comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nõ minor est in hic qui reliquerũt. Et si accusandi
sũt si qui ꝑtimuerũt magir etiã rep̾hendendi sunt
si qui se tuere simularũt. Illud quidẽ certe nr̃m con-¬
siliũ iure landandũ est ꝙ meos cines et a me conẜna¬
tos et me seruare cupientes spoliatos ducibus seris
armatis obiici uoluerim/ declarari ꝙ maluerim quanta
uis esse potuisset in consensu bonoꝵ si hi pro me stante
pugnã non reliquissent /cũ afflictum excitare potuissẽt.
quoꝵ quidẽ ammũ tu nõ ꝑspexisti solũ cũ de me ag̾es.
sed etiã confirmasti atq temusti. qua ui eã nõ mõ non
negabo/ sed etiã semꝑ et meminero et p̾dicabo libenter
usus es quibusdã nobilissimis hominib fortioribꝰ in
me restituendo ꝙͣ fu̾ant iidem in tuendo. qua in sm̃a
si constare uoluissent/ suã auctoritatẽ simul cũ salute
mea recuꝑassent. Recreatis bonis uiris consulatu tno

Expanded text:
non minor est in iis, qui reliquerunt, et, si accusandi non minor est in iis, qui reliquerunt, et, si accusandi sunt, si qui pertimuerunt, magis etiam reprehendendi, si qui se timere simularunt. illud quidem certe nostrum consilium iure laudandum est, qui meos civis et a me conservatos et me servare cupientis spoliatos ducibus ervis armatis obici noluerim declararique maluerim, quanta vis esse potuisset in consensu bonorum, si iis pro me stante pugnare licuisset, cum adflictum excitare potuissent; quorum quidem animum tu non perspexisti solum, cum de me ageres, sed etiam confirmasti atque tenuisti. qua in causa non modo non negabo, sed etiam semper et meminero et praedicabo libenter usus es quibus dam nobilissimis hominibus fortioribus in me restituendo, quam fuerant idem in tenendo. qua in sententia si constare voluissent, suam auctoritatem simul cum salute mea reciperassent. recreatis enim bonis viris consulatu tuo
Abbreviated transcription (Latin):
Tenebã memoria nobis consulibus ea fundamẽta iacta
ex .k. ianuariis confirmandi senatus ut neminẽ mi¬
rari oport̾et nomis decembris tm̃ uel anmi fuisse in
ordine illo uel auctoritatis. idemq meminerã nobis
pͥnatis usq ad cesarem et bibulũ consules cñ sentẽtie
nr̃e magnũ in senatu pondus haberent. unũ fere
sensũ fuisse bonoꝵ omniũ. Postea cũ tu hispaniam
cit̾ĩorẽ cum imꝑio obtineres neq res. pn consules
haberet sedm̾catores proninciaꝵ et seditõnũ sernos
ac ministros. iecit quidã casus caput meũ qiͣ c̾tamĩs
cã in mediã contentionẽ dissensionẽꝙ cuulem quo ĩ
discrimine cũ mirificus senatus incredibilis it alie
totius singłaris omium bonoꝵ consensio ĩ me tuendo
extitisset nõ dicã quid accid̾it multoꝵ .ii. ẽ et uaria
culpa tm̃ dicã brem nõ michi ex̾citũ sed duces defu¬
isse. in quo bt iam sit in his culpa qui me nõ defendert

Expanded text:
tenebam memoria nobis consulibus ea fundamenta iacta iam tenebam memoria nobis consulibus ea fundamenta iacta iam ex K. Ianuariis confirmandi senatus, ut neminem mireari oporteret Nonis Decembri tantum vel animi fuisse in illo ordine vel auctoritatis, idemque memineram nobis privatis usque ad Caesarem et Bibulum consules, cum sententiae nostrae magnum in senatu pondus haberent, unum fere e sensum fuisse bonorum omnium. postea, cum tu Hispaniam citeriorem cum imperio obtineres neque res publica consules haberet, sed mercatores provinciarum et seditionum servos ac ministros, iecit quidam casus caput meum quasi certaminis causa in mediam contentionem dissensionemque civilem. quo in discrimine cum mirificus senatus, incredibilis Italiae totius, singularis omnium bonorum consensus in me tuendo exstitisset, non dicam, quid acciderit multorum est enim et varia culpa, tantum dicam brevi, non mihi exercitum sed duces defuisse. in quo ut iam sit in iis culpa, qui me non defenderunt,
Abbreviated transcription (Latin):
scendã. si quibusdã in sentenciis paulũ me ĩmutassem
meã ꝙ uolũtatẽ ad sũim uiri deꝙ optime me meriti
dignitatẽ aggregassen. In hac smña complectendus
erat inͥ cesar. Ut bides in cõmucta et cã et dignitate.
Hic multũ ualuit tũ uetus amicicia quã tu nõ ig̾ras
michi et. Q fratri cũ cesare fuisse tũ humanitas eius
et lib̾alitas brem tp̃re et lr̃is et officiis ꝑspecta nobis
et cognita. uehement̾ et res ip̃a .pu. me mouit. que
in uidebatur contentionẽ presertim maximis rebus a
Cesare gestis cũ illis uiris nolle fieri. et ne fieret ue¬
hement̾ recusare. granssime aũt me in hanc uicem
impulit et pompen fides quã de me cesari ded̾at et
frĩs mei quã pompeio. Erant pret̾ea hec aĩadu̾tẽda
in ciuitate que sũt apud platonẽ nr̃m scͥpta diuinitꝰ
quales in re. ꝑ pͥncipes essent. tales reliqͦs esse cines.

Expanded text:
scendam, si quibusdam in sententiis paulum me inmutassem scendam, si quibusdam in sententiis paulum me inmutassem meamque voluntatem ad summi viri de meque optime meriti dignitatem adgregassem. in hac sententia complectendus erat mihi Caesar, ut vides, in coniuncta et causa et dignitate. hic multum valuit cum vetus amicitia, quam tu non ignoras mihi et Quinto fratri cum Caesare fuisse, tum humanitas eius ac liberalitas brevi tempore et litteris et officiis perspecta nobis et cognita. vehementer etiam res ipsa publica me movit, quae mihi videbatur contentionem, praesertim maximis rebus a Caesare gestis, cum illis viris nolle fieri et, ne fieret, vehementer recusare. gravissime autem me in hac mente impulit et Pompei fides, quam de me Caesari dederat, et fratris mei, quam Pompeio. erant praeterea haec animadvertenda in civitate, quae sunt apud Platonem nostrum scripta divinitus, quales in re publica principes essent, talis reliquos solere esse civis.
Abbreviated transcription (Latin):
aiebant. Erat hͦ in dolendñ sed multo illud magis ꝙ
mumicũ meũ meũ aũt: imo uero legñ iudicioꝵ ocii
prĩe bonoꝵ oĩm sit enim amplexabant᷑ sic ĩ manibꝰ
hẽbant sic fouebant sic me pñte osculabant ur nõ illi
quidẽ ut in stomachũ fac̾ent / quẽ ego funditꝰ perdi di.
sed c̾te ut fac̾e se arbitrarentur. Hic ego qnͣtũ humano
subductis sũmã feci cogitatõnũ meaꝵ oĩm quã tib si
pot̾o breus exponã. Ego si ab improbis ac ꝑditis cnubꝰ
sed ne ꝑiculis quidẽ compulsus ullis quibꝰ tñ mouent᷑
quidem eoꝵ in re m̾ita constarent. Cũ aut in re p. en.
pompeius pͥnceps esset qui hanc potentiã et gloriam
fantor sin pretura aut et in consulatu aditor et exti¬
tissẽ. cñq idem auctoritate et sm̃̃a ꝑ se consiliis ⁊ studiis
tecũ me adiuisset imeũꝙ iminuicũ unũ in cmtate ha¬
beret iminuicũ nõ putam famã inconstantie in ꝑtime¬

Expanded text:
aiebant. erat hoc mihi dolendum, sed multo illud magis, quod aiebant. erat hoc mihi dolendum, sed multo illud magis, quod inimicum meum meum autem? immo vero legum, iudiciorum, oti, patriae, bonorum omnium sic amplexabantur, sic in manibus habebant, sic fovebant, sic me praesente osculabantur, non illi quidem ut mihi stomachum facerent, quem ego funditus perdidi, sed certe ut facere se arbitrarentur. hic ego, quantum humano usque subductis summam feci cogitationum mearum omnium; quam tibi, si potero, breviter exponam. ego si ab improbis et perditis civised ne periculis quidem compulsus ullis, quibus tamen movequidem eorum in me merita constarent. Cum autem in re publica Cn. Pompeius princeps esset vir, is qui hanc potentiam et gloriam fautor, in praetura autem et in consulatu adiutor etiam exstitissem, cumque idem auctoritate et sententia per se, consiliis et studiis tecum me adiuvisset meumque inimicum unum in civitate haberet inimicum, non putavi famam inconstantiae mihi pertime
Abbreviated transcription (Latin):
egisset uolũtate cesaris egisse. ip̃m meũ frẽm testatꝰ
eam nõ oppugnarẽ/ si nollem aut nõ possem tneri.1
Hec cũ ad te frat̾ ꝑtulisset. et tñ cũ tñ pompenis ad me
cũ mandatis iubiliũ misisset. ut integrũ in de cansa
campana ad siĩ reditũ resernarẽ collegi ip̃e me et
cũ ip̃a quasi re. pn. colloquntꝰ sum ut in tam multa
pro se ꝑpesso atq ꝑfuncto conced̾e̾t ut officiũ meum
memorẽ ꝙ in benem̾itos animũ fidem ꝙ frĩs mei prestarẽ
eñq quẽ bonũ ciuẽ semp habuisset bonũ uirũ ẽẽ pat̾et᷑.
In illis aũt meis actõnibus sñiis ꝙ omibꝰ que pompeĩ
uidebant᷑ offend̾e̾/ cunctoꝵ hõi quos iam debes suspitari
sermones referebant᷑ ad me. qui cũ illa sentirent in re p
que ego agebam semꝑq sensissent me tñ non satisfacere
pompero cesarẽꝙ immicissimũ in futurũ gandere se

Expanded text:
egisset, voluntate Caesaris egisse ipsum meum fratrem testategisset, voluntate Caesaris egisse ipsum meum fratrem testateam ne oppugnarem, si nollem aut non possem tueri. haec cum ad me frater pertulisset et cum tamen Pompeius ad me cum mandatis Vibullium misisset, ut integrum mihi de causa Campana ad suum reditum reservarem, conlegi ipse me et cum ipsa quasi re publica conlocutus sum, ut mihi tam multa pro se perpesso atque perfuncto concederet, ut officium meum memoremque in bene meritos animum fidemque fratris mei praestarem, eumque, quem bonum civem semper habuisset, bonum virum esse pateretur. in illis autem meis actionibus sententiisque omnibus, quae Pompeium videbantur offendere, certorum hominum, quos iam debes suspicari, sermones referebantur ad me, qui cum illa sentirent in re publica, quae ego agebam, semperque sensissent, me tamen non satis facere Pompeio Caesaremque inimicissimum mihi futurum gaudere se
Abbreviated transcription (Latin):
tũ illoꝵ etiam quoꝵ nũꝙͣ putaram. Nam hͦ senatꝰ con¬
sulto in meã siñam facto. pompeuis cũ michi nichil ostẽ¬
disset se ẽẽ offensũ in sardimã et in affricã profectus ⁊.
eoq itm̾e luctam ad cesarẽ uenit. Ibi de mea smña multa
questus est. Cesar quippe qui etiã Rauene Crassum ante
uidisset/ ab eoq in me esset accensus. sane moleste pomi¬
penĩ id ferre constabat quod ego cũ audissem ex aliis
maxĩe ex meo fratre cognoni quẽ cũ in sardima pom¬
penis pancis post diebꝰ ꝙͣ lucca discesserat conuenisset.
te inquit ip̃m cupio. nichil opportuniꝰ potuit accid̾e.
nisi cũ marco fratre diligenter egeris dependendũ t
est quod mnͥ pro illo spopondisti. Quid multa questus ÷̃
grauit sua m̾ita cõmemoranit. quid egisset sepissĩe
de actis cesaris cũ ip̃o meo fratre. quidꝙ sibi io de me
recepisset in memoriã redegit/. se ꝙ que de mea salute

Expanded text:
tum illorum etiam, quorum numquam putaram. nam hoc senatus contum illorum etiam, quorum numquam putaram. nam hoc senatus consulto in meam sententiam facto Pompeius cum mihi nihil ostendisset se esse offensum, in Sardiniam et in Africam profectus est eoque itinere Lucam ad Caesarem venit. ibi multa de mea sententia questus est Caesar, quippe qui etiam Ravennae Crassum ante vidisset ab eoque in me esset incensus. sane moleste Pompeium id ferre constabat; quod ego cum audissem ex aliis, maxime ex meo fratre cognovi. quem cum in Sardinia Pompeius paucis post diebus quam Luca discesserat convenisset, 'te,' inquit, 'ipsum cupio; nihil opportunius potuit accidere. Nisi cum Marco fratre diligenter egeris, dependendum tibi est, quod mihi pro illo spopondisti.' quid multa? questus est graviter; sua merita commemoravit quid egisset saepissime de actis Caesaris cum ipso meo fratre quidque sibi is de me recepisset, in memoriam redegit seque, quae de mea salute
Abbreviated transcription (Latin):
introisset in urbem. dixillet ꝙ testis uatinius me fortu¬
na et felicitate. C. Cesaris cõmotũ illi amicũ esse cepisse
dixi meaeã bibuli fortimã quã ille afflictã putaret om̃iũ
tͥumphis bictoriisq anteferre. dixi ꝙ eodẽ teste alio loco
eosdem esse qui bibulũ exire domo prohibuissent. et qͥ me
coegissent. tota uero int̾rogatõ mea nichil habuit nisi
rep̾hensionẽ illiꝰ tribuatꝰ in quo omĩa dicta sũt liber¬
tate amino ꝙ maximo de bi de auspiciis de donatione
regnoꝵ. Req u̾o iy hac in cã modo sed constanter sepe
in senatui qͥn etiã marcelino et philippo consulibꝰ nonis
aprilibꝰ inͥ est senatus assensus ut de agro campano fre¬
quẽti senatu idibus maiis referretur. Num potui ma¬
gis in arcẽ illius cause muadere. aut magis obliuisci
tpr̃m meoꝵ memiuisse actõnũ. Ihac a me siña dicta
magiiꝰ anmoꝵ motus ÷̃ factꝰ. quom eorũ quoꝵ oꝑtuit.

Expanded text:
introisset in urbem dixissetque testis Vatinius me fortuintroisset in urbem dixissetque testis Vatinius me fortuna et felicitate C. Caesaris commotum illi amicum esse coepisse, dixi me M. Bibuli fortunam, quam ille adflictam putaret, omnium triumphis victoriisque anteferre, dixique eodem teste alio loco eosdem esse, qui Bibulum exire domo prohibuissent et qui me coegissent; tota vero interrogatio mea nihil habuit nisi reprehensionem illius tribunatus. in quo omnia dicta sunt libertate animoque maximo de vi, de auspiciis, de donatione regnorum, neque vero hac in causa modo, sed constanter saepe in senatu. quin etiam Marcellino et Philippo consulibus Nonis Aprilibus mihi est senatus adsensus, ut de agro Campano frequenti senatu Idibus Maiis referretur. num potui magis in arcem illius causae invadere aut magis oblivisci temporum meorum, meminisse actionum? hac a me sententia dicta magnus animorum motus est factus cum eorum, quorum oportuit,
Abbreviated transcription (Latin):
diuit et tu in nr̃is sermonibꝰ colloquntõibus ꝙ ipse⁊
uidisti. Et si iam pͥmis tpr̃ibꝰ illis multis rebꝰ mens
offendebatur animꝰ cũ te agente de reliqua nr̃a digni ͭ ͤ
aut occulta nõmilloꝵ odia aut obscura in me studia
cernebã. Nam neq de monimẽtis meis ab iis aduitꝰ es
a quibꝰ debnisti neq de ui nefaria qua cũ fr̃e erã domo
mͥ ꝓpter rei familiaris naufragia necessarie / tñ a me
minimi putabant᷑ in meis damnis ex anctoritate se¬
natus sarciendis eam uolũtatẽ quã expectarã presti¬
terũt. que cũ uid̾em. neq n erant obscura nõ tñtam a¬
cerba in hec accidebant ꝙͣ erant illa grata q̃ fecerant.
Itaq qͣsͣ et pompeio plimũ te quidẽ ip̃o p̾dicatore ac
teste debebam. et cũ nõ solũ bñficio sed amore et̃ et ppetno
quodã iudicio meo diligebã. tñ nõ reputans quid ille uellet
sedente cuco pompeio cũ ut laudaret pomperũ sextins

Expanded text:
divit et tu in nostris sermonibus conlocutionibusque ipse divit et tu in nostris sermonibus conlocutionibusque ipse vidisti. etsi iam primis temporibus illis multis rebus meus offendebatur animus, cum te agente de reliqua nostra dignitate aut occulta non nullorum odia aut obscura in me studia cernebam; nam neque de monimentis meis ab iis adiutus es, a quibus debuisti, neque de vi nefaria, qua cum fratre eram domo  erant mihi propter rei familiaris naufragia necessariae, tamen a me minimi putabantur, in meis damnis ex auctoritate senatus sarciendis eam voluntatem, quam exspectaram, praestiterunt. quae cum viderem neque erant obscura, non tamen tam acerba mihi haec accidebant, quam erant illa grata, quae fecerant. itaque, quamquam et Pompeio plurimum te quidem ipso praedicatore ac teste debebam et eum non solum beneficio, sed amore etiam et perpetuo quodam iudicio meo diligebam, tamen non reputans, quid ille velletsedente Cn. Pompeio, cum, ut laudaret P. Sestium,
Abbreviated transcription (Latin):
hõm̃i nõ ita magna m̾cede ꝙͣ ego maximo dolore cognorã.
De qua rõe tota iã michi uidet᷑ exponendi ⁊ p̃us dari ut
tibi rescribam ad ea que queris/ Tertiorem te per lras i¬
scribis esse factũ me cũ cesare et appio esse in gr̃a. te qr
id nõ rep̾hend̾e̾ ascribis. Uatimiũ aũt scire te uelle o¬
stendis quibꝰ rebus adductus defenderim et landarim. qd̾
tibi ut planius exponã altius paulo rõnẽ consiliorum
meoꝵ repetã ncͣce est. Ego me lentule initio rerũ atq
actõnũ tuaꝵ nõ solũ meis sed et̃ rei .p. restitutũ putabã.
et qm̃ tibi incredibilẽ quẽdã amorẽ/ et omĩa in te ipsum
endo multũ adiuuisset eñ certe me amiũ m̾ito ip̃iis
debere arbitrabar. quẽ antea tm̃ mõ coĩ officio ciuium
nõ aliquo erga me singlari bñficio debitũ prestitissem.
Hac me mente fuisse et senatus ex me te consule au¬

Expanded text:
hominum non ita magna mercede quam ego maximo dolore cognoram. hominum non ita magna mercede quam ego maximo dolore cognoram. de qua ratione tota iam videtur mihi exponendi tempus dari, ut tibi rescribam ad ea, quae quaeris. certiorem te per litteras scribis esse factum me cum Caesare et cum Appio esse in gratia teque id non reprehendere adscribis; Vatinium autem scire te velle ostendis quibus rebus adductus defenderim et laudarim. quod tibi ut planius exponam, altius paulo rationem consiliorum meorum repetam necesse est. ego me, Lentule, initio rerum atque actionum tuarum non solum meis sed etiam rei publicae restitutum putabam et, quoniam tibi incredibilem quendam amorem et omnia in te ipsum endo multum adiuvisset, eum certe me animum merito ipsius debere arbitrabar, quem antea tantum modo communi officio civium, non aliquo erga me singulari beneficio debitum praestitissem. hac me mente fuisse et senatus ex me te consule au
Abbreviated transcription (Latin):
fideli quidem et beniuolo certe usus esses. Quaꝙͣ tna
quidẽ causa te esse imꝑatorẽ prouinciã ꝙ bñ gestis
rebus cũ ex̾citu uictore obtin̾e ut debeo lactor. sed c̾te
qui tib ex me fructꝰ debentur eos ub̾i̾oris et p̾sentioriᷤᷤ
pñs caꝑe potuisses. In eis uero ulciscendis quos tibi
partim mimicos esse intelligis ꝓpt̾ tuã ꝓpugnatõnẽ
salutis mee. partim iuidere propt̾ illiuis actionis
amplitudinẽ et gloriã mirificũ me tibi comitem
prebuissem. Quãꝙͣ ille ꝑennus inimicus amicorum
suoꝵ qui tuis maximus bñficiis ornatꝰ in te potissi¬
mũ fractã illã et debilitatã uim suã contulit nr̃am
uitẽ ultus ÷ ip̃e sese. Est n ea conatꝰ quibꝰ patefactis
nullã sibi in posterũ nõ mõ dignitatis. sed ne libertatis
quidẽ partẽ ueliquit. Te aut̃ et si mallem ĩ meis rebu ᷤ
exꝑtũ ꝙͣ etiã in tuis tñ in molestia gaudeo eã fidẽ cognosc̾e

Expanded text:
fideli quidem et benevolo certe usus esses. quamquam tua fideli quidem et benevolo certe usus esses. quamquam tua quidem causa te esse imperatorem provinciamque bene gestis rebus cum exercitu victore obtinere, ut debeo, laetor; sed certe, qui tibi ex me fructus debentur, eos uberiores et praesentiores praesens capere potuisses; in eis vero ulciscendis, quos tibi partim inimicos esse intellegis propter tuam propugnationem salutis meae, partim invidere propter illius actionis amplitudinem et gloriam, mirificum me tibi comitem praebuissem; quam quam ille perennis inimicus amicorum suorum, qui tuis maximis beneficiis ornatus in te potissimum fractam illam et debilitatam vim suam contulit, nostram vicem ultus est ipse sese. ea est enim conatus, quibus patefactis nullam sibi in posterum non modo dignitatis sed ne libertatis quidem partem reliquit. te autem etsi mallem in meis rebus expertum quam etiam in tuis, tamen in molestia gaudeo eam fidem cognosse
Abbreviated transcription (Latin):
eriocunde mͥ fu̾nt lieͤ tne quibus intellexi te
ꝑspic̾e meã in te pietatẽ. Quid . n dicã bemuolẽ¬
tiam cũ illud ip̃m grauissimũ et sanctissimũ nomen
pietatis lenius in meritis erga me tuis ẽẽ uideatur.
Q aũt tibi grata mea erga te studia scribis ẽẽ. facis
tu quidẽ habundantia quadã amoris ut etiam grata
sint/ ea que pretͥmĩtti sine nefario scele nõ possunt.
Tibi aut̃ multo notior atq illustrior mens ĩte animꝰ
esset si hoc tpre omni quo semncͣci fuimus et una et
Rome fuissemus. Nam in eo ip̃o ꝙ te ostendis ẽẽ factu¬
rũ qd̾ꝙ et in pͥmis potes. et ego a te uehement̾ expecto
in sentenciis senatoriis et in om̃i actõe atq admĩstratõe
rei .p. floruissemus. de qua ostendã equidẽ paulo post
qui sit mens sensus et status. et rescribã tib ad ea que
queris. Sed certe et ego te auctore amicissimo ac sapien¬
tissimo. et tu me consiliario fortasse nõ imꝑitissimo

Expanded text:
erunt litterae tuae, quibus intellexi te perspicere meam in te pietatem; quid enim dicam benevolentiam, cum illud ipsum gravissimum et sanctissimum nomen pietatis levius mihi meritis erga me tuis esse videatur? quod autem tibi grata mea erga te studia scribis esse, facis tu quidem abundantia quadam amoris, ut etiam grata sint ea, quae praetermitti sine nefario scelere non possunt. tibi autem multo notior atque inlustrior meus in te animus esset, si hoc tempore omni, quo diiuncti fuimus, et una et Romae fuissemus. nam in eo ipso, quod te ostendis esse facturum quodque et in primis potes et ego a te vehementer exspecto, in sententiis senatoriis et in omni actione atque administratione rei publicae floruissemus de qua ostendam equidem paulo post qui sit meus sensus et status , et rescribam tibi ad ea, quae quaeris; sed certe et ego te auctore amicissimo ac sapientissimo et tu me consiliario fortasse non imperitissimo,
Abbreviated transcription (Latin):
enim uereor ne nõ scribendo te expleam. presertim si in
eo gen̾e studiũ meũ nõ asꝑnabe̾. Ego te abfusse tam
diu a nobis et dolui ꝙ carui fructu iocundissime con¬
suetudinis et letor ꝙ absens omĩa cñ maxima di¬
gnitate es consequitus ꝙq in omĩbꝰ rebus tins
meis optatis fortuna respondit. Trene est qd̾ me
tibi preciꝑe mens incredibilis in te amor cogit tanta
est expectatio uel anim uel ingeni tui ut ego te obse¬
crare obtestariꝙ nõ dubitem sic ad nos conf̾matꝰ
reuertare. ut quã expectatõnẽ tui concitasti hant
sustin̾e ac tutari possis. Et qm̃ meam tnorũ erga
me m̾itoꝵ memoriã nulla unꝙͣ delebit oblimo te rogo
ut memineris quãtecũꝙ tibi accessiones fient et
fortune et dignitatis/ eas te nõ potusse consequi insi
meis puer olim fidelissinus atꝙ amantissimis consiliis
parusses. Quare hoc m aĩo in nos esse debebis ut etas

Expanded text:
enim vereor ne non scribendo te expleam, praesertim si in enim vereor ne non scribendo te expleam, praesertim si in eo genere studium meum non aspernabere. ego te afuisse tam diu a nobis et dolui, quod carui fructu iucundissimae consuetudinis, et laetor, quod absens omnia cum maxima dignitate es consecutus quodque in omnibus tuis rebus meis optatis fortuna respondit. breve est, quod me tibi praecipere meus incredibilis in te amor cogit. tanta est exspectatio vel animi vel ingeni tui, ut ego te obsecrare obtestarique non dubitem, sic ad nos conformatus revertare, ut, quam exspectationem tui concitasti, hanc sustinere ac tueri possis; et, quoniam meam tuorum erga me meritorum memoriam nulla umquam delebit oblivio, te rogo ut memineris, quantaecumque tibi accessiones fient et fortunae et dignitatis, eas te non potuisse consequi, nisi meis puer olim fidelissimis atque amantissimis consiliis paruisses. qua re hoc animo in nos esse debebis, ut, aetas
Abbreviated transcription (Latin):
malis esse ubi aliqͦ ño sis ꝙͣ istit ubi solus sape uideare.
Quãꝙͣ qui istinc hnt nũc ueniũt partim te suꝑbũ esse
dicũt ꝙ nichil respondeas ꝑtim cõtumeliosũ ꝙ male respon-¬
deas. sed iam cupio tecũ corã iocari. Quare fac ut pͥmũ
uenias/ neq in appuliam tuam accedas ut possimꝰ salnũ
uenisse gandere. Nam si illo ueneris tanꝙͣ ulixes cogno
cusari abs te officiũ meñ ꝙͣ iocũdũ re¬
qͥri. presertim ꝙ in quo accusabar culpa
pre te ferrec ꝑspectũ in quidẽ sed tñ dulcẽ et optatum
amorẽ tuũ. Equidẽ neminẽ pret̾misi quẽ quidem ad
te puenturũ putarẽ cui lr̃ãs nõ dedim. Etem̃ quis 
tam scribendo impiger ꝙͣ ego. a te uõ bis ter ue ad sũ¬
mũ et eas ꝓbrenis accepi. Quare si miquꝰ es ĩ me iudex
condeninabo eodẽ ego te crimĩe. si me id fac̾e noles
te michi equũ prebere debebis. Bed de lrĩs hactenꝰ. nõ

Expanded text:
malis esse, ubi aliquo numero sis, quam istic, ubi solus sapere videare. malis esse, ubi aliquo numero sis, quam istic, ubi solus sapere videare. quamquam, qui istinc veniunt, partim te superbum esse dicunt, quod nihil respondeas, partim contumeliosum, quod male respondeas. sed iam cupio tecum coram iocari; qua re fac ut quam primum venias neque in Apuliam tuam accedas, ut possimus salvum venisse gaudere; nam illo si veneris, tu, ut Vlixes, cognoscusari abs te officium meum quam iucundum requiri, praesertim quom, in quo accusabar, culpaprae te ferres perspectum mihi quidem, sed tamen dulcem et optatum amorem tuum. equidem neminem praetermisi, quem quidem ad te perventurum putarem, cui litteras non dederim; etenim quis est tam in scribendo impiger quam ego? a te vero bis terve summum et eas perbrevis accepi. qua re, si iniquus es in me iudex, condemnabo eodem ego te crimine; sin me id facere noles, te mihi aequum praebere debebis. sed de litteris hactenus; non
Abbreviated transcription (Latin):
illius enpiditatẽ refutare. Ego utrũq meũ pnto esse
et quid sentiã ostend̾e̾ et quod fec̾is defende̾. Scripta
iam epła suꝑiore recepi tuas lr̃as de publicanis quibus
equitatẽ tuã nõ potui nõ ꝓbare. Facilitate aut̃ uellẽ
consequi potusses ne eius ordinis quẽ semꝑ ornasti. rẽ
aut uoluntatẽ offend̾er. Equidẽ nõ desmã tua decreta
defendere. sed nosti consuetudinẽ hominũ. scis ꝙͣgra¬
uiter immici ip̃i illi qͥnto scenole fuerĩt. Tibi tñ sũ
autor ut si quibus rebꝰ possis. eñ tibi ordinẽ aut re¬
concilies aut mitiges id et si difficile est tñ mͥ uidet᷑
esse prudentie tue.¬
ur enĩ hoc tibi nõ gratificer nescio. presertim cum
Inis tpr̃ibꝰ audatia pro sapĩa liceat uti. Ientulo nr̃o
egi ꝑ lrãs titas tuo noĩe gr̃ãs diligent᷑. Sed tu uelim
desinas iam nr̃is lr̃is uti. et nos aliqñ uenises. et ib it

Expanded text:
illius cupiditatem refutare. ego utrumque meum puto esse, illius cupiditatem refutare. ego utrumque meum puto esse, et quid sentiam ostendere et quod feceris defendere. scripta iam epistula superiore accepi tuas litteras de publicanis, in quibus aequitatem tuam non potui non probare; felicitate a quid vellem consequi potuisses, ne eius ordinis, quem semper ornasti, rem aut voluntatem offenderes. equidem non desinam tua decreta defendere, sed nosti consuetudinem hominum; scis, quam graviter inimici ipsi illi Q. Scaevolae fuerint. tibi tamen sum auctor, ut, si quibus rebus possis, eum tibi ordinem aut reconcilies aut mitiges. id etsi difficile est, tamen mihi videtur esse prudentiae tuibi hoc non gratificer nescio, praesertim cum his temporibus audacia pro sapientia liceat uti Lentulo nostro egi per litteras tuo nomine gratias diligenter. sed tu velim desinas iam nostris litteris uti et nos aliquando revisas et ibi
Abbreviated transcription (Latin):
sermonibꝰ antea dictitabat. postea dixit etiã ĩ senatu
palam sese silicitũ esset legẽ curiatã ferre sortiturũ
cũ collega eẽ ꝓuintiã si curiata lex nõ ẽẽt se paraturũ
cũ collega tibi q successurũ. Legem ꝙ turiatã consuli
ferri opus esse. necesse nõ esse. se qm̃ ex senatꝰ consulto
pronnicia hẽret lege cornelia imꝑiũ habiturũ ꝙ ĩ urbẽ
introisset. Ego quid ad te tuoꝵ quisq ncͣcͣiorũ scribat
nescio uarias esse opmiones intelligo sũt qui pntant
posse te nõ decede̾ ꝙ sine lege curiata tibi succedant.
sunt et̃ ꝙ si decedas a te relinqui posse qui prouncie
presit. michi nõ tam de Iure certũ est ꝙͣꝙͣ ne id qͥdem
ualde dubiũ est ꝙͣ illud ad tuã sũmã amplitudinem
dignitatẽ libertatẽ qua te scio libentissime frm sole
ꝑtin̾e. te sine ulla mora ꝓuinciã successori concedere.
Presertim cũ sine suspitõne tue cupiditatis nõ possis

Expanded text:
sermonibus antea dictitabat, postea dixit etiam in senatu sermonibus antea dictitabat, postea dixit etiam in senatu palam sese, si licitum esset legem curiatam ferre, sortiturum esse cum conlega provinciam; si curiata lex non esset, se paraturum cum conlega tibique successurum; legemque curiatam consuli ferri opus esse, necesse non esse; se, quoniam ex senatus consulto provinciam haberet, lege Cornelia imperium habiturum, quoad in urbem introisset. ego, quid ad te tuorum quisque necessariorum scribat, nescio; varias esse opiniones intellego. sunt, qui putant posse te non decedere, quod sine lege curiata tibi succedatur; sunt etiam, qui, si decedas, a te relinqui posse, qui provinciae praesit. mihi non tam de incertum est quamquam ne id quidem valde dubium est quam illud, ad tuam summam amplitudinem, dignitatem, libertatem, qua te scio libentissime frui solere, pertinere te sine ulla mora provinciam successori concedere, praesertim cum sine suspicione tuae cupiditatis non possis
Abbreviated transcription (Latin):
pot̾imꝰ id om̃e ad arbitriũ tuũ qui semꝑ hec amasti
libentissime conferemꝰ. Que ad me de tins rebus
domesticis scribis. que ꝙ in cõmendas ea ut ante in
cure sunt. et me nolim admoneri rogari uero sine
magno dolore uix possum. E de .q. frĩs negotio scri¬
bis te pͥore estate qͥa morbo impedit ⁊ in siciliam non
tnͣsieris confic̾e nõ potuisse. nũc aũt omña facturũ
ut conficias id scito eẽ eiusmõi ut frat̾ meno uere
existimet adiuncto isto feodo patͥmoniũ fore suũ ꝓpe
constitutũ. Tu me de tnis rebrs omĩbꝰ de lentuli tui
nr̃i ꝙ studiis et excitatõibus uelim ꝙͣfamiliarissime
certiorẽ et ꝙͣsepissime facias existimes q neminem
tmꝙͣ neꝙ tariorẽ neq iocundiorẽ unꝙͣ fuisse ꝙͣ te
iͥ. id q nͣo mõ ut tu sentias. sed ut om̃es gentes. et
ut post̾itas om̃is intelligat esse facturũ. Appius in

Expanded text:
poterimus, id omne ad arbitrium tuum, qui haec semper amasti, poterimus, id omne ad arbitrium tuum, qui haec semper amasti, libentissime conferemus. quae ad me de tuis rebus domesticis scribis quaeque mihi commendas ea tantae mihi curae sunt, ut me nolim admoneri, rogari vero sine magno dolore vix possim. quod de Quinti fratris negotio scribis, te priore aestate, quod morbo impeditus in Ciliciam non transieris, conficere non potuisse, nunc autem omnia facturum, ut conficias, id scito esse eius modi, ut frater meus vere existimet adiuncto isto fundo patrimonium fore suum per te constitutum. tu me de tuis rebus omnibus et de Lentuli tui nostrique studiis et exercitationibus velim quam familiarissime certiorem et quam saepissime facias existimesque neminem cuiquam neque cariorem neque iucundiorem umquam fuisse quam te mihi, idque me non modo ut tu sentias, sed ut omnes gentes, etiam ut posteritas omnis intellegat esse facturum. Appius in
Abbreviated transcription (Latin):
meꝙ mͥ in om̃ uita res tam̃ erit ulla ꝓposita q̃ ut co-¬
tidie uehementiꝰ te de me optime m̾itũ esse letere. co.¬
bod rogas ut mea tib scͥpta mittã que post tuum¬
discessũ scripserim sũt or̃ones quedã qͣs me nocrito
dabo neꝑita multe ut ꝑtimescas. ocripsi etiã carmina¬
ad mansuetioris musas. que me maxime sient pͥma iã¬
ab adolescentia delectarũt. Scripsi igit᷑ aristotelito
more quẽadmod̾ quidẽ uolui tres libros in dispntatõe
ac dialogo de oratore quos arbitror lentulo tuo fore
meis quos Iam pͥdem ad te misissem si esse edendos
putassem. sunt .ii. testes et erũt sempit̾in m̾itoꝵ
sed eos quos erat infimitũ bene de me meritos omĩs
nominare. Quos tñ ip̃ot libros si quẽ cui recte cõmit¬
tam ĩuenero curabo ad te ꝑferendos atq istã quidẽ
partẽ uite consuetudinis ꝙ nr̃e totã ad te defero ꝙͣtũ¬
lris ꝙͣtũ scudiis uet̾ibus nr̃is delectatõnibꝰ consequi

Expanded text:
neque mihi in omni vita res tam erit ulla proposita, quam ut cotidie vehementius te de me optime meritum esse laetere. quod rogas, ut mea tibi scripta mittam, quae post discessum tuum scripserim, sunt orationes quaedam, quas Menocrito dabo, neque ita multae, ne pertimescas. scripsi etiam naad mansuetiores Musas, quae me maxime sicut iam a prima adulescentia e delectarunt—scripsi igitur Aristotelio more, quem ad modum quidem volui, tris libros in disputatione ac dialogo 'de oratore,' quos arbitror Lentulo tuo fore meis'; quos iam pridem ad te misissem, si esse edendos putassem; sunt enim testes et erunt sempiterni meritosed eos, quos erat infinitum bene de me meritos omnis nominare. quos tamen ipsos libros, si quem, cui recte committam, invenero, curabo ad te perferendos. atque istam quidem partem vitae consuetudinisque nostrae totam ad te defero; qutum studiis, veteribus nostris delectationibus, consequi
Abbreviated transcription (Latin):
suadeat nullã rẽ esse mĩmã que ad te ꝑtineat que mͥ
carior nõ sit/ ꝙͣ mee res omnes/ id̾ quecũq sentiã seduli¬
tate inͥ met ip̃i satisfac̾e nõ possum re quidẽ ip̃a mnͥ non
satisfacio ꝙ nuillã ꝑtem tuoꝵ m̾itoꝵ nõ mõ referẽda
sed ne cogitanda quidẽ gratia consequi possum. Nem te
ualde bñ gessisse rumor erat. expectabant᷑ lr̃e tue de qͥbꝰ
eramꝰ iam cũ pompeio loquuti.que si erũt allate no¬
strũ studiũ ext̾abit᷑ mͦ conueniendis magr̃atibꝰ Ex

Expanded text:
suadeas, nullam rem esse minimam, quae ad te pertineat, quae mihi suadeas, nullam rem esse minimam, quae ad te pertineat, quae mihi non carior sit quam meae res omnes; idque cum sentiam, sedulitate mihimet ipse satis facere possum, re quidem ipsa ideo mihi non satis facio, quod nullam partem tuorum meritorum non modo referenda, sed ne cogitanda quidem gratia consequi possum. rem te valde bene gessisse rumor erat; exspectabantur litterae tuae, de quibus eramus iam cum Pompeio locuti. quae si erunt allatae, nostrum st
Abbreviated transcription (Latin):
omibus. Nam aut assentiendũ est nulla cũ granitate
pancis aut frustra dissentiendũ. Hhec gͦ ate ad te ob eam
causã maxime scribo ut iam de tua ꝙͦ rõne meditere
cõmutata tot᷑a roͣ est senatꝰ iudicioꝵ rei totiꝰ publice
ociũ nobis exoptandũ est. ꝙ ii qu potiũtur rerũ pre¬
statur uidentur. si quidam homñes patientiꝰ eoꝵ poten¬
tiam ferre potuerint. Dignitatẽ quidẽ illã consularẽ
fortis et constantis senatoris nichil est ꝙ cogitemus
amissa culpa ẽ eoꝵ qui a senatu et ordinẽ cõiuĩctissimũ
et hoĩem darissimũ abalienauerũt. Sed bt ad ea que
cõiunctiora sunt rebꝰ t̾uis reuertar. Pompem̃ tibi ualde
amicũ esse cognom. et eo tu consule qnͣtũ ego ꝑspicio
omĩa que uoles obtinebis quibꝰ in rebꝰ me sibi ille affixũ
habebit / neq a me ulla res que ad te ꝑtineat nerluret
ꝓpt̾ id ip̃m ꝙ me esse gratũ uidebit. Tu belim tib ita per¬

Expanded text:
omnibus; nam aut adsentiendum est nulla cum gravitate omnibus; nam aut adsentiendum est nulla cum gravitate paucis aut frustra dissentiendum. haec ego ad te ob eam causam maxime scribo, ut iam de tua quoque ratione meditere. commutata tota ratio est senatus, iudiciorum, rei totius publicae; otium nobis exoptandum est, quod ii, qui potiuntur rerum, praestaturi videntur, si quidam homines patientius eorum potentiam ferre potuerint; dignitatem quidem illam consularem fortis et constantis senatoris nihil est quod cogitemus; amissa culpa est eorum, qui a senatu et ordinem coniunctissimum et hominem clarissimum abalienarunt. sed ut ad ea, quae coniunctiora rebus tuis sunt, revertar, Pompeium tibi valde amicum esse cognovi, et eo tu consule, quantum ego perspicio, omnia, quae voles, obtinebis, quibus in rebus me sibi ille adfixum habebit, neque a me ulla res, quae ad te pertineat, neglegetur;  propter se ipsum, quom me esse gratum videbit. tu velim tibi ita per
Abbreviated transcription (Latin):
pt debeo et ut tute mͥ precepisti et ut me dicta dies utilitaᷤ ꝙ
cegit me ad eius rõnes adm̃go quẽ tu in meis rõmbus tibi
p̃e me confirmo ad enus uoluntatẽ quo honeste dissentire
ne / tm̃ .ii. amim inductõ et me herenle/ amor erga pom¬
peiũ apudme balet ut que illi utilia sunt. et que ille uult
ea iͥ omĩa iam et recta et uera uideant᷑. Neq ut ego ar¬
bitror erran errarent ne adu̾sarii quidẽ eius si cũ pares¬
esse nõ possent pugnare desist̾ent. Ne quidẽ et̃ illa res
consolatur ꝙ ego is sum eui uel maxime concedant õmne ᷤ
ut uel ea defendã que pompeius uelit/ uel taceam. uel et id
quod mͥ maxime libet ad nr̃a scudia referam lraꝵ. Quod¬
profecto faciam si mͥ ꝑ enisdẽ amicitiã licebit. Que .ni. ꝓposita
nobis fuerant cũ et honoribus amplissimis et laboribus
maxinus ꝑfuncti eẽmus. dignnitas in suis dicendis lib̾ta ᷤ
in re.p. capescenda/ ea sublata tota. sed nec in magis ꝙͣ

Expanded text:
ut debeo et ut tute mihi praecepisti et ut me pietas utilitasque cogit, me ad eius rationes adiungo, quem tu in meis rationibus tibi ipse me conformo ad eius voluntatem, a quo honeste dissentirentum enim animi inductio et me hercule amor erga Pompeium apud me valet, ut, quae illi utilia sunt, et quae ille vult, ea mihi omnia iam et recta et vera videantur; neque, ut ego arbitror, erraesse non possunt, pngnare desisterent. 11. Me quidem etiam illa res consolatur, quod ego is sum, cui vel maxime concedant omnes; ut vel ea defendam, quae Pompeius velit; vel taceam; vel etiam id quod maxime lubet, ad nostra me studia referam lprofecto faciam, si mihi per eiusdem amicitiam licebit. quae enim proposita fuerat nobis, cum et honoribus amplissimis et laboribus maximis perfuncti essemus, dignitas in sententiis dicendis, libertas in re publica capessenda, ea sublata totast, nec mihi magis quam
Abbreviated transcription (Latin):
cissimus hostis essem: placarer tamen totumq
me ad eius uiri ita de me meriti uoluntatem
nutumq conuerterem. ued hec hactenus. plu¬
ribus enm eciã fortasse ubis qui necesse fuit
scripta sunt. iĩt ea que a me ꝑfecta: queq in¬
stituta sũt. cognoste. Acq hoc agimꝰ et age¬
mus magis pro diguitate. quiͣ pro ꝑiculo tuo
Te enim ut spero: ꝓpe dici censorem audiemꝰ
Quins magistratꝰ officia. que sũt maxuim ami¬
mi sũmiq consilii tibi diligencius ac accurates
qũi hec que nos de te agimꝰ. cogitanda essẽ
censeo uale.
Um essem in castris ad flumẽ piranũ
reddite mihi sunt uno tempe ate ẽpłe
In alt̾a que in recentior uidebat᷑ dies nõ erat
Respondeo igit᷑ suꝑiori pͥus in qua stribis ad

Expanded text:
cissimus, hostis essem, placarer tamen totumque cissimus, hostis essem, placarer tamen totumque me ad eius viri ita de me meriti voluntatem nutumque converterem. sed haec hactenus; pluribus enim etiam fortasse verbis, quam necesse fuit, scripta sunt. nunc ea, quae a me profecta quaeque instituta sunt cognosce atque haec agimus et agemus magis pro dignitate quam pro periculo tuo. te enim, ut spero, propediem censorem audiemus, cuius magistratus officia, quae sunt maximi animi summique consili, tibi diligentius et accuratius quam haec, quae nos de te agimus, cogitanda esse censeo. m essem in castris ad fluvium Pyramum, redditae mihi sunt uno tempore a te epiin altera, quae mihi recentior videbatur, dies non erat. respondebo igitur superiori prius, in qua
Abbreviated transcription (Latin):
tia consulariũ in nr̃a ciuitate cõrnctior: Bi ulla amo¬
ris atq officii ligna quid mͥ ille nõ cõmilit: qͥd nõ mecũ
cõmunicauit. Quid de le in lenatu cũ ip̃e abellet ꝑ quẽꝙͣ
agi maluit: Quibus ille me rebus nõ ornatilsimũ uo¬
luit amplillime: Qua deniq ille facilitate: Qua hu¬
manitate lulit contentionẽ meam pro milone
aduersante int̾dum actiomibus suis Nuo studio
prouidit ne qua me illius temꝑis inuidia actin¬
geret cum me consilio. cum ariuis demq sue
ut phrigii alicui aut licaonii : quod tu in le¬
gatie fecisti. S ne sũmoꝵ quidem uiroꝵ ma¬
liuolis de me ẜmonib crederer huit igitur
filius cum sit gener tuus: cumq pret̾ hãe
coniũctionẽ affiuitatis quĩ sis. gñ pompeio
carus ꝙꝙ iocundus intelligebam: quo tendẽ
amio in te esse debeo. cum p̾ẜtim eas ad me
is lrãs miẜit: Quibus eciã si tibi cui sum ami¬

Expanded text:
tia consularium in nostra civitate coniunctior?. si illa amotia consularium in nostra civitate coniunctior?. si illa amoris atque offici signa, quid mihi ille non commisit, quid non mecum communicavit, quid de se in senatu, cum ipse abesset, per quemquam agi maluit, quibus ille me rebus non ornatissimum voluit amplissime, qua denique ille facilitate, qua humanitate tulit contentionem meam pro Milone adversantem interdum actionibus suis, quo studio providit, ne quae me illius temporis invidia attingeret, cum me consilio, cum auctoritate, cum ut Phrygi alicui aut Lycaoni, quod tu in legatis fecisti, sed ne summorum quidem hominum malevolis de me sermonibus crederet. huius igitur filius cum sit gener tuus, cumque, praeter hanc coniunctionem adfinitatis quam sis Cn. Pompeio carus quamque iucundus, intellegam, quo tandem animo in te esse debeo? cum praesertim eas ad me litteras is miserit, quibus, etiam si tibi, cui sum ami
Abbreviated transcription (Latin):
non astutia quadam led aliqua potins lapiẽtia leqnu¬
tus lum. Quid illa uincula quibus quidẽ libentillime
astringor/ quanta sũt studiorũ similitudo. suanitas cõ¬
luetudinis delectatio bite atq uictus. ẜmonis locie tas.
litt̾e int̾iores atq hec domestita. Quid illa tandẽ popn¬
laria. reditus illustris in gr̃am.in quo ne ꝑ impendentiã
quidem errar pot sine lulpitione ꝑfidie. amplillu la¬
cerdotiĩ collegĩ in quo nõ mõ amiticiã uiolar apnd it¬
maiores nr̃os fas nõ erat sed ne optar quidẽ lacerdotẽ
licebat qui cuꝙͣ ex collegio ellet inimicus. Que ut o¬
mittam tã multa atq tanta quis unꝙͣ tanti quẽꝙͣ fecit
aut facere potuit ant debuit qnͣti ego. On. pompeium
socerũ tue filie. Et eñ si m̾ita ualent patriã liberos
salutẽ dignitatem memet ip̃m michi ꝑ illũ restitut a
puta: Si couluetudinis iocunditas que tuit unꝙͣ amici¬

Expanded text:
non astutia quadam, sed aliqua potius sapientia secunon astutia quadam, sed aliqua potius sapientia secutus sum. quid? illa vincula, quibus quidem libentissime astringor, quanta sunt, studiorum similitudo, suavitas consuetudinis, delectatio vitae atque victus, sermonis societas, litterae interiores! atque haec domestica; quid illa tandem popularia, reditus inlustris in gratiam, in quo ne per imprudentiam quidem errari potest sine suspicione perfidiae, amplissimi sacerdota collegium, in quo non modo amicitiam violari apud maiores nostros fas non erat, sed ne coptari quidem sacerdotem licebat, qui cuiquam ex collegio esset inimicus? quae ut omittam tam multa atque tanta, quis umquam tanti quemquam fecit aut facere potuit aut debuit quanti ego Cn. Pompeium, socerum tuae filiae? etenim si merita valent, patriam, liberos, salutem, dignitatem, memet ipsum mihi per illum restitutum puto, si consuetudinis iucunditas, quae fuit umquam amici
Abbreviated transcription (Latin):
ant in ea re aninũ ostende inimicũ in qua nichil oblis.
aut id eligere ad ꝑfidiã quod ad indurandũ odiũ aꝑtilli¬
mũ sit ad nocendũ leuillimũ. Quid erat aũt cur ego
in te tam implicabilis cũ te ex fratre meo ne tũc quide
cum tibi prope necelle ellet eas agere ꝑtis inimicũ
inͥ fuille cognonillem. Cum uo reditũ nr̃m in gr̃am ut̾q
expetisset qui in conlulatu tuo fenstra mecũ egisti qd̾¬
a me aut facere aut lentire noluilles. Quid in manda¬
lti cum te pnteolis ꝑ lequerer in quo nõ expectationem
tuã diligentia mea uinc̾em. Ꝙ si id est maxĩe astuti
ommiã ad luã utilitatẽ referre. quid in tandem erat
utilius. quid cõmodis meis aptius. ꝙͣ homĩs nobilillum
atq honoratillim cõmuctio. cuꝰ opes ingeniũ liberi
altmes propinqu in magno uel ornamẽto uł p̾sidio
else pollent. que tñ ego omia in expetenda amicicia tua

Expanded text:
aut in ea re animum ostendere inimicum, in qua nihil obsis, aut in ea re animum ostendere inimicum, in qua nihil obsis, aut id eligere ad perfidiam, quod ad indicandum odium apertissimum sit, ad nocendum levissimum? quid erat autem cur ego in te tam implacabilis essem, cum te ex fratre meo ne tunc quidem, cum tibi prope necesse esset eas agere partis, inimicum mihi fuisse cognossem? Cum vero reditum nostrum in gratiam uterque expetisset, quid in consulatu tuo frustra mecum egisti, quod me aut facere aut sentire voluisses? quid mihi mandasti, cum te Puteolos prosequerer, in quo non exspectationem tuam diligentia mea vicerim? quod si id est maxime astuti, omnia ad suam utilitatem referre, quid mihi tandem erat utilius, quid commodis meis aptius quam hominis nobilissimi atque honoratissimi coniunctio, cuius opes, ingenium, liberi, adfines, propinqui mihi magno vel ornamento vel praesidio esse possent? quae tamen ego omnia in expetenda amicitia tua
Abbreviated transcription (Latin):
noc̾em lũmã ostend̾em uoluntatẽ nocendi. sid me adire
in eo ip̃o me nõ ꝑsen̾alle.testes lunt rõnes cinitatũ ĩ qͥbꝰ
qnͣtũ queq uoluit legatis tuis datũ induxit. Ie autẽ
quibꝰ mendaciis homĩes leuillum onerarũt nõ modo sub¬
latos lumptus/ led et̃ a ꝓcuratoribꝰ eoꝵ qͥ iam profecti
ellent repetitos et ablatos eam q cãm młtis omĩno nõ
pigare me tibi hoc tuo tpre ꝙͣ acensare te mallẽ. id q
putarẽ elle rectins. Itaq nichil de te ꝙ credid̾is de me quã
obrem nõ debiu̾s cred̾e̾ pauta dicam . Lam li me uirum
bonũ. li dignũ iis studiis eaq doct̾na cui me apuericia
dedi. si satis magni animmi nõ minim consilii ĩ maxinu ᷤ
rebus ꝑspectũ habes. nisi in me nõ modo ꝑfidiolũ inlidiolũ
et fallax in amicicia/ led ne humule quidẽ aut iemnũ de¬
bes agnolc̾e. Binaut̃ me altutũ et occultũ libet fingere.

Expanded text:
nocerem, summam ostenderem voluntatem nocendi. ad me adire nocerem, summam ostenderem voluntatem nocendi. ad me adire in eo ipso me non perseverasse testes sunt rationes civitatum, in quibus, quantum quaeque voluit, legatis tuis datum. induxit. te autem quibus mendaciis homines levissimi onerarunt! non modo sublatos sumptus, sed etiam a procuratoribus eorum, qui iam profecti essent, repetitos et ablatos, eamque causam multis omnino non ra scripsi, purgare me tibi hoc tuo tempore quam accusare te mallem idque putarem esse rectius. itaque nihil de te, quod credideris, de me, quam ob rem non debueris credere, pauca dicam. nam si me virum bonum, si dignum iis studiis eaque doctrina, cui me a pueritia dedi, si satis magni animi, non minimi consili in maximis rebus perspectum habes, nihil in me non modo perfidiosum et insidiosum et fallax in amicitia, sed ne humile quidem aut ieiunum debes agnoscere. sin autem me astutum et occultum libet fingere,
Abbreviated transcription (Latin):
deessent cuiꝰ ẜmno stultꝰ et pu̾ilis erat iã antea ad me
a Marco celio familiari nr̃o ꝑscriptꝰ de quo itẽ ẜmone
mlta scͥpta lũt abs te. Igo autẽ cicius cũ eo ꝙͣ tuas
inmicicias lulcepillet uet̾em cõmĩctõnem diremillẽ ꝓ
nonã conciliallem. Aeq.ii. de meo erga te studio dubitare
debes/ neq id est oblcurũ cuiꝙͣ in ꝓuincia nec lome fuit.
b tñ lignificatur in tuis br̃is lulpicio quedã et dubitatõ
tua de qua alienũ tp̃s est in tecũ expostulandi. purgandi
aut̃ mei necellarm̃. ubi .n. ego cmꝙͣ legatiom fui ĩpedimẽ¬
to quominꝰ Romã ad laudẽ tuã mitt̾etur: aut ĩ qͦ potin
li te palamn odille minus quod tibi obcellet fac̾e. Sin iam
magis aꝑte mmimitꝰ ellem. R li ellem ea ꝑfidia qua lũt
ii qui in nos hec conferũt tñ ea stulticia c̾te nõ fuilsẽ. ut
aut in oblcuro odio aꝑtas ĩnnicicias aut in quo tibi nichil

Expanded text:
dessent. cuius sermo stultus et puerilis erat iam ante ad me dessent. cuius sermo stultus et puerilis erat iam ante ad me a M. Caelio, familiari nostro, perscriptus; de quo item sermone multa scripta sunt abs te. ego autem citius cum eo, qui tuas inimicitias suscepisset, veterem coniunctionem diremissem quam novam conciliassem; neque enim de meo erga te studio dubitare debes, neque id est obscurum cuiquam in provincia nec Romae fuit. sed tamen significatur in tuis litteris suspicio quaedam et dubitatio tua, de qua alienum tempus est mihi tecum expostulandi, purgandi autem mei necessarium. Ubi enim ego cuiquam legationi fui impedimento, quo minus Romam ad laudem tuam mitteretur? aut in quo potui, si te palam odissem, minus quod tibi obesset facere, si clam, magis aperte inimicus esse? quod si essem ea perfidia, qua sunt ii, qui in nos haec conferunt, tamen ea stultitia certe non fuissem, ut aut in obscuro odio apertas inimicitias aut, in quo tibi nihil
Abbreviated transcription (Latin):
fec̾imꝰ istit qͦ nr̃am in te beninolentiã nauare polsimꝰ.
Que de hominũ atq ordinũ oĩũ erga te studiis scribis
ad me mĩme mͥ miranda et maxĩe iocñda acciderũt eadẽq
ad me ꝑseripta sũt a familiaribꝰ meis. Itaq capio magnã
uoluptatẽ cũ tibi cuiꝰ mͥ amicicia nõ solũ ampla lled et̃
iocunda ẽ ea tribui que debeant᷑. tũ u̾o reman̾e etiã nũc
ĩ ciuitate nr̃a studia ꝓpe hominũ consensui erga fortis
et indultriolos uiros que mnͥ ip̃i una est lemꝑ tributa m̾ces
laborũ et uigiliarũ meaꝵ. Illud u̾o mͥ ꝑmirũ accidit
tantã tem̾itatẽ fuilse in eo adolescente /cuiꝰ ego salutẽ
dnobꝰ capitis iudiciis lũma contentõe delendi ut tuis it¬
ĩimiciciis suscipiendis obluult̾etur patrom om̃iũ for¬
timarũ ac rõnũ suarũ.p̾lertim cũ tu omĩbꝰ uel orna¬
mẽtis uel p̾sidiis redundares. illi ut leuissime dicã multa

Expanded text:
fecerimus, istic quoque nostram in te benevolentiam navare possimus. fecerimus, istic quoque nostram in te benevolentiam navare possimus. quae de hominum atque ordinum omnium erga te studiis scribis ad me, minime mihi miranda et maxime iucunda acciderunt, eademque ad me perscripta sunt a familiaribus meis. itaque capio magnam voluptatem, cum tibi, cuius mihi amicitia non solum ampla sed etiam iucunda est, ea tribui, quae debeantur, tum vero remanere etiam nunc in civitate nostra studia prope omnium consensu erga fortis elaborum et vigiliarum mearum. illud vero mihi permirum accidit, tantam temeritatem fuisse in eo adulescente, cuius ego salutem in duobus capitis iudiciis summa contentione defendi, ut tuis inimicitiis suscipiendis oblivisceretur prope omnium fortunarum ac rationum suarum, praesertim cum tu omnibus vel ornamentis vel praesidiis redundares, ipsi, ut levissime dicam, multa