comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
fidei fũdamẽtũ resurrecconẽ p̾dicauit. Ita
scd̃s tẽꝑib martirũ ad eorũ tollerãciam
roborãdam eis passionẽ xp̃i p̾dicando ꝓp¬
posuit. Illic nãq pͥncipalitꝰ credit᷑ predica¬
ta resurrecc̃o ut auditores ad fidẽ resurge¬
rent. Hic passio: ut elc̃ti ĩ paciẽtia ꝑseu̾¬
arent. Sicut igitur ibi locutũ est aĩal pͥmũ
ita hic aĩal scdm̃. quia que ibi continẽtur.
pertinent ad resurreccõm. et que hic cõtinẽtur ad passi¬
onẽ. Ibi designat᷑ spĩtalis resurrecc̃o credẽ¬
ciũ. hic corꝑalis passio martirũ. Ueni et ui¬
de. In eo qd̃ illi iterũ. uem et uide dicit᷑. sp̃i¬
talis augmẽtacõ uisionis et ꝓmocio desigͣ¬
tur. Et ecce alius equs rufus. uere alius
et ab alio ualde diu̾sus. Ille albus iste ru¬
fus. In illo p̾ferebat᷑ candidꝰ pͥmitiorũ re¬
natorũ muꝰ. In isto crudeliũ pͥncipũ ex̾ci¬
tus. Ille candebat per nouitatẽ regnõnis.
Iste rubebat per effusionẽ sangͥnis. Illiꝰ

Expanded text:
fidei fundamentum resurrectionem praedicavit, ita secundus, temporibus martyrum ad eorum tolerantiam roborandam eis passionem Christi praedicando proposuit. Illic namque principaliter creditur praedicata resurrectio, ut auditores ad fidem resurgerent. Hic passio, ut electi in patientia perseverarent. Sicut igitur ibi locutum est animal primum, ita hic animal secundum, quia quae ibi continentur pertinent ad resurrectionem, et quae hic continentur ad passionem. Ibi designatur spiritualis resurrectio credentium. Hic corporalis passio martyrum. Veni, et vide. In eo quod illi iterum Veni et vide dicitur, spiritualis augmentatio visionis, et promotio designatur. Et ecce alius equus rufus. Vere alius, et ab alio valde diversus. Ille albus, iste rufus. In illo praeferebatur candidus primitivorum renatorum numerus, in isto crudelium principum exercitus. Ille candebat per novitatem regenerationis, iste rubebat per effusionem sanguinis. Illius
Abbreviated transcription (Latin):
is sacre scͥpͥture incipiẽtib iam aꝑiri: ad
sũmũ et uisibile bonũ. unde ip̃e corruit ꝑ
redemptoris grãm resurg̾c conspexit. Item
ĩuidia succe̾sus in hominẽ grauit̾ exarsit.
et contractis undiq uirib impios seculi ⁊¬
pͥncipes ip̃ius cultib deditos: electorũ ꝑse¬
tucõne patentꝰ studuit excitare. et eos ãb ĩ¬
gressu pr̃ĩe celestis tẽptauit cohibere. Dicit᷑
ergo. Et cum aꝑuisset sigillũ sodm̃: audiui
scdm̃ aĩal dicẽs ueni et inde. Equs rufus id¬
cum aꝑuisset sigillũ scd̃m. id est concͥscente
gr̃a ampliꝰ cepisset exhiberi et cõpleri ꝓmis¬
sio dĩna. et aꝑiri et mãĩfestari. qdđ p̾missũ ⁊
ꝓmissũ erat in scͥpturis. Audiui scdm̃ aĩal
dicẽs. ueni et uide. Scdm̃ al̃ in hac uisione
simile uitulo lucas extitit. qui in pͥncipio eu¬
angelii sui passionẽ xp̃i insinuauit. et scdm̃
ordinẽ in hac uisione p̾dicatorũ tp̃rib mar¬

Expanded text:
ncipientibus jam aperiri, ad summum et invisibile bonum unde ipse corruit per Redemptoris gratiam resurgere conspexit. Iterum invidia succensus in hominem graviter exarsit, et contractis undique viribus impios saeculi principes ipsius cultibus deditos in electorum persecutione patenter studuit excitare, et eos ab ingressu patriae coelestis tentavit cohibere. Dicitur ergo: Et cum aperuisset sigillum secundum, audivi secundum animal dicens: Veni et vide, et ecce cum aperuisset sigillum secundum, id est, cum, crescente gratia, amplius coepisset exhiberi et compleri promissio divina, et aperiri et manifestari quod praemissum, et promissum erat in Scripturis, audivi secundum animal dicens: Veni et vide. Secundum animal in hac visione simile vitulo, Lucas exstitit, qui in principio Evangelii sui passionem Christi insinuavit, et secundum ordinem in hac visione praedicatorum temporibus, mar
Abbreviated transcription (Latin):
sidet per naturã. Qd̃ uero dicit᷑ corona ei da¬
ta ẽe: ad hũãtatis condõm. scdm quã om̃ĩa
accepit per gr̃ãm. Et exiuit uincẽs ut uin¬
ceret. Et exiuit in p̃dc̃o equo albo. id est in
pͥmiiuorũ ełctorũ ño: nuꝑ regen̾ato. Ex¬
iuit de iudeis. iudeos d̾elmqndo. Exit
uincẽs in ip̃is. comu̾tendo quos p̾destinau̾at.
ut uinceret in genitib. In ip̃is. com̃itendoꝰ enig̾e¬
uolebat. aperc̃o ergo signalĩ: est reuelacio
unst̾ii cum exhibicõe mist̾ii promissi. Aĩal
primũ: ordo predicatoꝵ resirectõnẽ pre¬
dicanciũ. Equs albus pͥmitĩorũ electo¬
rum nũs. Sessor. xp̃s  arcus: p̃dicatõ: co¬
roua recribucõ. uł arcus malorũ damp¬
nacõ. corona bonorũ saluacõ. Uel arcus⁊
potẽcia dĩnitatis. corona głificacõ hũani¬
tatis. Sessor id est xp̃c. de iudeis iuideos re¬
liq̃ndo. Exiuit uinces. quia de ip̃is elegit
qͦs uoluit. Ut iuĩceret in gentib eligẽdo

Expanded text:
sidet per naturam. Quod vero dicitur corona ei data esse, ad humanitatis conditionem secundum quam omnia accepit per gratiam. Et exivit vincens, ut vinceret, et exivit in praedicto equo albo, id est, in primitivorum electorum numero nuper regenerato. Exivit de Judaeis Judaeos derelinquendo. Exivit vincens in ipsis convertendo quos praedestinaverat, ut vinceret in gentibus in ipsis convertendo quos evolebat. Apertio ergo signaculi est revelatio mysterii cum exhibitione promissi. Animal primum ordo praedicatorum resurrectionem praedicantium. Equus albus primitivorum electorum numerus; sessor Christus; arcus praedicatio, corona retributio; vel arcus malorum damnatio, corona bonorum salvatio; vel arcus potentia divinitatis, corona glorificatio humanitatis. Sessor, id est Christus, de Judaeis, Judaeos relinquendo, exivit vincens, quia de ipsis elegit quos voluit, ut vinceret
Abbreviated transcription (Latin):
surreccõm xp̃i exp̾ssit. et pͥmũ ordinẽ piedi¬
catorũ in p̾mitina ecc̃a designauit: in aꝑ¬
cione pͥmi sigilli in qua spĩtalis resurratõ
describitur. locutũ ꝑhibet᷑. Ita sid̃ aĩal
simile intulo per qd̃ lucas designat᷑. qui
in principio sui sermoiis typice de passio¬
ne egit. et eiusdẽ passionis xp̃i p̾dicatores

Expanded text:
i expressit, et primum ordinem praedicatorum in primitiva Ecclesia designavit, in apertione primi sigilli in qua spiritualis resurrectio describitur locutum perhibetur. Ita secundum animal simile vitulo per quod Lucas designatur, qui in principio sui sermonis typice de passione egit, et ejusdem passionis Christi praedicatores
Abbreviated transcription (Latin):
u̾ba mutit. Sagite occidũt ĩmicũ: u̾ba
p̾dicacõnis dyabolũ. Et data est coro¬
na. Qm̃adm̃ enĩ arcus designat offi¬
ciũ p̾dicatõnis: Ita corona figͣat p̾mi¬
ũ ecerne recribucõnis. in qua nulłs est
finis. Data est ei torona scdm̃ hũaĩta¬
tem quia omia possid. scdm dinitatẽ.
Ip̃e enĩ scdm̃ hũanitatẽ om̃ia accipit:
qui scdm dĩnitatẽ omia tribuit. Sed co¬
tidie ei corona dat᷑ qnͣdo in suis electis
coronat᷑. Alit̾. Ip̃e ht̃ artum: ut ma¬
los dimicando uulu̾et: coronã ut bong
głificãdo ceronet. Arcũ ht̃: quia dicet
It maledicti in ignẽ et̾nium. ¶ oronã qr dicet
Uenite bñdicti prĩs mei percipite regnũ. alit̾.¬

Expanded text:
verba mittit. Sagittae occidunt inimicum, verba praedicationis diabolum. Et data est corona. Quemadmodum enim arcus designat officium praedicationis, ita corona figurat praemium aeternae retributionis, in qua nullus est finis. Data est ei corona secundum humanitatem, quia omnia possidet secundum divinitatem. Ipse enim secundum humanitatem omnia accipit, qui secundum divinitatem omnia tribuit. Sed quotidie ei corona datur quando in suis electis coronatur. Aliter: Ipse habet arcum ut malos dimicando vulneret, coronam ut bonos glorificando coronet. Arcum habet, quia dicet: Ite, maledicti, in ignem aeternum; corona, quia dicet: Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum . Alit
Abbreviated transcription (Latin):
diat: qͣm ad alciora conscendat.
hinc etiã ꝑ salomonẽ dicit᷑. Dri¬
t᷑ sol ⁊ occidit: & ad locũ suũ re¬
uertit᷑. Ibiq renascens girat
Ergo sol ad locũ suũ reũtit᷑: uͭ
ibi renascat᷑. Ibi ꝙ renascens
paulatĩ se ad altiora eleuat. uͭ
pꝰmodũ celi ũticẽ tangat. Ori¬
t᷑ inqͥtͥ sol ce occidit : & ad lo¬
cũ suũ reu̾tit᷑. Sol orit᷑ qñ ĩu¬
tatis intelligentia cordi imspira¬
t᷑. Idẽ ꝙ sol occidit: cũ intelligñ¬
tie radiꝰ subtͣhit᷑. S post occasũ
sol ad locũ suũ reuertit᷑: ut ite¬
rũ renascat᷑. Solis huicem᷑i locꝰ:¬

Expanded text:
diat quam ad altiora conscendat. diat quam ad altiora conscendat. Hinc etiam per Salomonem dicitur: Oritur sol et occidit, et ad locum suum revertitur, ubique renascens, etc. Ergo sol ad locum suum revertitur ut ibi renascatur, indeque renascens paulatim se ad altiora elevat ut postmodum coeli verticem tangat: Oritur, inquit, sol et occidit, et ad locum suum revertitur. Sol oritur quando veritatis intelligentia cordi inspiratur, idemque sol occidit cum intellitiae radius subtrahitur. Sed post occasum sol ad locum suum revertitur ut iteru
Abbreviated transcription (Latin):
um intelligñtia cõꝑat᷑ seu õe
amissa reparat᷑.
x hoc ex̾citio crescit auri
copia ⁊ multiplicat᷑ scientia:
augm̃tat᷑ sapĩa. Ex hoc ex̾citio
cordis ocłs inundat᷑ ⁊ ingeniũ
acuit᷑ : intelligñtia dilatat᷑ Ni¬
chil recte estimat : qͥ se ip̃m ig¬
norat. Nescit ꝗͣ sub pedib su¬
is om̃is mundana gła iaceat :
qͥ conditõnis sue dignitatẽ non
pensat. Nescit omĩno nescit qͥd
de spũ angłico qͥd de spũ diui¬
no sentire debeat: qͥ spm̃ suum
pͥus non cogitat. Si ñdũ idoneꝰ es
intrare ad te ip̃m ⁊ qͦmͦ ad illari¬
manda idoneꝰ eris q̃ sunt intra ł
supͣ temet ip̃m:. Si necdũ dignꝰ
es intrare in tabernacłm pͥmũ:
qͣ fronte p̃sumis ingredi in tab̾¬
Si ñdum moliri potes gressus al¬
tos ut cũ dño ih̾u uł saltẽ cum
moyse ascendas in montẽ ex¬
celsum ÷ qͣ p̃sũptione paras uo¬
lare in celũ: Priꝰ redi adte: qmͣ
rimari p̃sumas q̃ sunt supͣ te.
Prius sol ortꝰ sui confinia irra¬

Expanded text:
um intelligentia comparatur, seu etiam amissa reparatur. Ex hoc exercitio crescit auri copia, multiplicatur scientia, augmentatur sapientia. Ex hoc exercitio cordis oculus mundatur, ingenium acuitur, intelligentia dilatatur. Nihil recte aestimat qui seipsum ignorat. Nescit quam sub pedibus suis omnis mundana gloria jaceat, qui conditionis suae dignitatem non pensat. Nescit omnino, nescit quid de spiritu angelico, quid de Spiritu divino sentire debeat qui spiritum suum prius non cogitat. Si nondum idoneus intrare ad teipsum; quomodo ad illa rimanda idoneus eris quae sunt intra, vel supra temetipsum? Si necdum dignus es intrare in tabernaculum primum, qua fronte praesumis ingredi in tabeSi nondum moliri potes gressus altos ut cum Domino Jesu, vel saltem cum Moyse ascendas in montem excelsum, qua praesumptione paras volare in coelum? Prius redi ad te quam rimari praesumas quae sunt supra te. Prius sol ortus sui confinia irra
Abbreviated transcription (Latin):
mo intelligñtia nascit᷑ : qñ a di¬
uma grã uisitat᷑. Qͥd gͦ est solẽ
ad locũ suũ redire ⁊ nͥ mentis in¬
tuitũ ad sui consid̾at̾onẽ reflec¬
t̾e ᷑. Post occasum gͦ sol ad locum
ad defectꝰ sui consid̾at̾onem mentis
ocłs reu̾berat᷑. ꝑhoc enĩ qd diuina
grã se ad tempꝰ subt̾rahit. cogit᷑ hõ
cognoscere qd̾ nichil sit: & qmͣ ꝑse
nichil possit. S post loci sui reu̾¬
sionẽ iterũ renascit᷑: qͥa ꝑ consi¬
d̾ationẽ ꝓpͥe infirmitatis amissa

Expanded text:
a nascitur, quando a divina gratia visitatur. Quid ergo est solem ad locum suum redire, nisi mentis intuitum ad sui considerationem reflectere? Post occasum ergo sol ad locum ad defectus sui considerationem mentis oculus reverberatur. Per hoc enim quod divina gratia se ad tempus subtrahit cogitur homo cognoscere quam nihil sit, et quam per se nihil possit. Sed post loci sui reversionem iterum renascitur quia per considerationem propriae infirmitatis amissa
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ aspectum arboris noticiam uͥ¬
tutis accipimꝰ cum iam quid in
singłis rebus possumus multo
studio. młto exercitio didiscerimꝰ
quid aliud qmͣ arboris nr̃i aspec¬
tum. usq ad terminos uniuerse
t̃re ꝓpalaiumꝰ: Nonne arboris sue

Expanded text:
per aspectum arboris notitiam viper aspectum arboris notitiam virtutis accipimus, cum jam quid in singulis rebus possumus multo studio, multo exercitio didicerimus, quid aliud quam arboris nostrae aspectum usque ad terminos universae terrae propalavimus? Nonne arbo
Abbreviated transcription (Latin):
quid adhuc de hac arbore
dr̃. in eo quod sequitur: aspectus illiꝰ
erat usq adtermums uniu̾se ter¬
re. Aspectus eiusmodi arboris us¬
q ad t̾minos uniu̾se t̾re porrigi¬
tur qñ nominis eius dignitatem
qui euismodi est morum simili¬
tudine ꝓpinqui. & moꝵ dissimitu¬
diine longuiqͣui pariter uerentur. auẽto¬
ritasq eius tam abonis diligitur
qm a malis timetur. Nonne illiꝰ as¬
pectus usq adterminos uniuerse
terre ꝓminebat. de quo illuis sentẽ¬
tie uieritas ꝯstabat. xp̃i bonus odor
sumus dõ. in his qui salui fiunt
& inhis qui ꝑeunt. aliis quidem
odor mortis in mortem. aliis autẽ
odor uite inuitam. Nonne & illa¬
rum arboꝵ aspectus. usq ad t̾mi¬
nos uniu̾se terre dilatabatur de
quib ueraciter dicitur. In om¬
nẽ t̾ram exunt sonus eoꝵ ce in
sines orbis terre uerba eorũ S
&e sccłm alium qͣndam sensum
arboris nr̃e aspectus innob̃met
nec in magnis nec inminmis
latet. Si enĩ ꝑ arborem uirtutem

Expanded text:
quid adhuc de hac arbore dicitur in eo quod sequitur: Aspectus illius erat usque ad terminos universae terrae. Aspectus ejusmodi arboris usque ad terminos universae terrae porrigitur, quando nominis ejus dignitatem qui ejusmodi est, morum similitudine propinqui et morum dissimilitudine longinqui pariter verentur, auctoritatesque ejus tam a bonis diligitur, quam a malis timetur. Nonne illius aspectus usque ad terminos universae terrae prominebat, de quo illius sententiae veritas constabat: Christi bonus odor sumus Deo in his qui salvi fiunt, et in his qui pereunt. Aliis quidem odor mortis in mortem, aliis autem odor vitae in vitam . Nonne et illarum arborum aspectus usque ad terminos universae terrae dilatabatur, de quibus veraciter dicitur: In omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum . Sed et secundum alium quemdam sensum arboris nostrae aspectus in nobismetinec in magnis, nec in minimis latet. Si enim per arborem virtutem,
Abbreviated transcription (Latin):
se terre ꝓpalauerat. &e uirtutis
sue exꝑientiam ꝑ omĩa iam cepat
que de se ipsa illud quod & suꝑiꝰ
iam posiumꝰ ueraciter asseuerat.
Ego enĩ didici inquib sufficiens
sim. scio humiliari. scio oe abunda¬
re. ubiq ce in omnib instructus
sum

Expanded text:
tutis suae experientiam per omnia jam coeperat, qui de seipso illud quod et superius jam posuimus veraciter asseverat. Ego enim didici in quibus sufficiens sim. Scio humiliari, scio et abundare ubique, et in omnibus instructus sum
Abbreviated transcription (Latin):
opinioni adu̾sariuidetur. In eimͦi
enĩ specłatione añqͣm animus ad
aeta redeat dñs dabit. lõ¬
giusq recedit. ⁊ inconp̃hensibi¬
litatis sue magnitudinem iusio¬
nis sue elongatione ostendit. hec
itaq duo renum gen̾a que in hac
gemina uisione ex dñica reuelati¬
one cognoscunt᷑ ad p̃dictos illos du¬
os cherubin spectare uident᷑. ħ sane
illa ⁊ digna satis matĩa. unde excudẽ¬
da ẽ angłica forma. pennataq ani¬
malia. Ex hac nob̃ mat̾ia cherubun
formamꝰ. qñ fidei nr̃e archana. que
uł ipsi ꝑ reuelationẽ didiscimꝰ. uł
a theologicis iuiris accepimꝰ assues

Expanded text:
opinioni adversari videtur. In ejusmodi opinioni adversari videtur. In ejusmodi enim speculatione antequam animus ad consueta redeat, Dominus abit, longiusque recedit, et incomprehensibilitatis suae magnitudinem visionis elongatione ostendit. Haec itaque duo rerum genera quae in hac gemina visione ex Dominica revelatione cognoscuntur, ad praedictos illos duos cherubin spectare videntur. Haec sane illa et digna satis materia unde excudenda est angelica forma, pennataque animalia. Ex hac nobis materia cherubin formamus, quando fidei nostrae arcana quae vel ipsi per revelationem didicimus, vel a th
Abbreviated transcription (Latin):
pꝰmodum ad nos reuersi nulla humana esti¬
matione comp̃hendere. uł assignare sufficimꝰ:
cognitam uisionẽ qͣs extͥnsecus reluiqͥmus
cunis tm̃ modo uelut memoriã qͣndam re¬
tinemꝰ. Quid enĩ ait scͥptura: Abiit inqͥt¬
dñs pꝰ ꝗͣ cesiauit loqui ad abraham. ⁊ ille
reu̾sus est inlocũ suũ. Uñs recedit ⁊ abrabã
reuertitur. qñ subtracta reuelationis grã
intellectualis sensus ad cõnuiẽ statum re¬
uocatur: ad pͥman itaq egressionem abra¬
ham illũ quẽ uidit. multa fatigatione
ad se intrare cumpulit. Ad scclam autem
egressionẽ pꝰ diutinam uisionem longã¬
ꝙ consabulationem om̃ino ñ rediixit. lx¬
t̾uis uisum nob̾cum in troducius.
cum teophaniam rapt im ꝑcep¬
tam ad communem intelligentiã
rõcinando pꝰmodum paululum
inclinamus. Ex t̾uis usus minime
int̾ducit᷑. qnͣ thorica reuelatio qnͣ¬
comagis uxta humanam rõnem
discutitur. eo ampliꝰ om̃i humane

Expanded text:
postmodum ad nos reversi nulla humana aestipostmodum ad nos reversi nulla humana aestimatione comprehendere, vel assignare sufficimus, cognitam visionem quasi extrinsecus relinquimus cujus tantummodo velut memoriam quamdam retinemus. Quid enim ait Scriptura? Abiit, inqcessavit loqui ad Abraham, et ille reversus est in locum suum . Dominus recedit, et Abraham revertitur, quando subtracta revelationis gratia, intellectualis sensus ad communem statum revocatur. Ad primam itaque egressionem Abraham illum quem vidit multa fatigatione ad se intrare compulit. Ad secundam autem egressionem post diutinam visionem, longamque confabulationem omnino non reduxit. Exrius visum nobiscum introducimus cum theophaniam raptim perceptam ad communem intelligentiam ratiocinando postmodum paululum inclinamus. Exterius visus minime introducitur, quando theorica revelatio quanto magis juxta humanam rationem discutitur, eo amplius omni humanae
Abbreviated transcription (Latin):
otandum itaq ꝙͣ mͦ eitra positi ui¬
sum dñm urtorsum trahius. modo
intus positi: cum exeunte eximꝰ. nam hoc qͥ
de dñi claritate ꝑm̃itis excessum cognoscitur.
qũq etiam pꝰmodum a sobria m̃te cõp̃hen¬
ditur. & sepe exeo qd̃ apid̃ nosmet ipsas sobͥ¬
irimaurur: p̃ admirationis magnitudiẽ
inm̃tis alienationem abducunur. Item et
illud uotandum quia extra positi iusum
dũm modo introducimus moco ñ introdu¬
cuus. nam ⁊abraham ad scclam egressionẽ
dum̃ reduxisse ñ legimus. Quedam namq
eiusmodi sunt. que humanam intelligen¬
tiam exceclunt.ce humana ratione inuesti¬
gari ñ possunt. ⁊ tñ uti suꝑiꝰ iam dictum est
p̃ter rõnem ñ sunt. Cum gͥ eismodi q̃libet
ꝑ m̃tis extessum discimus cognitan exterius
iusionem qͣsi nob̃cum reportamꝰ. si consona
rõni ea ip̃a pꝰ modum dep̃hendunꝰ que pͥus
ꝑ reuelationẽ didicimus. S illa que ⁊ supra
tionem .&. qͣs inextasi discunt᷑ quia eoꝵ rõnẽ

Expanded text:
otandum itaque quod modo extra positi visum Dominum introrsum trahimus, modo intus positi cum exeunte eximus. Nam hoc quod de Domini claritate per mentis excessum cognoscitur, quandoque etiam post modum a sobria mente comprehenditur, et saepe ex eo quod apud nosmetipsos sobrii rimamur, prae admirationis magnitudine in mentis alienationem abducimur. Item et illud notandum quia extra positi visum Dominum modo introducimus, modo non introducimus. Nam et Abraham ad secundam egressionem Dominum reduxisse non legimus. Quaedam namque ejusmodi sunt, quae humanam intelligentiam excedunt, et humana ratione investigari non possunt, et tamen, uti superius jam dictum est, praeter rationem non sunt. Cum igitur ejusmodi quaelibet per mentis excessum discimus, cognitam exterius visionem quasi nobiscum reportamus, si consona ratione ea ipsa postmodum deprehendimus, quae prius per revelationem dicimus. Sed illa quae et supra tionem et quasi in extasi discuntur, quia eorum rationem
Abbreviated transcription (Latin):
eremplum ẽ in pp̃o habitationis nr̃e ȩxi¬
tio ⁊ uelut in oftio dĩcum aduentum ex¬
pectare. debemus uita diuinumt docuñ¬
tum cherubin nr̃oꝵ alas expand̃e ⁊ inre¬
uelantis gr̃e occursum rapidis defid̾io
ra anua sancta ce contemplatiua
ad susceptionẽ gr̃e debeat ẽẽ parata:

Expanded text:
o habitationis nostrae exitu et velut in ostio Dominicum adventum exspectare. Debemus, juxta divinum documentum, cherubin nostrorum alas expandere, et in revelantis gratiae occursum rapidis desideriora anima sancta et contemplativa ad susceptionem gratiae debeat esse parata
Abbreviated transcription (Latin):
l p̃parm solent non audiet᷑ in cam ampliꝰ.
et lux lucerne nõ lucebit tibi amplius. et uox
sponsi et sponse et lecicia nupciarũ nõ audͥetͦ
adhuc. id est amplius in te. Nota qd̃ aliq̃ndo
de ea loquit᷑ aliqͣndo ad eam. De ea loquitur
auditores erudiẽdo: ad eam ei mala sua pre¬
dicendo et impperando siue illi condolendo.
cipes tui dabant aĩas pro terrenis. qd̃ non
est amplius tolerandũ. et adhuc alie cause
is tuis. id est ueneficis ꝑ suasiomi ibus ex

Expanded text:
parari solent, non audietur in ea amplius. Et lux lucernae non lucebit tibi amplius, et vox sponsi et sponsae, id est laetitia nuptiarum, non audietur adhuc, id est amplius in te. Nota quod aliquando de ea loquitur, aliquando ad eam: de ea loquitur auditores erudiendo; ad eam, ei mala sua praedicendo, et improperando, sive illi condolendo. cipes tui dabant animas pro terrenis, quod non est amplius tolerandum. Et adhuc aliae causae is tuis, id est, veneficis
Abbreviated transcription (Latin):
sed malorũ. et utrũq illi reputat᷑ in pec¬
catum. Si enĩ malus malũ occidat. occi¬
si nequicia occisorem nõ excusat. Ista inalłec¬
tu leuia. ideo breuitꝰ tnͣscurrimꝰ. quia ad alia
festinamꝰ: nec sp̃ualiter discutimꝰ. que max¬
ime scdm̃ litterã intlłigenda iudicam᷑. unꝰ
ergo angłs. ordo p̾dicatorũ uniu̾sus . Sub¬
lacio lapidis magni molaris redargucõ e¬
lacõnis dure. suꝑbe. iustabilis. habilonis
missio in marc ꝓphĩa et p̾dicacõ dampna¬
cionis eterne uocis ꝙtharedorũ et musico¬
rum. et aliorũ que scripta sũt ab lacõ: bo¬
norũ temporaliũ priuaco.

Expanded text:
et malorum, et utrumque illi reputabitur in peccatum. Si enim malus malum occidat, occisi nequitia occisorem non excusat. Ista omnia intellectu levia breviter transcurrimus, quia ad alia festinamus, nec spiritualiter discutimus, quae maxime secundum litteram intelligenda judicamus. Unus ergo angelus, ordo praedicatorum universus; sublatio lapidis magni molaris, redargutio elationis durae, superbae, instabilis Babylonis; missio in mare, prophetia et praedicatio damnationis aeternae; vox citharoedorum et musicorum, et aliorum quae scripta sunt ablatio bonorum temporalium et privatio.
Abbreviated transcription (Latin):
ciũ. id ẽ trãquillitas magna ex om̃i parata.
Sed quasi media hora: dicit᷑ silẽaũ fieri.
quia cito ueniet iudiciũ. aꝑcio igit᷑ .uii. si¬
gilli. maĩfestacõ sacri eloquii de hiĩs que
fient cͥca sinẽ seculi. Silẽciũ quasi media
hora pax et cͣnͣquillitas ultĩa. ¶ Eout cũc¬
ta que in hac uisione continẽtur. breniter
ad euidẽciam reuocemꝰ in fine: In pͥmo capło
egit auctor de sedente in throno et ornatu cuꝰ
Iu scdõ: de qͣtuor aĩalib. In t̾no de libro sigͣ¬
to quẽ sedẽs in throno in eius dext᷑a tenuit
et de agno qui librũ aꝑuit. In qͣrto dopri¬
mitĩs et renatis et per gr̃am ad uitã resur¬
gentib. In qͥnto de impiis ꝑsecutorib. In
sexto de ħeticis. In .uiiͦ. de ypocͥtis. In .uiiiͦ
de mrͣtirũ q̃rimoniis. et sig̃ulis stolis sibi
datis. In .ixͦ. de ꝑsecucõne antixp̃i. In decĩo
de ꝑui tẽpͥoris pace et mͣquillitate: que erit
post antixp̃m in fine mũdi. et in hiis om̃ib¬

Expanded text:
ium, id est tranquillitas magna ex omni parte parata. Sed quasi media hora dicitur silentium fieri, quia cito veniet judicium. Apertio igitur septimi sigilli, manifestatio sacri eloquii de his quae fient circa finem saeculi. Silentium quasi media hora, pax et tranquillitas ultima. Et ut cuncta quae in hac visione continentur, breviter ad evidentiam revocemus in fine: In primo capitulo egit auctor de sedente in throno et ornatu ejus. In secundo, de quatuor animalibus. In tertio, de libro signato quem sedens in throno in ejus dextera tenuit, et de Agno, qui librum aperuit. In quarto, de primitivis, et renatis et per gratiam ad vitam resurgentibus. In quinto, de impiis persecutoribus. In sexto, de haereticis. In septimo, de hypocritis. In octavo, de martyrum querimoniis, et singulis stolis sibi datis. In nono, de persecutione Antichristi. In decimo, de parvi temporis pace, et tranquillitate quae eis post Antichristum in fine mundi, et in his omnib
Abbreviated transcription (Latin):
eius iudicia sunt qr ab eqͥ¬
tatis tenore .o. iusticie rectitu
ñ recedunt. &e gradientes in
suꝑbia põt humiliare. Quid
q̃so solum hoc eum posse
dicit. de quo ueracit constat
qr om̃ia possit: S quia exꝑ¬
to credendum ẽ forte illud
p̃ omnib uoluit sensib no¬
stris imp̾mere. qd̾ maxime
expedit memorit᷑ retin̾e: Sci¬
mus autẽ qr uutium om̃is
peccati suꝑbia. Scimꝰ qui a
ante riunam exaltabitur
cor. Qui igitur morũ ruinã
tumet p̃ omnib contra suꝑbi¬
am uigilare debet. Ualet ã
maxime ad conterendam
suꝑbiam. ce ad uere humi¬
litatis custodiã. semꝑ aĩo
retinere. qr ille qui solet su¬
perbis resistere. potest cũ
uoluerit gradientes in suꝑ¬
bia humiliare. Hoc nos na¬
buc odonosor uerbo. hoc
nos docuit exemplo. quod
quomͦ uł qñ uoluerit gra¬
dientes inimꝑbia humilia¬
re possit.

Expanded text:
dicia sunt, quia ab aequitatis tenore et justitiae rectitudine non recedunt, et gradientes in superbia potest humiliare. Quid, quaeso, solum hoc eum posse dicit, de quo veraciter constat, quia omnia possit? Sed quia experto credendum est, forte illud prae omnibus voluit sensibus nostris imprimere quod maxime expedit memoriter retinere? Scimus autem quia initium omnis peccati superbia . Scimus quia ante ruinam exaltabitur cor . Qui igitur morum ruinam timet, prae omnibus contra superbiam vigilare debet. Valet autem maxime ad conterendam superbiam, et ad verae humilitatis custodiam semper animo retinere, quia ille, qui solet superbis resistere, potest cum voluerit gradientes in superbia humiliare. Hoc eos Nabuchodonosor verbo, hoc nos docuit exemplo, quod quomodo vel quando voluerit, gradientes in superbia humiliare possit.
Abbreviated transcription (Latin):
scriptum sit uinuerse uie
domini misccłia ⁊ ueritas. ñ¬
quid ⁊ illa etiam iudicia
sunt. que ab ip̃o misccłiter
fiunt: s absq contradictio¬
ne ulla. pietas illa diuna
iomib que msericorditer
impendit. eqͥtãtis metas nõ
deserit. Nos sepe cum pietate
moueniur. equitatis lunites
tnͣsgredim̃. & un eo sepe qd̃
nuisccłiam impend̾e nos cre¬
dimꝰ contra iusticiam actita

Expanded text:
um sit: Universae viae Domini misericordia et veritas , nunquid et illa etiam judicia sunt quae ab ipso misericorditer fiunt? Sed absque contradictione ulla pietas illa divina, in omnibus, quae misericorditer impendit aequitatis metas, non deserit. Nos saepe, cum pietate movemur, aequitatis limites transgredimur, et in eo saepe quod misericordiam impendere nos credimus, cont
Abbreviated transcription (Latin):
nuliare. Suꝑuis uti iam au¬
diuimꝰ benedix̃. landauit at¬
q magnificauit. hic it̾m lau¬
dat magnificat. atq głificat.
Suꝑiꝰ laudauit cum sensum
accepit. ce. q beneficiis duuimꝰ
ingratus nor fuit ad maiora
ꝓuehi meruit. nam regnum
cepto autem regno it̃m lau
possedit. Accepto bñficio lau¬
da ⁊ tu. ut merearis ad ma¬
iora ꝓficere. ꝓmotus ad sub¬
lumora. nichilominus lau¬
da ut merearis in ipsis ꝑse¬
uerare. Si uixta similitudi¬
nem nabugodonosor sensũ
tuum recepisti. si que agenda
sunt intellig̾e poriusti. lau¬
da głifica. ut qd̃ accepisti
ex reuelante gr̃a posse uitel¬
ngẽ. detur ex aspirante gr̃a
posse implere. Si uxta euusdẽ
nabugodonosor similitudinẽ
regnum tuum recepisti. si
passionib tius dñari potu¬
isti si bonos affectus in bo¬
no posse exercere accepisti. la¬
uda. magnifica. głifica ut qͥ
accepisti grãm ꝓficiendi. ac¬
cipias pariter ce̾ grãm ꝑseue¬
randi. Libent̃ gͦ lauda sũme

Expanded text:
liare . Superius, uti jam audivimus, benedixit, laudavit atque magnificavit. Hic iterum laudat, magnificat atque glorificat. Superius laudavit cum sensum accipit, et quia beneficiis divinis ingratus non fuit, ad majora provehi meruit. Nam regnum cepto autem regno, iterum lpossedit. Accepto beneficio, lauda et tu, ut merearis ad majora proficere, promotus ad sublimiora nihilominus lauda, ut merearis in ipsis perseverare. Si juxta similitudinem Nabuchodonosor sensum tuum recepisti, si quae agenda sunt intelligere potuisti, lauda, glorifica, ut quod accepisti, ex revelante gratia posse intelligere, detur ex aspirante gratia, posse implere. Si juxta ejusdem Nabuchodonosor similitudinem, regnum tuum recepisti, si passionibus tuis dominari potuisti, si bonos affectus in bono posse exercere accepisti, lauda, magnifica, glorifica, ut qui accepisti gratiam proficiendi, accipias pariter et gratiam perseverandi. Libenter ergo lauda summe
Abbreviated transcription (Latin):
cogitat. ad discretionis uidici¬
um euigilat. Dum enim ce¬
lestib uehementer utendit.
uidet quam nichil sit quicqͥd
t̾renum ⁊ transitorium ama¬
uit. Qui gͥ ad grãm discreti¬
onis anhelat. celestib incen¬
dat. ut lumen ocłorum suoꝵ
recipiat. ⁊ cũ ceꝑit dño suo
ꝓclamat ⁊ dicat. Quid enim
mͥ ẽ in celo. ⁊ ate qͥd uolur suꝑ¬

Expanded text:
cogitat, ad discretionis judicicogitat, ad discretionis judicium evigilat. Dum enim coelestibus vehementer intendit, videt quam nihil sit quidquid terrenum, et transitorium amavit. Qui igitur ad gratiam discretionis anhelat coelestibus intendat, ut lumen oculorum suorum recipiat, et cum receperit Domino suo proclamet, et dicat: Quid enim mihi est in coelo, et a te qu
Abbreviated transcription (Latin):
est ammalis. Sensus uͦ mentiᷤ
suus ẽ bominis. Sensus ani¬
malis quo ꝑcipit candicdum
ce iugrum. sensus uero suus
ẽ homuus quo discerint in¬
ter bonũ ⁊ malum. uerũ ⁊ fal¬
sum. hunc sensum cũ nabu¬
godonosor ꝑdiderunt. uł nũqͣ
habuerunt᷑. qui dicunt bonũ
malũ ⁊ malum bonum. ponẽ¬
tes amarũ indulce. ⁊ dulce in¬
amarum. potͣentes tenebras
lucem. ⁊ lucem tenebras. Hunc
sensũ ex magna parte recipi¬
unt. qui iudicanit int̾ diem ⁊
diem. plenius autem qui iudi¬
cant omnẽ diẽ. Alius inquit
apłs iudicat uiter diẽ ⁊ diem.
auus autẽ uidicat omẽm diẽ.
Suũ itaq sensum recupat. qͥ
ad discretionis uidicium qñq
eiugilat. Non autẽ dr̃ sensus
suus datus. s redditꝰ. unde ⁊ ꝯstat
qd̾ pͥus sit habitus sed amissie
Sensus itaq amissus cuiq tũc
redditur. qñ illa quam hab̾e
cõsueuert discretionis in eo
gr̃a reparatur. Sensum añt
recipit dum ocłos leuat. qͥ a

Expanded text:
est animalis. Sensus vero mentis, est animalis. Sensus vero mentis, suus est hominis. Sensus animalis quo percipit candidum et nigrum, sensus vero suus est hominis qui discernit inter bonum et malum, verum et falsum. Hunc sensum cum Nabuchodonosor perdiderunt, vel nunquam habuerunt, qui dicunt bonum malum et malum bonum, ponentes amarum dulce et dulce amarum, ponentes tenebras lucem et lucem tenebras. Hunc sensum ex magna parte recipiunt qui judicant inter diem et diem, plenius autem qui judicant omnem diem. Alius, inquit Apostolus, judicat inter diem et diem, alius autem judicat omnem diem . Suum itaque sensum recuperat, qui ad discretionis judicium quandoque evigilat. Non autem dicitur sensus suus datus, sed redditus; unde et constat quod prius sit habitus, sed amissus. Sensus itaque amissus cuique tunc redditur, quando illa quam habere consueverat discretionis in eo gratia reparatur. Sensum autem recipit dum oculos levat, quia
Abbreviated transcription (Latin):
iudicioꝵ seueritas ĩ eiꝰ ꝑcussi¬
one completur. Talium dier̃
seueritatis ammaduersio in
nusccłiam cõmutatur. Horũ
dierũ finem insua nabugo¬
donosor attͥcione accepit. qñ
eũ iam duuina miseratio res¬
pexit. Nã si ñ respiceret. nec
ip̃e qͥdẽ ocłos suos ad celum
leuaret. Ocłos ad celum leua¬
re ẽ. celestia ⁊ et̾na cogitare.
&e cura ⁊ sollicitudine scłariũ
semota sola sp̃ualla pre oc¬
culis habe. Celum respicere.
& regionem lucis p̃ ocłis ha¬
bere est u illud eternitatis
lumen intelligentie oculos
tota intentione figere. Illic
ocłos iam fixerat qui dicebat.
Cogitaui dies antiquos. & ãnos
et̃nos in mente habui. S ecce
qͥ oculos in celũ leuauit. sen¬
sum quẽ amiserat recepit. at¬
tende gͦ quã sit utile. oculos
in hunc modum ad celum
leuare. Ego inquit nabugo¬
donosor oculos meos ad celum
leuaui cr sensus meus redditꝰ
ẽ mͥ. Sensus utiq carnis. suus

Expanded text:
judiciorum severitas in ejus percussijudiciorum severitas in ejus percussione completur? Talium dierum severitatis animadversio in misericordiam commutatur. Horum dierum finem in sua Nabuchodonosor attritione accepit, quando eum jam divina miseratio respexit. Nam si non respiceret, nec ipse quidem oculos suos ad coelum levaret. Oculos ad coelum levare, est coelestia et aeterna cogitare, et cura et sollicitudine saecularium semota, sola spiritualia prae oculis habere. Coelum respicere, et regionem lucis prae oculis habere, et in illud aeternitatis lumen intelligentiae oculos tota intentione figere. Illic oculos jam fixerat, qui dicebat: Cogitavi dies antiquos, et annos aeternos in mente habui . Sed ecce qui oculos in coelum levavit, sensum quem amiserat, recepit. Attende ergo quam sit utile oculos in hunc modum ad coelum levare. Ego, inquit Nabuchodonosor, oculos meos ad coelum levavi, et sensus meus redditus est mihi. Sensus itaque carnis, suus
Abbreviated transcription (Latin):
t̃na.  regnũ eius ingenera¬
tione ⁊ gen̾ationẽ. Et om̃s ha¬
bitatores t̾re apud eum in
nichilũ ererp̾tati sunt. Ecce
it̃m resurgit. ecce ad pͥorem
ĩmo ad potiorẽ potiꝰ głam re¬
dit. qui de tam sublui intã
ꝓsundũ ruit. Quis ñ nuret᷑.
quis ñ obstupescat: Qͥs diui¬
ne pietatis uiscera digne
pensare sufficiat: Quis q̃so
quãlibae peccator de diuina
nuseratione ñ p̃sumat. & ad
sp̃e uenie ñ reuurscat: Post
sinẽ inquit dierũ. leuaui o¬
cłos meos ad celum. fuiis di¬
erum complecio diuinoꝵ ui
dicioꝵ. Si lum̃ ẽ iustitia uł
iudicia humana. cur ñ młto
magis iudicia duuna: Et e¬
ducet inqͥt qͣsi lumen iustici¬
am tuam ⁊ iudiciũ tuũ tãqͣ
meridiẽ. Si dies ĩmo meridi
magis iudicium duumun.
Iudicia dei dies sũt. qr in lu¬
mine u̾itatis. quia ĩ luce rec¬
titudinis suint. Siquidẽ ui¬
dicia dñi uera iustificata
in semet ipsa. Eiuis mͦͦ diet᷑
numerus suꝑ quemlibet
afflictũ finitur. qũ diuinoꝵ

Expanded text:
na, et regnum ejus in generatione et generationem. Et omnes habitatores terrae apud eum in nihilum reputati sunt . Ecce iterum resurgit, ecce ad priorem, imo ad potiorem potius gloriam redit, qui de tam sublimi in tam profundum ruit. Quis non miretur, quis non obstupescat? Quis divinae pietatis viscera digne pensare sufficiat? Quis, quaeso, quantumlibet peccator de divina miseratione non praesumat, et ad spem veniae non reviviscat? Post finem, inquit, dierum levavi oculos meos ad coelum. Finis dierum, completio divinorum judiciorum. Si lumen est justitia, vel judicia humana, cur non multo magis judicia divina? Et educet, inquit, quasi lumen justitiam tuam, et judicium tuum tanquam meridiem . Si dies imo meridies magis judicium divinum? Judicia Dei dies sunt, quia in lumine veritatis, quia in luce rectitudinis fiunt. Siquidem judicia Domini vera justificata in semetipsa. Ejusmodi dierum numerus super quemlibet afflictum finitur, quando divinorum
Abbreviated transcription (Latin):
mc illud consid̾atione dig¬
nũ uidet᷑: qmͣ conueni¬
statim subuingit᷑: Postqͣ. de tͥpli¬
ci contemplationis geñe mysti¬
ca descͥptione digessit: qd̾ uti
suꝑius monstratũ ẽ de reb ui¬
sibilib surgit. Qͥs enĩ nesciat
huiꝰ usibił machine tam uaria

Expanded text:
atione dignum videtur, quam convenistatim subjungitur, postquam de triplici contemplationis genere mystica descriptione digessit quod, uti superius monstratum est, de rebus visibilibus surgit. Quis enim nesciat hujus visibilis machinae tam
Abbreviated transcription (Latin):
uictimas ⁊ sacͥficia contẽpnen¬
tiͦ Sic̃ bonꝰ sic ⁊ peccator: ut ꝑ¬
iurꝰ ita ⁊ ille qͥ uerũ dice bat. Qͥsͥ
q̃so est iste rerũ ordo ĩo qͣnͣta
confusio ⁊ qd om̃ib omĩa eq̃ eue¬
niunt : qd̾ bonis bona ⁊ mala ⁊
qd̾ malis mala ⁊ bona pari sor¬
te continguntt In tm̃ enĩ huiꝰ
confusionis caligo imꝑitoiz
obtutũ obnubilat : ut dm̃
fidat. Hunic itaq fem̾ ẽẽ qͥs ne¬
get: ut antiqͥtas fortune fa¬
snũ erig̃et : altare consecretiꝰ
cĩim᷑ uona accidissent: in hiuꝰ¬
dispositõnis idẽ assignanda mi: rone¬
nꝰ fortassis laborarent. Uid̾et᷑ for¬
te diuine uisticie congruere:
ñ nͥ multis laborib ꝓbatos ad
p̾mia et̾na ꝓuehere. Nc̃ autẽ
cũ cõmunis casꝰ cõmtinit̾ om̃s in¬
uoluat: qͣntũ pritas in tanta di¬
uinoꝵ iuditioꝵ abysso huma¬
na consid̾atio fluctuat: Si eñ
tantam moꝵ diuisitatẽ diuina
iusticia ñ ignorat ⁊ cur q̃so mo¬
ribtam disparib disparia non

Expanded text:
 sacrificia contemnenti? Sicut bonus sic et peccator, ut perjurus ita et ille qui verum dicebat. Quis, quaeso, est iste rerum ordo, imo quanta confusio quod omnibus omnia aeque eveniunt, quod bonis bona et mala, quod malis mala et bona pari sorte contingunt? Intantum enim hujus confusionis caligo imperitorum obtutum obnubilat, ut Deum fidat. Hinc utique factum esse quis neget, ut antiquitas Fortunae fanum erigeret, altare consecraret?  bona accidissent, in hudispositionis ratione assignanda minus fortassis laborarent. Videretur fortae divinae justitiae congruere nonnisi multis laboribus probatos ad praemia aeterna provehere. Nunc autem cum communis casus communiter omnes involvit, quantum putas in tanta divinorum judiciorum abysso humana consideratio fluctuat? Si enim tantam morum diversitatem divina justitia non ignorat, cur, quaeso, moribus tam disparibus disparia non
Abbreviated transcription (Latin):
cientie & scientie eiꝰ conspectũ la¬
tere ualeat. qd̾ p̃destinat̃onis &
dispositionis sue cursum in tan¬
ta tot ꝑt᷑batõnũ silua nullũ un¬
ꝙͣ alicuiꝰ offensionis obstacł̾m ꝗͣ¬
tulũcũꝙ p̃pediat : qd̾ int̾ tot mu¬
tabilitatis anfractꝰ ꝑ ebͥtatis & pie¬
tatis semitas absꝙ ullo euagatio¬
nis deiuo ad destinatũ locũ ꝑcͦrat.

Expanded text:
cientiae, et scientiae ejus conspectum latere valeat, quod praedestinationis suae et dispositionis cursum in tanta tot perturbationum silva nullum unquam alicujus offensionis obstaculum quantulumcunque praepediat, quod inter tot mutabilitatis amfractus per aequitatis et pietatis semitas absque ullo evagationis devio ad destinatum locum percurrat.
Abbreviated transcription (Latin):
cuius sententie cõciuit am dic. Saru¬
tans corda ⁊ renes deus. s quid sibi
uoluit. qd̾ dic̃: Et luxcũ eo est. absq
dubio ds luxẽ ⁊ ineo tenebre ñ sunt
ulle. sur ergo ñ dic̃. qd ueratit̃ dicere
potuit. quia ds̃ lux est s ait ⁊cum eo
lux ẽ: Anforte hoc diͦcere nos uoluit.
quia ubi ipse ꝑinbabitãtẽ grãm
manserit. necessarie cognitionis lu¬
m̃ deeẽ ñ possit: Nlam lum̃ quidẽ
qd̃ ipse ẽ ꝓut ipsũ ẽ in hac utiq uita
interii uidere ñ possumꝰ. s lum̃ qd̃
cum ipso ẽ. ñ solũ ad solatium setiã
ad suffragium accipe consueuius.
Quale autẽ hoc lum̃ ẽẽ dicimꝰ. ꝑ quod:
qͥd agere. quid iutare. quid diligere qͥd
odio habere. qͥd credere uł spare debe¬
mꝰ. agnoscimus: Quał q̃so ẽ lux ista.
que nouit ꝓfunda ⁊ abscondita. ip¬
so utiq reuelante. ipso deniq inspi¬
rante qui dat sapientib sapientiam.
ce scientiam intelligentib disciplinã:

Expanded text:
Cujus sententiae concinit, qui dicit: ScruCujus sententiae concinit, qui dicit: Scrutans corda et renes Deus . Sed quid sibi voluit quod dicit, et lux cum eo est. Absque dubio Deus lux est, et in eo tenebrae non sunt ullae. Cur ergo non dicit quod veraciter dicere potuit, quia Deus lux est, sed ait, et cum eo lux est? An forte hoc docere nos voluit, quia ubi ipse per inhabitantem gratiam manserit, necessariae cognitionis lumen deesse non possit? Nam lumen quidem quod ipse est, prout ipsum est, in hac utique vita interim videre non possumus; sed lumen quod cum ipso est, non solum ad solatium, sed etiam ad suffragium accipere consuevimus. Quale autem hoc lumen esse dicimus, per quod quid agere, quid vitare, quid diligere, quid odio habere, quid credere vel sperare debemus agnoscimus? Qualis, quaeso, est lux ista quae novit profunda et abscondita, ipso utique revelante, ipso denique inspirante, qui dat sapientibus sapientiam, et scientiam intelligentibus disciplinam?
Abbreviated transcription (Latin):
rosa conscientie huamane Reuelat ꝓ¬
sunda sua ut sciamus quid deillo cre¬
dere aurd ab illo sꝑare debeamꝰ. Rene¬
lat abscondita aliena. ut sciamus qͥd
timere. quid cauere debeamꝰ. Nouit te¬
nebrosa nr̃a. ne illum aliquid latere
posse credamꝰ. ⁊ nos ipsos spe uana
decipiamꝰ. Reuelat ꝓsunda ⁊ abscon¬
dita. ⁊ nouit intenebris constituta.
Incerta ⁊ occulta sapientie manifestasti
michi. Ecce reuelatio ꝓsundoꝵ. Et alibi
orat in id ipsum. Reuela ocłos meos &
cõsid̾abo mirabilia delege tua. De abscõ¬
ditis alienis timebat. qui dicebat. fdii¬
ces me de laqueo hoc quem absconderũt
michi. ad idipsum respicit. qd̾ alias
psallit. linguis suis dolose agebant.
uenenum aspidum sub labiis eoꝵ. Nõ¬
ne absconde uolebant uenenũ qd̃ sub
lingua portabant: latebrosa nr̃a eũ
latere non posse credebat qui dicebat.
Om̃a aũt nuda ⁊ aꝑta sũt ocłis dĩ
Salomionis sententia est qs̃ solus ip̃e.

Expanded text:
rosa conscientiae humanae. Revelat prosa conscientiae humanae. Revelat profunda sua, ut sciamus quid de illo credere, quid ab illo sperare debeamus. Revelat abscondita aliena, ut sciamus quid timere, quid cavere debeamus. Novit tenebrosa nostra, ne illum aliquid latere posse credamus, et nos ipsos spe vana decipiamus. Revelat profunda et abscondita, et novit in tenebris constituta: Incerta et occulta sapientiae tuae manifestasti mihi . Ecce revelatio profundorum, et alibi orat in idipsum: Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua . De absconditis alienis timebat qui dicebat: Educes me de laqueo hoc quem absconderunt mihi . Ad idipsum respicit quod alias psallit: Linguis suis dolose agebant, venenum aspidum sub labiis eorum . Nonne abscondere volebant venenum quod sub lingua portabant? Latebrosa nostra eum latere non posse credebat, qui dicebat: Omnia autem nuda, et aperta sunt oculis Dei . Salomonis sententia est quod solus ipse
Abbreviated transcription (Latin):
altitudo sapĩe ⁊ scientie dĩ. quã incõp̃¬
hẽsibilia uidicia eius ⁊ inuestigabiles
me eiꝰ. De his tñ ipsis sublimibꝰ ⁊ ꝓfũ¬
dis reuelat utiq ꝑ sp̃m suum qͣntum
sciri oportet uł expedit nob̃. Reuelat
ergo ꝓfunda. ⁊ archana secreti sui nͦ
hec tantum. s ⁊ occulta consilii alie¬
ni que nobis aliena mͣlignitas abscõ¬
dit. ut facilius deciꝑe nos possit Au¬
disti quid de eius reuelatione optare
uł spare debeamꝰ audi ad huc quid
de eius seientia tuneamꝰ. Nouit intene¬
bris constituta. Nouit sane intima nr̃a.
&e quelibet cordis nr̃i occulta. nͨ solũ illa
que soli ipsi de nob̃ scumꝰ. ⁊ alios lat̾e uo¬
lumꝰ s ea etiam que uiconscientie nr̃e la¬
tebris ipsi penetrare ũ sufficimꝰ. Reuelat
gͦ sua. reuelat aliena. nouit nr̃a. Reue¬
lat archana sua. reuelat fraud elenta
aliena. nouit occulta nr̃a. Reuelat pro¬
sunda dispensationis sue. reuelat abs¬
condita fraudis diabolice. nouit teneb¬

Expanded text:
titudo sapientiae et scientiae Dei, quam incomprehensibilia judicia ejus, et investigabiles viae ejus! De his tamen ipsis sublimibus et profundis revelat utique per Spiritum suum quantum sciri oportet, vel expedit nobis. Revelat ergo profunda et arcana secreti sui, nec haec tantum, sed et occulta consilii alieni quae nobis aliena malignitas abscondit, ut facilius decipere nos possit. Audisti quid de ejus revelatione optare vel sperare debeamus, audi adhuc quid de ejus scientia timeamus. Novit in tenebris constituta; novit sane intima nostra et quaelibet cordis nostri occulta, nec solum illa quae soli ipsi de nobis scimus, et alios latere volumus, sed ea etiam quae in conscientiae nostrae latebris ipsi penetrare non sufficimus. Revelat ergo sua, revelat aliena, novit nostra. Revelat arcana sua, revelat fraudulenta aliena, novit occulta nostra. Revelat profunda dispensationis suae, revelat abscondita fraudis diabolicae, novit teneb
Abbreviated transcription (Latin):
carnalium desid̃ioꝵ dñatione aĩ¬
ma diu multũq opp̃ssa lib̾at᷑. In
hunc itaq modũ salutis nr̃e auc¬
tor ⁊ ꝓtetector dum uicioꝵ in nob̃ do¬
minum destruit. uirtutes uͦ meoꝵ lo¬
cum restituit tnͣsfert regna atq con¬
stituit. Et recte qͥdẽ. quia dñi ẽ regnum¬
ce ipse dñabitur gentium. Dat inquit
sapientiam sapientib ⁊ scientiã intel¬
ligentib disciplinam. Ipse reuelat ꝓfun¬
da &e abscondita. ⁊ nouit intenebris cõ¬
stituta. ⁊ lux cũ eo ẽ Nemo gͦ de suo in¬
genio p̃sumat. nemo interioꝵ uł exti¬
oꝵ sciẽtiã suis fiudiis uł m̾̃itis ascͥbat.
Ipse ẽ enĩ qui dat sapientib sapiẽtiã.
ipse eque qui dat scientiam intelligen¬
tib disciplinam. In eand̃ ꝓculdubio sen¬
tentiã ꝑgit. qui dic̃. Om̃is sapientiᷤᷤ a dũo
deo est ⁊ cum eo fuit semꝑ ⁊ est añ ipsũ.
Utriq consentit. qui ait. Omne datum

Expanded text:
carnalium desideriorum dominatione anicarnalium desideriorum dominatione anima diu multumque oppressa liberatur. In hunc itaque modum salutis nostrae auctor et protector, dum vitiorum in nobis dominium destruit, virtutes vero in eorum locum restituit, transfert regna, atque constituit. Et recte quidem, quia Domini est regnum, ipse dominabitur gentium: Dat, inquit, sapientiam sapientibus, et scientiam intelligentibus disciplinam. Ipse revelat profunda et abscondita, et novit in tenebris constituta, et lux cum eo est. Nemo ergo de suo ingenio praesumat, nemo interiorum vel exteriorum scientiam suis studiis vel meritis ascribat. Ipse est enim qui dat sapientibus sapientiam, ipse aeque qui dat scientiam intelligentibus disciplinam. In eamdem procul dubio sententiam pergit qui dicit: Omnis sapientia a Domino Deo est, et cum eo fuit semper, et est ante aevum . Utrique consentit, qui ait: Omne datum
Abbreviated transcription (Latin):
haꝵ. nc̃ illaꝵ uirtutũ. tam faccilta¬
tem ꝙͣ. oportunitatẽ pietatis sue
dispensatione administrat. Trans¬
fert regna atq cõstituit. qͣndo eũ¬
sa uicioꝵ tirãnide uirtutes regnare
facit. De his uicioꝵ. uirtutum ue
popłis. ⁊ tam de hoꝵ destructione
quam illaꝵ exaltatione mistice
scribitur: cum ꝑ ꝓpħam dicit᷑. Hi¬
neam de egypto transtulisti. eie¬
cisti gentes. & plantasti eã. uinea
plantat᷑ qñ bonũ ꝓpositũ inbona
utentione sigitur: Gentes eicum¬
tur qũ confessionis edicto ꝓfessioĩs
uoto. int̾minatur peccatus uiciis
abrenũtiatur. In eandẽ sẽtentiam
currit qd̾ alias idẽ ꝓpħa de uicioꝵ
exstirpatione uł uirtutũ plãtati¬
one canit. Ciecisti gentes ⁊ planta¬
sti eos. afflixisti popłos. ⁊ expulsi¬
sti eos. Odiosus ille uicioꝵ popłs af¬
flictionis magnitudine expellitur
cum tandẽ aliqñ tam contricione
corꝑis. quã cõpunctione cordis a

Expanded text:
harum, nunc illarum virtutum tam facultaharum, nunc illarum virtutum tam facultatem, quam opportunitatem pietatis suae dispensatione administrat. Transfert regna atque constituit, quando eversa vitiorum tyrannide virtutes regnare facit. De his vitiorum, virtutumve populis, et tam de horum destructione quam illarum exaltatione mystice scribitur, cum per Prophetam dicitur: Vineam de Aegypto transtulisti, ejecisti gentes, et plantasti eam . Vinea plantatur quando bonum propositum in bona intentione figitur. Gentes ejiciuntur, quando confessionis edicto, professionis voto interminatur peccatis, vitiis abrenuntiatur. In eamdem sententiam currit, quod alios idem Propheta de vitiorum exstirpatione, vel virtutum plantatione cavit: Ejecisti gentes, et plantasti eos, afflixisti populos, et expulisti eos . Odiosus ille vitiorum populus afflictionis magnitudine expellitur, cum tandem aliquando tam contritione corporis quam compunctione cordis a