comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
solis cũ uiderit grauia in quibus uoluptatur interfa armpicia
refert pedẽ non uertet terga sed sensum recedet in tutũ facile est
autẽ ini lucili ocupationes enadere si occupacionũ p̃cia contẽp¬
seris Illa sunt que nos morantur et detinent Quad ergo tã mag¬
nas spes relinquam ab ipsa messe discedam nondũ erit latus
in coĩtata lectita atriũ uacuũ ab hiis ergo ĩuiti hoĩes recedunt
et mercedẽ niseriarũ amant ipãs execrantur sic de ambitione
quõ de amita conquerũtur id est si uerũ afftm eoꝵ inspicias nõ
oderis sed litigant excute istos qui qͥ cupiere deplorant et de eqꝵ
rerũ loquũtur fuga quibus carere non possunt uidebis uolũtanã
esse illis in eo mõram ꝙ egre ferre seipsos et misere loquũtur Ita
est iucili paucos seruitus plures seruitutẽ tenent. sed si deponere
illam in aĩo est et libertas uona fide placuit In hoc autẽ uiũ

Expanded text:
Sed cum viderit gravia, in quibus volutabatur, incerta, ancipitia, Sed cum viderit gravia, in quibus volutabatur, incerta, ancipitia, referet pedem, non vertet terga, sed sensim recedet in tutum. Facile est autem, mi Lucili, occupationes evadere, si occupationum pretia contempseris. Illa sunt, quae nos morantur et detinent: " Quid ergo ? Tam magnas spes relinquam ? Ab ipsa messe discedam? Nudum erit latus, incomitata lectica, atrium vacuum ?" Ab his ergo inviti homines recedunt et mercedem miseriarum amant, ipsas execrantur. Sic de ambitione quomodo de amica queruntur; id est, si verum adfectum eorum inspicias, non oderunt, sed litigant. Excute istos, qui, quae cupiere, deplorant et de earum rerum locuntur fuga, quibus carere non possunt; videbis voluntariam esse illis in eo moram, quod aegre ferre ipsos et misere locuntur. Ita est, Lucili; paucos servitus, plures servitutem tenent. Sed si deponere illam in animo est et libertas bona fide placuit, in hoc autem unum
Abbreviated transcription (Latin):
apte potuit tempestiueq temptari Sed cũ illud tẽpus captatũ
diu uenit exiliendũ ait dormitare de fuga cogitãtem uetat et
sperat salutarẽ et ex difficillimis exitũ Si nec ꝓperemus aute
tempus nec cessemus in tꝑe. puto nũc et stoitami sententiã que¬
ris Non est ꝙ quisꝙͣ illos apud te temeritatis infamet. Caucio¬
res sunt ꝙͣ forciores sunt Exspectas forsitan ut tibi hec dicam
Turpe est cedere hoc oneri luctare cũ officio quod semel recepisti
Non est uir fortis ac strẽmius qui laborẽ fugit insi crescit illi
aĩmus ip̃a rerũ difficultate dicentur tibi ista si oꝑe p̃ciũ habebit
ꝑsenerancia si nichil indignũ bono uiro faciendũ paciendũ ue
erit dilioqͥn sordido se et contumelioso labore nõ conteret nec in
negotis erit negocii causa Ne illud quidẽ ꝙ existimes ftũrũ
eũ faciet ut ambiciosis rebus implicitus semꝑ estus carũ ferat

Expanded text:
apte poterit tempestiveque temptari. Sed cum illud tempus captatum apte poterit tempestiveque temptari. Sed cum illud tempus captatum diu venerit, exiliendum ait. Dormitare de fuga cogitantem vetat et sperat salutarem etiam ex difficillimis exitum, si nec properemus ante tempus nec cessemus in tempore. Puto, nunc et Stoicam sententiam quaeris. Non est quod quisquam illos apud te temeritatis infamet; cautiores quam fortiores sunt. Expectas forsitan, ut tibi haec dicant: " Turpe est cedere oneri. Luctare cum officio, quod semel recepisti. Non est vir fortis ac strenuus qui laborem fugit, nisi crescit illi animus ipsa rerum difficultate." Dicentur tibi ista, si operae pretium habebit perseverantia, si nihil indignum bono viro faciendum patiendumve erit; alioqui sordido se et contumelioso labore non conteret nec in negotiis erit negotii causa. Ne illud quidem, quod existimas facturum eum, faciet, ut ambitiosis rebus inplicitus semper aestus earum ferat.
Abbreviated transcription (Latin):
male impliciusti soluas nocius ꝙͣ abrũpas dũmodo si alia
soluendi racio non erit uel abrũpas Nemo tam timidus est
ut mallit semꝑ pendere ꝙͣ semel cadere Interĩ ꝙ pͥmũ est ni¬
pedire te noli Contentus esto negociis inque desceudisti uel qͥa
uideri manis incidisti Non est ꝙ ad ulteriora intaris aut ꝑdes
excusacionẽ et apparebit te non incidisse Ita enĩ que dici solent
falsa sunt non potui aliter Quod si nollem ncce erat Nulli ne¬
nec instare fortime ferenti Rñꝙͣ offendcris si in consilio nõ ueruo
tantũ sed aduoco et quidãm prudenciores ꝙͣ ipse sum ad quos
soleo disserre si quid delibero Epicuri eplam ad hanc rc̃ ꝑtinẽtẽ
lege ydiomeneo que scribitur quẽ rogat ut quãtũ potest sugiat
et ꝓperat anteꝙͣ aliqua uis maior interueĩat et auferat liberta¬
tem recedendi. Idem tamẽ subicit nichil esse temptandũ insi cũ

Expanded text:
male inplicuisti, solvas potius quam abrumpas, dummodo si alia male inplicuisti, solvas potius quam abrumpas, dummodo si alia solvendi ratio non erit, vel abrumpas. Nemo tam timidus est, ut malit semper pendere quam semel cadere. Interim, quod primum est, impedire te noli. Contentus esto negotiis, in quae descendisti, vel quod videri mavis, incidisti. Non est quod ad ulteriora nitaris; aut perdes excusationem et apparebit te non incidisse. Ista enim, quae dici solent, falsa sunt: " Non potui aliter. Quid, si nollem ? Necesse erat." Nulli nenec instare fortunae ferenti. Numquid offenderis, si in consilium non venio tantum, sed advoco, et quidem prudentiores quam ipse sum, ad quos soleo deferre, si quid delibero ? Epicuri epistulam ad hanc rem pertinentem lege, Idomeneo quae inscribitur, quem rogat, ut quantum potest fugiat et properet, antequam aliqua vis maior interveniat et auferat libertatem recedendi. Idem tamen subicit nihil esse temptandum, nisi cum
Abbreviated transcription (Latin):
am intelligis educendũ esse te ex istis occupatioĩbus specio¬
sis et malis Sed qũo id consequi possis queris Quidam
non infi a pñte monstrãtur Non p̃t medicus ꝑ epłas tibi aͥ
balnei tempus eligere uena tangenda est. Uctus ꝓuerbiũ est
gladiatorẽ in harena caꝑe consilrũ aliꝙͣ aduersarii uoltus aliꝙͣ
manis mota aliꝙͣ ip̃a ininacio corpis intuentẽ mouet ꝙ fieri
soleat ꝙͣ oporteat in uniu̾simi et mandari potest et scribi Tale
consiliũ non tantũ absentibus et posteris datur Illud alterũ qñ
fieri debeat aut quẽadmodũ ex longinquo nemo suadebit Cũ rebꝰ
obseruare ꝓperantẽ Itaq hanc circũspice. hanc si iuderis prende
et toto ĩpetu totis uiribus id age ut te istis officiis exuas Et qui¬
dam quã sentenciã ferã actende Confer aut ex ista uita tibi aut
e iuta exendũ Sed idem illud existimo leui eñdũ ma ut quod

Expanded text:
am intellegis educendum esse te ex istis occupationibus specioam intellegis educendum esse te ex istis occupationibus speciosis et malis. Sed quo modo id consequi possis quaeris. Quaedam non nisi a praesente monstrantur. Non potest medicus per epistulas cibi aut balinei tempus eligere; vena tangenda est. Vetus proverbium est gladiatorem in harena capere consilium; aliquid adversarii vultus, aliquid manus mota, aliquid ipsa inclinatio corporis intuentem monet. Quid fieri soleat, quid oporteat, in universum et mandari potest et scribi; tale consilium non tantum absentibus, etiam posteris datur. Illud alterum, quando fieri debeat aut quemadmodum, ex longinquo nemo suadebit, cum rebuobservare properantem. Itaque hanc circumspice, hanc si videris, prende et toto impetu, totis viribus id age, ut te istis officiis exuas. Et quidem quam sententiam feram, adtende. Censeo aut ex ista vita tibi aut e vita exeundum. Sed idem illud existimo, leni eundum via, ut quod
Abbreviated transcription (Latin):
ro ut isti qui ad illam confugient nicã spe mala inducti qui nela¬
mẽ ipõs uicioꝵ suoꝵ habituros existimãt. probent quotũq ierĩt
honeste ẽc̃ uiuendũ Cũ adieritis audicrit hiis hortulos et inscriptũ
hortutis hospes hic bñ manebit hic sũmũ bonũ uoluptas est Pa¬
ratus erit istius domicilii custos hospitalis humanus et te polen¬
ta exipiet et aqua quoq large mĩstrabit et dicet hoc quod bene
remedio sedant In hac uolũptate consenii. de hiis tecũ desideriis
loquor que cõsolacionẽ recipiũt/ quibus dandũ est aliꝙͣ ut desi¬
uant. Eam de illis extra ordinariis que licet differre licet casti-¬
gare et oppͥmere hoc unũ cõmone faciã. Ista noluptas nati
est Benter p̃cepta non audit pascit appellat nõ est tamẽ molest
creditor paruo dimuttitur si modo das illi quod debes non qd̾
potes /Sale Seneca lucilio suo salutem ⁊QN non:¬

Expanded text:
ro, ut istis, qui ad illum confugiunt spe mala inducti, qui velaro, ut istis, qui ad illum confugiunt spe mala inducti, qui velamentum ipsos vitiorum suorum habituros existimant, probem quocumque ierint honeste esse vivendum. Cum adieris eius hortulos et inscriptum hortulis legeris Hospes, hic bene manebis, hic summum bonum voluptas est, paratus erit istius domicilii custos hospitalis, humanus, et te polenta excipiet et aquam quoque large ministrabit et dicet: " Ecquid bene remedio sedant. In hac voluptate consenui." De his tecum desideriis loquor, quae consolationem non recipiunt, quibus dandum est aliquid, ut desinant. Nam de illis extraordinariis, quae licet differre, licet castigare et opprimere, hoc unum commonefaciam: ista voluptas naturest. Venter praecepta non audit; poscit, appellat. Non est tamen molestus creditor; parvo dimittitur, si modo das illi, quod debes, non quod potes. VALE. Seneca Lucilio suo salutem I
Abbreviated transcription (Latin):
tũ honor habetur sed quidꝙͣ illoꝵ memorie adhesit exipitur Ne
gratis ydiomenens in eplam meam uenit ip̃e eã de suo redimet
ad hunc epicurus illam nobilem seutenciã scripsit qua hortatir
ut phitoclea locuplentẽ non publica uec ancipiti ma faciat Si
piditati detrahendũ est Et aꝑcior ista sm̃a est ꝙͣ ut interp̃tanda sit
et disercior ꝙͣ ut aduiuanda. hoc unũ te ãmoneo ue istud tm̃ existi¬
mes de dinciis dc̃m Quocũq tñstuleris idem potent Si uis phi¬
thoclea honestũ facere non honoribus adiciendũ est. sed cupiditati¬
bus detrahendũ Si ius phitonea esse in ꝓpetua uoluptate. non
ãius ad. sed cu. dethẽ est. has noces non est quod epicuri eẽ iudi¬
tes publice sunt Quod fieri in senatu solet faciendũ ego in pħia ee¬
istimo Cũ censiuit aliquis ꝙ ex parte mͣ placeat ibẽo illũ diuude
sententiã et sequor pro eo libentius epitimi egregia dicta cõmemo¬

Expanded text:
tum honor habetur, sed quicquid illorum memoriae adhaesit, excipitur. Ne tum honor habetur, sed quicquid illorum memoriae adhaesit, excipitur. Ne gratis Idomeneus in epistulam meam venerit ipse eam de suo redimet. Ad hunc Epicurus illam nobilem sententiam scripsit, qua hortatur, ut Pythoclea locupletem non publica nec ancipiti via faciat. "piditati detrahendum est." Et apertior ista sententia est quam ut interpretanda sit, et disertior quam ut adiuvanda. Hoc unum te admoneo, ne istud tantum existimes de divitiis dictum; quocumque transtuleris, idem poterit. Si vis Pythoclea honestum facere, non honoribus adiciendum est, sed cupiditatibus detrahendum. Si vis Pythoclea esse in perpetua voluptate, non atibus detrahendum. Has voces non est quod Epicuri esse iudices; publicae sunt. Quod fieri in senatu solet, faciendum ego in phiistimo: cum censuit aliquis, quod ex parte mihi placeat, iubeo illum dividere sententiam et sequor, quod probo. Eo libentius Epicuri egregia dicta commemo
Abbreviated transcription (Latin):
luo alta suppressisset Nomẽ atici ꝑire ciceronis ꝑ epłie nõ firiũt
nichil illi ꝓfuisset generi agrippa et tiberius ꝓgener et drusus
cesar ꝓnepos inter tam magna noĩa taceretur insi cicero illum
applicusset ꝓfuda suꝑ nos altitudo tꝑis ueniet. panta ingena
caput exerent et in idem qñq silenciũ obitura obliuioni resiste
rent uindicabũt Quod epicurus amico suo potuit ꝓmuttere. hoc
tibi ꝓmtto lucili: Habeo apud posteros graciã possum metum
duratura noĩa educere. Hirgilius nr duobus memoriã eternam
promisit et prestat fortunati ambo si quid mea carĩa possiuit
Nulla dies ñꝙͣ memori nos eximet euo dñ domus enee taprtobi
ñmobile saxũ ac colet ĩꝑĩq pater romanus habebit Euoscũq
fuerũt hoꝵ gr̃a uiguit domus frequentata est dñ ip̃i steterũt post
ipsos cito memoria defecit Ingenioꝵ crescit dignacio nec ipĩs tan¬

Expanded text:
livio alta suppressit. Nomen Attici perire Ciceronis epistulae non sinunt. livio alta suppressit. Nomen Attici perire Ciceronis epistulae non sinunt. Nihil illi profuisset gener Agrippa et Tiberius progener et Drusus Caesar pronepos; inter tam magna nomina taceretur, nisi sibi Cicero illum adplicuisset. Profunda super nos altitudo temporis veniet, pauca ingenia caput exerent et in idem quandoque silentium abitura oblivioni resistent ac se diu vindicabunt. Quod Epicurus amico suo potuit promittere, hoc tibi promitto, Lucili. Habebo apud posteros gratiam, possum mecum duratura nomina educere. Vergilius noster duobus memoriam aeternam promisit et praestat: Fortunati ambo ! Siquid mea carmina possunt. Nulla dies umquam memori vos eximet aevo, Dum domus Aeneae Capitoli immobile saxum Accolet imperiumque pater Romanus habebit. Quoscumqufuerunt, horum gratia viguit, domus frequentata est, dum ipsi steterunt; post ipsos cito memoria defecit. Ingeniorum crescit dignatio nec ipsis tan
Abbreviated transcription (Latin):
posusti tibi illam securitatem ad quã tnͣsiturus es retinet te huiꝰ
uite a qua recessurus es fulgor tamꝙͣ insordida et obstu casurũ
Erras lucili ex hac ita ad illam ascenditur quid incerest inter splẽ¬
dorẽ et lucẽ cũ ħ certã originẽ habeat ac suã et ille inteat alieno
ħ inter hanc nitã et illã hec fulgore extͥnsetus ueniente ꝑtussa est
Crassam statĩ illi ũbram faciet quisqͣs obstiterit Illa suo liue illsts
est studia te tua clarũ et nobilem efficiĩt Exemplũ epicuri referã
cũ ydiomeneo scriberet et illũ a uita speciosa ad fidelem stabilẽq
gloriã reuotaret rigide tũc potentia mĩstrũ et magna tractãtem
et ꝓpter que coleris nũꝙͣ ergo mentitus est quis ydiomenea noscet
uisi epicurus illũ lrĩs sius indidisset Dẽs illos megisthanas et
satrapas et regem ip̃m ex quo ydiomenei titulus petebatur/ ob¬

Expanded text:
posuisti tibi illam securitatem, ad quam transiturus es, retinet te huius posuisti tibi illam securitatem, ad quam transiturus es, retinet te huius vitae, a qua recessurus es, fulgor tamquam in sordida et obscura casurum. Erras, Lucili; ex hac vita ad illam adscenditur. Quod interest inter splendorem et lucem, cum haec certam originem habeat ac suam ille niteat alieno, hoc inter hanc vitam et illam; haec fulgore extrinsecus veniente percussa est, crassam illi statim umbram faciet quisquis obstiterit; illa suo lumine inlustris est. Studia te tua clarum et nobilem efficient. Exempiumexemplum Epicuri referam. Cum Idomeneo scriberet et illum a vita speciosa ad fidelem stabilemque gloriam revocaret, rigidae tunc potentiae ministrum et magna tractantem:et propter quae coleris." Numquid ergo mentitus est ? Quis Idomenea nosset, nisi Epicurus illum litteris suis incidisset ? Omnes illos megistanas et satrapas et regem ipsum, ex quo Idomenei titulus petebatur, ob
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ uero multo ante meditatus accesseris iocũda quoq In est enĩ illis
sine qua nithil est iocũdũ securitas Ectiriũ ego iudico id ꝙ tibͥ scrip¬
si magnos iuiros sepe fecisse aliquos dies interponi quibus nos
ymagmaria pauꝑtate exerceamus ad uerã qd̾ eo magis faciendũ
est ꝙ deliciis ꝑmadiumꝰ et oĩa dura ac difficilia indicamus po¬
cuis excitandus e sõpno et uellicandus est aĩmus ãmouẽdus q
naturã nobis mĩmũ constituisse Rremo nascitur diues Adiusquis
exit in lucẽ ussus est lacte et pãno esse contentus ab hiis ĩnicus
nos regna nõ capuit Hale Seneca iucilio suo sailutem.
um istis tibi negociũ esse indicas de quibus scripseras maxi¬
mũ negotiũ tecũ habes tu tibi molestus es quid uelis nescis
Melius ꝓbas honesta ꝙͣ sequeris uides ubi fit posita felicitas. sed ad
illam ꝑuenire nõ audes: quid sit antẽ ꝙ te impedia quia parũ inse
despicis dicam Magna esse hec existimas que relicturus es et cũ pre¬

Expanded text:
cum vero multo ante meditatus accesseris, iucunda quoque; inest enim illis, sine qua nihil est iucundum, securitas. Necessarium ergo iudico, id quod tibi scripsi magnos viros saepe fecisse: aliquos dies interponere, quibus nos imaginaria paupertate exerceamus ad veram. Quod eo magis faciendum est, quod deliciis permaduimus et omnia dura ac difficilia iudicamus. Potius excitandus e somno et vellicandus est animus admonendusque naturam nobis minimum constituisse. Nemo nascitur dives. Quisquis exit in lucem, iussus est lacte et panno esse contentus; ab his initiis nos regna non capiunt. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Cum istis tibi esse negotium iudicas, de quibus scripseras ? Maximum negotium tecum habes; tu tibi molestus es. Quid velis nescis; melius probas honesta quam sequeris; vides, ubi sit posita felicitas, sed ad illam pervenire non audes. Quid sit autem, quod te inpediat, quia parum ipse dispicis, dicam. Magna esse haec existimas, quae relicturus es, et cum pro
Abbreviated transcription (Latin):
audio que dicit demetrius noster cũ illũ uidi midũ ꝙͣto minus
ꝙͣ instrumentis incubantẽ non p̃ceptor ueri sed testis est Qad
ergo non licet diuicias insũ positas contempne̾ Qx i lceat
et ille ingentis aĩ est qui illas cirtũsusas sibi multũ diq ini¬
ratus quod ad se ueniret ridet suasq audit magis esse ꝙͣ sen¬
tit. multũ est non corm̃p diuiciaꝵ confuberinũ magnus
da est Inspiciendũq an ille pauꝑtati indulgeat an hic diui¬
tiis non indulgeat alioquĩ leue argumentũ est bone uolũta¬
tis. grabatus an pãnus insi apparit aliꝙͣ illa non nccitate
pati sed malle Ceterũ magne indolis est ad ista uisi ꝓperare
tãꝙͣ meliora Ded p̃p̃arari tãꝙͣ ad facilia. et sunt iucili facilia.

Expanded text:
audio, quae dicit Demetrius noster, cum illum vidi nudum, quanto minus audio, quae dicit Demetrius noster, cum illum vidi nudum, quanto minus quam stramentis, incubantem; non praeceptor veri, sed testis est. " Quid ergo ? Non licet divitias in sinu positas contemnere ? " Quidni liceat ? Et ille ingentis animi est, qui illas circumfusas sibi, multum diuque miratus, quod ad se venerint, ridet suasque audit magis esse quam sentit. Multum est non corrumpi divitiarum contubernio; magnus da est inspiciendumque, an ille paupertati indulgeat, an hic divitiis non indulgeat. Alioquin leve argumentum est bonae voluntatis grabatus aut pannus, nisi apparuit aliquem illa non necessitate pati, sed malle. Ceterum magnae indolis est ad ista non properare tamquam meliora, sed praeparari tamquam ad facilia. Et sunt, Lucili, facilia;
Abbreviated transcription (Latin):
ista cũ a te pasci desierit ipsa te pascet ant quod tu bñsicio tro nõ
potes stire pauꝑtate sces Illa ueros certosq amncos retnebit Diste¬
dit quisqͥs ñ te sed aliud sequebatur Nron est autẽ uł ob hoc unũ a¬
manda pauꝑtas quod a quibus ameris ostendet O quando ille
ueniet dies quo nemo in honorem tuũ menciatur. huc togitacio¬
nes tue tendant hoc cura. hoc opta. oĩa alia uota deo remissurus
ut coutentus sis temetip̃o et ex te uascentibus boiis Que p̃t esse
felicitas ꝓpior fiedige te ad parua ex quibus cadere non possis idꝙ
ut libentius facias ad hoc ꝑtinebit tributũ epłie huius quod statĩ
conferã inuideas iicet etiam nũt libenter ꝓ me dependet epitur
Magnificencior nĩ crede sermo trius in grabato iudebitur et in pã¬
no nõ enĩ dicentur tantũ illa sed probabuntur Ego certe aliter

Expanded text:
ista cum a te pasci desierit, ipsa se pascet, aut quod tu beneficio tuo non ista cum a te pasci desierit, ipsa se pascet, aut quod tu beneficio tuo non potes scire, paupertatis scies. Illa veros certosque amicos retinebit; discedet quisquis non te, sed aliud sequebatur. Non est autem vel ob hoc unum amanda paupertas, quod a quibus ameris ostendet ? O quando ille veniet dies, quo nemo in honorem tuum mentiatur! Huc ergo cogitationes tuae tendant, hoc cura, hoc opta, omnia alia vota deo remissurus, ut contentus sis temet ipso et ex te nascentibus bonis. Quae potest esse felicitas propior? Redige te ad parva, ex quibus cadere non possis, idque ut libentius facias, ad hoc pertinebit tributum huius epistulae, quod statim conferam. Invideas licet, etiam nunc libenter pro me dependet Epicurus. " Magnificentior, mihi crede, sermo tuus in grabato videbitur et in panno. Non enim dicentur tantum illa, sed probabuntur." Ego certe aliter
Abbreviated transcription (Latin):
tia et dissimilitudo rerũ consilioꝵq Remo ꝓponit sibi quid uelit n ͨ
h ꝓposunt ꝑseuerat in eo sed tnͣsilit Nec tantũ mutat sed redit et inea
que deserut ac dampnauit reuoluitur itaq ut relmꝙͣ diffmicioẽs
sapĩe neteres et totũ complectar huane inte modũ hõc possum ec̃¬
contentus Quid est sapĩa semꝑ idem uelle atq idem nolle licet
illam exerptiurcłam non adicias ut rectũ sit quod uelis Nonp̃t
emĩ cuiꝙͣ idem semꝑ placere nisi rectũ Resciũt ergo hoĩes quid ue¬
luit insi illo moniẽnto quo uolãt In totũ mssi uelle aut uolle
decretũ est uariatur cotidie iudiciũ et in contraniũ uertitur ac ple¬
risq agitur uita ꝑ lusum Preme ergo quod cepisti et fortasse per¬
duceris aut ad sũmũ aut eo quod sumũ nondũ esse solus intelligas
Quid fiat inquis huic turbe familiarũ siue rei familiariũ Turba

Expanded text:
tia et dissimilitudo rerum consiliorumque: nemo proponit sibi, quid velit, nec tia et dissimilitudo rerum consiliorumque: nemo proponit sibi, quid velit, nec si proposuit, perseverat in eo, sed transilit; nec tantum mutat, sed redit et in ea, quae deseruit ac damnavit, revolvitur. Itaque ut relinquam definitiones sapientiae veteres et totum conplectar humanae vitae modum, hoc possum contentus esse: Quid est sapientia ? Semper idem velle atque idem nolle. Licet illam exceptiunculam non adicias, ut rectum sit, quod velis; non potest enim cuiquam idem semper placere nisi rectum. Nesciunt ergo homines, quid velint, nisi illo momento, quo volunt; in totum nulli velle aut nolle decretum est. Variatur cotidie iudicium et in contrarium vertitur ac plerisque agitur vita per lusum. Preme ergo quod coepisti, et fortasse perduceris aut ad summum aut eo, quod summum nondum esse solus intellegas. " Quid fiet," inquis, " huic turbae familiarium sine re familiari ?" Turba
Abbreviated transcription (Latin):
rebus ꝓba dlluid ꝓpositũ est declamantibus et assensionẽ toroue
captantibus aliud hiis qui iunuenũ et ociosioꝵ aures disputacio¬
ne uaria et uolubili detinent facere docet pħia non dicere et h ͦ
est et officiũ sapic et iudiciũ ubi uerbis oꝑa concordant ubi mse
ubiq par sibi idemq sit Qiuis hoc prestabit pauci aliqui tamẽ
est difficile hoc ne hoc dico sapientẽ uuo semꝑ iturũ gradu sed
una uia Obserua itaq nũꝙͣ nestis tua doniusq dissentiat Pũ¬
quid inte liberalis fis in tuos sordidus Nũquid tenes frugaliter
edifices luxuriose. unã semꝑ ad quã uiuas regulũ pende. et ad
haut oẽm uitã tuã exequa Quidam se domi contrahũt dilatant
foris en extendut uiciũ est hoc duisitas et signũ uacillantis aũnu
ac idũ habentis tenorẽ suũ Etiam iuĩc dicã ũde sit ista inconstan¬

Expanded text:
rebus proba. Aliud propositum est declamantibus et adsensionem coronae rebus proba. Aliud propositum est declamantibus et adsensionem coronae captantibus, aliud his, qui iuvenum et otiosorum aures disputatione varia aut volubili detinent; facere docet philosophia, non dicere, et hoc est et officium sapientiae et indicium, ut verbis opera concordent, ut ipse ubique par sibi idemque sit. "Quis hoc praestabit?" Pauci, aliqui tamen. Est enim difficile hoc; nec hoc dico, sapientem uno semper iturum gradu, sed una via. Observa te itaque, numquid vestis tua domusque dissentiant, numquid in te liberalis sis, in tuos sordidus, numquid cenes frugaliter, aedifices luxuriose. Unam semel ad quam vivas regulam prende et ad hanc omnem vitam tuam exaequa. Quidam se domi contrahunt, dilatant foris et extendunt; vitium est haec diversitas et signum vacillantis animi ac nondum habentis tenorem suum. Etiamnunc dicam, unde sit ista inconstan
Abbreviated transcription (Latin):
leonis et lupi inta est. ħ non contunget tibi nisi secesseris. alioquĩ
haberis cõmuas quos ex turba salutãtiũ nom̃ilator digesserit.
Er̾at antẽ qui amicũ in atrio querit et in cõnino ꝓbat Nullum
habet manis malũ occupatus hõ et uoius sius obcessus ꝙͣ ꝙ
amitos sibi putat quibus ip̃e non est ꝙ bñficia sua efficatia iũ¬
dicat ad consiliandos amicos cũ quidẽ quo plus debent magis
oderis lene est alienũ debitorẽ fac̾e̾ granẽ ĩmitũ Quid ergo bñ¬
ficia uon parãt amicicias parant si accepturu̾s licuit eligere Si
collocata non spsa sunt idq dũ accipis esse iuentis me interim
enĩ gloria erit si te istuic ubi sine spe exeñdi fluctuaris extrax¬
ero ilłud autẽ te mi lucili rogo atq hortor ut philosophiã in prre¬
cordia una dimittas et exꝑimentũ prrofectus tui capas nõ or̃o¬
ne net scripto sed añm firmitate cupiditatũ dimimiciõe uerba

Expanded text:
leonis ac lupi vita est." Hoc non continget tibi, nisi secesseris; alioqui leonis ac lupi vita est." Hoc non continget tibi, nisi secesseris; alioqui habebis convivas, quos ex turba salutantium nomenclator digesserit. Errat autem, qui amicum in atrio quaerit, in convivio probat. Nullum habet maius malum occupatus homo et bonis suis obsessus, quam quod amicos sibi putat, quibus ipse non est, quod beneficia sua efficacia iudicat ad conciliandos amicos, cum quidam, quo plus debent, magis oderint. Leve aes alienum debitorem facit, grave inimicum. " Quid ergo ? Beneficia non parant amicitias ? " Parant, si accepturos licuit eligere, si conlocata, non sparsa sunt. Itaque dum incipis esse mentis tuae, interim enim gloria erit, si te istinc, ubi sine spe exeundi fluctuaris, extraxero. Illud autem te, mi Lucili, rogo atque hortor, ut philosophiam in praecordia ima demittas et experimentum profectus tui capias non oratione nec scripto, sed animi firmitate, cupiditatum deminutione; verba
Abbreviated transcription (Latin):
quiete contigit Qiud enĩ ad rem ꝑtinet an tu quiescere uelis for¬
tuna tua non uult Quid si illi eciam nũc ꝑmiseris crescere quan
ad successum accesserit accedat ad metus uolo tibi hoc loco referre
dictũ inerenatis uera in ip̃o eculeo edocui Ip̃a enĩ altitudo acto¬
nat sũma. Di queris quo libro dixerit in eo qui henicheus ĩstri¬
bitur hoc uoluit dicere actonita ht̃ sumina Est ergo causati ulla po¬
tencia ubi fit tibi tam ebrius sermo ingeniosus ille uir fuit mag¬
mĩ exemplũ romane eloquẽtie daturus ubi illũ eueruasset scliai¬
tas ĩmo castrasset. hec te exitus manet ubi iam contrahas uela
insi ꝙ ille sero uoluit t̾rã leges poterã tecũ hac metenatis sentẽ¬
cia parẽ facere racionẽ. Sed mouebis nͥ contron̾siam si nom te.
Net uoles quod debeo in asꝑo et probo acciꝑe ut res se habet ab epi
edas et uibas quidꝙͣ edas et bibas Nam sine amico iusteracioĩs

Expanded text:
quiete contigit. Quid enim ad rem pertinet, an tu quiescere velis ? Forquiete contigit. Quid enim ad rem pertinet, an tu quiescere velis ? Fortuna tua non vult. Quid si illi etiam nunc permiseris crescere? Quantum ad successus accesserit, accedet ad metus. Volo tibi hoc loco referre dictum Maecenatis vera in ipso culmine elocuti: "Ipsa enim altitudo attonat summa." Si quaeris, in quo libro dixerit; in eo, qui Prometheus inscribitur. Hoc voluit dicere, attonita habet summa. Est ergo tanti ulla potentia, ut sit tibi tam ebrius sermo? Ingeniosus ille vir fuit, magnum exemplum Romanae eloquentiae daturus, nisi illum enervasset felicitas, immo castrasset. Hic te exitus manet, nisi iam contrahes vela, nisi, quod ille sero voluit, terram leges. Poteram tecum hac Maecenatis sententia parem facere rationem. Sed movebis mihi controversiam, si novi te, nec voles quod debeo in aspero et inprobo accipere. Ut se res habet, ab Epiedas et bibas, quam quid edas e bibas. Nam sine amico visceratio
Abbreviated transcription (Latin):
tẽpus qualem dicinius seriẽ esse causarũ ex quibus nectitur fatũ
talem esse cupiditatũ altera ex fine alterius nascitur Iu eam de¬
missus es uitã que nũꝙͣ tibi terminũ uuseriarũ ac seruitutis ip̃a
factura sit subduc ceruitẽ uigo tritam Semel illam uicidi quã
semꝑ p̃mi saciꝰ est Si te ad pͥuata retuleris minora crũt oĩa sed
affati implebũt at nũt płuna et undiq indigesta non saciãt
utrũ autem in aus ex inopia saturitatẽ ac incopia famẽ et au¬
da felicitas est et aliene cpiditati auiditati exposita Qm̃i tibi¬
diu satis nchil fuit ip̃e aliũ non eris qũo inquis exibo ut cñq
cogita ꝙͣ multa teme̾ ꝓ pecunia ꝙͣ multa laboriose pro honore
temptaneris aliꝙ et pro ocio andendũ est aut in ista solticitudĩe
ꝓcuracionũ et demnde urbanoꝵ officioꝵ senescendũ in tumultu at
semꝑ noiis fructibus quos effugere nulla modestia nuilla uite

Expanded text:
id tempus. Qualem dicimus seriem esse causarum, ex quibus nectitur fatum, id tempus. Qualem dicimus seriem esse causarum, ex quibus nectitur fatum, talem esse cupiditatum; altera ex fine alterius nascitur. In eam demissus es vitam, quae numquam tibi terminum miseriarum ac servitutis ipsa factura sit. Subduc cervicem iugo tritam; semel illam incidi quam semper premi satius est. Si te ad privata rettuleris, minora erunt omnia, sed affatim implebunt; at nunc plurima et undique ingesta non satiant. Utrum autem mavis ex inopia saturitatem an in copia famem ? et avida felicitas est et alienae aviditati exposita. Quamdiu tibi satis nihil fuerit, ipse aliis non eris. "Quomodo," inquis, "exibo?" Utcumque. Cogita, quam multa temere pro pecunia, quam multa laboriose pro honore temptaveris; aliquid et pro otio audendum est, aut in ista sollicitudine procurationum et deinde urbanorum officiorum senescendum in tumultu ac semper novis fluctibus, quos effugere nulla modestia, nulla vitae
Abbreviated transcription (Latin):
sit ut in extrema mergaris ac penitus retundaris tñ pͥora mõstra¬
uũt tenebras habere non potes sequetur quocũq fugeris multũ
pristiue lucis Quietem potes ueudicare sine ullius odio sine defi¬
derio et morsu anini tui Quid enĩ reluiques ꝙ inuitus relictũ
a te possis cogitare Centes quoꝵ uemio te ip̃m sequitur. sed aliꝙͣ
ex te Olim amicicia petebatur m̃c preda mutabũt testamenta de¬
tituti senes ingrabit ad illud limen salutator Non potest ꝑuo
res magno constare Estima utrũ te relinquere an aliquid ex tius
uialis utiuã quidem tibi senesce̾ contigisset intra natalia tuoꝵ me¬
dũ uec te in altũ fortuna misisset tulit te longe a conspcũ iite
salubris rapida felicitas prouĩcia et ꝓcuratio et ꝙꝙͣ ab istis pro¬
uuttitur maiora deinde te excipiant et ex aliis alia Quid exitus
erit Quid exsuectas donec desmas habere quod cupias Nũꝙͣ erit

Expanded text:
sit. Ut in extrema mergaris ac penitus recondaris, tamen priora monstrasit. Ut in extrema mergaris ac penitus recondaris, tamen priora monstrabunt. Tenebras habere non potes; sequetur, quocumque fugeris, multum pristinae lucis. Quietem potes vindicare sine ullius odio, sine desiderio aut morsu animi tui. Quid enim relinques, quod invitus relictum a te possis cogitare? Clientes ? Quorum nemo te ipsum sequitur, sed aliquid ex te. Amicitia olim petebatur, nunc praeda; mutabunt testamenta destituti senes, migrabit ad aliud limen salutator. Non potest parvo res magna constare; aestima, utrum te relinquere an aliquid ex tuis malis. Utinam quidem tibi senescere contigisset intra natalium tuorum modum, nec te in altum fortuna misisset! Tulit te longe a conspectu vitae salubris rapida felicitas, provincia et procuratio, et quicquid ab istis promittitur; maiora deinde officia te excipient et ex aliis alia. Quis exitus erit ? Quid expectas, donec desinas habere, quod cupias ? Numquam erit
Abbreviated transcription (Latin):
rursus arida et corripi. facilia scintillam quoq fouent usq in ĩcendi¬
ũ ita est im iucili Ingentis ire exitus furor est. et id
xulto quotiens epłas tuas acripio Seneca Iucilio salutem.¬
impleret me enĩ bonaspe et iami nou ꝓmittũt de te sed
cioĩbus. Si minus cripe Satis multũ tꝑis sꝑsimus incipiamus
uasa in senectute colligere Nũquid iniudiosũ est In freto uixius
moriamur in portu Neq ego suaserim tibi nomẽ ex ocio petere qd̃
nec iactare debes nec absconde̾ Nũꝙͣ enĩ usq eo te ambigam gene¬
ris hũam furore dampnato ut latebram tibi aliꝙͣ parari et oblun¬
oneui uelim id age ut ociũ tuũ nou eimieat sed appareat Deinde
iudebũt de isto quibus integra sunt et p̾ma consilia an uelint uitã
ꝑ obscurũ tnͣsmttere Tibi liberũ non est remidiũ te ꝓtulit ingenii ui¬
gor. scriptoꝵ elegancie clare et nobilis amicitie tam noticia te inua¬

Expanded text:
rursus arida et corripi facilia scintillam quoque fovent usque in incendirursus arida et corripi facilia scintillam quoque fovent usque in incendium. Ita est, mi Lucili, ingentis irae exitus furor est, et idexulto, quotiens epistulas tuas accipio. Inplent enim me bona spe et iam non promittunt de te, sed tionibus; si minus, eripe. Satis multum temporis sparsimus; incipiamus vasa in senectute colligere. Numquid invidiosum est ? In freto viximus, moriamur in portu. Neque ego suaserim tibi nomen ex otio petere, quod nec iactare debes nec abscondere. Numquam enim usque eo te abigam generis humani furore damnato, ut latebram tibi aliquam parari et oblivionem velim; id age, ut otium tuum non emineat, sed appareat. Deinde videbunt de isto, quibus integra sunt et prima consilia, an velint vitam per obscurum transmittere; tibi liberum non est. In medium te protulit ingenii vigor, scriptorum elegantia, clarae et nobiles amicitiae. Iam notitia te inva
Abbreviated transcription (Latin):
de hospos contempnere opes et te quoq dignũ finge deo Nemo aliꝰ
deo est dignus ꝙͣ qui opes contempsit quarũ possessionẽ tibi nõ i¬
terdico sed efficere uolo ut illas intrepide possideas quod uno conse¬
quens modo si te eniam siue iłlis bt̃e uicturũ ꝑsuaseris tibi siu illas
tãꝙͣ exituras semꝑ aspexeris Sed iam incipamus epłam com-¬
plicare pͥus inquis redde quod debes delegabo te ad epicurũ ab
illo fiet inieracio in modica ira gignit insanam hoc ꝙͣ uerũ
sit ncc̃e est scias cũ habueris et seruũ et ĩuuicũ in oẽs ꝑsonas
hic exardescit afft̃ũs tam ex amore nascitur ꝙͣ ex odio non minꝰ
inter seria quam inter lusus et iocos Nec inter est ex ꝙͣ magna
cansa nascatur. Ded in qualem ꝑuemiat aĩm si iguis non rẽfert
ꝙͣ magnus sed quo incidat Nam etiã maximũ solida non receperũt

Expanded text:
de, hospes, contemnere opes et te quoque dignum Finge deo. Nemo alius de, hospes, contemnere opes et te quoque dignum Finge deo. Nemo alius est deo dignus quam qui opes contempsit. Quarum possessionem tibi non interdico, sed efficere volo, ut illas intrepide possideas; quod uno consequeris modo, si te etiam sine illis beate victurum persuaseris tibi, si illas tamquam exituras semper aspexeris. Sed iam incipiamus epistulam conplicare. "Prius," inquis, "redde quod debes." Delegabo te ad Epicurum; ab illo fiet numeratio: " Inmodica ira gignit insaniam." Hoc quam verum sit, necesse est scias, cum habueris et servum et inimicum. In omnes personas hic exardescit affectus; tam ex amore nascitur quam ex odio, non minus inter seria quam inter lusus et iocos. Nec interest, ex quam magna causa nascatur, sed in qualem perveniat animum. Sic ignis non refert quam magnus, sed quo incidat. Nam etiam maximum solida non receperunt;
Abbreviated transcription (Latin):
tu ad polienũ et quidem gloriatur non toto asse pasti metrodoꝵ qui
nondũ tm̃ ꝓfec̾i̾t Toto in hoc tu uictu saturitatem puitas esse et no¬
luptatem noluptas autẽ non illa leius et fugax et subinde reficiẽ¬
da sed stabilis et certa Non enĩ iocunda res est aqua et polenta a̾
frustrũ ordeacii panis sed est sũma uotuptas posse caꝑe etiã ex hus
uoluptatem et ad id se deduxisse ꝙ eriꝑe milla fortune ũquitas pos¬
sit liberiora alimenta sunt carceris se positos ad capitale suppliciũ
non tã auguste qui occisurus est pascit quãta est amim magnuitu¬
do ad id sua sponte descendere ꝙ ne ad extrema quidem deccetis. ti¬
mendũ sit hoc est poccupare tela fortue Incipe ergo in hucili seqͥ
hoꝵ consuetudinẽ et alios dies destinare quibus secedas a tuis rebꝰ
mĩmoq te facias familiarẽ Incipe cũ pauꝑtate hab̾e̾ cõmertiũ. au¬

Expanded text:
tu ad Polyaenum. Et quidem gloriatur non toto asse se pasci, Metrodorum, qui tu ad Polyaenum. Et quidem gloriatur non toto asse se pasci, Metrodorum, qui nondum tantum profecerit, toto. In hoc tu victu saturitatem putas esse ? Et voluptas est. Voluptas autem non illa levis et fugax et subinde reficienda, sed stabilis et certa. Non enim iucunda res est aqua et polenta aut frustum hordeacei panis, sed summa voluptas est posse capere etiam ex his voluptatem et ad id se deduxisse, quod eripere nulla fortunae iniquitas possit. Liberaliora alimenta sunt carceris, sepositos ad capitale supplicium non tam anguste, qui occisurus est, pascit Quanta est animi magnitudo ad id sua sponte descendere, quod ne ad extrema quidem decretis timendum sit! Hoc est praeoccupare tela fortunae. Incipe ergo, mi Lucili, sequi horum consuetudinem et aliquos dies destina, quibus secedas a tuis rebus minimoque te facias familiarem; incipe cum paupertate habere commercium. Au
Abbreviated transcription (Latin):
tissent non est nũc quod existimes me dicere ut te moueam ad ce¬
nas et pariꝑui cellas et quidꝙͣ aliud est per quod luxuria diui¬
tiarũ tedio ludit grabatus ille uerus sit et sagũ et panis durus
at sordidus hoc triduo et quatriduo fer Interdũ pluribus diebus
ut non lusus sit sed exꝑimentũ Tu mͥͣ crede lucili exultabis dipon-¬
dio satur et intelliges ad securitatẽ non opus esse fortuna hoc
enĩ quod nccͣitati satis est debet irata Non est tamẽ quare tuuul¬
tũ tibi facere iuderaris facies enĩ ꝙ multa nilia seruoꝵ multa mi¬
lia pauꝑm faciũt Illo noĩe te suspice quod facies non coactus ꝙ
peres esse Certos habebat dies ille magister noluptatis epicurus qͥbꝰ
maligne famã extingn̾e̾t iusurus an aliꝙͣ decent ex plena et cõsum¬
mata uobuptate nel ꝙͣ deesset et an dignũ qdđ quis magno labore
pensaret hoc terte in hiis epłis ait quas scripsit carmo magistra¬

Expanded text:
cissent. Non est nunc quod existimes me dicere Timoneas cecissent. Non est nunc quod existimes me dicere Timoneas cenas et pauperum cellas, et quicquid aliud est, per quod luxuria divitiarum taedio ludit; grabatus ille verus sit et sagum et panis durus ac sordidus. Hoc triduo et quatriduo fer, interdum pluribus diebus, ut non lusus sit, sed experimentum; tunc, mihi crede, Lucili, exultabis dipondio satur et intelleges ad securitatem non opus esse fortuna; hoc enim, quod necessitati sat est, dat et irata. Non est tamen quare tu multum tibi facere videaris. Facies enim, quod multa milia servorum, multa milia pauperum faciunt; illo nomine te suspice, quod facies non coactus, quod ave pauperes esse. Certos habebat dies ille magister voluptatis Epicurus, quibus maligne famem extingueret, visurus, an aliquid deesset ex plena et consummata voluptate, vel quantum deesset et an dignum quod quis magno labore pensaret. Hoc certe in his epistulis ait, quas scripsit Charino magistra
Abbreviated transcription (Latin):
uriam trahentia nec id nec abducitur hoc multo fortius est ebrio
art uomitante ppło sicrũ ac sobriũ esse illud temperantiꝰ nõ ex̃ꝑe
se nec insignire nec misteri oĩbus et eadem sed non codem modo
facere licet enĩ luxima sine agere festũ diem ceterũ adeo michi
placet temptare aĩ tri firmitatem ut ex p̃cepto magnoꝵ uiroꝵ
tibi quod p̃cipiaui interponas aliqt dies quibus contentus aĩo¬
nĩmo aut uilissimo cibo. dura atq horrida ueste ditas tibi hoc
est quod timebatur In ip̃a securitate animꝰ ad difficilia se p̃paret
et contra iniurias fortune inter bñficia firmetur miles in mediã
pate decurrit sine ullo hoste uallũ iacit et suꝑuatuo labore lassa¬
tur ut sufficere ucͣtͣio possit quẽ in ip̃a re trepidare noluis ante
rem exteas hoc secuti sunt qui oĩbus mensibus pariꝑtatẽ inf¬
tati ꝓpe ad inopiam accesserũt ne ñꝙͣ expauescerent qd̾ sepe didi¬

Expanded text:
uriam trahentia nec it nec abducitur. Hoc multo fortius est, ebrio uriam trahentia nec it nec abducitur. Hoc multo fortius est, ebrio ac vomitante populo siccum ac sobrium esse, illud temperatius, non excerpere se nec insigniri nec misceri omnibus et eadem, sed non eodem modo, facere. Licet enim sine luxuria agere festum diem. Ceterum adeo mihi placet temptare animi tui firmitatem, ut ex praecepto magnorum virorum tibi quoque praecipiam: interponas aliquot dies, quibus contentus minimo ac vilissimo cibo, dura atque horrida veste dicas tibi: " Hoc est quod timebatur ? " In ipsa securitate animus ad difficilia se praeparet et contra iniurias fortunae inter beneficia firmetur. Miles in media pace decurrit, sine ullo hoste vallum iacit et supervacuo labore lassatur, ut sufficere necessario possit. Quem in ipsa re trepidare nolueris, ante rem exerceas. Hoc secuti sunt, qui omnibus mensibus paupertatem imitati prope ad inopiam accesserunt, ne umquam expavescerent quod saepe didi
Abbreviated transcription (Latin):
ciuitas fudat ius luxurie publice datũ est Ingenti apparatu
ionãt oĩa tamꝙͣ ꝙͣꝙͣ inter saturnalia intersit et dies rerũ agendaꝵ
adeo nichil interest ut iudeatur inͥ errasse qui dixit olim mensem
decembrẽ fuisse nũt ãnũ Si te hic haberẽ libenter tecũ conferrem
quis existimares esse faciendũ utrũ nichil ex cotdiana consuetudi¬
ne mouendũ dłn ne disside̾ uidcremur cũ publicis moribus et hi¬
lariꝰ tenandũ et exuendam togam Nam quod fieri nisi in tumul¬
tu et tristi tꝑe ciuitatis non solebat noluptatis causa ac festorũ¬
diexũ dierum uestem uuitanimꝰ Si te bñ noui arbitri partibus
functus nec ꝙ oĩa nos sinules esse piliate turbe uoluisses nec per
oĩa dissimiles nsi forte hiĩs maxĩe diebus aĩo imꝑandũ est ut
tũt uoluptatibus solus abstineat cũ in illas oĩs turba ꝓcubuit
certissimũ argunientũ firitatis sue capit si ad blanda et in lux¬

Expanded text:
vitas sudat. Ius luxuriae publicae datum est. Ingenti apparatu vitas sudat. Ius luxuriae publicae datum est. Ingenti apparatu sonant omnia, tamquam quicquam inter Saturnalia intersit et dies rerum agendarum. Adeo nihil interest, ut non videatur mihi errasse, qui dixit olim mensem Decembrem fuisse, nunc annum. Si te hic haberem, libenter tecum conferrem, quid existimares esse faciendum: utrum nihil ex cotidiana consuetudine movendum an, ne dissidere videremur cum publicis moribus, et hilarius cenandum et exuendam togam. Nam quod fieri nisi in tumultu et tristi tempore civitatis non solebat, voluptatis causa ac festorum dierum vestem mutavimus. Si te bene novi, arbitri partibus functus nec per omnia nos similes esse pilleatae turbae voluisses nec per omnia dissimiles; nisi forte his maxime diebus animo imperandum est, ut tunc voluptatibus solus abstineat, cum in illas omnis turba procubuit; certissimum enim argumentum firmitatis suae capit, si ad blanda et in lux
Abbreviated transcription (Latin):
cet Quid in longũ te ip̃e differs exspecta bñ fenoris questũ aut
exiu̾ce compendiũ aut tabulas utĩ seius cũ fieri possis statum di¬
ues fiepũtat opes sapientia quas cuicũq fetit suꝑnatuas dedit
ħad alios ꝑtinent Cn locupleribus ꝓpͥor es seculũ muta muus ha¬
bes id est oĩa aũ scło qd̾ satis est poterã hoc loco epłam clandere
uisi te male instituissem. Reges ꝑthos non p̃t quisꝙͣ salutare sũ
inune̾ tibi ualedite̾ non licet gratis Aiud istit ab epicuro muituũ
sumã multis ꝑasse diuicias non suis miserarũq fuit sed panita¬
cio nec hoc miror Ron est enĩ in rebus uiciũ sed in ip̃o aĩa Illud
quod pauꝑtatẽ nobis granẽ fecerat et diuicias granes fecit ꝙ̃ad¬
modũ nichil differt utrũ egrũ in ligneo lc̃o au in aureo colloces qu
tũq illũ tnstuleris morbũ suũ secũ transfers sic iuchl refert nitra

Expanded text:
cet: "Quid in longum ipse te differs? Expectabisne fenoris quaestum aut cet: "Quid in longum ipse te differs? Expectabisne fenoris quaestum aut ex merce conpendium aut tabulas beati senis, cum fieri possis statim dives ? Repraesentat opes sapientia, quas cuicumque fecit supervacuas, dedit." Haec ad alios pertinent; tu locupletibus propior es. Saeculum muta, nimis habes. Idenisi te male instituissem. Reges Parthorum non potest quisquam salutare sine munere; tibi valedicere non licet gratis. Quid istic ? Ab Epicuro mutuum um Multis parasse divitias non fuit miseriarum finis, sed commutatio: nec hoc miror. Non est enim in rebus vitium, sed in ipso animo. Illud quod paupertatem nobis gravem fecerat et divitias graves fecit. Quemadmodum enim nil differt, utrum egrum in lecto ligneo aut in aureo colloces. Quue illum transtuleris, morbum secum suum transferet,—sic nihil refert, utrum
Abbreviated transcription (Latin):
to ħ maius est qd̾ puuctitur ꝓpenia libertas muillius uec hoĩs uec
dei timior et quid uel esimierti ad ista uemendũ est perpessi sunt
excercitus iopiam õmi rerũ iuxerũt herbarũ radicibus et dictu
fedis tulerũt famẽ hec oĩa passi suuit pro regno quo magis ii¬
reris alieuo Dubitauit aliquis ferre pauꝑtatẽ ut aĩm furoribus
libemret non est ergo prius ad quirendũ licet ad pħiam enã sũ
uiatico ꝑuenire Ita est cũ oĩa habueris tũt habere et sapientiã uoles
hoc erit ultimũ inte instric̃tũ et ut ita dicam addicamẽtũ Au uero
suie aliquid habes iami philosophare unde enĩ scis auiam ninis
accõmodat Sed si nccͣitates ultime inciderũt iam dudũ exhiberet
enuta et molestus sibi esse desiet Si no exignũ erit et angustum
quo possit iuta prodnci id bom consulet nec ultua nctriã sollicitꝰ
aut auxius nentri et scapulis suũ reddet et occupaciones diuitũ
concursacionesq ad dinicias eũciũ securus letusq ridebit aut di¬

Expanded text:
perpetua libertas, nullius nec hominis nec dei timor. Et quidem vel esurienti ad ista veniendum est. Perpessi sunt exercitus inopiam omnium rerum, vixerunt herbarum radicibus et dictu foedis tulerunt famem. Haec omnia passi sunt pro regno, quo magis mireris, alieno. Dubitabit aliquis ferre paupertatem, ut animum furoribus liberet ? Non est ergo prius adquirendum; licet ad philosophiam etiam sine viatico pervenire. Ita est. Cum omnia habueris, tunc habere et sapientiam voles ? Haec erit ultimum vitae instrumentum et, ut ita dicam, additamentum ? Tu vero, sive aliquid habes, iam philosophare,—unde enim scis, an iam nimis accommodat. Sed si necessitates ultimae inciderunt, iamdudum exibit e vita et molestus sibi esse desinet. Si vero exiguum erit et angustum, quo possit vita produci, id boni consulet nec ultra necessaria sollicitus aut anxius ventri et scapulis suum reddet et occupationes divitum concursationesque ad divitias euntium securus laetusque ridebit ac di
Abbreviated transcription (Latin):
rideo Nremo se auarũ esse intelligit. nemo cupidũ ceti ducẽ que¬
runt nos sine duce erramꝰ / et dicimus. Non sũ ego ãbiciosus sed ne-¬
mo aliter rome posset uiu̾e nõ est sũptuosus sum. sed urbs ip̃a mag¬
nas expensas exigit. non est meũ uiciũ ꝙ iracũdus sũ ꝙ non dũ cõ¬
stitu certũ genus uite adolescencia ł facit quid nouͦ decipimꝰ nõ est
extrinsecus malũ nr̃m intra nos est/ in uisceribus ip̃is sedet et ideo dif¬
ficultu̾r ad sanitatẽ ꝑueniniꝰ quia nos egrotare nescimꝰ medicus iniꝰ
rc̃a magistrãtẽ. nemo difficulter ad naturã reducitur nͥ qui ab illa de¬
ac diligens tura non dediscitur uirtus. contraria enĩ mala in alieno
herent ideo depelli et exturbari pãt fideliter sedent que in locũ suũ ne
tes reiecte exire non possunt facilisq earũ tutela est ita ũciũ ad illas
eũdi arduũ quia hoc pͥmũ ĩbecille mentis atq egre est formidare ĩexꝑ¬

Expanded text:
i; nemo se avarum esse intellegit, nemo cupidum. Caeci tamen ducem quaerunt, nos sine duce erramus et dicimus: "Non ego ambitiosus sum, sed nemo aliter Romae potest vivere. Non ego sumptuosus sum, sed urbs ipsa magnas inpensas exigit Non est meum vitium, quod iracundus sum, quod nondum constitui certum genus vitae; adulescentia haec facit." Quid nos decipimus ? Non est extrinsecus malum nostrum; intra nos est, in visceribus ipsis sedet, et ideo difficulter ad sanitatem pervenimus, quia nos aegrotare nescimus. Si recta monstrantem. Nemo difficulter ad naturam reducitur, nisi qui ab illa de est; non dediscitur virtus. Contraria enim male in alieno haerent, ideo depelli et exturbari possunt; fideliter sedent, quae in locum suum vtes receptae exire non possunt facilisque earum tutela est, ita initium ad illas eundi arduum, quia hoc proprium inbecillae mentis atque aegrae est, formidare inexp