comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
In diaconi. atq dispensatoris ecclesie agrncione
proxinus qrui quad die de atine domũ fegt̾s¬
sus mancipio suo negligẽter loquens precepit
dicens / uem diabole discalcia me Ad cuius bece
mox ceꝑũt se calligarũ corrigie in sidma belo
citate dissolue̾ ut apte cõstaret ꝙ ei ip̃e qui no¬
nnatus fuerat ad extrahendas caligrio dabolus¬

Expanded text:
cii diaconi, atque dispensatoris ecclesiae, cognatione proximus. Qui quadam die de itinere domum regressus, mancipio suo negligenter loquens praecepit dicens: Veni, diabole, discalcia me. Ad cujus vocem mox coeperunt se caligarum citate dissolvi, ut aperte monstraret quod ipse, qui nominatus fuerat ad extrahendas caligas, ob
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ uestimẽtũ illiuis assidue dignabatur oꝑari ⁊ ham
quociens pluma deerat. et estu nimio tram longa
siccitas exurebat. collecti in bnũ ciues nrbis illius
euis tumcã leuare atꝙ in uõspectudiũ cũ precib
offerre cõsueuerãt/ Eũ qua dũ ꝑ agros eporantes
ꝑgeret. sepente pluine tribuebantur que plene t̾rã
saciare potuissent / Ex qua Re patuit enuis cr̃a quid
uirtutis intus quid meriti ħret. auus foris dusa
uestis iram cõditoris au̾teret Dueribisin beati¬

Expanded text:
 vestimentum illius assidue dignabatur operari. Nam quoties pluvia deerat, et aestu nimio terram longa siccitas exurebat, collecti in unum cives urbis illius, ejus tunicam levare atque in conspectu Domini cum precibus offerre consue, repente pluvia tribuebatur, quae plene terram satiare potuisset. Ex qua re patuit, ejus anima quid virtutis intus, quid meriti haberet, cujus foris ostensa vestis iram Conditoris averteret
Abbreviated transcription (Latin):
Iei namq quã narro bit scissimus elenthe¬
quod in spolitana nobe puella quedã iam mbi¬
lis cuiisdam pͥmarii filia celestis uite de sideriõ
suscepit/ Qua ex Re foiũ est ut cã pat̾ suesus¬
stancie exheredem facẽt̾. nichilq illi alius nͥ
sex uncias unius pocessiũtule largiretur Euis
uero exemplo prouocate. ceꝑũt ap̃ eam multe
nobiliores gene̾ cõuerti. atq oĩpotenti dño di

Expanded text:
ei namque quam narro, vir sanctissimus Eleuthequod in Spoletana urbe puella quaedam jam nubilis cujusdam primarii filia, coelestis vitae desiderio  habitum suscepit. Qua ex re factum est ut eam Pater suae substantiae exhaeredem faceret, nihilque ei aliud nisi sex uncias unius possessiunculae largiretur. Ejus vero exemplo provocatae coeperunt apud eam multae nobilioris generi
Abbreviated transcription (Latin):
oro eius erit execrabilis saud ergo mioũ si postula¬
tes cardo a dño audimus qui precipientem dũuiant
carde aut nuillo modo audimus: Et quid nuirũ si flo¬
rencius in prece sua est auditus qui in preceptis
suis dum cicius audunt Petrus
ichil est qd responderi ualeat apte Rom de eu¬

Expanded text:
abilis . Quid ergo mirum si postulantes tarde a Domino audimur, qui praecipientem Dominum aut tarde aut nullo modo audimus? Et quid mirum si Florentius in prece sua citius est auditus, qui in praeceptis suis Dominum citius audivit? PETR. Nihil est quod responderi valeat apertae
Abbreviated transcription (Latin):
lio quidem cp̃e duo ad eũ gochi hospitalitatis
grã uenerũt. qui Rauẽnam festinare proffessi
sũt Quibz ille puram bãs ligneũ uini plenum
manu sua prebuit. quod fortasse in prandio iti¬
neris hre potuisset Ex quo illi quoadusq Rauẽnã
ꝓuemrẽt biberũt ut gothi Ipliquãtis aũ diebus
in eadem eiutate morati fut̾. et bniũ quod asto
uiro accepãt cotidie in usũ huerũt Sieq usq
ad eũdem uen ˡᵘͫ pr̃em ferentis Reuersi sũt: ut
nullo s cessarẽt bibere. et tñ eis bniũ ex illo uas¬
culo nuõꝙ̃ deesset/ at si in allo base ligneo qd
ep̃s dederat. uniũ nõ angeretur set cresce̾tur
Duꝑ quoq de eus loci ꝑtib senex quidem clicꝰ¬

Expanded text:
lio quoque tempore duo ad eum Gothi hospitalitatis gratia venerunt, qui Ravennam se festinare professi sunt. Quibus ipse parvum vas ligneum vino plenum manu sua praebuit, quod fortasse in prandio itineris habere potuissent: ex quo illi quoadusque Ravennam pervenirent, biberunt Gothi. Aliquantis autem diebus in eadem civitate morati sunt, et vinum quod a sancto viro acceperant, quotidie in usu habuerunt. Sicque usque ad eumdem venerabilem Patrem Ferentis reversi sunt, ut nullo die cessarent bibere, et tamen vinum eis ex illo vasculo nunquam deesset, ac si in illo vase ligneo quod Episcopus dederat, vinum non augeretur, sed nasceretur. Nuper quoque de ejusdem loci partibus senex quidam cl
Abbreviated transcription (Latin):
egredi nõ urgerẽt / Qui mox ad orandũ scetit. dieꝙ
totũ ꝑegit in oroem/ Cui sequentom cõtimauit
et noctem Bedo ceiã die eũ nocte subsequẽti in¬
dofessus in precib ꝑstitit. diem queq tercñ p
erioem cõmxit Cloq hoc unus ex custodib suꝑbie
spoo inflatũs tueret unde profite debiuit. ande
aisse ctus ad dampna ꝑueit N dam huẽ suuulatore
dict̃. et uerbo rustico cepit impostorem clamiare.
qui se tribus diebus et nectib orare uñ oclos hom
demonstraret/ Qui protinus cuorẽs buirũ dei
a lapa ꝓtussit. ut quasi religiose bite sinuulator¬
esset de ectĩã cũ cotumelia epioit Es hũe pe¬
pente ultor sp̃o muasit atq ad buoi dei destegia
scrauit: ac ꝑ os illius clamiare cepit Ysaat me¬
censeretus nonne nestrebatur set eus nome ille
sp̃e prodidit. qui se ab illo posse eiti clamauit

Expanded text:
egredi non urgerent. Qui mox ad orandum stetit, diemque egredi non urgerent. Qui mox ad orandum stetit, diemque totum peregit in oratione, cui sequentem continuavit et noctem. Secundo etiam die, cum nocte subsequenti indefessus in precibus perstitit, diem quoque tertium in oratione conjunxit. Cumque hoc unus ex custodibus superbiae spiritu inflatus cerneret, unde proficere debuit, inde ad defectus damna pervenit. Nam hunc simulatorem dicere, et verbo rustico coepit impostorem clamare, qui se tribus diebus et noctibus orare ante oculos hominum demonstraret. Qui protinus currens, virum Dei alapa percussit, ut, quasi religiosae vitae simulator, de ecclesia cum contumelia exiret. Sed hunc repente ultor spiritus invasit, et ad viri Dei vestigia stravit, ac per os illius clamare coepit: Isaac mecenseretur nomine nesciebatur, sed ejus nomen ille spiritus prodidit, qui se ab illo posse ejici cl
Abbreviated transcription (Latin):
Iriorib quoq gothorũ tp̃ib fuit iuxta spo¬
litanã urbem uir inte ben ᶜᵘ ˢ. ysaat nomie
qui usq ad extͬma pene gothorũ tempora
puenit Quem nr̃orũ ml̃ti nouerũt et maxie
sacra bigo gregoria. que nut in hac Roma¬
na urbe iuxta eccĩam beate marie semꝑ uir¬
gnus ħitat/ Que dũ adolescentie sue ep̃e
cõscitutis iam impciis in eccia fugisset et
scimonialis uite cõuersacoem querẽt ab eodẽ
biro defensa atq ad illũ quem desiderabat
hitũ dño protrgente ꝑducta est/ Que quia
sponsũ fugit in tra. hr̃e meriut sponsum
in celo ehulta aũ de eodem biro narrante uenͥ
patre elentherio agnout, qui et huc familiariter
nou̾ãt. et eius berbis. uita fidem prebibat Ric itaq
uenli᷑ ysacit ortus ex italia nõ fuit set ea illius
primo de firie ꝑtib ad spolitanam nolem beiissit. ngs¬
sus eccam a custodib petiit. ut sibi quãtũ belit.
litencia cocederetur orandi. eũꝙ horis secretioribus

Expanded text:
 quoque Gothorum temporibus fuit juxta Spoletanam urbem vir vitae venerabilis Isaac nomine, qui usque ad extrema pene Gothorum tempora pervenit, quem nostrorum multi noverunt, et maxime sacra virgo Gregoria, quae nunc in hac Romana urbe juxta Ecclesiam beatae Mariae semper virginis habitat. Quae dum adolescentiae suae tempore constitutis jam nuptiis in ecclesiam fugisset, et sanctimonialis vitae conversationem quaereret, ab eodem viro defensa, atque ad eum quem desiderabat habitum, Domino protegente, perducta est. Quae quia sponsum fugit in terra, habere sponsum in coelo. Multa autem de eodem viro, narrante venerabili Patre Eleutherio, agnovi, qui et hunc familiariter noverat, et ejus verbis vita fidem praebebat. Hic itaque venerabilis Isaac ortus ex Italia non fuit, sed ea illius primum de Syriae partibus ad Spoletanam urbem venisset, ingressus ecclesiam a custodibus petiit ut sibi quantum vellet 304 licentia concederetur orandi, eumque horis secretioribus
Abbreviated transcription (Latin):
si peatit qui huc eũ eplribeat. ut quis sit
betiastitus bigor agnostat / Sicut aũ moris
est ut occupato in mltis aio adulatio balde
sabrpiat si as ip̃o cordis ostio nequaquam
fuerit ciaꝰ repulsa suadentib se cleritis / cõsere¬
sũ pontifex probuit ait ad Romanam uobem de¬
duci debisset, et que naon sua esset mensura cog¬
noscet̾ Iulianũ tñ tuẽ defensorem nuttens qui sa¬
bmensi ecclesie postmodũ in epatu prefuit hoc
precepit ut cũ magno honore eũ deduce̾t nec qsꝙ̃
dei famla ex cõuencione eadem mugie sentioet
Qui pare de eo cl̃icoꝵ botis concitus uolens fe¬
stme ad monasceriũ euturrit. ibiq absente illo
antiquarios seribentes ropperit: nbi effiabbas nqͦ¬

Expanded text:
si placet, qui huc eum exhibeat, ut quis sit ecclesiasticus vigor agnoscat. Sicut autem moris est ut occupato in multis animo adulatio valde subrepat, si ab ipso cordis ostio nequaquam 169 fuerit citius repulsa, suadentibus se clericis consensum pontifex praebuit, ut ad Romanam urbem deduci debuisset, et quaenam sua esset mensura cognosceret. Julianum tamen tunc defensorem mittens, qui Sabinensi Ecclesiae postmodum in episcopatu praefuit, hoc praecepit, ut magno cum honore eum deduceret, nec quidquam Dei famulus ex conventione eadem injuriae sentiret. Qui parere de eo clericorum votis concitus volens, festine ad ejus monasterium cucurrit, ibique absente illo antiquarios scribentes reperit, ubi abbas
Abbreviated transcription (Latin):
a patis testas iorigua pecut atq a crentore nỹo
ted magno grmitue querenda est latͥmarie euu
Sñs namq nõnulli qui iam in dous pceput
libere pro insticia eloqui. opp̾ssos tueri. indiggen¬
tibz possessa ebuere. ardorem fidei hre. set ad¬
stralem cram et arantem ħñt, sec adhuc
urigna indigent qrͥ bonis oꝑib positi in
gni celescis. mala ociam que antea ppetra¬
nerut deplorẽt, Set qr ut dixi duo sũt
cõpuccionis gña dedit ei pat̾ suns itrignũ
suꝑius et uorignũ inferius Irrignũ qppe
supperius accipit aĩa cũ sese in lat̾mis. ce¬
lestis Regni de siderio affligit Foriguũ uero in¬
ferius accipit cũ infermi supplicia flendo ꝑti

Expanded text:
a patre terram irriguam petit, quia a creatore nostro cum magno gemitu quaerenda est lacrymarum gratia. Sunt namque nonnulli qui jam in dono perceperunt libere pro justitia loqui, oppressos tueri, indigentibus possessa tribuere, ardorem fidei habere: sed adstralem et arentem habent, sed adhuc irrigua indigent, quia in bonis operibus positi, ingni coelestis mala etiam quae antea perpetraverunt deplorent. Sed quia, ut dixi, duo sunt compunctionis genera, dedit ei pater suus irriguum superius et irriguum inferius. Irriguum quippe superius accipit anima, cum sese in lacrymis coelestis regni desiderio affligit. Irriguum vero inferius accipit, c
Abbreviated transcription (Latin):
rentinũ Reliquit in quo dũ solus hitaret die qͣd
sest in oroem prostrauit ⁊ atq dipotenti dño peciit
ut ei illic ad hitandũ aliquod solatiũ donare digna¬
retur/, Qui mox ut cõpleuit oroem oratoriũ egres¬
sus añ fores uosũ Rperit scantẽ / Cluu dũ ad k̾am
caput dep̾meret. iclil ꝙ feritatis in suis motib
demonstraret. aꝑte dabat intelliti ꝙ ad uiri dei
obsequũd uouisset sy uir quoq dñi protimis ae¬
nbu̾t Et qr in cadem cella pecudes iiiͣ. del qͣnꝙ¬

Expanded text:
rentium reliquit. In quo dum solus habitaret, die quadam sese in orationem prostravit, atque ab omnipotenti Domino petiit ut ei illic ad habitandum aliquod solatium donare dignaretur. Qui mox ut implevit orationem, oratorium egressus, ante fores ursum reperit stantem. Qui dum ad terram caput deprimeret, nihilque feritatis in suis motibus demonstraret, aperte dabat intelligi quod ad viri Dei obsequium venisset, quod vir quoque Domini protinus agnovit. Et quia in eadem cella
Abbreviated transcription (Latin):
eñ sese in lacmuis afficit qr dũ maloꝵ suorũ
Recolit ꝓ hus ppeti supplicia et̾ua ptimescit At¬
bero eĩ longua meroris aupretate fuerit for¬
mdo cõsupta. quedam iam de p̾suptione uemie
securitas nascitur. et in amore celestiũ gaudio¬
rũ annꝰ inflãmatur Et qui p̾us flebat ne du¬
cõtur ad supplitii. post modbũ flere amarissime
nicipit qr differtur a Regno Cotemplatus
etend neus qui fuit illi angelorũ chori que
pnennib deest quã flebat pͥus c̃ mala et¬
na metuebat Sicq fit ut ꝓftã cõprinetis
formidinis. tradat annnũ cõpinctiomi dileceois
uos bene in sacra beratiꝙ hiftona figurata
nabracoo de sebituo que ait ꝙ apa filia caleph
sedeno sup asuid suspreaut qudixit puleno
suus Ciuid hales Iet illa Rudit. Da m̃beue¬
dietoem T erram australom et arante m dedi

Expanded text:
dum malorum suorum recolit, pro his pati supplicia aeterna pertimescit. At dum longa moeroris anxietate fuerit formido consumpta, quaedam jam de praesumptione veniae securitas nascitur, et in amore coelestium gaudiorum animus inflammatur. Et qui prius flebat ne duceretur ad supplicium, postmodum flere amarissime incipit, quia differtur a regno. Contemplatur etenim mens qui sint illi angelorum chori, quaperennibus deest quam flebat prius cum mala aeterna metuebat; sicque fit ut perfecta compunctio formidinis trahat animum ad compunctionem dilectionis. Quod bene in sacra veracique historia figurata narratione describitur, quae ait: Axa filia Caleph sedens super asinam suspiravit. Cui dixit pater suus: Quid habes? At illa respondit: Da mihi benedictionem. Terram Aus
Abbreviated transcription (Latin):
adm̃xit dicons Quare negas ꝙ inquireris. qui ad hoc
usq bespe hest̾io ꝑductus es ut posceriora illius ala¬
pa ferirest Ad que ninirũ berba deptehensũ esse se¬
epẽ intuens. huilit̾ cõfessus est qd prius ꝓma¬
cit̾ negauit Cuius Rume et ueretũdie idem indes
cõsulens qualit̾ hot teegnouisset uel que in cõue¬
dedit moxq de sus ħitacło nõ solũ eandem dei fa¬
mulan. set omem quop fenuãm que in eius ile
obsequis habitabat expulit In codem uero tẽplo ap¬
pollmis. beati andrẽe apłi Repente oratoriũ fecit
itq onũi illa tomptatoe cat ins fuditus caruit
Iudeũ uero cuius uisione atq quebepatõe saluatus
est ad ct̾nam sałm trapit. nam facramentis fidei

Expanded text:
adjunxit, dicens: Quare negas quod inquireris, qui ad hoc adjunxit, dicens: Quare negas quod inquireris, qui ad hoc usque vespere hesterno perductus es, ut posteriora illius alapa ferires? Ad quae nimirum verba deprehensum se episcopus intuens, humiliter confessus est quod prius pertinaciter negavit. Cujus ruinae et verecundiae idem Judaeus consulens, qualiter hoc cognovisset, vel quae in convendedit. Moxque de suo habitaculo non solum eamdem Dei famulam, sed omnem quoque feminam, quae in ejus illic obsequio habitabat, expulit. In eodem vero templo Apollinis, beati Andreae apostoli repente oratorium fecit, atque omni illa tentatione carnis funditus caruit. Judaeum vero, cujus visione atque increpatione salvatus est, ad aeternam salutem traxit. Nam sacramentis fid
Abbreviated transcription (Latin):
usq ad hoc quoq die pretorito uesptina hora eiꝰ
femũe blandiens a lapam daret/ Tuẽ malignue sps
atq huam gen̾is antiquus mimicus exhortatus est¬
hũe blandiens ut ꝓficet̾ quod cepisset quatuus
fuine illius singlarem int̾ ceteros paliuã teneret¬
Cũq andens qui aduenat hoc bigilans cernõt
et magne foridinis aupietate pa̾pitaret ab eod̃
spũ qui cũctis illit obsequẽtib preerat iussũ
est ut reqͥrerẽt quis nain esset ille qui iacere in
templo codem ꝓresũpsisset Quem maligrii sp̃s
ꝑgentes et subtiluis intuentes crucis misterio
signatũ uiderũt. mirãtesq dixerũt ue. be uas
uacuũ et signatũ/ Quib hoc Renũciantib cũcta
illa malignorũ sp̃nũ turba disparuit Indeus
seorsũ tulit qua temptacõe nege̾tur inq̾sunt Cui
cõficeri ep̃s temptatõem suã uerecũdatus noluit
Cũ bero ille dicẽt ꝙ in alla tali dei famila pͥm
amoris ocłos miecisset atq adhue eps negaret

Expanded text:
usque ad hoc quoque, die praeterito, vespertina hora, ejus lis feminae blandiens alapam daret. Tunc malignus spiritus atque humani generis antiquus inimicus exhortatus hunc blande est, ut perficeret quod coepisset; quatenus ruinae illius singularem inter caeteros palmam teneretCumque Judaeus qui advenerat hoc vigilans cerneret, et magnae formidinis anxietate palpitaret, ab eodem spiritu qui cunctis illic obsequentibus praeerat jussum est ut requirerent quisnam esset ille qui jacere in templo eodem praesumpsisset. Quem maligni spiritus pergentes, et subtilius intuentes, crucis mysterio signatum viderunt, mirantesque dixerunt: Vae, vae, vas vacuum et signatum. Quibus hoc renuntiantibus, cuncta illa malignorum spirituum turba disparuit. Judaeuseorsum tulit, qua tentatione urgeretur inquisivit. Cui confiteri episcopus tentationem suam verecundatus noluit. Cum vero ille diceret quod in illa tali Dei famula pravi amoris oculos injecisset, atque adhuc episcopus negaret,
Abbreviated transcription (Latin):
atq habitu scẽ cõnersatõis hbitabat quorũ
unus enthicuis altꝰ bero florencuis dicebatur
Set idem euthicius in spiritali zelo atq in fer¬
uoro uirtutis excren̾ãt. młtorũq aĩas ad liã
ꝑduce̾ exhortando satagebat florentius bero
siplicitati atq or̃oni deditam ducebat bitã
Mion longe aũ erat monasteriũ quod Rectoris
sui furrat moros destitutũ ex quo sibi mona¬
pricib ad quiescens mltis anuis monasteriũ

Expanded text:
ersationis habitabant, quorum unus Eutychius, alter vero Florentius dicebatur. Sed idem Eutychius in spirituali zelo atque in fervore virtutis excreverat, multorumque animas ad Deum perducere exhortando satagebat; Florentius vero simplicitati atque orationi deditam ducebat vitam. Non longe autem erat monasterium, quod rectoris sui morte erat destitutum, ex quo sibi monaprecibus acquiescens, multis annis monasterium
Abbreviated transcription (Latin):
discute̾. quatinuis unusquisq q̃tũ nequitre egise¬
set mueniret / Cũq singli sp̃s ad exqui sicc̃em
eius expon̾et quid opati cõtra bonos fuissent.
unus in mediũ prosilunt qui in andree epi ai
apertat a robero malignus qui perat sp̃o hot i¬
hiant᷑ audiret et tanto sibi fẽm luerũ grande cre

Expanded text:
tum nequitiae egisset inveniret. Cumque singuli spiritus ad inquisitionem ejus exponerent quid operati contra bonos fuissent, unus in medium prosiliit, qui in Andreae episcoaperuit. Cum vero hoc malignus qui praeerat spiritus inhianter audiret, et
Abbreviated transcription (Latin):
nĩs aqua cõpestuit/ atꝙ ad ꝓprut̃ alueum
feu̾sa exire ulterius in loca eadem nõ presup¬
sit Qua in Re petre quid aliud ꝙͣ nobedieeiũ
hoñi duricia cõfunditur. qn in uirtute abu
et elemẽtũ ioracõnabile sc̃i biri preceptio

Expanded text:
minis aqua compescuit, atque ad proprium alveum reversa, exire ulterius in loca eadem non praesumpsit. Qua in re, Petre, quid aliud quam inobedientium hominum duritia confunditur, quando in virtute Jesu et elementum irrationabile sancti vir
Abbreviated transcription (Latin):
Ned ecce dũ fortiũ uirorũ nacro pepente ad Gregꝭ¬
memoriam benit quid erga audream fũdane ci
ne Ruina mentem tanto Repentina subripiat ꝙto
ad hoc ꝙ male cõcupiscitur eciam pncia cõcupite
forme familatur Ret Res est dubia quãd norro
qr pene tanti in ea testes sũt. quãte et eiusdem loci
habitatores existũt hic naq uenᶜⁱ ˢ bis cũ bitã
ml̃tis plenã uirtutib ducet seꝙ sub sac̾dotale
custrdia in cõtmencie arte eustodicet quãdam sc̃i¬
momalem fom̃am quã secũ prius huerat. noluit
ab epii sui cura Repelle̾ set certus ue sua eiuisq
cõtmencia secũ hanc ꝓmisit hĩtare / Ex qua Re
actũ est. ut antiquuis hostis a put eius añm
aditũ temptacõis exquir̾et Nam cepit spetiem
ilius oclis mentis euis imp̾mere/ ut illectus
nefanda cogitaret fiuadam ueroindeus quidam
ex capaine ꝑtibz Romain beniens a pie carpebat
iter Qui ad fũdanũ cliuũ ꝑuenies cũ iam die

Expanded text:
ed ecce dum facta fortium virorum narro, repente ad memoriam venit quid erga Andream Fundanae cine ruina menti tanto repentina subripiat, quanto ad hoc quod male concupiscitur etiam praesentia concupitae formae famulatur. Nec res est dubia quam narro, quia pene tanti in ea testes sunt, quanti et ejusdem loci habitatores existunt. Hic namque venerabilis vir cum vitam multis plenam virtutibus duceret, seque sub sacerdotali custodia in continentiae arce custodiret, quamdam sanctimonialem feminam, quam secum prius habuerat, noluit ab episcopii sui cura repellere, sed certus de sua ejusque continentia, secum hanc permisit habitare. Ex qua re actum est ut antiquus hostis apud ejus animum aditum tentationis exquireret. Nam coepit speciem illius oculis mentis ejus imprimere, ut illectus nefanda cogitaret. Quadam vero die Judaeus quidam ex Campaniae partibus Romam veniens, Appiae carpebat iter: qui ad Fundanum clivum perveniens, cum jam diem
Abbreviated transcription (Latin):
zenonis martiris atq põtificis eccĩam uenit
Cuius eccie dũ ossent ianne aꝑte aqua in eam
mĩme intrauit, Que paulisp crescens usqz ad
fenestras cccie que erãt tertis proximeꝑueĩt.
sic ꝙ scans aqua ecelesie i anuã clausit, ac si
illud elemẽtũ liquidũ in soliditatem parietis
fuisset inuitatũ / Cũq essent ml̃ti interius
inuẽti set aquarũ magntudĩe eceĩa om̃i ciocũ¬
data qua possent egredi nõ hrent. ibiq se siti
et fame deffice formidarẽt. ad eccĩe iamiã ue¬
mebãt ad bibendũ hauriebãt aquã que ut p̾
dixi usq ad fenestras exereu̾ãt: et eñ mtra eccle¬
siam nullo modo diffluebat / Bauriri itaq ut
aqua pocerat set difflue ut aqua no poterat
Dtans aũ an ianuã ad ondendũ cũctis meritũꝵ
martiris. et aqua erat ad adutorĩ. et quasi aqͣnae

Expanded text:
Zenonis martyris atque pontificis ecclesiam venit. Cujus ecclesiae dum essent januae apertae, aqua in eam minime intravit. Quae paulisper crescens usque ad fenestras ecclesiae, quae erant tectis proximae, pervenit; sicque stans aqua ecclesiae ianuam clausit, acsi illud elementum liquidum in soliditatem parietis fuisset inmutatum. Cumque essent multi interius inventi, sed, aquarum magnitudine ecclesia omni circumdata, qua possent egredi non haberent ibique ses siti ac fame deficere formidarent, ad ecclesiae ianuam veniebant, ad bibendum auriebaedixi, usque ad fenestras excreverat, et tamen intra ecclesiam nullo modo diffluebat. Hauriri itaque ut aqua poterat, sed diffluere ut aqua non poterat. Stans autem ante januam ad ostendendum cunctis meritum Confessoris, et aqua erat ad adjutorium, et quasi aqua
Abbreviated transcription (Latin):
fcã despacio ad diuinũ se solaciũ cõtulit seq allit
nocturno silencio in oroem dedit cũ mane feĩ
esset ad cũdem locũ fres uenerũt atq iuenerũt
molem tante magnitudis ab eodem loco longius
Recississe. suoq Recessa longũ spatiũ frib dedisse
Sitreas mñ oratorio lanaret. bna ex enus manib
ataidi que pͥ ĩumeras ꝑtes fuaeta dissiliar
Du uehemẽtissimũ prĩs monasteor fuborenti¬
mes. lampadis protmus omia fragmeta colleg.
atqy añ altare posuit. se q cũ graui Senutu i
oroe dedit/ Qũq ab orone caput lenasset sanã
lampadem repie. quã tuuens ꝑ fragmenta colle¬
gherat. Gieq in duob nuiratlis duoro patrũ este¬
uiotutes mutatus in mole scil sapi stm̃ gre¬
gorii. qui motem mouit: in Reꝑacõe bero lam¬
padis uirtutem donati qui fractũ calitem pri¬
sime meolumtati Restieuit Petous.
pabemus nt uidoo de epemplis bet̾ib noua nira

Expanded text:
esset desperatio, ad divinum se solatium contulit, seque illic esset desperatio, ad divinum se solatium contulit, seque illic nocturno silentio in orationem dedit. Cumque mane facto ad eumdem locum fratres venirent, invenerunt molem tantae magnitudinis 180 ab eodem loco longius recessisse, suoque secessu largum fratribus spatium dedisse. manibus cecidit, quae per innumeras partes fracta dissiluit: qui vehementissimum Patris monasterii furorem timens, lampadis protinus omnia fragmenta collegit, atque ante altare posuit, seque cum gravi gemitu in orationem dedit. Cumque ab oratione caput levasset, sanam lampadem reperit, quam timens per fragmenta collegerat. Sicque in duobus miraculis duorum Patrum virtutes imitatus est: in mole scilicet saxi, factum Gregorii qui montem movit; in reparatione vero lampadis, virtutem Donati, qui fractum calicem pristinae incolumitati restituit. PETR. Habemus, ut video, de exemplis veteribus nova mira
Abbreviated transcription (Latin):
chi. qui ut̾q ñe usq suꝑest Relatõe cognoni
Qui scilicet laurio in co monascerio quod iuxta
nepesmã urbem suppentonia uotatus ab anasta
sio stissimo uiro nuctus est Qui nimrũ ana¬
stasius uite uenᶜⁱˢ uiro nonoso p̃posito monasterii
quod in sorattis mõte sitũ est. et ꝓpinquitate lo¬
ci. et morũ magnitudĩe. et uirtutũ seudus
assidue ing̃gebatur Idem uero nõnosus sub aspri¬
no sui monasterii de gebat pre, set eius mores
nura semꝑ equanimitate colerabat: sicq fratrib
diam ex ħuilitate iitigabat Qaa uero eius
monasceriũ in sũmo mõtis catunue sitũ est
late montis exẽreuãt. quem ingentis saxi natutalit
egrediens moles occupabat Quadam uero die dũ
olerũ nttrienda. Locus idem aptus potuisset exi¬
sc̃e si hũc moles saxi illius non teneret octurrit
aio quia candem molem qͥnquaginta boum paria
mouere no possent Eũqz de ħuano la bore esset

Expanded text:
chi, qui uterque nuncusque superest, relatione cognovi; chi, qui uterque nuncusque superest, relatione cognovi; qui scilicet Laurio in illo monasterio quod juxta Nepesinam urbem Suppentonia vocatur, ab Anastasio viro sanctissimo nutritus est. Qui nimirum Anastasius, vitae venerabilis viro Nonnoso praeposito monasterii, quod in Soractis monte situm est, et propinquitate loci et morum magnitudine, et virtutum studiis assidue jungebatur . Idem vero Nonnosus sub asperrimo sui monasterii degebat Patre: sed ejus mores mira semper aequanimitate tolerabat. Sicque fratribudiam ex humilitate mitigabat. Quia vero ejus monasterium in summo montis cacumine situm estlatere montis excreverat, quem ingentis saxi naturaliter egrediens moles occupabat. Quadam die dum Nonnolerum nutrienda locus idem aptus potuisset existere, si hunc moles saxi illius non teneret, occurrit animo, quod eamdem molem quinquaginta boum paria movere non possent. Cumque de humano labore facta
Abbreviated transcription (Latin):
coepi mei didici Relacõe quod narro qui i
anchouitana uobe ꝑ annos mltos in mouathico
hitu deguit/ ibiq uitam no medioerit̾ Religio¬
sam duxit/ Cui eciã quidam nri iam prouectio¬
⁊uiꝰ scitatis opmno sese ad noticiã hõmi lenge
lateq tetenderat. qr aisdem uir fuditus t̾rena des¬
piciens. toto insu mentis ad sola celesua flagra¬
bat Quadam uero die dũ in cadem ecclesia oleli
deesset et predc̃s din famla unde lampades acce¬
deret oimodo nõ ħret. om̃s lampades ecclesie
impleuit aqua atq ex more in mediũ papioũ
posuit. quas allato igne succendit Sntq aqua
arsit in lampadibz. ac si oleũ fuisset ppende
igitur petre cuius meriti iste uit fuerit. qui ne¬
cessitate uõpulsus elementi naturam nutauit
It agnosto uir iste magnus foris Petrus.¬
fuit in nuiracłis: s maior intus in huilitate
aliquid̃ narro ꝙ et bir uenerabilis maxĩam
epi et laurionis quem nosti ueteram mona¬

Expanded text:
copi mei didici relatione quod narro: qui in copi mei didici relatione quod narro: qui in Anconitana urbe per annos multos in monachico habitu deguit, ibique vitam non mediocriter religiosam duxit; cui etiam quidam nostri jam provectiocujus sanctitatis opinio sese ad notitiam hominum longe lateque tetenderat, quia idem vir funditus terrena despiciens, toto annisu mentis ad sola coelestia flagrabat. Quadam vero die dum in eadem Ecclesia oleum deesset, et praedictus Dei famulus unde lampades accenderet omnino non haberet, omnes lampades Ecclesiae implevit aqua, atque ex more in medio papyrum posuit; quas allato igne succendit, sicque aqua arsit in lampadibus ac si oleum fuisset. Perpende igitur, Petre, cujus meriti vir iste fuerit, qui necessitate compulsus, elementi naturam mutavitt agnosco, vir iste magnus foris fuit in miraculis, sed major intus in humilitatequod et viri venerabilis Maximiani episcopi, et Laurionis, quem nosti veterani mona
Abbreviated transcription (Latin):
petre in quãta dei custedia sut qui an has ata
seipos despicẽ nouert̃ cũ quib utus couilo esse
honore mmciatu. qui despecti foris hoiuib esse
nõ erubesenẽ: qr econtͣ in dei ocłis  acẽt qui
apud suos et proxinoꝵ ocłos ꝑ manis glie ap¬
petitid tumẽt uñde et quibdam beritas dicit
uos estis qui infrificatis bos coram homib. deus
abhonnabile est apud deũ Petru¬
Miror ualde ꝙ De tali uiro suoripi potifici tã¬
co potuerit Gregorius
ud nuraris petre qr fallmuis qr hom̃es simehẽ
an mente excidit ꝙ dauid qui ꝓpħie sp̃m hre
cosuenãt cõtra innocentẽ ionathe filiũ sententiã
dedit cũ uerba pueri mẽtientis audit᷑ Qiuod
cadimꝰ et eñ ħuana Racoe qualit̾ iustũ fuerit
nõ uidemus. Guid ergo mirũ si ore mentienciũ
sitas deuaftat / Cũq am̃iꝯ diudit᷑ ad multa fit
mmnor ad singla/ Tantoq ei in bna qualibet Re
suor ipituo ꝙto latius in uiltis occupat ur peloꝰ

Expanded text:
Petre, in quanta Dei custodia sunt qui in hac vita Petre, in quanta Dei custodia sunt qui in hac vita seipsos despicere noverunt; cum quibus intus civibus in honore numerantur, qui despecti foris hominibus esse non erubescunt; quia econtra in Dei oculis jacent, qui apud suos et proximorum oculos per inanis gloriae appetitum tument. Unde et quibusdam Veritas dicit: Vos estis qui justificatis vos coram hominibus, Deus abominabile est ante Deum . PETRMiror valde quod de tali viro subripi pontifici tanto potuerit. GREGOR. id miraris, Petre, quia fallimur qui homines sumus? An mente excidit quod David, qui propheconsueverat, contra innocentem Jonathae filium sententiam dedit, cum verba pueri mentientis audivit? Quodcredimus, et tamen humana ratione qualiter justum fuerit, non videmus. Quid ergo mirum si ore mentientium sitas devastat. Cumque animus dividitur ad multa, fit minor ad singula: tantoque ei in una qualibet re subripitur, quando latius in multis occupatur. PETR.
Abbreviated transcription (Latin):
se ¶cico docauit sres. precepit hora cadem nuuu¬
ta ꝓparari. atq exsecutorem suũ cepit behene¬
tissime uogere ut statim epire debuissent qui
uilianus ait hoc fieri millatenus porest quia
Cassatus ex itme̾ hodie nõ baleo erire Tut̾ ille
espondit Contristas me fili qr si hodierna die
uo rere dumuo iam crastina no bonnus Dei itaꝑ¬
faiuis exsequtoris sui lassitudine coactus in mona¬
sterio suo eadem demoratus est ĩ eũ ecce sequenti
die sus ip̃o lutis crepusculo behement̾ equo in cͥͤsu
coptũ est ne seruũ dei cõtinge̾ uel mouere de go¬
nasterio auderet, Quem cũ Reqreret cur sen¬
tencia esset ĩnuitata cognouit quia nocte ead̃
qua ip̃e illut exsecutor missus est ꝑ uisũ ponti
gat patꝰ nr ne fatigari debeatis/ Cũq hoc famle¬
dei audisset cõtristatus ait dñquid no die hest̾uo
siceret Tuc̃ pro caritaris exhibicoe aliquãtulio
exsequtorem suũ in cella Retmuit. eiq laboris sui
comodũ coacto Renitentiq dedit Cognosce igitur

Expanded text:
ico vocavit fratres, praecepit hora eadem jumenta praeparari, atque exsecutorem suum coepit vehementer 172 urgere ut statim exire debuissent. Cui Julianus ait: Hoc fieri nullatenus potest, quia lassatus ex itinere hodie non valeo exire. Tunc ille respondit: Contristas me, fili, quia si hodierna die non egredimur, jam crastina non exibimus. Dei itaqfamulus exsecutoris sui lassitudine coactus, in monasterio suo eadem nocte demoratus est. Cum ecce sequenti die sub ipso lucis crepusculo vehementer equo in cursu ceptum est ei ne servum Dei contingere vel movere de monasterio auderet. Quem cum ille requireret cur sententia esset mutata, cognovit, quia nocte eadem, in qua ipse exsecutor illuc missus est, per visum pontifgat Pater noster ne fatigari debeatis. Cumque hoc Dei famulus audisset, contristatus ait: Nunquid non die hesterno liceret? Tunc pro charitatis exhibitione aliquantulum exsecutorem suum in cella detinuit, eique laboris sui commodum coacto renitentique dedit. Cognosce igitur,
Abbreviated transcription (Latin):
dũ culmen aspicio ꝙ̃tũ in infimus ipe iaceam. ag¬
noseo Quorũ plimi cõditori suo in secͣciori uita
platuerã Qui ne ꝑ huanos actus a nouitare
insimio. Ii ca que ꝑ inquisitõem ac respofionem
dc̃a sũe. sola nomi ꝑuotacoe disi ngo Petrns.
on balde in utalia aliquoꝵ uitam uirtutib fuisse
icognon Rx qͦiũ igit cõparatce accenderis is¬
noro/ Et quidem bonos uixos in hac t̾ra fuisse
nõ dubito. signa eñ atq uirtutes. aut ab eio ne¬
quaꝙ factas existimo: aut ita sũt actemus siletio
Iuppressa. uerũ ne sunt sc̃a nesciamꝰ Gregoriuo¬
. Iola petre Referam que de ꝓfectis probatioq
uiris at testatibz agnour del ꝑ memetipin di di¬

Expanded text:
dum culmen aspicio, quantum ipse in infimis jaceam agdum culmen aspicio, quantum ipse in infimis jaceam agnosco; quorum plurimi Conditori suo in secretiori vita placuerunt, qui ne per humanos actus a novitate insinuo, si ea quae per inquisitionem ac responsionem dicta sunt, solNon valde in Italia aliquorum vitam virtutibus fulsisse cognovi; ex quorum igitur comparatione accenderis ignoro. Et quidem bonos viros in hac terra fuisse non dubito, signa tamen atque virtutes aut ab eis nequaquam facta existimo, aut ita sunt hactenus silentio suppressa, ut utrumne sint facta nesciamus. GREGOR. Si sola, Petre, referam, quae de perfectis probatisque viris attestantibus, agno
Abbreviated transcription (Latin):
lis. sclariũ hoii negotia patituri et post tam
pulcram quietis sue speciem. trem actus pulu̾e
fidatur Aũꝙ se pro cõdescendoe multorũ ad erteri¬
ora sparserit. eciã cũ interiora appetit. ad hec proel
dubio ninor Redit Perpendo itaq quod colaros¬
ppendo qd quid amisi dñq itneor illud quod ꝑ¬
didi. fit hoc grauius quod porto Eece etem̃ nũt
imatur maris fluctib quacior. atq in naui met
tempestatis balide procellis illidor/ Et cũ pͥoris
uice stutũ Recolo quasi posti cergũ Reductis ocłis
uiso litore suspiro uodq adhut est granus dũ
menfis fluctib curbatus feror. nx iam portũ
disse meminerit Cũq longnis Recesserit eciã
ipius bom quod ꝓ diderit obliscitur sicq ut post
neq ꝑ memoriã uideat quod prius ꝑ accõem tene¬
bat/ un hoc agitur quod pͥmisi qr cũ naigamꝰ
longnis. iam nec portũ quietis que Reliquimꝯ
uidemus ⁊lion nũqua uero ad auginetũ mei dolor¬
te Reliquerut. michi ad memoriã reuocatur ꝙ

Expanded text:
lis saecularium hominum negotia patitur, et post tam pulcram quietis suae speciem, terreni actus pulvere foedatur. Cumque se pro descensione multorum ad exteriora sparserit, etiam cum interiora appetit, ad haec procul dubio minor reditperpendo quod amisi. Cumque intueor illud quod perdidi, fit hoc gravius quod porto. Ecce etenim nunc magni maris fluctibus quatior, atque in navi mentis tempestatis validae procellis illidor, et cum prioris vitae recolo, quasi post tergum reductis oculis, viso littore suspiro; quodque adhuc gravius est, dum immensis fluctibus turbatus feror, vix jam portum  cumque longius recesserit, etiam boni ipsius quod perdiderat obliviscatur; fitque ut post neque per memoriam videat, quod prius per actionem tenebat. Unde hoc agitur quod praemisi, quia cum navigamus longius, jam nec portum quictis quem reliquimus videmus. Nonnunquam vero te reliquerunt, mihi ad memoriam revocatur. Quorum
Abbreviated transcription (Latin):
tister. qui ex obsesso quodam honũe iñmũdũ spiritũ
excussit/ Qui malignus sp̃s cũ bespascente iam
die secretam ab homĩb horam cerneret peregrund
quẽppiam esse se siuilans cir cuite cepit ciuitatis
plareas et clamare/ O uirũ sc̃m fortunatũ episcopũ
ecce quid fecit. peregrinũ honuem de hospicio suo ex¬
pulit Quero aubi Reqestẽ debeam. et in ciuitate eius
non inuenio Tut quidam in hospicio suo cũ upore
sua et puulo filio ad prinas sedebat/ Qui bocem¬
eius audiens et quid ei eps fecerit Reqprens hũc icta¬
uit hospicio sedere secũ iuxta primas fecit Quꝙ
uicissum aliqua cõfabularent us ꝑuuliẽ eius filũ
idem malignus sp̃s inuasit atꝙ in eisdem pru¬
aus proiessitc ibiꝙ mox euis aĩam excussit Rut
õbatus muiser uel quẽ ap̃s suscepit del quã expult

Expanded text:
i famulus ex obsesso quodam homine immundum spiritum excussit. Qui malignus spiritus cum vesperascente jam die secretam ab hominibus horam cerneret, peregrinum quempiam esse se simulans, circuire coepit civitatis plateas et clamare: O virum sanctum Fortunatum episcopum! ecce quid fecit? peregrinum hominem de hospitio suo expulit. Quaero ubi requiescere debeam, et in civitate ejus non invenio. Tunc quidam in hospitio cum uxore sua et parvulo filio ad prunas sedebat, qui vocemejus audiens, et quid episcopus ei fecerit requirens, hunc invitavit hospitio, sedere secum juxta prunas fecit. Cumque vicissim aliqua confabularentur, parvulum ejus filium idem malignus spiritus invasit, atque in easdem prunas projecit, ibique mox ejus animam excussit. Qui orbatus miser, ve
Abbreviated transcription (Latin):
xerit᷑ indicauit cũ in medio populi polluta la¬
bia ħũtis se ħĩtare phibuit Ualde e ñ difficile est
ut lingna seculariũ mẽtem no inquet quã tangit.
qr dñ plerũq eis ad quedã loquẽda cõdescendims.
paulisp assueti hant ip̃am locutõtin que nobis indig¬
na est eciã delectabilit̾ tenenus: ut ex ea iam Re¬
Sur nõ libeat ad quã uelut ex codescentione ducti
uemineꝰ nuiti Gicq fit ab ociosis noxia a leuibus
ad gramora berba uenianus. et os nr̃m ab omipotẽte

Expanded text:
xerit, indicavit, 313 cum in medio populi polluta laxerit, indicavit, 313 cum in medio populi polluta labia habentis se habitare perhibuit. Valde enim difficile est ut lingua saecularium mentem non inquinet quam tangit, quia dum plerumque eis ad quaedam loquenda condescendimus, paulisper assueti, hanc ipsam locutionem quae nobis indigna est etiam delectabiliter tenemus, ut ex ea jam redire non libeat, ad quam velut ex condescensione ducti venimus inviti. Sicque fit ut ab otiosis ad noxia, a levibus ad graviora verba
Abbreviated transcription (Latin):
qued euis famuli t̾renis aceronib segregati ociosa
loqui nesciĩt. et mẽtem ꝓ uerba sparge̾ atq inqui¬
nare deuitat̾  auctoris sui pre ceteris exandicõem
impetrat / Cui in ꝙ̃tũ est possibile ip̃a puritate
ac simplicitate cogitatois. quasi ex quad̃ iam sunili¬
cudĩe cõcordant Nos aũ tuobit pplaribe adiixti dic̃
frequẽtꝰ ociosa. nõ nũd bero eciã grauitꝰ nopia loquiuie
os nr̃m onmpotenti deo tanto longingum fit quanto
luuic nũdo proxinũ multũ quippe deorsũ ducine
dũ locutoe cõtinia sclarib adiuiscenur/ Quos bene
ꝓsaias postꝙ̃ Regem dum excercituũ uidit in semet¬
ip̃m rephendit et penituit dicẽs ue michi quia
tatui qr uir pollutus labiis ego sũ/ Qui cur pol¬
luta labia liret aperuit cũ subuẽxit/ In medio po¬
puli polluta labia hntis ego habito polluedem
namqz labiorũ ħre se doluit. set unde hant cotra¬

Expanded text:
quod ejus famuli a terrenis actionibus segregati, otiosa quod ejus famuli a terrenis actionibus segregati, otiosa loqui nesciunt, et mentem per verba spargere atque inquinare devitant, auctoris sui prae caeteris exauditionem impetrant. Cui in quantum est possibile, ipsa puritate ac simplicitate cogitationis, quasi ex quadam jam similitudine concordant. Nos autem turbis popularibus admisti, dum frequenter otiosa, nonnunquam vero etiam graviter noxia loquimur, os nostrum omnipotenti Deo tanto longinquum fit, quanto huic mundo proximum. Multum quippe deorsum ducimur, dum locutione continua saecularibus admiscemur. Quod bene Isaias postquam regem Dominum exercituum vidit, in semetipso reprehendit, et poenituit, dicens: Vae mihi, quia tacui, quia vir pollutus labiis ego sum . Qui cur polluta labia haberet, aperuit, cum subjunxit: In medio populi polluta labia habentis ego habito . Pollutionem namque labiorum habere se doluit; sed unde hanc contra
Abbreviated transcription (Latin):
ut enis se oronib cõmendaret/ Qui ad emo cellam
ueniens om̃em locũ ꝑ circintũ nueit inumeris
serpentib plenũ Cũq uehemẽtꝰ ex pauisset cla¬
mauit dicons Te rue dnd ora/ Erat aũ eñt mira
seremtas/ egressus bero florencius ad celuo oclost
It palmas tetendit. ut illam pestem sicut sa¬
ret dñs aufferret Ad cuiꝰ uocom subito celid into¬
nut atq idem tonitrus om̃s illos qui eũdem lo¬
cũ occupanerãt serpẽtes interemt/ qruos dũ bie
dei florencius int̾emptos aspicẽt dixit Ecce oeci
disti eos dĩe, quis illos huic leuat: moxq ad cuis
uocem cante aues uenerũt ꝙti serpentes occisi
fuerãt Que asportantes singlos et longius pro¬
icientes locũ ħtacois illus mũdũ omiodo a ser¬
sput dipotentis dei singlarem mudiciam aq ous
simplicẽ naturam multũ petre ħuani cordis
mũdicia atq simplicitas balet/ hoc ip̃m nãq

Expanded text:
ut ejus se orationibus commendaret. Qui ad ejus cellulam ut ejus se orationibus commendaret. Qui ad ejus cellulam veniens, omnem locum per circuitum invenit innumeris serpentibus plenum. Cumque vehementer expavisset, clamavit, dicens: Serve Dei, ora. Erat autem tunc mira serenitas. Egressus vero Florentius, ad coelum oculos et palmas tetendit, ut illam pestem, sicut sciret Dominus, auferret. Ad cujus vocem subito coelum intonuit, atque idem tonitrus omnes illos, qui eumdem locum occupaverant, serpentes interemit. Quos cum vir Dei Florentius interemptosdisti, Domine, quis eos hinc levat? Moxque ad ejus vocem tantae aves venerunt, quanti serpentes occisi fuerant: quae asportantes singulos, et longius projicientes, locum habitationis illius mundum a serApud omnipotentis Dei singularem munditiam, atque ejus simplicem naturam multum, Petre, humani cordis munditia atque simplicitas valet. Hoc ipsum namque
Abbreviated transcription (Latin):
frib maledixisse ita ꝑtinuit/ Onũ eiũ bĩte sue ep̃e
flebat qr exauditus fuerat, se condeleny. se in corl̃o
mortem clamabat homicidam/ Quod idcirco dĩpo¬
centem dñm fecisse credimꝰ. ne uir nure simpliti¬
tatis quãtolibet dolore cõmotus intorquere ultra
presumet iacłm malediccõis petrus
umquid nam ualde graue esse credimꝰ si fortasse
cuilibet ex agitante iracũdia maledicamꝰ Greg
e hoc pecto cur me ꝑcuetaris an grauasit cũ
paulus dicat. ne maledici Regnũ dei possidebt :
ꝓpensa itaꝙ ꝙ̃ gͣuis culpa sit q̃ seꝑat a Regno uite pe
uod si homo nõ fortasse ex malicia set extrus
Luigne incuria maledictõis in proxim iacłatus
Di aput districtũ iudicem petre ociosus ẜmo
Re prehenditur. ꝙ̃ comagis nexius : spensa erggo
quãtũ sit dampnabilis qui a malicia nõ bacat
dem uir dei egit aliud quod sileri non debeat
Cũ oñ magrna eius opinio longe lateq e̾bresce̾t
quidã diaconus positus longe ad eũ ꝑge̾ scuduit

Expanded text:
ribus maledixisse pertimuit. Omni enim vitae suae tempore flebat quia exauditus fuerat, se crudelem, se in eorum morte clamabat homicidam. Quod idcirco omnipotentem Dominum fecisse credimus, ne vir mirae simplicitatis, quantolibet dolore commotus, intorquere ultra praesumeret jaculum maledictionis. 312 PETR. Nunquidnam valde grave esse credimus, si fortasse cuilibet exagitanti iracundia maledicamus? GREGOR. De hoc peccato cur me percunctaris an grave sit, cum Paulus dicat: Neque maledici regnum Dei possidebunt ? Pensa itaque quam gravis culpa est, quae separat a regno vitae. PETR. Quid si homo non fortasse ex malitia, sed ex linguae incuria, maledictionis verbum jaculatur in Si apud districtum judicem, Petre, otiosus sermo reprehenditur, quanto magis et noxius? Pensa ergo quantum sit damnabilis, qui a malitia non vacat, REGOR. Idem vir Dei egit aliud, quod sileri non debeat. Cum enim magna ejus opinio longe lateque crebresceret, quidam diaconus longe positus ad eum pergere studuit,
Abbreviated transcription (Latin):
sellem prĩs huis eciam si opus agnoste qui
fertur talia dona percepisse Geegorius i¬
pus petre ex dono est nõ domdex oꝑe/ ailioquõ
gra iam non est grã/ Ome quippe opus donas
preuenint ꝙuis ex subsequõti oꝑe ipa eciam dona
suberescũt Ne eñ bite oius cognicõe frandeti
bn hũc Reuerentissimus uir albnus Reatine¬

Expanded text:
ellem etiam Patris hujus opus agnoscere, qui fertur talia dona percepisse. GREGOR. Opus, Petre, ex dono est, non donum ex opere, alioquin gratia jam non est gratia. Omne quippe opus dona praeveniunt, quamvis ex subsequenti opere ipsa etiam dona succrescunt; ne tamen vitae ejus cognitione frauderis, bene hunc reverentissimus
Abbreviated transcription (Latin):
promisie ibi ire disposu Aut̃ ille a fudo cordis
cõsideras asperitatem et duriciã suam. huilitatẽ
at masuetudiem libertini ex lecto prosiliuit. pe¬
des libertim tenut. se peceasse. se Rũ esse testara
est. qui tanto taliq biro tam cendelam cõtume¬
llã face̾ presũpsisset At cõtra libertinus sese an
t̾ra prost̾nens. emsq pedib prouolutus sue cul¬
pe nõ illius seuicie fuisse referebat qd ptulerat
Sicq actũest. ut ad magnã manfuetudiem ꝑdu¬
cerctux patꝰ ⁊ et huilitas discipli magra fietet
mager. Cũq pro utilitate monasterii ad cõstitu¬
coem cause egressus fuisset mlti uiri noti ac
nobiles qui eũ ualde semꝑ honorabat̃ behene¬
ꝑculi Sieq uir ses seruas in pectore hono¬
rem beritatis et mager nes pris prodebat bi¬
cũd nec falsitatis intuorebat pcm petrus.
itas ne uir iste benᶜⁱ  libertinus de quo tot
signa et nuracla retulisti uitam amplain

Expanded text:
promisi, illuc ire disposui. Tunc ille a fundo cordis promisi, illuc ire disposui. Tunc ille a fundo cordis considerans asperitatem et duritiam suam, humilitatem ac mansuetudinem Libertini, ex lecto 161 prosiliit, pedes Libertini tenuit, se peccasse, seque reum esse testatus est, qui tanto talique viro tam crudelem facere contumeliam praesumpsisset. At contra Libertinus sese in terram prosternens, ejusque pedibus provolutus, suae culpae, non illius saevitiae fuinam mansuetudinem perduceretur Pater, et humilitas discipuli magistra fieret magistri. Cumque pro utilitate monasterii ad constitutionem causae egressus fuisset, multi viri noti ac nobiles qui eum valde honorabant, vehemepertuli. Sicque vir sanctus servans in pectore honorem veritatis et magistri, nec patris prodebat vitium, nec falsitatis incurrebat peccatum. PETR. Putasne vir iste venerabilis Libertinus, de quo tot signa et miracula retulisti, in tam ampla
Abbreviated transcription (Latin):
st plane set si sit qui uelit mutari Ego
oñ uirtutem pacie. signis et nuiuacłis maio¬
rem credo/ Quadam namq dĩe is qui post be¬
nerabilis honorati exitũ mouasterii Regiuen
tenebat. cõtra eũdem uenᶜᵘᵐͫ libertinũ in graui
wratuõdia exarsit. ita ut eũ manib cederet
et quia uirgam qua eud ferire posset myns muent
cop henso scabello subpedaneo eius capud ac fatiẽ
tutudit. totũq illius bultũ cumẽtem ac liuidũ
Reddidit Qui uehemẽt᷑ cesus ad sitatũ ꝓpͥũ tatitꝰ
fecessit die bero altera erat pro ictilitate mona¬
scerii causa cõstituta/ Expletis igitur ymis ma¬
entinalib. libertimis ad lectũ abbis uenit oroem
sibi ħuilit̾ petrit Sciens uero ille quatũ a cuctis
honoraretur ꝙtũq diliget᷑ pro miuria quam
miecerat Recidere eũ uelle ex monasterio puta¬
bat/ atq Reqͥsunt dicens ubi uis ire. ¶ur ille Re¬
spondit Monastern causa cõstituta est patꝰ quã
decliare nequeo. qr hest̾no die me hodie iturũ

Expanded text:
st plane, sed si sit qui velit imitari. Ego enim virtutem patientiae signis et miraculis majorem credo. Quadam namque die is qui post venerabilis Honorati exitum monasterii regimen tenebat, contra eumdem venerabilem Libertinum gravi iracundia exarsit, ita ut eum manibus caederet. Et quia virgam qua eum ferire posset, minime invenit, comprehenso scabello suppedaneo, ei caput ac faciem tutudit, totumque illius vultum tumentem ac lividum reddidit: qui vehementer caesus, ad stratum proprium tacitus recessit. Die vero altera erat pro utilitate monasterii causa constituta. Expletis igitur hymnis matutinalibus, Libertinus ad lectum abbatis venit, orationem sibi humiliter petiit. Sciens vero ille qhonoraretur, quantumque diligeretur, pro injuria quam ei ingesserat, recedere eum a monasterio velle putabat, atque requisivit, dicens: Ubi vis ire? Cui ille respondit: Monasterii causa constituta est, Pater, quam declinare nequeo, quia hesterno die me hodie iturum