comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
serit. Hon qͣro rõnes eas q̃ ex coniectura pendent. ꝗͣ disputacõib huc ⁊ illuc
uitudinem nullã h̃eat. extremitatẽ & qͦsi libramẽtũ inqͦ nulla õino grossi-
ciamꝰ uirandũ. sapientẽ ne pͥmꝰ ꝙͣ archimedes eo inspectante rões õs desqͥ¬
serit. eas qͥb efficit m̃lris ꝑtib solem maiorem ẽẽ. qͣm t̾ram uiratar putas:
care. s longũ ẽ. Quero tam̃e quem sequat᷑: finge aliqu̾ẽ nc̃ fie̾i sapientẽ ñ¬
dũ ẽẽ. qͣm potissum̃ sentẽciã meliꝰ eliget aut disciplinam: Et si qͣmt̃q elig.
insipiers eliget. S sit ingenio diuino. que unũ ephisicis pittissimũ ꝓbabit.
ne plus umo pot̾i̾t. Non ꝑseqͦr qͣsciões infinitas. tãtũ depͥncipiis rer̃ eqͥb oĩa
ꝯstant uideamꝰ quem ꝓbent. Est nꝰ int̾ magnos hões sũma dissensio. fnͥ¬

Expanded text:
serit? non quaero rationes eas quae ex coniectura pendent, quae disputationibus huc et illuc serit? non quaero rationes eas quae ex coniectura pendent, quae disputationibus huc et illuc nitudinem nullam habeat, extremitatem et quasi libramentum in quo nulla omnino crassitugam ius iurandum sapientem, nec prius quam Archimedes eo inspectante rationes omnes descripserit eas quibus efficitur multis partibus solem maiorem esse quam terrain, iuraturum putas? care, sed longum est; quaero tamen quem sequatur. finge aliquem nunc fieri sapientem, nondum esse; quam potissimum sententiam melius eliget et disciplinam? etsi quamcumque eliget insipiens eliget; sed sit ingenio divino: quem unum e physicis potissimum probabit? nec plus uno poterit. Non persequor quaestiones infinitas; tantum de principiis rerum e quibus omnia constant videamus quem probet; est enim inter magnos homines summa dissensio. Prin
Abbreviated transcription (Latin):
Neq uͦ tu solus s adsuam quisq rapiet age restit̾e̾o ꝑypatetitis qͥ sibi c̃ oratoribus
cognationẽ ẽe qͥ claros uiros ase inst̾ctos dicant.r.p. sepe rexisse sustinero epi¬
cureos tot meos familiares. tam bonos tã int̾ se amantes uiros. Diodoto qͥd fa-¬
ciam stoito. que apuero audiui qͥ mecũ uiuit tot annos. qͥ habitat ap̃ ine. quẽ
cł admiror & diligo. qͥ ista achyothea contemnit: Hrã inqͥes sola uera sũt. Certe
sola si uera. Plura i uera discrepancia ẽẽ. ñ poũt. Utr gͥ nos impudẽtes qͥ
labi uolumꝰ. an illi arrogantes qͥ sͥ ꝑsuaserint scie se solo oĩa: Hon me qͥdem
inqͥt. S sapientẽ dico scire optime. nempe ista scire q̃ st᷑ nitua disciplnia. hoc
pͥmũ qͣle ẽ. aũ saprenti explicare sapientiam: S discedamꝰ a nob̾metipĩs.¬

Expanded text:
Neque vero tu solus, sed ad suam quisque rapiet. age restitero Peripateticis, qui sibi cum oratoribus Neque vero tu solus, sed ad suam quisque rapiet. age restitero Peripateticis, qui sibi cum oratoribus cognationem esse, qui claros viros a se instructos dicant rem publicam saepe rexisse, sustinuero Epicureos, tot meos familiares, tam bonos tam inter se amantes viros: Diodoto quid faciam Stoico, quem a puero audivi, qui mecum vivit tot annos, qui habitat apud me, quem et admiror et diligo, qui ista Antiochea contemnit. 'Nostra' inquies 'sola vera sunt'. Certe sola, si vera; plura enim vera discrepantia esse non possunt. utrum igitur nos inpudentes, qui labi nolumus, an illi adrogantes qui sibi persuaserint scire se solos omnia? 'Non me quidem' inquit 'sed sapientem dico scire.' Optime: nempe ista scire quae sunt in tua disciplina. hoc primum quale est, a non sapiente explicari sapientiam? Sed discedamus a nob
Abbreviated transcription (Latin):
ł qd̾ ita iudico politissinũ ⁊ acutissimũ oĩum nr̃x meniorie philoso phorum
aqͦ pͥmũ q̃or. q̃ tãd̾e̾ mͦ sit eiꝰ academia cuiꝰ. ẽẽ se ꝓfiteat᷑. Ut omittam alia ħ duo
rũ neutrũ aũ renonẽ magno oꝑe defensum ẽ. Ego tũ utrq uer̾ puto. nedico
pissimũ ẽe dicas & plenissimũ temeritat. tãtũ tͥ arroges ut ex ponas discipliuã
sapię. uaturã rer̃ õium euoluas. mores singas. fies bonoꝵ maloꝵq ꝯstituas of¬
ficia descͥhas. qͣm uitã ingrediar defimias. Atq eciã disputandi & nitelligẽdi
iudiciũ iudicas. te & artisitiũ traditurũ ꝑficies ut ego ista ininumerabilia ꝯplec¬
tens nusꝙͣ laber. inth opiner: Que tandẽ ea ẽ disciplnnia ad qͣm me deducas si
ab sac abstͣxeris. Uereor. ne sub arrogant̾ fatias si dixis tuã Ac qͥ ita dicas inte est

Expanded text:
vel quod ita iudico, politissimum et acutissimum omnium nostrae memoriae philosophorum. vel quod ita iudico, politissimum et acutissimum omnium nostrae memoriae philosophorum. A quo primum quaero, quo tandem modo sit eius Academiae cuius esse se profiteatur. ut omittam alia, haec rum neutrum ante Zenonem magno opere defensum est; ego tamen utrumque verum puto, nec dico rpissimum esse dicas et plenissimum temeritatis, tantum tibi adroges ut exponas disciplinam sapientiae, naturam rerum omnium evolvas, mores fingas, fines bonorum malorumque constituas, officia describas, quam vitam ingrediar definias, idem- que etiam disputandi et intellegendi iudicium dicas te et artificium traditurum — perficies ut ego ista innumerabilia conplectens nusquam labar nihil opiner? quae tandem ea est disciplina ad quam me deducas si ab hac abstraxeris? vereor ne subadroganter facias si dixeris tuam; atqui ita dicas necesse est.
Abbreviated transcription (Latin):
cipi et id signũ nullũ hemꝰ. At mͥ uideor ninis ecã ñt ag̾e ieiune. Cũ sit n cã
pꝰ mqͦ exultare possit or̃o. cur eani tautas inangustias & stoitoꝵ dunieta ꝯpel¬
q ad her̾e illã maguã accessioñe qͦmͦ impͥmi ñ poss afalso. cũ simplici hoĩe sini¬
plicit̾ agerem. nec magnoꝑe ꝯtenderem. Atq ecĩa si cũ ego nich dicem̾ posse
ꝯpĩidi.dice̾t ilse sapientẽ int̾dũ opinari. ñ repugnarẽ p̃sertun ne carueade
qͥdem huic loco ualde repugnãte. Nũc qͥd fate possũ. Quero eñi qͥd sit qd̾ ꝯ¬
p̾hendi possit. Respondet mͥ. ñ aristoteles aut theofrastꝰ nͨ xenotrates. qd̾ ut
polemo.s mͥ mi ẽ tale uer̃ qͣle falsũ ẽẽ ñ possit. nicħ eiꝰmo inuenio Itaq ĩtog¬
ni cõe mir̃ assẽciar idẽ.opĩabor ħ mͥ & ꝑypatetici & uetꝰ acadenia concedit.
os negat Antiochꝰ ĩpͥmis qͥ me ualde mouet uł qd̾ amaui hoiẽm sit ille me.

Expanded text:
cipiendi signum nullum habemus. Ac mihi videor nimis etiam nunc agere ieiune. cum sit enim campus in quo exultare possit oratio, cur eam tantas in angustias et Stoicorum dumeta compelque adhaerere illam magnam accessionem 'quo modo inprimi non posset a falso', cum simplici homine simpliciter agerem nec magno opere contenderem atque etiam si, cum ego nihil dicerem posse conprendi, diceret ille sapientem interdum opinari, non repugnarem, praesertim ne Carneade quidem huic loco valde repugnante. Nunc quid facere possum? quaero enim quid sit quod conprendi possit. respondet mihi non Aristoteles aut Theophrastus, ne Xenocrates quidem aut Polemo, sed hi minores, tale verum quale falsum esse non possit. nihil eius Academia concedit, vos negatis, Antiochus in primis. qui me valde movet, vel quod amavi hominem sicut ille me,
Abbreviated transcription (Latin):
plane his ocuł ñ ẽẽ ꝯtentũ. Dicit me at ͦ uid̾e ꝗͣ ullos pisces portasse. qͥ neꝙ
uidẽt᷑ a nob̾⁊ nũc qͥdẽ sub ocuł sũt neq ip̃i nos suspice̾ poũt. Ergo ut ilł
aqua sic nob̾ aer crassꝰ offendit᷑. Ac ãpliꝰ ñ deside̾amꝰ: Qd talpã nũ desi¬
derare lumĩe putas. Neq tam q̃rerer cũ deo qͥ parũ lõge ꝙͣ qd̾ falsũ uidet
Cides ne auem illan: Stare nob̾ uidet᷑ at his qͥn nã st̃ mouei ħ uilla. Quere

Expanded text:
plane his oculis non esse contentum. dicit me acrius videre quam illos pisces fortasse, qui neque plane his oculis non esse contentum. dicit me acrius videre quam illos pisces fortasse, qui neque videntur a nobis et nunc quidem sub oculis sunt neque ipsi nos suspicere possunt; ergo ut illis aqua sic nobis aer crassus offunditur. 'At amplius non desideramus.' Quid talpam num desiderare lumen putas? Neque tam quererer cum deo quod parum longe quam quod falsum viderem. videsne navem illam: stare
Abbreviated transcription (Latin):
ne p̃terea diximꝰ. Maneant illa oĩa. lacerat ista causa ueratis uos ẽe. selꝰ dicͥ¬
git᷑ sẽꝑ auctorẽ hẽs eũ qͥ magͦ suo ꝑiculo causam agat. Eonrẽ dimittit
epicurꝰ si unꝰ sensꝰ semel inuita mentitꝰ sit. nulli unqͣ ẽẽ credendũ. hꝰ est
uer̃ ẽẽ ꝯfid̾e̾ suis testib & inportata insistero Itaq timagoras epicureꝰ. negat
sibi unꝗͣ. cũ oculũ torsiss duas exlut̾nis flãmulas ẽẽ uisas. Opinionis nꝰ ẽẽ
rẽt. Ut ñ uera uideamꝰ qͣm lõge uidebimꝰ Ego catulle c̃ animi ex hͦ loto t̾no
acies longiꝰ non põt op̾clarũ ꝓspectũ putcoleꝰ iuidemꝰ. ad familiarẽ nr̃iu
oauianũ fortasse inprtitu neptũ ambulantẽ ñ uidemꝰ. Ac ille uescio qͥqui
inscolis noniãri sol nulle & octingenta stadia qd̾ abeẽt iudebãt uide¬
bat quasdam uolutres longiis. Responder̃e gͥ audact̾ isti ur̃o deo me

Expanded text:
ne praeterea diximus? 'Maneant illa omnia; †lacerat ista causa; veracis suos esse sensus dicne praeterea diximus? 'Maneant illa omnia; †lacerat ista causa; veracis suos esse sensus dictit Epicurus, si unus sensus semel in vita mentitus sit, nulli umquam esse credendum. hoc est verum esse, confidere suis testibus et †inportata insistere; itaque Timagoras Epicureus negat sibi umquam cum oculum torsisset duas ex lucerna flammulas esse visas; opinionis enim essrent. ut enim vera videamus, quam longe videmus? ego Catuli Cumanum ex hoc loco cerno; acies longius non potest. o praeclarum prospectum: Puteolos videmus; at familiarem nostrum P. Avianium fortasse in porticu Neptuni ambulantem non videmus. 'At ille nescio qui, qui in scholis nominari solet, mille et octingenta stadia quod abesset videbat.' Quaedam volucres longius; responderem igitur audacter isti vestro deo me
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. ut eiiͥo abeo ꝙ ñ ẽ. poss ẽe. Recte ꝯfenssit artesilas ad defincioñe additi
neq nꝰ falsũ ꝑcipi posse. neq uerũ. si eẽt tale ueꝵ qͣle uł falsũ. Iincubuit
aũt ieas disputacõnes ut doce̾t nlłm tale ẽẽ uisũ auͦ uñ eimio eciã a falso
possit ẽẽ. ħ ẽ una ꝯtencio. q̃ ad huc ꝑmanserit. uã isłs nulli rei ad sensurũ
credens hoc magis abeo disputatũ quam ꝓbatũ puto. s id emittanꝰ Iltd̾
c̾te opinaciõe et ꝑceptõe sublata seqͥt oium assẽsionũ retẽcõ ut si ostẽd̾e mͥ¬
uera nũciat: Qs tu luculle ꝯmũi loto defendis Qd̾ ne id fat̾e̾ posses id¬
cͥco heri ñ necessario loto contͣ sensus tam m̃lta dixeram. tu au te negas
infracto remo neq colũbe collo ꝯmoueri. finũ qͥir. Nam & inreno sentio
nõ ẽẽ io qd̾ uideat᷑ & incolũba pluris uideri colores ntt̃e plꝰ uno. Dem̃ nichꝰ¬

Expanded text:
 ab eo quod non est posset esse. recte consensit Arcesilas ad definitionem additum, neque enim falsum percipi posse neque verum si esset tale quale vel falsum; incubuit autem in eas disputationes ut doceret nullum tale esse visum a vero ut nopossit esse. Haec est una contentio quae adhuc permanserit. nam illud, nulli rei adsensurum credens hoc magis ab eo disputatum quam probatum puto. Sed id omittamus. illud certe opinatione et perceptione sublata sequitur, omnium adsensionum retentio, ut si ostendevera nuntiant? quos tu Luculle communi loco defendis. quod ne id facere posses, idcirco heri non necessario loco contra sensus tam multa dixeram; tu autem te negas infracto remo neque columbae collo commoveri. primum cur? nam et in remo sentio non esse id quod videatur, et in columba pluris videri colores nec esse plus uno. deinde nihil
Abbreviated transcription (Latin):
lentoꝵ et furiosoꝵ in hecissiora uisa ẽẽ dicebas. qͣni uigilanciũ sittoꝵ sanoꝵ.
Quomͦ. Quia cũ exꝑrectꝰ esset eminꝰ non dic̾e̾t se uidisse homerũ. s uisũ esse
ut si uigilans audiret exꝑrectꝰ eñi potuit illa uisa putare ut erãt ⁊ sõna
dormiẽti uꝰ eq̃ ac uigilanti. ꝓbabant᷑. Qd iliona somuo illo mat̾ te appello.
Nõne illa eredit filiũ locutũ. ut exprecta eciã cred̾e̾t. Uñ n illa age. asta. mãe.
audi. itera.dum eadem ⁊ ista mͥ. nũ uide miuorem hr̃e uisis qm uigilanti
sidem: Ed loqͦr denisanis: Qual qd̾ suit affiuis tuiis catulłe tu dicamus

Expanded text:
a ess,e dicebas quam vigilantium siccorum sanorum. quo modo? quia cum experrectus esset Ennius non diceret se vidisse Homerum sed visum esse,ut si vigilans audiret. experrectus enim potuit illa visa putare, ut erant, et somnia; dormienti vero aeque ac vigilanti probabantur. quid Iliona somno illo 'mater te appello' nonne ita credit filium locutum ut experrecta etiam crederet? unde enim illa 'age asta, mane audi; iteradum eadem istaec mihi': num videtur minorem habere visis quam vigilantis fidem? Quid loquar de insanis: qualis tandem fuit adf
Abbreviated transcription (Latin):
sane certe tan m̃lta ñ collegiss q̃ nos fallerent ꝓbabibilitate magni inuide¬
ret his resisti ñ facile posse. Qd cyrenei uidet᷑ m̃ime ꝯtẽti phĩ. qͥ negãt ẽẽ¬
qͥtꝗͣ ꝙ ꝑcipi poss extrunsecꝰ. ea se sola ꝑcip̾e̾.q̃ tactu intumo sẽciãt. ut dolo¬
rem. ut uoluptatẽ.neq se qͦqͥd colore aut qͦ sono sit scire s tm̃ sẽtire
adfici se qͦdãmͦ. satis multa deauctorib qͣnꝗͣ exine q̃sietas. Nõne putar̃e
pꝰ illos uetes tot secuł inuen̾i uer̃ potuisse tot ingenis tantisq studiis q̃ren¬
tib: Qͥd inuẽtũ sit paulo pꝰ uidero te ip̃o ꝙͦ udite. Arresilã ñ uͦ obt̾ctãdi
causa t̃ renone pugnauisse s uerũ in uenire uoluisse sic intellegit᷑ Ne
nio inꝗͣ suꝑiorũ non mͦ exp̃sserat s ne dixerat ꝙ posse hoĩem nich op̃iare
nͨ solũ posse s ita mr̃e ẽẽ. sapiẽti.insane. artesile. cũ uẽa fẽtẽtia tũ hones

Expanded text:
sane: certe tam multa non collegisset quae nos fallerent probabilitate magna, nisi videret is resisti non facile posse. Quid Cyrenaei videntur, minime contempti philosophi, qui nequod percipi possit extrinsecus, ea se sola percipere quae tactu intumo sentiant, ut dolorem ut voluptatem; neque se quo quid colore aut quo sono sit scire, sed tantum sentire adfici se quodam modo. Satis multa de auctoribus. quamquam ex me quaesieras, nonne putarem post illos veteres tot saeculis inveniri verum potuisse tot ingeniis tantisque studiis quaerentibus. quid inventum sit paulo post videro, te ipso quidem iudice. Arcesilan vero non obtrectandi causa cum Zenone pugnavisse sed verum invenire voluisse sic intellegitur. nemo umquam superiorum non modo expresserat sed ne dixerat quidem posse hominem nihil opinari, nec solum
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ sensꝰ qͥdem ñ obscuros dicũt uec tenebricosos. sic n appellat eos. is qͥ
ht̃ maxime ẽ admiratꝰ ehius inetrodorꝰ micio libri qͥ ẽ deuã. Nego in qͥt
scire uos. sciamꝰ ne aliqͥt an nith stiamꝰ ne id ipm quid̾ nescie aut scie nos¬
ne oĩno sit ne aliqͥd an intħ̾ sit.fure̾ tͥ empedocles uide̾.at mͥ dignissimũ
reb his deqͥb loq̃r sonunu funde. Nũ gͦ is excecat nos aut orbat sẽsib si pa¬
rũ magnã uim tẽset inhis ẽẽ adea q̃ subeos subiecta sũt iudicãda: parme
uendũ socratem et platonẽ. Cur an deull̃ cerciꝰ possũ dit̾e: Uixisse tͣ iis eqͥde
uideor. Ita m̃lti sermones presqͥti st̃ eqͥb dubitare ñ possint qui sotͣti
nich sit uisũ sciri posse. excep̃ unũ tãtũ scire se. nich̾ se scire nich ampliꝰ. Qd
dicam deplatone qͥ t̾te tã m̃ltis libris ħ ꝑsecutꝰ non eẽt. insi ꝓbauiss Irone-¬

Expanded text:
esse; sensus quidem non obscuros dicit sed tenebricosos sic enim appellat eos. Is qui hunc maxime est admiratus, Chius Metrodorus initio libri qui est de natura 'nego' inquit 'scire nos sciam sit'. Furere tibi Empedocles videtur: at mihi dignissimum rebus is de quibus loquitur sonum fundere. num ergo is excaecat nos aut orbat sensibus, si parum magnam vim censet in is esse ad ea quae sub eos subiecta sunt iudicanda? Parmenvendum Socratem et Platonem cur, an de ullis certius possum dicere? vixisse cum iis equidem videor, ita multi sermones perscripti sunt e quibus dubitari non possit quin Socrati nihil sit visum sciri posse; excepit unum tantum, scire se nihil se scire, nihil amplius. quid dicam de Platone, qui certe tam multis libris haec persecutus non esset nisi probavisset; irone
Abbreviated transcription (Latin):
illux̾it q̃ro qͥ illi ostendit eã ꝙͣ m̃ltos ãnos ẽẽ negitauiss ueri⁊ falsi notã
Excogitauit aliqͥs. ead̾ diẽ q̃ stoiti penituit illa sensisse. Cur ñ se tnͣstulit
ad alios. & maximead stoicos. eoꝵ n erat ꝓpͥa ista dissensio. Qͥd eũne sarci
pentebat: Quid dardani qͥerant atheniᷤᷤ tũ pͥncipes stoitoꝵ: Nũqͣ aphilo¬
ne discessit nͥ pꝰtea qͣ ip̃e cepit qͥse audirẽt habere unde aũ subito uetꝰ
academia reuotata ẽ.: Nomis dignitatẽ uide cũ are ip̃a decisceret r̾tine̾
uoluisse. ꝙ erãt qͥ illũ glorie cã fecert sꝑare. eciã fore ut ii qͥse seq̃rẽt᷑ anti¬

Expanded text:
am multos annos esse negitavisset veri et falsi notam. excogitavit aliquid? eadem dicit quae Stoici. paenituit illa sensisse? cur non se transtulit ad alios, et maxime ad Stoicos? eorum enim erat propria ista dissensio. quid eum Mnesarchi paenitebat, quid Dardani; qui erant Athenis tum principes Stoicorum. numquam a Philone discessit, nisi postea quam ipse coepit qui se audirent habere. Unde autem subito vetus Academia revocata est? nominis dignitatem videtur, cum a re ipsa descisceret, retinere voluisse. quod erant qui illum glori
Abbreviated transcription (Latin):
phĩs placuisse conceditis. Anaxagoras inuẽ dixit ẽe uigrã. ferres me
si ego id̾ diter̃e : Tũ si dubitare qͥd̾̃e at qͥs ẽ. ñc ħ sophistes: Sit̃ i appel¬
labant᷑ hi qͥ ostentatiõis aut q̃stꝰ cã philosophãt᷑ Maxĩa suit & gͣuitatis
& ingenii gła. Edͥ loqͣr dedemotrito quẽ cũ eo ꝯferre possumꝰ ñ mͦ ĩge

Expanded text:
philosophis placuisse conceditis. Anaxagoras nivem nigram dixit esse. ferres me philosophis placuisse conceditis. Anaxagoras nivem nigram dixit esse. ferres me si ego idem dicerem? tu ne si dubitarem quidem. at quis est? num hic sophistes sic enim appellabantur ii qui ostentationis aut quaestus causa philosophantur? maxima fuit et gravitatis et ingen
Abbreviated transcription (Latin):
reliqͦꝵ phĩoꝵ nemo ꝓbet. Itaq cessit ut & hii qͥ subnubes solẽ nͥ ferũt. Itẽ
ille eum estuaret ueter̃ ut ienianoꝵ sit academitoꝵ umbram̃ secutꝰ ẽ
qͦ solebat uti arguniẽto tũ c̃ ei placebat intħ posse ꝑcipi. eun q̃r̾et dyomisi
ilse heracleotes utrũ ꝯpñdiss certa illa noͣ q̃ assẽti dicit oport̾e̾ ills̾ neqd̾ m̃l¬
tos annos tenuiss renouiq ingr̃o credidiss honestũ qd eẽtid boñ solũ eẽ¬
anꝙ pꝰea defensitauiss honesti mane nom̃ ẽẽ. uoluptatẽ ẽe sũmũ bo¬
nũ qͥ ex illiꝰ ꝯmirata sentẽcia doc̾e uellet. nicħ ita signari in auimis nos¬
tris auero posse ꝙ non eod̾mͦ possit. afalso is curauit.ꝙ argumẽtũ
ex dyonisio ip̃e sup̃siss ex eo tet̾ sumerẽt. S cũ ex ħ alio loto plura.
nũt adea q̃ ate luculle dicta st̃. & pͥmũ ꝙ iuitio dixisti uideamus
claros uizos. s tñ populares aliqͦs nõĩare illi cũ res bonas tractent. similes

Expanded text:
ssit, et ut ii qui sub novis solem non ferunt item ille cum aestuaret veterum ut maenianorum sic Academicorum umbram secutus est. quoque solebat uti argumento tum cum ei placebat nihil posse percipi, cum quaereret, Dionysius ille Heracleotes utrum conprehendisset certa illa nota qua adsentiri dicitis oportere, illudne quod multos annos tenuisset Zenonique magistro credidisset, honestum quod esset id bonum solum eesti inane nomen esse, voluptatem esse summum bonum — qui ex illius commutata sententia dooere vellet nihil ita signari in animis nostris a vero posse quod non eodem modo possit a falso, is curavit quod argumentum ex Dionysio ipse sumpsisset ex eo ceteri sumerent. Sed cum hoc alio loco plura; nunc ad ea quae a te Luculle dicta sunt. Et primum quod initio dixisti videamus claros viros sed tamen populares aliquos nominare. illi cum res non bonas tractent similes
Abbreviated transcription (Latin):
gendi nec minuendi quid aut pͥmũ sit ait pꝰ stremũ docet. Eͥd qd ead illa
ars qͥsi penelope tela retexens. tellit ad extremũ suꝑiora: utrea an ur̃a
an nr̃a culpa ẽ: Nempe sic̃ dam̃tũ dyaletice ẽ. qͦ qͥd enũciet᷑. Idaũ appellãt
ista explicari ũ possũt n eoꝵ ullũ modicũ ĩuenit᷑. ut rũd̾e̾ possit᷑ uera. ne a
falsa sĩt iͥ ẽ. illa definicõ effectũ ẽẽ. id qd̾ aͥ uer̃ an falsũ sit. Reb sũptis adiũgã

Expanded text:
gendi nec minuendi quid aut primum sit aut postremum docet. Quid quod eadem illa ars quasi Penelopae telam retexens tollit ad extremum superiora: utrum ea vestra an nostra culpa est? nempe fundamentum dialecticae est, quidquid enuntietur idista explicari non possunt nec eorum ullum iudicium invenitur, ut respondere possitis verane an falsa sint, ubi est illa
Abbreviated transcription (Latin):
mͦ int̾roget. qd̾ ĩ nu̾o ꝯticuisti.Si adeũ nu̾m unũ addido. uilta ne er̃t:
Progͥdire rursus qͦ adudebit. hoc nt̾ faceris. neq ultimũ te paucoꝵ. ueq
pͥmũ m̃ltoꝵ rĩcoe̾ posse. Cuꝰ gn̾is error ita manat ut non uideã qͦ ñ possit
eqͦs sustinebo. eoq magͥ si locꝰ his quo ferent᷑ eqͥ p̃ceps erit. Sic me inqͥtaũ
sustineo. nͨ diuciꝰ capciose int̾roganti respondeo. Si habes qd̾ liꝗͣat. neq
respõde suꝑbe si ñ habes ne tu qͥd̾ ꝑsipissi. qa obscura concedo. d negaste us¬
q ad obscura ꝓgredi. Iulustrib gͥ reb nsistis. si id tãtũͦ ut tateas.
uich̾ adseq̃ris. o nad illũ qui te captare uult. utrũ tatẽte iureciat te
an lequentẽ: Sin aũ usq adnouem uerbi gr̾a sine dubitatiõe m̃ides pau

Expanded text:
modo interrogetmodo interrogetur. quid plura; hoc enim fateris, neque ultimum te paucorum neque primum multorum respondere posse. cuius generis error ita manat, ut non videam 30 quo non possit finem veniam equos sustinebo, eoque magis si locus is quo ferentur equi praeceps erit. sic me' inquit 'ante sustineo nec diutius captiose interroganti respondeo.' Si habes quod liqueat neque respondes, superbe; si non habes, ne tu quidem percipis. si quia obscura, concedo; sed negas te usque ad obscura progredi; in inlustribus igitur rebus insistis. si id tantum modo ut taceas, nihil adsequeris; quid enim ad ilium qui te captare vult, utrum tacentem inretiat te an loquentem? sin autem usque ad novem verbi gratia sine dubitatione
Abbreviated transcription (Latin):
ponitis. uidete ne ꝯͣ uos toͣ uata sit. Que pͥmo ꝓgressa fectiue tradit elem̃e¬
ta loquendi. ⁊ anibiguoꝵ intelligẽtiã. ꝯludendiq rõne tũ paucis additis ue¬
uit adsoritas lubͥcũ sane istiꝰ ꝑitulosũ locũ. qd̾ tu mͦ dicebas ẽe. incisũ int̾rogã¬
digenꝰ. Qb gͦ istiꝰ uicii nũ nr̃a culpa ẽĩ Rerũ uaͤ nullam nob̃ dedit ꝯguitões
fiũ. ut ulla inre stat uere possimꝰ quatenꝰ n ͨ ħ macerbo tͥtici solũ uñ uoni
ẽ s uulla oĩo inre uniuitatĩ nit̾rogatĩ. diues. pauꝑdarꝰ. obscurꝰ sit. multa.
pauca magua.ꝑua.lõga.b̾uia. lata. augusta. quã aut addito adep̃to t̾ta
respondeamꝰ. uon hẽmꝰ : lut uiciose sũt sorte frangi te gͥeos si potest
ne molesti sint. Erũt nꝰ nisi cauetꝭ. Cantũ ẽ inqͥt. Natet n crisippo c
quid carneades. non mͦ qͥescas. S qd ꝓficit. Seqͥt᷑ n qͥ te ex sõno exritet ⁊ eod

Expanded text:
ponitis, videte ne contra vos tota nata sit; quae primo progressa festive tradit elementa loquendi et ambiguorum intellegentiam concludendique rationem, tum paucis additis venit ad soritas, lubricum sane et periculosum locum, quod tu modo dicebas esse vitiosum interrogandi genus. quid ergo istius vitii num nostra culpa est? rerum natura nullam nobis dedit cognitionem finium, ut ulla in re statuere possimus quatenus, nec hoc in acervo tritici solum, unde nomen est, sed nulla omnino in re minutatim interrogati, dives pauper clarus obscurus sit, multa pauca magna parva longa brevia lata angusta, quanto aut addito aut dempto certum respondeamus non habemus. 'At vitiosi sunt soritae.' Frangite igitur eos si potestis, ne molesti sint;erunt enim nisi cavetis. 'Cautum est' inquit; 'placet enim Chrysippo, cum quit Carneades 'non modo quiescas. Sed quid proficit? sequitur enim qui te ex somno excitet et eodem
Abbreviated transcription (Latin):
inminumis reb ꝑtinacia r̾p̃hẽdit᷑ calũnia ecĩa coh̾et᷑. E de õi statu ꝯsilio¬
q tociꝰ uite aut t̾tare tũ aliis pugnacit̾. aut frustrari tũ alios. tũ etĩa me
ip̃m. Itaq uelim iisi meptũ putarem intali disputaciõe id fat̾e̾ ꝙ c̃ de¬

Expanded text:
in minin minque totius vitae aut certare cu'm aliis pugnaciter aut frustrari cum alios tum etiam me ipsum velim? itaque nisi ineptum putarem in tali disputatione id facere quod
Abbreviated transcription (Latin):
horta̾i ut senfẽciam desisterẽ. Tu mͥ catulꝰ. Si te inquit luculli or̃o flexͥ
q̃ẽ hãita memorit̾. accurate. copiose. tateo neq te qͦ miꝰ si tͥ ita uide¬
atur sententiã mutes det̾rendũ puto. Illud uͦ ñ censueri ut eiꝰ auctoi¬
q̃r̾e qͥ tͥ ꝯsta̾es. Cũ id̾ uegares qͥcqͣ c̾ti posse reꝑiri id̾ te ꝯꝑisse dixisses. hoc
q̃so caue ne te terreat. Decausa aũ ip̃a mali nite qͥd̾ abħ dissenti̾e. Sin ces¬
seris. ñ magnoꝑe mirabor. Meuĩi n̾ antiochũi ip̃m cũ annos inultos alia
sen siss simul ac uisũ sit sentẽcia destitisse. ħ cũ dixiss catulꝰ. me õs intue̾i
rem. Auctoritas aũ tanta plane me mouebat. nͥ tu opposuisses ñ minore
tuã. Adgrediar gͥ si pauca ante quasi defama mea dix̾o. Ego n si aut os¬
fẽtatiõe aliqͦ adductꝰ. aut studio certandi adhanc potissimũ phĩam me
applicaui ñ mͦ stulticiam meam secia mores et nã ꝯdemuadã puto. Nã si

Expanded text:
hortari ut sententia desisterem. Tum mihi Catulus 'Si te' inquit 'Luculli oratio flexit, quae est habita memoriter accurate copiose, taceo neque te quo minus si tibi ita videatur sententiam mutes deterrendum puto. illud vero non censuerim, ut eius auctoriqui tibi constares cum idem negares quicquam certi posse reperiri idem te conperisse dixisses. hoc quaeso cave ne te terreat. de causa autem ipsa malim quidem te ab hoc dissentire; sin cesseris, non magnopere mirabor: memini enim Antiochum ipsum, cum annos multos alia sensisset, simul ac visum sit sententia destitisse.' Haec cum dixisset Catulus, me omnes intuerirem; auctoritas autem tanta plane me movebat, nisi tu opposuisses non, minorem tuam. adgrediar igitur, si pauca ante quasi de fama mea dixero. Ego enim si aut ostentatione aliqua adductus aut studio certandi ad hanc potissimum philosophiam me adplicavi, non modo stultitiam meam sed etiam mores et naturam condemnandam puto. nam si
Abbreviated transcription (Latin):
sum ni illud ꝓbabile neq ułla re impeditũ mouebit᷑. non nꝰ est. esaxo
sculptꝰ aut ebore dolatus. ht̃ corpꝰ ht̃ aimũ. mouet᷑ m̃te moue̾ sẽsib ut ei
uera m̃lta uideant: neq tñ hr̃e insigũe illã & ꝓpͥam ꝑcipiẽdi not᷑a. eoq
sapientẽ ñ assenti qr possit erꝰd̾mͥo exist̾e falsũ aliqd̾ cm̾o hoc uer̃ Neq nos
ꝯͣ sens alit̾ dicimꝰ. ac stoici qͥ m̃lta falsa ẽẽ dicũt. lõgeq alit̾ se hr̃e ac sensib
uideant᷑.hoc aũ si ita sit ut iũimͦ sensib falsũ uideat᷑.p̾sto ẽ qͥ ueget rẽ

Expanded text:
sum illud probabile neque ulla re impeditum, movebitur. non enim est e saxo sculptus aut e robore dolatus, habet corpus habet animum, movetur mente movetur sensibus, ut ei vera multa videantur neque tamen habere insignem ilmodihocverum. Neque nos contra sensus aliter dicimus ac Stoici, qui multa falsa esse dicunt longeque aliter se habere ac sensibus videantur. hoc autem si ita sit, ut unum modo sensibus falsum videatur, praesto est qui neget rem
Abbreviated transcription (Latin):
co ꝑtipi posse ꝙ mimine illi uolunt fad̾ diti potuernit iuo̾ib ꝑtib¬
si ił dicent eadeqͥb disserent sedilucide ꝑspire̾ n ulla ꝯmuiore iusoꝵ
impedi̾ ꝯprend̾e eaq fatebunt᷑. Sm aũ negabũt uera uisa afalsis pos-¬
se distigi qui poterũt longiꝰ ꝓgredi. Occͣret᷑ nꝰ sit occ̾su ẽ. nã ꝯcludi
argum̃tũ ñ põt. nͥ his q̃ ad ꝯcludendũ sũpta erũt ita ꝓbatis ut falsa
eiꝰmo nulla pessut ẽe Q si reb ꝯprensis & ꝯceptis uisa & progͦssa rõ hoc
efficiet. nith posse ꝯprendi. quid põt reꝑiri ꝙ ip̃m sibi repuguet mag̃.
Cumq ip̃a natura acturate or̃oins. hoc profiteat᷑.se aliquid pate factu.¬
ram q non apparebat. & quo id faclius assequat᷑ ad hibiturã & sens

Expanded text:
id percipi posse; quod minime illi volunt. Eadem dici poterunt in id percipi posse; quod minime illi volunt. Eadem dici poterunt in nt se dilucide perspicere nec ulla communione visorum inpediri, conprendere ea se fatebuntur; sin autem negabunt vera visa a falsis posse distingui, qui poterunt longius progredi: occurretur enim, sicut occursum est. Nam concludi argumentum non potest nisi is quae ad concludendum sumpta erunt ita probatis ut falsa eiusdem modi nulla possint esse. ergo si rebus conprensis et perceptis nisa et progressa ratio hoc efficiet, nihil posse conprendi, quid potest reperiri quod ipsum sibi repugnet magis? cumque ipsa natura accuratae orationis hoc profiteatur, se aliquid patefacturam quod non appareat, et quo id facilius adsequatur adhibituram et sensus
Abbreviated transcription (Latin):
ulla ⁊esꝑcipi posit. ħ aũ uniuersa concidũt ęcĩa nunciꝰ. ut em̃ desensi¬
bus hesterno simõe uidistis. Iten faciũt dereliqͥs insin gułq reb quas
in mĩma disꝑenit. Uolũt effic̾e̾ is oĩb q̃ iusa sit ueris adiuncta ẽẽ. falsa.
q̃ auers nich differũt. ea cũ talia suit ñ posse ꝯp̃ndi. Hanc ego subti
tissimã. Definitiones n̾ ꝑticiones & hoꝵ lumĩb utẽs or̃o. Tanĩe simi¬
litudines dissimilitudinesq ear tenues. ⁊ acuta distĩtto. fidẽciũ ẽ hõm
Illa uͦ ⁊ firma ⁊ c̾ta ẽ q̃ tutent᷑ non eoꝵ qͥ clamẽt nichilomag̾ uera illa
õe. quã falsa. Quid em̃ agant si t̃ aliqͥd definieãt roget eo ᷤ qͥspĩa nũ
nulla desinitõ pessit malia rẽ tnͣsferri qͣ uib: si ip̃e dixerint. Qo i di¬
cere habeant tur illa uͦ defmicõ sit. Si negauerĩt fateadũ sit qni uł
illa auero desmitõ tnͣsferri pessit infalsũ uel qd̾ ea desmicõe expliceͤ

Expanded text:
ulla res percipi possit. haec autem universa concidunt etiam minutius. ut enim de sensibushesterno sermone vidistis item faciunt de reliquis, in singulisque rebus, quas in minima dispertiunt, volunt efficere iis omnibus quae visa sint veris adiuncta esse falsa quae a veris nihil differant; ea cum talia sint non posse conprendi. Hanc ego subtiltissimam. definitiones enim et partitiones et horum luminibus utens oratio, tum similitudines dissimilitudinesque et earum tenuis et acuta distinctio fidentium est hominum illa vera et firma et certa esse quae tutentur, non eorum qui clament nihilo magis vera ilroget eos quispiam num illa definitio possit in aliam rem transferri quamlubet: si posse dixerint, quid enim dicere habeant cur ila vera definitio sit; si negaverint, fatendum sit, quoniam †vel illa vera† definitio transferri non possit in falsum, quod ea definitione explicetur
Abbreviated transcription (Latin):
aplina seqͦr. Cũ aliqd hꝰmoĩ uirida̾t. sic clude̾ carneades solebat. Si rctẽ
ꝯclusit teneo Si iuciose: ł m̃ima diogeni reddet. Ab eo i stoito dyaleticã
didicerat. Haũ merces erat dyaleticoꝵ. Sequor gͥ eas uias qͣs didici ab anti
totũ tortuosũ genꝰ disputãdi reliiqͣmꝰ. ostendamꝰq qͥsimꝰ iã explicata tota
diuisione. alia uisa ẽe. q̃ꝓcipi poũt. alia q̃ ñ poũt. In alt̾o aũ. alia uisa ẽe ꝓbabi

Expanded text:
aliquid huius modi inciderat, sic ludere Carneades solebat: 'si recte conclusi, teneo; sin vitiose, minam Diogenes ,reddet'; ab eo enim Stoico dialectica didicerat, haec autem meroes erat dialecticorum. sequor igitur eas vias quas didici ab Antiototum tortuosum genus disputandi relinquamus ostendamusque qui simus, iam explicata tota divisionem, alia visa esse quae percipi possint alia quae non possint, in altero autem, al
Abbreviated transcription (Latin):
tide docet᷑ apoliciorib physicis ingularũ reꝵ singulas ꝓͥetates ẽe. Fac nꝰ
antiqͦis illos seruileᷤ qͥ gem̃i fuer̃t tã similes ꝗͣ dicũr. nũ tẽses ecĩa eosd̃ su¬
isse: Non cognoscebant᷑ foris. at domi ñ abalienis. at asus. An ñ uidemꝰ
h usu uenire ut quos nũꝗͣ putassemꝰ aob̾ int̾nosci posse. eos ꝯsuetudie
ad hibita tam facile int̾uosc̾emꝰ ne m̃imũ qͥd̾ similes uiderent᷑: ħ pug¬
nes licet ñ repugnabo qui eciã ꝯtedã illũ ip̃m sapientẽ d̾ qͦ õĩs ħ sermo est.
cũ ei res similes ott̾rant qͣs ñ habeat dinotatas retẽtur assẽsũ nͨ ũꝗͣ ulli uiso
adsesur. nͥ ꝙ tale fuerit qͣle flm̃ ẽẽ ñ possit. S adcetas res ht̃ qͣndã artẽ qͣue̾a
a falsis possit distigu̾e. & adsimilitudĩes istas usꝰ adhibẽdꝰ ẽ. Ut mat̾ gemines
ale ꝑmĩltos qͣstꝰ cã soleret. ħ c̃ oim̃ inspexerant q̃ id gallina peꝑiss dic̾e̾ so¬

Expanded text:
esse. fac enim antiquos illos Servilios, qui gemini fuerunt, tam similes quam dicuntur, num censes etiam eosdem fuisse? 'non cognoscebantur foris': at domi; 'non ab alienis': at a suis. an non videmus hoc usu venire, ut quos numquam putassemus a nobis internosci posse eos consuetudine 20 adhibita tam facile internosceremus ut ne minimum quidem similes viderentur. Hic pugnes licet, non repugnabo, quin etiam concedam ilium ipsum sapientem, de quo omnis hic sermo est, cum ei res similes occurrant quas non habeat dinotatas, retenturum adsensun nec umquam ulli viso adsensurum nisi quod tale fuerit quale falsum esse non possit. sed et ad et ad similitudines istas usus adhibendus est: ut mater geminos. alere permultas quaestus causa solerent; ii cum ovum inspexerant quae id gallina peperisset dicere so
Abbreviated transcription (Latin):
eod̾mͦ falsũ ĩ pessit ita uderi. cȩt̾a aũ ꝯcedere faciũt puerilit̾. qͦ ñ oĩa iudi¬
posssit non se ei ademisse. Utu illa ocuł mͦ agnoscunt sic reliqͦ uisis. s ꝓͥa ue¬
bilem & q̃ ñ inpediat᷑ ut carneades uoluit sine aliud qͥd proferes ꝙ seqͣre
adusũ illud deqͦ agimꝰ tͥ erit reuertendũ. In eo aũ situt ꝯmunitas tͣ falso.
erit adeoq uolo. idn q̃ro qd̾ ita ni̾ uideat᷑ uer̃ uñ ut ñ possit itẽ falsum
uideri: simile iuerrore u̾sant c̃ ui dicõ ueritatis coacti ꝑspicua aꝑteptis
uolunt distigu̾e & conat᷑ ostende̾ ẽẽ aliquid ꝑspitui. uerillud qd̾ & mp̃ssũ¬

Expanded text:
odo falsum etiam possit ita videri, cetera autem concedere, faciunt pueriliter. quo enim omnia iudipossent se ei non ademisse. ut enim illa oculis modo agnoscuntur sic reliqua visis, sed propria veiud quid proferes quod sequare, ad visum illud de quo agimus tibi erit revertendum. in eo autem si erit communitas cum falso, eo quod volo; id enim quaero quod ita mihi videatur verum ut non possit item falsum videri. Simili in errore versantur cum convicio veritatis coacti perspicua a perceptis volunt distinguere et conantur ostendere esse aliquid perspicui, verum illud q
Abbreviated transcription (Latin):
ea false aut eiꝰmo uisis inp̾sse qualia uisa afalsis disc̾ni nõ possent qͦtã
ñ aĩo ꝯp̃hendit & tenet: Ars uͦ q̃ põt ẽẽ nisi q̃ ñ exuno ⁊ duab s ex m̃ltis
aĩ ꝯceptõnib ꝯstat: Qͣm si subtͣxeris qͥ distigues artificẽ abnstio: Non t̾
fortuto hunc artificem dicemꝰ ẽẽ illũ negabimꝰ s cũ alt̾ni ꝯcepta ⁊ ꝯp̃ħ̃¬
sa uidere tenemꝰ. altu̾i ñ itẽ. cũq artiũ aliud erꝰmo̾ geꝰ sit ut tãtũmõ aĩo
ciendo atq agendo. Ed nꝰ ẽ qd̾ arte effici possit uͥ is qͥ artẽ tͣcͣtabit m̃lta

Expanded text:
e falsae aut eius modi visis inpressae qualia visa a falsis discerni non possent, quo non animo conprehendit et tenet? Ars vero quae potest esse nisi quae non ex una aut duabus sed ex multis animi perceptionibus constat? quam si subtraxeris, qui distingues artificem ab inscio: non enim fortuito hunc artificem dicemus esse illum negabimus, sed cum alterum percepta satenere videmus alterum non item. cumque artium aliud eius modi genus sit ut tantum modo animo ciendo atque agendo. quid enim est quod arte effici possit nisi is qui artem tractabit multa
Abbreviated transcription (Latin):
int̾ ẽ. d id omittamꝰ. illud u dicimꝰ ñ ead ẽẽ. iuii neq integritatẽ dor¬
ĩbecilliꝰ ad senciunt᷑. Cũq edormiuer̃t ulla uisa qͣ leuia fuerint intelleg̃t
apb falsa ꝓueris. Et alias quid̾ sepe si aũ sensib ip̃iꝰ ẽ aliqua forte gͣui¬
tas aut tatditas. aut obscuriora sũt q̃ uident᷑ aut apspiciẽdo tp̃is b̾uita¬
te excludit᷑ qͣuꝗͣ totũ hic sapientem aliqñ sustin̾e adsensioñe ꝯt᷑ nos est¬

Expanded text:
ed id omittamus; illud enim dicimus, non eandem esse vim neque integritatem dorinbecillius adsentiuntur, cumque edormierunt illa visa quam levia fuerint intellegunt. adprobet falsa pro veris.' Et alias quidem saepe, si aut in sensibus ipsius est aliqua forte gravitas aut tarditas, aut obscuriora sunt quae videntur, aut a perspiciendo temporis brevitate excluditur. Quamquam totum hoc, sapientem aliq
Abbreviated transcription (Latin):
ñ pot̾i̾t afalso. Quomͦ aũ moueri ãimꝰ ad appetendũ põt si id qd̾ uidet ͤ
uon ꝑcipit᷑: Id ꝯmodatũ ne natue sit an alienũ: Itenq si qd officii sui sic
non occurrit aĩo nicħ unqͣ omnino aget. ad ñllam rem unꝗͣ nupellet᷑ nũ
nouebit᷑: Qd̾ si aliqͥd aliqũ acturꝰ est. ncr̃e ẽ idei uerũ qd̾ ocuirrit uideri
te ꝑstabitis. Nam qͣrendi miciũ rõ attulit. ꝗ̃ ꝑfecit uirtutẽ cũ ẽẽt ip̃a r̃õ ꝯfir¬
mata q̃rendo. Quescio aũ ẽ appeticõ cognitiõis. q̃stioĩsq ẽ finis inuencio¬

Expanded text:
falso. quo modo autem moveri animus ad adpetendum potest, si id quod videtur non percipitur adcommodatumne naturae sit an alienum? itemque, si quid officii sui sit non occurrit animo, nihil umquam omnino aget, ad nullam rem umquam inpelletur, numquam movebitur. quod si aliquid aliquando acturus est, necesse est id ei verum quod occurrit videri. te perstabitis? nam quaerendi initium ratio attulit, quae perfecit virtutem, cum esset ipsa ratio confirmata quaerendo; quaestio au
Abbreviated transcription (Latin):
aliqͣntũ aphisicis ut uerear ne maiorem largiar ei qͥ contͣ dicturꝰ ẽ lib̾tatẽ
& licenciã Nam qd eũ factur̃ putem de abditis reb ⁊ obscuris qͥ lucẽ torͤriꝑe
conet᷑. S disputari pot̾at subtilit̾ qnto qͥsi artificiosa nã abricata ẽẽt. pͥm̃¬

Expanded text:
aliquantum a physicis, ut verear ne maiorem largiar ei qui contra dicturus est libertatem aliquantum a physicis, ut verear ne maiorem largiar ei qui contra dicturus est libertatem et licentiam; nam quid eum facturum putem de abditis rebus et obscuris, qui lucem eripere conetur? — sed disputari poterat subtiliter quanto quasi artificio natur
Abbreviated transcription (Latin):
qͥd qd̾ exceptũ ẽẽt non coprendi ⁊ ꝑcipi ullomͦ poss antiochꝰ adistũ locũ p̃ssiꝰ
uidebat᷑ acced̾e Qiũ tiꝰ id hẽrent acadenti decretũ. sentitis nͥ iam hͦ me dogna
dice̾ nitħ posse ꝑcipi ũ deb̾e̾ eos insuo decreto sicud incet̾is iͥb fluctuare p̃ser¬
cogniti incogniti. qͣni rõem qͣni susciꝑnt doc̾e q̃ uellent q̃ uis accipi oporte̾t &¬
q̃ repudiari. terte hoc ip̃ni ex qͦ om̃e ueri falsiq iudiciũ eẽt ꝑciꝑe eos debuis
posse ẽẽ qͥ aũ cogno scendi ẽẽ iniciũ ignoret aut exͤiũ expetendi ñ aũi
ꝓficiscatur aut qͦ ꝑueniendũ sit nesreat ħ aũt hr̃e dubia. iͨ is ita ꝯfid̾e ut
moui ñ possiiit ab horr̾e asapientia plurinũ. Hoc gͥmͦ potiꝰ erat abhis pͦ
tulandũ ut ħ unũ saltẽ ꝑcipi non posse ꝑceptũ ẽẽ dicerent. s incõstãciã
dictũ satis. Sequit᷑ disputacõ copiosa illa qͥd̾ sed paulo abshrisior ht̃ nꝰ

Expanded text:
et conprendi et percipi ullo modo posse. Antiochus ad istum locum pressius videbatur accedere. quoniam enim id haberent Academici decretum sentitis enim iam hoc me do/gma dicere, nihil posse percipi, non debere eos in suo decreto sicut in ceteris rebus fluctuari, praesercogniti incogniti; quam rationem quoniam susciperent docereque vellent quae visa accipi oporteret quae repudiari, certe hoc ipsum, ex quo omne veri falsique iudicium esset, percipere eos debuissposse esse qui aut cognoscendi esse initium ignoret aut extremum expetendi, ut aut unde proficiscatur aut quo perveniendum sit nesciat;haecautem habere dubia nec is ita confidere ut moveri non possint abhorrere a sapienlandum ut hoc unum saltem, percipi nihil posse, perceptum esse dicerent. Sed de inconstantia dictum satis. Sequitur disputatio copiosa illa quidem sed paulo abstrusior — habet enim
Abbreviated transcription (Latin):
foruer̃t. eqͥb industrie pluriniũ inclitonacho fuit. Declarat mltitudo li¬
bͦꝵ ingenii ñ minꝰ in hat ñne nicharmada eloquentiȩ ĩ melanchio rhodio
suauitatis. Beneaũ uosse carneade stratonicens metrodorꝰ putabatꝰ Iam
clicomacho philonr̃ oꝑan m̃ltos ãnos dedit shilone aũ uiuo pafemiũ aca¬
demie ñ defuit. s qd̾ nos fat̾e nũt agͥdim᷑ ut ꝯͣ academices disseranꝰ d qͥd̾¬
ephilosophis & hi qͥd̾ ñ medioires faciũt dii oĩno ñ putabat nerͣ u ẽẽ ullam
rõnen disputare cũ his qͥ nich̾ ꝓbarent antipatrũq stoitũ qͥ miltꝰ meo fuiss
irͤp̃hendebat Nec definiri aiebant nr̃e ẽẽ qͥd ẽẽt cognitõ aut̃ ꝑteptõ aut si ubũ¬

Expanded text:
floruerunt. e quibus industriae plurimum in Clitomacho fuit declarat multitudo lifloruerunt. e quibus industriae plurimum in Clitomacho fuit declarat multitudo librorum, ingenii non minus in Hagnone, in Charmada eloquentiae, in Melanthio Rhodio suavitatis; bene autem nosse Carneaden Stratoniceus Metrodorus putabatur. iam Clitomacho Philo vester operam multos annos dedit. Philone autem vivo patrocinium Academiae non defuit. Sed, quod nos facere nunc n mediocres faciundum omnino non putabant, nec vero esse ullam rationem disputare cum is qui nihil probarent, Antipatrumque Stoicum qui multus in eo fuisset reprehendebant; nec definiri aiebant necesse esse quid esset cognitio aut perceptio aut, si
Abbreviated transcription (Latin):
lendꝰ ẽ. & plato & son rates alit̾ q reliqͥt ꝑfectissiã discipliua ꝑ ipateticos &
acaldemitos nom̃ib differentes. re congruẽ tess. Aqͥb stoiti ip̃i uerbis ma¬
gisq sentencus dissenserũt. Socrates aũ dese ip̃e detheus indisputaciõe
plus tͥbuat his quos uolebat refelłe. ita cũ aliud aguoscet atq sentiret libẽ
S fuerint illa uera si uoltis in cognita. Nich̾ ne ẽ gͥ actũ qd̾ inuestigata sint
pꝰea qm arcesilas renoui ut putar᷑ obttͣthans. inch noui reꝑienti s emẽdã¬
ti sr̃iores muitacõe u̾boꝵ dũ huiꝰ desinitõs labefactare uult conatꝰ ẽ cla-¬
tum acumine ingenii tũ admirabili qͦdam lepore dicendi. koxime a laci¬
de solo retenta ẽ. Fost aũ ꝯficta acarneade qͥ ẽ qrtus abarresila. Audiuit nꝰ
egessinũ qͥ euandrũ audierat laydi discipulũ t̃ arresile lacides fuiss. S ip̃e
saine ad es diu tenuit. nã nonaguita uixit ãnos. & qͥ illũ audierant ad mod

Expanded text:
 Plato et Socrates, alter quia reliquit perfectissimam disciplinam, Peripateticos et Academicos nominibus differentes re congruentes, a quibus Stoici ipsi verbis magis quam sententiis dissenserunt, — Socrates autem de se ipse detrahens in disputatione plus tribuebat is quos volebat refellere; ita cum aliud diceret atque sentiret, libenSed fuerint illa vetera si voltis incognita: nihilne est igitur actum, quod investigata sunt, postea quam Arcesilas Zenoni ut putatur obtrectans nti superiores inmutatione verborum, dum huius definitiones labefactare volt, conatus est claam floruit cum acumine ingeni tum admirabili quodam lepore dicendi proxime a Lacyde solo retenta est, post autem confecta a Carneade. qui est quartus ab Arcesila; audivit enim Hegesinum, qui Euandrum audierat Lacydi discipulum, cum Arcesilae Lacydes fuisset. sed ipse Carneades diu tenuit, nam nonaginta vixit annos, et qui ilium audierant admodum
Abbreviated transcription (Latin):
ex se habet ꝯstancian. ea aũt ꝯstantia si nicħ habeat ꝑcepti & cogniti q̃ro
uñ nota sit aut qͦmͦ. Quero eciani ille uir bonꝰ qͥ stat᷑ omñe eruciatum
ꝑferre intosserabili dolore lacerari pociꝰ qm aut officiũ ꝓdat aut fidẽ
Cuir has sͥ tam gͣues leges imposuerit cũ qͣobrem ita oporteret nich hãe¬
ret ꝯp̃hensi ꝑcepti cogniti ꝯstituti: Nullo gͥ mͦ fieri põt ut qͥsq tanti

Expanded text:
ti, quaero unde nata sit aut quo modo. quaero etiam, ille vir bonus, qui statuit omnem cruciatum perferre, intolerabili dolore lacerari potius quam aut officium prodat aut fidem, cur has sibi tam graves leges inposuerit, cum quam ob rem ita oporteret nihil haberet conprehensi percepti cogniti constituti. nullo igitur modo fieri potest ut quisquam tanti
Abbreviated transcription (Latin):
nam ht̃ iuim.⁊ ipã ꝑsese ea q̃ sũt nob̾ ita ut sint iudicet. S mñ ut mane¬
aniꝰ in ꝑspicuis framꝰ ⁊ ꝯstanciꝰ. maiora q̃dam opꝰ ẽ uel arte uł diligẽcia ue
abhiis q̃ clara sint ip̃a ꝑsese: quasi prestigiis quibdam ⁊ captõnib depella¬
ni. Nani qͥ uoluit subuenire errorib epicurꝰ is qͥ uidet᷑. cõturbare ueri cog¬
nicõnẽ dixitq sapientis ẽẽ epiione aꝑspituitate se iung̾e: nich prefecit

Expanded text:
ut maneamus in perspicuis firmius et constantius, maiore quadam opus est vel arte vel diligentia, ne ab is quae clara sint ipsa per sese quasi praestrigiis quibusdam et captionibus depellamur. nam qui voluit subvenire erroribus Epicurus iis qui videntur conturbare veri cognitionem dixitque sapientis esse opinionem a perspicuitate se
Abbreviated transcription (Latin):
atu approbaciõe qͣui g̾ci sincatathesin uocant pauca dicemꝰ ñ qͦ ñ lacus
Nichꝰ n agẽs ne cogitari ꝙͥ põt quale sit aut ei sensꝰ admiendꝰ ẽ. aut ea
q̃ ẽ in nr̃a potestate sita credenda adsensio At uͦ animꝰ qͦdãmͦ eripitur
his qͦ neq sentire neq asfẽtiri uolunt. Ut n ncr̃e ẽ lautem inlibrã põderi

Expanded text:
atque adprobatione, quam Graeci sugkata/qesin vocant, pauca dicemus, non quo non latus atque adprobatione, quam Graeci sugkata/qesin vocant, pauca dicemus, non quo non latus nim agens ne cogitari quidem potest quale sit, aut ei sensus adimendus est aut ea quae est in nostra potestate sita reddenda adsensio. et vero animus quodam modo eripitur iis quos neque sentire neque adsentiri volunt. ut enim necesse est lancem in li
Abbreviated transcription (Latin):
sidacõnem qd uisũ sit io seditent seqͥ tũ exitũ nõ habebũt. pͥmũ qr us uisis
uterq uich̾ int̾ ẽ. ȩqualit̾ oĩb abrogat᷑ ifides. dem̃ cũ dicant posse actide̾
sapienti ut cũ oĩa fec̾it diligentissiẽq trũspex̾i̾t existat aliqͥd qd̾ & ueri
simile uideat᷑. & absit longissime auoro. si magnã ꝑtẽ qd̾ ut solent
dit̾e̾ acuerũ ipm ut quam ꝓxinie accedant ꝯ sid̾e̾ sͥ poterũt. ut nꝰ ꝯfidãt
notũ is ẽẽ debebit insigne ueri. quo obscuro & opp̾sso ꝙ tand̾ sͥ uer̃
uidebiunt᷑ attinge̾: Qd aũ tã ab surde dici põt.qͣm cĩ ita loquũt. ẽh ꝙͣ¬
aliꝰ rei signũ. aut arguinentũ & care id seq̃r: S fieri põt ut id qd̾ sigͥca
aut falsum sit aut nich̾ sit õmo. S deꝑcepcione harenꝰ si qͥs nͥ ea q̃dic¬
ta sunt labefactare uolet facile eciami ab sentib nob̾ ueritas se ip̃a de¬
fendet. his sanis cognitis q̃ iani explitata sunt ¶ Nunc deassensione

Expanded text:
 non habebunt, primum quia is visis inter quae nihil interest aequaliter omnibus abrogatur fides; deinde, cum dicant posse accidere sapienti ut cum omnia fecerit diligentissimeque circumspexerit existat aliquid quod et veri simile videatur et absit longissime a vero, ne si magnam partem quidem, ut solent dicere, ad verum ipsum aut quam proxime accedant confidere sibi poterunt. ut enim confidant, notum iis esse debebit insigne veri; quo obscuro et oppresso quod tandem verum sibi videbuntur attingere? quid autem tam absurde dici potest quam cum ita locuntur: lius rei signum aut argumentum, et ea re id sequor, sed fieri potest ut id quod significatur aut falsum sit aut nihil sit omnino'. Sed de perception hactenus; si quis enim ea quae dicta sunt labefactare volet, facile etiam absentibus nobis veritas se ipsa defendet. His satis cognitis quae iam explicata sunt nunc de adsensione
Abbreviated transcription (Latin):
uideri aliqͥd ꝗͣ agamꝰ nt̃re ẽ. eiq ꝗd̾ uisu sit assentiat ᷑ Quare qͥ aũ uisũ.
aut assensum tollit.is omnẽ accõnẽ tellit euita. Nunc ea uideamꝰ q̃ cot᷑
ab his disputari solent. S pͥꝰ potestis pociꝰ eoꝵ rõis qͥsi fundamenta cognos¬
illa exponũt duo. q̃ qua si ꝯtiueant oinẽm hanc q̃stionem q̃ ita uidẽãt᷑
ut eciã ilła alia eodmͦ uideri possunt nͨ ihis qͥtꝗͣ int̾sit. posse eoꝵ alia
cerniũ possunt. Qb poĩtis umꝰ argunienti ꝯclusione teta ab his cau

Expanded text:
videri aliquid quam agamus necesse est eique quod visum sit adsentiatur. quare qui aut visum aut adsenseum tollit is omnem actionem tollit e vita. Nunc ea videamus quae contra ab his disputari solent. sed prius potestis totius eorum rationis quasi fundamenta cognosilla exponunt duo, quae quasi contineant omnem hanc quaestionem: quae ita videantur ut etiam alia eodem modo videri pcerni non possint. Quibus positis unius argumenti conclusione tota ab his caus
Abbreviated transcription (Latin):
putantẽ audiebã. s utrũq leaut᷑. Et qͥdem isti libͥ duo philonis deqͥbus
hereditatũ acatulo ẽ. cũ erãt alari alexandriã tũq pͥmũ mantiochi man
Ailirabar. niͨ enĩ unꝗͤ aũ uiderani. At ille heracliti memoriã implorans q̃¬
rere exeo uiderent᷑ ne illa philonis aut ea nũ uł ephilone. uł ex ullo acade¬
mico audiuiss aliqũ. negabat Pilonis mñ spͥtũ aguoscebat. nͨ id qͥd̾ du¬
bitari potat. Nã aderãt mei familiares docti homiẽs .p &.C selu & cre

Expanded text:
putantem audiebam — sed utrumque leniter; et quidem isti libri duo Philonis, de quibus putantem audiebam — sed utrumque leniter; et quidem isti libri duo Philonis, de quibus heri dictum a Catulo est, tum erant allati Alexandriam tumque primum in Antiochi manu. mirabar; nec enim umquam ante videram. at ille Heracliti medriam inplorans quaerere ex eo viderenturne illa Philonis aut ea num vel e Philone vel ex ullo Academico audivisset aliquando. negabat, Philonis tamen scriptum agnoscebat; nec id quidem dubitari poterat, nam aderant