comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
factus cibo stomachũ ł uentrẽ granat᷑. in¬
fusus uino sit similis insano. Opinor qͥa
crassitudo cibi uno in loco ꝑmanens exspectat
ammunistrationẽ digestionis. ⁊ cẽ demũ
menbͥs sensim confectꝰ utabit᷑. Potꝰ ut
nat᷑a leuior mox altũ. pecit ⁊ cerebrũ qd̾
ĩ uertice locatũ ÷ ferit. fumi calentis asꝑ
so ꝙͣ subito consilii sedẽ sauties qd eque
ĩ cibi uarietate metuendũ. nlła simili¬
tudo. nlła rõ ꝑsuadet. In illa uͦ disputa¬
tione qua digestionũ ordinẽ smone lucu¬
lento ⁊ uario digessisti. illa omĩa que de
nat᷑a humam corꝑis dicta st̃. ⁊ nil nocẽt
ꝓposite questionĩ ⁊ eloqͣnt̾ dicta ñ ab nego
Iili soli ñ assentior qd succos uarios deciboꝵ
uarictate confectos dicis contͣrios e̾e corꝑibꝰ
cũ corꝑa ip̃a de contͣrũs qͣlitutibꝰ fab̾cata
sint. Ex calido enĩ ⁊ frigido de siccco ⁊ humi¬
do constamꝰ. Cibus uͦ suplex cui ad est suc¬

Expanded text:
Fartus cibo stomacho vel ventre gravatur: inFartus cibo stomacho vel ventre gravatur: infusus vino fit similis insano, opinor, quia crassitudo cibi uno in loco permanens expectat administrationem digestionis, et tunc demum membris sensim confectus inlabitur: potus, ut natura levior, mox altum petit, et cerebrum, quod in vertice locatum est, ferit fumi calentis asperso quam subito consilii sedem sauciet. Quod aeque in cibi varietate metuendum nulla similitudo, ratio nulla persuadet. In illa vero disputatione, qua digestionum ordinem sermone luculento et vario digessisti, illa omnia quae de natura humani corporis dicta sunt et nihil nocent propositae quaestioni et eloquenter dicta non abnego. Illi soli non adsentior quod sucos varios de ciborum varietate confectos dicis contrarios esse corporibus, cum corpora ipsa de contrariis qualitatibus fabricata sint. Ex calido enim et frigido, de sicco et humido constamus. Cibus vero simplex cui adest su
Abbreviated transcription (Latin):
noticia nobis in usu ⁊ potest annos
hõis equare : Nisi recurras forte ad
ea que de corus atq cornicirꝰ fabulosa
dñr. Quos cũ uidemꝰ omibꝰ inhiare cadaĩibꝰ
uniu̾sisq seminibꝰ insidiari fructus arboꝵ
ꝑ sequi. Nam non minꝰ edacitatis hñt ꝙͣ
delonge uitate eoꝵ opinio fabulat᷑. Scd̾m
si bñ recordor exemplũ ÷ solere meticos
egris simplicẽ cibũ offerre ñ uarrũ cum
hc̃ offeratis ut opinor. ũ qͣsi digestu faci¬
norẽ: s qͣi minꝰ appetendũ ut horrore u¬
niformis alimonue edendi desid̾iũ lan¬
quesc̾ẽt. qͣsi multis conqͦ qͣndis ꝑ infirmita¬
tẽ ñ sufficiente nat᷑a. Iõ siquis egrescenti¬
um. uel de ip̃o simplici amplius appetat
sub ducitis ad huc desid̾anti ĩo uobis cõm̃¬
to. tali ñ qͣlitas. s modꝰ querit᷑. Qd̾aũ in
edendo sicut in potando suades uaria ui¬
taret: ht̃ latentis captionis insidias qͥa
noĩe similitudinis colorat᷑. Cet̾m longe

Expanded text:
ia nobis in usu est potest annos hominis aequare? nisi recurras forte ad ea, quae de corvis atque cornicibus fabulosa dicuntur, quos tamen videmus omnibus inhiare cadaveribus universisque seminibus insidiari, fructus arborum persequi: nam non minus edacitatis habent quam de longaevitate eorum opinio fabulatur. Secundum, si bene recordor, exemplum est solere medicos aegris simplicem cibum offerre, non varium: cum hunc offeratis, ut opinor, non quasi digestu faciliorem, sed quasi minus adpetendum, ut horrore uniformis alimoniae edendi desiderium languesceret, quasi multis concoquendis per infirmitatem non sufficiente natura. Ideo, si quis aegrescentium vel de ipso simplici amplius adpetat, subducitis adhuc desideranti. Ideo vobis commento tali non qualitas sed modus quaeritur. Quod autem in edendo sicut in potando suades varia vitari, habet latentis captionis insidias, quia nomine similitudinis coloratur. Ceterum lon
Abbreviated transcription (Latin):
enustratꝰ meclicoꝵ uet̾m nobilissimꝰ ĩ eũ
uire in uectus ÷ dĩcs retulisse nlũ louge
cliu̾sa ꝙͣ rõ dep̃hendit. duas enĩ ẽẽ fistu¬
las instar canaliũ easq ab oris fauerbꝰ ꝓfici¬
sci deoisum: ⁊ ꝑ ear̃ alt̾m induci delabiq
in stoniaclm̃ aiculenta omĩa ⁊ poculenta
ac qͥeñi aridiora ex his retrem̃ta in alĩ
ꝑ renes ĩ uesicam tͣhi. ⁊ ꝑ alt̾am de duabꝰ
ati inde rursũ in os ⁊ in nares cẽmeare
ꝑ que eand̾ uocis fi̾ meatũ ac ne potus
cibus ue aridior quẽ oport̾et ĩ stornacũ
ire ꝓcid̾et exore lau̾et᷑q in eam fistulam
cludet᷑ aĩe ula impositã ẽẽ arte qͣdã ⁊ ope
nat᷑e enit aoniaa. qͣi claustrũ mutitum

Expanded text:
 medicorum veterum nobilissimus, in eum iure invectus est dicens rettulisse illum longe diversa quam ratio deprehendit. Duas enim esse fistulas instar canalium, easque ab oris faucibus proficisci deorsum, et per earum alteram induci delabique in stomachum esculenta omnia et poculenta,ac deinde aridiora ex his retrimenta in alvum per renes in vesicam trahi: et per alteram de duabus atque inde rursum in os et in nares commeare, perque eandem vocis fieri meatum: ac ne potus cibusve aridior, quem oporteret in stomachum ire, procideret ex ore labereturque in eam fistulam rcluderetur animae vie, inpositam esse arte quadam et ope n
Abbreviated transcription (Latin):
tanto enĩ p̃ssius herent dicta talia. ꝙͣ di¬
recte leodorie. ut hani angulosi qͣni dire.¬
cti inuerones tenatiꝰ insigunt᷑. Maxime
qͥa dicta huiꝰmõi pisum p̃sencibꝰ mouẽt
quo uelut assensus qñe confimat᷑ in
iuria. Et aũ leddora hꝰmõi. Oplitꝰ¬
nec es qͥa salsam̃ca uendebasꝰ Sc̃o¬
ma aũ qd̾ diximꝰ sepe contumeliã
ẽẽ celacã tale ÷. Meminimꝰ qñ bra¬
chio te emungebas. Namt c̃ res ead̾
ma qd̾ fig᷑ate. Octauius qui nacu
nobilis uidebat᷑ ciceroni recitanti
ait. Non audio que dicis. Inle respõ¬
dit. Certe solebas bñ foratas hr̃e au¬
res. Hoc eo dictũ qͥa octauus hbis
oriundo dicebat᷑. quibꝰ mos ⁊ aurẽ fo¬
rare. In eund̾ ciceronẽ laberiꝰ cũ ab
eo ad cotfessũ ñ reciꝑet᷑: dicentẽ reci¬
abꝰ sollis sedere. obiciens tanto uiro
lubͥcũ fid̾i. S ⁊ cicero dixit. uisi au¬
qui ĩ senatũ passin tã mltos adninte

Expanded text:
Tanto enim pressius haerent dicta talia quam diTanto enim pressius haerent dicta talia quam directae loedoriae, ut hami angulosi quam directi mucrones tenacius infiguntur: maxime quia dicta huiusmodi risum praestantibus movent, quo veiuria. Est autem loedoria huiusmodi: Oblitusne es quia salsamenta vendebas? Scomma autem, quod diximus saepe contumeliam esse celatam, tale est: Meminimus quando brachio te emungebas. Nam cum res eadem ma, quod figurate. Octavius, qui natu nobilis videbatur, Ciceroni recitanti ait: Non audio quae dicis. Ille respondit: Certe solebas bene foratas habere aures. Hoc eo dictum est quia Octavius Libys oriundus dicebatur, quibus mos est aurem forare. In eundem Ciceronem Laberius, cum ab eo ad consessum non recipeabus sellis sedere, obiciens tanto viro lubricum fidei. Sed et quod Cicero dixit: nisi anqui in senatum passim tam multos admitteb
Abbreviated transcription (Latin):
ret. Et uirgilianꝰ eucas gratũ se ad oiĩa
p̃bens euandro. uanas illi narrandoͥ oc¬
casiones ministrat. Neq eiũ de una re
monim̃ta pͥoꝵ. ⁊ euander consultõibꝰ
captus scitis ꝙͣ multa uarrau̾it. hec di¬
iecit auienꝰ. Uos om̃s qui doctoꝵ do ais¬
simi adestis. orau̾im ut hortatu ur̃o eu¬
stachiꝰ. que de scomnate paulo añ clix̃it
animet᷑ aꝑire. Oĩbꝰq ad hoc ꝓuocantibꝰ
tisi forte dicas leodorian ex ꝓbationẽ ẽẽ
ac directam contumeliani. Scomina enĩ
peue dixerim morsũ fig̾atũ. qͥa sepe fraud̾
⁊ urbanitate tegit᷑ ut alid̾ sotiet alid̾ in¬
telligas. Nec cñ semꝑ ad amaritudinẽm
ꝑgit. s ñ nũꝙͣ his ui quos iacit᷑ ⁊ dulce
ten ł leuis tactus impellit. ⁊ta uino ues
ĩ fusũ ł asꝑuni. paruus qͦ dolor iucitat
urfitrorem. G cautiꝰ in conuuniuo abstiũd̾
scõmate qd̾ tectã intra se ht̃ ituuriam.

Expanded text:
ret. Et Vergilianus Aeneas gratum se ad omnia ret. Et Vergilianus Aeneas gratum se ad omnia praebens Euandro, varias illi narrandi occasiones ministrat. Neque enim de una re monimenta priorum, et Euander consultationibus captus scitis quam multa narraverit.» Haec diiecit Avienus: «vos omnes qui doctorum doctissimi adestis, oraverim ut hortatu vestro Eustathius quae de scommate paulo ante dixerit animetur aperire.» Omnibusque ad hoc provocantibus nisi forte dicas loedoriam exprobrationem esse ac directam contumeliam, scomma enim paene dixerim morsum figuratum, quia saepe fraude vel urbanitate tegitur ut aliud sonet, aliud intellegas. Nec tamen semper ad amaritudinem pergit, sed nonnumquam his in quos iacitur et dulce tem vel levis tactus impellit, ita vino vel infusum vel aspersum parvus quoque dolor incitat in furorem. Ergo cautius in convivio abstinendum scommate quod tectam intra se habet iniuriam.
Abbreviated transcription (Latin):
se apiratis occupata. seu ingenio seu uiribꝰ
solus cuasit. qͥa uix implet desid̾iũ loq̃n¬
tis rerx caliũ ł longa narratio. Iuuat si.
quẽ dr̃e usseris amisi sui repentinam feli¬
citatẽ quã sponte ñ audebat uel dr̃e ł tac̾e¬
mͦ tactancie ⁊ malicie metu. Qui uena¬
tibꝰ gaudet int̾ogit᷑ de silue ambicu. de
ambage lustroꝵ deuenatioĩs euentu. Re¬
ligiosus si ad ÷: da illi referendi copiam.
quibꝰ obsuati oĩbꝰ meruerit auxilia deoꝵ
qͣntꝰ illi cerimoniaꝵ fructus. qͥa ⁊ hoc ge¬
nus religionis existimant numinũ bñfi.¬
cia ñ tac̾e adde. quia uolunt ⁊ amicos se
numinibꝰ estintari. Si uͦ ⁊ senexp̃sens ÷:
habes octasionẽ qua płimũ illi ꝯtulisse
uidearis : si eum int̾oges uel que ad mlũ
oĩo ñ ꝑtinent. Est enĩ huic etati loqͣcitaᷤ
fantiliaris. ħ scicus homerꝰ qͣndam Lo¬
cong̾iem sunul int̾ogationũ nestori
do congessit ut pruritũ senectutis cxple¬

Expanded text:
se a piratis occupata seu ingenio seu viribus se a piratis occupata seu ingenio seu viribus solus evasit, quia vix implet desiderium loquentis rerum talium vel longa narratio. Iuvat si quem dicere iusseris amici sui repentinam felicitatem, quam sponte non audebat vel dicere vemodo iactantiae modo malitiae metu. Qui venatibus gaudet interrogetur de silvae ambitu, de ambage lustrorum, de venationis eventu. Religiosus si adest, da illi referendi copiam, quibus observationibus meruerit auxilia deorum, quantus illi cerimoniarum fructus, quia et hoc genus religionis existimant, numinum beneficia non tacere: adde quia volunt et amicos se numinibus aestimari. Si vero et senex praesens est, habes occasionem qua plurimum illi contulisse videaris, si eum interroges vel quae ad illum omnino non pertinent. Est enim huic aetati loquacitas familiaris. Haec sciens Homerus quandam congeriem simul interrogantium Nestori do congessit ut pruritum senectutis exple
Abbreviated transcription (Latin):
qui euasit ut referat gratissime ꝓuocat᷑. Nã
qui adhuc in ip̃is ł pauludũ detinet᷑. Horret
admonitionẽ. ⁊ formidat relatñ. Iõ eripedes
post finẽ maloꝵ grãm relatioĩs. inciꝑe. Et
poeta nr̃ adiciendo olim. qͥd alid̾ nͥ post em̃sa
infortunia fut᷑o tempore. uiuare dicit memo¬
riam sedati laboris ÷ forsam et hec olun me¬
minisie uinabit. Nec negaudrũ ẽẽ maloꝵ
qũa que ñ uult queͥ ꝑtulit. uei tͣusacta me¬
minisse. nec minꝰ int̾ogatꝰ osfendit᷑ ꝙͣ cum
in ip̃is malis fuit. ut qui carnifices exꝑtus ÷
⁊ torm̃ta m̃broꝵ. ut qui iufaustas ꝑtulit or¬
bitates. uel cui nota qͦudã afflictam ceusceia
t̃: caue init̾oges ne iuidearis obic̾e. Illũ sepe
si poces ad narrand̾ ꝓuoca quͥ recitando fauo¬
rabiliũ exceptꝰ ⁊ uel qui lib̾e ⁊ felicit̾ lega¬
tionẽ ꝑ egit. uel qui ab imꝑatore comit̾ affa¬
bilit̾q susceptus ÷. uel siqͥs cota peue clas¬

Expanded text:
qui evasit ut referat gratissime provocatur: nam qui evasit ut referat gratissime provocatur: nam qui adhuc in ipsis vel paululum detinetur, horret admonitionem et formidat relatum. Ideo Euripidepost finem malorum gratiam relationis incipere. Et poeta vester adiciendo 'olim' quid aliud nisi post emensa infortunia futuro tempore iuvare dicit memoriam sedati laboris: forsan et haec olim meminisse iuvabit. Nec negaverim esse malorum genera quae non vult qui pertulit vel transacta meminisse, nec minus interrogatus offenditur quam cum in ipsis malis fuit, ut qui carnifices expertus est et tormenta membrorum, ut qui infaustas pertulit orbitates vel cui nota quondam adflicta censoria est. Cave interroges, ne videaris obicere. Illum saepe, si potes, ad narrandum provoca, qui recitando favorabiliter exceptus est, vel qui libere et feliciter legationem peregit, vel qui ab imperatore comiter adfabiliterque susceptus est, vel si quis tota paene clas
Abbreviated transcription (Latin):
dem̃e ⁊ fortuitose euentu u̾i falsiue cõ¬
nutt̾e. uñ sepenascit᷑ inscicie ꝓditio. ⁊ õe
hoc iufortunũ pudoris sui. imputat con¬
sulenti. Nec ñ ⁊ aui alnert̃ mari ⁊ t̾ras:
gaudent cũ de ignoto multis ⁊ d̾raꝵ situ
⁊ sinu maris int̾ogant᷑. lib ent̾q respondnt
⁊ descͥłunt mͦ uerbis mͦ ractio loca głosũ
putantes que ip̃i uiderant: alioꝵ ocłis obi.¬
cere. Quid duces uel milites ꝙͣ fortit̾ a se
facta semꝑ clicturiũt: ⁊ tñ tacent arro¬
gantie metu. Nonne hũ si ut hec referãt
inuitent᷑ mercedem sibi laboris ostimant
ꝑ solutam reniunerationẽ putautes uit̾ uo¬
lentes narrare que fecerant : Adeo aũt id
genꝰ narratioñ ht̃ quendã głie saporom. ut
si in uidi ⁊ emuli forte p̃sentes sint. tales
int̾ogationes obstrependo discutiant. ⁊ ali¬
as userendo fabulas ꝓhibeant illa narrari
que solent uarrauti laudem creare. Ricła

Expanded text:
temere et fortuito se eventui veri falsive comtemere et fortuito se eventui veri falsive committere, unde saepe nascitur inscitiae proditio, et omne hoc infortunium pudoris sui imputat consulenti. Nec non et qui obierunt maria et terras gaudent cum de ignoto multis vel terrarum situ vel sinu maris interrogantur libenterque respondent et describunt modo verbis, modo radio loca, gloriosum putantes quae ipsi viderant aliorum oculis obicere. Quid duces vel milites? quam fortiter a se facta semper dicturiunt et tamen tacent arrogantiae metu? Nonne hi si ut haec referant invitentur, mercedem sibi laboris aestimant persolutam, remunerationem putantes inter volentes narrare quae fecerant? Adeo autem id genus narrationum habet quendam gloriae saporem ut si invidivel aemuli forte praesentes sint, tales interrogationes obstrependo discutiant et alias inferendo fabulas prohibeant illa narrari quae solent narranti laudem creare. Pericu
Abbreviated transcription (Latin):
amarũ ꝙͣ accusatio si imporcune ꝓferat᷑
s a sapiente sic ꝓferet᷑ ut chulcedine quoq ñ
careat. Et ut priꝰ tibi de int̾ogando respon¬
deam. qui uult auienus ẽẽ consultor: ea int̾agat
que sunt iit̾ogato facilia responsu. ⁊ que scit
illũ sedula ex̃citatione didicisse. Gaudet it
qͥsq cũ ꝓuocat᷑ ad doctnam suam in meciũ
ꝓferendam. qͥa nemo uult lat̾e qd̵ didicit.
inaxime si scientia ꝙͣ labore quesuit cũ
paucis illi familiaris ⁊ psimis sit in cognita
ut de astrononna. ł dtalica cetisq similibꝰ
Tune enĩ uident᷑ consenui fructũ laboris
cũ adipiscunt᷑ occasionẽ publicaudi que
didicerant sine ostũtatiõis nota: qua carz
aui noti ĩgerit s nutat᷑ ut ꝓferat. Coutͣ.
inagne amaritudinis est ÷ si corã multis
anquẽ int̾oges qd̵ non opuna scientia quesuit
Cogit᷑ enĩ aut negare se scure. qd extremũ
uerecundie dãpnũ pucant. aut respondẽ

Expanded text:
amarum quam accusatio, si importune proferatur, amarum quam accusatio, si importune proferatur, sed a sapiente sic proferetur ut dulcedine quoque non careat. Et ut prius tibi de interrogatione respondeam, qui vult amoenus esse consultor ea interrogat quae sunt interrogato facilia responsu, et quae scit illum sedula exercitatione didicisse. Gaudet enim quisquis provocatur ad doctrinam suam in medium proferendam, quia nemo vult latere quod didicit, maxime si scientia quam labore quaesivit cum paucis illi familiaris et plurimis sit incognita, ut de astronomia vel dialectica ceterisque similibus. Tunc enim videntur consequi fructum laboris, cum adipiscuntur occasionem publicandi quae didicerant sine ostentationis nota, qua caret qui non ingerit sed invitatur ut proferat. Contra magnae amaritudinis est si coram multis aliquem interroges quod non opima scientia quaesivit. Cogitur enim aut negare se scire, quod extremum verecundiae damnum putant, aut respondere
Abbreviated transcription (Latin):
oportunitas uecessarie rep̃hensionis em̃sĩt
sic aphilosapho ꝓficiscet᷑. ut ⁊ tecta ⁊ esficax
sit Ꝙͥ mirũ si feriet sapiens ut clixi ñ senti¬
entes. cũ int̾dũ sic rep̃hendat ut rephensus hi.¬
laret᷑. nec tm̃ fabulis suis. s int̾ogatiõibꝰ quaꝙ¬
urti pħie nicħ̾ meptũ loqͣntis osiñdet. hãc
gͦ nłs honestꝰ actus locus ue cetus ulłs ex¬
cludat. que ita se aptat. ut ubia sic appareat
tietessaria: tauꝙͣ ab ẽe illam nefas su̾it ¶Aui¬
enus. Nouas mͥ duͦs disciplinas uidis indu¬
c̃ẽ int̾o gandi. uel etiã rep̃hendñdi. ut alacͥtaᷤ
utͥmq his ad quos sermo ẽ excitet᷑: cũ doloe
semꝑ rep̃hensionẽ ⁊ iustam sequat᷑. Unde
hec que leuit̾ attigisti fac queso enarrando
planiora. Primũ iuguit eustachius hoc teneaᷤᷤ
uolo non cte ca me rep̃hensione dixisse aue
sp̃em accusationis ht̃. s que uituꝑationis
instar ÷. hoc g̃ci scõma uocant ñ muiꝰ qͥd̾

Expanded text:
oportunitas necessariae reprehensionis emerserit, sic a philosopho proficiscetur, ut et tecta et efficax sit. Quid mirum, si feriet sapiens, ut dixi, non sentientes, cum interdum sic reprehendat, ut reprehensus hilaretur, nec tantum fabulis suis sed interrogationibus quiae nihil ineptum loquentis ostendet? Hanc ergo nullus honestus actus locusve, coetus nullus excludat, quae ita se aptat ut ubique sic appareat necessaria tamquam abesse illam nefas fuerit. Et Avienus: Novas mihi duas disciplinas videris inducere interrogandi vel etiam reprehendendi, ut alacritas utrimque his ad quos sermo est excitetur, cum dolor semper reprehensionem vel iustam sequatur: unde haec quae leviter attigisti fac quaeso enarrando planiora. Primum, inquit Eustathius, hoc teneas volo, non de ea me reprehensione dixisse quae speciem accusationis habet, sed quae vituperationis instar
Abbreviated transcription (Latin):
pocuue incid̾e̾t in illd̾ qͣi estuantis aĩme
it᷑. ac ꝓpt̾ea nich̾ humoris influere ĩ pul¬
mouẽ ore ip̃o art̃ie cõmunito. hec erasi¬
stratꝰ cui ut estimo uera ratio consentit
Cũ enĩ cibꝰ ñ sqͣlidꝰ siccitate s humoris tẽ¬
ꝑie molus uent inferendꝰ sit. nec̾ẽ ÷ eand̾

Expanded text:
potuve incideret in illud quasi aestuantis animae iter, ac propterea nihil humoris influere in pulmonem ore ipso arteriae communito. Haec Erasistratus: cui, ut aestimo, vero ratio consentit. Cum enim cibus non squalidus siccitate sed humoris temperie mollis
Abbreviated transcription (Latin):
oc culcior rõ dephñdit. Ꝙ ut oĩbꝰ liqueat
que deorsũ traliit cibaria confecta mandibi¬
lis. Ꝙ em̃ tam crassam mat̾iã ꝑ fauciũ au¬
gusta fulciret. nisi eam uis nat᷑e occulti¬
or hauriret. hausta uͦ ut non contuuo
lapsu ꝑ om̃e corpus succelentibꝰ sibi fora.¬
minibꝰ ꝑuium ad unũ usq descendant.
⁊ calia qͣlia accepta suit egerant᷑. Ssa
lucure officium digestionis expectent.
sed̾ẽ hoc cura uirtutis ⁊ quã greci quere¬
sequũt᷑ om̃s. quia ip̃a digestioib̾ curat
Uertͥs enĩ duo sc̃ orificia. quoꝵ suꝑuis
erestũ recipit deuorata. ⁊ infollem uentis
recondit. hic ÷ stomacus. qui pat̾famili.¬
as dici meruit. qͣsi omẽ animal solusqu¬
b̾nãs. Nam si egrescit uita mancipiti t.
titulante alunonis meatu. cui nataͣ
tanꝙͣ rõnis capaci uelle at nolle coutri¬
biũt. Infernis uͦ demissũ intestinis ad¬
iacentibꝰ inseritur. ⁊ inde una ÷ egerẽdis

Expanded text:
occultior ratio deprehendit. Quod ut omnibus liqueat,occultior ratio deprehendit. Quod ut omnibus liqueat,quae deorsum trahit cibaria confecta mandibulis. Quid enim tam crassam materiam per faucium angusta fulciret nisi eam vis naturae occultior hauriret? Hausta vero ut non continuo lapsu per omne corpus, succedentibus sibi foraminibus pervium, ad imum usque descendant et talia qualia accepta sunt egerantur, sed salutare officium digestionis expectent, secundae haec cura virtutis est, quam Graeci, quia resequuntur omnes, quia ipsa digestionibus curat. Ventris enim duo sunt orificia, quorum superius erectum recipit devorata et in follem ventris recondit. Hic est stomachus, qui paterfamilias dici meruit, quasi omne animal solus gubernans: nam si aegrescat, vita in ancipiti est, titubante alimoniae meatu, cui natura tamquam rationis capaci velle ac nolle contribuit. Inferius vero demissum intestinis adiacentibus inseritur, et inde via est egerendis
Abbreviated transcription (Latin):
corpꝰ eiꝰ uel grauet᷑ ⁊ niuet᷑ usu docente
cognosat. Nec enĩ ambigit cuiꝰ cibi qͣlitate
possessus sit: cum uinũ sũpsit. ⁊ ita fit ut
uoxia cuiꝰ causa dep̃hensa ÷ facile ii¬
tet᷑. Qui aũ multiplici cibo alitͣ diu̾saᷤᷤ
patic᷑ qͣlitates ex diu̾sitate succoꝵ. uec
concordant humores ex mat̾ie uarietate
nascentes. nec efficiunt liquidũ purũ ue
sangunẽ inquẽ iecoris minist̾io uertũt᷑
⁊ inuenas cũ tumultu suo transeunt.
hinc morboꝵ scaturigo qui ex repugrã¬
tium sibi humoꝵ discorctia nascunt᷑.
deinde quia ñ oĩum que usui sunt una
nat᷑a ⁊ non omĩa simul coquunt᷑. s alia
celeriꝰ tardius alia. ⁊ ita sit ut digestio.¬
nũ sequentũ ordo turbet᷑. Neq enim
cibi quẽ sumimꝰ una digestio ÷. s ut corpꝰ
nutriat quatuor patit᷑ digestiones qͥrũ
unã om̃s ł ip̃i qͦ hebetes sentiũt. alias

Expanded text:
corpus eius vel gravetur vel iuvetur usu docente corpus eius vel gravetur vel iuvetur usu docente cognoscit. Nec enim ambigit cuius cibi qualitate possessus sit, cum unum sumpserit; et ita fit ut noxa cuius causa deprehensa est, facile vitetur. Qui autem multiplici cibo alitur, diversas patitur qualitates ex diversitate sucorum, nec concordant umores ex materiae varietate nascentes nec efficiunt liquidum purumve sanguinem, in quem iecoris ministerio vertuntur, et in venas cum tumultu suo transeunt. Hinc morborum scaturrigo, qui ex repugnantium sibi umorum discordia nascuntur. Deinde quia non omnium quae esui sunt una natura est, non omnia simul coquuntur, sed alia celerius, tardius alia, et ita fit ut digestionum sequentium ordo turbetur. Neque enim cibi quem sumimus una digestio est sed, ut corpus nutriat, quattuor patitur digestiones, quarum unam omnes vel ipsi quoque hebetes sentiunt, alias
Abbreviated transcription (Latin):
seni: ut consid̾aret nullũ in quã fuisse
mecdicoꝵ. cirea curas egrescentiũ. tam au¬
dacͥes negligentie ut febrienti uariũ ⁊ ñ
sintplicem cibũ daret. Ad eo constat qͣm
facilius digestu sit umfornis alimolua
ut ei ł cũ iifirma ÷ nat᷑a sufficiat. Nec
t̃̾cium desuiss exemplũ ita ẽẽ uitandam
ciboꝵ uariecatem. ut uaria solent iuina
uitari. Quis erũ ambigat eum qui diu̾so.
uino utit᷑ in repentinã ruere ebrietatem
necdũ hoc potus copia possilante: Tecũ
aũ uecti cui soli ꝑfectionẽ discipliuarũ
om̃ium contigit optin̾e. non tam exempłis
quã rõne tractantũ que ⁊ me tacence
clata te ee̾ non poc̾it. Cruditatis eri eniũt
aut qͣlitate sui in quẽ cibus uercit᷑ si ñ
sit aptꝰ humori qui corp̃ optinuit. aut
ip̃iꝰ csbi multitudine. ñ susficiente nat᷑a
ad omĩa que congesta st̃ concoquenda
Ae pͥmũ de succi qualitate uideamꝰ. qͥ
simplicem cibũ siunit facile quo succo

Expanded text:
 ut consideraret nullum umquam fuisse medicorum circa curas aegrescentium tam audacis negligentiae ut febrienti varium et non simplicem cibum daret. Adeo constat quam facilis dut ei, vel cum infirma est natura, sufficiat. Nec tertium defuisset exemplum, ita esse vitandam ciborum varietatem ut varia solent vina vitari. Quis enim ambigat eum qui diverso vino utitur in repentinam ruere ebrietatem, necdum hoc potus copia postulante? Tecum autem, Vetti, cui soli perfectionem disciplinarum omnium contigit obtinere, non tam exemplis quam ratione tractandum est, quae et me tacente clam te esse non poterit. Cruditates eveniunt aut qualitate suci in quem cibus vertitur, si non sit aptus umori qui corpus obtinuit, aut ipsius cibi multitudine, non sufficiente natura ad omnia quae congesta sunt concoquenda. Ac primum de suci qualitate videamus. Qui simplicem cibum sumit, facile quo suco
Abbreviated transcription (Latin):
uidetͣ absonũ in unã concordiam som
salua innocentia redigendũ ÷. Sic aga¬
chonis conuiiũ. quia socͣtas. phedros
pausamas. ⁊ erisimacos hnũt. sic ⁊ cena
quã callias doctissirꝰ dedit. charmandã
dico anthistenen. ⁊ uermogenẽ. cet̾osq
his sumles uerbũ nlłm nisi plulosophũ
sensit. At uͦ alcinoy uel didonis mñsa qͣi
solis apta deliciis hũit. hec hyopam. illa
poliphentũ cichara canentes. Nec deerãt
aput altionũ saltatores uiri: ⁊ apd̃ dido¬
nem bitias sic haurions merũ. ut se co¬
tũ suꝑflita eĩ esfusione plueret. Nonne
siqͥs aut int̾ phecas aut aput penos sermo¬
nes de sapientia crutos conuiualibꝰ fabu¬
lis miscuiss ⁊ gr̃ã alis cetibꝰ aptã ꝑderet¬
⁊ inse risum plane iustũ moueret. Gͣ pri¬
ma eiꝰ obseruatio erit: estimare conunua¬
s deuide ubi sibi iocũ pat̾e ind̾it: non

Expanded text:
videtur absonum in unam concordiam soni videtur absonum in unam concordiam soni salva innocentia redigendum est. Sic Agathonis convivium, quia Socratas Phaedros Pausanias et Erysimachos habuit, sic ea cena quam Callias doctissimis dedit, Charmadam dico, Antisthenen et Hermogenen ceterosque his similes, verbum nullum nisi philosophum sensit. At vero Alcinoi vel Didonis mensa, quasi solis apta deliciis, habuit haec Iopam illa Polyphemum cithara canentes: nec deerant apud Alcinoum saltatores viri, et apud Didonem Bitias sic hauriens merum ut se totum superflua eius effusione prolueret. Nonne, si quis aut inter Phaeacas aut apud Poenos sermones de sapientia erutos convivalibus fabulis miscuisset, et gratiam illis coetibus aptam perderet et in se risum plane iustum moveret? Ergo prima eius observatio erit aestimare convivas. Deinde, ubi sibi locum patere viderit, no
Abbreviated transcription (Latin):
tiorem sonare. nerara nobilitas a plebe tumultu¬
aderũt doctiores. in cousensũ rudis consortĩ
salua ⁊ int̾ se quiͤscente uera notitione migͣ¬
bunt. ut om̃is discorcdie suspitio facessat. Nec
mirũ si doctꝰ faciet qd fecit qͦndam pisistratꝰ at¬
thenarũ tyramius qui cũ filiis suis rectũ d̾an.¬
do consiliũ non optinuisset assensun atq
ĩõ e̾e̾t insimultate cũ lib̾is. ubi hoc emulis
causam fuisse gaucdũ cõꝑit. exilla discordia
sꝑantiꝰ in domo reguantis nasci posse noui¬
tatẽ unuisitate cunum conuocata aut suc¬
censuisse. Id̾. se filiis ñ ad quiescentibꝰ patͥeuo.¬
luntati. s hoc sibi postea uisũ pat̾ue aptiꝰ
eẽ pietati ut nsenͣtiam lib̾ori ip̃e conced̾et
Scuet gͥ ciuitas sobolem regis cũ patre ꝯ¬
cordem. Hoc cõtũto spem dctͣxit iusidian¬
tibꝰ regnantis quieti. Ita in oĩ uice gũe
precipueq in leticia conuiuiali. ome qd̾

Expanded text:
ciorem sonare, ne rara nobilitas a plebe tumultuciorem sonare, ne rara nobilitas a plebe tumultuaderunt doctiores in consensum rudis consortii salva et intra se quiescente veri notione migrabunt, ut omnis discordiae suspicio facessat. Nec mirum si doctus faciet quod fecit quondam Pisistratus Athenarum tyrannus. Qui cum filiis suis rectum dando consilium non obtinuisset adsensum atque ideo esset in simultate cum liberis, ubi hoc aemulis causam fuisse gaudii comperit, ex illa discordia sperantibus in domo regnantis nasci posse novitatem, universitate civium convocata ait succensuisse quidem se filiis non adquiescentibus patriae voluntati, sed hoc sibi postea visum paternae aptius esse pietati, ut in sententiam liberorum ipse concederet: sciret igitur civitas subolem regis cum patre concordem. Hoc commento spem detraxit insidiantibus regnantis quieti. Ita in omni vitae genere praecipueque in laetitia convivali omne quod
Abbreviated transcription (Latin):
eiũ discipliua rerꝵ om̃iũ mod̾ationẽ
docet. Ut gͦ uit̾ te ⁊ uectiũ uelut arbi¬
trali iudicatione cõponam: aꝑio qͥd̾ pħie
ne m̃surã note sibi ac sectatoribꝰ sius
dispensatiõis excedat. Tunc furius. Quia
ctas tulit. oratus sis ut modũ dispensati¬
onis quã das ei conuiuanti nobis ip̃e pa.¬
tefacias. Et eustachius. Primũ hoc eã
scio obseruat᷑am ut secũ estimet p̃sentia
ĩ genia conuiuarũ. Et si płes ꝑitos. uel
saltẽ amatores sui in conuiuii societace
reꝑꝑit sermonẽ dese patiet᷑ agtarli qͥa
uelut pauce lit̾e mute disꝑse int̾ mul¬
tas uocales in societatẽ uoeis facile mã¬
suescunt: ita rariores imꝑiti gaudntes
consortio ꝑiroꝵ. aut consonat si qua pos¬
sunt aut rere caliũ capiũt᷑ auditu.
Siuͦ płes ab institutione discipline hi uꝰ
alieni sint prud̾ntibꝰ qui pautiores
int̾ert̃ sanctiet dissimulationẽ sui. ⁊
patiet᷑ ioquatitatẽ matori parti ams¬

Expanded text:
cuius disciplina est rerum omnium moderationem cuius disciplina est rerum omnium moderationem docere. Ut ergo inter te et Vettium velut arbitrali iudicatione conponam, aperio quidem pne mensuram nocte sibi ac sectatoribus suis dispensationis excedat. Tunc Furius: Quia ophiae nostra aetas tulit, oratus sis ut modum dispensationis quam das ei convivanti nobis ipse patefacias. Et Eustathius: Primum hoc eam scio servaturam, ut secum aestimet praesentium ingeniasaltem amatores sui in convivii societate reppererit, sermonem de se patietur agitari, quia velut paucae litterae mutae dispersae inter multas vocales in societatem vocis facile mansuescunt, ita rariores inperiti gaudentes consortio peritorum aut consonant si qua possunt, aut rerum talium capiuntur auditu. Si vero plures ab institutione disciplinae huius alieni sint, prudentibus, qui pauciores intererunt, sanciet dissimulationem sui et patietur loquacitatem maiori parti ami
Abbreviated transcription (Latin):
it. Isocrates enĩ grecus orator qui u̾ba
prius lib̾a subnũos ire pͥmꝰ coegit cũ in
conuiuio a sodalibꝰ oraret᷑. ut aliqͥd in
mediũ de eloquentie sue fonte ꝓferret
hac uenia dep̃catꝰ est. Que p̃sens inqͥt¬
locris ⁊ tẽpꝰ exigit: ego ñ calleo. Que ego
seruatione miraris ueneraris ut tm̃ intͣ
suũ penetral: esti mes adorand̾. S si pp̃ ħ
a conuiis exulabit: ꝓcul hĩo facessant. ⁊
alimine honestatẽ dico.⁊ modestiam:
nec minꝰ cũ sobrietate pietatem. Quam
enim harũ dixerim minus e̾e uenera.¬
bilem: Ita sit ut ab huius mõi eetibus
relegatus matronaꝵ taliũ chorꝰ liber.¬
tatẽ conuniuoꝵ solis concubinis .i. ui
officũs comuiualibꝰ ipsa conuuua nere¬
formidet tanꝙͣ non possit rebus asserere
que folet u̾bis doce. aut nesciat seruare
modũ: cuiꝰ in oĩbꝰ himane uite actibꝰ
t̃minos ip̃a constituit. Neq enĩ ita ad
m̃sas inuico pħiam ut ñ se ip̃a mod̾et᷑

Expanded text:
it? Isocrates enim Graecus orator qui verba it? Isocrates enim Graecus orator qui verba prius libera sub numeros ire primus coegit, cum in convivio a sodalibus oraretur ut aliquid in medium de eloquentiae suae fonte proferret, hanc veniam deprecatus est. Quae praes"locus et tempus exigit ego non calleo, quae ego servatione veneraris, ut tantum intra suum penetral aestimes adorandam. Sed si propter hoc a conviviis exulabit, procul hinc facessant et alumnae eius, honestatem dico et modestiam, nec minus cum sobrietate pietatem. Quam enim harum dixerim minus esse venerabilem? Ita fit ut ab huiusmodi coetibus relegatus matronarum talium chorus libertatem conviviorum solis concubinis, id estofficiis convivalibus, ipsa convivia reformidet, tamquam non possit rebus adserere quae solet verbis docere, aut nesciat servare modum cuius in omnibus humanae vitae actibus terminos ipsa constituit. Neque enim ita ad mensas invi
Abbreviated transcription (Latin):
nioris m̃sis post epłas iã remotis
⁊ discursũ uartatitibꝰ pocłĩs mi¬
nutioribꝰ ⁊ p̃cexcatꝰ. Solet cibꝰ inqͥt cũ
sumit᷑ tacitos effic̾e potus loq̃cos. At
nos ⁊ int̾ pocła silemꝰ tanꝙͣ debeat seri¬
is ⁊ ⁊̃ philosopbicis carere tͣctatibꝰ tale
ꝯuturũ. Et symacus. Uerũ ne ita senti
censoria quedã ⁊ plusiumio rererenda
mat̃ familias penecͣlibꝰ suis concineat᷑. uec
misceat se lib̾o. cui ⁊̃ cumultꝰ familiares st̃
cũ ip̃a huiꝰ sit uerecundie ut strepitũ ñ mͦ
uerlioꝵ. s ne cogitationũ. qd̾ insacrarnĩ sue
quietis admittat: Doceat nos uel ꝑegͥna ĩ¬
stitutio ⁊ discipliua a parchis petita. qui
solent cũ concubiis ñ cum coniugibus
mure conuiua. tanꝙͣ. has ⁊ in uulgus ꝓ¬
duci. ⁊ iasciuire qͦ illas ñ nͥ domi abditas
doceat tueri tectũ pudorem. Anego cen¬
seam ꝓducendam phnlosophiam quo re¬
thorita uenire ars. ⁊ ꝓfessio ppłaris crubu¬

Expanded text:
imis mensis post epulas iam remotis et discursum variantibus poculis minutioribus Praetextatus: Solet cibus, inquit, cum sumitur, tacitos efficere, potus loquaces: at nos et inter pocula silemus, tamquam debeat seriis vel etiam philosophis carere tractatibus tale convivium. Et Symmachus: Verumne ita sentiscensoria quaedam et plus nimio verecunda materfamilias penetralibus suis contineatur, nec misceat se Libero, cui etiam tumultus familiares sunt, cum ipsa huius sit verecundiae ut strepitum non modo verborum sed ne cogitationum quidem in sacrarium suae quietis admittat? Doceat nos vel peregrina institutio et disciplina a Parthis petita: qui solent cum concubinis, non cum coniugibus, inire convivia, tamquam has et in vulgus produci et lascivire quoque, illas non nisi domi abditas tueri deceat tectum pudorem. An ego censeam producendam philosophiam quo rhetorica venire ars et professio popularis erubu
Abbreviated transcription (Latin):
Comes facundꝰ: mina ꝓ uehicłõ est:
Frugalitas: miscria ÷ rumoris boni.
Eredis fletꝰ sub ꝑsona risus est:
Furor fit: lesa sepius patient la
Ita amic̃ hãs : posse ut fĩ hc̃ ũmic̃ putes.
lades histrio nob̾ omittñdꝰ ÷ qui clarꝰ in
oꝑe suo fuit. temporibꝰ augusti. Et hylant
discipłm usq ad eqͣlitatis contñtionẽ eru¬
ditione ꝓuexit. ppls deiñ: int̾utͦq susfra¬
gia diuisus ÷. ⁊ cũ canticui qd̾dã saltaret

Expanded text:
Comes facundus in via pro vehiculo est. Comes facundus in via pro vehiculo est. Frugalitas miseria est rumoris boni. Heredis fletus sub persona risus est. Furor fit laesa saepius patientia. Ita amicum habeas, posse ut fieri hunc inimicum putes. non Pylades histrio nobis omittendus est, qui clarus in opere suo fuit temporibus Augusti et Hylam discipulum usque ad aequalitatis contentionem eruditione provexit. Populus deinde inter utriusque suffragia
Abbreviated transcription (Latin):
nã locauerant. ꝓuocauit. ut singłi
se cõposita ĩuicẽ mat̾ia ꝓ tempore con¬
tende̾nt. Nec ullo recus aute: suꝑauit
om̃s. qͥs ⁊ lab̾nĩ. Gñ cesar arridens. hoc
⁊ lab̾io aniulũ aureũ cũ qͥngentis se¬
sest̾tiis dedit. Tunt publius ad lab̾iũ rote¬
d̾ntẽ ait. Qui cũ contendisti scͥptor hc̃ spe.¬
ctator subleua. s ⁊ lab̾uis seq̃nti stat̾is mi¬
ssione mimo nouo int̾ie cit hos u̾sus. Nõ
posst̃ pͥmi ẽẽ om̃s ortũ in tẽpore. Sũmũ ad
graclũ cũ claritatis uenis: ꝯsisbes egre.
Nec ciciꝰ ꝙͣ descendas decidas. Cecidi ego.
cadet qui scqͥt᷑ laus ⁊ publica. publĩ aũ
sententie ferunt᷑ lepide. ⁊ ad cõmunem
usũ accomodatissime: ex quibꝰ lias fere
memini singłis usibꝰ circũ scͥpta.
Beneficiũ dando accepit: qͥ digno d̾dit.
Feras. ꝙͣ cum culpes qd̾ mucari ñ potest
Cin plus licet ꝙͣ par ⁊: plus uult ꝙͣ licet.

Expanded text:
nam locaverant provocavit, ut singuli nam locaverant provocavit, ut singuli secum posita invicem materia pro tempore contenderent. Nec ullo recusante superavit omnes, in quis et Laberium. Unde Caesar adridens hoc et Laberio anulum aureum cum quingentis sestertiis dedit. Tunc Publilius ad Laberium recedentem ait, quicum contendisti scriptor, hunc spectator subleva. Sed et Laberius sequenti statim commissione mimo novo interiecit hos versus: Non possunt primi esse omnes omni in tempore. Summum ad gradum cum claritatis veneris, consistes aegre et citius quam ascendas cades. Cecidi ego, cadet qui sequitur: laus est publica. Publilii autem sententiae feruntur lepidae et ad communem usum accommodatissimae, ex quibus has fere memini singulis versibus circumscriptas: Beneficium dando accepit qui digno dedit. Feras, non culpes, quod mutari non potest. Cui plus licet quam par est plus vult quam licet.
Abbreviated transcription (Latin):
uelut flagͥs cesus: p̃rertpientiq sesinuł
exelamabat. Porro quirites libertatẽ ꝑ di
mꝰ. ⁊ paulo postadiecit. Nece̾: multos ti¬
meat quẽ multi timent. Qͦ dicto uniu̾si¬
tas ppłi ad solũ cesarẽ ocłos. ⁊ ora ꝯu̾tit:
notantes impocñtiã eiꝰ hac dicacitate la¬
pidatũ. Ob hec: in publiũ u̾tit fauorẽ. Is
publius na̾tione sirꝰ. cũ puer ad patͦnũ
nus salibꝰ ⁊ ingenio qͣui forma. Nam for¬
te cũ ille seruũ suũ ydropicũ iacentem
in area uidisset increpuiss q qͥd ĩ sole fu¬
cet: respondit a ꝗͣ calefacit. ¶Ioculari
demñ suꝑsceuã exorta. questione qd̾ nam
c̾e̾t molestũ ociũ alid̾ alio opinance. ille¬
podagͥti pedes dix̃. ob hec ⁊ alia manumi¬
sus. ⁊ itaiore cura erudit᷑. cũ mimos cõ.¬
pan̾et. ingentiq asseusu ĩ italie opidis
agere cepisset. ꝓductꝰ rome ꝑ cesaris lu¬
dos. om̃s qui cc̃ scͥpta ⁊ oꝑas suas insce¬

Expanded text:
velut flagris caesus praeripientique se similis velut flagris caesus praeripientique se similis exclamabat: Porro Quirites! libertatem perdimus, et paulo post adiecit, necesse est multos timeat quem multi timent. Quo dicto universitas populi ad solum Caesarem oculos et ora convertit, notantes impotentiam eius hac dicacitate lapidatam. Ob haec in Publilium vertit favorem. Is Publilius natione Syrus cum puer ad patronum nus salibus et ingenio quam forma. Nam forte cum ille servum suum hydropicum iacentem in area vidisset increpuissetque quid in sole faceret, respondit, "aquam calefacit." Ioculari deinde super cena exorta quaestione quodnam esset molestum otium, aliud alio opinanPodagrici pedes, dixit. Ob haec et alia manu missus et maiore cura eruditus, cum mimos conponeret ingentique adsensu in Italiae oppidis agere coepisset, productus Romae per Caesaris ludos, omnes qui tunc scripta et operas suas in sce
Abbreviated transcription (Latin):
Nłłs aimor uis nlła. nłła auctoritas. Mouere
potuit ĩ uruenta de statu. Ecce ĩ senecta
ut facile labefecit loco. Uiri excellentis
mente clem̃te editu. Sũmissa placide.
blandiloq̃ns oratio. Et enĩ ip̃i denegare cui
nil potuert̃ hoĩem me deuegare qͥs poss
pati. Ergo bis tͥcenis annis actis sine nota
łques romanꝰ lare eg̃ssus meo domũ. Reu̾¬
tur mimꝰ uinr̃ hoc die. Uno plus uixi
mͥ ꝙͣ inuend̾ fint. fortuna ĩmod̾ata ĩbo¬
no eque atq ĩ malo. Si tͥ erat libicũ lit̾aꝵ¬
laudibꝰ. floris cacum̃ nr̃e fame frangete.
ppło. ⁊ talicũ pot̾rã uiro. Ñ flexibileni me
ꝯcuruasti ut caꝑes. Nc̃ medeieis qͦ qͥd ad
sceuã affero. Decorẽ foruie. an diguitatẽ
corꝑis : Animi uirtutẽ. an uocis iocũd̃
sonũ. Ut hedera serpens uires arboreaᷤ
tineo. In ip̃a qͦ acciorie: subiũ se qua po¬
t̾at ulciscebat᷑ inducto habitu sirr: qͥ

Expanded text:
Nullus timor, vis nulla, nulla auctoritas, Movere Nullus timor, vis nulla, nulla auctoritas, Movere potuit in iuventa de statu, Ecce in senecta ut facile labefecit loco Viri excellentis mente clemente edita Summissa placide blandiloquens oratio? Etenim ipsi di negare cui nihil potuerunt, Hominem me denegare quis posset pati? Ego bis tricenis annis actis sine nota Eques Romanus e Lare egressus meo Domum revertar mimus: nimirum hoc die Uno plus vixi mihi quam vivendum fuit. Fortuna inmoderata in bono aeque atque in malo Si tibi erat libitum litacumen nostrae famae frangere, populo et tali cum poteram viro, Non flexibilem me concurvasti ut carperes? Nuncine me deiecis? quo? Quid ad scenam adfero? Decorem formae an dignitatem corporis, Animi virtutem an vocis iocundae sonum? Ut hedera serpens vires arboreas tineo. In ipsa quoque actione subinde se, qua poterat, ulciscebatur inducto habitu Syri, qui
Abbreviated transcription (Latin):
ualerio diceret᷑. qd̾ ei minũ petenti ñ dedis¬
s qͥd amplius inqͥt mͥ facturꝰ es. nͥ ut dir.¬
rachiũ eã ⁊ redeã : Ludens ad cicõnis xxi¬
liũ. ¶ S qͥa ⁊ pauloañ aureliꝰ simacꝰ. et
ego nc̃ laberii fecimꝰ m̃tionẽ: si aliqͣ hꝰatq
publii dicta referemꝰ: uidebim᷑ ⁊ adhiben¬
di ꝯiuiuio mimos uitasse lacuuã: ⁊ tñce¬
lebritatẽ quã cũ ad st̃ illi excitare pollicent᷑
imitari. lab̾iũ asꝑe celebͥtacis equitẽ roma¬
nũ: cesar quigentis milibꝰ ĩuitauit ut ꝓdurt
ĩcenã. ⁊ ip̃e ag̾et mimos qͣs scͥpticabat. S po¬
testas: ñ solũ si inuitet. s ⁊ si supplicet: cog̃
Uñ se ⁊ lab̾ius a cesare coastũ: ĩ ꝓlogo te¬
stat᷑ his u̾sibꝰ. Necessitas cuiꝰ currꝰ tͣnsũsi in¬
petu. Uoluert̃ multi effug̾e pauei potu.¬
ert̃. Quo me decrusit pene extrenuis sensibꝰ
Quẽ nulla ambitio nlła unꝙͣ largitio.

Expanded text:
Laberio diceretur quod ei mimum petenti non dedisLaberio diceretur quod ei mimum petenti non dedisset, "quid amplius", inquit, "mihi facturus es, nisi ut Dyrrhachium eam et redeam?," ludens ad Ciceronis exsilium. Sed quia et paulo ante Aurelius Symmachus et ego nunc Laberii fecimus mentionem, si aliqua huius atque Publilii dicta referemus, videbimur et adhibendi convivio mimos vitasse lasciviam et tamen celebritatem quam cum adsunt illi excitare pollicentur imitari. Laberium asperae libertatis equitem Romanum Caesar quingentis milibus invitavit ut prodiret in scenam et ipse ageret mimos quos scriptitabat. Sed potestas non solum si invitet, sed etiam si supplicet, cogit: unde se et Laberius a Caesare coactum in prologo testatur his versibus: Necessitas, cuius cursus transversi impetum Voluerunt multi effugere, pauci potuerunt, Quo me detrusit paene extremis sensibus? Quem nulla ambitio, nulla umquam largitio,
Abbreviated transcription (Latin):
banitatis mire lib̾tatisq habebat᷑. p̃ci¬
pue cñ is iocus eiꝰ ĩnotuit. lapidatꝰ a
ipłõ uatimꝰ cũ gladiatoriũ munꝰ ed̾et
optinuerat ut cdiles edicerent: neqͥs ĩ
harcnã nͥ pomũ misisse uellet. force his
diebꝰ casselli ꝯsultꝰ aqͦdã annux pinea
pomũ eẽt respondit. Si ĩ uatiuiũ missinꝰ
es: potnũ ÷. ¶ Mercatori deiñ ꝙ̃ admodũ
c̃ socio nauẽ diuid̾et int̾ogantr respon¬
disse tͣcit᷑. Nauẽ si diuidis: nec tu nec soclꝰ
haliebitis. ¶ In galbã eloq̃ntia clarũ. s
male ħ abitat s In cund̾ gabã: orbiliꝰ gͣma¬
ticꝰ acerbiꝰ irrisit. ⁊dierat orbiliꝰ. ĩ reũ ce.¬
stis. Quẽ galba ut confund̾et: dissimulata
ꝓfessione eiꝰ int̾ogauit. & artiũ facis: Re¬
spondit. In sole: gibbos soleo fritare. Su
cilus cecilius cũ gauis cesaꝵ aliis qui sẽc
pila lusitabant centena sesf̾cia. illi uni
qͥuqͣgnta dari irssiss qͥd ego inqͥt una ma¬

Expanded text:
banitatis mirae libertatisque habebatur, praecibanitatis mirae libertatisque habebatur, praecipue tamen is iocus eius innotuit. Lapidatus a populo Vatinius, cum gladiatorium munus ederet, optinuerat ut aediles edicerent, ne quis in arenam nisi pomum misisse vellet. Forte his diebus Cascellius consultus a quodam, an nux pinea pomum esset, respondit: Si in Vatinium missurus es, pomum est. Mercatori deinde, quemadmodum cum socio navem divideret, interroganti, respondisse traditur: Navem si dividis, nec tu nec socius habebitis. In Galbam eloquentia clarum, sed male habitat." In eundem Galbam Orbilius grammaticus acerbius inrisit. Prodierat Orbilius in reum stis. Quem Galba ut confunderet dissimulata professione eius interrogavit, "quid artium facis?" Respondit: "in sole gibbos soleo fricare." L. Caecilius, cum C. Caesar aliis qui secum pila lusitabant centena sestertia, illi uni quinquaginta dari iussisset, "quid? Ego", inquit, "una ma
Abbreviated transcription (Latin):
sit ornat̾ces. Dissinu lauit augustꝰ dep̃hen¬
sis suꝑ uestem eaꝵ cauis. ⁊ aliis smoĩbꝰ.
tempore excͣcto induxit etatis mentionẽ.
Int̾ogauitas filiam. utr̃ post aliqͦt annos
cana e̾eͥ mallet an calua. Et cũ iia respõ¬
de̾t. Ego pat̾ cana ẽe malo: sic illi m̃da¬
tiũ obiecit. Qͥd gͦ iste te caluã tũ citofa¬
ciunt: ¶tẽ cũ gͣuẽ amicũ audisset iu
exemplũ pat̾ue frugalitatis ait. Iue ob¬
liuiscit᷑ cesarẽ se ẽe̾. ego memini me cesa¬
ris filiã. ¶ Cũq conscĩ flagitioꝵ mira¬
rent᷑. qͦmͦ similes agrippe filios pareret q̃
tam uulgo potestatẽ corꝑis sui fac̾et : ait.
Nũꝙͣ enĩ uisi naue psena: tollo nectorẽ.
SSi mile dictũ populeie marci filie. Que
inuande cuidã qͥd ee̾t qua aꝓpt̃ alie bestie
nũꝙͣ marẽ desid̾arent. nͥ cũ p̃guantes uellẽt
fieri: respondit. B̾estie enĩ st̃ ¶S ut afe.¬
minis ad uiros ⁊ a lascus iouis ad ho¬
nestas rcũtar cecilius irisi consultꝰ ur¬

Expanded text:
sit ornatrices. Dissimulavit Augustus deprehensis super vestem earum canis: et aliis sermonibus tempore extracto induxit aetatis mentionem, interrogavitque filiam, utrum post aliquot annos cana esse mallet an calva: et cum illa respondisset: Ego, pater, cana esse malo, sic illi mendacium obiecit: Quid ergo istae te calvam tam cito faciunt? Item cum gravem amicum audisset Iulexemplar paternae frugalitatis, ait: Ille obliviscitur Caesarem se esse: ego memini me Caesaris filiam. Cumque conscii flagitiorum mirarentur quomodo similes Agrippae filios pareret quae tam vulgo potestatem corporis sui faceret, ait: Numquam enim nisi navi plena tollo vectorem. Simile dictum Populiae Mmiranti cuidam, quid esset quapropter aliae bestiae numquam marem desiderabant nisi cum praegnantes vellent fieri, respondit: Bestiae enim sunt. Sed, ut a feminis ad viros et a lascivis iocis ad honestos revertar, Cascellius iuris consultus ur
Abbreviated transcription (Latin):
unusqͥsq ꝓponat quã soluendã estimat
q̃stionẽ. Hic assensi om̃s. ꝓtextato añloqͥũ
detulert̃. oantes ut cum ip̃e cepisset cet̾is
ex filo consulcatioĩs eiꝰ int̾ogandi constitue¬
ret᷑ exemplũ. Tum ille. quero inquit utr
sitꝑba ⁊ contumax ⁊ uelut sui obstentatͥ
continentia. contͣ aduenam sexomẽ appe¬
tentia uul iudei. Cũ gͦ una censoria sit
delicata alt̾a: scire eqͥd̾ uelinti que seruãd̾
aptiorsit sanitati. Nec longe petendꝰ asse¬
rator⁊. cum disarius adsit. qͥcqͥd conue¬
niat corporibꝰ humanis ñ muniꝰ callet ꝙͣ
rp̃a nat᷑a fab̾ce hiuꝰ auctor ⁊ nutͥx. Dicas
gͦ uelim qͥd de hoc qd̾ querit᷑ medicine ñ¬
rõ ꝑsuadeat. Si me dẏsarus inquit aliqͥs
ex plobe imꝑitoꝵ de hac q̃stione consulu¬
iss qͥa plebeia ĩgenia magis exemplis ꝙͣ
rõne capiunt᷑. Ammonuisse illũ contentꝰ
forẽ. institutioĩs pecuctũ quibꝰ cũ simplex
⁊ uniformis cibꝰ sit. multo saniores sc̃ corpilꝰ

Expanded text:
nusquisque proponat quam solvendam aestimet quaestionem. Hic adsensi omnes Praetextato anteloquium detulerunt, orantes ut, cum ipse coepisset, ceteris ex filo consultationis eius interrogandi constitueretur exemplum. Tum ille: Quaero, inquit, utsuperba et contumax et velut sui ostentatrix continentia: contra amoenam se et comem adpetentia vult videri. Cum ergo una censoria sit, delicata altera, scire equidem velim quae servandae aptior sit sanitati. Nec longe petendus adsertor est, cum Disarius adsit, qui quid conveniat corporibus humanis non minus callet quam ipsa natura fabricae huius auctor et nutrix. Dicas ergo velim, quid de hoc qtio persuadeat.» «Si me», Dysarius inquit, «aliquis ex plebe imperitorum de hac quaestione consuluisset, quia plebeia ingenia magis exemplis quam ratione capiuntur, admonuisse illum contentus forem institutionis pecudum, quibus cum simplex et uniformis cibus sit, multo saniores sunt corporibus
Abbreviated transcription (Latin):
Mox eid̾ obiecit. qd̾ ad contͣhend̾ matͥmoni¬
un legibꝰ ñ pariuss. Ile uxorẽ sibi ⁊ tres ẽẽ
lib̾os dixit. Tunc ad iecit. Post hac cesar
cũ de hionestis hoib̾ inqͥris honestis manda
bat. rũpente sõpnũ eĩ cerebro noctue can.¬
tu. Prendendã curauit noctuã. iniles au¬
cupiĩ ꝑitꝰ. ⁊ spe iigentis p̃inii ꝑtulit.
Laudato imꝑator mille nũmos dari uis¬
sit. Ille ausus ÷ dic̾e. malo uinat. auẽq
dimisit. Quis ñ miratꝰ ÷ ñ offenso cesare
abiisse milicẽ contumacẽ. ¶ Uet̾anus
cũ die sibi dicto ꝑiclitaret᷑:. accessit in
publico ad cesarẽ. rogauitq ut sibi ad ee̾t.
Iue ad uocatũ quẽ ex comitatu suo elig̾et
sñ mora dedit. cõm̃dauitq ei litigatorẽ.
Eeclamauit ingenti uoce uẽtanꝰ. At non
ego cesar ꝑiclitante te astiaco uollo ui

Expanded text:
Mox eidem obiecit quod ad contrahendum matrimoniMox eidem obiecit quod ad contrahendum matrimonium legibus non paruisset. Ille uxorem sibi et tres esse liberos dixit. Tum adiecit: Posthac, Caesar, cum de honestis hominibus inquiris, honestis mandatbat rumpente somnum eius crebro noctuae cantu. Prendendam curavit noctuam. Miles aucupii peritus et spe ingentis praemii pertulit. Laudato imperator mille nummos dari iussit. Ille ausus est dicere: Malo vivat, avemque dimisit. Quis non miratus est non offenso Caesare abisse militem contumacem? Veteranus, cum die sibi dicto periclitaretur, accessit in publico ad Caesarem, rogavitque ut sibi adesset. Ille advocatum quem ex comitatu suo elegerat sine mora dedit, commendavitque ei litigatorem. Exclamavit ingenti voce veteranus: At non ego, Caesar, periclitante te Actiaco