comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quisq conscĩa accusante condempnatur
hoc autem totum ubi cognouimꝰ: Inuo¬
ce cataractarũ cuarũ .i. in sermone predi¬
catorum tuorum. Qui p̃dicatores ideo ca¬
taracte dicuntur. qr eis pluuiam doctrine
sti lantib cordis humani terra infundit᷑
Inuoce ergo cacaractarũ audiuimus. quod
sicut olĩ cassa non fuit in pecrantib cõmi¬
natio mortis. ita nũc quo cassa non erit
ĩpecrato ꝑseuerantib ꝯminatio dampna¬
tionis. Q romodo autem scimus qd̃ anciõ
ꝯminatio cassa non fuit: Omẽs iam ex¬
ꝑimento didicimus. quam nimis uerum
fu̾it quod peccanti homini olĩꝯminacus
est deus. Quomodo didicimus: Omĩa ee¬
celsa cua ⁊ fluctus tui suꝑ me transierunt
Sicut uolumina undarum suꝑ naufragũ
alia post alia ꝑcranseunt. ⁊obruũt. donec
conquassatum ⁊ cõfractum deorsum de¬
mergant. Sic pene ⁊ passiones uite hunt̾
suꝑ hoĩem mortalem alie atq alie cõqͣs¬
santes ⁊ confringentes ꝑtranseũt ⁊ tam¬

Expanded text:
sque conscientia accusante condemnatur. Hoc autem totum cognovimus. In voce cataractarum tuarum, id est in sermone praedicatorum tuorum. Qui praedicatores ideo cataractae dicuntur, quia eis pluviam doctrinae stillantibus, cordis humani terra infunditur. In voce ergo cataractarum audivimus quod sicut olim cassa non fuit in peccantibus comminatio mortis, ita nunc quoque cassa non erit in peccato perseverantibus comminatio damnationis. Quomodo autem scimus quod antiqua comminatio cassa non fuerit? Omnes jam experimento didicimus, quam nimis verum fuerit, quod peccanti homini olim comminatus est Deus. Quomodo didicimus? Omnia excelsa tua et fluctus tui super me transierunt. Sicut volumina undarum super naufragium alia post alia pertranseunt et obruunt, donec conquassatum et confractum deorsum demergant, sic poenae et passiones vitae hujus semper hominem mortalem aliae atque aliae conquassantes et confringentes pertranseunt, et tan
Abbreviated transcription (Latin):
ista uideantur aliũde alio hoĩes inuitantur
Sũt quedam alia que uon de celo uł de terra
produxit S desuꝑ celũ secũ affe̾ns suꝑ t̾ram
posuit. non deiciens ea s inclinans. necͥ terrã
ꝑea premens. s releuans. Que sunt ista oꝑa
domini: Domine audiui auditũ .t. ⁊ .t .c.o.¬

Expanded text:
invitantur. invitantur. Sunt quaedam alia quae non de coelo, vel de terra produxit, sed de super coelum secum afferens super terram posuit, non dejiciens ea, sed inclinans; nec terram per ea premens, sed relevans. Quae sunt ista opera Domini? Domine, audivi auditum tuum, et
Abbreviated transcription (Latin):
tis non irrũpant. qr deus qui pacis amator
cor turbatũ inhĩtare non potest. S qr tam
pacificam habitationem deus nõ inuenir
nisi ip̃e eamfacẽt. adiuuabit eam deus mane
diluculo. Mane tempestiue. diluculo. in luce.
Mane qr adiucor in oportunitatib. dilucło
qr ĩ cenebris oꝑari nescit. Adiunabit uolentẽ
qr nemo ĩuitus bonũ facit. Adiuuat ciuitatẽ
⁊ edificat ciuitatem. requiescit in ciuitate.⁊
Primũ uenite. Postea uidece. uosenĩ in ami¬
tenebͥs estis. ⁊ ibi oꝑa domini uidere nõ potes¬
tis. Uenite igitur ad lucem ⁊ uidece ꝑ lucem
quelux fecit in luce. Uidece oꝑa domini. Q̾
oꝑa dm̃i: Nũquid celũ ⁊ terram: Nou. S que
desuꝑ celum posita sũt suꝑ terram. Prim̃ . n.
celum deus ⁊ terram fecit. deide quedam in
celo ⁊ in terra de celo ⁊ t̾ra prodixeit. s ħ qͥa
t̾̃rena sũt ubiq terrarũ uideri possunt. nec ũ

Expanded text:
tis non irrumpant, quia Deus, qui pacis amator est, tis non irrumpant, quia Deus, qui pacis amator est, cor turbatum inhabitare non potest: sed quia tam pacificam habitationem Deus non inveniret, nisi ipse eam faceret, adjuvabit eam Deus mane diluculo. Mane, tempestive, diluculo, in luce. Mane, quia adjutor in opportunitatibus. Diluculo, quia in tenebris operari nescit. Adjuvabit volentem, quia nemo invitus bonum facit. Adjuvat civitatem, et aedificat civitatem, requiescit in civitate, et Primum venite, postea videte. Vos enim in tenebris estis, et ibi opera Domini videre non potestis. Venite igitur ad lucem, et videte per lucem; quae lux fecit in luce: videte opera Domini. Quae opera Domini? Nunquid coelum, et terram? Non, sed quae desuper coelum posita sunt super terram. Primum enim Deus coelum et terram fecit; deinde quaedam in coelo, et in terra de coelo, et terra produxit. Sed haec, quia terrena sunt ubique terrarum vider
Abbreviated transcription (Latin):
nob̾ est ꝑ imitationem deduxisti. uel
semitas nr̃as .i. perplexas ⁊ laboriosas uias
nr̃as. in quib pͥus sm̃ carnem ambulauimꝰ
a uia cua bona declinasti .i. remouisti. qͥa
amplius per illas non currimus postqͣm in
uia cua directi sumus. Humiliata est in¬
desideria. Beneautem pͥus anima ter nos
ĩpulũe humiliatur. ac deinde uenter ter.
conglutinatur in terra. qr nͥ prius anina
uanis se cogitationib subd̾et. nequaqͣm car¬
nem desid̾ia ĩmunda obligarent. S q pͥus
anima a uanitate uincitur. post modũ caro
ad ĩmundiciam glutinatur.
peciosus forma p̃ filiis hoĩm. rectitudo
oꝑis. diffusa  gracia in labiis tuis puri¬
tas predicatõnis. Propt̃ea bñdixit ce deus
iu eternũ. felicitas retributionis. Primũ bñ¬
ut bonũ ꝑficeretur. propter hoc benedixit
patitur. pax eius in tus non concurbatur.
felix ille qui talem ht̃ animam ita ĩ amore
dei solidatam. ut quecũq foris molestieper¬
strepant. tñ usq ad silenciũ interne quie¬

Expanded text:
el semitas nostras, id est perplexas, et laboriosas vias nostras, in quibus prius secundum carnem ambulavimus, a vita tua bona declinasti, id est removisti, quia amplius per illas non currimus, postquam in viam tuam directi sumus. CAP. LIV. De pdesideria. Bene autem prius anima in pulvere humiliatur ac demum venter conglutinatur in terra, quia nisi prius anima vanis se cogitationibus subderet nequaquam carnis desideria immunda obligarent, sed quia prius anima a vanitate vincitur, postmodum caro ad immunditiam glutinatur.peciosus forma prae filiis hominum , rectitudo operis: Diffusa est gratia in labiis tuis, puritas praedicationis. Propterea benedixit te Deus in aeternum, felicitas retributionis. Primum beneut bonum perficeretur; propter hoc benedixit, patitur, pax ejus intus non conturbatur. Felix ille, qui talem habet animam ita in amore Dei solidatam, ut quaecunque foris molestiae perstrepant, tamen usque ad silentium internae quie
Abbreviated transcription (Latin):
iniquitatem. qui si saltem in altero ꝑsist̾e̾t.
uniuersa uanitas non fuiss. uata fecisti¬
ꝑ que hõ ad deũ reuocatur. Illa ergo ñ qis¬
mirabłis deus qͣi non sua feat. quorum t.¬
admiratõ humanam mentem ab amore
ipĩus auertit. Illa aucem mirabilia q̃ hoĩẽ
ad amorem dei reuocant. qr nos suos faciũt
quodam singłari priuilegio sua diciposst̃.
¶uia gͥ suꝑius psalmista beatũ dꝑeerat qͥ
ad hunis mundi uanitatem non respicit.
uͥ fructuosa eẽ possit admiratõ. consequent̃
adiũgit dicens. Multa fecisti tu dñe deus

Expanded text:
iniquitatem; qui si saltem in altero persisteret, iniquitatem; qui si saltem in altero persisteret, universa vanitas non fuisset. CAP. XLVIr quae homo ad Deum revocatur. Illa ergo mirabilia Deus quasi non sua fecit, quorum admiratio humanam mentem ab amore ipsius avertit. Illa autem mirabilia quae hominem ad amorem Dei revocant, quia nos illius faciunt, quodam singulari privilegio ejus dici possunt. Quia igitur superius Psalmista beatum dixerat qui ad hujus mundi vanitatem non respicit, ubi fructuosa esse possit admiratio, consequenter adjungit: Multa fecisti tu, Domine Deus
Abbreviated transcription (Latin):
rupte ẽẽ dicunt᷑ nisi qr dei gracia nequaqͣm
nos usq ad lapsum ꝑcã deser̾et. si nõ prius
nr̃a ĩsipiencia deo in nob̃ hĩtanti diu impor¬
tuna fuiss. Qui cum ꝑ longam negligen¬
ciam nr̃am a nob reced̾e inuitus cõgitur.
statĩ cicatrices uulnerũ nr̃orũ non solũ per
praua desideria putresũt o usq ad opera¬
tionem pͣuam corrũpuntur Notum fac mͥ¬
ita ista presens breuis est. domine .f. me¬
mala 3. incerta .÷. Quia ĩcerta uii
dic deo Notum fac michi domine sinẽ meũ.
Qruia breuis ÷ dic deo. Ecce mensurabiles
posiusti . d .ii. ¶Uia mala est dic deo. Sub̾a
nimus. Alia ÷ uauitas quam in nob̃ inuisi¬
biliter sentimus. Ista ext̾iora uana sunt. qr
cũ incorruptionẽ labuntur spẽm suã ꝑdũt.
Anima aut̃ que ꝑ iniqͥtatem defluit mag̃
miserabili uanitate iustĩe decorem anitit.
uniũsa gͦ uanitas om̃is homo unnens. qr ⁊
foris per mortalitatem precerit. ⁊ incus per

Expanded text:
e dicuntur, nisi quod Dei gratia nequaquam nos usque ad lapsum peccati desereret, si non prius nostra insipientia Deo in nobis habitanti diu importuna fuisset? Qui cum per longam negligentiam nostram a nobis recedere invitus cogitur, statim cicatrices vulnerum nostrorum non solum per prava desideria putrefiunt, sed usque ad operationem pravam corrumpuntur. Cita ista praesens brevis est, mala est, incerta est. Quia incerta est, dic Deo: Notum fac mihi, Domine, finem meum. Quia brevis est, dic Deo: Ecce mensurabiles posuisti dies meos. Quia mala est, dic Deo: Substantia nimus; alia est vanitas quam in nobis invisibiliter sentimus. Ista exteriora vana sunt, quia cum in corruptionem labuntur, speciem suam perdunt. Anima autem quae per iniquitatem defluit, magis miserabili vanitate justitiae decorem amittit. Universa ergo vanitas omnis homo vivens, quia et foris per mortalitatem praeterit, et intus per
Abbreviated transcription (Latin):
nu ualida erudiri non poteram. utinam
iam nũc uel ip̃a mea cognitio michi sic
saꝑet quatinus preteritoꝵ dolorum ex¬
periencia a futura me iniquitate coher¬
ceret. S qi totiens post exꝑienciam ma¬
lorum desipuisse me uideo. ipõs adhuc
amaritudis gustus ꝑtimesco. Dicam
tñ ⁊ non sins dolore d̾icam. putruerũt s

Expanded text:
nu valida erudiri non poteram, utinam nu valida erudiri non poteram, utinam jam nunc vel ipsa mea cognitio mihi sic saperet, quatenus praeteritorum dolorum experientia a futura me iniquitate coerceret. Sed quia toties post experientiam malorum desipuisse me video, ipsos adhuc amaritudinis gustus pertimesco. Dicam tamen, et non sine dolore dicam: Putruerunt et
Abbreviated transcription (Latin):
indentionis. In futuro autem iustĩa eoꝵ
sua ab hũana laude abscondrint. uenien¬
te iudice iam secure pro eis in eterna cla¬
surgite postqͣm sederitis. qr tũc fructuosa
ibi erit ur̃a exaltatõ si pͥus uos in huius
uite yeilio sponte pp̃ deum humiliatis. Se
⁊ iudiciũ tuũ tamqͣm meridiem. Iustĩa
bonorũ opus uirtutis qd̃ facsunt. Iudici¬
um eorum ⁊ prenium uirtutis quod eli-¬
gunt Deusergo educet iustĩam scõrum
qñ manifestabit oꝑa uirtutũ que fece¬
runt educet iudicium qñ manifestabit
quale boni oꝑis sui p̃miũ elegerũt. ⁊ ideo
meridies .i. clarum lumen eduatur. quia
minor est omĩs claritas boni oꝑis clarita¬
te eterne recributionis.
Onsideranti michi huius
uersicłi uirtutem. non pocest
ram legenti esse incognitũ. qd totiens
ẽ patienti exꝑtũ. Sutinam michi uł ex¬
periencia cognitõm non ded̾it uł si alit̾
cognosc̾e non debueram. ip̃a potius cogni¬
tio data nõ sit Qd̾ si sic necẽ fuit ⁊ sñ ma¬

Expanded text:
intentionis. In futuro autem quasi lumen sua ab humana laude abscondunt, veniente judice jam secure pro eis in aeterna clasurgite postquam sederitis , quia tunc fructuosa ibi erit vestra exaltatio, si prius in hujus vitae exsilio sponte propter Deum vos humiliaveritis. Secium tuum tanquam meridiem . Justitia bonorum est opus virtutis, quod faciunt; judicium eorum est praemium virtutis, quod eligunt. Deus ergo educet justitiam sanctorum quando manifestabit opera virtutum, quae fecerunt; educet judicium, quando manifestabit quale boni operis praemium elegerunt. Et ideo meridies, id est clarum lumen educitur, quia minor est omnis claritas boni operis claritate aeternae retributionis.onsideranti mihi hujus versiculi virtutem, non potest jam legenti esse incognitum quod toties est patienti expertum. Sed utinam mihi, vel experientia cognitionem non dederit, vel si aliter cognoscere non debueram, ipsa potius cognitio data non sit. Quod si sic necesse fuit, et sine ma
Abbreviated transcription (Latin):
sit mea miseria. maior tñ est tua miscd̃ia
tulans de meis m̾cis confido. sz cuam mag¬
nificenciam horioro. Miserere mei .d.s. in.
foris: Intus ÷ mirabił deus. Si enĩ mira¬
bile ÷ qd̃ ad seru̾itutem fcm est: qd̾ ad yma¬
ginem fcm̃÷ quomodo mirabile non est: Mi¬
rabił deus in sanctis suis. Ne ergo illos foris
respicias Nam qd̃ foris ÷ miserabile .÷. quod
intus ÷ mirabile÷. Intus gͦ uide. ⁊ non mira

Expanded text:
sit mea miseria, major tamen est tua misericordia. sit mea miseria, major tamen est tua misericordia. tulans de meis meritis confido, sed tuam magnificentiam honoro. Miserere mei, Deus, secforis? Intus est mirabilis Deus. Si enim mirabile est quod ad servitutem factum est, quod ad imaginem factum est, quomodo mirabile non est? Mirabilis Deus in sanctis suis. Ne ergo illos foris respicias. Non quod foris est mirabile est; quod intus est, mirabile est. Intus ergo vide, et non mira
Abbreviated transcription (Latin):
Miserere mei deus. Non enĩaudeo dic̃e deus
meus. Deũ solũ modo agnosco. meũ non pre¬
sumo. Ego .n. perrando te perdidi inimicum
seqñdo a te recessi. malũ amando a bono elõ
audeo. accede̾ non p̾sumo. S tm̃ de longe
stans. ⁊ ad te uocem leuans cũ magna deuo¬
tione. cũ magna cordis contritione clamo ⁊
dico. Miserere mei deus. Dicant qͥ boni st̃
dicant qui mũdi sunt dicant qui puri sunt.
dicant qui familiares sunt. dicant qui filii st̾
qui h̾edes sunt dicant deus meus. Ego qui in¬
mundus sum. qui pollutus sum. qui abiect᷑
sum. qui longe sum. qui patrem deserui. qui
inimico me uendidi. qui in regionem longin¬
quam abii. qui ħ̾editatem mneam ꝑdidi. qͥ
sub̾am meam luxuriose uiuendo dissipaui.
ego non dicam deus meus. non dicam pater
ineus. S tm̃ modo miserere mei deus. fac d¬
me sicut unũ de m̾cennariis tuis. qr non
sum dignus uocari filius tuus. Miserere gͤ
mei deus smn̾ magnam inisericordia tuam.
Non dico sm̾ magnam miseriam meam.

Expanded text:
Miserere mei, Deus. Non enim audeo dicere: Deus meus; Deum solummodo agnosco, meum non praesumo. Ego enim peccando, te perdidi; inimicum sequendo, a te recessi; malum amando, a bono elonaudeo, accedere non praesumo. Sed tantum de longe stans, et ad te vocem levans, cum magna devotione, cum magna cordis contritione, clamo et dico: Miserere mei, Deus. Dicant qui boni sunt, dicant qui mundi sunt, dicant qui puri sunt, dicant qui familiares sunt, dicant qui filii sunt, qui haeredes sunt dicant: Deus meus. Ego qui immundus sum, qui pollutus sum, qui abjectus sum, qui longe sum, qui Patrem deserui, qui inimico me vendidi, qui in regionem longinquam abii, qui haereditatem meam perdidi, qui substantiam meam luxuriose vivendo dissipavi, ego non dicam Deus meus, non dicam Pater meus, sed tantummodo: Miserere mei, Deus. Fac me sicut unum de mercenariis tuis, quia non sum dignus vocari filius tuus . Miserere ergo mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam, non secundum magnam miseriam meam,
Abbreviated transcription (Latin):
latere. quem cũ latere non possum. Uolo u
int̾im me nescias. licet nõ ignorem qd̾ oĩa
scias. enmeo .n. simulq erubesco nomen edẽ
ꝑsonam designare. ⁊ qnͣto cibi familianor
ante dp̃am extiti. tantomag̃ nũc cõfũdor
post cłpam agnosa. Nougͦ dico cibi domine
miserere daiũd quemadinodũ alibi dixi. Me¬
mento dñe dauid: zomĩs mansuecudinis
euis. nec sic̃ alñ blandiens dr̃e consueueram
putro tuo. ñ saltem suo tuo aũ filio ancille

Expanded text:
latere quem tamen latere non possum. Volo ut latere quem tamen latere non possum. Volo ut interim me nescias, licet non ignorem quod omnia facias. Timeo enim simulque erubesco nomen edere, personam designare; et quanto tibi familiarior ante culpam exstiti, tanto magis nunc confundor post culpam agnosci. Non ergo dico tibi: Domine, miserere David: quemadmodum alibi dixi: Memento, Domine, David, et omnis mansuetudinis ejus . Nec sicut aliquando blandiens dicere consueveram, puero tuo non sal
Abbreviated transcription (Latin):
nec declinari potest qr ubiq est. Uidet ergo
nullũ omĩo excusationi siue defensiomi loc̃
ẽẽ. ⁊ idcirco ad solam nũam flagitandam
se conu̾tit dicens. Miserere. O quanta est
uirtus huiꝰ uerbi. M iserere. Ac si dicẽt. O
domine agnosco culpam meam. intelligo
reatum neum. scio quid feci. scio quid me¬
rui. non ignoro cum qus michi causã agi¬
tur. non ignoro quid ꝑro culꝑa mi hi ce¬
betur. uolo pcc̃m meum abscond̾e. Sed̃ cu
nosti omĩa. uolo resistere. s tu pores omĩa.
uolo effug̾e. s tu complecteris omia. Qd̃ gͦ
solũ restat de cefugio ad te fugio ipam
in iudicium cum seruo cuo. qr non iustifi¬
cabitur in conspectu tuo om̃is uiuens. ꝙͣto
mag̃ ego peccator ⁊ criminis reus: Non gͦ
peco ut iu diceris mecũ. s ut miserearisinei.
Miserere mei. Tu quis es: Edicito quid sis.
Cicius fortassis ad mĩam flectar si ꝑsonam
agnou̾o. sõ inquit dñe nen. S uolo ĩt̾im

Expanded text:
nec declinari potest, quia ubique est. Videte ergo nec declinari potest, quia ubique est. Videte ergo nullum omnino excusationi, sive defensioni locum esse; et idcirco ad solam misericordiam flagitandam se convertit, dicens: Miserere. O quanta est virtus hujus verbi miserere? Ac si diceret: O Domine, agnosco culpam meam, intelligo reatum meum, scio quid feci, scio quid merui, non ignoro cum quo mihi causa agitur, non ignoro quid pro culpa mihi debetur. Volo peccatum meum abscondere, sed tu nosti omnia. Volo resistere, sed tu potes omnia. Volo effugere, sed tu complecteris omnia, quod ergo solum restat, de te fugio ad te. Fugio iram, um cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens : quanto magis ego peccator, et criminis reus: Non ego peto ut judiceris mecum, sed ut miserearis mei. Miserere mei. Tu quis es? edicito qui sis. Citius fortassis ad misericordiam flectar, si personam agnovero. Non, inquit, Domine, non. Sed volo interim
Abbreviated transcription (Latin):
terrã posita sũt qr terrena ad pacem compo¬
nũt. prodigia sunt qr uenturi scłi gaudia
portendũt prodigia sũt. quia pater futurid
scłi. Suꝑ terram posita sunt qr prĩceps pacis.
Auferens bella. pacificaus hoĩem intus et ex¬
tra. ⁊ terram carnis dominio anime usq qͣ
subiciens. Arcum cont̾et. ⁊ confrĩget arma.
u̾sutias ⁊ machinaciones diaboli adnĩchi¬
lans. Scuta comburet igni. dura corda mol¬
liet igne sp̃c sci. Quibus patratis ⁊ pace ple¬
na reddita. exhortatoria uox sequitur. qua
om̃es uoluntarii ad uerũ bonũ ĩuitantur.
uacate ⁊ udete qm̃ ego sum dũs. Miseren
mei deus scd̃m magnam misericordiam tuã.
udite pecratores orantem pecratorem.
⁊ discite quałr uos pro pcãs urĩs orare
debetis. Audite quid dicit. Miserere mei deus.
Reus .n. ĩ c̃am ductus. considerat qd iudexsuꝰ
uec falli pot̃. qr sapiens est. nec corrũpi potest
qͥa iustusz. nec uinci pot̃ qr omĩpotens est.

Expanded text:
terram posita sunt, quia terrena ad pacem componunt; prodigia sunt, quia venturi saeculi gaudia portendunt. Prodigia sunt, quia Pater futuri saeculi. Super terram posita sunt, quia princeps pacis, auferens bella, pacificans hominem intus, et extra, ac terram carnis dominio animae usquequaque subjiciens. Arcum conteret, et confringet arma, versutias, et machinationes diaboli adnihilans. Scuta comburet igni, dura corda molliet igne Spiritus sancti. Quibus patruelis, et pace plena reddita, exhortatoria vox sequitur, qua omnes voluntarii ad verum bonum invitantur: Vacate, et videte quoniam ego sum Dominmei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam . Audite, peccatores, orantem peccatorem, et discite quia inter vos pro peccatis vestris orare debetis. Audite quid dicit: Miserere mei, Deus. Reus enim, in causam ductus, considerat quod judex suus nec falli potest, quia sapiens est, nec corrumpi potest, quia justus est, nec vinci potest, quia omnipotens est,
Abbreviated transcription (Latin):
ideo qnͣto manifestius prolata pͥoris gracie
bñficiũ ad memoriam reduc̃ent. tanco gra¬
uius sequentis cłpe reatũ accusarent. Laceo
igitur hec omĩa. Sileo. Dissimulo. abscondo.
ne forte aliqͥd eorũ cõmemiorans. ⁊ temag̃
iratũ redd̾em. ⁊ me mag̃ reũ demõstrarẽ.
uolo ĩtim ego nõ agnosci ut citius possis

Expanded text:
ta majoris gratiae beneficium ad memoriam reducerent, tanto gravius sequentis culpae reatum accusarent. Taceo igitur haec omnia, sileo, dissimulo, abscondo, ne forte aliquid eorum commemorans, et te magis iratum redderem, et me magi reum demonstrarem. Volo interim ego n
Abbreviated transcription (Latin):
cionem. In moncem ut alta credem. In caler¬
nacula ut fortia face̾m. Ad altare ut meĩm¬
molem. Mons ⁊ cab̾nacła de p̃senci. Altare
de futuro ubi plena caritas. ꝙ id̾oant. Ĩtro¬
ibo. ut ĩmoler ⁊ concempler ad altare .i. ad
deũ qui letificat iuuentutem meam. et
bene iuuentutem letificat uetustatem.n.
non letificat s contristat: Ad deum qui letit᷑
renouatur. Caro .ii. nr̃a que per mortemdis¬
soluitur. ĩ p̃senci uita non renouatur. Spc
autem iuuentutem suam ⁊̃ in hac uita re¬
nouare incipit. qñ ꝑ gram dei uircutibus
renouatis desideria uetusta deponit. Deus
gͦ nõ uetustatem nr̃am s ĩnuentutem le¬
tificat. qr quanco magis caroforis att̃itur
tantomagis mens interius spũali gau¬
dio consolatur. Ideo ĩquit conficebor tibi
in ꝙ̃thara. Quia tu leticiam nõ uetustatis
s iuuentutis .i. non gaudiũ carnis s sp̃t
diligis. ideo ⁊ ego carnem affligam. ⁊lau¬

Expanded text:
tionem. In montem ut alta crederem; in tabertionem. In montem ut alta crederem; in tabernacula, ut fortia facerem; ad altare, ut me immolem. Mons et tabernacula de praesenti, altare de futuro, ubi plena charitas, et ideo ait introibo ut immoler, et contempler ad altare, id est ad Deum, qui laetificat juventutem meam. Et bene juventutem laetificat; vetustatem enim non laetificat, sed contristat. Ad Deum, qui laetifrenovatur. Caro enim nostra, quae per mortem dissolvitur, in praesenti vita non renovatur. Spiritus autem juventutem suam in hac vita renovare incipit, quando per gratiam Dei virtutibus renovatis desideria vetusta deponit. Deus ergo non vetustatem nostram, sed juventutem laetificat, quia quanto magis caro foris atteritur, tanto magis mens interius spirituali gaudio consolatur. Ideo inquit, confitebor tibi in cithara. Quia tu laetitiam non vetustatis, sed juventutis, id est non gaudium carnis, sed spiritus diligis, ideo, et ego carnem affligam, et lau
Abbreviated transcription (Latin):
diendo ꝓficio. Ubi occłte mitũ innuit dũ se
⁊ bona agentem ⁊ mala patientem dicit.
Liud est iudiciũ sm̃ cãm. aliud saucta¬
sm̾i recributionem. Iomi ergo qui inpre¬
senti inter malos sunt. ⁊ tñ in causa eis unĩt
non sunt orant ut deus primũ corum cam
discernat ⁊ sic iudicet qr tunc nos saludri¬
ter in retributione ĩudicat. Si pͥus causam
nr̃am hͥ agente non scã discernat. Qruia
tues forcitudo mea. Ideo ꝑte. ab eis separi
peto qr cum eorum maliciam grauiter por¬
tem. non tñ ab eorum societat᷑e me per su¬
ꝑbiam ⁊ fiduciam uiriũ mearũ disiũgo
S differtur quod petitur. icco clamas. opare
nera. Illiũando misericors. Remunerando
uerax. Ip̃a duo deduxerũt me a malis me s
⁊ addiixerunt ad bonatua. Que bona: in
moncem in tabernacula. In montem duc¬
tus sum ꝑ fidem. In cabernacła ductus su
ꝑ operationem. Introibo ad altare per dilet¬

Expanded text:
adiendo proficio, ubi occulte meritum innuit, dum se adiendo proficio, ubi occulte meritum innuit, dum se et bona agentem, et mala patientem dicit.liud est judicium secundum causam, aliud secundum retributionem. Boni ergo, qui in praesenti inter malos sunt, et tamen in causa eis uniti non sunt, orant ut Deus primum eorum causam discernat; et sic judicet, quia tunc nos salubriter in retributione judicat, sic prius causam nostram hic a gente non sancta discernat. Quia tu es fortitudo mea. Ideo per te ab eis separari peto, quia cum eorum malitiam graviter portem, non tamen ab eorum societate me per superbiam et confidentiam virium mearum disjungo. Sed differtur quod petitur, ideo clamat. Quare nera, illuminando misericors, remunerando verax. Ipsa duo deduxerunt me a malis meis, et adduxerunt ad bona tua. Quae bona? In montem, in tabernacula. In montem ductus sum per fidem, in tabernacula ductus sum per operationem. Introibo ad altare per dilec
Abbreviated transcription (Latin):
iam ĩspe. qr iam qͣiͣfañ teneo. qd̾ faciendũ
sine dubitatione expecto. Qare oblitus
esmei: Animus amantis ⁊ pauentis ad di¬
u̾sa tapit᷑ nũc de promissione gloriatur
nũc de dilatione conqueritur nũc se derelic¬
tum pp̃ pondus cribulationis. nũc se suscep
tum propter fiduciam repromissionis. Qua¬
re oblitus es mei ꝰ paruulus delicatus patri
amanciirascitur. ⁊qi non ad omĩa nota d¬
respondet. ce ob̃liuione causatur. Enum̾at
⁊̃ mala que pacitur. ¶uaretristis incedo:
ꝙne uideatur suꝑflua tristicia. dũ affligit
me ĩquit inimicus. ⁊ qr sepe plus gauden¬
dũ qͣm tristandũ ⁊ in affuctione corporis.
eeaggerat cãm adungens ⁊̃ decrimenta uir¬
tutis. dum confriguntur ossa mea .i. uirtuce
destruũtur:. Postremo sũmam mali itrisio
tota societas ꝑ ĩnfamiam obfuscatur. hec
oĩa ꝑacior. dum ĩcedo .i. dũ in uia recta gͣ¬

Expanded text:
jam in spe, quia jam quasi factum teneo quod faciendum jam in spe, quia jam quasi factum teneo quod faciendum sine dubitatione exspecto. Quare oblitus es mei? Animus amantis et paventis ad diversa rapitur, nunc de promissione gloriatur, nunc de dilatione conqueritur, nunc se derelictum propter pondus tribulationis, nunc se susceptum gratulatur propter fiduciam repromissionis. Quare oblitus es mei? Parvulus delicatus patri amanti irascitur, et quia non ad omnia vota respondet, de oblivione causatur. Enumerat etiam mala quae patitur. Quare tristis incedo? et ne videatur superflua tristitia, dum affligit me, inquit, inimicus. Et quia saepe plus gaudendum quam tristandum est, in afflictione corporis exaggerat causam, adjungens etiam detrimenta virtutis, dum confringuntur ossa mea, id est virtutes destruuntur. Postremo summam mali addens irrisiontota societas per infamiam offuscatur. Haec omnia patior dum incedo, id est dum in via recta gr
Abbreviated transcription (Latin):
bris mortalitatis illucesc̾et. ⁊ id̾o int̾im ĩnoc¬
te uite huiꝰ mandauit canticũ eiꝰ .i. laudem
suam. ut si ĩ fucuro die eius mĩam percipe
laude non recedamus. Dignũ ⁊ .n. ut si in
gloria sua ꝓpicium eum habere uolumus
in nr̃a hunc miseria iustum predicemus.
Quia igitur peccauimt᷑. qr flagellũ sustine¬
mus. qr erepcionem expectamus. in pcc̃o n
conficeamur nr̃am cłpam. ĩflagello laude¬
mus eius iustĩam. ĩ ereptione speremus et
mĩam. Apud me orõ pro iniquitate. deo uitẽ
mee ĩ correptione. dicam deo susceptor m̃s
es. ĩ miseratione. Apud me orõ in secreco
in abscondito. Ideo in abscondico. quia pen
eam ĩ hoĩb s deo soli placere concupisco ⁊.
Deo uite mee: qr dum me foris flagellando i¬
mortificat. intus uiuificando aspitat. Dicam
deo in futuro cũ susceptus ad głam fu̾o setus
dicam. susceptor meus es. quod in dubio ꝯ¬

Expanded text:
bris mortalitatis illucesceret. Et ideo interim in nocbris mortalitatis illucesceret. Et ideo interim in nocte vitae hujus, mandavit canticum ejus, id est laudem suam, ut si in futuro die ejus misericordiam laude non recedamus. Dignum est enim ut, si in gloria sua propitium eum habere volumus, in nostra hunc miseria justum praedicemus. Quia igitur peccavimus, quia flagellum sustinemus, quia ereptionem exspectamus, in peccato confiteamur nostram culpam, in flagello laudemus ejus justitiam, in ereptione speremus ejus misericordiam. Apud me oratio, pro iniquitate, Deo vitae meae in corruptione, dicam Deo: Susceptor meus es in miseratione. Apud me oratio, in secreto in abscondito. Ideo in abscondito, quia per eam non hominibus, sed Deo soli placere concupisco; Deo vitae meae, quia dum me foris flagellando mortificat, intus vivificando aspirat. Dicam Deo, in futuro cum susceptus ad gloriam fuero securus, dicam: Susceptor meus es, quod in dubio c
Abbreviated transcription (Latin):
deus ꝑ p̃dicatores hoĩ mandat ut presentis
mortalitatis utilitatem agnoscens pro li¬
beracione sua futura libenter istas pena¬
licates suscipiat Hanc autem mĩam idõ in
parato animo suscipet quicquid in cribła¬
tione positus deutilitate tribulationis au¬
diret. Sequit sicut alia cñslatio ht̃ ⁊ noc¬
te declarauit subauditur ip̃am miscdiam.
Qd̾ .n. ĩ die .i.ĩ prosꝑitate de ucilitate humꝰ
ꝯmunis miserie uerbo docuit. Hoc in nocte
.i. in aduersitate ꝑ singłares quasdam tri¬
bulationes exemplo declarauit. Qualis
enim in futuro paciencie fructus sit sacis
ĩnotuit cum in presenti ⁊̃ uita non nũqm
quam necessarie sint tribulones. ostendit
ad ergo in die mandat in nocte declarat.
qr qd̾ ilbo dicitur. exꝑimiento comprabat᷑.
Uel sicut alia cranslatio ht̃. In die mãdauit
dñs mĩam suũ. ⁊ nocte cancicum enis. Qod
sic inclłigi pot̃. Mandauit hoc est ꝑ uintios
in die .i. cum claritas uite eterne pulsis tene¬

Expanded text:
Deus per praedicatores homini mandat, ut praesentis mortalitatis utilitatem agnoscens, pro liberatione sui futura, libenter istas poenalitates suscipiat. Hanc autem misericordiam parato animo susciperet quidquid in tribulatione positus de utilitate tribulationis audiret. Sequitur sicut alia Translatio habet: Et nocte declaravit, subauditur ipsam misericordiam. Quod enim in die, id est prosperitate de utilitate hujus communis miseriae verbo docuit hoc in nocte, id est in adversitate, per singulares quasdam tribulationes exemplo declaravit. Qualis enim in futuro patientiae fructus sit, satis innotuit, cum in praesenti etiam vita nonnunquam, quam necessariae sint tribulationes, ostendit. Quod ergo in die mandat, in nocte declarat, quia quod verbo dicitur, experimento comprobatur. Vel sicut alia Translatio habet: In die mandavitdiam suam, et nocte canticum ejus. Quod sic intelligi potest. Mandavit, hoc est per nuntios in die, id est cum claritas vitae aeternae pulsis tene
Abbreviated transcription (Latin):
expectat. Expecta ergo. ⁊ non solũ expecta
S expetans expecta .i. perseuerãs desid̾a.
⁊ desiderãs ꝑstuera. eẜ non fraudaberis de¬
siderio tuo. sicut ⁊ ille fraudatus non fuit
qui dominũ expectans eepectauit. Lit .n.
Cepectans expectani dñm ⁊ intendit m. ꝙ
exandiuit preces meas. ⁊ .e.d.ii.2.d .l. fe
bide ergo quõ iste expectauit. Cum p̃tib
expectauit. cum desiderio expectanit. ⁊ ꝙ
ip̃e tũc fecit. ħ tibi nũc p̃cipit. Nam cũ di¬
xiss subditus esto domino. statĩ adiũxit.
⁊ ora eũ. ut ⁊ subditus deo sis de te non pre¬
sumendo. ⁊ ores eius aupeilium expetendo.
Namquid est aliud deũ orare uisi mente
ħ siue illud. S cm̃ ora eum. qr iul aliud ã
te qͣm affectum bonũ exigit. qui tuam ne¬
cessitatem ⁊ te nõ loquente cognoscit. Cũ
gͦ oras. quem petas potius qmͣ qͥd petas
cogitare cibi dulce sit. ⁊ ip̃e quem petis qͥt¬
quid tibi petendũ fuerat prouidebit. sicut

Expanded text:
ta ergo, et non solum exspecta, sed exspectans exspecta, id est perseverans desidera, et desiderans persevera, et non fraudaberis a desiderio tuo, sicut et ille fraudatus non fuit, qui Dominum exspectans exspectavit. Ait enim: Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi. Et exaudivit preces meas, ide ergo quomodo ille exspectavit. Cum precibus exspectavit, cum desiderio exspectavit. Et quod ipse tunc fecerit, hoc tibi nunc praecipit. Nam cum dixisset, subditus esto Domino, statim adjunxit, et ora eum, ut et subditus Deo sis, de te non praesumendo; et ores, ejus auxilium expetendo. Nam quid est aliud Deum orare, nisi mente hoc, sive illud, sed tantum, ora eum, quia nil aliud a te quam affectum bonum exigit qui tuam necessitatem, etiam te non loquente, cognoscit. Cum ergo oras, quem petas potius quam quid petas cogitare tibi dulce sit; et ipse quem petis, quidquid tibi petendum fuerat providebit. Sicut
Abbreviated transcription (Latin):
erfecta hic nob̾ forma uiuendi pre¬
tus esto. ne male agendo precepta eius
despicias. deinde subditus esto ut adbona
agenda deuirib cuis non p̃sumas. Nam
et ille quo deo subiectus ẽẽ renuit quiali¬
quid sesua uirtute posse presumit. Sed
inquis michi. Si ħ ad obedĩam pertinet
ut nicħ ex me ẽẽ intłłigam. quid gͦ frustͣ
conor: Ouiescam potins ⁊ gepectabo do¬
minũ ut faciat qd suũ .÷. Optime dixisti.
Montes expectant durando. homines
expectare debent desiderando. Montes
pluuiam. hoĩes gr̃am. Monces ne ares¬
cant hoĩes ne pereant. Sicut in psalmo le¬
gitur. Expectans expectaui dñm ⁊ ĩten¬
dit mͥ. Qi enĩ durando expectat s deside

Expanded text:
erfecta hic nobis forma vivendi praetus esto, ne male agendo praecepta ejus despicias. Deinde subditus esto, ut ad bona agenda de viribus tuis non praesumas. Nam, et ille quoque Deo subjectus esse renuit qui aliquid de sua virtute posse praesumit. Sed, inquis mihi, si hoc ad obedientiam pertinet, ut nihil ex me esse intelligam, quid ergo frustra conor? Quiescam potius, et exspectabo Dominum ut faciat quod suum est. Optime dixisti. Montes exspectant durando; homines exspectare debent desiderando. Montes pluviam, homines gratiam. Montes ne arescant, homines ne pereant, sicut in psalmo legitur: Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi . Qui enim durando exspectat, sed deside
Abbreviated transcription (Latin):
inues iniqui qui temporalia bona
eternis preferunt. cuumm ĩ hac uita pros¬
perantur quasi in testimoniũ contna
electos surgunt. qr dum ip̃a sua felicita
te iusibilib nõ loquendo s prospando tes¬
timoniũ ꝑhibent iudiciũ bonorum qd̃e
eternis ⁊inuisibilibz bonis dant conuincẽ
student. Unde recte que ignorabam in¬
quit interrogabant me. mali .n. bonos de
presenti felicitate interrogant. qr cũ eis
dulcis sit mirantur qd̾ illi se ad appetitũ
eius non ĩclinant sz qr hec non dulas s
amara bonis est quicquid de eius laud̾e
ĩmediũ proferunt. hoc boni per experi

Expanded text:
nes iniqui qui temporalia bona aeternis praeferunt, cum in hac vita prosperantur, quasi in testimonium contra electos surgunt, quia dum ipsa sua felicitate de visibilibus non loquendo, sed prosperando, testimonium perhibent, judicium bonorum, quod de aeternis, et invisibilibus bonis dant, convincere student. Unde recte, quae ignorabam, inquit, interrogabant me. Mali enim bonos de praesenti felicitate interrogant, quia, cum eis dulcis sit, mirantur, quod illi se ad appetitum ejus non inclinant. Sed qui haec non dulcis, sed amara bonis est, quidquid de ejus laude in medium pro
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ingrederetur ⁊ pascua inuenirẽt pascuafo¬
ris in carne saluatoris. pascua intus in diuimi¬
tate creatoris. ⁊ saluator ⁊ creator unus imũ
gudiũ ess ⁊ in lacte carnis ⁊ in melle diui-¬
nitatis. Amen.¬
uplex ẽ uita anime alia qua uiuit in deo.
alia qua uiuit in carne: ubi uiuit ĩ sẽtit
ibi dolet cum leditur ⁊ gaudec cum fouetur
qr unus est locus gaudii ⁊ doloris. nec dolor
gͦ in carne uiuiuit: in carne sentiũt ⁊ ilłiꝰ
dolor carnũ grauis ÷. qr suaue erat gaudiũ
illius. Dolores u̾o anime nõ sentiunt quia
mortui sunt intus ubi uiu̾e debuerant ĩ deo
Idcirco cum leditur caro graue estimatur ab
illꝰ. ⁊ fugiũt quantũ possunt dolores illius.
uuluera autem anime ignorant prorsus. ꝙ
nõ querunt medicĩnam in illis. qr ibi sensum
doloris non hñt. Cum autem mortuus fuerit
sensus anime quo uiuit in carne: tũc uiuif¬
cari incipiet ille sensus quo sentiẽt semz ip̃am

Expanded text:
et ingrederetur, et pascua inveniret . Pascua foet ingrederetur, et pascua inveniret . Pascua foris in carne Salvatoris, pascua intus in divinitate Creatoris. Et Salvator et Creator unus unum gaudium esset et in lacte carnis, et in melle divinitatis. Duplex est vita animae: alia, qua vivit in Deo; alia, qua vivit in carne. Ubi vivit, ibi sentit; ibi dolet cum laeditur, et gaudet cum fovetur, quia unus est locus gaudii et doloris. Nec dolor vero in carne vivunt, in carne sentiunt; et illis dolor carnis gravis est, quia suave erat gaudium illius. Dolores vero animae non sentiunt, quia mortui sunt intus, ubi vivere debuerant in Deo. Idcirco, cum laeditur caro, grave existimatur ab illis, et fugiunt, quantum possunt, dolores illius. Vulnera autem animae ignorant prorsus, et non quaerunt medicinam in illis, quia ibi sensum doloris non habent. Cum autem mortuus fuerit sensus animae, quo vivit in carne, tunc vivificari incipiet ille sensus, quo sentiet semetipsam;
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃a deinde relinquamus ⁊ nos. Sic enĩ demũ
demonstrabitur nob̾ terra uisionis a domino.
in qua ip̃e uidebitur dñs quam in repmissio¬
nem posuit filiis lacte ⁊ melle manantem. Iac¬
te incontemplacõne humanitatis. melle in
contemplacione diuinitatis. Propterea enĩ
deus homo factus ⁊ ut totũ hominem in sebĩ
tis uideretur. s qd̾ sensu corporis perciperetur
non ess. ⁊ sustineret sensu carnis perpetuũ ob¬
probrium absencie creatoris. ⁊ ess in abiectio¬
nem semꝑ oberrans in creaturis ⁊ nõ attĩgens
ad creatorem suũ Ne igitur sensus carnis ĩ ho¬
mine obprobrium istud imꝑpetuũ portar sꝑq
merito illi dic̾etur ubi est deus cius si nũqͣm
ad creatoris sui contemplatõm admitteret᷑
assumpsit creator carnem que a sensu carnt᷑
in ip̃o uideretur ꝑ carnem. ut caruis cib eẽt lac
in contemplationem carnis. mentis cib mel
in contemplatõne diuinitatis. ⁊ egrederetur

Expanded text:
nostra, deinde relinquamus et nos. Sic enim demum nostra, deinde relinquamus et nos. Sic enim demum demonstrabitur nobis terra visionis a Domino, in qua ipse videbitur Dominus, quam in repromissionem posuit filiis, lacte et melle manantem: lacte in contemplatione humanitatis, melle in contemplatione divinitatis. Propterea enim Deus honorificatus est, ut totum hominem in se beatis videretur, sed quod sensu corporis perciperetur, non esset; et sustineret sensu carnis perpetuum opprobrium absentiae Creatoris, et esset in abjectionem semper oberrans in creaturis, et non attingens ad Creatorem suum. Ne igitur sensus carnis in homine opprobrium istud in perpetuum portaret semperque merito illi diceretur, Ubi est Deus tuus , si nunquam ad Creator is sui contemplationem admitteretur, assumpsit Creator carnem; quae a sensu carnis in ipso videretur per carnem, ut carnis cibus esset lac in contemplatione carnis, mentis cibus mel in contemplatione divinitatis. Et egrederetur
Abbreviated transcription (Latin):
De cognatione deire ⁊: hiis quem nodis
⁊ nobiscum orta sunt uiciĩs ab renũtiare
fuit em natiuitatem qua nati sumus. Pat
nati sumus. ⁊ uult uterq pater habitare
in alliis suis. Do̾abolus in filiisire: deus in
filiis grẽ. Quando ergo in ur chaldeorum
fuimus cor nr̃m domus dyaboli fuit. qm̃
ip̃e cunc in nob̾ hĩtauit ⁊ fuimus unũsi
filĩ beor. qd̃ dicitur hĩtantis i pelle: Non
enĩ hĩtare potest nͥ in pelle pater iste qr corda
carnalia amat. ⁊ in eis solum requiescic qui
sapiunt ea que sunt caruis. ⁊ ambulant scd̃n
carnem. Hec est pellis domus pacris nr̃ primi
de qua iubemur exire ip̃m uidel cor nr̃m et
desideria eius mala relinquere. Hoc est enĩ de
corde exire elongare a desideriis eius. ⁊ peregri¬
nari ab ip̃is. ut non sĩmus consensu ubi illa st̃
S pposito sanctitatis cendamus ad terram quã
monstrabit nob̾ deus ut pͥmũ pp̃deũ abiciam

Expanded text:
De cognatione exire, est iis, quae in nobis De cognatione exire, est iis, quae in nobis et nobiscum orta sunt, vitiis abrenuntiare. fuit, secundum nativitatem, qua nati sumus. Patenati sumus. Et vult uterque pater habitare in filiis suis. Diabolus in filiis irae, Deus in filiis gratiae. Quando ergo in Ur Chaldaeorum fuimus, cor nostrum domus diaboli fuit: quoniam ipse tunc in nobis habitavit, et fuimus universi filii Beor, quod dicitur habitantis in pelle. Non enim habitare potest nisi in pelle pater iste, quia corda carnalium amat, et in eis solum requiescit, quia sapiunt ea quae sunt carnis, et ambulant secundum carnem . Haec est pellis domus patris nostri primi, de qua jubemur exire, ipsum videlicet cor nostrum, et desideria ejus mala relinquere. Hoc est enim de corde exire, elongari a desideriis ejus, et peregrinari ab ipsis, ut non simus consensu, ubi illa sunt; sed proposito sanctitatis tendamus ad terram, quam monstrabit nobis Deus ut primum propter Deum abjiciamus
Abbreviated transcription (Latin):
deqͣ scriptũ ÷. Una ⁊ amica mea. columba
mea perfecta mea. ꝙ ille tunc alienꝰ erat
qr ĩn alieno erat. ⁊ uocatus est ut iñexir.
⁊ proximus fieret ⁊ dilectus ⁊ amĩcus. Ille
quidem iam cum dilectus erat. qr dilĩge¬
batur a quo uocabatur. s amicus nõ erat
qr non diligebat quem non cognoscebat:
Didõ non diligebatur qd̾ erat alienꝰ. S qd̾
futurus erat proximus amicus. Erat enim
tũc in ur chaldeorũ. in igne uidel ⁊ ĩcẽdio
demonũ. qd est concupĩa. ⁊ delectatõ ter.¬
tenorum. S ipm incendium fuscauerat illũ
⁊ nigrũ fecerat ut non ess amabilis. ⁊ iõ
uocabatur ut deicendio exiret. ⁊ uenĩret
in refrigerium ubi dealbari poss. ⁊ candid᷑
fieri ne semꝑess odibilis. Propterea dpeit
eei de terra tua ⁊ decognatione tua. et de
domo patris tui. ⁊ uem in terram quam
mõstrau̾o tibi. De terra exsre ⁊: ea que
foris possidentur terrena bona relinqu̾o.

Expanded text:
de qua scriptum est: Una est amica mea, columba de qua scriptum est: Una est amica mea, columba mea, perfecta mea . Et ille tunc alienus erat, qui in alieno erat, et vocatus est, ut inde exiret, et proximus fieret et dilectus et amicus. Ille quidem jam tum dilectus erat, quia diligebatur, a quo vocabatur; sed amicus non erat, quia non diligebat, quem non cognoscebat. Et ideo non diligebatur, quod erat alienus, sed quod futurus erat proximus et amicus. Erat emim tunc in Ur Chaldaeorum, in igne videlicet et incendio daemonum; quod est concupiscentia et delectatio terrenorum. Et ipsum incendium fuscaverat illum, et nigrum fecerat, ut non esset amabilis. Et ideo vocabatur, ut de incendio exiret, et veniret in refrigerium, ut dealbari posset et candidus fieri, ne semper esset odibilis. Propterea dixit: Exi de terra tua, et de cognatione tua, et de domo patris tui, et veni in terram quam monstravero tibi. De terra exire est, ea quae foris possidentur, terrena bona relinquere.
Abbreviated transcription (Latin):
qd̃ ÷ in resurrectione. Cognouistis gͦ ⁊ iam
non cognouistis. qr instat ut cnͣseat dolor
passionis quẽ suscopistis in carne comꝑa¬
tientes. ⁊ instat ut consũmetur gaudium
resurrectionis quod ꝑcepistis animo con¬
surgentes. instat ut tͥranseat dolor passio¬
nis. s non instat ut transeat dilectõ ꝑa¬
tientis. transit a carne passio: s nõ trãsit a
corde dilectio. Ideo fasciculus mirre int̾ uba
mirre habetis xp̃m ꝑatientem. ⁊ botrũ cip̾
xp̃m resurgentem. Propterea opus non
habetis doceri de ip̃o. docti ab ipõ: qrunctio
eñs docet uos de om̃ib. ⁊ u̾bum ipĩus quod
sonat in aurib urĩs. ⁊ sapit in cordibus
ur̃is. Non igitur u̾ba nr̃a ad doctrinã nr̃a
sufficiũt s uerbum ipĩus ꝑ nos transeat
ad uos. ut ip̃ius gr̃a a uobis redundet us
ad nos. Hoc enĩ ÷ uerbum eius ad uos quod
Erat quidem unus tũc cũi dcm ÷. s illead
unam hanc ꝑtinebat in qua uos unũ estiꝰ

Expanded text:
resurrectione. Cognovistis ergo et jam non cognoscitis quia instat, ut transeat dolor passionis, quem suscepistis in carne compatientes, et instat ut consummetur gaudium resurrectionis, quod percepistis animo consurgentes. Instat ut transeat dolor passionis, sed non instat ut transeat dilectio patientis. Transit a carne passio, sed non transit a corde dilectio. Ideo fasciculus myrrhae inter ubera myrrhae habetis Christum patientem, et botrum cyperi Christum resurgentem. Propterea opus non habetis doceri de ipso, docti ab ipso, quia unctio ejus docet vos de omnibus , et verbum ipsius, quod sonat in auribus vestris, et sapit in cordibus vestris. Non igitur verba nostra ad doctrinam nostram sufficiunt, sed verbum ipsius per nos transeat ad vos, ut ipsius gratia a vobis redundet usque ad nos. Hoc enim est verbum ejus ad vos, quod est. Erat quidem unus tunc, cui dictum est; sed ille ad unam hanc pertinebat, in qua vos unum estis
Abbreviated transcription (Latin):
tutione facti. Sic cautela etꝰ non ⁊ p̃siden¬
tis circunspectio. s subiectoꝵ correctio.
Nam in malo faciendo tam cauet qͥ t̾ret
ne fiat qm̃ qui timet he faciat.
doctrina nõ ÷̃. s exhortatõ. uos .ni. scͥptuia
nostis ⁊ uirtutem omimi. uirtus .n. uͥbi expe¬
riencia est rei: ⁊ efficacia sermonis exhibitõ
oꝑis. Uos gͥ non erratis nescientes scripturã
n litutem earum. Ocripturas .n. nostis per
studium lectionis. uirtutem earũ ꝑdiscipli¬
nam oꝑis. Scͥpturas nostis audiendo xp̃m
loquentem. uirtutem earum simnitanco fa¬
cientem. In dictis eius inuenistis intlłlam
scripturarum. in factis eius uirtutem carit
Nostis gͦ xp̃m non solum audiendo. s etiã
exꝑiendo. Nostis non solum sm̃ carnem. s¬

Expanded text:
tutione facti, sic cautela ejus non est praesidentutione facti, sic cautela ejus non est praesidentis circumpectu, sed subjectorum correctio. Nam in malo faciendo tam cavet qui terret ne fiat, quam qui timet ne faciat. doctrina non est, sed exhortatio. Vos enim Scripturas nostis, et virtutem earum. Virtus enim verbi experientia est rei, et efficacia sermonis exhibitio operis. Vos igitur non erratis nescientes Scripturas, neque virtutem earum. Scripturas enim nostis per studium lectionis; virtutem earum per disciplinam operis. Scripturas nostis, audiendo Christum loquentem; virtutem earum, imitando facientem. In dictis ejus invenistis intelligentiam Scripturarum; in factis ejus virtutem earum. Nostis ergo Christum non solum audiendo, sed etiam experiendo. Nostis non solum secundum carnem, s
Abbreviated transcription (Latin):
Aliud supͣ conditõm ꝑuectorũ. Primaamã¬
tur qdꝰ facta sunt. s quasi corde si amant᷑.
qr postea mala effecta sunt. Sicut scriptũ.
disꝑsic superbos mence cordis sui. Sccã a
mantur quod facta sunt. ⁊ corde amantur
qd̾ bona sunt. s tñ illorum amor quasi in
corde foris .z. qr amantur qd̾ sunt ab ipõ bo¬
na. s non amantur ut sint in ip̃o beata.
Amor gͦ hominis intus incorde creatori fũ
qm̃ in cantũ bo ab ip̃o dilectus .÷. ut et ab
ipõ ess bonus ⁊ in ip̃o beatus. Amor gͦ hoĩs
intus fuit. ⁊ ibi dolor f̃ ubi amor fil. Sed
quid qd̃ dicitur precauens in futurum :
Nlũquid tens aliqñ incautus fuit ut fac̾et
que facienda non erant ut postea conside¬
rans que non bñ fecerat de factis peniteret
⁊ facienda caueret: S sciend̾ ÷ quod sicut
penitencia dei non ÷ mutata uolũtas ĩ ap¬
probatõne faciendi s ordo mutatus in ĩsti¬

Expanded text:
aliud supra conditionem provectorum. Prima amanaliud supra conditionem provectorum. Prima amantur quae facta sunt, sed quasi corde non amantur, quia postea mala effecta sunt. Sicut scriptum est: Dispersit superbos mente cordis sui . Secunda amantur, quod facta sunt; et corde amantur, quod bona sunt. Sed tamen illorum amor quasi in corde foris est, quia amantur, quod sunt ab ipso bona; sed non amantur, ut sint in ipso beata. Amor ergo hominis intus in corde Creatoris fuit, quoniam in tantum homo ab ipso dilectus est, ut et ab ipso esset bonus, et in ipso beatus. Amor ergo hominis intus fuit, et ibi dolor fuit, ubi amor fuit. Sed quid quod dicitur praecavens in futurum? Nunquid Deus aliquando incautus fuit, ut faceret quae facienda non erant, ut postea considerans quae non bene fecerat, de factis poeniteret, et facienda caveret? Sed sciendum est quod sicut poeniientia Dei non est mutata voluntas in approbatione faciendi, sed ordo mutatus in insti
Abbreviated transcription (Latin):
tenta ess ad malum omĩ tempore penituit
eũ qd̃ hoĩem feciss in terra ꝙ tactus dolore
cordis intͥnsecus ⁊ p̃cauens in fut᷑m delebo in¬
quit hoĩem quem creaui a sacie cerre Pmĩ
considera qr non facile pietas prouocatur.
a bono in quo ab illo facti sumus inutari
ceꝑimus cunc ip̃m penitet suꝑ nos nead bo¬
num ad quod fc̃i sumus ꝑueniamus. Peni¬
tencia autem eius non ÷ mutatio intentõ¬
nis a pͥmo ꝓposito. s mu̾tatõ oꝑis a primo ĩ¬
sticuto. Et nota qd̾ pereũte homine deus do¬
lore cordis intͥusecus dogt tangi dicit᷑. Ibi
enĩ dolor fuit ubi amor. Amat enĩ deus mii¬
uersa que fecit. Quia uero cetera omĩa ab
rõnałaut̃ creatura ⁊ quod fc̃a  ab ipõ dili¬
gitur. ⁊ ad quod facta est in ipso ꝑeuntis
hoĩs dolor creatorem intͥnsecus tet̾igit ĩ cor¬
de u̾ stantis ⁊ bñ incedentis amor fuit. Sũt
enĩtria quedam genera rerum. Unũ a con¬
ditionelapsoꝵ aliud in conditõne stãtiũ.

Expanded text:
empore, poenituit eum quod hominem fecisset in terra. Et tactus dolore cordis intrinsecus, et praecavens in futurum: Delebo, inquit hominem, quem creavi, a facie terrae. . Primum considera quod non facile pietas provocatur aa bono, in quo ab illo facti sumus, mutari coeperimus, tunc ipsum poenitet super nos, ne ad bonum, ad quod facti sumus, perveniamus. Poenitentia autem ejus non est mutatio intentionis a primo proposito, sed mutatio operis a primo instituto. Et nota quod, pereunte homine, Deus dolore cordis intrinsecus tangi dicitur. Ibi enim dolor fuit, ubi amor; amat enim Deus universa, quae feautem creatura, et quod facta est, ab ipso diligitur, et ad quod facta est. In ipso pereuntis hominis dolor Creatorem intrinsecus tetigit in corde, ubi stantis et bene incedentis amor fuit. Sunt enim tria quaedam genera rerum, unum a conditione lapsorum, alterum in conditione stantium,