
uia fides est xpĩ. que ꝑdilectõnem oꝑatur. neq .ii. ab hac uia de¬
uiabat in gemin. gtatus ille ꝑentibus error aut ab hac uia.
deuiabat apłs petrui. qñ se existimans usum uid̾e. aliud ꝓ alio
sic putabat ut a corporum y maginibus. in quibus se esse arbit᷑¬

Expanded text:
cavere sibi videntur errorem: cum etiam errando convincantur vicavere sibi videntur errorem: cum etiam errando convincantur vivere; quoniam non potest qui non vivit errare. Sicut ergo nos vivere non solum verum, sed etiam certum est; ita vera et certa sunt multa, quibus non assentiri, absit ut sapientia potius quam dementia nominanda sit. ad capessendum Dei regnum, utrum credantur, an non; vel utrum vera sive sint sive putentur, an falsa: in his errare, id est, aliud pro alio putare, non arbitrandum est esse peccatum; aut si est, minimum esse atque levissimum. Postremo, qualecumque illud et quantumcumque sit, ad illam viam non pertinet, qua imus ad Deum: quae via fides est Christi, quae per dilectionem operatur . Neque enim ab hac via deviabat in geminis filiis gratus ille parentibus error: aut ab hac via deviabat apostolus Petrus, quando se existimans visum videre, aliud pro alio sic putabat, ut a corporum imaginibus, in quibus se esse arbitr
Abbreviated transcription (Latin):
tur esse pocm̃ qd̃ uitari non posse comtendunt nͥ omnis suspẽdat᷑
assentio. errare quippe dicunt eum quisqueͥs assentit incertis. nͥ
ꝙ uidetur. forte sit um. accutissimis quidem s inpudentissimis ꝯ¬
flictatõnibus disputant. Apud nos autem iustus ex fide uiuit ac
si tollatur assensio fides tollitur. quia sũ assensione nichil cͤdit᷑
⁊ sunt uera. quainuis non uideantur. que nisi credantur ad uitã
b̾am que non nͥ et̾ua est. non potest ꝑuenirs. cum istis u̾o ntr̃
loqui debeamus ignoro. qui non uisturos in et̾mim s inp̾sencia
se uiu̾e nesciunt. ĩmo nescire se dicunt. qd̃ nescire negari ñ possũt
Neque enim quisquam sinitur nescire se uiu̾e. qũ quidem si ñ
uinit. non potest aliquid uł nescire. qm̃ ñ solum stire. nerum ⁊̃
nescire ñ nͥ niuentis est. s iudel non assenciendo quod niuant.

Expanded text:
tur esse peccatum, quod vitari non posse contendunt, nisi omnis suspendatur tur esse peccatum, quod vitari non posse contendunt, nisi omnis suspendatur assensio. Errare quippe dicunt eum quisquis assentitur incertis: nihilque i, etiamsi quod videtur, forte sit verum, acutissimis quidem, sed impudentissimis conflictationibus disputant. Apud nos autem, Justus ex fide vivit . At si tollatur assensio, fides tollitur; quia sine assensione nihil creditur. Et sunt vera quamvis non videantur, quae nisi credantur, ad vitam beatam, quae non nisi aeterna est, non potest perveniri. Cum istis vero utrum loqui debeamus ignoro, qui, non victuros in aeternum, sed in praesentia se vivere nesciunt: imo nescire se dicunt, quod nescire non possunt. Neque enim quisquam sinitur nescire se vivere: quandoquidem si non vivit, non potest aliquid vel nescire; quoniam non solum scire, verum etiam nescire viventis est. Sed videlicet non assentiendo quod vivant,
Abbreviated transcription (Latin):
pore aut corpore tanquam spñ sentiuntur. quale putabat esse apłs
petrus qñ se existimatat uisum uid̾e. repente de cdlanstris ⁊ ninculis ꝑ
angelum lib̾atus. aut in ipis rebus corporeis lene putatur esse ꝙ as¬
ꝑm est. aut dulce ꝙ amarum est. aũ bñ ose. ꝙ putridum est. aut to¬
nare cum redatrausit. aut illum esse hominem cum sit alius cm̃ duo
simillimi sunt. ꝙ in gemiinis seꝑe coitingit. Uñ ait. quidam gͣtus
ꝙ ꝑentibus error ⁊ cet̾a talia ⁊̃ pcc̃a dicenda sint. ħ qõ nodosissima
que homines accutissimos achademicos torsit nunc mͥ enodanda su¬
scepta est utrum aliquid deb̾at sapiens aꝓpbare. ne incidat in mero
sint uł inc̾ta. uñ tͥa cum feci uolumina ĩ mitõ comu̾sionis mee.
ne inpediñto nob̾ esset. que tanquam in ostio mͥ comtͣdicebat ⁊
ntiq fuerat remouenda. inueniende desperatõ u̾itatis. que illoꝵ
uicetur argum̃tatõnibus roborars. Apud illos gͦ error omis puta¬

Expanded text:
pore, aut corpore tanquam spiritu sentiuntur; quale putabat esse apostolus Petrus, quando existimabat se visum videre, repente de claustris et vinculis per angelum liberatus : aut in ipsis rebus corporeis lene putatur esse quod asperum est, aut dulce quod amarum est, aut bene olere quod putidum est, aut tonare cum rheda transit, aut illum esse hominem cum alius sit, quando duo simillimi sibi sunt, quod in geminis saepe contingit; unde ait ille, Gratusque parentibus error: et caetera talia etiam peccata dicenda sint. Nec quaestio nodosissima, quae homines acutissimos, Academicos torsit, nunc mihi enodanda suscepta est; utrum aliquid debeat sapiens approbare, ne incidat in errorsint, vel incerta. Unde tria confeci volumina in initio conversionis meae, ne impedimento nobis essent, quae tanquam in ostio contradicebant. Et utique fuerat removenda inveniendae desperatio veritatis, quae illorum videtur argumentationibus roborari. Apud illos ergo error omnis puta
Abbreviated transcription (Latin):
pͦs. Gustate ⁊ uidete q. s. e. d. ⁊ apꝰ. xͥ bomis odor sumus. ⁊ ĩ hiis
qui ꝑeunt ⁊ in hiis qui salui fiunt. ⁊ ineinͣgłio dominus nuli¬
erem fide se tetigisse magis quam corpore ostendit dicens.
tetigit me aliquis. nam ⁊ ego sensi uirtutem de me exisse.
sic gͦ cum omni cantela obsuandum est. quid ad corporis stꝰ
⁊ quid ad anime ꝑtiuet dignitatem ne forte comfusus ordo ⁊ ir¬
ratõnabilis existimatõ alicui repuguare uideatur u̾itati..
On est t̾cius in sb̾a hominis

Expanded text:
Christi bonus odor sumus, et in iis qui pereunt, et in iis qui salvi fiunt . Et in Evangelio Dominus mulierem fide se tetigisse magis quam corpore ostendit, dicens: Tetigit me aliquis; nam et ego sensi virtutem de me exisse . Sic ergo cum omni cautela observandum est quid ad corporis sensus, et quid ad animae pertineat dignitatem; ne forte confusus ordo et irrationabilis aestimatio alicubi repugnare videatur veritati. Non est tertius
Abbreviated transcription (Latin):
Uabus substãciis comstat homo. anima tĩ ⁊ carne. anĩ¬
na cum rõne sua. ⁊ carne cum sensibus suis. quos tñ sensus¬
abs anime societate non mon caro. anima u̾o ⁊̃ sũ carne
rõnale suum tenet. Notandum tũ ꝙ ipĩ huidem sensus qui
in ext̾iori homine describuntur. simili modo ẜ modum suum ĩ
int̾iori esse manifestantur. quia spĩtales res non corporalibus
sensibus s spiritalibus rimande sunt. uñ diuina ĩ nox ĩ et̾o¬

Expanded text:
uabus substantiis constat homo, anima tantum et carne. Anima cum ratione sua, et carne cum sensibus suis, id absque animae societate non movet caro, anima vero et sine carne rationale suum tenet. Notandum tamen quod iidem ipsi sensus, qui in exteriori homine describuntur, simili modo secundum modum suum in interiori esse manifestantur; quia spirituales res non corporalibus sensibus, sed spiritualibus rimandae sunt. Unde divina vox i
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑa nr̃a am̃ ip̃iꝰ ꝑocius int łri gunt᷑ eẽ amͣ nr̃a. tunc nobꝰ adhac
sabb̾m adiputend̾ iuputant᷑ quia si nob̾ ea tribuimꝰ seruilia eĩt
cum de sabb̾o dicatur. omẽ opꝰ seruile non facietis in eo. pp̃hoc
et iut eos ut scuent qd̾ ego doꝰ qui scifico eogꝰ. hoc ꝑfr̾e tunc
scieuiꝰ cũ ꝑfcẽ uacabimꝰ et ꝑfecte uidebuuꝰ qr ip̃e ẽ deꝰ ip̃e ⁊̃

Expanded text:
untur esse quam nostra, tunc nobis ad hoc Sabbatum adipiscendum imputantur, quia si nobis ea tribuerimus servilia erunt, cum de Sabbato dicatur: Omne opus servile non facietis in eo. Propteret inter eos, ut scirent, quia ego Dominus qui sanctifico eos refecti: ecte uacabimus, et perfecte uidebimus quia ipse est Deus. Ipse etiam
Abbreviated transcription (Latin):
Q ineo redeuit abom̃ibꝰ oꝑuꝰ sius q̃ inchoauit de tace dier
pieni atq refecti .iͥ. uacantes uidebimꝰ añ ip̃e est de ꝙ nobis
ip̃i eẽ uoluimꝰ qñ ab illo cecidimꝰ audientes aceductore etitic
sicut dii et recedentes auo̾ deo auo faciente du eẽmꝰ eiꝰ ꝑtici¬
patõne. nõ desert̃oe. quid .n. sine illo feqimꝰ uisi ad̾ inira eiꝰ et¬

Expanded text:
 Dies pleni adque refecti. Ibi uacantes uidebimus quoniam ipse est Deus; quod nobis ipsi esse uoluimus, quando ab illo cecidimus, audientes a seductore: Eritis sicut dii; et recedentes a vero Deo, quo faciente dii essemus ejus participatione, non desertione. Quid enim sine illo fecimus, nisi quod in ira e
Abbreviated transcription (Latin):
non pccãre. nouissimũ erit nõ posse pc̃care. sic .n. erit ĩ amissibsi̾t
uolũtas pietatis et eqlitatis quo et felicitatis. namutiq peccan¬
do nec pietatem nec felicitatẽ tenuiniꝰ. uolũtatẽuꝰ felicitatis nec ꝑdi¬
fruens indeficient̾ etͥnoꝵ ioꝯditate gandioꝵ. oblita culꝑaꝵ. obli¬
ta penaꝵ. nec tam̃i̾o sue lib̾atõnis oblita ut lib̾atori suo non
sit ingrata: qnͣtum gͦ attinet ad scĩam rõalem memior pͥcitaꝵ ⁊̃¬
tissimꝰ modicꝰ sicut arte sciunt᷑ om̃s fere morbos corꝑisnouit
sicut aũt corpore seucuint᷑ plimos nesat quos ip̃e nõ pac᷑ ẽ ut

Expanded text:
um non posse peccare. Sic enim erit inamissibilis uoluntas pietatis et aequitatis, quo modo felicitatis. Nam utique peccando nec pietatem nec felicitatem tenuimus, uoluntatem uero felicitatis nec perdifruens indeficienter aeternorum iucunditate gaudiorum, oblita culparum, oblita poenarum; nec ideo tamen suae liberationis oblita, ut liberatori suo non sit ingrata; quantum ergo attinet ad scientiam rationalem, memor pratissimus medicus, sicut arte sciuntur, omnes fere morbos corporis nouit; sicut autem corpore sentiuntur, plurimos nescit, quos ipse non passus est. ut
Abbreviated transcription (Latin):
tui hoĩs ĩ alt̾iuis sit uiuentis caro cui pociꝰ uiuentis eoꝵ ĩ¬
rrͦnem reddat᷑. Si .i. dͥspiam ꝯfectꝰ fame atq ꝯpulsꝰ
uescat᷑ cadaui̾b hoĩnũ qd̾ malum aliqͦ ciens accidisse
et uetꝰ cestat᷑ hẏstoria et nr̃oꝵ tẽpoꝵ infelicia exꝑimẽ.¬
ta docuerũt nõ qͥscumu uindica rõne ꝯtendit totum dige¬
stum fuisse ꝑimos meatꝰ nicħ inde mneius caruẽ ꝯuer¬
sum atq nutatũ cum ip̃a macies q̃ fait et nõ est saciͤ
qͥcqͥd .n. carniũ ex hausit fames nõ utiq in auras ẽ ex¬
alatum. Uñ diximꝰ oĩ potẽtẽ deui posse reuotare qd fu¬
git reddit᷑ gͦ caro illa hõi inqͦ ẽe caro hũana pͥmit de¬
pit ab allo quippe alt̃o tanꝙͣ mnutuo sup̃ta deputanda est̾
q̃ sicut es alienũ ei reddenda est. Uñ sũpta est. sua uero
roddet᷑ ꝙͣius et si om̃ibꝰ ꝑisset mõis nec ulia eiuis mat̾es ĩ
ullis nate᷑ latebris remã sisset uñ uellet eam reparẽ om̃i p̃o

Expanded text:
tui hominis etiam alterius fit uiuentis caro, cui potius eone reddatur. Si enim quispiam confectus fame adque conpulsus uescatur cadaueribus hominum, quod malum aliquotiens accidisse et uetus testatur historia et nostrorum temporum infelicia experimenta docuerunt: num quisquam ueridica ratione contendet totum digestum fuisse per imos meatus, nihil inde in eius carnem mutatum adque conuersum, cum ipsa macies, quae fuit et non est, squidquid enim carnium exhausit fames, utique in auras est exhalatum; unde diximus omnipotentem deum posse reuocare quod fugit. reddetur ergo caro illa homini, in quo esse caro humana primitus coepit. ab illo quippe altero tamquam mutuo sumta deputanda est; quae sicut aes alienum ei redhibenda est, unde sumta est. sua uero reddetur. quamuis, etsi omnibus perisset modis nec ulla eius materies in ullis naturae latebris remansisset, unde uellet eam repararet omnipot
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑficiende siue ꝑfcẽ cͦq indita corpori r̾o iuuentutis ĩ m̾bro ꝑ
atur. nõ est absurdum ut aliqͥd iude etiam statẽ cororis
addiposse credamꝰ cum om̃ibꝰ ꝑtibꝰ ut decorem cꝰtodiãt id
distͥbuit᷑. qd̾ si deforiuit̾ ĩ una eẽt utiqs non deceret aut si
ꝯteudit᷑ iu ea nͣ stat᷑a corporis qñ q̃ resurrecturs et̃ inqua
detunetꝰ est nõ puignacit᷑ re sistend̾ ẽ tñ absit oñis detoꝵ¬

Expanded text:
fectae cujusque indita corporis ratio juventutis, in membrorum atur: non est absurdum, ut aliquid inde etiam staturae corporis addi posse credamus, cum omnibus partibus, ut decorem custodiant, id distribuitur, quod si enormiter in una esset, utique non deceret. Aut si contenditur in ea quemque statura corporis resurrecturum esse, in qua defunctus est, non pugnaciter resistendum est; tantum absit omnis defor
Abbreviated transcription (Latin):
omnia non potes aut si non potes corrumpi uł mñtiri
nec face uerum esse falsum. aut ꝙ factum est non esse factum ⁊
s inpodencia. nam qui ħ potest ꝙ sibi non expedit ⁊ ꝙ non deb
pot̾ que quanto mag̾ potest tanto magis ꝑu̾sitas ⁊ adu̾sitas post̾
s inpotencia non enim id̾o dicitur posse quia ip̃e possit. s quia i¬
sua inpotentia fac̾ i alind est in se posse sñ alio gn̾e loquendi si¬
cut mala inproprie dicuntur. ut componimus esse ꝓ non esse.
gis ꝓprie uideatur dici sic non est ꝙ̃ad̾ dicis non esse. Idem dꝰ
sit nͥ fac̾e. Itaq cum qui dicitur hr̾e potestateni faciendi aut
paciendi ꝙ sibi non expendit aũ ꝙ non debet in poͣ intelligit᷑
ꝑ potenciam. qr quo plus ħt hanc potentiam eo ꝑu̾sitas ⁊ ad¬
u̾sitas in illum sunt potentiores ⁊ ille comtra eas inpotentior
gͦ domine deus non minus es omnipotens qi nichil potes ꝑ in¬
potentiam ⁊ nichil potest comtra te. qͦmꝰ ẽ misericors¬
qm᷑ͦ ẽ misericors

Expanded text:
omnia non potes? Aut si non potes corrumpi nec mentiri nec facere verum esse falsum, ut quod factum est non esse factum, esed impotentia? Nam qui haec potest, quod sibi non expedit et quod non debet potest. Quae quanto magis potestsed impotentia. Non enim ideo dicitur posse, quia ipse possit; sed quia sua impotentia facit aliud in se posse, sive aliquo genere loquendi, sicut multa improprie dicuntur, ut cum ponimus esse pro non essegis proprie videatur dici: Sic non est, quemadmodum dicis non esse. Item dicimus: sit nihil facere. Sic itaque cum quis dicitur habere potentiam faciendi aut patiendi quod sibi non expedit, aut quod non debet; impotentia intelligitur per potentiam; quia quo plus habet hanc potentiam, eo adversitas et perversitas in illum sunt potentiores, et ille contra eas impotentior. Ergo, Domine Deus, inde verius es omnipotens, quia potes nihil per impotentiam, et nihil potest contra te CAPUT VIII. Quomodo sit misericor
Abbreviated transcription (Latin):
nebras quia nulle funt inte s indet se non plus posse id̾e
pp̃ tenebras suas cur ħ domine cur hoc tenebratur oculus eiꝰ
a inmĩsitate uere ⁊ comtrahitur augustia sua ⁊ uincitur am¬
plitudine tua quanita naniq est lux illa de qua mitat om̃e
uerum quod r̾onali menti lucet quam ampla est illa u̾itas
puritatis quid simplicitatis quid c̾titudinis ⁊ splendoris ibi
est r᷑te plus quam a c̾atura ualeat intelligi.

Expanded text:
nebras, quae nullae sunt in te; sed videt se non plus posse videre, propter tenebras suas. Cur hoc, Domine, cur hoc? Tenebratur oculus ejus a immensitate. Vere et contrahitur angustia sua, et vincitur amplitudine tua. Quanta namque est lux illa, de qua micat omne verum, quod rationali menti lucet? Quam ampla est illa veritas, puritatis, quid simplicitatis, quid certitudinis, et splendoris ubi est? Certe plus quam a creatura valeat intelligi.
Abbreviated transcription (Latin):
uelle: ꝓpria uoluntate. ita ut aliam quam seqͣtur
non habeat suꝑ se. Cum gͥ homo iuiit aliquid ꝑ ꝓpriam i¬
noluntatem deo aufert quasi suam coronam. sicut enim co¬
rona soli regi competit sic ꝓpria uoluntas deo soli. ⁊ sicũ
regem aliquem ihon r aret qui suam eĩ coronato au¬
ferrz: sic homo inhonorat deum qui aufert ei proprieu
nolinitatis priuilegi.an hu̾do ꝙ ille debet hr̃e solum. s sicũ
propia noluitas dei fons est. ⁊ origo totius bom. ita ꝓpria
uolutas hominis totuis est exordum małi. smilitudo¬
quibusdam ab inuicem seꝑantur. a quibus uo duo. ⁊ dno

Expanded text:
propria voluntate, ita ut aliam, quam sequatur, non habeat supra se. Cum igitur homo vult aliquid per propriam voluntatem, Deo aufert quasi suam coronam. Sicut enim corona soli regi competit, sic propria voluntas soli Deo. Et sicut regem aliquem inhonoraret, qui suam coronam ei auferret; sic homo inhonorat Deum, qui aufert ei propriae voluntatis privilegium, habendo quod ille debet habere solum. Sed sicut propria voluntas, Dei fons est et origo totius boni; ita propria voluntas hominis, totius est exordium mali. CAPUT Iquibusdam ab invicem separantur, aliquibus vero duo et duo
Abbreviated transcription (Latin):
putannis esse. ⁊ falsam cum non est. D. ita ht̃ usus. M.
quid gͦ ueritas tͥ ur᷑ ueritas in cogitatione. D. ẜm rõ
cogitationis quam rectitudo eiuis. Ad hoc namz datum est
nobis posse cogitare aliquid esse uł non esfe aliquid. ut cogi¬
tenus esse ꝙ est. ⁊ non esse ꝙ non est. quapp̃ qui putut
esse ꝙ est putat ꝙ deb. sit ꝙ id̾o recta est cogitatio. Si gͦ
recta est ⁊ uera cogitatio uon ob aluid ꝙͣ qr putamus esse
ꝙ est. aut non esse ꝙ non est. alia eius u̾itas quam rͨtitu
esse. cum dicit diabolus non stetisse in ueritate. non enim
in ueritute. ue des̾uit ueritatem nͥ i uoluntate. D. ita cͤ¬
do. si enim semꝑ uoluiss ꝙ debuit. numquam peccassi. qui no̾
tate fuit. et cum uoluit quod non debuit rectitudinem ⁊
ueritatem deseruit. non aliud pot̾̃ iͥ intelligi ueritas quam rͤ¬
titudo qm̃ siue ueritas sũ rectitudo non aliuo meius uolun¬
TA¬
te
tate uit. quam uelle ꝙ debuit.. S¬

Expanded text:
putamus esse, et falsam, cum non est. DISC. Ita usus habet. MAG. Quid ergo tibi videtur veritas in cogitatione? DISC. Secucogitationis, quam rectitudo ejus. Ad hoc namque nobis datum est posse cogitare esse, vel non esse aliquid: ut cogitemus esse, quod est, et non esse, quod non est. Quapropter qui putat esse, quod est, putat quod debet, atque ideo recta est cogitatio. Si ergo vera et recta est cogitatio, non ob aliud, quam quia putamus esse quod est; aut non esse, esse, cum dicit diabolum non stetisse in veritate . Non enim erat in veritate, neque deseruit veritatem, nisi in voluntate. DISC. Ita credo. Si enim semper voluisset, quod debuit; nunquam peccasset, qui non, tate fuit: et cum voluit quod non debuit, rectitudinem et veritatem deseruit: non aliud potest ibi intelligi veritas, quam rectitudo; quoniam sive veritas, sive rectitudo, non aliud in ejus voluntate fuit, quam velle quod debuit.
Abbreviated transcription (Latin):
homines saluuos fĩ. nõ tũ io debemꝰ om̃potentissime dei uo¬
luutati aliquid derogare. s ita intllig̾e qd̃ scriptum est. qui
omnes homines uult saluos fi̾. tamquam dic̾etur nullum¬
fĩ saluum. nͥ quem fĩ ipẽ uolu̾it. non ꝙ nullus sit hominum.
nͥ quem saluum fĩ uelit. s ꝙ nullus fiat: nͥ quem uelit. ⁊ id̾o
at rogandus. ut uelit qi noc̃e ẽ fi̾ si uolu̾it. de orando d̾o cͥppe
est. qui illunn̾at omẽm hominem ñ qi nullus est hou̾ qui
non illuminetur. s qi nͥ ab ipõ nullus illummiinatur aut c̾¬
te sic dictum est qui om̃s homines uult saluos fi̾. non ꝙ
nullus hominum ess. quem saluum fĩ nollet. qui uirtu¬
tes miraculorum fac̾e noluit. apud eos quos dicit acturos
fuisse pui̾am si feciss. s ut omues homines omne gemus
humanum intlłiganns ꝑ quascum diffe̾ncias distributum
in tegri corporis. debiles. iugeniosos tardi cordes. fatuos. dĩ¬
uites. pauꝑes. mediocres: mares. feminas. infantes. pu¬

Expanded text:
omnes salvos fieri, non tamen ideo debemus omnipotentissimae Dei voluntati aliquid derogare; sed ita intelligere quod dictum est, qui omnes homines vult salvos fieri, tanquam si diceret nullumi salvum, nisi quem fieri ipse voluerit: non quod nullus sit hominum, nisi quem salvum fieri velit; sed quod nullus fiat, nisi quem velit; et ideo sit rogandus ut velit, quia necesse est fieri si voluerit. De orando quippe Deo est: Qui illuminat omnem hominem . Non quia nullus est hominum qui non illuminetur, sed quia nisi ab ipso nullus illuminatur. Aut cete sic dictum est, Qui omnes homines vult salvos fieri; non quod nullus hominum esset quem salvum fieri nollet, qui virtutes miraculorum facere noluit apud eos quos dicit acturos fuisse poenitentiam si fecisset: sed ut omnes homines omne genus humanum intelligamus per quascumque differentias distributum,integri corporis, debiles, ingeniosos, tardicordes, fatuos, divites, pauperes, mediocres, mares, feminas, infantes, pu