comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cia regionũ hostili flãma relucẽcia
Aspite nobilissimar ciuitatũ. fũda¬
mẽta uix notabilia. has ira deiecit.
Aspice solitudines ꝑ multa nilia sñ
hĩtatõe desertas. has ira exhausit. As¬
pice tot memorie proditos duces ma¬
liexempla fati. Aliũ ira in cubili suo
confodit. Alium intra sacra mense
ira paissit. Aliũ int̾ leges celebris que
spectaculũ fori lancinauit. Aliũ filii
paricidio dare sanguinẽ iussit Aliũ ser¬
uili manu regale aperire ingulum
Aliũ in cruces mẽbra diffindere. Ad¬
huc singulorũ supplicia napro. quid
tibi si libuerit relictis in quos ira uiros¬
non exarsit. Aspice cesas gladio con¬
ciones. et plebx̃ ĩ misso milite cõtru¬
cidatã et in pm̃cero ꝓmiscũã. totõs
populos capitis dauia pãssõs tãꝙͣm
aut curam nrãm deserentibr. aut
auctoritatẽ contẽnentibr. Quid de
gladiatoribz quare populus irasatur
et tam iniqz ut ñuriã putet q nõ li¬
benter pereunt contẽm se iuidicariti.i

Expanded text:
ia regionum hostili flamma relucentia. Aspice nobilissimarum civitatum fundamenta vix notabili a ; has ira deiecit. Aspice solitudines per multa milia sine habitatore desertas ; has ira exhausit. Aspice tot memoriae proditos duces mali exempla fati ; alium ira in cubili suo confodit, alium intra sacra mensae iura percussit, alium intra leges celebrisque spectaculum fori lancinavit, alium filii parricidio dare sanguinem iussit, alium servili manu regalem aperire iugulum, alium in cruce membra distendere. Et adhuc singulorum supplicia narro ; quid, si tibi libuerit relictis in quos ira viritim exarsit aspicere caesas gladio contiones et plebem immisso milite contrucidatam et in perniciem promiscuam totos populos capitis damnatos tamquam aut curam nostram deserentibus aut auctoritatem contemnentibus. Quid ? Gladiatoribus quare populus irascitur et tam inique, ut iniuriam putet, quod non libenter pereunt ? Contemni se iudicat
Abbreviated transcription (Latin):
Non est ꝙ extimes uerũ esse qd apud
disertissimũ unũ. luuũ dicitur. Uir
ingenii magui magis ꝙ̃ bomi. Non
põt illud separari aut ctiã bonũ erit.
aut nec magnũ quia magnitudĩcz
anum in concussam intelligo: et
introrsus solidam ab imio parẽ fir¬
maiq: qualis messe malis inge¬
mis non potest. Terribilia enĩ esse
et tumultuosa ⁊ exitiosa possunt
Magnitudinẽ quidẽ cuius firmam̃¬
tum roburq bonitas est non habe¬
bunt. Ceterum sermone: conatu.
et omni extra paratu facient mag¬
tudinis fidem. Eloquẽtur aliquid
quod tu magni putas. sicut .C. cesar
qui iratus celo ꝙ obstreperet pauto¬
minus quos mmiitabatur studiosius
ꝙͣ sperabat. ꝙ que comessatio sua ful¬
minibus terretur prorsus parũ certis¬
ad pugnã bocauit Iouem: ⁊ quidẽ
sine int̾missione. homericũ illum
cia fuit. Putauit autem sibi noceri
ne a ioue quidem posse. aut se nocere
eciam Ioui posse. Non puto parum

Expanded text:
Nec est quod existimes verum esse, quod apud Nec est quod existimes verum esse, quod apud disertissimum virum T. Livium dicitur : " Vir ingenii magni magis quam boni." Non potest istud separari; aut et bonum erit aut nec magnum, quia magnitudinem animi inconcussam intellego et introrsus solidam et ab imo parem firmamque, qualis inesse malis ingeniis non potest. Terribilia enim esse et tumultuosa et exitiosa possunt ; magnitudinem quidem, cuius firmamentum roburque bonitas est, non habebunt. Ceterum sermone, conatu et omni extra paratu facient magnitudinis fidem ; eloquentur aliquid, quod tu magni animi putes, sicut C. Caesar, qui iratus caelo, quod obstreperetur pantomimis, quos imitabatur studiosius quam spectabat, quodque comessatio sua fulminibus terreretur—prorsus parum certis—ad pugnam vocavit Iovem et quidem sine missione, Homericum illum tia fuit ! Putavit aut sibi noceri ne ab Iove quidem posse aut se nocere etiam Iovi posse. Non puto parum
Abbreviated transcription (Latin):
decorũq molitur. Contra mn uidetur
Aentosi ⁊ infelicis amim ĩ becillitas
sibi conscii indolescere. Ut  ulscera¬
ta et egra corpora que ad tattus le¬
iussimos genunt. Ita ira muliebre
maxime et puerile uiciũ est. At ma¬
dit et in uiros. I lam uiris quoq pu¬
erlia ac muliebria ingema sunt
Quid ergo. Non alique boçes ab ira
dmẽ: qualis illa dira et abominãda
odcunt: dum incluant Scillano scas
seculo scriptam. Nescioutrũ sibi peiꝰ
optauerit ut odio esset. an ut timori
oderint: occurrit illi futinũ ut cxe¬
crentur: insidicutur. opprimãt. Qd
addicat: du illi malefaciant ad co
reperit dignum odio remediũ oderĩ.
non. Quid ergo dum tuncat: sic
nec amari quidem uellent Magno
hoc dictũ spiritu putas. Falleris. Noc
enim magnitudo ista est: sed ĩma¬
intas. Non est ꝙ credas irascenciũ
uerbis: quoꝵ strepitus magni i¬
naces sunt: intus mens pauidissiã

Expanded text:
decorumque molitur ; contra mihi videtur decorumque molitur ; contra mihi videtur veternosi et infelicis animi, imbecillitatis sibi conscii, saepe indolescere, ut exulcerata et aegra corpora, quae ad tactus levissimos gemunt. Ita ira muliebre maxime ac puerile vitium est. " At incidit et in viros." Nam viris quoque puerilia ac muliebria ingenia sunt. " Quid ergo ? Non aliquae voces ab iratdinem, qualis illa dira et abominanda : " Oderint, dum metuant." Sullano scias saeculo scriptam. Nescio utrum sibi peius optaverit, ut odio esset, an ut timori. " Oderint." Occurrit illi futurum, ut exsecrentur, insidientur, opprimant. Quid adiecit ? Di illi male faciant, adeo repperit dignum odio remedium. " OderiNon ; quid ergo ? " Dum timeant." Sic ne amari quidem vellem. Magno hoc dictum spiritu putas ? Falleris ; nec enim magnitudo ista est sed immanitas. Non est quod credas irascentium verbis, quorum strepitus magni, minaces sunt, intra mens pavidissima.
Abbreviated transcription (Latin):
quicie male cedentis exempla fieri
palam eccidet non tantũ ut pereant
ip̃i sed ut alios pereundo deterreant
hec cuiqz expendenda extunandaq st̃
Dideas ꝙͣtum debeat om̃i pturbacõe
liber accedere: ad rem sũma diligen¬
cia tractandam potestatẽ uite ne¬
tisq ne male irato ferrum cõmittat
Ae illud quidem iudicandũ est. ali¬
quid iram ad magnitudinẽ amimi
conferre. Non est enim illa magni¬
tudo tumor est: nec corporibz copia
uitiosi humoris intensis morbis
incrementum est. sed pestilens
abundancia. Omnes quos uetero¬
rum amraus sup cogitacõnes ex¬
tollit humanas: altum quidem et
sublune spirare se credunt. Ce¬
terum nchil solidi subest sed
i riuuam prona sunt. que
sine fundamentis creuere
Non habet ira cui infistat. nõ er fir¬
mo mansuroq oritur. s uentosa et
mais est. tantũq abest a magui¬
tudine anini quantũ a fortudine
quã inter est inter sublimen aminũ
et suꝑbum Iicundia inchil ãplũ

Expanded text:
quitiae male cedentis exempla fieri, quitiae male cedentis exempla fieri, palam occidet, non tantum ut pereant ipsi, sed ut alios pereundo deterreant. Haec cui expendenda aestimandaque sunt, vides quam debeat omni perturbatione liber accedere ad rem summa diligentia tractandam, potestatem vitae necisque ; male irato ferrum committitur. Ne illud quidem iudicandum est, aliquid iram ad magnitudinem animi conferre. Non est enim illa magnitudo ; tumor est. Nec corporibus copia vitiosi umoris intentis morbus incrementum est sed pestilens abundantia. Omnes, quos vecors animus supra cogitationes extollit humanas, altum quiddam et sublime spirare se credunt ; ceterum nil solidi subest, sed in ruinam prona sunt quae sine fundamentis crevere. Non habet ira cui insistat. Non ex firmo mansuroque oritur, sed ventosa et inanis est tantumque abest a magnitudine animi, quantum a fortitudine nquam, interest inter sublimem animum et superbum. Iracundia nihil amplum
Abbreviated transcription (Latin):
proximus ⁊ rogatur ut ip̃m sibi pla¬
cetur quorum iul facit quisq ua¬
cuus ira meritã cuiq penam nui¬
git Diunctit sepe ei cuius pct̃m̃ de¬
prehendit: si penitencia facti spem
bonam pollicetur. si intelligit nõ
ex alto ueuire nequiciã. sed sũo qd̾
aiunt ammo inherere dabit impu¬
uitatem nec accipientib nociturã
nec dantibz. Nõnĩꝙͣ magnascelera
leuius ꝙͣ minora cõpescet. si illa
lapsu non crudelitate cõmassa sũt
his mest latens ⁊ opta et ĩueterata
calliditas. Idem delictum in duobus
non eodem malo afficiet: si alter
ꝑ negligenciam admisit. alt̾ cu¬
rauit. ut nocens esset. Hoc semp in
omni anmaduersione seruabit
ut sciat alterã adhiberi ut emẽdet
malos: alteram ut tollat. In utroqz
non preterita sed futura intuebrtur¬
Nam ut plato ait. Nemo prudẽs
punit quia pctm̃ est. sed ne pecce¬
tur. Reuocau enim pret̾ita nõ possũt
futura ꝓhibentur et quos nolet ne¬

Expanded text:
proximis et rogantur, ut sibi ipsi plaproximis et rogantur, ut sibi ipsi placentur. Quorum nil facit quisquis vacuus ira meritam cuique poenam iniungit. Dimittit saepe eum, cuius peccatum deprendit. Si paenitentia facti spem bonam pollicetur, si intellegit non ex alto venire nequitiam, sed summo, quod aiunt, animo inhaerere, dabit impunitatem nec accipientibus nocituram nec dantibus ; nonnumquam magna scelera levius quam minora compescet, si illa lapsu, non crudelitate commissa sunt, his inest latens et operta et inveterata calliditas ; idem delictum in duobus non eodem malo afficiet, si alter per neglegentiam admisit, alter curavit ut nocens esset. Hoc semper in omni animadversione servabit, ut sciat alteram adhiberi, ut emendet malos, alteram, ut tollat ; in utroque non praeterita, sed futura intuebitur—nam, ut Plato ait, nemo prudens punit, quia peccatum est, sed ne peccetur ; revocari enim praeterita non possunt, futura prohibentur—, et quos volet ne
Abbreviated transcription (Latin):
tatem suam apparuerit: cũ damore
et tumultu: et tocius corpis iacta¬
cione: quos destinauit insequit᷑ ab¬
iectis cõuiciis maledictisq. Hoc
non facit rãtio sed ire opus est. silẽs
quictaq: totas domos fundit. tollit
et familias. R.P. pestilentes cũ cõui¬
gibus ac liberis ꝑdit: tecta ip̃a diruit
et solo exequat: et mniunca nonina¬
libertati extupat. Hec nõ frendẽs. nec
caput cessans. nec quicꝙ indecorũ
iudici faciens cuius enĩ maxĩe pla¬
cidus esse debet. et in statu uultus
cũ magna pronũciat. Quidopus ẽ
inquit Ihommꝰ. cum uelis cedere ali¬
quen: prius labia tua morde: Quid
si ille uidisset desilientem de tribuna¬
li proconsulem: et falces lictori au¬
ferentem et sua uestimenta scĩdc̃tẽ
quia tardius scindebant᷑ aliena.
Quid opus est mensam euertere.
Quid pocula affligere. Quid sem
colũnas impingere: Quid capillos
euellere: fenuir pectusq ꝑcutere.
in se reuertitur. Tenetur itaq a

Expanded text:
tatem suam apparuit ; cum clamore tatem suam apparuit ; cum clamore et tumultu et totius corporis iactatione quos destinavit insequitur adiectis conviciis maledictisque. Hoc non facit ratio ; sed si ita opus est, silens quietaque totas domus funditus tollit et familias rei publicae pestilentes cum coniugibus ac liberis perdit, tecta ipsa diruit et solo exaequat et inimica libertati nomina exstirpat. Hoc non frendens nec caput quassans nec quicquam indecorum iudici faciens, cuius tum maxime placidus esse debet et in statu vultus, cum magna pronuntiat. " Quid opus est," inquit Hieronymus, " cum velis caedere aliquem, tua prius labra mordere ? " Quid, si ille vidisset desilientem de tribunali proconsulem et fasces lictori auferentem et suamet vestimenta scindentem, quia tardius scindebantur aliena ? Quid opus est mensam evertere ? Quid pocula adfligere ? Quid se in columnas impingere ? Quid capillos avellere, femur pectusque percutere ?in se revertitur ? Tenentur itaque a
Abbreviated transcription (Latin):
cio prepositus condere gladiũ spicu¬
latorem iubet: damucitũ ad pisone
reducit redditinus. Pisom ninocẽtiã
Nam militem fortuna reddiderat.
In genti concursu deducuntur cõple¬
xi alter alteꝵ cum magno gaudio
castioꝵ cõmilitones. Conscendit tu¬
bunal furcns. Piso. ac iubet duci
utrumq et cum militem qui non
occidit. et eum qui non perierat. Qd
ergo nidigius: quia unus inuocens
apparuerat: duo pibant. Piso adiecit ⁊
tercium. Nam illum. Centurionẽ qͥ
damnatum induxit duci iussit cõsti¬
tuti sunt in eodem loco pituri tres ob
uinus ĩocenciam. Oꝙ̃ solers est ira¬
cundia ad fingendas causas furoris
Te inquit duci iubeo. quia dãnatus
os. Le quia caula dãnatioĩs cõmilitoin
fiusti. Te quia iussus occidere impera¬
tori non pariusti. Exorgitauit quẽ¬
admodum tria crimina faceret. qr
nullum iruenerat. Habet inqua
iracundia hoc mali: non uult regi
Irascitur ueritati ip̃i. si contra uolun¬

Expanded text:
cio praepositus condere gladium specucio praepositus condere gladium speculatorem iubet, damnatum ad Pisonem reducit redditurus Pisoni innocentiam ; nam militi fortuna reddiderat. Ingenti concursu deducuntur complexi alter alterum eum magno gaudio castrorum commilitones. Conscendit tribunal furens Piso ac iubet duci utrumque, et eum militem qui non occiderat et eum qui non perierat. Quid hoc indignius ? Quia unus innocens apparuerat, duo peribant. Piso adiecit et tertium. Nam ipsum centurionem, qui damnatum reduxerat, duci iussit. Constituti sunt in eodem illo loco perituri tres ob unius innocentiam. O quam sollers est iracundia ad fingendas causas furoris ! " Te," inquit, " duci iubeo, quia damnatus es ; te, quia causa damnationis commilitoni fuisti ; te, quia iussus occidere imperatori non paruisti." Excogitavit quemadmodum tria crimina faceret, quia nullum invenerat. Habet, inquam, iracundia hoc mali; non vult regi. Irascitur veritati ipsi, si contra volun
Abbreviated transcription (Latin):
uasit et eripit sibi iudiciũ suũ: eciã
si prauũ ẽ non sinit. Ratio utriq ꝓci
Ueritati tempus habeat. Ir festinat
tat. Ira uanis et extra causam obser¬
uantib cõmouetur. Uultus illam
securior uox clarior. sermo liberior. tul¬
tus delicatior. aduocatior ambicio¬
sior. fauor popularis exasperat Sepe
infesta patrono reũ dãnat: eciã si inge¬
ritur oculis ueritas. amat ⁊ tuctur
errorem coargui non uult. et ĩ male
conceptis honestior illi ꝑtinatiã uidet᷑
ꝙͣ penitẽcia. Cu. Piso fuit nieoria nr̃a
uir a multis uiciis integer: sed prauus
et tui placelut cũ constancia rigor
Is cum iratus duci iussisset eũ qui ex
cõmeatu siue cõnulitone redierat
quasi interfecisset quẽ nõ exigebat
roganti tp̃s aliquod ad conquirẽdã
nõ dededit dãnatus extrauallũ de¬
ductus ẽ. et iam ceruicẽ porrgebat
cũ subito apparuit ille cõmilito. qui oc¬
tisus idebatur. Tunc. centurio suppli¬

Expanded text:
vasit et eripi sibi iudicium suum, etiam vasit et eripi sibi iudicium suum, etiam si pravum est, non sinit. Ratio utrique parti veritati spacium habeat: ira festinat.tat; ira vanis et extra causam obversantibus commovetur. Vultus illam securior, vox clarior, sermo liberior, cultus delicatior, advocatio ambitiosior, favor popularis exasperant ; saepe infesta patrono reum damnat ; etiam si ingeritur oculis veritas, amat et tuetur errorem; coargui non vult et in male coeptis honestior illi pertinacia videtur quam paenitentia. Cn. Piso fuit memoria nostra vir a multis vitiis integer, sed pravus et cui placebat pro constantia rigor. Is cum iratus duci iussisset eum, qui ex commeatu sine commilitone redierat, quasi interfecisset quem non exhibebat, roganti tempus aliquod ad conquirendum non dedit. Damnatus extra vallum productus est et iam cervicem porrigebat, cum subito apparuit ille commilito qui occisus videbatur. Tunc centurio suppli
Abbreviated transcription (Latin):
uenti surgunt et flumnb paludib¬
q excepti sine ꝑtinatia uehemẽtes
sunt. Incipit magno impctu. deinde
desmit ante tempus fatigata et q̃
nichil aliud ꝙ̃ crudelitatẽ ac noua
genera penarum uersauerat cum
ammaduertendum est ira iã fracta
leiusq est: Affectus cito cadit. Equał
est iicio. Ceterum etiam ubi ꝑseuera¬
uerit ura nõuuq̃ si plures sunt qui¬
qui perire meruerũt post duorũ trium¬
ue sanguinẽ occidere desmit. Primieiꝰ
ittus acres sunt sicut serpenciũ uenena
a cubili repentiũ nocent. Innoyii den¬
tes sunt cum illos frequens morsus
ex hausit. Ergo non paria pacuit᷑
qui paria cõmiserint. Et sepe qui
minus cõmisit plus patitur. quia
recenciori ire obiectus ẽ et ĩ tantũ
me qualis est. modo ultra ꝙͣ oportet
excurrit. modo cicius debito resistit
sibi em̃ indulget ex libidine uidi¬
cat. et audire nõ uult. et patrocuo
non relinquit locũ et ea tenet que ĩ¬

Expanded text:
venti surgunt et fluminibus paludibuventi surgunt et fluminibus paludibusque concepti sine pertinacia vehementes sunt. Incipit magno impetu, deinde deficit ante tempus fatigata, et, quae nihil aliud quam crudelitatem ac nova genera poenarum versaverat, cum animadvertendum est, iam fracta lenisque est. Affectus cito cadit, aequalis est ratio. Ceterum etiam ubi perseveravit ira, nonnumquam, si plures sunt qui perire meruerunt, post duorum triumve sanguinem occidere desinit. Primi eius ictus acres sunt ; sic serpentium venena a cubili erepentium nocent, innoxii dentes sunt, cum illos frequens morsus exhausit. Ergo non paria patiuntur qui paria commiserant, et saepe qui minus commisit plus patitur, quia recentiori obiectus est. Et in totum inaequalis est ; modo ultra quam oportet excurrit, modo citerius debito resistit ; sibi enim indulget et ex libidine iudicat et audire non vult et patrocinio non relinquit locum et ea tenet quae in
Abbreviated transcription (Latin):
illis benc utatur pro armis esse. Qd̃
uerũ foret: sibelut bellica ĩstrim̃ĩta
sumi depom que possent induentis
arburio. hec arma que Aristoteles
uirtuti dat. ip̃a per se pugnant. non
cxpetunt manũ. Habent ⁊ non ha¬
bentur. Nil aliis instrumẽtis opus ẽ
Satis nos instruxit racione natura
Hec dedit telum: fumum. ꝓpetuum
obsequens. nec anceps. nec quod in do¬
minum remicti posset. Non ad proui¬
dendũ tantum. sed ad res gerendas
satis est. ꝓse ip̃a racio. Et enim quid
est stulcius ꝙ̃ hoc ab iracũdia petere
presidium. rem stabilem pro incerta
fidelem ab infida. sanã ab egra Quid
ꝙ ad acciones quoꝵ in quib solus
opa iracundie uidentur necessaria:
multo ꝑse ratio forcior est. Nam
cũ iudicauit aliquid faciendum ĩ co
pseuerat. Nachil cm̃ melius ĩuentura
est seipã quo mutet. Ideostat semel co
eium uon solum solidum robur. sed
Ninum tumorem uiolentisq princi¬
piis utitur non aliter ꝙ qui a t̾ra

Expanded text:
illis bene utatur, pro armis esse. Quod illis bene utatur, pro armis esse. Quod verum foret, si velut bellica instrumenta sumi deponique possent induentis arbitrio. Haec arma, quae Aristoteles virtuti dat, ipsa per se pugnant, non expectant manum, et habent, non habentur. Nil aliis instrumentis opus est, satis nos instruxit ratione natura. Hoc dedit telum firmum, perpetuum, obsequens, nec anceps nec quod in dominum remitti posset. Non ad providendum tantum, sed ad res gerendas satis est per se ipsa ratio ; etenim quid est stultius quam hanc ab iracundia petere praesidium, rem stabilem ab incerta, fidelem ab infida, sanam ab aegra ? Quid, quod ad actiones quoque, in quibus solis opera iracundiae videtur necessaria, multo per se ratio fortior est ? Nam eum iudicavit aliquid faciendum, in eo perseverat ; nihil enim melius inventura est se ipsa, quo mutetur ; ideo stat semel conenim non solidum robur sed vanum tumorem violentisque principiis utitur, non aliter quam qui a terra
Abbreviated transcription (Latin):
litare. et cũ tarpeie ꝓditorẽ. hostemue
publicũ imponã sine ira eo uultu
aunoqz ero: quo serpentes et aĩalia
uenenata pcutio. Iracundia opus ẽ
ad pumendum. Quid cm̃ bidetur¬
lex irasci his quos nõ nouit nõ uidit
quos non futuros sperat. Illuis itaq
sumendus est anmis: qui nõ ira¬
scitur sed constituit. Iam si bono
uiro ob mala facmora irasci cõuenit
et ob secundas pes malorũ hom̃ ĩui¬
dere cõuemiet. Quid cnĩ est iudigmꝰ¬
ꝙ florere quosdam. et cos ĩdulgencia
fortune abuti. quibz nulla potest
ra sine ira. Bonus uidex dainat
ĩprobanda non odit. Quid ergo nõ
cũ eiusmodi aliquid sapiens habebit
in manib. tangetur anmꝰ eius
entq solito cõmocior fatcor. Senciet¬
q leuem quẽdam tenuẽqr modum
Nam ut dixit zenon. Insapiẽtis aĩo
cicatrix manet. Benaet itaqz suspi¬
raciones quasdam. et umbras affec¬
tuum ip̃is quidẽ carebit. Aristote¬
les ait. Affectus quosdam si quis

Expanded text:
litare et cum Tarpeio proditorem hostemve litare et cum Tarpeio proditorem hostemve publicum imponam, sine ira eo vultu animoque ero, quo serpentes et animalia venenata percutio. " Iracundia opus est ad puniendum." Quid ? Tibi lex videtur irasci iis quos non novit, quos non vidit, quos non futuros sperat ? Illius itaque sumendus est animus, quae non irascitur, sed constituit. Nam si bono viro ob mala facinora irasci convenit, et ob secundas res malorum hominum invidere conveniet. Quid enim est indigos quosdam et eos indulgentia fortunae abuti, quibus nulla potest ra sine ira ; bonus iudex damnat improbanda, non odit. " Quid ergo ? Non, cum eiusmodi aliquid sapiens habebit in manibus, tangetur animus eius eritque solito commotior ? " Fateor ; sentiet levem quendam tenuemque motum ; nam, ut dicit Zenon, in sapientis quoque cicatrix manet. Sentiet itaque suspiciones quasdam et umbras affectuum, ipsis quidem carebit. Aristoteles ait affectus quosdam, si quis
Abbreviated transcription (Latin):
uisterib ĩmisciusti: ut insi tũ ipĩs
exire nõ possit. Olim miser mori q̃ris
bene de te mercbim ͤ Auferemꝰ tibi
istam qua uexaris insainam. et per
petua alienaq uoluptate supplicia
Id quod unũ bonũ tibi suꝑest repre¬
sentabunus mortẽ Quate irascar
cui maxĩe cũ prosum: interim opti
imperassem omnib ꝑ diuersa egro¬
tantibr. Uana in tot ammus iudicia
uideo et cuutati curande adhibitus
sum pro cuiusq morbo medicina que¬
ratur. Hunc sanet uerecũdia. Hunc
ꝑegrmatio: hunc dolor. hũc egestas
hunc ferrum Itaq et si puersa ĩ¬
duenda magistratui uestis: et con¬
uocanda classico concio est procedã
in tribunal nõ furens nec infestus
sed uultu legis et illa solẽma uerba.
leui magis grauiq ꝙͣ rapida uoce cõ¬
cipiam: et agi uidebor nõ iratus sed
seuerus. Et cũ ccruicẽ noxio precidi
impertibo: et cũ paricidam ĩ suam
culleo et cũ mictam in suppliciũ mi¬

Expanded text:
visceribus immiscuisti, ut nisi cum ipsis visceribus immiscuisti, ut nisi cum ipsis exire non possit; olim miser mori quaeris ; bene de te merebimur, auferemus tibi istam qua vexas, vexaris insaniam et per tua alienaque volutato supplicia id quod unum tibi bonum superest repraesentabimus, mortem. Quare irascar cui cum maxime prosum ? Interim optimimperassem omnibus per diversa aegrotantibus ; varia in tot animis vitia video et civitati curandae adhibitus sum; pro cuiusque morbo medicina quaeratur, hunc sanet verecundia, hunc peregrinatio, hunc dolor, hunc egestas, hunc ferrum. Itaque etsi perversa induenda magistratui vestis et convocanda classico contio est, procedam in tribunal non furens nec infestus sed vultu legis et illa sollemnia verba leni magis gravique quam rabida voce concipiam et agi lege iubebo non iratus sed severus ; et cum cervicem noxio imperabo praecidi et cum parricidas insuam culleo et cum mittam in supplicium mi
Abbreviated transcription (Latin):
errantiũ sceleratorũqz iratõ casti¬
gatore nõ opus est. Nam cũ na
delictũ animi sit: nõ oportet pctã
corrigere. sed peccuntẽ. Qiuid crgo
nõ irascar latrom: quid ergo non
irascar uenefico: non. Neq cĩ mͥ
irascendũ cum sanguinẽ micto
Ouine pene genus remedu loco
admoueo. Tu adhuc in pͥma ꝑte
uersaris crrorum: ne grauit labo¬
ret. sed frequẽter obiurgatiote pri¬
mũ secreta. deinde publicata emnẽ¬
dare tentabit. Tu longius iã pro¬
cessisti ꝙͣ ut possis uerbis sanari.
Ignomenia contineberis cũ tibi for¬
cius aliquid et quod sencias ĩurẽdũ
est. In eriliũ ⁊ loca ignota muteris.
Inte duriora remedia. iam solida ne¬
quicia desiderat. et unicula publica
et carcer adhibentur tibi insanabi¬
lis amimi: et sceleribz scelera conte¬
xens. eciã m̃c causis que nũꝙͣ ma¬
lo de future sũt impelleris. sed satis tͥ
est magna ad peccandũ causa pec¬
care: prohibiusti nequiciam. et ita

Expanded text:
errantium sceleratorumque irato castierrantium sceleratorumque irato castigatore non opus est ; nam cum ira delictum animi sit, non oportet peccata corrigere peccantem. " Quid ergo ? Non irascar latroni ? Quid ergo ? Non irascar venefico ? " Non ; neque enim mihi irascor, cum sanguinem mitto. Omne poenae genus remedi loco admoveo. Tu adhuc in prima parte versaris errorum nec graviter labens sed frequenter ; obiurgatio te primum secreta deinde publicata emendare temptabit. Tu longius iam processisti, quam ut possis verbis sanari; ignominia contineberis. Tibi fortius aliquid et quod sentias inurendum est ; in exilium et loca ignota mittens. In te duriora remedia iam solida nequitia desiderat ; et vincula publica et carcer adhibebitur. Tibi insanabilis animus et sceleribus scelera contexens, et iam non causis, quae numquam malo defuturae sunt, impelleris, sed satis tibi est magna ad peccandum causa peccare, perbibisti nequitiam et ita
Abbreviated transcription (Latin):
nõ sine castigatione. sed sine ira
Quis enĩ cui medetur irascitur. ãt
corrigi nequeunt: nchilqz millis
leue aut spei bone capax ẽ. Tollãt
eccetu mortaliũ factura peiora que
contingunt. et quo uno modo possũt
desinũt esse mali sed hoc sme odio
Qeuid enim est. cur oderim eũ. cui
tam maxime prosum. cũ illũ sibi
eripio. Nunquid mẽbra sua odit tũc
cum abscidit. Non est illa ira: s mi¬
sera curatio. Rabidos affligiinis
canes. Crucẽ atq ĩmansuetũ bouẽ
cedimus: et morbidis pecoribus
ne gregẽ polluãt. ferrũ dimictimꝰ
portentuosos fetus extrahunus
se cernere. Nil minus ꝙͣ irasci pumẽtẽ
decet: cũ eo magis ad emendacõem
pena proficiat si iudicio lata ẽ. Inde
est ꝙ socrates seruo ait. Cederẽ te nͥ
rrascerer. Admonicoẽm serui ĩ tẽpus
Ianme distidit. In illo tempore se ad¬
monuit. Cuius erit tam temperat
affectus: cũ socrates non sit ausus
se ire cõmittere. Ergo ad cocrcoẽm

Expanded text:
non sine castigatione, sed sine ira; non sine castigatione, sed sine ira; quis enim cui medetur irascitur ? At corrigi nequeunt nihilque in illis lene aut spei bonae capax est. Tollantur e coetu mortalium facturi peiora quae contingunt, et quo uno modo possunt desinant mali esse, sed hoc sine odio. Quid enim est, cur oderim eum, cui tum maxime prosum, cum illum sibi eripio ? Num quis membra sua tunc odit, cum abscidit ? Non est illa ira, sed misera curatio. Rabidos effligimus canes et trucem atque immansuetum bovem occidimus et morbidis pecoribus, ne gregem polluant, ferrum demittimus ; portentosos fetus exstinguimusecernere. Nil minus quam irasci punientem decet, cum eo magis ad emendationem poena proficiat, si iudicio lata est. Inde est, quod Socrates servo ait : " Caederem te, nisi irascerer." Admonitionem servi in tempus sanius distulit, illo tempore se admonuit. Cuius erit tandem temperatus affectus, cum Socrates non sit ausus se irae committere ? Ergo ad coercitionem
Abbreviated transcription (Latin):
ut bonus uir nõ rrascatur malis
Isto modo quo nchior quisqr hoc ira¬
cundior erit. Pide ne econtra placi¬
dior solutusqz affectibz. et cui nemo
odio sit: pectantis uero quid habet
cur oderit cũ error illos ĩ huiusmõi
delicta cõpellat. Non est aut̃ prudẽ¬
tis errantes odisse: alioquin ip̃e sibi
odio erit. Cogitat ꝙͣ multa contra bo¬
nũ morẽ faciat: ꝙͣ multa ex his que
egit ueniã desiderent. Iam irascetur
eciam sibi. Neqz enim equus uidex
aliena causa sentẽcia ꝓfert. Nemo
in quã ĩuenitur qui se possit ab sol¬
uere. Et innocentem quisqz se dicit
respiciens testes non conscientiã.
Qñto humanius mictere. ⁊ pater¬
nũ animũ prestare peccantibus ⁊
illos. nõ psequi: sed reuocare errãtes
ꝑagros. ignorante sue melus est
ad rectum iter ad mouere ꝙ̃ cxpelle¬
re. Corrigendus est qui peccat: et
admonicõe . ⁊ ui. ⁊ molliter: et aspe.
Meliorq tam sibi ꝙ̃ aliis faciẽdus

Expanded text:
ut non vir bonus irascatur malis." ut non vir bonus irascatur malis." Isto modo quo melior quisque, hoc iracundior erit; vide ne contra placidior sonitusque affectibus et cui nemo odio sit. Peccantis vero quid habet cur oderit, cum error illos in eiusmodi delicta compellat ? Non est autem prudentis errantis odisse ; alioqui ipse sibi odio erit. Cogitet quam multa contra bonum morem faciat, quam multa ex is, quae egit, veniam desiderent ; iam irascetur etiam sibi. Neque enim aequus iudex aliena causa sententiam fert. Nemo, inquam, invenietur qui se possit absolvere, et innocentem quisque se dicit respiciens testem, non conscientiam. Quanto humanius mitem et patrium animum praestare peccantibus et illos non persequi, sed revocare ! Errantem per agros ignorantia viae melius est ad rectum iter admovere quam expellere. Corrigendus est itaque, qui peccat, et admonitione et vi, et molliter et aspere, meliorque tam sibi quam aliis faciendus
Abbreviated transcription (Latin):
erm ullius bom accessionẽ recusa¬
uerit. At qui augeri illã ĩntile ẽ: ergo
et esse. Non est bonũ qd ĩcremento
malũ sit. Utilis inquit ira ẽ quia
pugnatores facit. Istomodo et ebctas
facit eiũ proteruos et audaces. mul¬
tiqr me liores ad ferrũ fuere male
sobrii. Istomodo dic et frenesim atqr
insanam uirib necessariã: quia
sepe ualidiorem furor reddit. Quid.
nõ aliquociens metus ex pauido
fecit audacem. et mortis tunor
etiam incertissimor exatauit
modi feda. et caduca irritamenta
sunt. nec uirtutẽ instruũt q̃ nichil
uicus eget: sed segnẽ aliquãdo am¬
num et ignauũ paululũ alleuãt
Lemo irascendo fit forcior. nisi qui
Fortis sine ira non fuisset. Ira ĩ ad
uitoriũ uirtutis nõ uenit: sed ĩ bicẽ
Quid ꝙ si bonũ esset ira pfectissi¬
mũ quẽq sequeretur. at qui iracũdis¬
snu infantes senesqz et egri sunt
et ĩualidum om̃e natura ẽ q̃rulũ
Alon potest inquit fieri theophraste

Expanded text:
enim ullius boni accessionem recusaenim ullius boni accessionem recusaverit ? Atqui augeri illam inutile est; ergo et esse. Non est bonum quod incremento malum fit. " Utilis," inquit, " ira est, quia pugnaciores facit." Isto modo et ebrietas ; facit enim protervos et audaces multique meliores ad ferrum fuere male sobrii ; isto modo dic et phrenesin atque insaniam viribus necessariam, quia saepe validiores furor reddit. Quid ? Non aliquotiens metus ex contrario fecit audacem, et mortis timor etiam inertissimos excitavit modi foeda et caduca irritamenta sunt nec virtutem instruunt, quae nihil vitiis eget, sed segnem alioqui animum et ignavum paullum adlevant. Nemo irascendo fit fortior, nisi qui fortis sine ira non fuisset. Ita non in adiutorium virtutis venit, sed in vicem. Quid quod, si bonum esset ira, perfectissimum quemque sequeretur ? Atqui iracundissimi infantes senesque et aegri sunt, et invalidum omne natura querulum est. " Non potest," inquit, " fieri " Theophrastus "
Abbreviated transcription (Latin):
cupiditas ip̃a sibi in id in quo pro¬
perat opponitur. Itaqz nec in pace
nec in bello nũꝙ bona fuit. Pacem
enim similem belli efficit. In ar¬
mis uero obliuiscitur mortẽ essẽ
cõmunem uenitq in alienã pote¬
statem dũ in sua nõ est: deinde nõ
ideo uicia in usu recipiẽda sũt. quia
aliquãdo aliquid boni effecerunt
Nam ⁊ febres quedam genera ua¬
litudinis leuant: nec ideo non ex to¬
to illis cariusse melius est. Abonn¬
nandũ remedii genus sanitatẽ de¬
berc morbo. Simili modo ira cciã si
aliquãdo ut benenũ et precipitacio
et naufragiũ ex opmato ꝓfuit.: nõ
ideo salutaris iudicãda omimo est¬
sepe enim saluti fuere pestifera: de¬
inde que habenda sũt quo maiora
comeliora et optabiliora sunt: si iui¬
sticia bonũ est nemo dicet incliorem
futuram: si quid detractũ ex ea fue¬
rit: si fortitudo bonũ est. nemo illam
desiderabit ex aliqua ꝑte dimunu
Ergo ⁊ ira quo maior hoc melior. Qs

Expanded text:
cupiditas, ipsa sibi in id in quod procupiditas, ipsa sibi in id in quod properat opponitur. Itaque nec in pace nec in bello umquam bono fuit ; pacem enim similem belli efficit, in armis vero obliviscitur Martem esse communem venitque in alienam potestatem, dum in sua non est. Deinde non ideo vitia in usum recipienda sunt, quia aliquando aliquid effecerunt ; nam et febres quaedam genera valetudinis levant, nec ideo non ex toto illis caruisse melius est. Abominandum remedi genus est sanitatem debere morbo. Simili modo ira, etiam si aliquando ut venenum et praecipitatio et naufragium ex inopinato profuit, non ideo salutaris iudicanda est ; saepe enim saluti fuere pestifera. Deinde quae habenda sunt, quo maiora eo meliora et optabiliora sunt. Si iustitia bonum est, nemo dicet meliorem futuram, si quid detractum ex ea fuerit ; si fortitudo bonum est, nemo illam desiderabit ex aliqua parte deminui. Ergo et ira quo maior hoc melior ; quis
Abbreviated transcription (Latin):
Officia sua uir bonus exequitur
inconfusus. intrepidus. et sic bono
uiro digna faciet. Ut nichil faciat ui¬
ro indignũ. pater cadetur: defendã
queris ĩudiam preceptie forciorib
et relicto uidice ad coronã uenis: qr
unusquisq ieu smodi suoꝵ casu
irascitur: putas iudicaturos hoĩes
id fieri debere qd̾ fatiũt. fere em̃ iustũ
quisq affectũ iudicat quẽ agnoscit¬
riis: sedidem faciũt si calida non
bene prebentur. Si uitrum fractũ
est. si calceus luto sparsus est. Non
pietas illam iram. sed infirmitas mo¬
uet. sicut pueri qui tã parentibus
amissis flebunt ꝙͣ micib. Irasci
prosiuis non est pii amni sed ĩfir¬
mi. Illud pulchrũ dignũq parẽtib
liberis. amicis. ciuibz: prodere defen¬
sorem ip̃o officio ducente nolentem
uindicantẽ ꝓuidẽtem nõ ĩpulsũ
et rapidum. Nullus enĩ affectus
uindicandi cupidior est ꝙ ira ⁊ ob
id ip̃m ad umdicandũ inhabilis
pre rapidus et amens. et omnis fere

Expanded text:
Officia sua vir bonus exsequetur Officia sua vir bonus exsequetur inconfusus, intrepidus ; et sic bono viro digna faciet, ut nihil faciat viro indignum. Pater caedetur, defendam ; quaeris invidiam praeceptis fortioribus et relicto iudice ad coronam venis. Quia unusquisque in eiusmodi suorum casu irascitur, putas iudicaturos homines id fieri debere quod faciunt; fere enim iustum quisque affectum iudicat quem adgnosciSed idem faciunt, si calda non bene praebetur, si vitreum fractum est, si calceus luto sparsus est. Non pietas illam iram sed infirmitas movet, sicut pueris, qui tam parentibus amissis flebunt quam nucibus. Irasci pro suis non est pii animi sed infirmi ; illud pulchrum dignumque, pro parentibus, liberis, amicis, civibus prodire defensorem ipso officio ducente, volentem, iudicantem, providentem, non impulsum et rabidum. Nullus enim affectus vindicandi cupidior est quam ira et ob id ipsum ad vindicandum inhabilis ; praerapida et amens, ut omnis fere
Abbreviated transcription (Latin):
et occasiomi intentus irã ante uicit
ꝙͣ hanibalẽ. Quid. Scipio. nõne reluto
Hãmbale punico excitu om̃ibrqr qͥb
miscendũ erat: bellũ in affricã trãs¬
tulit tam lentus ut opimonẽ lu¬
xurie seginaemqz maligins daret
Quid alter scipio nõ circa Numãciã¬
ꝙͣ cartaginẽ unnci: qua dũ cutũual¬
lat meludit hostem: eo cõpullit ut
fcrro ip̃i suo caderent. nõ est itaq uti¬
lis in preliis: nec quidem aut ĩ bellis
ira. Intemeritatẽ eium prona est
et pericula dñ inferre uult nõ cauet
Ila certissima est uirtus: que sedus
multũqz circũspexit texit: et cxlento ac
uiderit. si rapi matrẽ non irascetur.
sed uindicabit: sed tuebitur. Quid
mulus eciã sinc ira pietas sit: Aut̾
dic codẽ modo. Quid aut̃ ergo cũ uide¬
rit secari pr̃em suũ. filiũne. uirbonꝰ
non flebit: nec liquetur aĩo: que ac¬
cidere feminis uidemus: quociens
illas leuis periculi suspicio ptulit

Expanded text:
et occasiones intentus ; iram ante vicit et occasiones intentus ; iram ante vicit quam Hannibalem. Quid Scipio ? Non relicto Hannibale et Punico exercitu omnibusque, quibus irascendum erat, bellum in Africam transtulit tam lentus, ut opinionem luxuriae segnitiaeque malignis daret ? Quid alter Scipio ? Non circa Numantiaquam Carthaginem vinci ? Dum circumvallat et includit hostem, eo compulit, ut ferro ipsi suo caderent. Non est itaque utilis ne in proeliis quidem aut bellis ira ; in temeritatem enim prona est et pericula, dum inferre vult, non cavet. Illa certissima est virtus quae se diu multumque circumspexit et rexit et ex lento ac patrem suum viderit, si rapi matrem ? " Non irascetur, sed vindicabit, sed tuebitur. Quid mulus etiam sine ira pietas sit ? Aut dic eodem modo : " Quid ergo ? Cum videat secari patrem suum filiumve, vir bonus non flebit nec linquetur animo ? " Quae accidere feminis videmus, quotiens illas levis periculi suspicio perculit.
Abbreviated transcription (Latin):
suos non mĩcius sed fama ptule¬
rit: insi ꝙ erat illis ira ꝓ u̾tute: que
ut aliquando protulit strauit¬
q omina Iui sepuis sibi cricio est
Germanis quid est ammosurs: quid
Quid induratius ad omnẽ paciẽciã
ut quibz magna ex parte nõ tegu¬
menta corporũ prouisa sunt. non
suffragia aduersus ppetui teli rigo¬
rem. hos tamer. hispam. Galliq⁊
legio uisatur cedunt: ob millãre
aliã opportunos ꝙ̃ ob iraicundiam
tionẽ da disciplinam. Ut nichil am¬
plius dicam: necesse erit nobis certe
mores idmanos repetere quo alio. fa¬
bius affectu imperii uires retratta
uit. qm̃ panictari. et trahere ⁊ mo¬
rari sauit: que oĩa irati nesciunt
Perierat imperium. quod tũc in ex¬
tremo stabat. si fabius tantũ ausꝰ
esset. quantũ ira suadebat. habuit
in consilio fortunã publicã. et exti¬
matis uiribus ex quibz iam pire
nichil sine uniuerso poterat. dolorẽ
ultionẽq seposuit in unã utilitatem

Expanded text:
suos non nuntius sed fama pertulesuos non nuntius sed fama pertulerit, nisi quod erat illis ira pro virtute ? Quae ut aliquando propulit stravitque obvia, ita saepius sibi exitio est. Germanis quid est animosius ? Quid ? Quid induratius ad omnem patientiam, ut quibus magna ex parte non tegimenta corporum provisa sint, non suffugia adversus perpetuum caeli rigorem ? Hos tamen Hispani Gallique et legio visatur, caedunt ob nullam aliam rem opportunos quam iracundiam.tionem, da disciplinam : ut nil amplius dicam, necesse erit certe nobis mores Romanos repetere. Quo alio Fabius affectas imperii vires recreavit, quam quod cunctari et trahere et morari sciit, quae omnia irati nesciunt ? Perierat imperium, quod tunc in extremo stabat, si Fabius tantum ausus esset quantum ira suadebat : habuit in consilio fortunam publicam et aestimatis viribus, ex quibus iam perire nihil sine universo poterat, dolorem ultionemque seposuit in unam utilitatem
Abbreviated transcription (Latin):
sineaffectu. mefficax par ucrũqz ẽ ubi
esse alterum. sine altero non potest
¶Quis aut̃ sustineat affectũ exeqͣre
ratiomi: ita inquit utilis affectus ẽ
si modicus est ĩmo si natura utilis
est. sed si impacieus imperii raciõis
q hoc dũ taxat moderacõe consequat᷑
ut quo minor fuit minus noceat. gͥ
modicus affectus nichil aluid ꝙͣ
malũ modicũ est. Sed aduersus ho¬
stes inquit necessaria est ira. Nulꝙͣ
minus: ubi nõ effusos esse oportet
impetus: sed temperatos et obediẽtes
quid enim est aliud qd̾ Barbaros
laborũ cõminuat natura ira infe¬
stissima sibi Gladiatores quoq
ars tuetur Ira demidat. Deinde quid
opus est ira: cũ idem ꝑficiat racio. An
tu putas uenatorẽ irascferis: an qͥ
euementes excipit: et effugiẽtes
ꝑsequitur: et omĩa illa ime ira fa¬
cit intio. Quid cimbroꝵ theotonico¬
rũq tot milia supclusa alpibus
ira sustulit. Ut tãte cladis noticiã ad

Expanded text:
sine adfectu inefficax ? Par utrumque est, ubi sine adfectu inefficax ? Par utrumque est, ubi esse alterum sine altero non potest. Quis autem sustineat adfectum exaequare rationi ? " Ita," inquit, " utilis adfectus est, si modicus est." Immo si natura utilis est. Sed si impatiens imperii rationisque est, hoc dumtaxat moderatione consequetur, ut quo minor fuerit, minus noceat : ergo modicus affectus nihil aliud quam malum modicum est. " Sed adversus hostes," inquit, " necessaria est ira." Nusquam minus ; ubi non effusos esse oportet impetus sed temperatos et oboedientes. Quid enim est aliud quod barbaros laborum comminuat nisi ira infestissima sibi ? Gladiatores quoque ars tuetur, ira denudat. Deinde quid opus est ira, cum idem proficiat ratio ? An tu putas venatorem irasci feris ? Atqui et venientis excipit et fugientis persequitur, et omnia illa sine ira facit ratio. Quid Cimbrorum Teutonorumque tot milia superfusa Alpibus ita sustulit, ut tantae cladis notitiam ad
Abbreviated transcription (Latin):
Hic erit utilis niles qui sat parere
consilio. Affectus quidẽ. tã mali
munstri ꝙ̃ duces sunt. Ideo nũꝙͣ
assumet racio in aduitoriũ ĩproui¬
dos et uiolentos impetus. apud
quos nichil ip̃a auctoritatis ha¬
beat: quos nũꝙͣ comprimere possit
insi pares illis silesqz apposuerit. Ut
ire metũ: mercie irã: tuori cupi¬
ditutem. Absit hoc a uirtute malũ
ut nũꝙͣ ratio ad uicia confugiat
Ilon potest hic aminus fidele ociũ
capere: quatiat᷑q necesse ẽ: fluctu¬
eturq qui malis suis tutus est
qui fortis esse insi irascitur nõ potest¬
qui industrius insi cupit: quietꝰ insi
timet. In tyrãmde illi uiuendũ est.
in alicuius affectus uemendi senu¬
tutem. Ion pudet uirtutes in clieu¬
telam uiciorũ dimctere. Deinde desi¬
unt quicꝙͣ racio posse: si nichil pot̃
sine affectu et incipit par illi sumli ͦq
esse. Quid eium int̾est si eque affea᷑
inconsulta res est sine racione. ꝙͣ ratio

Expanded text:
Hic erit utilis miles qui scit parere Hic erit utilis miles qui scit parere consilio ; adfectus quidem tam mali ministri quam duces sunt. Ideo numquam adsumet ratio in adiutorium improvidos et violentos impetus, apud quos nihil ipsa auctoritatis habeat, quos numquam comprimere possit, nisi pares illis similisque opposuerit, ut irae metum, inertiae iram, timori cupiditatem. Absit hoc a virtute malum, ut umquam ratio ad vitia confugiat ! Non potest hic animus fidele otium capere, quatiatur necesse est fluctueturque, qui malis suis tutus est, qui fortis esse nisi irascitur non potest, industrius nisi cupit, quietus nisi timet : in tyrannide illi vivendum est in alicuius adfectus venienti servitutem. Non pudet virtutes in clientelam vitiorum demittere ? Deinde desinit quicquam posse ratio, si nihil potest sine adfectu, et incipit par illi similisque esse. Quid enim interest, si aeque adfectus inconsulta res est sine ratione quam ratio
Abbreviated transcription (Latin):
tauit opus esse concitatur. remicti¬
turq non aliter ꝙͣ que tormentis
exprumiuitur tela. In ptate mitten¬
tis sũt in quantũ torqueat᷑ Ira inqͥt
Aristoteles necessaria ẽ. nec quicꝙ
sine illa expugnari potest. insi illa
ĩplet aminum: ⁊ sp̃m accendat. Utẽ¬
dum aut̃ illa est non ut duce:. s ut
milite. quod est falsum. sam si ex¬
pandit racionẽ ꝙ sequitur qua du¬
citur. iam non est ira. cui ppriũ est
contumatia. Si uero repugnat. et
non ubi iussa est quiescit: sed libidie
ferociaq prouehitur: tã mutilis
ammn miser est ꝙ̃ miles qui signũ
receptui negligit. Itaq si modum
adhiberi sibi patitur: alio nomine
appellanda est. Desunt ira esse
quã effrenatã indomitãq ĩtelligo
si nõ patitur piciosa ẽ: nec inter
auxilia numeranda ita aut ira nõ
est aut ĩutilis c̃ nã si quis penam
exigit. nõ ip̃ius pene auidus sed quia
oportet: neq est ãnumerãda iratis

Expanded text:
tavit opus esse concitatur remittitavit opus esse concitatur remittiturque, non aliter quam quae tormentis exprimuntur tela in potestate mittentis sunt in quantum torqueantur. " Ira," inquit Aristoteles, " necessaria est, nec quicquam sine illa expugnari potest, nisi illa implet animum et spiritum accendit; utendum autem illa est non ut duce sed ut milite." Quod est falsum. Nam si exaudit rationem sequiturque qua ducitur, iam non est ira, cuius proprium est contumacia ; si vero repugnat et non ubi iussa est quiescit, sed libidine ferociaque provehitur,tam inutilis animi minister est quam miles, qui signum receptui neglegit. Itaque si modum adhiberi sibi patitur, alio nomine appellanda est, desit ira esse, quam effrenatam indomitamque intellego ; si non patitur, perniciosa est nec inter auxilia numeranda ; ita aut ira non est aut inutilis est. Nam si quis poenam exigit non ipsius poenae avidus sed quia oportet, non est adnumerandus iratis.
Abbreviated transcription (Latin):
aliquid ratione hr̃et aduocabatis
Demq int̾rogo: ualentior est ꝙͣ racio. an
infirimor: Si ualẽcior. quomͦ illi modũ
ratio pot̾it ĩponere. Cũ parere insi mi¬
becilłora non soleant. Si ĩfirmior ẽ. sine
hac per se ad reꝵ effectus sufficit racio
nec desidercit imbecillioris auxilium
At iratiquidam constant sibi et con¬
tinent. Quomodꝰ quin iam ira euane¬
scit et sua sponte decedit. Non cũ ip̃o
feruore est. tunc enm potẽcior ẽ. Quid
ergo non aliquando in ira quoq ⁊ di¬
mictunt incolumes intactosqz quos
oderunt. Et a nocẽdo abstinẽte faciũt
Quomodocũ affectus repcussit af¬
fectum. aut uirtus. aut cupiditas
aliquid impetiauit: nõ ricionis bene¬
ficio quieuit. sed affectuũ infida. et
mala pace Demqz nichil habet utile
nec acuit anmiũ ad res bellicas. Nũꝙͣ
eñ uirtus uicio aduiuanda est se cõ¬
tenta. Quociens impetui est locus nõ
irascitur se exurgit. et in quantũ pu¬

Expanded text:
aliquid ratione haberet, advocabatis. aliquid ratione haberet, advocabatis. Denique interrogo : valentior est quam ratio an infirmior ? Si valentior, quomodo illi modum ratio poterit imponere, cum parere nisi imbecilliora non soleant ? Si infirmior est, sine hac per se ad rerum effectus sufficit ratio nec desiderat inbecillioris auxilium. " At irati quidam constant sibi et se continent. " Quando ? Cum iam ira evanescit et sua sponte decedit, non cum in ipso fervore est ; tunc enim potentior est. " Quid ergo ? Non aliquando in ira quoque et dimittunt incolumes intactosque quos oderunt et a nocendo abstinent ? " Faciunt. Quando ? Cum adfectus repercussit adfectum et aut metus aut cupiditas aliquid impetravit. Non rationis tunc beneficio quievit, sed affectuum infida et mala pace. Deinde nihil habet in se utile nec acuit animum ad res bellicas. Numquam enim virtus vitio adiuvanda est se contenta. Quotiens impetu opus est, non irascitur sed exsurgit et in quantum pu
Abbreviated transcription (Latin):
ubi semel affectus est inductꝰ iusq
illi aliquod uolũtate nr̃a datũ est
Faciet de cetero quãtũ uolet. nõ quã
arcendꝰ est. Nam cũ intrauit ⁊ por¬
tis se nitulit modũ a aiptiuis non
accipit. Neq enĩ sepositus ẽ ammus.
⁊ excrusecus speculatur affectus. ue
illos nõ paciatur ultra ꝙͣ oportet ꝓ¬
cedere. sed eciam affatum ip̃e imitat᷑
Ideoq non potest utilem illã uim et
salutarẽ ꝑditam iam infirmatãq
reuocari. non enim ut dixi. separatas
ista sedes suas deductasqz habet sed
affectus et racio in meluis enuq
nuitatio aniim est quomͦ gͦ. racio
occupata et oppressa uiciis resurget
que ire cessit: Aut quẽadm̃ a cõfu¬
sione se liberabit in quã peiorũ mix¬
tura preualuit: S quidam inquit
in irr se continent. Otrum ergo irra
nichil ut faciant eorũ que ira dictat
an aliquid: Si nichil facint appa¬
ret non esse ad acciones rerũ necessa¬
riam iram quã nos quasi forcius

Expanded text:
ubi semel adfectus inductus est iusque ubi semel adfectus inductus est iusque illi aliquod voluntate nostra datum est ; faciet de cetero quantum volet, non quantarcendus est ; nam cum intravit et portis se intulit, modum a captivis non accipit. Neque enim sepositus est animus et extrinsecus speculatur adfectus, ut illos non patiatur ultra quam oportet procedere, sed in adfectum ipse mutatur ideoque non potest utilem illam vim et salutarem proditam iam infirmatamque revocare. Non enim, ut dixi, separatas ista sedes suas diductasque habent, sed affectus et ratio in melius peiusque mutatio animi est. Quomodo ergo ratio occupata et oppressa vitiis resurget, quae irae cessit ? Aut quemadmodum ex confusione se liberabit, in qua peiorum mixtura praevaluit ? " Sed quidam," inquit, " in ira se continent. " Utrum ergo ita ut nihil faciant eorum quae ira dictat an ut aliquid ? Si nihil faciunt, apparet non esse ad actiones rerum necessariam iram, quam vos, quasi fortius