comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uocem gͦ non instruit᷑: qñ mens per¬
git᷑. sp̃m non ũgit᷑. S cur ista de doctrina ho¬
minum loquimur. qñ ⁊ ipse conditor
non ad eruditionem hominis loquit᷑.
si eidem homini ꝑunctionem sp̃s non
loquatur: Certe cain pͥusqm fratri¬
cidium oꝑe ꝑpetrass⁊ audiuit. Leccas¬
ti quiesce. S quia culpis suis exigen¬
tib. uoce ẽ ad monitus ñ unctione. au¬
dire dei u̾ba potuit s seruare cõtemp̾¬
sit. Requi rencdum᷑ nobis est. cur de eod̾
sp̃ũ licatur. siggẽt uob̾ om̃ia: cum
siiggere ẽẽ soleat. minoris. S quia sug¬
gere aliquando dicimus sub ministrare.
inuisibilis sc̃s sp̃c suggere dicitur. ñ
quod nob̾ scienciam abimo inferat: s
ab occulto. Pacem meam relinquo uob̾
pacem meam do uob̾. Hic relinquo:
illic do. Sequentib relinqͦ ꝑuemien
incontemplatione tante festiuitatis.
animum tranfferamus. S qr cum lec¬
tione euangelica uob̃ est etiam actuũ

Expanded text:
vocem ergo non instruitur, qvocem ergo non instruitur, qspiritum non ungitur. Sed cur ista de doctrina hominum loquimur quando et ipse conditor non ad eruditionem homini loquitur, si eidem homini per unctionem spiritus non loquatur? Certe Cain priusquam fratricidium opere perpetraret, audivit: « Peccasti, quiesce . » Sed quia culpis suis exigentibus vocem admonitus, non in unctione audire Dei verba potuit, sed servare cosit. Requirendum vero nobis est cur de eodem Spiritu dicatur: Suggeret vobis omnia, cum suggerere soleat esse minoris. Sed quia suggerere aliquando dicimus subministrare, invisibilis Spiritus suggerere dicitur, non quod nobis scientiam ab imo inferat, sed ab occulto. Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis. Hic relinquo, illic do. Sequentibus relinquo, pervenin contemplationem tantae festivitatis animum transferamus. Sed quia cum lectione evangelica vobis est etiam Actuum
Abbreviated transcription (Latin):
dicitur qui miror non est: Ꝙ ipse sp̃c
postulat: quia ad postulandum eos qͦs
repleu̾it in flammat. Consolator autẽ
isdẽ sp̃c uocatur qr de pettati ꝑpetratio ne
merentib dum spem uenie p̃parat.
ab afflictione tristicie mentẽ lenat. De
quo recte promittitur. ipse uos doce¬
bit omnialluia nisi iscdem sp̃c ardi
acd sit audientis. ociosus ẽ sermo doc¬
toris. Nemo gͦ docenti homini tribuat
quod erore docentis intelligit :
quia nisi intus sit qui doceat: doctoris
lingua ext̾ius inuacuum laborat. Ecce
unam loquentis uocem om̃s pariter
audistis: nec tamen pairiter sensum
anlit̾e uocis ꝑcipitis. Cum gͦ uosdispar
non sit. cur incordib nr̃is dispar. est.
uotis intelligencia. nͥ qr ꝑ hoc qd̃ uox
loquentis communiter ammonet.
est magist᷑ int̾ior qui de uocis intelligẽ¬
cia quosclam specialiter docet: Dehac
unctione sp̃c rursus ꝑ io he̾m dicitut
Sicut unstio eius dotet. de omnib. Per

Expanded text:
dicitur qui minor non est? Sed ipse Spiritus dicitur qui minor non est? Sed ipse Spiritus postulat, quia ad postulandum eos quos repleverit inflammat. Consolator autem idem Spiritus vocatur, quia de peccati perpetratione moerentibus, dum spem veniae praeparat, ab afflictione tristitiae mentem levat. De quo recte promittitur: Ipse vos docebit omnia. Quia nisi idem Spiritus cordi adsit audientis, 1577 otiosus est sermo doctoris. Nemo ergo docenti homini tribuat quod ex ore docentis intelligit, quia nisi intus sit qui doceat, doctoris lingua exterius in vacuum laborat. Ecce unam loquentis vocem omnes pariter auditis, nec tamen pariter sensum auditae vocis percipitis. Cum ergo vox dispar non sit, cur in cordibus vestris dispar est vocis intelligentia, nisi quia per hoc quod vox loquentis communiter admonet, est magister interior qui de vocis intelligentia quosdam specialiter docet? De hac unctione Spiritus rursus per Joannem dicitur: Sicut unctio ejus docet vos de omnibus . Per
Abbreviated transcription (Latin):
filius non est filii s patris: quia ⁊ ipse
filius u̾bũ est patris. hec loquutus sũ
uobis: apul nos manens. Quando
non maneret apd̾ eos qͥascensurus ce
iunitate. Apud eos gͦ tunc mansisse se¬
ꝑbibet: qr qui inuisibili semꝑ potesta¬
te p̃sens erat. corporali iam uisione rece¬
debat. Paraclitus autẽ sp̃t sc̃s. quem mit¬
tet pater innomine meo: ille uos doce¬
bit omnia. ⁊ siiggeret uobꝰ omĩa.q̃cũq
dixero uobis: Nlostis płimi fr̃s m̃i. qd̃
greca locutione paraclitus. latina
aduocatus dr̃ uel consolator. Qui iccͥto
ad uocatus dicit᷑:qr ꝓ errore delm¬
quentiũ apud iusticiã patͥs ĩ t̾uenit
Qui uniꝰ sub̾e cũ patre ⁊ filio emrare
ꝓdelinquentib ꝑ hibetur: quia eos̃
quos repleu̾it erorantes facit. Unde ⁊
paulus dicit. Ipse eñi sp̃i. postulat
ꝓnobs gemitib menarrabilibus.
Minor uero est qui postulat: qmͣ qui
postulatur. Quo modo gͦ sp̃c postulare

Expanded text:
Filius non est Filii, sed Patris, quia ipse Filius non est Filii, sed Patris, quia ipse Filius Verbum est Patris. Haec locutus sum vobis apud vos manens. Quando non maneret apud eos, qui ascensurus coelvinitate. Apud eos ergo tunc se mansisse perhibet, quia qui invisibili semper potestate praesens erat, corporali jam visione recedebat. 3. Paraclitus autem Spiritus sanctus, quem mittet Pater in nomine meo, ille vos docebit omnia, et suggeret vobis omnia quaecunque dixero vobis. Nostis plurimi, fratres mei, quod Graeca locutione paraclitus Latina advocatus dicitur, vel consolator. Qui idcirco advocatus dicitur, quia pro errore delinquentium apud justitiam Patris intervenit. Qui unius substantiae cum Patre et Filio, exorare pro delinquentibus perhibetur, quia eos quos repleverit, exorantes facit. Unde et Paulus dicit: Ipse enim Spiritus postulat pro nobis, gemitibus inenarrabilibus . Minor vero est qui postulat quam qui postulatur; quomodo ergo Spiritus postulare
Abbreviated transcription (Latin):
nime plauxissent. Qui gͦ deũ nere di¬
ligit. qui euis mandata custodit: ĩ
euis corde dominus ⁊ uenit ⁊ mansio¬
nem facitllua sic eum diuinitatis
amor penttrat ut ab hoc amore.
temptationis tempore.
non recedat. Ille uere amat: cuius
udelicet mentẽ delecͣtio ex consensu
non suꝑat. Nam tanto quisꝙ asuꝑ¬
no amore disiungitur: qͣto inferius
delectatur Unde ⁊ adhuc subdit᷑. Qui
non cdiligit me sermones meos non ser
sus redite: si deum u̾e amatis ex qͥritez
Nec tamen sibi aliquis creclat. qͥqd si¬
bi animus sine oꝑis atestatione res¬
ponderit. Delectione tonditoris:. non¬
lingua s mens. ⁊ uita requiratur.
Nũqm est dei amor ociosus: Sꝑatur ⁊¬
enĩ magna si est̃ Gi uͦ oꝑari renuit:
amor non est: Et sermonẽ quẽ audistis
non est meus s enis qui misit
me patris: Gͣcitis fratres lrm̃i: quia ip̃e
qui loquitur unigenitus filius. uerbũ
patris est. Et ideo sermo quẽ loquit᷑

Expanded text:
nime planxissent. Qui ergo Deum vere dinime planxissent. Qui ergo Deum vere diligit, qui ejus mandata custodit, in ejus corde Dominus et venit et mansionem facit, quia sic eum divinitatis amor penetrat, ut ab hoc amore tentationis tempore non recedat. Ille ergo vere amat, cujus videlicet mentem delectatio prava ex consensu non superat. Nam tanto quisque a superno amore disjungitur, quanto inferius delectatur. Unde et adhuc subditur: Qui non diligit me, ssus redite; si Deum vere amatis, exquirite; nec tamen sibi aliquis credat, quidquid sibi animus sine operis attestatione responderit. De dilectione conditoris, lingua, meus, et vita requiratur. Nunquam est Dei amor otiosus. Operatur etenim magna, si est; si vero operari renuit, amor non est. Et sermonem quem audistis non est meus, sed ejus qui misit me Patris. Scitis, fratres charissimi, quia ipse qui loquitur unigenitus Filius Verbum Patris est, et ideo sermo quem loquitur
Abbreviated transcription (Latin):
est. Uere enum diligrmus: si mancla¬
si a nr̃is nos uolupͣtib coartamus.
Nam qui adhuc ꝑ illicita desideria
defluit: ꝓfecto deum non amat qr
ei in sua pͣua uoluntate contradicit:
Et pater meus diliget eum: ⁊ ad eum
ueniemus. ⁊ mansionem apud enm
faciemus. Pensate fratres kiñi qnͣta
sit ista sollemitas hab̾e incordis ho¬
spitio aduentum dei. Certe si domum
urãm quisquã diues ac p̃potens a¬
micus intraretꝰ Dmni festinancia do¬
mus tota munclarẽ. ne quid fortasse
esset. quod oculos amici intrantis of¬
fendẽret. Tgat gͦ sordes pͣui oꝑis:
qui deo p̃parat domum m̃tis. S iude¬
te quid u̾itas dicat Ueniemus: ⁊ mã¬
sionẽ apud eũ faciemus. Inquoꝵdã
⁊ eñi corcla uenit. ⁊ mansionẽ non ño¬
facit: quĩa ꝑ compũctionẽ quidem
dei respectum ꝑcipunt s temptatiõis
tempore. hoc ipsum quod compunc¬
ti fuerant obliuisciñ sicꝙ ad ꝑpe¬
tranda peccata redeunt. ac si hic mi¬

Expanded text:
Vere enim diligimus, si ad mandastris voluptatibus coarctamus. Nam qui adhuc per illicita desideria defluit, profecto Deum non amat, quia ei in sua voluptate contradicit. 1576 2. Et Pater meus diliget eum, et ad eum veniemus et mansionem apud eum faciemus. Pensate, fratres charissimi, quanta sit ista solemnitas, habere in cordis hospitio adventum Dei. Certe si domum vestram quisquam dives ac praepotens amicus intraret, omni festinantia domus tota mundaretur, ne quid fortasse esset quod oculos amici intrantis offenderet. Tergat ergo sordes pravi operis, qui Deo praeparat domum mentis. Sed videte quid Veritas dicat: Veniemus, et mansionem apud eum faciemus. In quorumdam etenim corda venit, et mansionem non facit, quia per compunctionem quidem Dei respectum percipiunt, sed tentationis tempore hoc ipsum quod compuncti fuerant obliviscuntur; sicque ad perpetranda peccata redeunt, ac si haec mi
Abbreviated transcription (Latin):
ĩcorde: ⁊ qͣuis pͣua ñ ex̃ceat oꝑe: abhis tam̃
ñ euellit᷑ m̃te. Nec adusũ boni oꝑis ĩ aꝑto na¬
let assug̾e. qr gͣnat hũs ĩ absoditis pondus
turpe. Quisqͥs gͦ qͦlib hoꝵ uitio subigitur:
panes dño offerre ꝓhibet᷑. ne ꝓfecto diluere
aliena cdilicta ualeat: is quẽ ad huc ꝓpͥa de¬
nastãt. Qagͥ paucis u̾b̾ ad pastorale magiste¬

Expanded text:
e, ab his tamen non evellitur mente. Nec ad usum boni operis in aperto valet assurgere, quia gravat hunc in abditis pondus turpe. Quisquis ergo quolibet horum vitio subigitur, panes Domino offerre prohibetur, ne profecto diluere aliena delicta non valeat is quem adhuc propria devastant. Q
Abbreviated transcription (Latin):
ĩm̃so fauore circũdant᷑: intꝰ iu̾tate uacuat᷑
atq oblitꝰ sui. ĩ uoces se spargit alienas. lalẽ¬
q se cͣdit: qͣlẽ se foris audic: ñ qͣlẽ se ĩtꝰ disce̾r¬
nere debuit. Subditos despic̃. eosqͣ qͣles sibi
nͭ ordine: ñ agnosc̃. ⁊ qͦs forte potestatis erces¬
serit. tnͣscẽclisse se ⁊̃ uite ñtis cͤlit cũctis se
estimat ampliꝰ saꝑe qͥb se uidet ãpliꝰ posse.
Inqͦdã qͥppe se ꝯstituit culmine: ap̃ semet pp̃m

Expanded text:
immenso favore circumdatur, intus veritate vacuatur, atque oblitus sui in voces se spargit alienas, talemque se credit, qualem se foris audit, non qualem intus descernere debuit. Subjectos despicit, eosque aequales sibi naturae ordine non agnoscit; et quos sorte potestatis excesserit, transcendisse se etiam vitae meritis credit; cunctis se aestimat amplius sapere, quibus se videt amplius posse. In quodam quippe se constituit culmine apud semetipsum
Abbreviated transcription (Latin):
nus resppndemꝰ. Ad intercedẽtlũ uenire ñ ps¬
sumus: ꝙ familiaritatis eꝰiꝰ noticiã ñ hm̃s.
Sigͣ hõ ap̃hoĩem deqͦ minime p̃sumit fieri
ĩtertessor erubesc̃. qͣ m̃te ap̃ dnm̃ ĩ tcessioĩs
locũ ꝓpopło arripit: qui familiarẽ se euis

Expanded text:
endum venire non possumus, quia familiaritatis ejus notitiam non habemus. Si ergo homo apud hominem de quo minime praesumit fieri intercessor erubescit, qua mente apud Deum intercessionis locum pro populo arripit, qui familiarem se ejus
Abbreviated transcription (Latin):
ut uidelicit qͥ celesti p̃dicatte utitur. una
iã t̃renoꝵ oꝑũ deserens: ĩ r̃eirũ culmine
stare uideatur. Tantoq faclliꝰ subilitos ad
meliora ꝑtrahat. qͣnto ꝑuite m̾itũ de su¬
ꝑnis clan̾at. hinc diuina lege armum
sac̾dos ĩ sacͥficiũ ⁊ dextrũ accipit ⁊ seꝑatũ:
nͨ inter malos tantũmͦ q̃ retta lũt faciat
s bene qͦ oꝑantes subditos sic̃ honore or¬
dinis suꝑat: ita etiam moꝵ uͥtute transcẽdat
sui ĩesu qͦ pectusculũ cũ armo tribuitur
ut ꝙ desatrificio p̃cipit᷑ sum̾e. ħ desemet¬
ipso auctori discat ĩmolare. Et ñ solum
pectore q̃ recta sunt cogitet: s spectatores
suos ad subluma armo oꝑis inuitet. Nulla
timescat. blandim̃ta mũdi respecto ĩtimo
t̾rore despiciat t̃rores aut̃ ꝯ sicdato ĩt̃ne dul¬
cedinis blandĩto: ꝯtempnat. Unde suꝑ¬
ne quoꝙ: uocis imꝑio inutcoq humero
sacerdos uelamine suꝑhumeralis astrĩ¬
gitur: ut contra adu̾sa at ꝓspera: uͥtutũ

Expanded text:
Ut videlicet qui coelesti praedicatione utitur, ima jam terrenorum operum deserens, in rerum culmine stare videatur, tantoque subditos facilius ad meliora pertrahat, quanto per vitae meritum de supernis clamat. Hinc divina lege armum sacerdos in sacrificium et dextrum accipit et separatum , nsed bene quoque operantes subditos, sicut honore ordinis superat, ita etiam morum virtute transcendat. Cui in esu quoque pectusculum cum armo tribuitur, ut quod de sacrificio praecipitur sumere, hoc de semetipso auctori discat immolare. Et non solum pectore quae recta sunt cogitet, sed spectatores suos ad sublimia arma operis invitet: nulla ersa pertimescat; blandimenta mundi respecto intimo terrore despiciat, terrores autem considerato internae dulcedinis blandimento contemnat. Unde supernae quoque vocis imperio in utroque humero sacerdos velamine superhumeralis astringitur, ut contra adversa ac prospera virtutum
Abbreviated transcription (Latin):
obliniscit᷑. qͥcqͥd religiose cogitatut. Uñ necẽe ẽ.
ut c̃ cognatõ extͣ usũ ducit᷑ ꝓtinꝰ m̃tis: oculus:
ad oꝑa tͣnsata reuocet᷑. Ac penset qͥsq qͥd sub¬
iectus egerit: ⁊ repẽte cognoscit. si placꝰ bona
agere q̃ ꝓposuerit possit qr neqͣꝙͣ ualet ĩ cul¬
mine humilitatẽ disce̾: qͥ ĩ imis positusndesiit
suꝑbire. Hesc̃ landẽ c̃ subpetit fug̾e̾. qͥ ad hanc
didic̃ c̃ deeẽt ãhelare. Ne qͣꝙͣ iũtere auariciã
pot̃. qñ ad multoꝵ substẽtatõnẽ tẽdit is cͥ ui¬
sufficẽ ꝓpͥa nͨ soli pocuerũt. Exañ acta gͦ uita.
se qͥsq ĩ ueniat ne ĩ appetitu se culminis imago
cogitatiõis illudat. Eius pler̃ꝙ ĩ occupatõe
regimĩs. ip̃e qͦ boni oꝑis ułꝰ ꝑdit᷑: qͥ ĩ tnqͥllitate

Expanded text:
obliviscitur quidquid religiose cogitavit. Unde necesse est ut cum cogitatio extra usum ducitur, protinus mentis oculus ad opera transacta revocetur; ac penset quisque quid subjectus egerit, et repente cognoscit si praelatus bona agere quae proposuerit possit, quia nequaquam valet in culmine humilitatem discere, qui in imis positus non desiit superbire. Nescit laudem cum suppetit fugere, qui ad hanc didicit cum deesset anhelare. Nequaquam vincere avaritiam potest, quando ad multorum sustentationem tesufficere propria nec soli potuerunt. Ex ante acta ergo vita se quisque inveniat, ne in appetitu se culminis imago cogitationis illudat. Plerumque in occupatione regiminis, ipse quoque boni operis usus perditur, qui in tranquillitate
Abbreviated transcription (Latin):
letat᷑ adhonorẽ cor eleuat. rerũ affluẽtiũ ha¬
bũdantia. exultat. Mũdigͦ lucrũ q̃rit᷑. sub eiꝰ
honoris sp̃e qͦ mũdi destrui luc̃ debuerãt. Cũꝙ
mens humilitatis culm̃ arriꝑe aclelationẽ
cogitat: qd̾ foris appetit. ĩtꝰ ĩmutit.
ed plerũq hi qui subrre magist̾ium
pastorale cupiũt. ñ nulla qͦ bõa oꝑa aĩo
ꝓponũt. ⁊ qͣuis helatõis intentõe appetant. oꝑat᷑os
tñ se magna ꝑtraciãt fitq u aluid ĩ umis ĩtentõ
subpͥmat: aliud tͣctãtis aĩo supfines togitõ is ostẽ¬
dat. Nã sepesibi ñis de se ip̃a m̃tit᷑ ⁊ fĩgit sẽde
ñ amare ꝙ amaͬrtit. que pͥncipari appecens.
fit ad hoc pauida c̃ q̃rit. auclax c̃ ꝑueni̾t. Tẽ¬
dens. it: ne ñ ꝑueniat tͤpidat. s repẽte ꝑneui

Expanded text:
elevat, rerum affluentium abundantia exsultat. Mundi ergo lucrum quaeritur sub ejus honoris specie, quo mundi destrui lucra debuerunt, cumque mens humilitatis culmen arripere ad elationem cogitat, quod foris appetit, intus immutat.ed plerumque hi qui subire magisterium pastorale cupiunt, nonnulla quoque bona opera animo proponunt; et quamvis hoc elationis intentione appetant, operaturos tamen se magna pertractant; fitque ut aliud in imis intentio supprimat, aliud tractantis animo superficies cogitationis ostendat. Nam saepe sibi de se mens ipsa mentitur, et fingit se de non amare quod amat: quae principari appetens, fit ad hoc pavida cum quaerit, audax cum pervenerit. Tendens enim, ne non perveniat trepidat; sed repent
Abbreviated transcription (Latin):
qr nimirũ qͦs repleuerit ilese ꝓtinꝰ loq̃n¬
tes fac̃. hinc moysi p̃cipit᷑ ut tab̾naculum
sacͥdos ĩgrecliẽs: tintinnabilis ambiatur
ut iuidelicet uoces p̃dicationis hãt: ne su¬
ꝑui spectatoris indiciũ ex silẽtio offendat.
Sͣ criptũ qͥꝑpe ẽ. Audiatur sonitus qͣndo
ingrectitur ⁊ egredidit᷑ scũariũ in cõspec¬
tu domini: ⁊ ñ moriatur. Gac̾dos namq¬

Expanded text:
, quia nimirum quos repleverit, de se protinus loquentes facit. Hinc Moysi praecipitur ut tabernaculum sacerdos ingrediens tintinnabulis ambiatur, ut videlicet voces praedicationis habeat, ne superni speculatoris judicium ex silentio offendat. Scriptum quippe est: Audiatur sonitus quando ingreditur vel egreditur sanctuarium in conspectu Domini,
Abbreviated transcription (Latin):
occupat ⁊ absꝙ occupati tedio extrescẽs: mẽ¬
broꝵ decorem feclat. ⁊ auaricia capti aĩum
dũ qͣi delectat: exulcerat ⁊ dũ ad ipiscicda q̃ ꝙ
cogitationi obicit: ad inimicicias accenlit et
dolorẽ ĩ uuln̾e nõ facit: qr estuanti animo:
exculpa habudantiã. ꝓmittit. s decor m̃broꝵ¬

Expanded text:
absque occupati taedio excrescens membrorum decorem foedat, quia et avaritia capti animum dum quasi delectat exulcerat, dum adipiscenda quaeque cogitationi objicit, ad inimicitias accendit et dolorem in vulnere non facit, quia aestuanti animo ex culpa abundantiam promittit. Sed decor membro
Abbreviated transcription (Latin):
uoce otiscesctunt. Elauis qͥppe aꝑtionis est
sermo correptionis. Quia ĩ cpãdo culpã dete¬
git: qmͣ sepe nesc̃. ip̃e ⁊ qͥ ꝑ petrauit. huic
paulus ait. ut potens sit exhortari ĩdoctͥ¬
na sana eos qͥ cõtradicũt: reclarguere. hinc
ꝑ malachiam dr. labia sacͥdotis custodiũt
scienciam ⁊ legẽ requirant ex ore eius: qr
angłs dñi ex̃cituũ ẽ. hinic ꝑ ysaiamdo¬
qͥsqͥs ad sac̾dotuiaccedit ut ante aduentum

Expanded text:
voce conticescunt. Clavis quippe apertionis est sermo correptionis, quia increpando culpam detegit, quam saepe nescit ipse etiam qui perpetravit. Hinc Paulus ait: Ut potens sit exhortari in doctrina sana, et eos qui contradicunt arguere . Hinc per Malachiam dicitur: Labia sacerdotis custodiunt scientiam, et legem requirunt ex ore ejus, quia angelus Domini exercituum est . Hinc per Isaiam Doquisquis ad sacerdotium 511 accedit, ut ante adventum
Abbreviated transcription (Latin):
sum et fratrum tuorum. Quid ẽ quod
ante redemptoris ad uentum angeli
abhominibus adorantur ⁊ tacent. post¬
modum uero ad orari refugnunt. nisi
quod naturam nr̃am qmͣ prius des¬
pexerant. post quam hanc super se
assumptam conspiciunt. subtratam si¬
bi uideri ꝑtimescunt: Nec iam sub se
uelud infirmam contempnere ausi
sunt. quam suꝑ se uidelicet inceli re¬
ge uenerantur. Nec habere dedignã¬
tur hominẽ socium qui suꝑ se adorãt
hominem deum. Curremus gͦ fratres
kiñi ne qua nos in munditia polluat:
qui ineterna p̾scientia ⁊ dei ciies et
angeli s equales sumus. Uindicemus
moribus dignitatem nr̃am. nulla nos
luxuria inquinet. nulla qui turpis
cogitatio accuset. non malicia mentem
mordeat. non in uidie rubigo consumat.
non elatio infiet. non ambitio ꝑt̾rena
oblectamenta dilaniet. non ira in flã¬
met. Dii et enim uocati sunt homines.
Defende gͦ tibi homo contra uicia hono¬
remdei. quia ꝓpter te factus est deus

Expanded text:
sum et fratrum tuorum . Quid est quod sum et fratrum tuorum . Quid est quod ante Redemptoris adventum angeli ab hominibus adorantur, et tacent, postmodum vero adorari refugiunt, nisi quod naturam nostram, quam prius despexerant, postquam hanc super se assumptam conspiciunt, substratam sibi videre pertimescunt? Nec jam sub se velut infirmam contemnere ausi sunt, quam super se videlicet in coeli Rege venerantur. Nec habere dedignantur hominem socium, qui super se adorant hominem Deum. Curemus ergo, fratres charissimi, ne qua nos immunditia polluat, qui in aeterna praescientia et Dei cives, et angelis ejus aequales sumus. Vindicemus moribus dignitatem nostram, nulla nos luxuria inquinet, nulla nos turpis cogitatio accuset, non malitia mentem mordeat, non invidiae rubigo consumat, non elatio inflet, non ambitio per terrena oblectamenta dilaniet, non ira inflammet. Dii etenim vocati sunt homines. Defende ergo tibi, o homo, contra vitia honorem Dei, quia propter te factus est Deus
Abbreviated transcription (Latin):
concinunt. ⁊ congaudentes clamant. gla
mexcelsis deo ⁊ interra pax hominibꝰ
bone uoluntatis. Prius quippe quam
cordiam cum angelis habuimus a qͦꝵ
claritate atq mundicia ꝑ prime culpe
meritum ꝑcotidiana delicta longe dis¬
tabamus. Quia enim peccando extra¬
nei eramus a deo extraneos nos acon¬
sortio suo deputabant angelici¬
ues dei. S quia nos cognonimus regẽ
nr̃m: recognouerunt nos angeli cies
suos: Quia enim rex celi terram nr̃e
carnis assumpsit infirmitatem nr̃am
illa iam iam angelica celsitudo non des¬
picit: Ad pacem nr̃am angeli redeũt:
intentionem prioris discordie post p̾o¬
nunt. Et quos prius in firmos abiectos¬
ꝙ despexerant: iam socios uenerantur.
Hinc est enim quod lob ⁊ iosue ange¬
los adorant. nec tamen adorare ꝓhiben¬
tur. Ioh̃es uͦ mapocalipsi adorare an¬
gelum uoluit: s tamen isdem hunc
angesus ne se debeat adorare compescit
dicens. Uide ne feceris: conseruus tiuis

Expanded text:
concinunt, et congaudentes clamant: Gloria concinunt, et congaudentes clamant: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis. Prius quippe quam  discordiam cum angelis habuimus, a quorum claritate atque munditia per primae culpae meritum, per quotidiana delicta longe distabamus. Quia enim peccando extranei eramus a Deo, extraneos nos a suo consortio deputabant angeli cives Dei. Sed quia nos cognovimus Regem nostrum, recognoverunt nos angeli cives suos. Quia enim coeli Rex terram nostrae carnis assumpsit, infirmitatem nostram illa jam angelica celsitudo non despicit. Ad pacem nostram angeli redeunt, intentionem prioris discordiae postponunt; et quos prius infirmos abjectosque despexerant, jam socios venerantur. Hinc est enim quod Loth et Josue angelos adorant, nec tamen adorare prohibentur; Joannes vero in Apocalypsi sua adorare angelum voluit, sed tamen 1463 idem hunc angelus ne se debeat adorare compescuit, dicens: Vide ne feceris, conservus enim tuus
Abbreviated transcription (Latin):
co: s scd̃m naturam. Nam de potestate
eius scriptum est. In propͥa uenit. In
natura et enim sua ante tempora nat᷑
est: in nr̃am uenit extempore. Quigͦ
et̃nus ꝑmanẽs temporalis apparuit:
alienum est ubi descendit. Et quia ꝑ
prophetam dicitur. omnis caro fenum:
factus homo. fenum nostrum uertit
in frumentum: quiᷤ semet ipso ait.
Nisi granum frumenti cadens inter¬
ram mortuum fuerit: ipsum solum
manet Unde et natus in presepio recli
natur. ut fi̾deles omnes uidelicet sancta
animalia carnis sue frumento refice̾t.
Ne abinterne intelligentie pabulo ie¬
iina remanerent. Quid est hoc quod
uigilantibus pastoribus angelus appa¬
ret. eosꝙ dei claritas circum fulget. niłi
quod illi precetis uidere sublimia me¬
rentur qui fidelibus gregib p̃ esse solli¬
cite scuint: Dumꝙ ipsi pie suꝑ gregẽ
ugilant diuina suꝑ eos gr̃a largius
choruscat. Regem uͦ natum angelus
nuntiat. eiusq uoci angelorum chori

Expanded text:
co, sed secundum naturam. Nam de potestate co, sed secundum naturam. Nam de potestate ejus scriptum est: In propria venit . In natura etenim sua ante tempora natus est, in nostra venit ex tempore. Qui ergo aeternus permanens temporalis apalienum est ubi descendit; et, quia per prophetam dicitur: Omnis caro fenum , factus homo, fenum nostrum vertit in frumentum, qui de seipso ait: Nisi granum frumenti cadens in terram mortuum fuerit, ipsum solum manet . Unde et natus in praesepio reclinatus ponitur, ut fideles omnes, videlicet sancta animalia, carnis suae frumento reficeret, ne ab internae intelligentiae pabulo jejuna remanerent. Quid autem est quod vigilantibus pastoribus angelus apparet, eosque Dei claritas circumfulget, nisi quod illi prae caeteris videre sublimia merentur, 1462 qui fidelibus gregibus praeesse sollicite sciunt? Dumque ipsi pie super gregem vigilant, divina super eos gratia largius coruscat. 2. Regem vero natum angelus nuntiat, ejusque voci angelorum chori
Abbreviated transcription (Latin):
rua largiente domino missarum
sollempnia ter hodie celebraturi
sumus: loqui dui de euangelica lectiõe
non possumus. sed nos aliquid uel bre¬
uiter dicere redemptoris nr̃i natuna ̃
ipsa compellit. Quid est quod nasci¬
turo domino mundus describitur. nisi
hoc quod aꝑte munstratur quia ille
apparebat incarne qui electos suos¬
ad scriberet ineternitate: Eui contra
de reprobis ꝑ ꝓpliam dccitur. Delean¬
tur delibro uiuentium: ⁊ cum iustis
non scribantur. Qui bene etiam in
bethlem nascitur. Betbleem quippe:
domus panis int̾p̃tatur. Ipse namꝙ
est: qui ait. Ego sum panis uiuus qui
de celo descendi. Locus gͦ in qͦ dominus
nasceretur domus panis ante uocatus
est: quia futurum profecto erat. ut
ille ibi ꝑ materiam carnis appareret :
qui electorum mentes int̾na sacietate
reficeret. Qui non in parentum domo
sed inuia nascitur: ut profecto ostende¬
ret. quia ꝑ humanitatem quam assũp¬
serat. quasi inalieno nascebatur. Alie¬
num uidelicet non scdm potestatemdi¬

Expanded text:
 largiente Domino, missarum solemnia ter hodie celebraturi sumus, loqui diu de Evangelica lectione non possumus. Sed nos aliquid vel breviter dicere Redemptoris nostri nativitas ipsa compellit. Quid est quod nascituro Domino mundus describitur, nisi hoc quod aperte monstratuapparebat in carne qui electos suos scriberet in aeternitate. Quo contra de reprobis dicitur: « Deleantur de libro viventium, et cum justis non scribantur . Qui bene etiam in Bethlehem nascitur: Bethlehem quippe domus panis interpretatur. Ipse namque est qui ait: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi . Locus ergo in quo Dominus nascitur, domus panis antea vocatus est, quia futurum profecto erat ut ille ibi per materiam carnis appareret, qui electorum mentes interna satietate reficeret. Qui non in parentum domo, sed in via nascitur, ut profecto 1461 ostenderet, quia per humanitatem suam quam assumpserat quasi in alieno nascebatur. Alienum videlicet non secundum potestatem di
Abbreviated transcription (Latin):
ti. plerumq tanto celeruis deiuocẽ
aucdunt: quanto ⁊ in ħ mondo non
habent uͥ delectentur. Quod bene
a malechitarũ puer ille egyptius
designat. qui amalechitis p̃clantib
atꝙ cͥrentib eger remansit inuia.
fame sitiq aruit. Quem tamen da¬
uid inuenit: ei cibum potũq p̃buit.
qui ilico conualescens. dux dauid fac¬
tus est: conuiuantes a malechitas
repperit.⁊ eos qui se debilem reliq̃¬
rant: cum magnitudine ꝓstrauit.
Amalechita quippe. quippe popłs.
designantur: Que trena cũcta am¬
biendo qͣsi lambiũt dum solis tẽ¬
poralib delectant᷑. Quasi eñ popłs
lambens p̃tlã facit: dum: t̃rena
cliligentes. lucͣ de alienis dampis
inuia relinquit᷑. qr pectator quisq dũ
infirmari ab huiꝰ mudi statu ceꝑit. mor
scł̃arib m̃tib in despectum uenit. Qnẽ
tamen dauid inuenit. eiꝙ cibum ⁊ potũ
p̃bet. quia manu fo is dñs abiesta mũdi

Expanded text:
ti, plerumque tanto celerius vocem Domini ti, plerumque tanto celerius vocem Domini audiunt, quanto et in hoc mundo non habent ubi delectentur. Quod bene Amalechitarum puer ille Aegyptius designat, qui Amalechitis praedantibus atque currentibus aeger remansit in via, et fame sitique aruit; quem cum David invenit, ei cibum potumque praebuit; qui illico convalescens dux David factus est; convivantes Amalechitas reperit, et eos qui se debilem reliquerant cum magna fortitudine prostravit. Amalechita quippdesignantur, quae terrena cuncta ambiendo quasi lambuporalibus delectantur. Quasi enim populus lambiens praedam facit, dum terrena diligens, lucra de alienis damnis in via relinquitur, quia peccator quisque, dum infirmari ab hujus mundi statu coeperit, mox saecularibus mentibus in despectum venit, quem tamen David invenit, eique cibumu fortis Dominus abjecta mundi
Abbreviated transcription (Latin):
non possunt: si debent ea q̃ mũdi sunt
tenere. ut tameneis nesciant exm̃tis
fracꝰtione suctumbere. ħ gͦ cogitate. qr
cum relinq̃ure cuncta que mundi sũt
non potestis: ext̾iora bene ext̾ius agite:
s ardent̃ inti ad eterna festinate. Nli¬
chil sit quod desideriũ ur̃e mentis re¬
tardet: nulliuis uos rei in hoc mundo
delectatio implicet. Si botrum dilig̃
mens in bonis meliorib id est incelesti¬
bus delectetur. Simalum metuitur.
mala animo et̃na ꝓponantur. Ut
dum illuc ẽẽ conspicit. ⁊ ampluis qd̵¬
qd̃ diligat ⁊ ampliꝰ qd̵ ꝑtimescat: hic
om̃ino non hereft. Ad hec agencła
hebemus mediatorem᷑ ⁊ hominum
aduitorem nr̃m ꝑ quem cicius cunc¬
ta obtinebimus. s ad illum uͦ amore
flagͣmus. Qui uiuit ⁊ regnat cũ patͤ

Expanded text:
non possint, sic debent ea quae mundi sunt non possint, sic debent ea quae mundi sunt tenere, ut tamen eis nesciant ex mentis fractione succumbere. Hoc ergo cogitate, et cum relinquere cuncta quae mundi sunt non potestis, exteriora bene exterius agite, sed ardenter interius ad aeterna festinate. Nihil sit quod desiderium vestrae mentis retardet, nullius vos rei in hoc mundo delectatio implicet. Si bonum diligitur, mens in bonis melioribus, id est in coelestibus delectetur. Si malum metuitur, mala animo aeterna proponantur, ut dum illic esse conspicit et amplius quod diligat, et amplius quod pertimescat, hic omnino non haereat. Ad haec agenda habemus mediatorem Dei et hominum adjutorem nostrum, per quem citius cuncta obtinebimus, si ad illum vero amore flagramus, qui vivit, et regnat cum Patre
Abbreviated transcription (Latin):
possum : tunc ille respondit. Noli mu¬
lier flere: qr mox ut ego defuncꝰtus fu¬
ero artris sere serenitas rediet. Cuiꝰ
ꝓtinus ac pedes podagre humore tumes
tentes ⁊ u̾si inuuln̾ib fuerant. ⁊ ꝓfluẽ¬
ti sanie patebant. S cũ corpus illius ex
more ad lauandum fuiss detecꝰtum: tta
manus pedesq illius sani reꝑti sunt.
ac si unquam uulm̾s nibbil habuissyoit
Ductus itaq ac sepultus est eiꝰq coniugi
uisum est. ut quarto die in sepulchro
illius marmor qd̵ suꝑ positum fuerat
mutareͥt debuiss. Quod uidelicet mar¬
mor corpori eiꝰ suꝑ positum dum fuiss
ablatum: exeiuis corpore flagrancia o¬
doris e manauit. Ac si ex putrescenti car¬
ne illius. ꝓu̾mib aroma ferbuissẽt
hec gͥ dixi ut euicino exemplo osten¬
dere possim non nullos ⁊ scl̃arem habi¬
tum gerere ⁊ scłarem animum non
habere. Quos enim tales in mundo neces¬
sitas ligat ut ex omi parte exui a mũdo

Expanded text:
possum? Tunc ille respondit: Noli, mupossum? Tunc ille respondit: Noli, mulier, flere, quia mox ut ego defunctus fuero, aeris serenitas redibit. Cujus protinus centes, et versi in vulneribus fuerant, et profluente sanie patebant. Sed cum corpus illius ex more ad lavandum fuisset detectum, ita manus pedesque illius sani reperti sunt, ac si unquam vulneris nihil habuissent. 1627 Ductus itaque ac sepultus est, ejusque conjugi visum est ut quarto die in sepulcro illius marmor quod superpositum fuerat mutari debuisset. Quod videlicet marmor corpori ejus superpositum dum fuisset ablatum, tanta ex ejus corpore fragrantia odoris emanavit, ac si ex putrescenti carne illius pro vermibus aromata ferbuissent. Haec igitur dixi ut e vicino exemplo ostendere possem nonnullos et saecularem habitum gerere, et saecularem animum non habere. Quos enim tales in mundo necessitas ligat, ut ex omni parte exui a mundo
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ nũꝙͣ intentionẽ animi ad alia tendẽ¬
tis frangant. Quicumq gͥ tales sunt:
eis ꝓfecto terrena omnia non ad desidĩ¬
um s ad usũ sunt qr reb quidẽ necessa¬
riis utunt᷑ s nichil hab̾e cũ petcato ca¬
piunt. de ipsis quoꝙ reb habitis toti¬
die mercederũt ac quirt̃: et plus in
bono oꝑe quã in bona possessione. Ac
ne aliquib ista difficilia esse uideant᷑.
rem de ꝑsona refero. qmͣ multi ur̃m
nouerunt. Quam uidelicet rem ipse
ante trienniũ incentũ cellensi urbe.
a ꝑsonis fidelib didici Nuꝑ namꝙ ĩ
eandẽ ciuitate tebhamꝰ comes fuit.
urr miscł̃ie actib actib deditus bonis
oꝑib intentus hospitalitati p̃cipue
studens exercendi comittatus altib
occupatus: agebat t̃rena ⁊ tempora¬
lia. S ut plus ex fine eius claruit.
aeris tempestas obsisteret ne ad selien¬
eumq conũx sua cũ fletu uehemẽ¬
huius egredi. p̃nimia tempestate ñ

Expanded text:
et nunquam intentionem animi ad alta tendenet nunquam intentionem animi ad alta tendentis frangant. Quicunque igitur tales sunt, eis profecto terrena omnia non ad desiderium, sed ad usum adsunt, quia rebus quidem necessariis utuntur, sed nihil habere cum peccato cupiunt. 1626 De ipsis quoque rebus habitis quotidie mercedes acquirunt, et plus gaudent bono opere quam bona possessione. 13. Ac ne aliquibus ista difficilia esse videantur, rem de persona refero quam multi vestrum noverunt, quam videlicet rem ipse ante triennium in Centumcellensi urbe a personis fidelibus didici. Nuper namque in eadem civitate Theophanius comes fuit , vir misericordiae actibus deditus, bonis operibus intentus, hospitalitati praecipue studens. Exercendi comitatus actibus occupatus, agebat terrena et temporalia; sed ut plus ex fine ejus claruit, aeris tempestas obsisteret ne ad sepelieneumque conjux sua cum fletu vehemenhujus egredi prae nimia tempestate non
Abbreviated transcription (Latin):
est qui sic scit debita carnis exsoluere.
ut tamen ꝑ eam mundo tota mente
non cogatur inherere. Nam cũ isdem
rursum egregius p̃dicator dicat qui
habet uxorem: cogitat q̃ sunt huius
mundi qͦmͦ placeat uxori. Ille uroren
habens est quasi ñ habens qui sic stu
det placere coniugi. ut tamen ñ displi¬
ceat conditori. flet quoq s tanqͣm ñ
fieat: qui sic temporalib dampnis
affligitur ut tamen de et̃nis lucris sẽ¬
ꝑ animum consoletur. Gaudet uͦ s tãꝙͣ
non gaudet᷑. qui sic temporalib lonis
hylarescit. ut camen semꝑ ꝑpetua tor¬
menta consideret. Et in hoc qd̾ mente¬
gaudio subleuat: hanc continiuo pͥon¬
dere timores p̃mat. Cint aũt̃ s quasi
non possidens: qui ⁊ adusum terrena
p̃parat ⁊ tam̃ cauta cogitatione p̃uidet
qd̾ si citius relinquat. Mundo qͦq utit᷑
s quasi non ñ utat᷑: qui et necessaria
cuncta externs ad uite sue ministerium
recligit. ⁊ tamen hoc eadem sinet sue
m̃ti dñari ut subiecta foris seruiant

Expanded text:
 qui scit debita carnis sic exsolvere ut tamen per eam mundo tota mente non cogatur inhaerere. Nam, cum iisdem rursum egregius praedicator dicat: Qui habet uxorem, cogitat quae sunt hujus mundi, quomodo placeat uxori . Ille uxorem hadet placere conjugi, ut tamen non displiceat Conditori. Flet quoque, sed tanquam non fleat, qui sic temporalibus damnis affligitur, ut tamen de aeternis lucris semper animum consoletur. Gaudet vero, sed tanquam non gaudeat, qui sic de temporalibus bonis hilarescit, ut tamen semper perpetua tormenta consideret; et in hoc quod mentegaudio sublevat, hanc continuo pondere providi timoris premat. Emit autem, sed quasi non possidens, qui et ad usum terrena praeparat, et tamen cauta cogitatione praevidet quod ea citius relinquat. Mundo quoque utitur, sed quasi non utatur, qui et necessaria cuncta exterius ad vitae suae ministerium redigit, et tamen haec eadem non sinet suae menti dominari, ut subjecta foris serviant,
Abbreviated transcription (Latin):
salubri adu̾sitate quanta utilitas nascatur:
nunc postqͣm gͦ uias spinis septas inuenit.
postr̃m amatores suos ad phendere non ualet.
adamorem iuri pͥoris redit: qr plerũꝙ post qm
in hoc mũdo possumus obtin̾e que uolumus pꝰ¬
qmͣ in terre ᷤᷤ desicłiis de ĩ possibilitate lassamur.
tunc adm̃ten dm̃ reducimus. tunc plac̾e inci¬
pit qui displicebat. Et his cuiꝰ nob̾ amara fu¬
erant p̃cepta: repente dulcescit ĩ memoria. Et
pectatrix anima. q̃ ad ult̾a conata ẽ.
esse nec tamen aꝑto oꝑe potuit: de¬
cernit esse fidelis coniux. Qui huius
mũdi ad u̾sitatib fracti ad dei amorẽ
redeunt atq ap̃sentis uite desicłiis¬
lunt᷑ ut ĩtrent: S ualde ẽ tͤmenda sẽ¬
tencia q̃ ꝓtinus subinfert᷑. intenta hãc
fr̃s ⁊ dñ mei: inqͣntuͣ pectatores fr̃s
mei inꝙͣtũ iusti domini mei Interea
hanc aure ꝑcipite. ut tanto eã minus

Expanded text:
salubri adversitate et difficultate quanta utilitas nascatur, salubri adversitate et difficultate quanta utilitas nascatur, nunc. Postquam ergo vias suas spinis septas invenit, postquam amatores suos apprehendere non valet, ad amorem viri prioris redit, quia plerumque postquam in hoc mundo non possumus obtinere quae volumus, postquam in terrenis desideriis de impossibilitate lassamur, tunc ad mentem Deum reducimus, tunc placere incipit qui displicebat; et is cujus nobis amara fuerant praecepta repente dulcescit in memoria; et peccatrix anima quae adultera conata est esse, nec tamen aperto opere potuit, decernit esse fidelis conjux. Qui ergo hujus mundi adversitatibus fracti ad Dei amorem redeunt, atque a praesentis vitae desideriiluntur ut intrent? 10. Sed valde est tremenda sententia quae protinus subinfertur. Intenta hanc et domini mei: in quantum peccatores, fratres mei; in quantum justi, domini mei. Intenta hanc aure percipite, ut tanto eam minus
Abbreviated transcription (Latin):
niet eos. Et dicet. Uadam ⁊ reu̾tar ad urũ
meũ pͥorẽ: qr bene mͥerat tunc. mag̃ qm
nnc. Uir unius tuꝰq silis anime deus est
qr hec uidelicet ei est coniuncta ꝑfidem. Sed
illa que conuinc̾ta deo fuerat anima ama¬
tores suos sequit᷑. qñ mens que iam ꝑfidem
credidit. ad huc se in mundis spiritibus ĩ
oꝑatione subst̃nit. mundi głãm q̃rit carna¬
li delectatione pascitur. Ex qͥsiitis uoluptatib
nutritur. S plerumq omp̃s deus talem
animam miscditer respic̃: ⁊ eiꝰ uoluptatib
a maritudines ꝑmiscet. Unde dic̃. Ecte ego sepiã
uias tuas spinis. Uie enim nr̃e spinis septe ft̃:
qñ in hoc quod male cupimus. doloꝵ punctio¬
nes in uenimus. Et sepiam eas maceria.:⁊ semi
cũ desid̾iis nr̃es dure in hoc mundo obie obiec¬
tiones resistunt. Et semitas inuenire ñ possumꝰ:
qr hoc quod male querimus adipisci ꝓ hibem᷑.
se in suis desidiis anima subdit. ad desicłioꝵ
suorum effecꝰtũ minime comp̃hendit. s de hac

Expanded text:
d virum meum priorem, quia bene mihi erat tunc magis quam nunc . Vir uniuscujusque fidelis animae Deus est, quia haec videlicet ei est conjuncta per fidem. Sed illa, quae conjuncta Deo fuerat anima, amatores suos sequitur, quando mens quae jam per fidem credidit, adhuc se immundis spiritibus in operatione substernit, mundi gloriam quaerit, carnali delectatione pascitur, exquisitis voluptatibus nutritur. Sed plerumque omnipotens Deus talem animam misericorditer respicit, et ejus voluptatibus amaritudines permiscet. Unde dicit: Ecce ego sepiam vias tuas spinis. Viae enim nostrae spinis septae sunt, quando in hoc quod male cupimus, dolorum punctiones invenimus. Et sepiam eas maceria et semitcum desideriis nostris durae in hoc mundo objectiones resistunt. Et semitas nostras invenire non possumus, quia hoc quod male quaerimus, adipisci prohibemur. se in suis desideriis anima subdidit, ad desideriorum suorum effectum minime apprehendit. Sed de hac
Abbreviated transcription (Latin):
S ecce inter hec estimare possumus:
quid sibi corda ur̃a respondeant. Occul¬
tis enim fortasse sibi cogitationibus di¬
cunt. ex cusare nolumus. Ad illud enim
suꝑne refectionis conuiuiũ ⁊ uocari
⁊ ꝑuenire gratulamur. Loquentes uob
talia mentes ur̃e uerum dicunt: si ñ
plus terrena qmͣ celestia diligunt.
si non amplius reb corporalib. ꝙͣ spũa¬
lib occupantur. Unde hic quoq ipsa
excusanciũ causa subiungitur cum

Expanded text:
Sed ecce inter haec aestimare possum Sed ecce inter haec aestimare possum quid sibi corda vestra respondeant. Occultis enim fortasse sibimet cogitationibus dicunt: Excusare nolumus, ad illud enim supernae refectionis convivium et vocari et pervenire gratulamur. 4. Loquentes vobis talia mentes vestrae verum dicunt, si non plus terrena quam coelestia diligunt, si non amplius rebus corporalibus quam spiritalibus occupantur. Unde hic quoque ipsa excusantium 1621 causa subjungitur, cum
Abbreviated transcription (Latin):
epłe inspũali uob̃ alimento. cõu̾se sunt.
Ad abst̃gendum namq mentis nr̃e
fastidiũ incena dei ille uobis singlaris
agnus octisus. ẽ. S quid agumis qui
hoc quod o subiungit᷑ adhuc fieri a
multis uidemus. Et ceperunt simul
omines excusare. Offert deus qd̵ roga¬
ri debuit. non rogatus dare uult qd̾
uix sꝑare pot̾at qr dignaretur largiri¬
postulatus. Contemptorib uͦ paratis
delicias refectionis eterne denũciat:
⁊ tamen simul om̃s excusant. Pona¬
mus ante occulos mentis minimaut
possimꝰ digne pensare maiora. Si qͥs¬
piam potens adimutandũ quẽlibet
pauperem mitt̾et: qͥd fratres rogo
qͥd pauꝑille fecisset nisi de eader sua
inuitatione gauderet: Responsũ humi¬
lem redederet. ueste̾ mutaret. ne quã¬
tocus festinaret. ne pͥor se ad potẽtis
conuiuium alt̃ occurretet: hõgͦ dĩes
inuitat: ⁊ pauꝑ occurrere festinat: ad
dei in uitamur cõuiuiũ ⁊ excusamus:

Expanded text:
epulae in spiritale vobis alimentum conversae sunt. epulae in spiritale vobis alimentum conversae sunt. Ad abstergendum namque mentis vestrae fastidium in coena Domini ille vobis singularis agnus est occisus. 3. Sed quid agimus, qui hoc quod subjungitur adhuc fieri a multis videmus? Et coeperunt omnes simul excusare. Offert Deus quod rogari debuit; non rogatus dare vult quod vix sperari poterat quia dignaretur largiripostulatus, contemnitur; paratas vero delicias refectionis aeternae denuntiat, et tamen simul omnes excusant. Ponamus ante oculos mentis minima, ut possimus digne pensare majora. Si quispiam potens ad invitandum quemlibet pauperem mitteret, quid, fratres, rogo, quid pauper ille faceret, nisi de eadem sua invitatione gauderet, responsum humile redderet, vestem mutaret, ire quantocius festinaret, ne prior se ad potentis convivium alter occurreret? Homo ergo dives invitat, et pauper occurrere festinat; ad Dei invitamur convivium, et excusamus.
Abbreviated transcription (Latin):
ne ur̃a. uob̃ aliquid loqͦꝵ hoc est quod
ago. Seruus enim sũ sũmi patris fami¬
lias. Cum utos acdmoneo a contemptu se¬
culi: in uitare uos uenio adcenam dei.
Nemo me ꝓpt̃ me hoc in loco despiciat:
Et si adinuitandum nequaquam dignꝰ
appareo: s tamen magne sunt delicie qͣs
ꝓmitto. Sepe fr̃s mĩ solet euenire quod
clico⁊ ut ꝑsona potens. famulũ habeat
ꝑsona loquentis seruiqi seruat᷑. incorde
reuerentia mittãtis dni. nec pensant qͥ
audiũt ꝑ quẽ: s qͥd uł aqͦ audiãt. Ita
gͦ fr̃s ita uos agite ⁊ si nos forsitam dip¬
ne despicitis. in mente tamen ur̃a uocan¬
tis dñi reuerentiã seruate cõuiue fieri
sũmi patris familias libent̃ obedite: cor¬
da ur̃a discutite: atq ex eis. mortale
fastidium pellite: Ad repellendũ nãꝙ
fastidiũ nr̃m: iam parata sunt omnia.
S si adhuc carnales estis. fortasse epu¬
las carnales inqͥritis. Ecte ipse carnales

Expanded text:
ne vestra aliquid vobis loquor, hoc est quod ne vestra aliquid vobis loquor, hoc est quod ago, servus enim sum summi patrisfamilias. Cum vos admoneo ad contemptum saeculi, invitare vos venio ad coenam Dei. Nemo me propter me hoc in loco despiciat. Et si ad invitandum nequaquam dignus appareo, sed tamen magnae sunt deliciae quas promitto. Saepe, fratres mei, solet evenire quod dico, ut persona potens famulum habeat persona loquentis servi, quia servatur in corde reverentia mittentis domini. Nec pensant qui audiunt per quem, sed quid vel a quo audiant. Ita ergo, fratres, ita vos agite, et si nos forsitan digne despicitis, in mente tamen vestra vocantis Domini reverentiam servate. Convivae fieri summi patrisfamilias libenter obedite. Corda vestra discutite, atque ex eis mortale fastidium pellite. Ad repellendum namque fastidium vestrum jam parata sunt omnia. Sed si adhuc carnales estis, fortasse epulas carnales inquiritis. Ecce ipsae carnales
Abbreviated transcription (Latin):
tradicunt. Misit autem sernum suum
hora cene dicere inuitatis ut dicerent ut¬
uenirent. Quid hora cene. nisi finis est
mundi: In quo nimirum sumus: sicnt
iam dudum paulus testatur dicẽs. Nos
sumus. in quos fines scł̃oꝵ deuenerunt.
Si gͦ iam hora cene est conuocam tanto
minus debemus excusare a conuiuio
dei: qͣnto ꝓpinqͣsse iam cernimus finẽ
seculizqͣuo enum pensamꝰ quia nichil ẽ.
qd̃ restat: eo debemius ꝑtimesc̾e̾ ne tẽpꝰ
gr̃e qd̾ p̃sto ẽ. ꝑeat. Idcirco autem hoc
conuiuium d̾i non prandium. s cena io¬
caretur nominat᷑ qr post prandiũ cena
restat post cecnam uͦ conuiuiũ nullum
restat. Et quia eternũ dei cõiuuium
nob̾ exexmo p̃parabi tur. rectum fuit.
ut hoc̃ prandium: s cena uocaretur:
S quis ꝑ hunc seruum qui a patre
delicet ordine. quamuis adhuc indig¬
ni ex istamus quãius pectatorum no¬
strorum põderib gͣuamur: ⁊ nos tñ
inistis dieb sumus. Et cũ de edificatio¬

Expanded text:
tur: Misit autem servum suum hora coenae dicere invitatis ut venirent. Quid hora coenae, nisi finis est mundi? In quo nimirum nos sumus, sicut jam dudum Paulus testatur, dicens: Nos sumus in quos fines saeculorum devenerunt . Si ergo jam hora coenae est cum vocamur, tanto minus nos debemus excusare convivio Dei, 1620 quanto propinquasse jam cernimus finem saeculi. Quo enim pensamus quia nihil est quod restat, eo debemus pertimescere ne tempus gratiae quod praesto est pereat. Idcirco autem hoc convivium Dminatur, quia post prandium coena restat; post coenam vero, convivium nullum restat. Et quia aeternum Dei convivium nobis in extremo praeparabitur, rectum fuit ut hac non prandium, sed coena vocaretur. Sed quis per hunc servum qui a patrefdelicet ordine quamvis adhuc indigni existimus, quamvis peccatorum nostrorum pondere gravamur, et nos tamen in istis diebus sumus, et cum de aedificatio
Abbreviated transcription (Latin):
Suauitatem eius non cognoscitis. si hãs
minime gustatis. S cibum uite. ex pa¬
lato cordis tangite ut ꝓbantes eiꝰ dulce¬
diuem amare ualeatis. has autem¬
autem homo delicias tunc amisit: cũ
in paradyso peccauit. Extra exiit cũ
os a cibo int̾ne dulcedinis clausit. Uñ
nos quoq nati in huius ꝑegrinatiõis
erumna. huc fastidiosi iam uenimus.
nescimus qͥd desiderare debeamus. Tan¬
toꝙ se amplius fastidii nr̃i moribus
exagg̃ at: qͣntomagis ab esu illius.
dulcedinis animus elongat. Et eo iam
internas delicias non appetit: quo eas
comedere dui longeq desuenͣit. fastidio
gͦ nr̃o tabescimus: ⁊ longa uͤdie peste
fatigamur. Et quia gustare intus nolu¬
mus paratam dulcedinem: a man̾us fo¬
ris miseri famen nr̃am s suꝑna nos pi¬
etas nec deserentes se deserit. Comptas eñĩ
illas delicias. ad memorie nr̃e oculos reuo¬
cat: easq nob̃ ꝓponit ĩꝓmissione.⁊ torpo¬

Expanded text:
Suavitatem ejus non cognoscitis, si hanc Suavitatem ejus non cognoscitis, si hanc minime gustatis. Sed cibum vitae ex palato cordis tangite, ut probantes ejus dulcedinem amare valeatis. Has autem homo delicias tunc amisit, cum in paradiso peccavit ; extra exiit, cum os a cibo aeternae dulcedinis clausit. Unde nos quoque nati in hujus peregrinationis aerumna, huc fastidiosi jam venimus, 1619 nec scimus quid desiderare debeamus; tantoque se amplius fastidii nostri morbus exaggerat, quanto magis ab esu illius dulcedinis animus elongat; et eo jam internas delicias non appetit, quo eas comedere diu longeque desuevit. Fastidio ergo nostro tabescimus, et longa inediae peste fatigamur. Et quia gustare intus nolumus paratam dulcedinem, amamus foris miseri famem nostram. Sed superna nos pietas nec deserentes se deserit. 2. Contemptas enim illas delicias ad memoriae nostrae oculos revocat, easque nobis proponit; in promissione torpo