comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sic ordo & tõ et necessitas fati gn̾a ip̃a et principia causaru
mouet. Impetus uoꝰ consilioꝵ mentiũq nr̃aꝵ accionesq ipõas
uoluntas culq ꝓpͥa et animoꝵo ingenis moderant. Infert dem̃
ferri audiriq hom̃es aut neꝙ & ignauosi et nocentes et audaas
ꝗ cũ in culpꝰ et in maleficio reuincti sunt ꝑfugiunt ad fati
necessitatẽ. tanq in aliqd̾ fani asylũ et q̃ pexime fecer̃t : ea nõ
sue temeritati. s fato esse attribuenda dicunt: Primus aũt
homo sapientissimus: et antiꝗssimꝰ poctaꝵo dix̃ in hisce uersib¬
SItaq M. cicero in libro quẽ de fato cõscripsit eũ q̃s tionem
laboransq quonã explicat. et fato omĩa fieri: et esse aliquod
in nobis intricatur hoc modo.
llum consulem in affrica castris apud bragadã Numẽ posi
plium grande atq agre fecisse aduersus unũ serpentẽ ino

Expanded text:
sic ordo et ratio et necessitas fati genera ipsa et principia causarum sic ordo et ratio et necessitas fati genera ipsa et principia causarum movet, impetus vero consiliorum mentiumque nostrarum actionesque ipsas voluferri audirique homines aut nequam aut ignavos et nocentes et audaces, qui, cum in culpa et in maleficio revicti sunt, perfugiunt ad fati necessitatem, tamquam in aliquod fani asylum et, quae pessime fecerunt, ea non suae temeritati, sed fato esse attribuenda dicunt. Primus autem hoc sapientissimus ille et antiquissimus poetarum dixit hisce versibItaque M. Cicero in libro, quem de fato conscripsit, cum quaestionem laboransque, quonam pacto explicet et fato omnia fieri, et esse aliquid in nobis, intricatur hoc modo. lum consulem in Africa, castris apud Bagradam flumen positis, proelium grande atque acre fecisse adversus unum serpentem in
Abbreviated transcription (Latin):
tra ea Crisippus tenuiter multa et argute disẜit. s oĩim ferre
omĩa ingenia tũ ip̃a mentiũ nr̃aꝵ ꝑinde sunt fato obnoxia ut
proprietas eorum ẽ ip̃a qͣlitas: Nam si sunt ꝑ natutã pͥmitis
salubrit̾ utilitq ficta omnẽ illam uim q̃ de fato extrinseaio in.¬
gruit in offensuis tractabiluisq transmittũt: Sin uo̾ sunt asp
& inscita et iudis nulłq artium bonaꝵ aminiculis fulta ẽt si
Uoluntario ĩpetu ĩ assidus delicta et in errores ruũt. Idq ip̃m
ut ea tõne fut ñalis illa et necessaris rerum consequẽtia effic̃
que fatum iocatur. E st enim gn̾e ip̃o qͣi fatale et cõsequens
narum si ꝑspatia t̾re prona atq dirupta iacias cãm ꝗdem ci
et initium p̃cipitantie fẽceris mox tũ ille p̃ceps uoluit᷑ non ꝗa
tu id iam faas: sed q̃m ita sese moduo eiꝰ et forme uolubilitas ht̃

Expanded text:
tra ea Chrysippus tenuiter multa et argute disserit; sed omnium fere tra ea Chrysippus tenuiter multa et argute disserit; sed omnium fere omnia, ingenia tamen ipsa mentium nostrarum proinde sunt fato obnoxia, ut proprietas eorum est ipsa et qualitas. Nam si sunt per naturam primitus salubriter utiliterque ficta, omnem illam vim, quae de fato extrinsecus ingruit, inoffensius tractabiliusque transmittunt. Sin vero sunt aspera et inscita et rudia nullisque artium bonarum adminiculis fulta, etiamsvoluntario impetu in assidua delicta et in errores se ruunt. Idque ipsum ut ea ratione fiat, naturalis illa et necessaria rerum consequentia efficit, quae fatum vocatur. Est enim genere ipso quasi fatale et consequens, ndrum si per spatia terrae prona atque derupta iacias, causam quidem ei et initium praecipitantiae feceris, mox tamen ille praeceps volvitur, non quia tu id etiam facis, sed quoniam ita sese modus eius et formae volubilitas habet;
Abbreviated transcription (Latin):
tum qđ S. preci uocant adhanc ferme sententĩ Erisi ppus stpia
princeps pħieꝰ definit. fãtum c̃ inꝗt sempitna ⁊dara net ũ decli¬
nabilis scries rer et catens uoluens sem̃et ip̃s sese et iplicans ꝑ et̃ nos
cõsequẽtie ordines. ex ꝗb apta cõnexaq ẽ. Ipsa aũt uerba se uisi ppi
qstum ualui memoris ascripsi ut si cui meum istud arptamentũ ui¬
debit᷑ esse obscurius ad ip̃iũs uerbꝰ aĩaduertit. In libro. S. qͣrro¬
S. dĩc esse . S. aliarũ aũt opinionũ disciplinaꝵ q auctores huic
diffinitioni ita obstrepũt. Si crisippus inꝗunt fato putat oĩa mo¬
ueri: et regi nec declinari transcendiq posse agmins fati et noliũs
peccata ꝙ hominũ. et delicta nõ sb̾stentands n inducenda sunir
ip̃is uoluntatib q coꝵ sed necessitati ciudã et instante q̃ oritur
ex fato omni que sit retũ dña et arbitra ꝑ quã necesse sit fieri
si homines ad maleficis non sponte ueniunt s fato trahunt Cõ¬

Expanded text:
 Graeci vocant, ad hanc ferme sententiam Chrysippus, Stoicae princeps philosophiae, definit: Fatum est, inquit, sempiterna quaedam et indeclinabilis series rerum et catena, volvens semetipsa sese et inplicans per aeternos consequentiae ordines, ex quibus apta nexaque est. Ipsa autem verba Chrysippi, quantum valui memoria, ascripsi, ut, si cui meum istud interpretamentum videbitur esse obscurius, ad ipsius verba animadvertat. In libro  ἐπιπλοκῆς. Aliarum autem opinionum disciplinarumque auctores huic definitioni ita obstrepunt: Si Chrysippus, inquiunt, fato putat omnia moveri et regi nec declinari transcendique posse agmina fati et volumina, peccata quoque hominum et delicta non suscensenda neque inducenda sunt ipsis voluntatibusque eorum, sed necessitati cuidam et instantiae, quae oritur ex fato, omnium quae sit rerum domina et arbitra, per quam necesse sit fieri si homines ad maleficia non sponte veniunt, sed fato trahuntur. Con
Abbreviated transcription (Latin):
ut faceret homñies morbis obnoxios. Nunq̃s enim lie couenisse na¬
ona eigner et paret q aptissims. et utilissims alia qp simul adgnata
ut tenuissimis minutis q ossicilis caput cõpingeret s hanc urilitatẽ
rei maioris alia q̃dam i comoditas extrinsecus conseara e ut fuerti
caput tenut munitũ et ictib offensionib q ꝑuis fragle ꝑiñ morbi qͦ
et coritudĩs ꝑte sunt dum salus ꝑĩt sic hele inꝗt etus hoĩb pes¬

Expanded text:
ut faceret homines morbis obnoxios, numquam enim hoc convenisse naut faceret homines morbis obnoxios, numquam enim hoc convenisse nagna gigneret pareretque aptissima et utilissima, alia quoque simul adgnata ut tenuissimis minutisque ossiculis caput compingeret. Sed hanc utilitatem rei maiorem alia quaedam incommoditas extrinsecus consecuta est, ut fieret caput tenuiter munitum et ictibus offensionibusque parvis fragile. Proinde morbi quoque et aegritud
Abbreviated transcription (Latin):
rio alto. Quo eĩs pacto iusticie sensus ẽe̾ posset nͥ essent ĩ uiril
aut ꝗd aliud iusticiꝰ ẽ: ꝗͣ in iusticie pͥuatio: Quid ĩt fornitud
intellig posset nͥ ex ignauie appositione. Quid cõtinentis nͥ et
in tempantie. Quo ĩt modo prudentis ess. nisi foret contra ĩpeu¬
enntiams ꝑroinde in ꝗt homines stula cut ño l oretiã sesiderãt
ansucritas sit et non sit mendatium. HUlamq undem sunt bona
Cr mili felicitas et infortunitas dolor & uoluptasus Aletum eniz ex
altro sicuiti plato ait uerticib inter se contrarus aliquatũ ẽ.Si tul¬
scris unũ abstuleris utrũq Idem crisippus in codem. ibro tractat con¬
sideratq dignumq esse id queri putat. S Idem uatita ip̃a rerum¬
od prouidentis que compagem hanc mundi et genus homiinũ sĩc
morit. Exis timabat aũt nõ fuissȩ hoc principale nature consilius

Expanded text:
rio altero. Quo enim pacto iustitiae sensus esse posset, nisi essent iniuriae? rio altero. Quo enim pacto iustitiae sensus esse posset, nisi essent iniuriae? aut quid aliud iustitia est quam iniustitiae privatio? Quid item fortitudo intellegi posset, nisi ex ignaviae adpositione? Quid continentia, nisi ex intemperantiae? Quo item modo prudentia esset, nisi foret contra inprudentia? Proinde, inquit, homines stulti cur non hoc etiam desiderant, ut veritas sit et non sit mendacium? Namque itidem sunt bona et mala, felicitas et infortunitas, dolor et voluptas. Alterum enim ex altero, sicuti Plato ait, verticibus inter se contrariis deligatum est; si tuleris unum, abstuleris utrumque. Idem Chrysippus in eodem libro tractat consideratque dignumque esse id quaeri putat, εἰ αἱ τῶν vel providentia, quae compagem hanc mundi et genus hominum fecit,fecerit. Existimat autem non fuisse hoc principale naturae consilium,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ quas docet pluria latinũ esse plura barbarumꝰ. Ad capitos
ĩg te dimittinus. Ex eo id q simul disces si mõ asseq poteris q
in ea epla. sciptũ ẽ pluris sine plura absolutũ esse. & simplex
tatum ẽ uessum plauti subscripsi ex comedia q̃ ꝑsa inscribite
Quid metis metuo ħ̾cle uͦ sensi ego compluriens. Item. Md ee
in qͣrto oriçinũ codem in loco ter hoc uerbũ posuit. Cõplurĩ
corum milit̾s mercenarii inter se multi alt̾i alt̾os occidere ꝯplu
ens multi sinul a hostis transfugere cõpluriens ĩ imꝑatore ĩpetũ fae¬
Omines fecisse dicatur tantam uim esse crumnaꝵ et
malorum aduersus eo Crisippus cum in libro. G. iiiiͦa
bona esse potuisse si nõ ẽent ibi mala: Nam cũ bonq malis cor¬
traria sint utraq necessu ẽ opposita int̾ sese: & qͣi mutuo adõs¬
queq fulta nisi consistere: Nullum adeo contrariũ ẽ sin conta¬

Expanded text:
per quas docet pluria Latinum esse, plura barbarum. Ad Capitonem per quas docet pluria Latinum esse, plura barbarum. Ad Capitonem igitur te dimittimus. Ex eo id quoque simul disces, si modo assequi poteris quod in ea epistula scriptum est, pluria sive plura absolutum esse et simplex, itatum est, versum Plauti subscripsi ex comoedia quae Persa inscribitur: Quid metuis?–Metuo hércle vero; sénsi ego Complúriens. Item M. Cato in IV. Originum eodem in loco ter hoc verbum posuit: Compluriens eorum milites mercennarii inter se multi alteri alteros in castris occidere, compluriens multi simul ad hostis transfugere, compluriens in imperatorem impetum faomines fecisse dicatur tantam vim esse aerumnarum et malorum. Adversus ea Chrysippus cum in libro Περὶ Προνοίbona esse potuisse, si non essent ibidem mala. Nam cum bona malis contraria sint, utraque necessum est opposita inter sese et quasi mutuo adversoque fulta nisu consistere; nullum adeo contrarium est sine contra
Abbreviated transcription (Latin):
archus Cato  claudius. ł aleruis antias. Li lelius
P. nigidius. A uarro quos subscriptores apptobatores q ls
uerbi hc̃mus preter poctarũ oratorũq ueterũ multam copiã: Ad qui
ille nimis arroganter tibi inꝗt heãs auctoritates istas ex fuunorui
& oboriginum ẜo repetitas atq huic rõi rñdeas. nullũ eni uocabi¬
lum ncutrum comꝑatiuũ nũo pluratĩo caũ recto añ extremum a
ht̃ i lr̃am sicuti meliora maiora grauiora: Proinde ĩꝯ plurañ
plurig dici consueuit ne contra formã ꝑpetuã in cõꝑatio.i. lr̃a se
añ extremũ a. Cum ille amicuo nr̃ cũ hominẽ cõfidentẽ plus¬
buo uerbis nõ dgnũ existimaret. Sinnii inꝗt capitonis dotisi
Uiri epłie sunt uno in libro multe opinor posite ĩ templo paas
Prima epła sccipta ẽ ad paucuniũ labeonẽ cui titulus p̃scripa
c̃ pluria nõ plura dici debere. In ca epła rationes gramaticas pa

Expanded text:
M. Cato, Q. Claudius, Valerius Antias, L. Aelius, M. Cato, Q. Claudius, Valerius Antias, L. Aelius, P. Nigidius, M. Varro, quos subscriptores approbatoresque huius verbi habemus praeter poetarum oratorumque veterum multam copiam. Atque ille nimis arroganter Tibi, inquit, habeas auctoritates istas, ex Faunorum et Aboriginum saeculo repetitas, atque huic rationi respondeas. Nullum enim vocabulum neutrum comparativum numero plurativo, recto casu, ante extremum a habet i litteram, sicuti meliora, maiora, graviora. Proinde igitur plura, non pluria, dici convenit, ne contra formam perpetuam in comparativo i littera sit ante extremum a. Tum ille amicus noster, cum hominem confidentem pluribus verbis non dignum existimaret, Sinni, inquit, Capitonis, doctissimi viri, epistulae sunt uno in libro multae positae, opinor, in templo Pacis. Prima epistula scripta est ad Pacuvium Labeonem, cui titulus praescriptus est Pluria, non plura dici debere. In ea epistula rationes grammaticas posuit
Abbreviated transcription (Latin):
Luriꝗ forte ꝗs dix̃ ẜmocinans uir ad pͥme ditus meus as¬
miis. nõ ħele studio ferens ostentandi n cuo pluros hĩo
dicendum putaret: ⁊̃ eni docteins homo scria & ad uite officis
deuineta. ac nihil de uerbis laborante: sed opinor assiduq ueteꝵ
scrptorũ tractatione mołuerat lingue illius uox quã ⁊̃ libribi
sepe offenderat. &derat cum ille ħ dicit rep̃hersor audaculus
uerboꝵ ꝗ per pauca eademq aułgo ꝑtrita legera. hẽbat ꝙ
nõ nullas discipline gramatice ⁊̃ audiciunculas ꝑim rudes ⁊co¬
hatasq ꝑtim nõ probas. casq q̃i puluẽ ob ocules cũ ador tuo
quẽq fuerat asꝑgebat. sicut tunc amico nt̃o barbare inꝗt dixisti
plurigs. Nlam neq rationẽ uerbũ hoc neq auctoritates hũbbi
ibi ille amicus ridens amabo te inꝗt uit bone. ꝗa nũc muile
a magis seriis reb ociũ est. uelim doccas nos cut plutsoiũie
cõpluria nihil eni differt nõ latine. sed barbare dixerint

Expanded text:
LURIA forte quis dixit sermocinans vir adprime doctus, meus amicus, non hercle studio se ferens ostentandi neque quo plura non dicendum putaret. Est enim doctrina homo seria et ad vitae officia devincta ac nihil de verbis laborante. Sed, opinor, assidua veterum scriptorum tractatione inoleverat linguae illius vox quam in libris saepe offenderat. Aderat, cum ille hoc dicit, reprehensor audaculus verborum, qui perpauca eademque a volgo protrita legerat habebatque nonnullas disciplinae grammaticae inauditiunculas, partim rudes inchoatasque, partim non probas, easque quasi pulverem ob oculos, cum adortus quemque fuerat, adspergebat. Sicut tunc amico nostro Barbare, inquit, dixisti pluria; nam neque rationem verbum hoc neque auctoritates habet. Ibi ille amicus ridens, Amabo te, inquit, vir bone, quia nunc mihi a magis seriis rebus otium est, velim doceas nos cur pluria sive compluria, nihil enim differt, non Latine sed barbare dixerint
Abbreviated transcription (Latin):
E dales ut fama t̃ sugiens minoia regna prepenb pẽms
aues ab augurib appellant q̃ aut oportune p̃uolant aut ydi¬
neas sedes capiũt. Non apte ĩs usum uerbo auguriali existim¬
uit indedali uolatu nihil ad augurũ discplinã ꝑtinente sed
iginiuo nimis h̾le ineptus ẽ cum ꝗd p̃petes esse se sare ratu
est. Uirgiliũ aũt et trimaciũ doctũ uirzo ignorasse ꝗno second

Expanded text:
edalus, ut fama est, fugiens Minoia regna prepetibus pennis aves ab auguribus appellantur, quae aut opportune praevolant aut idoneas sedes capiunt. Non apte igitur usum verbo augurali existimavit in Daedali volatu, nihil ad augurum disciplinam pertinente. Sed Hyginus nimis hercle ineptus fuit, cum quid praepetes essent se scire ratus est, Verg
Abbreviated transcription (Latin):
putum dct̃m esse qͣi exputatũ excoctũ q oĩq aliens mꝙ carens
omnibq exeo uitips detractus emaculatum et candefaciũ. scripa
ẽ aũt putum putum uõ in carthaginensi solum federe sed
t̃ inmultis aliio ueterũ libris tũ in.& ꝙ ennii tragedis q̃ in

Expanded text:
putum dictum est quasi exputatum excoctumque omnique aliena materia carens putum dictum est quasi exputatum excoctumque omnique aliena materia carens omnibusque ex eo vitiis detractis emaculatum et candefactum. Scriptum est autem purum putum, non in Carthaginiensi solum foedere, sed cum in multis aliis vete
Abbreviated transcription (Latin):
inꝗt esse purũ putũ ualde purũ sicut nouũ nouitiũ diami
et propͥu popitiũ augẽ atq incẽdere uolentes uouiis ꝓprii
significanonẽ: Hoc u̾bi legimus mirabam̃ eandẽ affinitatem
uisam esse alpheno puri et puti: q̃ sit noui et nouiti. Rlam¬
Nam si esset puritiũ. tum sane iuderet̃ dici quasi nouitiũ Idẽ
asseniimus. ꝗ putũ esse dicunt a putando dic̃t. et ob eam cãm
pͥma sillaba breui pronũtiant nõ longa ut existimasse alphen
ur̃ ꝗ apuro id esse factũ sccipsit putare aũt ueteres dixerunt
uacanta ex quaq re ac nõ necessaris: aut ẽt obstantis. & alien
aufer̃e & excideit et ꝙ ce̾ utle. ac sine iutio uideret relinquer
ipsum puto qđ delarande sententie nr̃e cã dicimus: Honsi¬
gnat profecto aliud ꝙ̃ id agere nõ in te dubia obscraq ut d¬
c̾isis amputauosq falsis opinionib: qd̾ uideãt esse uerũ. et ĩ dgnũ
et incõruptum tenneamus. Argentumq in carthaginem̃ foeden

Expanded text:
 valde purum, sicut novum novicium dicimus et proprium propicium, augere atque intendere volentes novi et proprii significationem. Hoc ubi legimus, mirabamur eandem adfinitatem visam esse Alfeno puri et puti, quae sit novicii et novi; nam, si esset puricium, tum sane videretur dici quasi novicium. Id eassentimus, qui putum esse dicunt a putando dictum et ob eam causam prima syllaba brevi pronuntiant, non longa, ut existimasse Alfenus videtur, qui a puro id esse factum scripsit. Putare autem veteres dixerunt vacantia ex quaque re ac non necessaria aut etiam obstantia et aliena auferre et excipsum puto, quod declarandae sententiae nostrae causa dicimus, non significat profecto aliud quam id agere nos in re dubia obscuraque, ut decisis amputatisque falsis opinionibus, quod videatur esse verum et integrum et incorruptum retineamus. Argentum ergo in Carthaginiensi foedere
Abbreviated transcription (Latin):
dicebatur. au̾suta uidelicet. et prauitate tortuose oratiõis tanq̃
terobligo quedam: quod uitium a sinniꝰ capito in lr̃is quas ad
doduim tuschum dedit hisce uerbis tefinit. Dolecsmus estr
inꝗt ĩ par et incõueniens cõpositura ꝑtium oraionis. Eum
oratũ aũt uocabulũ sit̃ soloccismus an attici homines ꝗ ellegãtuis
Rocui sunt isi eosint queri solet. Sed nos neq sdoc̃asmũ neq

Expanded text:
dicebatur, a versura videlicet et pravitate tortuosae orationis, tamquam dicebatur, a versura videlicet et pravitate tortuosae orationis, tamquam strobiligo quaedam. Quod vitium Sinnius Capito in litteris, quas ad Clodium Tuscum deinquit, impar atque inconveniens compositura partium orationis. Cum Graecum autem vocabulum sit soloecismus, an Attici homines qui elegantius locuti sunt usi eo sint quaeri solet. Sed nos neque soloecismum neque
Abbreviated transcription (Latin):
neq ꝑmittendũ esse unq̃ putat ut hoĩes libertini ordinis per
adoptationẽ in uira ĩgenuoꝵ in uadant: Alioqn si uiris ista
antiꝗtas seruẽt etiã ẜuuo a domĩo ꝑ p̃torẽ dari ĩ adoptiones
põt. Idq ait. plerosq uiris ueteris auctores posse ficri scripsisse
aĩadstimus in orõne .ꝑ Scpionis. quã censor hũit ad popłm
de morib inter eaq rẽphendebat ꝙ cõtra maiorũ instituta
fierent id cuam cum culpauisse ꝙ filius adoptiuus p̃ri adoptatori
intir pmis patrem prodesset Uerba ex es oratione hec sunt
inalia tribu pr̃em in alis filium suffragium ferce filium adop¬
auum tamen procedere ꝙ in senatum habeat absentis censeri
uibut ut ad censum nemini necesse sit uenire
Olcaismus latino uocabulo asinnio capitone ciusdemq eta¬
nis aliis ⁊̃ parilitas appellatus uetustiorib latinis sobiligo

Expanded text:
neque permittendum esse umquam putat, ut homines libertini ordinis per neque permittendum esse umquam putat, ut homines libertini ordinis per adoptiones in iura ingenuorum invadant. Alioquin, inquit, si iuris ista antiquitas servetur, etiam servus a domino per praetorem dari in adoptionem potest. Idque ait plerosque iuris veteris auctores posse fieri scripsisse. Animadvertimus in oratione P. Scipionis, quam censor habuit ad populum De Moribus, inter ea quae reprehendebat, quod contra maiorum instituta fierent, id etiam eum culpavisse, quod filius adoptivos patri adoptatori inter praemia patrum prodesset. Verba ex ea oratione haec sunt: In alia tribu patrempattern, in alia filium suffragium ferre, filium adoptivum tam procedere quam si se natum habeat; absentis censeri iubere, ut ad censum nemini necessus sit venireOECISMUS, Latino vocabulo a Sinnio Capitone eiusdemque aetatis aliis inparilitas appellatus, vetustioribus Latinis stribiligo
Abbreviated transcription (Latin):
ułt an liberis potius gignundis idonea sit bona q eiꝰ ꝗ arrogatut
ne insidiose appetita sint considerãt iusq iurandum a &
mutio ponifice maxĩo cõceptũ dr̃ ꝗd in arrogando uirarẽt
s arrogari iõ põt nͥ iam nesciceps: Arogatio aũt dicta ꝗa gen
hoc in alierã familiã tñsitus ꝑ populi rogationẽ sĩt: Eiũs rog¬
tionis uerba hec sunt. Uelitis iubratis uti. L. ualcrius .L. titio tan
iure legrq filuis sit. & q̃ si ex co pr̃e matreq familias cius natus
c̃ẽt unq ci uite necis q in cum potestas: si ⁊ uti pr̃ endo filio
nulla comitior coĩo ẽ. et tutorib in pupillos. tantã esse auctori.¬
tatem potestatẽq fas nõ ẽ ut caput libeꝵ fidei sue cõmissum
aliene dictioni subitiant. libertinos uo̾ ab ingenuis ad oprari ꝗde
uire posse: A asurius sabinus scripsit: sed id neq ꝑmitti dict

Expanded text:
vult, an liberislileris potius gignundis idonea sit, bonaque eius qui adrogatur vult, an liberislileris potius gignundis idonea sit, bonaque eius qui adrogatur ne insidiose adpetita sint consideratur, iusque iurandum a Q. Mucio pontifice maximo conceptum dicitur, quod in adrogando iuraretur. Sed adrogari non potest nisi iam vesticeps. Adrogatio autem dicta, quia genus hoc in alienam familiam transitus per populi rogationem fit. Eius rogationis verba haec sunt: Velitis, iubeatis, uti L. Valerius L. Titio tam iure legeque filius siet, quam si ex eo patre matreque familias eius natus esset, utique ei vitae necisque in eum potestas siet, uti patri endo filio nulla comitiorum communio est et tutoribus in pupillos tantam esse auctoritatem potestatemque fas non est, ut caput liberum fidei suae commissum alienae dicioni subiciant. Libertinos vero ab ingenuis adoptari quidem iure posse, Masurius Sabinus scripsit. Sed id neque permitti dicit,
Abbreviated transcription (Latin):
uideo qd̃ factum eẽt iͦd pronũtiare. s enã ꝙ consalio quaqo rõne
pustes ceñt demos tare ꝑ aulo post ĩdem ascllio in eodem lab y pelã
initium quo consule: et quom̃o confectum sit. & ꝗs triumphans
introierit: ex eo libro que in bello gesta sint iterare sed fabulas nõ¬
predicare: aut interea ꝗd Senatus decreuerit. aut q̃ lex rogatio uel
lata sit: neq ꝗb consiliis ea gesta sunt iterare id fabulas pueris ĩ
narrare: nõ historias scribere:¬
Um ui alinã familiã inq liberorũ locum extranci sum̃untur
cum a parente in eiꝰ potestate sunt tercia mancipatione in uin
ceduntur: atq ab eo ꝗ adoptat ap̃ cum apud quẽ legis actioĩ
uindicantur. Arrogantur ii. cum sui uiris st. ĩ alienã sese po¬
testatem tradunt. ciusq rei ip̃i actores fuint. sed arrogations
nõ temẽ nec inexplorate cõmittunt᷑. Nam comitia arbitris
pontifiab p̃dent que curiata appellant᷑. etasq cius ꝗ arͣogari

Expanded text:
video, quod factum esset, id pronuntiare, sed etiam quo consilio quaque ratione gesta essent demonstrare. Paulo post idem Asellio in eodem libro: Nam num quo consule et quo confectum sit et quis triumphans introierit ex eo, et eo libro quae in bello gesta sint non praedicare aut interea quid senatus decreverit aut quae lex rogatiove lata sit neque quibus consiliis ea gesta sint iterare: id fabulas pueris est narrare, non historias scribereUM in alienam familiam inque liberorum locum extranei sumuntur, cum a parente in cuius potestate sunt tertia mancipatione in iure ceduntur atque ab eo qui adoptat apud eum apud quem legis actio est vindicantur; adrogantur hi qui, cum sui iuris sunt, in alienam sese potestatem tradunt eiusque rei ipsi auctores fiunt. Sed adrogationes non temere nec inexplorate committuntur; nam comitia arbitris pontificibus praebentur, quae curiata appellantur, aetasque eius qui adrogare
Abbreviated transcription (Latin):
toria obueĩt cui facilitati aptam esse ueneris frondem crediderunt
ꝙ nõ martus sed qi uenereus ꝗdam triumphuo foret. Hanc mir¬
tram coronã. A crassuo cum bello fugrtiuoꝵ confecto ouans redite
insolent asꝑnatus est Tenatusq cõsultum faciundũ ꝑ gr̃am curaue
Ut lauro nõ mirto coronarẽt N cato obiecit. as fuliuo nobiliõi ꝙ
milites ꝑ ambitiũ coronis leuissimis decausio donasset: de qua re ubi
ĩpa apposui catonis. Nam pͥnapio ꝗ uidit corona donari queꝗͣ cua
opidum captũ nõ esset aut castra hostium incensa nõ essent᷑. Fuliã
aũt in quẽ hoc a catone dictum ẽ coronis donauerat milites qr uallũ
curauerãt. aut ꝗa putrũ strenue fõderant. Pretereundũ nõ est
qđ ad ouationes attinet suꝑ quo dissensisse uetereo scriptoreo .sope
Dartin cium sccipserunt. ꝗ ouaret introire solitũ equo uehentro

Expanded text:
toria obvenit. Cui facilitati aptam esse Veneris frondem crediderunt, toria obvenit. Cui facilitati aptam esse Veneris frondem crediderunt, quod non Martius, sed quasi Venerius quidam triumphus foret. Ac murteam coronam M. Crassus, cum bello fugitivorum confecto ovans rediret, insolenter aspernatus est senatusque consultum faciundum per gratiam curavit, ut lauro, non murto, coronaretur. Marcus Cato obicit M. Fulvio Nobiliori quod milites per ambitum coronis de levissimis causis donasset. De qua re verba ipsa apposui Catonis: Iam principio quis vidit corona donari quemquam, cum oppidum captum non esset aut castra hostium non incensa essent? Fulvius autem, in quem hoc a Catone dictum est, coronis donaverat milites qui vallum curaverant aut qui puteum strenue foderant. Praetereundum non est quod ad ovationes attinet, super quo dissensisse veteres scriptores accipio. Partim enim scripserunt qui ovaret introire solitum equo vehentem;
Abbreviated transcription (Latin):
sed locum in quo pugnabat nõ retenuisset coq lao hostes po¬
nitt essent rescripsit ilicit cum qͦ ciuem dignũ uideti quol
apparet & tam ĩiquo loco ciuem ab eo seruatum ut enã a fornter pugũ¬
abis reuineri non quiuerit. Hac corana ciuica. L. gellius uir censorius
atrocissima illa catiline cõuiratio detecta undicataq. Muralis ẽ corõs
qua donãt ab ĩꝑatore. qui primus murũ subiit inq opidum hostium
maritimo p̃lio qui primuo inhostiũ nauẽ ui armatus transiliuit
Ea qͣiꝰ nauium rostris insignita ẽ. Et muralis aũt et castrensis et
naualis fieri ex auro solent. Oualis u̾o corona myrteꝯ ẽ Ea utebañt
⁊ ꝑatores ꝗ ouantes introybant irbem ouandi & nõ triumphandi cãĩ
stium nomei humile & non idoneũ ẽ ut seruorum pirrataꝵq
aut dedition repente facta ĩ pulue̾ aut ut dici solet ĩ cruentãq uic¬

Expanded text:
sed locum in quo pugnabat non retinuisset eoque loco hostes posed locum in quo pugnabat non retinuisset eoque loco hostes potiti essent, rescripsisse dicit eum quoque civica dignum videri, quod appareret e tam iniquo loco civem ab co servatum, ut etiam a fortiter pugnantibus retineri non quiverit. Hac corona civica L. Gellius, vir censorius, atrocissima illa Catilinae coniuratio detecta vindicataque. Muralis est corona, qua donatur ab imperatore qui primusprirus murum subiit inque oppidum hostium maritimomaritino proelio qui primus in hostium navem armatus transiluit; ea quasi navium rostris insignita est. Et muralis autem et castrensis et navalis fieri ex auro solent. Ovalis corona murtea est; ea utebantur imperatores qui ovantes urbem introibant. Ovandi ac non triumphandi causa stium nomen humile et non idoneum est, ut servorum piratarumque, aut, deditione repente facta, inpulverea, ut dici solet, incruentaque vic
Abbreviated transcription (Latin):
qua sili no fuerunt. s triumphum procurãt Trumphales
coronesunt autee que ̃ patorib ob honotẽ trumphi mũtunt᷑
dulgo diãt aurũ coronapiũ He antiꝗtus e laiu erant
postil sicrlex auro cepte obsidionalis t̃ quã ii cliberati sunt¬
obsidione dant ei duci ꝗ liberauit. Ea corona raminea ẽ
obẜuati q solitum ut fieret egramine: ꝙ in cobco gn̾atum
q a nniꝗssimus quercus capi solitus sit. Etiã exilice qđ geuiꝰ
supiotip roximum e siciti scciptũ ẽ in q̃dã comedio dealii
A asuruis autem sabinũo in .xi. libroꝵ memoraliũ aiuicã
coronã tum dari solitũ dicit cum his ꝗ ciuem seruauerat
codem tp̃ore et hostem occderat. neq locũ in ea pugna re¬
liquerat Abe uis auice corone negat cõcessum Tibe tius
tamen cesarem consultum an çiuica coronã caꝑe posseto
da turm ula prelio seruasset & hostes ibidem duoo intfeasset

Expanded text:
qui in proelio non fuerunt sed triumphum procurant. Triumphales qui in proelio non fuerunt sed triumphum procurant. Triumphales coronae sunt aureae, quae imperatoribus ob honorem triumphi mittuntur. Id vulgo dicitur aurum coronarium. Haec antiquitus e lauru erant, post fieri ex auro coeptae. Obsidionalis est, quam ii qui liberati obsidione sunt dant ei duci qui liberavit. Ea corona graminea est, observarique solitum ut fieret e gramine quod in eo loco gnatum eque antiquissimus quercus capi solitus; fuit etiam ex ilice, quod genus superiori proximum est, sicuti scriptum est in quadam comoedia Caeci! Masurius autem Sabinus, in undecimo Librorum Memorialium, civicam coronam tum dari solitam dicit, cum is qui civem servaverat eodem tempore etiam hostem occiderat neque locum in ea pugna reliquerat; aliter ius civicae coronae negat concessum. Tiberium tamen Caesarem consultum an civicam coronam capere posset qui civem in proelio servasset et hostes ibidem duos interfecisset,
Abbreviated transcription (Latin):
N libtis ueterũ memoria scriptũ ẽ hannibalẽ cariba¬
ginensem apud regeni anthiocum facctissime cauillatũ
esse. ea cauillatio huiꝰcemodi fuit. Oñdebat ei Antochue in
campo copias ingentes. quas bellum populo & facturus
cõꝑauetat. Conuertebat q exercitũ in signib argenteis &
auteis florentẽ inducebat ꝙ̃ cutus cum falcib: et ellefan¬
tos cum cut̾ib eꝗtatumq frenis csipus monilib faleris pt¬
fulgentem. Atq ibi rex cõtemplatione tanti ac tan ornan
exeratus gloriabundus hannibalem aspicit. Et putas nẽiꝗ
pland is pxorsum n tam lepide neq tam accbe dici potest
Ri d nũuo exercitus sui ac de eꝗparanda existimanone ꝗe¬
sierat Res pondit hannibal de preds¬
Ilitares cotone multifarie sunt: quarũ que nobilissime st
has fet me esse uecrpimus: Trium phalem obsidionalem
ciuica muralem castrensem naualem. Est ea quoq corõa
qui õuans dicĩt. Est it postrema oleagines cue uni solent

Expanded text:
N libris veterum memoriarum scriptum est, Hannibalem Carthaginiensem apud regem Antiochum facetissime cavillatum esse. Ea cavillatio huiuscemodi fuit: ostendebat ei Antiochus in campo copias ingentis quas bellum populo Romano facturus comparaverat, convertebatque exercitum insignibus argenteis et aureis florentem; inducebat etiam currus cum falcibus et elephantos cum turribus equitatumque frenis, ephippiis, monilibus, phaleris praefulgentem. Atque ibi rex, contemplatione tanti ac tam ornati exercitus gloriabundus, Hannibalem aspicit et Putasne, inq. Nihil prorsum neque tam lepide neque tam acerbe dici potest; rex de numero exercitus sui ac de aestimanda aequiperatione quaesiverat, respondit Hannibal de praedILITARES coronae multae et variae sunt. Quarum quae nobilissimae sunt, has ferme esse accepimus: triumphalem, obsidionalem, civicam, muralem, castrensem, navalem ; est ea quoque corona quae ovalis dicitur, est item postrema oleaginea, qua uti solent
Abbreviated transcription (Latin):
Disce inꝗt stultissime adolescens utroqͦ id mõ fore utĩ reddus
qđ peto siuie contra te ꝓnũciatum erit siue pro te. Nam si
conera te lis data erit merces mihi ex snĩs debebit᷑ ꝗa ego uiceto
Snuis secundum te iudicatum erit merces m ox pacto debebĩt
qnu uiceris: Ad ea respondit Euathlus. Doni inꝗt huic
u tam ancipiti captioni esse obuiam si uerb nõ ip̃e facere
anq alio patrono uteres sed magis mͥ in ista uictoris ꝓludiũ
E cum te nõ in cã tantũ sed in argumẽto ꝙͣ isto uinco. Disce
prtis suie contra me pronũtiatum fucrit siue pro meHlam
si nũdices pro cã mea senserĩt nihil tibi ex siũs debebitur
quago uicero. Si contra me pronũtiauerint nihil tibi ex pac
E abeo ꝗa nõ uicero. Tum iudices dubio sum hoc ĩ explicabile¬
Tausamq in diẽ longissimã distulerũt. Sic ab adolescente di¬
sapulo mag̃t disciplin̾e cloquentie inclitus suo ibi argumẽto

Expanded text:
Disce, inquit, stultissime adulescens, utroque id modo fore uti reddas Disce, inquit, stultissime adulescens, utroque id modo fore uti reddas quod peto, sive contra te pronuntiatum erit sive pro te. Nam si contra te lis data erit, merces mihi ex sententia debebitur, quia ego vicero; sin vero secundum te iudicatum erit, merces mihi ex pacto debebitur, quia tu viceris. Ad ea respondit Euathlus: Potui, inquit, huic tuae tam ancipiti captioni isse obviam, si verba non ipse facerem atque alio patrono uterer. Sed maius mihi in ista victoria prolubium est, cum te non in causa tantum, sed in argumento quoque isto vinco. Disce petis, sive contra me pronuntiatum fuerit sive pro me. Nam si iudices pro causa mea senserint, nihil tibi ex sententia debebitur, quia ego vicero; sin contra me pronuntiaverint, nihil tibi ex pacto debebo, quia non vicero. Tum iudices, dubiosum hoc inexplicabilecausamque in diem longissimam distulerunt. Sic ab adulescente discipulo mag
Abbreviated transcription (Latin):
nimis ab surde reciproca appellauer̃t. Id aũt uitiũ accidit
prothagorã sophistaꝵ accerimũ usum esse ferunt aduersus
cuathlum discipulum sunm. Is nãq int̾ cos. et cõtrouersiꝯ suꝑ
pacta mercede hec fuit: E uathlus adolesceno dues eloquẽte
discende caꝵq orandi cupidus fuit. Is in disciplinã ꝓragore
sese dedit. daturũq promissit mercedem grande peccunia
quantã prothagoras petiuerat. dimidiũq eiuo dedit. iam
postra cum diutiule auditor assectatorq protagore fuisset
in studio ꝗđ facundie abunde promouisset cãs tamen non
reciꝑet tempusq iam lungũ transcurreret et facere id uide¬
retur. ne reliquum mercedis daret. Capit consiliũ prota¬
goras ut cum existimabat astutum petere ĩstitit ex pacto m̃cidi
fitem cum euathlo contestãt. Et cum ad iudiceo conitiende
cõsistende cãe gr̃a uenissent tũ prothagoras sese exorsus est

Expanded text:
nimis absurde reciproca appellaverunt. Id autem vitium accidit nimis absurde reciproca appellaverunt. Id autem vitium accidit Protagoram, sophistarum acerrimum, usum esse ferunt adversus Euathlum, discipulum suum. Lis namque inter eos et controversia super pactapact mercede haec fuit. Euathlus, adulescens dives, eloquentiae discendae causarumque orandi cupiens fuit. Is in disciplinam Protagorae sese dedit daturumque promisit mercedemmercederm grandem pecuniam, quantam Protagoras petiverat, dimidiumque eius dedit iam Postea cum diutule auditor adsectatorque Protagorae fuisset et in studio quidem facundiae abunde promovisset, causas tamen non reciperet tempusque iam longum transcurreret et facere id videretur, ne relicum mercedis daret, capit consilium Protagoras, ut tum existimabat, astutum; petere institit ex pacto mercedem, litem cum Euathlo contestatur. Et cum ad iudices coniciendae consistendaeque causae gratia venissent, tum Protagoras sic exorsus est:
Abbreviated transcription (Latin):
asdo dirgiliuio & pͥto tuba et lituo pugnas in signis obibat & asta
et cũ lam multũ adoleuiss. item iihil fari ꝗhat mutus adeo
et elingiuis diu hĩtus est. Tum in prẽm eius bello magno uictũ
&e urbe inqua erat capta hostis gladio deducto regem esse̾ ignoras
ĩ uaderet didux̃ adolescens os damare nĩtens. Soq nixu ãtq antu¬
petue sp̃t iutui nodumq lingue rupit. planeq et articulate elocutus ẽ
clamans in hostem ne rex erhoesus occiderẽt: tum & hostis gla-¬
dium reduxit. et rex uita donatus ẽ & adolescens loꝗ prorsũ
te inceps incepit. Herodotus in historiis huiꝰ memorie scriptor
T ciusq uerba sunt q̃ pͥma dixisse filium orhoesi refert S.
fieret. et sortem nomĩs falsam subia aiãduertisset repente
in cum ꝗ id faciebat sese uidere ꝗd faceret magnũ ĩ clamauit
atq is oris uinculo solutus ꝑ omne iñ uite tp̃us nõ turbide neq
adhese locutus est:¬

Expanded text:
isto Vergilius et pro tuba: Et lituo pugnas insignis obibat et hastisto Vergilius et pro tuba: Et lituo pugnas insignis obibat et hastet, cum iam multum adolevisset, item nihil fari quibat. Mutus adeo et elinguis diu habitus est. Cum in patrem eius, bello magno victum et urbe in qua erat capta, hostis gladio educto, regem esse ignorans, invaderet, diduxit adulescens os, clamare nitens, eoque nisu atque impetu spiritus vitium nodumque linguae rupit planeque et articulate elocutus est, clamans in hostemhosterm ne rex Croesus occideretur. Tum et hostis gladium reduxit et rex vita donatus est et adulescens loqui prorsum deinceps incepit. Herodotus in Historiis huius memoriae scriptor est eiusque verba sunt, quae prima dixisse filium Croesi refert: Ἄνfieret et sortem nominis falsam subici animadvertisset, repente in eum qui id faciebat, videre sese quid faceret, magnum inclamavit. Atque is oris vinclo solutus per omne inde vitae tempus non turbide neque adhaese locutus es
Abbreviated transcription (Latin):
colectam contam q uocem: et magis claros canotos q sonitꝰ fucit.
al ꝯrbt In his uersib errasse iginus uir giliũ scribit tanꝙ̃
ño ssaduerterit teesse aliꝗd hisce uerbis Ipse ꝗr imali lituo Nã si
brodo suconctus lituo uideri põt. Imo sp̃e higinius patũ aiadũtit
sio lae ussi dictium uit pleraq dici ꝑ defectionẽ solot ueluti cum
diatNcicero homo magna cloquentis qi toscius histrio sum̃s
uenustate. nõ plenum hoc utrunq nõ ꝑfectum ẽ sed enim pro
pleno atq ꝑfecto auditur. ut Uirgilius alio in loco uictotẽ buten
pmuani uor pore ai.cotpus ĩ manem hñtem. Et itemalibi in mediũ
geios ĩ mani pondere cestus proiecit. Ac simiłt domis sauie dapib¬
qrinali lituo erat sicuti dicimus status grandi capte erat. ettẽ
qut d erat et fuit plerumq ab sunt cum eleganis sine detta:¬
mento sententie. Et qmꝰ facta litui mentio ẽ non pemittendũ
incuruũ t sed si ut ꝗdam putant tuba asonit lituus appellata

Expanded text:
collectam coactamque vocem ciet, magis claros canorosque sonitus facit.ersibus errasse Hyginus Vergilium scripsit, tamquam non animadverterit deesse aliquid hisce verbis: Ipse Quirinali lituo. Nam si modo subcinctus lituo videri potest? Immo ipse Hyginus parum animadvertit sic hoc dictum est ut pleraque dici per defectionem solent, veluti cum dicitur "M. Cicero, homo magna eloquentia" et "Roscius, histrio summa venustate." Non plenum hoc utrumque neque perfectum est, sed enim pro pleno ac perfecto auditur. Vt Vergilius alio in loco: victorem Buten immani corpore — id est corpus immane habentem— et item alibi: in medium geminos itum debet: Picus Quirinali lituo erat, sicuti dicimus: statua grandi capite erat. Et est autem et erat et fuit plerumque absunt cum elegantia sine detrimento sententiae. Et, quoniam facta litui mentio est, non praetermittendum incurvum est. Sed si, ut quidam putant, tuba a sonitu lituus appellata
Abbreviated transcription (Latin):
Pud igillaris forte in libraria ego et illius paulus uii
memiria nr̃a doctissimuo consideramus atq ibi expo¬
siti erant fibii anales bone atq sincere uetustutis libri qͥo
uenditor sine mendis esse contendebat. Gramaticus aũt
ꝗs piam de nobiliorib ab emptore ad spectandoo libroo adhi¬
binus repisse unũ in libros mendũ dicebat. s contes libratiꝰ
ĩ quoduio pignuo uocabat si in una uõpiã lr̃a delictum esset
Ostendebat gramaticus ita scriptũ in libro .iiiiͦ. qua ꝑꝑ cum
pͥmũ ex plebe alter consul factus ẽ duo ce uicesimo s duo

Expanded text:
PUD Sigillaria forte in libraria ego et Iulius Paulus poetPUD Sigillaria forte in libraria ego et Iulius Paulus poeta, vir memoria nostra doctissimus, consideramus; atque ibi expositi erant Fabii Annales, bonae atque sincerae vetustatis libri, quos venditor sine mendis esse contendebat. Grammaticus autem quispiam de nobilioribus, ab emptore ad spectandos libros adhibitus, repperisse se unum in libro mendum dicebat; sed contra librarius in quodvis pignus vocabat, si in una uspiam littera delictum esset. Ostendebat grammaticus ita scriptum in libro quarto: Quapropter tum primumprimnum ex plebe alter consul factus est, duovicesimo anno
Abbreviated transcription (Latin):
tam upedito ac tan inchoibili facle atq ex pedite incedeñtenator
prope accedit ͥ et unctutã positurã q ligni scite ꝑiteq focaois¬
siderat : Qetit q uit paulum ac quiescat᷑. Quod ubi ptotagor as
Ut erat petitum fecit. arq itidem demochritus aceruũ illum
aĩaduertit. Interogauit qo id lignum ita cõposuisset. & cũ ille
sc cõpositum dixisset desiderau̾it uti solucret ac denuo ĩ mõ
cundem collocaret: At postq̃ ille soluit & simiłr cõposuit tu
demochritus ãĩ aciẽ solertiãq hom̃is nõ dicti demiratuo mia¬
dolesceno inꝗt cum ingeniũ bñfaciendi hẽas sunt maiora
melioraq que facere mecũ possis. Abduxit q eum statim
cum fecit quintus postea fuit Is tamen protagorao s̃ sincerus
cum a discipulis acciꝑet añuam pollicebat se id docere qua¬
nã uerborũ industris cã infirmior fieret fornor: quam re
grece ita dicebat G¬

Expanded text:
tam impedito ac tam incohibili facile atque expedite incedentem, et tam impedito ac tam incohibili facile atque expedite incedentem, et prope accedit et iuncturam posituramque ligni scite periteque factam considerat petitque ut paululum adquiescat. Quod ubi Protagoras, ut erat petitum, fecit atque itidem Democritus acervum ilium animadvertit, interrogavit quis id lignum ita composuisset, et cum ille a se compositum dixisset, desideravit uti solveret ac denuo in modum eundem collocaret. At postquam ille solvit ac similiter composuit, tum Democritus, animi aciem sollertiamque hominis non docti demiratus, Mi adulescens, inquit, cum ingenium bene faciendi habeas, sunt maiora melioraque quae facere mecum possis, abduxitque eum statimseum fecit quantus postea fuit. Is tamen Protagoras insincerus qcum a discipulis acciperet annuam, pollicebatur se id docere quanam verborum industria causa infirmior fieret fortior, quam rem Graece ita dicebat
Abbreviated transcription (Latin):
onum memoria iusum ꝙ ubi ornatus erat armitusq ad pliũ
saudiuincemoscendi sese ab alio nisit arego passus fuitdd eduto
densto rquo memoratũ e ꝙ cum insideno incodex bello ĩdico
e saci nora funeno fortia in hostium cuncũ nõ saio sibi pro¬
uidenonomi sissee Cnicctis qi undiq in alexandrũ tellis uł nerib
ulos inceruide atq in latere equs ꝑfossuo est maribundus tos
alꝑ roperiũ ex sanguis emediis hostib regem uiuassimo cursu
retulit Atq ubi cum extra cella extullerat illio conãdit ae
detnlum suꝑs ans sccurus qi cũ sensus humãi solaio expuirauit.
Tum rex alcxander. ꝑta euis belli uictoria opidim in hisden
loas condidit atq obeꝗ honores bucephalon appllauit
sotagoram uitum in studiis doctinaꝵ egregium cui moniẽ
plato luibro suo uli inclito sccipsit adolescenten aiuimt uict
querendi gr̃a in mercede missum uecturas q honorun colpore suo
mos sunicuio breui arcundatos portabat: Tum fora democritus

Expanded text:
dignum memoria visum, quod, ubi ornatus erat armatusque ad proelium, haud umquam inscendi sese ab alio nisi ab rege passus sit. Id etiam de isto equo memoratum est, quod, cum insidens in eo Alexander bello Indico et facinora faciens fortia, in hostium cuneum non satis sibi providens inmisisset, coniectisque undique in Alexandrum telis, vulneribus altis in cervice atque in latere equus perfossus esset, moribundus tamen ac prope iam exanguis e mediis hostibus regem vivacissimo cursu retulit atque, ubi eum extra tela extulerat, ilico concidit eerstitis securus, quasi cum sensus humani solacio animam expiravit. Tum rex Alexander, parta eius belli victoria, oppidum in isdem locis condidit idque ob equi honores Bucephalon appellavitOTAGORAM, virum in studiis doctrinarum egregium, cuius nomen Plato libro suo illi incluto inscripsit, adulescentem aiunt victus quaerendi gratia in mercedem missum vecturasque onerum corpore suo mos funiculo brevi circumdatos portabat. tumTurn forte Democr
Abbreviated transcription (Latin):
duob que dis iungunt̃ uerum esse qđ in prologo disuinctiuo
ne cossarium c̃. Eminẽtia enim q̃dam significari formaꝵ t̃pes
et pulcre uident̃. Est autem inꝗt tertium ꝙ inter duo ista que dis¬
uinguntur c̾ rõnem prospectumq bias nõ hũit. Inter enim pul¬
a Rennio in menalippa ꝑ quã elleganti uocabulo stata dicitur
que n. G. futura sit iii .S. quam informã modicã et modestã
fauorinus nõ mi ħcule inscite appellabat uxoriã Ennius aute
in ista quã dixit t̾ꝑaedia eas fere feminas ait ĩ columi pudicitia ũ
que stata forma forent:¬
diioius et uediiouis: Et aũt enam edes uediiouis. Nome¬

Expanded text:
uobus quae diiunguntur verum esse, quod in proloquio diiunctivo necessarium est. Eminentia enim quadam significari formarum turpes et pulcrae videntur. Est autem, inquit, tertium quoque inter duo ista quae diiunguntur, cuius rationem prospectumque Bias non habuit. Inter enim pula Quinto Ennio in Melanippa perquam eleganti vocabulo stata dicitur, quae neque κοινὴ futura sit neque ποινή. Quam formam modicam et modestam Favorinus non, mi hercule, inscite appellabat uxoriam. Ennius autem in ista quam dixi tragoedia, eas fere feminas ait incolumi pudicitia esse quae stata forma forentDiovis et Vediovis. IN a
Abbreviated transcription (Latin):
contrahunt̃ & tecundunt. ex coꝙ nõ in prum pauit se ultus
nes in genus comune a reb parius &e sugidis ablucebat dnes
q eẽt magis utile audire ac discere nõ allata extrinscar prion pa
ostentauone sed indidem nata acceptaq Preteres dn pomiduo¬
stitenduõ hec ses putaus scruium s ulpinũ in reptebensis Sceuole
capiribus secipsisse  daco elio placuisse nõ que esuro potuite¬
repiti bso thus qͥ et cereos in penu esse qđ essent no ei f̃uiie
rentã comꝑatũ ł lasurius autem sabinus fiouronue ciuile¬

Expanded text:
contrahuntur et reconduntur, ex eo, quod non in promptu est, sed intus contrahuntur et reconduntur, ex eo, quod non in promptu est, sed intus nes id genus communes a rebus parvis et frigidis abducebat ad ea quae magis utile esset audire ac discere, non allata extrinsecus, non per ostentationem, sed indidem nata acceptaque. Praeterea de penu adscribendum hoc etiam putavi, Servium Sulpicium In Reprehensis Scaevolae Capitibus scripsisse Cato Aelio placuisse, non quae esui et potui forent, sed thus quoque et cereos in penu esse, quod esset eius ferme rei causa comparatum. Masurius autem Sabinus in Iuris Civil
Abbreviated transcription (Latin):
id qͦ honoris tu hñdi gr̃a. Ac deinde ita exorsus ẽ aSi inꝗt ego
te nunc rogem uti mihi dicas. et qͣi arcũscribas uerbis ꝗd homo
sit nõ opinor rñdeas homĩes esse atq me Hoc eni ꝗd homo
res. tum profecto mihi diceres homĩc esse mortale rõis &
ares. proinde ig̃ nunc te rogo ut ꝗd sit penuo dicas nõ ut aliq
a penu nomines. Tum ille ostentator uoce tam molli atqi demis
si pħias inꝗt ego nõ didio nee discere appetiui & si ignoro i
ordeum penu sĩt aut b uerbis penus diffiniatur nõ ea re lrãs
rel longo ordine E trunq eniz profecto sos legi solitu naoa
his uerbis usum audio. Penus ẽ inꝗt qđ asculeniñ atar pli¬
eũ paratũ est yt mutius ait penus uidera debet iul ami que
ad edendumn bibendumq in dieo singulos prand onu lonor gt̃
parant l penus nõ sunt sed ca potius. que huuilco qĩus lonor ota

Expanded text:
id quoque honoris tui habendi gratia. Ac deinde ita exorsus est: Si, inquit, ego id quoque honoris tui habendi gratia. Ac deinde ita exorsus est: Si, inquit, ego te nunc rogem ut mihi dicas et quasi circumscribas verbis cuiusmodi homo sit, non, opinor, respondeas hominem esse te atque me. Hoc enim quis homo res, tu profecto mihi diceres hominem esse animal mortale, rares. Proinde igitur nunc te rogo ut quid sit penus dicas, non ut aliquid ex penu nomines. Tum ille ostentator, voce iam molli atque demissophias, inquit, ego non didici neque discere adpetivi et, si ignoro an hordeum ex penu sit aut quibus verbis penus definiatur, non ea re litteras vel longo ordine; utrumque enim profecto scis legi solitum. Sedhis verbis usum audio: Penus est, inquit, quod esculentum aut poscausa paratum est. .. , ut Mucius ait, penus videri debet. Nam quae ad edendum bibendumque in dies singulos prandii aut cenae causa parantur, penus non sunt; sed ea potius, quae huíusce generis longa