comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
facta sunt intellecta conspiciunt᷑ qͥd agã ut in¬
ueniã dñm meũ: Consid̾abo t̾rã facta ÷ t̾ra Est
magna pulcͥtudo t̾raꝵ. s ht̃ artificem. Magna
mracła st̃ seminũ atq gignentiũ s hñt ista
oĩa creatorẽ. Ostendo magni cudinẽ cͥ: fusi ma¬
ris. stupeo. miror. artificem q̃ro. celuni suspicio
pulc̾tudinẽ sid̾um admiror. splendorẽ solis
exercendi diei sufficientẽ. liinã noctͣnas te¬
nebras c̃ solantẽ. Mira st̃ ħ. laudanda st̃ ħ. uł ã
stupenda sc̃ ħ. Neq enĩ t̾rena. s ã celestia. ñ dũ
tñstat sitis mea. Hec miror. ħ laudo: s eũ qͥ fẽc̃
ħ sitio. Redeo ad me ip̃m & qͥs sim etiã ipse int̃
calia q̃ro ꝑscrutor s inuenio me hr̃e corpꝰ & aĩã
unũ qd regat. alt̾m qd regat᷑: corpꝰ seruire aĩam.

Expanded text:
facta sunt, intellecta conspiciuntur : quid agam, ut inveniam Deum meum? Considerabo terram? facta est terra. Est magna pulchritudo terrarum, sed habet artificem. Magna miracula sunt seminum atque gignentium, sed habent ista omnia Creatorem. Attendo magnitudinem circumfusi maris: stupeo, miror, artificem quaero. Caelum suspicio: pulchritudinem siderum admiror, splendorem solis exserendo diei sufficientem, lunam nocturnas tenebras consolantem. Mira sunt haec, laudandastupenda sunt haec. Neque enim terrena, sed etiam caelestia. Nondum tamen stat sitis mea: haec miror, haec laudo: sed eum qui fecit haec, sitio. Redeo ad meipsum, et quis sim etiam ipse intra talia quaero, perscrutor: et invenio me habere corpus et animam: unum quod regat, a
Abbreviated transcription (Latin):
uͥ ÷ d̾s tuus: Nm qͥppe suũ digito ostendit. In¬
tendit enĩ digitũ ad aliquẽ lapidem & dic̃. Ecce
est d̃c nĩs. Ubi ⁊ d̾s tuus: Cum lapides irrisero.
& erubuerit qͥ demonstrauit. dollit ocłos ala¬
pide. suspicit celum. ꝙ forte insolem digitũ in¬
tendens. it̃m dicit ecce dõ m̃s. Ubi ẽ ds tuus:
Inuenit ille qd̾ ostendit ocłis carneis. ego aũ
ñ qͣsi non habeo quẽ ostendam: s ñ ht̃ ille ocłos
qͥb ostendã. Potuit enĩ ille ocłis corporis mei ostñ¬
de dm suũ solemꝰ qͥb ego ocłis ostendam solis cre¬
atorẽ: Uerũtñ audiendo cotidie uͥ ÷ d̾s tuus. q
in lacͥmis meis cotidianis pastꝰ die ac nocte:
meditatꝰ sum qd̾ audiui uͥ ÷ ds tuus. Quesiui
q̃ ipse ego dñm meũ: ut sipossem ũ tm̃ credemi. s ali¬

Expanded text:
suum digito ostendit. Intendit enim digitum ad aliquem lapidem, et dicit, Ecce est Deus meus. Ubi est Deus tuus? Cum lapides irrisero, et erubuerit qui demonstravit, tollit se a lapide, suspicit caelum, et forte in solem digitum intendens, iterum dicit, Ecce Deus meus. Ubi est Deus tuus? Invenit ille quod ostendit oculis carneis. Ego autem non quasi non habeo quem ostendam; sed non habet ille oculos, quibus ostendam. Potuit enim ille oculis corporis mei ostendere Deum suum solem, quibus ego ocatorem? 7. Verumtamen audiendo quotidie, Ubi est Deus tuus? et in lacrymis meis quotidianis pastus, die ac nocte meditatus sum quod audivi, Ubi est Deus tuus? quaesivi etiam ego ipse Deum meum, ut si possem
Abbreviated transcription (Latin):
plerosq deseri a temptari dampnabilit̾ sciunt:
q̃rt si fieri potest scire c̃ silium di. ut simaliq̾ dis¬
plicent ut deserant᷑. citiꝰ corrigẽ ualeant ne repben¬
c. Uñ ꝓcinꝰ adiungit Emitte lucem tuã ꝙ ũica¬
tẽ tuã. Nisi eñĩ nos illuminet. intenebris suiñ
ñ nos doceat ũicatẽ. errabimꝰ. Qͥ aũ alius sux di¬

Expanded text:
sque deseri, et tentari damnabiliter sciunt: quaerunt si fieri potest scire consilium Dei: ut si in aliquo displicent ut deserantur, citius corrigere valeant ne reprobentur. Unde protinus adjungit: 3. Emitte lucem tuam et veritatem tuam. Nisi enim nos illuminet, in tenebris sumus. Nisi nos doceat veritatem, errabimus. Quid autem Ex
Abbreviated transcription (Latin):
Uox ⁊ ꝑfeccoꝵ se inħ psalmo sꝑe fut᷑e beatitudi¬
nis c̃solatiũ: s ͥbulationẽ hꝰ uite patient̃ tole¬
rantiũ. Attendt̃ enĩ ñ ẽẽ c̃dignas passiones
Hoꝵ intentio ⁊ nos hortari ut int̾bi. lacionib positi
exemplo suo nos ipsos consoĩem̃: atq inpssura spe
fut̾s remunãtionis ñ deficiamꝰ. Hesiqͣiuin siũ in
pͥncipio psalmi qͦ insinẽ tenqde desi. łent sic expo¬
nunt. Uox ꝑfectorum.¬
cerui ut serpentẽ flatu suo extͣlat: acq
ipsũ ad renouationẽ suã tͣnsgluciat. Q absor¬
to tanta siti ꝓpt̾ uenenũ in ardescit. qd ñ sussi¬
cit s de uno fonte potasse: s ad plures currit
stinat ceruꝰ absorto serpente ñ adunũ tm̃ siad
plures aqͣrum fontes. ita ad illũ modum eo ar¬
dore & feruore. aĩa mea absortis uitiis de¬
sid̾at ꝑuenire adte. Quia sic̃ plures fontes si¬
tim cerui refrigerant. ita tueris mͥ refrigetiũ
multaꝵ miseriax: ut ꝑte deponã omẽm uetu¬

Expanded text:
urae beatitudinis consolantium, et tribulationem hujus vitae patienter tolerantium. Attendunt enim, non esse condignas passiones Horum intentio est nos hortari, ut in tribulationibus positi, exemplo suo nos ipsos consolemur, atque in pressura spe futurae remunerationis non deliciamus. Desiderium suum in principio psalmi, qui in finem tendere desiderant, sic exponunt: Vox perfectorumcervi, ut serpentem flatu suo extrahat, atque ipsum ad renovationem suam transglutiat. Quo absorpto, tanta siti propter venenum inardescit, quod non sufficit ei de uno fonte potasse, sed ad plures currit.stinat cervus, absorpto serpente, non ad unum tantum, sed ad plures aquarum fontes: ita, ad illum modum, et ardore et fervore anima mea, absorptis vitiis, desiderat pervenire ad te. Quia sicut plures fontes sitim cervi refrigerant, ita tu eris mihi refrigerium multarum miseriarum: ut per te deponam omnem vetu
Abbreviated transcription (Latin):
Locꝰ uͦ ille sic̃ qͥdani dicũt ideo caluaria appellatꝰ
⁊: qͥa rei solebant ibi decaluari a. de capicari
Gͥ intellectꝰ iste quẽ seq̃ntis psalmi uoces nob̃ gene¬
rant: attͥbiit᷑ filus chore .i. filiis crucis directis
infinẽ .i. ad sĩmã beatitudinẽ ꝑuenire desi¬
d̃antib. Mat̾ia iustꝰ : scqd̃m utͣmq uim aĩe¬

Expanded text:
o ille, sicut quidam dicunt, ideo calvaria appellatus est, quia rei solebant ibi decalvari et decapitari. Igitur intellectus isto quem sequentis psalmi voces nobis generant, attribuitur filiis Chore, id est, filiis crucis: directis in finem, id est ad summam beatitudinem pervenire desiderantibus. Materia justus est secundum utramque vim a
Abbreviated transcription (Latin):
num ñ ꝑnares qͣsi odõꝵ suauitatẽ. ñ ꝑ pala¬
tum & linguã qͣsi saporem. ñ ꝑtotũ corpꝰ qͣsi du¬
ritiam & molliciem. rigorem atq feruorẽ asꝑ¬
itatẽ lenitatẽꝙ ꝑtͣecem. s utrum sit Aliqͥo¬
sapor. neq calor. aut frigꝰ aut duricia. aut mollitu¬
do. Nicat᷑ gͦ mͥ quẽ colorem habeat sapĩa. Cogitamꝰ
fruit᷑. Qͥd ⁊ illud qd tobi uidebat. qñ uidenti
filio cecꝰ. uice c̃silium dabat: Est gͦ aliqͥo qd̃ a¬
nimꝰ ipse corporis dñator. rector. habitator. iudeat
ipsum enĩ ꝑse ipsũ uidet. ꝙ animꝰ qͦ ipse ut no¬
rit se. uidet se. Nec utiq ut uideat se corpora¬
liũ ocloꝵ q̃rit auxili.ĩ. ĩmo uͦ ab om̃ib corꝑis
sensib tanꝙͣ ĩpedientib & ꝑstrepentib ab

Expanded text:
num: non per nares, quasi odorum suavitatem: non per palatum et linguam, quasi saporem: non per totum corpus, quasi duritiam et mollitiem, rigorem atque fervorem, asperitatem lenitatemque pertractem: sed utrum sit aliqsapor, neque calor, aut frigus, aut duritia, aut mollitudo. Dicatur ergo mihi quem colorem habeat sapientia. Cogitamus erfruitur. Quid est illud quod Tobias videbat, quando videnti filio caecus vitae consilium dabat ? Est ergo aliquid, quod animus ipse corporis dominator, rector, habitator videat, ipsum enim per seipsum videt, et animus quoque ipse ut norit se, videt se. Nec utique ut videat se, corporalium oculorum quaerit auxilium. Imo vero ab omnibus corporis sensibus, tamquam impedientibus et perstrepentibus ab
Abbreviated transcription (Latin):
fiet ineo fons aq̃ salientis inuitã et̾nam.  deo :
sitiuit aĩa mea add̾m fontẽ uiuũ. Hic fic con¬
ũsio ꝑsone ad auditores: ut admoneant᷑ ꝓedifi¬
cent᷑. Hoc enĩ hñt iꝰti ꝓpͥun: ut in om̃e qd dic̃t
forcẽ uiuũ: curs tuus sit affectꝰ tuus. Carsꝰ cũ
sit desidium tuũ. S noli ut cũq. noli ut qͣlec̃q
aĩal currẽ: ut ceruus c̃re. Ceruus int̾emp¬
tis serpentib maiore siti m ardescit: adfon¬
tes acriꝰ currit. Serpentes uitia tua st̃ Con¬
sume serpentes iniqͥtatis: tc̃ ampliꝰ desidabis
adfontẽ u̾itatis. S audiamꝰ qͥd felix aĩã ista
sitiuit. Quando ueniã & apparebo añ faciẽ dłi :

Expanded text:
salientis in vitam aeternam . Ideo, 3. Sitivit anima mea ad Deum fontem vivum. Hic fit conversio personae ad auditores: ut admoneantur et aedificentur. Hoc enim habent justi proprium, ut in omne quod dicunt fortem vivum. Cursus tuus sit affectus tuus. Cursus tuus sit desiderium tuum. Sed noli utcumque, noli ut qualecumque animal currere: ut cervus curre. Cervus, interemtis serpentibus, majore siti inardescit, ad fontes acrius currit. Serpentes vitia tua sunt. Consume serpentes iniquitatis , tunc amplius desiderabis fontem veritatis. Sed audiamus, quid foelix anima ista sitivit. Quando veni
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. Hoc ÷ qd scitit. Sitio inꝑegͥnatione. Sitio in
cursu. satiabor inaduentu. Uñ alibi dic̃. Saci¬
abimͣ cũ apparuerit gła tua. Int̾im dum medi¬
tor dum curo. dum inuia sum: añqͣm ueniã
aũqͣm appareã. fuert̃ mͥ lacͥme mee panes die
ac nocte. dum dr mͥ cotidie uͥ est d̾s tuus: fuer̾t¬

Expanded text:
o quod sitit. Sitio in peregrinatione: sitio in cursu, satiabor in adventu. Unde alibi dicit: Satiabor cum apparuerit gloria tua . Interim dum meditor, dum curro, dum in via sum, antequam veniam, antequam appaream: 4. Fuerunt mihi lacrymae meae panes die ac nocte: dum d
Abbreviated transcription (Latin):
÷ & acceptabile deo. sunt̃ multos suꝑbos unꝰ est hu¬
milis: int̾ multos iracundos unꝰ ÷ mitis. int̾ multos
luxuriosos unꝰ ⁊ castꝰ: int̾ multos inordinatos unꝰ
ẽ religios. Ita nimis turpe est ꝙ uehem̃t qͥeo dis¬
plicet. cum int̾ multos humiles unꝰ ÷ suꝑby.
int̾ multos castos unꝰ ⁊ inmundꝰ. int̾ multos
mansuetos unꝰ ÷ iracundꝰ. int̃ multos religio¬

Expanded text:
 acceptabile Deo, si intra multos superbos unus est humilis, intra multos iracundos unus est mitis, intra multos luxuriosos unus est castus, intra multos inordinatos unus est religiosus! Ita nimis turpe est, et vehementer Deo displicet, cum intra multos humiles unus est superbus, intra multos castos unus est immundus, intra multos mansuetos unus est iracundus, intra multos religio
Abbreviated transcription (Latin):
sus iħm falsum dic̃et᷑ testimoniũ. Uẽbim
etiã iniquũ fint: qñ dixer̃t crucifigat᷑. &
reus ÷ mortis. Ipsi de me ita fecerts nũqͥo
cile dormiens excitari asomno nũqͥd ñ ad¬
iciet morti sue ut resurgat: Nuinqͥd ñ re¬
surget ille qͥ ait. potestatẽ habeo ponendi aĩã
incruce: de latẽ eiꝰ sac̃menta eccłie ꝓflux¬
er̃t. Et uñ dormiuit: Ex illo qͥ ingress̾
ut uidẽt. Etenĩ ħo pacis mee inquo sꝑa¬
ui qͥ edebat panes moos magnificainit suꝑ
me supplantationẽ. Non fuit mirũ simi¬
mici mei cogitabant adũsum me mala mͥ.
qͥa atħo pacis meȩ .i. iudas cũ qͦ pacem habe¬
bam ꝙ qͥ se pacisicũ simulabat in qͦ sꝑaui
qͣntum ad estimationẽ hominũ. putabãt
enĩ qđ ei multum cred̾em & ineo mul¬
tum c̃fidem. qui edebat panes meos..
cui ego intinctum panem porrexero. uł panes
meos spãles edebat: qͥa cotidie p̃dicationẽ meã
audiebat: maiorẽ supplantationẽ suꝑ me mag¬

Expanded text:
sum falsum diceretur testimonium . Verbum etiam iniquum fuit, quando dixerunt. Crucifigatur. Et, Reus est mortis . Ipsi de me ita fecerunt. Sed, Ncile potest dormiens excitari a somno, numquid non adjiciet morti suae ut resurgat? Numquid non resurget ille, qui ait, Potestatem habeo ponendi animam in cruce, de latere ejus sacramenta Ecclesiae fluxer. Etenim homo pacis meae, in quo speravi, qui edebat panes meos, magnificavit super me supplantationem. Non fuit mirum, si inimici mei cogitabant adversum me mala mihi: quia et homo pacis meae, idest, Judas, cum quo pacem habebam, et qui se pacificum simulabat: in quo speravi, quantum ad aestimationem hominum. Putabant enim quod ei multum crederem, et in eo multum confiderem, qui edebat panes meos, ides, cui ego intinctum panem porrexi: vel panes meos spirituales edebat, quia quotidie praedicationem meam audiebat. Majorem supplantationem super me mag
Abbreviated transcription (Latin):
uana loq̃bat᷑. cor eiꝰ congregauit inigͥtatẽ
plorator.t anqͣm insidiator: ñ ut imitaret᷑ s ut
uidet. quid poss rep̃hende. qͥd accusare. qͥd calũp¬
niari. Cor eiꝰ tͣccabat de morte.xͥ. ꝙ sic c̃grega¬
bat iniqͥtatẽ ÷ͥ. Meliꝰ enĩ erat ei. si natꝰ ñ fu¬
isset ħo ille. Qđ passum ÷ caput patiunt᷑
mulatores mali ad uingentes seficta caricate
inqͥrentes. Tales multi inueniunt᷑ intͣ societa¬
tem fr̃m. qͥ sp̃ualia Nidia relinq̃ntes. torpentes
otio. appetunt cotidie auuire ꝙ uid̾ẽ & loqͥ
uanitatẽ: tecũ diem expendunt infabuł
incuriositate nstulticia. Prauis ã concupis¬
cenriis atq illicitis cogitationib animũ sub¬
iugantes: cordis congregant miqͥtatẽ sͥ .i. ad

Expanded text:
vana loquebatur, 193 cor ejus congregavit iniquitatem plorator, tamquam insidiator: non ut imitaretur, sed ut videret quid posset reprehendere, quid accusare, quid calumniari. Cor ejus tractabat de morte Christi, et sic congregabat iniquitatem sibi. Melius enim erat ei, si natus non fuisset homo ille . Quod passum est caput, patiuntur mulatores mali, adjungentes se ficta caritate, ibus laqueos inquirentes. Tales multi inveniuntur intra societatem fratrum, qui spiritualia studia relinquentes, torpentes otio, appetunt quotidie audire et videre et loqui vanitatem: totum diem expendunt in fabulis, in curiositate, in stultitia. Pravis etiam concupiscentiis atque illicitis cogitationibus animum subjuga
Abbreviated transcription (Latin):
ũis d̃m puta te tempꝰ illud amisisse. Con
exm̃itis. s solo beneplacito suo sola qr̃a sola
bonitate sua iꝰ cificat ds hõiem. Miseret᷑ nob
piꝰ d̾ns qͥa ei sic placet. ñqͥa nos meruimꝰ.
Ideo discipłis suis ait. Non uos me elegistis

Expanded text:
veris Deum, puta illud amisisse. Congveris Deum, puta illud amisisse. Congex meritis, sed solo beneplacito suo , sola gratia, sola bonitate sua justificat Deus hominem. Miseretur nobis pius Dominus, quia ei sic placet, non quia nos meruimus. Ideo discipulis suis ait, Non vos me elegistis,
Abbreviated transcription (Latin):
Recte gͦ adhuc subdit᷑. Comp̃hend̾unt me
iniqͥ tates mee: & non potui ut uidem. In¬
tñ cõp̃hendunt nos iniqͥtates nr̃e. ut ꝙ̃
si uelimꝰ euade. sine adiutorio ñ ualeamꝰ
hinc alibi psalmista dicit. Funes peccatoꝵ
u̾itatis luce intantã cecitatẽ uenimꝰ ut
nosmetipsos ignoremꝰ. ꝑpetramꝰ malã nec
lumin&e aĩa: nil inse nisi tenebras inuenit
Semet ipsam uide ꝑdidit. qͥa auetoris sui ui¬
sionẽ c̃tempsit. Ex amissione luminis. creuit
multiplicitas iniqͥtatis. Ideo adiungit Mul¬
tiplicatȩ sunt suꝑ capillos capitis meiꝰ
merat: q̃ excedunt numerũ capilloꝵ. Iamñ
occidis. ñ mecaris. ñ facis furtũ ñ dicis fal¬
sum testimoniũ: ꝙ cet̾a hꝰmodi gͣndia pecca¬
ta. Moles st̃ iste peccatoꝵ. Magna p̾cauisti
De minucis qͥd agis: Piecisti molẽ. iude ne
cordis mei defecit.  ñ est idoneũ ad cognos¬
cendum se. Quotiens m̃te uagamͣ foris. de¬
qͥdam sapiens ait. Quoc̃q tp̃re ñ cogita¬

Expanded text:
Recte ergo subditur: Comprehenderunt me iniquitates meae, et non potui, ut viderem. Intantum comprehendunt nos iniquitates nostrae, ut etiam si velimus evadere, sine adjutorio non valeamus. Hinc alibi Psalmista dicit: Funes peccatoruritatis luce in tantam caecitatem venimus, ut nosmetipsos ignoremus. Perpetramus mala, nec lumine anima nil in se nisi tenebras invenit. Semetipsam videre perdidit, quia auctoris sui visionem contemsit. Ex amissione luminis crevit multiplicitas iniquitatis. Ideo adjungit: Multiplicatae sunt super capillos capitis mei. merat, quae excedunt numerum capillorum. Jam non occidis, non moecharis, non facis furtum, non dicis falsum testimonium, et caetera hujusmodi grandia peccata: moles sunt istae peccatorum. Magna praecavisti, de minutis quid agis? Projecisti molem, vide ne  Hoc est, virtus cordis mei defecit, et non est idoneum ad cognoscendum se. Quotiens mente vagamur foris, dequidam sapiens ait, Quocunque tempore non cogita
Abbreviated transcription (Latin):
qͥsq nr̃m dicat humilit̾. dicat lacͥmabilit̾ dicat
ex asfeccu. dicat excorde: ego dixi d̃ne miserere
mei. sana aĩam meã qͥa peccaui tͥ. Qd ÷ peccaui
tͥ: Peccaui corã te uł contͣ te. quid ÷ peccaui
tͥ: Rationẽ tͥ redditurꝰ depeccato. Calia dic̃t̃
amuci c̃ficendo: audiamꝰ quid dixert̃ inimi
ni mediator di ꝙ hõium s. ininici ħ ñ actendẽ¬
tes. ꝙ me hõiem tm̃ ñ d̾m e̾ẽ credentes. dixe

Expanded text:
strum dicat humiliter, dicat lachrymabiliter, dicat ex affectu, dicat ex corde: Ego dixi, Deus, miserere mei: sana animam meam, quia peccavi tibi. Quid est, Peccavi tibi? peccavi coram te, vel contra te. Quid est peccavi tibi? rationem tibi redditurus pro peccato. Talia dicunt amici confitendo. Audiamus quid dixerunt inimicni, mediator Dei et hominum . Sed inimici hoc non attendentes, et me hominem tantum
Abbreviated transcription (Latin):
gellatũ sine m̃ito occisũ sine debito. ꝓpt̃ in nocentiã.
ꝓpt̾ integͥtatẽ sine peccato. suscepisti sanandũ quẽ¬
admodũ medicꝰ egrotũ. Et confiriasti me dan¬
do ĩ mortalicatẽ ai ĩ passibilicatẽ in conspectu tuo
in maiestate ꝙ diuinitate tua inet̃nũ. Qͥa xp̃cre¬

Expanded text:
gellatum sine merito, occisum sine debito, propter innocentiam, propter integritatem, sine peccato, suscepisti sanandum, quemadmodum medicus aegrotum. Et confirmasti me, Dando immortalitatem et impassibilitatem. In conspectu tuo. In majestate et divinitate tua. In aeternum. Quia Chr
Abbreviated transcription (Latin):
misericors es. Aitendo quia uerax. Amo mi¬
sericordẽ timeo ueracẽ. ꝙ sic amor a timor
susceꝑunt me. Ideo oro ne longe facias mi¬
ñ÷ numerꝰ. Innumera st̃ peccata mea.
infinite st̃ negligentie mee: q̃ undiq circ̃¬
dant undiq impediunt. Nicamꝰ h medulis
humilit̾ dep̃ceni ut nos suscipiat adsanandũ

Expanded text:
ia misericors es: attendo, quia verax es. Amo misericordem, timeo veracem. Et sic amor et timor as tua semper susceperunt me. Ideo oro, ne longe facias mi numerus. Innumera sunt peccata mea, infinitae sunt negligentiae meae, quae undique circumdant, undique impediunt. Dicamus haec medullis humiliter deprecemur, ut nos suscipiat ad sanandum
Abbreviated transcription (Latin):
otandꝰ : ordo ũboꝵ. Eriꝰ enĩ deluto pͣuitatise¬
ducit᷑. ut eiꝰ pedes ꝑfidem inpetͣ solident᷑. s
qͥa rectã fidem recta subsequi debet oꝑatio:
acũ p̃dicationis. Adhuc eñi nob̃ in infirmita¬
ais c̃ fusione iacentib p̃beri ñ debet auctori¬
tas p̃dicationis. S cũ iã inbono oꝑe surgimꝰ
cũ iam recci stare ceꝑimꝰ: dignũ ÷ ut adlucn¬

Expanded text:
otandus est ordo verborum. Prius enim de luto pravitatis educitur, ut ejus pedes per fidem in petra solidentur. Sed quia rectam fidem recta subsequi debet operatioticum praedicationis. Adhuc enim nobis in infirmitatis confusione jacentibus, praeberi non debet auctoritas praedicationis. Sed cum jam in bono opere surgimus, cum jam recti stare coeperimus, dignum est, ut ad lucran
Abbreviated transcription (Latin):
d̃i.: ut patient̃ feras inuirias inimici. Dem̃
conu̾tens se addm. consolat᷑ nos & admonet
dicens. Exultent ꝙ lecent᷑ suꝑ te om̃s g̃ren¬
tes te. Om̃is ꝑfidem &dilectionẽ qͥ te q̃rt. ex¬
enĩ ad corpꝰ ꝑtinet letari uͦ ad aĩam. Cõm̃¬
dat᷑ aũ laus dñi cũ sub infert᷑. Et dicant sẽꝑ
magnificet᷑ dns. qͥ diligunt salutare tuũ. Qenĩ
tam laudare tam p̃dicare tam magnificare
datũ optimũ & om̃e donũ ꝑfectum: Ipse
nouũ. illuminauit ꝑeos alios. dedit eis ti¬
morẽ & spem tͣhens eos auanitatib falsis
auxit eos & numero & uirture. deĩde mi¬
sit filiũ suũ incarnẽ qͥ facẽt uoluntatem
suã. & anñtiaret iꝰticiã suam ineccłia mag¬

Expanded text:
imici. Deinde convertens se ad Dominum, consolatur nos et admonet, dicens: 17. Exultent et laetentur super te omnes quaerentes te. Omnes per fidem et dilectionem, qui te quaerunt, exenim ad corpus pertinet, Laetari vero ad animam. Commendatur autem laus Domini, cum subinfertur, Et dicant semper, Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum. Quid enim tam laudare, tam praedicare, tam magnificare datum optimum et omne donum perfectum ? Ipse novum, illuminavit per eos alios. Dedit eis timorem et spem, trahens eos a vanitatibus falsis. Auxit eos et numero, et virtute. Deinde misit Filium in carnem, qui faceret voluntatem suam et annuntiaret justitiam suam in Ecclesia mag
Abbreviated transcription (Latin):
occide. Tales fuer̃t illi qui eumgladiis a fu¬
stib app̃hender̃t iħm: & qͥ posuert eũ incru¬
ce. Nein orat ꝓeis qͥ uolunt ei mala. Accipi¬
endi sunt illi qͥ nondum ꝑsecunt᷑ aꝑte: s
odium & inimicitias gestant incorde. Hali¬
qn simulationib & callidis utunt᷑ argum̃tis:
ad decipiendũ eos qͦs odert̃. Ali qñ eff̾renant᷑
inũba malitiȩ. Tales fuert iudi adĩsus dñ¬
iliqͥ deride solent religionẽ.: s simplicit atius
tales etiam fuert̃ in palsione .xͥ. Isti onis in ipe
corpore ꝑseuerant. Sic aũ ñ se uindicauit se

Expanded text:
erunt illi, qui cum gladiis et fustibus apprehenderunt Jesum, et qui posuerunt eum in cruce . Deinde orat pro eis, qui volunt ei mala . Accipiendi sunt illi, qui nondum persequuntur aperte, sed odium et inimicitias gestant in corde: hi aliquando simulationibus et callidis utuntur argumentis, ad decipiendum eos quos oderunt; aliquando effraenantur in verba malitiae. Tales fuerunt Judaei adversus Dilli, qui deridere solent religionem et simplicitatem justorum. Tales etiam fuerunt in passione Christi. Isti omnes in ipsius corpore perseverant. Sicut autem non se vindicavit de
Abbreviated transcription (Latin):
effudi in me animã meã. Qñ anima mea continget
quod suꝑ anunã meã querit᷑. nisi anima mea suꝑ
se ipsã effund̾et se: Si enĩ inse ipsa remaneret. nicħi
aliud quã se uideret. et cum se uideret non utiq
dñm suũ uidẽt. Sicant iam insultatores mei
uͥ ⁊ ds tuus: dicã ego qͣmdiu ñ uideo ꝙͣ diu dif¬
feror. manduco die ac nocte lacͥmas meas
Nicant illi adhuc uͥ ÷ ds tuus: Qro gͦ ãm̃ meũ
inõi tempore. siue int̾restri siue incelesti a ñ iuenio
Meditatꝰ sum tñ iuqͥsitionẽ dĩ mei. ꝙ ꝑea q̃ facta st̃
ininsibilia di mei cupiens intellecta conspicẽ. effu¬
di suꝑ me aĩam meã: ꝙ ñ iã restant q̃ tangãt nͥ
qm meũ. Ibi enĩ domꝰ dĩ mei sr̃ aĩam meã. ibi habi¬
tat. iñ me ꝓspicit. iñ me creauit. iñ me gub̾nat
m̃ mͥ c̃sulit. m̃ me expectat. iñ me uocat. ĩ
me dirigit. iñ me ducit. iñ me ꝓducit. Ille
enĩ qͥht̃ altissimã insecreto domũ. ht̃ etiã

Expanded text:
effudi super me animam meam. Quando anima mea contingeret quod super animam meam quaeritur, nisi anima mea super seipsam effunderetur? Si enim in seipsa remaneret, nihil aliud quam se videret: et cum se videret, non utique Deum suum videret. Dicant jam insultatores mei, Ubi est Deus tuus? dicant: ego quamdiu non video, quamdiu differor, manduco die ac nocte lacrymas meas. Dicant illi adhuc, Ubi est Deus tuus? quaero ego Deum meum in omni corpore, sive in terrestri, sive in caelesti: et non invenio. Meditatus sum tamen inquisitionem Dei mei, et per ea quae facta sunt, invisibilia Dei mei cupiens intellecta conspicere , effudi super me animam 200 meam. Et non jam restant quae tangam, nisi Deum meum. Ibi enim domam. Ibi habitat, inde me creavit, inde me gubernat, inde me consulit, inde me exspectat, inde me vocat, inde me dirigit, inde me ducit, inde me perducit. Ille enim qui habet altissimam in secreto domum, habet etiam
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ nocendi: effecto fructi seuitie. Uidunt xp̃n
incruce pendentẽ. mouer̃t capud dicentes. si fili
es descende decruce. Non descendebat qͥ pot̾at:
ñ inpotentiã demonstrabat: s patientiã doce¬
bat. Si enĩ ħ illis dicentib decruce descenłet. his
qͣsi insultantib cessisse uidẽ t᷑:  uictꝰ obꝓbria co
lerare ñ posse credet᷑. Magis mansit incruce ilł
insultantib fixꝰ illis nucantib. Ideo enĩ caput agi¬
tabant. qͥa capiti ñ ħebant. Nocuit nos plane pa¬
tientiã. Nã qd ⁊ fortiꝰ fecit. qͥ noluit facẽ qd iucsi
ꝓuocabant. Multo: enĩ potenciꝰ aesepulcro surgẽ.
ꝙͣ de cruce descende. Qm̃ ñ gaudebit in imcꝰ

Expanded text:
di, effecto fructu saevitiae. Viderunt Christum in cruce pendentem, moverunt caput, dicentes: Si Filius Dei es, descende de cruce . Non descendebat, qui poterat. Non impotentiam demonstrabat, sed patientiam docebat. Si enim haec illis dicentibus, de cruce descenderet, his quasi insultantibus cessisse videretur, et viclerare non potuisse crederetur. Magis mansit in cruce illis insultantibus, fixus illis nutantibus. Ideo enim caput agitabant, quia capiti non haerebant. Docuit nos plane patientiam. Nam quod est fortius, fecit, qui noluit facere quod Judaei provocabant. Multo est enim potentius de sepulcro surgere, quam de cruce descendere. Quoniam non gaudebit inimicus
Abbreviated transcription (Latin):
Aurs qͥ mͦ c̃tempnit mĩam districte pꝰea senti¬
et u̾itatem. ñ qͥden adgłam s ad penã. Heĩ
respexit ad m̃bra sautia. & ꝓ illis orat dicẽs
ame :i. ameis. Attende peccatores: ꝙ noli lon¬
ge fac̾ẽ abeis tuas miserationes. Qͥsqͥs se sen¬

Expanded text:
 districte postea sentiet veritatem non quidem ad gloriam, sed ad poenam. Deinde respexit ad membra saucia, et pro illis orat, dicensa me, idest, a meis. Attende peccatores, et noli longe facere ab eis tuas miserationes. Quisquis se sen
Abbreviated transcription (Latin):
talentũ abscondit int̾ra. Hinc dns discipłis
suis ait. Quec̃q audiui a patre meo: nota
feci uob̃. Ideo ꝙ apłis p̃cepit: ut neq sacculũ
portarent. Sacculũ nãq portat: qͥ u̾ba diui¬
na incorde celat. Iusticia inħ loco intelligit᷑
sides. Iustꝰ enĩ exfide uiuit. Credidit abrahã
deo. e& reputatũ ⁊ ei ad iusticiã. Hanc muli

Expanded text:
dit in terra . Hinc Dominus Discipulis suis ait, Quaecumque audivi a Patre meo, nota feci vobis . Ideo et Apostolis praecepit, ut neque sacculum portarent . Sacculum namque portat, qui verba divina in corde celat. Justitia in hoc loco intelligitur fides. Justus enim ex fide vivit . Credidit Abraham Deo, et reputatum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓtector m̃s estu: ds ne tardaũis. Expectans ex¬
pectaui te dnm meũ. intendisti mͥ multa bene¬
ficia largiendo. sollicitꝰ es mei inhac uita. fac¬
tus es aditor m̃s inbonis. & ꝓtector in adũsis:.
solus tuus mͥ restat adufntꝰ. d̾s m̃s ne tarda¬
ꝑ sum. Nicħ extͣ te mͥ sufficit tu expectatiomea.
tu salus mea noli morari una hora: qesidan¬
ti. ꝙ estuanti longa mora ẽ:ͥ as ms̃ netardaũis:
admones cũ bonis ꝓmissionib: ut intel¬
sas qͣre qͥdam eũ simplicit̃ hoĩem putauert̃. q̃a
iniuriatũ multis modis uider̃t. Int̾cia parce
nos reddit certos. eũ płꝙͣ hõiem fuisse. Inten¬
tio ÷ nos: ad mone mediatorẽ dĩ & hõium ho¬
nis xͥ. ĩ ꝑatoris martirũ qͥ non sibi peꝑcit mi¬
litib ĩꝑans pugnã. s pͥor pugnauit. pͥor ui¬
cit. ut pugnantes exemplo ortaret᷑. ꝓ maie¬
state adiuuaret. q ꝑmissione coronaret: audi

Expanded text:
eus meus, ne tardaveris. Expectans expectavi te Dominum meum: intendisti mihi, multa beneficia largiendo: solicitus es mei. In hac vita factus es adjutor meus in bonis, et protector in adversis. Solus tuus mihi restat adventus, Deus meus, ne tardaer sum. Nihil extra te mihi sufficit. Tu expectatio mea: tu salus mea: noli morari. Una hora desideranti, aestuanti longa mora est: Deus meus, ne tardaveris. admonet, cum bonis promissionibus, ut intelssas, quare quidam eum simpliciter hominem putaverunt, quia injuriatum multis modis viderunt. In tertia parte nos reddit certos, eum plusquam hominem fuisse. Intentio est nos admonere, mediatorem Dei et hominum hoisti, imperatoris martyrum, qui non sibi pepercit, militibus imperans pugnam, sed prior pugnavit, prior vicit, ut pugnantes exemplo hortaretur, et majestate adjuvaret, et promissione coronaret. Audi
Abbreviated transcription (Latin):
ut uet̾a in noua mutarent᷑: dixi ecce uenio.
i delib̾aui. ut inmanifestatione fieret ad¬
uentꝰ nĩs. Huiꝰ aduentꝰ testimoniũ descͥpt᷑a
tͣhit cũ subdit. conũtendo sead patrẽ ꝙ dieẽ¬
do. Incapite libri scͥptum ⁊ deme ut face

Expanded text:
ut vetera in nova mutarentur: Dixi, Ecce venio , idest, deliberavi ut in manifestatione fieret adventus meus. Hujus adventus testimonium de scriptura trahit, cum subdit convertendo se ad Patrem, et dicendo: In capite libri scriptum est de
Abbreviated transcription (Latin):
tuã ineccłia magna. toto orbe t̾raꝵ diffusa.
Anñtiaui qd ex legalib institutis iusticia ñ fiat.
s exte. Ecce labia mea ñ ꝓhibebo. sĩ aliqui
uoluerint ꝓhib̃e ñ tacebo. Talia labia habebat
petrꝰ. tamꝓmpta ad p̃dicandã iusticiã. qñ ꝓhi¬
bitũ: apͥncipib ne ult᷑ loq̃ret᷑ de iħu: & ipse
uirilit̾ respondit. Obedire oportet deo magis
ꝙͣ hominib. Et qͥa ꝓmpta st̃ labia mea ad an¬
ñtiandã u̾itatẽ: ane tuscisti. Tuenĩ cogni¬
tor cordis. tu testis conscientie. qͥ cqͥd labia ña
nos iudicat. Tales gͦ nos ex hib̃e debemꝰ. ut
dño deo nr̃o corde ꝙ labũs placeamꝰ. Cordem
qͥt apl̃s credit᷑ adiusticiã: ore aũ c̃fessio fit
adsalutẽ. Sona labiis ꝓpinqͣ corde: ut cestẽ
cordis cui possis inuocare d̃m dicens d̃ne

Expanded text:
tuam in Ecclesia magna, 186 Toto orbe terrarum diffusa. Annuntiavi quod ex legalibus institutis justitia non fiat, sed ex te. Ecce labia mea non prohibebo. Si aliqui voluerint prohibere, non tacebo. Talia labia habebat Petrus, tam promta ad praedicandam justitiam: qt a principibus, ne ultra loqueretur de Jesu: et ipse viriliter respondit, Obedire oportet Deo magis quam hominibus . Et quia promta sunt labia mea ad annuntiandam veritatem, Domine, tu scisti. Tu enim cognitor cordis, tu testis conscientiae. Quicquid labia nostra dum illud nos judicat. Tales ergo nos exhibere debemus, ut Domino Deo nostro corde et labiis placeamus. Corde, inquit Apostolus, creditur ad justitiam, ore autem confessio fit ad salutem . Sona labiis, propinqua corde, ut testem cordis tui possis invocare Dominum, dicens, Domine,
Abbreviated transcription (Latin):
luntatẽ tuã. Pribi:  inlege dni meditabit᷑ qie
Ae noete. Hic aũ dicit. a legem tuã in medio cordis
mei. Hec satis eqͥ pollentia st̃. Id mediũ ÷ ñ decli¬
nat magis ad aliꝙͣ parcẽ. Ille gͦ ht̃ legẽ oli inme¬
dio cordis sui. qͥ mandata eiꝰ ita meditat᷑ ꝙ seruat
ut ñ declinet adoeit̾am neq adsinistrã. Ille st̃

Expanded text:
in lege Domini meditabitur die ac nocte: hic autem dicit, Et legem tuam in medio cordis mei. Haec satis aequipollentia sunt. Quod medium est, non declinat magis ad aliquam partem. Ille ergo habet legem Dei in medio cordis sui, qui mandata ejus ita meditatur et servat, ut non d
Abbreviated transcription (Latin):
catum ꝓpt̾ qd punitꝰ ÷ remittat᷑: ne it̃m pos¬
sit suꝑbire. & culꝑam qͣm fecit ualeat obli¬
uisci. Malꝰ seruꝰ ÷: semꝑ oportet teneri sub
flagello. S iam flagellatꝰ postulat mĩam. postu¬
lat sanitatẽ: desuꝑbia adhumilitatẽ redit. ẽ si¬
tet᷑ peccatũ suũ dicens. Ego dixi dͥne miserere
mei. sana aĩam meã qͥa peccaui tͥ. Ego d̃ixi

Expanded text:
t, remittatur: ne iterum possit superbire, et culpam quam fecit, valeat oblivisci. Malus servus est: semper oportet teneri sub flagello. Sed jam flagellatus postulat misericordiam, postulat sanitatem, de superbia ad humilitatem redit. Confitetur peccatum suum, dicens: 5. Ego dixi, Deus, miserere mei: sana
Abbreviated transcription (Latin):
Q ñ respex̃ inuanitates. q ĩ sanias falsas ut a¬
uaricie deseruiret: aut idola adoraret. Tre.¬
na qͥppe c̃cupiscẽ: inuanitates respicẽ ÷.
Uñ d̃ns dicit ineuglio. Nemo respiciens ret᷑:
aptis est regno qĩ. Ideo inalio psalmo orat
dicens. Aũte ocłõs meos ne uideant uani¬
tatẽ. Idola uͦ colere. lapides adorare. creat᷑e
potiꝰ deseriuire ꝙͣ creatori qͥ oiã fecitꝰ omĩa
sapienti cogitatione disponit: magna ꝙ
falsa insania :. Uñ fide q deuocione c̃ũ¬
tens se ad d̾nm. ut corda similit̾ adipsum
conũtat alioꝵ qͥ uanitates & insanias fal¬
sas respiciunt ait. Multa fecisti tudñe ds̃
m̃s mirabilia tua. fecisti enĩ celũ ꝙ t̾rã

Expanded text:
Et non respexit in vanitates et insanias falsas. Ut aEt non respexit in vanitates et insanias falsas. Ut avaritiae deserviret, aut idola adoraret. Terrena quippe concupiscere, in vanitates respicere est. Unde Dominus dicit in Evangelio, Nemo respiciens retro aptus est regno Dei . Ideo in alio psalmo orat, dicens, Averte oculos meos ne videant vanitatem . Idola vero colere, lapides adorare, creaturae potius deservire quam Creatori , qui omnia fecit, omnia sapienti cogitatione disponit, magna et falsa insania est. Unde fide et devotione convertens se ad Dominum, ut corda similiter ad ipsum convertat aliorum, qui vanitates et insanias falsas respiciunt, ait: 6. Multa fecisti tu, Domine Deus meus, mirabilia tua. Fecisti enim caelum et terram
Abbreviated transcription (Latin):
nouũ. Noli q̃rere laudem tuã. s laudans
inuoca d̾nm: qr sic carm̃ deo nr̃o fecisti.
idem d̾ni p̃dicare. & inħ ipsũ deuote lau¬
fidem conũsuros iur sc̃s uidit : ideo ꝓtinꝰ
adinxit. Uidebunt multi q timebunt
s sꝑabunt ind̾no. Qͥ ceci erant. q dedonicħ̃
intelligeliant: attendentes ꝙ imitantes
cantici noui cantatores illuminati sunt
Uidebunt gͦ credentes. timebt̃ penitentes.
sꝑabunt celestia appetentes: pꝰꝙͣ homo fide
illuminatꝰ ÷. Primꝰ gͣdus ad dm ÷ tior. sic̃
scͥprum ⁊ pͥncipium sapientie timor cdni
Et qͣntomagis qͥsq inse humiliat᷑ ꝑtimorẽ. tanto
ampliꝰ mdeo erigit᷑ ꝑspẽ. Sp̃e enĩ adinusibilia
bona erectꝰ. incipit celestia dilige̾ a despicẽ t̾re¬
na. Ecce fides spes ꝙ caritas: quib colit̾ d̾s & ef¬
ficit᷑ ħo beat. Uñ a subdit. Heatꝰ uircuiꝰ:
noñ dñi spes eiꝰ. Nom̃ qͣni iħc÷ qd int̾p̃cat᷑ sal¬
uator. Beatꝰ gͦ ille: qͥ se a iħu saluari sꝑat.

Expanded text:
m tuam, sed laudans invoca Dominum: et sic carmen Deo nostro dixisti. Fidem Domini praedicare, et insuper ipsum devote laufidem conversuros vir sanctus vidit, ideo protinus addidit: Videbunt multi, et timebunt, et sperabunt in Domino. Qui caeci erant, et de Deo nihil intelligebant, attendentes et imitantes cantici novi cantatores, illuminati sunt. Videbunt ergo credentes, timebunt poenitentes, sperabunt caelestia appetentes. Postquam homo fide illuminatus est, primus gradus ad Deum est timor, sicut scriptum est, Principium sapientiae timor Domini . Et quanto magis quisque in se humiliatur per timorem, tanto amplius in Deo erigitur per spem. Spe autem ad invisibilia bona erectus, incipit caelestia diligere et despicere terrena . Ecce fides, spes, caritas, quibus colitur Deus, et efficitur homo beatus. Unde et subditur:d interpretatur Salvator . Beatus ergo ille, qui se a Jesu salvari sperat.
Abbreviated transcription (Latin):
cognoui seruiuit mͥ: inaudit auris obe¬
diuit mͥ. Holocaustũ & ꝓpeccato ñ posta¬
tota hostia insacͥsicio incendebat᷑. S dñs nec
minora nec maiora uet̾is legis sacͥficia reqͥ¬
rit. cui ñ iã umbͣ s u̾itas gͣta existit. Q̃uoo¬

Expanded text:
cognovi, servivit mihi : in auditu auris obedivit mihi . Holocaustum et pro peccato non postuelicet quando tota hostia in sacrificio incendebatur. Sed Dominus nec minora nec majora veteris legis sacrificia requirit, cui non jam umbra, sed veritas grata existit: qu
Abbreviated transcription (Latin):
tollit peccata mundi. Tnsiuit umbra. appa¬
ruit u̾itas. uet̾a cͣnsiert q ecce facta st̃ noua
ꝑ fecit aũ nob̾ aures ut q̃ de lege audimꝰ. sp̃alit̃
suis discipłis. qñ app ruit illis sensũ ut in¬
tellig̾ent scͥpturas. Hł aures nob̃ ꝑficiunt᷑

Expanded text:
tollit peccata mundi. Transivit umbra, apparuit Veritas: vetera transierunt, et ecce facta sunt nova. Perfecit autem nobis aures, ut quae de lege audimus, spirituasuis Discipulis, quando aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas . Vel aures nobis perficiuntur
Abbreviated transcription (Latin):
axpectans expectaui dnm & in¬
tendit m̃. Ac sidicat. Ita expectaui d̃nm.¬
ut cotidie ẽe̾m expectans. Et quia ꝑse
p̃stando grãm suam. Qeñ ꝑseuerau̾it usq
infinẽ: hic saluus erit. Hinc ꝓpħa nos admo¬
net dicens. Simorã fecerit expecta eum. qͥa
ueniens ueniet. Qmͦ aũ intendit ei d̃ns
exponit cũ subiungit. Etexaudiuit p̃ces
tate erroris q̃ hoĩes miseros facit. ꝙ deluto
fecis .i. deconcupiscentiis carnis q̃ aĩas red¬
dunt. lu tulentas coram dno. & ĩmo iacente

Expanded text:
pectans exspectavi Dominum, et intendit mihi. Ac si dicat, Ita exspectavi Domuotidie essem exspectans: et quia pestando gratiam suam. Qui enim perseveraverit usque in finem, hic salvus erit . Hinc Propheta nos admonet, dicens, Si moram fecerit, exspecta eum: quia veniens veniet . Quomodo autem intendit ei Dominus, exponit cum subjungit: 3. Et exaudivit preces tate erroris, quae homines miseros facit. Et de luto faecis. Idest, de concupiscentiis carnis, quae animas reddunt lutulentas coram Domino, et in imo jacente
Abbreviated transcription (Latin):
apinguedine carnał uoluptatis deficit: cũ carnẽ
ieuiniis & uigiliis macerat. ꝙ m̃tẽ adesidiis il¬
licitis castigat. cũ studet se uitiis & c̾cupiscentiis
mortificare atq in uirtutib extenuare: cexere
ut cũ ueste nuptiali celesti sponso digna ualeat
apparare. Uł sic̃ aranea ad inutile opꝰ faciendũ int̃ĩ¬
ora sua extͣhit ꝙ c̃sumit: sic peccator int̾iora aĩe
suȩ in appetitu t̾renoꝵ manit̾ expendit. Auarꝰ
eni etiã aĩam suã uenalem portat. Hĩc dns diẽ meugłio¬

Expanded text:
a pinguedine carnalis voluptatis deficit, cum carnem a pinguedine carnalis voluptatis deficit, cum carnem jejuniis et vigiliis macerat, et mentem a desideriis illicitis castigat: cum studet se vitiis et concupiscentiis mortificare, atque in virtutibus extenuare: texere, ut cum veste nuptiali caelesti sponso digna 182 valeat apparere. Vel sicut aranea ad inutile opus faciendum interiora sua extrahit et consumit: sic peccator interiora animae suae, in appetitu terrenorum inaniter expendit. Avarus enim etiam animam suam venalem
Abbreviated transcription (Latin):
qd humiliasti me: ut discam iustificationes tuas
ut mͥ p̃ceptũ sit. Nico amoue. ꝙ opꝰ ÷ ut amoue¬
apeccato. Cum dico plagas tuas aut fortẽ manũ
tuã ñ te accuso s confiteor me hr̃e iniqͥtatẽ ꝓpt̃
ꝙͣ disciplinuis tuis corripiusti me hõĩem. Hic no¬
pat̃ castigat ut aduã u̾itatis reducat. Uñ ad¬
huc subiungit Et tabescẽ fecisti sic̃ araneã aĩã
eiꝰ. Attende ipsũ aĩal qͣm tabidũ ÷. Pone supͣ digi¬
tũ riuna ÷. Nicħ om̃ino ⁊ tabidꝰ Talem fecisti
humanã aĩam: ad erudiendã eã ꝓmiqͥtate. Eru¬
ditio iꝰti dĩ hãc infirmitatẽ fecit. fortitudo q̃dã
erat uitiũ. forcieudine qͣdam displicuit ħo. ut
erudiret᷑ infirmitate qͥa suꝑbia displicuit. erudit᷑
q ad malos. Adbonos ħ mͦ. Ita corripuisti hõiem.
ut penitꝰ se mundo mortificaret. sic̃ aranea se mor¬
tificat in suo oꝑe. Tabescit aĩa sti sic̃ aranea q̃n

Expanded text:
quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas ut mihi praeceptum sit. Dico, amove. Et opus est, ut amovea peccato. Cum dico plagas tuas, aut fortem manum tuam, non te accuso: sed confiteor me habere iniquitatem, propter quam disciplinis tuis corripuisti me hominem. Hic nopater castigat, ut ad viam veritatis reducat. Unde adhuc subjungit. Et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus. Attende ipsum animal, quam tabidum est. Pone supra digitum, ruina est. Nihil omnino est tabidius. Talem fecisti humanam animam, ad erudiendum eam pro iniquitate. Eruditio justi Dei hanc infirmitatem fecit. Fortitudo quaedam erat vitium, fortitudine quadam displicuit homo, ut erudiretur infirmitate, et quia superbia displicuit, erudituret ad malos. Ad bonos hoc modo: Ita corripuisti hominem, ut penitus se mundo mortificaret, sicut aranea se mortificat in suo opere. Tabescit anima justi sicut aranea, quando
Abbreviated transcription (Latin):
qͥa potuss obmutire pꝰ & p̾ea loqͥ: ideo pꝰꝙͣ. dix̃
obmutui c̃tinuo subiecit. & ñ aꝑui osmeũ. ut
iungit. Qm̃ tu fecisti amoue ame plagas tuas
torẽ. nͥ corruptio. passibilitas ꝙ mortalitas : Abistis
plagis sanari desid̾at: a ad uerã sanitatẽ reduci
b ad inpassibilitatẽ a ĩ mortalitatẽ. Et debes inqͥt
h fac̃ẽ qm̃ tu fecisti mẽ. Uł qm̃ tufecisti illas pla¬
gas: a mou̾e eas debes ame. Sic̃ enĩ tuũ ÷ ferire
hem̃ter se affuctum cũ subdio. foratudinȩ
manꝰ tue ego defeci in increpationib. forcitudo
manꝰ d̃ ipsa ⁊ ꝑcussio flagesli. Ipso flagelate:
arigore defecimꝰ nr̃e suꝑbie. Ipsiꝰ ꝑcussiones nob̾
st̃ increpationes. In eo eñĩ qd flagellat. increpat
culpans: insinuans adiungit. ꝓpt̃ iniqͥtatẽ cor¬
ripuisti hõiem. Tocũ qd feci. qd infirmꝰ sũ qd
inimo clamo: totũ ꝓ iniqͥcate. & inħ erudisti ho¬
minẽ. Audi ħ pla.mꝰ exalio psalmo. Bonũ mͥ d̃ne

Expanded text:
Quia potuisset obmutire prius et postea loqui: ideo postquam dixit, Obmutui, continuo subjecit, Et non aperui os meum: ut jungit: 11. Quoniam tu fecisti: amove a me plagas tuas.torem, nisi corruptio, passibilitas, et mortalitas? Ab istis plagis sanari desiderat, et ad veram sanitatem reduci, id est, ad impassibilitatem et immortalitatem. Et debes, inquit, hoc facere, quoniam tu fecisti me, vel quoniam tu fecisti illas plagas, amovere eas debes a me. Sicut enim tuum est ferire vehementer se afflictum, cum subdit: 12. A fortitudine manus tuae ego defeci in increpationibus. Fortitudo manus Dei ipsa est percussio flagelli. Ipso flagellante a rigore defecimus nostrae superbiae. Ipsius percussiones nobis sunt increpationes. In eo enim, quod flagellat, increpat culpam insinuans, adjungit: Propter iniquitatem corripuisti homines. Totum quod feci, quod infirmus sum, quod in imo clamo, totum pro iniquitate: et in hoc erudisti hominem. Audi hoc planius ex alio psalmo. Bonum mihi Deus,
Abbreviated transcription (Latin):
u̾sio corde addm: & inipsa conũsione puriores
& digniores esficim̃. Uñ adhuc subdit᷑. Nesi¬
leas qm̃ aduena ego sum apudte. Loquit᷑ eñi
ds secreta sua locutione in cordib suoꝵ fide¬
lium: & aspurationẽ infundit gr̃ȩ suȩ. Ies
alibi postulat dicens. Nic aĩe mee salus tua

Expanded text:
m, et in ipsa conversione puriores et digniores efficimur. Unde adhuc subditur: Ne sileas quoniam advena ego sum apud te. Loquitur enim Deus secreta sua locutione in cordibus suorum fidelium, et aspirationem infundit gratiae suae. Ideo alibi postulat dicens, Dic animae meae, Sal
Abbreviated transcription (Latin):
& humiliatũ. Ubi st̃ lacͥme: ibi diuinꝰ ignis
accendit᷑. Q̃ri solet qͣre orandꝰ sit ds. ꝙ qͣd opꝰ
sit oratione cũ ipse sciat ante ꝙͣ oremꝰ qͥdopꝰ
sit nob̃. S ideo orandũ ÷ qͥa orationis intentio
cor nr̃m serenat q purgat: capatiꝰq efficit.
ratꝰ ÷ dare : nas uͦñ semꝑ parat sumꝰ acciꝑe:
cũ inclinam̃ ad t̾rena & rerũ tẽpaliũ cu¬

Expanded text:
i sunt lacrymae, ibi divinus ignis accenditur. Quaeri solet quare orandus sit Deus, et quid opus sit oratione, cum ipse sciat antequam oremus, quid opus sit nobis . Sed ideo orandum est, quia orationis intentio cor nostrum serenat et purgat, capaciusque efficit ratus est dare. Nos vero non semper parati sumus accipere: cum inclinamur ad terrena,
Abbreviated transcription (Latin):
p̃tire ñ ualet. Nec ideo dr̃ dierũ numerꝰ ut
ita sit inre: sqͥ a nos longa spacia tpr̃m designa¬
niꝰ płritate dierũ. ꝓnĩa capacitate infiuitũ
et̾nitatis spaciũ. numerũ dierũ qͥ est in ꝓpͥe
uoluit appellare. Recte aũ illa priꝰ scire appetit.
ut pꝰmodũ sciat quid ei desit. ñ eñĩ plene scire
possumꝰ q̃ nob dest̃ intp̃ralib. nͥ pri et̃na bona q̃
amisimꝰ. dno reuelante cognoscamꝰ. Idcuro re¬
ꝓbi qͥd eis desit dep̃hende non possunt: quia
t̾renis reb examore succumbunt. Cũq ad phen¬
nitatem corda non subleuant. exilium patͥam te¬
nebras lucem cursum stabilitatẽ putant: qͥ a
qͥ maiora nesciunt. iudicare de nuiuis ñ possc̃
Q contͣ seruꝰ dĩ cum aqͥsuꝑna cor eleuat defectum
temporalitatis ex consid̾atione ꝑhennitatis me¬
liꝰ pensat. Uñ canqͣm noto fine suo & numero
dierũ qͥ ⁊ attendit adħ q̃ tͣnseunt. &. ait. Ecce

Expanded text:
ire non valet. Nec ideo dicitur dierum numerus quod ita sit in re: sed quia nos longa spatia temporum designamus pluralitate dierum pro nostra capacitate, infinitum aeternitatis spatium, numerum dierum qui est, improprie voluit appellare. Recte autem illa prius scire appetit, ut postmodum sciat quid ei desit. Non enim plene scire possumus quae nobis desint in temporalibus, nisi prius aeterna bona, quae amisimus, Domino revelante, cognoscamus. Idcirco reprobi quid eis desit, deprehendere non possunt, quia terrenis rebus ex amore succumbunt. Cumque ad perennitatem corda non sublevant, exilium patriam, tenebras lucem, cursum stabilitatem putant: quia qui majora nesciunt, judicare de minimis non possunt. Quo contra servus Dei cum ad superna cor elevat, defectum temporalitatis ex consideratione perennitatis melius pensat. Unde tamquam noto fine suo, et numero dierum qui est, attendit ad haec quae transeunt, et ait: 6. Ecce
Abbreviated transcription (Latin):
lia c̃cupisco: obꝓbriũ insipienti dedisti me.
Uñ apłs ait. Spectacłm facti sumꝰ mundo: & an¬
głis ꝓ hominib. Adextͥs & asinistris habemꝰ
arma qͥb pugnamꝰ. ꝑ głam &s ignobilitatẽ.
ꝑinfamiã & bonã famã. ut seductores & uera¬
ces. Hinc alibi psalmista dicit. Multũ repleti

Expanded text:
lia concupisco, Opprobrium insipienti dedisti me. lia concupisco, Opprobrium insipienti dedisti me. Unde Apostolus ait: Spectaculum facti sumus mundo, et angelis, et hominibus . A dextris et a sinistris habemus arma quibus pugnamus, per gloriam et ignobilitatem, per infamiam et bonam famam, ut seductores et veraces . Hi
Abbreviated transcription (Latin):
tͣnsiliens addit. E nc̃ q̃ est expectatio mea: ñ ne
d̾ns: Et quia cuncta hic tͣnseunt. q nicħ red¬
net̾ certum aut securum. ñc idem in hacuam¬
tate in hac ꝑegͥnatione dum adhuc hr̃e ñ possum:
qͥd debeo nͥ dũm expeccare: Et conũtens se ad illũ
quẽ expeccans dĩgit. ei familiari ꝙ amica locutio¬
ne dicit. Et sub̃a mea apud te ẽ. Apud dnm ht̃¬
sub̃am suã. qͥsqͥs ꝓpt̾ d̾m cuncta q̃ ht̃ distribuit:
aut ea q̃ retinet adhonorẽ ipsiꝰ expendit: & nicħ
om̃ino p̃t̾ dñm c̾cupiscit. Post ẽtẽptũ rerũ postu¬
lat remissionẽ peccatoꝵ cũ subiungit. Ab õib
iniqͥtatib meis erue me. Ab om̃ib inqͣm tã co¬
gitationis ꝙͣ locutionis ꝙ oꝑis. Tam ab occultis
ꝙͣ abalienis. tam auenialib qͣm cͥminalib.
s. qͥa t̾rena c̃tẽptio qͥa letari intͣnsitoriis nolo. qͥa
humilitatẽ & pauꝑtatẽ appeto. ꝙ sola inuisibi¬

Expanded text:
transiliens addit: 8. Et nunc, quae est exspectatio mea? Nonne transiliens addit: 8. Et nunc, quae est exspectatio mea? Nonne Dominus? Et quia cuncta hic transeunt, et nihil retinetur certum, aut securum nunc, id est, in hac vanitate, in hac peregrinatione, dum adhuc habere non possum: quid debeo, nisi Deum exspectare? Et convertens se ad eum quem exspectans diligit, ei familiari et antiqua locutione dicit: Et substantia mea apud te est. Apud Domam suam, quisquis propter Deum cuncta quae habet, distribuit: aut ea quae retinet, ad honorem ipsius expendit: et nihil omnino praeter Deum concupiscit. Post contemtum rerum, postulat remissionem peccatorum, cum subjungit: 9. Ab omnibus iniquitatibus meis erue me. Ab omnibus, inquam, tam cogitationis quam locutionis et operis. Tam ab occultis quam ab alienis, tam a venialibus quam a criminalibus. Et quia terrena contemno, quia laeteri in transitoriis nolo, quia humilitatem et paupertatem appeto, et sola invisibi
Abbreviated transcription (Latin):
turbat᷑. Qꝙͣ portet imaginẽ di. tñ ñ solum tͣnsit
s ꝑtͣnsit. Cuiꝰ tͣnsire est. singłis mom̃tis ad̃ finẽ
tende. ꝑtͣnsire uͦ uitã moriendo finire. Nec solum
ħ patit᷑. s & usib t̾renis frustra c̃turbat᷑. Uñ ꝙ
subdit᷑.  hesaurizat & ignorat cui congregabit
ea. Hȩc est adhuc magis lugenda uanitas. qͥ cũ
homo a sui c̃ditoris amore cecidit. ꝓtunꝰ amore
& studio mundialib inhesit. in tm̃ ut exilium
suũ libens ꝑferat. inuitꝰ recedat. cecaq cupidi¬
tate orbatꝰ chesauros colligit. s cui congreget
nescit. Uñ cuidã dictũ ÷. Stulte hac nocte aĩam
tuã tollent ate. que p̃parasti cuiꝰ ert̃: Hab̾e ius qd
habes & non ꝑq̾e: ostenddam tͥ tucum locũ. Audi
di dnm ineugłio. Thesaurizate uob̃ thesauros
incelo uͥ fures ñ furant᷑. nec erugo aut tinea de¬
molit᷑. S ego inqͥs qͦmͦ pono incelo: Pone in ma¬
nib pauꝑum. da indigentib. Audi & fac: qd iste

Expanded text:
tur. Quamquam portet imaginem Dei, tamen non solum transit, sed pertransit. Cujus transire, est singulis momentis ad finem tendere. Pertransire vero vitam moriendo finire. Nec solum haec patitur, sed et usibus terrenis frustra conturbatur. Unde et subditur: Thesaurizat, et ignorat cui congregabit ea. Haec est adhuc magis lugenda vanitas, quia cum homo a sui Conditoris amore cecidit, protinus amore et studio mundialibus inhaesit, intantum, ut exilium suum libens perferat: invitus recedat, caecaque cupiditate orbatus, thesauros colligat: sed cui congreget nescit. Unde cuidam dictum est: Stulte, hac nocte animam tuam tollent a te. Quae praeparasti, cujus erunt ? Habere vis quod Deus, et non perdere? Ostendam tibi tutum locum. Audi Dominum in Evangelio: Thesaurizate vobis thesauros in caelo, ubi fures, non furantur, nec aerugo, aut tinea demolitur . Sed ergo, inquis, quomodo pono in caelo? Pone in manibus pauperum : da indigentibus. Audi, et fac quod iste