comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ad libertũ Brundulii neq ad p̾bectũ tabrũ cortyre
quẽ in locũ me uenire uelles retulissem. Qre potes
doctissimis homibus auctoribꝰ quoꝵ lunt de amiciciã
gerenda p̾clarilline scripti libri genꝰ hͦ totũ oroma
tollere. Disputabant. ego contͣ disserebã. dicebãt. ego
negabam. An in de te nchil elle dictũ unꝙ pntãt. ne he
quidẽ ꝙ eũ me laodiceam benire uoluisles taurũ iplẽ
tnͣsisti.ꝙ ildem diebꝰ meus cõnentꝰ erat apanee. syna¬
de philomelli tuus tarli. Non dicã plura ne in qͦ te
obiurgem idip̃m uidear imitari. Illud dicã ut lentio
li ilta que alios loqui dicit ip̃e lentis. tua summa
culpa est. li aũt alii tecũ hec loquũtur tua tñ ꝙ an
dis culpa nõ milla est. Mea ratio in tota amicicia nr̃a
constans et granis reꝑietur. Ꝙ si quis me altritiorẽ
fingit. qͥd pot elle calliduis ꝙͣ cñ te ablentẽ lemꝑ defen¬
derim. cũ preẜtim mͥ ulu uenturũ nõ arbitrarer ut

Expanded text:
 libertum Brundisi neque ad praefectum fabrum Corcyrae, quem in locum me venire velles, rettulissem. qua re potes doctissimis hominibus auctoribus, quorum sunt de amicitia gerenda praeclarissime scripti libri, genus hoc totum orationis tollere: 'disputabant, ego contra disserebam; dicebant, ego negabam.' an mihi de te nihil esse dictum umquam putas? ne hoc quidem, quod, cum me Laudiceam venire voluisses, Taurum ipse transisti? quod isdem diebus meus conventus crat Apameae, Synnade, Philomeli, tuus Tarsi? non dicam plura, ne, in quo te obiurgem, id ipsum videar imitari; illud dicam ut sentio: si ista, quae alios loqui dicis, ipse sentis, tua summa culpa est; sin autem alii tecum haec loquuntur, tua tamen, quod audis, culpa non nulla est. mea ratio in tota amicitia nostra constans et gravis reperietur. quod si qui me astutiorem fingit, quid potest esse callidius quam, cum te absentem semper defenderem, cum praesertim mihi usu venturum non arbitrarer, ut
Abbreviated transcription (Latin):
te et officiũ tam et si multis rebus sꝑo tibi esse cognitũ.
tñ in his maxime declarabo quibꝰ plurimũ significare
pot̾o tuã in existimatõnem et dignitatẽ carissimã esse.
Q fabius uirgiliamis. et .xii. flacchus .I. filius et dili¬
gentissime. M. octauius. Cii. filius demonstrait me
a te plurimi fieri. quod egomet plurimis argumentis
iã antea iudicaram maxime q illo libro augurali. quẽ
ad me amantissime scriptũ suauissimũ misisti. ea ĩ te
oĩa sũma ncessitudinis officia constabũt. Nam cũ te

Expanded text:
te et officium tametsi multis iam rebus spero tibi esse cognitum, te et officium tametsi multis iam rebus spero tibi esse cognitum, tamen in iis maxime declarabo, quibus plurimum significare potuero tuam mihi existimationem et dignitatem carissimam esse. mihi et Q. Fabius Vergilianus et C. Flaccus L. f. et diligentissime M. Octavius Cn. f. demonstravit me a te plurimi fieri; quod egomet multis argumentis iam antea iudicaram maximeque illo libro augurali, quem ad me amantissime scriptum suavissimum misisti. mea in te omnia summa necessitudinis offic
Abbreviated transcription (Latin):
a te milites esse dimissos/ sed in fabuis idẽ demonstrauit
id cogitasse fac̾e sed cñ ip̃e a te disced̾et integrũ nimeꝵ
nilitũ fnisse. Id si ita est ꝑgratũ mnͥ fec̾is si istas exigna
copias quas hñisti ꝙͣmĩme ĩminueris qua de re senatꝰ
consulta que facta sunt ad te missa esse arbitror. Eqͥdẽ
pro eo quanti te facio qͥcquid feceris approbabo/ sed te quoq¬
confido ea facturũ que in intelliges maxĩe esse accõmo¬
data. Ego. Eneñ pomptinũ legatũ meũ brundusĩ
expectabam. eñ q añ kłiumi Briidusiũ uẽturũ ar¬
bitror qui cũ uen̾it q̃ pͥmũ naugandi facultas data
erit utenuir. Pridie Nonas Imimi cũ essem Arundusii
lrãs tuas accepi quibꝰ erat scriptũ te lentulo Clodio man¬
dasse que illũ loqui mecũ uelles. eũ sane expectabã ut ea
que a te afferret ꝙͣ pͥmũ cognosc̾em. Neũ studiũ erga

Expanded text:
a te milites esse dimissos; sed mihi Fabius idem demonstravit te a te milites esse dimissos; sed mihi Fabius idem demonstravit te id cogitasse facere, sed, cum ipse a te discederet, integrum militum numerum fuisse. id si ita est, pergratum mihi feceris, si istas exiguas copias, quas habuisti, quam minime imminueris. qua de re senatus consulta quae facta sunt, ad te missa esse arbitror. equidem pro eo, quanti te facio, quicquid feceris, approbabo, sed te quoquconfido ea facturum, quae mihi intelleges maxime esse accommodata. ego C. Pomptinum, legatum meum, Brundisi exspectabam eumque ante K. Iun. Brundisium venturum arbitrabar. qui cum venerit, quae primum navigandi nobis facultas data erit, utemur. pridie Nonas Iunias, cum essem Brundisi, litteras tuas accepi, quibus erat scriptum te L. Clodio mandasse, quae illum mecum loqui velles. Eum sane exspectabam, ut ea, quae a te adferret, quam primum cognoscerem. meum studium erga
Abbreviated transcription (Latin):
fabianus legatus tuus in presto finit. eaq me ex
tuis mandatis monuit/ que nõ modo inͥ ad quẽ ꝑtine¬
bant sed uniu̾so senatui uen̾ant in mentẽ. posidio
firmiori opus esse ad istã ꝓuinciã. Censebãt .ii. om̃s
fere ut in ytalia supplementũ meis et bibuli legi¬
onibꝰ scribe̾tur. Id cũ uulpitius consul passurũ se
negaret młta nos quidem questi sumꝰ sed tantus
consensꝰ senatꝰ fuit ut mature ꝓficiscenur parẽdũ
ut fu̾it. itaq fecimꝰ Nũc ꝙ ad te petii lr̃is his quas
Rome tabellariis tiuis dedim/ uelim tibi cure sit. ut que¬
successori cõmnctissimo et amantissimo cõmodare pot̾is¬
põt is qui ꝓuinciã tradit ea pro nr̃a consociatissima uo¬
lũtate cura ac diligentia tua complectare ut onĩs ĩtelli¬
gant/ nec me beniuolentior cmꝙͣ succed̾e̾ nͨ te amiciciori
potnisse proninciã trad̾e̾ ex his lr̃is quarũ ad me exẽplũ
misisti qͣs in senatu recitar uoluisti sic intellex̾am ꝑ młto ᷤᷤ

Expanded text:
ianus, legatus tuus, mihi praesto fuit eaque me ex tuis mandatis monuit, quae non mihi, ad quem pertinebant, sed universo senatui venerant in mentem, praesidio firmiore opus esse ad istam provinciam; censebant enim omnes fere, ut in Italia supplementum meis et Bibuli legionibus scriberetur. id cum Sulpicius consul passurum se negaret, multa nos quidem questi sumus, sed tantus consensus senatus fuit ut mature proficisceremur, parendum ut fuerit, itaque fecimus. nunc, quod a te petii litteris iis, quas Romae tabellariis tsuccessori coniunctissimo et amicissimo commodare potest is, qui provinciam tradit, ut ea pro nostra consociatissima voluntate cura ac diligentia tua complectare, ut omnes intellegant nec me benevolentiori cuiquam succedere nec te amiciori potuisse provinciam tradere. ex iis litteris, quarum ad me exemplum misisti, quas in senatu recitari voluisti, sic intellexeram, permultos
Abbreviated transcription (Latin):
ex senatꝰ consulto ꝓuinciã esse habendã. si eam/ quod
equidẽ fat̾e pot̾is ꝙͣ expeditissimã inͥ tradidi̾s facilior
erit in qiͣ decursus mei tpr̃is qd̾ in eo gn̾e effic̾e possit
tin consilii est. ego te qd tibi ueniet in mentem mea
int̾esse ualde rogo/. Pluribꝰ uerbis ad tescrib̾e̾m si aut
tna humanitas longiorẽ orõnẽ expectaret/ aut id fieri
nr̃a amicitia pat̾etur aut res uerba desid̾aret/ ac nõ
pro seip̃a loqu̾etur/ Hoc uelim tibi ꝑsuadeas si rõnbꝰ
meis pronisũ a te esse intellexero magnã te ex eo et
ꝑpetuam uoluptatem esse capturũ. Uale. c

Expanded text:
ex senatus consulto provinciam esse habendam. si eam, quod ex senatus consulto provinciam esse habendam. si eam, quod eius facere potueris, quam expeditissimam mihi tradideris, facilior erit mihi quasi decursus mei temporis. quid in eo genere efficere possis, tui consili est; ego te, quod tibi veniet in mentem mea interesse, valde rogo. pluribus verbis ad te scriberem, si aut tua humanitas longiorem orationem exspectaret aut id fieri nostra amicitia pateretur aut res verba desideraret ac non pro se ipsa loqueretur. hoc velim tibi persuadeas, si rationibus meis provisum a te esse intellexero, magnam te ex eo et perpetuam voluptatem esse capturum. val
Abbreviated transcription (Latin):
minẽ diligo. est ex meis domesticis atq intiur famili¬
aribꝰ oĩo tͥ agit gr̃as.B ed idem scribit meas lr̃as maxi
apd̾ tepondꝰ hĩturas. Id .ii. ne fallat et atq et rogo. uale
am et contͣ bolũtatẽ meã et pret̾ opiionẽ accidiss.¬
ut mn cũ imꝑio in promnciã ꝓficisci necesse esset.
in multis et uariis molestiis cogitatõnibq meit/ hec
una consolatõ occurrebat. ꝙ neq tibi amicicior ꝙ ego
sum quisꝙͣ posset succed̾e̾ Ineq ab ullo ego ꝓmuciã acci¬
ꝑe qui mallet eã quã maxĩe mͥ aptam exꝑlicatã q tra¬
dere M si tu ꝙͦ eandẽ de mea uolũtate erga me spem
habes. ea te ꝓfecto nũꝙͣ fallet/ Ate maxioꝑe pro nr̃a
sũma cõm̃ctõe tuaq singlari humianitate / etiã atq et
queso et peto ut quibuscũq rebus poteris. poteris ant̃
plurinus / prospiciat et consulas rõmbꝰ meis. Wides

Expanded text:
minem diligo; est ex meis domesticis atque intimis familiminem diligo; est ex meis domesticis atque intimis familiaribus. omnino tibi agit gratias, sed idem scribit meas litteras maximum apud te pondus habituras. id eum ne fallat, etiam atque etiam rogo. vale. Cum et contra voluntatem meam et praeter opinionem accidissetut mihi cum imperio in provinciam proficisci necesse esset, in multis et variis molestiis cogitationibusque meis haec una consolatio occurrebat, quod neque tibi amicior, quam ego sum, quisquam posset succedere neque ego ab ullo provinciam accipere, qui mallet eam quam maxime mihi aptam explicatamque tradere. quod si tu quoque eandem de mea voluntate erga te spem habes, ea te profecto numquam fallet. A te maximo opere pro nostra summa coniunctione tuaque singulari humanitate etiam atque etiam quaeso et peto ut, quibuscumque rebus poteris poteris autem plurimis, prospicias et consulas rationibus meis. vides
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ ex tuis lr̃is. et ex młtorũ sermonibꝰ intelligo oĩa q̃
a me profecta sũt in te tibi accidisse gratissima. QQuod qñ
ita sit ꝑficiam ꝓfecto ut longi tpr̃is usurã qua carnamꝰ
int̾missa nr̃a consuetudine et grã et crebritate et ma¬
gnitudine officiorũ ineoꝵ sarciam. idq me qm̃ tu ita
uis pnto nõ muita minerua esse facturũ. Quã qͥdẽ
ego si forte de tuis sumipsero nõ solũ palada sed ⁊ appiada
rifice ip̃e suo sermone subsequntꝰ est hñanitatẽ lrãrũ
duo factus est mͥ familiaris. ita tñ ut phaniã ualde sim
desidaturꝰ. quẽ cũ romã remittes. quod ut putabanius
celerit᷑ eras facturꝰ. om̃ibꝰ ei de rebus qͣs agi quas curari
a me boles mandato des belim. Lentulũ balerĩ iuris¬
consultũ ualde tͥ cõmendo. sed ita etiã si nõ est inre con¬
sultus melius .i. ei cau̾e uolo ꝙͣ ip̃e aliis solet ualde ho¬

Expanded text:
quod ex tuis litteris et ex multorum sermonibus intellego omnia, quae quod ex tuis litteris et ex multorum sermonibus intellego omnia, quae a me profecta sunt in te, tibi accidisse gratissima. quod cum ita sit, perficiam profecto, ut longi temporis usuram, qua caruimus intermissa nostra consuetudine, et gratia et crebritate et magnitudine officiorum meorum sarciam, idque me, quoniam tu ita vis, puto non invita Minerva esse facturum; quam quidem ego, si forte de tuis sumpsero, non solum polia/da, sed etiam appia/darifice ipse suo sermone subsecutus est humanitatem litterarduo factus est mihi familiaris, ita tamen, ut Phaniam valde sim desideraturus. quem cum Romam remittes, quod, ut putabamus, celeriter eras facturus, omnibus ei de rebus, quas agi, quas curari a me voles, mandata des velim. L. Valerium iureconsultum valde tibi commendo, sed ita etiam, si non est iure consultus; melius enim ei cavere volo quam ipse aliis solet. valde ho
Abbreviated transcription (Latin):
meos et lictoret cm̃i lr̃is mitt̾em / quas si satis oportuno tp̃re
te accuratissime scripsit. ualet id quidẽ apud me młtum
sicuti debet homiuũ amicissimorũ diligens cõmendatio.
Ded tue lr̃e de tua p̾sertim dignitate et de nr̃a cõuentõne
maximi sñt apud me pond̾is. Michi questor optatior obtrn¬
ge nemo potuit/ Quãobrem quecũq a me ornamẽta ad te
proficiscent᷑ ut om̃s intelligãt a me ħĩtam ẽẽ rõnem tue
maiorũꝙ tnoꝵ dignitatis. sed id faciliua consequar si ad
me in cyliciã ueneria. Quod ego et mea et rei pn. et ma¬
facilius ex ea cognosc̾e posses ꝙ ex liberto tuo¬
sa phama. Ita est hõ nõ mõ prndens berũ ẽt/
bit. id em̃ mͥ et ad breuitatẽ est aptius . et ad reliqͣs res
prouidentiꝰ. De mea aut beniuolentia erga te et si pote ᷤᷤ
ex eodẽ phania cognosc̾e Eñ uidentur. etiã alique mee
multas suanitates ingenii officii humanitatis tue tñ

Expanded text:
meos et lictores cum litteris mitterem. quas si satis opportuno tempore meos et lictores cum litteris mitterem. quas si satis opportuno tempore te accuratissime scripsit, valet id quidem apud me multum, sicuti debet hominum amicissimorum diligens commendatio, sed tuae litterae de tua praesertim dignitate et de nostra coniunctione maximi sunt apud me ponderis. mihi quaestor optatior obtingere nemo potuit. quam ob rem, quaecumque a me ornamenta †ad te proficiscentur, ut omnes intellegant a me habitam esse rationem tuae maiorumque tuorum dignitatis. sed id facilius consequar, si ad me in Ciliciam veneris; quod ego et mea et rei publicae et mafacilius ex ea cognoscere posses quam ex liberto tuo Phania; ita est homo non modo prudens, verum etiam, bit; id enim mihi et ad brevitatem est aptius et ad reliquas res providentius. de mea autem benevolentia erga te etsi potes ex eodem Phania cognoscere, tamen videntur etiam aliquae meae i, humanitatis tuae, tum
Abbreviated transcription (Latin):
me ad te oport̾e scribe̾. Tn qd̾ egeris id uelim dii aꝓpbent. sed si
me audies bitabis miiicicias post̾itatis ocio consules¬
sum optatissimũ mĩciũ accepissem te mͥ questorẽ
obtigisse/ eo iocundiorẽ in eam sortẽ sꝑabam fore
quo dintius in promncia mecũ fuisses magnis enm
uidebat᷑ int̾esse ad eã necessitudinẽ quã nobit fors tri¬
busset consuetudinẽ qͦ accide̾. Postea ꝙͣ mͥ nichil neq
a teip̃o/ neq ab ullo alio de aduẽtu tuo scribe̾tur uerebar
missas lr̃as in cylicia cũ essem in casteis ad .x.kl̃. qͥntile ᷤᷤ
scriptas hũanissime quibꝰ facile et officiũ et ĩgenũ
tuũ ꝑspici pot̃ sed neq unde d neq qͦ die date essent atqr
quo tp̃re expectarẽ significabãt Nec is qui attulerat ate
acceꝑat/ ut ex eo scirem quo ex loco atq tpre essent date. Que
cũ essent inc̾ta existimami tñ faciendñ esse ut ad te statore ᷤᷤ

Expanded text:
me ad te oportere scribere; tu quod egeris, id velim di adprobent; sed, si me ad te oportere scribere; tu quod egeris, id velim di adprobent; sed, si me audies, vitabis inimicitias et posteritatis otio consulesCum optatissimum nuntium accepissem te mihi quaestorem obtigisse, eo iucundiorem mihi eam sortem sperabam fore, quo diutius in provincia mecum fuisses; magni enim videbatur interesse ad eam necessitudinem, quam nobis sors tribuisset, consuetudinem quoque accedere. postea, quom mihi nihil neque a te ipso neque ab ullo alio de adventu tuo scriberetur, verebar missas litteras in Cilicia, cum essem in castris, a. d. x K. Quintilis scriptas humanissime, quibus facile et officium et ingenium tuum perspici posset, sed neque unde nec quo die datae essent aut quo tempore te exspectarem significabant, nec is, qui attulerat, a te acceperat, ut ex eo scirem, quo ex loco aut quo tempore essent datae. quae cum essent incerta, existimavi tamen faciundum esse ut ad te statores
Abbreviated transcription (Latin):
sic amplificata est ut nichil addi posse uideat᷑. Bed michi
magis magisq quotidie de rõnib tnis cogitanti placet
et nobilis a te ignomĩa affectus esset. Et hercule sñ dubio
erit ignomĩa. Habes .ni. neminẽ honoris gradu suꝑiorẽ. Ille
ant̃ ut omittam nobilitatẽ. hoc ip̃o uincit uiros optimos
Nocere tibi iratũ hpeoꝵ neminẽ posse ꝑspicio. sed tñ tres
frẽs sũmo loco natos nõ indisertos te nolo hẽre iratos iure
p̾sertim qͦs bideo deinceps tribunos pł. ꝓ t̾emum fore. tpra
aut̃ rei . pu. qualia fut᷑a sint qͥs scit mnͥ quidẽ turbrlenta
uident᷑ fore Cur ego te uelim incide̾ in t̾rores tribunitios.
presertim cũ sine cuiusꝙͣ rephensione questoris legatis que¬
storẽ possis anfferre qui si dignũ se maioribus suis p̾bn̾it
que ad teꝑtin̾e arbitrabar ꝓ in cyliciã ꝓficisceba̾r existĩam

Expanded text:
sic amplificata est, ut nihil addi posse videatur. sed mihi sic amplificata est, ut nihil addi posse videatur. sed mihi magis magisque cotidie de rationibus tuis cogitanti placet et nobilis a te ignominia adfectus esset. et hercule sine dubio erit ignominia; habes enim neminem honoris gradu superiorem; ille autem, ut omittam nobilitatem, hoc ipso vincit viros optimos nocere tibi iratum neminem posse perspicio, sed tamen tris fratres summo loco natos, promptos, non indisertos, te nolo habere iratos, iure praesertim; quos video deinceps tribunos pl. per triennium fore. tempora autem rei publicae qualia futura sint, quis scit? mihi quidem turbulenta videntur fore. cur ego te velim incidere in terrores tribunicios, praesertim cum sine cuiusquam reprehensione quaestoriis legatis quaestorem possis anteferre? qui si dignum se maioribus suis praebuerquae ad te pertinere arbitrabar, quod in Ciliciam proficiscebar, existimavi
Abbreviated transcription (Latin):
Aam ad senatũ quat Ribulus lr̃as masit in his ꝙ mnͥ cñ
illo erat cõe sibi soli attribuit. Ie ait curasse ut cum
questu popli pecimia ꝑmutares. quod aũt meũ erat
propriũ ut alariis tnͣspadanis uti negarẽ. sed et̃ ppło
se remisisse scribit. quod u̾o illiꝰ erat solius id mecũ cõi¬
cat equitibꝰ auxiliariis inqͥt cũ ampliꝰ frumenti postu¬
laremꝰ. Illud u̾o pusilli animi et ip̃a maliolentia icium
atq manis ꝙ ariobarzenem. qͥa senatꝰ ꝑ me regem
appellauit in cõmendauit. Iste in lrĩs nõ regẽ sed regis
fiuĩt rogati sed tibi morẽ gessi. lrãs ad eum scripsi qͣs
cum acceperis facies quod uoles
fficiũ meũ erga rhodonẽ cet̾aq mea studia/ que
tibi ac tnis prestiti tibi hoñi gratissimo grata esse
uehement᷑ gandeo. mͥ q scito in deis maiori cure ẽẽ digni¬
tatẽ tuã que quidem a te ip̃o integritate et clementia

Expanded text:
nam, ad senatum quas Bibulus litteras misit, in iis, quod mihi cum nam, ad senatum quas Bibulus litteras misit, in iis, quod mihi cum illo erat commune, sibi soli attribuit: se ait curasse ut cum quaestu populi pecunia permutaretur; quod autem meum erat proprium, ut alariis Transpadanis uti negarem, id etiam populo se remisisse scribit; quod vero illius erat solius, id mecum communicat: 'equitibus auxiliariis,' inquit, 'cum amplius frumenti postularemus.' illud vero pusilli animi et ipsa malevolentia ieiuni atque inanis, quod Ariobarzanem, quia senatus per me regem appellavit mihique commendavit, iste in litteris non regem, sed regis res fiunt rogati. sed tibi morem gessi; litteras ad eum scripsi, quas cum acceperis, facies quod voles. officium meum erga Rhodonem ceteraque mea studia, quae tibi ac tuis praestiti, tibi, homini gratissimo, grata esse vehementer gaudeo, mihique scito in dies maiori curae esse dignitatem tuam; quae quidem a te ipso integritate et clementia tua
Abbreviated transcription (Latin):
a me ut bibulo ꝙͣ diligentissime cõmendem. in quo michi
uolũtas nõ deest. Bed locus esse uidetur tecũ expostulandi.
solus .ii. tu ex om̃ibus qui cũ bibulo sunt certiorem me
nũꝙͣ fecisti ꝙͣualde bibuli uolũtas a me sine cã abhor¬
r̾et. Pͥmulti .ii. ad me detulerũt cũ magnꝰ anthiochie
metus esset et magna spes in me acq in ex̾citu meo it
solitũ dic̾e a quibusiis se ꝑpeti malle ꝙͣ uideri egnisse
auxilio. quod ego officio questorio adductũ te reticere de
andiebam. Ille aut cũ ad thermũ de ꝑthico bello scrib̾et
ad me lr̃am nũꝙͣ misit. ad quẽ intellugebat eius belli ꝑicl
ꝑtinere. Tancũ de anguratu filii sin sc̃psit ad me in qͦ
ego miẜicordia cõmotꝰ. et ꝙ semꝑ amicissimꝰ bibulo ⁊c¬
fm dedi operã ut ei ꝙrhumanissime scribe̾m. Ille si oĩbꝰ
est maliuolus. qd nũꝙͣ existimam minꝰ offendor ĩme
Ain aut a me est alienior nichil tibi lr̃e mee proderunt.

Expanded text:
a me, ut Bibulo te quam diligentissime commendem. in quo mihi voluntas non dest, sed locus esse videtur tecum expostulandi. solus enim tu ex omnibus, qui cum Bibulo sunt, certiorem me numquam fecisti, quam valde Bibuli voluntas a me sine causa abhorreret. permulti enim ad me detulerunt, quom magnus Antiochiae metus esset et magna spes in me atque in exercitu meo, solitum dicere quidvis se perpeti malle quam videri eguisse auxilio meo; quod ego officio quaestorio te adductum reticere de ractarere, audiebam. ille autem, cum ad Thermum de Parthico bello scriberet, ad me litteram numquam misit, ad quem intellegebat eius belli periculum pertinere; tantum de auguratu fili sui scripsit ad me; in quo ego misericordia commotus, et quod semper amicissimus Bibulo fui, dedi operam ut ei quam humanissime scriberem. ille si in omnis est malevolus, quod numquam existimavi, minus offendor in me; sin autem a me est alienior, nihil tibi meae litterae proderunt;
Abbreviated transcription (Latin):
pro pompeio emori possũ sed tñ ip̃a re pu nichil inͥ est
carius qua tu nõ ualde te iactas districtus . n in uideris
esse ꝙ et bonus ciuis et bonus amicus es Ego de ꝓnin¬
tia decedens questorẽ Teliũ preposin ꝓniutie puerum
inquis at questorẽ at nobilẽ adolescentẽ at oñm fere
exemplũ. neq erat suꝑiore horiore usus quẽ preficerẽ
Pomptinus multo añ discesserat. a Ꝙ fr̃e impet᷑ͣri
nõ pot̾at quẽ tñ si reliquissem dic̾ent miqu nõ me
plane pꝰ annũ ut senatus uoluisset de ꝓuintia deces¬
sisse qm̃ alterũ me reliquissem. fortasse et illd̾ add̾ent

Expanded text:
pro Pompeio emori possum; sed tamen ipsa re publica nihil mihi est pro Pompeio emori possum; sed tamen ipsa re publica nihil mihi est carius, in qua tu non valde te iactas; districtus enim mihi videris esse, quod et bonus civis et bonus amicus es. ego de provincia decedens quaestorem Coelium praeposui provinciae. 'puerum?' inquis. at quaestorem, at nobilem adulescentem, at omnium fere exemplo. neque erat superiore honore usus, quem praeficerem. Pomptinus multo ante discesserat; a Quinto fratre impetrari non poterat; quem tamen si reliquissem, dicerent iniqui non me plane post annum, ut senatus voluisset, de provincia decessisse, quoniam alterum m
Abbreviated transcription (Latin):
Ego regromanas uehement expecto et desidero. Ih pͥmis ꝙ
qͥd agas scire cupio. Nam Iam diu ꝓpter hiemis magnitu¬
dinẽ nichil nomi ad me afferebatur.
on potint accuratius agi nec prudentiꝰ ꝙ est actũ
la te cũ curione de supplicatõe. Et hercule confecta
res ex siña mea est tũ celeritate. tũ ꝙ is qui erat iratꝰ
competitor tuꝰ et idẽ mens assensus est ei qͥ ornauit res
nr̃as diuinis landibus. Quare scito me spare ea que sequũt᷑.
ad que tu te para. Dolabellã a te gandeo pͥmũ landari denĩ
etiã amari Nam ea que spas tullie mee prudentia temꝑar
posse scio. cui tue epłe respondeant. quid si meã legas. quã
ego tũ ex tnis lr̃is misi ad appiũ. sed quid agas sic uiuitur.
Quod actũ est dii approbent. spero iocundũ gn̾um nobis
multũq in eo tua noc humanitas adinuabit. Res pu me
ualde sollicitat. faueo curiom. Lesarẽ honestissome cnpio.

Expanded text:
ego res Romanas vehementer exspecto et desidero in primisque ego res Romanas vehementer exspecto et desidero in primisque quid agas scire cupio; nam iam diu propter hiemis magnitudinem nihil novi ad nos adferebatur. non potuit accuratius agi nec prudentius quam est actum a te cum Curione de supplicatione, et hercule confecta res ex sententia mea est cum celeritate, tum quod is, qui erat iratus, competitor tuus et idem meus, adsensus est ei, qui ornavit res nostras divinis laudibus. qua re scito me sperare ea, quae sequuntur; ad quae tu te para. Dolabellam a te gaudeo primum laudari, deinde etiam amari; nam ea, quae speras Tulliae meae prudentia temperari posse, scio cui tuae epistulae respondeant. quid, si meam legas, quam ego tum ex tuis litteris misi ad Appium? sed quid agas? sic vivitur. quod actum est, di adprobent. spero fore iucundum generum nobis, multumque in eo tua nos humanitas adiuvabit. res publica me valde sollicitat. faveo Curioni, Caesarem honestum esse cupio,
Abbreviated transcription (Latin):
erat in aĩo qm̃ iurisdictõem conferã cinitates locupleta̾e¬
in publicanis etiã suꝑioribꝰ lustris reliqua sine socioꝵ
ulla querela consernata.In pͥnatis sũmis infimus fu-¬
erã iocũdus. Proficisci in cyliciã statui nonis maiis. ut
cũ pͥma estina actigissem militarẽ q rẽ collocassẽ dece¬
derẽ ex senatusconsulto. Cupro te edilẽ uidere miro q
desid̾i̾o me urbs afficit. et om̃s mei. tu q in pͥmit
abio uiro optimo et homĩe doctissimo familiarissiẽ
utor mirificeq eũ diligo quom ꝓpt̾ sũmũ ingenũ
eius sũmã ꝙ doctrinã. tũ ꝓpt̾ singlarẽ modestiam eius
negociũ sic uelim suscipias ut si esset res mea. Nom ego
uos magnos patronos. hominẽ occidat oportet qͥ nr̃a oꝑa
uti uelit. Bed in hoc homĩe nullã excipio excusatõnem.
omĩa relinques si me amabis cũ tua oꝑa fabiꝰ uti uolet.

Expanded text:
erat in animo, quoniam iuris dictionem confeceram, civitates locupletaraerat in animo, quoniam iuris dictionem confeceram, civitates locupletaram, publicanis etiam superioris lustri reliqua sine sociorum ulla querela conservaram, privatis, summis infimis, fueram iucundus, proficisci in Ciliciam Nonis Mais et, cum prima aestiva attigissem militemque conlocassem, decedere ex senatus consulto. cupio te aedilem videre, miroque desiderio me urbs adficit et omnes mei tuque in primis. M. Fadio, viro optimo et homine doctissimo, familiarissime utor mirificeque eum diligo cum propter summum ingenium eius summamque doctrinam tum propter singularem modestiam. eius negotium sic velim suscipias, ut si esset res mea Novi ego vos magnos patronos; hominem occidat oportet, qui vestra opera uti velit. sed in hoc homine nullam accipio excusationem. omnia relinques, si me amabis, cum tua opera Fadius uti volet.
Abbreviated transcription (Latin):
bus amicis collegã meũ presertim et in ip̃a collegni
lande et scĩa studiosũ mei. Hec eo pluribꝰ scripsi ꝙ mͥ
significabant tue lr̃e subdubitare te qua essem erga
illũ uolũtate. Eredo te audisse aliquid. falsũ est. michi
crede si quid audisti. Genus institutoꝵ et rationũ
meaꝵ dissimilitudinẽ nõ ullam habet. cñ illius admi¬
nistratõe ꝓuincie. ex eo quidã suspitati fortasse sunt
anmoꝵ contentõne, nõ opinione dissensione me ab
eo discrepare/. Nichilaũt feci unꝙͣ neq feci qͦd contra
illiꝰ existimatõnẽ esse uellẽ. Post hoc negotiũ aut̃ et
Erat in eadẽ epła uet̾anus cinitatis gandebam sane.
et congelasse nr̃m amicũ. letabor ocio. Extrema pa¬
gella pnpugit me tuo cirographo. quid ais. Cesarẽ
nõ defendit curio. Qui hoc putaret pret̾ me. nã ita in¬
uia putan. Dii ĩmortales ꝙͣ ego risũ nr̃m desid̾o. Michi

Expanded text:
bus, amicis, conlegam meum praesertim et in ipsa collegi bus, amicis, conlegam meum praesertim et in ipsa collegi laude et scientia studiosum mei? haec eo pluribus scripsi, quod non nihil significabant tuae litterae subdubitare, qua essem erga illum voluntate. credo te audisse aliquid. falsum est, mihi crede, si quid audisti. genus institutorum et rationum mearum dissimilitudinem non nullam habet cum illius administratione provinciae; ex eo quidam suspicati fortasse sunt animorum contentione, non opinionum dissensione me ab eo discrepare; nihil autem feci umquam neque dixi, quod contra illius existimationem esse vellem, post hoc negotium autem eterat in eadem epistula 'veternus civitatis.' gaudebam sane et congelasse nostrum amicum laetabar otio. extrema pagella pupugit me tuo chirographo. quid ais? Caesarem nunc defendit 'Curio? quis hoc putaret praeter me? nam, ita vivam, putavi. di immortales, quam ego risum nostrum desidero! mihi
Abbreviated transcription (Latin):
in carissimarũ. Sed ut spero propediẽ te uidebo. tu michi
obmã mute epłas te dignas.
Aras tuas quidem fortasse .ii. nõ ꝑferũt/ led suaue ᷤᷤ
Daccipio lras. uel quas ꝓxime acceꝑam ꝙͣ prudẽtis
ꝙͣ multi et officii et consilii. et si omĩa constitiiam in
agenda ut tu admonebas. tñ confirmant᷑ nr̃a consilia.
cñ sentimus prudentibꝰ fidelit᷑ q suadentibꝰ idem uideri.
Ego appiũ ut sepe tecũ loquitꝰ sũ ualde diligo. me q
ab eo diligi statim ceptũ esse ut simultatẽ deposiu̾mꝰ
sensi. Nam et henorificus consul ĩ me fuit et suauis
amicur/ et studiosus studioꝵ et meoꝵ. Mea u̾o offi-
uatet ut opinor accidit phania. Et me hercule etiã
pluris eñ feci ꝙ te amari ab eo sensi. Iam me pompei
totũ essescis. Nntũ a me amari intelligis qd̾ esti
cause cur in nõ in optatis est complecti hominẽ florẽ¬
tem etate opibꝰ honoribut ingenio lib̾is ꝓpnĩqͥs affim¬

Expanded text:
mihi carissimarum. sed, ut spero, propediem te videbo; tu mihi mihi carissimarum. sed, ut spero, propediem te videbo; tu mihi obviam mitte epistulas te dignas. raras tuas quidem fortasse enim non perferuntur, sed suavis accipio litteras; vel quas proxime acceperam, quam prudentis, quam multi et offici et consili! etsi omnia sic constitueram mihi agenda, ut tu admonebas tamen conio firmantur nostra consilia, cum sentimus prudentibus fideliterque suadentibus idem videri. ego Appium, ut saepe tecum locutus sum, valde diligo meque ab eo diligi statim coeptum esse, ut simultatem deposuimus, sensi; nam et honorificus in me cos. fuit et suavis amicus et studiosus studiorum etiam meorum; mea vero officiut opinor, accedit Phania, et me hercule etiam pluris eum feci, quod te amari ab eo sensi. iam me Pompei totum esse scis; Brutum a me amari intellegis. quid est causae cur mihi non in optatis sit complecti hominem florentem aetate, opibus, honoribus, ingenio, liberis, propinquis, adfini
Abbreviated transcription (Latin):
Quare et si cũ tu hec leges ego iã annuũ mimꝰ cõfec̾o.
tñ obnne in uelim sint tuelr̃e que me erudrant de onñ re
pu. ne hospes plane ueniam. Hoc meliꝰ nemo ꝙͣ tu facere
potest. Diogenus tuꝰ homo modestus a me cũ philone
pessumontẽ discessit.iter hẽbant ad lato regẽ. Rꝵͣ ꝙͣ om̃ĩa
nͨ copiesa nͨ benigna cognorant. rbẽ mi Ruife cole et in
ista luce uiue. omĩs ꝑegriatio qd̾ ego ab adolescẽtia indi¬
cani obscura et sordida est iis quoꝵ industria. Rome
potest illustris esse. qd̾ cũ ꝓbe scirem utinã in sñia ꝑman¬
sissem. cũ una me hercule ambulaciuenla atqr uno ẜmo¬
ne nr̃o omĩs fenctꝰ ꝓuincie nõ confero/ Spero me ĩtegri¬
tatis laudẽ consequutũ non erit minor ex cõtenmuẽda
ꝙͣ est ex consernata ꝓuincia spes t̾umphi. in qͣ nisi satis
gloriose t̾mupharẽ nõ essem tã diu quidẽ in desid̾i̾o rerũ

Expanded text:
terarum. qua re etsi, cum tu haec leges, ego iam annuum munus confecero, terarum. qua re etsi, cum tu haec leges, ego iam annuum munus confecero, tamen obviae mihi velim sint tuae litterae, quae me erudiant de omni re publica, ne hospes plane veniam. hoc melius quam tu facere nemo potest. Diogenes tuus, homo modestus, a me cum Philone Pessinunte discessit. iter habebant ad Adiatorigem, quamquam omnia nec benigna nec copiosa cognorant. urbem, urbem, mi Rufe, cole et in ista luce vive; omnis peregrinatio, quod ego ab adulescentia iudicavi, obscura et sordidast iis, quorum industria Romae potest inlustris esse. quod cum probe scirem, utinam in sententia permansissem! cum una me hercule ambulatiuncula atque uno sermone nostro omnis fructus provinciae non confero. spero me integritatis laudem consecutum; non erat minor ex contemnenda quam est ex conservata provincia. 'spem triumphi?' inquis. satis gloriose triumpharem; non essem quidem tam diu in desiderio rerum
Abbreviated transcription (Latin):
pantheris ꝑ eos qui uenari solent agitur mandato
meo diligent̾ sed mira pancitas est / et eas que sũt
ualde aunt queri. ꝙ nchil cuiꝙͣ insidiarũ ĩ ea ꝓuincia
insi sib fiat. Itaq constituisse dicunt in cariã ex nr̃a
ꝓuincia decede̾. sed in sedulo fit Iet in pͥmis a patisco
quicꝙͥ erit tibi erit sed quid esset plane nesciebamꝰ. Michi
me hercule magne cure est/ edilitas tua. ip̃e die me admo¬
nebit. Scripsi .i. hec ip̃is megalensibus. Tu uelim ad me
certissima putabo/ que ex te cognoro. Mu¬
Ollicitus equidẽ erã de rebus urbanis ita t tumul¬
tuose conciones/ ita moleste qͥnquatriis afferebant᷑.
nam cit̾iora nĩdũ andiebamꝰ sed tñ nichil me magis
sollicitat ꝙͣ in his molestiis nõ me si que ridenda essent
ridere tecũ. sũt n multa. Bed ea nõ audeo scribe̾. Illud mo¬
leste fero nichil me adhuc his de rebus hẽre lrãꝵ tuaꝵ

Expanded text:
pantheris per eos, qui venari solent, agitur mandatu pantheris per eos, qui venari solent, agitur mandatu meo diligenter; sed mira paucitas est, et eas, quae sunt, valde aiunt queri, quod nihil cuiquam insidiarum in mea provincia nisi sibi fiat. itaque constituisse dicuntur in Cariam ex nostra provincia decedere. sed tamen sedulo fit et in primis a Patisco. quicquid erit, tibi erit, sed quid esset plane nesciebamus. mihi me hercule magnae curae est aedilitas tua; ipse dies me admonebat; scripsi enim haec ipsis Megalensibus. tu velim ad me certissima putabo, quae ex te cognoro. ollicitus equidem eram de rebus urbanis; ita tumultuosae contiones, ita molestae Quinquatrus adferebantur nam citeriora nondum audiebamus; sed tamen nihil me magis sollicitabat quam in iis molestiis non me, si quae ridenda essent, ridere tecum; sunt enim multa, sed ea non audeo scribere. illud moleste fero, nihil me adhuc his de rebus habere tuarum lit
Abbreviated transcription (Latin):
exitũ satis felicẽ. ea que sequit᷑ magno ÷̃ in rumore. Qͣre
ini Rufe bigila pͥmũ ut in succedatur. sin id erit ut
scribis et ut ego arbitror spissius illud quod facile est ne
quidm tpris prorogetur. De re. pu. ex tuis lrĩs ut antea
tibi scripsi. tũ et pñtia. tũ etiã futura magis expecto. Qre
ut ad me oĩa ꝙͣ diligentissiẽ ꝑscribas te uehemẽter rogo.
btares ne unꝙͣ accidere posse ut/ oo in uerba deessẽt
neq solũ ista nr̃a oratoria ¶sed hec etiã leuia nr̃a¬
stia. Desunt aut ꝓpt̾ hanc causã ꝙ mirifice sũ sollicitꝰ
quidnã de ꝓuinciis dec̾natur. Mirũ medesid̾iũ tenet
renda ꝙͣ fortuma metuenda sit oel quia totũ negotium
non est dignũ uiribua nr̃it. qui maiora ona in re pu
sustine et possũ et soleã soel qͥa belli magni timor ĩperdet
qd̾ uidem᷑ effug̾e si ad constitutã diem decedemus. De

Expanded text:
exitum satis felicem; ea, quae sequitur, magno est in timore. qua re, exitum satis felicem; ea, quae sequitur, magno est in timore. qua re, mi Rufe, vigila, primum ut mihi succedatur ; sin id erit, ut scribis et ut ego arbitror, spissius, illud, quod facile est, ne quid mihi temporis prorogetur. de re publica ex tuis litteris, ut antea tibi scripsi, cum praesentia tum etiam futura magis exspecto. qua ut ad me omnia quam diligentissime perscribas, te vehementer rogo. putaresne umquam accidere posse, ut mihi verba dessent, neque solum ista vestra oratoria, sed haec etiam levia nostratia? desunt autem propter hanc causam, quod mirifice sum sollicitus, quidnam de provinciis decernatur. mirum me desiderium tenet renda quam fortuna metuenda sit, vel quia totum negotium non est dignum viribus nostris, qui maiora onera in re publica sustinere et possim et soleam, vel quia belli magni timor impendet, quod videmur effugere, si ad constitutam diem decedemus. de
Abbreviated transcription (Latin):
qui urbẽ quẽ senatus nri cet̾a. cũ uenissẽ ad ammanũ qͥ
mons in cũ bibulo coĩs est diuisus aquarũ diuortiis.
Cassins nr̃ qd̾ mͥ magne uoluptati fuit felicit̾ ad antho¬
chea hostem reiecerat/. Bibulꝰ proninciã acceꝑat. Int̾ea
cũ meis copiis om̃ibꝰ uexani ãmaniuensis hostis sempi¬
t̾nos. multi occisi capti reliqu dissipati. C astella muni¬
ta mi imꝓniso adnẽtu capta et incensa. Ita uictoria
iusta imꝑator appellatus apud ip̃m quo in loco sepe ut
ex te audini clitarchus tibi narrauit dariũ ab alexan¬
dro esse suꝑatũ. Abduxi ex̾citũ ad infescissimã cilicie
partẽ ibi qͥntũ et uigesimũ Iam diem aggeribꝰ uine is
turribꝰ oppugnabã opidũ munitissimũ pindemusum
tãtis oꝑib tantoq negotio ut mͥ ad sũmã gloriã nchil
mittam. Hec ad te in pñti scripsi ut sꝑes te assequi id quod
optasses. Bed ut redeã ad parthos hec estas habuit hñc

Expanded text:
qui urbem? quem senatus?' nosti cetera. Cum venissem ad Amanum, qui qui urbem? quem senatus?' nosti cetera. Cum venissem ad Amanum, qui mons mihi cum Bibulo communis est divisus aquarum divertiis, Cassius noster, quod mihi magnae voluptati fuit, feliciter ab Antiochea hostem re iecerat, Bibulus provinciam acceperat. interea cum meis copiis omnibus vexavi Amaniensis, hostis sempiternos; multi occisi, capti, reliqui dissipati; castella munita improviso adventu capta et incensa. ita victoria iusta imperator appellatus apud Issum, quo in loco, saepe ut ex te audivi, Clitarchus tibi narravit Dareum ab Alexandro esse superatum, abduxi exercitum ad infestissimam Ciliciae partem. ibi quintum et vicesimum iam diem aggeribus, viniis, turribus oppugnabam oppidum munitissimum, Pindenissum, tantis opibus tantoque negotio, ut mihi ad summam gloriam nihil mittam; haec ad te in praesenti scripsi, ut sperares te adsequi id, quod optasses. sed ut redeam ad Parthos, haec aestas habuit hunc
Abbreviated transcription (Latin):
nullas putem datas. presertim cũ esset tanta res tante
gratulatões de te. qͥa qd̾ sꝑabam de nnchilo balbus .n. sñ.
quod nõ putarã. Atꝙ sic hẽto nullã me epłam accepisse
tuã post comitia ista p̾clara. que me leticia extulerũt.
Ex quo uereor ne idem eueniat ĩ meas lr̃as. Equidẽ
nũꝙͣ domũ misi unã eplam. quin esset ad te alt̾a. nec
mͥ est te iocundiꝰ quicꝙͣ nec carius. sed balbi nõ sumius.
ad rem redeamus. Ut optasti ita est. Uelles .i. ais tãtũ
modo ut hẽrem negocii qd̾ esset ad laureolam. satis ꝑtho ᷤᷤ
times. quia difficilis copiis nr̃is. ergo ita accidit. Nam
ꝑthico bello nũciato locorũ quibusdã angustiis et nat᷑a
montiũ fretus ad ammanũ ex̾citũ adduxi satis probe
ornatũ auxiliis et quadã auctoritate apud eos qͥ me non
norant noĩs nr̃i multũ ẽ .ii. in his locis. hiccine ÷ ille

Expanded text:
nullas putem datas, praesertim cum esset tanta res tantae nullas putem datas, praesertim cum esset tanta res tantae gratulationis, de te, quia quod sperabam, de Hillo balbus enim sum, quod non putaram. atqui sic habeto, nullam me epistulam accepisse tuam post comitia ista praeclara, quae me laetitia extulerunt; ex quo vereor ne idem eveniat in meas litteras. equidem numquam domum misi unam epistulam quin esset ad te altera, nec mihi est te iucundius quicquam nec carius. sed balbi non sumus ad rem redeamus. ut optasti, ita est; velles enim, ais, tantum modo ut haberem negoti, quod esset ad laureolam satis, Parthos times, quia diffidis copiis nostris. ergo ita accidit; nam Parthico bello nuntiato locorum quibusdam angustiis et natura montium fretus ad Amanum exercitum adduxi satis probe ornatum auxiliis et quadam auctoritate apud eos, qui me non norant, nominis nostri; multum est enim in his locis: 'hicine est ille,
Abbreviated transcription (Latin):
sis ut dederis nobis quẽadmodũ scripseras ad me q̃
semꝑ uidere possenus. Itaq cũ pͥmũ audim ego ille
ip̃e factus sum scis quẽ dico. egiq omĩs illos adole¬
scentes quos ille iactitat difficile est loqui. Te aut̃
contemplans absentẽ et quasi tecũ corã loquerer
incredibile hoc factu obiicitur. Repente u̾o incensi
om̃ibus leticiis. in quo cũ obiurgarer ꝙ nimio gan¬
dio pene desiꝑem. ita me defendebam. Ego uolupta¬
tem hom̃i nimiã. qd̾ queris. dñ illũ rideo pene sum
factus ille. Sed hec pluribꝰ multa q alia et de te et ad
te ꝙͣpͥmũ ero aliquid nactus ocii. Te uero mi Rnfe
diligo quẽ michi fortuma dedit amplificatorẽ digni¬
tatis mee. ultorẽ nõ modo mimicoꝵ sed et iniuidorũ
meorũ. ut eos partim scelerũ snorũ ꝑtim etiã iepti¬
aruin peniteret de¬
possum adduci ut abs te postea ꝙͣ edilis effectus eon

Expanded text:
sis, ut dederis nobis, quem ad modum scripseras ad me, quem sis, ut dederis nobis, quem ad modum scripseras ad me, quem semper ridere possemus. itaque, cum primum audivi, ego ille ipse factus sum scis quem dicam egique omnis illos adulescentis, quos ille iactitat. difficile est loqui ; te autem contemplans absentem et quasi tecum coram loquerer:Íncredibile hoc fáctu obicitur; repente vero incessi omnibus laetitiis laetus. in quo cum obiurgarer, quod nimio gaudio paene desiperem, ita me defendebam Égo voluptatem ánimi nimiam—. quid quaeris? dum illum rideo, paene sum factus ille. sed haec pluribus multaque alia et de te et ad te, quom primum ero aliquid nactus oti. te vero, mi Rufe, diligo, quem mihi fortuna dedit amplificatorem dignitatis meae, ultorem non modo inimicorum sed etiam invidorum meorum, ut eos partim scelerum suorum, partim etiam ineptiarum paeniteret. tpossim adduci ut abs te, postea quam aedilis es factus,
Abbreviated transcription (Latin):
in alnis nͥ de re pu. sermonibus uersatus sum que nec
possunt scribi nec scribenda sunt. tantũ habeto cmẽ
egregiũ esse pompeiũ et ad omĩa que ꝓnidenda sũt
in re pn. et aĩo et consilio paratũ. Quare da te homñ.
complectetur in crede. Iam idem illi et bomi et mali
cines uidentur qui nobis uideri solent. Ego cum
achenis decem ip̃os dies fuissem multũ q mecũ gallꝰ
cũ hec ad te lrãrũ dedi. Tibi cũ omĩa mea cõmendatis¬
sima esse cupio. tñ nichil magis ꝙͣ ne tempꝰ nobis pro-¬
niucie prorogetur. in eo sunt in omia quod quando et
quõ et ꝑ quos agendũ sit. tu optime constitnes.
Rimũ tibi ut debeo gratulor letorq tñ pñti
tũ etiã sꝑata tua dignitate. seruis nõ negligẽ¬
tia mea sed ignorantia rerũ om̃ium. In hii .n. sum
locis quo et ꝓpter longinquitatẽ et ꝓpter latrocima
tardissime omĩa ꝑferũtur. Et cũ gratulor tũ uero
quibꝰ uerbis tibi gras agam non reꝑio ꝙ ita factus

Expanded text:
in aliis nisi de re publica sermonibus versatus sum; quae nec possunt scribi nec scribenda sunt; tantum habeto, civem egregium esse Pompeium et ad omnia, quae providenda sunt in re publica, et animo et consilio paratum. qua re da te homini; complectetur, mihi crede. iam idem illi et boni et mali cives videntur, qui nobis videri solent. ego cum Athenis decem ipsos dies fuissem multumque mecum Galluscum hoc ad te litterarum dedi. tibi cum omnia mea commendatissima esse cupio tum nihil magis quam ne tempus nobis provinciae prorogetur; in eo mihi sunt omnia. quod quando et quo modo et per quos agendum sit, tu optime constitues. primum tibi, ut debeo, gratulor laetorque cum praesenti tum etiam sperata tua dignitate, serius non neglegentia mea, sed ignoratione rerum omnium; in iis enim sum locis, quo et propter longinquitatem et propter latrocinia tardissime omnia perferuntur. et cum gratulor tum vero quibus verbis tibi gratias agam non reperio, quod ita factus
Abbreviated transcription (Latin):
iͥ consule̾s restitũesq et p̃parares quodã mõ om̃ia quo
mea rõ facilior et solutior esse posset/ Hoc tnũ officiũ cñ
in gratissimũ esse dicã sequit᷑ illud ut te existimare uelim
inͥ magne cure fore atq esse iãpͥmũ ut ip̃etu tui q om̃es
demde ut et reliqui scire possint me t̾ib esse amicissimũ. qd̾
quibꝰ adhuc nõ satis ẽ ꝓspectũ. hi in nolle magit nos hoc
aĩo esse ꝙͣ nõ intellig̾e uident᷑ sed ꝓfecto intelligẽt. neq .ii.
obscuris ꝑsonis nec ꝑuis in causis res aget᷑ bz hec fieri
meliꝰ ꝙͣ dici aut scribi uolo. Ꝙitmerũ meoꝵ rõ te non in
nullã dubitatõnẽ uidetur adduc̾e uisurꝰ ne me sis ĩ ꝓuin¬
cia ea res sic se ht̃ Arudusii cũ loquer cũ lib̾to tuo pha

Expanded text:
mihi consuleres restitueresque et parares quodam modo omnia, quo mihi consuleres restitueresque et parares quodam modo omnia, quo mea ratio facilior et solutior esse posset. hoc tuum officium cum mihi gratissimum esse dicam, sequitur illud, ut te existimare velim mihi magnae curae fore atque esse iam, primum ut ipse tu tuique omnes, deinde ut etiam reliqui scireos hoc animo esse quam non intellegere videntur; sed profecto intellegent, neque enim obscuris personis nec parvis in causis res agetur. sed haec fieri melius quam dici aut scribi volo. quod itinerum meorum ratio te non nullam in dubitationem videtur adducere, visurusne me sis in provincia, ea res sic se habet: Brundisi cum loquerer cum Pha
Abbreviated transcription (Latin):
dnarũ etatũ plurum facio. In. pomperũ filie tue socerũ
et meũ pprutũ gu̾m tnũ collegni q cõiunctio. p̾sertim tã
honorifice a te approbata nõ mediocre uinculũ in quidem
attuilisse uidetur ad uolũtates nr̃as copulandas. Sed ⁊
si Clodiũ conuen̾o ex illiꝰ ẜmone ad te scribam plura/ et
pp̃e oꝑam dabo te ut ꝙͣpͥmũ uideam. Ꝙ scribis tͥ manẽdi
cãm eam fuisse ut me cõuonires id nine mentiar est.A¬
Lales bem ad .ui. kł sextiles/ Ibi iñ p̾sto funt luciliũ
ñ br̃ĩs mandatis q tuis quo quidẽ homĩe neminẽ
potiusti nec inͥ amiciciorẽ nec ut arbitror ad ea cogno¬
genter. Nunc qm̃ et tu ita sentis. Scribis .n. que de
nr̃is officiĩs ego ad te scripham et si tibi iocunda frunt/
moratõ officioꝵ suꝑnacanea est. eam ꝑtẽ or̃onis pre¬
t̾mittam tibi tñ arram ut debeo grãt. Anmadũti enĩ
et didici ex tuis lrĩs te omib in rebus habnisse rõnẽ ut

Expanded text:
o, Cn. Pompeium, filiae tuae socerum, et M. Brutum, generum tuum, conlegique coniunctio praesertim tam honorifice a te approbata non mediocre vinculum mihi quidem attulisse videtur ad voluntates nostras copulandas. sed et, si Clodium convenero, ex illius sermone ad te scribam plura et ipse operam dabo te ut quam primum videam. quod scribis tibi manendi causam eam fuisse, ut me convenires, id mihi, ne mentiar, estllis veni a. d. vi K. Sext. ibi mihi praesto fuit L. Lucilius cum litteris mandatisque tuis; quo quidem hominem neminem potuisti nec mihi amiciorem nec, ut arbitror, ad ea cognogenter. nunc, quoniam et tu ita sentis scribis enim, quae de nostris officiis ego ad te scripserim, etsi tibi iucunda fuerintmoratio officiorum supervacanea est, eam partem orationis praetermittam, tibi tamen agam, ut debeo, gratias; animadverti enim et didici ex tuis litteris te omnibus in rebus habuisse rationem, ut
Abbreviated transcription (Latin):
pronincialẽ molestiã tpris prorogari. Presens tecũ egi
cũ te tribimũ plebis isto anno fore nõ pntarẽ. Itaq petimi se¬
pe ꝑ lras sed tũ quasi a senatore nobilissimo tñ adolescente
et gratiofissimo nũc a tribimo plebis. et a Curione tribuno.
nõ ut decernatur aliqͥd nom/ quod solet esse difficiliũs sed ut
ne quid nom decernat᷑ ut et senatusconsultũ et leges defenda .
eaꝙ mn conditio maneat qua profectus sum. Hoc te uehement̾
etiã atq etiam rogo.⁊
id tu me hoc tibi mandasse extimas ut gladiatorũ
compositõnes/ ut uadimonia dilata et cersti com

Expanded text:
provincialem molestiam temporis prorogari. praesens tecum egi, provincialem molestiam temporis prorogari. praesens tecum egi, cum te tr. pl. isto anno fore non putarem, itemque petivi saepe per litteras, sed tum quasi a †senatuore, nobilissimo tamen adulescente et gratiosissimo, nunc a tr. pl. et a Curione tribuno, non ut decernatur aliquid novi, quod solet esse difficilius, sed ut ne quid novi decernatur, ut et senati consultum et leges defendas, eaque mihi condicio maneat, qua profectus sum. hoc te vehementer etiam atque etiam rogo. quid? tu me hoc tibi mandasse existimas, ut mihi gladiatorum compositiones, ut vadimonia dilata et Chresti com
Abbreviated transcription (Latin):
illud idem quod mnitio scripsi tecũ loque et te adhibe in
consiliũ/ te audi/ tibi obtemꝑa. Alteri qui meliꝰ consilium
dare possit ꝙͣ tu non facile mueniri potest. tibi uo ipsi
certe nemo melius dabit/. Dii ĩmortales cur ego absũ
uel spectator tuarũ landũ/ uel particeps uel socius. uel
minister consilioꝵ tam et si hoc minime tibi deest. sed
tñ effic̾et magnitudo et uis amoris mei consilio te ut po ᷤ¬
sem iunare. Scribam ad te plura alias. pancis .n. diebuᷤ
erã missurꝰ domesticos tabellarios ut qm̃ sane feliciter
et ex mea sentencia rem .pn. gessimus unis lrĩs totius
estatis res gestas ad senatũ ꝑscribem. De sacerdotio tno
quantã curã adhibnerim ꝙͣ ꝙͣ difficili in re atq cã cogno¬
sces ex lrĩs quas tharasom liberto tuo dedi. Te mi Curio
pro tua incredibili in me beniuolentia/ meaq item ĩ te
singulari rogo atq oro ne uł patiare in quicꝙͣ ad hanc

Expanded text:
illud idem, quod initio scripsi : tecum o loquere, te adhibe in illud idem, quod initio scripsi : tecum o loquere, te adhibe in consilium, te audi, tibi obtempera. alteri qui melius consilium dare possit quam tu, non facile. inveniri potest; tibi vero ipsi certe nemo melius dabit. Dii immortales! cur ego absum vel spectator laudum tuarum vel particeps vel socius vel minister consiliorum? tametsi hoc minime. tibi deest; sed tamen efficeret magnitudo et vis amoris mei, consilio te ut possem luvare. scribam ad te plura alias; paucis enim diebus eram missurus domesticos tabellarios, ut, quoniam sane feliciter et ex mea sententia rem publicam gessimus, unis litteris totius aestatis res gestas ad senatum perscriberem. de sacerdotio tuo quantam curam adhibuerim quamque difficili in re atque causa, cognosces ex iis litteris, quas Thrasoni, liberto tuo, dedi. te, mi Curio, pro tua incredibili in me benevolentia meaque item in te singulari rogo atque oro, ne patiare quicquam mihi ad hanc