comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
reu̾tentes singula ꝑ ordinem explanemꝰ.
Diximus quod suꝑbia aufert homini
deum. Suꝑbia namq ẽ amor ꝓprie ex¬
cellentie. quando mens bonum quod h̃t̃
singulatiter diligit .i. sine eo a quo bo¬
num accepit. Opestifera suꝑbia quid
agis: Cur suades riuulo ut se a fonte
diuidat: Cur suades radio ut se a sole
auertat: Cur. nisi ut ⁊ ille dum infun¬
di desinit. arescat. et iste dum ab illumi¬
nante se au̾titur tenebrosus fiat. ut̾q ue¬
ro dum acciꝑe cessat id quod nec dum
ht̃. continuo illud etiam ꝙ hc̃ amictat.
Hoc profecto tu agis cum doces doñ extͣ
datorem diligere. ut qui partẽ boni qd̃
ab illo datum ẽ ꝑuerse sͥ uendicat. totũ
bonum ꝙ in illo est amittat. Sicq fiat
ut nec id quod h̃t uciliter hr̃e possit.
dum illud in eo a quo ht̃. non diligit.
Sicut enĩ omne bonum ueracit̾ a deo est.
ita nullum bonum extͣ deum utiliter
hr̃i potest. Inmo uͦ ꝑ hoc id ip̃m quod

Expanded text:
revertentes, singula per ordinem explanemus. revertentes, singula per ordinem explanemus. Diximus, quod superbia aufert homini Deum: superbia namque est amor propriae excellentiae, quando mens bonum, quod habet, singulariter diligit, id est sine eo, a quo bonum accipit. O pestifera superbia quid agis? cur suades rivulo ut se a fonte dividat? cur suades radio ut se a sole avertat? cur, nisi ut et ille dum infundi desinit, arescat, et iste dum ab illuminante avertitur, tenebrosus fiat; uterque vero, dum accipere cessat, id quod necdum habet, continuo illud etiam quod habet amittat. Hoc profecto tu agis, cum doces dona extra datorem diligere, ut qui partem boni, quod ab illo datum est perverso sibi vindicat totum bonum, quod in illo est, amittat: sicque fiat ut nec id quod habet: utiliter habere possit, dum illud in eo a quo habet non diligit. Sicut enim omne bonum veraciter a Deo est, ita nullum bonum extra Deum utiliter haberi potest. Imo vero per hoc id ipsum, quod
Abbreviated transcription (Latin):
uniu̾sa mala oriuntur. Hii sunt fon¬
tes abyssi tenebrose. de quib flumina ba¬
bẏlonis exeunt et in omnẽ terram de¬
ducta. stillicidia iniquitatis diffundũt.
de quib fluminib psalmista in perso¬
na ppłi fidelis ceciit dicens. Suꝑ flu¬
mina babylonis illic sedimus ⁊ fleui¬
mus dum recordaremur syon. In salicib¬
uastatorib. et uniu̾sam nature integri¬
catem corrumpentib simulq maloꝵ õi¬
um germina ꝓducentib. qͣntum ad p̾¬
sens negotium explicandum sufficere pu¬
tamus. loquemur. Septem gͦ sunt. ⁊ ex
his tͥa hominem expoliant. Quartũ. ex¬
poliatum flagellat. quintum. flagella¬
tum eicit. Sextum. eiectum seducit sep¬
timum. eductum seruituti subicit. Suꝑ¬
bia enĩ aufert homini dm̃. Inuidia au¬
fert ei ꝓximum. Ira aufert ei se ip̃m. tͥs¬
ticia spoliatum flagellat. Auaticia fla¬
gellatum eicit. Gula eiectum seducit. lu¬
xuria seductum seruituti subicit. Nunc

Expanded text:
universa mala oriuntur. Hi sunt fonuniversa mala oriuntur. Hi sunt fontes abyssi tenebrosae, de quibus flumina Babylonis exeunt, et in omnem terram deducta stillicidia iniquitatis diffundunt. De quibus fluminibus Propheta in persona populi fidelis cecinit dicens: Super flumina Babylonis illic sedimus, et flevimus, dum recordaremur tui, Sisam naturae integritatem corrumpentibus, simulque malorum omnium germina producentibus, quantum ad praesens negotium explicandum sufficere putamus, loquemur. Septem ergo sunt, et ex his tria hominem exspoliant; quartum, exspoliatum flagellat; quintum, flagellatum ejicit; sextum, ejectum seducit; septimum, eductum servituti subjicit. Superbia enim aufert homini Deum; invidia aufert ei proximum; ira aufert ei seipsum; tristitia spoliatum flagellat; avaritia flagellatum ejicit; gula ejectum seducit; luxuria seductum servituti subjicit. Tunc
Abbreviated transcription (Latin):
di. de.no. Sexta qua dr̃. Et ne nos indu¬
bera nos a malo. Post ea tercio loco secun¬
tur .uii. dona sp̃c sancti. Primum sp̃c ti
cium sp̃c scientie. Quartũ sp̃c fortitudi¬
nis. Quintum sp̃c consilii. Sextum sp̃c¬
intellectus. Septimum sp̃c sapientie. De¬
inde quarto loco succedunt.uii. uͥtutes.
punctiꝰ siue dolor. Quarta esuries iusticie
siue desiderium bonum. Quinta mĩa.
Sexta cordis mundicia. Septima. pax.
Nouissime qͥnto loco disponunt .uii. be¬
atitudines. Prima regnum celoꝵ. Scd̾a
possessio t̾re uiuentium. Tercia consola¬
tio. Quarta iusticie sacietas. Quinta mi¬
sericordia. Sexta uisio dei. Septima fili¬
atio dei. Hec ita primo loco distingue
ut intelligas ip̃a uitia. quasi quosdam
anime languores siue uulnera int̾ioris
hominis. Ip̃m uero hominẽ quasi egro¬
tum. medicum dm. Bona sancti sp̃c an¬
tidotum. Uircutes sanitatẽ. Beatitudi¬
nes.felicitatis gaudium. Sunt gͦ .uii.
uicia capitalia siue principalia ⁊ ex hi

Expanded text:
tris; sexta, qua dicitur: Et ne nos indur: Sed libera nos a malo. Postea tertio loco sequuntur septem dona Spiritus sancti. Primum, spiritus tium, spiritus sapientiae; quartum, spiritus fortitudinis; quintum, spintellectus; septimum, spiritus sapientiae. Deinde quarto lopunctio sive dolor; quarta, esuries justitiae sive desiderium bonum, quinta, misericordia; sexta, cordis munditia; septima, pax. Novissime quinto loco disponuntur, septem beatitudines. Prima, regnum coelorum; secunda, possessio terrae viventium; tertia, consolatio; quarta, justitiae satietas; quinta, misericordia; sexta, visio Dei; septima, filiatio Dei. Hut intelligas ipsa vitia quasi quosdam animi languores, sive vulnera interioris hominis, ipsum vero hominem quasi aegrotum, medicum Deum, dona sancti Spiritus antidotum, virtutes sanitatem, beatitudines felicitatis gaudium. Sunt ergo septem vitia capitalia sive principalia, et ex his
Abbreviated transcription (Latin):
magna oꝑaris. ut excellentem bonitatem
quo possumus emulemur. ꝓpterea dimit¬
tamus debitorib nr̃is. Nos sumus cupidi
ad repetendum. nec auari ad retinendũ.
dimittimus debitorib nr̃is. dimittimꝰ
ñ solum tͥ uindictam s illis malitiam.
Tibi dimittimus uindictam ut tamen
eos puniamus. illis dimitimus malici¬
am ut ñ odiamus. ꝓpterea gͥ dimitte no.¬

Expanded text:
magna operaris, ut excellentem bonitatem magna operaris, ut excellentem bonitatem quo possumus, aemulemur. Propterea dimittimus debitoribus nostris. Non sumus cupidi ad repetendum, nec avari ad retinendum. Dimittimus debitoribus nostris; dimittimus non solum tibi vindictam, sed illis malitiam. Tibi dimittimus vindictam, ut tamen eos puniamus; illis dimittimus malitiam, ut non odiamus, Propterea igitur dimitte no
Abbreviated transcription (Latin):
conas iram. Propcerea dñe ecce uincit nos
pietas tua. qua dignatis tam benigne
tuo uire tedere ꝓpter nos. Quid enim est om¬
ne quod homo contra hominẽ facere potest
tue inuirie comꝑatum: Nam quid mag¬
num ẽ si malus malum offendit. Ubi uͦ
pietas ip̃a leditur bonitas exacerbat᷑. Hec
maior est iniquitas. ꝓpterea peccm̃ hoĩs
adu̾sus hominem non omĩno peccatum
est. qr quod malus unus in iuste agit. alt̾
malus iuste patitur. Qñ autem peccamꝰ. in
tedñe cumulatur iniquitas nr̃a qr quod
nos facimus ex malicia tu pateris sine cul¬
pa. Idrirco debita nr̃a aduersum te om¬
nino modum excedunt nec comparari po¬
cest id in quo homo ab homine offendi¬
tur culpe nr̃e in qua nr̃a suꝑbia contͣ tu¬
am pietatem dampnabili presumptione
grassatui. Tamen dñe tu gratuita benig¬
nitate maiora dimittis. ut nos prouoces
ad dimittenda minora. Nec tam̃ sic in me¬
rito. Tu enĩ magnus es nos parui. ⁊ idcirco

Expanded text:
tonas iram. Propterea, Domine, ecce vincit nos tonas iram. Propterea, Domine, ecce vincit nos pietas tua, qua dignaris tam benigne tuo juri cedere propter nos. Quid enim est omne quod homo contra hominem facere potest tuae injuriae comparatum? nam quid magnum est si malus malum offendit? Ubi vero pietas ipsa laeditur, bonitas exacerbatur, haec major est iniquitas. Propterea peccatum hominis adversus hominem, non omnino peccatum est, quia quod malus unus injuste agit, alter malus juste patitur. Quando autem peccamus in te, Domine, cumulatur iniquitas nostra, quia quod nos facimus ex malitia, tu pateris sine culpa. Idcirco debita nostra adversum te omnino modum excedunt, nec comparari potest id, in quo homo ab homine offenditur, culpae nostrae in qua nostra superbia contra tuam pietatem damnabili praesumptione grassatur. Tamen, Domine, tu gratuita benignitate majora dimittis; ut nos provoces ad dimittendum minora, nec tamen sic immerito. Tu enim magnus es, nos parvi; et idcirco
Abbreviated transcription (Latin):
dimitte sicut dimittimus nos. dimicte ut
ñ retineas ad odium. dimute ut ñ exigas
ad cormentũ. Parum est enim nob̾ non
puniri nͥ mereamur ⁊ diligi. Idcnto nos
inimicos ĩ diligimꝰ. qui om̃s inimici
tui fuimus. quam du dileximus iniqͥ¬
tatem ⁊ tuam ñ custodiuimus uolunta¬
tem. Propt̾ea dñe q timemus iustam
iram tuam confugimus ad benignã con¬
dicionem tuam. Tu enim dixisti dimute
et dimittetur uob̃. Ideo dñe tenemus
te condicione tua qua te nob̾ congratu¬
to obligare uoluisti qr uitam nr̃am ma¬
gis qͣm mortem dilexisti. Idcuro spon¬
te promisisti ꝙ nullo debito exigebaris
dimissurum te debita nr̃a. si nos ad repe¬
tendos debitores nr̃oez auari non ẽẽmus.
siderantes ñ audemus tantam negligere
pietatem. Urges enim ex omni parte ma¬
liciam nr̃am hinc gratuita bonitate qua
indulgentib spondens ueniam. Hinc debi¬
ta indignatione qua ñ indulgentib in¬

Expanded text:
dimitte, sicut dimittimus nos; dimitte, ut dimitte, sicut dimittimus nos; dimitte, ut non retineas ad odium; dimitte, ut non exigas ad tormentum. Parum est enim nobis non puniri, nisi mereamur et diligi. Idcirco nos etiam inimicos diligimus, qui omnes inimici tui fuimus, quandiu dileximus iniquitatem, et tuam non custodivimus voluntatem. Propterea, Domine, quia timemus justam iram tuam, confugimus ad benignam conditionem tuam. Tu enim dixisti: Dimitte, et dimittetur vobis . Ideo, Domine, tenemus te conditione tua, qua te nobis congratuito obligare voluisti; quia vitam nostram magis quam mortem dilexisti. Idcirco sponte promisisti ad quod nullo debito exigebaris dimissurum te debita nostra, si nos ad repetendos debitores nostros avari non essemus. siderantes; non audemus tantam negligere pietatem. Urges enim ex omni parte malitiam nostram, hinc gratuita bonitate, qua indulgentibus spondes veniam, hinc debita indignatione, qua non indulgentibus in
Abbreviated transcription (Latin):
sicut dimittimus. Nos inquit dñe tua
gr̃a largiente ꝙ nr̃m est offerimus. tu
quod tuũ est adiunge. Scimus enĩ qr
nullum bonum sine tua cooꝑatione per¬
ficitur. ideo ꝙ iam accepimus libent̾ offe¬
rimus desiderium. ut tu quem mundũ
accepimus. s desideramus. ⁊ desiderando
oramus uircutis prestes affectum. Idcir¬
co cum dicimus tͥ nos dimitimus. nõ
iactamus uircutis plenitudinem. s gratu¬
lamur pp̃ desiderii boni inchoationem.
Propterea ecce dimittimus. ꝑati sumus
dimit̾e. parati sumus indulg̾e. dimutimꝰ
ut ñ repetamus. dimittimus ut ñ succen¬
seamus. Cibi enim dñe cor loquit᷑ tibt o¬
animus confitetur. Ideo ex corde dimitri¬
mus. qr tu gratum non hr̃es quicquid
extrinsecus fieret. si ꝙ linqua dicit id eti¬
am conscientia ñ approbaret. Ideo dimit¬
timus debitorib nr̃is. Dimittimus ut ñ
requiramus ad uindictam. dimittimus
ut ñ retineamus ad maliciam. pp̃ea tu

Expanded text:
sicut dimittimus. Nos, inquit, Domine, tua sicut dimittimus. Nos, inquit, Domine, tua gratia largiente, quod nostrum est offerimus, tu quod tuum est, adjunge; scimus enim quod nullum bonum sine tua cooperatione perficitur, ideo quod jam accepimus, libenter offerimus desiderium, ut tu quem nondum accepimus, sed desideramus, et desiderando oramus, virtutis praestes affectum. Idcirco cum dicimus tibi, nos dimittimus, non jactamus virtutis plenitudinem, sed gratulamur propter desiderii boni inchoationem. Propterea ecce dimittimus, parati sumus dimittere, parati sumus indulgere. Dimittimus ut non repetamus; dimittimus, ut non succenseamus. Tibi enim, Domine, cor loquitur; tibi animus confitetur. Ideo ex corde dimittimus, quia tu gratum non haberes quidquid extrinsecus fieret, si quod lingua dicit, id etiam conscientia non approbaret. Ideo dimittimus debitoribus nostris; dimittimus, ut non requiramus ad vindictam; dimittimus, ut non retineamus ad malitiam, Propterea tu
Abbreviated transcription (Latin):
uoluntas tua fu̾i̾t ut ad illum ꝑuenia
initiũ. presta nutrim̃tum. Nam si tu de¬
seris ad quem respici almus. Itaq panẽ¬
si. ⁊ .n. di.d.n. Hec est quinta peticio q̃
contͣ uicium auaricie opponitur. Conce¬
perat enĩ sp̃u desiderium indulgendi
qui tam fideliter condicionẽ ꝓponit. di¬
mute sicut dimutimus. Nos enĩ ꝑati
sumus dimitt̾e. Ideo secure conditõem
suscipimus. Tu gr̃a tua iam corda nr̃a te¬
tigisti ut indulgentiã diligamus. Idcir¬
co sentimus bonam mĩam ⁊ cupimus
Animus namq desiderio uirtutis ꝓnus
est ad parcendum. et ꝓpterea desiderat ⁊ af¬
fectat cupiens indulgere ut indulgeatur
et sͥ. Propterea ⁊ pronũ se offert ad condi¬
cionem ñ presumptione uͥtutis. s deside¬
rio bonitatis. Hic enĩ desiderium or̃onem
mouet in quo uͥtus indulgentie concep¬
ta ẽ. ⁊ ipso conatu pietatis flagitat. ut ad¬
iuuetur ad ꝑfectionem. ꝓpterea clamat

Expanded text:
voluntas tua fuerit, ut ad illum perveniamvoluntas tua fuerit, ut ad illum perveniaminitium, praesta nutrimentum. Nam si tu deseris, ad quem respiciemus? Itaque panes nostris. Haec est quinta petitio, quae contra vitium avaritiae opponitur. Conceperat enim spiritu desiderium indulgendi qui tam fideliter conditionem proponit, dimitte sicut dimittimus. Nos enim parati sumus dimittere; ideo secure conditionem suscipimus. Tu gratia tua jam corda nostra tetigisti, ut indulgentiam diligamus. Idcirco sentimus bonam misericordiam etAnimus namque desiderio virtutis pronus est ad parcendum, et propterea desiderat et affectat cupiens indulgere, ut indulgeatur et sibi. Propterea et pronum se offert ad conditionem, non praesumptione virtutis, sed desiderio bonitatis. Hic enim desiderium orationem movet, in quo virtus indulgentiae concepta est; et ipso conatu pietatis flagitat, ut adjuvetur ad perfectionem; propterea clamat,
Abbreviated transcription (Latin):
nisi qui uł in desiderio humilitatẽ ht̃.
nec contͣ inuidiam nͥ qui saltem in affec¬
tum benignitatẽ possidet. Sic mansue¬
tudine contͣ iram. sic desiderio contra ac¬
cidiam supplicamus. contͣ auariciam
orantes indulgendi desiderio attendim̃.
contra gulam supplicantes continentie
appetitu inflammamur. Postremo nͥ
amor castitatis in desiderio eẽt nemo cõ¬
tra turpes luxurie delectationes or̃onẽ
funderet. prius gͦ excitamur ut uelimus.
postea oramus ut ampliuis possimue.
Sicut scriptum ẽ. Concupiuit anima o¬
mea desiderare iustificationes tuas in oĩ
temꝑe. Sic gͦ panem nr̃m cottidianũ co.¬
da .n.h. hodie da. Nam de pret̾ito gr̃as
agimus. de presenti supplicamus. Quom
futura eueniant. non nr̃m est querere.
s tuum est prouidere. Itaq non roga¬
mus pro crastino qui utrum nobis con¬
cessus sit ignoramus. Speramus tamen
qm̃ nec in illo nob̃ largicio tua deerit. si

Expanded text:
nisi qui vel in desiderio humilitatem habet. nisi qui vel in desiderio humilitatem habet. Nec contra invidiam, nisi qui saltem in affectu benignitatem possidet. Sic mansuetudine contra iram, sic desiderio contra acediam supplicamus; contra avaritiam orantes, indulgendi desiderio accendimur; contra gulam supplicantes, continentiae appetitu inflammamur. Postremo nisi amor castitatis in desiderio esset, nemo contra turpes luxuriae delectationes orationem funderet; prius ergo excitamur, ut velimus; postea oramus, ut amplius possimus, sicut scriptum est: Concupivit anima mea desiderare justificationes tuas in omni tempore . Sic ergo panem nostrum quotidianum da nobis hodie: da, nam de praeterito gratias agimus, de praesenti supplicamus. Quomodo futura eveniant, non nostrum est quaerere sed tuum est providere. Itaque non rogamus pro crastino; qui utrum nobis concedendus sit, ignoramus; speramus tamen, quoniam nec in illo nobis largitio tua deerit, si
Abbreviated transcription (Latin):
qñ ꝑ culpam u̾itas s relinquit᷑. ⁊ post te¬
nebras rursum redit lux qñ anima in
pecc̃o iacens ꝑ grãm uisitatur. Quando
ergo adest gr̃a dies est qi illuminatur qñ
uisitatur. Hic est hodiernus qñ refectio
queritur. qr p̾uenta ꝑ gr̃am anima ad
desiderium excitatur. Et nota ꝙ panis
sp̃alium illuminationũ refectio int̾ne
dulcedinis multiplicat᷑. Considerandum
uͦ quomodo hec peticio ꝓuicio accidie sa¬
nando supplicare dr. in qua non fastidi¬
ens s esuriens ⁊ desiderans orare memora¬
tur. S sciendum est qr nisi mens oran¬
tis prius ꝑ gr̃am ad desiderium bont
excitata eẽt. numqͣm ad ꝑsequendum
malum suum conualesceret. ⁊ idcirro eo
desiderio quo ꝑ gr̃am contͣ malum suũ
accenditur ꝓ eodem pꝰ modum malo de¬
siderio sanando orat. qi nisi aliquatenꝰ
ꝙ ꝑdidit sentiret. quod patit᷑ non dole¬
ret. Itac nec contͣ suꝑbiam orare potest.

Expanded text:
ando per culpam veritas relinquitur; et post teando per culpam veritas relinquitur; et post tenebras rursum redit lux, quando anima in peccato jacens per gratiam visitatur. Quando ergo adest gratia, dies est, quia illuminatur quando visitatur; hic hodiernus quando refectio quaeritur, quia praeventa per gratiam anima ad desiderium excitatur. Et nota quod panspiritualium illuminationum refectio internae dulcedinis multiplicatur. Considerandum vero, quomodo haec petitio pro vitio acediae sanando supplicare dicitur, in qua non fastidiens, sed esuriens et desiderans orare memoratur. Sed sciendum est, quod nisi mens orantis prius per gratiam ad desiderium boni excitata esset, nunquam ad persequendum malum suum convalesceret. Et idcirco eo desiderio, quo per gratiam contra malum suum accenditur; eodem postmodum pro malo desiderio sanando orat; quia nisi aliquatenus quod perdidit sentiret, quod patitur non doleret. Itaque nec contra superbiam orare potest,
Abbreviated transcription (Latin):
suam ne deficiat. Clamat anima. ip̃a est
esuriens ⁊ utinam esuriat. ⁊ hoc esuriat.
ꝙ cum plene ꝑit ꝑcepit amplius ñ esuri¬
at. Ergo anima esurit. Quid est esurire:
desiderare. esurit anima. desiderat anima.
Quid desiderat: panem. Quẽ panem: ue¬
ritatem. Iste est panis suus. hunc panẽ
alia creatura sumere ñ potest. nisi sola ra¬
tionalis. ꝓpterea ait panem nr̃m. adhunc
facti sumus. adhunc creati sumus. ꝓpt̾ea
inquit da qr creasti nos ut sine pane isto
est hodie: In die presenti. Intendite. Ani¬
ma rõnalis ita creata fuerat ut a u̾itate
illuminatet᷑. ⁊ lumen ip̃ius ueritatie.
in ea numqͣm obscuraretur. Si ergo ste¬
tisset in lumine u̾itatis unus illi dies eẽt.
et ille dies et̾nus eẽt non hñs hesternũ
uł crastinum. Nunc aut̃ qr a u̾itate de¬
ficit. recedit ab ea lumen ueritatis. ⁊ nõ
stat cum ea semꝑ. ꝓpt̾ea dies eius transe¬
unt: ⁊ succedunt post lumen tenebre õ¬

Expanded text:
sui ne deficiat. Clamat anima, ipsa est sui ne deficiat. Clamat anima, ipsa est esuriens, et utinam esuriat, et hoc esuriat, quod cum plene percepit, amplius non esuriat. Ergo anima esurit. Quid est esurire? desiderare. Esurit anima, desiderat anima. Quid desiderat? panem. Quem panem? veritatem. Iste est panis ejus; hunc panem alia creatura sumere non potest, nisi sola rationalis propterea ait: Panem nostrum. Ad hunc facti sumus, ad hunc creati sumus. Propterea inquit, da quia creasti nos, ut sine pane isto est, hodie? In die praesenti. Intendite, anima rationalis ita creata fuerat, ut a veritate illuminaretur et lumen ipsius veritatis in ea nunquam obscuraretur; si ergo stetisset in lumine veritatis, unus illi dies esset et ille dies aeternus esset, non habens hesternum vel crastinum. Nunc autem quia a veritate deficit, recedit ab ea lumen veritatis, et non stat cum ea semper. Propterea dies ejus transeunt et succedunt post lumen tenebrae, qu
Abbreviated transcription (Latin):
de ore d̃i. Ergo pascit u̾bum sicut pascit pa¬
nis qm̃ ipsum u̾bum est panis. Da ergo
u̾bum tuum ut reficias animas nr̃as. Qͥd
est u̾bum tuum: ueritas. mute u̾itatem tu¬
am in cor nr̃m ut refictat nos. Mitte ueri¬
tatem ⁊ cum u̾itate caritatẽ ueniat filius.
ueniat cum filio sp̃c sanctus. Ambo ue¬
niant ut refectio sit plena. Illuminet ue¬
ritas reficiat caritas. Nam ip̃a dilectio¬
no
ipsa est refectio. Panem nr̃m co. da .ii.h. ui.
p̾senti refectionem querit. dies enim ho¬
diernus presens est. sicut hesternus. p̾teritꝰ
crastinus futurus. Quere diem intus si in¬
tus refectionem agnoscis. Intus panẽ int
diem. Nam de ext̾iori pane ⁊ de exteriori die.
qͣmuis et illi a deo sint. ⁊ a deo petendi sẽt.¬
cionem melioris. Quere gͦ intus diem q̃re
intus panem. Nam si ille qui reficitur in
tus est quo reficitur. intus est qñ reficitur.
Clamat hic esuriens. ⁊ querit refectionem

Expanded text:
de ore Dei . Ergo pascit verbum, sicut pascit pade ore Dei . Ergo pascit verbum, sicut pascit panis, quoniam ipsum verbum est panis. Da ergo verbum tuum, ut reficias animas nostras. Quid est verbum tuum? veritas. Mitte veritatem tuam in cor nostrum, ut reficias nos. Mitte veritatem et cum veritate charitatem. Veniat Filius, veniat cum Filio Spiritus sanctus; ambo veniant, ut refectio sit plena, illuminet veritas, reficiat charitas. Nam ipsa dilectio, ipsa est refectio. Panem nostrum praesenti refectionem quaerit. Dies enim hodiernus praesens est, sicut hesternus praeteritus, crastinus futurus. Quaere diem intus; si intus refectionem agnoscis, intus habes panem, intus diem. Nam de exteriori pane et de exteriori die quamvis et illi a Deo sint et a Deo petendi stionem melioris. Quaere ergo intus diem, quaere intus panem. Nam si ille qui reficitur intus est, intus est quo reficitur, intus est quando reficitur. Clamat hic esuriens et quaerit refectionem
Abbreviated transcription (Latin):
quiescere. qr iam cepimus adqͥescere. Ecce ñ
resilimus ꝑ contͣdictionem aliqͣm canta¬
uimus. fiat uoluntas tua. Etce gͥ manemꝰ
ut sit hec requies nr̃a in scłm scl̃i. Manere
aut̃ non possumus nisi comedamus. da gͦ
Colligimus qͣntum sufficit. ⁊ non ampliꝰ
ñ colligimus nisi qͣntum uti possumus.
illuminationẽ prebe refectionem. Qnͣtum
illum inasti tm̃ refice. qͣntum dedisti scire
tm̃ da diligere. Nolumus ut apud nos di¬
lectio tua sine scientia excedat. qr ꝙ scł̃m
scĩam non agitur rep̾hensibile est etiam
si ex zelo iusticie oriri uideat᷑. ꝓpterea argu¬
untur qui zelum habuert̃. non scł̃m scien¬
tiam qui ultra illuminationẽ ꝓtrahere
uoluerunt refectionẽ. Nocte comedert̃ cibum
qui ñ nisi in die sumendus fu̾at. Ideo erra¬
uerunt ⁊ ebrii facti sunt. ut ñ intellig̾ent
refectio anime ẽ. Non enim in solo pane
uiuit homo. s in om̃i uerbo quod ꝓcedit

Expanded text:
quiescere, quia jam coepimus acquiescere. Ecce non quiescere, quia jam coepimus acquiescere. Ecce non resilimus per contradictionem aliquam; cantavimus, fiat voluntas tua. Ecce igitur manemus: Ut sit haec requies nostra in saeculum saeculi . Manere autem non possumus, nisi comedanius. Da ergo Colligimus quantum sufficit, et nos amplius non colligimus nisi quanto uti possumus. illuminationem, praebe refectionem. Quantum illuminasti, tantum refice; quantum dedisti scire, tantum da diligere. Nolumus ut apud nos dilectio tua sine scientia excedat, quia quod secundum scientiam non agitur , reprehensibile est, etiam si ex zelo justitiae oriri videatur; propterea arguuntur, qui zelum habuerunt non secundum scientiam; qui ultra illuminationem protrahere voluerunt refectionem. Nocte comederunt cibum, qui non nisi in die sumendus fuerat. Ideo erraverunt et ebrii facti sunt, ut non intelligerent refectio animae est. Non enim in solo pane vivit homo, sed in omni verbo, quod procedit
Abbreviated transcription (Latin):
dubitamus ut tua bona uoluntate pra¬
uas nr̃as uoluntates compͥmas ⁊ quod
male uolumꝰ nos tuaut̃ bene non uis
fieri ñ ꝑmittas. Quod ⁊ si fieret uolun
tas minus potens non eẽt nostra plus
misera eẽt. Ideo dñe fiat uoluntas tua si¬
cut in ce. ⁊ int̾. In tantum enĩ iam de
bonitate tua confidimus. ut de nob̃ plꝰ
tͥ quam nob̾ credamus. ꝓpt̾ea fiat uolun¬
tas tua. Nos enim ⁊ malum nr̃m uel¬
le possumus tu ñ potes quem nec igno¬
rantia decipit. nec malicia corrumpit. Id¬
curo dñe fiat uoluntas tua si. in ce. ⁊ in
est quarta peticio. que contͣ uicium accidie
opponitur. Hic enim pecitur panis uite ab
a te. nr̃m: qr nobis. a te oritur. Ideo tuũ.
nob̾ conceditur. ideo nr̃m. Tu es enim
t̾ra illa uiuentium de qͣ oritur panis
uite. qui confirmat cor hominis. Idcirco
o tra da panem da refect̾ionem. Pasce ha¬
bitatores. Si habitamus in te. pascamus
ex tẽ. Iam cepimus manere. iam cepimus

Expanded text:
dubitamus, ut tua bona voluntate pradubitamus, ut tua bona voluntate pravas nostras voluntates comprimas, et quod male volumus nos, tu autem bene non vis, fieri non permittas. Quod et si fieret, voluntas tua minus potens non esset; nostra plus misera esset. Ideo, Domine, fiat voluntas tua, sicut in coelo et in terra. In tantum enim jam de bonitate tua confidimus ut de nobis plus tibi quam nobis credamus, propterea fiat voluntas tua. Nos enim et malum nostrum velle possumus; tu non potes quem nec ignorantia decipit, nec malitia corrumpit. Idcirco, Domine, fiat voluntas tua, sicut in coelo et inest quarta petitio, quae contra acediae vitium opponitur. Hic enim petitur panis vitae ab a te; nostrum, quia nobis, a te oritur; ideo tuum; nobis conceditur, ideo nostrum. Tu es enim terra illa viventium, de qua oritur panis vitae, qui confirmat cor hominis . Idcirco, o terra, da panem, da refectionem, pasce habitatores. Si habitamus in te, pascamur ex te. Jam coepimus manere, jam coepimus
Abbreviated transcription (Latin):
animo t̾re inherent. ⁊ t̾ra sunt ⁊ prece¬
dunt corde quo secut᷑i sunt ⁊ corꝑe. Sic ergo
fiat uoluntas tua sicut in celo ⁊ in terra.
Ecce dñe concedimus ut fiat uoluntas
tua sicut in celo ⁊ in t̾ra. Non resistimꝰ.
ñ retinemur. ñ reluctamur. nos quidẽ
hactenus aliud facere uolumꝰ. aliud ꝑficere
cogitauimus. s consideramus mͦ qr om¬
nipotens uoluntas tua est ⁊ idcuro si nici¬
mur contͣ illam aut potestate tua contin¬
gemur. ne ꝙ male uolumus ꝑficiamus
aut pacientia tua sinemur ut ꝑeamus.
Idcirro dñe non contendimꝰ tecum. fiat
uoluntas tua. Scimus dñe qr siue uoluõi
sui nolumꝰ uoluntas tua fiet. Ideo fiat uo¬
lũtas .t. Concedimus ꝙ prohib̾e omnino
ñ possumus. Ne forte si aliud uelimus ñ
detur effectus. ⁊ dampnet᷑ affectus. Ideo
adiungimus uoluntatẽ ut remuneres
pietatẽ. q laudamus ⁊ amamus tuã po¬
testatem. Ut facias oramus ꝙ te posse ñ

Expanded text:
animo terrae inhaerent, et terra sunt, et praeceanimo terrae inhaerent, et terra sunt, et praecedunt corde, quo secuturi sunt corpore. Sic ergo, fiat voluntas tua, sicut in coelo et in terra. Ecce, Domine, concedimus, ut fiat voluntas tua, sicut in coelo et in terra. Non resistimus, non renitimur, non reluctamur; nos quidem hactenus aliud facere voluimus, aliud perficere cogitavimus; consideramus modo, quia omnipotens voluntas tua est; et idcirco si nitimur contra illam, aut potestate tua corrigemur, ne quod male volumus, perficiamus; aut patientia tua sinemur, ut percamus. Idcirco, Domine, non contendimus tecum: Fiat voluntas tua. Scimus, Domine, quia sive volumus, sive nolumus, voluntas tua fiet. Ideo Fiat voluntas tua. Concedimus quod prohibere omnino non possumus, ne forte si aliud velimus, non detur effectus et damnetur affectus. Ideo adjungimus voluntatem, ut remuneres pietatem, quia laudamus et amamus tuam potestatem; ut facias oramus, quod te posse non
Abbreviated transcription (Latin):
iusticie. Quod aut̃ ex uicio appetimus ⁊
plangendum ẽ qr oritur ⁊ cohibendum
ne ꝑficiatur. ut fiat quod scriptum est.
Non regnet pecc̃m in ur̃o mortali corpore.
Propt̾ea ut in t̾ra quoq carnis nr̃e reg¬
num pecc̃i destruatur. ⁊ regnum dei ad¬
ueniat orandum ut sicut in celo sic ⁊ in
t̾ra uoluntas euis fiat. qr tunc etiam in
t̾ra regnum eius aduenit. si motus qui
ex iusticia ñ est subiectus rõni non dña¬
tur s seruit. Cum aut̃ homo celum ani¬
me sue ⁊ t̾ram carnis sue regͥo di subie¬
cerit. tunc affectu caritatis in ant̾iora se ex¬
cedens orare debet. ut ꝙ in se gr̃a oꝑante
agitur eadem gr̃a largiente exterius com¬
pleatur. fiat uoluntas tua sicut in celo ⁊
in t̾ra. Sicut angłi in celo obediunt. sic
obediant homines in t̾ra. Et si qui in t̾ra
homines ꝑ grãm celum facti sunt ⁊ ad ce¬
lum mente subleuati sunt. ut in eis uo¬
luntas tua fiat. imitent᷑ illos qui adhuc

Expanded text:
justitiae. Quod autem ex vitio appetimus, et justitiae. Quod autem ex vitio appetimus, et plangendum est quia oritur, et cohibendum ne perficiatur, ut fiat quod scriptum est: Non regnet peccatum in vestro mortali corpore . Propterea ut in terra quoque carnis nostrae, regnum peccati destruatur et regnum Dei adveniat; orandum ut sicut in coelo, sic et in terra voluntas ejus fiat, quia tunc etiam in terra regnum ejus advenit; si motus, qui ex justitia non est, subjectus rationi non dominatur, sed servit. Cum autem homo coelum animae suae et terram carnis suae regno Dei subjecerit tunc affectu charitatis in anteriora se extendens, orare debet, ut quod in se gratia operante agitur, eadem gratia largiente exterius compleatur. Fiat voluntas tua sicut in coelo et in terra. Sicut angeli in coelo obediunt sic obediant homines in terra. Etsi qui in terra homines per gratiam coelum facti sunt et ad coelum mente sublevati sunt, ut in eis voluntas tua fiat, imitentur illos, qui adhuc
Abbreviated transcription (Latin):
entis uoluit aliud suꝑius ꝑ uidiciũ ratio¬
nis iusticiam amantis approbauit. sic nos
ꝙ in nob̾ ex uitio contͣ iusticiam d̃i mo¬
ueri cernimus. udicio rõnis cohibere de¬
bemus dicentes. dñe non nr̃a uoluntas
fiat s tua. Nostra enim uoluntas: ẽ uo¬
luntas carnis nr̃e. que sine ex infirmita¬
te nature moueat᷑ nr̃a est. qr in nob̾ siue¬
est qr portamus. illa nr̃a qr fecimus. fecimꝰ
enĩ culpam portamus nat᷑am. Ideo ꝙ mo¬
uetur ex natura. ⁊ si aliqñ cohibetur num¬
quam imputatur. In eo ꝙ̃ aut̃ quod mo¬
uetur ex culpa ⁊ reprehensibile est quo ori¬
tur. ⁊ cohibendum ẽ ne operet᷑. Idcirco aut̃
ꝙ scd̃m infirmitatem nature appetimus.
⁊ si culꝑa non sit. aliqñ tamen cohĩbere
debemus. qr cum aliud iusticia dĩ exigit
ad puniendam culpam. aliud infi̾nitas
ad fouendam nat᷑am pacienter sustin̾e de¬
biinus lesionem nature ꝓpter impletionẽ

Expanded text:
entis voluit, aliud superius per judicium ratioentis voluit, aliud superius per judicium rationis justitiam amantis, approbavit; sic nos, quod in nobis ex vitio contra justitiam Dei moveri cernimus, judicio rationis cohibere debemus, dicentes: Domine, non nostra voluntas fiat, sed tua. Nostra enim voluntas, est voluntas carnis nostrae, quae sive ex infirmitate naturae moveaturest, quia portamus; haec nostra, quia fecimus. Fecimus enim culpam, portamus naturam. Ideo quod movetur ex natura, etsi aliquando cohibetur, nunquam imputatur. In eo autem quod movetur ex culpa, et reprehensibile est quo oritur, et cohibendum est ne operetur. Idcirco autem quod secundum infirmitatem naturae appetimus, etsi culpa non sit, aliquando tamen cohibere debemus, quia cum aliud justitia Dei exigit ad puniendam culpam, aliud infirmitas ad fovendam naturam; patienter sustinere debemus laesionem naturae propter impletionem
Abbreviated transcription (Latin):
cem suum nullo impacientie siue mur¬
murationis uicio moueat᷑. Quia enĩ ag.¬
noscit se ꝑpetrasse mala ꝓhibita pacient̾
sustinet mala illata. In quib tolerandis
⁊ si caro ꝑ impacientiam murmuris ꝑ tur¬
bationem suscipit rõ tamen ꝑ consideratio¬
nem iusticie tranquilla ꝑ manens adobe¬
dientiam se componit. uoluntas quippe
sp̃c diuine uoluntati ꝑ iusticiam confur¬
mata hoc ꝙ in sua carne contͣ ueritatem
mou̾i sentit imꝓbat ⁊ ut ip̃m quoq ad cõ¬
sensum u̾itatis tranquilletur exoptat di¬
cens. fiat uolunta tua si. in ce ⁊ int̾. Hoc
tib conformata. in nlło contra d̃i uolun¬
tatem nititur. ⁊ ꝙ in contrarium moueri
sentit ꝑ uigorem eiusdem iusticie ne efflu¬
at moderatur: sicut scriptum ẽ nom mea
uoluntas s tua. Sicut enim humanitaᷤ
in homine deo scl̃m ꝓprietatem nature
mortalis qͣm portabat alius inferuis per
carnis affectum naturaliter penam fugi¬

Expanded text:
cem suum nullo impatientiae, sive murcem suum nullo impatientiae, sive murmurationis vitio moveatur. Quia enim agnoscit se perpetrasse mala prohibita, patienter sustinet mala illata. In quibus tolerandis etsi caro per impatientiam murmuris, perturbationem suscipit; ratio tamen per considerationem justitiae tranquilla permanens, ad obedientiam se componit. Voluntas quippe spiritus divinae voluntati per justitiam conformata, hoc quod in sua carne contra veritatem moveri sentit, improbat et ut ipsum quoque ad consensum veritatis tranquilletur, exoptat, dicens: Fiat voluntas tua, sicut in ctibus conformata; in nullo contra Dei voluntatem nititur, et quod in contrarium moveri; sentit, per vigorem ejusdem justitiae ne effluat, moderatur, sicut scriptum est: Non mea voluntas, sed tua fiat . Sicut enim humanitas in homine Deo secundum proprietatem naturae mortalis quam portabat, aliud inferius per carnis affectum naturaliter poenam fugi
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ finito mutabilitatis huius cursu omne
desidium eaꝵ sopita omni contradictorie
ad pacem eterne tranquillitatis componẽs.
Regnum gͦ dei est. quo int̾uis ꝑ grãm pre¬
sidens fluctuantes mentes hominũ regit.
et ad leges et̾ne iusticie sequendas ñ ui s
amore inflectit. ut sub ip̃o ꝑ deuotionem
⁊ post ip̃m ꝑ imitationem. dirigant᷑ ad
ip̃m ꝑ glorificationẽ. Sic̃ ergo in prima
peticione głam dei postulamus. sic in scd̃a
salutẽ proximi flagicamus. Illud contra
suꝑbiam hoc contͣ inuidiam. Ibi nos per
humilitatẽ suꝑiori subiecimus. hic ꝑ ca¬
ritatem proximo sociamus. Sanctificetur¬
nom̃ tuum adueniat regnum tuũ. fiat¬
uoluntas tua sicut in celo ⁊ in t̾ra. Hec ẽ
tettia pecicio que contͣ uiciun ire opponi¬
tur. Qui enim us quo uoluntati diuine an¬
nuit. ñ uult contende. s humilit̾ subicit se
dispositioni iuste. ut in eo etiam quod con¬
tra uoluntatẽ suam agitur. adu̾sus uidi¬

Expanded text:
vero finito mutabilitatis hujus cursu, omne vero finito mutabilitatis hujus cursu, omne desiderium earum sopita omni contradictione ad pacem aeternae tranquillitatis componens. Regnum ergo Dei est, quo interius per gratiam praesidens, fluctuantes mentes hominum regit et ad leges aeternae justitiae sequendas non vi, sed amore inflectit, ut sub ipso per devotionem et post ipsum per imitationem dirigantur ad ipsum per glorificationem. Sicut ergo in prima petitione gloriam Dei postulamus, sic in secunda salutem proximi flagitamus. Illud contra superbiam, hoc contra invidiam. Ibi nos per humilitatem superiori subjecimus hic per charitatem proximo sociamus. Sanctificeturnomen tuum. Adveniat regnum tuum. CAvoluntas tua, sicut in coelo et in terra. Haec est tertia petitio quae contra vitium irae opponitur. Qui enim voluntati divinae annuit; non vult contendere, sed humiliter subjicit se dispositioni justae, ut in eo etiam, quod contra voluntatem suam agitur adversus judi
Abbreviated transcription (Latin):
ergo sanctificetur nom̃ tuum. Non nob̾
inquit dñe non nob̾. s nomini tuo da
głam. Hoc est sanctificetur nom̃ tuum.¬
Sanctificatur enim cum głificatur sanc
terne salutis cõmendatur. Quid enim ẽ
regnũ dei nisi salus hominum. Non enĩ
regiiũ
hic illud xegnificatur quo cunctis deus
potestate p̾sidet. ⁊ nutu potencie sue uniu̾¬
sa ad arbitrium sue uoluntatis intorquet.
hoc enĩ regnum nec ꝑ ꝓfectum aduenit. nͨ
ꝑ defectum recedit. qr duuna potestas nec
augeri pot̃ q plena ẽ. nec minui q et̾na
est. Illud uero regnum quo piis mentib
ꝑ amorem subiectis presidet. tm̃ aduenit
qͣntum salus hominũ crescit. In quib ui¬
delicet mentib dum id ꝙ contra iusticiã
male nitebatur ad nutum diuine uolun¬
tatis ꝑ grãm aspirantẽ componitur. tunc
nimirum in eis deo aduenienti regnũ
p̾paratur. ut in ip̃is habitet nunc omnẽ
motum illaꝵ ad iusticiam dirigens. pꝰea

Expanded text:
ergo sanctificetur nomen tuum. Non nobis, ergo sanctificetur nomen tuum. Non nobis, inquit, Domine, non nobis; sed nomini tuo da gloriam . Hoc est, sanctificetur nomen tuumSanctificatur enim cum glorificatur. Sancternae salutis commendatur. Quid enim est regnum Dei, nisi salus hominum? Non enim regnum hic illud significatur, quo cunctis Deus potestate praesidet, et nutu potentiae suae universa ad arbitrium suae voluntatis intorquet. Hoc enim regnum nec per profectum advenit, nec per defectum recedit, quia divina potestas nec augeri potest, quia plena est; nec minui, quia aeterna est. Illud vero regnum, quo piis mentibus per amorem subjectis praesidet, tantum advenit, quantum salus hominum crescit. In quibus videlicet mentibus dum id quod contra justitiam male nitebatur, ad nutum divinae voluntatis per gratiam aspirantem componitur, tunc nimirum in eis Deo advenienti regnum praeparatur, ut in ipsis habitet. Nunc omnem motum illarum ad justitiam dirigens, postea
Abbreviated transcription (Latin):
men eiꝰ apud te. Collis illi sanctitatem
tuam. Collis in te qui ñ potes in se.
mitatis tue. Suꝑb enĩ es. ⁊ resistis qͣntũ po¬
tes ⁊ obfirmãs aĩam tuam ut ñ timeas
aut uerearis illum cuiꝰ ⁊ non suscipis bo¬
nitatem ñ tamen effugis potestatem. Er¬
go ora illum ut ad suam teu̾entiam cor
tuũ inclinet. ⁊ sicut illuminauit ad cog¬
nitionem sẽ excitet ad dilectionẽ ut hu¬
milieris sub potenti manu illiꝰ quati
Sic humilicate suꝑueniente suꝑbia ca¬
det. ita ut iam letus ⁊ mansuetus dco ca¬
nere incipias. dñe clamaui ad te et sa¬
nasti me. Postqͣm autem cd̾s in te sanc¬
tificau̾it. ⁊ te sanctificare fecerit nomen
sc̃m suum ñ hic sistas. Non tͥ suffici¬
at salus tua. Extende affectum caritatis.
⁊ ꝓ aliis clama ad illum. Sanctificet᷑̃
nom̃ tuum. Ab omnib sanctificetur.
et ab om̃ib glorificetur ut scd̃m nom̃
tuũ sit et laus tua usq in fines t̾re. Sic

Expanded text:
men ejus apud te. Tollis illi sanctitatem men ejus apud te. Tollis illi sanctitatem tuam, tollis in te, qui non potes in ipso. nitatis tuae: superbus enim es, et resistis quantum potes, et obfirmas animam tuam, ut non timeas, aut verearis illum; cujus etsi non suscipis bonitatem, non tamen effugis potestatem. Ergo ora illum ut ad cui reverentiam cor tuum inclinet; et sicut illuminavit ad cognitionem, sic excitet ad dilectionem, ut humilieris sub potenti manu illius , quaSic, humilitate superveniente, superbia cadet, ita ut jam laetus et mansuetus Deo canere incipias. Domine, clamavi ad te, et sanasti me . Postquam autem Deus in te sanctificaverit, et te sanctificare fecerit nomen sanctum suum; non hic sistas non tibi sufficiat salus tua. Extende affectum charitatis, et pro aliis clama ad illum, sanctificetur nomen tuum. Ab omnibus sanctificetur, et ab omnibus glorificetur, ut secundum nomen tuum, sit et laus tua usque in fines terrae . Sic
Abbreviated transcription (Latin):
eius. Ergo idem deus qui in pͥncipio ce¬
lum et t̾ram fecit. ⁊ idem ip̃e qui pꝰea
legem dedit. cuius et idem ip̃e est qui in
nouissimo adueniens gr̃am contulit.
primum creauit. postea reparauit. in
fine beatificauit. Non alus ⁊ alius
quamuis aliud et aluid. In omnib
his nominatus est tͥ deus. ⁊ ꝑ sonu¬
it nomen euis in aurib tuis. ⁊ cele¬
bris facta est apud te fama illuis. Non
te deinceps de ignauia excusare potes
Audisti nomen eiꝰ S hoc caue ne no¬
men dei tui accipias in uanum. quid
est nom̃ dei in uanum accipere: Audire
et contempn̾e. Agnoscere et ñ reu̾eri. Sci
te ⁊ ñ amare. Ergo ora ut sanctificet no¬
men eiꝰ apud te. Nam in se sanctum est
semꝑ quicqͥd de Ils illo dici pot̃ totum
sc̃m est. s tibi non ẽ. si non diligis si ñ
reuereris. Nam in tua estimatione sõs
ñ est. si tu illum sanctum ẽẽ non putas.
Si gͦ audis ⁊ despicis ñ sanctificat᷑ no¬

Expanded text:
t in viis ejus . Ergo idem Deus, qui in principio coet in viis ejus . Ergo idem Deus, qui in principio coelum et terram fecit, et idem ipse qui postea legem dedit: unus et idem ipse est, qui in novissimo adveniens, gratiam contulit. Primum creavit, postea reparavit, in fine beatificavit. Non alius et alius, quamvis aliud et aliud. In omnibus his nominatus est tibi Deus, et personuit nomen ejus in auribus tuis, et celebris facta est apud te fama illius. Non te deinceps de ignorantia excusare potes; audisti nomen ejus, sed hoc cave, ne nomen Dei tui accipias in vanum. Quid est nomen Dei in vanum accipere? Audire, et contemnere; agnoscere, et non revereri; scire, et non amare. Ergo ora ut sanctificetur nomen ejus apud te: nam in se sanctum est semper. Quidquid de illo dici potest, totum sanctum est; sed tibi non est, si non diligis, si non revereris. Nam in tua existimatione sanctus non est, si tu illum sanctum esse non putas. Si ergo audis et despicis, non sanctificatur no
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ nominatus est tͥ deus. Nomen eiꝰ ad
te usq ꝑuenit. Cecum enĩ est nomen
eiꝰ. Modo cum intrasti eccl̃iam audiuisti
scripturam clamantẽ. In principio crea¬
uit deus celum ⁊ t̾ram. Nominatus ẽ ti¬
bi deus et cognouisti qr creator omnium
ip̃e est. Audi it̾m. Quam bonus isrł ds
his qui recto sunt corde. Quomͦ bonus..
beatus cuiꝰ deus iacob adiutor eius .s.e.¬
Ergo deus qui creauit celum ⁊ t̾ram. iple
est isrł et deus iacob. Nam isrł̾ ipse est ⁊
iacob. Si ergo d̾s iacob fecit celum et
t̾ram mare ⁊ omĩa que in eis sunt. Et¬
go qui in principio fecit celum ⁊ t̾ram.
deus est isrł ⁊ deus iacob. Ibi creator
hic aduitor. Ibi magnus. hic bonus.
Quam bonus: beatus cuius deus iacob
aduitor eiꝰ. bonus ad tm̃ bonum. bonus
ad beatitudinem. Ergo summe bonus.
qr ad summum bonum bonus. S for¬
te soli isrł bonus. ⁊ solus iacob beatus cu¬
uis deus adiutor eius. Audi iterum. Bea

Expanded text:
enim nominatus est tibi Deus, nomen ejus ad enim nominatus est tibi Deus, nomen ejus ad te usque pervenit; tecum enim est nomen ejus: modo cum intrasti Ecclesiam, audivisti Scripturam clamantem: In principio creavit Deus coelum et terram . Nominatus est tibi Deus, et cognovisti quod Creator omnium ipse est. Audi iterum: Quam bonus Israel Deus iis, qui recto sunt corde . Quomodo, bonus? Beatus, cujus Deus Jacob adjutor ejus, speErgo Deus, qui creavit coelum et terram, ipse est Deus Israel et Deus Jacob: nam Israel ipse est et Jacob. Si ergo Deus Jacob fecit coelum et terram mare et omnia quae in eis sunt: ergo qui in principio fecit coelum, et terram, Deus est Israel et Deus Jacob: ibi creator, hic adjutor; ibi magnus, hic bonus. Quam bonus! Beatus, cujus Deus Jacob adjutor ejus. Bonus ad tantum bonum, bonus ad beatitudinem: ergo summe bonus, quia ad summum bonum bonus. Sed forte soli Israel bonus, et solus Jacob beatus, cujus Deus adjutor ejus. Audi iterum: Beat
Abbreviated transcription (Latin):
sanctificetur pͥmum in nob̾. postea per
nos quod ẽ nomen dei: forte cogitas
uł cogitandam putas uocem aliqͣm cum
audis nom̃ dei. Si ergo uox sanctificanda
ẽ qualis uox cogitanda ẽ que digna sit
ut sͥ singulariter usurpet sanctificationẽ
cũ multa sint nomina quib nominat᷑
deus a nob̾. sicut multis modis in notesce¬
re dignatus nob̾: An forte omnia hec no¬
mina unum nom̃ continent. quod deus
nõiatur in nob̾. hoc est unam notictam.
unam cognicionem unam fidem qua reue¬
latus ẽ nobis. ⁊ cognicitur a nob̾: Hoc ẽ
nom̃ quo nominatur ⁊ innotescit deus.
fama eius noticia eius fides eiꝰ. Sic enim
dicimus magni nominis ẽ homo ille. et
ille homo magnum nom̃ h̃t̃ in ppło.
Magni noĩs magne fame. Notus in uidea
d̾s in isrł magnum nom̃ eius. Ergo in
ip̃a noticia ip̃m est nomen. Ibi enĩ no¬
minatus uͥ notus. Quid enim petis cũ
dicis deo sanctificetur nom̃ tuum: Iam

Expanded text:
sanctificetur: primum in nobis, postea per sanctificetur: primum in nobis, postea per nos. Quod est nomen Dei? forte cogitas, vel cogitandam putas vocem aliquam, cum audis nomen Dei: si ergo vox sanctificanda est, qualis vox cogitanda est, quae digna sit, ut sibi singulariter usurpet sanctificationem? cum multa sint nomina, quibus nominatur Deus a nobis, sicut multis modis innotescere dignatus est nobis. An forte omnia haec nomina unum nomen continent, quod Deus nominatur in nobis? Hoc est unam notitiam, unam cognitionem, unam fidem, qua revelatus est nobis, et cognoscitur a nobis? Hoc est nomen, quo nominatur, et innotescit Deus: fama ejus, notitia ejus, fides ejus. Sic enim dicimus: Magni nominis est homo ille, et ille homo magnum nomen habet in populo; magni nominis, magnae famae. Notus in Judaea Deus, in Israel magnum nomen ejus . Ergo in ipsa notitia ipsum est nomen: ibi enim nominatus, ubi notus. Quid enim petis cum dicis Deo: Sanctificetur nomen tuum? Jam
Abbreviated transcription (Latin):
a malo. Propterea exaudi qr tu dixisti.
si quid petieritis in nomine meo dabit᷑
uob̾. Nos enim petimus in nõie tuo: pe¬
timus ꝙ ad honorem tuũ. petimus quod
ad salutem nr̃am. primum ꝓ te. postea ꝓ
nobis. tu enim dñs es. ⁊ idcirco iure causa
tua. primum uͥq locum hr̃e debet. ꝓpt̾ea
debitum reuerentie soluimus supplicantes
ut salus nr̃a apud clementiam tuã effica¬
tior existat. que se honori tuo eciam pro se
agens p̾ponere non cunctatur. Nicħ nr̃a
peticio afferc quod aurib tue maiestatis
debeat displicere. Nostre cõmoditati honorẽ
d̃i preponimus. salutem ꝓximi sociamus.
ne ergo repellasorõnem nr̃am quam tibi
et dĩ ⁊ proximi caritas cõmendat. In qua
ñ singulate s commune bonũ postulan¬
tes ꝓximum diligimus sicut nos ⁊ tuã
głani p̾ferentes te d̾m nr̃m supra nos.
Hec ꝓ commendatione captacionis dicta¬
sunt. Sanctificet᷑ nomen tuũ. Hec est
pͥma peticio qua petimus ut nom̃ dei

Expanded text:
a malo. Propterea exaudi, quia tu dixisti: Si quid petieritis in nomine meo, dabitur vobis . Nos enim petimus in nomine tuo, petimus quod ad honorem sit tuum, petimus quod ad salutem nostram. Primum pro te, postea pro nobis. Tu enim Dominus es, et idcirco jure causa tua primum ubique locum habere debet. Propterea debitum reverentiae solvimus supplicantes ut salus nostra apud clementiam tuam efficacior existat: quae se honori tuo etiam pro se agens postponere non cunctatur. Nihil nostra petitio affert, quod auribus tuae majestatis debeat displicere; nostrae commoditati honorem Dei praeponimus, salutem proximi sociamus. Ne ergo repellas orationem nostram, qua tibi et Dei et proximi charitas commendatur. In qua non singulare, sed commune bonum postulantes: proximum diligimus sicut nos, et tuam gloriam praeferentes, te Deum nostrum supra nos. Haec pro commendatione captationis . Sanctificetur nomen tuum. Haec est prima petitio, qua petimus ut nomen Dei
Abbreviated transcription (Latin):
infundat. Ideo dñe difficilius uincitur.
tardius extirpatur. qr nr̃is desideriis ad¬
u̾sum nos pugnat. ⁊ ad mortẽ blandien¬
te dulcedine ip̃am etiam uoluntatẽ pene¬
trat. ⁊ ut pꝰmodum toti nature dñatur
ip̃am que totum regit rõnem uiolenta
quadã pestifere diletionis ꝑsuasionem

Expanded text:
infundat. Ideo, Domine, difficilius vincitur infundat. Ideo, Domine, difficilius vincitur tardius extirpatur: quia nostris desideriis adversum nos pugnat, et ad mortem blandiente dulcedine ipsam etiam voluntatem penetrat, et ut post modum toti naturae dominetur: ipsam quae totum regit rationem violenta quadam pestiferae dilectionis persuasione
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑbia ⁊ ꝑsuasit nob̾ ut ceruicem erige¬
remus adu̾sum te. Sic recessimus a te dño.
⁊ ecce soli sine te facti sumus serui uicioꝵ
qui seruire nolumus dño omnium. Sic
ergo dñe stulticia nr̃a in uiriam tuam ul¬
ciscitur. nr̃is miserii de nob̾ uindicaris. Li¬
bera gͦ nos a malo. Ecce ad te clamamus
captiui qui te contempsimus lib̾i. Ecce qua¬
lem dñm contempsimꝰ. Ecte quali tiran¬
no seruimus. Turpitudo captiuos noe
tenet ut confundatur p̾sumptio nr̃a. Li¬
bera gͦ nos dñe a malo. Gła tua ẽ miseria
nr̃a. tales facti sumus qui te dñm omni¬
um relinquimꝰ. ecte clamamus ad te. qr
malis nr̃is docti sumus nicħ nos posse si¬
ne te. Ideo lib̾a nos tu dñe qui solus potes.
libera nos a malo. Malum est hoc dñe. ⁊
ñ est sicut cetera mala crudeluis ꝑ sequi¬
tur. profunduis nocet efficatius ledit. blã¬
ditur ut fallat. lenocinatur ut ꝑimat.
mentit᷑ dulcedinem. ut amaritudinem

Expanded text:
superbia et persuasit nobis, ut cervicem erigesuperbia et persuasit nobis, ut cervicem erigeremus adversum te; sic recessimus a te Domine, et ecce soli sine te facti sumus servi vitiorum qui servire noluimus Domino omnium; sic ergo, Domine, stultitia nostra injuriam tuam ulciscitur, nostris miseriis de nobis vindicaris libera ergo nos a malo. Ecce ad te clamamus captivi, qui te contempsimus liberi; ecce qualem Dominum contempsimus! ecce quali tyranno servivimus! Turpitudo captivos nos tenet: ut confundatur praesumptio nostra: libera ergo nos, Domine, a malo. Gloria tua est miseria nostra: tales facti sumus, qui te Dominum omnium reliquimus. Ecce clamamus ad te, quia malis nostris docti sumus nihil nos posse sine te. Ideo libera nos tu, Domine: qui solus potest, libera nos a malo: malum est hoc, Domine, et non est sicut caetera mala: crudelius persequitur, profundius nocet, efficacius laedit: blanditur, ut fallat: lenocinatur ut perimat: mentitur dulcedinem, ut amaritudinem