comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
de ꝙͣ bene dix̃ nata ⁊ ꝓgressa ⁊ cũ sũmis hominũ utilita¬
tib ẽe̾ u̾sata. ut uid eat᷑ ita ꝓsecisse. ut nata ẽ. Mullta
enĩ bñ nata ĩmutant᷑. ut ẽ. illud Bonis initus. malos euẽ¬
tꝰ habuit. Maxintis inrebꝰ s̃ maxime res pacis. iusta sentẽta
ĩ iudicando ꝓusio curta ciues fame laborantes. ectificia publi¬
ca ł tẽploꝵ ⁊ cetera. Quȩ sunt belli: bene duc̾e nalites. re¬
ceptui oportune canere. Loca munita ocupare. i eta. Uide
qͦmͦ totũ rethoricȩ dat sic̃ dirimus ut subiciat ei cruilẽ sciẽtũ.
¶tores
illata.s ꝑ imꝑicos. Imꝑiti em̃ oratores appelłari nt̃ posfunt.¬
& utitur statu remotiuo. ut ĩ cõmoda rethorice. In homi¬
nes imꝑitos cõu̾tat. Cõmoditas: aquibus dã lucrum expo¬
ntt̃. s ñ ita. Nam cõmoditatẽ mͦ bomĩ dixit ingrenii qͦd
cũ illi haberent. aͥtem requirere noluer̃. s freti sola stul¬
titia ꝓfessi s̃ ea quȩ ñ didicerent. quȩ resꝑ nitiosa extitit.

Expanded text:
 bene dixit nata et progressa et cum summis hominum utilitatibus esse versata, ut videatur ita profecisse, ut nata est. Multa enim bene nata immutantur, ut est illud: Bonis initiis malos eventus habuit. Maximis in rebus Sunt maximae res pacis iusta sententia in iudicando, provisio circa cives fame laborantes, aedificia publica vel templorum etc. Quae sunt belli? Bene ducere milites, receptui opportune canere, loca munita occupare etc. Vide, quomodo totum rhetoricae dat, sicut diximus, ut subiciat ei civilem scientiam.tores illata, sed per imperitos; imperiti enim oratores appellari non possunt. Et utitur statu remotivo, ut incommoda rhetoricae in homines imperitos convertat. Commoditas a quibusdam ‘lucrum’ exponitur, sed non ita est. Nam commoditatem modo bonum dixit ingenii; quod cum illi haberent, artem requirere noluerunt, sed freti sola stultitia professi sunt ea, quae non didicerant. Quae res perniciosa extitit,
Abbreviated transcription (Latin):
tͥna qd̃ ẽ. post rẽ. Rethorica enĩ ut supͣdixuus. cõstat
ingenio ut inueniat. Usu ut ꝓficiat. doctrina ut
p̃sumat s quia hȩres ⁊ in mał rebꝰ eẽ possut̃. ideo ilũ tei¬
ũ modũ qui ẽ. postremus cautius posuit dicẽdo cũ sũ¬
mis hominũ utilitatib e̾ẽ u̾sata.: sũmȩ enĩ utilitates
ad cuilia ꝑtinent. Hanist̃ iꝑditȩ utilitates. Deinde dix̃

Expanded text:
na, quod est in re. Rhetorica enim, ut supra diximus, constat ingenio, ut inveniat, usu, ut proficiat, doctrina, ut praesumat; sed quia hae res et in malis rebus esse possunt, ideo illum tertium modum, qui est postremus, cautius posuit dicendo cum summis hominum utilitatibus esse versata. Summae enim utilitates ad civilia pertinent; nam sunt et perditae utilitates. Deinde dixit
Abbreviated transcription (Latin):
rectorẽ rei .p. sũmũ uirũ ⁊ doctisfunum e̾ẽ deb̾e. Itaut
sapiens sit. tiustus:⁊ tẽꝑans ⁊ eloquens. utt possit facile
currẽte orone anii secreta ad regendam pleblẽ exprim̾e.
Scirẽ debet ius gracas nosse litteras quod catonis facto ꝓletͥ
qui insũma senectute grecie lit̾is oꝑã dano incticauit
negotuis remouebat᷑. ħ imꝑiti quidã ⁊ indocti qui se co¬
tidiano ufu. ⁊ calumpnia exercitatos tantum malitia
ñ sapientia reddiderunt. inctpiebant fũmorũ illoꝵ di

Expanded text:
‘rectorem rei publicae summum virum et doctissimum esse debere ita, ut ‘rectorem rei publicae summum virum et doctissimum esse debere ita, ut sapiens sit et iustus et temperans et eloquens, ut possit facile currente oratione animi secreta ad regendam plebem exprimere. Scire etiam debet ius, Graecas nosse litteras, quod Catonis facto probatur, qui in summa senectute Graecis litteris operam dans indicavit, negotiis removebatur. Hinc imperiti quidam et indocti, qui se cottidiano usu et calumnia exercitatos tantum malitiae, non sapientiae reddiderunt, incipiebant summorum illo
Abbreviated transcription (Latin):
latiis contendit: sine rõne offrei. dicendi copiani cõsecutꝰ
ẽ. idẽ. eloquentiã habuit sine sapientia. Tuni genio
freta malicta .i. imꝑitia. quȩ tantum prȩ sumebat. ut
s̃ hoc qͦd ñ erat uindicaret. Imꝑitꝰ omnis malus ẽ. quia
quid sit iustum ignorat. Ut terentuis: homine imꝑito.
uicħ quicquam inustiuus. Maliciosus ꝑu̾t̾e urbes. idẽ.
ñ imbuerat ꝑfecta rethorica. Exordium mali. idẽ. ma¬
lȩ rethoricȩ scdm platonem qm̃ printiptũ boni. bonȩ
rethoricȩ scd̃m ipsum quiduas eẽ dix̃ ueri simillimũ
⁊ ñ uerum quia hȩc cuͦntiectura colligit tullius. Quic¬
quidenĩ cõiectura colligit᷑. ueritatis hr̃ uriaginẽ ñ cõtrnu¬
o ipsam u̾itatẽ. Dubitaᷤ aũ dicẽdo ueri simile. qm̃ acha
demicus ẽ. quix .p. dubitant. Namq in rebus publicis in¬
fantes ⁊ insipientes. fubu̾tunt᷑ impolicia fua di cit tullꝰ

Expanded text:
laciis contendit. Sine ratione officii dicendi copiam consecuta laciis contendit. Sine ratione officii dicendi copiam consecuta est id est eloquentiam habuit sine sapientia. Tum ingenio freta malitia id est imperitia, quae tantum praesumebat, ut sibi hoc, quod non erat, vindicaret. Imperitus omnis malus est, quia, quid sit iustum, ignorat, ut Terentius: Homine imperito nihil quicquam iniustius. Malitia pervertere urbes id est ne munierat perfecta rhetorica. Exordium mali id est malae rhetoricae secundum Platonem. Quoniam principium boni bonae rhetoricae secundum ipsum, qui duas esse dixit. Veri simillimum et non verum, quia haec coniectura colligit Tullius. Quicquid enim coniectura colligitur, veritatis habet imaginem, non continuo ipsam veritatem. Dubitat autem dimicus est, qui semper dubitant. Neque in rebus publicis infantes et insipientes solitos esse In politia sua dicit Tullius
Abbreviated transcription (Latin):
teris cognosc̾e uirtus. Cõmoditas quidẽ pͣua: scđm plato¬
nẽ qui duo gn̾a fditit̃. ẽẽ. oratoꝵ bonuĩ ⁊ malum. Mͦ tͣctat
de malo. Cõmoditas ẽ. ingeniũ sine arte. Quintilianus hoc
uenał. Eusebius comoditatẽ ex tps cullio ꝓbat ñ significa¬
re questũ. s ingeniũ. Nã lucrũ ñ ẽ. idoneum. qu̾d iit tu¬
tẽ pasit mitari. Cõmoditate ergo benigniori ingeruitue¬
nam
intellegamus. Nam hoc potuit. licet praua ⁊ mala re¬
thorica solo usu confitentes r.p. In iudicio m̃tiret᷑. Cri¬
m̃ illoꝵ ara aꝑplicatum ẽ pratia uirtutis. quȩ duen
tos. Omina enim uitͥa quã dã imaginẽ uidẽt᷑ hr̾e uirtu¬
tũ Sic latro uir fortis uidet᷑. sic auarus frugi. sic lux.¬
uriofus lib̾ał sic dissolittus demens sic crudeł seuerꝰ.
sic ĩnbetilł mod̾atus: hoc ñ fugit salustium qui ait.
Nã honores bonus ⁊ malus ȩq̃ sibi ex optant. s ille uia
uera nititur. huic quia artes banȩ sunt dolis atq fal¬

Expanded text:
us. Commoditas quaedam prava Secundum Platonem, qui duo genera dicit esse oratorum, bonum et malum, modo tractat de malo. Commoditas est ingenium sine arte. Quintilianus hoc venalis. Eusebius commoditatem ex ipso Tullio probat non significare quaestum, sed ingenium, nam ‘lucrum’ non est idoneum, quod virtutem possit imitari. Commoditatem ergo benignioris ingenii venam intellegamus. Nam quia hoc potuit – licet prava et mala rhetorica, ut solo usu confidentes saepe in iudicio mentirentur – crimen illorum arti applicatum est. Prava virtutis quae dum tos. Omnia enim vitia quandam imaginem videntur habere virtutum: Sic latro vir fortis videtur, sic avarus frugi, sic luxuriosus liberalis, sic dissolutus clemens, sic crudelis severus, sic inbecillis moderatus. Hoc non fugit Sallustium, qui ait: Nam honores bonus et malus aeque sibi exoptant, sed ille via vera nititur, huic quia artes bonae desunt, dolis atque fal
Abbreviated transcription (Latin):
desideras: tume prius et ama deum. ut ameris adeo. a¬
nerabũt᷑ ⁊ diligent. Iustus aũt ut sis nõ solũ nõ nocebis
ꝓuearis. ⁊ etiã aliuis ablata restituas. Raptores qͦ ip̃os ne
aliis timẽdi sint castiga ⁊ cohibe. Exnulla uocis ambigu
ĩtersit an affirmes aniures. De religiõe ⁊ fide scias agi ubicũq
deueritate tractat᷑. Nã et si ĩ uire uirãdo deus nõ ĩuocet᷑⁊ nõ
s ueri custodiã. Et si ꝯtigerit fidelitatẽ mẽdacio redinui
nõ mẽtieris. s potiꝰ excusabens. Quia ubi hõesta cã ẽ iustus
secreta nõ ꝓdit. tacenda enĩ tacet. loquẽda loꝗt᷑. atq illi
cũt᷑abillo mala. Hoc gͦ sistud̾re curaueris letus ⁊ intrepi¬
duscursus tui finẽ expectãs ꝓspicies ħ tͥstia hꝰ mũdi hyla¬
ris. tumultuosa quietꝰ. extrena securꝰ. Qũ ohaꝵ u̾tutũ sit mod̾¬

Expanded text:
desideras, Deum time prius et ama, ut ameris a Deo. Anerabuntur et diligent. Justus enim ut sis, non solum non nocebis, proveharis, et aliis ablata restituas. Raptores quoque ipsos ne aliis timendi sint, castiga et cohibe. Ex nulla vocis ambiguiintersit, an firmes, an jures. De fide et religione scias agi, ubicunque de veritate tractatur: nam si jurejurando Deus invocetur, et non sed ad veri custodiam; et si contigerit fidelitatem mendacio redimi, non mentieris, sed potius excusaberis: quia ubi honesta causa est, justus secreta non prodit, tacenda enim tacet, loquenda loquitur: atque is, vincantur ab illo mala. Haec ergo si studere curaveris, laetus et intrepidus cursus tui finem exspectabis, prospicies haec tristia hujus mundi hilaris, tumultuosa quietus, extrema securus. CAPUT V. De m
Abbreviated transcription (Latin):
ontinẽtia d̾mũ hiis t̃minis te astrĩgat. Caue ne
parcus sis. ne supiciose: timide manũ ꝯtrahas. ue
inminimis speculũ ponas. nã talis et tã circũcisa uił
putabit᷑ ĩtegritas. Hac gͦ mediocͥtatis unea ꝯtinẽtiã
obẜuabis. ut nec uoluptati d̾ditꝰ ꝓdigus ⁊ luxuriosꝰ
ꝓterue ꝓmtt᷑is. neq rursũ nĩa rigiditate ⁊ asꝑitate
nil uenie aut bñignitatis reseruãs humane societati
durus appareas. Ita gͦ iustitie regła tenẽda ẽ. ut re¬
uerẽtia discipline eiꝰ neq nimia negligentie cõitate
dspecta uilescat. neq seueriori atrocitate durata g̃¬
tiã humaͭ amabilitatis amittat. Conclusio p̃missoꝵ¬

Expanded text:
ontinentia deinde his terminis astringat: cave ne parcus sis, ne speciose et timide manum contrahas. Ne in minimis quoque speculum ponas. Nam talis et tam circumcisa vilis putabitur integritas. Hac ergo mediocritatis linea continentiam observabis, ut nec voluptati deditus, prodigus et luxuriosus proterve permittis, neque rursus nimia rigiditate et asperitate, nil veniae aut benignitati reservans, humanae societati durus appareas. Ita ergo justitiae regula tenenda est, ut reverentia disciplinae ejus neque nimia negligentiae communitate despecta vilescat, neque severiori atrocitate diuturna gratiam humanae amabilitatis amittat. Conclusio praemisso
Abbreviated transcription (Latin):
Mne peccatũ ẽ actio. actio aũt om̃is uolũ¬
taria ẽ tã honesta ꝗͣturpis. gͦ uolũtariũ
est om̃e peccatũ. Tolle excusationẽ. Remo
peccat ĩuitus /educatio ⁊ disciplina mores ÷

Expanded text:
 est. Actio autem omnis voluntaria est tam honesta quam turpis; ergo voluntarium est omne peccatum. Tolle excusationem; nemo peccat invitus. Educatio et disciplina mores
Abbreviated transcription (Latin):
contendenti facile cede: ne ĩ iurgia exclamatioeĩq d̾¬
scendas. Si ꝯtinẽs es et ãa tui motus⁊ corpis obẜua. ne
indecori sĩt. nec ideo illos ꝯtẽpnas qr lauĩt. nã nil refert
si nemo illos uid̾at. cũ tu ip̃e uideas. Mobilis esto nẽ
leuis. constans. nõ ꝑtinax. Alicuiꝰ rei scĩa hr̃e te nͦ ugͦ¬
tũ sit nͥ molestũ. om̃s tͥ pares facias.¶ Inferiores suꝑbi¬
endo nõ ꝯtẽpnas. suꝑiores recte uiuẽdo nõ timeas. In
reddẽda officiositate neq negligens neq acerbꝰ ex actõ appeaᷤ.
Cũctis estobñignus. nemini blandꝰ. paucis familiaris. om̃ibꝰ
equus. Seuerior esto iudicio ꝗͣ ẜmoẽ. uita ꝗͣ uultu. Cultor
cdemẽtie. d̾testator seuitie Bone fame tue neq seminatõ
neq aliene ĩuidus sR umorib cͥminib suspitioib nõ faci

Expanded text:
contemnenti facile cede: ne in jurgia exsecrationesque discedas. Si continens es, animi tui motus corporisque observa, ne indecori sint. Nec illos ideo contemnas quia latent; nam nil differt, si nemo videat, cum tu ipse illos videas. Mobilis esto, non levis; constans, non pertinax. Alicujus rei scientiam habere te nec ignotum sit, nec molestum. Omnes tendo non contemnas: superiores recte vivende non timeas. In reddenda officiositate nequeCunctis esto benignus, nemini blandus, paucis familiaris, omnibus aequus. Severior esto in judicio quam sermone, vita quam vultu: cultor clementiae, detestator saevitiae, bonae famae, neque tuae seminator, neque alienae invidus. Rumoribus, criminib
Abbreviated transcription (Latin):
spes ꝑfectũ faciũt uirũ. simẽsurã rectitudinis eaꝵ eqͦ
uiuẽdi fine ẜuaui̾t. Nã si prudentia t̃minos suos exce¬
dat callida et pauida ꝯmiseris. ĩuestigator latentiũ ⁊ scru¬
et simplicitatis humane inimicus. ꝯmẽtorq culpaꝵ.
et postremo uno noĩe a cũctis uocaberis malus homo.
Inhas gͦ macłas prudẽtia ĩmẽsurata ꝑducet. Qcũq ĩ
agͣnimitas aũt si se ex̾modũ suũ extollat faciet
uirũ minacẽ. ĩ flatũ. turbidũ. ĩquietũ.⁊ inqͣscũq
excellentias dictoꝵ atq factoꝵ neglecta honestate fe¬
stinũ. ꝗ momiẽtis om̃ib suꝑcilia subrigens ut bestia¬
rius ⁊ ꝗeta excitat. aliũ ferit. aliũ fugat. S qͣuis audax
sit ĩpugnator tñ multa exͣ se ualentia ferie nõ pot̾̃it.
s aut miserũ appetet fine̾m. aut erũpnosa suĩ mẽo

Expanded text:
e facient virum, si mensuram rectitudinis earum aequo vivendi fine servaveris. Nam si prudentia terminos suos excedat, callida et pavida commiseris, investigator latentium, et scruet simplicitatis inimicus, contemplatorque culparum, et postremo uno nomine vocaberis a cunctis, malus homo. In has ergo maculas prudentia immensurata perducet. Quicunque in Magnanimitas autem si se extra modum suum extollat, faciet virum minacem, inflatum, turbidum, inquietum: et in quascunque extollentias dictorum actorumque, neglecta honestate, festinum; qui momentis omnibus supercilia subrigens, et bestiarius etiam quieta excitat, alium ferit, alium fugat. Sed quamvis audax sit impugnator, tamen multa extra se valentia ferre non poterit. Sed aut miserum appetit finem, aut aerumno
Abbreviated transcription (Latin):
est aĩus aut admoitꝰ: speculator sui censorq secretus co¬
gnoscit d̾morib suis. utor hac põt̾ate.⁊ cotidit ap̃ me cã
dico. cũ sublatũ ecõspectu lum̃ ẽ. ⁊ ꝯticuit morisiã uxor
mei ꝯscia totũ diẽ meũ scrutor. factaq ac dc̃a mea re¬
t ignosco. In illa disputatõe pugͣtiꝰ locutꝰ ẽ. noli pt̾ea ꝯgͣdi
cũ imꝑias. Nollũt disce̾ ꝗ nũꝗͣ didicert̃. Illũ lib̾iꝰ ãmonu

Expanded text:
est animus aut admonitus et speculator sui censorque secretus cognovit de moribus suis ! Utor hac potestate et cotidie apud me causam dico. Cum sublatum e conspectu lumen est et conticuit uxor moris iam mei conscia, totum diem meum scrutor factaque ac dicta mea retibi ignosco. In illa disputatione pugnacius locutus es ; noli postea congredi cum imperitis ; nolunt discere, qui numquam didicerunt. Illum lib
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ uites. ⁊ illa exꝯtrario q̃ sequaris. moderata leiua quib
nec adirascendũ causa d̾fuit nec adulciscendũ potestas.
Qiid ẽ faciliꝰ fuit antigono ꝗ̃ duos manipłart duci iubẽ
ꝗ incũbentes regis tabernac᷑ faciebãt qd̾ hoĩes ⁊ ꝑiculofissi¬
me : libẽtissime faciũt. de rege suo male existimabãt.
audierat omĩa antigonꝰ ut pote int̃dicẽtẽ: audientẽ¬

Expanded text:
 vites, et illa ex contrario, quae sequaris, moderata, lenia, quibus nec ad irascendum causa defuit nec ad ulciscendum potestas. Quid enim facilius fuit Antigono quam duos manipulares duci iubere, qui incumbentes regis tabernaculo faciebant, quod homines et periculosissime et libentissime faciunt, de rege suo male existimabant ? Audierat omnia Antigonus, utpote cum inter dicente
Abbreviated transcription (Latin):
ĩnu̾abilia eẽ que obictret illi nemo ꝑiturus audiret. Cũ
spongee nõ ni ĩuenirẽt᷑ scindi uestimẽta miẜoꝵ ⁊ ĩ os
sarciri pãnos ĩꝑauit. Que ista seuitia ẽ. liceat ultimũ
sp̃m trahẽ. da exiture aĩe locũ. liceat illã nõ ꝑuulnꝰ emit¬
tere. Adicẽ hiis lõgũ ẽ ꝙ patres qͦ occisoꝵ eadẽ nocte di¬
missis ꝗd ẽ centurionĩb ꝯfecit. Adẽ hõ misericors luctu li¬
q̃ ñ tm̃ uiritĩ fuit s gẽtes totas lancinat s urbe ⁊ flumĩa

Expanded text:
innumerabilia esse, quae obicere illi nemo nisi periturus auderet. Cum innumerabilia esse, quae obicere illi nemo nisi periturus auderet. Cum spongeae non invenirentur, scindi vestimenta miserorum et in os farciri pannos imperavit. Quae ista saevitia est ? Liceat ultimum spiritum trahere, da exiturae animae locum, liceat illam non per vulnus emittere ! Adicere his longum est, quod patres quoque occisorum eadem nocte dimissis per domos centurionibus confecit, id est, homo misericors luctu liquae non tantum viritim furit sed gentes totas lancinat, sed urbes et flumina
Abbreviated transcription (Latin):
exire. s ħ ipm pais erit ire suꝑ solita seiuẽtis. Ceciderat
flagellis senatores ip̃e effecit ut dici poss solet fieri. Tor¬
serat ꝑ omĩa q̃ ĩ reꝵ nã t̾stissima sũt fidiculis tabularibq
eculeo igne uultu suo. Et hoc loco respõdebr̾ magñã rẽ si
tres senatores qiͣ neqͣ mãcipiã ĩt̃ u̾bera ⁊ flãmas diuisit
hõ ꝗ d̾toto senatu trucidando cogitabat. ꝗ obtabat ut pu¬
pͣ . rẽ unã ceruicẽ haberet ut scelera sua tot locis ac tp̃ib
diducta inunũ ictũ ⁊ unũ diẽ cogeret. ꝗd tã mauditũ
ꝗͣ nocturnũ suppliciũ cũ latrocinia tenebris abscondi so¬
leãt. Aĩadu̾siones quo notiores sũt plus in exẽplũ emẽ¬
hiis inquos animadu̾ti iubebat hos inserta spõgea ĩclu¬
di ne uocis emittẽde haberẽt facultatẽ. Cui unꝗͣ moritu¬
ro ñ ẽ relictũ qua gemeret timuit neꝗͣ liberiorẽ uocẽ ex¬
tremꝰ dolor muteret neꝗd qd nollet audiret sciebat aũt

Expanded text:
exire; sed hoc ipsum pars erit irae super solita saevientis. Ceciderat flagellis senatores; ipse effecit, ut dici posset " solet fieri." Torserat per omnia, quae in rerum natura tristissima sunt, fidiculis, talaribus, eculeo, igne, vultu suo. Et hoc loco respondebitur : " Magnam rem ! si tres senatores quasi nequam mancipia inter verbera et flammas divisit homo, qui de toto senatu trucidando cogitabat, qui optabat, ut populus Romanus unam cervicem haberet, ut scelera sua tot locis ac temporibus diducta in unum ictum et unum diem cogeret." Quid tam inauditum quam nocturnum supplicium ? Cum latrocinia tenebris abscondi soleant, animadversione^ quo notiores sunt, plus in exemplum emenomnibus iis, in quos animadverti iubebat, os inserta spongea includi, ne vocis emittendae haberent facultatem. Cui umquam morituro non est relictum qua gemeret ? Timuit, ne quam liberiorem vocem extremus dolor mitteret, ne quid quod nollet audiret ; sciebat autem
Abbreviated transcription (Latin):
bimꝰ qͥmͦ se pr̃ gerere debuit stans suꝑ cadau̾ filii sui cedẽq
mi posse ñ maledixit regi. nullũ emisit nec calamitosi
ꝗdẽ u̾bũ. cũ eq̃ corsuũ ꝗͣ filii trãsfixũ iuideret᷑ põt dicime¬
rito d̾uorasse uerba. nã siꝗd tanꝗͣ iratꝰ dixiss nicħ tãꝗͣ

Expanded text:
bimus quomodo se pater gerere debuerit stans super cadaver fili sui caedemque bimus quomodo se pater gerere debuerit stans super cadaver fili sui caedemque mi posse. Non male dixit regi, nullum emisit ne calamitosi quidem verbum, cum aeque cor suum quam fili transfixum videret. Potest dici merit
Abbreviated transcription (Latin):
lentꝰ obiũirgatoris sui filiꝰ ꝓcedere ultͣ lim̃ uibet alleuataq
suꝑ cap̃ sinistra manu stare. tẽ intendit arcũ⁊ ip̃m cor
adolescẽtis. id eͥ petere se dixãt fig̾. rescissoq pectore. herẽs
inpõ corde spicuł õnditiac respiciẽs patr̃e int̾rogauit sãt ne
etã hr̃it manũ at ille negauit apolliñe potiusse c̾tiꝰ dimit¬
tere. Dii illũ male ꝑdãt aĩo magis ꝗͣ ꝯditiõe mãcipiũ eiꝰ
rei laudator fuit cuiꝰ nimis erat spectatorẽ fuisse. occasi¬
oñe blanditiaꝵ putauit pectꝰ filuĩ induas ꝑtes diductũ.
et cor subuulnẽ palpitãs ꝯtͦuersiã illi face d̾ gła debuit.
⁊ reuoeare iactũ ut iegiliberet in ip̃o patre c̾tiorẽ manũ
ostendc̃. O regẽ cruentũ o dignũ inquẽ õiũ suoꝵ arcus
u̾terẽt᷑. cũ exetrati fuerimꝰ illũ ꝯuuiua suppliciis funcribꝰq
soluentẽ. tñ sceleratiꝰ telũ illud laudatũ ẽ ꝗͣ missũ. uide¬

Expanded text:
lentus obiurgatoris sui filium procedere ultra limen iubet adlevataque super caput sinistra manu stare. Tunc intendit arcum et ipsum cor adulescentis, id enim petere se dixerat, figit rescissoque pectore haerens ipso corde spiculum ostendit ac respiciens patrem interrogavit, satisne certam haberet manum. At ille negavit Apollinem potuisse certius mittere. Dii illum male perdant animo magis quam condicione mancipium! Eius rei laudator fuit, cuius nimis erat spectatorem fuisse. Occasionem blanditiarum putavit pectus filii in duas partes diductum et cor sub vulnere palpitans. Controversiam illi facere de gloria debuit et revocare iactum, ut regi liberet in ipso patre certiorem manum ostendere ! O regem cruentum! O dignum in quem omnium suorum arcus verterentur! Cum exsecrati fuerimus illum convivia suppliciis funeribusque solventem, tamen sceleratius telum illud laudatum est quam missum. Vide
Abbreviated transcription (Latin):
stomachꝰ suspectꝰ ẽ ꝓcessuri ad res agendas maioris negotubi¬
lẽ cibo temꝑẽt. quã maxĩe moret fatigatio. siue quia calo¬
rem inedia ꝯpellit: nocet sanguini cursũq eiꝰ uenis labo¬
rantib sistit siue ꝗa corpus attenuatũ ⁊ ĩfirmũ ĩcunbit aĩo.
Certe ob eandẽ causam iracũdiores sũt ualitudĩe aut etare
fessi. fames qͦ ⁊ sicis exiisdẽ causis uitanda ẽ. exasꝑat⁊ ĩcẽd̾
aĩos uetus dc̃m ẽ. a laxo rixã queri. eq̾ aũt⁊ abesuriẽte ⁊ si¬
tiente ⁊ abom̃i hoĩe ꝗ̃ aliqͣres urit. Nã ut ulcera ad leuẽ tac¬
tũ d̾inde ⁊̃ adsuspitionẽ tactus ꝯdolescũt ita aĩus affectus
minimis offendit᷑. adeo ut quosdã salutatio ⁊ epła ⁊ ĩtro¬

Expanded text:
stomachus suspectus est, processuri ad res agendas maioris negotii bilem cibo temperant, quam maxime movet fatigatio, sive quia calorem in media compellit et nocet sanguini cursumque eius venis laborantibus sistit, sive quia corpus attenuatum et infirmum incumbit animo ; certe ob eandem causam iucundiores sunt valetudine aut aetate fessi. Fames quoque et sitis ex isdem causis vitanda est ; exasperat et incendit animos. Vetus dictum est a lasso rixam quaeri; aeque autem et ab esuriente et a sitiente et ab omni homine quem aliqua res urit. Nam ut ulcera ad levem tactum, deinde etiam ad suspicionem tactus condolescunt, ita animus adfectus minimis offenditur, adeo ut quosdam salutatio et epist
Abbreviated transcription (Latin):
nepẽ ocłi ꝗ nõ ferũt nͥ uariũ ac recẽti cura nitt̃s mã¬
p̃tiosiora domi calcare. equissimo aĩo foris ⁊ scabras lu¬
tosas q semitas spectãt ⁊ maiorẽ ꝑtẽ occũrẽtiꝰ squalidã
parietes insulaꝵ exesos rimosos inequales. od gͦ aliud
ẽ qd̾ illos inpublico nõ offendat. domi moueat. ꝙͣ opi¬
niõi illic eqͣ⁊ patiẽs domi morosa ⁊ q̃rula. Om̃s sensus
ꝑducẽdi sũt aduolu firmitatẽ. naͣ patientes sũt si aĩus
illos d̾sit corrũꝑe ꝗ cotidie adrationẽ reddẽdã uocãdꝰ est
faciebat ħ sextiꝰ ut ꝯsumato die cũ se ad noctũnã ꝗetẽ
recepiss ĩt̃rogaret aĩu suũ. qd̾ hodie malũ tuũ sanasti
ciui uitio obstitisti. qͣ ꝑte melioe es. d̾sinet ira⁊ modera¬
cior erit qͥ sciet sͥ ⁊ cotidie adidicẽ eẽ ueniend̾. ꝗcq̃ engo¬

Expanded text:
nempe oculi, qui non ferunt nnempe oculi, qui non ferunt npretiosiora calcari, aequissimo animo foris et scabras lutosasque semitas spectant et maiorem partem occurrentium squalidam, parietes insularum exesos, rimosos, inaequales. Quid ergo aliud est, quod illos in publico non offendat, domi moveat, quam opinio illic aequa et patiens, domi morosa et querula ? Omnes sensus perducendi sunt ad firmitatem ; natura patientes sunt, si animus illos desit corFaciebat hoc Sextius, ut consummato die, cum se ad nocturnam quietem recepisset, interrogaret animum suum : " Quod hodie malum tuum sanasti ? Cui vitio obstitisti ? Qua parte melior es ? " Desinet ira et moderatior erit, quae sciet sibi cotidie ad iudicem esse veniendum. Q
Abbreviated transcription (Latin):
seditioĩs atq odii cã ẽ idẽ uelle. It̃ augustũ rixas tͣseũtiũ
ꝯcitat. diffu sa ⁊ late patẽs uia ne pps qd̾ collidit. Ista q̃
appetitis qr exigua sũt nͨ possũt ad alterũ nͥ alt̃ĩ erepta tn̾s¬
ferri ead̾ affectãtib pugs ⁊ iurgia excitãt. sꝑndiss iͥ in¬
sublatã q̃reris ꝗͣ domi sustulisti. Rurs. si tacuit ĩ trogatꝰ
ꝯtumaciã uocas.⁊ loqͣt᷑ : taceat ⁊ rideat corã dño inquis
ĩmo corã patre familit. Quuid clamas ꝗd uociferꝗs. qd
ba ꝯtiõĩs ẽ silc̃tiũ solitudinis. inħ hẽ aures ut ñ modu¬
lata tm̃ ⁊ mollia⁊ exdulci tͣcta ꝯpoĩtaq accipiãt.⁊ risum
uescis ad clamorẽ ẜui ad tmitũ eris aut ianue ĩpulsũ
cũ tã d̾licatꝰ fueris tonitrua audienda sũt. ħ ꝗdẽ
d aurib d̾cm ẽ. tnsfer ad oculos ꝗ nõ minꝰ sstidio la¬
borãt simale instituti sũt macula offendũt᷑.⁊ sordib
et argẽto paꝵ splendido ⁊ stagno ñ adsolũ ꝑlucẽte.hii

Expanded text:
elle. Iter angustum rixas transeuntium concitat, diffusa et late patens via ne populos quidem collidit. Ista quae appetitis, quia exigua sunt nec possunt ad alterum nisi alteri erepta transferri, eadem affectantibus pugnas et iurgia excitant. Respondisse tisublatam quereris, quam domi sustulisti. Rursus, si tacuit interrogatus, contumaciam vocas. Et loquatur et taceat et rideat ! " Coram domino ? " inquis. Immo coram patre familiae. Quid clamas ? Quid vociferans ? Quid rba contionis est, silentium solitudinis ? In hoc habes aures, ut non modulata tantum et mollia et ex dulci tracta compositaque accipiant ; et risum vescis ad clamorem servi, ad tinnitum aeris aut ianuae impulsum ? Cum tam delicatus fueris, tonitrua audienda sunt. Hoc, quod de auribus dictum est, transfer ad oculos, qui non minus fastidio laborant, si male instituti sunt. Macula offenduntur et sordibus et argento parum splendido et stagno non ad solum perlucente. Hi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtinge ⁊̃ sicũ inferiore ꝯcursqs uictũ licet accipias: ad ar¬
bitͥu tuũ om̃i patiẽtie expositũ sepe numia uis cedẽtis
aut articulũ indu̾it aut neruũ. inhiis quos fregerat dẽ¬
tib fixit. multos iracũdia mãcos młtos d̾biles fecit. ⁊̃ ubi
patientẽ ẽ nacta materia.Adice nc̃ ꝙ nicħ̾ tã ĩbeccille natũ

Expanded text:
riore concurses ! Vinctum licet accipias et ad arbitrium tuum omni patientiae expositum ; saepe nimia vis caedentis aut articulum loco movit aut nervum in his quos fregerat dentibus fixit. Multos iracundia mancos, multos debiles fecit, etiam ubi patientem est nancta materiam. Adice nunc quod nihil tam imbecille
Abbreviated transcription (Latin):
litudine uetãt. Optimũ ẽ notis uitus ĩpedimẽta ꝓspicẽ.
⁊ añ oĩa ita ꝯponẽ aĩũ ut ⁊̃ grauissimis reb subditis ꝯcussꝰ
iram aut ñ sentiat aut magnitudinẽ inopinate ĩurie
ex ortã inaliũ retrahat. nec dolorẽ suũ ꝓfiteat᷑. Idficri po ᷤᷤ¬
se apparebit si pauca exturba ĩgẽti exempla ꝓtulero exꝗb
utrũq disce̾ licet. qͣntũ mali hãt ira uͥ hoiꝰ p̃ponẽtiꝰ pot̃ate
tota utit᷑ qͣntũ sͥ ĩꝑare possit uͥ metu maiore ꝯpressa est.
Cãbisẽ regẽ niis deditũ uino traexaspes unꝰ excarissimis
monebat. ut partiꝰ biberet turpẽ ẽẽ dicens ebrietatẽ in
rege. quẽ om̃iũ oculi auresq sequerẽt᷑. Adħ ille ut scias ĩꝗd¬

Expanded text:
s impedimenta prospicere et ante omnia ita componere animum, ut etiam gravissimis rebus subitisque concussus iram aut non sentiat aut magnitudine inopinatae iniuriae exortam in altum retrahat nec dolorem suum profiteatur. Id fieri posse apparebit, si pauca ex turba ingenti exempla protulero, ex quibus utrumque discere licet, quantum mali habeat ira, ubi hominum praepotentium potestate tota utitur, quantum sibi imperare possit, ubi metu maiore compressa est. Cambysen regem nimis deditum vino Praexaspes unus ex carissimis monebat, ut parcius biberet, turpem esse dicens ebrietatem in rege, quem omnium oculi auresque sequerentur. Ad haec ille : " Ut sci
Abbreviated transcription (Latin):
ut̾usq rei ꝑatũ remediũ sit mag̃ alteri i⁊idulsit. Nr̃a nos
sine ꝯꝑatione d̾lectẽt. Nũꝗͣ erit felix ꝗ̃ torq̃bit felicior
Minꝰ habeo ꝗͣ sꝑaui. s fortasse plus sꝑaui ꝗ̃ debui. ħ pair
maxĩe metuenda ẽ. hĩc ꝑnitiosissime ire nascũt᷑: scissima
queꝙ inuasũe. Diuũi Iuliũ płes amici ꝯfecert̃ ꝗͣ inimici¬

Expanded text:
atum remedium sit. Magis alteri indulsit ; nostra nos sine comparatione delectent. Numquam erit felix, quem torquebit felicior. Minus habeo quam speravi ; sed fortasse plus speravi quam debui. Haec pars maxime metuenda est, hinc perniciosissimae irae nascuntur et sanctissima quaeque invasurae. Divum Iulium plures amici confecerunt
Abbreviated transcription (Latin):
patit᷑. Incõiumo qͦꝵdã te sales ⁊ indolore tm̃ iacta u̾ba
tetiger̃t̃. Uitare uulgares ꝯuictꝰ mem̃to. solutior ẽ ptͦ
iunũ licẽtia. qr ñ sobri ᷤ ꝗ dc̃ pudor ẽ. Iratũ iudisti amicũ
tuũ ostiario causidici alicꝰ. aut uidisti ꝙ ĩtrãtẽ sũmo

Expanded text:
patitur." In convivio quorundam te sales et in dolorem tuum iacta verba tetigerunt. Vitare volgares convictus memento ; solutior est post vinum licentia, quia ne sobriis quidem pudor est. Iratum vidisti amicum tuum ostiario causidici alicuius aut divitis, quod intrantem summo
Abbreviated transcription (Latin):
culta secretãq teneamꝰ. Cũ magna id nr̃a molestia net. sup̃
enĩ exilire ⁊ ĩcendẽ oculos. ⁊ mutare faciẽ. S s emine illi
extͣ nos licuit supͣ nos ẽ. ĩmo pectoris secessu reꝯdat᷑ ferat᷑q
riõra formãt᷑. In socrate irę signũ erat uocẽ submittere
ioꝗ partiꝰ. apparebat tũ illũ s obstare. deprendebat᷑ itaq
a familiarib ⁊ coarguebat᷑. nec erat illi expb̾o latitãtis ire
ingͣta. ꝗdni gauderet ꝙ irã suã multi ĩtelligerẽt. nemo sẽ¬
ip̃e sibi ĩamicos sũpserat. Qũato magis hoc nobis faciendũ
est. rogemꝰ amicissimũ q̃q ut tc̃ maxͤ libertate adu̾sus nos
sumus aduoce᷑. Qui uinũ male fert̃ ⁊ ebrietatis sue temeri

Expanded text:
ccultam secretamque teneamus. Cum magna id nostra molestia fiet, cupit enim exilire et incendere oculos et mutare faciem ; sed si eminere illi extra nos licuit, supra nos est. In imo pectoris secessu recondatur feraturiora formantur. In Socrate irae signum erat vocem summittere, loqui parcius. Apparebat tunc illum sibi obstare. Deprendebatur itaque a familiaribus et coarguebatur, nec erat illi exprobratio latitantis irae ingrata. Quidni gauderet, quod iram suam multi intellegerent, nemo senipse sibi in amicos sumpserat. Quanto magis hoc nobis faciendum est ! Rogemus amicissimum quemque, ut tunc maxime libertate adversus nos sumus, advocemus. Qui vinum male ferunt et ebrietatis suae tem
Abbreviated transcription (Latin):
tis id̾ in hoĩe d̾p̃hendes. friuolis turbam᷑ ⁊ inanib. Taurũ
color rubicũdꝰ exctat. adumbrã aspis exurgit. ursos leõesq
ĩꝗetis ⁊ stolidis ĩgeniis euenit.reꝵ suspitioe ferũt᷑ adeo ꝗdẽ
ut ĩterdꝰ iniurias uocẽt modica bñficia ĩꝗb fẽquetissima¬

Expanded text:
tis, idem in homine deprendes ; frivolis turbamur et inanibus. Taurum tis, idem in homine deprendes ; frivolis turbamur et inanibus. Taurum color rubicundus excitat, ad umbram aspis exsurgit, ursos leonesqueinquietis et stolidis ingeniis evenit. Rerum suspicione feriuntur, adeo quidem, ut int
Abbreviated transcription (Latin):
id facientib qd̾ nͥ facerẽt ĩꝓbaremꝰ. Immo qd̾ ẽ ĩcredibile
sepe d̾facto bñ existimamꝰ. d̾ faciente male. at me ħcules
uir magnus ac iustus fortissimũ quẽq exhostib suis⁊ pli
bertate ac salute pat̾e ꝑtinacissimũ suspic̾ ⁊ talẽ sͥciuẽ
talẽ militẽ ꝯtingẽ optat. Quato uo̾ turpiꝰ obid aliquẽ
d̾ pressus reliquias lib̾tatis tenet nͨ ad sordida ac laboriosa
ministeria agilis occurrit. si exotio piger equũ uehiculũq
sirusticũ laborẽ recusat aut ñ fortit̃ obut a ẜuitute u̾ba¬
nolit. multos absoluemꝰ si ceꝑiniꝰ añ iudicare ꝗͣ irasci. nũc
aũt pͥmũ ĩpetũ seꝗm̃. Deinde qͣuis uana nos ꝯcicauerĩt
ꝑscueramꝰ ne uid̾am᷑ cepisse sine causa. et qd̾ neꝗssimũ ẽ
ꝑtinaciores nos facit iniꝗtas ire. retinemꝰ e̾ illã ⁊ augemus.
ip̃a ꝑspice̾ ꝗͣ leuia sĩt ꝗͣ ĩnoxia. qd̾ accidẽ uides aĩalib mu¬

Expanded text:
id facientibus, quod nisi facerent improbaremus, immo, quod est incredibile, saepe de facto bene existimamus, de faciente male. At me hercules vir magnus ac iustus fortissimum quemque ex hostibus suis et pro libertate ac salute patriae pertinacissimum suspicit et talem sibi civem, talem militem contingere optat. Turpe  servitutem subito depressus reliquias libertatis tenet nec ad sordida ac laboriosa ministeria agilis occurrit, si ex otio piger equum vehiculumque si rusticum laborem recusat aut non fortiter obiit a servitute urbanoautem primum impetum sequimur; deinde, quamvis vana nos concitaverint, perseveramus, ne videamur cepisse sine causa. Et, quod iniquissimum est, pertinaciores nos facit iniquitas ire. Retinemus enim illam et augemspicere quam levia sint, quam innoxia! Quod accidere vides animalibus mu
Abbreviated transcription (Latin):
dfendit. Uid̾ nc̃ quãto ĩ hiis uistior uenia sit q̃ ꝑtotũ genꝰ
humanũ uulgata sũt. Om̃s in cõsulti⁊ ĩꝓuidi sumꝰ. oes
id unusꝗsq ĩsinu suo inueniet. Quid illiꝰ pallorẽ illiꝰ ma¬
tiẽ notas pestilenͣ ẽ. placidiores itaq iniucẽ simꝰ. mali int̃
malos uiuiꝰ. Una res nõs facere ꝗetos põt mutue facilitatis¬
ꝯuentio. Ille iã michi nocuit. ego illi nõdũ. s iã aliq̃ fortas¬
se lesisti. s ledes. Noli extimare hãc horã aut hũc diẽ. totũ
młtis se ĩ uiriis obicit dũ iia dolet. diutiꝰ irascim᷑ om̃s ꝗͣ¬
ꝗͣ ledim̃. Quãto meliꝰ est abire indiu̾sũ. nec uitia uitiis op¬

Expanded text:
defendit; vide nunc quanto in hiis iustior defendit; vide nunc quanto in hiis iustior humanum vulgata sunt. Omnes inconsulti et improvidi sumus, omnes id unusquisque in sinu suo inveniet. Quid illius pallorem, illius maciem notas ? Pestilentia est. Placidiores itaque invicem simus ; mali inter malos viviconvencio. 'Ille iam mihi nocuit, ego illi nondum': set iam aliquem fortasse lesisti; set ledes. Noli estimare hanc horam, hunc diem; totum multis se iniuriis obicit, dum una dolet. Diucius irascimur omnes quam ledimur. Quanto melius est abire in diversum nec vicia viciis op
Abbreviated transcription (Latin):
mõ altiorẽ om̃i ĩ comõ posui tenet ãplexu quodã sũmũ
bonũ. nͨ hõi tm̃ s ip̃i fortune resp̃odet. Dĩa licet facias mi¬
nor es ꝗͣ ut serenitatẽ meã obdricas. uetat ħ rõ cͥ utã re¬
gendã dedi. plus mͥ nocitura ẽ ira ꝗͣ ĩiuria. ꝗdni plus Illiꝰ
modus cͥtus ẽ. ista qͦusq me latura sit dubiũ ẽ. ñ possũ inꝗs
põt ferre ꝗ põt irã. Adice nc̃ ꝙ id agis ut ⁊ irã feras ⁊ ĩuiriã
qr uident᷑ nescire ꝗd faciũt. Quid ĩterest qͦ quisq uitio fi¬
facta ĩuria pene fecisse. nͨ ꝗsꝗͣ grauius afficit᷑ ꝗͣ qui ad¬
suppliciũ pm̃e tradit᷑. Deinde ad ꝯditionẽ reꝵ humanaꝵ re¬
spiciendũ ẽ. ut om̃iũ accidentiũ equi iudices simus. Iniqus
signitꝰ color nͨ rufus crinis ⁊ coactus mod̾ ap̃ germanos
publicũ ẽ. Et ista q̃ retuli uniꝰ regiõis atq angłi ꝯsuetudo

Expanded text:
modo altiorem omni incommodo posui, tenet amplexu quodam summum modo altiorem omni incommodo posui, tenet amplexu quodam summum bonum, nec homini tantum, sed ipsi fortunae respondet : " Omnia licet facias, minor es, quam ut serenitatem meam obducas. Vetat hoc ratio, cui vitam regendam dedi. Plus mihi nocitura est ira quam iniuria. Quidni plus ? Illius modus certus est, ista quo usque me latura sit dubium est." " Non possum,potest ferre, qui potest iram ? Adice nunc quod id agis, ut et iram feras et iniuriam. quia videntur nescire quid faciant. Quid interest, quo quisque vitio fifactae iniuriae poena fecisse, nec quisquam gravius adficitpaenitentiae traditur. Deinde ad condicionem rerum humanarum respiciendum est, ut omnium accidentium aequi iudices simus ; iniquusignitus color, publicum est. Et ista, que retuli, unius regionis atque anguli consuetudo
Abbreviated transcription (Latin):
regia domo duci. sic aĩo eꝗore fert᷑ abaliqͦ ledi abaliquo
contẽpni cuicũq uenit ĩmẽtẽ nullã ẽẽ p̃otentiã t̾atã¬
inꝗͣ nõ cͤurrat iniuria. Ꝙ si ĩ prudentissimi peccãt cuiꝰ nõ er¬
ror bonã causã ht̃ respiciamꝰ quotiẽs adolescẽtia nr̃a in
offo̾ paꝵ diliges fui̾t in sermone paꝵ modesta ĩ uino paꝵ
tẽꝑans. Suratꝰ ẽ demꝰ illi spatiũ qͦ dispicere ꝗd fecerit p̾sit.
ip̃e castigabit. d̾niq d̾beat penas. nõ ẽ ꝙ cũ illo paria fa¬
ciamꝰ. illud ñ ueniet ĩdubiũ qn se exemerit turbe: altiꝰ
stederit ꝗscis d̾speterit lacescẽtes. ꝓpͥũ ẽ utre magnitudinis
nõ sentire ꝑcussũ. Sic ĩmanis fera adlatratũ canũ lenta ie¬
spexit. sic irritus ingentis scopło fluctus assultat Qui nõ
irascit᷑ ĩ cõcussus ĩ uiria ꝑstitit. ꝗ irascit᷑ motus ẽ. at ille q̃

Expanded text:
regia duci, sic animo aequiore fert ab aliquo laedi, ab aliquo regia duci, sic animo aequiore fert ab aliquo laedi, ab aliquo contemni, cuicumque venit in mentem nullam esse tantam potquam non occurrat iniuria. Quod si etiam prudentissimi peccant, cuius non error bonam causam habet ? Respiciamus quotiens adulescentia nostra in officio parum diligens ftemperans. Si iratus est, demus illi spatium, quo dispicere quid fecerit possit; ipse se castigabit. Denique debeat poenas ; non est quod cum illo paria faciamus. Illud non veniet in dubium, quin se exemerit turbae et altius steterit quisquis despexit lacessentis. Proprium est magnitudinis verae non sentire percussum. Sic immanis fera ad latratum canum lenta respexit, sic irritus ingenti scopulo fluctus adsultat. Qui non irascitur, inconcussus iniuria perstitit, qui irascitur, motus est. At ille, quem
Abbreviated transcription (Latin):
mo mea plus possum ꝗͣ toto orbe t̃raꝵ diuꝰ aug̃ potuit
as sũ cuiꝰ aures ledi nephas sit. Ignorauert̃ multi ho¬
stib. ego ñ ignoscã pigris negligentib garulis. pucrũ
itas excuset. feminã sexus. ex̃neũ libertas. domesticũ fami¬
liaritas. nc̃ pͥmũ offendit. cogitemꝰ ꝗͣ diu placuerit sepe
et ał offendit. feramꝰ qd̾ diũ tulimꝰ. amicus ẽ. fecit qd̾ no¬
luit. inimicꝰ fecit qd̾ debuit. prudentiori credamꝰ stultio¬
ri remictamꝰ ꝓquocũq illud nobis resꝑondeam. sapiẽtis¬
simos qͦ uiros młta d̾lĩquere. neminẽ cẽ tã cͥcũspectũ cuiꝰ
nõ diligẽtia aliqñ s ip̃a excidat. neminẽ tã maturũ cuiꝰ
ñ gͣuitatẽ in aͦd feruidiꝰ fc̃us casus ĩpingat. neminẽ tã ti¬
midũ offensaꝵ ꝗ nõ nillas dũ uitat incidat. Qũo hoĩ
⁊ eꝗore aĩo filiũ in angło fleuit ꝗ uid̾ acerba funera ⁊̃ ex

Expanded text:
mo mea plus possum quam toto orbe terrarum divus Augustus potuit mo mea plus possum quam toto orbe terrarum divus Augustus potuit Quis sum, cuius aures laedi nefas sit ? Ignoverunt multi hostibus ; ego non ignoscam pigris, neglegentibus, garrulis ? Puerum aetas excuset, feminam sexus, extraneum libertas, domesticum familiaritas. Nunc primum offendit, cogitemus quam diu placuerit ; saepe et alias offendit, feramus quod diu tulimus. Amicus est, fecit quod noluit ; inimicus, fecit quod debuit. Prudentiori credamus, stultiori remittamus. Pro quocumque illud nobis respondeamus, sapientissimos quoque viros multa delinquere, neminem esse tam circumspectum, cuius non diligentia aliquando sibi ipsa excidat, neminem tam maturum, cuius non gravitatem in aliquod fervidius factum casus impingat, neminem tam timidum offensarum, qui non in illas, dum vitat, incidat. Quomodo homini et aequiore animo filium in angulo flevit, qui vidit acerba funera etiam ex
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗ ĩpune audiũt. Multa ⁊ diuus augꝰ digͣ memoria fecit
dixitq exꝗb appareat irã illi ñ ĩꝑasse. Tymagines istoriaꝵ
scriptor q̃dã in ipm q̃dã ĩuxorẽ eiꝰ ⁊ intotã domũ dixerat
nͦ ꝑdiderat d̾ca. magna enĩ cͥcũfe̾t᷑ ⁊ ĩ ore hc̃u̾i ẽ temeraria
urbanitas. sepe illũ cefar monuit moderatiꝰ lĩgua ute¬
ret᷑ ꝑ seuerãti domu sua ĩtdixit. pꝰea timagines ĩ ꝯtub̾¬
nio pollionis asinii ꝯsenuit. ac tota ciuitate directꝰ est
Nullũ illi lim̃ p̃clusa cesaris domꝰ abstulit. historias quas
micitiã eiꝰ extimuit. nemo qiͣ fulgur si ictu refug̾ fuit
ꝗ p̃beret tã alte cadẽti sinũ. tulit ħ ut dixi cesar pati
lerat. nũꝗͣ cũ hospite inimici sui q̃stus ẽ. ħ dũ taxat pol¬
exsticit. ⁊ feruẽ in ꝗd me pollio feruere ⁊ cũ pollio diceret
tas facturũ cũ ego uos ingrãm reduxerĩ. fuerat eͥ aliq̃n
tentior sũ philippo. illi tũ ĩprine maledictũ c̃. nũꝗd uido¬

Expanded text:
ibro dicit: "Multa divus Augustus digna memoria fecit dixit que, ex quibus apparet illi iram non imperasse. Tymagines, hystoriarum scriptor, quedam in ipsum, quedam in uxorem eius et in totam domum dixerat, nec perdiderat dicta ; magis enim circumfertur et in ore hominum est temeraria urbanitas. Saepe illum Caesar monuit, moderatius lingua uteretur ; perseverans domo sua interdixit. Postea Timagenes in contubernio Pollionis Asinii consenuit ac tota civitate direptus est. Nullum illi limen praeclusa Caesaris domus abstulit. Historias, quas micitiam eius extimuit, nemo quasi fulguritum refugit, fuit qui praeberet tam alte cadenti sinum. Tulit hoc, ut dixi. Caesar patielerat ; numquam cum hospite inimici sui questus est. Hoc dumtaxat Pole," inquit, " mi Pollio, fruere! " et cum Pollio diceret: quit, " putas facturum, cum ego vos in gratiam reduxerim ? " Fuerat enim aliquando tentior sum Philippo ? Illi tamen impune male dictum est. Numquid in do
Abbreviated transcription (Latin):
Alũ puteũ. lib̾tas illic inuno sedet. uides illã arborẽ brcuẽ
thorridã infelicẽ. pendet inde lib̾tas. uides iugulũ tuũ gutt̃
mẽsti aor tiũ. effugia ẜuitutis sũt. Nunis tibi oꝑos& exitu

Expanded text:
illum puteum ? Libertas illic in imo sedet. Vides illam arborem brevem, illum puteum ? Libertas illic in imo sedet. Vides illam arborem brevem, retorridam, infelicem ? Pendet inde libertas. Vides iugulum tuum, guttur tuum, cor tuum ? Effugia servitutis sunt. Nimis tibi operosos exitus
Abbreviated transcription (Latin):
cessit itaq adnũm eoꝵ qui magnis cladib ostendert̃ q̃ti
ꝯstarẽt regũ amicis bona ꝯsilia. Nõ dubito ꝗn arpalus
qͦ tale aliꝗd regi suo ꝑsaꝵq suascrit qͦ offensus liberos
illi epulandos apposuit.: subinde quesiuit an placeret
ei ꝯditura. d̾m̃ ut satis illũ plenũ malis suis uidit afferri
nõ ueto patrẽ dãpnare regis sui factũ. nõ ueto querẽ dig̾ztã
ẽ doloris refrenatio. Atiq ħ sortitis uita egenis ÷ adregiã ad¬
hibitis inẽsam.si edit᷑ apud illos sic bibit sic iendet᷑. funcrib
suis sarridendũ ẽ. an tanti sit uita uidebimꝰ. alia ista q̃o ẽ
ficum. ostendemꝰ ĩ om̃i ẜiutute aꝑtã b̾tati uiã. si eg̾ aũis.
suo iutio miser. huic miserias finire secũ licet. dicã ⁊ illiqͥ
potẽi a duolet. qͦcũq respeyeris ibi malq sinis ẽ. Uides ulũ
p̃cipitẽ locũ. illac ad lib̾tatẽ d̾scendit᷑. uide: illud mare. ĩ flum̃

Expanded text:
cessit itaque ad numerum eorum, qui magnis cladibus ostenderunt, quanti constarent regum amicis bona consilia. Non dubito quin Harpagus quoque tale aliquid regi suo Persarumque suaserit, quo offensus liberos illi epulandos adposuit et subinde quaesiit, an placeret conditura ; deinde ut satis illum plenum malis suis vidit, adferri Non veto patrem damnare regis sui factum, non veto quaerere dignam tam est doloris refrenatio, utique hoc sortitis vitae genus et ad regiam adhibitis mensam. Sic estur apud illos. Sic bibitur. Sic respondetur, funeribus suis adridendum est. An tanti sit vita videbimus ; alia ista quaesficum ; ostendemus in omni servitute apertam libertati viam. Si aeger animus et suo vitio miser est, huic miserias finire secum licet. Dicam et illi, qui potens advolet ? Quocumque respexeris, ibi malorum finis est. Vides illum praecipitem locum ? Illac ad libertatem descenditur. Vides illud mare, illud flumen,
Abbreviated transcription (Latin):
cedone aclibero ĩ ꝑsicã ẜuitutẽ tnͣseũtẽ. Nã lisimacũ eq̃
nã celesphoꝵ rhodiũ amicũ suũ undiq d̾curtatũ cũ aures
illi nasũq abscidiss in cauea uelud noiũi ad aĩal ⁊ inusi¬
tatu diu pauit coͥi d̾trũcati mutilatiq d̾formitas humanã
faciẽ ꝑdidiss. accedebat fames ⁊ squalor ⁊ illuies cors insf̃c̃o¬
re suo d̾stituti collapsis suꝑ ħ genib manibq qͣs inusum
pedũ angustie loci cogebãt. lat̃ib uõ attritu exult̾atis ñ¬
minꝰ feda ꝗͣ t̾ribilis erat forma eiꝰ uisentib fꝙ̃q pena sua

Expanded text:
cedone ac libero in Persicam servitutem transeuntem. Nam Lysimachum aeque cedone ac libero in Persicam servitutem transeuntem. Nam Lysimachum aeque Nam Telesphorum Rhodium amicum suum undique decurtatum, cum aures illi nasumque abscidisset, in cavea velut novum aliquod animal et invisitatum diu pavit, cum oris detruncati mutilatique deformitas humanam faciem perdidisset ; accedebat fames et squalor et inluvies corporis in stercore suo destituti; callosis super haec genibus manibusque, quas in usum pedum angustiae loci cogebant, lateribus vero adtritu exulceratis nminus foeda quam terribilis erat forma eius visentibus, factusque poena sua
Abbreviated transcription (Latin):
filiis unũ insolaciũ patͥ relinqueret duoꝵ oꝑa uteret᷑ plꝰ
ꝗͣ rogabat᷑ pollicitꝰ om̃s se illi dixit remissurũ. ⁊ occisos inꝯ
spectũ parẽtis abiecit. crudelis futurus si om̃s abduxiss. at
quãto ꝑses facilior qͥ pithio ꝗnq filioꝵ patͥ uniꝰ uacationẽ
petẽti quẽ uellet elige̾ ꝑmisit. Dein quẽ elegerat inꝑtes
duas distractũ abut᷑q uia latere posuit. ⁊ hac uictuna lustͣ¬
uit ex̾citũ. hũit itaq quẽ debuit exitũ. uictꝰ: late longoq
fusus. ac stratã ubiq ruinã cernẽs suã mediꝰ int̃ suoꝵ cada¬
uera ĩ cessit. ħbarbaris regib feritas inira fuit. quos nulla
eruditio nullꝰ litt̃aꝵ cultus inbuerat. Dabo tibi ex aꝵ sinu
regẽ allexandrũ. ꝗ clitũ carissimũ sibi ⁊ una educatũ int̃
epulas tnͣsfodit. manu ꝗdẽ sua paꝵ adulantẽ ⁊ pigre exma¬

Expanded text:
liberis unum in solacium patri relinqueret, duorum opera uteretur, plus liberis unum in solacium patri relinqueret, duorum opera uteretur, plus quam rogabatur pollicitus omnis se illi dixit remissurum et occisos in conspectu parentis abiecit, crudelis futurus, si omnis abduxisset. At quanto Xerses facilior ! Qui Pythio quinque filiorum patri unius vacationem petenti, quem vellet eligere permisit, deinde quem elegerat in partes duas distractum ab utroque viae latere posuit et hac victima lustravit exercitum. Habuit itaque quem debuit exitum ; victus et late longeque fusus ac stratam ubique ruinam suam cernens medius inter suorum cadavera incessit. Haec barbaris regibus feritas in ira fuit, quos nulla eruditio, nullus litterarum cultus imbuerat. Dabo tibi ex Aristotelis sinu regem Alexandrum, qui Clitum carissimum sibi et una educatum inter epulas transfodit manu quidem sua, parum adulantem et pigre ex Ma
Abbreviated transcription (Latin):
statu remoueamꝰ. ꝑnitiosa ẽ. fiuentib. om̃is enĩ indignatõ
ĩtormẽtũ suũ ꝓficit. ⁊ ĩꝑia grauiora reddit sentit qͥ ꝯturia¬
cius patit᷑. sic laqueos fera dũ iactat astrigit. sic aues iuiscũ
dũ trepidãtes excutiũt plumis om̃ib illinut̃. Nullũ tã arcũ
ẽ iugũ qd̾ ñ minꝰ ledat ducẽtẽ ꝗͣ repugñatẽ. unũ ẽ leuamẽ
tia utilior ẽ regib. ꝑierũt omĩa ubi qͣtũ ira suadet for¬
tuna ꝑmittit. Nec diu põt q̃ multoꝵ malo ex̾cet᷑ potẽtia
stare. ꝑiclitat᷑ eͥ ubi eos ꝗ seꝑatĩ gemũt cois metus iũxit.
Plerosq itaq mͦ singłi mactauert̃ mͦ uniu̾si cũ illos ꝯferre
inunum iras publicus dolor coegiss. atꝗ płiq sic irã quasi
insigͤ rogiꝰ ex̾cuert̃. sic̃ dareus ꝗ pͥmꝰ pꝰt ablatũ mago ĩꝑiũ
ꝑsas : magña ꝑtẽ orĩetis optinuit. nã cũ bellũ scitis indixis¬
set oriẽtẽ cingẽtib rogatus ab orobaço nobili sene ut extͥb

Expanded text:
ientibus. Omnis enim indignatio in tormentum suum proficit et imperia graviora sentit quo contumacius patitur. Sic laqueos fera, dum iactat, adstringit ; sic aves viscum, dum trepidantes excutiunt, plumis omnibus inlinunt. Nullum tam artum est iugum, quod non minus laedat ducentem quam repugnantem. Unutia, utilior est regibus. Perierunt omnia, ubi quantum ira suadet fortuna permittit, nec diu potest quae multorum malo exercetur potentia stare ; periclitatur enim, ubi eos, qui separatim gemunt, communis metus iunxit. Plerosque itaque modo singuli mactaverunt, modo universi, eum illos conferre in unum iras publicus dolor coegisset. Atqui plerique sic iram quasi insigne regium exercuerunt, sicut Dareus, qui primus post ablatum Mago imperium Persas et magnam partem orientis obtinuit. Nam cum bellum Scythis indixisset orientem cingentibus, rogatus ab Oeobazo nobili sene, ut ex tribus
Abbreviated transcription (Latin):
sua sp̃ote im discedet. ⁊ iures illi dies suitrahet. ꝗͣto satiꝰẽ
lib̾tis. ꝑentib. d̾inde liberis. notis d̾inde ignotis. ubiq enĩ
cause suꝑ sũt nͥ dp̃cator aĩus accessit. hĩc telo illo furori
nistrare. tñsferre ĩ res domesticas oꝑã. ꝗͣ c̾cũ spicere ꝗd alicͥ
face̾ mali possi̾t ꝙ aut digͥtati eiꝰ aut patͥmõĩo aut corꝑi

Expanded text:
sua sponte ira discedet et vires illi dies subtrahet. Quanto satius est s, deinde liberis ; notis, deinde ignotis; ubique enim causae supersunt, nisi deprecator animus accessit. Hinc te illo furor nistrare, transferre in res domesticas operam, quam circumspicere, quid alicui fa