comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nescio ꝗd satis fit. Sic ame satis testiũ est lictũ. Quid eĩm: Ie ipp¬
sum dignissimũ maiorib tuis uoluptas ne ĩduxit ut adolescentulus
exiꝑes p. Sille cõsulatũ: Quẽ cũ ad pre̾m tuũ retulisses fortissimũ
uirũ qualis ille uł cõsul uł ciiis est semꝑ tũ post cõsulatũ fuit. Quo
quidẽ auctore nos ip̃i ea gessimꝰ ut om̃ib potiꝰ ꝙͣ ipĩs nob̾ cõsulu¬
erimꝰ At ꝙͣ ꝑpulchre dice̾re iudebare cũ ex altera parte. ponebas
cumulatũ aliquẽ plurimĩs & maxĩs uoluptatib nullo nec p̃senti
nec futuro dolere. a ex altera aute̾ cruciatib maxis toto coͣpoe̾ nul¬
la nec adiũcta nec sꝑata uoluptate. & querebas aut hoc miẜior aut
suꝑior illo beratiorue foret. Deinde cõcludebas sũmũ malũ ee̾ dolon
sũmũ bonũ uoluptate̾.L. Thorius balbus fuit lanuinꝰ qm̃ menũsse

Expanded text:
nescio, quid satis sit, sic a me satis datum est testium. Quid enim? te ipnescio, quid satis sit, sic a me satis datum est testium. Quid enim? te ipsum, dignissimum maioribus tuis, voluptasne induxit, ut adolescentulus eriperes P. Sullae consulatum? quem cum ad patrem tuum rettulisses, fortissimum virum, qualis ille vel consul vel civis cum semper, tum post consulatum fuit! quo quidem auctore nos ipsi ea gessimus, ut omnibus potius quam ipsis nobis consuluerimus. At quam pulchre dicere videbare, cum ex altera parte ponebas cumulatum aliquem plurimis et maximis voluptatibus nullo nec praesenti nec futuro dolore, ex altera autem cruciatibus maximis toto corpore nulla nec adiuncta nec sperata voluptate, et quaerebas, quis aut hoc miserior aut superiore illo beatior; deinde concludebas summum malum esse dolorem, summum bonum voluptatem! Lucius Thorius Balbus fuit, Lanuvinus, quem meminisse
Abbreviated transcription (Latin):
amisso ĩ mediã aciem latinoꝵ irruebat. aliꝗd de uoluptatib suis cogi¬
tabat. nisi ut eã caꝑet : Aut quado cũ sciret cõfestim esse moriẽdũ
eamq mortẽ ardẽtiore studio peteͣt: ꝙͣ epicurꝰ uoluptatẽ petendã. putat
Qđ quidẽ eius factũ nusi esset iure laudatũ. nõ esset imitatus quarto
cõsulatu suo filius. neq poͣro ex eo natus cũ pixro bellũ geres cõsul ce¬
cidissor. in p̃lio. seq ecõtinẽti grie̾ tertiã uictimã rei publice p̃buisset
Continco me ab exẽplis grecis. Hoc modicũ est leonidãs e pami¬
nũdas tres aliqui aut quatuor. Ego si nr̃os collige̾ ceꝑo ꝑficiã illẽ
quidẽ ut se uirtuti tradat cõstrĩgendã uoluptas. Sed dies me defi¬
ciet. Et ut aulus uarius qui ełt habitus iudex durior diceͣ cõfessoiͥ
solebat cũ datis testib alii tñ sascitarẽt᷑. aut hoc testiũ satis elt. aut

Expanded text:
admisso in mediam aciem Latinorum irruebat, aliquid de voluptatibus suis cogiadmisso in mediam aciem Latinorum irruebat, aliquid de voluptatibus suis cogitabat? ubi ut eam caperet aut quando? cum sciret confestim esse moriendum eamque mortem ardentiore studio peteret, quam Epicurus voluptatem petendam putat. quod quidem eius factum nisi esset iure laudatum, non esset imitatus quarto consulatu suo filius, neque porro ex eo natus cum Pyrrho bellum gerens consul cecidisset in proelio seque e continenti genere tertiam victimam rei publicae praebuisset. Contineo me ab exemplis. Graecis hoc modicum est: Leonidas, Epaminondas, tres aliqui aut quattuor; ego si nostros colligere coepero, perficiam illud quidem, ut se virtuti tradat constringendam voluptas, sed dies me deficiet, et, ut Aulus Varius, qui est habitus iudex durior, dicere consessori solebat, cum datis testibus alii tamen citarentur: Aut hoc testium satis est, aut
Abbreviated transcription (Latin):
si quis sine teste libicdini parcat. An elt aliꝗd ꝑ sẽ ip̃m flagitiosum¬
&̃ si nulla conutet᷑ infamia: Quid fortes iuri: uoluptatũ ne calcu¬
lis sb̾ductis preliũ ineunt. sanguinẽ ꝓ prĩa ꝓfundũt. An quodã
animi ardore atq impetu cõcit̾ati. Utrũ tandẽ censes torquate in¬
ꝑiosum illũ si nr̃a u̾ba audiret. tuã ne de se or̃onẽ libentius audi¬
turũ fuisse an meã. cũ ego dicͣem nihil eũ fecisse sua causa. oĩaq
rei publicȩ fu cõtra. nihil nisi sua: Si uo̾ id &ẽ explanae̾ uelles
aꝑtius dices nihil eũ fecisse nisi uoluytatis causa. Quomͦ eũ tandẽ
laturũ fuisse existimes: Esto. fecei̾t siita uis torquatꝰ ꝓp suas ut¬
litates. malo eĩm dice̾ ꝙͣ uoluptates ĩ tanto p̃sertim uiro. Nũ & eiꝰ
collega. P. Qecius pͥnceps ĩ ea familia co̾sulatus cũ se deuoue̾t.  eqͤ

Expanded text:
si quis sine teste libidini pareat? an est aliquid per se ipsum flagitiosum, etiamsi quis sine teste libidini pareat? an est aliquid per se ipsum flagitiosum, etiamsi nulla comitetur infamia? Quid? fortes viri voluptatumne calculis subductis proelium ineunt, sanguinem pro patria profundunt, an quodam animi ardore atque impetu concitati? utrum tandem censes, Torquate, Imperiosum illum, si nostra verba audiret, tuamne de se orationem libentius auditurum fuisse an meam, cum ego dicerem nihil eum fecisse sua causa omniaque rei publicae, tu contra nihil nisi sua? si vero id etiam explanare velles apertiusque diceres nihil eum fecisse nisi voluptatis causa, quo modo eum tandem laturum fuisse existimas? esto, fecerit, si ita vis, Torquatus propter suas utilitates— malo enim dicere quam voluptates, in tanto praesertim viro—, num etiam eius collega P. Decius, princeps in ea familia consulatus, cum se devoverat et equo
Abbreviated transcription (Latin):
Plotio equite.R. splendido mursino ultro ad mulierẽ uenit. eiq
nihil opinati uiri mandatũ exposuit. hereditatẽq ueddidit. Sed ego
ex te quero qm̃ idem tu certe fecisses nõ ne intelligis eo maiorem
dicitis ad uoluptatẽ referatis: tñ ea faciatis e quib appareat nõ
uoluptatẽ uos sed officiũ sequi plusq rectã naturã ꝙͣ rationẽ pra¬
uam ualere: Sed scieris inꝗt Carneades aspide̾ occulte latere us
tum factura sit imꝓbe fecei̾s nisi moneas ne assideat. Sed impuns¬
ta. Perspicuũ est eĩm. nisi equitas. fides iustĩa ꝓficiscant᷑ a naͣ.
Ꝙ si oĩa hec ad utilitatẽ referãtur. uirũ bonũ nõ posse reꝑiri neq¬
his rebus. Sed de his rebus satis młta ĩ nr̃is de re publica libris sut¬
edita dicta a Lelio. Traffert idem ad modesteam uł tẽperãtiã. que ẽ
moderatio cupiditatũ rationi obediẽs̃. Satis ne ergo pudori cõsulat.

Expanded text:
Plotio, equite Romano splendido, Nursino, ultro ad mulierem venit eique Plotio, equite Romano splendido, Nursino, ultro ad mulierem venit eique nihil opinanti viri mandatum exposuit hereditatemque reddidit. sed ego ex te quaero, quoniam idem tu certe fecisses, nonne intellegas eo maiorem dicitis, ad voluptatem referatis, tamen ea faciatis, e quibus appareat non voluptatem vos, sed officium sequi, plusque rectam naturam quam rationem pravam valere. si scieris, inquit Carneades, aspidem occulte latere usptum futura sit, improbe feceris, nisi monueris ne assidat, sed inpunilta. perspicuum est enim, nisi aequitas, fides, iustitia proficiscantur a natura, et si omnia haec ad utilitatem referantur, virum bonum non posse reperiri; deque his rebus satis multa in nostris de re publica libris sunt dicta a Laelio. Transfer idem ad modestiam vel temperantiam, quae est moderatio cupiditatum rationi oboediens. satisne ergo pudori consulat,
Abbreviated transcription (Latin):
Quẽ quidem uos cũ inppbis penã proponitis. impetibilẽ facitis. Cum
sapiẽtem semꝑ boni plus habere uultis. tolerabile̾. Sed finge non
solũ callidũ eũ qui aliꝗd imꝓbe faciat᷑. uerũ &ẽ prepotẽtem ut M
Crassus fuit. Qui tñ solebat uti suo bono ut hodie est nr̃ pom¬
peius. cũ recte facienti grã est habenda Esse cĩm qrͣ uellet iniquus
iustus poterat impune Quãmulta uoͣ iniuste fiexi possũt que
nemo possit rep̾hendere. Si te amicus tuus morieͬs rogauei̾t ut
hereditatẽ reddas sue filie. nec usꝙͣ id scripserit ut sccipłit fidus.
nec cuiꝙͣ dix̾it quid facies : Tu quidẽ reddes. Ipẽ quide̾ epicurꝰ
fortasse redle̾t. Ut sextus peducẽs sex. F. Is qui hucͣ nrũm reliꝗt
effigiem.&. humanitatis ce. probitatis sue filiũ tum doctus. tum
oĩum iur optimꝰ e iuitissimꝰ. cũ sciret nemo eũ rogatũ a Gaio x¬

Expanded text:
quem quidem vos, cum improbis poenam proponitis, inpetibilem facitis, cum quem quidem vos, cum improbis poenam proponitis, inpetibilem facitis, cum sapientem semper boni plus habere vultis, tolerabilem. Sed finge non solum callidum eum, qui aliquid improbe faciat, verum etiam praepotentem, ut M. Crassus fuit, qui tamen solebat uti suo bono, ut hodie est noster Pompeius, cui recte facienti gratia est habenda; esse enim quam vellet iniquus iustus poterat inpune. quam multa vero iniuste fieri possunt, quae nemo possit reprehendere! si te amicus tuus moriens rogaverit, ut hereditatem reddas suae filiae, nec usquam id scripserit, ut scripsit Fadius, nec cuiquam dixerit, quid facies? tu quidem reddes; ipse Epicurus fortasse redderet, ut Sextus Peducaeus, Sex. F., is qui hunc nostrum reliquit effigiem et humanitatis et probitatis suae filium, cum doctus, tum omnium vir optimus et iustissimus, cum sciret nemo eum rogatum a Caio
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ uoluptatũ. Wt igit᷑ illis qui recta & honesta q̾ne sut. ea sta¬
tuũt ꝑse expetenda. adeunda sũt queius ꝑicula decoris honesta¬
tiq cansa : sic ur̃ĩs qui omĩa uoluptate mẽtiũt᷑ pericula adeun¬
cla sũt ut aclipiscãtur magnas uoluptates. Si magna res magna¬
hereditas agetur cũ pecunia uoluptates partiant᷑ plurime. Idemqꝙ
erit epicuro nostro faciendũ. si suũ fine̾ bonoꝵ sequi uolet. qđ sc¬
pioni magna gła ꝓposita. si hanrubalem ĩ Affinca retraxisset. ꝑ¬
taq ꝙͣtum adiit ꝑiculũ ad honestatem eĩm illũ om̃em conatum
luũ referebat nõ ad uoluptate̾. Sic uestex sapiẽs magno aliquo e¬
molumento cõmotus. cũ cauła si opus fu̾it dimicabit. Oc cultũ fa¬
cinus eẽ potuei̾t. gaudebit. Deprehẽsus omẽm penã cõteynet. Erit
cim instructus ad mortẽ cõtep̃nendam. ad exiliũ. ad ip̃m dẽ dolorẽ

Expanded text:
rum voluptatum. ut igitur illis, qui, recta et honesta quae sunt, ea starum voluptatum. ut igitur illis, qui, recta et honesta quae sunt, ea statuunt per se expetenda, adeunda sunt saepe pericula decoris honestatisque causa, sic vestris, qui omnia voluptate metiuntur, pericula adeunda sunt, ut adipiscantur magnas voluptates. si magna res, magnahereditas agetur, cum pecunia voluptates pariantur plurimae, idem erit Epicuro vestro faciendum, si suum finem bonorum sequi volet, quod Scipioni magna gloria proposita, si Hannibalem in Africam retraxisset. itaque quantum adiit periculum! ad honestatem enim illum omnem conatum suum referebat, non ad voluptatem. sic vester sapiens magno aliquo emolumento commotus cicuta, si opus erit, dimicabit. occultum facinus esse potuerit, gaudebit; deprehensus omnem poenam contemnet. erit enim instructus ad mortem contemnendam, ad exilium, ad ipsum etiam dolorem.
Abbreviated transcription (Latin):
cĩm redargueror: Nemo nr̃um negabat. Eratq ueri simulius
hunc mẽti̾ri cuiꝰ interessor ꝙͣ illũ qui id se rogasse scripsissee qc
debiussor rogare. Addebat &̃ se in lege̾ uoconiã iuratũ contra
eam faceͣ non audere: nisi aliter amicis uideͬt. Aderamꝰ nos ꝗ¬
dem adolescentes: sed &x multi amplissimi uiri. quoꝵ nemo cen¬
sitit post fadie ddandũ ꝙͣ posset ꝓ ad eã lege uoconia dandũ ꝑuenire
Fenuit ꝑmagnã Sextilius hereditatẽ. Unde si secutus eẽt eoꝵ sen¬
tentiam qui honesta . recta emolum̃tis onĩib &e cõmodis ante¬
ponerẽt ne nũmũ quidẽ unũ attigissoe. Num igit᷑ postea censes
anxio aĩo aut solicito fuisse: Nihil minꝰ. Contraq illa here¬
ditate diues ob eamq rem letus. Magni eĩm estimabat pecu¬
niam nõ modo cõtra leges sed &ẽ legib partam. que ꝗde uel
cũ ꝑiculo est querẽda uob̾. Est eĩmꝰ effectrix multaꝵ &e magna¬

Expanded text:
enim redargueret? nemo nostrum credebat, eratque veri similius enim redargueret? nemo nostrum credebat, eratque veri similius hunc mentiri, cuius interesset, quam illum, qui id se rogasse scripsisset, quod debuisset rogare. addebat etiam se in legem Voconiam iuratum contra eam facere non audere, nisi aliter amicis videretur. aderamus nos quidem adolescentes, sed multi amplissimi viri, quorum nemo censuit plus Fadiae dandum, quam posset ad eam lege Voconia pervenire. tenuit permagnam Sextilius hereditatem, unde, si secutus esset eorum sententiam, qui honesta et recta emolumentis omnibus et commodis anteponerent, nummum nullum attigisset. num igitur eum postea censes anxio animo aut sollicito fuisse? nihil minus, contraque illa hereditate dives ob eamque rem laetus. magni enim aestimabat pecuniam non modo non contra leges, sed etiam legibus partam. quae quidem vel cum periculo est quaerenda vobis; est enim effectrix multarum et magna
Abbreviated transcription (Latin):
cile ut excogitet. quo occulte sine teste sine ullo cõscio fallat. An
tu me de Lucio tribrilo putas dice̾: qui cũ pretor questione̾ intꝰ siecca¬
rios exercuissoꝵ. ita aperte cepit pecunias ob rem iudicandã. ut ãno
plebiscito decreta a senatu. elt cõsuli questio.C. N. Scipioni ꝓfectus
in exiliũ tubulus statim nec respõdere ausus. Erat eĩm res aꝑta
Nõ igit᷑ de improbo sed de callido improbo querimꝰ : qualis. O. Po¬
peius ĩ federe numantino. inficiando fuit. Nec uõ omĩa timẽ¬
tem sed pͥmũ qui animi cõsciãm nõ cure. quã scilic&r cõprime᷑
liud esse uersutũ  Memini me adesse .P. Sextilio Rufo cũ is
rem ad amicos ita deferro se ẽẽ heredẽ. qu. Q fabio gallo. cui
ĩ testam̃to scriptũ essos se ab eo rogatũ ut. omĩs hereditas ad filiũ
ꝑuc̃ure. Id Sextilius factũ negabat. Poterat a̾ impunc. Quis

Expanded text:
cile ut excogitet quo modo occulte, sine teste, sine ullo conscio fallat. an cile ut excogitet quo modo occulte, sine teste, sine ullo conscio fallat. an tu me de L. Tubulo putas dicere? qui cum praetor quaestionem inter sicarios exercuisset, ita aperte cepit pecunias ob rem iudicandam, ut anno plebiscito decreta a senatu est consuli quaestio Cn. Caepioni. profectus in exilium Tubulus statim nec respondere ausus; erat enim res aperta. Non igitur de improbo, sed de callido improbo quaerimus, qualis Q. Pompeius in foedere Numantino infitiando fuit, nec vero omnia timente, sed primum qui animi conscientiam non curet, quam scilicet comprimere liud esse versutum? memini me adesse P. Sextilio Rufo, cum is rem ad amicos ita deferret, se esse heredem Q. Fadio Gallo, cuius in testamento scriptum esset se ab eo rogatum ut omnis hereditas ad filiam perveniret. id Sextilius factum negabat. poterat autem inpune; quis
Abbreviated transcription (Latin):
ab epicuro sap̃ie fortitudis iustẽ temꝑantię prestãtissis ingeniis
homiẽs se ad phylosophye studiũ cõtulerut. Oculoꝵ inquit. Plato est
nobis densus accrrimꝰ : quib sapĩam nõ cernimꝰ. Quam illa ardentis
amores excitaret sui. si uideret᷑. Cur tandem: An ꝙ ita callida est
ut optime posfit architectari uoluptates. Cur iustitia laudat᷑: An
uerũ est hoc cõtrrtũ uetustate ꝓu̾biũ. Qui cũ intueberis hoc dictũ
ĩ una re latissime patet: ut in om̃ib factis re nõ teste moueam᷑. Sunt
cĩm leuia o ꝑ infrema que dicebant᷑ ate. animi cõscĩa improbos ex¬
cruciari. tum es̃ pene timore qua aut afficiũt᷑: aut semꝑ sũt ĩ metu.
ne afficiant᷑ aliquãdo. Non oportet timidũ aut ĩbecillo animo fingi
nõ bonũ illum uixũ qui quicꝗd fecerit ip̃e seceuaet omĩaq formide
sed omĩa callide referẽtem ad utilitatẽ. acutũ uerłutũ ueteratorẽ. fa¬

Expanded text:
ustitiae, temperantiae, praestantissimis ingeniis homines se ad philosophiae studium contulerunt. 'Oculorum', inquit Plato, est in nobis sensus acerrimus, quibus sapientiam non cernimus. quam illa ardentis amores excitaret sui! Cur tandem? an quod ita callida est, ut optime possit architectari voluptates? Cur iustitia laudatur? aut unde est hoc contritum vetustate proverbium: 'quicum in tenebris'? hoc dictum in una re latissime patet, ut in omnibus factis re, non teste moveamur. sunt enim levia et perinfirma, quae dicebantur a te, animi conscientia improbos excruciari, tum etiam poenae timore, qua aut afficiantur aut semper sint in metu ne afficiantur aliquando. non oportet timidum aut inbecillo animo fingi non bonum illum virum, qui, quicquid fecerit, ipse se cruciet omniaque formidet, sed omnia callide referentem ad utilitatem, acutum, versutum, veteratorem, fa
Abbreviated transcription (Latin):
cõfusio. Tollit᷑ bñficiũ. tollit᷑ grã que sũt uincla cõcordie. Nec. eĩ si tuã
ob causã. cuiꝙͣ cõmodes bñficium illd adhabẽdũ est. sed feneratio. Nec¬

Expanded text:
uatur? quanta confusio: tollitur beneficium: tollitur gratia: sunt vincula concordiae. Nec enim, si tuam uatur? quanta confusio: tollitur beneficium: tollitur gratia: sunt vincula concordiae. Nec enim, si tuam ob causam cuiquam commodes, b
Abbreviated transcription (Latin):
luptatẽ sũmũ bonũ eẽ decernit nõ cũ ea parce deliberat. Queroẽ¬
ꝑciꝑe nõ possint. Aut sine eo gneͬ uoluptatis bti̾ sũt. cur siłem animi
usũ ĩ sapic̃tem eẽ nolitis: Lege laudatioẽs torquate nõ eoꝵ qui st̃ ab
Homero laudati.nõ Ciri. nõ Agelilai. nõ aristidis aut semistodis. nõ
Phylippi.nõ alexandri. Leg̾e nr̃oꝵ hoũum. lege ur̃e familie. nemi¬
nẽ uidebis ita laudatũ ut artifex callidus cõparãdaꝵ utilitatũ dice̾t.
Nõ culogia monimẽtoꝵ id sigficãt. uelut hoc ad portã uno cũ pluri¬
me cõsentiat unt gẽtes. ppłi p̾rimariũ fuisse uixũ. id ne cõcessisse d
calatino pluriãs getes arbitram̃. pͥmariũ ppłi fuisse ꝙ p̃stantissimꝰ fu¬
isset ĩ cõficiẽdis uoluptatib. Ergo ĩ his adolescẽtib spem eẽ dicemus:
ꝙ magnã indole̾ quos lius cõmodis ĩẜuituͬos ex quicꝗd ip̃ĩs expediat.

Expanded text:
voluptatem summum bonum esse decernit, non cum ea parte animi, in qua ivoluptatem summum bonum esse decernit, non cum ea parte animi, in qua ipercipere non possint, aut, si sine eo genere voluptatis beati sint, cur similem animi usum in sapiente esse nolitis. Lege laudationes, Torquate, non eorum, qui sunt ab Homero laudati, non Cyri, non Agesilai, non Aristidi aut Themistocli, non Philippi aut Alexandri, lege nostrorum hominum, lege vestrae familiae; neminem videbis ita laudatum, ut artifex callidus comparandarum voluptatum diceretur. non elogia monimentorum id significant, velut hoc ad portam: Hunc unum plurimae consentiunt gentes populi primarium fuisse virum. Idne consensisse de Calatino plurimas gentis arbitramur, primarium populi fuisse, quod praestantissimus fuisset in conficiendis voluptatibus? erget magnam indolem, quos suis commodis inservituros, et quidquid ipsis expediat,
Abbreviated transcription (Latin):
censes ĩ quib doctissimi illi uete̾s messe ꝗđdã celeste e diuinũ prita¬
uerũt. Quod si eẽt ĩ uoluꝑtate sũmũ bonũ ut dicitis optabile ẽẽt ĩ
uoluptate maxiẽ nullo int̾uallo int̾iecto dies noctesq u̾sari cũ om̃es
sensus dulcedine omĩ qrͣ ꝑfusi mouerẽt᷑. Quicd c̃ a̾ dignꝰ noĩe hoĩs ꝗ
unũ diẽ totũ uelit eẽ ĩ isto gn̾e̾ uoluptatis.: Cireneti ꝗdẽ nõ recusant
Urĩ hec uerecũdiꝰ. illi fortasse cõstãtius. Sed lustremꝰ aĩo nõ has ma¬
ximas artes / quib qui carebãt inertes a maiorib noĩabant᷑. Sed quero
nũ existimes nõ dico homerũ Archilotũ. Pindarũ. sed phydiã. Poli¬
dũ. zcuxim ad uoluptates artes suas clixexisse. Ergo opifex plus si¬
bi ꝓponet ad formaꝵ ꝙͣ çiuis excellẽs ad factoꝵ pulchritudinẽ : Que
autẽ est alia causa exroiͬs tanti tam lõge lateq diffusi. nisi ꝙ is quo

Expanded text:
imi veteres inesse quid dam caeleste et divinum putaverunt. Quod si esset in voluptate, summum bonum ut dicitis optabile esset in voluptate maxima, nullo intervallo interiecto dies noctesque versari, cum omnes sensus dulcedine omni quasi perfusi moverentur. Quis est autem dignus nomine hominis, qui unum diem totum velit esse in isto gevestri haec verecundius, illi fortasse constantius. sed lustremus animo non has maximas artis, quibus qui carebant inertes a maioribus nominabantur, sed quaero num existimes, non dico Homerum, Archilochum, Pindarum, sed Phidian, Polyclitum, Zeuxim ad voluptatem artes suas direxisse. ergo opifex plus sibi proponet ad formarum quam civis excellens ad factorum pulchritudinem? quae autem est alia causa erroris tanti tam longe lateque diffusi, nisi quod is, qui
Abbreviated transcription (Latin):
eiusdẽ modi : Ne id quidẽ cũ młta ãnoꝵ int̾tesserĩt milia ut õium sy¬
deꝵ eodẽ unde ꝓfecta sint fiat ad unũ tp̃s reu̾sio. Nullus ẽ igit᷑ cu¬
iusꝙͣ dies natalis. At habet᷑ te ego scilicet id nesciebã. Sedut site
ne połt mortẽ colet᷑. idq teltam̃to c̾auebit is qui nb̾ qiͣ oraculũ. edidea̾t.
nihil post moͬtẽ ad nos ꝑtine̾. Hec nõ erat̃ eiꝰ qui ĩnua̾biles mundos
infinitasq regioẽs. quaꝵ nlła eẽt l ora. nlła extremitas mẽte ꝑagra¬
uisset. Nũꝗd tale democritꝰ ut alios obmittã. Hũc̃ appello quẽ ille
unꝰ secutꝰ eit. Qđ si dies notãdus fuit: eũ ne potiꝰ quo natꝰ. an eu̾
quo sapiẽs fcũs est: Nõ potuit inꝗes ficri sapies nisi natꝰ eẽt. Et i

Expanded text:
eiusdem modi? ne id quidem, nisi multa annorum intercesserint milia, ut omnium sieiusdem modi? ne id quidem, nisi multa annorum intercesserint milia, ut omnium siderum eodem, unde profecta sint, fiat ad unum tempus reversio. nullus est igitur cuiusquam dies natalis. At habetur! Et ego id scilicet nesciebam! Sed ut sit, etiamne post mortem coletur? idque testamento cavebit is, qui nobis quasi oraculum ediderit nihil post mortem ad nos pertinere? haec non erant eius, qui innumerabilis mundos infinitasque regiones, quarum nulla esset ora, nulla extremitas, mente peragravisset. num quid tale Democritus? ut alios omittam, hunc appello, quem ille unum secutus est. quodsi dies notandus fuit, eumne potius, quo natus, an eum, quo sapiens factus est? Non potuit, inquies, fieri sapiens, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
tis sep̃e u̾bis . &. breuit apteq ĩ eo libro quẽ noĩaui mͦ mortẽ nchil ad
nos ꝑtinere. Qđ eĩ dissolutũ sit id eẽ sine senłu. Qđ a̾ sine sẽsu
sit id nihil ad nos ꝑtine̾ oĩo. Hoc ipm elegãtius poni meliꝰq potuit
Nã ꝙ ita positũ est qđ dissolutũ sit id eẽ sine sensu. id eiꝰ moda elt
ut nõ satis plane dicat ꝗd sit dissolutũ. Sed tnͣ intelligo ꝗd uelit
et cũ reliqui nihil sit oĩo qđ ꝑtineat ad nos tã accurate tãq diligẽte
caueat & sanciat ut antinomachus & Timocrates heredes łu de her¬
madii sentẽtiã dent qđ satis sit ad diẽ agẽdũ nalalẽ suũ. quot ãnis
mense ganidipue. Itẽq omib mẽsib uicesimo die lune dent adeoꝵe¬
pulas. qui una secũ phylosophati sint ut os. sui &e metrodori meõria colatꝰ
lo modo phy p̃sextim quẽ se ille uult putari ullũ ẽẽ ciuꝰꝙͣ die̾ natalẽ .
Quid Uere ne pot eẽ dies sepiꝰ qui semel fuit. Certe nõ pot. An

Expanded text:
ltis saepe verbis et breviter arteque in eo libro, quem modo nominavi, mortem nihil ad nos pertinere. quod enim dissolutum sit, id esse sine sensu, quod autem sine sensu sit, id nihil ad nos pertinere omnino. hoc ipsum elegantius poni meliusque potuit. nam quod ita positum est, quod dissolutum sit, id esse sine sensu, id eius modi est, ut non satis plane dicat quid sit dissolutum. sed tamen intellego quid veet cum reliqui nihil sit omnino, quod pertineat ad nos, tam accurate tamque diligenter caveat et sanciat ut Amynomachus et Timocrates, heredes sui, de Hermarchi sententia dent quod satis sit ad diem agendum natalem suum quotannis mense Gamelione itemque omnibus mensibus vicesimo die lunae dent ad eorum epulas, qui una secum philosophati sint, ut et sui et Metrodori memoria colaturlo modo, physici praesertim, quem se ille esse vult, putare ullum esse cuiusquam diem natalem. quid? idemne potest esse dies saepius, qui semel fuit? certe non potest. an
Abbreviated transcription (Latin):
tum nõ ut illũ maria pedib peragrãte̾. classib mõtes sed omẽ celũ
totãq cũ uniu̾so mari t̾rã mẽte cõplexũ uoluptatẽ pete̾ si dicemꝰ mellis
causa dicemꝰ tãta molitũ. Ad altiora q̃dã & magnificẽtiora mͥ crede
Torquate nati sumꝰ. Nec id ex animi solũ partib ĩ quib inest meoria re
ĩnua̾biliũ. uite ꝗde̾ infinita inest cõiectara cõsequẽtiũ nõ młtũ. a diuĩ¬
natioẽ differẽs. inest moderator cupiditatis pudor. inest ad humanã soci¬
etatẽ iustitie fida cułtodia.inelt ꝑpetie̾dis laborib adeũdisq ꝑiculis fir¬

Expanded text:
ibus montes, sed omne caelum, totamque cum universo mari terram mente complexum, voluptatem petere sic dicemus, mellis causa dicemus tanta molitum. 2. Ad altiora quaedam et magnificentiora, mihi crede Torquate, nati sumus, nec id ex animi solum partibus, in quibus inest memoria rerum innumerabilium, vitae quidem infinita inest, coniectura consequentium, non multum a divinatione differens, inest moderator cupiditatis pudor, inest ad humanam societatem iustitiae fida custodia: Inest in perpetiendis laboribus, adeundisque periculis fir
Abbreviated transcription (Latin):
gessisse dices. Quẽ cũ dix̾issem habeo inꝗt Torquatꝰ ad quos ista re
Credo Sironẽ dicis o polidemũ tũ optimos uiros.tũ hoiẽs doctissiõs.
nec ante aggrediar ꝙͣ te ab ustis quos dicis instructũ uideo. Que cũ
essent dicta finẽ fecimꝰ & ambulãdi & disputandi:

Expanded text:
gessisse diceres. Quae cum dixissem, Habeo, inquit Torquatus, ad quos ista refgessisse diceres. Quae cum dixissem, Habeo, inquit Torquatus, ad quos ista refcredo, Sironem dicis et Philodemum, cum optimos viros, tum homines doctissimos. nec ante aggrediar, quam te ab istis, quos dicis, instructum videro. Quae cum essent dicta, finem fecimus et ambulandi et disputandi.
Abbreviated transcription (Latin):
iace̾ omĩs necesse est uoluptate dñante. Sũt &̃ turpitudĩes plurime
que nͥ honesta nͣa pluximũ ualeat: curnõ cadãt. ĩ sapiẽtem.nõ ẽ faci¬
le defende. Ac ne plura cõplectar. sũt eĩ ĩnua̾bilia bñ laudata uͥtus uo¬
luptatis aditus inteludat necesse est. Quͦd iã a me expectae̾ noli. Fute
ĩtrospice ĩmẽtem tuã ip̃e. eãq omĩ cogitatioẽ. ꝑtractãs ꝑcuctare ip̃e te ꝓpe¬
gere. om̃ẽm etatẽ sine dolore assup̃to & illo qđ uos quide̾ adiũge̾ sole¬
tis. sed fieri nõ pot̾ sine doloi̾s metu. An cũ de ornĩb gẽtib optime m¬
rere cũ optime indigẽtib salutẽq feres uł herculis ꝑpeti erumnas
Sic eĩ maioe̾s nr̃i laboe̾s nõ fugiẽdos tristissio̾ u̾l c̃uerbo exũnas ẽ¬
ut iuideo noĩauerũt. eligerẽ ex te coge̾mq ut respõderes. nisi ueͬrer ne
herculẽ ip̃m ea q̃ ꝓ salute gẽtiũ sũm̃o laboe̾ gessiss& uoluptatis causa

Expanded text:
acere omnes necesse est, Voluptate dominante, sunt etiam turpidines plunmae. Quae nisi honestas naturae plurimum valeat, cur non cadant in sapientem, non est facile defendere. Ac, ne plura complectar sunt enim innumerabilia bene laudata virtus, voluptatis aditus intercludat necesse est. Quod iam a me exspectare noli, tute introspice in mentem tuam ipse: eamque omni cogitatione gere, omnem aetatem sine dolore, affumpto etiam illo, quod vos qudidem adiungere soletis? sed fieri non potest, sine doloris metu an, cum de omnibus gentibus optime merere, cum opem indigentibus, salutemque ferres, vel Herculis perpeti aerumnas sic enim maiores nostri labores non fugiendos, tristissimo tamen verbo aerumnas etiam in deo nominaverunt. elicerem ex te cogeremque, ut responderes, nisi vererer ne Herculem ipsum ea, quae pro salute gentium summo labore gessisset, voluptatis causa
Abbreviated transcription (Latin):
riti doloiͣs memoiͬa reces̃ est & futuri atq impendẽtis torquet timor.
Moriat᷑ inꝗt. fortasse id optimũ. Sed illd̃ plus sẽꝑ uoluptatis. Si eĩ
ita est uidẽ ne facinꝰ facias. cũ mori suadeas potius. Ergo illa di
Si grauis. breuis. Si longus leuis dictata sũt uͥ̾tutis magnitudis anim
pafiẽtie fortitudis. Fomẽtis dolor mitigari solet. Audi ne lõge abeã
moriẽs ꝗd dicat epicurꝰ. et intellige facta eiꝰ cũ dictis discrepare. Epicu¬
eoꝵ magnitudinẽ possit accedere. Ecce miserũ hoiẽm. Si dolor sũ¬
mũs malũ est dici aliter nõ potest. Sed audiamꝰ ip̃m. Cõpensabat᷑
ab adolescẽtulo suscepta. facͦ ut Metrodori tueare liberos. Nõ ergo iã

Expanded text:
riti doloris memoria recens est et futuri atque inpendentis torquet timor? riti doloris memoria recens est et futuri atque inpendentis torquet timor? 'Moriatur', inquit. Fortasse id optimum, sed ubi illud: 'Plus semper voluptatis'? si enim ita est, vide ne facinus facias, cum mori suadeas. potius ergo illa dicSi gravis, brevis; si longus, levis dictata sunt. virtutis, magnitudinis animi, patientiae, fortitudinis fomentis dolor mitigari solet. Audi, ne longe abeam, moriens quid dicat Epicurus, ut intellegas facta eius cum dictis discrepare: 'Epicueorum magnitudinem posset accedere. Miserum hominem! Si dolor summum malum est, dici aliter non potest. sed audiamus ipsum: 'Compensabaab adolescentulo suscepta, fac ut Metrodori tueare liberos. non ego iam
Abbreviated transcription (Latin):
quũ leuẽ ẽẽ dicitis ⁊d nõ intelligo quale sit᷑. Uideo eĩ magnos ce eos¬
dẽ bñ lõginquos dolores. Quen̾ã alia toleratio ẽ uerior: Qua uti uo
nõ potestisꝰ qui honestatẽ ip̃am ꝑ se nõ amatis. Fortitudis q̃dã precep¬
ta sũt ac pene leges que esfeminari uirũ uetãt ĩ dolore. Quã ob rẽ
turpe putãdũ est nõ dico dolere. Nam id quidẽ int̾cdũ necesse ẽ. sed
saxũ illd̃ lenniũ clamoe̾ phylotecto funestare. qđ eiulatu Ꝙ q̃stu ge¬
mĩs fremitib resonãdo. mutũ flebiles uoces refert. Hinc eprcurꝰ¬
cõpetẽter e si põt cui uiꝑino morsu uene uisceꝵ ueneno ĩbute te¬
tros cruriatus cient. Sit epicurꝰ phylotecta. Si grauis dolor. breius.¬
At iam decimũ ãnũ ĩ spelũca iacet. Si longus leuis. dat eĩ int̾ual¬
la & relaxat. pͥmũ nõ sepe. Deinde q̃ est ĩsta uelaxatio. cũ c pͣte¬

Expanded text:
quum levem esse dicitis, id non intellego quale sit. video enim et magnos et eosquum levem esse dicitis, id non intellego quale sit. video enim et magnos et eosdem bene longinquos dolores, quorum alia toleratio est verior, qua uti vos non potestis, qui honestatem ipsam per se non amatis. fortitudinis quaedam praecepta sunt ac paene leges, quae effeminari virum vetant in dolore. quam ob rem turpe putandum est, non dico dolere—nam id quidem est interdum necesse—, sed saxum illud Lemnium clamore Philocteteo funestare, Quod éiulatu, quéstu, gemitu, frémitibus Resonándo mutum flébiles vocés refert. Huic Epicurenae víscerum Venéno inbutae taétros cruciatús cient! Sic Epicurus: Philocteta, st! brevis dolor. At iam decimum annum in spelunca iacet. Si longus, levis; dat enim intervalla et relaxat. Primum non saepe, deinde quae est ista relaxatio, cum et praete
Abbreviated transcription (Latin):
re u̾bis. Cũ corpue bñ cõstitutũ sit. ce sit exploratũ ita futurũ. An
exit. Iam eĩ adesse poteit. Qui põt igͬ hĩtare ĩ btã uita sũmi mali
metus. Fradit᷑ inꝗt ab epicuro ratio neglige̾di doloi̾s. Iam ip̃m absur¬
dũ maximũ malũ negligi: Sed que tandem ista ratio eiꝰt: Maximꝰ
dolor inꝗt breuis est. Primũ ꝗd tu dicis breue. deinde dolore̾ tã ma¬
ximũ. Quid eĩ. sũmus dolor plures dies mane̾ nõ põt: Uide ne
cẽ mẽses. Nisi forte cũ dicis. qui simulatq. arripuit int̾ficit. Uͥs nłtũ
dolorẽ timet: Illũ mallẽ leuares. quo optimũ atq huãnissimũ uixũ
.Gn. octauũ Marci filiũ familiarẽ meũ cõfici uidi. Nec uoͣ semel nec
nõ erat. Iãtũmͦ laboriosus iudebat᷑. At miser si ĩflagiciosa & ui¬
ciosa uita afflueret uoluptatib. Q a̾ magnũ dolore̾. breuẽ lõgin¬

Expanded text:
re verbis: cum corpus bene constitutum sit et sit exploratum ita futurum. an re verbis: cum corpus bene constitutum sit et sit exploratum ita futurum. an erit; iam enim adesse poterit. qui potest igitur habitare in beata vita summi mali metus? Traditur, inquit, ab Epicuro ratio neglegendi doloris. Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi. sed quae tandem ista ratio est? Maximus dolor, inquit, brevis est. Primum quid tu dicis breve? deinde dolorem quem maximum? quid enim? summus dolor plures dies manere non potest? vide, ne etiam menses! nisi forte eum dicis, qui, simul atque arripuit, interficit. quis istum dolorem timet? illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn. Octavium, Marci filium, familiarem meum, confici vidi, nec vero semel nec anon erat, tantum modo laboriosus videbatur; at miser, si in flagitiosa et vitiosa vita afflueret voluptatibus. Quod autem magnum dolorem brevem, longin
Abbreviated transcription (Latin):
nor inꝗt uoluptas ꝑcipit᷑ tam ex uilissis̃ reb ꝙͣ ex p̃ciosissĩs. Hoc ẽ
nõ modo cor nõ hre sed ne palatũ ꝗdẽ. Qui eĩm uoluptate̾ ip̃am
cõtep̃nũt his licet dice̾ se accupenserẽ mene. nõ anteponẽ. Cui uoͣ
ĩ uoluytate sũmũ bonũ est. huic oĩa sensu nõ ratioẽ sũt iudicanda.
caq dicẽda optima sũt suauissiã. Uerũ isto mͦ cõsequat᷑ sũmas uo¬
luptates nõ modo paruo sed ferme nihilo si põt. Sit uoluptas ñ mi¬
nor ĩ nasturtio illo quo uesci ꝑsas ẽẽ solitos sccibit xenofon ꝙͣ ĩsira¬
cusanis mẽsis que a Platone grauiter uituꝑãt᷑. Sit inꝙͣ tam facilis
ꝙͣ uultis cõparatio uoluptatis. Quid de doloe̾ dicemꝰ: Cuiꝰ tãta
torm̃ta sũt ut ĩhis bta uita simodo dolor sũmũ malũ eͥ esse ñ pos¬
sit. Ipẽ eĩ Metrodorꝰ pene aliter ꝙͣ epicurꝰ btũm ee̾ describit his fe¬

Expanded text:
nor, inquit, voluptas percipitur ex vilissimis rebus quam ex pretiosissimis. Hoc est nor, inquit, voluptas percipitur ex vilissimis rebus quam ex pretiosissimis. Hoc est non modo cor non habere, sed ne palatum quidem. qui enim voluptatem ipsam contemnunt, iis licet dicere se acupenserem maenae non anteponere. cui vero in voluptate summum bonum est, huic omnia sensu, non aque dicenda optima, quae sint suavissima. Verum esto; consequatur summas voluptates non modo parvo, sed per me nihilo, si potest; sit voluptas non minor in nasturcio illo, quo vesci Persas esse solitos scribit Xenophon, quam in Syracusanis mensis, quae a Platone graviter vituperantur; sit, inquam, tam facilis, quam vultis, comparatio voluptatis, quid de dolore dicemus? cuius tanta tormenta sunt, ut in iis beata vita, si modo dolor summum malum est, esse non possit. ipse enim Metrodorus, paene alter Epicurus, beatum esse describit his fe
Abbreviated transcription (Latin):
beate uite dñã fortuna quã epicurꝰ ait exiguã int̾ueĩre sapiẽti. Age
inꝗes. Ista parua sũt. Sapiẽtẽ locupletat ip̃a naͣ. cuiꝰ diuicias epicurꝰ p̾a¬
rabiles ẽẽ docuit. Hec bñ dicũt᷑. nec ego repugno. sed int̾ sese ip̃a pu¬
gnãt. Negat cĩm teniussiõ uictu. idest cõtẽptissis̃ escis & potioĩb mi¬
norẽ uoluptatẽ ꝑcipi ꝙͣ reb exꝗsitissis̃ ad epulãdũ. Huic ego sinega¬
ret ꝗcꝙͣ int̾esse ad bfeniuẽdũ quali uteret᷑ uictu. cõcederẽ. Paudarẽ
& uerũ eĩm dice̾t. Idq socratẽ qui uoluptatẽ nullo loco ruat audio di¬
centẽ cibi ch cõdimẽtumẽtũ ẽẽ famẽ. potioĩs sitim. Sed ad uoluptatẽ
oĩa referẽs uiuit. ut Gallonius. ut frugi ille piso nõ aucdio. Nec eĩm¬
eũ/ sentiat dice̾ existimo. Natuales dĩ̾uicias dixit parabiles eẽ ꝙ par¬
uo esset na cõtenta. Certe nisi uoluptatẽ tanti estimaretis. Nõ mi¬

Expanded text:
beatae vitae domina fortuna, quam Epicurus ait exiguam intervenire sapienti. Age, inquies, ista parva sunt. Sapientem locupletat ipsa natura, cuius divitias Epicurus parabiles esse docuit. Haec bene dicuntur, nec ego repugno, sed inter sese ipsa pugnant. negat enim tenuissimo victu, id est contemptissimis escis et potionibus, minorem voluptatem percipi quam rebus exquisitissimis ad epulandum. huic ego, si negaret quicquam interesse ad beate vivendum quali uteretur victu, concederem, laudarem etiam; verum enim diceret, idque Socratem, qui voluptatem nullo loco numerat, audio dicentem, cibi condimentum esse famem, potionis sitim. sed qui ad voluptatem omnia referens vivit ut Gallonius, loquitur ut Frugi ille Piso, non audio nec eumquod sentiat, dicere existimo. naturales divitias dixit parabiles esse, quod parvo esset natura contenta. Certe, nisi voluptatem tanti aestimaretis. Non mi
Abbreviated transcription (Latin):
ceptaꝵ recoͬdatio btam uitã facit .&. quidẽ coͣpore ꝑceptaꝵ. Nã si
que sũt alic falsũ est omĩs animi uoluptates ee̾ e cõporis societate.
Corpois a̾ uoluptas &ẽ. si p̃terita delectat nõ intelligo cur Aristoteless
Sardinapalli epigrama tãtoꝑe dexideat. ⁊̃ quo ille rex syrie głet᷑ se
omĩs secũ libidĩne ͫ abstulisse uoluptates. Qd̃ eĩ ne uiuus ꝗdẽ ĩꝗt¬

Expanded text:
 facit, et quidem corpore perceptarum. nam si quae sunt aliae, falsum est omnis animi voluptates esse e corporis societate. corporis autem voluptas si etiam praeterita delectat, non intellego, cur Aristoteles Sardanapalli epigramma tantopere derideat, in quo ille rex Syriae glorietur se omnis secum libidin
Abbreviated transcription (Latin):
oꝵ recoͣdatioẽ leuaret dolorẽ suũ. audirẽ & plane ꝓbarẽ. Nec eĩ ab¬
solui bt̃a uita sapiẽtis. neq ad exitũ ꝑduci potei̾t si pͥma q̃q bene ab

Expanded text:
orum recordatione levaret dolorem suum, audirem et plane probarem. nec enim aborum recordatione levaret dolorem suum, audirem et plane probarem. nec enim absolvi beata vita
Abbreviated transcription (Latin):
Nũc totũ illd̃ cõcludi sic licet. Qui ĩ sũmo malo est iste cũ ĩ eo est
nõ ełt beatus. Sapies a̾ semꝑ btũs est: uł et est aliquãdo ĩ dolere. Nõ
est igit᷑ sũmũ dolor. Iam illd̃ quale tãdẽ est. bona pͣteita nõ effluere
sapienti. mala mnemĩsse nõ oporte̾: Primũ ĩ nr̃a ne potestate ẽ ꝗd memi¬
nerimꝰ. Femistodes quidẽ cũ ei simonides aut quis alius artem mẽõ¬
rie pollicͥet᷑ obliuionis inꝗt mallen. Nã menũ &ẽ q̃ nolo obliuisci nõ
possũ que uolo. Magno hic ĩgenio. Sed res se tñ sichabet ut nimis
maiora &ẽ si imꝑes qđ face̾ nõ possim. Quid si &e iocũda meõria ẽ¬
p̃t̾itoꝵ maloꝵ er ꝓu̾bia nõnulla ueriora sint ꝙͣ urã dogmata: Uu¬
go eĩm dr̃ iocũ de actilabores. Hec male euripides cõcludã si potero
meõria. Sed ad bona p̃terita redeamꝰ. que si auob̾ talia dicentꝰ qua¬
lib G. maiꝰ uti poteat ut expulsus egẽs ĩ pallude demersus tropha e¬

Expanded text:
nunc totum illud concludi sic licet: qui in summo malo est, is tum, cum in eo est, non est beatus; sapiens autem semper beatus est et est aliquando in dolore; non est igitur summum malum dolor. Iam illud quale tandem est, bona praeterita non effluere sapienti, mala meminisse non oportere? primum in nostrane potestate est, quid meminerimus? Themistocles quidem, cum ei Simonides an quis alius artem memoriae polliceretur, 'Oblivionis', inquit, mallem. Nam memini etiam quae nolo, oblivisci non possum quae volo. Magno hic ingenio, sed res se tamen sic habet, ut nimismaiora etiam, si imperes quod facere non possim. quid, si etiam iucunda memoria eut proverbia non nulla veriora sint quam vestra dogmata. vulgo enim dicitur: 'Iucundi acti labores', nec male Euripides— concludam, si potero,eritorum me/moria. Sed ad bona praeterita redeamus. quae si a vobis talia dicerentur, qualibus Caius Marius uti poterat, ut expulsus, egens, in palude demersus tropae
Abbreviated transcription (Latin):
autẽ usus accessisseꝵ. tũ ip̃m amai̾ ꝑ le &e̾ obmissa spe uoluptatis. Hoco
si multis modis rep̃hedi pot . tñ accipio qđdat. Aihi eĩ satis eͣ. ip̃is
nõ fatis. Nã aliquãdo posse recte fiei᷑ dicũt nlła expectata uł q̃sita uo

Expanded text:
autem usus accessisset, tum ipsum amari per se etiam omissa spe voluptatis. hoc autem usus accessisset, tum ipsum amari per se etiam omissa spe voluptatis. hoc etsi multimodis reprehendi potest, tamen accipio, quod dant. mihi enim satis est, ipsis non satis. nam aliqua
Abbreviated transcription (Latin):
ista ĩ grecoꝵ leuitate ꝑ u̾sitas. qui maledictis ĩsectãt᷑ eos a quib de ue¬
nihil affixmo nõ satis acutus fuit. At młtis le ꝓbauit. &e quidẽ ĩ rem
fortasse. Sed tñ nõ grauissimũ est testimoniũ młtitudis. ⁊ nomĩ eĩm
arte uł studio uł quãius sciã uł in ip̃a uictute. Optimũ ꝗdq rarissimũ
est. Ac mͥ quidẽ qđ & ip̃e bonus uir fuit. & młti epicurei fuerũt & ho¬
die sũt & ĩ amicitiis fideles. & ĩ omuĩ uita cõstãtes & graues. nec uolup¬
tate sed cõsilio officia moderãtes. Hoc uidet᷑ maior uis honestatis. Ita¬
lius ꝙͣ face̾ : sic hi mͥ uidẽtꝰ face̾ meliꝰ ꝙͣ dice̾. Sed hec nihil sane ad rem.
Illa uideamꝰ que ate de amicitia dicta sũt. e quibus mͥ iudebar ab ip̃o epi
posset. Satis est ad hoc respõsum. Attulisti aliud humaniꝰ hoꝵ recẽtio
nũꝙͣ dictũ ab ip̃o illo qđ sciam.pͥmo utilitatis causa amicũ expeti. cũ

Expanded text:
ista in Grecorum levitate perversitas, qui maledictis insectantur eos, a quibus de venihil enim affirmo—, non satis acutus fuit. At multis se probavit. Et quidem iure fortasse, sed tamen non gravissimum est testimonium multitudinis. in omni enim arte vel studio vel quavis scientia vel in ipsa virtute optimum quidque rarissimum est. ac mihi quidem, quod et ipse bonus vir fuit et multi Epicurei et fuerunt et hodie sunt et in amicitiis fideles et in omni vita constantes et graves nec voluptate, sed officio consilia moderantes, hoc videtlius quam facere, sic hi mihi videntur facere melius quam dicere. Sed haec nihil sane ad rem; illa videamus, quae a te de amicitia dicta sunt. e quibus unum mihi videbar ab ipso Epiccunde quidem posset. satis est ad hoc responsum. Attulisti aliud humanius horum recentiorum, numquam dictum ab ipso illo, quod sciam, primo utilitatis causa amicum expeti, cum
Abbreviated transcription (Latin):
uoluptas locũ. Nõ modo illa quã ĩ motu eẽ dicitis quã oe̾s urbani n¬
stici. om̃ẽs inꝙͣ qui latine loquũt᷑ uoluptatẽ uocat. Sed ne hec quidẽ
stabilis quã p̃ter uos nc̃õ appellat uoluptatẽ. Uide ne noͣ debeas u¬

Expanded text:
voluptas locum, non modo illa, quam in motu esse dicitis, quam omnes urbani rvoluptas locum, non modo illa, quam in motu esse dicitis, quam omnes urbani rustici, omnes, inquam, qui Latine loquuntur, voluptatem vocant, sed ne haec quidem stabilis, quam praeter vos nemo appellat voluptatem. Vide
Abbreviated transcription (Latin):
ego modo diei & nom̃ ĩponis ĩ motu utsit & faciat aliquã uarietatẽ
tũ aliã quãdã sũmã uoluptatẽ cui addi nihil possit. Eã tũ adesse cũ do¬
lor oĩs absit. eãq stabilẽ apellas. Sit sane ista uoluptas. Dic ĩ quouis
cõuentu te oĩa face̾ ne doleas. Sine hoc ꝗdẽ satis ãple satis honeste dicti
putas. Dic te oĩa  ĩ ip̃o magrãtu & ĩ onũ uita utilitatis tue causa
facturũ nihil nͥ qđ expediat᷑. nihil deniq nisi tua causa. Quẽ cla¬
morẽ cõtiorus. aut quã spem cõsulatꝰ eiꝰ qui tͥ paratissimꝰ eiꝰt futuram
putes. Eam ne ratione̾ lequaeͬ qua tecũ ip̃e & cũ tuis utare. ꝓfitei¬
ã es ĩ mediũ ꝓfereͣ nõ audeas. At uoͣ illa que ꝑipatetii. q̃ stoii dicũ
sem ꝑ łͥ ĩ ore sũt ĩ iudiciis ĩ senatu. officiũ dignitatẽ equitate̾ fide
des. Nam int̾ ista tam magnifica u̾ba tam mirifica p̃clara ñ ht ullũ

Expanded text:
et nomen inponis, in motu ut sit et faciat aliquam varietatem, tum aliam quandam summam voluptatem, quo addi nihil possit; eam tum adesse, cum dolor omnis absit; eam stabilem appellas. sit sane ista voluptas. dic in quovis conventu te omnia facere, ne doleas. si ne hoc quidem satis ample, satis honeste dici putas, dic te omnia et in isto magistratu et in omni vita utilitatis tuae causa facturum, nihil nisi quod expediat, nihil denique nisi tua causa: quem clamorem contionis aut quam spem consulatus eius, qui tibi paratissimus est, futuram putas? eamferre non audeas? at vero illa, quae Peripatetici, quae Stoici dicunt, semper tibi in ore sunt in iudiciis, in senatu. officium, aequitatem, dignitatem, fidem, des. nam inter ista tam magnifica verba tamque praeclara non habet ullum
Abbreviated transcription (Latin):
mus quisq miserrimꝰ uoluptãtẽ nõ optabiliorẽ duturnitas feat: Qła
est igit᷑ cur ita semꝑ deũ appellet epicurꝰ btũm & et̾nũ. Dempta ẽĩm
ct̾nitate nihil beatior iupiter ꝙͣ epicurꝰ. Uterq eĩ sũmo bono fruit᷑.
id est uoluptate. At eĩ hic &ẽ dolore. At eũ nihil facit. Ait eĩ se sui
ratũ. Quã hoc suaue dictũ. Qua igͬ re adeo uincit᷑ si et̾rutate non
iuncit᷑. In qua quidelt boni pret̾ sũmã uoluptatẽ & eã. sempit̾nam.
Q uid ergo attinet głose loqui. nisi cõstãter loquare: In noluptate cor¬
poris. addas siuis animi. dũ ea ip̃a ut uultis sit. qđ & coͣpore sitũ eiꝰt u¬
uere bte̾. Quid istã uoluptatẽ ꝑpetuã quis pot p̃stare sapiẽti: Nam

Expanded text:
mus quisque miserrimus, voluptatem non optabiliorem diuturnitas facit? quid mus quisque miserrimus, voluptatem non optabiliorem diuturnitas facit? quid est igitur, cur ita semper deum appellet Epicurus beatum et aeternum? dempta enim aeternitate nihilo beatior Iuppiter quam Epicurus; uterque enim summo bono fruitur, id est voluptate. At enim hic etiam dolore. At eum nihili facit; ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum. qua igitur re ab deo vincitur, si aeternitate non vincitur? in qua quid est boni praeter summam voluptatem, et eam sempiternam? quid ergo attinet gloriose loqui, nisi constanter loquare? In voluptate corporis—addam, si vis, 'animi', dum ea ipsa, ut vultis, sit e corpore—situm est vivere beate. Quid? istam volupta
Abbreviated transcription (Latin):
est suscepta bt̃ã uita. tã ꝑmanet ꝙͣ ip̃a illa effectrix btẽ uite sapĩã. Neq
expectat ultimũ tp̃s etatis quo Creso scribit erodotus p̃ceꝑtũ a solone
Etẽĩm quẽadmodũ tute dicebas negat epicurꝰ diutarnitatẽ quidẽ tpiͣs
ad bt̾e̾ uiuẽdũ aliꝗd affere. nec mimorẽ uoluptatẽ ꝑcipi ĩ breuitate tp̃i
ꝙͣ si illa sit sẽpit̾na. Hec dicũtur ĩ constãtissiẽ. Cũ eĩm sũmũ bonũ
ĩ uoluptate ponat. negat ĩfinito tpie u etatis uoluptatẽ fie̾i̾ maiorẽ ꝙͣ fi¬
nito atq modico. Qui bonũ omẽ ĩ uictute ponit is põt dice̾ ꝑfici bea¬
tam uitã ꝑfetioẽ u̾tutis. Negat eĩ sũmo bono affere̾ ĩcrem̃tũ diẽ. Qi
ã uoluptatẽ uitã effiabtãm p̾utabit. qui sibi us cõueniet si negabit uo¬
luptatẽ cresce̾ lõginquitate. Igit᷑ ne dolorẽ quidẽ. An dołor lõgissi¬

Expanded text:
epta semel est beata vita, tam permanet quam ipsa illa effectrix beatae vitae sapientia neque epta semel est beata vita, tam permanet quam ipsa illa effectrix beatae vitae sapientia neque expectat ultimum tempus aetatis, quod Croeso scribit Herodotus praeceptum a Solone. At enim, quem ad modum tute dicebas, negat Epicurus diuturnitatem quidem temporis ad beate vivendum aliquid afferre, nec minorem voluptatem percipi in brevitate temporis, quam si illa sit sempiterna. haec dicuntur inconstantissime. cum enim summum bonum in voluptate ponat, negat infinito tempore aetatis voluptatem fieri maiorem quam finito atque modico. qui bonum omne in virtute ponit, is potest dicere perfici beatam vitam perfectione virtutis; negat enim summo bono afferre incrementum diem. qui autem voluptate vitam effici beatam putabit, qui sibi is conveniet, si negabit voluptatem crescere longinquitate? igitur ne dolorem quidem. an dolor longissi
Abbreviated transcription (Latin):
qui cũ archana qui cũ occulta oĩa. tecũ optime. deinde & cũ mediocri
amico. Sed fac ista ẽẽ nõ importuna. Quid utilitatẽ tãte pecunie:
Uides igit᷑ͦ si amicitiã sua caritate metiare nihil p̃stãtiꝰ. sin emolum̃to¬
Si modo lit aliꝗd ẽẽ beatũ id oportere totũ poni ĩ potestate sapiẽtis. Nanti
amitti uita btã pot uita btã eẽ nõ potest. Quis eĩ cõfidit seraꝑ illd̾ sibi sta¬
bile ce firmũ ꝑ mãsurũ qđ fragile & caducũ sit: Iui a̾ diffidet ꝓpetu¬
itati bonoꝵ suoꝵ timeat necesse̾ est ne aliquãdo amissis illis sit miser. B
ĩ alia parte sed ĩ ꝑpetuitate tpis uita btã duci solet. Aec appellat᷑ oĩo ui¬
ta bt̃a. nisi cõfecta atq absoluta. Nec potest ꝗsꝙͣ alias btuẽ eẽ. alias mi¬
ser. Qui eĩ existimabit posse se miserũ esse btũs nõ erit. Nã cũ semel¬

Expanded text:
quicum arcana, quicum occulta omnia? Tecum optime, deinde etiam cum mediocri quicum arcana, quicum occulta omnia? Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico. sed fac ista esse non inportuna; quid ad utilitatem tantae pecuniae? vides igitur, si amicitiam sua caritate metiaresi modo sit aliquid esse beatum, id oportere totum poni in potestate sapientis. nam si amitti vita beata potest, beata esse non potest. quis enim confidit semper sibi illud stabile et firmum permansurum, quod fragile et caducum sit? qui autem diffidet perpetuitati bonorum suorum, timeat necesse est, ne aliquando amissis illis sit miser. bein aliqua parte, sed in perpetuitate temporis vita beata dici solet, nec appellatur omnino vita, nisi confecta atque absoluta, nec potest quisquam alias beatus esse, alias miser; qui enim existimabit posse se miserum esse beatus non erit. nam cum susc