comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓeo qd̾ nos dicimꝰ coherentes hebr eꝰ exp̃ssiꝰ ht̃ plexas oꝑe plexo
spisso. Sed̾m calclaicũ sonat t̃minatas .i. inhoris siue margina¬
lib angłis qͣsi intmino .i. fine rationał posita sunt. Pones aut̃
in ratonali iudicii doct᷑nam & iutatẽ. Pdoct᷑na ⁊ u̾itate in he¬
breo habetur urim tumim. Nã urim doctna siue udicium
in t̃p̃cat᷑. cumim u̾itas. hino ⁊ sortes qͥb antiqͥtꝰ ad iudicium
diñsis litteris qͥb ꝓiectis ex iuncꝰtura litt̾arum desuꝑ apparen¬
tum qͥd faciendum siue uitandum foret uͦ uidicio monstrabat᷑.
tura. Inconspectu dm semꝑ. Insolitis horis q̃n ministrabat
breo habet᷑. auoth. ad onai. hoc aut̃ nom̃ .i. adonai .iiii. litt̾is¬

Expanded text:
entes, Hebraeus expressius habet: plexas opere plexo et spisso. Secundum Chaldaicum sonat terminatas, id est in oris sive marginalibus angulis, quasi in termino, id est fine rationalis positas. Pones autem in rationali judicii doctrinam et veritatem. Pro doctrina et veritate in Hebraeo habetur urim tumim . Nam urim doctrina sive judicium interpretatur; tumim veritas. Hinc et sortes quibus antiquitus ad indiciumdiversis litteris; quibus projectis ex junctura litterarum de super apparentium quid faciendum sive vitandum foret vero indicio monstrabatur: tura. In conspectu Domini semper. In solitis horis, quando ministrabatur braeo habetur anoth adonay, hoc autem nom
Abbreviated transcription (Latin):
seͥptis ꝑ animã qͥdã affectus & ceneritudo m̃tis designari solet.
et iec̾co dumi se q̃m ex aĩa sua mag̾care asserit. neqͥꝗͣ timore
seruili s dilechoĩs affectu cłm se uen̾ari ostendit. Etrur sũ
ẽ spm suũ in salutari suo exultare inbonis ꝑhibet. in anifeste
declarat ñ hanc ẽẽ saluationẽ qͥeqͣ caro gaudeat. s et̃na potiꝰ &̃
casti timoris fuauitatẽ conceꝑat. id̾o ñseruili formidine. s filia
sñ et̃ne saluatiõis ex illo pietatis fonte oercitudinẽ hausera t
id̾o spũ insuo salutari exultabat. Hec tacite p̃tereundũ ẽ. qd

Expanded text:
ectus quidam et teneritudo mentis designari solet; et idcirco dum se ex anima magnificare asserit, nequaquam timore servili, sed dilectionis affectu, Deum se venerari ostendit. Et rursum cum spiritum suum in salutari suo exsultare perhibet, manifeste declarat non esse salvaticasti timoris suavitatem conceperat, ideo non servili formidine, sed filialsum aeternae salvationis ex illo pietatis fonte certitudinem hauserat, ideo spiritu in suo salutari exsultabat. Nec tacite praetereundum est quod
Abbreviated transcription (Latin):
aliquio et uere nouũ. nec tã uerũ quã nouti afferre se dieunt.
Q diet singlas quid ẽ creatas ꝑse consi datas aꝑfecto minꝰ habe
Nniũ sitatẽ aut̃ rerũ om̃tũ intanta consũmatione boni exp̃ssam.
dicunt iniũsitatẽ om̃iũ rerũ ñ posse meliorẽ eẽ qua ẽ. qͥliter
id aceipiendũ sit qͦd ciẽt. meliorẽ eã eẽ ñ posse. Siue id̾o ñ pot et

Expanded text:
. Et debent singulas quidem creaturas per se consideratas a perfecto minus habere: universitatem autem rerum omnium in tanta consummatione boni expressam,dicunt universitatem rerum omnium non posse meliorem esse quam est: qualiter id accipiendum
Abbreviated transcription (Latin):
tate N uen̾ant᷑ đm. et ꝓbonitate amant. neł dilecho sine reue¬
rentia dissoluta sit. ł reu̾entia sine dilectone penał. Ad miran¬
tes it dilig̃t. & diligentes admirant᷑. ut in extinguibilit̾ ꝑãnu¬
rationẽ ardeat dilecto. et suauit̃ indilechone ferueat ãmi¬
ratio: ẜpt̃ hane reu̾entã dictũ ẽ qͥa colũpne celi ante ipsũ con¬
tͤmisẽt. qͥa nimirũ &̃ u̾tutes celoꝵ tantã maiestatẽ sine ãmirati¬
one intueri ñ possunt. Tremor aut̃ beatoꝵ spuũ ꝯcussio ñ ẽ tran¬
qͥllitatis. s incessabił & uiuifica intntio ꝑpetue ꝯtẽplatiõis. Nã¬

Expanded text:
tur Deum, et pro bonitate amant, ne vel dilectio sine reverentia dissoluta sit, vel reverentia sine dilectione poenalis. Admirantes enim diligunt, et diligentes admirantur, ut inexstinguibiliter per admirationem ardeat dilectio, et suaviter in dilectione ferveat admiratio. Propter hanc reverentiam dictum est, quod columnae coeli ante ipsum contremiscunt; quia nimirum etiam virtutes coelorum tantam majestatem sine admiratione intueri non possunt. Tremor autem beatorum spirituum concussio non est tranquillitatis, sed incessabilis et vivifica intentio perpetuae contemplatio
Abbreviated transcription (Latin):
respectu gr̃e in ħ loco agit᷑. diligentiꝰ ad huc qͣlit̃ ꝑ gr̃am ds̃
hominẽ respiciat ꝯsidemꝰ. Nam ipsũ uocabulum respectꝰ
sus dona subtrahit. Cũ uꝰ placatꝰ ꝑmisecsiam subtraeta restituit.
rir sũ ꝑrespectũ gr̃e ad eum se ꝯũtit. Bene gͦtadia solaui
ria ꝑhumilitatẽ recuperauit. Ham qͥa mea ubum patris car¬
nis substantiam qͣ sibi uniret asumpsit. qͣsi ad eami qua pͥus ab¬
lecerat natarã sublimandã ꝑmisełiam respex̃. Respex̃ gͦ hu
suũ in carne sua coneiꝑet. & desua carne uerũ dm & hoĩnem

Expanded text:
u gratiae in hoc loco agitur, diligentius adhuc qualiter per gratiam Deus hominem respiciat consideremus. Nam ipsum vocabulum respectus cii gratiae suae dona subtrahit. Cum vero placatus per misericordiam subtracta restituit, rursum per respectum gratiae ad eum se convertit. Bene ergo Maria solam in ria per humilitatem recuperavit. Nam, quia in ea Verbum Patris carnis substantiam, quam sibi uniret, assumpsit, quasi ad eam, quam prius abjecerat, naturam sublimandam per miserisuum in carne sua conciperet, et de sua carne verum Deum, et hominem
Abbreviated transcription (Latin):
ħ ꝓfecto sig̃eas. qͥa qͥsquis ꝓpt̃ dm hanc uitã q̃ nẽ corꝑis uiuifica¬
tione ex anima tp̃ałr mortał constat libt̃it̃ despexerit. infut᷑o
etiã eandẽ eorꝑis ñ solũ aĩe uitã et̾nã et ĩmortalẽ recipiet. Uñ et
sc̃a eccła que carnis resur rectonẽ fioelissime credit. ñ solũ ꝓspĩ
deponunt. Et ħ qͥ em de diffe̾ntia anime p̃t̃ rẽ. s forte ñ pret

Expanded text:
fecto significans, quod quisquis propter Deum hanc vitam, quae nunc corporis vivificatione ex anima temporaliter mortalis constat, libenter despexerit, in futuro etiam eamdem corporis non solum animae vitam aeternam et immortalem recipiet. Unde et sancta Ecclesia, quae carnis resurrectionem fidelissime credit, non solum pro sdeponunt. Et haec quidem de differentia animae et spiritus, praet
Abbreviated transcription (Latin):
plius adadamorẽ in flãmem᷑. Sola gͥ cordis deuotio qͣntũ ad
dm suffic̾e̾ pot̾at. nͥ ad ħ ñ. inuoce formaret᷑ or̃o ut m̃tẽ orantis

Expanded text:
plius ad amorem inflammemur. Sola ergo cordis devotio quantum ad plius ad amorem inflammemur. Sola ergo cordis devotio quantum ad Deum suffi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑnarrationẽ nr̃am edocetur ut isciat qͥd uelimꝰ ꝑsupplicationẽ
hr̃am pulsat᷑ ut annuat qͦd petimꝰ. S in illa q̃ ad dm̃ fit oratio¬
ne narratione necessaria non ẽ. nͥ forte hõ ad hoc narret ut
ipse suam pecicionẽ meliꝰ intelligat. ut yꝑ narrationẽ suã
amonitꝰ qͥd petat consid̾at. et ꝑ consid̾ationẽ pecicionis sue
excitatꝰ deuotiꝰ orat. Sane ꝗͣtũ ad m ꝑcinet sola supplicatio suf¬
ficit. qͥa ut diximus ds ñ necesse ht̃ adoceri ut sciat. ħ supplieandꝰ
est ut annirat. S nullo alio mͦ citius d̃s ad annuendum flec¬
tit᷑. qͣsi p̃eantis animꝰ toto deuotionis affectu ad ipsũ ꝯũtat᷑. Qe¬
ꝓferri possunt. ut ł orantis affectũ ad amorẽ dĩ exeitent. ł
qͦd ampliꝰ ẽ si iã amore eiꝰ flagrat excitatũ demonstrent. De¬
monstrent aũ ñ ut cd̃m occulta nͣ qͣsi neseientẽ doceant. s ut nos
dum internũ nĩm desiłium foris loqͥm᷑ exipsis nr̃is ũbis am¬

Expanded text:
narrationem nostram edocetur, ut sciat quid velimus; per supplicationem nostram pulsatur, ut annuat quod petimus. Sed in illa, quae ad Deum fit, oratione narratio necessaria non est, nisi forte homo ad hoc narret, ut ipse suam petitionem melius intelligat, ut et per narrationem suam admonitus quid petat consideret, et per considerationem petitionis suae excitatus devotius oret. Sane quantum ad Deum pertinet, sola supplicatio sufficit, quia, ut diximus, Deus non necesse habet doceri ut sciat, sed supplicandus est ut annuat. Sed nullo alio modo citius Deus ad annuendum flectitur, quam si precantis animus toto devotionis affectu ad ipsum convertatur. Quaeferri possint, ut vel orantis affectum ad amorem Dei excitent, vel quod amplius est si jam amore ejus flagrat, excitatum demonstrent. Demonstrent autem, non ut Deum occulta nostra quasi nescientem doceant, sed ut nos dum internum nostrum desiderium foris loquimur, ex ipsis nostris verbis am
Abbreviated transcription (Latin):
sacra sẽpt᷑a reꝑiunt᷑ intanta uen̾atione retentasse. ut seił hoc
entis tanta plenitudine i gr̃a repletã ñ potuesse parũ aliqͥd
et qͦd supͣ t̃renarũ mentiũ capacitatẽ ñ eẽt. in laudẽ sui ꝯdito¬
ris ꝓferrec. Constat gͦ de tanta plenitudine ex uebantẽ. tanta¬
q denotione nouũ illud et humanis m̃tib insolitũ gaudiũ ihu
suo iubilantẽ. noua laude & singłari p̃conio nouã letieiã in
uouo ad uentu et̃ni regis p̃dicasse. Et cñ ipsã eiꝰ cantiei seriẽ
nimꝰ. ut ãpliꝰ his nicħ in eo q̃rendũ uideat᷑. ẽ tñ licet ħ ipsa scã ⁊¬
uera sint cantis misteriis tantisq sacm̃tis anforte sufficiant an¬
reatu ast᷑ctꝰ ꝓ gr̃a apud uos offense ꝑicłm in eͤram. ꝗͣuis ipsi
poposceritis ñ nulla ipsi expositiõi ex lat̾e adiungi. q̃ si int̃ serta
fuerintꝰ. poterunt fortasse alicui minꝰ apte ꝯducta uideri. Sego
nouã eausã idoneã qͣuos id postulare oporcuit. meq poseentis de¬

Expanded text:
sacra Scriptura reperiuntur, in tanta veneratione retentasse: ut, inquam, entis tanta plenitudine et gratia repletam non potuisse parvum aliquid, et quod supra terrenarum mentium capacitatem non esset, in laudem Salvatoris sui proferre? Constat ergo de tanta plenitudine eructantem, tantaque devotione novum illud, et humanis mentibus insolitum gaudium Jesu suo jubilantem, nova laude, et singulari praeconio novam laetitiam in novo animus, ut amplius his nihil in eo quaerendum videatur: cum tamen, licet haec ipsa et vera sint, tantis mysteriis, tantisque sacramentis an forte sufficiant, dureatu astrictus pro gratia apud vos offensae periculum incurram, quamvis ipsi poposceritis. Nonnulla eidem explanationi ex latere adjunxi quae, si interserta fuerint, poterunt fortasse alicui minus apte conjuncta videri. Sed ego novi causam idoneam, qua vos id postulare decuerit: meque poscentium de
Abbreviated transcription (Latin):
species oratiõis. supplicatio. postulatio. insinuatio. Supplieatio
ẽsine det̾minatione peticiõis humił ⁊ deuota p̃catio. Posti¬
latio ẽ det̃minate petitioni inserta narrato. Insinuatio ẽ sine
peticione ꝑsolã narrationẽ uoluntatis facta significatio. Tria
sunt gena supplicationũ. Captatio ex actio. pura oratio. Capta¬
tio ẽ. qͦdfit añ postulationẽ ad p̃parandũ & in clinan dũ animũ
auditoras. qͦd t̾b modis facimus. Primo cũ aliquid dicimꝰ qͦd
ꝑsonã uł causam nr̃ani conm̃det siue m̃itũ nr̃m. siue infirmi¬
tatẽ siue aliud aliqd enum̾ando qd ad nr̃am causã uł ꝑsonã

Expanded text:
species orationis, supplicatio, postulatio, insinuatio. Supplicatio est sine determinatione petitionis humilis et devota precatio. Postulatio est determinatae petitioni incerta narratio. Insinuatio est sine petitione per solam narrationem, voluntatis facta significatio. Tria sunt genera supplicationum, captatio, exactio, pura oratio. Captatio est id quod fit ante postulationem ad praeparandum et inclinandum animum auditoris, quod tribus modis facimus. Primo cum aliquid dicimus, quod personam vel causam nostram commendat, sive meritum nostrum, sive infirmitatem, sive a
Abbreviated transcription (Latin):
dix̃ aĩa exultat. nec dix̃ spẽ magnifieat. s aĩa inqͣt magnificat
et spẽ exultat. Nec ait magnificat salutarẽ. & exultat in dño. sed
magnificat dñm.i exultat in salutari suo. Primũ disenamꝰ qͣre
disticte posuit. magnificat et exultat. ł quare pͥꝰ magñ. postea
exultat. Nicħ .i. ratione caret. qͥa om̃e qͦd dictum ẽ. ab ella inti¬
ma sũme u̾itatis luce cu mens uͥginis excellent ĩ heserat emana¬
int. Nec potint aliud dic̃e q̃ meditando locuta ñ ẽ s gͦtando ꝗͣ ñ do¬
euit ꝑuaria diseurrens cogitatio s uni inherens fonti sapientie

Expanded text:
dicit anima exsultat. Nec dixit: Spiritus magnificat; sed anima, inquit, magnificat, et spiritus exsultat; nec ait magnificat salutarem et exsultat in Domino; sed magnificat Dominum, et exsultat in salutari suo. Primum discernamus quare distincte posuit, magnificat et exsultat; vel quare prius magnificat, postea exsultat. Nihil enim ratione caret; quia omne, quod dictum est ab illa intima summae veritatis luce cui mens virginis excellenter inhaeserat emanavit. Nec potuit aliud dicere, quae meditando locuta non est, sed gustando: quam non docuit per varia discurrens cogitatio, sed uni inhaerens fonti sapientiae per
Abbreviated transcription (Latin):
beata inqͥt qͥ eredid.q. ꝑficient᷑ inte. q̃ dieta st̃ tͥ a.đ. Tunc aitaradu
gnificat anima mea dñm. Nlongͦ ãpliꝰ potiuit se ꝯtin̾e. cũ
sp̃m quẽ intͣ cordis suisecreta tanta plenitu dine redundan¬
tem sentiedat. ꝑaueni oris claustra cer n̾et erupisse. Tunc gͥ
uestigatioẽ penetͣri ñ poi̾st̃. Et utnã ꝯtingat nob̃ eoꝵ archana q̃ren¬
qib illo spũ ducente in cede̾. qͦ repleta maRia ũbũ patͥs ꝯciꝑe & patr̃e

Expanded text:
Tunc ait Maria: Magnificat anima mea Dominum. Non ergo amplius potuit se continere cum Spiritum, quem intra cordis sui secreta tanta plenitudine redundantem sentiebat, per alieni oris claustra cerneret erupisse. Tunc igivestigatione digne penetrari non possunt. Et utinam contingat nobis eorum arcana quaerentibus illo spiritu ducente incedere, quo repleta Maria verbum patris concipere, et patrem
Abbreviated transcription (Latin):
corsꝰ sin ͤ aia rõnali bestiam nasci dicamꝰ. et ñ potiꝰ nee uiu̾e nec
nasci. si aĩa ronali iuiuficatũ nfuerit. stam illud qͦd dicunt
in dignũ ẽẽ ut sem humanũ & sed̾m nat̾alem ꝯceptũ oet̾or
aĩalium seminib ad uiuificationẽ infirmiꝰ ẽẽ eredat᷑: miniꝰ
fficax. qua nulliꝰ pond̾is sit manifestũ cu iudeamꝰ fere omĩa¬
sensũ peipe. qͥa ꝑfecto iustũ erat ut brutis aĩalib qͥb nicħ dan¬
qu erat inintellectu aliqͥd amipli cdaret᷑ insensu. et eꝯtrio can¬

Expanded text:
corpus sine anima rationali bestiam nasci dicamus, et non potius nec vivere, nec nasci si anima rationali vivificatum non fuerit. Nam illud quod dicunt indignum esse, ut semen humanum secundum naturalem conceptum caeterorum animalium seminibus ad vivificationem infirmius esse credatur, et minus efficax quam nullius ponderis sit manifestum esensum percipere; quia perfecto justum erat ut brutis animalibus, quibus nihil dandum erat in intellectu, aliquid amplius daretur in sensu, et econtrario, tan
Abbreviated transcription (Latin):
tau mer ꝗͣta eẽt potentta dĩ acdeñ ad mirari cepi uesanã
hõĩnũ qͥ mortales st̃. t̃n uoluntati eiꝰ obiuare ñ ꝑtimeset̃. Exhac
itaq ãmirati one ẽpulsussu exclamare et dic̃e. qͣr e frem̃gt̃s:¬
Et ẽ ãmiratio mixca ĩ dignatioi. q̃ uesaniã ãmiramͣ psũptiõi
in dignamͣ. Nel in certe in nob̾m et ip̃is dũ foris assultꝰ uitor erebroᷤ
tẽprationũ nrarũ molestrã cũ qͣdã indignatione arguimꝰ dicen¬
tes. Quare frem gt̃s .c̃. Et ẽ sũma totiꝰ psalmi adħ tendens ut ꝑ
qi potĩitiã ꝯfirmati ĩ solentes adũsitates ꝯtẽpnamus a tanto nos
adñsariis nr̃isfortiores ꝗͣto deo uiciniores sumꝰ psumamꝰ. Illoꝵ
int̾itũ festiuũ accendamꝰ. di magnificentiã ꝯt̾eoꝵ suꝑbiã fran¬

Expanded text:
tia Dei, ac deinde admirari coepi vesaniam hominum, qui tamen voluntati ejus obviare non pertimescunt. Ex hac itaque admiratione compulsus sum exclamare, et dicere: Quare fremetc. . Admiratio mista Indignatione, quia vesaniam admiramur, Praesumptioni indignamur, vel certe in nobismetipsis, dum foris assultus vitiorum conttentationum nostrarum molestiam cum quadam indignatione arguimus dicentes: Quare fremuerunt gentes? Et est summa totius psalmi ad hoc tendens, ut per Dei potentiam confirmati, insolentes adversitates contemnamus, et tanto nos adversariis nostris fortiores, quanto Deo viciniores sumus, praesumamus. Illorum interitum festinum attendamus. Dei magnificentiam contra
Abbreviated transcription (Latin):
psalmiᷤ. ñ eẽ ut ꝑtotã seriẽ unꝰ affectꝰ extendat᷑. s sepe de alio
affectu transit᷑ in aliũ scd̾m qd m̃ tes orantiũ diũsis mͦis affiei
ꝓlixious oꝑis tͣctatũ expecit. uolumꝰ mñ ħ ĩ aliquib exẽpli causa
demonstrare. forte cogitare cepi ꝗͣta sit felicitas eẽ cũ qo. ꝗͣta
ari ĩ inferno. & ex hac meditatiõe mea subito amore celestis pat̾e
atctꝰ ip̃o affectu ducente ĩ ħ ũba dec̾o. Seatꝰ nͭ qͥ ñ habũt inẽ ĩp.¬

Expanded text:
psalmis non esse, ut per totam seriem unus affectus extendatur; sed saepe de alio affectu transitur in alium secundum quod mentes orantium diversis modis affici prolixioris operis tractatum expetit. Volumus tamen hoc in aliquibus exempli causa demonstrare. Forte cogitare coepi quanta sit felicitas esse cum Deo, quaari in inferno, et ex hac meditatione mea subito amore coelestis patriae attractus, ipso affectu ducente in haec verba decurro. Beatus vir qui non abiit in
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ qͥles se sefing̃t eẽ seiunt᷑. Si gͣ isli iuste insuis p̃eib repel¬
lunt᷑ qͥa sciunt᷑ tales ñ eẽ qͣles se ẽẽ fingunt. ut nos mereamͣ
u̾itate dõ nos exibi. Ostendamꝰ foris ũbis hab̾e nos intꝰ ꝗͣ
dm̃ affectũ deuotionis. et ñ solũ ostñdamꝰ. s qͦd ostendimꝰ ha¬
beamꝰ. ne si solũ ostendimꝰ. ñ ueri amatores s adulatoressimꝰ.

Expanded text:
esse, quales se fingunt esse, sciuntur. Si ergo illi juste in suis precibus repelesse, quales se fingunt esse, sciuntur. Si ergo illi juste in suis precibus repelluntur, quia sciuntur tales non esse quales se esse fingunt: ut nos mereamurveritate Deo nos exhibere. Ostendamus foris verbis, habere nos intus erga Deum affectum devotionis. Et non solum ostendamus, sed quod ostendimus habeamus. Ne, si solum ostendamus, non veri amatores sed adulator
Abbreviated transcription (Latin):
tione demonstrat. Cerce uidemus adulatores qͣlit̃ se gͦ ill os a qͥb
aliqͥd expect̃ deuotoᷤ simulant. Sepe ꝓcedentib obuiant. intͣba
ꝯstitutos põposis salutatioib honorant tͣnsire uolentib uiam
p̃ꝑant. alios locũ dare iubent. dños aduentare ꝓclamant.
carli edras in medio constittuni: pulinaria sternunt. pedi¬
b ꝓuoliuint᷑ ex antiqͥs historiis magnalia patrũ replicant
et si ineis ñ inueniunt qͦd laudant. pͥoꝵ facta ad eoꝵ laudẽ
rerorquent se deuotos. fidos. ñ solũ diẽt s uirant. et qͦd eẽ
nolunt. ħ om̃i studio uidei laborant. Nũqͥd putatis iuste
rep̃hendi possent.si eẽnt qͦd ñst̃. s ẽẽ sefrugunt: Si hoe ma¬
lum eẽt ut tales eent cur cantoꝑe tales uidĩ studẽnt. Im mo¬
uͦ si tales eẽnt qͣ lessefing̃t : ñ sunt uͭ laudabiles eẽnt. Nec ob
aliã causam eor peticio abhõib sepe respuunt᷑. nͥ qͥa tales ñ

Expanded text:
 erga illos, a quibus aliquid expetunt, devotos simulant. Saepe procedentibus obviam eunt, in turba constitutos pomposis salutationibus honorant, transire volentibus viam praeparant, alios locum dare jubent, dominos adventare proclamant, cathedras in medio constituunt, pulvinaria sternunt, pedibus provolvuntur. Ex antiquis historiis magnalia patrum replicant, etsi in eis non inveniunt quid laudent, priorum facta ad eorum laudem retorquent, se devotos, se fidos non solum dicunt, sed jurant, et quod esse nolint, hoc omni studio videri laborant. Nunquid putatis juste reprehendi possent, si essent quod non sunt, sed esse se fingunt? Si hoc malum esset ut tales essent, cur tantopere tales videri student? Imo vero si tales essent quales se fingunt et non sunt, vere laudabiles essent. Nec ob aliam causam eorum petitio ab hominibus saepe respuitur, nisi quia tales non
Abbreviated transcription (Latin):
ina huiꝰ inte occursu suo nobis alludit. Quam fallax ꝗͣ
suspectũ quã in stabile quã transitoriũ ẽ. qͥcqͣd huiꝰ mundi
anor parcurit. qͥcqͥd species et pulc̾tudo ꝓmittit. Alia sunt
mala cum qͥb nascimur et ꝓcessu temꝑis sine occulta d̃i gr̃a
siue manifesta in dust᷑a lib̾am᷑. Aua uͦ in hac uita nobiseũ ue¬
niunt. et auob iꝰ añ mortẽ ñ recedunt. Aua itẽ sunt mala que

Expanded text:
via hujus vitae occursu suo nobis alludit; quam fallax, quam via hujus vitae occursu suo nobis alludit; quam fallax, quam suspectum, quam instabile, quam transitorium est quidquid hujus mundi amor parturit, quidquid species et pulchritudo temporalis promittit. Alia sunt mala, cum quibus nascimur, et processu temporis sive occulta Dei gratia, sive manifesta industria, liberamur. Alia vero in hanc vitam nobiscum veniunt, et a nobis ante mortem non recedunt. Alia item sunt
Abbreviated transcription (Latin):
idaffectũ orandi craheret ꝙͣ misedia conditoris sui qͣuũf mala
suatotiens exꝑitt: Negͦ mens humana adorandũ pigͣsit. hinc
sua necessitate compellit᷑. ne aut̃ crepida sit & diffidens or et
hor consicłatione se ad cleuotionẽ incessant᷑ excitat qͦdam
spũalis desideriĩ impetu sursũ leuata uolat. Sie gͥ orationi q¬
scã meditato necessaria ẽ. ut om̃ino ꝑfecta ẽẽ oratio nequeat᷑
si eã meditatio aut ñ cõmittet᷑ aut p̃cedat. Nã & hii qͥ mala
sua considare neglig̃t aut nicħ petendo aut aliud qũa opor¬
tet petendo facile ꝑignorantiã fallunt᷑. aut certe mimis ꝗͣ
oportet. digne petendo ꝑ desidiã tepese unt. Primũ gͥ necesse
ẽ ut si prudent̃ et utilit̃ dm̃ orare uolumꝰ iugi meditatione
animũ nr̃m exerceamꝰ. i inꝯsidatione miserie nr̃e discamꝰ.¬
cũ dolore ꝑtͣnsimꝰ. eũ luctu ꝑituri sumꝰ. Cogitemꝰ quantis ama¬
ricudinib admixtũ sit siquid etiam dulce aut iocundũ in

Expanded text:
ffectum orandi traheret quam misericordia Conditoris sui, quam inter mala sua toties experitur? Ne ergo mens humana ad orandum pigra sit, hinc sua necessitate compellitur; ne autem trepida et diffidens oret, horum consideratione se ad devotionem incessanter excitat, quodam spiritualis desiderii impetu sursum levata volat. Sic ergo orationi sancta meditatio necessaria est, ut omnino perfecta esse oratio nequeat, si eam meditatio non comitetur aut praecedat. Nam et ii qui mala sua considerare negligunt, aut nihil petendo, aut aliud quam oportet petendo, facile per ignorantiam falluntur, aut certe minus quam oportet digne petendo per desidiam tepescunt. Primum igitur necesse est, ut si prudenter et utiliter Dominum orare volumus, jugi meditatione animum nostrum exerceamus, et in consideratione miseriae ncum dolore pertransimus, cum luctu exituri sumus. Cogitemus quantis amaritudinibus admistum sit, si quid etiam dulce aut jucundum in
Abbreviated transcription (Latin):
ipso ẽ uñ exulto. qͥa de eiꝰ gr̃a exulto. ⁊d̾o abipso ẽ qͦd exulto. &
qreiꝰ dona ꝓpt̃ ipsũ diligo. id̾o in ipsoũ exulto. Distingͣmus ħ
dluo. Qͥ dã neq ad̾o̾ exultant. neq ind̾o. Nami qͥ in carnisuo¬
luptate exultant. aut qͥ sed̾ni salomonẽ lecant᷑ cũ male fe¬
oerint. ⁊ exultant inreb pessimiᷤ. isti nec ad̾o nec ĩ do exul¬
tant. Nam qͥa malũ ẽ uñ exultant. patet ꝓfecto qͥa ad̾o ñ ẽ
uñ exultant. Et qͥ a rursũ demalo ad malũ exultant. et suũ
gaudiũ in malignitate constituunt. id̾o minime ind̾o exultant
Sunt alii q̃ acceptis donis gr̾e ab utunt᷑. et ea q̃ ꝓpt̃ salutẽ aĩe

Expanded text:
 in ipso exsulto, quia ab ipso est quod exsulto; et quia ejus dona propter ipsum diligo, ideo in ipso exsulto. Distinguamus haec duo: Quidam neque a Deo exsultant, neque in Deo: nam qui in carnis voluptate exsultant, aut qui, secundum Salomonem, laetantur cum malefecerint, et exsultant in rebus pessimis : isti nec a Deo, nec in Deo exsultant. Nam, quia malum est, unde exsultant, patet profecto quod a Deo non est unde exsultant. Et quia rursum de malo ad malum exsultant, et suum gaudium in malignitate constituunt, ideo in Deo minime exsultant. Sunt alii qui acceptis donis gratiae abutuntur, et ea quae propter salutem animae
Abbreviated transcription (Latin):
qͦd ꝓhac deuotione ⁊ humilitate iꝰte adeo ĩpetͣre ñ debeamus :
Nnusqͥsq gͦ c̃ in oratiõe ł psalmos ł alios qͣsẽq seͥpt᷑as oecantat
diligent᷑ ꝯsidẽt cui affectui seruiant. ⁊ ad illũ affectũ toto ri¬
su cor suũ excitet ad quẽ id qd loqͥt᷑ mag̃ ꝑtiñe uidet. qͥa si ũboꝵ
q̃ loqͥtur affectũ habuerit ꝑ affectũ ipsũ meliꝰ ũboꝵ uͥtutẽ cog̃¬

Expanded text:
te a Deo impetrare non debeamus? Unusquisque ergo cum in oratione vel psalmos vel alias quascunque scripturas decantat, diligenter consideret cui affectui serviant, et ad illum affectum toto nisu cor suum excitet, ad quem id quod loquitur magis pertinere videt, quia si verborum quae loquitur affectum habuerit, per affectum ipsum meli
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ pietatis inflãmant. S qͥa diũsis mͦis humanꝰ affectus ad amo¬
rem d ꝓuocat᷑. libet nẽ ipsos sigillatĩ mͦ distinguere. et distino¬
nus orandi qͦd qͥb dã prorsꝰ ab oratioĩs usu excludendũ uider᷑
mꝰ. In captatiõe aũ beniuolentia auditoris cõꝑat᷑. Qd tͥb mͦisfit
siue qñ aliqͥd in laudẽ eiꝰ dicimꝰ. siue qñ aliqͥd denr̃a miseria

Expanded text:
nem animum inflammat. Sed quia diversis modis humanus affectus ad amorem Dei provocatur, libet nunc ipsos sigillatim modos distinguere, et distincnus orandi, quod quibusdam prorsus ab orationis usu excludendum videtur, mus. In captatione autem benevolentia auditoris comparatur. Quod tribus modis fit, sive quando aliquid in laudem ejus dicimus, sive quando aliquid de nostra
Abbreviated transcription (Latin):
nient᷑ posse int̾ uota p̃cũ nr̃arũ ab orantib recitari. qͥa ⁊ in nob̾¬
pie affectũ deuotioĩs excitant. ⁊ cornr̃m uel narrando laudẽ
dĩ ad eiꝰ amorẽ ꝓuocant. P nr̃am miseriã ꝯmemorando ante cons¬
pectũ eiꝰ nos humiliant. ł malitiã adũsarioꝵ nr̃oꝵ exagg̃ando
et utilẽ nob sollicitudinẽ & fioueiã corã ipso ampliorẽ p̃stant.
inbonitate eiꝰ et potñtia. siue miseriã nr̃am in infirmitate. et
culpa nr̃a. siue malitiã adũsarioꝵ nr̃oꝵ in trannide eoꝵ et
astutia. ad exercitationẽ m̃tis ⁊ augm̃tũ bone deuotionis
orantes cõmemoremꝰ nicħ in eptũ facimus ⁊ ꝑpiũ affectũ
q̃ipsa in nob̃ ũba excitant. uͥq orantes sumꝰ. Ut enĩ breuit enne¬
ta ẽplec̾tar. qͦtienscũq laudẽ dĩ harramꝰ q̃ eũq sint uba ꝗͣtũq¬

Expanded text:
ota precum nostrarum ab orantibus recitari, quia in nobis affectum piae devotionis excitant, et cor nostrum vel narrando laudem Dei ad ejus amorem provocant, vel nostram miseriam commemorando, ante conspectum ejus nos humiliant, vel malitiam adversariorum nostrorum exaggerando, et utilem nobis sollicitudinem et fiduciam coram ipso ampliorem praestant. i bonitate ejus et potentia, sive miseriam nostram in infirmitate et culpa nostra, sive malitiam adversariorum nostrorum in tyrannide eorum et astutia, ad exercitationem mentis et augmentum bonae devotionis orantes commemoremus, nihil ineptum facimus, et per pium affectum quem ipsa nobis verba excitant, ubique orantes sumus. Ut enim breviter cuncta complectar, quotiescunque laudem Dei narramus, quaecunque sint verba q
Abbreviated transcription (Latin):
dicłm ẽ ut talia canentes ore nos eredamꝰ. Istud fortasse
aliqui. dicant et existiment nicħ utilitatis eẽ qͦtiens talia nr̃is
oratiõib ad misoemꝰ. S qͥsqͥs supͣ dictas oratioĩs spẽs diligen¬
ter ꝑspexerit qͣlit̃ &̃ ista inoratiõib dicta ualeant facile dis¬
cernit. Nã hoc genꝰ orandi sepe adimpetrandũ inuenit᷑ effi¬
catius qũa illud &̃. in qͦ manifeste peticionis nr̃e modũ or antes
explicamꝰ. Et licet hoc ut diximꝰ ex his que suꝑius memorata st̃
satis euident̃ intelligi possit. si tam̃ hic specialit᷑ de monstret᷑. qͥd
nͭ ampliꝰ uĩtas patescit. hoc int̃ ẽ qñ oramꝰ hominẽ. & qñoramꝰ¬

Expanded text:
diculum est, ut talia canentes orare nos credamus? Istud fortasse, aliqui dicant, et existiment nihil utilitatis esse quoties talia nostris orationibus admiscemus; sed quisquis supradictas orationis species diligenter prospexerit, qualiter etiam ista in orationibus dicta valeant facile discernet. Nam hoc genus orandi saepe ad impetrandum invenitur efficacius quam illud etiam, in quo manifeste petitionis modum orantes explicamus. Et licet hoc, ut diximus, ex his quae superius memorata sunt, satis evidenter intelligi possit, si tamen hic specialiter demonstretur, quid nisi amplius veritas patescit? Hoc interest quando oramus hominem, et qua
Abbreviated transcription (Latin):
mere negligimus. qr nos optinere posse sola insinuatõe
sꝑamus. Sicut ẽ illud qͦd in nuptiis deficiente uino. dño
mat̃ dix̃. Uinum ñhabent. ħ̃ aiẽ peto ut defectũ poculi
uinũ creando aut cõmutando suppleas. s hoc mat̾ne reue¬
rentie pͥuilegiũ debi existimauit. ut qͥeqͥd uł ĩnuendo se
uelle sig̾caret pati afilio repulsam ñ debuisset. Et ħ q̾dẽ
nit᷑. qͥa abea nat᷑a qua ñ declat obedientiã in miracło exige¬

Expanded text:
mere negligimus, quia nos obstinere posse sola insinuatione speramus. Sicut est illud, quod in nuptiis deficiente vino Domino mater dicit. Vinum non habent . Non dixit: Peto ut defectum poculi, vinum creando aut commutando, suppleas, sed hoc maternae reverentiae privilegium deberi existimavit, ut quidquid vel innuendo se velle significaret, pati a Filio repulsam non debuisset. Et hoc quidem ditur, quia ab ea natura, quam non dederat, obedientiam in miraculo exige
Abbreviated transcription (Latin):
nasceretur. nicħ acet̾is irronalib distans. excepto qͦd de huma¬
io semine sub̾am ꝯtͣxiss. Nã eũ brutor aĩaliũ semini ħ nat᷑alit̃
insit. ut insemet ipso temꝑe ad ueniente uiificationẽ accipiat
indignu uidet᷑ i humanosemini qͦd insua nata excellentꝰ ẽe
ad ducunt qͦd inse̾pt᷑is cathalicis freq̃nt inuenimꝰ in unap¬
sona germato uocabulo aiãm & sp̃m noĩari. & inp̃cib ece

Expanded text:
nasceretur, nihil a caeteris irrationabilibus distans, excepto quod de humano semine substantiam contraxisset. Nam cum brutorum animalium semini hoc naturaliter insit, ut a semetipso tempore adveniente vivificationem accipiat, indignum videtur hoc humano semini, quod in sua natura excellentius esse adducunt, quod in Scripturis catholicis frequenter invenimus, in una persona geminato vocabulo animam et spiritum nominari, et i
Abbreviated transcription (Latin):
ñ qͣsi mat̾ afilio exigere s qͣsi mulier si necesse fuisset mira¬
cłm humiłr̃ postulare debebat ad̾o. Cõtẽptu fit insinnato
magno studio exercet᷑. Et siẽ insupͣ dictiꝰ ostendimꝰ. ira qͦ in
his tͣb diffe̾ntiã inuenimꝰ. In sinuatio .ii. exfidunia ꝑ¬
fectis ꝯuenit. extimare insipientib. et ex contẽptu
mał de hinc reliqͣ q̃ de oranõe tͣctare ꝓposuimꝰ ad nec¬
mus similẽ absurditatẽ ꝓducunt cũ eiꝰ modi sunt. ut ł formã
orandi ñ habeant. uł illi quã nosagimꝰ cause ñ ꝯcordant. Ed¬
uł aliud quã necesse ẽ ado postulare: Nonorat s subsannat
potꝰ et ad iraẽtdiã ꝓuocat qdniqͥ cũ añ ꝯspectũ eiꝰ qͣsi postulaturꝰ
ueñit. subito se adalia q̃ incħ adrẽ ꝑtinere uioent᷑ replicanda
conũtit. Eoce enĩ inqͣunt dm ꝓ indulgentia pecc̃oꝵ nr̃ox dep̃¬

Expanded text:
n quasi mater exigere Filio, sed quasi mulier si necesse fuisset miraculum humiliter postulare, debebat a Deo. Contemptu fit insinuatiomagno studio exercetur. Et sicut in supradictis ostendimus, ita quoque in his tribus differentiam invenimus. Insinuatio enim ex fiducia perfectis convenit, ex timore incipientibus, ex contemptu malis. Dehinc reliqua, quae de oratione tractare proposuimus, adnecmus, similem absurditatem producunt, cum ejusmodi sunt, ut vel formam orandi non habeant, vel illi, quam nos agimvel aliud quam necesse est a Deo postulare? Non orat sed subsannat potius, et ad iracundiam provocat Deum, qui cum ante conspectum ejus quasi postulaturus venerit, subito se ad alia quae nihil ad rem pertinere videntur replicanda convertit. Ecce enim, inquiunt, Deum pro indulgentia peccatorum
Abbreviated transcription (Latin):
no ⁊ humili affectu. Humił eiũ ẽ. ex ꝯscientia infirmitatissue.
Nuis ẽ ex consid̾atione diuine clem̃tie. Hec inse trespͥncipales
uirtates habet: fidẽ. spẽ caritatẽ. Neq eni hõ ꝑ deuotionẽ se
idãm conũt̾et. nͥ ⁊ cred̾et se abeo saluari posse. et sꝑaret eũ
misereri nelle. Postremo nͥ eum plusꝗͣ mala sua di lig̾et. ne¬
qͥqua illa fugiens refugiũ sibi in ipso elig̾et. Credit gͦ. sꝑat
et dilig̃. Credit potentiã. sꝑat misedĩam. amat eustodiam.

Expanded text:
li affectu. Humilis enim est ex conscientia infirmitatis suae, pius est ex consideratione divinae clementiae. Haec in se tres principales virtutes habet, fidem, spem, charitatem. Neque enim homo per devotionem se ad Deum converteret, nisi crederet se ab eo salvari posse, et speraret eum misereri velle. Postremo nisi eam plus quam mala sua diligeret, nequaquam, illa fugiens, refugium sibi in ipso eligeret. Credit ergo, sperat et diligit. Credit potentiam, sperat misericordiam, amat custodiam.
Abbreviated transcription (Latin):
ad modũ mognificentie sue archana reuelet. Tu tam̃ parata esto
iubenii obtemꝑar e p̃cipientiofficiũ exib̾e. Taligͦ ꝯsidatione se
tẽꝑans maria prudent᷑ interĩ tac̾e elig̃ qͦusq ipse largitor mun̾
sua sapienta actor fieri dignaret᷑ reuelatõis. S qͥa e odẽ spũ scõ
docente didicerat sic̃ sua ꝑhumilitatẽ teg̾e. sic alienis bonis ꝑci
retatẽ ꝯgaud̾e.surg̃mox et c̃affluentia tante gr̃e ad infłoris ꝓpe¬
rat epiarura ꝯuuiũ. Conscend̾ in mõtana udee uid̾e et ꝯgͣtu¬
lari elirabet. ut qͦd de ipsa audierat credula. in ipsa p̾sens uidet
et cũ digna exultatione exeiꝑet. S q̃ ad aliena bona p̃orcanda

Expanded text:
admodum magnificentiae suae arcana revelet: tu tantum parata esto jubenti obtemperare, praecipienti officium exhibere. Tali ergo consideratione se temperans Maria prudenter interim tacere elegit, quousque largitor muneris sua sapientia auctor fieri dignaretur revelationis. Sed quia eodem Spiritu sancto docente didicerat sicut sua per humilitatem tegere, sic alienis bonis per charitatem congaudere: surgit mox, et cum affluentia tantae gratiae ad inferioris properat epulatura convivium. Conscendit in montem Judaeae videre, et congratulari Elisabeth: ut quod de ipsa audierat credula in ipsa praesens videret, et condigna exsultatione exciperet. Sed quae ad aliena bona praedicand
Abbreviated transcription (Latin):
cẽ ꝑfectã restituit. qui nec peocantib ũꝗͣ defuit ut corrig̾et. uec
uistis ut custodiret. Qͥsqͥs huiꝰmodi meditationib añ ora¬
tiõis tẽpꝰ animũ suũ exercuit nec in ꝓindus fortassis nec
cepidus adorationẽ uenit. Meditatio nãn assidua scientiã
parit. Scientia uͦ parta ignoranti ã pellit. et ꝯ punchonẽ parit.
Conpuncho aut̃ parta desidiã fugat & aeuotionẽ parit. De¬
uotio uͦ oratonẽ ꝑficit. Scientia ẽ qñ homo adagnitionẽ sui
conpuinctione gen̾at᷑. Territꝰ enĩ magnitudine maloꝵ suoꝵ
animiꝰ & diffidens de ꝓpͥis uirib ad dm̃ se conũtit. ⁊ canto. ar

Expanded text:
cem perfectam restituit, qui nec peccantibus unquam defuit ut corrigeret, nec cem perfectam restituit, qui nec peccantibus unquam defuit ut corrigeret, nec justis ut custodiret. Quisquis hujusmodi meditationibus ante orationis tempus animum suum exercuit, nec improvidus fortassis nec tepidus ad orationem venit. Meditatio namque assidua scientiam parit, scientia vero parta ignorantiam pellit, et compunctionem parit, compunctio autem parta desidiam fugat, et devotionem parit, devotio vero orationem perficit. Scientia est, quando homo ad agnitionem sui compunctione generatur. Territus enim magnitudine malorum suorum animus, et diffidens
Abbreviated transcription (Latin):
rit qͥd inuen̾it. uͥ iaccat uñ cecid̾it ut exutͦq intelligat qͣntũ sibi
in hoe exilio lugendũ sit. Hinc enĩ salomon dicit. Qaddit sei¬
entiam addit dolorẽ qͥa q̃ntomag̃ hõ mala sua in telligit tanti
ãpliꝰ suspirat . gemit. Postremo suꝑ ẽ ut in memoria malor
nr̃or etiam misedie dĩ recordem᷑. qͥa fiducialiꝰ de futo eiꝰ misera¬
tiones reqͥrimus. si quẽ ad modñ inp̃t̾ito nr̃i misertꝰ sit cogite¬
nus. Reuocemꝰ ad memoriã bona q̃ tͣbuit. et qͦd in ꝑiełis sepe
ꝯstitutos elem̃t̃ eripuit. nec unꝗͣ peocatis nr̃is qͦminꝰ miserere¬
tur uinci potuit. oblitos sui dese admonuit. ad u̾sos a se reuoei¬
uit. uenientes ad se benigne sus cep̃penitentib indulsit. ꝑse¬
uerantes cistodiũ stantef tenuit. lapsos erex̃. malas dete hones
inamaritudines cõmutauit. s rui sum salubrit᷑ amaricatis
ꝯsolationes suas tͣbuit. Postremo aũ t̾bulatione pͣgatis qͥetẽ & pa¬

Expanded text:
rdiderit, ubi jaceat, unde ceciderit, ut ex utroque intelligat quantum sibi in hoc exsilio lugendum sit. Hinc enim Salomon dicit: Qui addit scientiam, addit et dolorem , quia quanto magis homo mala sua intelligit, tanto amplius suspirat et gemit. Postremo superest ut in memoria malorum nostrorum etiam misericordiae Dei recordemur, quia fiducialius de futuro ejus miserationes requirimus, si quemadmus. Revocemus ad memoriam bona, quae tribuit, et quod in periculis saepe constitutos clementer eripuit, nec unquam peccatis nostris quo minus misereretur vinci potuit, oblitos sui de se admonuit, aversos a se revocavit, venientes ad se benigne suscepit, poenitentibus indulsit, perseverantes custodivit, stantes tenuit, lapsos erexit, malas delectationes in amaritudines commutavit, sed rursum salubriter amaricatis consolationes suas tribuit. Postremo autem tribulatione purgatis quietem et pa
Abbreviated transcription (Latin):
iosue fuisse cũ moyse. s ñ legr̃ cũ eo inmonte ꝑmansisse.
Uñ &ẽ̾ dubitatio orta ẽ si ibi tamdiu ẽ moyse ieiun au̾it an
non. Confreg̃ eas :c̃. Utrum ex humano affectu an ex diuino
instinctu h fec̾it ñ patet. Tu nosti ppłm qͦd ꝓnꝰ sit ad malũ. qͦo
ñ potuit ꝓhibere dolens passus ẽ. ita tam̃ qͦo p̃ciosis ornam̃¬
cis q̃ magis diligebant spoliauit eos. ut saltẽ ꝑhoc repͥm̾er
pecunia supͣdictoꝵ ornamentor. hostes uocat adiacentes
mecũ iundictã de ppło peccante. Dele me delibro tuo. Nex
ratione s ex impetu humane affechonis ⁊ confidentia mag¬
na indm̃ ħ dicit. ⁊ qͦd ñ fuerit crudelitas in oceidendo. ostñ¬
dit magna pietas que secuta ẽ inorando. Seͥbi aut̃ in libro uite
aut deler ⁊. duplicit᷑ intelligit᷑. aut sed̾m p̃seientiã di. aut sed̾m¬

Expanded text:
Josue fuisse cum Moyse, sed non legitur cum eo in monte permansisse? unde etiam dubitatio orta est. Utrum ibi tandiu cum Moyse jejunaverit, an non. Confregit eas, etc. Utrum ex humano affectu, an ex divino in instinctu hoc fecerit, non patet. Tu nosti populum quod pronus sit ad malum. Quod non potuit prohibere, dolens passus est ita tamen quod pretiosis ornamentis, quae magis diligebant spoliavit eos, ut saltem per hoc reprimeret pecunia supradictorum ornamentorum; hostes vocat adjacentes mecum vindictam de populo peccante. Dele me de libro tuo. Non ex ratione, sed ex impetu humanae affectionis et fiducia magna in Deum hoc dicit. Et quod non fuerit crudelitas in occidendo, ostendit magna pietas, quae secuta est in orando. Scribi autem in libro vitae aut deleri, dupliciter intelligitur; aut secundum prae
Abbreviated transcription (Latin):
sticuentur. ⁊ Dix̃q aaron. Tolle de armento uitulłi ꝓpec
castra cõburebant᷑. aries similit̃ in holo caustũ oblatꝰ.to¬
uitulũ. hic hiccũ. qͥa ibi ꝓcerto delicto cõmisso. hie ꝓuni¬
ũsali. ⁊ ibi seorsum ꝓ multitudine. ⁊ seorsũ ꝓ p̾ͥncipib. hie
simul ꝓ p̾ncipib et tͦba. ⁊ ido recte hireꝰ ⁊uitulus. S qͦd

Expanded text:
stituentur. Dixitque ad Aaron, tolle de armento vitulum pro pstituentur. Dixitque ad Aaron, tolle de armento vitulum pro pcastra comburebantur; aries similiter in holocaustum oblatus tovitulum, hic hircum quia ibi pro certo delicto commisso, hic pro universali, et ibi seorsum pro multitudine, et seorsum pro principibus; hic simul pro principibus, et turba, et ideo recte hircus, et vitulus.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ accep̃ abaaron & filiis eiꝰ ea q̃ pꝰea accepturus erat aãron
a cet̾o ppło offerente. ⁊ sacͥficauit suꝑ altare holocausti eotidit
qͦd unx̃ in pͥmo illoꝵ uii. dierum qui fuer̃ in fine pͥmi anni.
Ita qͦd octauus qͦ aaron cep̃ sac̾ficare fuit pͥmꝰ dies sed̾c annii.
et eo die egressus a dño ignis cõbussit holocaustũ aarori. Nã
moyses .uii. p̃cedentib dieb igne t̃reno sac̾ficau̾at. Codem oe¬
tauo die nadab ⁊ abiusunt consũpt igne iundicte. qͥa pꝰ celes¬
tem ignẽ missũ adño. alienũ ignẽ intulerant. Coqͤte car¬
nes ante fores cabnacłi. Sicut laici faciebant de carnib paei¬
ficoꝵ q̃ offerebant oportebat a aron ⁊ filios eiꝰ fac̾e in hae eoꝵ
oblatione. & moyses tantũ iñ accipiebat quantũ aaron pꝰ ea
acet̾is accepturus erat. Sicut factũ ẽ inp̃senti ar̃. Quasi di¬
cat. Sic̃ mͦ instituit᷑ et scĩficatur aaron. eodẽ mͦ se qͣces eiꝰ in¬

Expanded text:
ron a caetero populo offerente, et sacrificavit super altare holocausti quotidie, quod unxit in primo illorum septem dierum, qui fuerunt in fine primi anni. Ita quod octavus quo Aaron coepit sacrificare, fuit primus dies secundi anni; et eo die egressus a Domino ignis combussit holocaustum Aaron. Nam Moyses septem praecedentibus diebus igne terreno sacrificaverat. Eodem octavo die Nadab, et Abiu sunt consumpti igne vindictae, quia post coelestem ignem missum a Domino alienum ignem intulerunt. Coquite carnes ante fores tabernaculi. Sicut laici faciebant de carnibus pacificorum quae offerebant, ita oportebat Aaron et filios ejus facere in hac eorum oblatione. Et Moyses tantum inde accipiebat, quantum Aaron postea a caeteris accepturus erat. Sicut factum est in praesentiarum. Quasi dicat: Sicut modo instituitur et sanctificatur Aaron, eodem modo sequaces ejus in
Abbreviated transcription (Latin):
nubium habitare ceꝑunt filii isrł. Nubes .uii. circuibant ex
molari dño ñ pot̃. hie de animali agit ꝗoͦ ĩ molari possit dño si
careret macłã. Qosidare noluerit ⁊ ẽ. Om̃e qͦd año conseetur
siue hõsiuẽ animal. Ista consec̾tio in hebreo qr anathematiratio
qr ista a cõmuni hominũ usu remouebat᷑. qͣeqͣd ħ mͦ sac̾bat᷑ año
qͦd nulla redemptione pot̾at reũti ad hominẽ. &̃ si pat̃ conse¬
crasset filiũ. pͥus moreret᷑ quã redim̾etͣ. et h ẽ morte morietu
Solũmͦ mascłos in pͥmogenitis egipti int̾fec̃ dñs. & id̾o solos mal¬

Expanded text:
nubium habitare coeperant filii Israel. Nubes septem circuibant ex on potest, etc. Hic de animali agit, quod immolari posset Domino si careret macula. Quod si dare voluerit, etc. Omne quod Domino consecratur, sive homo, sive animal. Ista consecratio in Hebraeo dicitur anathematizatio; quia ista a communi hominum usu removebantur. Quidquid  nulla redemptione poterat reverti ad hominem, etiam si pater consecrasset filiam, prius moreretur quam redimeretur; et hoc est morte morietur. Solummodo masculos in primogenitis Aegypti int
Abbreviated transcription (Latin):
useleuabat᷑ eorã dño. et pꝰea torrebat᷑ igni & terebat᷑ infarinã
& fiebat inde sac̾ficiũ. Nabisto die cõputabant᷑.uii. septimane
abom̃i isr ł accipiebant᷑. et diues ñ plusquã pariꝑ ponebat in
collecta. q̃ ad arbitrium sũmi sac̃ dotis seruabat᷑. Mense
uii. pͥma die mensis. hoc die descendit moyses de monte trans¬
actis .iiͦi. qͣtragenis qͥb & ieiunauit. finita enĩ pͥma. desoen¬
ait moyses qͥa ppłs peccau̾at de uitulo conflatili. ⁊ facta uindr¬
ta. et fractis tabuł alto̾ die ascendit in montẽ. & ieunauit
itẽ alia qͣdragena ut impetraret ueniã. Eꝰfinita dix̃ei dñs
ut descendet & excicłẽt alias tabulas. Suꝑquas & ipse dñs iterũ
se scͥpturũ .x. p̃cepta ꝓmittit indeut̾o nomio. E̾o cũ fecisser

Expanded text:
ius elevabatur coram Domino, et postea torrebatur igni, et terebatur in farinam, et fiebat inde sacrificium. Et ab isto die computabantur septem septimanae; ab omni Israel accipiebantur; et dives non plus quam pauper ponebat in collecta, quae ad arbitrium summi sacerdotis servabatur. Mense septimo, prima die mensis. Hoc die descendit Moyses de monte transactis tribus quadragenis, quibus, et jejunavit. Finita enim prima descendit Moyses; quia populus peccaverat in vitulo conflatili, et facta vindicta et fractis tabulis, altero die ascendit in montem, et jejunavit item alia quadragena, ut impetraret veniam Qua finita, dixit ei Dominus, ut descenderet et excideret alias tabulas super quas, et ipse Dominus iterum se scripturum decem praecepta promittit in Deuteronomio. Quod cum fecisset
Abbreviated transcription (Latin):
inpetrant. Qͥ agͥ in affectib pietatis ẽ om̃tsu̾tꝰ orandi. enume¬
remus aliqͦs exipsis. ⁊ exemplis demonstremꝰ aliͦs ut qͥa om̃s
enumerare ñ possumꝰ. infiniti enĩ sunt affectꝰ. qͥd tñ in om̃ib
liudabile sit et dõ acceptũ ex qͥb dã conieiamꝰ. Est affectus
dilectionis c̃ forte mens. ł uidens ł reminiscens id qͦs amat. subi¬
do amoris igne corripit᷑. Ex affecti ãmiratiõis ẽ aliqͦs nouũ et
ãmirabile contẽplans instuporẽ excitat᷑. ẜst affectꝰ ꝯgͣtulatiõis
ẽ aaceptabile aliqͥd ⁊ bn placitũ uidens qͣdã hilaritate ꝑfuridit᷑.
est affec̾tꝰ humilitatis qñ exꝯsiĩ atione ĩ firmitatiꝰᷤ sue abelatiõ e¬

Expanded text:
ia igitur in affectibus pietatis est omnis virtus orandi, enumeremus aliquot ex ipsis, et exemplis demonstremus, ut quia omnes enumerare non possumus infiniti enim sunt affectus quid tamen in omnibus laudabile sit, et Deo acceptum, ex quibusdam conjiciamus. Est affectus dilectionis, cum forte mens vel videns, vel reminiscens id quod amat, subito amoris igne corripitur. Est affectus admirationis, cum aliquid novum et admirabile contemplans in stuporem excitatur. Est affectus congratulationis, cum acceptabile aliquid et beneplacitum videns, quadam hilaritate perfunditur. Est affectus humilitatis, quando ex consideratione i
Abbreviated transcription (Latin):
est affectꝰ uone p̃sũptiois. qñ ex noua aliqͣ et singłari fidutia ad
uindicandũ płꝰ solito qͥppiã animat᷑. de istis affectib pͥmi tͤsad
illud p̃cipuegenꝰ sẽ pt᷑arum ꝑtnent ĩ qͦfit laudatio. qr scił ex cõme¬
meratione bonitatiᷤ suig̃ affectꝰ dilectiõis. Ex cõmem̾atiõe potii
he: fortitudmis. surg̃ affectꝰ ãmiratiõis. Ex ꝯmem̾atiõe aũ alieꝰ

Expanded text:
bonae Praesumptionis, quando ex nova aliqua et singulari fiducia ad vindicandum plus solito quispiam animatur. De istis affectibus primi tres ad illud praecipue genus Scripturarum pertinent, in quo fit laudatio; quia scilicet ex commemoratione bonitatis surgit affectus Dilectionis. Ex commemoratione potentiae et forti
Abbreviated transcription (Latin):
macłatum deggib saẽdoti uxta mensurã estimationẽq peccat.
Hoc mandatũ abeo qͦd suꝑiꝰ dix̃ animã de ppło terre ꝑ ignorant¬
am peccatũ ꝑ expiatione sua caprã deb̾e offẽ. in eo distare ui¬
det᷑ qͦo ibi p̃uaricans in mandatis dñi offendisse dr̃. hic aut̃ ñ so¬
lum inmandatis anĩ s etã in dño deliqͥsse memorat᷑. Uñ ꝯueni¬
ent̃ in telligr̃ in ħlooo illud delicttĩ significari qͦ in año .i. in his qͦ
seĩficata st̃ dño peccat᷑. atq in eo solũ a p̃oedente distare qͦd illic
dãpnuĩ infert᷑ & pecẽm cõmutit᷑. ꝓpt̃eaq d ãpnũ ẽ qͥnta parte
addita restaurari. & pecẽm ꝑariecis ĩmolationẽ expiasi ubetꝰ.
Hic aut̃ qͥa dampnũ illatũ nẽ. solũ pecẽm ariecis ĩmolatione

Expanded text:
mationemque peccati. Hoc mandatum ab eo quod superius dixit. Animam de populo terrae per ignorantiam peccantem pro expiatione sua capram debere offerre: in eo distare videtur quod ibi praevaricans in mandatis Domini offendisse dicitur. Hic autem non solum in mandatis Domini, sed etiam in Domino deliquisse memoratur. Unde convenienter intelligitur in hoc loco delictum siificata sunt Domino, peccatur, atque in eo solum a praecedente distare, quod illic damnum infertur, et peccatum committitur; proptereaque damnum cum quinta parte addita restaurari, et peccatum per arietis immolationem expiari jubetur: hic autem, quia damnum illatum non est, solum pec
Abbreviated transcription (Latin):
Nuima si peccau̾it ꝑignorantiã & de uniũsis mandatis dñi que
p̃eepit ut ñ fierent quippiã fecit. Huc usq pendet sentntia. p̾ea
ꝑ subdiuisionẽ distinguit. Si qͥdem ille qui hoc fecit ẽ sacer¬
dos qui unctꝰ ẽ offeret ⁊ ẽ. Si aut̃ om̃is turba filioꝵ isrł. ⁊ cet̾.
Si aut̃ peccaũit pͥnceps ⁊ c̃. ħ om̃ia sub iuncta. respondent ad pͥ¬
mã ꝓpositionẽ. qua dictũ ẽ. Anima si peccau̾it. Qͦaut̃ ait si fe¬
cerit qͥppiã de uniũsis mandatis d̾ñi q̃ p̃cep̃ ut ñ fierent. uł
sic intelligendum ẽ qͦd ds p̃tersolam figͣram obseruar op̃cepit¬

Expanded text:
ccaverit per ignorantiam, et de universis mandatis Domini, quae ccaverit per ignorantiam, et de universis mandatis Domini, quae praecepit ut non fierent, quidpiam fecerit; hucusque pendet sententia: postea per subdivisionem distinguit. Si quidem ille, qui hoc fecit, est sacerdos, qui unctus est, offeret, etc. Si autem omnis turba Israel, etc. Si autem peccaverit princeps, etc. Haec omnia subjuncta respondent ad primam propositionem, qua dictum est: Anima si peccaverit. Quod autem ait: Si fecerit quidpiam de universis mandatis Domini, quae praecepit ut non fierent; vel sic intelligendum est quod