comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mus. Hanc uiam et hanc patriam psal¬
mista urderat: cum dicebat. Ex discipli
na tua correxit me in finem. Disciplina
namq dei in finem corrigit: quia ple-¬
ne et ꝑfecte hominem reformans. per
urtutem ad beatitiroinem ꝑducit.
Hanc uiam et hanc patã tt̃ ẽ uiderat. cũ
namq ꝑ q̃uod bonitatem uenitur ad
beatituoinem: atq ideo bonitatem do¬
ceri se petiit: quia ꝑ hanc ad illam per¬
ting̾e concupiuit. S quia rursus uioit
quod ad bonitatem obtinendam disci¬
pliua ẽẽt necessaria: ad iunxit et dixit.
Disciplinam doce me. Paratus enim
erat disciplinam seruare: &e non solũ
ad illam seruandam spontaneum ob
tulit se: s ut illam quoq mereretur
uroit neminem seruare posse discipli¬
nam boni operis qui non habeat sci¬
entiam uere discretionis: hanc quoq
sibi dari. quasi quoddam fundamen¬
tum et principium sc̃ȩ conuersatiõis
postulauit. H onitatem inquit et dis¬
ciplinam oe scientiam doce me. Et

Expanded text:
mus. Hanc viam et hanc patriam Psalmus. Hanc viam et hanc patriam Psalmista viderat cum dicebat: « Beati ina tua correxit me in finem . » Disciplina namque Dei in finem corrigit, quia plene et perfecte hominem reformans, per virtutem ad beatitudinem perducit. Hanc viam et hanc patriam tunc etiam viderat cum namque quod per bonitatem venitur ad beatitudinem, atque ideo bonitatem doceri se petit, quia per hanc ad illam pertingere concupivit. Sed quia rursum vidit quod ad bonitatem obtinendam disciplina necessaria esset; adjunxit et dixit: « Disciplinam doce me. » Paratus enim erat disciplinam servare, et non solum ad illam servandam spontaneum se obtulit, sed ut illam quoque accipere a vidit neminem servare posse disciplinam boni operis, qui non habeat scientiam vere discretionis, hanc quoque sibi dari quasi quoddam fundamentum et principium sanctae conversationis postulavit. « Bonitatem, inquit, et disciplinam, et scientiam doce me. » Et
Abbreviated transcription (Latin):
a fãs largiente domino de ua-¬
na conuersatione huius se¬
culi ꝑ desiderium sc̃m col¬
uersi estis: et ad ipꝰsum qui uos fecit
tota mentis intentione ac uoto redire
disponitis: oportet uos ipsam uiam dis¬
cere ꝑ quam possitis ad illum quem q̃ri¬
tis ꝑuenire. Ipse est enim uera et sempi¬
terna uita: extra quem sicut nemo felicit¬
uiuere potest: ita quicumq in ipso ⁊ cũ
ipso uiuit beatus est. Si gͥ deum que¬
ritis. immo quia queritis: ueram pro¬
fecto ac ꝑpetuam beatitudinem hab̾e
descoeratis. Ad beatitiroinem autem
nemo uenire potest. nisi ꝑ uirtuten. &
uirtus non alio modo ueraciter appre¬
henditur. nsi disciplina uirtutis nos
negligenter custodiatur. Usus enim
disciplinȩ ad uirtutem animum diri¬
git: uirtus autem ad beatitudinem
ꝑduicit: ac ꝑ hoc exercitium disciplinȩ
ẽẽ debet ur̃a inchoatio. uirtus ꝑfectio.
premium uirtutis ȩterna beatitudo.
Hec est fr̃s uia: ista est patria. ꝑ quam
currimus. et ad quã ꝑuenire desid̾a¬

Expanded text:
atres, largiente Domino de vana conversatione hujus saeculi per desiderium sanctum conversi estis, et ad ipsum qui fecit vos tota mentis intentione ac voto redire disponitis, oportet vos nunc ipsam viam discere per quam possitis ad illum quem quaeritis pervenire. Ipse est enim vera et sempiterna vita, extra quem sicut nemo vivere potest, ita quicunque in ipso et cum ipso vivit, beatus est. Si igitur Deum quaeritis imo quia quaeritis veram profecto ac perpetuam beatitudinem habere desideratis. Ad beatitudinem autem nemo venire potest nisi per virtutem, et virtus non alio modo veraciter apprehenditur, nisi disciplina virtutis non negligenter custodiatur. Usus enim disciplinae ad virtutem animum dirigit, virtus autem ad beatitudinem perducit. Ac per hoc exercitium disciplinae esse debet vestra inchoatio, virtus perfectio, praemium virtutis aeterna beatitudo. Haec est, fratres, via, et ista est patria, per quam currimus et ad quam pervenire desidera
Abbreviated transcription (Latin):
c̃. Quomͦ gͦ currere debet desidiũ nr̃m
ximꝰ. & unũ mundꝰ hãt incursu desidiiꝰ
nr̃i: &e ẽ in desidio ordinata caritas. Amor
ordinare currere pot̃. De do crit: qñ de ipso
accip̃. uñ cũ dilig̃. Cũ do cͣrit: qñ eiꝰ uolunta

Expanded text:
est. Quomodo ergo currere debet desiderium nostrum? est. Quomodo ergo currere debet desiderium nostrum? roximus, et unum mundus habeat in cursu desiderii nostri. Et est in desiderio ordinata charitas. Amor ordinate currere potest. De Deo currit quando de ipso acc
Abbreviated transcription (Latin):
insemet ipso ñ caꝑet. pleniꝰ atq ꝑfectiꝰ
ꝑ caritatẽ ꝓrimi in alc̾o possidet: &. bo¬
nũ õĩũ fieret totũ singłorũ. Oidinate
gͦ caritatẽ. Qd ÷ ordinate caricatem
Si desidium ÷ amor. bñ currat: sigau¬
dium ẽ. bene quiescat. Est enĩ amor sic̃
dictũ :÷ delectatio cordis alicuiꝰ ad aliqͥd
ꝓpt̾ aliqͥd: desidiũ in appetendo. ⁊ inꝑfru
endo gaudiũ. ꝑ desidiũ currens. ⁊ reqͥes¬
cens ꝑ gaudiũ. Currens ad illud. reqͥ¬
escens in illo. Ad qͥd Aut in qͦ dudide
si forte explicare possimꝰ qͦ currere de¬
beat amor nr̃: aut in quo requiescere.
Tria quȩdã sunt. q̃ amari bene aut
Desidĩum currit. gaudiũ reqͥescit. ꝓp¬
ter qd̃ gaudiũ uniforme ẽ. qr sẽꝑ ĩ u¬
no ẽ.: nec uicissitudine uariari pot̾.
Desidiũ aut̃ motꝰ mutabilitatẽ sus¬
cipit᷑ ⁊ iccirco ñ se continet ĩ uno. sed
uarias species rep̃sentat. Oĩs namq cursus:
aut de illo ÷ aut cum ilio aut millo ad qd̃

Expanded text:
in semetipso non caperet, plenius atque perfectius per charitatem proximi in altero possideret, et bonum omnium fieret totum singulorum. Ordinate ergo charitatem. Quid est, ordinate charitatem? Si desiderium est amor, bene currat; si gaudium est, bene requiescat. Est enim amor, sicut dictum est, delectatio cordis alicujus ad aliquid propter aliquid, desiderium in appetendo, et iendo gaudium: per desiderium currens, et requiescens per gaudium: currens ad illud, requiescens in illo. Ad quid, aut in quo? Audite, si forte explicare possimus, quo currere debeat amor noster: aut in quo requiescere. Tria quaedam sunt, quae amari bene aut Desiderium currit: gaudium requiescit. Propter quod gaudium uniforme est, quia semper in uno est: nec vicissitudine variari potest. Desiderium autem mutabilitatem suscipit, et idcirco non se continet in uno, sed varias species repraesentat. Omnis namque cursus aut de illo est, aut cum illo, aut in illo ad quod
Abbreviated transcription (Latin):
nec aliud cõpelli inuicũ. S iccirco uere
&. sũme lib̾um. qr ñ possit uł aliud pati
Qͣ. uelle. uł aliud uelle qͣm posse: siue aliud
posse quã bene uelle. Sic emmanuel bu¬
tiru ⁊ mel comedit ut sciret .r. i .⁊.e.b. ⁊¬

Expanded text:
nec ad aliud compelli invitum. Sed idcirco vere nec ad aliud compelli invitum. Sed idcirco vere et summe liberum, quia non possit vel aliud pati quam velle, vel aliud velle quam posse, sive aliud posse quam bene velle. Sic Emmanuel butyrum et mel comedit, ut sciat reprobare
Abbreviated transcription (Latin):
ut innr̾o humiliatꝰ. in ipso ⁊ desuꝑ qd̾ tu¬
um erat acciꝑes: & qd̃ nr̃m erat subtꝰ tͥ so¬
ciares. Gͣ emmanuel factus es nob̾cũ d̾s. ut
posses butirũ ⁊ mel comedẽ: & int̾ come¬
dendũ disce̾s bonũ eligere. malũ reꝓbare
S qͥddico. Qͥs ÷ sapiens ut incelligat
hec: Quał gͦ tu d̾̃s eras antiquus a p̾nci¬
pio. qͥ inpͥncipio lucẽ diuifisti ac tenebͣs:
sibonũ elige̾ ⁊ malũ repbare nesciebas: An
forte ⁊ ħ nescire uirtutis erat. ⁊ disce̾ digna.¬
tioĩs: qi electio ad diuinã nat᷑am ñ ꝑtitiu¬
it. cuiꝰ ad utr̃ulibet se hab̾e ñ fuit: Ergo
emmanuel elige̾ ⁊ repbare didic̃: qr qui
insui nat᷑a conditioni ñ subiacebat. in
nr̃a lib̾um arbitͥum assũpsit. Cui inse
confirmataͬ dedit posse. ñ posse in malũ
defice̾:⁊ boni electionẽ. uoluncate lib̾a si¬
ne coactione. Neq iecirco minus lib̾um
co qd̃ nec aliud pati possit uoluntariũ.

Expanded text:
ut in nostro humiliatus, in ipso et desuper quod tuut in nostro humiliatus, in ipso et desuper quod tuum erat acciperes, et quod nostrum erat subtus, tibi sociares. Ergo Emmanuel factus es nobiscum Deus, ut posses butyrum et mel comedere, et inter comedendum disceres, bonum eligens, malum reprobare. Sed quid dico? quis est sapiens ut intelligat haec? Qualis ergo tu Deus eras antiquus a principio qui in principio lucem divisisti ac tenebras, si bonum eligere et malum reprobare nesciebas? An forte et hoc nescire virtutis erat, et discere dignationis, quia electio ad divinam naturam non pertinuit, cujus ad utrumlibet se habere non fuit? Ergo Emmanuel eligere et reprobare didicit, quia qui in sui natura conditioni non subjacebat, in nostra liberum arbitrium assumpsit. Cui in se confirmato dedit posse non posse in malum deficere, et boni electionem voluntate libera sine coactione. Neque idcirco minus liberum eo quod nec aliud pati possit voluntarium,
Abbreviated transcription (Latin):
cimꝰ. Qͣlis ÷ laus ista. si tñ laus dicen
ita inclinari dignatꝰ ẽ. ut acciꝑe posset
ineo qd̾ assũpsit. id qd sẽꝑ ht̃ in eo qd̾ fuit
hoc enim ds homo ꝑ exꝑientiam g̾stauit
ex tpr̃ qd̃ ipse ħo ds ꝑ nacurã erat ex et̾nita¬
te. Gͣ mel comedit diuinitatis humanitas:
cũ se infudit atq unuit infirmi tati ma¬
iestas. Ibi humana nat᷑a pleno societatis
gustu suꝑnã dulcedinẽ haurire cep̃. uͥto¬
tum qd̃ ÷ de eiꝰ in effabili gr̾ã sibi unitum
accepit. ẽ am̃ comedẽ hominis erat eẽ cibũ
diuinitatis. Uerus gͦ ħo emmanuel qͥ mel
mel fuit. ñ ꝑ exꝑientiã dicens. s ꝑ nat᷑am
ipse ħo accep̃ ꝑ exꝑientiã. qd̃ fuit ds ipse
ꝑ nat᷑am. E emmatiuel bone nob̾c̃ d̾s ꝓpt̃¬
ea tu butir̾u ⁊ mel comedẽ potiusti: quia
emmnanuel factus es nob̾c̃ ds. Ds̃ enĩ apd̃
te. nec acciꝑe potiusti qd̃ eras: nec qd ñ eras
sustine̾. Ept̾ca ẽmanuel factus es nobc̃ ds. ⁊

Expanded text:
cimus? Qualis est laus ista si tamen laus dicendi pro nobis ita inclinari dignatus est, ut accipere posset in eo quod assumpsit id quod semper habet in eo quod fuit. Hoc enim Deus homo per experientiam gustavit ex tempore, quod ipse homo Deus per naturam erat ex aeternitate. Ergo mel comedit divinitatis humanitas, cum se infudit atque univit infirmitati majestas. Ibi humana natura pleno satietatis gustu supernam dulcedinem haurire coepit, ubi totum quod est Deus ineffabili gratia sibi unitum accepit. Tamen comedere hominis erat, esse cibum divinitatis. Verus ergo homo Emmanuel qui melmel fuit non per experientiam discens, sed per naturam ipse homo accepit per experientiam quod fuit Deus ipse per naturam. O Emmanuel bone, nobiscum Deus, propterea tu butyrum et mel comedere potuisti, quia Emmanuel factus es nobiscum Deus. Deus enim apud te, nec accipere potuisti quod eras, nec quod non eras sustinere. Propterea Emmanuel factus es nobiscum Deus,
Abbreviated transcription (Latin):
qñ mundũ relinqt. qñdo scandala eua¬
dat qn̾ uerã pacẽ inueniat:. semꝑ cor
sursũ habeat. & desidiũ insuꝑna ele¬
uatũ. Si qͣndo ambulat. siqn̾ sedet. si
qñ agit. si qñ quiescit: qͥcqͥd eg̾it cor a
deo ñ recedit. Tacens dm̃ cogitat᷑. lo q̃ns.
nil pret̾ dm̃. & qd̃ ad dĩ amorẽ ꝑtinet
loqͥ desicd̾at: alios ad caritatẽ exhortã¬
do se ipsũ inflãmat᷑ caritatẽ oĩb cõm̃
dat: ꝗͣ dulcis amor łi. ꝗͣ amarus. &
ꝗͣ impurꝰ sit. amor huiꝰ scłi. ñ solũ uoce:
s oꝑe quoq oĩb demonstrat. Deridet
huiꝰ mundi głam sollicitudinẽ argu¬
it: ce ꝙͣ. stultũ sit in his q̃ tͣnseunt fi¬
duciam hab̾e ostendit. Miratur cecitatẽ ho¬
minũ qui ħ diligunt. Mirat᷑ quomͦ iã du¬
dum uniu̾sa ħ tͣnsicoria &e caduca om̃s ñ
concemnunt. Omĩb estimat dulce eẽ qd̃
sibi sapit: omĩb plac̾e̾ qd̃ diligit: oĩb ma¬

Expanded text:
quando mundum relinquat, quando scandala evaquando mundum relinquat, quando scandala evadat, quando veram pacem inveniat. Semper cor sursum habet, et desiderium in superna elevatum. Si quando ambulat, si quando sedet, si quando agit, si quando quiescit, quidquid egerit, cor a Deo non recedit. Tacens Deum cogitat, loquens nil praeter Deum, et quod ad Dei amorem pertinet, loqui desiderat. Alios ad charitatem exhortando, se dulcis amor Dei, quam amarus et quam impurus sit amor hujus saeculi non solum voce, sed opere quoque omnibus demonstrat. Deridet hujus mundi gloriam, sollicitudinem arguit, et quam stultum sit in iis quae transeunt fiduciam habere, ostendit. Miratur caecitatem hominum, qui haec diligunt, miratur quomodo jam dudum universa haec transitoria et caduca omnes non contemnunt. Omnibus existimat dulce esse quod sibi sapit, omnibus placere quod diligit, omnibus ma
Abbreviated transcription (Latin):
ad ce. & manet apud ce.si tu a caritate
recedis. recedit & ipse ate .&. ñ ꝑmanet
apd̾ te. Si caritatẽ nunꝗͣ habuisti: nũ¬
quã uenit d̾s ad te. nec mansit ap̃ te. Si
caricatẽ ceptã deseriusti. recessit ds ate.
animȩ sanat. Caritas uiciorũ om̃iũ radi¬
ces extirpat. Caritas õiũ uirtutũ origo ẽ
Caritas mentẽ illuminat. conscientiam
mundat: aĩam letificat. dm̃ demonstrat.
aĩam inqͣ caritas habitat. suꝑbia ñ inflat.
inuidia ñ deuastat. ira ñ dissipat. tͥsticia
mala ñ uexat. auaricia ñ excecat. gula
ñ inflãmat. luxuria ñ inqͥnat᷑. sẽꝑ mun-¬
da ÷. semꝑ casta ẽ. semꝑ quieta. semꝑ leta.
semꝑ pacifica. semꝑ benigna. semꝑ mo¬
desta: in adu̾sis secura. in ꝑsꝑis tẽꝑata. ÷
mundũ contemnens. dm̃ diligens. õĩũ
bona amando sua faciens. sua omĩb li¬
bent̃ imꝑciens: ñ timens in opiã. ñ mag¬
noꝑe expetens abundantiã. In qͦ caritas
di ÷ semꝑ cogitat qͣndo ad dm̃ ꝑueniat.

Expanded text:
te, recedit et ipse a te, et non permanet apud te. Si charitatem nunquam habuisti, nunquam venit Deus ad te, nec mansit apud te. Si charitatem coeptam deseruisti, recessit Deus a tlanguorem sanat, charitas vitiorum omnium radices exstirpat, charitas omnium virtutum origo est. Charitas mentem illuminat, conscientiam mundat, animam laetificat, Deum demonstrat. Animam, in qua charitas habitat, superbia non inflat, invidia non devastat, ira non dissipat, tristitia mala non vexat, avaritia non excaecat, gula non inflammat, luxuria non inquinat; semper munda est, semper casta est, semper quieta, semper laeta, semper pacifica, semper benigna, semper modesta, in adversis secura, in prosperis temperata, mundum contemnens, Deum diligens, omnium bona amando sua faciens, sua omnibus libenter impertiens, non timens inopiam, non magnopere expetens abundantiam. In quo charitas Dei est, semper cogitat quando ad Deum perveniat,
Abbreviated transcription (Latin):
ui nom̃ tuũ hoĩb. quos dedistimͥ. Qͥt ẽ
reuelatio noĩs. nͥ aspitatio cognitionis
S ipse aliis nom̃ reuelauit᷑ cuiꝰ ipse cogni¬
cionẽ ñ habuit: Ab sit. Rursũ. Cũ aut̃
uen̾it sp̃c̃ ille u̾itatis ꝗͤ. ego mictã uobis:
docebit uos oẽm uericatẽ. Quare priꝰ ipse
ab illo spũ u̾icatis oẽm u̾icatẽ ñ magister
didicit᷑. qͦm ad docendã omẽm u̾itatẽ dis¬
uoluit distribuit. &e. plenitudinẽ ipse re¬
tinuit. Aliis eũ infudit. s eũ a se ñeffudit.
Alios replens. se ñ euacuans. se ñ minuens.
sp̃c̃ dĩ plenitudinẽ hu̾it. Postremo u̾ba
q̃dã bĩ ambrosii in mediũ ad ducitis. &
ne assertioni ur̃ȩ contͣire uideant᷑: qͣlit̃
inteiligñda siue det̾minanda sint de¬
adiungendũ eẽ putatis. ne si forte sine
q̃ soli diuinȩ nacurȩ cõpetere noscuntur.
tͥbuere uideam. S ħ det̾minatio qͣmius
ñ oĩo refutanda uideat᷑. ẽ tñ multo cõpe¬
centior ⁊ cõmodior expositio ad ꝗͣ. sentñcia

Expanded text:
vi nomen tuum hominibus quos dedisti mihi . Quid est revelatio hominis, nisi aspiratio cognitionis? Ergo ipse aliis nomen revelavit, cujus ipse cognitionem non habuit? Absit! Rursum: Cum autem venerit Spiritus ille veritatis, quem ego mittam vobis, docebit vos omnem veritatem . Quare prius ipse ab illo Spiritu veritatis omnem veritatem magister non didicit, quem ad docendam omnem veritatem disvoluit distribuit, et plenitudinem ipse retinuit. Aliis eum infundit, sed eum a se non effudit; alios replens, se non evacuans; se non minuens, Spiritus Dei plenitudinem habuit. Postremo quaedam verba beati Ambrosii in medium adducitis, et ne assertioni vestrae contraire videantur qualiter intelligenda sive determinanda sint deadjungendum esse putatis, ne si forte sine quae soli divinae naturae competere noscuntur, tribuere videamur. Sed haec determinatio, quamvis non omnino refutanda videatur, est tamen multo competentior et commodior expositio ad quam sententia
Abbreviated transcription (Latin):
Ordinate gͦ caritatẽ ̃e iam malũ nullũ
ẽ. Magnã rem cõmendare uolumꝰ si
indiget. qr ipse summũ ⁊ ueru bonũ :.
qm̃ in pso ĩmutabilit̾ consistunt uni¬
u̾saͥ ipse rationalẽ sp̃m creauit sola ca¬
ricate. nulla necessicate: ut eũ suȩ bĩtu¬
dinis participẽ fac̾e̾t. Porto ut idẽ cẽt
aptus canta bĩcudine ꝑfrui. fec̃ in eo¬

Expanded text:
atem, et jam malum nullum est. Magnam rem commendare volumus, si indiget, quia ipse summum et verum bonum est, quoniam in ipso immutabiliter consistunt universa: ipse rationalem spiritum creavit sola charitate, nulla necessitate, ut eum suae beatitudinis participem faceret. Porro ut idem esset aptus tanta beatitudine
Abbreviated transcription (Latin):
cohereret. ẜ ailectionẽ gͦ copulauit sibi
ds creat᷑am rationalẽ. ut ei sẽꝑ in h̾e̾ndo.
ipsũ qͦ beatificanda erat bonũ. ⁊ ex ip̃o
quodãmͦ. ꝑ affectũ sug̾et. ⁊ de ipso ꝑ de¬
sideriũ bib̾et: & inipso ꝑ gaudium
possid̾et. Suge o piacła suge. Suge ⁊
bibe dulcoris cui in enarrabilẽ suauita¬
tẽ. In merge̾ ⁊ replere. qr ille desicere
nescit. si cu ñ incipias fastidire. Adheregͦ
&. in here̾. sume ⁊ fruere: si sempit̾nus gu¬
stusfu̾it sempit̾na qͦ bĩtudo erit. Nõ iã
pudeat nos neq peniteat de amorẽ fecisse
u̾bũ. Non peniteat uͥ tanta utilitas: ñ pu¬
deat uͥ cał honestas. ꝙͣ ꝑ amorẽ sociata :¬

Expanded text:
ret. Per dilectionem ergo copulavit sibi Deus creaturam rationalem, ut ei semper inhaerendo, ipsum quo beatificanda erat bonum, et ex ipso quodammodo per affectum sugeret, et de ipso per desiderium biberet, et in ipso per gaudium possideret. Suge, o apicula, suge. Suge et bibe dulcoris tui inenarrabilem suavitatem. Immergere, et replere, quia ille deficere nescit, si tu non incipias fastidire, adhaere ergo et inhaere, sume et fruere. Si sempiternus gustus fuerit, sempiterna quoque beatitudo erit. Non jam pudeat nos neque poenieat de amore fecisse verbum. Non poeniteat ubi tanta utilitas: non pudeat ubi talis honestas. Igitur per amorem sociata
Abbreviated transcription (Latin):
de dilectione sermonẽ serumꝰ. ne for¬
te scintilet incordib nr̃is. & exardes¬
cat ignis flãmã faciens. aut totũ con¬
sumens. aut purgans cotũ. Ex eo nãq¬
co ẽ. Unꝰ fons dilectioĩs intꝰ saliens duos ri¬
uos infundit᷑ alt̾ ÷ amor mundi cupi¬
ditas. alt̾ ÷ amor di caritas. Mediũ qͥp¬
pe ÷ cor hoĩs uñ fons amoris erũpit̾. ⁊ cũ
ꝑ appetitũ ad ext̾iora decurrit cupidi¬
tas ddicit᷑: cum uͦi desid̃ium suum ad inc̾iora
dirigit. caritas nõiatur. s̾ duost̾ riui qͥ de
fonce dilectiõis emanant. cupiditas ⁊ caritas.:
& oĩũ malorũ radix cupiditas. & oĩu̾ bo¬
norũ tadix caritas. Ex eo gͥ totũ ÷ qͦd bonũ
ẽ: & totũ qͦd malũ ẽ ex eo ẽ. Quicqͥd gͦ illud

Expanded text:
dilectione sermonem serimus, ne forte scintillet in cordibus nostris et exardescat ignis flammam faciens, aut totum consumens, aut purgans totum. Ex eo namqueo est. Unus fons dilectionis intus saliens, duos rivos effundit: alter est amor mundi, cupiditas; alter est amor Dei, charitas. Medium quippe est cor hominis, unde fons amoris erumpit: et cum per appetitum ad exteriora decurrit, cupiditas dicitur; cum vero desiderium suum ad interiora dirigit, charitas nominatur. Ergo duo sunt rivi, qui de fonte dilectionis emanant, cupiditas et charitas: et omnium malorum radix cupiditas, et omnium bonorum radix charitas. Ex eo igitur totum est, quod bonum est; et totum quod malum est, ex eo est. Quidquid ergo illud
Abbreviated transcription (Latin):
di de amore loqͥtur: Nunqͥd ħ negotium
ñ potiꝰ illorũ ÷ qui pudicitiã ꝓstituere cos¬
suert̃ Ecce ꝗͣ multi qͥ eiꝰ mist̾i̾a uolentes
suscipiunt:. qͣm pauci qui eiꝰ u̾ba in midi¬
um ꝓferre ñ erubesc̾t. Qͥd gͥ nos facimꝰ
forsitan multa imꝓbitate frontẽ fractã
habeamꝰ. qͥ ñ uerecundemͣ amoeẽ dictatũ
formare: qũe ⁊ impudici aliqn̾ ñ posst̃ si¬
ne uerecundia in u̾b̾ expͥmere. S aliud:
inuestigare uiciũ ut eradicet᷑: aliud ex¬
hortari ad uiciũ. ut uirtus ⁊ u̾itas noz
amet᷑. Ios gͥ inuestigamus &e querimꝰ uscia¬
mus⁊ scientes caueamꝰ qd̃ illi inuestigant
ut sciant s sciant ut faciant: qͥd illud in
nob̾ sit qd desidia nr̃a sic multiphariã di-¬
uidit. & sor nr̃m indiu̾sa deduc̃. Inuenimꝰ
dis motũ qũe amorẽ. appellamꝰ q̃ diffinitioẽ
signare pot̃imꝰ: Expedit nob̾ ꝓpiꝰ intueri
eũ ne laceat aliq̃tenꝰ⁊ ñ sciat᷑ ꝓpt̾eaq necca

Expanded text:
 negotium non potius illorum est, qui pudicitiam prostituere consueverunt? Ecce quam multi qui ejus ministeria volentes suscipiunt: et quam pauci qui verba ejus in medium proferre non erubescunt! Quid ergo nos facimus? Forsitan multa improbitate frontem fractam habemus, qui non verecundamur amorem indictatum sonare: quem et impudici aliquando non possunt sine verecundia verbis exprimere. Sed aliud est investigare vitium, ut eradicethortari ad vitium, ut virtus et veritas non ametur. Nos igitur investigamus et quaerimus ut sciamus, et scientes caveamus: quod illi investigant ut sciant, sed sciant ut faciant, quid illud in nobis sit quod desideria nostra sic multifariam dividit, et cor nostrum in diversa deducit. Invenimus dis motum quem amorem appellamus, qua definitione signare poterimus? Expedit nobis propius intueri eum, ne late
Abbreviated transcription (Latin):
se dice̾t. si ilł ambulantib ipse cucurrisset
habes gͦ uiã. habes socios in uia. habes he¬
reditatẽ inpatͥa. habes qͣ ꝑgas. cũ quib ꝑ-¬
gas. qͦ ꝑuenias. uͥ requiescas. qͣ ꝑgas iusti¬
ciam. cũ qͥb ꝑgas amantes ⁊ sectantes ui¬
sticiã.: quo ꝑuenias &e in quo requiescas:
auctorẽ iusticiȩ & fontẽ uitȩ. Nulla uia ui¬
sticia rectior. nulla societas iustorũ melioe.
nulla requies dõ tͣnguillior. ꝑge securus
ꝑge festinꝰ ut uelocit̃ ꝑuenias. felicit̾ reqͥ¬
escas. Cito ꝑgere ẽ: ardñter amare. Uide
gͦ quomͦ totum bonũ cuũ ex caritate pen-¬
det. ꝑ caritatẽ uiã eligis. ꝑ caritatẽ uiã

Expanded text:
se diceret, si illis ambulantibus ipse cucurrisset. se diceret, si illis ambulantibus ipse cucurrisset. Habes ergo viam, habes socios in via, habes haereditatem in patria, habes qua pergas, cum quibus pergas, ubi requiescas. Qua pergas, justitiam. Cum quibus pergas, amantes et sectantes justitiam. Quo pervenias, et in quo requiescas, et auctorem justitiae, et fontem vitae. Nulla via justitia rectior, nulla societas justorum societate melior, nulla requies Deo tranquillior. Perge securus, perge festinus, ut velociter pervenias, feliciter requiescas: cito pergere est ardenter amare. Vide ergo quomodo totum bonum tuum ex charitate pendet.
Abbreviated transcription (Latin):
hendas. S ꝑ dilectionẽ curris. ⁊ ꝑ dilectio¬
nẽ app̾hendis. Itẽ qͦ plus diligis. eo auidiꝰ
amplexaris. S̾ ꝑ dilectionẽ frueris. Uide
quomͦ cotũ tͥ ÷ dilectio. ipsa electio. ipsa ÷
cursus. ipsa ÷ ꝑuentio: ipsa ÷ mansio. ip̃a
÷ bĩcudo. Dilige gͦ dm̃. elige dm̃: curre
app̃hende: posside. fruere. Iam inqͥs eligi
qͣuia currã ut ꝑueniã. ꝑ uiã dĩ currit᷑
ad dm̃. Non possũ in qͥs uiã in exꝑtam solꝰ
currere: da socios ne aberrẽ. Cũ his qͥ in
uia di currt: curre & tu uiã dĩ. Meliores
currert̃ in ea᷑ & ꝑ longã currendi exꝑi¬
entiã. & usum laboris nec errare timent:
nec defic̾e. Quȩ ÷ gͦ ais uia dĩ . ce. qͥ sunt
currentes in ea: Rectȩ sunt uiȩ dñi:
tt̃m currentes dicõ. uelo cit̾ ambulare
ipsum ẽ currere. sicut ille faciebat qui dixit.
uiam manacorũ tuorũ cucurri &x alibi.
ligas ambulare ⁊ curtere: ne beatiorẽ b̃ãtis

Expanded text:
ehendas, ergo per dilectionem curris, et per dilectioehendas, ergo per dilectionem curris, et per dilectionem apprehendis. Item quo plus diligis, eo avidius amplexaris, ergo per dilectionem frueris. Vide quomodo totum tibi est dilectio, ipsa est electio, ipsa est cursus, ipsa est perventio, ipsa est mansio, ipsa est beatitudo. Dilige ergo Deum, elige Deum, curre, apprehende, posside, fruere. Jam, inquis, elegi, qua via curram ut perveniam? Per viam Dei curritur ad Deum. Non possum, inquis, viam inexpertam solus currere: da socios ne aberrem. Cum iis, qui in via Dei currunt, curre et tu viam Dei, meliores currerunt in ea, et per longam currendi experientiam et usum laboris nec errare timent nec deficere. Quae est ergo, ais, via Dei, et qui sunt currentes in ea? Rectae sunt viae Dominiiterum currentes dico, velociter ambulare ipsum est currere. Sicut ille faciebat, qui dixit: Viam mandatorum tuorum cucurri . Et alibi: ligas ambulare et currere, ne beatiorem beatis
Abbreviated transcription (Latin):
gustias meas. nec inuenire pot̾o p̾ciũ tuũ
penes me. Dabo cñ qͦd habeo:⁊ totũ qͦd hab̾o
dabo: toca domꝰ mee substantia te cõmuta¬
bo. Tocũ qd̃ ÷ in babitacło corporis mei. to¬
tũ qd ÷ inbabitacło cordis mei ꝓ te dabo:¬
&e cum totũ dedero. totum quasi nichilũ
reputabo. Om̃s delectationes carnis meȩ.
om̃s iocundicates cordis mei. ꝓ te libent̾ im¬
tius saluans. feliciꝰ conseruans. Aliis etiã an¬
nunciabo dete. Dic mͥ o cor humanũ qͥd
mag̃ eligis semꝑ gaudẽ cũ ħ sclo: uł eẽ sẽꝑ¬
cũ do Qd̃ plusdiligis. ħ potiꝰ eligis. Audi
gͦ ut aut corrigas dilectionẽ: aut ñ diffe¬
ras electionẽ. Si mundus iste pulcher ẽ. qͣt
putas ẽ pulcͥtudo uͥ creator mundi ẽꝰ Di¬
lige gͦ ut eligas. dilige meliꝰ ut eligas sa¬
lubrius: dilige dm̃ ut eligas eẽ cũ do. G̃
ꝑ dilectionẽ eligis. S quo plus diligis.
eo citiꝰ ꝑuenire cupis. et festinas ut app̾¬

Expanded text:
gustias meas, nec invenire tuum pretium potero gustias meas, nec invenire tuum pretium potero penes me. Dabo tamen quod habeo, et totum quod habeo dabo, totam domus meae substantiam pro te commutabo. Totum quod est in habitaculo corporis mei, totum quod est in habitaculo cordis mei pro te dabo, cum totum dedero totum quasi nihilum reputabo. Omnes delectationes carnis meae, omnes jucunditates cordis mei pro te libenter imtius salvans, felicius conservans. Aliis etiam annuntiabo de te. Dic mihi, o cor humanum, utrum magis eligis, semper gaudere cum hoc saeculo, an essecum Deo? Quod plus diligis, hoc potius eligis. Audi ergo, ut aut corrigas dilectionem, aut non differas electionem. Si mundus iste pulcher est, qualis putas est pulchritudo ubi Creator mundi est? Dilige ergo ut eligas, dilige melius ut eligas salubrius. Dilige Deum, ut eligas esse cum Deo, ergo per dilectionem eligis. Sed quo plus diligis, eo citius pervenire cupis, et festinas ut appr
Abbreviated transcription (Latin):
nas increpidi. ⁊ qͣntũ mencẽ amor intꝰ uul-¬
nerau̾at. t̃m caro foris uulna sua despicie¬
bat. Accedt̾ ⁊ tͣnseunt: atq morientes cos¬
fessi st̃: qͦ uiuentes desid̾io cucurrer̃t. O
caritas quomͦ illis sapiebas. ꝗͣ dulcis eis
fiusti. qͦs tanca ꝓpt̾ ce sustine̾ co egisti ͤ Qͥ¬
bus illos ad ce uincłis tͣxisti. qͦs mundo ⁊
ꝑ blandim̾ta retrahente.&. ꝑ cormenta
repellente ꝑdẽ tñ non potusti. Cucurre¬
r̃t qr cu eos cͣxisti. transier̃t. qr tu eos iu¬
uisti: ꝑuenert̃. qr tu eos suscepisti. Quã
in extingiubilit̾ in p̃cordiis eorũ arsisti:
q̃ nec ꝓbris. nec p̃miis. nec penis obrui po¬
tiusti. Ista qͣsi q̃dã flumina inundaue¬
runt: s mulca flumina & aquȩ mulcȩ.
caritatẽ extinguere ñ pocuer̃t. Q caritas
qͥd dicã dece. Quomͦ laudabote. Si sa¬
perem ter app̾ciarer ce. Si scirẽ qͣnti uales.
p̾ciũ appenderẽ ꝓ ce. S forte excedis an¬

Expanded text:
nas intrepidi, et quantum mentem amor intus vulnas intrepidi, et quantum mentem amor intus vulneraverat, tantum caro foris vulnera sua despiciebat. Accedunt, et transeunt, atque morientes confessi sunt, quo viventes desiderio cucurrerunt. O charitas, quomodo illis sapiebas, quam dulcis eis fuisti, quos tanta propter te sustinere coegisti! Quibus illos ad te vinculis traxisti, quos mundo et per blandimenta retrahente, et per tormenta repellente, perdere tamen non potuisti. Cucurrerunt, quia tu eos traxisti; transierunt, quia tu eos juvisti; pervenerunt, quia tu eos suscepisti. Quam inexstinguibiliter in praecordiis eorum arsisti, quia nec probris, nec praemiis, nec poenis obrui potuisti. Ista quasi quaedam flumina inundaverunt, sed multa flumina, et aquae multae charitatem exstinguere non potuerunt. O charitas quid dicam de te? quomodo laudabo te? Si saperem te, appreciarem te; si scirem quanti vales, pretium appenderem pro te. Sed forte excedis an
Abbreviated transcription (Latin):
sunt: ꝑ tormenta tͣnsiert̃. Conueniamꝰ nc̃
cor nrm: & uideamꝰ si acquiescat nob̾ oĩa
q̃ huiꝰ mundi sc̃ relinq̃re. ñ głam. ñ hono¬
rem ñ diuitias amare: ñ arridere ꝓsꝑis.
ñ condelectari blandis: ñ congͣtulari le¬
cis. Dñe imꝑfectũ meũ uiduñt ocłi tiui
quam longe ab hac ñdicam ꝑfectiõe. s ꝑfec¬
tionis inchoatiõe me uideo. Et certe paru ħ
erat amicisdi. ut ꝓamore ecũorũ ista sꝑne¬
rent. ista calcarent. s abiectis his oĩb alacͥ¬
cer ad uotũ currentes. nec miniᷤ teneripo¬
terant. nec corm̃tis. T rahebat eos karitas:
⁊ ido nec retrahebat cupiditas. nec det̾re-¬
bat adu̾sitas. Currebant gͦ. mundũ pꝰ se
reliq̃rant: dm̃ ante se habebant. S int̾po¬
sita sunt corm̃ta. ut int̾rogarent᷑ uł quo
desidio hc̃ quererent: uł qua constantia
illũ despexissent. Int̾rogata ÷ u̾itas. ꝓbata
caritas: confusa iniqͥtas. Accedt̃ illi ad pe¬

Expanded text:
sunt, per tormenta transierunt? Conveniamus nunc sunt, per tormenta transierunt? Conveniamus nunc cor nostrum, et videamus si acquiescat nobis omnia quae hujus mundi sunt, relinquere, non gloriam, non honorem, non divitias amare, non arridere, prosperis non condelectari blandis, non congratulari laetis. Domine, imperfectum meum viderunt oculi tui . Quam longe ab hac non dicam perfectione, sed perfectionis inchoatione me video! Et certe parum hoc erat amicis Dei, ut pro amore aeternorum ista spernerent, ista calcarent, sed abjectis his omnibus alacriter ad votum currentes, nec minis teneri poterant, nec tormentis. Trahebat eos charitas, et ideo nec retrahebat cupiditas, nec terrebat adversitas. Currebant ergo, mundum post se reliquerant, Deum ante se habebant. Sed interposita sunt tormenta ut interrogarentur, vel quo desiderio hunc quaererent, vel qua constantia illum despexissent. Interrogata est veritas, probata charitas, confusa iniquitas. Accedunt illi ad poe
Abbreviated transcription (Latin):
stro. hinc sponsus incanticis canticorũ. spoz¬
sam de uircute dilectioĩs admonet. dicens.
Pone me ut signacłm suꝑ cor tuũ. pone me
ut signacłm suꝑ brachiũ tuũ: qi fortis ÷ ut
mors dilectio. dura sic̃ inferus emulatio.
Cors enĩ uiuentes extinguit. infer̾ aut̃
nec morcius parcit. Dilectio gͦ ut mors
fortis ẽ. qr sic̃ illa sensũ carnis. sic ista asfe.¬
ccum concupiscentiȩ carnał ꝑimit. Dura
÷ sic̃ inferus emulatio. qr hiᷤᷤ quos intus
trahit desidiũ ȩt̾norum. ñ solũ foris blan¬
qd̃ diligunt adipiscendo cogit tolerare
Considemꝰ qͦt iam martires ꝑ tormenta
ad regnũ cęlorũ cͣnsier̃t. Qualẽ gͦ in eis i̾
amoris arsisse credimꝰ qͦs ꝓpt̾ dm̃ nec s
pepcisse uidemꝰ: Considemus qͥd dimise.¬
rint. qͥd secuti sint: qͣ cͣnsierint. Quid di¬
miserint uidemꝰ. qͥd secuti sint ñ uidemꝰ
s credimꝰ. qͣ tͣnsierint audiuimꝰ. Bona ista
temporalia dimiserunt᷑. bona ęt̾na secuti

Expanded text:
stro . Hinc sponsus in Canticis canticorum sponsam de virtute dilectionis admonet, dicens: Pone me ut signaculum super cor tuum, pone me ut signaculum super brachium tuum, quia fortis est ut mors dilectio, dura sicut infernus aemulatio . Mors etenim viventes exstinguit, infernus autem nec mortuis parcit. Dilectio autem ut mors fortis est, quia sicut illa sensum carnis, sic ista affectum concupiscentiae carnalis perimit. Dura est sicut infernus aemulatio, quia eos, quos intus trahit desiderium aeternorum, non solum foris blanra pro eo quod diligunt adipiscendo, cogit tolerare. Consideremus quot jam martyres per tormenta ad regnum coelorum transierunt. Qualem ergo in eis vim amoris arsisse credimus, quos propter Deum nec sibi pepercisse videmus! Consideremus quid dimiserint, quid secuti sint, qua transierint. Quid dimiserint videmus, quid secuti sint non videmus sed credimus, qua transierint audivimus. Bona ista temporalia dimiserunt, bona aeterna secuti
Abbreviated transcription (Latin):
eqͣlis ꝑ naturã: ut subeẽ posset. id qd in¬
ferius passibile erat. ꝑ grãm assumpsit.
Quasi enĩ disce̾ fuit qd̾ ꝑ naturã in suo ñ
hũit: inusũ ex alieno assum̾e̾. Solũ nẽ
restat si forte inuenire possimꝰ ẽmanuelẽ
nr̃m. but̃ .i. inel. ñ ad refectionẽ. s ad de¬
lectatõem manducantẽ. he qd̃ frc̃ necessi¬
cas sit. s uoluntas. Obculert̃ ei partẽ
piscis assi: &e fauũ mellis. Immortał ⁊im¬
passibił iã fuit factꝰ ⁊ cibo corporali ñ
indiguit: tñ ut demonstraret qd̃ fuit.⁊
comedit uoluntate ñ necessitate. Oĩa itaq
bñ sed̾ent si obrulissent butir̾u ⁊ fauũ
melł: nͥ force idẽ piscis nob̾ significet᷑. qr
butir̾u sine fricura ñ fumit᷑. Nã ⁊ nos co¬
tidie adhuc ĩ butiro a maritudinẽ admix¬
tã inuenimꝰ. inmelle purã dulcedinẽ ꝑci¬
pimꝰ: qr ĩ oꝑe pietatis labore afficim. ĩgau¬
dio contẽplatioĩs dulcedine refouem: ⁊ħ

Expanded text:
aequalis per naturam ut subesse posset id quod inferius possibile erat per gratiam assumpsit. Quasi enim discere fuit quod per naturam in suo non habuit in usum ex alieno assumere. Solum nunc restat, si forte invenire possimus Emmanuelem nostrum butyrum et mel non ad refectionem, sed ad delectationem manducantem, ne quod fecit necessitas sit, sed voluntas. Obtulerunt ei partem piscis assi et favum mellis . Immortalis et impassibilis jam fuit factus, et cibo corporali non indiguit; tamen ut demonstraret quod fuit, comedit voluntate, non necessitate. Omnia itaque bene cederent, si obtulissent ei mellis, nisi forte idem piscis nobis significet, quia butyrum sine frixura non sumitur. Nam et nos quotidie adhuc in butyro amaritudinem admistam invenimus, in melle puram dulcedinem percipimus, quia in opere pietatis labore afficimur, in gaudio contemplationis dulcedine refovemur. Et hoc
Abbreviated transcription (Latin):
& tm̃ adhuc de caritate dici pot̾. ⁊ tm̃
dicendũ ẽ qͣntũ dici ñ pot̾. Quid gͥ o
bona caritas. o cara caritas. quid dig¬
num dicã laudib tuis. Certe pꝰcanta
pͥorum p̾conia. nicħ de te dice̾ mea par¬
uitas p̃sume̾t: si umꝗͣ de ce dici satis po¬
tuisset. Iuabere gͥ nob̾ o dulcis &e sua¬
uis caritas. dilata cor nr̃m. expande
desidiũ. distende mentis nr̃e sinũ. am¬
plifica cordis nr̃i habicacłm. ut caꝑe
possit hospitẽ & mansceẽ dm̃. In fundat
ce diffundat te incordib nr̃is. ꝑ sp̃m¬

Expanded text:
c de charitate dici potest, et tantum dicendum est, quantum dici non potest. Quid igitur, o bona charitas, o chara charitas, quid dignum dicam laudibus tuis? Certe post tanta priorum praeconia nihil de te dicere mea parvitas praesumeret, si unquam de te dici satis potuisset. Illabere igitur nobis, o dulcis et suavis charitas, dilata cor nostrum, expande desiderium, distende mentis nostrae sinum, amplifica cordis nostri habitaculum, ut capere possit hospitem et mansorem Deum. Infundat et diffundat te in cordibus nos
Abbreviated transcription (Latin):
s pia sit eiꝰ descensio: nec suꝑba s głosa
sit nr̃a exaltatio. Magnã gͦ ium habet
caritas. Eu sola dm̃ trahere potiusti.
de cęlo ad t̾ras. O quã forte ẽ uncłm
tuũ: quo &e ds ligari potuit: & ħo liga¬
tus uncła iniquicatis dirupit. Nescio
siqͥd maiꝰ in laude cua dice̾ possim. qͣ
ut dm̃ de cęlo craheres. &e hominem de t̾ra ad
cȩlum eleuares. Mlagna uirtus tua. ut ꝑ te usq
adħ humiliaretur ds: & usq ad ħ exaltare¬
tur ħo. Consido dm̃ ex femina natũ. infancẽ
pannis obsitũ: uagientẽ incunis. sugentem
ub̾a. Respicio pꝰea cõprehñsũ. ligatũ. flagellis
cesũ. spinis coronatũ. sputis illitũ. lanceatũ.
clauis fixum. felle ce aceto potatũ: illic in¬
digna. hic dira passum: ce tñ cur uł illa
dignaret᷑. uł ista pateret᷑ si causã querimꝰ.
aliam pret̾ solam caritatem causã ñ inue¬
nimus. O caritas qͣntũ potes: si cantũ inua¬

Expanded text:
sed pia sit ejus descensio, nec superba, sed gloriosa sed pia sit ejus descensio, nec superba, sed gloriosa sit nostri exaltatio; magnam ergo vim habes, charitas, tu sola Deum trahere potuisti de coelo ad terras. O quam forte est vinculum tuum, quo et Deus ligari potuit, et homo ligatus vincula iniquitatis disrupit! Nescio si quid majus in laudem tui dicere possim, quam ut Deum de coelo traheres, et hominem de terra ad coelum elevares. Magna virtus tua, ut per te usque ad hoc humiliaretur Deus, et usque ad hoc exaltaretur homo. Considero Deum ex femina natum, infantem, pannis obsitum, vagientem in cunis, sugentem ubera. Respicio postea comprehensum, ligatum, flagellis caesum, spinis coronatum, sputis illitum, lanceatum, clavis fixum, felle et aceto potatum, illic indigna, hic dira passum, et tamen cur vel illa dignaretur, vel ista pateretur, si causam quaerimus, aliam praeter solam charitatem non invenimus. O charitas
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ dix̃ o caritas. Tunamq es uia suꝑ ex¬
cellens. uia suꝑ eminens: uias distorcas di¬
rigens. uias reccas ostendens. Tues cap̃ uia¬
rum rectar̾u. Os̃ iuȩ recte a te exeunt: &
in ce recurr̃t. Nam p̃cepta dĩ uiȩ sunt eiꝰ.
quȩ oĩa a te pendent. &e in te consistunt.
ẽues plenitudo iusticiȩ. ꝑfectio legis. con¬
summatio uirtutis. agnitio u̾itatis. Uia
gͥ es o caritas. Quał uia: Suꝑ excellens.
suscipiens. dirigens. & ꝑducens. Cuiꝰ uia:
uia hoĩs ad dm̃: ce. uia dĩ ad hoĩes. Obea¬
ta uia: que sola cõmercium nr̃e salutis
agnoscis. Tu dm̃ ad hominẽ deducis. tu
hoĩem ad dm̃ dirigis. Ille descendit qͣndo
ad nos uenit. Nos ascendimus q̃n ad illũ
unus. Nec ille tñ nec nos nͥ ꝑ te ad alt̾utru
tͣnsire possumꝰ. Tu mediatͥx es adu̾sos co¬
cilians. disuinctos socians. & tantũ dispa¬
res quodã mͦ soequans. dm̃ humilians.
nos sublimans. illũ ad ima trabens. nos
ad sũma erigens. Sic tñ ut nec abiecta

Expanded text:
 o charitas: Tu es namque via superexcellens, via supereminens, vias distortas dirigens, vias rectas ostendens. Tu es caput viarum rectarum, omnes viae rectae a te exeunt et in te recurrunt. Nam praecepta Dei viae sunt ejus, quae omnia a te pendent et in te consistunt. Tu es plenitudo justitiae, perfectio legis, consummatio virtutis, agnitio veritatis. Via igitur es, o charitas. Qualis via? superexcellens, suscipiens, dirigens et perducens. Cujus via? via hominis ad Deum, et via Dei ad homines. O beata via, quae sola commercium nostrae salutis agnoscis! Tu Deum ad hominem deducis, tu hominem ad Deum dirigis. Ille descendit quando ad nos venit; nos ascendimus, quando ad illum imus. Nec ille tamen nec nos nisi per te ad alterutrum transire possumus. Tu mediatrix es, adversos concilians, disjunctos socians, et tantum dispares, quodammodo coaequans. Deum humilians, nos sublimans, illum ad ima trahens, nos ad summa erigens. Sic tamen ut nec abjecta,
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sentis uitȩ blandimenta respuere ipsã
quoq ꝓ desidio utȩ ꝑpetuȩ mortẽ suadet
ñ timere. Hanc ium dilectionis paulus sen¬
serat cũ dicebat. Qͥs nos separabit a caricate
xp̃i: Tribulatio. anangustia. anꝑsecutio.
an fames. an nuditas. anꝑicłm angladiꝰ:

Expanded text:
praesentis vitae blandimenta respuere, ipsam praesentis vitae blandimenta respuere, ipsam quoque pro desiderio vitae perpetuae mortem suadet non timere. Hanc vim dilectionis Paulus senserat, cum dicebat: Quis nos separabit a charitate Christi? tribulatio, an angustia, an persecutio, an fames, an n
Abbreviated transcription (Latin):
ipsa ur̃a caritas mͥ debet. si eiꝰ igni iãfortit̃
arañti exiguũ u̾borũ meorũ flatũ tepidꝰ
ipse ad mou̾o: ñ tam ut illa mag̾ ardeat.
ꝗͣ ut meierga se desidii conamĩ agnoscat.
Legite gͦ atq diligite. ãt qd ꝓpt̃ dilectio¬
nẽ legitis. adħ legite ut diligatis. Totũ ex
dilectioe sit: dileccio mittit. dileccio susci
ego in laudẽ eiꝰ dice̾ ceꝑo: p̃sumtio fortassis
mag̃ quã deuotio uideat᷑. Quis enĩ scõꝵ
a pͥncipio mundi extitit᷑ qͥ ñ caritatem
nob̾ aut u̾bo aut facto cõmendauit.
karitas abel martirẽ fecit. caritas ab ra¬
ham det̾ra sua eduxit: qr ⁊ ille ꝑ caritatẽ
innocent̾ mortẽ ꝑtulit. ⁊ iste ꝑ caritatẽ
natale solũ libent̾ deseruit: ut̾q ꝑ cari¬
catem c̾ra cęlũ cõmutauit. karitas so¬
la ẽ quȩ ab inicio serius di mundi huiꝰ
illecebras fuge̾. uoluptates calcare. carnis
concupiscentiã cohib̾e. desidia frange̾
honores contemnere. postremo uniu̾sa

Expanded text:
a charitas mihi debet, si ejus igni jam fortiter ardenti exiguum verborum meorum flatum tepidus ipse admoveo, non tam ut illa magis ardeat, quam ut mei erga se desiderii conamen agnoscat. Legite ergo atque diligite, et quod propter dilectionem legitis, ad hoc legite ut diligatis: totum ex dilectione fit, dilectio mittit, dilectio suscipego in laudem ejus dicere coepero, praesumptio fortassis magis quam devotio videatur. Quis enim sanctorum a principio mundi exstitit, qui non charitatem nobis aut verbo, aut facto commendavit? Charitas Abel martyrem fecit, , charitas Abraham de terra sua eduxit , quia et ille per charitatem innocenter mortem pertulit, et iste per charitatem natale solum libenter deseruit, uterque per charitatem terra coelum commutavit. Charitas sola est quae ab initio servis Dei mundi hujus illecebras fugere, voluptates calcare, carnis concupiscentiam cohibere, desideria frangere, honores contemnere, postremo universa
Abbreviated transcription (Latin):
sunt ꝑximi. Pot̃ enĩ desid̾iũ de ꝓximo⁊¬
cũ primo currere: s in ꝑoimũ ñ pot̃. De
primo ut de eiꝰ salute & ꝓfectu gaudeat.
Cũ ꝓrimo: ut eũ inuia di ⁊ comitẽ itin̾is
& sociũ ꝑuentionis hab̾e concupiscat. S
inꝑximũ ñ pot̾. ut hominẽ. spẽ. et siduciã¬
suã consticuat. H st̃ duo quȩ ad primum
ꝑtinent:.i. de ipso. cũ ipso: ñ in̾ ipsũ. U¬
nũ ÷ mundi. de ipso currere: ñ cũ ipso.
aut in ipsũ. De mundo desid̾ium currit:
qñ inspecto foris dĩ oꝑe. ꝑ admirationẽ
⁊ laudẽ ardñciꝰ intꝰ ad ipsũ se conu̾tit.
Cũ mundo curreret: si se ꝓ mutabilita¬
te cẽporaliũ. siue deiciendo in adu̾sis.
siue eleuando in ꝓsꝑis. huic scło se con¬
formaret. Inmundũ curreret: suneiꝰ
delectationib semꝑ requiescere uellet
Ordinate gͦ caritat̾e. ut ꝑ desidiũ cͣrat

Expanded text:
sunt proximi. Potest enim desiderium de proximo currere, sed in proximum non potest. De proximo, ut de ejus salute, et profectu gaudeat. Cum proximo, ut eum in via Dei et comitem itineris, et socium perventionis habere concupiscat. Sed in proximum nsuam constituat. Haec sunt duo, quae ad proximum pertinent, id est, de ipso, cum ipso, non in ipsum. Unum est mundi, de ipso currere: non cum ipso, aut in ipsum. De mundo desiderium currit, quando inspecto foris Dei opere per admirationem et laudem, ardentius intus ad ipsum se convertit. Cum mundo curreret, si se pro mutabilitate temporalium, sive dejiciendo in adversis, sive elevando in prosperis, huic saeculo se conformaret. In mundum curreret, si in ejus delectationibus semper requiescere vellet. Ordinate ergo charitatem: ut desiderium c
Abbreviated transcription (Latin):
qr plenicudo ditatis inu̾bo ei unita ẽ
qd̾ ille ex ȩt̃nitate hũit qr fuit. Accepit.
ñ ut in eiꝰ qd̾ accep̃ nat᷑am mutata tnsiret:
s ut in eiꝰ ꝯsortium sublimata a scñdet.
Ista accep̃ qd̃ ñ habuit. ille nec acciꝑe po¬
tuit qd̃ ñ habuit. nec desiit ẽẽ qͦd fuit.

Expanded text:
 plenitudo deitatis in Verbo ei unita estquod ille ex aeternitate habuit, quia fuit. Accepit non ut in ejus quod accepit naturam, mutata transiret; sed ut in ejus consortium sublimata ascenderet. Ista accepit quod non habuit; ille nec accipere potuit quod non habuit, nec desiit esse quod fuit.
Abbreviated transcription (Latin):
suauiter uuln̾ati st̃: & plagas tuas se ꝑcepis¬
se. nec dolent nec erubesct̃. O caritas qͣnta
ẽ uictoria tua. Unũ priꝰ uuln̾asti.⁊ ꝑ illũ
om̃s postmodũ suꝑasti. O caritas. lauda¬
ui ce qͣntũ potui: or multũ cogito mecum
si qͥd adhuc sit qd̃ in laudẽ tuã excellentiꝰ
possit dici. Nescio enĩ si forte maiꝰ sit ͣ dm̃

Expanded text:
suaviter vulnerati sunt, et plagas tuas se percepissuaviter vulnerati sunt, et plagas tuas se percepisse nec dolent, nec erubescunt. O charitas! quanta est victoria tua! unum prius vulnerasti, et per illum omnes postmodum superasti. O charitas! laudavi te quantum potui, et multum cogito mecum si quid adhuc sit, quod in laudem tui excellentius possit dici. Nescio enim an forte majus sit te Deum
Abbreviated transcription (Latin):
colerare recusabit: S fortassis facilius
mag̃ do ẽ debitũ a te suꝑari. hoc optime
tu noueras. q̃ ut faciliꝰ uince̾s priꝰ illum
suꝑabas. Ad huc nos rebelles habuisti: qñ
illum tͥ obedientẽ. de sede pat̾nȩ maiesta¬
tisusq ad infirma nr̃ȩ mortalitatis susci¬
pienda descendere coegisti. Ad duxisti illũ
uincłis ciuis alligatum. ad duxisti illũ sa¬
gittis tuis uuln̾atum. ut ampliꝰ pudẽt
hominẽ tͥ resistere: cũ te uid̾et etiã in de¬
um triumphasse. U ulnerasti impassibi¬
lem. ligasti insuꝑ abilem. craxisti incom¬
mutabilem: et̾nũ fecisti mortalem. Hȩc
oĩa fecisti. ut dura corda nr̃a emollires. ⁊¬
&. insensibiles affectus cõpunge̾s. ut se a
corpore suo resolu̾ent.&. faciliꝰ ea sagitȩ
tuȩ penetͣrent. Nec incassũ ħ fecisti. eui¬
ti enĩ sic ate suꝑati st̃. multi iã tͥ manꝰ
tas tuas infixas portant:⁊ alciꝰ ad huc
eas infigi desid̾ant. Delectabilit̾ enĩ et

Expanded text:
olerare recusabit? Sed fortassis facilius magis Deo est debitum a te superari. Hoc optime tu noveras, quae ut facilius vinceres, prius illum superabas; adhuc nos rebelles habuisti, quando illum tibi obedientem de sede paternae majestatis usque ad infirma nostrae mortalitatis suscipienda descendere coegisti. Adduxisti illum vinculis tuis alligatum, adduxisti illum sagittis tuis vulneratum. Amplius ut puderet hominem tibi resistere, cum te videret etiam in Deum triumphasse. Vulnerasti impassibilem, ligasti insuperabilem, traxisti incommutabilem, aeternum fecisti mortalem. Haec omnia fecisti, ut dura corda nostra emollires, et insensibiles affectus compungeres, et ut se a torpore suo resolverent, et facilius ea sagittae tuae penetrarent. Nec incassum hoc fecisti, multis, enim sic a te superati sunt, multi jam tibi manus tas tuas infixas portant, et altius adhuc eas infigi desiderant. Delectabiliter enim et
Abbreviated transcription (Latin):
sa amaritudine. ad esũ butiri se conuer¬
Iui uͦ rursũ amaritudinẽ asꝑgñtes. tule¬
rt lapides udei ut iacerent in eũ. Et se¬
quit᷑ repbatio mali. Iħc aũt abscondit se
&e exiuit de templo. Ad huc uideamꝰ alibi.
Ambulauit inporticu salomonis. Et cir¬
cũ deder̃t eũ dicentes. Quousq aĩam nr̃am
tollis. Si tues .xͨ. dic nob palã. Et ille.
Loqͦr uob̾ ce ñ creditis. Oꝑa q̃ ego faciou¬
S uos ñ creditis. Ecce amaricudo. Se¬
quit᷑ repbatio. Quia ñ estis ex ouib meis.
Et rursũ. Ego ⁊ pat̾ unũ sumꝰ. Ecce bu

Expanded text:
sa amaritudine ad esum butyri se converulerunt lapides ut jacerent in eum . Et sequitur reprobatio mali. Jesus autem abscondit se, et exivit de templo . Adhuc videamus alibi: Ambulavit in porticu Salomonis. Et circumdederunt eum, dicentes: Quousque animam nostram tollis? Si tu es Christus, dic nobis palam , et ille: Loquor vobis, et non creditis. Opera quaesed vos non creditis , ecce amaritudo. Sequitur reprobatio: Quia non estis ex ovibus meis . Et rursum: Ego et Pater unum sumus , ecce bu
Abbreviated transcription (Latin):
quia sapĩa di ñ est. Porro longe aliud est
sapientia saꝑe. & aliud sapientiã eẽ: quia
qui sapientia sapit. qd̾ ħt aliunde accipit.
qui sapĩa ẽ ex semet ipso ħc qd̃ sapit. Illic
grã. hic nacuraͭ.⁊ idem illic grã qd̃ hic na¬
cura: nec tñ illic gr̃a natur̾a ad immensita-¬
tẽ cõmutat᷑. nec hic nat᷑a ad mensurã gr̃am
coartat. Qui gͦ aud et dice̾ plenitudinẽ
sapientie ñ fuisse in aĩa xͥ: dicat plene
sapientẽ ñ fuisse aiãm xp̃i. Cota gͥ sapĩa¬

Expanded text:
quia sapientia Dei non est. Porro longe aliud est sapientia sapere, et aliud sapientiam esse, quia qui sapientia sapit, quod habet aliunde accepit; qui sapientia est, ex semetipso habet quod sapit. Illic gratia, hic natura; et idem illic gratia, quod hic natura; nec tamen illic gratia naturam ad immensitatem commutat; nec hic natura ad mensuram gratiam coarctat. Qui ergo audet dicere plenitudinem sapientiae non fuisse in anima Christi, dicat plene sapientem non fuisse animam Christi. Tota igit
Abbreviated transcription (Latin):
dinis gustu: ab appeticu dulceilinis au̾ti
ñ pot̾at. Nã subdr̃. Respondit eis diceis.
Multa oꝑabona ostñdi uob̾ ex patre meo.
aliã. Querebant cũ app̾hende.S iple
malum rȩꝓbans. ẽxiuit de manib eorum.
Et qͥd singła narramꝰ. Raro unqͣ in ueni¬

Expanded text:
appetitu dulcedinis averti non poterat. Nam subditur: Respondit eis Jesus, dicens: Multa opera bona ostendi vobis ex Patre meo ,aliam: Quaerebant eum apprehendere . Sed ipse, malum reprobans, exivit de manibus eorum. Et q