comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
fides in obsequium seriule submissum. dum nemo exaninus insententia
suadet dissiradetiꝑ s ad oland certamenẽ.⁊ unum amicorum omnium offi¬
aum imãconitntio. quis blandissime fallat. Ignorauere iuires suas. et dũ
se tam magnos quam audiunt credunt. attraxere suꝑ uacua. ⁊ indiscͥmen rerũ
ominium ꝑuenttra bella utile et necessariam rupere concordiam. secuti ir̃a
quam nemdre uocabat. multorum sanguinem hauserunt fusuri nouissime
suum. Dumiundicant in explorata ꝓ certis. flectiq ñminus existimaur tur¬
pe quamuinci. Et perpetua credunt. que insuminũ ꝑductant maxime
nutant. Ingentia suꝑse ac suos regna fregerunt. Intellȩxerunt m illa
scȩna uanis et cito defluentibus bonis refulgente. exco tempore ipsos nichil
non aduersi expectare debuisse exquo inchil ueri audire potuerunt. Cum
bellum greciȩ indicerit xerxes. animum timĩtem oblitumq quã caducis

Expanded text:
fides in obsequium servile submissa ? Dum nemo ex animi sui sententia fides in obsequium servile submissa ? Dum nemo ex animi sui sententia suadet dissuadetque, sed adulandi certamen est et unum amicorum omnium officium, una contentio, quis blandissime fallat, ignoravere vires suas, et, dum se tam magnos, quam audiunt, credunt, attraxere supervacua et in discrimen rerum omnium perventura bella, utilem et necessariam rupere concordiam, secuti iram, quam nemo revocabat, multorum sanguinem hauserunt fusuri novissime suum ; dum vindicant inexplorata pro certis flectique non minus existimant turpe quam vinci et perpetua credunt, quae in summum perducta maxime nutant, ingentia super se ac suos regna fregerunt ; nec intellexerunt in illa scena vanis et cito diffluentibus bonis refulgente ex eo tempore ipsos nihil non adversi expectare debuisse, ex quo nihil veri audire potuerunt. Cum bellum Graeciae indiceret Xerxes, animum tumentem oblitumque, quam caducis
Abbreviated transcription (Latin):
abssuIsta tristis ⁊ omni uotosubmouendoa occao acꝑcuł repel¬
ionda ut gratuseẽ possis uatus diis opusẽ ie erhoc qruide peconrte
tenitelli qis euin melius cum eo agitur eii ingratus es. ꝑ orpone
anino tuo carcerem uind̾a. sordes seruitututem bellĩ agertatem
Qiuim otius eum potentem eẽ uis cuiplurumium debes bratum dia
enim unt dix uetat te rifecre ⁊ summa felicutatate p̃drrisgratiam auies
euam aioi oocuret ⁊ ianamatia. Auid tu nescis eentam ⁊̃ locuplo¬
rtib senbe ostat te inurtam distringam. Om̃asane ex sluseroit opu ta
rulons Mnstrabotibi cunus reinopia laborent ueagn dicast .shomi
Quios mmaposlis etib desit. Sclicet iule qul uerarnd.i eat . dh omins¬
anter menna rtes sdepenteni. Ipsaq confuetudine ꝓteetis oianoa audi¬
enti inem antiam uet ꝑductum undicet aconsensu concentu q¬
U.
foisorim Nonilides quẽad inodum illis inp̃cepis agat. extincta libeitas: et

Expanded text:
absit. Ista tristis et omni voto submovenda occasio ac procul repelabsit. Ista tristis et omni voto submovenda occasio ac procul repellenda. Ut gratus esse possis, iratis dis opus est ? Ne ex hoc quidem peccare te intellegis, quod melius cum eo agitur, cui ingratus es ? Propone animo tuo carcerem, vincula, sordes, servitutem, bellum, egestatem Quin potius eum potentem esse vis, cui plurimum debes, et1 beatum ? Quid enim, ut dixi, vetat te referre etiam summa felicitate praeditis gratiam ? Cuius plena tibi occurret et varia materia. Quid ? tu nescis debitum etiam locupletibus solvi ? Nec te invitum distringam. Omnia sane excluserit opulenta felicitas, monstrabo tibi, cuius rei inopia laborent magna fastigia, quid omnia possidentibus desit : scilicet ille, qui verum diinter mentientes stupentem ipsaque consuetudine pro rectis blanda audiendi ad ignorantiam veri perductum vindicet a consensu concentuque falsorum. Non vides, quemadmodum illos in praeceps agat extincta libertas et
Abbreviated transcription (Latin):
hoc honestius uotum ẽ : Opto in eo statussit. quosemper bñficia distri¬
buat. numquam oesideret. Sequatur illum mat̾ia qua tam benigne
utitur. largiendi uiuandiq Numquam illi bñs dandorum bñficioꝵ
inopia. datorũ penitentia. Naturam ꝑse ꝓnam. admiscd̾iã. humani¬
tatem. clem̃tiam irritet. ac ꝓuocet turba gratorum.quos illi & habe
contingat. nec experiri necesse sit. Ipse null inplacabilis sit. ipsi nemo
placandus. T̃am equali ineum fortuna indulgentia ꝑseueret sut ne¬
mo in illum possit eẽ. nisi conscientia gratus. Quanto hec iustiora
uotasunt. que te innulla occasionem differunt. s gratum statim fa¬
a conueruer satto. er mo comis ⁊ sine adiatione iocundus. Aut res sideli¬
bermierelit ailigentes tute. Si erdere conuictus. familiaritasi lle nioẽ
tam alte sed a posuerunt. ut ñ illi eo magis aiicus oesit. quia nich̃

Expanded text:
hoc honestius votum est : " Opto, in eo statu sit, quo semper beneficia distrihoc honestius votum est : " Opto, in eo statu sit, quo semper beneficia distribuat, numquam desideret ; sequatur illum materia, qua tam benigne utitur, largiendi iuvandique ; numquam illi sit dandorum beneficiorum inopia, datorum paenitentia ; naturam per se pronam ad misericordiam, humanitatem, clementiam irritet ac provocet turba gratorum, quos illi et habere contingat nec experiri necesse sit ; ipse nulli implacabilis sit, ipsi nemo placandus ; tam aequali in eum fortuna indulgentia perseveret, ut nemo in illum possit esse nisi conscientia gratus." Quanto haec iustiora vota sunt, quae te in nullam occasionem differunt, sed gratum statim faa conversatio, sermo comis et sine adulatione iucundus, aures, si deliberari velit, diligentes, tutae, si credere, convictus familiaritas. Neminem tam alte secunda posuerunt, ut non illi eo magis amicus desit, quia nihil
Abbreviated transcription (Latin):
miquie ũ ipsisdis. Iuis enim durissimas partes imponis. tibi humanart
es. tupsis ouinocebunt Siaccusatores sub miteres qs ĩe deinden a moie¬
roes sol aldua ulnmlae implicares quam surnos ois ceterede remone
optos. Sat ẽ. tibi ualit̃ debemus irasci. quã si ꝓ feceris. Siuota inquit
ualuissent. et in hoc ualuissem. ut tutus eẽs. Primum certum michi
optas ꝑiculum sub incerto auxilio. Deinde utrumq certum puta. qd̃
nocet prius ẽ. P reterea conditionem uotitui uosti. me tempestas occu-¬
pauit. portus ac p̃sidii dubium. Quantum torm̃tum existimas ñ si
accepero eguisse: ⁊̃ si seruatus fuero trepidasse: ⁊̃ sai abͥlutꝰ fuero cau¬
sam dirisse :. Nullius metꝰ tam gratus ẽ finis. ut ñ gratior sit solida ⁊
incussa securitas. Opta ut redd̾e michi bñfium possis cum opus erit.
ñ ut opus sit. Si eẽt intua potastate. quod optas ipse fecisses. Quanto

Expanded text:
inique cum ipsis dis ; illis enim durissimas partes imponis, tibi humanas inique cum ipsis dis ; illis enim durissimas partes imponis, tibi humanas ; ut tu prosis, di nocebunt. Si accusatorem submitteres, quem deinde removeres, si aliqua illum lite implicares, quam subinde discuteres, nemo de optas. Sat est ; tibi non aliter debemus irasci, quam si profeceris. " Si vota," inquit, " valuissent, et in hoc valuissent, ut tutus esses." Primum certum mihi optas periculum sub incerto auxilio. Deinde utrumque certum puta : quod nocet, prius est. Praeterea tu condicionem voti tui nosti, me tempestas occupavit portus ac praesidii dubium. Quantum tormentum existimas, etiam si accepero, eguisse ? Etiam si servatus fuero, trepidasse ? Etiam si absolutus fuero, causam dixisse ? Nullius metus tam gratus est finis, ut non gratior sit solida et inconcussa securitas. Opta, ut reddere mihi beneficium possis, cum opus erit, non, ut opus sit. Si esset in tua potestate, quod optas, ipse fecisses. Quanto
Abbreviated transcription (Latin):
Supiorẽ de facis et quod nefas ẽ bene meritoum ad pedes tuos mittis. Quanto
sarius ẽ. bonesta uoluntate debere. quam ratione ꝑmalam solũe: Si inficia¬
ipins ud̾ acceperas minus peccares. Nlichil enim nisi ad̾ dederas admiteres.
Nuncius illũ subicitib iactura rerum suarum. ⁊ status mitatione inio de¬
uocare ut insfraliñ ficia sua iaceat. Gratum temptabo coram eo ciu ꝑdesse uis.
Spri uotum tustud uocas qd̾ int̃gratum ⁊ mimicum pocest dnuose qo
nidubites. aduersarium ⁊ hostem fecisse. Si extremataceam uo. hostes quoq
oprauerunti caꝑe quasdam urbes ut seruarent. ⁊ uincere quosdam ut igno¬
scerent Nec ideo ñ bostilia uota. inquib quod mitissimums̃. p̃ crudelicao¬
temiuenit. Deniq qualia eẽ uidicas uota que nemominus t̃ uolet qua his
ꝓ quo funt succedere. Pessime cum eoagis aͥiiuis adhis noceri auit succiitn.

Expanded text:
Superiorem te facis et, quod nefas est, bene meritum ad pedes tuos mittis. Quanto Superiorem te facis et, quod nefas est, bene meritum ad pedes tuos mittis. Quanto satius est honesta voluntate debere, quam rationem per malam solvere ! Si infitiareris, quod acceperas, minus peccares ; nihil enim, nisi quod dederat, amitteret. Nunc vis illum subici tibi, iactura rerum suarum et status mutatione in id devocari, ut infra beneficia sua iaceat. Gratum te putabo ? Coram eo, cui prodesse vis, opta! Votum tu istud vocas, quod inter gratum et inimicum potest dividi, quod non dubites adversarium et hostem fecisse, si extrema taceantur ? Hostes quoque optaverunt capere quasdam urbes, ut servarent, et vincere quosdam, ut ignoscerent, nec ideo non hostilia vota, in quibus, quod mitissimum est, post crudelitatem venit. Denique qualia esse iudicas vota, quae nemo minus tibi volet, quam is, pro quo fiunt, succedere ? Pessime cum eo agis, cui vis a dis noceri, a te succurri,
Abbreviated transcription (Latin):
ñ si uulneras ut sanandus sim. Numquam cicatrix nisi collocata uulnera¬
ti placuit. quod ita coisse gaudemus. ut non fussem alienus. Si hoc ei op¬
tares cuius nullum bñficium haberes inhumanum erat uotum. quantũ
inhumanius ei optas cui bñficium debes. Simul inquit ut possem ferre
illi opem opem. Ptimum ut te inmedia parte uotitui occupem iam ingratꝰ
es. Nondum audio quud illi uelis p̃stare. scio qͥd illum uelis pati. Sollicitudi¬
nem illiet metum ⁊ mauis aliquod imp̃caris malũ. Opias ut ope indigeat.
hoc contra illum ẽ. Optas ut ope tua indigeat. hoc ꝓ te ẽ. ñ succuriere uis
il s soluere. Qui sic ꝓꝑat. solui uult ñ soluere. Itaquod unum in uoto
tuo honestũ uideri poterat. ipsum turpe & ingratum ẽ nolle debere. Optas
enim ñut tu facuitatem habeas referendȩ grẽ.s ut ille necessitatẽ implorandȩ.

Expanded text:
non, si vulneras, ut sanandus sim. Numquam cicatrix nisi conlata vulnernon, si vulneras, ut sanandus sim. Numquam cicatrix nisi conlata vulneri placuit, quod ita coisse gaudemus, ut non fuisse mallemus. Si hoc ei optares, cuius nullum beneficium haberes, inhumanum erat votum ; quanto inhumanius ei optas, cui beneficium debes ! Simul," inquit, " ut possim ferre illi opem, precor." Primum, ut te in media parte voti tui occupem, iam ingratus es ; nondum audio, quid illi velis praestare, scio, quid illum velis pati. Sollicitudinem illi et metum et maius aliquod imprecaris malum. Optas, ut ope indigeat : hoc contra illum est ; optas, ut ope tua indigeat : hoc pro te est. Non succurrere vis illi, sed solvere : qui sic properat, solvi vult, non solvere. Ita, quod unum in voto tuo honestum videri poterat, ipsum turpe et ingratum est, nolle debere; optas enim, non ut tu facultatem habeas referendae gratiae, sed ut ille necessitatem implorandae.
Abbreviated transcription (Latin):
orum ueiria ueniuint. eum satiuis siut uelcessare. gaaos ꝑsceluis ofitu
sorum qurria n enuro sit gubernator ad hs temoestacel infestissitnas
uos uiastiuentinuon fusac astris fossas subito ere etus comy leas enaluus¬
quo maiore cum gła reb lassis ꝓfligatisq succurrat: Omnes istibñficia sua
detestabiliu aducunt. qui deos contra eum aduocant.eui ipsi ad futuri sunt.
llos sterni quam egͥi uolunt. In humana ista ꝑuersȩ grati. animi natu
ẽ. contra eum optare cui honeste de eẽ ñ possis. Non nocet inqͥt illi uatũ meum.
quia simul opto ⁊ꝑiculum ⁊ remedium. ħ oc dicis ñ nichilte pecrare. s minꝰ
quia simͦul opto remedio ꝑiculum optares. Nequitia ẽ. ut extrahas m̃gere.
e uertere ut suscites. ut emutas includere. N ẽ bñficium imuriȩ finis. Nec
unquam id detraxisse meritum ẽ. qd ipse qui detraxit intulerat. Non uulne¬
res me malo quam sanes. Potes inire grãm siquia uulneratus sum sanas.

Expanded text:
um iniuria veniunt, cum satius sit vel cessare, quam per scelus officio locum quaerere. Quid, si gubernator a dis tempestates infestissimas evis hostium circumfusa castris fossas subito impetu compleat et valluquo maiore cum gloria rebus lassis profligatisque succurrat ? Omnes isti beneficia sua detestabili via ducunt, qui deos contra eum advocant, cui ipsi adfuturi sunt, et ante illos sterni quam erigi volunt. Inhumana ista perverse grati animi natura est contra eum optare, cui honeste deesse non possis. " Non nocet," inquit, " illi votum meum, quia simul opto et periculum et remedium." Hoc dicis non nihil te peccare sed minus, quam si sine remedio periculum optares. Nequitia est ut extrahas mergere, evertere ut suscites, ut emittas includere. Non est beneficium iniuriae finis, nec umquam id detraxisse meritum est, quod ipse, qui detraxit, intulerat. Non vulneres me malo quam sanes. Potes inire gratiam, si, quia vulneratus sum, sanas,
Abbreviated transcription (Latin):
beat quis illum rogat et omnes alias impudentis animi uoces his ad stru
Non ideo de te minus meretur his cuius liberalitas ad te ⁊̃ dum negas
ꝑuenit. Cuiusq bñfitiorum uel hoc marimum ẽ. qd̾ ⁊̃ querenti daturus
est. Non uidesquem ad modum tenera. liberorum infantiam parentes ad
salubnum rerum patientiam cogant: flentuum coret aa decoauaeat. i
diligennum cuia fouent: Et ne m̃bralibertas in matura detorqrot tn
rectum eritura constringunt. ⁊ mor liberia studia in cuicant Nohib ton
more nolentib. Adultimum audacem inuentam frugaltati pudori. mo¬
nb bonis si parum sequitur coactam applicant. Ad olescentibr quoc a ciã
porentio sui. si emedia metu aut intemperanna reiciunt. eus aninoes
aeseruutus. łaq bñficiorum maxima sunt. que aparentib adarepuius. dũ
aut nescumas aut nolumus. his ingratis et cepudiantibi binici a ñ qrud

Expanded text:
beat! Quis illum rogat ? " et omnes alias impudentis animi voces his adstrue. beat! Quis illum rogat ? " et omnes alias impudentis animi voces his adstrue. Non ideo de te minus meretur is, cuius liberalitas ad te etiam, dum negas, pervenit, cuiusque beneficiorum vel hoc maximum est, quod etiam querenti daturus est. Non vides, quemadmodum teneram liberorum infantiam parentes ad salubrium rerum patientiam cogant ? Flentium corpora ac repugnandum diligens cura fovent et, ne membra libertas immatura detorqueat, in rectum exitura constringunt et mox liberalia studia inculcant adhibito timore nolentibus ; ad ultimum audacem iuventam frugalitati, pudori, moribus bonis, si parum sequitur, coactam applicant. Adulescentibus quoque ac iam potentibus sui, si remedia metu aut intemperantia reiciunt, vis adhibetur ac severitas. Itaque beneficiorum maxima sunt, quae a parentibus accepimus, dum aut nescimus aut nolumus. His ingratis et repudiantibus beneficia, non quia
Abbreviated transcription (Latin):
imꝑii conditio sit. Uide in quantum corꝑib. uagari liceat. que coherruit fi¬
ne terrarum. s in omnem paitem sui misit. Uide animi quantũ audeant
quem admodum soli aut nouerint deos aut querant. et iñtem in altum data in¬
diuina comitentur. Scies ñ ẽẽ hominẽ tumultuarium && incogitatum opus.
int̾ marima rerum suarum naturam nichil habet. quomagis gloriet᷑ aut
certe eiii glorietur. Quantus iste furor ẽ contro uersiam disnumeris fui
facere: Quomodo aduersus eos hic erit gratus. quib grã referri sine im¬
pendio ñ potest: Qui negar se ab his accepisse aquib cum inarime accepit.
qui et semper i aturi sunt. et numquam recepturi. Quanta autẽ ꝑuersitas
ob hoc alicui non debere quia ⁊̃ inficiantibñgnus ẽ: et continuationem ip¬
sam seriemq bñficium argum̃tum. uocare uecessario dantis. Nlolo sibi ha¬

Expanded text:
imperii condicio sit ; vide, in quantum corporibus vagari liceat, quae non coercuit fiimperii condicio sit ; vide, in quantum corporibus vagari liceat, quae non coercuit fine terrarum, sed in omnem partem sui misit ; vide, animi quantum audeant, quemadmodum soli aut noverint deos aut quaerant et mente in altum elata divina comitentur : scies non esse hominem tumultuarium et incogitatum opus. Inter maxima rerum suarum natura nihil habet, quo magis glorietur, aut certe, cui glorietur. Quantus iste furor est controversiam dis muneris sui facere ! Quomodo adversus eos hic erit gratus, quibus gratia referri sine impendio non potest, qui negat se ab iis accepisse, a quibus cum maxime accepit, qui et semper daturi sunt et numquam recepturi ? Quanta autem perversitas ob hoc alicui non debere, quia etiam infitianti benignus est, et continuationem ipsam sedemque beneficiorum argumentum vocare necessario dantis! "Nolo! Sibi ha
Abbreviated transcription (Latin):
quia t̃ si potiora ilissunt. inquȩ oruntur nos tam̃ in maiora itura
iuuant. Adrce quod erdestinoato uiuant. ideoq obligatisumus :
qui ñ inbñ ficum ignoeantium in eidimus. S hec quȩ accipimus
acrepturos sciertnt. Et quanquami. maius illis ꝓpositum sit. maior¬
q astus sui fruetus. quam seruare mortalia. tam̃ in nrãs quoꝙ utilo¬
rates apͥncipio rerum p̾missamens ẽ. Et ins. ordo mundo datus. ut arpa¬
uxat cui ram nr̃i ñ int̾ ulctina habitam. Dobemus parentib nr̃ĩs pietatẽ.
Oultiñ ies gigneront coiearant. Dii ñ possunt iuderi. nesscisse ⁊ uid
effeduri essent cum omnibus alim̃ta ꝓtinius ⁊ eriia ꝓuderiit. neceos
⁊ negligentiam penuere quib tam multa generabiant. Cogiauit nos
ante natura aiuam̃ fecit. Nec tam leue opus situm ut ulli potuertinus ex¬
aidere. ide quantum nobis ꝑiniserit. quam ñ intͣ homines human

Expanded text:
quia, etiam si potiora illis sunt, in quae oriuntur, nos tamen in maiora ituri quia, etiam si potiora illis sunt, in quae oriuntur, nos tamen in maiora ituri iuvant. Adice, quod ex destinato iuvant, ideoque obligati sumus, quia non in beneficium ignorantium incidimus, sed haec, quae accipimus, accepturos scierunt ; et quamquam maius illis propositum sit maiorque actus sui fructus, quam servare mortalia, tamen in nostras quoque utilitates a principio rerum praemissa mens est et is ordo mundo datus, ut appareat curam nostri non inter ultima habitam. Debemus parentibus nostris pietatem, et multi non, ut gignerent, coierant. Di non possunt videri nescisse, quid effecturi essent, eum omnibus alimenta protinus et auxilia providerint, nec eos per neclegentiam genuere, quibus tam multa generabant. Cogitavit nos ante natura, quam fecit, nec tam leve opus sumus, ut illi potuerimus excidere. Vide, quantum nobis permiserit, quam non intra homines humani
Abbreviated transcription (Latin):
ancta possideat. quẽ deinde pigra nox occupet. ⁊ ꝓfunda uorag
tot deos sorbeat. E st tanti ut tu coargueris. Iia concedere possumtibi ⁊̃ si
statuerunt que ñ mutarent. Itaq ñ possunt uideri facturi aliquid qͣm-¬
uis nolint. quia quicquid desinere non possint ꝑseuerare uoluerunt.
quam pͥmi consilii deospenitet. sine dubio stare illis ⁊ discere ñ in
contrarium ñ licet. S ñ obauduo quam quia uis sua illos inꝓposito te¬
net. nec inbecillitate ꝑmaneant. s quria ñlicet ob optimis aberrare
nsic ire deccetum ẽ. Inp̾ma autem illa constitutione cum uniuers a dispo¬
nerent. ĩ nr̃a uiderunt. rationẽq hominis haluerunt. Itaq ñ possunt
uiden sua tantum euise decurrere ⁊ explicare opiis suum. quia pars
oꝑis ⁊ nos sumus. Debemus gͦ ⁊ soli ilugiȩ ⁊ ceteris celestib im̃ficium

Expanded text:
; ignis cuncta possideat, quem deinde pigra nox occupet, et profunda vorago ; ignis cuncta possideat, quem deinde pigra nox occupet, et profunda vorago tot deos sorbeat." Est tanti, ut tu coarguaris, ista concidere ? Prosunt tibi etiam Statuerunt, quae non mutarent ; itaque non possunt videri facturi aliquid, quamvis nolint, quia, quidquid desinere non possunt, perseverare voluerunt, nec umquam primi consilii deos paenitet. Sine dubio stare illis et desciscere in contrarium non licet, sed non ob aliud, quam quia vis sua illos in proposito tenet ; nec imbecillitate permanent, sed quia non libet ab optimis aberrare et sic ire decretum est. In prima autem illa constitutione, cum universa disponerent, etiam nostra viderunt rationemque hominis habuerunt; itaque non possunt videri sua tantum causa decurrere et explicare opus suum, quia pars operis et nos sumus. Debemus ergo et soli et lunae et ceteris caelestibus beneficium,
Abbreviated transcription (Latin):
beo. Desmant inquit uelle. Hoc loco tibi oceurrat. Quis tam demens est
ut eam neget uoluntatemeẽ. cui ñ ẽ ꝑ iculum desmendi uertendiq se in
uim: Cum excliuerso nemo uideri debeat ȩque uelle. quameu
uoluntas usq eo certa est ut ȩt̃nasit: An si hiis quoq uult qui potest. statum
nolle. his non iuidebitur uelle in cuius naturam ñ cadut nolle. Agendum
inquit sipossunt resistant. Hocdicis omnia ista in gentibus int̾uallis de¬
ducta: ⁊ incustodiam uniuersi disposita stationes suas oeserant. subita cõ¬
isionererum sidera siderib incurrant. ⁊ ruptarerum concordic
nam diuina labantur. Contextꝰq uelocitatis citatissime in tot sȩcula
ꝓmissas uices. inmedio itinere distituat. ⁊ quȩ nunc alternis eunt redeuntq
oportunis libramaentis mundum exequo temꝑantia repentino conerem̃t᷑
incendio. ⁊ extant auarietate soluantur. atq eant inunum omnia

Expanded text:
beo. " Desinant," inquit, " velle." Hoc loco tibi illud occurrat : Quis tam demens est, ut eam neget voluntatem esse, cui non est periculum desinendi vertendique se in contrarium, cum ex diverso nemo aeque videri debeat velle, quam cuius voluntas usque eo certa est, ut aeterna sit ? An, si is quoque vult, qui potest statim nolle, is non videbitur velle, in cuius naturam non cadit nolle ? " Agedum," inquit, " si possunt, resistant." Hoc dicis : " Omnia ista ingentibus intervallis diducta et in custodiam universi disposita stationes suas deserant ; subita confusione rerum sidera sideribus incurrant, et rupta rerum concordia in ruinam divina labantur, contextusque velocitatis citatissimae in tot saecula promissas vices in medio itinere destituat, et, quae nunc alternis eunt redeuntque opportunis libramentis mundum ex aequo temperantia, repentino concrementur incendio, et ex tanta varietate solvantur atque eant in unum omnia
Abbreviated transcription (Latin):
uniuersis datur. debitorem me nego. quia michi quidem dedit. s ñ ꝓpt̾
me. Et q michi quidem sednesciens an daret michi. Nichilominus aliqͥd
michi dependondum sciam. qui adme quoꝙ cireumitulongo ꝑ uenit.
Ppt᷑ me debet factum ẽẽ qd̾ me obliget. Istoinquit modo. nec uune nee soli
quicquam debes. nonenim ꝓpt̾ te mouentur. Scuin inhos enone aat
at anuersa conseruent. i ꝓme mouentur. Mnuuersorum enm par

Expanded text:
universis datur, debitorem me nego, quia mihi quidem dedit sed non propter universis datur, debitorem me nego, quia mihi quidem dedit sed non propter me, et mihi quidem, sed nesciens, an mihi daret; nihilo minus aliquid mihi dependendum sciam, quia ad me quoque circumitu longo pervenit. Propter me debet factum esse, quod me obliget. " Isto," inquit, " modo nec lunae nec soli quicquam debes ; non enim propter te moventur." Sed cum in hoc moveantur, ut universa conservent, et pro me moventur ; universorum enim p
Abbreviated transcription (Latin):
blice. aut uiciniȩ aut ambitionis suȩ p̃stat. Et ꝓ hoc aliud quoddamrom-¬
modum expectat. Quam quod asingulis recepturus ẽ. Quid gͦ inquit
ch il hoc nomine singuli debebunt. quid indebeant. Debebunt autẽ. Non
tamquam ꝓprium bñfi cium. sed tamquam publice partem. nullam inquit
abuit cogitationẽ illo temporemei. quo umuersis ꝓderat. Noluit n
ꝓp̾ e dare. nec in me direxit animum. Ita quare ei debeam qui me sibi ñ
substititit. cum facturus eẽt qd̃ fecit. Primum cum cogita uit gallis om¬
mbus ꝓdesse. ⁊ michi cogitauit ꝓdesse. Eramenim gallus. ⁊ me ĩ sine mea.
quam ꝓpatria conferam. Siquis patriȩ meȩ pecuniam crodat. non dicam
me illus debitorem. nec hoc es alaienum ꝓfitebor. aut candidatꝰ aus reus.
ad ex soluendum tam̃ hoc dabo portionem meam. Sic istius muneris. ꝗd̃

Expanded text:
publicae aut viciniae aut ambitioni suae praestat et pro hoc aliud quoddam compublicae aut viciniae aut ambitioni suae praestat et pro hoc aliud quoddam commodum expectat, quam quod a singulis recepturus est. " Quid ergo ? hil hoc nomine singuli debebunt ? " Quidni debeant ? debebunt autem non tamquam proprium beneficium, sed tamquam publici partem. " Nullam," inquit, " habuit cogitationem illo tempore mei, quo universis proderat ; noluit mihi civitatem proprie dare nec in me direxit animum ; ita quare ei debeam, qui me sibi non substituit, cum facturus esset, quod fecit ? " Primum, cum cogitavit Gallis omnibus prodesse, et mihi cogitavit prodesse ; eram enim Gallus et me etiam si non mea, , sed tamquam pro patria conferam. Si quis patriae meae pecuniam credat, non dicam me illius debitorem nec hoc aes alienum profitebor aut candidatus aut reus ; ad exsolvendum tamen hoc dabo portionem meam. Sic istius muneris, quod
Abbreviated transcription (Latin):
asꝑsimus. In optimis uero artibus que uitam aut conseruant. aut excolunt.
qui nichilse plus existimat debere. Quam pepigit ingratus ẽ. Adice quod taliũ
studiorum traditio iniscet animos. Hoc cum factum ẽ tam medico quam p̃¬
ceptorex̾tum ope. soluitur.: animi debetur. Platon cum flumen naue taanssis¬
ses i nes ab illo qiuequam portior ȩregisset. honori hoc suo datum credens de
positiuom idli apud platonem ossicium. Deinde paulo post cum alium atq alum
sfacilendemu sedui itate ttansueheret. negauit illi iam apud platonem positũ
effic uuii i namur tbi debeam aliquid ꝓ eo qd p̃stas. debes ñ tantum mmebiip̃¬
eiumde: folusim q uod cum omnib debeo Negas inquit nullum dare bnfi¬
boni facit bñficuum nondat. Facit enim aut suasausa: aut utiq ñ meaꝰ
d summam neipse quidem bñficium se michi. uidicat. dare. s aui

Expanded text:
corollarium adspersimus. In optimis vero artibus, quae vitam aut conservant aut excolunt, corollarium adspersimus. In optimis vero artibus, quae vitam aut conservant aut excolunt, qui nihil se plus existimat debere, quam pepigit, ingratus est. Adice, quod talium studiorum traditio miscet animos ; hoc cum factum est, tam medico quam praeceptori pretium operae solvitur, animi debetur. Platon cum flumen nave transisset nec ab illo quicquam portitor exegisset, honori hoc suo datum credens dixit positum illi esse apud Platonem officium; deinde paulo post, cum alium atque alium gratis eadem sedulitate transveheret, negavit illi iam apud Platonem positum officium. Nam ut tibi debeam aliquid pro eo, quod praestas, debes non tantum mihi praeomnibus solvam, quod cum omnibus debeo. " Negas," inquit, " ullum dare benefi. Aliquid boni facit, beneficium non dat ; facit enim aut sua causa aut utique non mea ; ad summam ne ipse quidem se mihi beneficium iudicat dare, sed aut rei
Abbreviated transcription (Latin):
Inturbamultorum inuocantium. ego illi potissima curatio fu. Tantum ali-¬
is uacauit. quantum mea ualitudo ꝑmiserat. Hiuc ego ñ tamquam medico.
s tamquam amico obligatus sum. Alt̾ rursus docendo. ⁊ ad laborem ⁊ tedium
tulit. p̃ter illa quȩ ap̃cipientib in cominune dicuntur. aliqua instillauit. ac
tradidit hortando bonam idolem erexit. ⁊ modo laudibiis ad fecit aminum. mo-¬
do ad monitionib disscussit desidiam. Tum in genium latens ⁊ pigrum. in¬
iecta ut ita dicam manu extraxit. Nec quȩ sciebat maligne dispensauit. qd̾ diuti¬
us eẽt necessarius. S cupit si posset unuiersa transfundere. Ingratus sum nisi illũ
intergratussimas necessicudines diligo. Sordidissimorum quoq artificiorum
institutorib supͣ constitutum aliquid ad iecimiis. si nobis illorũ oꝑa enixior
uisa ẽ. Et gubernatori et opifici uilissime mercis. ⁊ indiem locanticorollariũ

Expanded text:
in turba multorum invocantem ego illi potissima curatio fui ; tantum aliin turba multorum invocantem ego illi potissima curatio fui ; tantum aliis vacavit, quantum mea valetudo permiserat : huic ego non tamquam medico sed tamquam amico obligatus sum. Alter rursus docendo et laborem et taedium tulit ; praeter illa, quae a praecipientibus in commune dicuntur, aliqua instillavit ac tradidit, hortando bonam indolem erexit et modo laudibus fecit animum, modo admonitionibus discussit desidiam ; tum ingenium latens et pigrum iniecta, ut ita dicam, manu extraxit ; nec, quae sciebat, maligne dispensavit, quo diutius esset necessarius, sed cupit, si posset, universa transfundere : ingratus sum, nisi illum inter gratissimas necessitudines diligo. Sordidissimorum quoque artificiorum institoribus supra constitutum aliquid adiecimus, si nobis illorum opera enixior visa est ; et gubernatori et opifici vilissimae mercis et in diem locanti manus suas
Abbreviated transcription (Latin):
nitote pubiuta ꝓpiugnacii a babituris exettaturis faber. quio indien merent
Infinitum erit silatuis exempla conquiram. quib appareat paruo magno consta-
de defungor. quia exmedico ac p̃ceptore in amicum transeunt. ⁊ nos ñ arce. qͣmͣ
num tangit. ⁊ me int̾ eos quosꝑambulat ponit. sine ullo affectu. facienda aut
uitanda p̃cipiens. nichil ampluis debeo. quia me ñ tamquam amicum uidet.
s tamquam imꝑatorem. Nep̃ceptorem quid̾̃e habeo. Cur uenerer sune ingrege di-¬
scipulorum habuit : si ñ putauit dignum ꝓpͥa ⁊ peculari cura. si num quam in me
gͦ ẽ  quare istis multum debeamus : non quia pluris ẽ. quod uendiderunt. quam
emimus. S quia nobis ipsis aliquid p̃stiterunt. Iue magis p̾pendit qmͣ medico
necesse ẽ. ꝓ me ñ ꝓfama artis extimuit. Nonfuit contentus remedia monstra
re ⁊admouit. Interea sollicitus ad sedit. ad suspecta tempora occurrit. Nullũ
ministerium illi oneri. uullum fastidio fuit. Gemitus meos ñ securus audiuit

Expanded text:
itate publica propugnacula habituras excitaturus faber quid in diem mereat. Infinitum erit, si latius exempla conquiram, quibus appareat parvo magna constarede defungor ? Quia ex medico et praeceptore in amicum transeunt et nos non arte, quam num tangit et me inter eos, quos perambulat, ponit sine ullo adfectu facienda aut vitanda praecipiens, nihil amplius debeo, quia me non tamquam amicum videt, sed tamquam imperatorem. Ne praeceptorem quidem habeo cur venerer, si me in grege discipulorum habuit, si non putavit dignum propria et peculiari cura, si numquam in me xcepi. Quid ergo est, quare istis multum debeamus ? Non quia pluris est, quod vendiderunt, quam emimus, sed quia nobis ipsis aliquid praestiterunt. Ille magis pependit, quam medico necesse est ; pro me, non pro fama artis extimuit ; non fuit contentus remedia monstrare : et admovit ; inter sollicitos adsedit, ad suspecta tempora occurrit ; nullum ministerium illi oneri, nullum fastidio fuit ; gemitus meos non securus audivit;
Abbreviated transcription (Latin):
uedam liberalis uirorum optime exercendi tan-¬
usui. Omnium tibi copiam faciam. tuilla uttumq tibi
iusum erit. aut ꝑagi iubeto. aut ad explicandum ordinẽ
ludorum incduci Inhis quoq si abire ꝓtimis uisseris. ñ
nichil actum erit. Nlam ⁊̃ quediscere suꝑuacuum ẽ. ꝓdest cognoscere. Ex
uultu gͥ tuopendebo. ꝓut ille suaserit michi. alia detinebo duitius alia
expellam. et capite agam. atͣ beneficium eripi possit. quesitum ẽ: Qui¬
dam negant posse. non enim res est sactio. Quomodo aliud ẽ muniis.
aluio i psa donatio aliud qui naiuigat aliud nauigatio. Et qreamieis
fine moibo eger. sit. non tam̃ idem ẽ. ȩger et morb ita alius ẽ benefieũ
ipsum aliud qd̾ adunum quemq nrm. beneficio ꝑuenit. Hand corporale
e̾ irritum ñ fit. Mati̾a uero euis huc ⁊ illuc iactatie. ⁊ donor ub
mutat. Itaq cum eripis. ipsa rerũ natura reuocareqd̾ sedit tĩ potest.
bñticia sua int̾rumpit. ñ rescindit. Qui moritur tac̃ morut eqratpo

Expanded text:
edam, Liberalis, virorum optime, exercendi tanusui. Omnium tibi copiam faciam ; tu illa, utcumque tibi visum erit, aut peragi iubeto aut ad explicandum ludorum ordinem induci. Quin his quoque, si abire protinus iusseris, non nihil actum erit ; nam etiam quae discere supervacuum est, prodest cognoscere. Ex vultu igitur tuo pendebo ; prout ille suaserit mihi, alia detinebo diutius, alia expellam et capite agam. An beneficium eripi posset, quaesitum est. Quidam negant posse ; non enim res est, sed actio. Quomodo aliud est munus, aliud ipsa donatio, aliud qui navigat, aliud navigatio, et, quamvis in morbo aeger sit, non tamen idem est aeger et morbus, ita aliud est beneficium ipsum, aliud quod ad unumquemque nostrum beneficio pervenit. Illud incorporale est, irritum non fit ; materia vero eius huc et illuc iactatur et dominum mutat. Itaque eum eripis, ipsa rerum natura revocare, quod dedit, non potest. Beneficia sua interrumpit, non rescindit : qui moritur, tamen vixit ;
Abbreviated transcription (Latin):
suscipit᷑. de aliqua re institutio. debet adefinitione ꝓficisci. ut in¬
telligatur quid sit id dequo disputectir.
mnis de officio duplex ẽ questio. Unum genꝰ ẽ. qd̾ ꝑtinet ad
finem bonorum. Alterum qͥd positũ ẽ inp̃ceptis. quib in ot̃ses
partes usus uite confirmari. ꝑ ossit. Stiꝑioris generis huiusmodi
st̃ exẽmpla. Omnia ne officia ꝑfecta sint. Ntũ quod officii. fecta¬
sint. aliud alio maius sił. ⁊ quȩ sint generis eiud̾e. Quorum autem
offitiorum p̃cepta traduntur. ea quanquam ꝑ tineant ad finẽ bonoꝵ.
cñ minus : io apparet. quia magis ad institutionẽ uitȩ communis.
spectare uidentur. De quib est nob̾ his libris explicandũ. Atqui ⁊̃ ali a
diuisio ẽ offitii. Nam ⁊ medium quodd̃a offitiũ dicit᷑ ⁊ ꝑfectum ꝑ fectum

Expanded text:
suscipitur de aliqua re institutio, debet a definitione proficisci, ut insuscipitur de aliqua re institutio, debet a definitione proficisci, ut intellegatur, quid sit id, de quo disputetur Omnis de officio duplex est quaestio: unum genus est, quod pertinet ad finem bonorum, alterum, quod positum est in praeceptis, quibus in omnis partis usus vitae conformari possit. Superioris generis huius modi sunt exempla: omniane officia perfecta sint, num quod officium aliud alio maius sit, et quae sunt generis eiusdem. Quorum autem officiorum praecepta traduntur, ea quamquam pertinent ad finem bonorum, tamen minus id apparet, quia magis ad institutionem vitae communis spectare videntur; de quibus est nobis his libris explicandum. Atque etiam alia divisio est officii. Nam et medium quoddam officium dicitur et perfectum. Pe
Abbreviated transcription (Latin):
tem summum bonum statuens. eẽ certe nullo modo potest. Que
quanquam ita sint inꝑinptu ut res disputatione ñ egeat. tñ st̃ a nob
alio loco disputata. Haec disciplinȩ gͥ si sibi consentaneȩ uelint eẽ¬
ũ de offitio nichil queant̃ dicẽ. neq ulla offiti p̃cepta. firma sta-¬
bilia. coniuncta nature tradi possunt. nisi autab is quisolum. aut
ab his qui maxime honestatẽ. ꝓpt̾ sedicant᷑ eͤx petendam. Ita ꝓpria
pyiehonis erilli. iamprid̾e explosa sententia ẽ. qui tñ haberent uis
suum disputandi de offitio. si rerum aliquem dilectum reliquissẽt.
inquestione po tissimum stoicos. ñ ut int̃pretes. s ut solemꝰ efontib
eoꝵ. iudicio. arburioq nr̃o. quantummͦ quoq uidebit᷑. hauriemus. Pla¬
cet gͥ quo omnis disputatio de officio futura ẽ. ante definire qͥd sit
officium. quodapan etio p̃t̾inissum ẽẽ miror. Omnis enim q̃ arauoe

Expanded text:
tem summum bonum statuens esse certe nullo modo potest. Quae tem summum bonum statuens esse certe nullo modo potest. Quae quamquam ita sunt in promptu, ut res disputatione non egeat, tamen sunt a nobis alio loco disputata. Hae disciplinae igitur si sibi consentaneae velint esse, de officio nihil queant dicere, neque ulla officii praecepta firma, stabilia, coniuncta naturae tradi possunt nisi aut ab iis, qui solam, aut ab iis, qui maxime honestatem propter se dicant expetendam. Ita propria est m Aristonis, Pyrrhonis, Erilli iam pridem explosa sententia est; qui tamen haberent ius suum disputandi de officio, si rerum aliquem dilectum reliquissent, e et hac in quaestione potissimum Stoicos non ut interpretes, sed, ut solemus, e fontibus eorum iudicio arbitrioque nostro, quantum quoque modo videbitur, hauriemus. Placet igitur, quoniam omnis disputatio de officio futura est, ante definire, quid sit officium; quod a Panaetio praetermissum esse miror. Omnis enim, quae a ratione
Abbreviated transcription (Latin):
disputara latissime. Patere uident᷑ eaq̃ de officus tradita ab illis ⁊ p̃cepta st̃.
suuila eñ uitȩ pars. neq publicis neꝙ pͥuatis. necy forensib neqi domesticis
inreb. neq sitecũ agas qͥd. neꝙ si cũ altero contralias nacare officio pot̃.
In eod excolendo sita uita est honestas om̃is. ⁊ negligendo iuupitudo.
Pttp hec qiuidẽ q̃stio communis. est om̃um philosophoꝵ. Quis ẽ enĩ
qui nullis offittĩ p̃cȩptis tradendisphilosophum. seaudeat dicẽ: s st̃
p̃ uedlei dis cipline.q̃ ꝓpositis bonorum tmalorum finib offitium om̃e
e uen ant. nam qui suminum. bonum sic instituit. ut nichil habeat
cum urtute coniunctũ. Idꝙ suis comodis ñ honestate metinir.
Hic sibi ipse consentiat. ⁊ ñ int̾dũ natura e bonitate iuncat᷑. neq
amicitiam colere poss to. nec iusticiam. nec lib̾tatem liberalitatem.
fortis uei dolorem summũ malum iudicans. Aut tẽꝑans uolupta¬

Expanded text:
ab illis et praecepta sunt. Nulla enim vitae pars neque publicis neque privatis neque forensibus neque domesticis in rebus, neque si tecum agas quid, neque si cum altero contrahas, vacare officio potest, in eoque et colendo sita vitae est honestas omnis et neglegendo turpitude. Atque haec quidem quaestio communis est omnium philosophorum; quis est enim, qui nullis officii praeceptis tradendis philosophum se audeat dicere? Sed sunt non nullae disciplinae, quae propositis bonorum et malorum finibus officium omne pervertant. Nam qui summum bonum sic instituit, ut nihil habeat cum virtute coniunctum, idque suis commodis, non honestate metitur, hic, si sibi ipse consentiat et non interdum naturae bonitate vincatur neque amicitiam colere possit nec iustitiam nec liberalitatem; fortis vero dolorem summum malum iudicans aut temperans volupta
Abbreviated transcription (Latin):
dudenite plausus ereitant᷑. ẽ enĩ digna ꝑsona oratio. S poecȩ quio
queq deceat. expsona indicabunt. Nlobis auit ꝑ sonã imposuit ipsa
nata magna cũ excellentia p̃stantiaq antiuãtum. reliquarũ. Quo cura poe¬
te umagna uanetate ꝑsonarum t̃ uitiosis qͥd conueniat ⁊ quid deceat n geti

Expanded text:
dicente plausus excitantur; est enim digna persona oratio. Sed poëtae, quid dicente plausus excitantur; est enim digna persona oratio. Sed poëtae, quid quemque deceat, ex persona iudicabunt; nobis autem personam imposuit ipsa natura magna cum excellentia praestantiaque animantium reliquarum. Quocirca poëtae in magna varietate personar
Abbreviated transcription (Latin):
dam. decorũ intelligimus. qd̃ moĩ honestate. uersat᷑. ⁊ aliud huio sub-¬
iectũ. qd̃ ꝑtinet. ad singulas partes honestatis. Atq illud suꝑiꝰ sic fere
defiiri solet. Decoꝵ. id ẽẽ qd̾ ꝯsentaneũ sit homiins excesłentiȩ. meor
in quo natura eiꝰ aceliquis animantib differat. cue aut pars subiecta
genĩs ẽ. eã sic desiniunt ut id decoꝵ uelintẽe. stuodita natiuȩ omn-¬
sentaneũ sit. ut in eo moderatio ⁊ tẽperantĩa appareat. cũ specie quadã
liberali. Hȩc ita intelligi possumꝰ existimare exeo decors qd̃ poete se-¬
cunt᷑. Dequo alio loco plura dicisolent. s ut tũ seruiare ilud poeta
qd deceat dicimꝰ. cũ id qd̾ quaq ꝑsona dignũ ẽ. ⁊ fit ⁊dicit᷑. Ut sit
pacus aut nuios dicerẽt. oderint dũ metuant. aut natis sepulero
ipse ẽ parens iuid ecoꝵ uidȩxet᷑. qd eos fuisse iustos accepimus. At atreo

Expanded text:
dam decorum intellegimus, quod in omni honestate versatur, et aliud huic subdam decorum intellegimus, quod in omni honestate versatur, et aliud huic subiectum, quod pertinet ad singulas partes honestatis. Atque illud superius sic fere definiri solet: decorum id esse, quod consentaneum sithominis excellentiae in eo, in quo natura eius a reliquis animantibus differat. Quae autem pars subiecta generi est, eam sic definiunt, ut id decorum velint esse, quod ita naturae consentaneum sit, ut in eo moderatio et temperantia appareat cum specie quadam liberali. Haec ita intellegi possumus existimare ex eo decoro, quod poetae sequuntur; de quo alio loco plura dici solent. Sed tum servare illud poëtas, quod deceat, dicimus, cum id, quod quaque persona dignum est, et fit et dicitur; ut, si Aeacus aut Minos diceret: óderint, dum métuant, aut: natís sepulchre ipse ést parens, indecorum videretur, quod eos fuisse iustos accepimus; at Atreo
Abbreviated transcription (Latin):
inre qͥo sit ueri uideri ⁊ tueri decet. cont᷑q falli. errore. labi. decipi.
tam dedecet. qm delirare ⁊ m̃te eẽ captũ. ⁊ uista oia decora st̃. in¬
iusta cõt᷑. ut turpia sic indecora. Similis ẽ. ratio fortitudinis. Quod
etũ uirilit̃ aminoq magno fit. id dignũ iuro ⁊ decoꝵ uidet᷑. Quod
contͣ id ut turpe sic indecorũ. Quare ꝑtinet quide adomnẽ ho¬
nestatẽ hoc qd̃ dico decoꝵ.⁊ ita ꝑtinet. ut ñ recondita quasa ratioẽ
cernat᷑. s fit inꝓmptu. E st enim quiddam idꝙ intelligit᷑ inom̃ iui-¬
tute qd̃ deceat. qd cogitatione magis auirtute potest qͣm re separari.
ut uenustas ⁊ pulcͥtudo corꝑis secermi ñ potest. aualinidine. sic hoc de
quoloquim decoꝵ totu illus quid̾e e. comiurtute contulii. ħ inte ico¬
gitatioẽ. distinguit᷑. Est aũ eiꝰ descriptio duplex. Nam ⁊ generale qͥd̃¬

Expanded text:
in re quid sit veri videre et tueri decet, contraque falli, errare, labi, decipi in re quid sit veri videre et tueri decet, contraque falli, errare, labi, decipi tam dedecet quam delirare et mente esse captum; et iusta omnia decora sunt, iniusta contra, ut turpia, sic indecora. Similis est ratio fortitudinis. Quod enim viriliter animoque magno fit, id dignum viro et decorum videtur, quod contra, id ut turpe, sic indecorum. Quare pertinet quidem ad omnem honestatem hoc, quod dico, decorum, et ita pertinet, ut non recondita quadam ratione cernatur, sed sit in promptu. Est enim quiddam, idque intellegitur in omni virtute, quod deceat; quod cogitatione magis a virtute potest quam re separari. Ut venustas et pulchritudo corporis secerni non potest a valetudine, sic hoc, de quo loquimur, decorum totum illud quidem est cum virtute confusum, sed mente et cogitatione distinguitur. Est autem eius discriptio duplex; nam et generale quod
Abbreviated transcription (Latin):
grauit᷑. animoseq iuiere. atex ⁊̃ simplicit̾. fid elit̾. uere hominum ainice:
sequit᷑ ut de iina reliqua parte honestatis. dicendũ sit. Inqua uerecun¬
dia ⁊ qͣsi quid̾a ornatiuł uitȩ. tẽperãntia ⁊ modestia om̃isq sedatio ꝑ¬
turbationimmtanimi. ⁊ rerũ modꝰ cerm̃t᷑. Hoc loeo continet᷑ id qͦd dici
olatiue dłecoꝵ põtest. S rece enim p̃rȩpon dr decoꝵ. Huiꝰ ius ea est ut
tabħonerto ñ queat separariꝰ. Nam ⁊ qd̾ decet honestũ ẽ ⁊ qd̾ honestũ ẽ¬
toecet. Qualis aut̃ differentia sit. honesti ⁊ decori. faciliꝰ intelligi qͣm
explanari potest. Quicquid ẽ. enim qd̃ deceat: id tum apparet. eum
ante gressa ẽ. honestas. Itaq ñ solum in hac parte honestatis. de qua
Nam ⁊ ratioe utiatq oratioẽ prudent᷑. ⁊ agere qd̾ agas. ꝯsiderate. oĩq

Expanded text:
graviter animoseque vivere atque etiam simpliciter, fideliter, ° vere hominum amice. graviter animoseque vivere atque etiam simpliciter, fideliter, ° vere hominum amice. Sequitur, ut de una reliqua parte honestatis dicendum sit, in qua verecundia et quasi quidam ornatus vitae, temperantia et modestia omnisque sedatio perturbationum animi et rerum modus cernitur. Hoc loco continetur id, quod dici Latine decorum potest; Graece enim pre/pon dicitur. Huius vis ea est, ut ab honesto non queat separari; nam et, quod decet, honestum est et, quod honestum est, decet; qualis autem differentia sit honesti et decori, facilius intellegi quam explanari potest. Quicquid est enim, quod deceat, id tum apparet, cum antegressa est honestas. Itaque non solum in hac parte honestatis, de qua Nam et ratione uti atque oratione prudenter et agere, quod agas, considerate omnique
Abbreviated transcription (Latin):
hȩc quid̾e hacteniis. Illud aut̃ sic est uidicandũ maximas geri
tes ⁊ maximuanuni ab his qui res . regant. qd̃ eaex ãministratio la¬
tissimẽ pateat ad plurimosꝙ ꝑtineat. E sse aũ magni anrmi ⁊ fie¬
use multos ñ inuita otiosa. qui aut inuestigarent. aut conarẽ¬
t᷑ magnaqued̾a seieq suarũ rerũ finib contierent. aut inr̃iee¬
ti intͤ philosophos ⁊ eos quirẽ.p. amministrarent. delectarent᷑
re sua familiari. Non eã quid̾e oĩ ratione exaggerantes.Neprex¬
cludentes ab eius ususuos. Potiusq ⁊ami. cis ĩꝑtientes ⁊ tei¬
.u. si quãdo usus eẽt q̃ pͥmũbene partasit. Nullo neq tubl q̃stu
neꝙ odioso: Tum qm plurimis modo dignis se utiłe p̃beat. De¬
inde augeat᷑ ratioẽ. diligentia parsimonia. Nec libidim potiꝰ luxurieq qͣm
liberalitati ⁊ benificientiȩ pareat. Hȩc p̃scͥpta seruantẽ. licet magnifice.

Expanded text:
haec quidem hactenus. Illud autem sic est iudicandum, maximas geri haec quidem hactenus. Illud autem sic est iudicandum, maximas geri res et maximi animi ab iis, qui res publicas regant, quod earum administratio latissime pateat ad plurimosque pertineat; esse autem magni animi et fuisse multos etiam in vita otiosa, qui aut investigarent aut conarentur magna quaedam seseque suarum rerum finibus continerent aut interiecti inter philosophos et eos, quire sua familiari, non eam quidem omni ratione exaggerans, neque exe udentes ab eius usu suos, potiusque et amicis impartientes, et reipub. si quando usus essct. quaeprimum bene parta sit, nulloque turpi quaestu, neque odioso: tum, quam plurimis, modo dignis, fe utilem praebeat: deinde augeatur ratione, diligentia parsimoma: nec libidini potius luxuriaeque, quam liberalitati et beneficentiae pareat. Haec praescripta servantem licet magnifice,
Abbreviated transcription (Latin):
nos geraimus sũmissus. Panetus quio̾e africãnum auditorẽ ⁊ familia¬
rẽ susi solirũ ait dicẽ. ut equos ꝓpt̃ suaicrebras contentiones prelioꝵ
ferocitate exultantes domitorib teadere soleant. ut his facilioribus
possint uti. Sio hom̃ines scd̃is reb ⁊ frenatos sibiq p̃fidentes. tãqm
rũ ratioĩs ⁊ abctrine duci oportẽ. ut ꝑspicerent reox humant
ĩbeculitatẽ. uarietatẽq fortũnȩ. Atq ⁊̃ insecundissimis reb maxime
ẽ utendũ consilio amicoꝵ. hisꝙ maior ⁊̃ quã ante tͥbuenda auctoritaᷤᷤ.
Isoeq tẽpotib eauendũ ẽ. ne assentatorib patefaciamus aures. nec ad¬
ulceri hos sinamꝰ. in quofalui facile ẽ. Tales enĩ nos ẽẽ putamꝰ ut uire
laudem. E xquo naseunt innumerabilia pecc̃a. cũ hoiẽs infiati opi-¬
nomibus turpit intident᷑. ⁊ inmaximis uersantur errorib Sed

Expanded text:
nos geramus summissius. Panaetius quidem Africanum, auditorem et familianos geramus summissius. Panaetius quidem Africanum, auditorem et familiarem suum, solitum ait dicere, ut equos propter crebras contentiones proeliorum ferocitate exsultantes domitoribus tradere soleant, ut iis facilioribus possint uti, sic homines secundis rebus effrenatos sibique praefidentes tamquam in gyrum rationis et doctrinae duci oportere, ut perspicerent rerum humanarum imbecillitatem varietatemque fortunae. Atque etiam in secundissimis rebus maxime est utendum consilio amicorum iisque maior etiam quam ante tribuenda auctoritas. Isdemque temporibus cavendum est, ne assentatoribus patefaciamus auris neve adulari nos sinamus, in quo falli facile est; tales enim nos esse putamus, ut iure laudemur; ionibus turpiter irridentur et in maximis versantur erroribus. Sed