comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥd inhac t̾ra certũ ⁊ nisi mors: Consid̾ate oĩa uł
bona uł mala uite hꝰ uł in ipsa iusticia uł in
ipsa iniquitate: oĩa incerta sc̃. qͥꝯ sis hodie scis
qͥd futur᷑ sis crastino nescis. pauꝑes. incertũ ⁊ an
ditescas. Indoctꝰ: incertũ: an erudiaris. In¬
becillis: incertũ ÷ Anc̃ualescas. Natꝰ esdercũ:
qͥa morieris. Qc̃q teu̾teris: incerta st̃ oĩa. so¬
la mors certa. & sola multũ cauet᷑ q̃ nullom
suã. ꝙ dicat qd sequit᷑. Exaudi orationẽ meã¬

Expanded text:
Quid in hac terra certum est, nisi mors? Considerate omnia, vel bona, vel mala vitae hujus, vel in ipsa justitia, vel in ipsa iniquitate: omnia incerta sunt. Quid sis hodie scis: Quid futurus sis crastino, nescis. Pauper es? incertum est an ditescas. Indoctus? incertum est an erudiaris. Imbecillis? incertum est an convalescas. Natus es? certum est, quia morieris. Quocunque te verteris, incerta sunt omnia. Sola mors certa: et sola multum cavetur, quae nullo modo suam, et dicat
Abbreviated transcription (Latin):
ualeamꝰ. Ipse ÷ enĩ sũmũ bonũ sũma beatitudo. Qͥs¬
qͥs hc̃ sinẽ nescit aut adipsũ ñ tendit etiã sirecce
uiũ̾e iudeat᷑. inuanũ currit. Nec cercũ sinẽ tĩnm
ueniant. & cũ uen̾itit stare ñ posst̃. Urgent se se¬
cunt᷑ se. & ñ se tenent. Nicħ dep̃t̾ito reuocat᷑ qd fu¬
turũ ÷ tͣnsiturum ex pectat᷑. ñdum habet᷑ dũ ñ
uenit ñ tenet᷑ dum ueñit. Numerꝰ gͦ dierũ qͥ÷

Expanded text:
ma beatitudo. Quisquis hunc finem nescit, ad ipsum non tendit. Etiam si recte vivere videatur, in vanum currit. Nec certum finem tantumveniant: et cum venerint, stare non possunt. Urgent se, sequuntur se, et non se tenent. Nihil de praeterito revocatur, quod futurum transiturum exspectatur: nondum habetur, dum non venit: non tenetu
Abbreviated transcription (Latin):
hac fiuctuatione dicendi q tacendi. int̃eos
qͥ calũpniari ꝑati st̃. ꝙ eos qͥ affeccant instriu ꝑi¬
clitans ne piciat margaritas porcis. pielitãs
ne ñ eroget cibaria ẽseruis. In ħ estu q̃ siuit
aliũ meliorẽ locum: & suspirans infinem q̃n¬
qͥam ubi ista ñ erit passurꝰ ait. Locutꝰ sum
inlingua mea. S cur ei loquit᷑ in lingua
sua cui nota ẽ cogitatio sua: S forcassis icło
in lingua loquit᷑: ut eiꝰ locutione audicoꝵ
uita instruat᷑. Ait gͦ. Notum fac mͥ d̾ne
finẽ meũ. Quia iã uias quib gͣdiebat᷑ noue¬
rat. ꝙ easdẽ ne osfendet ꝓut pot̾at custo¬
diebat: uult etiam finem suũ qͦ tendere
debeat scire. ne sicurrat inincertum ualeat aberra¬
re. finem uȩ nr̃e nob̃ ostendit apl u̾ͥ ait. finis legis

Expanded text:
hac fluctuatione dicendi et tacendi, inter eos hac fluctuatione dicendi et tacendi, inter eos qui calumniari parati sunt, et eos qui affectant instrui, periclitans ne projiciat margaritas porcis, periclitans ne non eroget cibaria conservis: in hoc aestu quaesivit alium meliorem locum, et suspirans in finem quemdam, ubi ista non erit passurus, ait: 5. Locutus sum in lingua mea. Sed cur ei loquitur in lingua sua, cui nota est cogitatio sua? Sed fortassis ideo in lingua loquitur, ut ejus locutione auditorum vita instruatur. Ait ergo: Notum fac mihi, Domine, finem meum. Quia jam vias quibus gradiebatur, noverat et easdem, ne offenderet, prout poterat, custodiebat: 179 Vult etiam finem suum quo tendere debeat, scire: ne si currat in incertum, valeat aberrare. Finem viae nostrae nobis ostendit Apostolus, ubi ait: Finis legis
Abbreviated transcription (Latin):
siue indignatione. s solummͦ ex humilitate
Siluit aũ abonis ut ñ delinq̃ret umał. Et
exħ inquit: dolor nĩs renouatꝰ ÷. Adolore
quippe qͦdã quẽ m inflixerant calũpnia¬
tores & rep̃hensores: canqͣm reqͥeuerã in
silentio. ꝙ cessaũat dolor. ille qͥ factꝰ fuerat
a calumpniantib. Renouatꝰ aũ ÷ dolor m̃s
quia cepi plus dolere tacuisse me q̃ dicẽ
deberem. qͣm dobueram dixisse q̃ dicẽ ñ
deb̾em Et ideo: c̃caluit cor meũ int̃
me. Cepit ẽẽ inquietum cor meum. uidebani
insensatos. ꝙ tabescebam. Non arguebam.
q me sic tacentem ⁊elis domꝰ tuȩ comedebat
Et ne putaremꝰ hc̃ calorẽ e̾e̾ paruũ c̃tinuo
ad iunxit. & inmeditatione mea exardes¬
cet ignis. Ineo qd ñ ait exarsit. s exardes¬
cet: ostendit illum ignem crescẽ magis ac
magis extacit᷑nitate. Ac sidicẽt. ꝙ diu sile¬
bo. tanto ampliꝰ ignis exardescet. Positꝰ in

Expanded text:
sive indignatione: sed solnmmodo ex humilitate. sive indignatione: sed solnmmodo ex humilitate. Siluit autem a bonis, ut non delinqueret in malis. Et ex hoc, inquit, dolor meus renovatus est. A dolore quippe quodam , quem mihi inflexerant calumniatores et reprehensores, tanquam requieveram in silentio, et cessaverat dolor ille, qui factus fuerat a calumniantibus. Renovatus est autem dolor meus, quia coepi plus dolere tacuisse quae dicere deberem, quam dolueram dixisse quae dicere non deberem. Et ideo: 4. Concaluit cor meum intra me. Coepit esse inquietum cor meum: videbam insensatos, et tabescebam. Non arguebam, et me sic tacentem zelus domus tuae comedebat . Et ne putaremus hunc calorem esse parvum, continuo adjunxit: Et in meditatione mea exardescet ignis. In eo quod non ait: Exarsit, sed Exardescet: ostendit illum ignem crescere magis ac magis ex taciturnitate. Ac si diceret: Quandiu silebo, tanto amplius ignis exardescet. Positus in
Abbreviated transcription (Latin):
osui ori meo custodiã. Qñ: Cum consisf̾et
Aliquis piꝰ religiosus ꝙ sc̃s: Absit. Hr eñi sic
bant. intt multa forte q̃ laudant. ueniã ñ
lauda tis dant potiꝰ qͣm calũpniã parent
Indo gͦ Cum c̃sisteret peccator adũsum me.
s tat eñi ꝓpͥa qͣdam noticia peccator: suꝑb qͥs¬
qͣm inuidꝰ audit loq̃ntem tͣnsilientem captat
uba ꝓponit laqueos. Nifficile ÷ ut ñ inueni¬
at aliquid ñ ita dictũ ut dici debuisset. nec
audiendo ignoscit. s calũpniat᷑ iniuidendo
alb qͥoẽ magis silendũ ⁊ ꝙͣ aliquid dicenum
Nam qͥd dicas turbidis calumpniosis litigiosis:
Hĩc dñs dicit ineugłio. Nolite dare sc̃m canib.
neq margaritas spargere ante porcos. Qualit̃
aũ ori suo custodiam posuit. insinuat cum
subingit Obmutui & hunuliat᷑ sum &s
silui abonis. Recce cum dixisset obmutui
ꝓtinꝰ aduuxit & humiliatꝰ sum: ut intel¬
ligamꝰ uirum iustum obmutuisse ñ exira

Expanded text:
Posui ori meo custodiam. Quando? Cum consisteret Posui ori meo custodiam. Quando? Cum consisteret aliquis pius, et religiosus, et sanctus? Absit. Hi sic robant, inter multa forte quae laudant, veniam non laudatis dant, potius quam calumniam parent. Quando ergo? Cum consisteret peccator adversum me. Stat enim propria quadam notitia peccator superbus, quisquam invidus audit loquentem transilientem, captat verba, proponit laqueos. Difficile est, ut non inveniat aliquid non ita dictum, ut dici debuisset: nec audiendo ignoscit, sed calumniatur invidendo. Talibus quidem magis silendum est, quam aliquid dicendum. Nam quid dicas turbidis, calumniosis, litigiosis? Hinc Dominus dicit in Evangelio, Nolite dare sanctum canibus, neque margaritas spargere ante porcos . Qualiter autem ori suo custodiam posuit, insinuat cum subjungit: 3. Obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis. Recte cum dixisset, Obmutui, protinus adjungit, Et humiliatus sum: ut intelligamus virum justum obmutuisse, non ex ira
Abbreviated transcription (Latin):
i. in xp̃m. Mat̾ia est tͣnsiliens. & ꝑfectꝰ ille qͥ oĩ
mundanoꝵ uoluntate pꝰposita solis celestib
inhiat: ꝙ cał qͥ adeo ꝑfectꝰ :÷ ut etiam linguã
suã apeccato om̃ino cohibeat. Hanc ꝑ partes
ita disponit. In pͥma parte ostendit ille tͣnsili¬
ens se cac̃e mundo .i. hominib pͣuis. qͥ depͥm̃t
eum & conant᷑ rep̃hendẽ d̃icta eiꝰ. ꝙ loqui de eo
Inscda parte cõparat ħ munda cũ celestib
ostendens ħ ẽẽ uana. illa appetenda. Int̾cia po¬
nit orationẽ: ut amał lib̾et᷑ ꝙ celestia ua¬
leat optinere. Incentio ⁊ iustos ad mon̾e. ut
mundanis pꝰpositis ad celestia tͣnseant.
ixi custodiã uias meas. ut ñ de¬
linqͣm inlingua mea. Uie nr̃e ad
d̃m: st̃ actiones ꝙ locutionesure.
Bene enĩ loq̃ndo & recte agen
bauit etiam custodire uias illicite locutio¬
nis. Nam qͥ inũbo ñ offendit: ille ꝑfectꝰ : iur
Hinc salomonait. Qui custodit linguam suã:
custodit Aĩam suã. Nixi inqͣm & feci. Nã seqͥt᷑

Expanded text:
Christum. Materia est transiliens et perfectus ille qui omni mundanorum voluptate postposita, solis coelestibus inhiat, et talis qui a Deo perfectus est, ut etiam linguam suam a peccato omnino cohibeat. Hanc per partes ita disponit. In prima parte ostendit ille transiliens, se tacere mundo, id est, hominibus pravis, qui deprimunt eum, et conantur reprehendere dicta ejus, et loqui de eo. In secunda parte comparat haec mundana cum coelestibus, ostendus haec esse vana, illa appetenda. In tertia ponit orationem, ut a malis liberetur, et coelestia valeat obtinere. Intentio est, justos admonere, ut mundanis postpositis, ad coelestia transeant.ut non delinquam in lingua mea. Viae nostrae ad Dominum, sunt actiones et locutiones nostrae. Bene enim loquendo et recte agendctionis, deliberavit etiam custodire vias illicitae loquutionis. Nam qui in verbo non offendit, ille perfectus est vir . Hinc Salomon ait: Qui custodit linguam suam, custodit animam suam . Dixi, inquam, et feci. Nam sequitur:
Abbreviated transcription (Latin):
cũ nuich̃ sit. ipse se seducit. Iec iste exħ magnꝰ
est. nam infiatio & tumor imitat᷑ magnitulinẽ sñ
ht̃ sanitatẽ. Sic pͥmꝰ homo c̃ditꝰ fuit. ut ꝑaugñita
te ad̃culpam decidit: q̃ attigit uetitum ꝑtulit
decursum. Ideo nc̃ iste uir sc̃s dies suos tͣnsitorios
conspicit. ꝙ se nicħ nͥ pulu̾em cognoscit: uñ etiã
secutꝰ adiungit. Uerũptñ uniu̾sa uanitas om̃is
homo iuuens. Iam tͣnsilii mortalia omĩa. ascendi

Expanded text:
cum nihil sit, ipse se seducit . Nec iste ex hoc magnus est, nam inflatio et tumor imitatur magnitudinem, sed non habet sanitatem. Sic primus homo traditus fuit, ut per augmenta ed quia sponte ad culpam decidit quo attigit vetitum, pertulit decursum. Ideo nunc iste vir sanctus dies suos transitorios conspicit, et se nihil nisi pulverem cognoscit. Unde etiam sequutus adjunxit: Verumtamen universa vanitas, omnis homo
Abbreviated transcription (Latin):
st̃. Et si ẽẽ unꝰquisq nr̃m potuerit idithun
ieo qd̾ cantat mnuenit se & audit se: Iorchus
quipe: tͣnsiliens eos int̃pretat᷑. Si quis tͣnsili¬
ens cantauit: gaudeat se ẽẽ qd cantauit. Sĩ qͥs
Adhuc t̾re inherens cantauit. optet q studeat
ẽẽ qđ cantauit. Canticum ideo dr. qͥa spualẽ¬

Expanded text:
t. Et si esse unusquisque nostrum potuerit Idithum in eo quod cantat, invenit se, et audit se. Idithum, quippe Transiliens eos interpretatur. Si quis transiliens cantavit, gaudeat se esse quod cantavit. Si quis adhuc terrae inhaerens cantavit, optet et studeat esse quod cantavit. Canticum ideo dicitu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ cet̾a. Ideo aũ ñ. debes silere ame: qñi adiena
ego sũ. t̃nslatꝰ oeciuitate babilonie. inqͣ natꝰ fuerã
ꝑ originale peccatũ manens apud te seriuenst. ꝙ
detua familia existens. Nec tñ adhuc incinitate
tua sum. ꝓpt̾ea subdit. Et ꝑegͥnꝰ sic̃ om̃s paties

Expanded text:
ere a me: quoniam advena ego sum, translatus de civitate Babylonis, in qua natus fueram per originale peccatum : manens apud te, serviens tibi, et de tua familia existens. Nec tamen adhuc in civitate tua sum. Propterea subdit: Et peregrinus, sicut omnes patres
Abbreviated transcription (Latin):
hac fluctuatione dicendi ꝙ tacendi. int̾ eos
qͥ calũpniari ꝑati st̃. & eos qͥ affeccant instrui ꝑi¬
clitans ne ꝓiciat margaritas porcis. ꝑ ielitãs
ne ñ eroget cibaria c̃serus. In ħ estu q̃ siuit
aliũ meliorẽ locum: & suspirans infinem q̃n¬
dam ubi ista ñ erit passurꝰ ait. Iocutꝰ sum
inlingua mea. S cur ei loquit᷑ in lingua
sua eui nota ẽ cogitatio sua: S forcassis icło
inlingua loquit᷑: ut eiꝰ locutione audicoꝵ
uita instruat᷑. Ait gͦ. Notum fac mͥ d̾ne
sinẽ meũ. Quia iã uias quib gͣdiebat᷑ noue¬
rat. ꝙ easdẽ ne offendet ꝓut pot̾at custo

Expanded text:
hac fluctuatione dicendi et tacendi, inter eos hac fluctuatione dicendi et tacendi, inter eos qui calumniari parati sunt, et eos qui affectant instrui, periclitans ne projiciat margaritas porcis, periclitans ne non eroget cibaria conservis: in hoc aestu quaesivit alium meliorem locum, et suspirans in finem quemdam, ubi ista non erit passurus, ait: 5. Locutus sum in lingua mea. Sed cur ei loquitur in lingua sua, cui nota est cogitatio sua? Sed fortassis ideo in lingua loquitur, ut ejus locutione auditorum vita instruatur. Ait ergo: Notum fac mihi, Domine, finem meum. Quia jam vias quibus gradiebatur, noverat et easdem, ne offend
Abbreviated transcription (Latin):
siue indignatione. s solummͦ ex humilitate
Siluit aũ abonis: ut ñ delinq̃ret in mał. Et
exħ inquit: dolor nĩs renouatꝰ ÷. Adolore
quippe qͦdã quẽ mͥ inflixerant calũpnia¬
tores & rep̃hensores: tanqͣm reqͥeuerã in
silentio. ꝙ cessau̾at dolor ille qͥ factꝰ fuerat
a calumpniantib. Renouatꝰ aũ ÷ dolor m̃s
quia cepi plus dolere tacuisse me q̃ dice
deberem. qͣm dobueram dixisse q̃ dicẽ ñ
deb̾em. Et ideo: c̃caluit cor meũ intͣ
me. Cepit ẽẽ inquietum cor meum: uidebam
insensatos. ꝙ tabescebam. Non arguebam.
q me sic tacentem ⁊ elus domꝰ tuȩ comedebat
Et ne putaremꝰ hc̃ calorẽ e̾e̾ paruũ. ẽtinuo
ad iunxit. & imeditatione mea exardes¬
cet ignis. In eo qd ñ ait exarsit. s exardes¬
cet: ostendit illum ignem crescẽ magis Ac
magis extacit᷑nitate. Ac sidic̾e̾t. E diu sile¬
bo. tanto ampliꝰ ignis exardescet. Positꝰ in

Expanded text:
sive indignatione: sed solnmmodo ex humilitate. sive indignatione: sed solnmmodo ex humilitate. Siluit autem a bonis, ut non delinqueret in malis. Et ex hoc, inquit, dolor meus renovatus est. A dolore quippe quodam , quem mihi inflexerant calumniatores et reprehensores, tanquam requieveram in silentio, et cessaverat dolor ille, qui factus fuerat a calumniantibus. Renovatus est autem dolor meus, quia coepi plus dolere tacuisse quae dicere deberem, quam dolueram dixisse quae dicere non deberem. Et ideo: 4. Concaluit cor meum intra me. Coepit esse inquietum cor meum: videbam insensatos, et tabescebam. Non arguebam, et me sic tacentem zelus domus tuae comedebat . Et ne putaremus hunc calorem esse parvum, continuo adjunxit: Et in meditatione mea exardescet ignis. In eo quod non ait: Exarsit, sed Exardescet: ostendit illum ignem crescere magis ac magis ex taciturnitate. Ac si diceret: Quandiu silebo, tanto amplius ignis exardescet. Positus in
Abbreviated transcription (Latin):
osui ori meo custodiã. Qñ: Cum consistẽt
aliquis piꝰ religiosus ꝙ sc̃s: Absit. Hi eñi sic
bant. itt multa forte q̃ laudant. ueniã ñ
laudatis dant potiꝰ qͣm calũpniã parent
Endo gͦ: Cum c̃sisteret peccator adũsum me.
stat eñĩ ꝓpͥa qͣdam noticia peccator. suꝑb qͥs¬
qͣm inuidꝰ audit loq̃ntem tͣnsilientem captat
ũba. ꝓponit laqueos. Sifficile ÷ ut ñ inueni¬
at aliquid ñ ita dictũ ut dici debuisset. nec
audiendo ignoscit. s calũpniat᷑ iniuidendo
ͭaib qͥoẽ magis silendũ t̃ ꝙͣ aliquid dicendum
Nam qͥd dicas turbidis calumpniosis litigiosis :
Hĩc dns dicit ineugłio. Nolite dare sc̃m canib
neq margaritas spargere ante porcos. Qualit̃
aũ ori suo custodiam posuit. insinuat cum
subuigit Obmutui & humiliat᷑ sum s
silui abonis. Recte cum dixisset obmutui
ꝓtinꝰ adiunxit & humiliatꝰ sum: ut intel¬
ligamꝰ uirum iustum obmutusse ñ exira

Expanded text:
Posui ori meo custodiam. Quando? Cum consisteret Posui ori meo custodiam. Quando? Cum consisteret aliquis pius, et religiosus, et sanctus? Absit. Hi sic robant, inter multa forte quae laudant, veniam non laudatis dant, potius quam calumniam parent. Quando ergo? Cum consisteret peccator adversum me. Stat enim propria quadam notitia peccator superbus, quisquam invidus audit loquentem transilientem, captat verba, proponit laqueos. Difficile est, ut non inveniat aliquid non ita dictum, ut dici debuisset: nec audiendo ignoscit, sed calumniatur invidendo. Talibus quidem magis silendum est, quam aliquid dicendum. Nam quid dicas turbidis, calumniosis, litigiosis? Hinc Dominus dicit in Evangelio, Nolite dare sanctum canibus, neque margaritas spargere ante porcos . Qualiter autem ori suo custodiam posuit, insinuat cum subjungit: 3. Obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis. Recte cum dixisset, Obmutui, protinus adjungit, Et humiliatus sum: ut intelligamus virum justum obmutuisse, non ex ira
Abbreviated transcription (Latin):
i. uixp̃m. Mat̾ia est tͣnsiliens. & ꝑfectꝰ ille qͥ oi
suã apeccato om̃ino cohibeat. Hanc ꝑ partes
ita disponit. In pͥma parte ostendit ille tͣnsili¬
ens se cacẽ mundo .i. hominib pͣuis. qͥ depͥm̃t
eum &. conant᷑ rep̃hendẽ dicta eiꝰ. s loqui de eo
Inscd̾a parte cõparat ħ munda cũ celestib
ostendens ħ ẽẽ uana. illa appetenda. Int̾cia po¬
nit orationẽ: ut amał lib̾et᷑ ꝙ celestia ua¬
leat optinere. Incentio ÷ iustos admon̾e. ut
mundanis pꝰ positis ad celestia tͣnseant.
linqͣm in lingua meã. Uiȩ nr̃e ad
d̃m: st̃ actiones ꝙ locutiones ur̃e.
Bene enĩ loq̃ndo s recte agen¬
do ad et̃na ꝓficimꝰ. Et qͥa uir
sc̃s iam custodierat uias pͣue actionis: de li¬
bauit etiam custodire iuas illicide locutio¬
nis. Nam qͥ inũbo ñ offendit: ille ꝑfectꝰ : uir
Hinc salomonait. Qui custodit linguam suã:
custodit aĩam suã. Nixi inqͣm ꝙ feci. Nã seqͥt᷑

Expanded text:
istum. Materia est transiliens et perfectus ille qui omni suam a peccato omnino cohibeat. Hanc per partes ita disponit. In prima parte ostendit ille transiliens, se tacere mundo, id est, hominibus pravis, qui deprimunt eum, et conantur reprehendere dicta ejus, et loqui de eo. In secunda parte comparat haec mundana cum coelestibus, ostendus haec esse vana, illa appetenda. In tertia ponit orationem, ut a malis liberetur, et coelestia valeat obtinere. Intentio est, justos admonere, ut mundanis postpositis, ad coelestia transeant.linquam in lingua mea. Viae nostrae ad Dominum, sunt actiones et locutiones nostrae. Bene enim loquendo et recte agendo ad aeterna proficiscimur. Et quia vir sanctus jam custodierat vias pravae actionis, deliberavit etiam custodire vias illicitae loquutionis. Nam qui in verbo non offendit, ille perfectus est vir . Hinc Salomon ait: Qui custodit linguam suam, custodit animam suam . Dixi, inquam, et feci. Nam sequitur:
Abbreviated transcription (Latin):
tulit ate d̃ns peccatũ tuũ. Hȩc aũ u̾ba inpso¬
na nr̃a dicta st̃ qͥ sumꝰ peccatores. Inimiciat̃
mei uiuunt. bene est illis: gaudent in scłi fe¬
licitate uͥ ego laboro. rugio agemitu cordis
borati adoppͥmendũ me. Et multiplicati st̃. me¬
qͥ odert̃ me iniq. Multi enĩ apparuert̃ inpassic¬
ne inunici. qͥ antea uidebant᷑ Amici. Qm̃ nec
dit̾ inimicꝰ. Quia xp̃c dilexit eos: illi eum ode¬
rt̃ iniq Od̃ium nanq iniquũ est: odio hab̃e
amicũ. Odiũ iniquũ est: odire hoĩem ñ pecca¬

Expanded text:
te peccatum tuum . Haec autem verba in persona nostra dicta sunt, qui sumus peccatores. 19. Inimici autem mei vivunt. Bene est illis, gaudent in saeculi felicitate, ubi ego laboro, rugio a gemitu cordisborati ad opprimendum me. Et multiplicati sunt qui oderunt me inique. Multi enim apparuerunt in passione inimici, tur amici. Quia Christus dilexit eos, illi eum oderunt inique. Odium namque iniquum est, odio habere amicum. Odium iniquum est, odire hominem, non pecca
Abbreviated transcription (Latin):
dolor. Non deflagello ñ de uulñe. non de
medicina s de peccato. Nam slagellũ. me¬
dicina est contͣ peccatum. s securꝰ sis: cum
c̃fessus fueris peccatũ. Nonħ sufficit. nͥ de¬
inde cogites ꝓ peccato tuo. Netexisti uulnꝰ
c̃ficendo. Sacerdos qui ẽ medicꝰ aĩȩ tuȩ: de

Expanded text:
dolor. Non de flagello, non de vulnere, non de medicina: sed de peccato. Nam flagellum medicina est contra peccatum. Non securus sis, cum confessus fueris peccatum. Non hoc sufficit, nisi deinde cogites pro peccato tuo. Detexisti vulnus confitendo: sacerdos qui est m
Abbreviated transcription (Latin):
fatigeris dum abeo argueris. Quẽ enĩ di¬
ligit ãns corripit. fiagellat omẽm filiũ quẽ
recipit. Ideo gͦ ñ insultent inimici mei. ñ
magna loqͣnt᷑. & si fiagellat me pat̃ m̃s
infiagella paratꝰ sumi qͥa mͥ ĩparant᷑ here¬
dicas. Nonuis flagellum: ñ t̃ dat᷑ hereditas
Om̃is enĩ filiꝰ. necesse est ut flagellet᷑. Usq
adeo om̃ĩs flagellat᷑: ut nec ipsi pepoerit
qͥ peccatũ ñ habuit. Et dolor m̃s inconspec¬
tu meo semꝑ. Andessagello dolebat: Absic

Expanded text:
m ab eo argueris . Quem enim diligit Dominus, corripit, flagellat omnem filium quem recipit . Ideo ergo non insultent inimici mei, non magna loquantur. Et si flagellat me Pater meus, in flagella paratus sum: quia mihi praeparatur haereditas. Non vis flagellum? non tibi datur haereditas. Omnis enim filius necesse est ut flagelletur. Usque adeo omnis flagellatur, ut nec ipsi pepercerit, qui peccatum non habuit . Et dolor meus in conspectu meo semper. An de flagello dolebat? Absit.
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ uocat᷑ idichũ uoces expectande ꝙ audiende
st̃. Et si e̾ẽ unꝰquisꝙ nr̃m potuerit idithun
meo qd cantat iuenit se ꝙ audit se. Ioichu
quippe: tͣnsiliens eos int̾pretat᷑. Si quis tͣnsili¬
ens cantauio: gaudeat se ẽẽ qd cantauit. Siqͥs
adhuc t̾re inherens cantauit. optet ꝙ studeat
ẽẽ qđ cantauit. Canticum ideo dr. qͥa spualẽ¬

Expanded text:
 vocatur Idithum, voces exspectandae atque audiendae sunt. Et si esse unusquisque nostrum potuerit Idithum in eo quod cantat, invenit se, et audit se. Idithum, quippe Transiliens eos interpretatur. Si quis transiliens cantavit, gaudeat se esse quod cantavit. Si quis adhuc terrae inhaerens cantavit, optet et studeat esse quod cantavit. Canticum ideo dicitu
Abbreviated transcription (Latin):
ut fiat & factum est. Orat qñ uult ex infir¬
mitate carnis. imꝑat qñ uult expotesta¬
te diuinitatis. S qͥd dixit: ⁊ eqͣndo suꝑ¬
gaudeant mͥ inimici mei ꝓme deuicto
S uꝑ gaudent enĩ: si ipse non resurgẽt. Et
dum cõmouent᷑ & qͣsi labunt᷑ pedes mei
inpassione: suꝑ me magna locuti sunt
ꝓicientes enĩ iugum eiꝰ atq illum ẽ temptui
habentes. suꝑbe dixer̃t. ñ habemꝰ regẽ nͥ ce¬

Expanded text:
ut fiat, et factum est. Orat quando vult, ex infirmitate carnis: imperat quando vult, ex potestate divinitatis. Sed quid dixit? Nequando supergaudeant mihi inimici mei, pro me devicto. Supergauderent enim, si ipse non resurgeret. Et dum commoventur, et quasi labuntur pedes mei: in passione super me magna loquuti sunt. Projicientes enim jugum ejus, atque illum contemtui habentes superbe dixer
Abbreviated transcription (Latin):
dignum penitentiȩ fructum. uoc ad pascua
uite et̾ne ꝑducere dignetur. Neq enim ur̃i
obliuisci aliqͣn possumꝰ. Uolumꝰ & rogamꝰ.
ut quotiens dñs hescellinꝰ ad legendum eosõc
libros postulauerit. ꝓsua peticione. & nr̃i
ꝓmissione. semꝑ habere mereatur. Gr̃ã dĩ p̃ce¬
dence ꝑ inportunum laborem. & instantiã
nr̃am. pax int̾ pͥncipes nr̃os reformata est:
unde cota pacria nr̃a letatur. Ualete. . a¬
miei ur̃i memoriam semꝑ habetoce.¬

Expanded text:
dignum poenitentiae fructum vos ad pascua vitae aeternae perducere dignetur. Neque enim vestri oblivisci aliquando possumus. Volumus et rogamus ut quoties domnus Hescelinus ad legendum eosdem libros postulaverit, pro sua petitione et nostra promissione semper habere mereatur. Gratia Dei praecedente per importunum laborem et instantiam nostram pax inter principes nostros reformata est, unde tota patria nostra laetatur. Valete, et amici vestri memoriam semper habetote
Abbreviated transcription (Latin):
pinqͣbant designant᷑: Illis obꝓbriũ & ti¬
moris causa efficit᷑: cũ aiuideis incruce sus¬
pendit᷑. Recte aũ suꝑ om̃s inimicos suos
se inobꝓbriũ factum dicit: quia plus de¬
spect᷑ apparuit ipse qͥ sine culpa occidebat᷑:
qͣm ipsi etiã iniqui ꝓsuis scelerib damp¬
nabant᷑. Uñ ꝙ subdit. Qui uidebant me
foras. fugert̃ ame. Uidebant enĩ apłi uidos¬
caꝑe: xp̃m: & relicto eo om̃is fugert̃. Obliui¬
oni datꝰ sum tanꝗͣ. mortuus a corde. Ob¬
liti st̃ me: tanꝙͣ. mortuus sim a corde ipsoꝵ
Factꝰ sum tanqͣm uas ꝑditu: qm̃ audiui
uituꝑationẽ muldoꝵ cõmorantiũ ineir¬
cuitũ. Uas ꝑditum ꝙ c̃fractũ: nulli uti¬
litati est idoneũ. Quasi uasa ꝑdica erant
latrones: cũ tanꝗͣ. in utiles adꝑditionẽ

Expanded text:
Illis opprobrium et timoris caussa efficitur, cum a Judaeis in cruce suspenditur. 133 Recte super omnes inimicos suos se in opprobrium factum dicit, quia plus despectus apparuit ipse, qui sine culpa occidebatur, quam ipsi etiam iniqui, qui pro suis sceleribus damnabantur: unde et subdit: Qui videbant me, foras fugerChristum, et relicto eo, omnes fugerunt . 13. Oblivioni datus sum tanquam mortuus a corde. Obliti sunt me, tanquam mortuus sim a corde ipsorum. Factus sum tanquam vas perditum: quoniam audivi vituperationem multorum commorantium in circuitu. Vas perditum et confractum, nulli utilitati est idoneum. Quasi vasa perdita erant latrones, cum tanquam inutiles ad perditionem
Abbreviated transcription (Latin):
penitens. qͥ cũ ante ignorass peccata sua:
iam recognoscit. Ponit etiã illiꝰ confessionẽ:
demñ illiꝰ c̃fessionis cõm̃dationẽ. Post mo¬
dum inducit xp̃m. ꝓmittentẽ bona plura
ħ̾modi penitenti. Intentio ÷ illiꝰ penitentis
nos admonere ad intellectũ hꝰmodi c̃fessi¬
onis: q inpͥma parte ostendit se peccata
recognoscẽ cum dicit:

Expanded text:
poenitens: qui cum ante ignorasset peccata sua, jam recognoscit. Ponit etiam illius confessionem: deinde illius confessionis commendationem. Postmodum inducit Christum promittentem bona plura hujusmodi poenitenti. Intentio illius poenitentis est, nos admonere ad intellectum hujusmodi confessionis. Et in prima parte ostendit se peccata recognoscere, cum dicit:
Abbreviated transcription (Latin):
Abhis qui eam contͣ falsitatẽ tenuert̃. Re¬
qͥret aũ abillis ut remuñet. Reqͥret etiã
abhis qui eam suꝑbe neglexer̃t. Nequib sub¬
dit̾. Et retͥbuet ñ modice s habundant̃. fa¬
cientib suꝑbiam. Qui sunt qͥ suꝑbiam faci¬
unt. nͥ hi qͥ u̾itatẽ di c̃tempnunt: Negͦ cũ
eis condempnem᷑. audiamꝰ & faciamꝰ qd
sub infert᷑. Uirilit̾ agite. Nolite lesas manꝰ
intͥbulationib dimitt̃e. Et si incorpore :
infirmitas uł lassitudo: sit incorde ad tole¬
randa mala mundi. patientie forcitudo.
E t ħ ÷ qđ subiungit. Et confortet᷑ cor ur̃m s
qͥb hoc dicit: Numqͥd amatorib mundi:
Non. S audi qͥb. Om̃s qui sꝑatis indno. U̾ba
q̃ audistis inpsalmo fr̃s: incorde descͥbite.
inuob̃ tͣnsformate. in his d̾m laudate. & si
orat p̃s orate. ꝙ si gemit gemite. & sigͣculat᷑
gaudete. ꝙ si sꝑat sꝑate ꝙ si timet timete

Expanded text:
Ab his qui eam contra falsitatem tenuerunt. ReAb his qui eam contra falsitatem tenuerunt. Requiret autem ab illis, ut remuneret. Requiret etiam ab his qui eam superbe neglexerunt. De quibus subditur: Et retribuet 136 non modice, sed abundanter facientibus superbiam. Qui sunt qui superbiam faciunt, nisi hi qui veritatem Dei contemnunt? Ne ergo cum eis condemnemur, audiamus, et faciamus quod subinfertur: 25. Viriliter agite. Nolite laesas manus in tribulationibus dimittere. Et si in corpore est infirmitas vel lassitudo, sit in corde ad toleranda mala mundi patientiae fortitudo. Et hoc est quod subjungit: Et confortetur cor vestrum. Sed quibus hoc dicit? Numquid amatoribus mundi? Non. Sed audi quibus. Omnes qui speratis in Domino. Verba quae audistis in psalmo, fratres, in corde describite: in vobis transformate: in his Dominum laudate. Et si orat psalmus, orate, et si gemit, gemite: et si gratulatur, gaudete: et si sperat, sperate: et si timet, timete.
Abbreviated transcription (Latin):
nescio qͣ tͥbulatione magna: sic̃ ñ desunt.
Atcendit corsuũ pauidũ qr trepidũ. ꝙ ait
Piectꝰ sum a facie ocłoꝵ tuoꝵ. Sĩ infacie tua
essem ñsic timerẽ. sime Accatioses. non sic
mulis fui. qͥa cor meũ accusaui. qͥa trepidãs
clamaui: icleo exaudisti uocem orationis
mee: ꝙ m̃itum qͦddam exauditionis suppo¬
nit cũ dicit. Num clamarem adte .i. quia
clamaui. Clamor addm: non ÷ uoce s cor¬
de. Multi silentes labiis: corde clamauer̃t.
Multi ore strepentes corde aũso. nicħ ĩpetͣre
potuer̃t. Si gͦ clamas. clama intꝰ uͥaudit ds
S iam qͥa nos hortat᷑ audiamꝰ. Diligite dnm
om̃s scĩ eiꝰ. Tanꝙͣ dicẽt. Credice mͥ. ego sum
exꝑtꝰ. habui tͥbulationes. in uocauia ñ sum
deceptꝰ. Sꝑaui ind̃m: & non sum confusus. Co¬
gitationes meas illuminauit. trepidatio¬
nẽ meã firmauit. Siligite dum. qͥ ñ diligi¬
requiret d̾ns. licet ꝑmittat mͦ eã c̃culcare:
tñ ipse reqͥret eã insuo tp̃r. Aqͥb reqͥret:

Expanded text:
nescio qua tribulatione magna, sicut non desunt: attendit cor suum pavidum et trepidum, et ait: Projectus sum a facie oculorum tuorum. Si in facie tua essem, non sic timerem; si me attenderes, non sic fui, quia cor meum accusavi; quia trepidans clamavi: Ideo exaudisti vocem orationis meae. Et meritum quoddam exauditionis supponit, cum dicit, Dum clamarem ad te. Idest, quia clamavi. Clamor ad Dominum non est voce, sed corde. Multi silentes labiis, corde clamaverunt. Multi ore strepentes, corde averso nihil impetrare potuerunt. Si ergo clamas, clama intus, ubi audit Deus. Sed jam quid nos hortatur, audiamus: 24. Diligite Domet , Credite mihi. Ego sum expertus, habui tribulationes: invocavi, et non sum deceptus. Speravi in Deum, et non sum confusus. Cogitationes meas illuminavit, trepidationem meam firmavit. Diligite Dominum, qui non diligirequiret Dominus. Licet permittat eam modo conculcari, tamen ipse requiret eam in suo tempore. A quibus requiret?
Abbreviated transcription (Latin):
bescẽ de spetua. Quomͦ uint incorde tuo.
sic habitet in ore tuo. qr ñ sine causa signu̾
suũ xp̃e ĩ fronte nob̾ figi uoluit. tanquã
bescat. Hoc gͦ u conspectu hominũ si fece¬
ris. si inde corã hominib ñ erubueris. si in
conspectu filioꝵs hominũ nec ore nec fac¬
Ianc aũ dulcedinẽ ĩcipit ds̃ dare fidelib
in hac uita. s ꝑficit in alia. De qͥb ad huc
subdit᷑. Abscondes eos in abscondito faci¬
ei tue.i. ĩ secreco concẽplationis diuine. a
contͣbatiõe hominũ. ut nullus eos iam
ualeat c̾turbare. S int̾im cũ ꝑegͥnantur
in ħscło. quia multas patiunt᷑ linguas
contͣ dicentes. qͥd eis facis: Seqͥt᷑ adicit.¬
roteges eos in cab̾nacłõ tuo. seilicet in p̾sen
seccłia ĩ qua militamꝰ. a conturbatioe
linguarũ. ne lingue ħeticoꝵ c̾tradicen¬
ces u̾itati. ualeant eos incorporare s. Pcm̃
d̃m. erupit dicens. Benedictꝰ d̾ns qm̃ mirifica¬

Expanded text:
bescere de spe tua. Quo modo vivit in corde tuo, sic habitet in ore tuo: quia non sine caussa signum suum Christus in fronte 135 nobis figi voluit, tanquam bescat. Hoc ergo in conspectu hominum si feceris, si inde coram hominibus non erubueris, si in conspectu filiorum hominum, nec ore, nec facHanc autem dulcedinem incipit Deus dare fidelibus in hac vita, sed perficit in alia. De quibus adhuc subditur: Abscondes eos in abscondito faciei tuae. Idest, in secreto contemplationis divinconturbatione hominum. Ut nullus eos jam valeat conturbare. Sed iterum cum peregrinantur in hoc saeculo , quia multas patiuntur linguas contradicentes, quid eis facis? sequitur et dicitsenti Ecclesia, in qua militamus, A contradictione linguarum. Ne linguae haereticorum contradicentes veritati valeant eos incorporare sibi. DeDeum erumpit, dicens, 22. Benedictus Domin
Abbreviated transcription (Latin):
eis qui sꝑant inte: inconspectu filioꝵ ho¬
minũ. Id÷ eis ꝑfecisti dulcedinẽ tuã: qui
negabo & ego illum coram pacre meo. Gͣ si
sꝑas ind̾no. coram hominib sꝑa: ne forte ab¬
scondas ipsam spem tuã incorde tuo. ꝙ ci¬
meas confiteri cũ tͥ ꝓc̾mine obiciat᷑ qͥa¬

Expanded text:
s in te in conspectu filiorum hominum: id est, eis perfecisti dulcedinem tuam, qui negabo et ego illum coram Patre meo . Ergo si speras in Domino, coram hominibus spera: ne forte abscondas ipsam spem tuam in corde tuo, et timeas confiteri, cum tibi pro crimine objiciatur q
Abbreviated transcription (Latin):
est ũb̃ explicari ñ potest. Nam qd̾ ocls ñ uidit
nec auris audiuit. nec incor hominis ascendit:
s̃parasti diligentib te. Abscondisti aũ tim̃tib
te. Quid ÷ abscondisti: Illis seruasti. ut soli
adeam ꝑueniant. Quã diu eñĩ adhuc timẽt
ñdum ꝙ ipsi ꝑuener̃t s credunt se ꝑtient᷑os.
& a timore incipiunt. Nicħ enĩ dulciꝰ ⁊ ĩ mor

Expanded text:
. Nam quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, praeparasti Deus diligentibus te . Abscondisti autem timentibus te. Quid est , abscondisti illis? servasti ut soli ad eam perveniant. Quandiu enim adhuc timent, nondum et ipsi pervenerunt: sed credunt se perventuros, et a timore i
Abbreviated transcription (Latin):
dicebant. Cotidie mͦ clamant malicont᷑
bonos. suꝑbi contͣ humiles cotidie blasphe¬
mant. latrant. detͣhunt. garriunt. singuis
malignis ꝙ dolosis s tc̃ efficient᷑ labia eoꝵ
muta qͣndo scõꝵ apparebit gła. & sͥ uide¬
bunt ĩminere corm̃ta. Screpitꝰ ũboꝵ ũtet᷑

Expanded text:
i. 52.. Quotidie modo clamant mali contra bonos, superbi contra humiles. Quotidie blasphemant, latrant, detrahunt, garriunt linguis malignis et dolosis: sed tunc efficientur labia eorum muta, quando sanctorum apparebit gloria, et sibi videbunt imminere to
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ male uiuunt: om̃s uno caractere signant᷑.
om̃s adimũ altare accedunt. eodem baptis
discernent᷑: Quando illustrabit faciẽ suã dns sr̃
seruos suos inudicio. Tc̃ separabunt᷑ boni amał.
Uñ scͥptum ÷. Tollat᷑ impiꝰ ne uideat glam cdlĩ. &
ideo subdit. Saluũ me fac in miscdia cua. ñ in
corde integro. deuote orando. recte uiuendo.
uoce: corde. oꝑib consonando: non c̃fundet᷑
iniudicio. Confundent᷑ aũ illi deqͥb subdit.
Erubescãt: ꝙ impii. & deducant᷑ ũnfernũ. Iudi¬
scł qͥ dñmn suũ crucifixert̃. Ut gentiles qui
neglexer̃t. Tc̃ utiq erubescent. qñ ałno
audient: am̃ dico uob̃ nescio uos. Et rursꝰ
de maledicti inignẽ eĩnum. Tc̃ fiet qd sul¬

Expanded text:
qui male vivunt, omnes uno charactere signantur, omnes ad unum altare accedunt, omnes eodem baptismdiscernentur? Quando illustrabit faciem suam Dominus super servos suos? in judicio. Tunc separabuntur boni a malis . Unde scriptum est, Tollatur impius, ne videat gloriam Dei . Et ideo subdit: Salvum me fac in misericordia tua: ncorde integro, devote orando, recte vivendo, voce, corde, operibus consonando: non confundetur in judicio. Confundentur autem illi, de quibus subditur: Erubescant impii, et deducantur in infernum. Jud Dominum suum crucifixerunt: vel gentiles qui neglexerunt. Tunc utique erubescent, quando a Domino audient, Amen dico vobis, Nescio vos. Et rursus, Ite, maledicti, in ignem aeternum . Tunc fiet quod su
Abbreviated transcription (Latin):
moni dicit. Quia existimasti donũ di
pecunia cõparare: ñ ÷ tibi pars neq sors
inhac fide .i. ñ ꝑtines ad istam grãm.ꝙͣ
gͣtis om̃s accepimꝰ. Bene aũ ñ sortẽ. s sor¬
tes dicit: qͥ a mulde st̃ diuisiones gr̃aꝵ.
qͣs credentil dns distribuit. In mani¬
b tius sortes mee. Ac si aꝑte dicat. In
potestate tua st̃ om̃s electi mei. W̾ideo:
eripe me de manu inimicoꝵ meoꝵ¬

Expanded text:
est quod Petrus Simoni dicit , Quia existimasti donum Dei est quod Petrus Simoni dicit , Quia existimasti donum Dei pecunia comparare, non est tibi pars neque sors in hac fide, idest, non pertines ad istam gratiam quam gratis omnes accepimus. Bene autem non sortem, sed sortes dicit: quia multae sunt divisiones gratiarum , quas credentibus Dominus distribuit. In manibus tuis sortes meae. Ac si aperte dicat: In potestate tua sunt omnes electi mei. Et ideo: 16. Eripe me de manu inimicorum meo
Abbreviated transcription (Latin):
noscunt. neo dum conuenirent simul adũsũ
me: acciꝑe aĩam meã consiliati sunt. Iũ
simul inqͥt adũsum me iniqui iudi c̃ueni¬
rent: ineo conuentu nich aliud c̃siliati sc̃.
nͥ ut aĩam meã ꝑdent. Qui ħ ũba nos do
qͦcũq alio sꝑauit homo: frustrabit᷑ spes
spes eiꝰ mutari ñ pot̾it. Nixi d̾no. ꝓposui
uoui. fixi inanimo: ds m̃s estu. Tu enĩ
ñ deficis. tu ñ fallis: s ideo inte sꝑaui quẽ
đm meum elegi. In manib tuis . i. in pote¬
state tua sortes meȩ st̃. Sors ñ aliqͥd mali
est. s res indubitatione humana diuinã
indicans uoluntatẽ. Nam q sortes miseit
apłi. Ne duob discipłis c̃sultꝰ ÷ d. quẽnã
ipsoꝵ ẽẽ uellet apłm. Et cecidit sors suꝑ
mathiã. Sortis noĩe in hoc loco gr̃a dei
nũta consiq̾ant᷑. Et uͥ m̃ita consid̾ant᷑:
electio ñ est sors. Quando aũ ołs nulla me
rita inuenit. sorte uoluntatis sue nos sal¬
uos fecit. qͥa uoluit. ñ qͥa q̃igni fuimꝰ

Expanded text:
scunt. In eo dum convenirent simul adversum me, accipere animam meam consiliati sunt. Dum simul inquit adversum me iniqui Judaei convenirent, in eo conventu nihil aliud consiliati sunt, nisi ut animam meam perderent. Quid haec verba nos docquocumque alio speraverit homo, frustrabitur spes spes ejus mutari non poterit. Dixi Domino, proposui, vovi, fixi in animo, Deus meus es tu. Tu enim non deficis. Tu non fallis. Et ideo in te speravi, quem Deum meum elegi. In manibus tuis, idest, in potestate tua, sortes meae sunt. Sors non aliquid mali est, sed res in dubitatione humana divinam indicans voluntatem. Nam et s discipulis consultus est Deus, quemnam illorum esse vellet Apostolum. Et cecidit sors super Mathiam . Sortis nomine in hoc loco gratia Dei merita considerantur. Et ubi merita considerantur, electio est, et non sors. Quando autem Deus nulla merita nostra invenit, sorte voluntatis suae nos salvos fecit, quia voluit, non quia digni fuimus.
Abbreviated transcription (Latin):
s mori ꝓ nob̾: s ut inclinata nuiscđia ci¬
to resurgat: petit cum subiungit. Acce¬
lera ut eruas me. Ac sidicat. cito fac me
resurgere. Si enĩ usq in cõmunẽ resurrec¬
tionẽ distuliss: tota spes credentiũ deci¬
dissẽt. Uł ad hoc positũ: accelera: ut ħ to¬
tũ qd nob̃ diu uidet᷑. qͣm diu uoluit᷑ scłm:¬

Expanded text:
sed mori pro nobis? Sed ut inclinata misericordia cised mori pro nobis? Sed ut inclinata misericordia cito resurgat petit, cum subjungit: Accelera ut eruas me. Ac si dicat, Cito, fac me resurgere. Si enim usque in communem resurrectionem distulisset, 131 tota spes credentium decidisset. Vel ad hoc positum est Accelera, ut hoc totum, quod nobis diu videtur, quandiu volvit
Abbreviated transcription (Latin):
recedit diuina consolatio. Non negat qͥn
fusio ñ durat inet̾num. Illa confusio ꝑhor¬
renda ÷: que et̾na est. Nam ÷ q̃dam c̃fusio
tp̃eras utilis. ꝑturbatio animi respicientis peocata suã.¬
bescendo corrigentis
dicit & apłs. Quã enĩ głam habiustis. in
his inqͥl nc̃ erubescitis: Hanc c̃fusionẽ
ñ formidet xp̃ianꝰ ĩmo si hanc ñ habuerit
et̾nam habebit. Que ẽ illa: Ite maledieci
inignẽ et̾num. Et ideo secutꝰ adiux̃. In iꝰticia
tua lib̾a mesIam siatcendas adiusticiã meã: damp¬
nas me. Fit aũ iusticia di & nr̃a cũ nob̃ do¬
nat᷑: q̃ ideo dĩ iusticia qr. ne homo se pucet
a se ipso hab̃e iusticiã & sic inse ipso inanit̃
głet᷑. & quia uox mea ñ posset ascencde ad
te: inclina adme aurẽ tuã. accelera ut
misit. Auris inclinatio: ẽ assũptio humani¬
tatis. Inclinat aurem suã ad nos d̾s. nũam
deponens suꝑnos. Que maior miscłia. qͣm
ut unicũ suũ daret nob̃. ñ uiu̾e nob̾cum

Expanded text:
recedit divina consolatio. Non negat, quifusio non durat in aeternum. Illa confusio perhorrenda est, quae aeterna est. Nam est quaedam confusio temporalis, utilis: perturbatio animi respicientis pebescendo corrigentisdicit et Apostolus, Quam enim gloriam habuistis in in quibus nunc erubescitis ? Hanc confusionem non formidat Christianus, imo si hanc non habebit, aeternam habebit. Quae est illa? Ite maledicti in ignem aeternum . Et ideo secutus adjunxit: In justitia tua libera me. Nam si attendas ad justitiam meam damnas me. Fit autem justitia Dei et nostra, cum nobis donatur: quae ideo Dei justitia dicitur, ne homo se putet a seipso habere justitiam, et sic in seipso inaniter glorietur. Et quia vox mea non posset ascendere ad te, 3. Inclina ad me aurem tuam, accelera, ut misit. Auris inclinatio est assumtio humanitatis. Inclinat aurem suam ad nos Deus, misericordiam deponens super nos. Quae major misericordia, quam ut unicum suum daret nobis , non vivere nobiscum,
Abbreviated transcription (Latin):
ũitatis: odisti obseruantes uanitates suꝑua¬
cue. Illi suꝑ uacue custodiunt uanitates. qͥ
sic t̾renis inherent. ut celestiũ obliuiscant᷑. Ca¬
les odit d: qui sꝑant falsam beatitudinem
scłi isti Ego aũ non qͦmͦ illi qui sꝑant inua¬
no a: qͥ obseruant uanitatẽ: s indno sꝑaui qͥa
isti humilitatẽ meã .i. misertꝰ es mee fragilita¬
tis & meoꝵ afflictionis ne aꝑsequentib suꝑa¬
rer. Respiciendo aũ humilitatẽ: saluasti de
necessitatil aĩam meã .i. de corporalib mise¬
riis. qͣs in hac uita patit᷑ aĩa ꝓpt̃ culpam. Nisi

Expanded text:
eritatis, 7. Odisti observantes vanitates supervacue. Illi supervacue custodiunt vanitates, qui sic terrenis inhaerent, ut caelestium obliviscantur. Tales odit Deus, qui sperant falsam beatitudinem seculi istius. Ego autem non quomodo illi, qui sperant in vano, et qui observant vanitatem: sed in Domino speravi, qui isti humilitatem meam. Id est, misertus es meae fragilitatis et meae afflictionis, ne a persequentibus superarer. Respiciendo autem humilitatem, Salvasti de necessitatibus animam meam. Id est, de corporalibus miseriis, quas in hac vita
Abbreviated transcription (Latin):
gi: qͣm xͦ absconder̃t iud̃i. Hinc ÷ qđ ei dixer̃t
Magist̃ scimꝰ quia uerax es. & uiam cłi inu̾itate
doces. Sic gͦ nob̃. silicet censum daricesari
annon: Ecce laqueus quẽ absconder̃t. Si dix¬
isset licet: cecidiss in laq̃um. Opposuissent
enĩ illi. contͣ legem agis q̃ dicit. Nñm dm
tuũ adorabis: ꝙ illi soli seruies. Si dixisset
ñ licet: inaliũ laqueũ cecidiss. Dixissent enim
herodiani: contͣ regem agis. reus es morcis. Ut
nullum latet secretũ. Suos similit̃ eripit
scio qđ educes me: qm̃ tues ꝓtector m̃s. Et ñ
potest illaq̃ari: qui talem ht̃ ꝓtectorẽ. Et¬
ideo sequit᷑. In manꝰ tuas cõmendo sp̃m
meũ. Hoc completum fuit: qͣndo ineru¬
ce positꝰ dixit. Pat̾. in manꝰ tuas cõmendo
diens. Nedemistime dñe d̃s u̾itatis. Nedempta

Expanded text:
t Judaei. Hinc est, quod ei dixerunt, Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces. Dic ergo nobis si licet censum dari Caesari an non ? Ecce laqueus, quem absconderunt. Si dixisset, Licet: cecidisset in laqueum. Opposuissent enim illi, Contra legem agis, quae dicit, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies . Si dixisset, Non licet: in alium laqueum cecidisset. Dixissent enim Herodiani, Contra regem agis: reus es mortis . Vel nullum latet secretum . Suos similiter eripit scio quia educes, « quoniam tu es protector meus » et non potest illaqideo sequitur: 6. In manus tuas commendo spiritum meum. Hoc completum fuit, quando in cruce positus dixit, Pater in manus tuas commendo dicens: Redemisti me Domine Deus veritatis. Redemta
Abbreviated transcription (Latin):
dolore uita mea. Post exꝑtã irã dĩ qua dict̾ũ
est pͥmo homini morte morieris: multos de¬
fectꝰ doloris habuit uita ista mortał. E qͥa ui¬
et anni mei ingemitil. Totũ enĩ spaciũ p̃sen¬
tis uite: sc̃is dolor & genutꝰ est. Uñ & subdit᷑.
nfirmata eit in pauꝑtate uirtꝰ mea .i. inc̃sida
contͣbata sunt. Cum xp̃c dicit se esse infirmũ
& incorpore & in aĩa: ostendit ase remotã omi¬
nẽ suꝑbiã & qđ aliquis ñ debet dese p̃sumere
Ponit item alias miserias dicens. Suꝑ om̃s ini¬
micos meos factꝰ sum obꝓbriũ uicinis meis
ualde: & timor notis meis. Q ꝑ notos nͥ apłi.¬

Expanded text:
dolore vita mea. Post expertam iram Dei, qua dictum est primo homini, Morte morieris : multos defectus doloris habuit vita ista mortalis. Et quia viEt anni mei in gemitibus. Totum enim spatium praesentis vitae, sanctis labor et gemitus est . Unde et subditur, InfirmataConturbata sunt. Cum Christus dicit se esse infirmum, et in corpore et in anima : ostendit a se remotam omnem superbiam, et quod aliquis non debet de se praesumere. Ponit item alias miserias dicens: 12. Super omnes inimicos meos factus sum opprobrium vicinis meis valde, et timor notis meis. Q
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ sequit᷑.et conclusistime. inmanib in¬
imici. Quia neq abhis qͥ sepulerũ custodi¬
ebant: neq amalignus sp̃ib in inferno de¬
tentꝰ ÷. S potiꝰ. statiusti in loco spacioso pe¬
des meos. Quia ñ solum iniudea. s ꝑomĩa reg¬
meos .i. firmit̾ posiusti affectiones meas:
in loco spacioso caritatis. Hic incipit enu¬
sam tͥbulationẽ deseͥbit: cum subdit. Con¬
mea. Quãuis certꝰ ẽẽt deꝓmissione dĩ
qui clixerat clarificabo ñ ita dicunꝰ in¬

Expanded text:
 sequitur: 9. Nec conclusisti me in manibus inimici. Quia neque ab his, qui sepulchrum custodiebant , neque a malignis spiritibus in inferno detentus est: sed potius, Statuisti in loco spatioso pedes meos. Quia non solum in Judaea, sed per omnia regmeos, id est, firmiter posuisti afflictiones meas in loco spatioso caritatis. Hic incipit enusam tribulationem describit, cum subjungit, Conmea. Quamvis certus esset de promissione Dei, qui dixerat, Clarificabo : non ita dicimus in
Abbreviated transcription (Latin):
securꝰ: fac deipso refugiũ tuũ. Nullũ enĩ tã
tutũ potest cͥ ẽẽ refugiũ. qͣm ds cuus. Ne quo
subdit᷑. Qm̃ fortitudo mea: & resugiũ meum
es tu. Fortitudo qͣ ego possim & mei contͣ ĩ pug¬
nantes resiste: refugiũ. inqͦ securꝰ ualeam ꝑma¬
nere. forcitudo in bello: refugrũ pꝰ tͥumphum.
Fortitudo qͣ uincimꝰ: refugiũ inqͦ quiescamꝰ.
Et ꝓpt̃ nom̃ tuũ dilatandum & głificandum
deduces me ne aberrem: & enutes ne inuia

Expanded text:
enim tam tutum potest tibi esse refugium, quam Deus tuus: de quo subditur, 4. Quoniam fortitudo mea et refugium meum es tu. Fortitudo, qua ego possim et mihi contra impugnantes resistere. Refugium in quo securus valeam permanere. Fortitudo in bello, refugium post triumphum. Fortitudo, qua vincimus, refugium in quo quiescam. Et propter nomen tuum, dilatandum et glorificandum, deduces me, ne aberrem: et enutries me, ne in via
Abbreviated transcription (Latin):
ẽsicit᷑. ꝙ. cde hedis. Et capre & hedi int̃
peccatorez ponunt. Hñs denum̃o ñto saccũ solũ ace¬
pit. ñ assũpsit m̃itum sacci. qd ÷ peccatũ. Saccꝰ aũ
est mortalitas. Saccũ gͦ c̃cidit quia mortalitatẽ
destrux̃: & insuꝑ cuxũdedit eũ leticia. qm̃ stola
ĩmortalitatis induit illum d̃ns. Adħ aũ circũ¬

Expanded text:
dis. Et caprae et hoedi inter peccatores ponuntur. Dominus de numero nostro saccum solum accepit, non assumsit meritum sacci, quod est peccatum. Saccus autem est mortalitas. Saccum autem conscidit, quia mortalitatem destruxit, et insuper circumdedit eum laetitia: quoniam stola immortalitatis induit illum Dominus. Ad hoc autem circum
Abbreviated transcription (Latin):
pulero. si t̃cia die ñ resurgo: umqͥd con¬
sicebit᷑ tͥ puluis. aut annuntiabit u̾itatem
nuntiabit ũitatẽ tuã .i. erit causa qͣre u̾itas
uit ut etiã resurgẽm. Miscłia ꝑtinet ad
remissionẽ peccatoꝵ: aquitoriũ ꝑtinet ad
ꝑfectum bonoꝵ oꝑm s uirtutum. Prius
miseret᷑ nob̃ sine p̃cedentib m̃itis. ut lib̾ati a¬

Expanded text:
pulcro? si tertia die non resurgo? Nunquid confitebitur tibi pulvis, aut annuntiabit veritatem nuntiabit veritatem tuum, id est, erit caussa quare veritas vit, ut etiam resurgerem. Misericordia pertinet ad remissionem peccatorum. Adjutorium pertinet ad profectum bonorum operum et virtutum. Primum miseretur nobis sine prae
Abbreviated transcription (Latin):
gimꝰ. adiutoriũ di ÷. Inquo aũ sit adiutꝰ
ostendit. exfamiliaritate se c̃ũtens ad pa¬
trẽ. & d̾icens. Conũtisti planctũ meũ in
gaudiũ mͥ. Planctũ passionis ingaudiũ
mutasti resurrectionis mͥ .i. ad utilitatẽ¬

Expanded text:
gimus, adjutorium Dei est. In quo autem sit adjutus, ostendit, ex familiaritate se convertens ad Patrem, et dicens: 12. Convertisti planctum meum in gaudium mihi. Planctum passionis in gaudium mutasti resurrectionis; mihi, id e
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ uita in uoluntate eiꝰ. Uindicauit inuos
pͥmũ peccatũ qd morte soluistis: & uitam
et̾nam adqͣm relire nullis ur̃is uirib posse¬
Inãignat᷑ enĩ c̃s homini: &s inferc irã ꝓ pec¬
cato. Rursus cum audis & uita inualuntate
eiꝰ: habes indeo quid sꝑes & cliligas. Ibi iusti¬
cia cõmendat᷑. hic gr̃a. Adiram aũ & uitam
ꝑtinet: qđ subiungit. Aduesꝑum demo
rabit᷑ fletꝰ: &. admatutinũ leticia. Uesꝑa fit
qñ soloccidit. Uesꝑa cepit uͥ sapientie lu¬
men recessit apeccante homine. qͣndo mor¬
te dampnatꝰ :. Occicdat illi sol iusticie. ñ
gaudebat adp̃sentiã cdi. Inde inchoata ẽ oĩs
uita ista mortał. Ab ipso uesꝑe moras habe¬
bit fletꝰ. qͣm diu inlaborib & temptationib
ppłs oͣi expectat diem dni. Nem̃ ueniet matu¬
tinũ. qͦ exultatio resurrectionis fut᷑a ÷. Tunc
ouiet᷑ fidelib lux: que occid̾at peccatorib. Ideo

Expanded text:
indicavit in vos primum peccatum, quod morte solvistis, et vitam aeternam, ad quam redire nullis vestris viribus posseIndignatur enim Deus homini, et infert iram pro peccato. Rursum cum audis, Et vita in voluntate ejus, habes in Deo, quid speres et diligas. Ibi justitia commendatur, hic gratia. Ad iram autem et vitam pertinet, quod subjungit: Ad vesrabitur fletus, et ad matutinum laetitia. Vespera fit, quando sol occidit. Vespera coepit, ubi sapientiae lumen recessit a peccante homine, quando morte damnatus est. Occiderat enim illi sol justitiae, non gaudebat ad praesentiam Dei. Inde inchoata est omnis vita ista mortalis. Ab ipso vespere moras habebit fletus, quandiu in laboribus et tentationibus populus Dei exspectat diem Domini. Deinde veniet matutinum, quo exultatio resurrectionis futura est. Tunc orietur fidelibus lux, quae occiderat peccatoribus. Ideo