comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
luerat ⁊ spͤu̾at. ⁊ dem̃ iam ꝯcinẽtissime uiuebat
Ego aut̃ resistebã illi exẽplis coꝵ qͥ ꝯiugati collu¬
issent sapĩam ⁊ ꝓ meruissent dm̃. ⁊ hũissent
ditate aĩ longe aberam ⁊ delicatꝰ morbo carnis mor¬
tifa suauitate. trahebã cathenã incã solui timĩs
⁊ qiͣ ꝯcusso uulñe repellñs u̾ba bñ suadẽtis tanꝙͣ
serpẽs ⁊ ĩntebat atq sꝑgebat ꝑ linguã meã dł¬
ces laqueos ĩuia eius quib illi honesti ⁊ expe¬
diti pedes implicarent᷑. c̃ enĩ me ille miraret᷑.
ꝙ̃ ñ parui pend̾et ita ħere uisco illiꝰ uolũptatis
ut me asfirmarẽ qͦciensq in de int̾ nos q̃reremꝰ
celibem uitam nlło mͦ posse degere atq ita me
refend̾em cũ illũ mirantẽ uidem ⁊ dic̾em mł¬
tum int̾ ẽẽ. int̾ illud ꝙ ip̃e raptĩ ⁊ furcĩ exꝑtꝰ¬
eẽt. ꝙ pene iam nec menũss quid̃ atq ideo

Expanded text:
luerat et spreuerat et deinde iam continentissime uiuebat. luerat et spreuerat et deinde iam continentissime uiuebat. ego autem resistebam illi exemplis eorum, qui coniugati coluissent sapientiam et promeruissent deum et habuissent  quidem animi longe aberam et deligatus morbo carnis mortifera suauitate trahebam catenam meam solui timens et quasi concusso uulnere repellens uerba bene suadserpens et innectebat atque spargebat per linguam meam dulces laqueos in uia eius, quibus illi honesti et expediti pedes inplicarentur. Cum enim me ille miraretur, quem non parui penderet, ita haerere uisco illius uoluptatis, ut me adfirmarem, quotienscumque inde inter nos quaereremus, caelibem uitam nullo modo posse degere atque ita me defenderem, cum illum mirantem uiderem, ut dicerem multum interesse inter illud, quod ipse raptim  paene iam ne meminisset quidem atque ideo
Abbreviated transcription (Latin):
bant temꝑa. ⁊ tardabã ꝯu̾ti ad om̃: ⁊ differebã de
die indiem mu̾e ĩte. ⁊ ñ disferebã cocidie ĩmei
ip̃o. mori. Amãs b̾am uitam timebã illã ĩ sede sua.
⁊ ab ea fugiens q̃rebam eam. Putabã enĩ me mi¬
serum fore nimis si femine pͥuarer amplexib.
⁊ medicinã miscd̾ie tue ad eandẽ ĩfirmitatẽ sanã¬
dam ñ cogitabãqr exꝑtꝰ nõ eram ⁊ ꝓpͥarũ uiriũ cre¬
debam eẽ ꝯtinenciam. Quaꝵ mͥ nõ eram ꝯscinc cũ
tam stultꝰ eẽm ut nescirẽ sic̃ scͥptum ẽ. neminẽ
posse eẽ ꝯtinentẽ nisi tu dederis. utiq dares si ge¬
mitu int̾no pulsarẽ aures tuas ⁊ fide solica ĩte iac¬
re oucenda. cãns nos nlło m᷑ͦ posse securo ocio si ł ĩ
amore sapĩe uiu̾e. sic̃ iam din desid̾au̾amꝰ. si id fe¬
cissem. Exat enĩ ip̃e ĩ ea re ociam tc̃ castissimꝰ. ita
gressu a dolescencie sue. S nõ heserat mag̃q do¬

Expanded text:
ti ad dominum et differebam de ti ad dominum et differebam de die in diem uiuere in te et non differebam cotidie in memet ipso mori: amans beatam uitam timebam illam in sede sua et ab ea fugiens quaerebam eam. putabam enim me miserum fore nimis, si feminae priuarer amplexibus, et medicinam misericordiae tuae ad eandem infirmitatem sanandam non cogitabam, quia expertus non eram, et prdebam esse continentiam, quarum mihi non eram conscius, cum tam stultus essem ut nescirem, sicut scriptum est, neminem posse esse continentem, nisi tu dederis . Utique dares, si gemitu interno pulsarem aures tuas, et fide solida in te jacre ducenda, causans nullo modo nos posse securo otio simul in amore sapientiae vivere, sicut jam diu desideraremus, si id fecissem. Erat enim ipse in ea re etiam tunc castissimus, ita gressu adolescentiae suae, sed non haeserat; magisque do
Abbreviated transcription (Latin):
ania. sonfamꝰ nos ad solam ĩqͥsitõm u̾itatis. uita ii¬
s misera ẽ. mors incerta. s subito obrepat. qͦ¬
m᷑ hĩc exibim᷑. ⁊ ubi nob̾ discenda st̃ q̃ hic negle¬
ximꝰ. Ac ñ pociꝰ hꝰ negligencie supplicia luẽda ĩt.
Mud si mors ip̃a oẽm curã cũ sensu amputabͭ.
⁊ fuuet᷑. P̾rggo ⁊ hoc q̃rendũ. s absit ut ita sit
sion uacat. si ẽ ĩane ꝙ tam emiuẽs culm̃ auato¬
Non facile ab eis p̾cidenda ẽ ĩtentõ. qr turpe
est ad ea rursũ redire sEc te iã qnͣt est ut ĩpe¬
tret᷑ as honor. ⁊̃ qͥd ampliꝰ inhis desid̾and̃. suppetit
amicoꝵ maioꝵ copia. ut nicħ aliud ⁊ młtũ festi¬
nemꝰ. ł si p̃datꝰ cari põt. ⁊̃ oucenda uxor cũ aliqͣ pͣ¬
cunia ne sup̃tũ nr̃m granet ⁊ ille erit mo᷑ cupł ᷤᷤ
młti magni uiri ⁊ imitatõe dig̾ssimi sapĩe studio
cũ ꝯuigib didici fu̾nt. Cum ħ dicebã ⁊ alt̾nabãt hi
uenti ⁊ impellebãt huc atq illud cor meũ. transi

Expanded text:
ania: conferamus nos ad solam inquisitionem veritatis. Vita haec misera est; mors incerta. Si subito obrepat, quomodo hinc exibimus? et ubi nobis discenda sunt quae hic negleximus? An non potius hujus negligentiae supplicia luenda sunt? Quid, si mors ipsa omnem curam cum sensu amputabit et finiet? Ergo et hoc quaerendum. Sed absit ut ita sit. Non vacat, non est inane quod tam eminens culmnon facile ab eis praecidenda est intentio, quia turpe est ad ea rursum redire. ecce iam quantum est, ut inpetretur aliquis honor. et quid amplius in his desiderandum? suppetit amicorum maiorum copia: ut nihil aliud multum festinemus, uel praesidatus dari potest. et ducenda uxor cum aliqua pecunia, ne sumptum nostrum grauet, et ille erit modus cupiditatis. multi magni uiri et imitatione dignissimi sapientiae studio cum coniugibus dediti fuerunt." Cum haec dicebam et alternabant hi uent
Abbreviated transcription (Latin):
tua mise̾ret᷑ ad u̾sis pͣtatib ⁊ nd̃ ace c̾atis na¬
turis atq ĩ tm̃ ab eis corrũꝑetur ⁊ ꝯmutaret᷑
ĩ deteriꝰ ut abĩtudine ĩmiseriam u̾teret᷑. ⁊ ĩ
digeret auxilio quo erui p᷑gariq posset. ⁊ hãc
eẽ aĩam cui tuus sermo seruienti lib̾ ⁊ ꝯta¬
minate purꝰ ⁊ corrupte integer subueĩret
falsa ẽẽ illa om̃ia ⁊ excecͣbłia. Si aut̃ corrup¬
tibłem idip̃m iam falsũ ⁊ pͥma uoce ab oĩan¬
dum. Sat ergo erat istud adu̾tꝰ eos oĩodo euo¬
mendas a p̃ssura ptoris. qr ñ hẽbant qͣ exirẽt
sũ horubili sacͥlegio cordis ⁊ lingue senciẽdo.
de te ista ⁊ loqñdo S et ego adhuc ꝙͣuis ĩꝯ¬

Expanded text:
tua misceretur aduersis potestatibus et non a te creatis natua misceretur aduersis potestatibus et non a te creatis naturis atque in tantum ab eis corrumperetur et conmutaretur in deterius, ut a beatitudine in miseriam uerteretur et egeret auxilio, quo erui purgarique posset, et hanc esse animam, cui tuus sermo seruienti liber et contaminatae purus et corruptae integer subueniret,falsa esse illa omnia et exsecrabilia; si autem corruptibilem, id ipsum iam falsum et prima uoce abominandum. sat erat ergo istuc aduersus eos omni modo euomendos a pressura pectoris, quia non habebant, qua exirent sine horribili sacrilegio cordis et linguae sentiendo de te ista et loquendo. Sed et ego adhuc, quamuis i
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtib penectabie ad capiendã p̃sñciã
tuã occista inspiracõe intͥnsecus ⁊ ex¬
tͥnsecus admĩstrante oĩa q̃ c̾asti. Ita sus¬
picabar q⁊ cogitare ali. ñ poc̾am. iã fl̃i
erat. Itio enĩ modo maior ꝑs t̾re maiorẽ tui ꝑteni
ut ampliꝰ tui capet elefanti corp᷑ qm passeres.
quo eẽt isto gnͣdius. gͣndiorẽq occuparet locũ.
atq ita frustatĩ ꝑtib mũdi magnis magna.
breuib breues ꝑtes tuas p̃sentes faces. Nõ es aũ ita
s nõ oum illuminaũas teneb̾s meas sãt erat
ergo illud ꝙ iam diu ab usq carchagine a ne
si sumꝰ. Ꝙ erat tibi factiira nescio que gens
tenebͣꝵ qmͣ exadu̾sa mole solent oppon̾e si tu
eum ea pugnare uoluisses. Si enĩ respond̾et᷑
aliqͥd fuiste nociturã uiolabił tu ⁊ corruptiͭ
fores. Si aut̃ nicħ ea noc̾e potuisse drẽt᷑. nlla̾
asfret᷑ cã pugnãdi. ⁊̃ ita pugnandi ut q̃dam
portio tua ⁊ mñbriun tuũ ł ꝓles de ip̃a sub̾a

Expanded text:
tibus penetrabile ad capiendam praesentiam tuam, occulta inspiratione intrinsecus et extrinsecus administrante omnia, quae creasti. ita suspicabar, quia cogitare aliud non poteram; nam falsum erat. illo enim modo maior pars terrae maiorem tui partem ut amplius tui caperet elephanti corpus quam passeris, quo esset isto grandius grandioremque occuparet locum, atque ita frustatim partibus mundi magnis magnas, breuibus breues partes tuas praesentes faceres. non est autem ita. sed nondum inluminaueras tenebras meas. Sat erat ergo illud quod iam diu ab usque Carthagine a Nebconcussi sumus: quid erat tibi factura nescio qua gens tenebrarum, quam ex aduersa mole solent proponere, si tu cum ea pugnare noluisses? si enim responderetur aliquid fuisse nocituram, uiolabilis tu et corruptibilis fores. si autem nihil ea nocere potuisse diceretur, nulla afferretur causa pugnandi et ita pugnandi, ut quaedam portio tua et membrum tuum uel proles de ipsa substantia
Abbreviated transcription (Latin):
iam aliqͥ cogitõe atting̾e̾ ꝙ eẽt meliꝰ deo meo:
de ad u̾tere unde sit malũ .i. iuide sit ip̃acorrups
qua uiolari qͣt sub̾a tua mlło modo põt. Nillo
quod sͥ uult bonũ ẽ. ⁊ ip̃e ÷ idem bonũ. corrũpli
nõ ẽ bonũ. nec cogeris ĩuitꝰ ad aliꝙ̾ qr uolũ castu
nõ ẽ maior qmͣ potencia tua. Esset aut̃ maior sit
ip̃o tu ip̃e maior eẽs. uolũcas enĩ ⁊ potencia dei aͥ

Expanded text:
 aliquid adtingere, quod esset melius deo meo, inde aduertere, ubi sit malum, id est unde sit ipsa corruptio, qua uiolari substantia tua nullo modo potest. nullo quod sibi uult, bonum est et ipse est idem bonum; corrumpi autem non est bonum. nec cogeris inuitus ad aliquid, quia uoluntas tua non est maior quam potentia tua. esset autem maior, si te ipso tu ipse maior esses: uoluntas enim et potentia dei deus
Abbreviated transcription (Latin):
to aĩo fugiebam. qr uidebam credendo q̃rẽ¬
do unde malũ. repletos malicia que opina
le fac̾e ⁊ intendebã ut c̾nerem ꝙ audiebam
⁊ rectũ iudiciũ ut pac̾emur ⁊ eam liqͥ de c̃¬
ne nõ uaĩebam. Itaq aciẽ m̃tis de ꝑfundo e
duc̃e conatꝰ mergebar it̾um ⁊ sep̾e conatꝰ
mergebar it̾ũ: atq it̾um. sbleuabat ẽ me
ĩ lucem tuam qm iam tam sciebam me hr̃e uolis¬
tem qmͣ me uiu̾e. Itaq cum aliqͥ uellem ald
lem. non aliũ qmͣ me uelle ac nolle certissimꝰ ero
culpã. s penã eẽ iudicabã. qͣ me ñ ĩuste plece¬
tariũ amaritudĩs cum totꝰ fierem adulcissimos
a ꝯdicore optimo fc̃s eẽt bonꝰ. Et hiis cogicacõnib
depͥmebar itm̾i ⁊ susfocabar s nõ usq ad illũ i¬
fernũ sub ducebar erroric. uͥ nemo tͥ ꝯfitet᷑ duu¬

Expanded text:
to animo fugiebam; quia videbam, quaerendo unde malum, repletos malitia, qua opinale facere. 5. Et intendebam ut cernerem quod audiebam,et rectum judicium tuum ut pateremur; et eam liquidam cernere non valebam. Itaque aciem mentis de profundo econatus mergebar iterum et saepe conatus mergebar iterum atque iterum. subleuabat enim in lucem tuam, quod tam sciebam me habere uoluntatem quam me uiuere. itaque cum aliquid uellem aut nollem, non alium quam me uelle ac nolle certissimus eraculpam, sed poenam esse iudicabam, qua me non iniuste plectarium amaritudinis, cum totus fierem a dulcissimo Deo a conditore optimo factus esset?" his cogitationibus deprimebar iterum et suffocabar, sed non usque ad illum infernum subducebar erroris, ubi nemo tibi confitetu
Abbreviated transcription (Latin):
leg̾et.uͥ ip̃os codices q̃rimꝰ. Uñ aut qñ ꝯꝑamꝰ a qͥb¬
sumimꝰ. Deputent᷑ temꝑa: distͥbuantur ore ꝓ sa¬
lute aĩe. magria spes oborta ẽ. Nõ docet catholica
fides ꝙ putabamꝰ ⁊ uani accusabamꝰ. Nefas hñt doc¬
ti eiꝰ cred̾e dm̃ figura hũani corꝑis t̾minat̃ ⁊̃ dubi¬
tabamꝰ pulsare quo aꝑ iant᷑ cet̾a. añ meridianis

Expanded text:
legere. ubi ipsos codices quaerimus? unde aut quando legere. ubi ipsos codices quaerimus? unde aut quando sumimus? Deputentur tempora, distribuantur horae pro salute animae. Magna spes oborta est: non docet catholica fides quod putabamus, et vani accusabamus; nefas habent docti ejus credere Deum figura humani corporis terminatum: et dubitamus pulsare quo aperian
Abbreviated transcription (Latin):
tor accerrimꝰ ⁊ erãt ora tͥum egenciũ. ⁊ ĩ opiã suã
sibim ⁊̃ ĩuicẽ anehelãciũ ⁊̃ ate expͣtanciũ ut da¬
res eis escãs ĩ temꝑe oꝑtuno. Et ĩ oĩ amaritudine
que nr̃os scsares actus de mĩa tua seq̃bat᷑. ĩ tuentib
nob̾ finem cur ea pat̾emur. occurrebãt tenebre.
mirabar satagens ⁊ recolens qm longũ tp̃t eẽt
piditatũ spes ĩanes ⁊ insanias m̃daces ⁊̃ ecce iam
tͥtenariã etatẽ gerebã ĩ eodem luto hesitans auidi
fruendi p̃sentib fugientib ⁊ dissipantib me. dũ
dico cras ĩueniã. ecce maĩfestũ aꝑꝑebit. ⁊ tenebo¬
⁊ ecce faustꝰ ueniet. ⁊ exponet omĩa. O magni ui¬
ri achademici. nicħ ad agendãuitã certi ꝯp̃hen¬
di põt. Immo q̃ramꝰ diligenciꝰ ⁊ nõ desꝑemꝰ. Ec¬
ce iam nõ surda ĩ libͥs eccłiasticis que absurda
uidebant᷑. ⁊ post̃ alit̃ atq honeste intelligi. ꝑi¬
gam pedes meos ĩ codẽ gradu ĩ quo puer aꝑen¬

Expanded text:
rrimus. et erant ora trium egentium et inopiam suam sibimet inuicem anhelantium et ad te expectantium, ut dares eis escam in tempore opportuno. et in omni amaritudine, quae nostros saeculares actus de misericordia tua sequebatur, intuentibus nobis finem, cur ea pateremur, occurrebant tenebrae,mirabar satagens et recolens, quam\' longum tempus esset apiditatum spes inanes et insanias mendaces. et ecce iam tricenariam aetatem gerebam ifruendi praesentibus fugientibus et dissipantibus me, dum dico: "cras inueniam; ecce manifestum apparebit, et tenebo; ecce Faustus ueniet et exponet omnia. o magni uiri Academici! nihil ad agendam uitam certi conprehendi potest. inmo quaeramus diligentius et non desperemus. ecce iam non sunt absurda in libris ecclesiasticis, quae absurda uidebantur, et possunt aliter atque honeste intellegi. figam pedes in eo gradu, in quo puer a paren
Abbreviated transcription (Latin):
ca tendecur ł disfundctur t ꝯglobaretur
ł tum̃et ł tale aliꝙͥ caꝑet. aut caꝑe posser
nicħ̾ prsus eẽ arbit᷑bar. per qͣles enĩ formas
ire solent. ꝯcsi mei ꝑ tales ẏmagines ibat
tor neũ nec uidebam hãt eand̾ ĩtentõẽm
aliquid ⁊taeciam de uita uite mee grãde
ꝑ infinca spacia undiq cogitaba pene¬
trare totã mũdi molem. ⁊ ex̾ eam qͣ qua
eclum hr̃ent om̃ia ⁊ illa finirent ĩce. tu
aut nusꝙͣ. sic̃ aut̃ nici solis ñ obsisfer
ꝑ eum traicetur penecns eũ ñ disrũpẽdo
uut ꝯtindendo s implendo eũ totũ sct
putabã. ñ solũ cẽli ⁊ aers ⁊ matis s eciã¬

Expanded text:
globaretur uel tumeret uel tale aliquid caperet aut capere posset, nihil prorsus esse arbitrabar. per quales enim formas ire solent oculi mei, per tales imagines ibat cor meum, nec uidebam hanc eandem intentionem, aliquid.. ita etiam te, uita uitae meae, grandem per infinita spatia undique cogitabam penetrare coelum, haberent omnia, et illa finirentur in te, tu autem nusquam. Sicut autem luci solis non obsisteret per eum trajiceretur penetrans eum, non dirumpendo aut concidendo, sed implendo eum totum: sic tibi putabam non solum coeli et aeris et maris, sed etia
Abbreviated transcription (Latin):
est malũ. nͨ solum tͥ. set nec uniũse c̃ature tue
quia extͣ non ẽ aliquid quod irrumpat ⁊ corrũ¬
pat hoĩem ordinem ꝙ̃ imposusti ei. In ꝑtib
aut̃ illiꝰ quȩdã quibdam quia non ꝯueniũt ma¬
la putant᷑. ⁊ eadem ip̃a ꝯueniũt aliis ⁊ bona st̃.
⁊ ĩsem ipĩt bona sunt. ⁊ omĩa que sibimet iu¬
uicem non ꝯueniũt. ꝯueniũt inferiori parti
rerum qmͣ t̾ram dicimꝰ hẽntẽ celum suum nu¬
desid̾arem quidẽ meliora. S iam eciã de solis istis
laudare te deb̾em. qm̃ laudand̾ te ostendũt de t̾ra
dcones ⁊ om̃s abyssi. ignis. gnͣdo . nix. glacies.

Expanded text:
est malum, non solum tibi, sed nec universae creaturae tuae; quia extra non est aliquid quod irrumpat, et corrumpat ordinem quem posuisti ei. In partibus autem ejus quaedam, quibusdam quia non conveniunt, mala putantur: et eadem ipsa conveniunt aliis, et bona sunt, et in semet ipsis bona sunt. et omnia haec, quae sibimet inuicem non conueniunt, conueniunt inferiori parti rerum, quam terram dicimus, habentem caelum suum nudesiderarem quidem meliora, sed iam etiam de solis istis laudare te deberem, quoniam laudandum te ostendunt de terra dracones et omnes abyssi, ignis, grajado, nix, glacies,
Abbreviated transcription (Latin):
nlła bona eẽnt ꝙͣ ĩ eis corrumꝑet᷑ ñ eẽt Nocet
enĩ corruptõ. Et ñ bonũ mimieret. ñ nocet.
certissimũ. ẽ. omĩa que corrupantur pͥuatit᷑
bouo. Si aut̃ ot bono pͥuabunt᷑. oĩo ñ est. Si
enĩ erunt ⁊ corrumpiiam nõ poteĩt: meliora
erunt. qr ĩcorruptibilit̾ ꝑmanebũt. Et ꝙͥ mõstͥosiꝰ
ꝙͣ ea dic̾e om̃i bono amisso fc̃a meliora. Ergo si
om̃i bono p̾uabunt᷑. oĩo nulla er̃t. ergo qmͣ diu
sũt bona st̃. gͦ q̃ cumq sunt bona sũt. malumq

Expanded text:
la bona essent, quid in eis conrumperetur non esset. nocet enim corruptio et, nisi bonum minueret, non noceret. um est, omnia, quae corrumpuntur, priuantur bono. si autem omni bono priuabuntur, omnino non erunt. si enim erunt et corrumpi iam non poterunt, meliora erunt, quia incorruptibiliter permanebunt. et quid monstrosius quam ea dicere omni bono amisso facta meliora? ergo si omni bono priuabuntnr, omnino nulla erunt: ergo quamdiu sunt, bona sunt. ergo quaecumque sunt, bona sunt, malu
Abbreviated transcription (Latin):
om̃c a q que sr̃ celos sunt laudent nom̃ tuũ. Nõ
Non ẽ sanitas eis quib displicet aliꝙͥ c̃ature tue
sic̃ michi nõ erat cum displic̾ent multa que
fecisti ⁊ qr ñ audebat aĩa mea ut eu dispon̾et
ds̃ m̃s. nolebat ẽẽ tuum quicꝙͣ ei displicebat. ⁊¬

Expanded text:
et aquae, quae super caelos sunt, laudent nomen tuum: non Non est sanitas eis, quibus displicet aliquid creaturae tuae, sicut mihi non erat, cum displicerent multa, quae fecisti. et quia non audebat anima mea, ut ei displiceret deus meus, nolebat esse tuum qui
Abbreviated transcription (Latin):
sumq saluatorẽ nrm unigent̃ tuũ canesin
de massa iucidiassĩa molis tue porrectũ ad
nur salutem ita putabam ut aliud de illo ñ
crracm ñ ꝙ possem uanitate imaginari: tale
itaq nat᷑am nasci nõ posse de maria uirgĩe
arbitrbar. nõ carni ꝯcen̾et᷑. Conc̾ni autẽ

Expanded text:
ue saluatorem nostrum, unigenitum tuum, tamquam de massa lucidissimae molis tuae porrectum ad nostram salutem ita putabam, ut aliud de illo non crederem nisi quod possem uanitate imaginari. talem itaque naturam eius nasci non posse de Maria uirgine arbitrabar, nisi carni concerneretur. concerni autem
Abbreviated transcription (Latin):
ecce adolescñs qͥdã exnu̾o scolasticoꝵ fur uerꝰ secim
clamcło apportãs illo ñ senciente ĩ gͤssus ẽ ad cãcel¬
los plũbeos qui uico argentario de sỹ p̃eminẽt.
⁊ p̃cid̾e plũbũ cepit. sono aut̃ securis audito. sb̾m̃¬
licto instruõto ille discescit timẽs ne cũ co ren̾teᷤ
Alipius aut̃ qui ñ uid̾at intͣntẽ ex eũtẽ sensit. ⁊
scełit᷑ uidit ab euncẽ. ⁊ cãm scire cupiẽs ĩ gssus
ẽ locũ ⁊ ĩuentã fec̾im stant atq admirãs ꝯsid̾i¬
bat. cum ecce illi qͥ missi erant reꝑꝑiũt eũ solũ
festũ se ap̃phendisse gsiabant᷑. ⁊ inde osferendus
iudiciis ducebat᷑. s: hactenꝰ docendꝰ fuit. Scacun
enĩ dñe sb̾uenisti ĩnocẽcie. cuiꝰ testis eras tu solls
Cñ enĩ duc̾et᷑ ł ad custodiã ł ad suppliciũ. sit eil
obuia m qͥtam architectus cuiꝰ maxĩã eint cusi
uoicar fab̾caꝵ. Gautent isli eũ potusimũ sciriste
qphen a letmouit aciubis t canti mili cãm̃ q̃rens

Expanded text:
o scholasticorum, fur uerus, securim clanculo apportans illo non sentiente ingressus est ad cancellos plumbeos, qui uico argentario desuper praeminent, et praecidere plumbum coepit. sono autem securis audito submulicto instrumento ille discessit timens, ne cum eo teneretur. Alypius autem, qui non uiderat intrantem, exeuntem sensit et celeriter uidit abeuntem et causam scire cupiens ingressus est locum et inuentam securim stans atque admirans considerabat, cum ecce illi, qui missi erant, reperiunt eum solum festum se conprehendisse gloriantur, et inde offerendus indiciis ducebatur. Sed hactenus docendus fuit. statim enim, domine, adfuisti innocentiae, cuius testis eras tu solus. cum enim duceretur uel ad custodiam uel ad supplicium, fit eis obuiam quidam architectus, cuius - maxima erat cura publicarum fabricarum. gaudent illi eum potissimum occurrisse, adprehensa semouit a turbis et tanti mali causam quaerens,
Abbreviated transcription (Latin):
ciem meam qmͣ me a te ad salutẽ malle suꝑari.
Nlon dumergo posueras custodiã ori meo. ⁊ hos¬
tium ꝯtinencie cura labia mea: ut ñ declina
ret cor meũ ĩ u̾ba maligna ad excusandas exeu¬
satões ĩpcc̃is cum hõib oꝑantib iiqͥtatẽ. ⁊ iõ
ĩca faisa doctͥna me posse profic̾e eaq ip̃a quib¬
si nichil meliꝰ reꝑirem ꝯtentꝰ eẽ dec̾ueram iam
remissiꝰ negligenciꝰq decreu̾am retinebã. Et¬
eñ suborta e t̃ mͥ cogicatõ prudenciores illos
ꝙꝓ de om̃ib dubitand̾ eẽ ꝯsueuerant. nec aliꝙ̾ ue¬
ri ab hoĩe dep̃hendi posse decreu̾ant. Ita eñ ⁊ mͥ
li q̃ͥdo sensisse uidebant᷑. ut uulgo hñt᷑. ⁊̃ illoꝵ ĩ¬
eundẽ hospitem meũ repͥm̾e animia fiducia.
qmͣ sensi cũ hr̃e de reb fabulosis quib maĩchei
libri pleni st̃. Amicicia tñ eoꝵ fanuiliariꝰ utebar
quã cec̾oꝵ hoĩum qui ĩ illa ħesi nõ fuissẽt. nec
cam defendebã pͥstina animositate. s tñ famili¬

Expanded text:
ciem meam, quam me a te ad salutem malle superari. nondum ergo posueras custodiam ori meo et ostium continentiae circum labia mea, ut non deret cor meum in verba maligna, ad excusandas excusationes in peccatis cum hominibus operantibus iniquitatem; et ideo a falsa doctrina me posse proficere, eaque ipsa, quibus, si nil melius reperirem, contentus esse decreueram, iam remissius neglegentiusque retinebam. Etenim suborta est etiam mihi cogitatio, prudentiores illosquod de omnibus dubitandum esse censuerant nec aliquid ueri ab homine conprehendi posse decreuerant. ita enim et mihi liquido sensisse uidebantur, ut uulgo habentur, eumdem hospitem meum reprimere a nimia fiducia, quam sensi eum habere de rebus fabulosis, quibus manichaei libri pleni sunt. Amicitia tamen eorum familiarius utebar, quam caeterorum hominum qui in illa haeresi non fuissent. Nec eam defendebam pristina animositate; sed tamen famili
Abbreviated transcription (Latin):
bel undecumq claru̾it. Iam ergo abste didi̾c̃am.
nec eo deb̾e ind̾i aliꝙͥ uer̃ dici qr eloqiñt̾ dicit᷑. nec
co falsum qr in ꝯpoĩte sonãt signa labioꝵ rurꝰ.
nec ideo. oer̃ qr imposite enũciat᷑. nͨ id̾o falsũ
qr splendidus sermo ẽ. s ꝑinde cẽ sapĩam ⁊ stul¬
ticiam sic̃ sunt cibi utiłes ⁊ ĩutiles u̾bis aut̃ or¬
natis ⁊ ĩornatis ⁊ sic̃ uasis urbanis ⁊ rusticanis
Utͦsq cibos posse mĩstͣri. Igit᷑ auiditas mea qua
illum tanto tempore expectau̾am hoĩem. delec¬
tabat᷑ quidẽ motu affcũq disputãtis ⁊̃ u̾bis ꝯgͤ¬
entib atq ad uestiendas sentencias facile octͣrẽ¬
tib Delcctabar aut̃ ⁊ cũ młtis ł eciam p̃młtis
lnid abam. ac ferebã. s moleste hẽbã. ꝙ ĩcetu at̃¬
ludienciũ ñ sinerer ingere illi ⁊ partiri cum
⁊ accipiendo ac reddendo sermonẽ. Ꝙ ubi potui ⁊

Expanded text:
et undecumque claruerit. iam ergo abs te didiceram et undecumque claruerit. iam ergo abs te didiceram nec eo debere uideri aliquid uerum dici, quia eloquenter dicitur, nec eo falsum, quia inconposite sonant signa labiorum; rursus nec ideo uerum, quia inpolite enuntiatur, nec ideo falsum, quia splendidus sermo est, sed perinde esse sapientiam et stultitiam, sicut sunt cibi utiles et inutiles, uerbis autem ornatis et inornatis sicut uasis urbanis et rusticanis utrosque cibos posse ministrari. Igitur auiditas mea, qua illam tanto tempore expectaueram hominem, delectabatur quidem motu affectuque disputantis et uerbis congruentibus atque ad uestiendas sententias facile occurrentibus. delectabar autem et cum multis uel etiam prae multis laudabam ac ferebam; sed moleste habebam, quod in coetu audientium non sinerer ingerere illi et partiri cum  accipiendo ac reddendo sermonem. quod ubi potui et
Abbreviated transcription (Latin):
pp̾os nouẽ quib eos animo uagabundꝰ audiui. ni¬
mis eetento desid̾io uent̾ũ exp̾tabam istũ faust̃.
go ubi uenit exꝑtꝰ sum hoĩem gͣtũ ⁊ iocundũ
ubis: ⁊ ea ip̃a que illi solent dr̃e młto suauiꝰ garri¬
entẽ. s qͥd ad ieam sitim p̃ciosoꝵ pocłoꝵ decẽtis¬
simꝰ mĩstrator iam rebꝰ talib saciate erãt aures
mec ñ ideo mͥ meliora uidebãt᷑. qr mełiꝰ dicebãt᷑
nec iteo uera qr diserta nec ideo sapiens aĩa qr
uultꝰ ꝯgriuuis ⁊ decorũ eloquiũ. Illi añt qͥ eum
mͥ ꝓmittebãt ñ boĩ reꝵ estimatores erãt. ⁊ i deo
ulł uidebat᷑ prudens ⁊ sapiẽs. qr delectabat eos
ioquẽs. Sensi aut̃ aliud genus hoĩum ⁊̃ u̾itatẽ
hs̃e suspͨtam ⁊ eis nolle adqͥesc̾e̾ si ꝯꝑto atei ubi
sermno ꝓm̾etur. Me aut̃ ds̃ m̃s docueras miris¬
⁊ occultis modis. ⁊ p̃pea credo ꝙ tume docu̾is qm̃
uerũ ẽ uẽc qͥsqm pret te aliꝰ doctor ẽ ueri ł ubiꝯ

Expanded text:
ipsos nouem, quibus eos animo uagabundus audiui, nimis extento desiderio uenturum expectabam istum Faustum. ergo ubi uenit, expertus sum hominem gratum et iucundum uerbis et ea ipsa, quae illi solent dicere, multo suauius garrientem. sed quid ad meam sitim pretiosorum poculorum decentissimus ministrator? iam rebus talibus satiatae erant aures meae, nec ideo mihi meliora uidebantur, quia melius dicebantur, nec ideo uera, quia diserta, nec ideo sapiens anima, quia uultus congruus et decorum eloquium. illi autem, qui eum mihi promittebant, non boni rerum existimatores erant, et ideo illis uidebatur prudens et sapiens, quia delectabat eos loquens. sensi autem aliud genus hominum etiam ueritatem habere suspectam et ei nolle adquiescere, si comto atque uberi sermone promeretur. me autd tu me docueris, quoniam uerum est nec quisquam praeter te alius doctor est ueri, ubicumque
Abbreviated transcription (Latin):
batꝰ ĩ hiis que sił amice uiuebam᷑. ⁊ maxĩe¬
ac familiarissĩe cũ alipio ⁊ nebuclio ista collo¬
quebar quoꝵ ampliꝰ ex eodem quo ego ortꝰ erat.
municipio parẽtib p̾matib municipalib
me mĩor natu. Nam ⁊ studuerat apd̾ me cũ
bat me młtũ ꝙ ei bonꝰ ⁊ doctꝰ uid̾er. ⁊ ego illũ
p̃p̃ magnã uͥtutis indolem qr ĩmagna etace
satis eminebat. gurges tñ moꝵ carchaginiẽ¬
siũ quib nugatoria f̾uent spectacta abscir¬
buerat eum ĩ insania circensiũ. s cũ ĩ eo mi¬
rabilit̾ uolu̾etur. ego aut̃ rechoricã ibi ꝑfest᷑¬

Expanded text:
bamus in his qui simul amice uiuebamus, et maxime cum Alypio et Nebridio ista conloquebar. quorum municipio, parentibus primatibus municipalibus, me minor natu. Nam et studuerat apud me, cumbat me multum, quod ei bonus et doctus viderer; et ego illum, propter magnam virtutis indolem, quae in non magna aetate satis eminebat. Gurges tamen morum Carthaginensium, quibus nugatoria fervent spectacula, absorbuerat eum in insaniam Circensium: sed cum in eo miserabiliter volveretur, ego autem rhetoricam ibi profess
Abbreviated transcription (Latin):
nõ uid̾em. noq cũ g̾erent᷑ asfuissẽ. sic̃ tã młta
ĩ hystoria genciũ tam młta de locis atq urbib:
que ñ uid̾am. tã młta amicis tã młta medias
tã mlt̾a hoĩb aliis atq aliis que nͥ cred̾e̾nt᷑ oĩo

Expanded text:
non uiderem neque cum gererentur affuissem, sicut tam multa non uiderem neque cum gererentur affuissem, sicut tam multa in historia gentium, tam multa de locis atque urbibus, quae non uideram, tam multa amicis, tam multa medicis, tam multa hominibus aliis atque aliis, quae nisi crederentur, omnino
Abbreviated transcription (Latin):
sib meis ñ adeẽnt. sũ spũalia de qͥb cogitare nisi
corꝑalit̾ senciebã ⁊ sanari credendo potam ut
pͣgatior acies m̃cis mec dirig̾et᷑ aliqͦ modo ĩ u̾itat
tuã semꝑ mañtẽ. ⁊̃ ex ulło desiciẽtẽ. s sic̃ euel
assol ut malũ medic̃ exꝑtꝰ ⁊̃ bono timeat se ꝯmi¬
t̾e: ita erat uallicudo aĩe mee. q̃ utiq nͥ credẽdosa¬
nari ñ pot̃at. ⁊̃ ne faisa cred̾et curari recusabat.
resistens maĩb tuis qͥ medicam̃ta fidei ꝯfecisti.
⁊ sꝑsisti sr̃ morbos orb̾ t̾raꝵ. ⁊ tantã ilł auctoritatẽ
tͥbiusti Ex hoc tñ quoq iam pͥponẽs doctͥnã catho
modestiꝰ ibi mĩmeq fallacit᷑ senciebã iuberi. ut¬
scĩe crudelitatẽ uiberi. ⁊ pꝰea tam młta fabulo¬
sissima ⁊ absurdissĩa. qr demõstrari ñ pot̾unt
credenda imꝑari. Dem̃ paulatĩtu dñe manu
mittissima ⁊̃ misericordissĩa ꝑ tͣctãt ⁊ ꝯponẽs
cor mesi ꝯsid̾anti: qmͣ ĩnũabilia cred̾em que

Expanded text:
sibus meis non adessent, siue spiritalia, de quibus cogitare nisi corporaliter nesciebam. et sanari credendo poteram, ut purgatior acies mentis meae dirigeretur aliquo modo in ueritatem tuam semper manentem et ex nullo deficientem; sed, sicut euenire assolet, ut malum medicum expertus etiam bono timeat se conmittere, ita erat ualetudo animae meae, quae utique nisi credendo sanari non poterat et, ne falsa crederet, curari recusabat, resistens manibus tuis, qui medicamenta fidei confecisti et sparsisti super morbos orbis terrarum et tantam illis auctoritatem tribuisti. Ex hoc tamen quoque iam praeponens doctrinam catholicam modestiscientiae credulitatem inrideri et postea tam multa fabulosissima et absurdissima, quia demonstrari non poterant, credenda imperari. deinde paulatim tu, domine, manu mitissima et misericordissima pertractans et conponens cor meum, consideranti, quam innumerabilia crederem, quae
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ sensũ uuln̾is tu pungebas. ut relictis oĩb ꝯũt̾eᷤ¬
ret᷑. Qmͣ ergo miser etam ⁊̃ quõ egisti ut sentirẽ.
miseriã meã die illo. quo ꝯꝑarem recitare ĩ ꝑacori
landes quib plura m̃tirer ⁊ m̃cienti fau̾etur. ab
scientib easq curas auhelaret cor meũ ⁊ cogitacõñ
tabificaꝵ febrib estuarer tłisiensq tͣnsiensq ꝑ¬
qnͣdã uicũ medio lanẽsem aĩau̾ti pauꝑ ã mẽdic̃¬

Expanded text:
et sensum vulneris tu pungebas, ut relictis omnibus conet sensum vulneris tu pungebas, ut relictis omnibus conam ergo miser eram et quomodo egisti, ut sentirem miseriam meam die illo, quo, cum pararem recitare imperatori laudes, quibus plura mentirer, et mentienti faueretur ab scientibus easque curas anhelaret cor meum et cogitationum tabificarum febribus aestuaret, transiens per quendam uicum Mediolanensem a
Abbreviated transcription (Latin):
luisses.iam enĩ absurditatẽ q̃ me ĩ ilł lict̾is solebat
offend̾e cũ mlta ex eis ꝓbabłr expoĩta audissem ad
sacͣm̃toꝵ altitudinẽ referebũ. eoq michi illa uen̾a¬
osior ⁊̃ sat᷑ scã fide dignior apparebat auct᷑ac. quo ⁊
tencõm eoꝵ qui nõ sunt leue  ut exciꝑet om̃c ppłari
simi ⁊̃ ꝑ angꝰta foramĩa paucos ad de trac̾et. młto
tam̃ plures qm̃ si nͨ tanto apice auct̾itatis emiñet
nec turbas gmio scẽ hũilitatis hauirret. Gogita¬
bam ħ. ⁊ aderas mͥ: suspirabã ⁊ audiebas me. fluc¬
tuab̾am ⁊ gub̾nabas me Ibam ꝑ uiã scłoͥ latam.
nec deserebas In hiabam honorib lucͥs. ꝯiugio. ⁊ tu
irridebas. Saciebar ĩ eis cupiditatib a marissima s
dificłcates te ꝓpicio tãto mag̃ qnͣto minꝰ sinebas
mͥ dulcesc̾e ꝙ ñ eras tu. Uide cor meũ qui uoluisti¬
ut ħ recordarer ⁊ ꝯficerer tͥ. Nũc t̾ inh̾eat aĩa mã.
ꝙͣ de uisco tã de tenaci mortis exuisti. Q misera eri

Expanded text:
luisses. iam enim absurditatem, quae me in illis litteris solebat offendere, cum multa ex eis probabiliter exposita audissem, ad sacramentorum altitudinem referebam eoque mihi illa uenerabilior et sacrosancta fide dignior apparebat auctoritas, quotentionem eorum, qui non sunt leues corde, ut exciperet omnes populari sinu et per angusta foramina paucos ad te traiceret, multo tamen plures, quam si nec tanto apice auctoritatis emineret nec turbas gremio sanctae humilitatis hauriret. cogitabam haec et aderas mihi, suspirabam et audiebas me, fluctuabam et gubernabus me, ibam per uiam saeculi latam nec deserebus. Inhiabam honoribus, lucris, coniugio, et tu inridebus.1 patiebar in eis cupiditatibus amarissimas difficultates te propitio tanto magis, quanto minus sinebas mihi dulcescere quod non eras tu. uide cor meum, domiut hoc recordarer et confiterer tibi. Nunc tibi inhaereat anima mea, quam de visco tam tenaci mortis exuisti. Quam misera erat!
Abbreviated transcription (Latin):
re. Ruuꝰ si in t̾rogaret utr̃ me talẽ mallẽ qͣł ille.
an qͣł ego tũc ẽẽm meip̃m cũctis tumoribq ꝯfec¬
me iͥpone illi debebã quo doctior eram. Qm̃ nõ ĩ¬
de gaudebã. s plac̾e inde q̃rebam oĩb ñ ut oos do¬
tue ꝯfn̾gebas ossa mea. Recedant gͦ ab aĩa mea
qͥ dñt ei intẽ. Unde qͥs gaudeat. Gaudebat m̃dicꝰ
ille uinolẽcia tu gaud̾e cupiebas głia. qͣ głia
nͨ illa uera głia: ⁊ ampliꝰ u̾tebat m̃tẽ meã. ⁊̃ ip̃e
illa nocte digesturꝰ erat ebͥetatẽ suã. ego tum
mea dormierã ⁊ surrexam ⁊ dormiturꝰ ⁊ surͤtu¬
ruc eram. Uide qt᷑ deb. Int̾ ẽ uͦ uñ a qͥs gaudͤat
Scio ⁊̃ gaudiũ spei fideł ĩ ꝯꝑabilit̃ distat ab illa
Uanitate s ⁊ tc̃ distabat int̾ nos. Iumir̃ qͥpꝑe u¬
cum ego curis eniscerarer. u̾m eciam ꝙ ille
bam tẏphũ. Dixi tũc młt̾a ĩ hac scĩa caris me¬

Expanded text:
us si rogaret, utrum me talem mallem, qualis ille, an qualis ego tunc essem, me ipsum curis timoribusque confecme praeponere illi debebam, quo doctior eram, quoniam non inde gaudebam, sed placere inde quaerebam hominibus, non ut eos dotuae confringebas ossa mea. 10. Recedant ergo ab anima mea qui dicunt ei: Interest unde quis gaudeat. Gaudebat mendicus ille vinolentia; tu gaudere cupiebas gloria. Qua gloria, nec illa uera gloria et amplius uertebat mentem meam. et ille ipsa nocte digesturus erat ebrietatem suam, ego cum mea dormieram et surrexeram et dormiturus et surrecturus eram; uide quot dies! interest uero, unde quis gaudeat, scio, et gauvanitate; sed et tunc distabat inter nos. Nimirum quippe indebatur, cum ego curis eviscerarer; verum etiam, quod ille bam typhum. Dixi tunc multa in hac sententia charis me
Abbreviated transcription (Latin):
darct᷑ eb̾osis. ⁊ quia illa ꝙͣ ꝑentalia sr̃stioioni
gentiliũ eẽnt simisima abstinuit se libentis¬
sume ⁊ ꝓ tͥastro pleno t̾renis fructib plemĩ p¬
gatͥorib uocis p̃fectꝰ ad memorias martyrum
afferre didic̾at. ⁊ ut ꝙ posset daret egentib: ⁊ si
imitatõne ĩmolati ⁊ toronati sũt mrͣtires. Set
hac recor meum nõ facile fortasse de hac am¬
putanda ꝯsuetudĩe inrẽm meã fuisse cessat᷑ã.
siab alio ꝓhib̾et᷑. ꝙ nõ sic̃ ambͦsiũ diligebat

Expanded text:
daretur ebriosis, et quia illa quasi parentalia superstitioni daretur ebriosis, et quia illa quasi parentalia superstitioni gentilium essent simillima, abstinuit se libentissime et pro canistro pleno terrenis fructibus plenum purgatioribus uotis pectus ad memorias martyrum afferre didicerat, ut et quod posset daret egentibus et siimitatione immolati et coronati sunt martyres. sed hac re cor meum — non facile fortasse de hac amputanda consuetudine matrem meam fuisse cessuram, si ab alio prohiberetur, quem non sicut Ambrosium diligebat
Abbreviated transcription (Latin):
sit: nõ enĩ obsidebat sp̃m eiꝰ uinolencia: eamq
simulabat ĩ odiũ ueri amor uini: sic̃ plerosq ma¬
res ⁊ femĩas qͥs ad canticũ sob̾etatis: sic̃ ad pocio¬
nẽ a qͣtam madidi nausiãt. s illa cũ atculisset
canistrũ cum sollempnib occuł epuł p̃gꝰtãdis
atq largientis plus ⁊̃ qmͣ unũ pocillũ pro suo
palatio sãt sobriotemꝑatũ uñ dignatõm sum̾et
nõ ponebat. ⁊ si multe ẽẽnt que illo modo uidebã¬
t᷑. honorande memorie defunctoꝵ idẽ ip̃m unũ
ꝙ ubiq ponet cͥcumfe̾bat.ꝙ iã ñ solũ aqͣtissĩo
s eciam cepidissimo cum sins p̃sentib ꝑ sorbitõ¬
nes exignas patiret᷑: qr pietatẽ ibi q̃rebat ñ uolup¬
tatem. Itaq ubiq ꝯperit. ap̃claro p̃dicacoreat
antistice piecatis p̃ceptũ eẽ ista nõ fieri nec ab
eis qui sobrie fac̾ent ne ulla occasio se ĩggitãdi

Expanded text:
sit. non enim obsidebat spiritum eius ninnlentia eamque sit. non enim obsidebat spiritum eius ninnlentia eamque stimulabat in odium ueri amor uini, sicut plerosque mares et feminas, qui ad canticum sobrietatis sicut ad potionem aquatam madidi nausiant: sed illa cum attulisset canistrum cum sollemnibus epulis praegustandis atque largiendis, plus etiam quam unum pocillum pro suo palato satis sobrio temperatum, unde dignationem sumeret, non ponebat, et si multae essent quae illo modo uidebantur honorandae memoriae defunctorum, idem ipsum unum, quod ubique poneret, circumferebat, quo iam non solum aquatissimo, sed etiam tepidissimo cum suis praesentibus per sorbitiones exiguas partiretur, quia pietatem ibi quaerebat, non uoluptatem. itaque ubi conperit a praeclaro praedicatore atque antistite pietatis praeceptum esse ista non fieri nec ab eis qui sobrie facerent, ne ulla occasio se ingurgitandi
Abbreviated transcription (Latin):
seticia cum iam secura fieret. ex ea ꝑte miserie me¬
e. inq̃me tanꝙͣ mortuũ s resuscitand̾ tͥ flebat
nsc̾et ⁊ inciꝑet loqui ⁊ redd̾es illũ matͥ sue: Nlła
srgo turbulenta exultatõe tͦpidauit cor eiꝰ. cũ au¬
diss ex tanta ꝑte iam fcm̃ : ꝙ tͥ cotidie plangebat
ut fieret. u̾itatẽ me ñ dũ adeptum s fłitati iã
erͤtum. In uno uero qr c̾ta erat: ⁊ ꝙ restabat te
datur̃ qui tot̃ pro miseras placidissime ⁊ pͨtore
⁊ illumĩares tenebras meas ⁊ studiosuis ad eccłiã
curre ⁊ ĩ ambͦsii ora suspendi ad fontẽ aqͤ salientis
pͥ ĩ uitam et̾nam: diligit auf illũ uir̃ sic̃ ange¬
lum dei. quod ꝑ illum me cognou̾at int̾im ad
illam ancipitem fluctuationẽ iam ẽẽ ꝑductũ
ꝑ qm transitur̃ me ab egͥtudinem ad sanitatẽ
nem ⁊ merũ atculiss. Atq ab hostiario ꝓhif̾etur
u̾ hor ep̃m uetuisse cognouit. tam pie ac obedient̾
ꝯplexa ẽ: ut ip̃e miraret᷑: quod tam facile accusa¬

Expanded text:
laetitia, cum iam secura fieret ex ea parte miseriae meae, in qua me tamquam mortuum resuscitandum tibi flebat visceret et inciperet loqui, et traderes illum matri suae . Nulla ergo turbulenta exsultatione trepidavit cor ejus, cum audisset ex tanta parte jam factum quod tibi quotidie plangebat ut fieret; veritatem me nondum adeptum, sed falsitati jam ereptum: imo vero quia certa erat, et quod restabat te daturum, qui totum promiseras; placidissime et pectore et illuminares tenebras meas; et studiosius ad Ecclesiam currere, et in Ambrosium ora suspendi, ad fontem salientis aquae in vitam aeternam . Diligebat autem illum virum sicut angelum Dei, quod per illum cognoverat me interim ad illam ancipitem fluctuationem jam esse perductum, per quam transiturum me ab aegritudine ad sanitatem, nem et merum adtulisset atque ab ostiario prohiberetur, ubi hoc episcopum uetuisse cognouit, tam pie atque oboedienter amplexa est, ut ipse mirarer, quam facile accusa
Abbreviated transcription (Latin):
sarcinã ⁊ tͣhendo exag̾ans nicħ uellemꝰ aliud nͥ ad se¬
curã leticiã ꝑuenire. qͦ nos mendicꝰ ille iam p̃cessi¬
is nũꝙͣ illuc fortasse euẽt᷑os ꝙ enĩ iã ille paucłis
t em̃ dicatis nũmłis adeptꝰ erat. ad ħ ego tã enĩno¬
sis anfractib ⁊ cͥcuicib audiebã ad leticiã .s. tprał¬

Expanded text:
ans nihil uellemus aliud nisi ad securam laetitiam peruenire, quo nos mendicus ille iam praecessisset numquam illuc fortasse uenturos. quod enim iam ille pauculis et emendicatis nummulis adeptus erat, ad hoc ego tam aerumnosis anfractibus et circuitibus ambiebam, ad laetitiam s
Abbreviated transcription (Latin):
uox aut̃ ⁊ lingna qͥ escebant. Sepe cũ adeẽmꝰ non
enĩ uetabat᷑ quisꝙͣ ingͤdi aut ei uenientẽ nũciari.
mos erat. Sic eum legencẽ uidimꝰ tacite ⁊ alit̾
nũqͣ. Sedensq ĩ ouit᷑no silencio qͥs enĩ tam ĩtẽco
ip̃o temꝑe ꝙ reꝑande m̃ti sue nã sciscebat᷑ feriatꝰ
ab strepitu cãꝵ. asienaꝵ nolle ĩ aliud euocari ⁊ ca¬
u̾e fortasse ne auditore suspenso ⁊ ĩtento si qͣ ob¬
scuriꝰ possis ille qmͣ leg̾et ⁊̃ expone eẽt ncc̃e.
aut de aliqͥb difficłiorib disceptare qõnib. ata
huic oꝑi tẽporib ĩpensis minꝰ ꝙͣ uell uoluminũ
e uolu̾et quiqͣm ⁊ causa s̃uande uocis que illi
facillime obcundebat᷑ pot̾at ẽẽ uistior tacite le
bat. s certe mͥ nlła dabat᷑ copia suscitandi. q̃
cupiebuã de scõ oraciño tuo pͨtore illiꝰ. ñ cũ aliꝙͥ bre

Expanded text:
uox autem et lingua quiescebant. saepe, cum adessemus — non uox autem et lingua quiescebant. saepe, cum adessemus — non enim uetabatur quisquam ingredi aut ei uenientem nuntiari mos erat — sic eum legentem uidimus tacite et aliter numquam sedentesque in diuturno silentio — quis enim tam intento  reparandae menti suae nanciscebatur, feriatum ab strepitu causarum alienarum nolle in aliud auocari et cauere fortasse, ne auditore suspenso et intento, si qua obscurius posuisset ille quem legeret, etiam exponere esset necesse aut de aliquibus difficilioribus dissertare quaestionibus atque huic operi temporibus inpensis minus quam uellet uoluminum euolueret, quamquam et causa seruandae uocis, quae illi facillime obtundebatur, poterat esse iustior tacite legbat. Sed certe mihi nulla dabatur copia sciscitandi quae cupiebam de tam sancto oraculo tuo, pectore illius, nisi cum
Abbreviated transcription (Latin):
le pp̃ eiꝰ reliogissimã ꝯu̾sationem qua ĩ bonis
oꝑib tam f̾uens spũ freqñtabat: eccłiam: ita
ueniri posse uideam uite mĩme pucabam.
Nec iam ĩgemiscebam. orando ut subuenires
mͥ. s ad q̃rend̾ intentꝰ: ⁊ ad tisserendũ ĩ qͥetꝰ
erat animꝰ meͦ. ip̃mq ambrosiũ felicẽ quẽdã
hoiem scd̾m scłm opinabar. quẽ sic tante
p̃ tates honorarent celibatꝰ tm̃ eiꝰ mͥ laborio¬
sius uidebat᷑. quid aut̃ ille spei ger̾et adu̾sꝰ
inaret nec como̾e nou̾am nec exꝑtꝰ eram
nec ille sciebat estus meos. nec foueam ꝑicłi
mei. Non enĩ quere ab eo pot̾am eꝑ uolebã
sicut uolebam se cludentibꝰ me ab eiꝰ atq ore
cateriꝰ negociosoꝵ hoĩum qͦꝵ ĩfirmitatib
seruiebat. Cum quib qñ nõ erat ꝙ ꝑ exigu¬
um temporis erit. aut corꝰ reficiebat ncͥcͣus
is̾centacłis. aut lexione aĩmi. S cũ legebat. ocłi¬
mei ducetunt᷑ ꝓ paginac ⁊ cor ĩtllcm̃ rimabat᷑

Expanded text:
iosissimam conuersationem, qua in bonis operibus tam feruens spiritu frequentabat ecclesiam, ita mnibus et inueniri posse uiam uitae minime putabam. Nec iam ingemescebam orando, ut subuenires mihi, sed ad quaerendum intentus et ad disserendum inquietus erat animus meus ipsumque Ambrosium felicem quendam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent: caelibatus tantum eius mihi laboriosus uidebatur. quid autem ille spei gereret, aduerinaret, nec conicere noueram nec expertus eram. nec ille sciebat aestus meos nec foueam periculi mei. non enim quaerere ab eo poteram quod uolebam, sicut nolebam, secludentibus me ab eius aure atque ore cateruis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus seruiebat: cum quibus quando non erat, quod perexiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis aut lectione animum. sed cum legebat, oculi duc
Abbreviated transcription (Latin):
ueniebant ĩ animũ meũ simul cũ ũbic q̃ disigebã
res ⁊̃ quaꝰ negligebã. Neq onĩ ea dirim̾e pot̃am: ⁊
dum cor aꝑirem ad excipiendũ qmͣ diserte disceret
parit̾ intrabat: ⁊ qmͣ u̾e drẽc gͣdatim quid̃. Nam
pͥmo ẽ ip̃a defendi posse mͥ iam ceꝑant uidi ⁊ si¬
dem catholicam ꝓ qua nͭ posse dici ad u̾sus oppug¬
nantes maĩcheos putau̾am. iam nõ impudent᷑ asse¬
ri existimabã: maxime audito uno atq alt̾o ⁊̃ sepiꝰ
enigmate soluco de scͥpturis uet̾ib. ubi cũ ad lict̃ã
locis expoĩtis iam rep̃hendebam desꝑatõnem meĩ
illa dũtaxat qͣ c̾did̾am legem ⁊ ꝓpħas detestantib
atq irridentib resisti oĩno ñ posse. Nec tam̃ iam
ideo mͥ catholicam uiã tenendã eẽ senciebam. qr
⁊ ip̃a pot̃at hr̃e doctores assertoresq suos. qui copio¬
se ⁊ nõ absurde obiecta refelłent: nec ideo iam dãp¬
nandum illud quod tenebam. qr defensionis ꝑtes

Expanded text:
meum simul cum uerbis, quae diligebam, res etiam, quas neglegebam. neque enim ea dirimere poteram. et dum cor aperirem ad excipiendum, quam diserte diceret, pariter intrabat et quam uera diceret, gradatim quidem. nam primo etiam ipsa defendi posse mihi iam coeperunt uideri et fidem catholicam, pro qua nihil posse dici aduersus oppugnantes manichaeos putaueram, iam non inpudenter asseri existimabam, maxime audito uno atque altero et saepius aenigmate soluto de scriptis ueteribus, ubi, cum ad litteram locis expositis iam reprehendebam desperationem meam illam dumtaxat, qua credideram legem et prophetas detestantibus atque irridentibus resisti omnino non posse. nec tamen iam ideo mihi catholicam uiam tenendam esse sentiebam, quia et ipsa poterat habere doctos adsertores suos, qui copiose et non absurde obiecta refellerent, nec ideo iam damnandam illud, quod tenebam, quia defensionis partes
Abbreviated transcription (Latin):
litt̃am ꝑu̾sitatẽ doc̾e uidebãt᷑ remoto mistico ue¬
lam̃co spũalit̾ aꝑiret. ñ dicẽs ꝙ me offend̾et. ꝙͣuis
ea drẽt que utr̃ uera eẽnt: ad huc ignorarẽ: Teue¬
bam eiuĩ cor meũ ab oĩ assentõne timẽs p̃cipiciũ
⁊ suspendio mag̃ nacabar. uolebã eĩ eoꝵ qͣ nõ uidẽ

Expanded text:
remoto mystico uelamento spiritaliter aperiret, non dicens quod me offenderet, quamuis ea diceret, quae utrum uera essent adhuc ignorarem. tenebam cor meum ab omni adsensione timens praecipitium et suspendio magis necabar. uolebam enim eorum quae non uiderem
Abbreviated transcription (Latin):
statim machinam̃ta illa oĩa solu̾ent᷑. tabicent
ex aĩo meo s nõ pot̾am. uerumptñ de ip̃o mũdibꝰ
corꝑe. om̃iq natura qmͣ sensus carnis attingeret
more sic̃ existimãt dubitans de om̃ib acq int̾
omĩa fluctuans maĩchoos quidem relinqñdos ẽ
decreui. nõ arbitns eo ip̃o temꝑe dubõnis mes
cp̃i eẽnt curationẽ languoris aĩe mee ꝯmitt̾e
omĩs recusabam. Statui ergo cã diu ẽẽ cathecu¬
uinꝰ incatholica eccła mͥ a parentib ꝯm̃tata: do¬
nec alicͥ certi eluc̾et. quo cursum arrig̾em.¬
uas me a q̃drupedib ⁊ uolatilib celi: Sapientorẽ
ne fecas ambulabã ꝑtenebͣs ⁊ iubricũ. ⁊ q̃rebam
n foris ame. ⁊ ñ ĩueniebam dm̃ cordis mei: ⁊ uen̾ã
imnꝑꝓfund̾ maris ⁊ disferebam ⁊ desꝑabam de ĩuen¬
coñe ueri. iam uen̾at ad me mr̃ pietate foris: t̾ra
mariq me seqñs ⁊ ĩꝑiculis om̃ib de te secura: Nlam
n marina discͥmĩa ipõs nautas ꝯsolabat᷑. a quib

Expanded text:
et abjicerentur ex animo meo; sed non poteram. Verumtamen de ipso mundi hujus corpore, omnique natura quam sensus carnis attingeret, more, sicut existimantur, dubitans de omnibus atque inter omnia fluctuans, Manichaeos quidem relinquendos esse decrevi: non arbitrans eo ipso tempore dubitationis meae Christi essent, curationem languoris animae meae committere omnino recusabam. Statui ergo tamdiu esse catechumenus in catholica Ecclesia mihi a parentibus commendata, donec aliueras me a quadrupedibus et uolatilibus caeli? sapientiorem me feceras, et ambulabis a me et non inueniebam deum cordis mei; et ueneram in profundum maris et diffidebam et desperabam de inuentione ueri. iam uenerat ad me mater pietate fortis, terra marique me sequens et in periculis omnibus de te secura. nam et per marina discrimina ipsos nautas consolabatur, a quibus
Abbreviated transcription (Latin):
fortis aĩmꝰ ⁊ eo inf̾mior ꝙ de te p̃sumpsat qͥ debi
de te.u̾ enĩ uid ͭ illũ sangͥnẽ ĩ mauitatẽ simł ebibic
⁊ ñ se au̾tit. s fixit asp̾tũ ⁊ hauriebat furias. ⁊ nes¬
ciebat ⁊̃ delectabat᷑ scełe certamĩs. ⁊̃ cͣenta uolupta¬
te inebͥebat᷑ ⁊ ñ erat iam ille qͥ uen̾at. s unꝰ de tͣba
ad qmͣ uen̾at. ⁊ c uerꝰ coꝵ sociꝰ aciuib adductꝰ erat qͥ
plura: Sp̾tauit. clamauit. exarsit. abstulit uide

Expanded text:
debuit de te. ut enim uidit illum sanguinem, inmanitatem simul ebibit et non se auertit, sed fixit aspectum et hauriebat furias et nesciebat et delectabatur scelere certaminis et cruenta uoluptate inebriabatur. et non erat iam ille, qui uenerat, sed unus de turba, ad quam uenerat, et uerus eorum socius, a quibus adductus erat. quid plura? spectaui
Abbreviated transcription (Latin):
ab sit s examãte alio accendr̃ aliꝰ. hĩc enĩ amat᷑
qui laudat᷑. dũ ñ fallaci corde saudatoris p̃dicari
credit᷑ .i. cũ amans eũ laudat. Sic enĩ tc̃ amabã
hoĩes ex hoĩm iudicio. nõ enĩ ex tuo ds̃ m̃s. ĩ quo
nẽo faslit᷑. s tñ cur ñ sic̃ auriga nobłis. sic̃ ue
laudari ⁊ amari. me ut hystͥones. qmͣꝙͣ eos ⁊ ip̃e
saudarẽ ⁊ amarẽ. s eligẽs lat̾e ꝙͣ ita notꝰ eẽ. ⁊ ł

Expanded text:
absit; sed ex amante alio accenditur alius. hinc enim amatur absit; sed ex amante alio accenditur alius. hinc enim amatur qui laudatur, dum non fallaci corde laudatoris praedicari creditur, id est cum amans eum laudat. Sic enim tunc amabam homines ex hominum iudicio; non enim ex tuo, deus meus, in quo nemo fallitur. sed tamen cur non sicut auriga nobilis, sicut uenlaudari et amari me ut histriones, quamquam eos et ipse laudarem et amarem, sed elig