comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
forcitudo flecht᷑ animi. Prima ut ext̾na corꝑis
ꝓminimis habeat. et quasi suꝑflua dispiciend a¬
magis quam expetenda ducat. Sed̾a ut eaque sũ ma
stꝰ õs ꝗͣres inqͥb honestas et illut decoꝵ p̃poni cerni¬
tur p̾clara animi intentione usq ad effectũ ꝑ seqͣ¬
tur. Qͥd enĩ cam p̾clarum. quam ut ita animũ
informes tuum. ut neq diuitias nec uoluptates
neq honores in maximis consticuas. neq inhis
studium omne conteras. quod eũ ita affectꝰ anuno
fueris. necesse ẽ ut illut honestum ac decoꝵ p̃po¬
uendum putes. illi que mentẽ ita intendas caiam.
ut quieꝗͥd accidit quo frangi animi solent atit
patͥmonii anissio. aut honoris inminutio. aut
oberectatio infideliũ. qͣsi suꝑior ñsentias. Dem̃
ut te salutis ipsius pericła ꝓiusticia suscepta ñ
moueant. hec uera forcitudo ẽ. quam habet xp̃i
athleta. qͥ nͥ legitime certauerit. ñ coronatur.

Expanded text:
fortitudo spectatur animi. Primo, ut externa corporis fortitudo spectatur animi. Primo, ut externa corporis pro minimis habeat, et quasi superflua despiciendamagis quam expetenda ducat. Secundo, ut ea quae summa sunt, omnes quae res in quibus honestas et illud πρέπον cernitur, praeclara animi intentione usque ad affectum persequatur. Quid enim tam praeclarum, quam ut ita animum informes tuum ut, neque divitias, neque voluptates, neque honores in maximis constituas, neque in his studium omne conteras? Quod cum ita affectus animo fueris, necesse est illud honestum ac decorum praeponendum putes, illique mentem ita intendas tuam, ut quidquid acciderit quo frangi animi solent, aut patrimonii amissio, aut honoris immunitio, aut obtrectatio infidelium, quasi superior non sentias. Deinde ut te salutis ipsius pericula pro justitia suscepta non moveant. 182. Haec vera fortitudo est, quam habet Christi athleta, qui, nisi legitimo certamine, non coronatur.
Abbreviated transcription (Latin):
se ar istociles cranstulerint aꝑcum ẽ satis. quamq
etiam his duob antiquior dixerit iob. salũ feci
Nonne bic forcissimus. qͥ tam forcit᷑ ꝑtulit impetꝰ
diaboli. et uicit eum uircute m̃cis suȩ: Neq u̾ oe
eiꝰ dubitandũ fortituchne. eui dic̃ hñs. Accinge
sicut uir lumbos tuos. suscipe altitudinẽ et iuir¬
tutem. omnẽ aut̃ in uiriosum humiliato. Apłs
quoq ait: habetis fortissimã consolationẽ Est gͦ
fortis. quise ui dolore aliquo consolat᷑. & reuera
uire ea fortitudo uocat᷑. quando unusqͥsq seipsũ
uincit. iram continet. nullis illecebͥs emollit᷑ atq
inflectit᷑ nͥ adũsis ꝑt̾bat᷑. ñ excollit᷑ scõis. et qͥsi uen¬
cd qͦdam uariarũ rerum circũfert᷑ mutatione.
Qͥo aut̃ excelsius et magnificentius. quani exercere
mentẽ. afficere carnẽ inseruitutẽ redigere ut obe¬
diat unꝑio. consiliis obtemꝑet. ut Aͥd eiindis labo¬
rib inpigre exeqͥt᷑ ꝓpositum animi ac uoluntatẽ:¬

Expanded text:
se Aristoteles transtulerint, apertum est satis. Quamquam etiam his duobus antiquior dixerit Job: Salvum feci Nonne hic fortissimus, qui tam fortiter pertulit impetus diaboli, et vicit eum virtute mentis suae? Neque vero de ejus dubitandum fortitudine, cui dicit Dominus: Accinge sicut vir lumbos tuos, suscipe altitudinem et virtutem: omnem autem injuriosum humiliato . Apostolus quoque ait: Habetis fortissimam consolationem . Est ergo fortis qui se in dolore aliquo consolatur. 180. Et re vera jure ea fortitudo vocatur, quando unusquisque se ipsum vincit, iram continet, nullis illecebris emollitur atque inflectitur, non adversis perturbatur, non extollitur secundis, et quasi vento quodam, variarum rerum circumfertur mutatione. Quid autem excelsius et magnificentius, quam exercere mentem, afficere carnem et in servitudinem redigere; ut obediat imperio, consiliis obtemperet, ut in adeundis laboribus impigre exsequatur propositum animi ac voluntate
Abbreviated transcription (Latin):
cia parcẽ exiguam contulerunt. Affectꝰ gͥ diui¬
tem conlationẽ aut pauꝑem fae̾. et p̾cium reb
inponit. ceterũ añs ñ uult simul effundi opes
s dispensari. nͥ forte ut elyseus bouessuos occidit.
et pauit pauꝑes ex eo quod habuit. ut nulla eura
ceneretur domestica. ẜrelictis om̃ib in discipli¬
nam se ꝓpħiam daret. Est etiam illa ꝓbanda li¬
b̾alitas. ut ꝓximosseminis cui ñ despicias siege¬
re cognoscas. Meliꝰ enĩ ut ipse subuenias tuis
qͥb pudor est abaliis sũptũ deposeere aut alicui
postulare subsidium necessitati. Ntam̃ ut illi
ditiores eofieri uellent. quod cu potes confer¬
re inopib. causa enĩ p̃stat ñ gr̃a. Neq enĩ ꝓpt̾ea
te cdño dicasti. ut cuos diuites facias. s ut uitã
tͥ ꝑ petuã fructu boni oꝑis adqͥras. et p̃cio mi¬
seratioĩs pecc̃ã redimas tua. Putant se parum

Expanded text:
tia partem exiguam contulerunt. Affectus igitur divitia partem exiguam contulerunt. Affectus igitur divitem collationem aut pauperem facit, et pretium rebus imponit. Caeterum Dominused dispensari, nisi forte, ut Helisaeus, qui boves suos occidit, et pavit pauperes ex eo, quod habuit, ut nulla cura teneretur domestica, sed relictis omnibus in discipliam daret. 150. Est etiam illa probanda liberalitas , ut proximos seminis tui non despicias, si egere cognoscas. Melius est enim ut ipse subvenias tuis, quibus pudor est ab aliis sumptum deposcere, aut alicui postulare subsidium necessitati: non tamen ut illi ditiores eo fieri velint, quod tu potes conferre inopibus; causa enim praestat, non gratia. Neque enim propterea te Domino dicasti, ut tuos divites facias: sed ut vitam tibi perpetuam fructu boni operis acquiras, et pretio miserationis peccata redimas tua. Putant se parum
Abbreviated transcription (Latin):
aut captiuitatis suoꝵ. aut calũpinę. et ñ ad iuues.
si sit incarcere et penis et supplicus ꝓpt̃ debitũ
aliqͦd iustꝰ excruciet᷑. Nam et si om̃ib debetur
nuscõia. tam̃ iusto ampliꝰ. Si temꝑe afflichioĩs
suȩ nichil ate impetret si temꝑe ꝑiclĩ qͦ rapit᷑
admortẽ plus ap̃d te pecuna tua ualeat quam
uita morituri. De quo pulere iob dix̃. Benedie¬
ceptor ñ est qr nouit om̃ia. Nos aut̃ om̃ib qͥdem
debemus iniscdiam. S qr pleriq fraude eam que¬
runt et adfingunt erumnã. id̾o uͥ causa mani¬
festat᷑ ꝑ sona cognoseit᷑. tempꝰ urguit largius se
debet ꝓfundere misediam. Non enĩ auarꝰ dñs ẽ. ut
plurimũ q̃rat. Beatꝰ qͥdem qͥ dimittit om̃ia et seqͥt᷑
eum. s ille beatꝰ ẽ. qͥ qͦs habet ex affectu facit. Dem¬
q duo aera uidue illiꝰ diuitum munib p̃culit. qͥa
totum illa qͦs habuit contulit. illi aut̃ ex abimo an¬

Expanded text:
aut captivitatis suorum, aut calumniae, et non adjuves: aut captivitatis suorum, aut calumniae, et non adjuves: si sit in carcere, et poenis, et suppliciis propter debitum aliquod justus excrucietur nam etsi omnibus debetur misericordia, tamen justo amplius si tempore afflictionis suae nihil a te impetret: si tempore periculi quo rapitur ad mortem, plus apud te pecunia tua valeat, quam vita morituri. De quo pulchre Job dixit: Benedic est, quia novit omnia. Nos autem omnibus quidem sericordiam: sed quia plerique fraude eam quaerunt, et affingunt aerumnam; 40 ideo ubi causa manifestatur, persona cognoscitur, tempus urget, largius se debet profundere misericordia. Non enim avarus Dominus est, ut plurimum quaerat. Beatus quidem qui dimittit omnia, et sequitur eum: sed et ille beatus est, qui quod habet, ex affectu facit. Denique duo aera viduae illius divitum muneribus praetulit ; quia totum illa quod habuit, contulit: illi autem ex abundan
Abbreviated transcription (Latin):
natione esferbuit. ut ananiam extingui ues¬
let uł uxorem eiꝰ: S exemplo eor nolint peri¬
re cecos. Nec illa ꝑfecta ẽ lib̾alitas. si iactan¬
ds eausa magis quam misedie largiaris.
Affectus cuus nom̃ in ponit oꝑi tuo. qͦmͦ ate ꝓficis¬
citur. sic estimat᷑. Uides quã moralẽ iudicem
qͥd faciat aext̾a tua. Non de corꝑe loqͥtur. si etiã
unanimus tuus fr̃ cuiis quod facinesciat. nedũ
hic m̃cedem q̃ris iactantiȩ. illic remun̾ationiᷤᷤ
fructũ amittas. ꝑfecta aut̾ ẽ libalitas. uͥ silen¬
tio qͥs tegit opꝰ suum et necessitatib singuloꝵ occul¬
te subuenit. quem laudat os pauꝑis et ñ labia sua.
Deinde ꝑfecta lib̾alitas. fide causa loco temꝑe
cõm̃datur. ut pͥmũ oꝑes cirea domesticos fide.
Grandis culpa. si sciente te fidelis egeat. siscias eũ
sinc sumptu ẽẽ famem tolerare. erumnam ꝑpeti
qͥp̃sertim egere erubescat. si in causam ceciderit

Expanded text:
natione efferbuit, ut Ananiam exstingui velnatione efferbuit, ut Ananiam exstingui vellet, vel uxorem ejus ? Sed exemplo eorum noluit perire caeteros. 147. Nec illa perfecta est liberalitas, si jactantiae causa magis quam misericordiae largiaris. Affectus tuus nomen imponit operi tuo: quomodo a te proficiscitur, sic aestimatur. Vides quam moralem judicem quid faciat dextera tua . Non de corpore loquitur, sed etiam unanimus tuus, frater tuus quod facis nesciat; ne dum hic mercedem quaeris jactantiae, illic remunerationis fructum amittas. Perfecta autem est liberalitas, ubi silentio quis tegit opus suum, et necessitatibus singulorum occulte subvenit: quem laudat os pauperis, et non labia sua. 148. Deinde perfecta liberalitas fide, causa, loco, tempore commendatur; ut primum opereris circa domesticos fidei. Grandis culpa si, sciente te, fidelis egeat: si scias eum sine sumptu esse, famem tolerare, aerumnam perpeti, qui praesertim egere erubescat: si in causam ceciderit
Abbreviated transcription (Latin):
ult̾o adm̃cedem ad ulterii largiendũ putes.
non ẽ benificentia ista: uͥ nulla ẽ beniuolentia.
offic̾e̾ enĩ istut ẽ non ꝓdesse alteri. si largiaris
ei qui conspiret adũsus patͥam qͥ congͤgare cupi¬
at tuo sumptu ꝑditos qͥ inpugnent eccłam. ñ est
hec ꝓbabilis lib̾alitas. Si adiuueseum qͥ adũ¬
sus uiduam et pupillos gͣiui decernit uirgio
aut ui aliqͣ possessiones eor eriꝑe conatur.
ñ ꝓbatur largitas. si quod alteri largit᷑ alteri
quis extorqueat. si iniuste q̃rat et iuste dis¬
pensandum pitet. nͥ forte ut ille zacheus red¬
das pͥus ei qͣdruplũ quẽ fraudaueris et genti¬
litatis uitia fidĩ studio et credentis oꝑationẽ
compenses. fund amentũ gͥ habeat libalitas tua
hoc pͥmũ querit᷑ ut cũ fide conferas. Q denĩ¬
opus est dic̃e ubi fraus ꝓmissi ẽ: Intua potes¬
tate ẽ largiri quod uelles fraus fundam̃tum
soluet oꝑuscõ ruit. Nunqͥd petrꝰ ita indiꝗ¬

Expanded text:
ultero ad mercedem adulterii largiendum putes; ultero ad mercedem adulterii largiendum putes; non est beneficentia ista, ubi nulla est benevolentia. Officere enim istud est, non prodesse alteri, si 39 largiaris ei qui conspiret adversus patriam, qui congregare cupiat tuo sumptu perditos, qui impugnent Ecclesiam. Non est haec probabilis librsus viduam et pupillos gravi decernit jurgio, aut vi aliqua possessiones eorum eripere conatur, non probatur largitas, si quod alteri largitur, alteri quis extorqueat, si injuste quaerat, et juste dispensandum putet: nisi forte, ut ille Zachaeus , reddas prius ei quadruplum quem fraudaveris, et gentilitatis vitia fidei studio, et credentis operatione compenses. Fundamentum igitur habeat liberalitas tua. Hoc primum quaeritur, ut cum fide conferas, opus est dicere? Fraus promissi est: in tua potestate est largiri quod velis. Fraus fundamentum solvit, et opus corruit. Numquid Petrus ita indig
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ cõmune ius omĩum in cõmune orat. in conu¬
ne oꝑat᷑. in cõmine tẽptat᷑. Deniq qͥ se ipsum si¬
bi abnegat. ipse iustꝰ. ipse dignꝰ ẽ xp̃o. Ido et
paulus fundamentũ posuit xp̃m. ut supͣ eum
oꝑa iusticiȩ locaremus. qr fides fundamentũ
est. In oꝑib aut̃ aut malis iuiqͥtas. aut bonis
ditur etiam ipsa inbeniuolentiã et lib̾alitatẽ.
Exhis gͥ duob constat beneficentia ut sit ꝑfec¬
ta. Non enĩ satis ẽ bene uelle. s etiam bene facẽ.
Nec saris ẽ iterum bene fac̾e. nͥ id ex bono fonte.
hoc ẽ bona uoluntare ꝓficiscat᷑. hilarem enĩ
clatorẽ diligit ds. Namsi inuitus facias. q̃ tibi
merces ẽ :. Unde apłs generalit᷑. Si uolens hoc
ago. mercedem habeo. Si inuitus. dispensatio
inquit mͥ credita est. In cungłio qͦ multas dis¬
cipliuas accipimus iuste lib̾alitatis. Pulerũ¬
ẽ gͥ bene uelle. et eo largiri consilio. ut ꝓsis ñ ut
noceas. Nãsi luxurioso ad luxuriȩ effusionẽ: ad¬

Expanded text:
est. Commune jus omnium: in commune orat, in commune operatur, in commune tentatur. Denique qui se ipsum sibi abnegat; ipse justus, ipse dignus Christo est. Ideo et Paulus fundamentum posuit Christum , ut supra eum opera justitiae locaremus; quia fides fundamentum est: in operibus autem aut malis iniquitas, aut bonis ditur etiam ipsa in benevolentiam et liberalitatem. Ex his igitur duobus constat beneficentia, ut sit perfecta. Non enim satis est bene velle , sed etiam bene facere: nec satis est iterum bene facere, nisi id ex bono fonte, hoc est, bona voluntate proficiscatur: Hilarem enim datorem diligit Deus . Nam si invitus facias, quae tibi merces est? Unde Apostolus generaliter: Si volens hoc ago, mercedem habeo: si invitus, dispensatio mihi credita est . In Evangelio quoque multas disciplinas accepimus justae liberalitatis. 14r bene velle, et eo largiri consilio, ut prosis, non ut noceas. Nam si luxurioso ad luxuriae effusionem, ad
Abbreviated transcription (Latin):
deculit qui adeum corripiendũ uen̾ant. Sic enĩ
legimus quod in obsidione eiꝰ miserat rex syriȩ
exercitum suum. cognito quod ehseus ẽẽt. qui
consiliis et argum̃tationib eiꝰ obuiaret om̃ib
qu̾ẽ uidens exercitum gyeri seruus ꝓpħȩ. de
salutis ꝑicło crepidare cepit. Cui dix̃ ꝓpħa. No¬
li cimere. qm̃ plures nobiscum sunt quã cũ illis.
& rogante ꝓpħa. ut aꝑirent᷑ oculi seruo suo.
aꝑtisunt et uidit gye⁊i totũ montẽ equis re¬
pletum. et currib in cireuitu elysei. Qͥb des¬
cendentib ait ꝓpħa. Ecutiat dñs cecitate exer
post me. et ducam uos ad homuinẽ quem q̃ritis.
Et uiderunt elyseum quem corriꝑe gestiebant.
et uidentes tenere ñ pot̾ant. Liquet gͥ etiam in
bello fidem et iusticiam seruari oportere. nec
illit decor eẽ posse. si uiolet᷑ fides. Deniq etiã
adusarios molli ueteres appellatione nomina¬
bant. ut ꝑegͥ nos uocarent. hostes enĩ antiquo
ritu pegͥtu uocabant᷑. Qͦd eque eciam ipsum

Expanded text:
detulit, qui ad eum corripiendum venerant. Sic enim legimus, quod in obsidionem ejus miserat rex Syriae exercitum suum, cognito quod Elisaeus esset, qui consiliis et argumentationibus ejus obviaret omnibus. Quem videns exercitum Giezi servus prophetae, de salutis periculo trepidare coepit. Cui dixit propheta: Noli timere, quoniam plures nobiscum sunt, quam cum illis. Et rogante propheta ut aperirentur oculi servo suo, aperti sunt. Et vidit itaque Giezi totum montem equis repletum et curribus in circuitu Elisaei. Quibus descendentibus ait propheta: Percute, Deus, caecitate exercpost me, et ducam vos ad hominem quem quaeritis. Et viderunt Elisaeum, quem corripere gestiebant: et videntes, tenere non poterant. Liquet 38 igitur etiam in bello fidem et justitiam servari oportere, nec illud decorum esse posse, si violetur fides. 141. Denique etiam adversarios molli veteres appellatione nominabant, ut peregrinos vocarent; hostes enim antiquo ritu peregrini dicebantur. Quod aeque etiam ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
reb repudianda ẽ optandũq ut hi qͥ̃ p̃sunt reip.
legum similes sint. q̃ ad puniendũ ñ iraẽdia s eqͥta
tem nr̃ani fluentib suꝑbiam magnoꝑe fastidium¬
arrogantiãq fugiamꝰ. Nam ut adũsas res. sic secũ¬
das immod̾ate ferre leuitatis ẽ. Preclaraq ẽ eqͣbi¬
litas in om̃i uita. et idem semꝑ uultꝰ eadẽq frons
ut desoc̾te idemq de .e. laelio accipimus. Pinlippũ qͥdẽ
macedonũ regeni reb gestiꝰ et gła suꝑatũ afilio. facili¬
cate et humanitate uideo suꝑiorẽ fuisse. Itaq al t̃ sẽꝑ
magnꝰ. alt̃ sepe t᷑pissimus. ut recte p̃ciꝑe uideant᷑ qui¬
monent ut quanto suꝑiores simus. canto nos geramus
summissius. Panegus qͥdem africeanũ auditorem et

Expanded text:
rebus repudianda est, optandumque, ut ii, qui praesunt Reipubl. rebus repudianda est, optandumque, ut ii, qui praesunt Reipubl. letem nostram fluentibus superbiam magnopere, fastidiumarrogantiamque fugiamus. Nam ut adversas res, sic secundas immoderate ferre levitatis est, praeclaraque est aequabilitas in omni vita et idem semper vultus eademque frons, ut de Socrate itemque de C. Laelio accepimus. Philippum quidem, Macedonum regem, rebus gestis et gloria superatum a filio, faciltate et humanitate video superiorem fuisse; itaque alter semper magnus, alter saepe turpissimus; ut recte praecipere videantumonent, ut, quanto superiores simus, tanto nos geramus summissius. Panaetius quidem Africanum, auditorem et
Abbreviated transcription (Latin):
mecellũ sine acerbitate dissensiosslec uͦ audienãi qͥ
gͣuit inimicis irascendũ putabunt. idq inagna¬
nimi et forcis uiri eẽ censebunt. Nichil enĩ laud abi¬
uꝰ nichil magno et p̃elars uiro digmius. placab¬
animi que dr̃ uesi irascam᷑ aut in tempestiue ae¬
dentib aut impudent᷑ rogant b in morositatẽ in¬
utilem et odiosam incidamꝰ. Et cam̃ ita ꝓbanda
est mansuetudo atq clementia. ut ad hibeat᷑ reip
causa seueritas. sine qua ammittistrari eiuitas
ñ pot̾. Om̃is aut̃ et animadũsio et casfigatio contu¬
melia uacare debet. Neq ad eiꝰ quiptiniet aliquẽ¬
hisdem de catifis alii plectant᷑. alii nec appellent᷑
qͥdem. ꝓmbenda aut̃ maxime ẽ irapuniendo.
Numꝗͣ enĩ iratꝰ qͥ accedet adpenã mediocͥtatẽ illã
tenebit que ẽ int̾numiũ et parũ. que placet ꝑhipa¬
tetieis et recte placet. Modo ne laudarent iracũ¬
diam et dicent utilit̃ anat᷑a datũ. Illa uͦ om̃ib in

Expanded text:
Metellum sine acerbitate dissensio. Nec vero audiendi, qui graviter inimicis irascendum putabunt idque magnanimi et fortis viri esse censebunt; nihil enim laudabilius, nihil magno et praeclaro viro dignius placanimi, quae dicitur: ne, si irascamur aut intempestive accidentibus, aut impudenterrogantibus, in morositatem inutilem, et odiosam incidamus. Et tamen ita probanda est mansuetudo, atque clcausa severitas, sine qua administrari civitas non potest. Omnis autem et animadversio et castigatio contumelia vacare debet neque ad eius, quiiisdem de causis alii plectantur, alii ne appellentur quidem. Prohibenda autem maxime est ira in puniendo. numquam enim iratus, qui accedet ad poenam, mediocritatem illam tenebit, quae est inter nimium et parum: quae placet Peripateticis, et recte placet, modo ne laudarent iracundiam, et dicerent itiliter a natura datam. Illa vero omnibus in
Abbreviated transcription (Latin):
derandas res et depꝰ et diligentiã. Alterũ ẽ uitiũ
qͦd qͥdam uimis magnũ studiũ inultãq oꝑam in
res obseuras atq difficiles confer̃. easoeniq ñ
uecessarias. Qͥb uiciis declinatis. qͦo in reb hones¬
tis ec cognitione dignis oꝑe eureq ponet᷑. id iure
laudabit᷑. Ut in astrologia.e. sulpiciũ auounꝰ.
ingeo met̾a sex pompeiũ ipsi cognouiinꝰ. Multos
idialeeticis. plures in uire eiuisi. Que om̃s ar¬
res neri uestigatione ũsant᷑. eiuꝰ studio areb ge¬
res dis ab duei. cont᷑ officiũ est. uͥtiitis enĩ laus om¬
nis inac tione consitit. aqua cam̃ fit int̃missio sepe
mulciq dant᷑ ad studia redit᷑. T̃um agitatio ñtis.¬

Expanded text:
derandas res et tempus et diligentiam. Alterum est vitium, quod quidam nimis magnum studium multamque operam in res obscuras atque difficiles conferunt easdemque non necessarias. Quibus vitiis declinatis quod in rebus honestis et cognitione dignis operae curaeque ponetur, id iure laudabitur, ut in astrologia C. Sulpicium audivimus, in geometria Sex. Pompeium ipsi cognovimus, multos in dialecticis, plures in iure civili, quae omnes artes in veri investigatione versantur; cuius studio a rebus gerendis abduci contra officium est. Virtutis enim laus omnis in actione consistit; a qua tamen fit intermissio saepe multique dantur ad studia reditus; tum agitatio mentis
Abbreviated transcription (Latin):
iudicandum sunt facillitna. Nam siqͥo abhomine ad
nullam partẽ utili. utilitatis tue cansa de craxeris. in¬
humane feceris. contq nat᷑e leg̃e. Sin aut̃ hiscusis qui
mulcã utilitatẽ reip. atq hominũ societati. si inuita
remaneas afferre possis. Siqͥo obeam causam alteri
homini detraxeris. ñ sit rep̃hendendũ. Su aut̃ id ñ sit
eiusmodi suum euiq in cõmodũ ferendũ ẽ potius. quã
de alterius cõmodo distrahendũ. Non gͥ magis ẽ contͣ
nat᷑am morb. aut egestas. aut qͥd eiꝰ modi. quani de¬
gacto. atq appetitio alien. S cõmunis urilitatis de¬
relicho. contra natͣam ẽ. ẜst enĩ iniusta. Itaq lex ipsa
nature quȩ utilitatẽ hominũ conseruat et continet.
decernet ꝓfecto ut ab homine in er̃ti atq in utili. ad
sapientẽ bonũ. forgeniuirum transferant᷑. resad ui¬
uendũnecessarie. Qͥsi oceidit multũ de cõmuni ut¬

Expanded text:
iudicandum sunt facillima. Nam, si quid ab homine ad iudicandum sunt facillima. Nam, si quid ab homine ad nullam partem utili utilitatis tuae causa detraxeris, inhumane feceris contraque naturae legem; sin autem is tu sis, qui multam utilitatem rei publicae atque hominum societati, si in vita remaneas, afferre possis, si quid ob eam causam alterialtert detraxeris, non reprehendendum. Sin autem id non sit eiusmodi, suum cuique incommodum ferendum est potius, quam de alterius commodis detrahendum. Non igitur magis est contra naturam morbus aut egestas aut quid eius modi quam detractio atque appetitio alieni, sed communis utilitatis derelictio contra naturam est; est enim iniusta. Itaque lex ipsa naturae, quae utilitatem hominum conservat et continet, decernet profecto, ut ab homine inerti atque inutili ad sapientem, bonum, fortem virum transferantur res ad vivendum necessariae, qui si occiderit, multum de communi ut
Abbreviated transcription (Latin):
re. hoc aut̃ cȩlandi genꝰ qͣle sit. et cuiꝰ hominis. qͥs ñ uidet.
Certe ñ aꝑti ñ simplices. ñ in genui. ñ iusti. ñ uiri boni.
ũsuti potiꝰ. obscuri astuti. fallacis. malitiosi callidi. uete¬
ratoris uafri. Hȩc cot et alia. Nonne inutile ẽ. uitioꝵ subi

Expanded text:
re. Hoc autem celandi genus quale sit, et cuius hominis, quis non videt? re. Hoc autem celandi genus quale sit, et cuius hominis, quis non videt? certe non aperti, non simplicis est, non ingenui, non iusti, non viti boni; versuti potius, obscuri, astuti, fallacis, malitiosi, callidi, veteratoris, vatri. Haec tot, et alia plura nonne inutile est vitiorum subi
Abbreviated transcription (Latin):
est scientẽ uierrorem alterum in ducere. Dio genes cont̾.
Nonte emere coegit. qui ne hortatꝰ qͥdẽ est. Ille qͦo nͣ pla¬
nec bona ẽ. uec edificata ratione. mulco minꝰ qͥoomũ uilau¬
dar̾. uͥenĩ iudiciũ empcoris ẽ. ibi fraus uenoitous qͦ pot̾
candũ putaas. Qͥduͦ ẽ stulcius ꝗͣuenditorẽ eiꝰ rei qu̾a uendat
uitia narrare. Qͥo aut̃ cam absurdũ ꝗͣsi dñi iussu ita p̃co
p̃dicet. domũ pestilentẽ uendo.¶Sic gͦinqͥbdã causisdu¬
biis. ex alc̾a parte defendit᷑ honestas. exalt̾a ita de utilita
ce dr. ut id qͦoͦ utile uideat᷑. ñ mͦ fac̾e̾ honestũ sit. s etiã
ñ fac̾e t᷑pe. Hec ẽ illa quȩ uidet᷑ utiliũ fieri cũ honestis¬
rhodiꝰ nec hic edium uenditor celare emptores debͥuis¬
se. Neq enĩ idẽ celare. qͥc qͥd reticeas. S cũ qͦo cu seias id ig ł¬
norare emolum̃ti tui causa uelis. eos quoꝵ int̾ sit id sei¬

Expanded text:
est scientem in errorem alterum inducere. Diogenes contra: est scientem in errorem alterum inducere. Diogenes contra: Num te emere coegit, qui ne hortatus quidem est? Ille, quod non planec bona est nec aedificata ratione, multo minus, qui domum non laudarunt. Ubi enim iudicium emptoris est, ibi fraus venditoris quae potest tandum putas? Quid vero est stultius quam venditorem eius rei, quam vendat, vitia narrare? quid autem tam absurdum, quam si domini iussu ita praeco praedicet: 'Domum pestilentem vendo'? Sic ergo in quibusdam causis dubiis ex altera parte defenditur honestas, ex altera ita de utilitate dicitur, ut id, quod utile videatur, non modo facere honestum sit, sed etiam non facere turpe. Haec est illaRhodium, nec haec aedium Venditor celare emptores debuisse. neque enim id est celare, quidquid reticeas: sed cum, quod tu scias, id ignorare emolumenti tui causa velis eos, quorum intersit id sci
Abbreviated transcription (Latin):
posse. quãꝗͣ pot̃ id qͥdẽ. S qͤro qͦo negant posse. id si pos¬
sec qͥd nã fac̾ent. Argent rustice sane. Negant enĩposse.
et ineo ꝑstant. Hoc ũbum qͥd ualeat. ñ uident: Cũ eni qͣri¬
mus sicelare possint. quid facturi suit ñ qͦrimꝰ possĩt¬
ne cetare. s canꝗͣ torm̃ta qͣdam ad hibem᷑. ut si respon¬
aerint se impunitate ꝓposita facturos qͦd ex pediat.
facinorosos se eẽ fateantur. sinegent. Omia tͤpia pse ip¬
sa fugienda ẽẽ conceidant. S iam ad ꝓpositũ reu̾tam̃.

Expanded text:
posse. Nequaquam potest id quidem; sed quaero, quod negant posse, id si posposse. Nequaquam potest id quidem; sed quaero, quod negant posse, id si posset, quidnam facerent. Urguent rustice sane; negant enim posse et in eo perstant; hoc verbum quid valeat, non vident. Cum enim quaerimus, si celare possint, quid facturi sint, non quaerimus, possintne celare, sed tamquam tormenta quaedam adhibemus, ut, si responderint se impunitate proposita facturos, quod expediat, facinorosos se esse fateantur, si negent, omnia turpia per se ipsa fugienda esse concedant. Sed iam ad propositum revertamur.
Abbreviated transcription (Latin):
bat᷑ cum iulocũ anulum inũterat. Itaq hac oportunt¬
cate anili usus. regine stuprum intulit. eaq ad iutee
regem dnm̃ int̾emit. Sustulit quos obstare arbitraba¬
cur. Nec in his eum facinorib quisqũã potuit uidere.
Sic repente anuli beneficio rex exortus ẽ lydiȩ. hunc
gͥ ipsum anulum si habeat sapiens. nichil plus sibi. licere
putet peccare quã si ñ haberet. bonesta enuim bonis ui¬
ris. ñ occulta qͦruntur. Acq hoc loco philosophi qͥdã
minime mali. illi qͥdem. s ñ satis acuri. fictam et c̃õ¬
m̃ciciam fabulam ꝓlatã dicunt aplatone. Quasi uͦ ille
aut factũ ideẽ. aut fieri potuisse defendat. hec ẽ uis.
huiꝰ anuli. et huiꝰ exempli. Si nemo sciturꝰ. nemo nesus¬
picaturꝰ qͥdem sit. eum aliqͥd diuitiarum potentrȩ do¬
minationis libidinis causa feceris. si id dis hominib q
futur̃ sit semꝑ ignotũ sisne facturꝰ. Negant id fieri

Expanded text:
batur, cum in locum anulum inverterat. Itaque hac opportunibatur, cum in locum anulum inverterat. Itaque hac opportunitate anuli usus reginae stuprum intulit eaque adiutrice regem dominum interemit, sustulit, quos obstare arbitrabatur, nec in his eum facinoribus quisquam potuit videre. Sic repente anuli beneficio rex exortus est Lydiae. Hunc igitur ipsum anulum si habeat sapiens, nihilo plus sibi licere putet peccare, quam si non haberet; honesta enim bonis viris, non occulta quaeruntur. Atque hoc loco philosoplis quidam, minime mali illi quidem, sed non satis acuti, fictam et commenticiam fabulam prolatam dicunt a Platone; quasi vero ille aut factum id esse aut fieri potuisse defendat! Ilaec est vis huius anuli et huius exempli: si nemo sciturus, nemo ne suspicaturus quidemn sit, cum aliquid divitiarum, potentiae, dominationis, libidinis causa feceris, si id dis hominibusque futurum sit semper ignotuml, sisne facturus. Negant id fieri
Abbreviated transcription (Latin):
lib̾anda omm̃o ñ sunt. inqͥb est cͣpis ipsa delib̾atio i. łcꝙq
etiam exom̃i delib̾atione celandi et acculcandi spes
opimoq remouenda ẽ. Saris enĩ nobis simodo inphilo¬
sophia aliqͥd ꝓfecimus ꝑsuasum eẽ debet. si om̃s deos ho¬
minesq celare possimus. Nichil cam̃ auare. uichil iniuis¬
ce. nichil libinose. nichil in contiuent̃ ẽẽ faciendũ. hine
ille gyges inducit᷑ aplatone. qͥcũ t̾ra discessiss. magnis
qͥb aam imbͥb descendit in illum hiacum. aeneũq eqũ
ut fer̃ fabule animadũcit. cuiꝰ inlaterib fores eẽnt. qͥb
aꝑtis corpꝰ hominis mortui uidit. magnicudine inuisita¬
ca. anuluniq aureum indigito.quẽ ut decrxit ipse
induit. Erat aut̃ regiꝰ pastor. Tum in conciliũ pastor¬
se recepit. Ibi ẽ palã eiꝰ anuli. aopalmã conũterat. anul¬
lo uidebat᷑. ipse aut̃ om̃ia uioebat. Idem rursus uide¬

Expanded text:
liberanda omnlino non sunt, in quibus est turpis ipsa deliberatio. Atque liberanda omnlino non sunt, in quibus est turpis ipsa deliberatio. Atque etiam ex omni deliberatione celandi et occultandi spes opinioque removenda est. Satis enim nobis, si modo in philosophia aliquid profecimus, persuasum esse debet, si omnes deos hominesque celare possimus, nihil tamen avare, nihil iniuste, nihil libidinose, nihil incontinenter esse faciendum. Hinc ille Gyges inducitur a Platone, qui, cum terra discessisset magnis quibusdam imbribus, descendit in illum hiatum aeneumque equum, ut ferunt fabulae, animadvertit, cuius in lateribus fores essent; quibus apertis corpus hominis mortui vidit magnitudine invisitata anulumque aureum in digito; quem ut detraxit, ipse induit erat autem regius pastor, tum in concilium se pastorum recepit. Ibi cum palam eius anuli ad palmam converterat, a nullo videbatur, ipse autem omnia videbat; idem rursus vide
Abbreviated transcription (Latin):
Quod aut̃ bonũ. id cerce utile. ita qͥcqͥo honestũ io utile.
Quare error hominũ ñ ꝓboꝵ. cũ aliquid q̃d utile uisum
e arripuit. id continuo secernit abhonesto. Hinc sice
hinc uenaͤna. hinc falsa testam̃ca naseunt᷑. Hine furca
peculatus expilationes. direpcionesq socior et ei uium
Hinc opum inmiarũ pocentȩ ñferende. Postremo
etiam inlib̾is ciuitatib regnandi existunt eupiditatẽ.
quib iuchil nec tetrius nee fedius excogitari potost.
Emolumita enum rerum fallacib uidiciis uioent. Penam
ñ aicolegum. ꝗͣ sepe ꝑrumpunt. s ipsius tͣpitudiniᷤ qͥ a
cerbissima ẽ ñ iuoent. Quam obren hoc qͥoem delibanti¬
uni genus pellat᷑ emedio. Est enu tocum sceleratum & im¬
inum. Qͥ delib̾ant utrum io sequant᷑ qd̾ honestũ ẽẽ uide¬
ant. anse seientes scelere contaminent. In ipsa enĩ dubitati o¬
ne facinus in est. eciam si adid ñ ꝑuenerint. Cigo ea de¬

Expanded text:
quod autem bonum, id certe utile; ita, quicquid honestum, id utile. quod autem bonum, id certe utile; ita, quicquid honestum, id utile. Quare error hominum non proborum, cum aliquid, quod utile visum est, arripuit, id continuo secernit ab honesto. Hinc sicae, hinc venena, hinc falsa testamenta nascuntur, hinc furta, peculatus, expilationes dir-ptionesque sociorum et civium, hinc opum nimiarum, potentiae non ferendae, postremo etiam in liberis civitatibus regnandi exsistunt cupiditates, quibus nihil nec taetrius nec foedius excogitari potest. Emolumenta enim rerum fallacibus iudiciis vident, poenam non dico legum, quam saepe perrumpunt, sed ipsius turpitudinis, quae acerbissima est, non vident. Quam ob rem hoc quidem deliberantium genus pellatur e medio est enim totum sceleratum et impium, qui deliberant, utrum id sequantur, quod honestum esse videant, an se scientes scelere contaminent; in ipsa enim dubitatione facinus inest, etiamsi ad id non pervenerint. Ergo ea de
Abbreviated transcription (Latin):
si ut dr̃ marte nr̃o. Neq enĩ eiueqũa ẽ de hae parce. pꝰ
panecium explicatũ. qͦd qͥdem mͥ ꝓbaret᷑. de hiss que inma¬
nus meas uenerint. Cũ gͥ aliqua species urilitatis ad iecta
est. cõmoueri necesse ẽ. S si c̃ animũ actend̾is t᷑pitudinẽ
uideas adiunctã ei rei. que speciem utilitatis attuler it.
Tum ñ utilitas relinquenda ẽ. S intelligendũ ubi t᷑pi¬
cudo sit. ibi utilitatẽ eẽ. ñ posse. Qͦo si nichil ẽ cam eontͤ
nac᷑am quã cͣpicudo. recta enĩ et conuenientia. et cons¬
cantia. nat᷑a desid̾at asꝑnatqͣ contͣria. Nichilq cam sedni
nacuram ꝗͣ utilitas. certe in eadem re utili tͣpitudo ẽẽ ñ
pot̃. Itemq si adhonestarẽ nati sumis. eaq aut sola expe¬
tenda ẽ ut zenoni ussumẽ. aut certe onni pondere gra¬
iuor habendiꝰ quam reliqua om̃ia. qͦd aristoceli placet.
Necesse ẽ qͦs honestũ sit.io eẽ aut solum. aut sũmum bonũ.

Expanded text:
ro. Neque enim quicquam est de hac parte post Panaetium explicatum, quod quidem mihi probaretur, de iis, quae in manus meas venerunt. Cum igitur aliqua species utilitatis obiecta est, commoveri necesse est; sed si, cum animum attenderis, turpitudinem videas adiunctam ei rei, quae speciem utilitatis attulerit, tum non utilitas relinquenda est, sed intellegendum, ubi turpitude sit, ibi utilitatem esse non posse. Quodsi nihil est tam contra naturam quam turpitudo recta enim et convenientia et constantia natura desiderat aspernaturque contraria nihilque tam secundum naturam quam utilitas, certe in eadem re utilitas et turpitudo esse non potest. Itemque, si ad honestatem nati sumus eaque aut sola expetenda est, ut Zenoni visum est, aut certe omni pondere gravior habenda quam reliqua omnia, quod Aristoteli placet, necesse est, quod honestum sit, id esse aut solum aut summum bonum;
Abbreviated transcription (Latin):
añ ponat᷑ anucitie. sic habebit᷑ bis quẽ exqͥrimꝰ ailectꝰ
officii. S utilitatis specie uire .s. sepissime peceat᷑. utꝰ
uchorinthi distbatione nr̃i. durius etiam acheniensẽ.
qͥsciuer̃ ut eginecis qͥ classe ualebant polices p̃ciderent᷑.
Hoc uisum ẽ utile. Nimis enĩ ĩ minebat ꝓpt̃ ꝓpinqͥtatẽ
egina pireo. s nichil qͦs erudele utile. ẽ enĩ hominũ natẽ
ꝗͣ seqͥ debemus maxime inimica erudelitas. Male etiam
q̃ꝑ eg̾nos urbib uti ꝓhibent eosq ext̾minant. ut pentuis
apõ patres nr̃os. papius nuꝑ. Nã eẽ ꝓciue qͥ ciuis ñsit rectũ
est ñlice̾. quã legẽ culer̃ sapientissimi consules. crassus &

Expanded text:
anteponatur amicitiae. Sic habebitur is, quem exquirimus, dilectus anteponatur amicitiae. Sic habebitur is, quem exquirimus, dilectus officii. Sed utilitatis specie in re publica saepissime peccatur, ut in Corinthi disturbatione nostri; durius etiam Athenienses, qui sciverunt, ut Aeginetis, qui classe valebant, pollices praeciderentur. Hoc visum est utile; nimis enim imminebat propter propinquitatem Aegina Piraeo. Sed nihil, quod crudele, utile; est enim hominum naturae, quam sequi debemus, maxime inimica crudelitas. Male etiam, qui peregrinos urbibus uti prohibent eosque exterminant, ut Pennus apud patres nostros, Papius nuper. Nam esse pro cive, qui civis non sit, rectum est non licere; quam legem tulerunt sapientissimi consules Cra
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtinet qͦ panlo ante dixi. honeste amieo a iudice posse
concedi. Nam si om̃ia facienda sint qͦ amici uelint.
ñ amicitiȩ tales. s coniurationes putande st̃. Loqͦr
aut de cõmunib amicitiis. Nã ĩsapientib uiris ꝑfee¬
cisq nichil pot̾ eẽ tale. Damonẽ & pynthiam phica¬
goreos fer hoc animo int̾ se fuisse. ut cũ eor alt̾i dyo¬
nsus p̃ranłꝰ aiem neis dlestunuss. e his q̃mors
ad dictꝰ eẽt. paucos sibi dies cõm̃dandoꝵ suor causa postu¬
lauiss. uas factꝰ ẽ alt̃ eiꝰ sistendi. ut sulle ñreũtiss morien¬
Au eẽt sibi. Eͥ eũ addiẽ se recepiss. admiratꝰ eoꝵ fioẽ.
tprannꝰ. peciuit ut se ad amicitiã feium ad seb̾ent. Cun
gio qͦd utile uioet᷑ in amicitia. cũ eo qͦd honestũ ẽ cõparat᷑.
iaceat unulitatis species. ualeat honestas. Cũ autem in
amieicia qͤh on esta ñ st̃ postalabunt᷑. religio et fides

Expanded text:
pertinet, quae paulo ante dixi honeste amico a iudice posse pertinet, quae paulo ante dixi honeste amico a iudice posse concedi; nam si omnia facienda sint, quae amici velint, non amicitiae tales, sed coniurationes putandae sint. Loquor autem de communibus amicitiis; nam in sapientibus viris perfectisque nihil potest esse tale. Damonem et Phintiam Pythagoreos ferunt hoc animo inter se fuisse, ut, cum eorum alteri Dionysius tyrannus diem necis destinavisset et is, qui morti addictus esset, paucos sibi dies commendandorum suorum causa postulavisset, vas factus sit alter eius sistendi, ut, si ille non revertisset, moriendum esset ipsi. Qui cum ad diem se recepisset, admiratus eorum fidem tyrannus peid, quod utile videtur in amicitia, cum eo, quod honestum est, comparatur, iaceat utilitatis species, valeat honestas; cum autem in amicitia, quae honesta non sunt, postulabuntur, religio et fides
Abbreviated transcription (Latin):
ñ iniquũ ẽ. alteri deripere ius ñ ẽ Imaxime aut̃ ꝑtͣbant᷑
officia in amicitiis. Qͥb et ñ cͥbuere qͦd recte possis. &
tribuere qͦd ñ sit equum contͣ officium ẽ. S huiꝰ ge¬
neris totius breue et ñ difficile p̃ceptũ est. Quȩ enĩ
uident᷑ utilia. honores. diuitiȩ. uoluptates. cet̾a gen̾is
eiꝰdẽ. hec amicitię. nunꝗͣ ante ponenda st̃. At neq
contra rem .i. neq contra ufuisrandũ ac fidem. amici
causa uirbonus faciet. nesi iud ex qͥdem erit de ip̃so
amico. Ponit enĩ ꝑsonam amici. cũ indint iudiciᷤ.
Tantũ dabit amicitiȩ. ut ueram amici causã ẽẽ ma-¬
lit. ut or andelitis tẽpꝰ. qͦd ꝑleges liceat ac cõmodet.
Cũ uͦ iuratio sent̃ntia dice ada sit. memin̾it dm̃ se
adhibere cestem. id ẽ ut ego arbitror m̃tẽ suam qͣ
nichil homim dedit d̾s ipse diuinius. Itaq p̃cla¬
rum amaiorib accepimus morẽ rogandi iudiciᷤᷤ
si eũ ceneremꝰ qͦsaluafioe facẽ poss. Hec rogatio ad ea

Expanded text:
n iniquum est, alteri deripere ius non est. Maxime autem perturbantur officia in amicitiis, quibus et non tribuere, quod recte possis, et tribuere, quod non sit aequum, contra officium est. Sed huius generis totius breve et non difficile praeceptum est. Quae enim videntur utilia, honores, divitiae, voluptates, cetera generis eiusdem, haec amicitiae numquam anteponenda sunt. At neque contra rem publicam neque contra ius iurandum ac fidem amici causa vir bonus faciet, ne si iudex quidem erit de ipso amico; ponit enim personam amici, cum induit iudicis. Tantum dabit amicitiae, ut veram amici causam esse malit, ut orandae litis tempus, quoad per leges liceat, accommodet. Cum vero iurato sententia dicenda erit, meminerit deum se adhibere testem, id est, ut ego arbitror, mentem suam, qua nihil homini dedit deus ipse divinius. Itaque praeclarum a maioribus accepimus morem rogandi iudicis, si eum teneremus, quae salva fide facere possit. Haec rogatio ad ea
Abbreviated transcription (Latin):
pͥneipia nate. qͥb parere. et quȩ sequi debeas ut uti¬
litas cula cõniuinuis sit utilitas. uicissimq cõmunisutilis¬
tas¬
tua sit. celabis hoĩes qͥd huis adsit cõmoditatis et copie. Res¬
pondebit diogenes fortasse sie. Aliuo ẽ celare. aliud tacere.

Expanded text:
principia naturae, quibus parere et quae sequi debeas, ut utiprincipia naturae, quibus parere et quae sequi debeas, ut utilitas tua communis sit utilitas vicissimque communis utilitastua sit, celabis homines, quid iis adsit commoditatis et copiae? Respondebit Diogenes fortasse sic: Aliud est celare, aliud tacere;
Abbreviated transcription (Latin):
uiderit. Dicꝰturꝰ ne sit idrhodus ansilentio suũ ꝗͣ plu¬
rimo uenditurꝰ. Sapientẽ et bonũ uirũ finginus.
de eiꝰ delibera ͤ. & consultatione qͦrimꝰ. qͥ celaturꝰ rho¬
dios ñsit si id t᷑pe iudicet. S dubitet ant᷑pe ñsit in
hinꝰmi causis. Aluo diogeni babylonio uioeri solet
magno et gͣtu stdico. aliud antiparro discipło ens
hõi acutissimo. Antepatro om̃ia pate facienda utue
quid om̃ino qͦd uenditor norit. emptor ignoret.
diogen uenditorem qͣtinus iuire ciuisȩ constitutũ sit.
dic̾e uitia oportere. cet̾a sine insidiis agere. ⁊ qm̃ uen¬
dat uelle qua optime uendẽ. Ad uexi exposur uenoo
meũ ñ pluris ꝗͣ cet̾i. fortasse etiã minoris. ẽ maior est
copia. eui fit iniuria. Ex orit᷑. intipatͥ ratio ex alt̾a
paͬtr. Qͥd ais cu c̃ hominib consulere debeas. et ser¬
uire humnane societati. eaq lege natꝰ sis. et ea habeas

Expanded text:
viderit, dicturusne sit id Rhodiis an silentio suum quam pluviderit, dicturusne sit id Rhodiis an silentio suum quam plurimo venditurus. Sapientem et bonum virum fingimus; de eius deliberatione et consultatione qdios non sit, si id turpe iudicet, sed dubitet, an turpe non sit? In huiusmodi causis aliud Diogeni Babylonio videri solet, magno et gravi Stoico, aliud Antipatro, discipulo eius, homini acutissimo. Antipatro, omnia patefacienda; utne quid omnino, quod venditor norit, emptor ignoret; Diogeni venditorem, quatenus iure civili constitutum sit, dicere vitia oportere, cetera sine insidiis agere, et quoniam vendat, velle quam optime vendere. Advexi, ex posui; vendo meum non pluris quain ceteri, fortasse etiam minoris, cum maior est copia. Cui fit iniuria? Exoritur Antipatri ratio ex altera parte: Quid ais? tu cum horninibus consulere debeas et servire humanae societati eaque lege natus sis et ea habeas
Abbreviated transcription (Latin):
cesse eẽt. Qͦo aristides ẽ auaiss incontiouẽ magna
expectatione uenit. Dix̃q ꝑunile eẽ consilium qͦd
themisto cles afferret. s minune honestũ. Itaq athe¬
nienses qͦs honestũ ñ eẽt. io ne utile quidem putaue¬
runt. Tocamq eã rem ꝗͣ he auoierant qͥdeni are¬
tore aristide repudiauert̃. Melꝰ hi qua nosqͥ pira¬
tasĩmumes. socios uectigales habemus. Maueat qͦ ͦ
sit ealamutosum ẽ. ẜ uicidrant ut sup. dixt sepe cas
cum repugnare utilitas honestati uideat᷑. Ut animad¬
ũtendum sit repugnet ue plane. anpossit ẽ honestate
coniungi. ẜuis gen̾is hesunt qͦͤstiones. Si exempli gr̃a
uir bonus alexandrea rhodũ. magnũ frum̃ti numer᷑
ad uexerit. in rhodioꝵ inopia et fame. sũmaq annonȩ
caritate. Si idem seiat cum plures m̃eatores alexandrea
soluisse. nauesq i nc̃su frum̃to onustas pecentes rhodũ

Expanded text:
cesse esset. Quod Aristides cum audisset, in contionem magna cesse esset. Quod Aristides cum audisset, in contionem magna exspectatione venit dixitque perutile esse consilium, quod Themistocles afferret, sed minime honestum. Itaque Athenienses, quod honestum non esset, id ne utile quidem putaverunt totamque ear rem, quam ne audierant quidem, auctore Aristide repudiaverunt. Melius hi quam nos, qui piratas immunes, socios vectigales habemus. Maneat ergo,sit, calamitosum est. Sed incidunt, ut supra dixi, saepe causae, cum repugnare utilitas honestati videatur, ut animadvertendum sit, repugnetne plane an possit cum honestate coniungi. Eius generis hae sunt quaestiones: si exempli gratia vir bonus Alexandrea Rhodum magnum frumenti nurerum advexerit in Rhodiorum inopia et fame summaque annonae caritate, si idem sciat complures mercatores Alexandrea solvisse navesque in cursu frumento onustas petentes Rhodum
Abbreviated transcription (Latin):
me bello punico sed̾o. qͦ cinnensi calamitate accepta
maiores anmos habuit. qua ũ ꝗͣ reb sed̾is. Nulla timo¬
ris significatio. nulla mentio pͥacis. Tanta uis ẽ honesti
ut speciem utilitatis obseuret. Athemenses eũ ꝑsarũ im¬
pecum nullomͦ possent sustinere statterentq ut ur be
relicta connigib ⁊ lib̾is troezene depositis. nauesenss¬
ceud̾ent. lib̾catẽq grecie. classe defenderent. Cyrsilũ
quendam suadentẽ ut inurbe manerent. xerxenq
reciꝑent. lapidib obruerunt. atq ille utilitatẽ sequi
uidebat᷑. s ea nulla erat. repugnante honestate. The¬
mistocles pꝰuictoriam eiꝰ belli qͦd eũ ꝑsis fuit. dix̃ in con¬
tentione se habere consilium rei publice salutare.
s idsciri ñ opus eẽ. Postulauit ut aliquẽ ppłs daret
qui cũ cõmunicaret. datꝰ ẽ aristides. Huic ille. Classe
lace demonior quȩ sub ducla eẽt. ad githeum. el am
incendi posse. Quo facto frangͣi demouioꝵ opel ne¬

Expanded text:
me bello Punico secundo; quae Cannensi calamitate accepta maiores animos habuit quam umquam rebus secundis; nulla timoris significatio, nulla mentio pacis. Tanta vis est honesti, ut speciem utilitatis obscuret. Athenienses cum Persarum impetum nullo modo possent sustinere statuerentque, ut urbe relicta coniugibus et liberis Troezene depositis naves conscenderent libertatemque Graeciae classe defenderent, Cyrsilum quendam suadentem ut in urbe manerent Xerxemque reciperent, lapidibus obruerunt. Atqui ille utilitatem sequi videbatur; sed ea nulla erat repugnante honestate. Themistocles post victoriam eius belli, quod cum Persis fuit, dixit in contione se habere consilium rei publicae salutare, sed id sciri non opus ese; postulavit, ut aliquem populus daret, quicum communicaret; datus est Aristides; huic ille, classem Lacedaemoniorum, quae subducta esset ad Gytheum, clam incendi posse, quo facto frangi Lacedaemoniorum opes ne
Abbreviated transcription (Latin):
Peccauit gͥ pace uelqͥrini uel romuli dixerun. Nec
canien nr̃e nob̾ utilitates onuten.de sunt. aliisq tra¬
dende. c̃ his ipsi egeamꝰ. S suȩ cuiq utlitat qͦd si¬
ne alt̾iꝰ in uiria fiat. seruiendũ ẽ. Scite chrysippus
ut multa. qui stadium in qͥt currit. eniti et con¬
tendere debet ꝗͣ maxime possit ut iuncat. supplan¬
tare eũ qͥ ẽ certet aut manu depellere. nullo mͦ de¬
bet. Sic inuita sibi quẽꝗͣ pet̾e qͦd ꝑtineat ad usum

Expanded text:
Peccavit igitur, pace vel Quirini vel Romuli dixerim. Nec Peccavit igitur, pace vel Quirini vel Romuli dixerim. Nec tamen nostrae nobis utilitates omittendae sunt aliisque tradendae, cum iis ipsi egeamus, sed suae cuique utilitati, quod sine alterius iniuria fiat, serviendum est. Scite Chrysippus, ut multa: Qui stadium, inquit, currit, eniti et contendere debet, quam maxime possit, ut vincat, supplantare eum, quicum certet, aut manu depellere nullo modo debet; sic in vita sibi quemque petere, quod pertineat ad usum
Abbreviated transcription (Latin):
tas ꝓpt̃ utilitatis magnitudinem. nã io qͥdem impbũ est. S
illud possit ne io qͦd utile uideat᷑. fieri ñ turpit᷑. Cũ colla¬
quo college brutꝰ ĩperium abrogabat. Poterat uiseri facẽ
Io iniuste. fuerat enuĩ uiregib expellendis socius bruti
consilioꝵ et adiutor Cimmi aut̃ consiliũ hoc pͥncipes cepis¬
sent cognationẽ suꝑbi nom̃q carqͥnioꝵ et memoriã reg¬
nieẽ. tollendam. qͦderat utile patriȩ consulere. id erat
ita honestin. ut etiã ipsi collatino placẽ deb̾er. Itaq uti¬
litas ualuit ꝓpt̾ honestatẽ. sine quane urilitas qͥdem
ẽẽ potiusset. At in eo rege qͥurbem condidit. ñ item.
Species enĩ utilitatis. aninũ pepulit eiꝰ. Cui ẽuissum
esset utilius. solum ꝗͣẽ alt̾o regnare. frẽm int̾emit. O¬
misit hic et piecatẽ et humanitatẽ. ut id qͦd utile uide¬
bat᷑neq erat asse qui posset. & cam̃ muri causa oppo¬
suit s̃peciem honestatis. Nec ꝓbabilẽ. uec sane idoneã.

Expanded text:
tas propter utilitatis magnitudinem nam id quidem improbum est, sed illud, possitne id, quod utile videatur, fieri non turpiter. Cum Collatino collegae Brutus imperium abrogabat, poterat videri facere id iniuste; fuerat enim in regibus expellendis socius Bruti consiliorum et adiutor. Cum autem consilium hoc principes cepissent, cognationem Superbi nomenque Tarquiniorum et memoriam regni esse tollendam, quod erat utile, patriae consulere, id erat ita honestum, ut etiam ipsi Collatino placere deberet. Itaque utilitas valuit propter honestatem, sine qua ne utilitas quidem esse potuisset. At in eo rege, qui urbem condidit, non item; species enim utilitatis animum pepulit eius; cui cum visum esset utilius solum quam cum altero regnare, fratrem interemit. Omisit hic et pietatem et humanitatem, ut id, quod utile videbatur neque erat, assequi posset, et tamen muri causamopposuit, speciem honestatis nec probabilem nec sane idoneam.
Abbreviated transcription (Latin):
nuliarem. Popło qͥdem romano non uidet᷑. qͥ ex om̃ib p̃¬
claris facꝰtis illuo pulcherrimũ existunat. Uicit gͦ
utilicas honestatẽ. innio uͦ honestas utilitatẽ secuta est.
Itaq ut sine ullo errore diuidicare possimus. si qñ ẽ illo
qͦd honestũ intelligimus pugnare uidebit᷑ id qͦo appella¬
nius utile formula q̃dam constituenda ẽ. quaiu si seq̃m᷑
in cõpatione rerum. ab officio numꝗͣ recedimus. Frit
aut̃ hec formula stoieoꝵ rationi disciplineq maxime
consentanea. Quam qͥdem his libris ꝓpt̾ea seqͥmͣ. qͦd
quamꝗͣ et auet̾ib academicis. et a ꝑipatecicis ur̃is. qͥ
quondã idem erant. qͥ a cademici quȩ honesta st̃ ante¬
ꝑonunt. hiis q̃ uident᷑ utilia. Tanĩ splendidius hec abeiᷤ¬

Expanded text:
miliarem? Populo quidem Romano non videtur, qui ex omnibus prmiliarem? Populo quidem Romano non videtur, qui ex omnibus praeclaris factis illud pulcherrimum existimat. Vicit ergo utilitas honestatem? Immo vero honestas utilitatem secuta est. Itaque, ut sine ullo errore diiudicare possimus, si quando cum illo, quod honestum intellegimus, pugnare id videbitur, quod appellamus utile, formula quaedam constituenda est; quam si sequemur in comparatione rerum, ab officio numquam recedemus. Erit autem haec formula Stoicorum rationi disciplinaeque maxime consentanea; quam quidem his libris propterea sequimur, quod, quamquam et a veteribus Academicis et a Peripateticis vestris, qui quondam idem erant, qui Academici, quae honesta sunt, anteponuntur iis, quae videntur utilia, tamen splendidius haec ab ei