comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ olet pͥmũ locũ teñe. cet̾isq oĩb exercitaciõis usũ: lcc̃ t̾buere ał ad¬
t̾oꝵ qdlibet ũ ht̃ qd̾ agat. Sola enĩ licita licite electionẽ accipiunt:
ne. ordo ad dispolitiotiẽ. trpensatio ad dispetisat ionẽ. iñ sura uͦ ꝑtinet ad
mod̾ationẽ. Hides c̾tȩ qͦuͦi diudicatiois censura cet̾oꝵ qͣt̾libe osfitia pͦ¬
redit atq pͣcellit. Qñ aliqͥd ostend̾e uolumꝰ iudice utiq hoc̃ face ꝯsucuid

Expanded text:
erisque omnibus exercitationis usum et locum tribuere vel aderorum quodlibet non habet quod agat. Sola enim licita licite electionem accipiunt,  deliberationem, ordo ad dispositionem, recompensatio ad dispensationem, mensura vero pertinet ad moderationem. Vides certe quomodo dijudicationis censura caeterorum quorumlibet officia praecedit atque praecellit. Q
Abbreviated transcription (Latin):
dn̾̃t᷑ ag̾e. ne nos pudat c̃ ꝓbħa pati uoce psalłe. In manibꝰ ꝯstant᷑. ĩ digitis as
prudẽt᷑. Manꝰ ad ꝯstantiã. digiti ad prudentiã Caueaniꝰ sollicite ne rigor qͣ
nos usq ad crudlitatẽ exagitet . ł miscõie leuitas nos usq ad dissolutionẽ emo
t᷑. aut ex ignorãtia ꝓcat᷑. Ab illa uitra surgt̃. ab ista ettores originẽ this
Hitia sepe oꝑatiõis nt̃e manꝰ enetuãt. ⁊ ertores nicħominꝰ disctiois nr̃
gitos fedaut. Hitia itaq manꝰ. manꝰ uitia oppugnãt. errores digitis digiae¬

Expanded text:
e nos pudeat cum Propheta pari voce psallere. In manibus constanter, in digitis agamus prudenter. Manus ad constantiam, digiti ad prudentiam. Caveamus sollicite ne rigor justitiae nos usque ad crudelitatem agitet, vel misericordiae lenitas nos usque ad dissolutionem emoaut ex ignorantia procreatur. Ab illa vitia surgunt, ab ista errores originem trahunt. Vitia saepe operationis nostrae manus enervant, et errores nihilominus discretionis nostrae digitos foedant
Abbreviated transcription (Latin):
imbre refertã deposco Si que tũ in his qͤ ame exigitis
meliꝰ ipsi sentitis. idꝰ uob̃ iure retͥbuciois exqͥro. S nc̃
ad ꝓpħe uerba nouitate plena. ad miraciõe digna qͤ uob̃
reserari desid̾atis stilum ꝯuerto.
NuMiNa faciẽ tuam suꝑ seruũ tuum. Amantibus
ri asfectu. alterut᷑ delectari aspectu: Diã uid̾ant. se
u̾ncẽ ñ uid̾ant. horrent oĩa. sordent uiniu̾sa. Aman¬
tũ itaq more aĩa sc̃a suꝑui regis amore succensa. &¬
lestis sponsi desid̾io suspensa clamat. ꝓ dic̃. Illumina faciẽ
tuã suꝑ seruũ tuum. Et alibi. Dñe d̃s uirtutũ ꝯuerte
nos ostũde faciẽ tuã ⁊ salui erimꝰ. Et iter̾. Exqͥsiuit
te facies mea. saciẽ tuã dnẽ reqͥrã. Inuenies ⁊ aliat
aliis licet uerbis. aliud tñ ñ reqͥri. Ento putas amore
flagrabat. qͥ dilecti sui faciẽ tociens desid̾ando reqͥrebat
pectus. Amare delectat ⁊amari. uid̾e cupiunt ⁊ iuderi

Expanded text:
imbre refertam deposco. Si quae tamen in his quae a me exigitis imbre refertam deposco. Si quae tamen in his quae a me exigitis melius ipsi sentitis, id a vobis jure retributionis exquiro. Sed nunc ad prophetae verba novitate plena, admiratione digna quae vobis reumina faciem tuam, super servum tuum. Amantibus ri affectu, alterutro delectari aspectu? Omnia videant, se invicem non videant; horrent omnia, sordent universa. Amantium itaque more anima sancta superni regis amore succensa, coelestis sponsi desiderio suspensa clamat, et dicit: Illumina faciem tuam super servum tuum; et alibi: Domine, Deus virtutum, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus ; et iterum: Exquisivit te facies mea, faciem tuam, Domine, requiram . Invenies et alias, aliis licet verbis, aliud tamen non requiri. Quanto putas amore flagrabat, qui delicti sui faciem toties desiderando requierebat, et pectus. Amare delectat et amari. Videre cupiunt et videri.
Abbreviated transcription (Latin):
anguine cognato scĩtate dño dilecto suo N.
suus qͣliscumq R. id̾ inuno unaninut᷑ uel¬
le ꝓ missionis mee penitencia ductꝰ pene malui
falso ꝓmisisse. qͣm uaua scͥbere. eo quod suꝑ bis que
a me uobis explanari postulastis. nil omnino sen¬
tirẽ qͦd dictu qͥd necdum scͥptu dignũ iudicarẽ maxi¬
me tam̃ idcirco qͦd ĩ his qͤ tenuit̾ sencio uerboꝵ ino¬
pia laboro. S qm̃ paruulus ihc in pannis latere ñ
erubuit tenuitatis mee pauꝑẽ sensum sub uerborũ
pannis tͣnsmittere minime puduit. Iociens maria
paruulũ suũ pannis ĩuoluit. qͦtiens mens casta ueri¬
tatẽ quã uel tenuit᷑ sentit uerbis simplicib exponit.
Et forte ni fallor uaniloqͥũ. quẽ fallsiloqͥum sacius erit
ĩcurrere. Attendite itaq obsecͦ qͥs. cui loqͥt᷑ mag̃ qͣm qͥd
qͦmͦ dicat᷑. Orationẽ itaq ꝓ orone ñ tã disertã qͣm de¬
uotã. ñ illam uerbor uarietate distinctã. s lacmarũ

Expanded text:
anguine cognato, sanctitate domino, dilecto suo N., suus qualiscunque R., idem in uno unanimiter velle. Promissionis meae poenitentia ductus, pene malui falso promisisse quam vana scribere, eo quod super his quae a me vobis explanari postulastis, nil omnino sentire quod dictu quidem, necdum scriptu dignum judicarem, maxime tamen idcirco quod in his quae tenuiter sentio verborum inopia laboro. Sed quoniam parvulus Jesus in pannis latere non erubuit , tenuitatis meae pauperem sensum sub verborum pannis transmittere minime puduit. Toties Maria parvulum suum pannis involvit, quoties mens casta veritatem quem vel tenuiter sentit verbis simplicibus exponit. Et forte, ni fallor, vaniloquium quam falsiloquium satius erit incurrere. Attendite itaque, obsecro, quis, cui loquatur, magis quam quid quo dicatur. Orationem itaque pro oratione non tam disertam quam devotam, non illam verborum varietate distinctam, sed lacrymarum
Abbreviated transcription (Latin):
nis claritas ut eam paulatĩ assuescat ꝑ int̾ualla temporũ roborata
infirmitas. Ne si sedentibꝰ in tenebris ⁊ umbra mortis subito simul
appareat: rationis ocłm extinguat. pociꝰ ꝗͣ illuminet. Dicat gͦ
norantie constrinxerat torpor negligentie. Duo magna mala er¬
ror ⁊ torpor In igne duo reꝑuntur claritas ⁊ calor. Claritas contͣ
eriorẽ. calor contͣ torporẽ. Iuste gͥ ignem diuinũ q̃rit: qͥ ab illis su¬
ꝑari erubest̃. Bonus ꝓrsꝰ ignis indi desidio ardẽ ⁊ luc̾e. credẽ ⁊ de¬

Expanded text:
nis claritas, ut eam paulatim assuescat per intervalla temporum roborata nis claritas, ut eam paulatim assuescat per intervalla temporum roborata infirmitas. Ne si sedentibus in tenebris et umbra mortis subito simul appareat, rationis oculum exstinguat, potius quam illuminet. Dicat ergnorantiae, constrinxerat torpor negligentiae. Duo magna mala, error et torpor. In igne duo reperiuntur, claritas et calor: claritas contra errorem, calor contra torporem. Juste ergo ignem divinum quaerit, qui ab illis superari erubes
Abbreviated transcription (Latin):
tescat mͥbonitas tua. u̾te amem in donis tuis. bonis meis Innotescat
michi compassio tua ne succumbã in malis meis. flagellis tiuis. Si h
totum ostendis: ostendis mͥ faciẽ tuã. quia ħ totum ꝑtinet ad cog¬
nitionẽ tuã. Et n̾c obsecͦ dñe: illumina faciẽ t.s. s.t.
S optat magis ut illuminetur ei facies sua. Lux quidẽ ẽ ut
suꝑius disputauimus. s ñ omnib lucet. quia lux ħ intenebris luci
inȩxtnguibilẽ illucescere sibi pociꝰ ꝙͣ illuminari opusñ erat.
Anforte q̃ inse ardebat ꝓpħe minime lucebat: Et accendi s̃ q̃rit
ꝑ grãm. quam sibi dolebat extxisse ꝑ culpã: Anforte quia scit
sue ħ infirmitati congruere lucem petit diuinam paulatim s̃. diesce̾:
ignem nãꝙ: cũ accendimus: paulatim in flaminas excresc̾e uideus.
Sic nimirum sic oportet ut pedetentim illucescat nob diuni lirai-¬

Expanded text:
non praesumam; innotescat mihi bonitas tua, ut te amem in donis tuis, bonis meis; innotescat non praesumam; innotescat mihi bonitas tua, ut te amem in donis tuis, bonis meis; innotescat mihi compassio tua, ne succumbam in malis meis, flagellis tuis. Si hoc totum ostendis, ostendis mihi faciem tuam, quia hoc totum pertinet ad cognitionem tuam. Et nunc, obsecro, Domine, illumina faciem tuam supersed optat magis ut illuminetur ei facies sua? Lux quidem est, ut superius disputavimus, sed non omnibus lucet, quia lux haec in tenebris linexstinguibilem illucescere sibi potius, quam illuminari opus non erat. An forte quae in se ardebat, Prophetae minime lucebat, et accendi sibi quaerit per gratiam, quam sibi dolebat exstinxisse per culpam? An forte quia scit suae hoc infirmitati congruere, lucem petit divinam paulatim sibi crescere. Ignem namque cum accendimus paulatim in flammas excrescere videmus. Sic nimirum, sic oportet, ut pedetentim illucescat nobis divini lumi
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ dñs odorẽ suauitatis : Ꝙ abraham audact᷑ eum ꝯpellit
intͣre ⁊ gustare modicũ. Et ꝓpħa asserit. quia misit dñs
manum suã. ⁊ tetigit os meum. Qd de his adbuc dubitamꝰ.
Que scͥpturarum auctoritate ꝓbamus: An forte ei sensũ
decẽ credimus quia quomꝰ incorporee nat᷑e incorp oralit̃ insit ñ ꝯp̃hendimñ
Audit nichilominus quia miccdie eiꝰ auris p̾cib supplicantiũ patet
Parib nos qͣltatem disc̾nimus odorum ⁊ ipse ꝑiustitiã qͣltatẽ ais¬
ceruit m̾itorum. Gustat. cũ ꝑ benignitatẽ beatorũ ꝯdelectatur gła.
tangi eiꝰ ẽ in affuctorũ ꝯpati miseria. Et hic ẽ dñ sensus ñ qͥn qͥ ꝑtitus
s unus:i ad hec quis idoneuse Absit. ut eum astruamus exalio uidẽ
oportet ista qͥ enumĩauius in dõ diu̾sa ñ eẽ. licet tñ nob ꝓpt̾ eru¬
ditionem niam subtilit̾ ista distinguere. Ponant᷑ gͦ xͦ .tͣ.iͦ. Hisis. au

Expanded text:
est Dominus odorem suavitatis ? Et Abraham audacter eum compellit est Dominus odorem suavitatis ? Et Abraham audacter eum compellit intrare et gustare modicum, et propheta asserit: Quia misit Dominus manum suam et tetigit os meum . Quid de his adhuc dubitamus quae Scripturarum auctoritate probamus? An forte ei sensum deesse credimus, quia quomodo incorporeae naturae incorporaliter insit non comprehendimus? Audit nihilominus, quia misericordiae ejus auris precibus supplicantium patet. Naribus nos qualitatem discernimus odorum, et ipse per justitiam qualitatem discernit meritorum. Gustat, cum per benignitatem suam beatorum condelectatur gloria, tangi, est in afflictorum compati miseria. Et hic est Domini sensus, non quinquepertitus, sed unus, et ad hoc quis idoneus? Absit ut eum astruamus ex alio videre, oportet ista quae enumeravimus in Deo diversa non esse, licet tamen nobis propter eruditionem nostram subtiliter ista distinguere: ponantur ergo quinque contra qui
Abbreviated transcription (Latin):
nũqͥd tm̃ ocłt Immo ⁊ auris tua qͥa lumen est etiam¬
tota facies tua. Illununa gͦ faciẽ tuam.
IN facie qͥd ẽ uisus. auditꝰ. gustꝰ. odoratꝰ.⁊ tactꝰ.:
hoc totu inte lux tua.⁊ totũ hoc lux una. Hides in
luce. audis inluce. gustas odoras. ⁊ sentis ĩ lumine. qͥa
tenebre ibi nulle. s oĩa in luce claresct᷑. Illumina gͦ qͤso
faciẽ tuã. Aiaduertis ut arbitͦr qͣntũ de dei bonitate pͤ¬
sumat. qͥ eiꝰ faciẽ ostendi deposcat. In facie nãq ut dixi¬
mꝰ õs corporei sensꝰ abundant. Qͥd gͥ aliud est suã ei
faciem ostendere. qͣm plenam sui cognitionẽ m̾ti eiꝰ infunde :
Quid inquis mͥ. Nunqͥd dm̃ hos sensus hab̃e credimus. ꝙͣ
incorporeum inuisibilẽ ẽẽ ñ ignoramus: Qͥd me ĩt̾roga.
Scͥturas attendas. In omni loco inqͥt ocłi dm̃ contẽplaii
gͦ tn ⁊ tactu dicturi sumus: Nunqͥd in his exempla ñ ĩue¬
nimus: Nonne de noe sacͥfitio scͥptum ẽ quia odoratus

Expanded text:
um oculus? Imo et auris tua, quia lumen est tota facies tua. Illumina ergo faciem tuam. In facie quidem visus, auditus, gustus, odoratus et tactus; et hoc totum in te lux tua, et totum hoc lux una. Vides in luce, audis in luce, gustas, odoras, sentis in lumine, quia tenebrae ibi nullae, sed omnia in luce clarescunt. Illumina ergo, quaeso, faciem tuam. As sibi faciem ostendi deposcit. In facie namque, ut diximus, omnes corporei sensus abundant. Quid igitur aliud est suam ei faciem ostendere, quam plenam sui cognitionem menti ejus infundere? Quid? inquis mihi. Nunquid Deus hos sensus habere credimus quem incorporeum, invisibilem esse non ignoramus? Quid me interrogas? Scripturas attendas: In omni loco, inquit, oculi Domini contemplantur gustu et tactu dicturi sumus? Nunquid in his exempla non invenimus? Nonne de Noe sacrificio scriptum est: Quia odoratus
Abbreviated transcription (Latin):
si hec ĩ eiꝰ lumine pensat᷑. Dicat ergo. Illumina faciẽ
tuã suꝑ seruũ tuu̾. Ut te ut tua uideã. uidendo ĩ¬
telligã. intelligendo diliga illumina suꝑ me faciem
tuã. ostende mͥ lucẽ tuã. reuela obsecͦ sapienciam
tuã. Illumina gͦ faciẽ tuã. facies tua lux est. lux
tua facies est. Illumina itaq faciẽ tuã. Fa̾cies est
qͥa cuncta ꝯsid̾at. lumen est. qͥa qͦslib ad qͤlibet ꝯsi¬
corporalis qͤ illuminare ualet. uidere ñ ualet. At ocłc
tuus sͥ uidet. s allis lucet. Qã lux uera qͤ illumirat¬

Expanded text:
dicat ergo: Illumina faciem tuam super servum tuum, ut te, ut tua videam, videndo intelligam, intelligendo diligam, illumina super me faciem tuam. Ostende mihi lucem tuam; revela, obsecro, sapientiam tuam. Illumina ergo faciem tuam. Facies tua lux est, lux tua facies est. Illumina itaque faciem tuam. Facies est, quia cuncta considerat; lumen est, quia quoslibet ad quaelibet consicorporalis quae illuminare valet, videre non valet: at oculus tuus sibi videt, sed aliis lucet; quia est lux vera, q
Abbreviated transcription (Latin):
Nio tñ hoc ẽẽ putamꝰ qͦd ñ nͥ faciẽ ostñdi
sibi postulat. nec iam post̾iora s facie ad faci
uid̾e desid̾at: Numqͥd ei mente excidit. qͦd moysi
dñs longe añ p̾dixit: Non me uidebit homo ꝙ ui¬
uet. Patet gͦ qͥa si huic mundo adhuc uiueret. nũꝗ
talia orare p̾sumpsiss. Mentior si ñ & ipse alibi hoc
idem testat᷑ dicens. ꝓpt te mortificamͣ tota die. Qꝰ¬
re gͦ mortuuꝰ ñ credit᷑. qͥ tota die mortificat᷑ : An for
te qͥa ñ dix̾ morimͣ. s tota die mortificam᷑. Scimꝰ tñ qͥa
in dei ocłis maioris meriti ẽ sepe mortificari. ꝗͣ mori
Honne mors martir tanto erat p̾ciosior. qͣnto morte̾
pͤcedens pena ꝓductior. qͥb uolentib mori. ñ dabatur
occidi: Nonne pͤdestinatis aduitã hoc ipsũ ad głe cumu¬
lũ ꝓfic̃. qͦd sine acͥ pugna. sine acerba pena. carnalis in
eis uita ñ deficit: Mortificat᷑ gͦ dd̾. ut tande̾ moriat᷑.

Expanded text:
Quid tamen hoc esse putamus quod nonnisi faciem ostendi Quid tamen hoc esse putamus quod nonnisi faciem ostendi sibi postulat, nec jam posteriora, sed facie ad faciem videre desiderat? Nunquid enim mente excidit quod Moysi Dominus longe ante praedixit: Non videbit me homo et vivet ? Patet ergo quia si huic mundo adhuc viveret, nunquam talia orare praesumpsisset. Mentior si non et ipse alibi hoc idem testatur, dicens: Propter te mortificamur tota die . Quarete quia non dixit morimur, sed, tota die mortificamur. Scimus tamen quia in Dei oculis majoris meriti est saepe mortificari quam mori. Nonne mors martyrum tanto erat pretiosior, quanto mortem praecedens poena productior, quibus volentibus mori non dabatur occidi? Nonne praedestinatis ad vitam hoc ipsum ad gloriae cumulum proficit, quod sine acri pugna, sine acerba poena carnalis in eis vita non deficit? Mortificatur ergo David ut tandem moriatur,
Abbreviated transcription (Latin):
faciẽ d̾i : O qͦntꝰ amor. qͣnta fiducia.amor ĩqͦm pulcͥtudi¬
nis diuine. fiducia forine. ñ aliene s ꝓprie. Tantꝰ amor
terne fiducia erat. ut oĩo inpossibile credat. ut uideat᷑
& ñ diligat᷑. Audierat fortassis asponso suo uerba illa
dulcia. uerba amatoria. Lota pulera es amica mea. tota pul
cra⁊ macła ñ est inte. Merito gͦ optat ut ueniat ⁊ ap¬
pareat añ faciẽ di. cuiꝰ pulcͥtudini pulcͥtudinis auctor
testimoniũ ꝑhibebat. Sciebat enĩ aĩa illa ᷤ  casta qͥa
oẽ genꝰ ad suum simile ꝯuertit᷑. Similis similẽ quent
ꝙ ds̃ ꝓfecto similitudinẽ suã diligit. His & tu di¬
ligi a d̾o tuo. saluatore tuo: Reforma inte imagi¬
nẽ suã.⁊ amabit te. repara similitudinẽ suã.&. de¬
sid̾abit te. Si enĩ reparaueris natiuã pulcͥtudi¬
nẽ tuã ꝗͣ fecit ipse ad imaginẽ ⁊ similitudine su¬
am. ꝓfecto ꝯcupiscet rex decorẽ tuũ qm̃ ipse est
dñs d̾s tuus. ipse ⁊ amicꝰ ipse ⁊ dilectꝰ tuus.

Expanded text:
faciem Dei? O quantus amor, quanta fiducia! Amor, inquam, pulchritudinis divinae, fiducia formae non alienae, sed propriae. Tantus amor ternae fiducia erat, ut omnino impossibile credat, ut videatur, et non diligatur. Audierat fortassis a sponso suo verba illa dulcia, verba amatoria: Tota pulchra es, amica mea; tota pulchra es, et macula non est in te . Merito ergo optat ut veniat et appareat ante faciem Dei cujus pulchritudini pulchritudinis auctor testimonium perhibebat. Sciebat enim anima illa sancta et casta quia omne genus ad suum simile convertitur. Similis similem quaerit, et Deus profecto similitudinem suam diligit. Vis et tu diligi a Deo tuo, Salvatore tuo? Reforma in te imaginem suam et amabit te; repara similitudinem suam et desiderabit te. Si enim reparaveris nativam pulchritudinem tuam, quam fecit ipse ad imaginem et similitudinem suam, profecto concupiscet rex decorem tuum, quoniam ipse est Dominus Deus tuus, ipse est amicus, ipse est dilectus tuus.
Abbreviated transcription (Latin):
uertit᷑: Hec est illa uox salutis que auditur in cab̾ꝰ¬
uacłis iustorum. Nere uox est salutis. uox iubilatio¬
nis. Beatus enim ppłs qͥ scit iubilacionem. Quisi¬
taq uocis huius dignitatem digne explicare. qͥs dig¬
ne saltem uel estimare possit. o Solus utiq ille dñi

Expanded text:
vertitur? Haec est illa vox salutis quae auditur in tabervertitur? Haec est illa vox salutis quae auditur in taberis justorum. Vere vox est salutis, vox jubilationis. Beatus enim populus qui scit jubilationem . Quis itaque vocis hujus dignitatem digne explicare, quis digne saltem vel aestimare possit? Solus itaque ille Domi
Abbreviated transcription (Latin):
tes eguerunt. ⁊ esurierunt. Merico gͦ pauꝑes laudabunt.
qͥ saturari meruerunt. O quam iocunda laudacio qͤ hanc
saturitatẽ seqͥtur. O quam intuma exultacio. qͤ hanc sua-¬
uitatem comitatur. Memoriam inqͥt ab undantie suaui¬
tatis tue eructabunt. & iusticia tua exultabunt. Ad
hanc utiq laudacionem. ad eiꝰ modi exultacionem illius in¬
time suauitatis conuiuas ꝓpħa inuitabat. cum dicebat. Be¬
nedic anima enea dño ⁊omnia qͦ intra me suut nõi sc̃o eiꝰi
Et causa subdit᷑. cum dicitur. Qͥ replet in bonis desidũ
tuum. Quanta qͦso acclamatio. qͣnta obsecro uociferaciom
altũ ascendit. ⁊ ad aures du̾i sabaoͥt ꝑtingit. qn̾ tota illa ĩ¬
terna familia diuine laudaciõi parit᷑ acclamat.& inuoce
exultacioĩs ⁊ confessionis pari ꝯcordia reboat. qn tota
ĩterioris hominis substancia intͥpudium resoluit᷑.
ꝙ. mens hominis in edullitus resoluta tota ĩ iubilum

Expanded text:
tes eguerunt, et esurierunt. Merito ergo pauperes laudabunt tes eguerunt, et esurierunt. Merito ergo pauperes laudabunt qui saturari meruerunt. O quam jucunda laudatio quae hanc saturitatem sequitur! O quam intima exsultatio quae hanc suavitatem comitatur! Memoriam, inquit, abundantiae suavitatis tuae eructabunt, et justitia tua exsultabunt . Ad hanc utique laudationem, ad ejusmodi exsultationem illius intimae suavitatis convivas Propheta invitabat, cum dicebat: Benedic, anima mea, Domino, et omnia quae intra me sunt nomini sancto ejus . Et causa subditur, cum dicitur: Qui replet in bonis desiderium tuum . Quanta, quaeso, acclamatio; quanta, obsecro, vociferatio in altum ascendit, et ad aures Domini Sabaoth pertingit, quando tota illa interna familia divinae laudationi pariter acclamat, et in voce exsultationis et confessionis pari concordia reboat; quando tota interioris hominis substantia in tripudium resolvitur, et mens hominis medullitus resoluta tota in jubilum
Abbreviated transcription (Latin):
plet omnia. simul ꝓciam ꝯtinet omna : In eo enim qͦd
replet. in eo ipso ꝙ. continet. Nam unde interiora nr̃a sua
dulcedine afficit. inde adse omnes cordis motus conuertit.
ꝙ in illius exꝑte suauitatis desid̾io figit. Numqͥm enim
discursus ille fluctuancium desideriorum. ⁊ tumultuan¬
cium cogitacionum compescit᷑. nͥ interna refectione saci¬
etur: Quamdiui enim mens adueram &. plenam refectio¬
nem ꝑtingere non ualet. habet semꝑ quo perdesideriũ
festinet. Hna itaq eademq spiritalis dulcedo est: que sola
sufficit. intina nr̃a saciare. & ad unam pacem componere.
ita ut idem sꝑc recte dicat᷑ omnia replere.&. oĩa ꝯtiuere.
S hanc utiq spiritalem sacietatem melius uindicat. &.
facilius ꝯparat. paupertas sꝑc. quam copia census. Here
beati pauperes sp̃u. scd̃m sentenciã diũ iħu. Edent enim
pauꝑes ꝙ saturabunt᷑ .. laudabunt dñm. E contra: oiui¬

Expanded text:
plet omnia, simul et etiam continet omnia? In eo enim quod plet omnia, simul et etiam continet omnia? In eo enim quod replet, in eo ipso et continet. Nam unde interiora nostra sua dulcedine afficit, inde ad se omnes cordis motus convertit, et in illius expertae suavitatis desiderio figit. Nunquam enim discursus ille fluctuantium desideriorum, et tumultuantium cogitationum compescitur, nisi interna refectione satietur. Quandiu enim mens ad veram et plenam refectionem pertingere non valet, habet semper quo per desiderium festinet, una itaque eademque spiritualis dulcedo est quae sola sufficit intima nostra satiare, et ad unam pacem componere, ita ut idem Spiritus recte dicatur omnia replere, et omnia continere. Sed hanc utique spiritualem satietatem melius vindicat, et facilius comparat paupertas spiritus quam copia census. Vere beati pauperes spiritu secundum sententiam Domini Jesu . Edent enim pauperes et saturabuntur, et laudabunt Dominum. Econtra divi
Abbreviated transcription (Latin):
ineffusionẽ transire. merito ut arbitror eiꝰ modi effusiõe
ꝓfecto exꝑtꝰ erat. qͥ dicebat. Quam magna multitudo
dulcedinis tue. quam absꝯdisti timentib te. Hanc absq
dubio exꝑtꝰ erat. qͥ omnem᷑ ꝯͣ solacionem reunuebat. qͦi¬
ens de huius subtractione dolebat. unde ⁊ dicebat. Nen¬
nuit consolari anima mea. hec enim sola animum in
intimis fixit. & ꝑ aliena desideria currere ⁊ euagare ñ
sinit. Mirari utiq habet. cui hoc exꝑiri licet humasi
ille animus uagus ⁊ ꝓfugus suꝑ terram. qͥ fugit uelud
umbra. & numquam in eodem statu ꝑmanet. quom̃
iuno suauitatis interne desiderio totus iuhereat. &. qͦmͦ
cota illa tot desideriorum turba ad unum se uotum as¬
tringat. uel quomͦ tanta tam in numerabiliũ cogitacio¬
num familia. in uno eodemq ꝯcupiscencie sue respectu
fixa ꝑmaneat. S unde hoc queso. nisi quod sꝑc dñire¬

Expanded text:
in effusionem transire, merito, ut arbitror, ejusmodi effusione in effusionem transire, merito, ut arbitror, ejusmodi effusione profecto expertus erat qui dicebat: Quam magna multitudo dulcedinis tuae quam abscondisti timentibus te! Hanc absque dubio expertus erat qui omnem aliam consolationem renuebat quoties de hujus subtractione dolebat, unde et dicebat: Renuit consolari anima mea . Haec enim sola animum in intimis finxit, et per aliena desideria currere, et evagari non sinit. Mirari itaque habet cui haec experiri licet, humanus ille animus vagus et profugus super terram, qui fugit velut umbra et nunquam in eodem statu permanet, quomodo in uno suavitatis internae desiderio totus inhaereat, et quomodo tota illa tot desideriorum turba ad unum se votum astringat, vel quomodo tanta tam innumerabilium cogitationum familia in uno eodemque concupiscentiae suae respectu fixa permaneat. Sed unde hoc, quaeso, nisi quod Spiritus Domini qui re
Abbreviated transcription (Latin):
diauit animã in anem. ⁊ aĩam esurientẽ satiauit bo¬
bonis. psallere debet ⁊ dicere. quia sꝑc dñi repleuit orbem
terrarũ. eo qͦd ipse sit qͥ impleuerit inbonis omne desid̾ũ
suum. Hti autẽ suꝑius iam designauimꝰ. ñ omnes eqͥforim¬
ter hanc intime dulcedinis accipiunt instillacionem Alii
nãq ad solam infusionẽ. aliĩ autẽ usq ad diffusionẽ. alii uͦ
accipiunt etiam usq ad effusionẽ. Si ꝯtentus es adhuc
infusione sola. merito dicet᷑ tͥ. qͥa mel ꝙ lac sub lingua
cua. S cum infusionis eiusmodi abundantiori copia re¬
pleueris. non solũmodo sinum mentis. ueruetiam oris.
Ehac sꝑitualis dulcedinis instillacionẽ usq ad diffusio¬
nem acciperis. tͥ dictũ putabis. Diffusa est gracia in labi¬
is tius. Cum uero ista sꝑitalis gr̃e inundacio ceꝑit alcꝰ
excrescere. ⁊ ꝑ os ubertim emanare. ⁊ dulcedinis infusio

Expanded text:
tiavit animam inanem, et animam esurientem satiavit tiavit animam inanem, et animam esurientem satiavit bonis, psallere debet et dicere: Quia Spiritus Domini replevit orbem terrarum , eo quod ipse sit qui impleverit in bonis omne desiderium suum. Uti autem superius jam designavimus, non omnes aequiformiter hanc intimae dulcedinis accipiunt instillationem: alii namque ad solam infusionem, alii autem usque ad diffusionem, alii vero accipiunt etiam usque ad effusionem. Si contentus es adhuc infusione sola, merito dicetur tibi: Quia mel et lac sub lingua tua . Sed cum infusionis ejusmodi abundantiori copia repleveris non solummodo sinum mentis verum etiam oris, et hanc spiritualis dulcedinis instillationem usque ad diffusionem acceperis, tibi dictum putabis: Diffusa est gratia in labiis tuis . Cum vero ista spiritualis gratiae inundatio coeperit altius excrescere, et per os ubertim emanare, et dulcedinis infusio
Abbreviated transcription (Latin):
na illa dulcedine in hunc modũ sꝑc oñi repleuerit or¬
bem terrarũ .&. repleuerit inbonis desid̾ium tuum.
mirari incipies. quouͦ terra illa qͤ non saciat᷑ aqua. po¬
sit saturari dulcedine illa. An forte melle saturari
potest. que aqua saturari ñ potest. An forte que non
potest aqua saciari. sꝑitali uino potest ⁊ inebriaris
Hisitasti inqͥt terram. ẜ inebriasti eam. Lali utiq
uino potati sunt. quos iudei nurati sunt. qͦmͦ ebrii es¬
sent. cũ esset hora diei uix tercia. Audisti uino in ebri¬
atos. audite ꝙ. melle saciatos: Cibauit illos ex adipe
frumenti.ẜ. de petra melle saturauit eos. Hescit oĩno
nescit qͣ sit uera. &. plena refectio. quẽ ñ saciat suꝑce¬
lestis illa. ⁊ plusꝗͣ dulcedo mellea. ⁊ potest dño psalse¬
te qͥ est eiꝰmodi. qͥa anima mea sicut t̾ra sine aquati.
E contrario autem quociensc̾q dulcor ille sꝑitalis sa¬

Expanded text:
na illa dulcedine in hunc modum Spiritus Domini repleverit orna illa dulcedine in hunc modum Spiritus Domini repleverit orbem terrarum, et repleverit in bonis desiderium tuum, mirari incipies quomodo terra illa quae non satiatur aqua possit saturari dulcedine illa. An forte melle saturari potest quae aqua saturari non potest? An forte quae non potest aqua satiari, spirituali vino potest et inebriari: Visitasti terram et inebriasti eam . Tali utique vino potati sunt quos Judaei mirati sunt quomodo ebrii essent, cum esset hora diei vix tertia. Audistis vino inebriatos, audite et melle satiatos: Cibavit illos ex adipe frumenti, et de petra melle saturavit eos. . Nescit omnino, nescit quae sit vera et plena refectio: quem non satiat supercoelestis illa et plus quam dulcedo mellea: et potest Domino psallere qui est ejusmodi: Quia anima mea sicut terra sine aqua tibi . Econtrario autem quotiescunque dulcor ille spiritualis sa
Abbreviated transcription (Latin):
cordis: Nam os illud exterioris hoĩs implere. nec oeo
magnũ ꝓmitt̾e.nec homini inagnũ acciꝑe. qͦo una
buccella panis ualet. ⁊solet implere. S illud os inceri¬
oris hõis. desid̾ium uidelicet cordis nũquã saciat᷑. uũ¬
qͣm implet̃. nͥ interuis. uͥ sꝑitalib delicũs. & beatus
uir qͥ impleuit desid̾ium suum ex ipsis. Certe qͥsqͥ sẽ
qui sꝑĩtales delitias ad manus habes. uel habere potes.
habes unde impleas os tuum. habes unde impleas uen¬
trem tuum. habes ⁊ unde impleas taberuacłin cuum.
Dilata gͦ locũ tentorii tui. longe fac funiclõs tuos. ex¬
cende ne parcas. Sufficiunt satis ꝙ suꝑabundant deli¬
ne sꝑc. adimplendũ os tuum. uentrem tuũ. taberna¬
culum tuũ. ad implendũ deniq uniuersum illum
orbem terrarũ. de cuius latitudine multa iã diximus
uerũptamen digne ex pͥmere ñ potuimꝰ. Cum gͥ inter¬

Expanded text:
cordis? Nam os illud exterioris hominis implere, nec Deo cordis? Nam os illud exterioris hominis implere, nec Deo magnum promittere, nec homini magnum accipere quia una buccella panis valet et solet illud implere. Sed illud os interioris hominis desiderium videlicet cordis nunquam satiatur, nunquam impletur nisi interius spiritualibus deliciis, et beatus vir qui implevit desiderium suum ex ipsis. Certe quisquis es qui spirituales delicias ad manus habes vel habere potes, habes unde impleas os tuum, habes unde impleas ventrem tuum, habes et unde impleas tabernaculum tuum. Dilata ergo locum tentorii tui, longe fac funiculos tuos, extende, ne parcas. Sufficiunt satis et superabundant deliciae Spiritus ad implendum os tuum, ventrem tuum, tabernaculum tuum, ad implendum denique universum illum orbem terrarum, de cujus latitudine multa jam diximus, verumtamen digne exprimere non potuimus. Cum igitur inter
Abbreviated transcription (Latin):
humanꝰ ille animꝰ qͥ mundo utiq maior est. qͦm totus
mundus nulla sui dilataciõe. nulla sui multiplicati¬
one saciare potest: Si enĩ orbis iste t̾rarum latitudim
cordis umꝰ comparet᷑. qͥd aliud incapacitatis uel auidita¬
tis illius cõꝑacione quã parua qͦdam buccella esse ui¬
det᷑. qͤ in illud interioris hoĩs os iniecta penitꝰ implere
ñ ualet. ĩmo pene ñ comparetͦ S si ad illã internam
ꝙ suꝑnã dulcedinẽ inhias. si ad ueram ⁊ et̾iam suauita¬
tẽ suspiras. audi qͥd tͥ diuinitꝰ precipit᷑. ⁊ attende qͥd tͥ
simul ꝓmittit᷑. Dilata os tuum ⁊ implebo illud. Cer¬
te si terrena oblectamenta esuris. si carnales uolup¬
tates sitis. melius est tͥ os tuũ ꝯtrahere: quã dilatare.
desideriũ tuum restring̾e. qͣm extendere. cũ nusqͣm
locorũ inuenias. unde illd̃ saciare. uel satisfacere.
ualeas. Qͥo nã est osillud interioris hoĩs. nͥ desiderium

Expanded text:
humanus ille animus qui mundo utique major est, quem totus humanus ille animus qui mundo utique major est, quem totus mundus nulla sua dilatatione, nulla sui multiplicatione satiare potest? Si enim iste orbis terrarum latitudini cordis unius comparetur, quid aliud, incapacitatis vel aviditatis illius comparatione, quam parva quaedam buccella esse videtur quiae in illud interioris hominis os injecta penitus implere non valet, imo pene non comparet? Sed si ad illam internam et supernam dulcedinem inhias, si ad veram et aeternam suavitatem suspiras, audi quid tibi divinitus praecipitur, et attende quid tibi simul promittitur: Dilata os tuum, et implebo illud . Certe, si terrena oblectamenta esuris, si carnales voluptates sitis, melius est tibi os tuum contrahere quam dilatare, desiderium tuum restringere quam extendere, cum nusquam locorum invenias unde illud satiare, et illi satisfacere valeas. Quidnam est os illud interioris hominis nisi desiderium
Abbreviated transcription (Latin):
mellis stilla potest. qͦd totus mundꝰ facere non potost.
Cor qͦd tocius copia mundi ñ saciat. una huiꝰ oulcedinus
guita plene ĩ ebriat. Certe magnus ille alexander. qui
totũ mundũ subiugare potuit. desid̾io suo satisfacere ñ
potuit. Nam subiugato cͥ mundo.si mundꝰ adhuc alius
esset. qͦm sibi subici posse ꝯfideret. ñ minori auiditate
in illum subiciendũ sibi aspiraret. Et si illo itẽ subiu¬
gato. aliĩ. ⁊ aliĩ ad huc superessent. cordis illius ĩgluuiẽ
irritare pociꝰ qͣm saciare pocuissent. Cogita gͦ qͦnta
sit latitudo illius orbis t̾rarũ qͥ iitus est. qͣm exterior
iste orbis terrarũ qͣntumcũq dilatatꝰ. uel qͦcieuscũq mul¬
tiplicatꝰ saciare ñ potest. Nonne philosophi uident᷑ er¬
rasse. qͥ hominẽ ncͦ cocrosinũ. id est minorẽ mundũ dixe¬
re: Numqͥduã obsecro merito maior inundꝰ dicendus est

Expanded text:
mellis stilla potest quod totus mundus facere non potest. mellis stilla potest quod totus mundus facere non potest. Cor quod totius copia mundi non satiat, una hujus dulcedinis gutta plene inebriat. Certe magnus ille Alexander qui totum mundum subjugare potuit, desiderio suo satisfacere non potuit. Nam subjugato sibi mundo, si mundus adhuc alius esset quem sibi subjici posse confideret, non minori aviditate in illum subjiciendum sibi aspiraret. Et si, illo item subjugato, alii et alii adhuc superessent, cordis illius ingluviem irritare potius quam satiare potuissent. Cogita ergo quanta sit latitudo illius orbis terrarum qui intus est, quem exterior iste orbis terrarum quantumcunque dilatatus vel quotiescunque multiplicatus satiare non potest. Nonne philosophi videntur errasse qui hominem microcosmum, id est minorem mundum, dixere? Nunquidnam, obsecro, non merito major mundus dicendus est
Abbreviated transcription (Latin):
tum expectat. Oquam libent̃. quã gratulant̃ debemus
nos ad omnẽ subiectionẽ deicere. ad omnẽ humilitatẽ
inclinare. ut meream hunc sꝑm accipere.⁊ talẽ ꝯsolatorem
habere. Cogita qͤso ꝗͦ sit ouice qͣmue delectabile. eiꝰ ꝯsola¬
tiõe soueri. eiꝰ dulcedine repleri. cuiꝰ suauitas omnem
suauitatẽ uincit. cuiꝰ dulcedo omnẽ dulcedinẽ excedit.
Audi qͥd de eo sentiat. de qͦ ista dulcedo emanat. Sꝑc ĩqͥt
meus suꝑ mel dulcis. O cor felix qͦd hoc melle repleris. o
anima beata. qͦ hac suauitate reficeris. Mel inuenisti. co¬
mede qͦd satis est. Gustate ⁊ uidete obsecro qͥ eiꝰ modi estis.
gustate inqͣm ⁊ uidete qͣm sit suauis sꝑc ille suꝑ mel dul¬
cis. Miror siñ exclamabitis ĩ uoce exultaciõis ⁊ ꝯfessionis.
Doñẽ qͣm suauis est sꝑc tuus ĩ nobis. Beati qͥ esuriunt.
sitiunt suauitatẽ hanc intimã. qm ipsi saturabunt᷑.
cũ gustauerĩt eam. Audacter affirmo qͥa sola una huĩ

Expanded text:
us adventum exspectat. O quam libenter, quam gratulanter debemus nos ad omnem subjectionem dejicere, ad omnem humilitatem inclinare, ut mereamur hunc Spiritum accipere, et talem consolatorem habere! Cogita, quaeso, quam sit dulce, quamve delectabile ejus consolatione foveri, ejus dulcedine repleri, cujus suavitas omnem suavitatem vincit, cujus dulcedo omnem dulcedinem excedit. Audi quid de eo sentiat de quo ista dulcedo emanat: Spiritus, inquit, meus super me dulcis . O cor felix, quod hoc melle repleris! o anima beata, quae hac suavitate reficeris! mel invenisti, comede quod satis est. Gustate et videte, obsecro, qui ejusmodi estis; gustate, inquam, et videte quam sit suavis Spiritus ille super mel dulcis. Miror si non exclamabitis in voce exsultationis et confessionis: O Domine, quam suavis est Spiritus tuus in nobis! Beati qui esuriunt et sitiunt suavitatem hanc intimam, quoniam ipsi saturabuntur cum gustaverint eam. Audacter affirmo quia sola una hujus
Abbreviated transcription (Latin):
qsola ualet. & solet fac̾e ppłm beatũ: Beatꝰ ppłs qͥ scit iubi¬
iacionẽ. Beatꝰ ille qͥĩse ipso ĩuenit. qͥ ĩintimis suis sentit.
ũn ꝓse ⁊ qͣsi exsentencia psallere possit. Sꝑc dñ repleuit
orbem t̾rarũ.⁊ hoc qͦd ꝯtinet oĩa scienciã habet uocis. Bea¬
tꝰ uir ille cuiꝰ desid̾um sꝑitali qͦdã dulcedine ita fuerit sa¬
ciatũ atq repletũ. ut de cordis sui latitudine. uel auidita
dulcedinis desid̾io ita fuerit ĩfixa. ⁊ ab õĩ ꝯcupiscencie
casu aliena. ut ꝓ consciencie testimonio. ꝓ rcunis sus
feracionẽ ĩ se ipsa attendit. cuiꝰ scienciã soli illi digne as¬
cͥbat. qͥ in illa oĩa replet.⁊ oĩa ꝯtuiet. ita ut cũ fiducia
dicat. &. ꝓ exꝑiencia psallat. Sꝑc dñi repleuit orbem

Expanded text:
solet facere populum beatum? Beatus populus qui scit jubilationem. Beatus ille qui in seipso invenit, qui in intimis suis sentit unde pro se, et quasi ex sententia psallere possit: Spiritterrarum; et hoc, quod continet omnia, scientiam habet vocis. Beatus vir ille cujus desiderium spirituali quadam dulcedine ita fuerit satiatum atque repletum, ut de cordis sui latitudine vel aviditatedulcedinis desiderio ita fuerit infixa, et ab omni concupiscentiae casu aliena, ut pro conscientiae testimonio, pro intimis suis ferationem in seipsa attendit, cujus scientiam soli illi digne ascribat qui in illa omnia replet et omnia continet, ita ut cum fiducia dicat, et pro experientia psallat: Spiritus Domini replevit orbem
Abbreviated transcription (Latin):
multa oꝑatꝰ unus atq idem sꝑc. diuidens singłis ꝓ ut
uult. Ecce qͣlem fr̃s paraclitũ. ecce qͣlẽ ꝯsolatorem ac¬
ceꝑunt. qͥ a dño audire meruerũt Rogabo patrẽ meũ. &
aliũ paraclitũ dabit uobis. Oqͦle erit habere ipsũ ꝯso¬
latorẽ qͥ potens est oꝑari oĩa in oĩb ⁊ diuidere singłis ꝓ¬
ut uult. Si uolumꝰ talem ꝯsolatorẽ habere. stud eamus

Expanded text:
multa operatur unus atque idem Spiritus, dividens singulis prout vult. Ecce qualem, fratres, Paracletum, ecce qualem consolatorem acceperunt qui a Domino audire meruerunt: Rogabo Patrem meum et alium Paracletum dabit vobis . O quale erit habere ipsum consolatorem qui potens est operari omnia in omnibus, et dividere singulis prout vult! Si ergo volumus talem consola
Abbreviated transcription (Latin):
ter tͥbuit. ⁊ largit᷑ impendit. Hidet᷑ itaq homo iuxta ali¬
qͥd maiorẽ qͥdem grãm. in hoc mortalitatis nr̃e statupos
fecte puritatis uiã non sufficit. ad maiora se iam uir¬
tutũ certamina accingit. Sic̃ gͥ uascłm plenũ dicimꝰ
q̃n tantũ capit qͣntũ caꝑe potest. sic homine̾ gr̃a ple¬
nũ asserimꝰ. qñ talem tautamq gr̃am accipit. ad qͣlem
qͣntãue habitudinis sue capacitatẽ idoneus est. Accip̃
itaq aliꝰ alio maiorẽ. ⁊ aliꝰ alio minorẽ. ⁊ scd̃m qd̃ diuisio¬
nes grarum sunt. unicuiq dat᷑ manifestacio sꝑc aduti¬
litatẽ: Aliĩ qͥdem ꝑ sꝑm dat᷑ sermo sapientie. alii sermo
scientie. scd̃m eundem sꝑm. Alteri fides in eodem sꝑu.

Expanded text:
it, et largiter impendit. Videtur itaque homo juxta aliquid majorem quidem gratiam in hujus mortalitatis nostrae statu posfectae puritatis viam non sufficit, ad majora se jam virtutum certamina accingit. Sicut igitur vasculum plenum dicimus quando tantum capit quantum capere potest, sic hominem gratia plenum asserimus, quando talem tantamque gratiam accipit, ad qualem quantamve habitudinis suae capacitatem idoneus est. Accipit itaque alius alio majorem, et alius alio minorem; et secundum quod divisiones gratiarum sunt unicuique datur manifestatio Spiritus ad utilitatem. Alii quidem per Spiritum datur sermo sapientiae, alii sermo scienti
Abbreviated transcription (Latin):
nem aliqͤm sp̃u sc̃o plenũ e̾ẽ. uel gratie plenitudinẽ
habere. quã graciam sufficientẽ a dño accepisse. ad
oĩa illa qͤ ab ipso uult districte exigere. qͦuis ñ ad oĩa
illa qͦ ipsi disponit misericordit᷑ ignoscere. Multa tam
sunt & magna.ĩmo & ceteris omnib magis aroua atq
difficiliora que d̃s ab homine exigit. post qͣm peccauit. qͣ
utiq numqͦm exigeret. si homo numꝗͣ peccasset. ꝑmł
tas enĩ tͥbulationes oporcet nos ĩtroire ĩ tegnũ dei.
Q uult uenire post me. ab neget semet ipsũ ⁊ tollat
crucẽ suam ⁊ sequat᷑ me. Nosti satis ꝑ quam uiã xꝑc
intrauit in uitã eternaᷤ. Oportebat enim̾ pati xꝑm .&.
resurgere a mortiuis.ẜ. ita ĩtrare in głam suam. Simi¬
lit᷑⁊ scĩ ludibria ⁊ uerbera exꝑti. insuꝑ uincła. ⁊ car¬
ceres. lapidati sunt. secti st̃. temptati sunt. ĩ occisioue

Expanded text:
el gratiae plenitudinem el gratiae plenitudinem habere, quam gratiam sufficientem a Domino accepisse ad omnia illa quae ab ipso vult districte exigere, quamvis non ad omnia illa quae ipsi disponit misericorditer ignoscere. Multa tamen sunt et magna, imo et caeteris omnibus magis ardua atque difficiliora: quae Deus ab homine exigit postquam peccavit, quae utique nunquam exigeret si homo nunquam peccasset. Per multas enim tribulationes oportet nos introire in regnum Dei. Qui vult venire post me, abneget semetipsum, et tollat crucem suam, et sequatur me . Nosti satis per quam viam Christus intravit in vitam aeternam. Oportebat enim pati Christum et resurgere a mortuis, et ita intrare in gloriam suam . Similiter et sancti ludibria et verbera experti, insuper vincula et carceres, lapidati sunt, secti sunt, tenta
Abbreviated transcription (Latin):
unũ quemlibet gr̃e plenitudinẽ acciꝑe. qͣm scd̃m presen¬
tis uite statũ & unius cuiꝰq capacitatẽ gr̾am susficientẽ
habere. Nam alia sane erat illa plenitudo gr̃e. qͣm ho¬
mo habere poterat. seu potiꝰ habebat ant̾e peccatum. E
alia qͦm mͦ habet. uel habere ualet scd̃m p̾sentis mise¬
rie statũ. Ante peccatũ siqͥdem homo sufficientẽ grãu
habuit.⁊ ad omne malũ cauendũ. ⁊ omne debitũ soluẽ¬
oum. Alioqͥn ñ pocuit uitare peccatũ. hanc aũ graas
ple i: nntudinem in hac uita sicut nemo habet. sic
absq dubio nec habere ualet. Cui enĩ hominũ unqͣm
datũ est. uel õe debitum implesse. uel oẽ illicitũ uitas¬
ses Hoc de illo solo recte creoit᷑. de qͦ ueracit᷑ scͥbitur. qͥa
peccatũ ñ fecit. nec ĩ uentus est dolus ĩ ore eius. Quan¬
tum gͦ ad presentis uite statũ nicħ aliud dicimꝰ homi

Expanded text:
unumquemlibet gratiae plenitudinem accipere quam secundum praesenunumquemlibet gratiae plenitudinem accipere quam secundum praesentis vitae statum et uniuscujusque capacitatem gratiam sufficientem habere. Nam alia sane erat illa plenitudo gratiae quam homo habere poterat, seu potius habebat ante peccatum; et alia quam modo habet vel habere valet secundum praesentis miseriae statum. Ante peccatum siquidem cavendum, et omne debitum solvendum, alioquin non potuit vitare peccatum. Hanc autem gratiae plenitudinem in hac vita sicut nemo habet, sic absque dubio nec habere valet. Cui enim hominum unquam datum est, vel omne debitum implesse, vel omne illicitum vitasse? Hoc de illo solo recte creditur de quo veraciter scribitur: Qui peccatum non fecit, nec inventus est dolus in ore ejus . Quantu
Abbreviated transcription (Latin):
repleti sunt õs sꝑu sc̃o. nec ad solam ad diffusionẽ. uerũ
etiam usq ad effusionẽ. qͥa ceperunt loqͥ uariis linguis
magnalia dĩ. Qͥ gͦ sꝑu sc̃o repleti sunt. gr̃e plenicudinẽ¬
acceperunt. Et qͥ prius habuer̃t grãm presentẽ. iam
habere ceꝑunt gr̃am sufficientẽ. Qualis fuerit pͥua
gr̃a testatur casus petͥ. qualis fuerit scd̃a. loqͥtur con¬
stancia stephani. Certe nec petrus caderet. si gr̾e ple¬
uitudinẽ haberet. nec stephanꝰ in canto uirtutũ fastigi¬
o staret. si plenitudine careret. Quod autẽ eos plenitu¬
dinẽ gracie accepisse dicimus. sic sane intelligi uolumꝰ.
quod sufficientem qͥdem gr̃am acceperĩt. ñ quod õem gra¬
tiam post illam infusionẽ possederit. Omnẽ enĩ gr̃aui
possidere. uel caꝑe potuisse. est utiq solius illius. de cuius
plenitudine omnes accepimꝰ. Hicħ itaq aliud dicimus

Expanded text:
repleti sunt omnes Spiritu sancto, nec ad solam diffusionem, verum repleti sunt omnes Spiritu sancto, nec ad solam diffusionem, verum etiam usque ad effusionem, quia coeperunt loqui variis linguis magnalia Dei. Qt qui prius habuerunt gratiam praesentem, jam habere coeperunt gratiam sufficientem. Qualis fuerit prima gratia testatur casus Petri; qualis fuerit secunda, loquitur constantia Stephani. Certe nec Petrus caderet si gratiae plenitudinem haberet, nec Stephanus in tanto virtutum fastigio staret, si plenitudine careret. Quod autem eos plenitudinem gratiae accepisse dicimus, sic sane intelligi volumus quod sufficientem quidem gratiam acceperunt, non quod omnem gratiam post illam infusionem possederunt. Omnem enim gratiam possidere vel capere potuisse, est utique solius illius de cujus plenitudine omnes accepimus. Nihil itaque aliud dicimus
Abbreviated transcription (Latin):
pit. qͥntũ sibi sufficere possit. Usq ad effusionẽ accipit. cui
tm̃ suppetit. qͦd sibi ⁊ ceteris sufficere possit. Infusio est ad
sustentacionẽ. diffusio ad sacietatẽ. effusio ad erogatiõem. In¬
fusio ad refectionẽ. diffusio ad repletionẽ. esfusio ad dispẽsatio¬
nem. Infusio adboni inchoationẽ. diffusio ⁊ effusio. ad bo¬
ni ꝯsummatioẽm. Infusio ⁊ diffusio. ad edificationẽ sui. ef¬
fusio ad edificacionẽ ꝓximi. Ex hac gͦ homo accipit ut ꝓ¬
sit ex illis ut ꝓficiat. Possumus itaq ⁊ gr̾am habere.ꝙ. eiꝰ
tĩ plenitudine carere. Aliud est enĩ habere gr̃am pͤsentẽ.
aliud est habere gr̃am sufficientẽ. Certe ͣ hanc diem di¬
scipłi dn̾i sine gr᷑a ñ fuert̃. s in hac die gr̃e plenitudinẽ
accepert̃. Deniq unꝰ ex illis erat. qͦm gr̃a plenũ scͥptura af¬
firmat. cum dicat. Stephanus pleuus gr̃a &. fortitudine
faciebat signa & ꝓdigia multa inppło. Acceꝑunt itaq¬

Expanded text:
pit quantum sibi sufficere possit. Usque ad effusionem accipit cui tantum suppetit quod sibi et certis sufficere possit. Infusio est ad sustentationem, diffusio ad satietatem, effusio ad erogationem. Infusio ad refectionem, diffusio ad repletionem, effusio ad dispensationem. Infusio ad boni inchoationem, diffusio et effusio ad boni consummationem. Infusio ad aedificationem sui, effusio ad aedificationem proximi. Ex hac ergo homo accipit ut prosit, ex illis ut proficiat. Possumus itaque et gratiam habere et ejus tamen plenitudine carere. Aliud enim est habere gratiam praesentem, et aliud est habere gratiam sufficientem. Certe et ante hanc diem discipuli Domini sine gratia non fuerunt, sed in hac die gratiae plenitudinem acceperunt. Denique unus ex illis erat quem gratia plenum Scriptura affirmat, cum dicat: Stephanus plenus gratia et fortitudine faciebat signa et prodigia multa in populo . Acceperunt itaq
Abbreviated transcription (Latin):
tuit. Ouere beati quorũ corda sꝑc iste gr̃a sua repleuit.
qͦrum animos ad omnẽ uirtutẽ roborauit. qͦrum men¬
tes. ad omnẽ scienciã illuminauit. Recte in eiꝰ facti recor¬
dacione canimꝰ. qͦd iam tociens replicauimꝰ. & replicare
nͦ cessamus. Sꝑc dñi repleuit orbem t̾rarum. ⁊ hoc qͦd ꝯ¬
tinet oia scientiã habet uocis. Ecce iã diximꝰ scd̃m quẽ
ꝙ oĩa implere. Qͥ enĩ scd̃m maiestatis sue pͤsentiã uͥq est.
scd̃m gr̃e sue exibitionẽ uti iã diximꝰ. ad esse.ꝙ abesse potest.

Expanded text:
tuit. O vere beati quorum corda Spiritus iste gratia sua replevit, tuit. O vere beati quorum corda Spiritus iste gratia sua replevit, quorum animos ad omnem virtutem roboravit, quorum mentes ad omnem scientiam illuminavit! Recte in ejus facti recordatione canimus quod jam toties replicavimus, et replicare non cessamus: Spiritus Domini replevit orbem terrarum; et hoc, quod continet omnia scientiam habet vocis. Ecce jam diximus secundum quem et omnia implere. Qui enim secundum majestatis suae praesentiam ubique est, secundum gratiae suae exhibitionem, uti jam diximus, ades
Abbreviated transcription (Latin):
a tua suꝑ mel ori meo. Sitam magram est. camq iocun¬
dum. ut exꝑta loqͣr. sꝑitales uiros audire. & doctos a deo
doctores ueritatis habere. quanto mauis. qͣntoq iocun¬
dius ab ipso deo cotidie discere. cotidie oidicisse: B eatus ho¬
mo qͦm tu erudieris dñe. & de lege tua docueris eum. Hãc
line beatitudinẽ ꝑdere. dominiq sui doctͥnam amut ere.
ꝓpħa metuebat. cum in oracione dicebat. Domine qͥs simi¬
uis erit tͥ. ne taceas. neq ꝯpestaris deus. Parum utiq mͥ ẽ
silinguis hominum loquar & angłorum. nͥ morear qͣñq
iudire ꝙ. intelligere. qͥd loquat᷑ in me dominus deus me¬
us. Qͥd enim iuuat scientiam habere humane seu ns¬
auglice uocis.ꝙ. eius uocem uescire qͥ scientiã habet .ł.
ium uult habere facit omnis uocis: Quere beati apłi
qtalem magistrum habuerunt. qͥ sꝑm ueritatis accepe¬
runt. qͥ omniũ scientiã habuit. qͥ omniũ scientiã dare po¬

Expanded text:
ia tua, super mel ori meo . Si tam magnum est, tamque jucunia tua, super mel ori meo . Si tam magnum est, tamque jucundum, ut experta loquar, spirituales viros audire, et doctos adeo doctores veritatis habere, quanto majus, quantoque jucundius ab ipso Deo quotidie discere, quotidie didicisse. Beatus homo quem tu erudieris, Domine, et de lege tua docueris eum. Hanc sane beatitudinem perdere, Dominique sui doctrinam amittere propheta metuebat, cum in oratione dicebat: Domine, quis similis erit tibi; ne taceas neque compescaris, Deus . Parum utique mihi est si linguis hominum loquar et angelorum, nisi merear quandoque audire et intelligere quid loquatur in me Dominus Deus. Quid enim juvat scientiam habere humanae, seu angelicae vocis et ejus vocem nescire qui scientiam habet, et cum vult habere facit omnis vocis? O vere beati apostoli qui talem magistrum habuerunt, qui Spiritum veritatis acceperunt, qui omnium scientiam habuit, qui omnium scientiam dare po