comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
no reũtent̃ homines. fallunt deos. Nec tibi amico opus est.
de cui teniuolẽcia dubites. Cct̾um nos & asiȩ & europe custo¬
des habes Bactra nͥ diuidat tanais. cõtingimꝰ. Ulera cap. lin
&usq ad thraciã. collibꝰ chraciȩ macedomiã cõiũstã ẽe sania
fert arq impio cuo finitimos hosces. an amucos uelis esse
cõsida. hec barbarꝰ. Contra. rex forcuna sua & cõsilus cor
sensurũ ẽẽ respondet. Nã & fortunã cui cõfidat. d eõsilium
suadienciũ. ne quiad tem̃e ꝙ andacter faciat secuurũ. Diuissis
Qegacis ĩ p̃paratas rates ex̾citũ ĩ posiue Aompres ulipeiuolis
sbcauerat. iussos ingenua subside: quo tuciores eens. adusus
lace & afronte circũdati armatis. Reliqͥ pose eos qͥ toxmeca
cõstiterant Remigẽ lonicã inducũ s cutoꝵ testudine a eraua
utres stram̃to replea uehebant obiesta era tuebã t. Ip̃e rex

Expanded text:
non reverentur homines, fallunt deos. Nec tibi amico opus est, non reverentur homines, fallunt deos. Nec tibi amico opus est, de cuius benivolentia dubites. Ceterum nos et Asiae et Europae custodes habebis: Bactra, nisi dividat Tanais, contingimus, ultra Tanain terras usque ad Thraciam colimus, Thraciae Macedoniam coniunctam esse fama fert. Utrumne imperio tuo finitimos hostes an amicos velis esse, considera.” Haec barbarus. Contra rex fortuna sua et consiliis eorum se usurum esse respondet: nam et fortunam, cui confidat, et consilium suadentium, ne quid temere et audacter faciat, secuturum. Dimissisque legatis in praeparatas rates exercitum inposuit. In proris clipeatos locaverat iussos in genua subsidere, quo tutiores essent adverslatere et a fronte circumdati armatis. Reliqui, qui post tormenta constiterant, remigem lorica non tutum scutorum testudine armati utres stramento repleti vehebant, obiectae rates tuebantur. Ipse rex
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ los deserta & humano culiu uacua. magisqͣ urbes q opui¬
lentos agros seqͥmur. Froide fortunã tuã piessisonanobus
tene. Dobrica est nec inuita ceneri potest. Salubre cõsiliũ
sequẽs qđ p̃sens tp̃s ostendic melius. mpone felicitati tue faer¬
Seniq si deꝰ es: tribuere mortalibus beneficia debes. nõ sua
enꝑeꝰ Sin autẽ ho es id qdđ es. semꝑ ee te cogita. Stultu ẽ eoꝵ
meminisse. ꝓpt̃̾ q̃ cui obliuusceris. quibꝰ bellũ nõ intuleris. bo¬
meramee potis uiti ł ã & firmissima ẽ int̾ pares amicicia sx
unident pͥares qͥ nõ fec̃e int̾ se picłim iiriũ. quos uiceris amicos
ibi ser e credas: Int̾ dñm & seruũ nulla amicicia ẽ acons
pocer belli tñ iura seruant᷑. Iurando gr̃am scytas sancire. ne
credidis. Colendo fidẽ iurãt. Grecoꝵ ista caucio ẽ: qͥfacta cõ¬
sionant. & deos inuccãt. Nos religionẽ in ip̃a fida nouimꝰ. Qt

Expanded text:
at nos deserta et humano cultu vacua magis quam urbes et opuat nos deserta et humano cultu vacua magis quam urbes et opulentos agros sequimur. Proinde fortunam tuam pressis manibus tene: lubrica est nec invita teneri potest. Salubre consilium sequens quam praesens tempus ostendit melius. Inpone felicitati tuae freDenique, si deus es, tribuere mortalibus beneficia debes, non sua eripere: sin autem homo es, id quod es, semper esse te cogita. Stultum est eorum meminisse, propter quae tui obliviscaris. Quibus bellum non intuleris, bonis amicis poteris uti. Nam et firmissima est inter pares amicitia, et videntur pares, qui non fecerunt inter se periculum virium. Quos viceris, amicos tibi esse, cave, credas. Inter dominum et servum nulla amicitia est: etiam in pace belli tamen iura servantur. Iurando gratiam Scythas sancire ne credideris: colendo fidem iurant. Graecorum ista cautio est, qui pacta consignant et deos invocant: nos religionem in ipsa fide ponimus. Qui
Abbreviated transcription (Latin):
qte glaris ad latrones ꝓsequendos uenire. oim gencũi qͣs
adiscilatio es. Lydiã cepisti. sp̃riã occupasti: ꝓsidẽ tenes
bas tanos habes in potestate: indos petisti. Iam eciã ad pecora
nĩa auaras & inscabiles manus porrigis. Quid tibi diuitus
opꝰ ẽ quȩ exurire cegune Frinꝰ oĩm sacietate parasti famã
ue qͦ plura habes succurrit acriꝰ q̃ nõ habes cupesillon
succurrit t̃ ꝗͣ dui circũ bactra hȩreas. Dũ rllos subigi
saguiam besare cȩpunt Bellũ tibi exuictoria nusci tunt lã
ut maior forciorq sis ꝗͣ qͥsquã tũ aliemgenã dãm pacaue¬
mouult Transi modo canam. Scies ꝗͣ late pateat. iũquã
tñ cõseqris scichas. Pampertas nĩa uelocior erit ꝙͣ excab e
tu is ses piealuae pot macionũ uehit. Rursus cũ cũ ꝓcul ab ẽẽ
nos credes. uidebis incuis casiris. Eadẽ enĩ uelocitate. & scqͥm̃
& fugimꝰ. Septhaꝵ solitudines. g̾cis eciã ꝓũbiis audio eludae.

Expanded text:
uendos venire, omnium gentium, quas adisti, latro es. Lydiam cepisti, Syriam occupasti, Persidem tenes, Bactrianos habes in potestate, Indos petisti: iam etiam ad pecora nostra avaras et insatiabiles manus porrigis. Quid tibi divitiis opus est, quae esurire te cogunt? Primus omnium satietate parasti famem, ut, quo plura haberes, acrius, quae non habes, cuperes. Non succurrit tibi, quam diu circum Bactra haereas? Dum illos subigis, Sogdiani bellare coeperunt. Bellum tibi ex victoria nascitur. Nam, ut maior fortiorque sis quam quisquam, tamen alienigenam dominum pati nemo vult. Transi modo Tanain: scies, quam late pateant, numquam tamen consequeris Scythas. Paupertas nostra velocior erit quam exercitus tuus, qui praedam tot nationum vehit. Rursus, cum procul abesse nos credes, videbis in tuis castris. Eadem enim velocitate et sequimur et fugimus. Scytharum solitudines Graecis etiam proverbiis audio eludi:
Abbreviated transcription (Latin):
nescias q̃ris occidẽ di te cõsiliũ iniuimꝰ: qͥa nõ ut ingenius mi¬
pare cepisti: s qͣsi inmancipia dñaris. Primꝰ ex oĩbꝰ patꝰ ip̃iꝰ
sopolis. parricidã & iã parentis sui clamitãs eeͣ cõsurgit.
ad hos manu obiecta. scełe & malis insanientẽ ultra negat.
audiendũ. Rex in hibico patre. dic̾e hinolaũ iuibet. Que ex
magr̃o didicisset callischene. Et hmolaꝰ. Utor inqͥie bñ¬
seuicie cuȩ suꝑ est: Quotꝰ qͥdẽ nõ auilissimo sanguae
atralus & phisotas. & parmenio & linchestes. alexander
& chotꝰ qͣntũ ad hostes ꝑtinet uiuunt. Scãt nacieecipili¬

Expanded text:
nescias, quaeris, occidendi te consilium iniimus, quia non ut ingenuis imnescias, quaeris, occidendi te consilium iniimus, quia non ut ingenuis imperare coepisti, sed quasi in mancipia dominari.” Primus ex omnibus pater ipsius Sopolis parricidam etiam parentis sui clamitans esse consurgit et ad os manu obiecta scelere et malis insanientem ultra negat audiendum. Rex inhibito patre dicere Hermolaum iubet, quae ex magistro didicisset Callisthene. Et Hermolaus: “Utor,” inquit, “benesaevitiae tuae superest? quotus quidem non e vilissimo sanguine? Attalus et Philotas et Parmenio et Lyncestes Alexander et Clitus, quantum ad hostes pertinet, vivunt
Abbreviated transcription (Latin):
cõsolãdã paciẽtiã u̾berũ. an ad incitãdũ uiuenũ dolorẽ dictũ
esse: in ambiguo fuisse. Rex ãi corpisq sopore discusso. cũ tãti
ꝑicłi qͦ euaserit imago ocłis oberraret. curilochũ.I. calentis
& cuiꝰdã cyridacis opulentis bonis ꝓtinꝰ donat. fr̃emq anteꝗͣ¬
ꝓsaluce eiꝰ p̃caret᷑ restinut. Scełis autẽ auctores. int̾q eos iͥ¬
calischenen uinctos asseruari iubet. Quibꝰ in regiã adductis.
toto die & nocte ꝓxima mero ac uigiliis grauis adquieuit.
Fost̾o autẽ. freq̃ns cõsiliũ adhibuit. Cui patres ꝓpinqͥq eoꝵ
macedoñ more: pire debebãt oĩm deuotis capitibꝰ qͥ sanguẽ
cõtigissent eos. Rex introduci cõuiratos. p̃t callisthenẽ iussic
Atq quȩ agitau̾ant sine cũctaciõe cõfessi sunt. Increpã cibꝰ
deinde uniu̾sis eos. ip̃e rex qͦ suo n̾to tm̃ insemet cogitassẽt

Expanded text:
consolandam patientiam verberum an ad incitandum iuvenum dolorem dictum consolandam patientiam verberum an ad incitandum iuvenum dolorem dictum esset, in ambiguo fuisse. Rex animi corporisque sopore discusso, cum tanti periculi, quo evaserat, imago oculis oberraret, Eurylochum L. talentis et cuiusdam Tiridatis opulentis bonis protinus donat fratremque, antesalute eius precaretur, restituit, sceleris autem auctores interque eos Callisthenen vinctos adservari iubet. Quibus in regiam adductis toto die et nocte proxima mero ac vigiliis gratis adquievit. Postero autem frequens consilium adhibuit, cui patres propinquique Macedonum more perire debebant omnium devotis capitibus, qui sanguine contigissent reos. Rex introduci coniuratos praeter Callisthenen iussit: atque, quae agitaverant, sine cunctatione confessi sunt. Increpantibus deinde universis eos ipse rex. quo suo merito tantum in semet cogitassent
Abbreviated transcription (Latin):
ne securi aĩ index & mesticiȩ: duobꝰ alt̾uis ptholomeũ ac leon¬
natũ excubãtes ad cubicli limẽ excicauer̃t. Itaq apcis foribus
& lumiẽ illato. sopitũ mero ac sõno excitãt regem. Ille paulatĩ
m̃te collecta. qͥd afferent int̾rogat. Nec cũctatꝰ eurilochꝰ nõ ex
toto domũ suam au̾sari deos dixit. qͥa fr̃ ip̃iꝰ qͣnꝗͣ impiũ facmꝰ¬
ausus foret. tam̃ & pęnitẽtiã eiꝰ ag̾et: & ꝑse potissimũ ꝓfice¬
ret᷑ indiciũ. In eã ip̃am noctẽ q̃ deced̾et insidias cõꝑatas
fuisse. acturos scelesti cõsilu et quos minime crełet rex. Tũ
epimenes cũcta ordine. cõscioꝵq noĩa exponit. Callisthenẽ
nõ ut participẽ facinoris noiatũ ẽẽ cõstabat: s solitũ pueroꝵ
ẜmonibꝰ uitupanciũ cͥminãciũq regẽ faciles aures prebere:
Qidã adiciunt. cũ ħ molaꝰ apd̾ eũ qͦ u̾b̾atũ eͥe̾ arege q̃reret᷑.
dixisse calisthenen: meminisse debe eos iã uiros ẽẽ. Idq ad

Expanded text:
ne securi animi index et maestitia e duobus alterius Ptolomaeum ac Leonnatum excubantes ad cubiculi limen excitaverunt. Itaque apertis foribus et lumine inlato sopitum mero аc somno excitant regem. Ille paulatim mente collecta, quid adferrent, interrogat. Nec cunctatus Eurylochus non ex toto domum suam aversari deos dixit, quia frater ipsius, quamse potissimum profiteretur indicium: in eam ipsam noctem, quae decederet, insidias conparatas fuisse, auctores scelesti consilii esse, quos minime crederet rex. Tum Epimenes cuncta ordine consciorumque nomina exponit. Callisthenen non ut participem facinoris nominatum esse constabat, sed solitum puerorum sermonibus vituperantium criminantiumque regem faciles aures praebere. Quidam adiciunt, cum Hermolaus apud eum quoque verberatum se a rege quereretur, dixisse Callistbenen, meminisse debere eos iam viros esse: idque ad
Abbreviated transcription (Latin):
porat ancipiti ꝓicło implicitꝰ. deos qͦ incusans q̃rebat se
hac̾e segnẽ. cuiꝰ uelocitatẽ nemo antea ualuisset effugereu
Mi suos ciede nõ simulari ualitudinẽ. Itaq. post dareũ
uittũ. anolos & uaces cõsulere desierat. Rursus ad sup¬
sricionẽ humanaꝵ genciũ ludibrio reuolutꝰ. aristrandum
cuicredulitatẽ suã addduxerat. explorare euencelre sre
sacficus uibet Mos erat aruspicibus exta sine rege spee¬
tare. & que portendent referre. Inc̾ hec ie dĩ sibies pe¬
cudu explorat euentꝰ lacenciũ reꝵ. pus iemtẽosi fłemam
inde amicos iuibet: ne cõtẽcione uotis ccatricẽ in firmam
ad huc rũpet. Ephescio. craterꝰ E enguus. erãt cũ custodibus
incab̾nacłm admissi. Discrim̃ inqͥt me occapauit meliore hos¬
tiũ ꝗͣ meo cp̃e. S necessitas ante rõnẽ est: maxime ĩ bello
qđ raro ꝓmititur tp̃e legere. Defecere bactriani inqͦꝵ cerui¬

Expanded text:
poterat. Ancipiti periculo inplicitus deos quoque incusans querebatur, se poterat. Ancipiti periculo inplicitus deos quoque incusans querebatur, se iacere segnem, cuius velocitatem nemo antea valuisset effugere: vix suos credere non simulari valitudinem. Itaque, qui post Dareum victum hariolos et vates consulere desierat, rursus ad superstitionem, humanarum mentium ludibrium, revolutus Aristandrum, cui credulitatem suam addixerat, explorare eventum rerum sacrificiis iubet. Mos erat haruspicibus exta sine rege spectare et, quae portenderentur, referre. Inter haec rex, dum fibris pеcudum explorantur eventus latentium reruia amicos iubet, ne contentione vocis cicatricem infirmam adhuc rumperet. Hephaestio et Craterus et Erigyius erant cum custodibus in tabernaculum admissi. “Discrimen,” inquit, “me occupavit meliore hostium quam meo tempore: sed necessitas ante rationem est, maxime in bello, quo raro permittitur tempora eligere. Defecere Bactriani, in quorum cervi
Abbreviated transcription (Latin):
submouendas macedoñ copias. Bactrianos. tanais absci¬
chis qͦs europas uocãt diuidit. Idem asiã e uropã finis
inefsuit. Cecerũ scichaꝵ gens haud ꝓcul thracia sita ged
oente: ad septẽtrionem se u̾cit. sarmacaꝵq uc ꝗdã icũ edi¬
dere nõ finicima: s pars ẽ. Recta deinde regionẽ aliũ ultͥ
istrũ lacentẽ colit. Ultima asiȩ q̃ hastra sune serigie u
Habitãt q̃ septẽtrioni ꝓpia sunt. frofunde inde silues. tra¬
steq solitu dines excipiunt. Rursus quȩ &ẽ canam & bã tra
ex pestan hinnano cultu haud disparia suntu ł coniꝰ cũ
hax gente nõ puusum bellũ alexander gestutꝰ oũe cõsre lo
ficus quã e modicꝰ cibꝰ & ceriucis extenuebar dolos. sanqi¬
cos isi cosuu nduocari iũbet. Terebat eũ nõ hosteb s iiquo¬
cas ipius Bacttiani defecerant. Sciche eciã lacessebãti dꝑse
nõ insiscere intra. nõ eqͦ uchi. nõ docere. nõ hortari suos

Expanded text:
submovendas Macedonum copias. Bactrianos Tanais ab Scysubmovendas Macedonum copias. Bactrianos Tanais ab Scythis, quos Europaeos vocant, dividit, idem Asiam et Europam finis interfluit. Ceterum Scytharum gens haud procul Thracia sita ab oriente ad septentrionem se vertit Sarmatarumque, ut quidam credidere, non finitima, sed pars est. Recta deinde regione saltum ultra Istrum iacentem colit, ultima Asiae, qua Bactra sunt, stringit. Habitant, quae septentrioni propiora sunt: profundae inde silvae vastaeque solitudines excipiunt. Rursus quae Tanain et Bactra spectant, humano cultu haud disparia sunt primis. Cum hac gente non provisum bellum Alexander gesturus, cum in conspeficiens, quam et modicus cibus et cervicis extenuabat dolor, amicos in consilium advocari iubet. Terrebat eum non hostis, sed iniquitas temporis: Bactriani defecerant, Scythae etiam lacessebant, ipse non insistere in terra, non equo vehi, non docere, non hortari suos
Abbreviated transcription (Latin):
oppidanis cõsiliũ defectionis appbantibus seqͥ cũ uidebãt᷑.
qͥa ꝓhib̾e nõ pot̾ant. Incerĩ alexander ad tananũ aniẽ
redit. & ꝗͣtũ soli occupau̾ant castris muro cirtũ dedit. lx.
stadioꝵ urb̾ murꝰ fuit. Hãc qͦ urbẽ allex andriã appella¬
ri iussit. Opꝰ tanta celeritate ꝑfectũ ẽ. ut. xuii die qua
munuñta excitata erãt. tecta qͦ urb absolu̾ent᷑. Ingẽs militũ
etam inc ip̃os fuerat ut suũ qͥsq munꝰ nã diusũ erate pͥmus
osteder Incolȩ noue urbi: dati captiui. Quos reddico p̃cio dñis
libauut. Quoꝵ posti. nũc qͦ nõ apud eos tã longa etat ii prẽ
memoriã alex andri exoleuer̃. At rex sachaꝵ cuiꝰ cũ ultrao
ramim impiũ erat. ratꝰ eã urbẽ quã inripa amius macedo¬
nes cõdicłant suis inpositã ẽẽ ceruicibus. frẽm carthasim
noĩe cũ magna eqͥcũ manu inisit ad diruẽdã eã. ꝓculq ãue

Expanded text:
oppidanis consilium defectionis adprobantibus: sequi tamen videbantur, oppidanis consilium defectionis adprobantibus: sequi tamen videbantur, quia prohibere non poterant. Interim Alexander ad Tanain amnem redit et, quantum soli occupaverat castris, muro circumdedit: LX stadiorum urbis murus fuit. Hanc quoque urbem Alexandriam appellari iussit. Opus tanta celeritate perfectum est, ut XVII die, quam munimenta excitata erant, tecta quoque urbis absolverentur. Ingens militum certamen inter ipsos fuerat, ut suum quisque munus — nam divisum erat — primus ostenderet. Incolae novae urbi dati captivi, quos reddito pretio dominis liberavit: quorum posteri nunc quoque non apud eos tam longa aetate propter mium erat, ratus eam urbem, quam in ripa amnis Macedones condiderant, suis inpositam esse cervicibus, fratrem, Carthasim nomine, cum magna equitum manu misit ad diruendam eam proculque amne
Abbreviated transcription (Latin):
longe emicuisse credebat. Cęt̾um ꝑtinacia oppidanoꝵ eius
iram accẽdic. Itaq captã urbẽ diripi iussic. Deletȩ mace¬
dones haud iniũria infestos ad meleagrũ & ꝑdicam redic
S nõ alia urbs: fortiꝰ obsidionẽ tulit. Quuppe & militũ
prompcissimi cecidẽ. & ipse rex adultimũ ꝑiłm uenit.
Nãq ceruix eiꝰ saxo ita icta ẽ: ut ocłis caligine obfus a
collaberet᷑. ne m̃tis qͥdẽ cõpos. Ex̾citus certe uelut erepto
in eo ingemuit. S in uictus adu̾sus ea q̃ cęt̾os t̾rent nõ
dũ ꝑcurato uuln̾e. acriꝰ obsidioni iusticit. naturalẽ celeri¬
tatem ira cõcitante. Cuniło gͦ suffosa menia. ingẽs nu¬
dauere spaciũ. ꝑ qđ irrupit. uictorq urbẽ dirui iussic
Hinc menedemũ cũ tribus milibꝰ pedicũ &. dcce eqͥtibꝰ
ad urbem maracandã misic. Spita menes cñsfuga p̃sidio
macedoñ inde deiecto. muris urb̾ eiꝰ incluserat se: haud

Expanded text:
longe emicuisse credebat. Ceterum pertinacia oppidanorum longe emicuisse credebat. Ceterum pertinacia oppidanorum iram eius accendit: itaque captam urbem diripi iussit. Deleta ea Memacenis haud iniuria infestus ad Meleagrum et Perdiccam redit. Sed non alia urbs fortius obsidionem tulit: quippe et militum promptissimi cecidere et ipse rex ad ultimum periculum venit. Namque cervix eius saxo ita icta est, ut oculis caligine offusa conlaberetur, ne mentis quidem compos: exercitus certe velut erepto iam eo ingemuit. Sed invictus adversus ea, quae ceteros terrent, non dum percurato vulnere acrius obsidioni institit naturalem celeritatem ira concitante. Cuniculo ergo suffossa moenia ingens nudavere spatium, per quod inrupit, victorque urbem dirui iussit. Hinc Menedemum cum tribus milibus peditum et DCCC equitibus ad urbem Maracanda misit. Spitamenes transfuga praesidio Macedonum inde deiecto muris urbis eius incluserat se non adeo
Abbreviated transcription (Latin):
noueis ide coroni capit̃ Signoq ut pubes mntfieent daco
reliqͥ inp̃dã cessere uictoris. Urbs diruta ẽ: ut cet̾i cladis eiꝰ
exẽplo cõtin̾ent᷑. Memaceni ualida gẽs obsidionẽ nõ ut ho¬
nestiorẽ mͦ: s etiã ut tuciorẽ ferre decreu̾ant. Ad quoꝵ ꝑti¬
naciam mitigandã. rex .l. eqͥtes p̃misit. qͥ dem̃ciã ip̃iꝰ ĩ dedi¬
tos simłq in exorabilẽ animũ indeuictos ostendent. Illi nͨ
de fide. nec depotencia regis ip̃os dubicare respõdẽt. Eqͥtes¬
q tende extra munim̃ta urb̾ iubent. Hospicalit̾ de in de
exceptos. grauesq epulis & somno: incẽpesta nocte adorti
int̾fecer̃. Alex ander haud secꝰ ꝗͣ par erat motꝰ urbẽ corona
circũdedit: municiorẽ. ꝗͣ ut pͥmo impetu capi posset. Itaq
dictũ est obsidentes. Statuerat autẽ parcere urbi conditȩ
a cyro. qͥ ppe nõ aliũ genciũ illaꝵ magis admiratꝰ ẽ. ꝗͣ hinc
regem & samirã in qͦs & magnĩtudinẽ aĩ ꝗ claricate rerum

Expanded text:
eiusdem corona capit, signoque, ut puberes interficerentur, dato reliqui in praedam cessere victoris. Urbs diruta est, ut ceteri cladis eius exemplo continerentur. Memaceni, valida gens, obsidionem non ut honestiorem modo, sed etiam ut tutiorem ferre decreverant: ad quorum pertinaciam mitigandam rex L equites praemisit, qui clementiam ipsius in deditos simulque inexorabilem animum in devictos ostenderent. Illi nec de fide nec de dementia regis ipsos dubitare respondent equitesque tendere extra munimenta urbis iubent : hospitaliter deinde exceptos gravesque epulis et somno intempesta nocte adorti interfecerunt. Alexander haud secus, quam par erat, motus urbem corona circumdedit, munitiorem, quam ut primo impetu capi posset. Itaquedictum est, obsidentem. Statuerat autem parcere urbi conditae a Cyro : quippe non alium gentium illarum magis admiratus est quam hunc regem et Samiramin, quos et magnitudine animi et claritate rerum
Abbreviated transcription (Latin):
introduci desidauit. Qui qͥa caput spitamenis ueste festũ
habebat. suspec tꝰ scrutãtibus qͥd octuleret. ostẽdit. Cõtun¬
dat ons exanguis notas palor. nec qͥs ẽẽt nosci satis pot̾at.
Ergo rex cͥcior fastꝰ. humanũ capute aisfeme eũ cabnacło
oe cessu. fercũstatꝰq qͥd rei sic: illo ꝓfitence cognose coino

Expanded text:
introduci desideravit. Qui, quia caput Spitamenis veste tectum introduci desideravit. Qui, quia caput Spitamenis veste tectum habebat, suspectus scrutantibus, quid occuleret, ostendit. Confuderat oris exsanguis notas pallor, nec, quis esset, nosci satis poterat: ergo rex certior factus, humanum caput adferre eum, tabernaculo excessit percontatusque, quid rei sit, illo profite
Abbreviated transcription (Latin):
abstineret. patet᷑q sortẽ quãcũq his fortuna fecisset. Sibi mor¬
cẽ dedicione eẽ leuiorẽ. Ae illa purgare se qđ que ucilra ẽe
cẽsebat muliebrit̾ forsicã. s fida cũ mẽte suasissec. De cetero
futurã inuiri pocestate. Spicamenes simulaco captꝰ obsequio.
dedie cõuiuiũ apparari iubet. Uino qͦ & epulis gͣuis & sei¬
misominꝰ incubiculũ fert᷑. Quẽ ut alto & graui somno sopitũ
sensit ẽt̃ uxor: gladiũ quẽ ueste occultau̾at scraoie Capdit¬
q eiꝰ abscisum cruore respsa seruo suo cõscio faemoris tradit.
Eodẽ comitãte sicuci erat cruẽta ueste. ĩmacedom̃ castio be¬
uenit. Nũciariq alexãdio iubet. eet q̃ ex ip̃a dedet agnosee.¬
Ile ꝓ cinꝰ barbarã uissic admiti. Quam ue respsam te uore
cõspexit. rat ad deplorãdã cõtumeliã uenisse: dicere q̃ aie¬
llet iubet. At illa seruũ quẽ inuescibulo staie uesserat

Expanded text:
abstineret patereturque sortem, quamcumque iis fortuna fecisset: sibi morabstineret patereturque sortem, quamcumque iis fortuna fecisset: sibi mortem deditione esse leviorem. At illa purgare se, quod, quae utilia esse censebat, muliebriter forsitan, sed fida tamen mente suasisset: de cetero futuram in viri potestate. Spitamenes simulato captus obsequio de die convivium apparari iubet vinoque et epulis gravis et semisomnus in cubiculum fertur. Quem ut alto et gravi somno sopitum esse sensit uxor, gladium, quem veste occultaverat, stringit caputque eius abscisum cruore respersa servo suo conscio facinoris tradit. Eodem comitante, sicuti erat cruenta veste, in Macedonum castra pervenit nuntiarique Alexandro iubet, essit admitti. Quam ut respersam cruore conspexit, ratus ad deplorandam contumeliam venisse, dicere, quae vellet, iubet. At illa servum, quem in vestibulo stare iusserat,
Abbreviated transcription (Latin):
doree borts pseme scipit se apolicus. Dende ne ilo qdẽ aicdini¬
cognouit. Utriq funꝰ om̃i apparatu atq honore celebratũ est.
euniꝗͣ facigata ꝓabsence cñsegit. Spicamenes uxoris ĩ modico
amore flagrabat. Quã egrã. fuga &e noua subinde exilia to¬
lantẽ. ĩ om̃e discͥuen comitẽ crahebat. Illa malis faciga ta
idẽtidẽ muliebres adhib̾e blãdicias: ut cãdẽ fugã sisteret
ue tonisq alexãdri clem̃ciã expcꝰ. plac̾et quẽ effug̾e nõ possec¬
Dres adulci erat lib̾i ex eo genici. Qes cũ pectori pr̃is adio¬
uisset. uit saltẽ eoꝵ misereri uellet orabat. Et qͦ efficaciores
ẽent p̃ces. haud ꝓcul erat alexander. Ille se ꝑdi nõ moueri
Cȩtum abire e cõspectu iubet. ad dito metu moitis: si se ocłis
eius obtulisset. Et ad desidiũ leuandũ noctes agere ine̾ pe¬
lices cepit. Ss penicus hȩrens amor. fascidio p̃senciũ accẽsus
e Itaq iursus uni ei dedicus. orare nõ destitit: ut tali cosilo

Expanded text:
nicognovit. Utriusque funus omni apparatu atque honore celebratum est. ei numquam fatigata pro absente transegit. Spitamenes uxoris inmodico amore flagrabat, quam aegre fugam et nova subinde exilia tolerantem in omne discrimen comitem trahebat. Illa malis fatigata identidem muliebres adhibere blanditias, ut tandem fugam sisteret victorisque AlexaTres adulti erant liberi ex eo geniti: quos cum pectori patris admovisset, ut saltem eorum misereri vellet, orabat: et, quo efficaciores essent. preces, haud procul erat Alexander. Ille se prodi, non moneri um eius occursu. Ceterum abire e conspectu iubet addito metu mortis, si se oculis eius obtulisset, et ad desiderium levandum noctes agere inter pelices coepit. Sed penitus haerens amor fastidio praesentium accensus est. Itaque rursus uni ei deditus orare non destitit, ut tali consilio
Abbreviated transcription (Latin):
rex addedicionẽ metu posse cõpelli ratꝰ. mxorcan misit nacio¬
nis eiꝰdẽ s dicionis suȩ. qͥ suaderet duci ut tradet petrã. Int̾im
ad augendã formidinẽ. & turres admouebant᷑.  excussa tor¬
m̃tis tela micabant. Itaq u̾ticẽ petre õĩ alio p̃sidio damnato
petiu̾unt. At oxartes trepidũ diffidentẽq rebus suis sisimi¬
thrẽ. cȩpic hortari ut fidem quã uim macedoñ inallet ex pe¬
riri neu moraret᷑ festinacionẽ uictoris ex̾citꝰ nundiã tẽdẽ¬
tis. Cui qͥl qͥs semet offerret. insuũ caput alienã cladẽ esse

Expanded text:
rex ad deditionem metu posse conpelli ratus Oxarten misit natiorex ad deditionem metu posse conpelli ratus Oxarten misit nationis eiusdem, sed dicionis suae, qui suaderet duci, ut traderet petram. Interim ad augendam formidinem et turres admovebantur et excussa tormentis tela micabant. Itaque verticem petrae omni alio praesidio damnato petiverunt. At Oxartes trepidum diffidentemque rebus suis Sisimithren coepit hortari, ut fidem quam vim Macedonum mallet experiri neu moraretur festinationem victoris exercitus in Indiam tendentis: cui quisquis semet offerret, in suum caput a
Abbreviated transcription (Latin):
regionis qua ĩ artissimũ cogit᷑ ualido monum̃to sepserãt. Fre¬
terfluebat torrẽs ãnis. tergo petra claudebãtur. Hanc manu
puiã incolȩ fec̾ant. S adicu specꝰ accipit. lucẽ. Inc̾iora nͥ illaco
lumine obsunt. Ferpetuꝰ cuniculꝰ iter p̃bet incãpo signoꝵ. nͥ
ĩdigenis. At alexander qͣmꝗͣ angꝰtias naturali situ munitas
ac ualidas manu barbari tuebant᷑. tam̃ arietibꝰ ad motis:
munim̃ta q̃ manu adiuncta erãt. cõcussit. fundisq & sagitis
ꝓpugnãcium plerosq deiecit. Quos ubi dispsos fugauit rui¬
nas munum̃coꝵ suꝑeg̾ssus. ad petrã admouit ex̾cicũ. Cȩtũ
int̾ueniebat fluuiꝰ cocuntibꝰ aquis ex supiore fastigio ĩuallẽ.
magniq oꝑis uidebat᷑ tã uastã uoraginẽ explere. Cędi tũ
arbores. & saxa cõgeri uissit. Ingẽsq barbaros pauor. rudes
adcalia oꝑa cõcusserat: excitatã molẽ subito c̾nentes. Itaq

Expanded text:
regionis, qua in artissimumcogitur, valido munimento saepserat. Praeregionis, qua in artissimumcogitur, valido munimento saepserat. Praeterfluebat torrens amnis, terga petra claudebat: hanc manu perviam incolae fecerant, sed aditu specus accipit lucem, interiora nisi inlato lumine obscura sunt. Perpetuus cuniculus iter praebet in campos ignotum nisi indigenis. At Alexander, quamquam angustias naturali situ munitas ac valida manu barbari tuebantur, tamen arietibus admotis munimenta, quae manu adiuncta erant, concussit fundisque et sagittis propugnantium plerosque deiecit. Quos ubi dispersos fugavit, ruinas munimentorum supergressus ad petram admovit exercitum. Ceterum interveniebat fluvius coeuntibus aquis ex superiore fastigio in vallem, magnique operis videbatur tam vastam voraginem explere: caedi tamen arbores et saxa congeri iussit. Ingensque barbaros pavor rudes ad talia opera concusserat excitatam molem subito cementes. Itaque
Abbreviated transcription (Latin):
ulner sd eciãe qduen as inuitat. Bacitianoꝵ exulũ qͥ ab ale¬
xãdro defec̾ant. receptacłi fuerat. S poscꝗͣ regẽ aduentare
cõꝑtũ est. pulsi abincolis. ũ. fere. &. d. cõgregant᷑. Om̃s eqͥces
erant. eciã in pace latrociniis assueti Tũ ferocia ĩgenia. nõ
bellũ mͦ. s eciã ueniȩ despacio efferau̾at. Ecaq ex imꝑuiso
adorti amyncã p̃torẽ alexãdri. dui anceps p̃liũ fecerant.
Adultimũ. dec. suoꝵ amissis qͦꝵ . ccc. hostis cȩpit dedere t̾ga
uictoribꝰ: haud sane młti. qͥppe.lxxx. macedoñ int̾fec̾unt.
p̃c̾q eos.ccc. &.l. saucii facti sunt: ueniã tñ eciã posi alt̾am
defet tionẽ impecrauer̃t. His infidẽ acceptis. in regionẽ qͣm
nauta appellant. rex cũ toto ex̾citu uenit. Satͣpes erat simi¬
thrides. duobꝰ ex sua matre siliis genitis. qͥppe apd̾ eos parẽ¬
tibus scupro coire cũ lib̾is fas est. Ñ. armatis popłaribꝰ. fauces

Expanded text:
Bactrianorum exulum, qui ab Alexandro defecerant, receptaculum fuerat: sed, postquam regem adventare conpertum est, pulsi ab incolis II milia fere et D congregantur. Omnes equites erant etiam in pace latrociniis adsueti: tum ferocia ingenia non bellum modo, sed etiam veniae desperatio efferaverat. Itaque ex inproviso adorti Amyntan, praetorem Alexandri, diu anceps proelium fecerant: ad ultimum DCC suorum amissis, quorum CCC hostis cepit, dedere terga victoribus haud sane inulti: quippe LXXX Macedonum interfecerunt, praeterque eos CCC et L saucii facti sunt. Veniam tamen etiam post alteram defectionem inpetraverunt. His in fidem acceptis in regionem, quam Nautaca appellant, rex cum toto exercitu venit. Satrapes erat Sisimithres duobus ex sua matre filiis genitis: quippe apud eos parentibus stupro coire cum liberis fas est. Is armatis popularibus fauces
Abbreviated transcription (Latin):
inducus. nec aut cibo refectꝰ. aut potu. qua ueniebat ex̾citꝰ
cõstitit. Nec ante ad curãdũ corpus recessit. ꝗͣ p̃t̾ierãt qui
agm̃: tocãq eã noctẽ cũ magno aĩ motu ꝑpetuis uigilus egit.
Nec post̾o die lȩtior erat. qͥa nec nauigia habebat: nec
pons erigi pot̾at. circũ ãnẽ. nudo & mat̾ia maximeꝰ sterili.
Consiliũ gͥ qđ unũ necessitas subicerat init. Utres ꝗͣ plu¬
rimos stramẽtis refectos diuidit. His incubãtes tnͣsnau̾e
amnẽ. qͥq pͥmi trãsierant. in stacionẽ erãt dũ traic̾ent cę¬
teri. Hoc mͦ sexto demũ dieꝰ. inult̾iore ripa totũ ex̾citũ ex¬
posuit. Iamq ad ꝑseq̃ndũ bessum statuerat ꝓgredi. cũ ea
quȩ ĩsusianis erant cognoscit. Spitamenes erat int̾ om̃s
amicos p̃cipuo honore cultꝰ abesso. S nullis m̾itis ꝑfidia
mitigari potest. Quȩ tam iã minꝰ in eo ĩuisa eeͣ pot̾at: qͥ a¬

Expanded text:
indutus nec aut cibo refectus aut potu, qua veniebat excercitus, constitit nec ante ad curandum corpus recessit, quam praeterierat omne agmen, totamque eam noctem cum magno animi motu perpetuis vigilas egit. Nec postero die laetior erat, quia nec navigia habebat nec pons erigi poterat terra circum amnem nuda et materia maxime sterili. Consilium igitur, quod unum necessitas subiecerat, init: utres quam plurimos stramentis refertos dividit. His incubantes transnavere amnem, quique primi transierant, in statione erant, dum traicerent ceteri. Hoc modo sexto demum die in ulteriore ripa totum exercitum exposuit. Iamque ad persequendum Bessum statuerat progredi, cum ea, quae in Sogdianis eveneiant, cognoscit. Spitamenes erat inter omnes amicos praecipuo honore cultus a Besso, sed nullis mentis perfidia mitigari potest: quae tamen iam minus in eo invisa esse poterat, q
Abbreviated transcription (Latin):
fuisse ꝗͣ sic ulciscerent᷑: s alexandro ꝓpicios insecutos
uictoriam semꝑ eciã hostis aduiuissent. Multitudo an
uindicacura bessum fuerit in e̾cũ ẽ. n illi qͥ uinx̾ant iussu
alexandri fecisse ip̃os em̃citi dubios ad huc aĩos terruissenc
Inequa im posicũ. alexandro tradicuri ducũt. Int hec rex qͥb̾
aũ. Grancide eiꝰ incolȩ erant. Mileto qͦndã iussit xerxes ãi
egtia redirent transierant. & in ea sede cõstit̾ant. qͥa sẽpacr
qt di dimaon appellat᷑ ing̃ciã xerses uiolau̾at. mores patru
nõ dũ exoluerant. s iã bilingius erant: paulati ad omes¬
nco extno sermone degen̾es. Magno gͥ gaudio rexẽ excipi¬
unc urtẽ seq dedentes. Ille milesios qui aprid epat inbi¬
litarent conuocari uibet. Netus odiũ miles gerebat inbi¬
Miadarũ gentẽ Frodicis gͦ siue iniurie siuie originis are

Expanded text:
fuisse, quem sic ulciscerentur, sed Alexandro propitios, cuius fuisse, quem sic ulciscerentur, sed Alexandro propitios, cuius victoriam semper etiam hostes adiuvissent. Multitudo an vindicatura Bessum fuerit, incertum est, nisi illi, qui vinxerant, iussu Alexandri fecisse ipsos ementiti dubios adhuc animi terruissent. In equum inpositum Alexandro tradituri ducunt. Inter haec rex, quibus dum. Branchidae eius incolae erant: Mileto quondam iussu Xerxis, cum e Graecia rediret, transierant et in ea sede constiterant, quia templum, quod Didymeon appellatur, in gratiam Xerxis violaverant. Mores patrii nondum exoleverant, sed iam bilingues erant paulatim a domestico externo sermone degeneres. Magno igitur gaudio regem excipiunt urbem seque dedentes. Ille Milesios, qui apud ipsum militarent, convocari iubet. Vetus odium Milesii gerebant in Branchidarum gentem. Prodi
Abbreviated transcription (Latin):
cunã nõ scelꝰ od̾ant bessi. Nãq ut alexãdrũ flumẽ oxum
suꝑasse cognouit. datapharnem & catenẽ qͥbꝰ a besso maxĩa
ꝗͣ rogabant᷑. assũptisq. uiiiͦ. fortissimis iuuenibꝰ. talẽ dolũ
incendũt. Spitamenes ꝑgit ad bessum. & remotis arbitris
cõꝑisse ait se insidiari ei datafarnẽ & catenẽ. ut uiuũ ale¬
xandro tradent. Aigitantes a se met occupatos eͬe iunctos
teneri. Bessus tãto merito ut credebat obligatꝰ. partĩ gr̃as
agit: partĩ auidꝰ explendi supplicii adduci eos iubet. Illi
manibꝰ sua sponte religatis a participibꝰ cõsilii trahebant᷑.
Quos bessus truci uultu incuẽs cõsurgit manibꝰ nõ tẽp¬
aturꝰ. Atq illi simulacione omissa circũsistũt eũ: & fru¬
stra repugirantẽ uincũt. Directo ex capite regni insigne
lac̾ataq ueste quã e spoliis occisi regis induerat. Ille deos
sui sceleris ultores adesse cõfessus: adiecit nõ dareo ĩ iqͦs

Expanded text:
on scelus oderat Bessi. Namque ut Alexandrum numen Oxum superasse cоgnovit, Dataphernem et Catanen, quibus a Besso maxima quam rogabantur, adsumptisque VIII fortissimis iuvenibus talem dolum intendunt. Spitamenes pergit ad Bessum et remotis arbitris conperisse ait se, insidiari ei Dataphernen et Catanen, ut vivum Alexandro traderent, agitantes : a semet occupatos esse et vinctos teneri. Bessus tanto merito, ut credebat, obligatus partim gratias agit, partim avidus expetendi supplicii adduci eos iubet. Illi manibus sua sponte religatis a participibus consilii trahebantur: quos Bessus truci vultu intuens consurgit manibus non temperaturus. Atque illi simulatione omissa circumsistunt eum et frustra repugnantem vinciunt derepto ex capite regni insigni lacerataque veste, quam e spoliis occisi regis induerat. Ille deos sui sceleris ultores adesse confessus adiecit non Dareo iniquos
Abbreviated transcription (Latin):
non sccibent alieno enĩ sanguine partã głam int̾cipi. ũtaq
rex cũ suspic aret᷑ maligniꝰ habitũ cͥe̾ sermonẽ. ꝓcũstari ꝓres.¬
mos cepits Qđ exclito audissent. Et ilł ad silendũ obscina us
aipis paulatĩ maiore uoce philippi ac tabellae inhelasesta
cõmemorat. oĩa p̃sencib̾ p̃ferens. Hinc int̾iuniores beuesq ona
cotento et s rex uelut pacient audiret qͥs clyt obrecebai suie¬
udesies ingete ira careꝑ ae . C etim cũ aĩo undet inracur si fuẽ¬
pcatit oito sermoni clycus impon̾et. nih eoꝵ omitente magis
exasꝑ abat Cado el ytus eciã ꝓmenionẽ defende saudebadĩd
ohilippi de acheni ẽsibus iuctoriã thebarũ p̃ferebat egendios

Expanded text:
intercipi. Itaque rex, cum suspicaretur malignius habitum esse sermonem, percontari proximos coepit, quid ex Clito audissent. Et illis ad silendum obstinatis Clitus paulatim maiore voce Philippi acta bellaque in Graecia gesta commemorat omnia praesentibus praeferens. Hinc inter iuniores senesque orta contentio est. Et rex, velut patienter audiret, quis Clitus obterebat laudes eius, ingeciter orto sermoni Clitus inponeret, nihil eo remittente magis exasperabatur. Iamque Clitus etiam Parmenionem defendere audebat et Philippi de Atheniensibus victoriam Thesbarum praeferebat excidio
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓtede iubet Cũq adurbẽ uentũ eet up̃m cũ ex pedita i anu
portam unitrat. phalaux mȩnia oppidi cutũireo sassadi ur
dato signo diripere urtẽ ꝓdicoꝵ receptacłm. ꝓposi odugũ
cedte Iur inermes passim trucidant᷑ meta ur ecueieis bongue
ant supplicio cĩ uelam̃tis p̃cibusq in hibi erudelotas po cesẽ
gande ut deic̾ent fundam̃ta muroꝵ ab imo moliũtur. ne
eutussis eca radicbꝰ linqͥret. Quȩ si inpos ꝓdicnonis a uc¬
tores s execintata cenit: uusta ultio eẽ nõ crudelicas uiderer

Expanded text:
ere iubet, cumque ad urbem ventum esset, ipse cum expedita manu portam intrat: phalanx moenia oppidi circumire iussa et dato signo diripere urbem, proditorum receptaculum, ipsosque ad unum caedere. Illi inermes passim trucidantur, nec aut commercio linguae aut supplicum velamentis precibusque inhiberi crudelitas potest. Tandem, ut deicerent, fundamenta murorum ab imo moliuntur, ne exustis etiam radicibus linqueretur. Quae si in ipsos proditionis auctores e
Abbreviated transcription (Latin):
elocuto liniusa concio assensa ẽ. Lacͥmȩ deinde om̃ibus
manare cȩper̃. Adeo in cõtrariũ repẽte mutatis. ut solũ ꝓ
eo ẽẽt qđ maxime leserat. Inuenis erat pͥmo etatis flore
pubescẽs. quẽ inẽ eqͥtes torm̃tis phylote conturbatos ntẽ¬
nus terror abstulerat. Desertũ eũ a comicibꝰ oł hesiuantẽ
it reutendi fugiendiq cõsiliũ. qͥ secuti erant occupauer̃
Ic̃ flere cȩpit. & os suũ cõu̾berare. mestus nõ sua uicẽ

Expanded text:
elocuto universa contio adsensa est: lacrimae deinde omnibus elocuto universa contio adsensa est: lacrimae deinde omnibus manare coeperunt adeo in contrarium repente mutatis, ut solum pro eo esset, quod maxime laeserat. Iuvenis erat primo aetatis flore pubescens, quem inter equites tormentis Philotae conturbatos alienus terror abstulerat: desertum eum a comitibus et haesitantem inter revertendi fugiendique consilium, qui secuti erant, occupaverunt. Is tum flere coepit et os suum converberare, maestus non suam vic
Abbreviated transcription (Latin):
ctantes miliciã ꝑducerẽ ad ce Qd̾ equidẽ feci. & libius
ꝗͣ expediebat mn executꝰ sum tuũ impium. Sorgiã & he¬
gateum. & gorgatan quoꝵ bona oꝑa uteris. inde ꝑduxi.
Quid gͥ iniqͥus ẽ ꝗͣ me: Qui si tibi nõ paruissen. iure
dacurꝰ fui penas. nunc pire qͥa paraui. Neq enĩ ulla a
equites adduxi quoꝵ pars secucura me nõ erat. si mi liciã
decrestancibus indulgere uoluissem. Seqͥtur gͦ ut qͥa illa
ꝓpt̾ hãc causam nascit᷑ nob̾: tu mitiges matrẽ. qͥ irȩ eius
nos obtulisci. Dũ hȩc amyntas agit. forte suꝑuener̃ qui
fr̃ẽm eiꝰ polemonẽ de quo ante ẽ dictũ fugientẽ cõsecuci
uinctũ reducebant. Infesta cõcio uix in hiberi pocuit.
qͥn ꝓtiũ suo more saxa in eũ iaceret: atquille sane ineicus
mea. Het si defendi nõ potest. meũ crim̃ sic. łloꝵ ob idipin
melior est causa qđ ego qui ꝓfugi suspectus sum lbus

Expanded text:
ctantes militiam perducerem ad te. Quod equidem feci et liberius, ctantes militiam perducerem ad te. Quod equidem feci et liberius, quam expediebat mihi, executus sum tuum imperium. Gorgiam et Hecataeum et Gorgidan, quorum bona opera uteris, inde perduxi. Quid igitur iniquius est quam me, qui, si tibi non paruissem, iure daturus fui poenas, nunc perire, quia parui? Neque enim ulla editum et DC equites adduxi: quorum pars secutura me non erat, si militiam detrectantibus indulgere voluissem. Sequitur ergo, ut, quia illa propter hanc causam irascitur nobis, tu mitiges matrem, qui irae eius nos obtulisti.” Dum haec Amyntas agit, forte supervenerunt, qui fratrem eius Polemonem, de quo ante est dictum, fugientem consecuti vinctum reducebant. Infesta contio vix inhiberi potuit, quin protinus suo more saxa in eum iaceret. Atque ille sane interritus: mea. Haec si defendi non potest, meum crimen sit. Horum ob id ipsum melior est causa, quod ego, quia profugi, suspectus sum.” At haec
Abbreviated transcription (Latin):
hoc unũ miliciȩ suȩ usurpantẽ: ut alienos equos pugnat᷑is
discribuat. Huc enĩ maloꝵ uentũ ẽ: ut u̾ba mea eodẽ cp̃e &
alexandro excusem & anciphani. Ac ħ̾cule mat̾ de nob̾ inimi¬
cis cuis scripsit. utinã prudenciꝰ eet sollicita ꝓfilio: & nõ ĩ anes
qͦ species anxio aĩo figuraret. Qua re enĩ nõ a scͥbit metꝰ sui
causã: Deniq nõ ostendit auctorẽ. quo facto dicto ue
ur̃o mota. tã crepidas tibi łras scripsit O miserã cõdici¬
onẽ meã qͥa forsitan nõ picłosius ẽ tat̾e ꝗͣ dic̾e. S u¬
cũq cessura res est: malo cibi defensionẽ meã displicere
ꝗͣ causam. Agnosces aucẽ q̃ dicturꝰ sum: quippe memini¬
sci cũ me ad ꝑducẽdos ex macedonia milites mitt̾es dixi¬
sse ce multos incegros iuuenes in domo tuȩ matris abs¬
condi. Erecepisci gͥ mͥ ne quẽ p̾ter ce incuerer: s detre¬

Expanded text:
hoc unum militiae ius usurpante, ut alienos equos pugnaturis hoc unum militiae ius usurpante, ut alienos equos pugnaturis distribuat. Huc enim malorum ventum est, ut verba mea eodem tempore et Alexandro excusem et Antiphani! At, hercule, mater de nobis inimicis tuis scripsit. Utinam prudentius esset sollicita pro filio et non inanes quoque species anxio animo figuraret! Quare enim non ascribit metus sui causam? denique non ostendit auctorem? Quo facto dictove nostro mota tam trepidas tibi litteras scripsit? O miseram condicionem meam, quia forsitan non periculosius est tacere quam dicere! Sed utcumque cessura res est, malo tibi defensionem meam displicere quam causam. Agnosces autem, quae dicturus sum: quippe meministi, cum me ad perducendos ex Macedonia milites mitteres, dixisse te, multos integros iuvenes in domo tuae matris abscondi. Praecepisti igitur mihi, ne quem praeter te intuerer, sed detre
Abbreviated transcription (Latin):
rit̾ & sine arbitriis locutꝰ est nob̾cũ. At ego purgare non
possem. si pͥdie quicꝗͣ exuet̾e uita ac more mucassem ..
Nũc uͦ sicut oĩbus diebus illo qͦ qui suspectꝰ ẽ fecimꝰ con¬
suetudo deluet crim̃. S eqͦs antiphani nõ dedimꝰ: ⁊ pͥdie
qͣ phylocas decec łꝰ est: hȩc mͥ cũ anciphane res erat. Qui
ni nos suspestos fac̾e uult qđ illo die eqͦs nõ dederimus
semecip̃m qđ eos desidau̾it purgare nõ poc̾it. Anceps enim
crim̃ esc÷ int̾retinentẽ et exigentẽ nͥ qd̾ melior ẽ causa suũ
nõ tradentis. ꝗͣ poscẽtis alienum. Cet̾um rex eqͦs decẽ habeo
eqͥbus anciphanes octo iã distribuerat his qͥ amiserãt suos.
Om̃ino duos ip̃e habebã. Quos cũ uellet abduc̾e hõ super¬
bissimꝰ. certe miqͥssime. nͥ pedes militare uellẽ retin̾e cogebar.
Nec inficias eo. lib̾i hõis aĩo locutũ ee̾ me cũ ignauissimo. Q

Expanded text:
riter et sine arbitris locutus est nobiscum. At ego purgare non riter et sine arbitris locutus est nobiscum. At ego purgare non possem, si pridie quicquam ex vetere vita ac more mutassem. Nunc vero, si, ut omnibus diebus, illo quoque, qui suspectus est, fecimus, consuetudo diluet crimen. Sed equos Antiphani non dedimus, et pridie, quam Philotas detectus est. Hie mihi cum Antiphane res erit. Qui si nos suspectus facere vult, quod illo die equos non dederimus, semetipsum, quod eos desideraverit, purgare non poterit. Anceps enim crimen est inter retinentem et exigentem, nisi quod melior est causa suum non tradentis quam poscentis alienum. Ceterum, rex, equos decem habui: e quibus Antiphanes octo iam distribuerat iis, qui amiserant suos, omnino duos ipse habebam: quos cum vellet abducere homo superbissimus, certe iniquissimus, nisi pedes militare vellem, retinere cogebar. Nec infitias eo, liberi hominis animo locu- tum esse me cum ignavissimo et
Abbreviated transcription (Latin):
cione uincentẽ cultũ a nob̾ ee̾ miraris: Tu hercule si ue¬
rũ audire aiis: rex huiꝰ nob̾ picłi es causa. Quis eiĩ aliꝰ
effecic. ut ad phylotã decurrerẽt qui plac̾e uellẽt tibi.
Ab illo traditi ad hũc gradũ amiciciȩ tuȩ ascẽdimꝰ. Is apd̾
te fuit. cuiꝰ gr̃am expetere & irã tim̾e possemꝰ. Sinõ prope¬
modũ tuo uerb̾atu ei om̃s te p̃tereunte iurauimꝰ. cosdem
nos inimicos amicosq habituros ee qͦs cu hab̾es. hoc sacra¬
mẽto pietatis obstricti obu̾sam̃: scilicet quẽ tu õibꝰ p̃fere¬
bas. Egicur si hoc cͥmen ẽ: paucos innocẽtes habes inimo
ħcule neminẽ. Om̃s enĩ phylocȩ amici eẽ uoluer̃. s cotidẽ
quot uolebãt eẽ nõ pot̾ant. Ita si a cõsciis amicos nõ diui¬
dis. nec ab amicis quidẽ seꝑabis. illos qͥ idẽ ee uoluer̃. Qa¬
gͥ cõscienciȩ affercur indiciũ: Ut opinor qͥa pͥdie familia¬

Expanded text:
tione vincentem cultum a nobis esse miraris? Tu, hercules, si vetione vincentem cultum a nobis esse miraris? Tu, hercules, si verum audire vis, rex, huius nobis periculi es causa. Quis enim alius effecit, ut ad Philotan decurrerent, qui placere vellent tibi? Ab illo traditi ad hunc gradum amicitiae tuae ascendimus: is apud te fuit, cuius et gratiam expetere et iram timere possemus. Si non propemodum in tua verba, at tui omnes te praeeunte iuravimus, eosdem nos inimicos amicosque habituros esse, quos tu habe- res. Hoc sacramento pietatis obstricti aversaremur scilicet, quem tu omnibus praeferebas ! Igitur, si hoc crimen est, pahercules, neminem. Omnes enim Philotae amici esse voluerunt, sed totidem, quot volebant esse, non poterant. Ita, si a consciis amicos non dividis, ne ab amicis quidem separabis illos, qui idem esse voluerunt. Q conscientiae adfertur indicium? Ut opinor, quia pridie familia
Abbreviated transcription (Latin):
uercim̃. quis ferre nos potese: Quis illã aĩoꝵ alacͥtatẽ con¬
tinere militanciũ: Nec indignacio nec lȩcicia morata ȩsc.
Ad om̃s affec łꝰ impetu rapimur. Uicuperamꝰ. laudamꝰ. mĩ¬
serem̃. irascim̃. ut cũq p̃sens mouit affectio. Modo ĩdiã
adire. & occeanũ libet. mͦ cõuigũ & lib̾oꝵ pacriȩq memo¬
na occurrie. S has cogitaciones. has int̾ se colloquenciũ
uoces: signũ tuba datum fuit. In suos quisq ordines currimꝰ
& qͥcquid irarũ ĩ tab̾nacło cõceptũ ẽ: in hostiũ effundit᷑
capita. Utinã philotas qͦ intra uerba peccasset. Froinde
ad id reu̾tar ꝓpt̾ qd rei sumꝰ. Amiciciã quę nob̾ cũ phy¬
lota fuit adeo non eo inficias ut ex petisse ꝙͦ nos magnos¬
q ex ea fructus ꝑcepisse cõfitear. An uͦ parmenionis q̃m
tibi ꝓximũ ee̾ uoluisti filiũ. om̃s pene amicos tuos digna¬

Expanded text:
vertimur, quis ferre nos potest? quis illam animorum alacritatem convertimur, quis ferre nos potest? quis illam animorum alacritatem continere? Militantium nec indignatio nec laetitia moderata est: ad omnes adfectus impetu rapimur. Vituperamus laudamus, miseremur irascimur, utcumque praesens movit adfectio: modo Indiam adire et Oceanum libet, modo coniugum et liberorum patriaeque memoria occurrit. Sed has cogitationes, has inter se conloquentium voces signum tuba datum finit: in suos quisque ordines currimus, et, quidquid irarum in tabernaculo conceptum est, in hostium effunditur capita. Utinam Philotas quoque intra verba peccasset! Proinde ad id revertar, propter quod rei sumus. Amicitiam, quae nobis cum Philota fuit, adeo non eo infitias, ut expetisse quoque nos magnosque ex ea fructus percepisse confitear. An vero Parmenionis, quem tibi proximum esse voluisti, filium omnes paene amicos tuos digna
Abbreviated transcription (Latin):
si niħ inqͥt int̾est regis petito utdũ dico uincłis liberer rex
solui utrũq iubet. Desid̾antiq amyntę ut habitꝰ qͦ redderet᷑
armigeri: lanceã dari iussit. Quã ut leua cõp̾hendit: euita¬
to eo loco inqͦ alexãdri corpꝰ paulo ante iacuerat. qͣliscũq in¬
qͥt exitus nos ianet rex: cõfitemͣ ꝓspũ tibi debituros. crisci
corpibꝰ aĩsq. habitũ eciã in qͦ te comitari solemꝰ reddidisui. Ca¬
usã nõ possumꝰ. fortunã tun̾e desinemꝰ. Et q̃so pmictas mͥ id
pͥmũ defendẽ: qđ ate ultimũ obiectũ ẽ. Nos rex sermonis ad¬
blanda or̃one purgari. Cet̾um eciã si milices tui uł ĩ agmĩe
deficiẽtis & facigati. uł inacie ꝑiclitãtis. uł in tab̾nacło ȩgri
& uulu̾a curantis. aliqͣ uox asꝑior eͣeͬt accepta. Merueramꝰ
fortibꝰ factis. ut malles ea tp̃ri nr̃o ĩputare ꝗͣ aĩo. Cũ qͥd
& inuisi sunt. Contra cũ donis honoram᷑. cũ p̃miis onusti re¬

Expanded text:
il,” inquit, “interest regis, peto, ut, dum dico, vinculis liberer.” Rex solvi utrumque iubet desiderantique Amyntae, ut habitus quoque redderetur armigeri, lanceam dari iussit. Quam ut laeva conprehendit, evitato eo loco, in quo Alexandri corpus paulo ante iacuerat: “Qualiscumque,” inquit, “exitus nos manet, rex, confitemur prosperum tibi debituros, tristiocorporibus animisque: habitum etiam, in quote comitari solemus, reddidisti. Causam non possum us, fortunam timere desinemus. Et, quaeso, permittas mihi id primum defendere, quod a te ultimum obiectum est. Nos, rex, sermonis adblanda oratione purgari. Ceterum etiam si militis tui vel in agmine deficientis et fatigati vel in acie periclitantis vel in tabernaculo aegri et vulnera curantis aliqua vox asperior esset accepta, merueramus fortibus factis, ut malles ea tempori nostro inputare quam animo. Cum quid et invisi sunt. Contra cum donis honoramur, cum praemiis onusti re