comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tus ĩuentus ẽ. nõ dep̃cor iudices quĩ
etra cecitatẽ nõ minus argumentum
putetis. ꝙͣ qd̾ ĩueniri potuit uenenũ ĩ
parricidii suspiciõe. Gladius cruentatꝰ
nouissima probatio debet cẽ. nõ sola
Ignoscite malorũ ꝑudor matus. ignos¬
cite humana discrimina: defensionẽ
uiueĩs. larramus pͥmũ gemituq ꝓse¬
quim᷑. Pdidit infelix prẽm. ꝑdidit et
ceritatẽ. illũ senẽ cuiꝰ oscula. cuiꝰ amplex¬
ũ ĩponebat uulneribus ocłor. cui p̃sta¬
bat cetus ut uiueret. Misera ignorãti¬
a. misera debilitas. qd̾ te nou̾ca nõ sic
potius decipere maluit. ut biberes ue¬
nenũ. facmꝰ ẽ. iudices cõparationẽ fie¬
ri: ut ĩcredibile sit parricidium. Idẽ
uos putatis efficere noctiũ merita et efi¬
fectus osculis blanditiisq quesitos. qd̾
nataliũ pignoꝵq reuerentias: nullas
ego facilius perire crediderĩ: qmͣ corpoꝵ
caritatos. Et licet matrimoniis pau¬

Expanded text:
tus inventus est, non deprecor, iudices, quin tus inventus est, non deprecor, iudices, quin contra caecitatem non minus argumentum putetis quam quod inveniri potuit venenum. in parricidii suspicione gladius cruentatus novissima probatio debet esse, non sola. Ignoscite magnorum periculorum metus, ignoscite humana discrimina; defensionem iuvenis lacrimis primum gemituque prosequimur. perdidit infelix patrem, perdidit et caecitas illum senem, cuius oscula, cuius amplexum imponebat vulneribus oculorum, cui praestabat caecus, ut viveret. misera ignorantia, misera debilitas, quod te noverca non sic potius decipere maluit, ut biberes venenum! Facinus est, iudices, comparationem fieri, utri credibilius sit parricidium. idem vos putatis efficere noctium merita et affectus osculis blanditiisque quaesitos quod natalium pignorumque reverentias? nullas ego facilius perire crediderim quam corporum caritates, et, licet matrimoniis pau
Abbreviated transcription (Latin):
mutauit. Et ne quis miret᷑ hãt fes¬
tinationẽ. statim subsecutũ ẽ. ut ꝑuret
dn interfuerit iudices iuuenis huiꝰ ut
uiueret p̃r. qͥ iã alio moriebat᷑ herede
uos estimabitis. nõ interfuit: ut occidẽ¬
tur. facmꝰ uidices qd̾ illa nocte ĩcubitu¬
lo nouerte. qd̾ in lectulo frm̃ ẽ domꝰ tota
sensit. Nemo nõ sibi uisus ẽ iuxta fius¬
se. Excitari sola nouerca nõ potuit illo
loco unde uenerat fragor. Concurrit fa¬
nulia quo sollicitos atq trepidantes
ducebat strepitus quẽ sequabãt᷑. Inue¬
nerũt senẽ occisũ. uouertã iuxta cada¬
uer sic iacentẽ. ne statim possent intro¬
gare qͥs occidisset. Nũciatũ. ẽ dem̃ faci¬
nus et ceco. Inuentus ẽ. qd̾ m̃ocentie
sufficit nõ a scelere rediens. stans ĩ liuĩe
cubiculi sui. nĩo qͦ discurrebant uidentes
Ut demde ferrũ uiienis ĩquireret᷑. ex¬
egit eadẽ utiq que postulauerat de ue¬
neno. Qd̾ in lectulo gladius cruenta¬

Expanded text:
mutavit, et, ne quis miretur hanc fesmutavit, et, ne quis miretur hanc festinationem, statim subsecutum est, ut periret. an interfuerit, iudices, iuvenis huius, ut viveret pater, qui iam alio moriebatur herede, vos aestimabitis; non interfuit, ut occideretur. Facinus, iudices, quod illa nocte in cubiculo novercae, quod in lectulo factum est, domus tota sensit, nemo non sibi visus est iuxta fuisse; excitari sola noverca non potuit illo loco, unde venerat fragor. concurrit familia, quo sollicitos atque trepidantis ducebat strepitus, quem sequebantur: invenerunt senem occisum, novercam iuxta cadaver sic iacentem, ne statim possent interrogare, quis occidisset. nuntiatum est deinde facinus et caeco; inventus est, quod innocentiae sufficit, non a scelere rediens, stans in limine cubiculi sui animo quo discurrebant videntes. ut deinde ferrum iuvenis inquireretur, exegit eadem utique, quae postulaverat de veneno. quod in lectulo gladius cruenta
Abbreviated transcription (Latin):
crediturũ. Et q̃ maxĩa qst m̃ocentie cõ¬
tumacia. ꝑsuasionẽ setus nulla uolu¬
it extusaciõe corrũpere. Nõ fuit illud
trepidatio. nõ tacita confessio. Quisqͥs̃
ht̃ uenenenũ ht̃ et quod respondeat de¬
prehensus. Fecit pꝰ hec senex rẽ hoĩs quẽ
nõ mouisst qcꝗd ĩuenerat Nõ torsit ĩ¬
nrĩstia cea. et de scdere m q̃ solus no¬
tens ẽẽ paricidia nõ poterat. ñ explicu¬
it ordinẽ questioĩs. ẜ quod plus ẽ ꝙͣ ab¬
soluere. remisit iuueni defensionẽ. U¬
trũ dem̃ intellectis detrime mulicris ĩ¬
sidiis. filiũ paulisꝑ uoluent ex heredi¬
tione protege̾. et diligentius de patriõ¬
nio suo deliberaturus int̾imi captaueĩt
ut iuideret᷑ mulieris cupiditati iã non
obstare pͥuignꝰ. an facillimũ fuit ut ex¬
hered ationẽ qͦq ĩpetraret nou̾ca ceci
ab hoĩe cuitã multa ꝑsuaserat. Cogi¬
tationibꝰ urĩs relinquo. Hoc tantum
dixisse contentus sũ. testamentũ etinuo

Expanded text:
et, quae maxima est innocentiae contumacia, persuasionem senis nulla voluit excusatione corrumpere. non fuit illud trepidatio, non tacita confessio; quisquis habet venenum, habet et quod respondeat deprehensus. Fecit post haec senex rem hominis, quem non movisset quicquid invenerat. non torsit ministeria caeci, et de scelere, in quo solus nocens esse parricida non poterat, non explicuit ordinem quaestionis, sed quod plus est quam absolvere, remisit iuveni defensionem. utrum deinde intellectis deterrimae mulieris insidiis filium paulisper voluerit exheredatione protegere et diligentius de patrimonio suo deliberaturus interim captaverit, ut videretur mulieris cupiditati iam non obstare privignus, an facillimum fuerit, ut exheredationem quoque impetraret noverca caeci ab homine, cui tam multa persuaserat, cogitationibus vestris relinquo; hoc tantum dixisse contentus sum: testamentum continuo
Abbreviated transcription (Latin):
tiri q̃ prodidit. et sciit ubi eẽt uenenũ
ut uero sensit infelix instantẽ nouercã
postulãtẽq ut sinus uiuenis exquire¬
retur tũc uero aftonitus herens e tota
malor suoꝵ cogitaciõe confusus. intel¬
lexit hoc argumentũ eius ẽẽ que paras¬
set ut posset dep̃liendi. Igit̃ ꝓpere festino¬
ter. oĩa menibra ꝑtractans et meisis ĩ
sinũ manibꝰ dũ cũcta suspicionibus dũ
tactu iiuciuis explorat uenenũ pͥmus
iuenit. Iaudo iud̾iam̃ ĩnocentiã silẽ¬
cii. laudobs fiduciã quod infrogatus

Expanded text:
tiri, quae prodidit et sciit, ubi esset venenum. tiri, quae prodidit et sciit, ubi esset venenum. ut vero sensit infelix instantem novercam postulantemque, ut sinus iuvenis exquireretur, tunc vero attonitus, haerens, et tota malorum suorum cogitatione confusus intellexit hoc argumentum eius esse, quae parasset, ut posset deprehendi; igitur propere, festinanter omnia membra pertractans et mersis in sinum manibus, dum cuncta suspicionibus, dum tactu iuvenis explorat, venenum primus invenit. laudo, iudices, innocentiam silentii, laudo fiduc
Abbreviated transcription (Latin):
onẽ sic ordinauit. ut sibi crederet̾ ꝓmis¬
sam dinudiã partẽ bonor. si uenenũ
sem uoluisset ip̃a porrger. Didetis
iuidices qua p̃paratioẽ nou̾ca ad testa¬
mentũ prĩs accesserit. Mulierẽ qmͣ cre¬
dere maritus noluisse partẽ bonoꝵ ac¬
aꝑe proscdere. necesse. ẽ sic remuneret
ut faciat heredẽ. O qnͣto aliter probat᷑
parricidiũ qđ iã potest depreliendi. Mu¬
lier q̃ se dicebat in conscienuã sileris
admissã nõ ħ pͥmũ exegit a prẽ ut q̃re¬
ret qs parasset ceco uenenũ. qs dediss
Inde maximũ sciebat posse fieri questi¬
nis eccorẽ. Instituit ut mocentissimus
uiuans interrogaret᷑ repente. subito ĩ¬
Nãmatura uelut deprehensi trepidatio¬
nẽ. seu tacusset cetus. seu negasset. Ald¬
ductus ad filiũ senex. dixit iiueni quic¬
quid audierat Nũqmͣ iudices tã sum¬
plicis ĩnocentie fuit. faomꝰ negare. Nõ
eẽt ausus iuuenis corã ea mulicre mẽ¬

Expanded text:
onem sic ordinavit, ut sibi crederetur promisonem sic ordinavit, ut sibi crederetur promissam dimidiam partem bonorum, si venenum seni voluiudices, qua praeparatione noverca ad testamentum patris accesserit: mulierem, quam credit maritus noluisse partem bonorum accipere pro scelere, necesse est sic remuneret, ut faciat heredem. o quanto aliter probatur parricidium, quod iam potest deprehendi! mulier, quae se dicebat in conscientiam sceleris admissam, non hoc primum exegit a patre, ut quaereret, quis parasset caeco venenum, quis dedisset; inde maximum sciebat posse fieri quaestionis errorem: instituit, ut innocentissimus iuvenis interrogaretur repente, subito, infamatura velut deprehensi trepidationem, seu tacuisset caecus, seu negasset. adductus ad filium senex dixit iuveni quicquid audierat. numquam, iudices, tam simplicis innocentiae fuit facinus negare: non esset ausus iuvenis coram ea muliere men
Abbreviated transcription (Latin):
Factũ. ẽ eo tꝑe. quo constabat prẽm filio
senem soluendo nõ eẽ. Contenderã ipỹ
mo uiuenis fuisse confiliũ. ut p̃r̃ cui ma¬
timioniũ filiũq abstulerat icediũ. re¬
sidua senectutis alioͣs consolart᷑ uxore
it ut domus que cecũ tantũ liabebat et
senẽ.. Acciꝑit ex eiugio ministeria custo¬
dita. facimꝰ ẽ iudices quod bonos
priuignos nou̾ce facilius decipĩt. nec
leuius odeĩt. Qm̃ multis insidiis. qmͣ
multis artibus patet cecitas m̃ocentis
asuilier cui sp̃e iuadende hereditatis
prestabat debilitas priuigni. senectus
mariti. intellexit hoc solũ de ẽẽ sccleris
occasioni. ut prius infamaret̃ parria¬
dii cccus. Uiso igit̾ hͦ quod sibi uiuenis
nõ iudebat᷑ eẽ priuignꝰ. uenenũ qd in
nuseri sinu ad diderat dep̃hensura nũ¬
ciauit prĩ. tãꝙͣ parricidiũ pararet᷑. Et
qr mendaciũ poterat facile nudari. si
quẽ consaum nominasset. totã delati¬

Expanded text:
factum est eo tempore, quo constabat patrem filio factum est eo tempore, quo constabat patrem filio senem solvendo non esse. contenderim quin immo iuvenis fuisse consilium, ut pater, cui matrimonium filiumque abstulerat incendium, residua senectutis alia consolaretur uxore, et ut domus, quae caecum tantum habebat et senem, acciperet ex coniugio ministeria custodita. facinus est, iudices, quod bonos privignos novercae facilius decipiunt nec levius oderunt. quam multis insidiis, quam multis artibus patet caecitas innocentis! mulier, cui spem invadendae hereditatis praestabat debilitas privigni, senectus mariti, intellexit hoc solum deesse sceleris occasioni, ut prius infamaretur parricidii caecus. viso igitur hoc, quod sibi iuvenis non videbatur esse privignus, venenum, quod in miseri sinu abdiderat, deprehensura nuntiavit patri, tamquam parricidium pararetur. et quia mendacium poterat facile nudari, si quem conscium nominasset, totam delati
Abbreviated transcription (Latin):
to tũc ꝑido fuit rerũ nature pictas. Dñ
diu multũq astonitus heret. dũ ad u¬
trũq respicit. dłd utrũq discurrit. pa¬
ne infelicissimos piarentes ꝑdidit ꝓue¬
tatis equalibas. Dt demde miserimos se¬
nes Raserat iã ꝓprior ignis. audiat licet
nn uita pietas. prẽm uiuenis elegit. et de
pariter ardentibus. uices disposuit affec¬
tus. Dix dũ posito sene. cũ illũ quoq mi¬
raͬmur explictũ. iterũ flãmas a puit. et
undiq coeuitis incendii redditus globis
arserat iuuenis. si tardius ꝑdidisset ocu¬
los. Facinus ẽ iudices nõ h quoq maxĩs
contigisse conatibꝰ. ut seruaret᷑ et mater
Mmus tñ in utroq fecerat. nͥ ꝑdidisset
ocłos. Uiderint qͥ filiũ in eo magis pa¬
rente mirant᷑. in cuiꝰ salutẽ. faciẽ. uultus¬
q ꝯsũpsit. Patͣ prestitit cecitatẽ qͥ anu¬
sit oculos. dũ repetit quiͣ reliquerat ma¬
trẽ. Nõ expectatis certũ habeo iudices
ut excusem quod pr̃ induxit ceco nouertã

Expanded text:
fuit, rerum naturae, pietas! dum diu multumque attonitus haeret, dum ad utrumque respicit, ad utrumque discurrit, paene infelicissimos parentes perdidit pietatis aequalitas. ut deinde miserrimos senes cluserat iam propior ignis audiat licet invita pietas, patrem iuvenis elegit, et de pariter ardentibus vices disposuit affectus. vixdum posito sene, cum illum quoque miraremur explicitum, iterum flammas aperuit, et undique coeuntis incendii redditus globis arserat iuvenis, si tardius perdidisset oculos. facinus est, iudices, non hoc quoque maximis contigisse conatibus, ut servaretur et mater. minus tamen in utroque fecerat, nisi perdidisset oculos. viderint, qui filium in eo magis parente mirantur, in cuius salutem faciem vultusque consumpsit; patri praestitit caecitatem, qui amisit oculos, dum repetit quam reliquerat matrem. Non expectetis certum habeo, iudices, ut excusem, quod pater induxit caeco novercam;
Abbreviated transcription (Latin):
tũ negaret. Diderit qͥ fiduciã ueritatis
putat. qd̾ coco faciꝰ obiectũ ẽ. Dep̃hẽ¬
ne uidicẽ ẽẽ debuer̃t adu̾sus hãt debili¬
tatẽ ꝓbatioõs. Cetus ĩparriadio nõ de¬
bet suspectus ficri. ẜ deprehendi. Queso
nis putetis q̃ etra illũ minia st̃ Richil
magis debet ẽẽ pro ceco ꝙͣquod adũ¬
sus illũ fuer̃ multa fingendu. Et con¬
stat depictate. de ĩnocentia hoĩ. qͥ ex¬
pugnandus fuit parricidii simulitudĩe
Tongesta st aduiersus miserã debilita¬
tem ferrũ cruor. uenenũ. et qsquid non
p̃t cẽ negligencie ñ nesaentis. Nemo
iudicẽ nemo diligencior debet eẽ. ad fa¬
cinꝰ ꝗ qͥ parricidiũ potuit facere. Ccius
Iuuenis iste de qͥ sũma in rbus hũa¬
nis monstra fingunt̾ eiꝰ fuit erga pa¬
rentes sꝑ affectus. quẽ nefas. ẽ optare
de libris. Cũ domus igniũ septa iuolẽ¬
tia rapuisset nuseris sembꝰ om̃e presi¬

Expanded text:
tum negaret. viderit qui fiduciam veritatis tum negaret. viderit qui fiduciam veritatis putat, quod caeco facinus obiectum est; depreheniae, iudices, esse debuerunt adversus hanc debilitatem probationes: caecus in parricidio non debet suspectus fieri, sed deprehendi. Quaeso nis putetis, quae contra illum nimia sunt. nihil magis debet esse pro caeco, quam quod adversus illum fuerunt multa fingenda; et constat de pietate, de innocentia hominis, qui expugnandus fuit parricidii similitudine. congesta sunt adversus miseram debilitatem ferrum, cruor, venenum et quicquid non potest esse negligentiae nisi nescientis. nemo, iudices, nemo diligentior debet esse ad facinus, quam qui parricidium potuit facere caecus. Iuvenis iste, de quo summa in rebus humanis monstra finguntur, eius fuit erga parentes semper affectus, quem nefas est optare de liberis. cum domus ignium saepta violentia rapuisset miseris senibus omne praesi
Abbreviated transcription (Latin):
Entio iudices
pudori iuuenis
pro quo nunimũ
ẽ quod parricida
non ẽ grauissimũ
uideri. quod absol¬
uendus. Cẽtra noucã. et pulrimũ ce¬
co dereuerentia ꝑrre iurtutiũ ami
in patroanio simime pictatis aufcit᷑
quicquid defcrideret aliũ mocentẽ ¶
pͥmiũ itaq publicis allegamꝰ affectibꝰ
quod pro se reus indignat᷑ uti corꝑis ꝓ¬
batioe. Dolus om̃i nõ remttit sibi. ut
incredibilior sit in parriaidio cetus qͣm
suit cũ iuderet Hõ om̃i qͦs ũqmͣ miseros
fecere u̾tutes ĩnocentissimꝰ parriadium
negauit: anteꝙͣ pr̃ occideret᷑. Et ne qͥd
hodicme solliatudine prestan ptdis
feat quod ẽ sumũ in rebus humanis
nefas. neuel in alio crederet᷑ Ignoscite
ꝑfidẽ quod indignatur se iuiuẽnis in
uit. Facmꝰ ẽ. hͥ tantũ mocentẽ uideri
quod illũ nõ potuerit occidere. Nã qd̾
ad mulierẽ iudicẽ ꝑtinet que defendi
nõ p̃t si prem cetus occidit tã impudẽ¬
tem delatioĩs necessitatẽ malo. qͣ sitã¬

Expanded text:
entio, iudices, pudori iuvenis, pro quo minimum est quod parricida non est, gravissimum videri, quod absolvendus est contra novercam, et plurimum caeco de reverentia deperire virtutum, cum in patrocinium summae pietatis affertur quicquid defenderet alium innocentem. hoc primum itaque publicis allegamus affectibus, quod pro se reus indignatur uti corporis probatione: solus omnium non remittit sibi, ut incredibilior sit in parricidio caecus, quam fuit cum videret. homo omnium, quos umquam miseros fecere virtutes, innocentissimus parricidium negavit ante quam pater occideretur, et, ne quid hodiernae sollicitudini pfecit, quod est summum in rebus humanis nefas, ne vel in alio crederetur. ignoscite per fidem, quod indignatur se iuvenis in hvit, facinus est hoc tantum innocentem videri, quod illum non potuerit occidere. Nam quod ad mulierem, iudices, pertinet, quae defendi non potest, nisi patrem caecus occidit, tam inpudentem delationis necessitatem malo, quam si tan
Abbreviated transcription (Latin):
adulescens prẽm extulit. Dũ
matrẽ repetit. et ip̃am et oculos ami¬
sit Induxit illi pr̃ nou̾cã. que accessit
quodã qe ad maritũ. dixitiꝵ parari
illi uenenũ. quod iuuenis in sinu ha¬
beret. et sibi ꝓmissã dimdiã partem
bonoꝵ. si illud marito porrexisset. Intin¬
uit ad eũ cecũ pr. interrogauitq an
ħ uera ẽẽnt. Ille negauit. Exquisui
et ĩuenit in snui uenenũ. inf̾rogauit¬
qz cui parasset. ille tacuit. Recessit pẽ
et mutato testamento. nou̾cã fecit he¬
redẽ. Eadẽ nocte screpitus ĩ domo fuit
initrauit familia in cubitulũ dm̃i. ĩue¬
intꝙ ip̃m occisũ. et nou̾cã iuxta cada¬
uer dormienti similẽ. cocũ i hũe cubi¬
culi sui stantẽ. Gladiũ eius sb̃ pului¬
no cruentatũ. Accusant se ĩuicẽ cecus

Expanded text:
adulescens patrem extulit. dum matrem repetiit, et ipsam et oculos amisit. induxit illi pater novercam. quae accessit quodam tempore ad maritum, dixit parari illi venenum, quod iuvenis in sinu haberet, et sibi promissam dimidiam partem bonorum, si illud marito porrexisset. intravit ad caecum pater interrogavitque, an haec vera essent; ille negavit. exquisivit et invenit in sinu venenum, interrogavit, cui parasset; ille tacuit. recessit pater et mutato testamento novercam fecit heredem. eadem nocte strepitus in domo fuit: intravit familia in cubiculum domini, invenit ipsum occisum et novercam iuxta cadaver dormienti similem, caecum in limine cubiculi sui stantem, gladium eius sub pulvino cruentatum. accusant se invicem caecus
Abbreviated transcription (Latin):
re iurus infelix. Sed p̃dico. testor q̃¬
cũq sederit tradicio leti. miserere. ne
iubeas. miserere ne cogas. facilius
me occiderent gemitus tui lacrime
tue. Et ne mͥ putetis illã secreti nr̃i
exadisse nocẽ. Uenenũ quidẽ te in¬
bente bibere non potui. qñq tũ
hoc occidet qd̾ bibere iussisti.

Expanded text:
rare virus infelix, sed praedico, testor: qurare virus infelix, sed praedico, testor: quaecumque sederit ratio leti, miserere, ne iubeas, miserere, ne cogas. facilius me occiderent gemitus tui, lacrimae tuae. et, ne mihi putetis illam secreti nostri excidisse vocem, venenum quidem te iubente bibere non potui, quandoque tamen hoc occidet, quod bibere iussisti.
Abbreviated transcription (Latin):
me cõponã patiencie genus. Ride¬
tis hoĩem. quẽ nullus aĩ mei status
nuitat. quẽ constancia nm̃. quẽ of¬
fendit infirmitas. Uiuere uolo ꝓ¬
turbat. expellit. Mori conor. inter¬
pellat. exagitat. Iam fortassis aliqͣd
si nobis hodieq demẽcia ur̃a suc¬
currerit. parauit. ĩuenit. Quis fi¬
nis. quis exitus incredibiliũ ma¬
lorũ. De filio absoluto fecit ut mori
mallet. de mouente ut uiueret
Bos uero saissimiuiri quo iam am¬
bitu. quibꝰ possem cõuenire p̃cibꝰ
Ille ur infelix ille ũr absolutus. fle¬
re uetitus ẽ. Non habet grãm suã
tociens genua cõplecti. et ad fatiga¬
tam miscd̾iam noui discriminis põ¬
dus actulimus. Smors semꝑ ĩꝑata
miseris negata cupientibꝰ qñ succur¬
res. Me infelicẽ. ꝑdidi uenenũ. Ded
ꝓmisi. uolo desꝑes fiiuere qͥnĩmo
ante suprema. ante exitũ meũ hac
noce icisti. Nescio quidẽ qd̾ rursus
eligã obitus genus. an placeat reꝑa¬

Expanded text:
me conponam patientiae genus? videme conponam patientiae genus? videtis hominem, quem nullus animi mei status mutat, quem constantia nostra, quem offendit infirmitas. vivere volo; proturbat, expellit. mori conor; interpellat, exagitat. iam fortassis aliquid, si nobis hodieque clementia vestra succurrerit, paravit, invenit. qui finis, quis exitus incredibilium malorum? de filio absoluto fecit, ut mori mallet, de moriente, ut viveret. Vos vero, sanctissimi viri, quo iam ambitu, quibus possim convenire precibus? ille vester infelix, ille vester absolutus flere vetitus est, non habet gratiam suam totiens genua complecti et ad fatigatam misericordiam novi discriminis pondus attulimus. o mors semper imperata miseris, negata cupientibus, quando succurres? me infelicem, perdidi venenum! sedmisi, nolo desperes. fruere quin immo ante suprema, ante exitum meum hac voce: vicisti. nescio quidem, quod rursus eligam obitus genus, an placeat repa
Abbreviated transcription (Latin):
rat. Essem tibi nunc tibi abdicatu ᷤ
et me contend̾et ad iudices meos
redire nõ ausũ. Bene ꝙ sic effudi
tanꝙͣ rursus uita placuisset. uenenũ
qd̾ inderet᷑ dep̃hensũ. Nemo ideo bi¬
bisse crederet᷑. qr sibi parauerat. Dic
nũt nõ fui passurus si bibere noluis¬
ses. Deinde hoc sic ꝓbas ut me ho¬
dieq coneris occidere. Non enis
passurus. Qnͣdo ꝑ fidẽ mitis manꝰ
Potuit eadẽ potiñt ꝑagi breuitate.
qua iusseras. Non eras passurus.
Beinde nõ timiusti. ne inͥ animũ
ꝑeundi uel hoc faceret. ꝙ putabã
me iuberi. Facinus est si morior. ut
postea quenit᷑ an uolueris occidere
Tu licet ĩiudiã nocis illius alterius
mentis simulatione defendas occi¬
suri tũ fuit ip̃m exꝑimentũ. Nec
interest rigoris quedã patiaris an
temptes. Aũꝙͣ mouebit patrẽ. filiꝰ
hoc ꝙ moritur quẽ nõ mouet hoc
ꝙ paratus est mori. Quid nũc fa¬
ciam iud̾ ꝑtinacissimo rigori in qd

Expanded text:
rat.' essem nunc ter abdicatus, rat.' essem nunc ter abdicatus, et me contenderet ad iudices meos redire non ausum. bene quod sic effudi, tamquam rursus vita placuisset; venenum, quod videretur deprehensum, nemo ideo bibisse crederetur, quia sibi paraverat. dic nunc: 'non fui passurus, si bibere voluisses.' deinde hoc sic probas, ut me hodieque coneris occidere? non eras passurus? quando, per fidem, inicis manus? potuit eadem, potuit peragi brevitate, qua iusseras. non eras passurus? deinde non timuisti, ne mihi animum pereundi vel hoc faceret, quod putabam me iuberi? facinus est, si morior, ut postea quaeratur, an volueris occidere. tu licet invidiam vocis illius alterius mentis simulatione defendas, occisuri tamen fuit ipsum experimentum, nec interest rigoris, quaedam patiaris an temptes. numquam movebit patrem filius hoc, quod moritur, quem non movit hoc, quod paratus est mori. Quid nunc faciam, iudices, pertinacissimo rigori? in quod
Abbreviated transcription (Latin):
Inuade poculũ. ne hauriã. bibam
Exclama te mirari. quid facis. Iñ
desmo irasci. iam reuertor ingrãm
Proꝑabo ouͦ hͦ secũ aures fenaint
ut impaciencia tua fruant᷑ oculi
tibi ĩputes ꝙ me retorsisti. ꝙ abla¬
ta sũt sacramẽta ꝑeundi. ĩnocenti
facilius est mori. si roget᷑ ut uiuat
fidẽ deoꝵ inquã me cõtumaciã pr
inquẽ cũc ĩpulisti cõtentionis ardo¬
rem cũ diceres bibe. Nlec uiuere m
libuit nec mori. Ereptus sũ miser
aĩo ͫ et ĩpronisa noce ꝑcussus steti
sine affectu. sine negõtiatione acto¬
nitus. amens. et me pene aliter occi¬
di. Nichil est ꝓfecto ĩprouisoꝵ dolore
torrencius et fracte maloꝵ cõtencio¬
ne mentis ad ĩexpectata caligant
Non querelas post hoc ĩuenio. nõ
uerba. non lacrimas. ad nullius
rei conatũ. sufficit mori alterius
animo et suo ueneno. Iicet igit
noua me reatus mole cõuenias
ritur qd̾ nõ bibi. iam nũc diceret
dep̃hensus erat negare nõ pote¬

Expanded text:
invade poculum, ne hauriam; bibam. invade poculum, ne hauriam; bibam. exclama: 'temerari, quid facis? iam desino irasci, iam revertor in gratiam!' properabo, ut hoc secum aures ferant, ut inpatientia tua fruantur oculi. tibi inputes, quod me retorsisti, quod ablata sunt sacramenta pereundi; innocenti facilius est mori, si rogetur, ut vivat. fidem deorum, in quam me contumaciam, pater, in quem tunc inpulisti contentionis ardorem, cum diceres 'bibe'! nec vivere mihi libuit nec mori, ereptus sum miser animo meo, et inprovisa voce percussus steti sine affectu, sine necogitatione attonitus, amens et me paene aliter occidi. nihil est profecto inprovisorum dolore torrentius, et fractae malorum contentione mentes ad inexpectata caligant. non querelas post hoc invenio, non verba, non lacrimas. ad nullius rei conatum sufficit mori alterius animo et suo veneno. Licet igitur nova me reatus mole convenias,ritur, quod non bibi, iam nunc diceret: 'deprehensus erat, negare non pote
Abbreviated transcription (Latin):
potero siuisserit. Tibe ĩquit. Non¬
dũ quidẽ potioni uirus aptatũ ẽ.
sed me ideo dep̃hendisti. qr adhuc
los. cõtrahere lib̾tos cõplorare. con¬
queri mandare defendi. Sibe.
Michi uero tũc adiecisse uisus es
teneres. heres. eamus ad iudicem
nenũ. Interrogare uos uelut in
illa secreti nri presentia libet. Quẽ
michi post hanc uocẽ animũ datis.
dicit hoc accusator. dicit hoc uictus.
dicit secreto. dicit sic ut possit ne¬
gare. si libero. Bibe. Egoquidẽ
uolo et hoc cũ maxĩe paro sed totũ
hũc aniiũ senex tua aiiditate mu¬
tasti. Sibe. Quid restat aliud. ꝙͣ¬
ut recusantis ora deducas. ut infun¬
das ꝑ oppositas manus. Michi uero
tũc excidit quid uelim qͥd pararem.
Bidi cruces loquẽtis oculos uultus
parncdali ardore suffusos. Inberi
m̾ uidebar ut biberẽ tuũ uenenũ
Nescisti p̃r ꝑtinaciã meã seruare
nescisti. filiũ ꝓpter te mori uolentẽ
dep̃hendisti. Bis occidere. Ueta

Expanded text:
potero, si iusserit. 'bibe', inquit. nonpotero, si iusserit. 'bibe', inquit. nondum quidem potioni virus aptatum est, sed me ideo deprehendisti, quia adhuc los, contrahere libertos, complorare, conqueri, mandare, defendi. 'bibe.' mihi vero tunc adiecisse visus es: 'teneris, haeres, eamus ad iudicem!' nenum. interrogare vos velut in illa secreti nostri praesentia libet: quem mihi post hanc vocem animum datis? dicit hoc accusator, dicit hoc victus, dicit secreto, dicit sic, ut possit negare, si bibero. 'bibe.' ego quidem volo, et hoc cum maxime paro, sed totum hunc animum, senex, tua aviditate mutasti, 'bibe.' quid restat, quam ut recusantis ora diducas, ut infundas per oppositas manus? mihi vero tunc excidit, quid vellem, quid pararem. vidi truces loquentis oculos, vultus parricidali ardore suffusos. iuberi mihi videbar, ut biberem tuum venenum. nescisti, pater, pertinaciam meam servare, nescisti. filium propter te mori volentem deprehendisti; vis occidere? veta;
Abbreviated transcription (Latin):
ri se putet. si testes adhibeat oculos. qui¬
bus ĩuidendũ sit Otiuim me heroile
anogans uita simulabũt᷑. statim cõ¬
tumax dolor cũ dep̃hensa morte dis¬
sentiet. Nesas ꝙͣtũ mͥ hesitationis pa¬
raueris cũ interroges du rñdere co¬
gis. sedis quẽ et reddere iterũ litigare
defendi. De uero tũc pariter om̃es
tenustis affectus. indignatio. pieta s
reuerentia dolor. Ego ꝓpter patiẽm
mori possũ corã pr̃e non possimi.
aAdice nũc ꝙ et dixisti bibe. Di me¬
hercule sanciũ palpitantẽq iussis¬
ses adigere ferrũ. p̃merẽ clusis uul¬
neribus aĩam scringerẽ aptatos ad
colla nerus. conarer abrupto desili¬
ie laqueo. Si nõ eniceres manũ
ad p̃cipicia proꝑanti. flecterẽ in pla¬
na cursũ. Merito ꝓrsus aĩa segetũ
solitudinẽq captaneras. Interuẽit
p̃r. actũ est. Perit ille suscepte mor¬
tis ardor et utroq nos resoluit af¬
fectu. Mori nõ debeo si uetuerit. nõ

Expanded text:
ri se putet, si testis adhibeat oculos, quiri se putet, si testis adhibeat oculos, quibus invidendum sit? statim mehercules adrogans vita stimulabitur, statim contumax dolor cum deprehensa morte dissentiet. Nescis, quantum mihi haesitationis paraveris, cum interroges, dum respondere cogis ~setis quem et~ reddere, iterum litigare, defendi. me vero tunc pariter omnes tenuistis, adfectus, indignatio, pietas, reverentia, dolor. ego propter patrem mori possum, coram patre non possum. adice nunc, quod et dixisti: 'bibe!' si mehercules saucium palpitantemque iussisses adigere ferrum, premerem clausis vulneribus animam; si stringere aptatos ad colla nexus, conarer abrupto desilire laqueo; si non iniceres manum ad praecipitia properanti, flecterem in plana cursum. Merito prorsus, anime, secretum solitudinemque captaveras. intervenit pater, actum est, perit ille susceptae mortis ardor et utroque nos resolvit adfectu: mori non debeo, si vetuerit, non
Abbreviated transcription (Latin):
ribus intam tñ ab ip̃a desꝑaciõe
redeuntẽ. Dcrictos cirta colla la¬
queos ant nexus aut ip̃iꝰ corꝑis
ruia cecepit. Rotatos ꝑ abrupta
molis iactus explicuit. Tani con¬
sentaneũ est ne moriat᷑ qui nelit
ꝙͣ ꝙ mocimur ĩuiti. Ded malo sic
cepi simplici tecũ racioẽ consistere.
Nichil eque pr̃ impetu cõstat ꝙͣ
mori uelle. Nec qͣtꝙͣ res hũane ĩ¬
pacientius hũt ꝑenntis affectu.
Nũc si retinere uelles sufficit ut
morens. Et intionẽ quoq homĩ
mortis eripiet si quis abstulerit ar¬
dorem. fumgit animũ quisqͣs in¬
teruenit. abducit. auocat quisq̃s
alloquit᷑.  Imbrũtur cũcta moriẽ¬
di spacia. pro iita. Ideo nos me¬
hertule crediderim eiusmodi exitũ
eligere secretũ. Mimimũ est ꝙ con¬
fundat hoĩem infirmitate moriẽ¬
tem et exignis causis opus est ut
displiceat obitus quẽ misero sua¬
sit integritas. Quid si ĩteruem¬
at aliquis qui gaudeat. qui uindica¬

Expanded text:
ribus vitam tamen ab ipsa desperatione ribus vitam tamen ab ipsa desperatione redeuntem; strictos circa colla laqueos aut nexus aut ipsius corporis ruina decepit; rotatos per abrupta mollis iactus explicuit. tam consentaneum est, ne moriatur qui velit, quam quod morimur inviti. sed malo, sicut coepi, simplici tecum ratione consistere. nihil aeque, pater, impetu constat, quam mori velle, nec quicquam res humanae inpatientius habent pereuntis adfectu. hunc si retinere velis, sufficit, ut moreris, et rationem quoque homini mortis eripiet, si quis abstulerit ardorem. frangit animum quisquis intervenit; abducit, avocat, quisquis adloquitur. ambiuntur cuncta moriendi spatia pro vita. ideo nos mehercules crediderim in eiusmodi exitum eligere secretum. minimum est, quod confundat hominem infirmitate morientem, et exiguis causis opus est, ut displiceat obitus, quem misero suasit integritas. quid, si interveniat aliquis, qui gaudeat, qui vindica
Abbreviated transcription (Latin):
nũ affero in domũ tuã ĩparatũ.
rude. terendũ. cui tam multa restãt
anteꝙͣ daripossit. Ita pariada sum
qui iuxta te quero secretũ qui de po¬
cione t᷑ incerta ꝙͣ nemo detulit. ꝙͣ
simpliciter tam facile respondi. De¬
cedo in medios penates. nullos ab
ĩtroitu p̃pono custodes. Non eiuto
uenisses absconsũ. reconditũ. mul¬
tũ circa illud palloris actoniti cõcisa
uerba trepida suspinia et me negan¬
tem. Parricida dep̃hensus effudis¬
set uenenũ ne fateret᷑. Cũ gͦ ĩquit
si tͣ paraueras nõ bibisti. Breuiter
pr̃ et scdm natunã condicionis hu¬
mane rũdeo. nichil aliud ẽẽ. in po¬
testate miseroꝵ ꝙͣ ut mori uelitis
Ego cũ dico mori uolo. nõ hͦ dico
moriturus sũ. De aĩo meo respõ¬
deo. nõ ꝓmitto de fato. Miraris
qd ꝙͣuus iam teneã uenenũ mul¬
tũ tñ adhuc casibus ĩtertisq suꝑ¬
est acciꝑe. Perfossis plerũq iusce¬

Expanded text:
num adfero in domum tuam inparatum, num adfero in domum tuam inparatum, rude, terendum, cui tam multa restant, ante quam dari possit? ita parricida sum, qui iuxta te quaero secretum, qui de potione tibi incerta, quam nemo detulit, tam simpliciter, tam facile respondi? secedo in medios penates, nullos ab introitu praepono custodes, non evito venisses absconsum, reconditum; multum circa illud palloris attoniti, concisa verba, trepida suspiria et me negantem. parricida deprehensus effudisset venenum, ne fateretur. 'Cur ergo,' inquit, 'si tibi paraveras, non bibisti?' breviter, pater, et secundum naturam condicionis humanae respondeo nihil aliud esse in potestate miserorum, quam ut mori velint. ego cum dico 'mori volo', non hoc dico 'moriturus sum'; de animo meo respondeo, non promitto de fato. miraris! quod, quamvis iam teneam venenum, multum tamen adhuc casibus incertisque superest? accepere perfossis plerumque visce
Abbreviated transcription (Latin):
anxietates noctes. Quid mͥ contra
tam indigna tam grauia ꝓmuittit
integritas. Abdicari debet quẽ nocẽ¬
tem pater odit mori quẽ innocentẽ
Sed ut credamꝰ inqͣt noluisse te mo¬
n cur potissimũ ueneno. Possis
quidẽ pr̃ hanc de om̃i supmoꝵ ge¬
nere lita facere morientibꝰ. Et qr
rerũ natina uarias fatoꝵ mas in¬
dulsit aĩe ĩ nullo nͥ exitu simili rõe
dep̃liendas qͣcq̃d clectũ est. Dic super
strictũ nudatũq mucronẽ ꝓclama¬
res. Tur non ueneno. Sed nichit¬
nichil est delicatius exitu quẽ non
supplicia nõ metus. sed collecta de
calamitatibꝰ cõmendat ĩfirmitas
Me mͥ cñ p̃cipne cũ hͦ mortis instrio¬
mento ꝓpria concordia est. Nõ spar¬
git cruorẽ. nec trucẽ tadaueris relĩ¬
quit aspectũ. placida est. quieta est.
Ingratissime senex ego et hoc sic mo¬
riendo ꝓspexerã. ne me occidissẽ ab
uideret᷑. Te nũc app̃hendo te ĩtrrogo
pr̃. Ita paricida sũ ego. qui uene¬

Expanded text:
anxietate noctes. quid mihi contra anxietate noctes. quid mihi contra tam indigna, tam gravia promittit integritas? abdicari debet, quem nocentem pater odit, mori, quem innocentem. 'Sed, ut credamus,' inquit, 'voluisse te mori, cur potissimum veneno?' possis quidem, pater, hanc de omni supremorum genere litem facere morientibus, et, quia rerum natura varias fatorum vias indulsit animae, in nullo non exitu simili ratione reprehendas, quicquid electum est. sic super strictum nudatumque mucronem proclamares: 'cur non veneno?' sed nihil est delicatius exitu, quem non supplicia, non metus, sed collecta de calamitatibus commendat infirmitas. mihi tamen praecipue cum hoc mortis instrumento propria concordia est: non spargit cruorem, nec trucem cadaveris relinquit aspectum; placida est, quieta est. ingratissime senex, ego et hoc sic moriendo prospexeram, ne me occidisse alius videretur. Te nunc adprehendo, te interrogo, pater: ita parricida sum ego, qui vene
Abbreviated transcription (Latin):
suadetis animũ. Non decet gandi¬
um meũ. Exasꝑo hilaritate. of¬
fendo tristicia capto sermonẽ in¬
uisus sũ tanꝙͣ arrogant᷑ insultẽ
doloris causa dicor si ꝓpius aspici¬
ar iudeor si recedo cõteninere
Quousq uncemiꝰ. Mesciunt ꝓrsi
abdicationibꝰ mederi qui nõ sta¬
com cedũt. qui conscientie sue rigo¬
re nitũt᷑. Non uiict᷑ pr nõ sum
absolutus. Cũ domũ ueni. nemo
me diligit nemo reueret᷑. Iam
ad nos de penatibꝰ illis nõ ꝑti¬
nent nisi secreta nͥ latebre . Nlon
exuo nõ depono sordes. et m̃ co¬
tidie senex tanꝙͣ accusatiuus oc¬
currit. Attendo quid faciã quid
loquar qualis aspiciar. et ꝙ ma¬
lignissimũ est sollicitudinis genꝰ
me ip̃e custodio. Saciasti me uita
saciasti. et cũ felicibꝰ quoqz ueniat
ex nummia ꝓsꝑitatis cõtinuatione
fastidiũ qd̾ tediũ paras lassitudĩe
miseroꝵ. Consũpta est in lacrunis
in p̃cibus etas exacti sordibus dies

Expanded text:
suadetis animum? non decet gaudisuadetis animum? non decet gaudium meum: exaspero hilaritate, offendo tristitia. capto sermonem; invisus sum, tamquam adroganter insultem doloris causa dicor, si propius aspiciar, videor, si recedo, contemnere. quousque vincemus? nesciunt prorsus abdicationibus mederi, qui non statim cedunt, qui conscientiae suae rigore nituntur. non vincitur pater, non sum absolutus: cum domum veni, nemo me diligit, nemo reveretur. iam ad nos de penatibus illis non pertinent nisi secreta, nisi latebrae. non exuo, non depono sordes, et mihi cotidie senex tamquam accusaturus occurrit. attendo, quid faciam, quid loquar, qualis aspiciar, et, quod malignissimum est sollicitudinis genus, me ipse custodio. satiasti me, vita, satiasti, et cum felicibus quoque veniat ex nimia prosperitatis continuatione fastidium, quod taedium paras lassitudine miserorum! consumpta est in lacrimis, in precibus aetas, exacti sordibus dies,
Abbreviated transcription (Latin):
tulũ habet de toto dolore nr̃o. ille
quo uenit᷑ ad iudicẽ dies. Ego cũ
dico pr̃ me odit. illud exclamo.
omẽs sine me sũt fe sti dies. Dĩs
leticia sine filio. nõ alloquit᷑ mestũ
nõ assidet ille languẽti. Bratissimꝰ
quisq̃s de nobis tristius aliqͥd actu¬
lerit quisquis maledixerit cõiucia¬
tus fuerit absenti. Ego si hot possũ
ferre merui. illia sunt aduersa qui
de cõtinatione sui pacientiã pa¬
rant. que durant assiduitate fir¬
mantqz mentẽ. Qd te pr odent
cotidie nonũ est. Mmus fortassis
urant ĩuitem simultates et mus¬
tius detestacionibꝰ ĩuisa respirent
Odiũ is tantũ filius ꝑferre potent
qui et ip̃e odit patrẽ. Uos nũc ud̾
uniu̾sos qͣnĩmo mortales infelicis¬
simus iuuenis ĩterrogo. quid me
facere uultis. Explicuit nos sine
dubio de criminibꝰ exitus ꝙ ab¬
solutus sũ. Tñ nõ hͦ effecit ne
infirmitas. misera felicitate defeci
Quẽ mͥ uultũ domũ reuerso. quẽ

Expanded text:
tulum habet de toto dolore nostro ille, tulum habet de toto dolore nostro ille, quo venitur ad iudicem, dies! ego, cum dico: pater me odit, illud exclamo: omnes sine me sunt festi dies, omnis laetitia sine filio; non adloquitur maestum, non adsidet ille languenti. gratissimus, quisquis de nobis tristius aliquid attulerit, quisquis maledixerit, conviciatus fuerit absenti. ego si hoc possum ferre, merui. alia sunt adversa, quae de continuatione sui patientiam parant, quae durant adsiduitate firmantque mentem; quod te pater oderit, cotidie novum est. minus fortassis urant invicem simultates et mutuis detestationibus invisa respirent; odium is tantum filius perferre poterit, qui et ipse oderit patrem. Vos nunc, iudices, universos quin immo mortales infelicissimus iuvenis interrogo: quid me facere vultis? explicuit nos sine dubio de criminibus exitus, quod absolutus sum; tamen non hoc effecit, ne infirmitas, misera felicitate defeci. quem mihi vultum domum reverso, quem
Abbreviated transcription (Latin):
sed ꝑeunt. Que de pͥmo tꝑe nas¬
cendi uix in cõtrariũ uicta deflectũt
diuq pͣuitatis sue rigore diata
mox ĩpristinũ cursũm remissa
nõ redemit sed quo totũ pondus
om̃esq iires intlinata traxerũt
iugore quo sibi ꝑmissa creuissent. ĩ
ip̃iꝰ uicii robur adolescũt. In hͦ est
tota difficultas. ut ĩcipiat filiũ nõ
nuis accipit. reliqua p̃cipiti furore
decurrũt. et redituns caritatibus
obstat. qͣcqͥd obstiterat.. Ab odus se¬
mel sibi parentes libiq mutant᷑
semel auferũt᷑. felices qui hñt in
cõsciencia sua qd debeant emenda¬
re corrigere. Illa demũ pot̃ mi de¬
sinere q̃ coaluit ex uiciis liberorũ
Ego quid facio cui nõ luxxuria nõ
est mutanda petulantia. cuiꝰ abdi¬
cacio nõ de meis sed de prĩs moribꝰ
uenit. frustra m exhortationes
frustrã blandient᷑ uana solacia.
Noĩs quẽ pr odisse nõ desinit. unꝰ
exitus est. ut seoderit. Q quan¬

Expanded text:
sed pereunt, et quae de primo tenore nassed pereunt, et quae de primo tenore nascendi vix in contrarium victa deflectunt diuque pravitatis suae rigore durata, mox in pristinum cursum remissa non redeunt, sed quo totum pondus omnesque vires inclinata traxerunt, vigore, quo sibi permissa crevissent, in ipsius vitii robur adolescunt. in hoc est tota difficultas, ut incipiat non amare fonis accipit, reliqua praecipiti furore decurrunt, et redituris caritatibus obstat quicquid obstiterat ab odiis. semel sibi parentes liberique mutantur, semel auferuntur. felices, qui habent in conscientia sua, quod debeant emendare, corrigere! illa demum potest ira desinere, quae coaluit ex vitiis liberorum. ego quid facio, cui non luxuria, non est mutanda petulantia, cuius abdicatio non de meis, sed de patris moribus venit? frustra mihi exhortationes, frustra blandientur vana solacia. hominis, quem pater odisse non desinit, unus exitus est, ut se oderit. Et quan
Abbreviated transcription (Latin):
dixi benenũ. qui uiuendi nõ ha¬
bebat audaciã. ne suprenus meis
cõuiciareres. ne qd posses obicere
iam nõ negatuuro. Uerũ tibi de
ĩpacientia mea fatendũ est cadẽ
mente nolui mori cũ abdicares
qua non bibi cũ mberes. Sed
fruere iterũ  sepius confessione tã
muisera et qr oculos spectatulo nõ
licuit ĩplere. satient᷑ ames. uolui
mori. Adice si iudet᷑ hanc malis
nr̃is cõtumeliã. ut ĩterroges qͣre
Abdicare subm̃ uoliuisti. Q̾d ais
rerũ natina et pietas. Ita iustio¬
res causas habet ĩpaciencia. ꝙ
corporũ damna ꝗ facultatũ tris¬
tis eu̾sio. In suprema p̃cpitat me
pat᷑. Ita nõ hec una uox cõplectit᷑
om̃es calamitates. Non uidemini
nũc nobis uniuersos audire mise¬
ros. Possimꝰ fortassis alioꝵ acciden¬
ciũ sꝑare finẽ nõ hñt ꝓximoꝵ odia
regressũ. Quecũq nerus accipere
nature et q̃ sanguine iusceribꝰ q
constricta sũt non laxant᷑ deducta

Expanded text:
dixi; venenum qui bibit, vivendi non hadixi; venenum qui bibit, vivendi non habebat audaciam', ne supremis meis conviciareris, ne quid posses obicere iam non negaturo. verum tibi de impatientia mea fatendum est: eadem mente nolui mori, cum abdicares, qua non bibi, cum iuberes. Sed fruere iterum, fruere saepius confessione tam misera, et, quia oculos spectaculo non licuit implere, satientur aures: volui mori. adice, si videtur, hanc malis nostris contumeliam, ut interroges quare; abdicare me subinde voluisti. quid ais, rerum natura, pietas? ita non iustiores causas habet haec inpatientia quam corporum damna, quam facultatium tristis eversio? in suprema praecipitat me pater. ita non haec una vox complectitur omnes calamitates? non videmini nunc vobis universos audire miseros? possimus fortassis aliorum accidentium sperare finem; non habent proximorum odia regressum. quaecumque nexus accepere naturae, et quae sanguine visceribusque constricta sunt, non laxantur diducta,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑegrinantiũ sinus herent te¬
la sollicitis. Non uetãnt ista le¬
ges pare ꝓspicere nec instumen¬
ta ꝓhbent sed estimant usus.
finge me uelut in media pros¬
peritate iite ꝓclamare. uenenũ
param ad qd̾ incerti casus ad qd̾
langnor. dolor. ad qd̾ confugeret
ĩprouisa debilitas. apramini qd̾
li fecerim. hõ qui circa me fortu¬
nã qui discimua hũana lassana
cios nesco qͥd adhuc paret tociens
uicta delacio. Debut habere in
sua ptate mortẽ quẽ iam pater
poterat occidere. Non est inquit
credibile ut mori uolueris abso¬
lutus qui reus nolusti. Poterã
quidẽ dicere pat̾.uxi dũ sꝑo fas
eẽ ut incipias aliqͣn misereri. ut
te squalor meus fiungat mitigẽt
laccime. pallor exoret. Sed ignos¬
ce ĩnocencie tũc me decunt ꝑtinax¬
et rigida defensio. Uixi ne me iu¬
deret᷑ expulisse de scło ꝓfundorũ
scelerũ deprehensa trepidacio ne
suꝑ cadauer meũ ꝓclamare pos¬
ses. Certe merito timu merito pre¬

Expanded text:
peregrinantium sinus, haerent teperegrinantium sinus, haerent tela sollicitis. non vetant ista leges parare, prospicere, nec instrumenta prohibent, sed aestimant usus. finge me velut in media prosperitate vitae proclamare: 'venenum paravi, ad quod incerti casus, ad quod languor, dolor, ad quod confugeret improvisa debilitas.' Miramini, quod hoc fecerim homo, qui circa me fortunam, qui discrimina humana lassavi? cui nescio quid adhuc paret totiens victa delatio? debuit habere in sua potestate mortem, quem iam pater poterat occidere. 'Non est,' inquit, 'credibile, ut mori volueris absolutus, qui reus noluisti.' poteram quidem dicere: pater, vixi, dum spero fas esse, ut incipias aliquando misereri, ut te squalor meus frangat, mitigent lacrimae, pallor exoret; sed ignosce innocentiae, tunc me decuit pertinax, rigida defensio. vixi, ne me videretur expulisse de saeculo profundorum scelerum deprehensa trepidatio, ne super cadaver meum proclamare posses: 'certe merito timui, merito prae
Abbreviated transcription (Latin):
nenũ paro qui ninistrũ qui nõ
ĩuenio conscũ. Despicior a lebis
contẽpnor a seruulis euitant ser¬
monẽ meũ colloquia fugiint et
cantatẽ tui similant odio mei
An iudelicet sꝑo posse fieri ut ip̃e
porrigã. Etenĩ inͥ ad cõuictus tu¬
os facil accessus. Benenũ me hͣ¬
cule putabis qͥd qͣd dederint hee
manus. Et iirus p̃sentaneũ
paro qd̾ statim ꝙ subito corrum¬
pat. Et quẽad modũ mͥ suꝑsit
ulla defensio. AAn lentũ et ꝙ tar¬
da peste consumat scł ut non
statim exclames ut te menem
iurus bibisse nõ credas. Rogo
ci parai uenenũ. ꝙ dare nõ
possũ nͥ michi. Ita inquit pari¬
cida argumentũ est et hoc ip̃m
litas nõ hanc solã potentiam
natura concessit in quã malis
mentibꝰ et nocentiũ ducũat᷑ in¬
genus sed illis usus ex aĩo est
totũq qd̾ faciũt de conscĩa pos¬
sidentis accipiũt. Erd enĩ si la¬
tronẽ gladio tantũ ꝓbes. Sic
munimꝰ et sonnos. Sxcute

Expanded text:
nenum paro, qui ministrum, qui non nenum paro, qui ministrum, qui non invenio conscium? despicior a libertis, contemnor a servulis, evitant sermonem meum, conloquia fugiunt, et caritatem tui simulant odio mei. an videlicet spero posse fieri, ut ipse porrigam? est enim mihi ad convictus tuos facilis accessus. Venenum mehercule putabis quicquid dederint hae manus. et virus praesentaneum paro, quod statim, quod subito corripiat? at quemadmodum mihi supersit ulla defensio? an lentum et quod tarda peste consumat? scilicet ut non statim exclames, ut te meum virus bibisse non credas? rogo, cui paravi venenum, quod dare non possum nisi mihi? 'Ita,' inquit, 'parricidii argumentum est et hoc ipsumlitas, non hanc solam potentiam natura concessit, in quam malis mentibus et nocentium ducuntur ingeniis, sed illis usus ex animo est, totumque, quod faciunt, de conscientia possidentis accipiunt. quid enim, si latronem gladio tantum probes? sic munimus et somnos. excute
Abbreviated transcription (Latin):
rogare iud̾ quis mag̾ debet ĩnocẽ¬
trem omi nũc sollicitudine. om̃i
labore custodiã. illã grãm. illũ
ambitũ meũ quo remuneror ad
nõ tumeo casus nõ subita ꝓ patre
nõ maligna fata. fidẽ nõ capit
ut me tres absoluciones et ĩnocen¬
tem ꝓbauerint et effecerint parci¬
cidã. Preterea pat̾ ꝗ infirmũ me
ꝗ trepidũ reddit ipsa uictoria. An
no inter hoĩes quibꝰ apud te grãn
parat. si de nobis aliqua mẽtiant
fingant. Bidelicet hͦ nos in faci¬
nũs p̃cpitat ĩpellit ꝙ aliqͣd sꝑa¬
mus de cestamẽto tuo. Qiid ego
nõ sentio qd̾ simili scełe missus ĩ
domũ a caritate tñ exclusus ab iec¬
tus sũ. Nogo qua fiducia facmnꝰ
paro tociens delatꝰ et paterna cõ¬
questione p̃oitus. Qd̾ ins patro¬
cinũ sꝑem ꝓ parricidio meo. De¬
feudi non possem si bilisses tu ue¬
nenũ. finge me parric uolũtatẽ
singe habere causas. Unde occasio¬
nem. unde fiduciã. Ego nec ins¬
mori possũ ñ ut deprehendar. Ue¬

Expanded text:
rogare, iudices: quis magis debet innocentrem, omni nunc sollicitudine, omni labore custodiam illam gratiam, illum ambitum meum, quo remuneror advnon timeo casus, non subita pro patre, non maligna fata. fidem non capit, ut me tres absolutiones et innocentem probaverint et effecerint parricidam. Praeterea, pater, quam infirmum me, quam trepidum reddit ipsa victoria! an vivo inter homines, quibus apud te gratiam parat, si de nobis aliqua mentiantur, fingant? videlicet hoc nos in facinus praecipitat, inpellit, quod aliquid speramus de testamento tuo. quid? ego non sentio, quod, sim licet remissus in domum, a caritate tamen exclusus, abiectus sum? rogo, qua fiducia facinus paro totiens delatus et paterna conquestione praedictus? quod vis patrocinium sperem pro parricidio meo? defendi non possem, si bibisses tu venenum. finge me parricidii voluntatem. finge habere causas; unde occasionem, unde fiduciam? ego nec mori possum, nisi ut deprehendar. ve
Abbreviated transcription (Latin):
tuata flagus et qñqz tulleo serpen¬
tibus expianda feritas. sub placi¬
da mente pͥmã ꝑtulerit etatẽ. Ali¬
ud est miseroꝵ genus ꝙ cdemẽtia
ꝙ succurrendi fauore dinuttitur
Absoluerũt me qui saiebãt nõ ꝓ¬
futurũ mn ꝙ nõ abdicarer. Proda¬

Expanded text:
tuata flagitiis, et quandoque culleo, serpentuata flagitiis, et quandoque culleo, serpentibus expianda feritas sub placida mente primam pertulerit aetatem? aliud est miserorum genus, quod clementia, quod succurrendi favore dimittitur: absolverunt me qui sciebant non profuturum mihi, quod non abdicarer. Pro
Abbreviated transcription (Latin):
cotũ dolorẽ. Multa tibi de crimubꝰ
meis ueretũdia q̃iendi. multa pater¬
ne pietatis absculent infirmitas.
Dind nõ implet repetita delatio
Reu̾sus es in forũ iam ad indices
iratos. Qnͣto terrore cũcta ꝑtulit
pudor ille iam ncti et redeuntis
in dãnatã colluctationẽ acrior semꝑ
ex ueretũdia dolor. Sed et iudicũ
cura ꝙͣto malignor arca redditũ re¬
umi. We multis placet illa de dissi¬
mlitudĩe ꝓnũciationis auctoritas
et seuerior id̾r diu̾sa sententia. Ter¬
cia uero abdicatio dũ ĩmortales
quẽ apparatũ. quẽ mouet ambitũ¬
Eo mnor ꝙ mͥ licuit audm. ꝙ me
nõ statim p̾mus q̃relarũ tumultu ᷤᷤ
oppressit. Quid apud ista nom p̃r
obic pot̃. Inter leges int̾ iura con¬
senui Non habeo in moribꝰ meis
ꝙi nõ meliꝰ iudices sciant. Scl
iapͣ natira rerũ ut futinus parici¬
da ñ p̃miserit notas. nullis añ sit
maximi sceleus ĩmanitas tumul¬

Expanded text:
totum dolorem, multa tibi de criminibus totum dolorem, multa tibi de criminibus meis verecundia querendi, multa paternae pietatis abstulerit infirmitas; quid non implet repetita delatio? reversus es in forum iam ad iudices iratos. quanto terrore cuncta perculit pudor ille iam victi et redeuntis in damnatam conluctationem! acrior semper ex verecundia dolor. sed et iudicum cura quanto malignior circa redditum reum! quam multis placet illa de dissimilitudine pronuntiationis auctoritas, et severior videtur diversa sententia! Tertia vero abdicatio, dii inmortales, quem adparatum, quem movit ambituicuit audiri, quod me non statim primus querelarum tumultus oppressit. quid post ista novi, pater, obici potest? inter leges, inter iura consenui, non habeo in moribus meis, quod non melius iudices sciant. scilicet capit natura rerum, ut futurus parricida non praemiserit notas, nullis ante sit maximi sceleris inmanitas tumul