comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tatis que iistos su rectos corde .i. uoluntate facit ħͥ est solus ⁊
totus houor quem debemus d̾o ⁊ a nobis exigit deus. Sola naiz
tał noluntas opera fac̾ placita d̾õ non cum pot̾ oꝑari ⁊ cum non
potꝰ: ip̃a sola ꝑ se plac. quia nullum opis sũ illa placet. hunc ho¬
norem debitum qui deo non reddit aufert deo ꝙ suimi est ⁊ dõ
ex honorat ⁊ ħ est pectare. Quam dul aut non soluit ꝙ rapũ
manz in culpa. nec suffic̾ solum modo redd̾e ꝙ ab latum est. S
pro comtumelia illata plus deb reod̾e quam ꝙ abstunt. Sicut
enim cii ledit salutis alterius non suffic̾. si salutem restituit.
nͥ ꝓ illata coloris iniuria. recompenset aliquid. iͣ qui honorẽ¬
norationis factam molestiam aliquid cy placeat aliquem exho¬
norauit restituit ħ quo adcendendum. ꝙ tñ aliquis ꝙ ñiuste ab¬
stulit soluit. ħ deb dare ꝙ ab illo non posset exigi. si aliemĩ
cere. In hiis ommnibus qm̃ r̾onen sequi ꝓposuimus. quamuis a¬

Expanded text:
tos facit sive rectos corde, id est voluntate; hic est solus et totus honor, quem debemus Deo, et quem a nobis exigit Deus. Sola namque talis voluntas opera facit placita Deo, cum potest operari; et cum non potest, ipsa sola per se placet, quia nullum opus sine illa placet. Hunc honorem debitum qui Deo non reddit, aufert Deo quod suum est, et Deum exhonorat; et hoc est peccare. Quandiu autem non solvit quod rapuit, manet in culpa; nec sufficit solummodo reddere quod ablatum est, sed pro contumelia illata plus debet reddere quam abstulit. Sicut enim qui laedit salutem alterius non sufficit, si salutem restituit, nisi pro illata doloris injuria recompenset aliquid; ita qui honorenorationis factam molestiam, aliquid quod placeat illi, quem exhonoravit, restituat. Hoc quoque attendendum, quod cum aliquis, quod injuste abstulit, solvit; hoc debet dare, quod ab illo non posset exigi, si alienum cere BOS. In his omnibus, quoniam rationem sequi proposuimus, quamvis a
Abbreviated transcription (Latin):
uic deniq timori: suꝑimponit pietatem tum m̃ti
sic metuenti. sui ip̃ius aspirat. compassionem. pie¬
ꝙ recolere fac̾. quam misera erit si ad̾o separata et
in inf̾no cum diabolo fu̾it torta.
s hino u̾o scĩam suꝑimponit pietati: cum mens q
sic tinet sibi q compatitur. quo ualeat modo
largitua.
. de dono fortitudinis

Expanded text:
uic denique timori superimponit pietatem, cum menti sic metuenti sui ipsius aspirat compassionem, pieque recolere facit quam misera erit si a Deo separata et in inferno cum diabolo fuerit torta. Dehinc vero scientiam superimponit pietati, cum mens, quae sic timet sibique compatitur, quo valeat modo largitur. Exinde autem fortitudin
Abbreviated transcription (Latin):
ita ceta que fingli qui ꝑtus uł amplius uł minus aliquid hũ¬
co. uł quadau nimia deformitute monstͣ oicuntur. ad huma
singula sua corpora obtineant. nullis coh̾entibus ⁊̃ q̃cumq co¬
hencia nata fu̾ant. s deorsum sibi singulis sua m̃bra gestanti¬
bus quibus humani corporis complebatur integͥtas.
On antem perit c̾o t̾rena mat̾ies de qͣ mortalium crea.¬
tur caro. s inquenilib pulu̾em ciu̾em ue soluatur. ĩ
quoslib alicꝰ aurasq diffugiat inquanicumq aliorum corpo¬
rim sẜ̾am uł in ipã elemĩta u̾ͥtatur. in cuioruncõ animaliũ.
⁊ hominim cibun cedat. carnemq mutetur illi anime hn

Expanded text:
era quae singuli quique partus vel amplius, vel minus aliquid habendo, quadam nimia deformitate monstra dicuntur: ad humansingula sua corpora obtineant, nullis cohaerentibus etiam quaecunque cohaerentia nata fuerant; sed seorsum sibi singulis sua membra gestantibus quibus humani corporis complebitur integritas. Non perit Deo terrena materies de qua mortalium creatur caro, sed in quemlibet pulverem cineremve solvatur, in quoslibet alitus aurasque diffugiat, in quamcunque aliorum surum substantiam vel in ipsa elementa vertatur, in quorumcunque animalium etiam hominum cibum cedat carnemque mutetur, illi animae h
Abbreviated transcription (Latin):
Eqs .ii. ⁊ monstra que nascuntur ⁊ niuunt quanilib ꝯs
cito moriantur aut resurrͤtura negabuntur. aut ita
refurrtura crecenda sunt. ac non potius correcta emendata qs
natura. afit .n. ut illimi bnũbrem qui nuꝑ natus est in orien¬
te ce quio ⁊ fratres ficelissimi ciuii eum niderunt retulerunt.¬
⁊ scẽ memorie hioninus p̾sbit̾ scriptum reliciuit. absit ĩ¬
quam ut iniu yominem ouplicemaut non pocius ouos qd̃

Expanded text:
e enim monstra quae nascuntur et vivunt quamlibet cito moriantur, aut resurrectura negabuntur, aut vitiata resurrectura credenda sunt, aut non potius correcta emendataque natura. Absit enim ut illum bimembrem qui nuper natus est in oriente de quo fratres dilectissimi qui eum viderunt retulerunt; beatus Hieronymus presbyter scriptum reliquit, absit, inquam, ut unum duplicem
Abbreviated transcription (Latin):
hominem. uideo autem aliam legem in menbris meis re¬
puguantem legi mentis mee ⁊ captinuim me ducentem
in legem pc̃i que est in menbris meis. int̾iorem homi¬
nem uocat: ipamni r̾onem. legem menbrorum delec̾tatio¬
nem sñ uoliitate. legem dei obsu̾ationem mandatorimm
enis que ⁊ lex m̃tis d̃. quia mente su̾atur. legem antem
pc̃i quam prins legem menbrorum nominau̾at.

Expanded text:
m in membris meis, repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis . Interiorem hominem vocat ipsam rationem; legem membrorum, delectationem sine voluntate; legem Dei, observationem mandatorum ejus, quae et lex mentis dicitur, quia mente servatur; legem autem peccati, quam prius legem membrorum nominaverat.
Abbreviated transcription (Latin):
Res namq delectationes sinit.
yna que sentitur incarne pret̾ uoluntatem
q̃ uocatur suggestio. Alia que sentitur in uolutate oc¬
gitationis. non t̾n in uoluntate actionis que dicitur delec¬
tatio. t̾cia que sentitur cum uolutate operandi ⁊ no¬
minatur comsensus. s illam que nominatur suggestio
nulla pena comitatur. nam ubi n̾o est comsensus uolim¬
tatis nulla sequitur pena delectationis. Uñ apłs. nichil
dampnationis est. hiis qui sunt in xp̃o ih̾u. qui non scd̾¬

Expanded text:
res namque delectationes sunt: una quae sentitur in carne praeter voluntatem, quae vocatur suggestio. Alia quae sentitur in voluntate cogitationis, non tamen in voluntate actionis, quae dicitur delectatio. Tertia quae sentitur cum voluntate operandi, et nominatur consensus. Sed illam quae nominatur suggestio, nulla poena comitatur. Nam ubi non est consensus voluntatis, nulla sequitur poena delectationis. Unde Apostolus: Nihil damnationis est his qui sunt in Christo Jesu, qui non s
Abbreviated transcription (Latin):
Nce prinio octurrit de abortiuis fecibus qõ qui iam
quidem nati sunt in ut̾is matrum. s nondum ita ut
iam possint renasci. s .n. resrr᷑turos eos oix̾inus ce hũis qͥ
iam formati sunt. tołari pot̃ ut ꝯ qd̾ dicitur. in formes u̾o
abortus quis non ꝓdiuius ꝑire arbitretur. sicut semina
que comcepta non fu̾int. s ciuis uegare auceat ⁊ si affirmare
non auoeat. id acturam rrͦnem ut quicquid forme defuit ini¬
S integretur cid̾ ninidun erat integrum sicut instaurabitur
qd̃ fuerat uiciatum
Cꝑ i scrupulossissime quidem int̾ doctissimos queri ac
disputari pot̃. ꝙ utrum ad homine inueniri possit ignoro. qũ
incipiat homo in ut̾o uiu̾e. utrum sit quedam uita ⁊ occulta¬
q̃ mindum motibus ni uentre appareat. nam negare iuxisse
ꝓuerꝑia que pp̃ ea menbͣtim exetantur. ut eiciantur ex irãs
pͥgnantium. ne matres quo si mortua ibi relinquautur occiꝰ¬
dant inpndencia nimia nitetur. ex quo autem incipit homo¬

Expanded text:
nde primo occurrit de abortivis fetibus quaestio, qui jam quidem nati sunt in uteris matrum, sed nondum ita ut jam possent renasci. Si enim resurrecturos eos dixerimus; de iis qui jam formati sunt, tolerari potest utcumque quod dicitur: informes vero abortus quis non proclivius perire arbitretur, sicut semina quae concepta non fuerint? Sed quis negare audeat, etsi affirmare non audeat, id acturam resurrectionem, ut quiquid formae defuit imsed integretur quod nondum erat integrum, sicut instaurabitur quod fuerat vitiatum.  «Scrupulosissime quidem inter doctissimos queri solet et disputari potest, quod utrum ab homine inveniri possit ignoro, quando incipiat homo in utero vie nondum motibus viventis appareat. Nam negare vixisse puerperia quae propterea membratim exsecantur et ejiciuntur ex uteris praegnantium, ne matrem quoque si mortua ibi relinquantur occidant, impudentia nimia videtur. Ex quo autem incipit homo
Abbreviated transcription (Latin):
ad ꝑiendum qd̾ nõ potat ex se ip̃a ulła ẽ cupido lasciuie:
nulla t᷑pitudo ne auicie ab uxore causa ꝓł aucilla merito
fructꝰ nature ex auirit᷑. deniq cũ ancilla gͣuida dnẽ scͥili su¬
ꝑ biret et hoc sacra iꝰpicione milie bri uiro pociꝰ in putar
etiam iͥ demonstͣuit abraham non se amatorẽ seruũ. S
nec uoluptatẽ suam s uoluntatẽ illiꝰ inpleuisse accepisse. nͨͤ
petisse. accessisse. nec hesisse. sẽĩ asse. nec amasse. aic eĩ ecce
aucila tua ĩ mauibꝰ tius utẽ ea qͦmͦ cibi placuerit. Ouirũ
uirilr̾ utendẽ. feramiꝰ. ꝯiuge tẽꝑant̾. ancilla ob tẽꝑant̾. nulla ĩtẽ¬

Expanded text:
a, quod non poterat ex se ipsa. Nulla est hic cupido lasciuiae, nulla nequitiae turpitudo. Ab uxore causa prolis ancilla marito fructus exquiritur. Denique cum ancilla grauida dominae sterili superbiret et hoc Sarra suspicione muliebri uiro potius inputaret, etiam ibi demonstrauit Abraham non se amatorem seruum, sed nec uoluptatem suam, sed uoluntatem illius inpleuisse; accepisse nec petisse, accessisse nec haesisse, seminasse nec amasse. Ait enim: Ecce ancilla tua in manibus tuis, utere ea quo modo tibi placuerit.s o uirum uiriliter utentem femi
Abbreviated transcription (Latin):
łetiam decimam iti uratitudinis ꝑtem: accipe
securitatem. Miserie u̾o: timorem. hec alias si¬
quidem omnis beatitudinis ꝑardes comfirmat. nͨ hrĩ
hr̃e unde securus ualeat esse. Sub eodem euim mo¬
mento pauper ex diuite: mortuus ex uino: põt
existere. ergo nec alias beatitudnus pardes nec

Expanded text:
tiam decimam beatitudinis partem, accipe securitatem; miseriae vero, timorem. Haec alias siquidem omnes beatitudinis partes confirmat, nec haberi habere, unde securus valeat esse. Sub eodem enim momento pauper ex divite, mortuus ex vivo potest existere. Ergo nec alias beatitudinis partes, nec
Abbreviated transcription (Latin):
in ea salute inqua comditus erat custodire uoliuiss
eumq oportuno tempore post genitos filios sũ int̾positõne
mortis ad meliora ꝑduc̾e uͥ iam non solum pocm̃ cõmitt̾e¬
s nͨ uoluntatem poss hr̾e pectandi. si ad ꝑmanendum sũ
pocõ sicut factus erat ꝑpetuam uolinitatem ħ̾iturimi eẽ
p̾sciebat. ad ħ pocius p̾pauit uolutatem suam. ut bñ ip̃ẽ
fac̾et. ⁊̃ de male faciente. ac si hominis uoluntas mala
non euacuaretur. s nichilominis impleretur oĩpotẽtis bõa

Expanded text:
in ea salute in qua conditus erat, custodire voluisset, eumque opportuno tempore post genitos filios sine interpositione mortis ad meliora perducere, ubi jam non solum peccatsed nec voluntatem posset habere peccandi, si ad permanendum sine peccato, sicut factus erat, perpetuam voluntatem habiturum esse praesciebat, ad hoc potius praeparavit voluntatem suam, ut bene ipse faceret etiam de male faciente, ac sic hominis voluntate mala non evacuaretur, sed nihilominus impleretur omnipotentis bona
Abbreviated transcription (Latin):
ea que dei sunt absurdum ⁊ plenum horroris indea¬
tur ut suus manducet dominum omini diligentia. consi¬
d̾andum nobis est quo ad ueram uitam talis cibus sit no
⁊̃ manducandi subtilius discuciendus uidetur. ne omnis
qui corꝑalr̾ uidetur mandutare se comfidat uitam ĩsem¬
ipõ manente hr̾e. s iam dictum est que sit ip̃a uita. ad ꝙͣ
nos uiuificet iste cibus. ꝙ .n. ꝑ hunc uita potius anime

Expanded text:
ea quae Dei sunt, absurdum et plenum horroris videatur, ut servus manducet dominum suum, omni diligentia considerandum nobis est quomodo ad veram vitam talis cibus sic nobetiam manducandi subtilius discutiendus videtur, ne omnis qui corporaliter videtur manducare, confidat se vitam in semetipso manentem habere. Sed jam dictum est, quae sit ipsa vita: ad quam nos vivificet iste cibus. Quod enim per hunc vita potius animae
Abbreviated transcription (Latin):
arum manducet. ⁊ beatus sit ⁊ bñ sit. sic ꝙ iu xp̃o ma¬
utrum donum dei sit totum accrescit mag̃. ac mag̾
ad cumulum amoris amplioris in illum ꝙ̃ ꝑfecte amare
accipiamus plenitudinem eius ĩ p̾mium in futuro se¬
culo. expectantes ecce ħ est manducare illam carnem
de qua dic̾ iħ̾c. qui mauducat carnem meam in me
manz ⁊ego in eo

Expanded text:
arum manducet, ut beatus sit, et bene ei sit. Sicque in Christo maarum manducet, ut beatus sit, et bene ei sit. Sicque in Christo mautrumque donum Dei sit, totum accressit magis ac magis ad cumulum amoris amplioris in illum, quem perfecte amare accipiamus, plenitudinem ejus in praemium ejus in futuro saeculo exspectantes. Ecce, hoc est manducare illam carnem, de qua dicit Jesus: Qui manducat meam carnem, in me manet, et ego in eo
Abbreviated transcription (Latin):
bilis. sic enim ut ait ꝓpħa osee attͣhendi eramus uincuł
ad comtemptum dei. ut disc̾ent deum amare. us ad com
nr̃e sacͣm̃to huius rei gr̾̃a carnem suscepit susceptam ex
necessitatibus nature. mniuriis ⁊ passionibus exposuit fe¬
cit qd̃ uł dix̾ quicquid ꝑ carnem uł in carnem fec̾. uł
dixit. cum gͦ de ai carne amandi se tantam ing̾it mat̾iã
magnam ⁊ mirificam animabus nr̃is nite ab omiam i¬
nuistͣt quam auidis facibus suminnis cum dulcit recol¬
ligimus ⁊ inuentre memorie recomdimis quecumz ꝓ
tem. tunc autem cõmunicamus cum fide ardente que
per diłc. operatur. reponinius in mensa domini qͣlia
inde sumpsimius .s. sit sicut ille totum se ꝓbuit ꝓ salu¬
te nr̃a. nulla sua necessitate sic nos totos fidei eus ⁊
quicumz saginatur nescit paneni suum od̾iosus come¬
dere. s sollicitate cum muliere forte de nocte huius secłi
comsurgit ad lucernam u̾bi dei. ut labores manunum su¬

Expanded text:
bilis. Sic enim, ut ait propheta Osee, attrahendi eramus in vincbilis. Sic enim, ut ait propheta Osee, attrahendi eramus in vincad contemptum Dei, ut discerent Deum amare usque ad connostrae sacramento, hujus rei gratia carnem suscepit, susceptamque necessitatibus naturae injuriisque et passionibus exposuit, fecitque vel dixit quidquid per carnem vel in carne fecit vel dixit. Cum ergo de carne sua amandi se tantam ingerit materiam, magnam et mirificam animabus nostris vitae alimoniam ministrat. Quam tunc avidis faucibus sumimus, cum dulciter recolligimus, et in ventre memntem. Tunc autem communicamus, cum fide ardente quae per dilectionem operatur, reponimus in mensa Domini qualia inde sumpsimus, videlicet ut sicut ille se praebuit pro salute nostra, nulla sua necessitate; sic nos totos fidei ejus et im convivio quicunque saginatur, nescit panem suum otiosus comedere, sed sollicite cum muliere forti de nocte hujus saeculi consurgit ad incernam verbi Dei, ut labores manuum su
Abbreviated transcription (Latin):
cia sui prog̾d̾ent̾ longnis. s pocuis infirmarentur uicẽtes
ante pedes suos infirmatam d̾itate ex ꝑticione tunice
nostrum in quo princeps mundi huius non imienirz
quicqu̾a morte dignum occid̃ eum ⁊ sic euacuatum ÷
cyrographum. ꝙ erat comtrarium nobis. ille u̾o libens
tam nitam timore mortis obnoxii erant seruituti. sic¬
ꝙ in mortis comsortio. filius dei nobis fĩ dignatus est a¬
micus ut denm agnosc̾emus similem quodam modo no¬
bis fcm̃ enis. ꝙ fidutia reliq̃remus hostem nr̃m. ⁊ fug̃e¬
uius ad redemptorem ur̃m qui int̾im descendit ad susleuã¬
dum nos. ut nec ħ abhorret. a nob̾ pro nobis suscipere in
quo maiorem ⁊ dignioreni nͣ nr̃a inimicus se głabatur exi¬
st̾e cedendo .n. illi non passionibus ⁊ morienco paulonimus
minorari nusus ab ip̃is apostaticis augłis quia mori potuit
illi qui mori non potat inpotens apparuit ⁊ non formida¬

Expanded text:
cia sui progrederentur longius, sed potius infirmarentur, videntes cia sui progrederentur longius, sed potius infirmarentur, videntes ante pedes suos infirmatam divinitatem ex participatione tunicae nostrum? In quo cum princeps mundi hujus non inveniret quidquam morte dignum, occidit eum; et sic evacuatum est chirographum, quod erat contrarium nobis. Ille vero libens s, qui per totam vitam timore mortis obnoxii erant servituti. Sicque in mortis consortio Filius Dei nobis fieri dignatus est amicus, ut Deum agnosceremus similem quodammodo nobis factum, ejusque fiducia relinqueremus hostem nostrum; et fugus ad Redemptorem nostrum. » Qui intantum descendit ad sublevandum nos, ut neque hoc abhorreret a nobis pro nobis suscipere, in quo majorem et digniorem nostra natura inimicus se gloriabatur existere. Cedendo enim illi in passionibus, et moriendo, paulo minus minorari visus ab ipsis apostaticis angelis, quia mori potuit; illi qui mori non poterat impotens apparuit, et non formida
Abbreviated transcription (Latin):
nos deb cibus iste. quicquid .n. redemptor nost̾ incarne
fec̾. ob ħ utiq fec̾. ut amaretur a nobis. non ꝙ eg̾et ip̃e
nos prior dilexit. s oninimodi amoris obsequiis ut ama¬
retur a nobis quodam modo elaborabat meteri : infirma
nr̃a curando mortua. suscitando ignobilia inundi eligen¬
de fortia eius comfundendo t̾renorum odium celestium
amorem cõm̃dando. i̾o quippe descenderat ad nos. ut amo¬
rem nr̃m int̾renis disꝑsum ⁊ putrefc̾tum. bñficia pieta¬
tis exhibendo. in se recolliget ⁊ in nouitatem uide reforma¬
ret ⁊ abstractum ⁊ enĩdatum afere earum rr que cura
ip̃õ parit̾ amari non possunt. secum sursum leuaret.
augꝰ. ĩ li. ꝯfessionum. sic enim ait illa sunma maiestas
suꝑioribus creature sue ꝑtibus suꝑeminens subditos erex̾
ad se ip̃am in infłoribus enim edificauit sibi humilem
conum de limo nr̃o ꝑquam subdendos depriniet a se ipis
⁊ ad se tͣic̾et fimens timorem ⁊ ntriens amorem ne fidu¬

Expanded text:
Quidquid enim Redemptor noster in carne fecit, ob hoc utique fecit, ut amaretur a nobis, non quod egeret ipse nos prior dilexit, sed omnimodis amoris obsequiis, ut amaretur a nobis quodammodo elaborabat mereri, infirma nostra curando, mortua suscitando, ignobilia mundi eligendo, fortia ejus confundendo, terrenorum odium, coelestium amorem commendando. Ideo quippe descenderat ad nos, ut amorem nostrum in terrenis dispersum et putrefactum beneficia pietatis exhibendo in se recolligeret, et in novitatem vitae reformaret, et abstractum et emundatum a faece earum rerum, quae cum ipso pariter amari non possunt, secum levaret sursum. Augustinus, in libro Confessionum: « Sic enim illa summa majestas superioribus creaturae suae partibus superemmens, subditos erexit ad seipsam. In inferioribus enim aedificavit sibi humilem domum de limo nostro: per quam subdendos deprimeret a seipsis, et ad se trajiceret, finiens timorem, et nutriens amorem, ne fidu
Abbreviated transcription (Latin):
p̾dix̾at ⁊ tũ dens ħ illum pati uolebat. ꝓ ãnunciada fide xpĩ ex̾¬
cens martyrem xpĩ. Neq istam rouam uoluutatem suam ĩple¬
uit ꝑ xp̃ianorum uoluntates bonas. s ꝑ uideorum malas ⁊ ad
q̃uidem s ipẽ ꝑ eos bona. illi ã mala uoluntatei feceruit.
Ed quantelib sit uoluntates

Expanded text:
t tamen Deus haec illum pati volebat pro annuntianda fide Christi, exert tamen Deus haec illum pati volebat pro annuntianda fide Christi, exercens martyrem Christi. Neque istam bonam voluntatem suam implevit per Christianorum voluntates bonas, sed per Judaeorum malas, et ad quidem, sed ipse per eos bona, illi autem mala voluntate fecerunt. Sed quantaelibet sint voluntates
Abbreviated transcription (Latin):
sinet uonꝰ fĩ male. nͥ onũpotens ⁊ de malo fac̾e poss bens.
qd̃ deuc non uult. ⁊̃ ipãe bona multo amplus mul¬
toq c̾cus uoluntate. Nam illus mala uoluntas esse ñ ꝙͣ
pot̾. tamꝙͣ si romis filius prẽm uelit uiu̾e qm̃ deꝰ bõa uolun¬
tate uult mori. ⁊ rursus fĩ ꝑͣ. ut ħ uelit homo uoluntate¬
mala qd̃ deus uult bona. uelud si malus filius uelit mori pa¬
trem. uelit ħ ⁊̃ deus. Neppe ille ꝙ non uult deus. iste u̾o̾ id u¬
uult quod uult ⁊ deus. ⁊ tñ bone dei uoluutatͥe. pietas il¬
lus pocuis cõsonat. quanuis aluid uoiͤtis. quam hꝰ .i. no¬
lentis inpietas. tantum int̾ est quid uelle homini. qͥd d̾o ꝯ¬
gruat. ⁊ ad quem finem. suam quis refat uoluntatem. ut
aut aꝓpbetur aut iuꝑbetur. Nam dens quasdam ciuasdam uo¬
luitates suas ntiq tonas ĩ implet ꝑ malorum hoĩm uolũ¬
rone appebant uoluntates piorum fidelium qui nolebant a
płm paulum hierłm ꝑg̾e. ne ibi pat̾etur mala que agab ꝓpb̾a¬

Expanded text:
sineret bonus fieri male, nisi omnipotens et de malo facere posset bene. quod Deus non vult, etiam ipse bona multo amplius multoque certius voluntate: nam illius mala voluntas esse nunquam potest. Tanquam si bonus filius patrem velit vivere, quem Deus bona voluntate vult mori. Et rursus fimala, quod Deus vult bona: velut si malus filius velit mori patrem; velit hoc etiam Deus. Nempe ille quod non vult Deus, iste vero id vult quod vult et Deus, et tamen Dei bonae voluntati pietas illius potius consonat, quamvis aliud volentis, quam hujus idem volentis impietas. Tantum interest quid velle homini, quid Deo congruat, et ad quem finem suam quisque referat voluntatem, ut aut approbetur aut improbetur. Nam Deus quasdam voluntates suas utique bonas ita implet per malorum hominum volunbonae apparebant voluntates piorum fidepostolum Paulum Hierusalem pergere, ne ibi pateretur mala quae Agabus pra
Abbreviated transcription (Latin):
Ilima est sb̾a ronał intellectualis ad̾o facta spũalis.
non est dei natura s pociꝰ c̾atura exnichilo fc̾a. in uo¬
mim malum q conu̾tibił. ⁊ ic̃o aliqͣtemis est mortalis inquã¬
tum indet̾ius mutariii ⁊ a noluntate dei cuius ꝑticipatõne u̾a fit
auenari pot̃. ⁊ aliquatemis inmortalis qm̃ sensum quo ea pꝰ

Expanded text:
ia rationalis, intellectualis, a Deo facta spiritualis, non ex Dei natura, sed potius creatura ex nihilo facta, in bonum malumque convertibilis. Et ideo aliquatenus est mortalis in quantum in deterius mutari, et a voluntate Dei cujus participatione bona fit, alienari potest; et aliquatenus immortalis, quoniam sensum, quo ei post
Abbreviated transcription (Latin):
aut in uanum fecit. tam sublimen naturam ad tantum bonũ
at si nichil p̾ciosius coguoscitur deus fecisse. quam r̾o na¬
lem naturam ad gaucendum de se. u ñ alienum est ab eo ut
illam r̾onalem naturam penitus perire sinat. G. non pͦ
fac̾e̾ potest. G. intelligo iam necesse esse ut deus faciat
ꝙ incepit ne alr̾ quam doceat uideatur a suo incepto¬

Expanded text:
aut in vanum fecit tam sublimem naturam ad tantum bonum. At si nihil pretiosius agnoscitur Deus fecisse, quam rationalem naturam ad gaudendum de se; valde alienum est ab eo, ut ullam rationalem naturam penitus perire sinat. BOS. Non potest facere potest. BOS. Intelligo jam necesse esse, ut Deus perficiat quod incoepit; ne aliter quam deceat
Abbreviated transcription (Latin):
re crucem ꝑditam. Idem in uuitate ꝑsone sue assimi̾e
corrupam uaturam nostram eandeni nunc t̾tenam sb̃ã
pañ. suscipiens in uirtute diuine potencie cui in om̃ib¬

Expanded text:
re ovem perditam, id est, in unitatem personae suae assumere re ovem perditam, id est, in unitatem personae suae assumere corruptam naturam nostram: eadem nunc terrenam substantiam panis suscipiens, in virtute divinae potentiae, cui in omnib
Abbreviated transcription (Latin):
inuenit ⁊cum ałĩ crucifigi non poss nͥ ex infirmitade ⁊n
in manifestatione carnis ⁊ distuictione m̃bͦrum exhibet se
talem qui crucifigi posset. necessaria tñ est nobis p̾senci¬
a enis eo modo. quo eam necessariam. ipͣ u̾itas testata÷
lumnus hr̃e. iam caro eius uere est cibus ⁊ sanguis euis
uatur sic ad eam uitam qua uiuitur solum modo. ꝑ
misse uite. que uapor est ad modicum patens. hic gͦ mo¬
tidiamis. oportebat aut ut sicut cum nocͥ i nobis fiũt
uisibilis euis p̾sencia inuisibile in suis iusibile factum
est in nostris. u̾bum caro factum est sic cum res exig̾
salutis nr̾e. ut manducetur caro eus ꝙ non est ip̃a ca¬
ro in natura sua fiat in aliena manducabilis .s. ꝙ in
nullis rebus aptuis fi̾ potuit quam in eis que int̾ oĩa
humani corporis inctualia quodam modo tenent ꝓͥncipa¬
cibis cor ħominis comfirmat. ⁊ uinum letificat. qua gͥ
dignatione ⁊ pietate dignatus est in hum̾os suos leua¬

Expanded text:
aliter crucifigi non potuit, nisi ex infirmitate, et nisi in manifestatione carnis et distinctione membrorum exhiberet se talem, qui crucifigi posset. Necessaria tamen nobis est praesentia ejus, eo modo quo eam necessariam ipsa Veritas testata est, lumus habere. Nam caro ejus vere est cibus, sanguis ejus vatur, sic ad eam vitam qua vere vivitur, solummodo permiserae vitae, quae vapor est ad modicum parens . Hic ergo moquotidianus. Oportebat autem, ut sicut cum necessaria nobis fuit visibilis ejus praesentia, invisibile in suis, visibile factum est in nostris Verbum caro factum; sic cum res exigit salutis nostrae, ut manducetur caro ejus, quod non est ipsa caro in natura sua, fiat in aliena, manducabilis scilicet. Quod in nullis rebus aptius fieri potuit, quam in eis, quae inter omnia humani corporis victualia quodammodo tenent principacibis panis cor hominis confirmat, et vinum laetificat. Qua igitur dignatione et pietate dignatus est in humeros suos leva
Abbreviated transcription (Latin):
lam eodem temporis momento in sepulcro quieuit. s ĩ car¬
ne sola. eodem tempore in inf̾no orat suos lib̾ans. s inaĩa
p̾sencia non modo agitur ẜ u̾o illam de qua ag̾e ceꝑamus.
ad est imo tempore in du̾sis locis dominus in corpore suo
in comp̾hũsibłi ⁊ enarrabili modo. c̾ta tñ fide. uͥcum exi¬
git res salutis humane. qui tũ in manifestatione illa cor¬
apłice coingͣtulationis ⁊ noce tube angłice destificationis.
uno aliquo loco co intinetur. quicum ille locꝰ¬
sit quem nemo uelit inuestigando querere. qui non uult er¬
rare futurus ibi us ad tempora restitutionis om̃i ⁊ dennũ
ut assit ubi corpus est. sic ⁊̃ exigit ut sic assit corpus
enis sicut opus est. Iam enim non est nccͣia nobis illa eiꝰ
manifesta p̾sencia. qua ħ cum hominibus comiu̾satus xp̃c c̃¬

Expanded text:
lam; eodem temporis momento in sepulcro quievit, sed in carne sola; eodem tempore erat in inferno suos liberans, sed in anima praesentia non modo agitur. Secundum vero illam, de qua agere coeperamus, adest uno tempore in diversis locis Dominus in corpore suo, incomprehensibili et inenarrabili modo, certa tamen fide, ubicunque exigit res salutis humanae. Qui tamen in manifestatione illa corapostolicae congratulationis, et voce tubae angelicae testificationis, uno aliquo loco continetur, quicunque ille losit, quem nemo velit investigando quaerere, qui non vult errare; futurus ibi usque ad tempora restitutionis omnium; et tunut adsit ubi opus est; sic etiam exigit, ut sic adsit corpus ejus, sicut opus est. Jam enim non est necessaria nobis illa ejus manifesta praesentia, qua cum hominibus conversatus est C
Abbreviated transcription (Latin):
exaltata creditur. suꝑ celos celorum. sic du̾isificande indigẽ¬
da est quam ea que maiestas illa ht̃ pot̾ora. nec tñ naturam
corporis dominici ubiq esse dico qr nec opus est nͥ milt. ⁊¬

Expanded text:
exaltata creditur super coelos coelorum, sic verissime intelligenexaltata creditur super coelos coelorum, sic verissime intelligenda est, quam ea quae illa majestas habet potiora. Nec tamen naturam illam corporis Dominici ubique esse dico; quia nec opus est, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
lis ad curandam illam dispensationis humane cbusis nature
iauuis. p̾ssit ꝙ si corpus illud intrare ⁊ exire. ꝑ clausa potuis¬
se uirtus actoris ⁊ pietas fidei esse fecit c̾dibile. alia ⁊̃ q̃ p̾t̾
naturam corporum sunt posse corpus istud uł potuisse non
uideo quid fac̾e possit incredibile. nam sp̾c nrͣ in quo yma
quo modo creator in regno creature sue. ut sicut ille u̾q
locorum est. ⁊ dotus ⁊ sic nste in toto corpore suo sit ubiq
cur tamen difficile uidebitur naturam carnis illi sumine
nature sit unitam. ut eus facta suit omnia. que illuis sĩt
maxime post rouis glorificationem ex diuina potentia
posse. ut in du̾sis locis sit non du̾so tempore. nam ut a¬
tute. lz .ii. dignioris ⁊ sr̾tilioris nature. sp̃m r̾onalem ꝯstet
esse. quam ꝙ l corpus. istud tũ corpus ꝙ suꝑ omnes celos
meo qui super omnia est. metuit exaltari dignus ⁊ ad oĩa
que uolu̾it sb̾tilnis ⁊ efficacius puto esse quam sicut aliqui

Expanded text:
lis ad currendam viam dispensationis humanae clausis naturae januis processit. Quod si corpus illud intrare et exire per clausa potuisse virtus auctoris et pietas fidei fecit esse credibile; alia etiam quae praeter naturam corporum sunt, posse corpus illud vel potuisse, non video quid facere possit incredibile. Nam et spiritus noster, quomodo Creator in regno creaturae suae, ut sicut ille ubique locorum est, et totus est, sic iste in toto corpore suo sit, et ubcur difficile videbitur naturam carnis illi summae naturae sic unitam, ut ejus facta sint omnia, quae illius sunt, maxime post resurrectionis glorificationem in divina potentia posse, ut in diversis locis sit, non diverso tempore? Nam, ut at enim dignioris et subtilioris naturae spiritum rationalem constet esse, quam quodlibet corpus; illud tamen corpus quod super omnes coelos in eo, qui supra omnia est, meruit exaltari, dignius, et ad omnia quae voluerit, subtilius et efficacius puto esse, quam sint aliqui,
Abbreviated transcription (Latin):
est. nam ⁊ si c̾damus a xp̃o carnom susceptam non tamẽ
onnia in ipõ constent nichil posset esse ubi illum cõtig̾et
exigit. nocͣłum. si comstet indu̾isis locis uno hore momẽ¬
to esse posse corpus xp̃i. s lege creatric̾ nature. non create. c̃
antem c̾ate nature. natura sit c̾atricis nature. legibus in
omnibus obedire. si ałn pacta sua resoluenda. illi ꝑmittit
qui eum instituit ⁊ ordinat non deb ind̾i errare uł de¬
uiare ab ordine suo maxime in illa natura que in unita¬
de ꝑsone comincta est illi u̾bo ꝑ ꝙ facta est omnis natu¬

Expanded text:
est. Nam et si credamus a Christo carnem susceptam, non tamen ; quia cum omnia in ipso constent, nihil posset esse, ubi illum contingeret ium. Sic ergo constat in diversis locis uno horae momento esse posse corpus Christi; sed lege creatricis naturae, non creatae. Cum autem naturae creatae natura sit, creatricis naturae legibus in omnibus obedire; si haec aliquando pacta sua resolvenda illi permittit, qui eam instituit, et ordinat, non debet videri errare vel deviare ab ordine suo, maxime in illa natura, quae in virtute personae conjuncta est illi Verbo, per quod facta est omnis fac
Abbreviated transcription (Latin):
.s. in id ip̃m naturis nature utris res est. neutro carens.
que dicenda erat tante glorificationi angmento eo ꝙ inse¬
met ip̃o ꝓuexit. ut sicut dic̾ apłs. exaltaret illum ꝙ ⁊ dona¬
ret illi nomen ꝙ est suꝑ omne nomen. ⁊ si naturam carnisex
quo simime illi nature unita est in tanta uuitate ei. ab ipõ
comceptu uirginis est comfecta. ut nec sñ homine dicta nec
potuit xp̃t diuina quano magis cum exaltatione illa qua illa
exaltanit dens humilitatis eius. mutata est in gloriam infrͥmi¬
tas in uirtutem mors in intam. nam sil de humanitate einus

Expanded text:
naturis in idipsum naturae utriusque res est, neutro carens, quae ditanda erat tantae glorificationis augmento, eo in semetipso provexit ut, sicut dicit Apostolus, exaltaret illam, et donaret illi nomen, quod est super omne nomen? . Et si natura carnis, ex quo illi naturae summae unita est, in tanta unitate ei ab ipso conceptu Virginis est conserta, ut nec sine homine divina, nec potuit divina; quanto magis cum exaltatione qua illum exaltavit Deus, humilitas ejus mutata est in gloriam, infirmitas in virtutem, mors in vitam! Nam quod de humanitate ejus
Abbreviated transcription (Latin):
Isi qd̃ ille unus unum pocĩ misit in mundum. iste
u̾o unus non solum illud mium. s cuncta simul abstu¬
lit que addita inuenit. Uñ dit̾ apłs. non sicut ꝑ unum p̾can¬
tem iͣ est ⁊ domimi. Nam iudicium quidem ex imo in comdẽ
pnatõnem. grã autem ex multis delictis in iustificatõnem quia
natõni fac̾. gr̃a u̾o ex multis delictis iustificat hominem qui
p̾t̾ illud unum qd̃ ꝯmimit̾ cum omnibus orignalr̾ trax̾ sua
quo propria multa commisit.

Expanded text:
isi quod ille unus unum peccatum misit in mundum, iste isi quod ille unus unum peccatum misit in mundum, iste vero unus non solum illud unum, sed cuncta simul abstulit quae addita invenit. Unde dicit Apostolus: Non sicut per unum peccantem, ita est et donum: nam judicium quidmnationem, gratia autem ex multis delictis in justificationem . » Qnationi facit: gratia vero ex multis delictis justificat hominem, qui praeter illud unum, quod communiter cum omnibus originaliter traxit, sua quoque propria multa commisit.
Abbreviated transcription (Latin):
Inim aitem ex s . partibus comstat quia quͣ¬
de lectaitur simul hii omnes corporis sensus. alu̾i e
nim delecta hominem donium int̾ius ornatam comspi¬
cere. ebriosos in ea decantantes audire. ibidem ⁊ ipsũ
cormb de anatis potare. flores ꝑ domum aspersos ol
re t̃ringntu ita ⁊ inum genera sunt celectationis ad
quinq coporis sensus ꝑtiuentis. qr hiis .xxx. ⁊ uno: de¬
lectantur modis. ex quibus duplicia simplicib sunt
peiora. daplicibus triplicia. triplicibus quadruplicia.
qͣdruplici illud ꝙ ex quinq partibus conistat. Qu̾ato
enim plures sensiis in delectatione sociantur. tantom᷑
delectatio peioratur. Attam̃ alñ peior est uh̃is quam
om̃ni sił delectatio

Expanded text:
num autem ex quinque partibus constat, quia quandoque delectantur simul hi omnes corporis sensus. Aliquando enim delectat hominem domum interius ornatam conspicere, ebriosos in ea decantantes audire, ibidem et vinum cornibus deauratis potare, et flores per domum dispersos olfre. Triginta itaque et unum genera sunt delectationis, ad quinque corporis sensus pertinentia; qua his triginta et uno delectantur modis, ex quibus duplicia simplicibus sunt pejora, duplicibus triplicia, triplicibus quadruplicia, quadruplicibus illud quod ex quinque partibus constat. Quanto enim plures sensus in delectatione sociantur, tanto ipsa delectatio pejoratur. Attamen aliquando pejor est unius quam omnium simul delectatio
Abbreviated transcription (Latin):
ustos demptatõ tͥbłois. Ite ignis in hac ĩt̾m uita. fic̾ ꝙ apostolꝰ¬
dixit. si accidat duobus fidelibus. uni .s. cogitanti que sunt
quamuis coleat cum aittit. salius est quidem. sic tñ qͣi ꝑ ignem
quia urit eum dolor rerum. quas dileterat amissarum. s non
subu̾tit nͨ comsumit. fundam̃ti stablitate ates ⁊ corrupcõne mu¬
nitum.

Expanded text:
ulationis . Iste ignis in hac interim vita facit, quod Apostolus ait: Si accedat duobus fidelibus, uni scilicet cogitanti quae sunt quamvis doleat dum amittit; salvus est quidem, sic tamen quasi per ignem: quia urit eum rerum dolor, quas dilexerat, amissarum; sed non subvertit neque consumit fundamenti stabilitate atque incorruptione munitum.
Abbreviated transcription (Latin):
des p̾ciosos. s ligna. fenum stipulam. de hiis .n. dictumest. ꝙ per
ignem salui erut. qm̃ fundam̃ti m̃to non ꝑibunt. sic est intel¬
ligenoum. ut hiis manifestis non inueniatur esse ꝯͣrium. ligna
quippe ⁊ fenuni ⁊ stipłam. non absurde accipi possunt rerum
scłarium. quaniuis licite comcessarum. tales cupiditates. ut a
mitti sũ animi dolore non possint. cum autem iste dolor urit:
lit homo qui tali dolore uritur rebus quas iͣ dilig̾ mag̾ car̾e
quam xp̃õ ꝑ ignem fit saluus. Si autem res eus modi tempo¬
rales ac scłares tempore temptatõnis malu̾it ten̾e quam xpm̃
eum infundam̃to non hu̾it. quia ħ pͥore loco hu̾it. cum ĩ edifi¬

Expanded text:
des pretiosos, sed lignum, fenum, stipulam; de his enim dictum est quod per ignem salvi erunt, cum fundamenti merito non peribunt. Sic est intelligendum, ut his manifestis non videantur esse contraria. Ligna quippe et fenum, et stipula non absurde accipi possunt rerum saecularium quamvis licite concessarum. Tales cupiditates autem amitti, sine animi dolore non possunt. Cum autem iste dolor urit, lit homo, qui tali dolore uritur, rebus quas ita diligit, magis carere quam Christo, per ignem fit salvus. Si autem res ejusmodi temporales ac saeculares tempore tentationis maluerit tenere quam Christum, eum in fundamento non habuit, quia hoc priore loco habuit, cum in aedifi
Abbreviated transcription (Latin):
zeius lanacro in ectĩa baptitantur. nͨ abea ullo scrisma¬
te uł h̾esi pciduntur. incuantis tib scełibus iinant. q̃ nͭ dilu¬
ant peuitendo nec ełis redimant. s in eis us ad huius uite ulti¬
mui diem ꝑtinacissimẽ ꝑseu̾ent. sauii futuri ꝑ ignem. ħ. ꝙ
magnitudine facmorum qi flagiciorum q diuturno nõ tũ et̾¬
no igne puniri. s qui ħ credunt ⁊ tñ catholici sunt. humana
qͣdam beniuolencia mͥ uidentur. Nam scriptura diuina aliud
comsulta respondet. librum autem de has qõne comscripsi. cꝰ titu¬
potui. demonstͣui eam fidem saluos fac̾e. quam sat̾ eudentꝰ ex¬
p̾ssit paulus apłs dicens. In xpõ enĩ iħu nec cͥconicisio quisqͣm¬
in semet ipͣ. qui rursus ait. Si fidem dicat quis se hr̃e: oꝑa autẽ
non h̾eat: nunquid pot̾it fices saiuare eum. Porro autem si h̾o sce¬
łatus pp̃ solam fidem ꝑ ignem saluabitur. ⁊ sic est accipiendum qd̃
ait apłs paulus. ipẽ aũ saiuus er. sic tũ qͣi ꝑ ignem pot̾it gͦ salua

Expanded text:
ejus lavacro in Ecclesia baptizantur, nec ab ea ullo schismate vel haeresi praeciduntur, in quantislibet sceleribus vivant, quae nec diluant poenitendo, nec eleemosynis redimant, sed in eis usque ad hujus vitae ultimum diem pertinacissime perseverent, salvi futuri per ignem; licet pro magnitudine facinorum flagitiorumque diuturno, non tamen aeterno igne puniri. Sed qui hoc credunt, et tamen catholici sunt, humana quadam benevolentia mihi falli videntur: nam Scriptura divina aliud consulta respondet. Librum autem de hac quaestione conscripsi, cujus titupotui, demonstravi, eam fidem salvos facere, quam satis evidenter expressit Paulus apostolus, dicens: In Christo enim Jesu nein semetipsa qui rursum ait: Si fidem dicat quis se habere, opera autem non habeat, nunquid poterit fides salvare eum? Porro autem si homo sceleratus propter solam fidem per ignem salvatur, et si sic est accipiendum quod ait beatus Paulus a
Abbreviated transcription (Latin):
ipm sustinere non possum ut me h̾eam incogni¬
tum. Magna naiz negligentia est nescirre quid
illud sit quo celestia tam profunde cogitamus quo natura¬
lia tam subtili indagatone inuestigamus. ⁊ de ip̃õ quo c̾ato¬
re nr̃aͦ tam sublim̾a scire desid̾amus non est res ꝑegrina. nec
longe q̃renda. animus quo ista sapins s est nob̾cum adest
tractat. loquitur. ⁊ intꝰ nascitur. datum est ⁊̃ illi tam ĩgẽ¬
tum rerum: secreta scire ⁊ se ipm̃ cognosc̾e non potest pau¬
cis quidem l ip̃o animo animum cernere .i. ut ipẽ animus se
nideat. fieri autem non potest quidem diuina ꝓuidencia ut
inue̾iendi facultas de sit religiosis animis se ipõs ⁊ deum su¬
um caste pie ac diligent̾ qiuenͣtibus. Iocͥco reddam me mͥ¬
initio ⁊ deo meo. cui maxime debeo me ⁊ uidebo quid sit a¬
nimus ⁊ que patͥa eius

Expanded text:
 sustinere non possum ut me habeam incognitum. Magna namque est negligentia nescire quid illud sit, quo coelestia tam profunde cogitamus, quo naturalia tam subtili indagatione investigamus, et de ipso quoque Creatore nostro tam sublimia scire desideramus. Non est res peregrina, nec longe quaerenda: animus est quo ista sapimus. Sed semper nobiscum adest, tractat, loquitur, et intus versatur. Datum est illi tam ingentium rerum secreta scire, et se ipsum cognoscere non potest: paucis siquidem licet ipso animo animum cernere, id est, ut ipse animus se videat. Fieri autem non potest quadam divina providentia, ut inveniendi facultas desit religiosis animis se ipsos et Deum suum pie, caste ac diligenter quaerentibus: idcirco reddam me mihi, imo Deo meo, cui maxime me debeo, et videbo quid sit animus, et quae patria ejus
Abbreviated transcription (Latin):
niet ⁊ si corrumpi non desinet: nͨ bomim hr̃e utiq desinet qͦ
eam possit pͥuare corruptõ. quam si penitus totamq comsũ se¬
rit. ĩo millum bonum inerit. quia natura nulla erit. quo cͥca
bonuim comsumi̾e corruptõ non potest nͥ comsumenco naturam
omnis gͦ natura bonum magnum si corrumpi non potest. ꝑuũ
si potest. negari tñ bonum esse: nͥ stulte atq imꝑite ꝓr sus nõ
potest. q̃ si corruptõne comsumitur ne ip̃a i corruptõ rema

Expanded text:
niet. At si corrumpi non desinet, nec bonum habere utique desinet, quo niet. At si corrumpi non desinet, nec bonum habere utique desinet, quo eam possit privare corruptio. Quam si penitus totamque consumpserit, ideo nullum bonum inerit, quia natura nulla erit. Quocirca bonum consumere corruptio non potest, nisi consumendo naturam. Omnis ergo natura bonum est; magnum, si corrumpi non potest; parvum, si potest: negari tamen bonum esse, nisi stulte atque imperite prorsus non potest. Quae si corruptione consumitur, nec ipsa corruptio rema
Abbreviated transcription (Latin):
ditor sumine tonus est. bone funt. s quia non ficis
earum comditor fime atq ininutabiłr bone sunt. id̾o in eis ⁊
minui bonum ⁊angeri potest. s bono minni lmalum est. quamuis
quantunicimmiq miniatur remaneat aliquid nocẽ est. si ad huc nã
est. unĩ natura sit. Neq enim si qualiscimo ⁊ quantulacumos
natura est. comsini bonum ꝙ natura est. nͥ ⁊ ip̃a comsumatur:
pot̃: merito quippe nam incorrupta laudatur. porro si ⁊ incorru¬
ꝑtibilis sit. que corrũpi om̃ino non possit. multo est: proculo ͦ
landabilior. cum u̾o corrumpitur. id̾o malum. eius corruptõ. qi
eam qͣlicumq prinat bono. nam si nuillo bono priuat: nec noc
nocet autem adimendo bono. Quam din itaq natura corrum¬
pitur in est ei bonum quo priuetur. hac ꝑ ħ si nature aliquid re¬
manebit quod iam corrumpi nequeat. ꝓ fc̃o natura in corrup¬
tibilis er̃ ⁊ ad hoc tam magnum bonum in corruptõnem ꝑne¬

Expanded text:
nus est, bonae sunt: sed quia non sicut earum Conditor summe atque incommutabiliter bonae sunt, ideo in eis et minui bonum et augeri potest. Sed bonum minui malum est; quamvis, quantumcumque minuatur, remaneat aliquid necesse est si adhuc natura est unde natura sit. Neque enim, si qualiscumque et quantulacumque natura est, consumi bonum quo natura est, nisi et ipsa consumatur, potest. Merito quippe natura incorrupta laudatur: porro si et incorruptibilis sit, quae corrumpi omnino non possit, multo est procul dubio laudabilior. Cum vero corrumpitur, ideo malum est ejus corruptio, quia eam qualicumque privat bono; nam si nullo bono privat, non nocet: nocet autem; adimit igitur bonum. Quamdiu itaque natura corrumpitur, inest ei bonum quo privetur: ac per hoc si naturae aliquid remanebit quod jam corrumpi nequeat, profecto natura incorruptibilis erit, et ad hoc tam magnum bonum corruptione perve
Abbreviated transcription (Latin):
in opinone ⁊ nohuntate ⁊ locutione. ut cum digne
in platione se elimat ⁊ eam uult. ⁊ nĩ se iactat. Alñ ĩ uo¬
luntate ⁊ locutioie ⁊ opere. ut cum id̾o quia uult p̾late̾¬
nem hr̃e. fingit ierbo ⁊ oꝑe ⁊ actu dignum se esse: qͣm
⁊ ea libentius agat. quibus dignus uideatur esse. ⁊ ħ
idem arbitretur de se. non uult tamen p̾lationem l¬
de ut suam p̾lationem qua dignum se effimat et̃ ꝙͣꝙͣ¬
diu uult possidere. sñ ullo obstaculo hr̃e possit.

Expanded text:
 ut cum dignum se praelatione aestimat, et eam vult, et inde se jactat; aliquando in voluntate, locutione et opere, ut cum ideo quia vult praelationem habere, fingit verbo, et opere, et actu, dignum se esse, quamse praelatione, et ea libentius agat quibus dignus videatur esse, et hoc idem arbitretur de se, non vult tamen praelationem hte, ut suam praelationem, qua dignum se aestimat esse, quandiu vult possidere, sine ullo obstaculo habere possit.
Abbreviated transcription (Latin):
est cohibenda ut inde se comtineat ⁊ temixt. qñ u̾o ea agit uł co¬
gitat que suuit teniꝑalia. multipłr apls̾atur ⁊ tuc non est dicẽ
ad ifi̾ora: ne cum licita agit illicita comcupiscat

Expanded text:
est cohibenda, ut inde se contineat ac temperet. Quando vero ea agit et coest cohibenda, ut inde se contineat ac temperet. Quando vero ea agit et cogitat quae sunt temporalia, mulier appellatur: tunc non est dicenderiora progressio, et cum licita agit, illicita concupiscat
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ qd̃ spũale est ad simima euolat. ab infimis diuiditur. ut ad
sumima sublimetur ab anima stinditur. ut domino uniat᷑. qũ
qui adh̾et d̾o inuis spt̃ est. felix diuisio. ⁊ mirabilis seꝑatõ uͥ
pacem ⁊ transduullitatem. ꝑs autem suꝑior sublimatur adgb¬
riam ⁊ iocunditatem. l enim mens humana non sit eus
nature. cuius est deus. ymago tñ illius nature qua natura me
hor est iͥ requirenda. ⁊ iunestiganda in nob̾ quo in natura
nr̃a nichil ht̃ meluis. s prius mens ip̃a ni se ip̃a comsid̾anda
est. ⁊ in ea reꝑienda est ymago dei. mens gͥ qũ cogitatõne seres¬
pic̾ intelligit se ⁊ cognoscit. qñ comtemplatione ad d̾m ascnĩdis
ut deuni intelligat ⁊ diligat. ymago dei dicenda est cogitando et̾¬
et̾mini est. tunto mag̾ ince formatur ad ymaginem dei. ⁊ id̾o non

Expanded text:
piritus autem et quod spirituale est, ad summa evolat. Ab infimis dividitur, ut ad piritus autem et quod spirituale est, ad summa evolat. Ab infimis dividitur, ut ad summa sublimetur; ab anima scinditur, ut Domino uniatur: Quoniam qui adhaeret Deo, unus spiritus est . Felix divisio et mirabilis separatio, ubi pacem et tranquillitatem: pars autem superior sublimatur ad gloriam et jucunditatem. Licet enim mens humana non sit ejus naturae, cujus est Deus; imago tamen illius naturae, qua natura nulla melior est, ibi quaerenda et invenienda est in nobis, quo etiam natura nostra nihil habet melius. Sed prius mens ipsa in se ipsa consideranda est, et in ea reperienda est imago Dei. Mens igitur quando cogitatione se respicit, intelligit se et cognoscit; quando contemplatione ad Deum ascendit ut eum intelligat et diligat, imago Dei dicenda est: cogitando aeteeternum est, tanto magis inde formatur ad imaginem Dei: et ideo non
Abbreviated transcription (Latin):
dia. iͣ ut nec comtemplantis animus alt̾tãcium cogitatõnum cu¬
multuatõne turbetur. nichil omnino inueniens ꝙ uł ꝑ desid̾ium
petat uł ꝑ fastidium arguat. ł ꝑ odium accuset. intͣ contempla¬
dõnis transquillitatem totus colligitur ⁊ intro mittitur inꝙ̃¬
dam afftm multum inusitatum. ac nescio quan dulcedinem
que si senꝑ sic sentiretur. ꝓfcõ magna felicitas esset. nichil se¬
uideatur officio. purior autem pars in illud intime quietis se¬
cretum est. ⁊ sunme tͣusquillitatis archanum. felici iocun¬
ditate introducitur. uiiiꝰ enim sermo dei ⁊ efficax ⁊ ꝑe. oĩ. gla.¬
sione mirabilus c̾nitur. ubi id ꝙ essessenciałr unum est atq ĩ¬
diuiduum in se ipm̃ scinditur. ⁊ ꝙ simplex inse ⁊ sũ ꝑtibus com¬
stat.q. quadam ꝑticione d̾iditur. neq enim in ħ uno alia essenͣ
intelligitur. s cum ad distinctionem ponitir. gemina uis essencie

Expanded text:
dia; ita ut contemplantis animus nulla altercantium cogitationum tudia; ita ut contemplantis animus nulla altercantium cogitationum tumultuatione turbetur, nihil omnino inveniens quod vel per desiderium petat, vel per fastidium arguat, vel per odium accuset: sed intra contemplationis tranquillitatem totus colligitur, et intromittitur in quemdam affectum multum inusitatum introrsus ac nescio quam dulcedinem, quae si semper sic sentiretur, profecto magna felicitas esset. Nihil senoprio interim viduatur officio. Purior autem animae pars in illud intimae quietis secretum, et summae tranquillitatis arcanum felici jucunditate introducitur. Vivus quidem est sermo Dei et efficax, et penetravisione mirabilius cernitur, ubi id quod essentialiter unum est atque individuum, in se ipsum scinditur; et quod simplex in se et sine partibus constat, quasi quadam partitione dividitur. Neque enim in homine uno alia essentiintelligitur: sed cum ad distinctionem ponitur gemina vis ejusdem es