comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
adult̃. hñt sceła leges suas meliꝰ istos iudex ꝗͣigͣtꝰ
enĩdat. Nemo te malum quia ÷ fatiat. Malo bñfiti¬
um ꝓiciã. bonoreddam. hiuc qr debeo. illi ne debeã.
De alt̾o bñficii gn̾e dubitat᷑ꝙ. si acciꝑe ñ potuinͥ sa¬
piens. nec reddẽ quid̃ nͥ sapienti possum.

Expanded text:
asit. Habent scelera leges suas ; melius istos iudex quam ingratus emendat. Nemo te malum, quia est, faciat. Malo beneficium proiciam, bono reddam, huic, quia debeo, illi, ne debeam. De altero beneficii genere dubitatur, quod si accipere non potui nisi sapiens, ne reddere quidem nisi sapienti p
Abbreviated transcription (Latin):
ad duxit. S sic facis cũ magna cũtatiõe cũ multis di¬
lanõib. Ne forte decipiat nos sponsũ clemẽtie nom̃¬
aliqñ ĩꝯͣriũ adducat. uideamus ꝗd sit clemẽtia
qualissit: quos fines bãt Clemẽtia ẽ tẽꝑantia ãĩ ĩ
potestate ulciscendi. ut lenitas suꝑioris aĩ adu̾sus
ĩferiorẽ ĩ ꝯstituendis penis. p̃la ꝓponẽ tutłẽ neu
ꝯ̃dictiõis ĩueniet. ꝗuis maxĩe adusũ accedat. si di¬
xerimꝰ clemẽtiã eẽ moderationẽ aliꝗd exmateria

Expanded text:
adduxit, sed, sicut facis, cum magna cunctatione, cum multis dilationibus. Et ne forte decipiat nos speciosum clementiae nomarium abducat, videamus, quid sit clementia qualisque sit et quos fines habeat. Clementia est temperantia animi in potestate ulciscendi vel lenitas superioris adversus inferiorem in constituendis poenis. Plura proponere tutius est, ntradictiones inveniet, quamvis maxime ad verum accedat, si dixerimus clementiam esse moderationem aliquid ex merita
Abbreviated transcription (Latin):
li ĩ nos daretur potestas: Illa rõis in exꝑta ⁊ anobis
ĩmanitatis cͥmine dãpnata abstinẽt suis.⁊ tuta est
Td̾ clemẽtia scriberẽ Nero sesar una me uox
tua maxĩe cõpulit. quã nõ sine admiratiõe
ut crederet᷑ audisse memini. ⁊ dinde aliis
narrasse uocẽ gn̾osam magniaĩ magneq
lenicatis. q̃ nõ ꝯpoĩta nec alienis aurib subito data
crepuit. s boĩtatẽ cuã cũ fortuna litigãtẽ ĩmediũ
adduxit. Aĩadu̾surus in latrones duos surrꝰ p̃fectꝰ
ĩ quos ⁊ ex qͣ cã aĩadu̾ti uelles. ħ seꝑe dilatũ ut aliqñ
fieret ĩstabat. Inuitꝰ inuico cũ cartã p̃tuliss tͣderetq¬

Expanded text:
animali daretur po- testas ? Illa rationis expertia et a nobis animali daretur po- testas ? Illa rationis expertia et a nobis immanitatis crimine damnata abstinent suis, et tuta est mentia scriberem. Nero Caesar, una me vox tua maxime compulit, quam ego non sine admiratione et, cum diceretur, audisse memini et deinde aliis narrasse, vocem generosam, magni animi, magnae lenitatis, quae non composita nec alienis auribus data subito erupit et bonitatem tuam eum fortuna tua litigantem in medium adduxit. Animadversurus in latrones duos Burrus praefecin quos et ex qua causa animadverti velles; hoc saepe dilatum ut aliquando fieret, instabat. Invit
Abbreviated transcription (Latin):
uidet᷑ q̃ amiti iuro datur. p̃t̃ea uidebis ea sepe ꝯmti
que sepe uindicãt᷑. Pat̃ tuus płes int̾ ꝗnꝗ̃niũ culleo
insuit ꝗͣ om̃ib scłis insutos acceꝑimꝰ. mulco minus
audebãt lib̾i nephas ultimũ admitte ꝗ diu sine lege
crimen fuit. Sũma enĩ prudentia sũmi uiri ⁊ reꝵ na¬
ture ꝑitissimi maluerũt uelud ĩcredibile scelus ⁊
ultra audaciã põĩtũ p̃t̾ire. ꝗͣ dũ iuindicarẽt osten¬
facuiꝰ pena mõstrauit. ꝑ essimo uo̾ loco pietas fuit.
hoĩes puniũtur mea ꝯsensus fit ĩnocentit ĩdulgẽ
Magis miscẽ accioĩ frugalitate d̾sciscentib si paucos
ẽẽ uiderit. ꝑiculosũ ẽ mͥ crede ostentare ciuĩtati
qͣto płes mali sũt.Indicta ẽ aliqñ a senatu sentẽtia
ut seruos alibe̾is cultus distingueret. Deinde appa
ciuitatis pars det̾ior quãto p̃grauet. Nõ minus pͥn¬
cipi turpia sũt multa supplicia ꝗͣ medico multa
funera. Remissius iꝑanti melius paret᷑. Nat᷑a ꝯ¬

Expanded text:
constituitur. Praeterea videbis ea saepe committi, quae saepe vindicantur. Pater tuus plures intra quinquennium culleo insuit, quam omnibus saeculis insutos accepimus. Multo minus audebant liberi nefas ultimum admittere, quam diu sine lege crimen fuit. Summa enim prudentia altissimi viri et rerum naturae peritissimi maluerunt velut incredibile scelus et ultra audaciam positum praeterire quam, dum vindicant, ostenfacinus poena monstravit ; pessimo vero loco pietas fuit, homines puniuntur, in ea consensus fit innocentiae et indulgmagis irascetur a communi frugalitate desciscentibus, si paucos esse eos viderit. Periculosum est, mihi crede, ostendere civitati, quanto plures mali sint. Dicta est aliquando a senatu sententia, ut servos a liberis cultus distingueret ; deinde appacivitatis deterior quanto praegravem Non minus principi turpia sunt multa supplicia quam medico multa funera ; remissius imperanti melius paretur. Natura c
Abbreviated transcription (Latin):
ũ affent ei ꝗ accepit ĩ iuriã aut ĩ relicũ securitarẽ.
prĩcipis maior est fortuna q̃ ut solacio egeat. Ma¬
nifestiorq uis ꝗͣ ut ĩ aligno malo opinionẽ s uiriũ
querat. ħ dico cũ ab inferiorib petitꝰ iolatusq est.

Expanded text:
um adfert ei, qui accepit iniuriam, aut in reliquum securitatem. um adfert ei, qui accepit iniuriam, aut in reliquum securitatem. Principis maior est fortuna, quam ut solacio egeat, manifestiorque vis, quam ut alieno malo opinionem sibi virium quaerat. Hoc dico, cum ab inferioribus petitus violatusque est ;
Abbreviated transcription (Latin):
regem clemẽtia ĩaꝑto pr̃abit. Unũ est in expugnabi¬
le munimẽtũ amor cuuũ. Quid pulcriꝰ ẽ qͣ iuiuere
optantib cũctis ⁊ uota nõ sub custode nõ culpãtib
si paululũ ualitudo titubauit nͥ spẽ hõiũ excitari s
metũ. Quis huic audeat struere aliqd̾ ꝑiculũ sub
quo iustitia. pax.pudicitia. securitas. dignitas flo¬
rentc sub quo opulenta est ciuitas. copia bonoꝵ ho¬
ceps punire solet. si aut se iuĩdicat aut aliũ. pͥus
de ea parte disserã que eũ ꝯtingit. Difficiliꝰ ẽ c̃ mo¬
derari ubi dolori debet᷑ ultio ꝗ̃ ubi exͦ. Auc illũ hor
tam᷑ ut manifeste lesus aĩum ĩpotestate habeat.
Et penã si extoto pot̾it donet. si minꝰ tẽꝑet. lõgeq
sit insuis ꝗͣ malienis iniuriis exorabilior. nam
malieno dolore facilem. s eũ ꝗcũ suis stimulis
ĩ pune leso. ultio duos its pm̃re solet᷑. aut solaci¬

Expanded text:
regem clementia in aperto praestabit. Unum est inexpugnabiregem clementia in aperto praestabit. Unum est inexpugnabile munimentum amor civium. Quid pulchrius est quam vivere optantibus cunctis et vota non sub custode nuncupantibus ? si paulum valetudo titubavit, non spem hominum excitari, sed metum quo iustitia, pax, pudicitia, securitas, dignitas florent, sub quo opulenta civitas copia bonorum oire princeps solet, si aut se vindicat aut alium. Prius de ea parte disseram, quae ipsum contingit ; difficilius est enim moderari, ubi dolori debetur ultio, quam ubi exemplo. Supertur ut manifeste lesus animum in potestate habeat, et penam, si ex toto poterit, donet, sin minus, temperet, longe que sit in suis quam in alienis iniuriis exorabilior. Nam in alieno dolore facilem, set eum qui, cum suis stimulis impune laeso. Ultio duas praestare res solet : aut solaci
Abbreviated transcription (Latin):
nulisq ceteris. tũ magnitudine tũ nitore. Et ħ maxĩe¬
distinguit᷑. Iracũdissime ac ꝓcaptu corporis pugnaciꝰ¬
sime sũt apes. ⁊ acũcos inuulne̾ figũt. relĩquũt.
ultionẽ magno ꝯstantẽ petere. telũq d̾traxit. ⁊ irã
eiꝰ inermẽ reliꝗt. Exẽplar ħ magnis regib ĩgensest.
Est enĩ illi mos execere se ĩ magnis piui ÷ ingentium
reꝵ documẽia mĩme agere. pͥudeat ab exiguis aĩalib
nõ trahere mores. cũ tanco hõiũ moderatior ẽe aĩus
debeat quato uehemẽtiꝰ nocet. utinã ꝗdẽ eadẽ lex hõiũ
eẽt ut ni cũ erlo suo frangeret᷑. nͨ sepiꝰ liceret nocere qͣ
semel. nec alienis uirib exercere odia. facile enĩ laxare¬
tur furor si ꝑse sibi satisface̾t. Errat siquis extimat tu¬
tũ ibi regem ubi a rege nicħ ẽ tutũ. Securitas securita¬
ce mutua paciscenda ẽ. Nõ est opus instruere ĩ altum
arces. nͨ mulciplicib se muris turribq sepire.saluũ

Expanded text:
milis que ceteris tum magnitudine, tum nitore. 9. Iit Seneca, iracundissimae et pro captu corporis pugnacissimae sunt apes, et aculeos in vulnere relinquunt, ultionem magno constaturam petere telumque detraxit et iram eius inermem reliquit. Exemplar hoc magnis regibus ingens ; est enim illi mos exercere se in parvis et ingentium rerum documenta minima largiri. Pudeat ab exiguis animalibus non trahere mores, cum tanto hominum moderatior esse animus debeat, quanto vehementius nocet. Utinam quidem eadem homini lex esset et ira cum telo suo frangeretur nec saepius liceret nocere quam semel nec alienis viribus exercere odia ! Facile enim lassaretur furor, si per se sibi satis faceret et si mortesse ibi regem, ubi nihil a rege tutum est ; securitas securitate mutua paciscenda est. Non opus est instruere in altumabscidere, multiplicibus se muris turribusque saepire : salvum
Abbreviated transcription (Latin):
m̃am. et in hocleiore ꝑiculo errat. Si par error
auõ recedc̃tiũ. Ergo quc̃admodũ religio dẽoscolit
suꝑstitio uiolat. Ita clem̃ẽtiã mãsuetudinẽq oẽs
lacrimis nocẽtissimoꝵ mouẽt᷑. que si liceret carcerẽ
effringerẽt. m ĩa nõ causã s fortunã spectat. Clemc̃¬
miseriaꝵ sꝑẽ. aut tristitiã ex alienis malis ꝯͣq ac¬
cidere ĩmerc̃tib credet. Egritudo aũt aĩ ĩsaꝑiẽn¬
tem uirũ nõ cadit. Serena enĩ mẽs est. nec ꝗcqͣ acci¬
dere põt qd illã obducat. Nicħ eque q̃ magnus aĩꝰ
decet. Nõ põt aũt magnus ẽẽ idẽ si metus meror
ꝯfundit si mẽtẽ obducit ⁊ ꝯtrahĩt. h oc sapienti ne
buat placidã ĩcõcussam. qd̾ faceret nõ posset sitri¬

Expanded text:
am. In hoc leviore periculo erratur, sed par error est a vero recedendum. Ergo quemadmodum religio deos colit, superstitio violat, ita clementiam mansuetudinemque omnes , quae lacrimis nocentissimorum moventur, quae, si liceret, carcerem effringerent. Misericordia non causam, sed fortunam spectat; clemenmiseriarum speciem aut tristitia ex alienis malis contracta, quae accidere immerentibus credit ; aegritudo autem in sapientem virum non cadit ; serena eius mens est, nec quicquam incidere potest, quod illam obducatdecet; non potest autem magnus esse idem ac maestus. Maeror contundit mentes, abicit, contrahit ; hoc sapienti ne servabit, placidam, inconcussam, quod facere non posset, si tri
Abbreviated transcription (Latin):
Hic pͥnceps suo beneficicio tutus nichil p̃sidii eget
arma ornamẽti causa ht̃. Quod gͦ officiũ eiꝰ est: qd̾
bonoꝵ parẽtũ. ꝗ obĩirgare liberos nõ nũꝗͣ blande. ñ
nũꝗͣ minacit̃ solẽt. aliqñ aũt monere etiã u̾berib.
Nũꝗd aliquis sanus filiũ suũ apͥma offensa exhere¬
dat nisi magne ⁊ multe ĩuirie patientiã eicerĩt.
supplicia exigenda ꝑuenit: nisiqr remedia ꝯsũpsit.
hoc qd̾ parẽti ⁊̃ pͥncipi faciendũ ẽ. ꝗ̃ appellamꝰ patr̃e
patͥe nõ adulatiõe uana adducti. setera enĩ ꝯgnomĩa
honori data sũt. Magnos ⁊ felices augustos diximꝰ.
et am̃bitios maiestati ꝗcꝗd potimꝰ tituloꝵ ꝯges¬

Expanded text:
Hic princeps suo beneficio tutus nihil praesidiis eget, arma ornamenti causa habet. Quod ergo officium eius est ? Quod bonorum parentium, qui obiurgare liberos non numquam blande, non numquam minaciter solent, aliquando admonere etiam verberibus. Numquid aliquis sanus filium a prima offensa exheredat ? Nisi magnae et multae iniuriae patientiam evicerunt, supplicia exigenda pervenit, nisi qui remedia con- sumpsit. Hoc, quod parenti, etiam principi faciendum est, quem appellavimus Patrem Patriae non adulatione vana adducti. Cetera enim cognomina honori data sunt ; Magnos et Felices et Angustos diximus et ambitiosae maiestati quidquid potuimus titulo
Abbreviated transcription (Latin):
inꝗd fidẽ cuma. Conuaneratͫ ne ĩ terloquereris. Oe-¬
cidere ĩ quam me paras. adiccit locũ. socios. dicm.
ordinẽ insidiaꝵ. Cui ꝯmissũ erat ferrũ. Et cũ d̾mis¬
sum uideret nec exconuẽtione ĩa s exc̃oscientia tac̃e
p̃t̃ me obstat. domũ tuã tueri nõ potes. Nuꝑ lib̾ti¬
ni hõĩs gr̃a ĩpͥuato iudicio suꝑatus es. a deo nichil
solus impedio. Paulus ne ⁊ fabiꝰ maximꝰ ⁊ cossi ⁊ ser¬

Expanded text:
 fidem, Cinna ; convenerat, ne interloquereris. Occidere, inquam, me paras " ; adiecit locum, socios, diem, ordinem insidiarum, cui commissum esset ferrum. Et cum defixum videret nec ex conventione iam, sed ex conscientia tacentpraeter me obstat. Domum tueri tuam non potes, nuper libertini hominis gratia in privato iudicio superatus es ; adeo nihil fsolus impedio, Paulusne te et Fabius Maximus et Cossi et Ser
Abbreviated transcription (Latin):
licere cõe ius aĩantiũ uetet. Qius nõ uediũ pollioe¬
penis oderat ꝗͣ serui suic quia murenas sanguine buma¬
no saginabat. ⁊ eos qui se aliꝗd offenderãt ĩuiriaꝵ quid
aliud ꝗͣ ẜpentiũ abici ubebat. s hoiẽm mille mortib
dignũ. siue d̾uorandos ẜuos obiciebat murenis quas
esurus erat. siue in hoc tm̃ illos alebat ut sic alerẽt. ꝙ¬
admodũ diũ enideles tota ciuitate morãt᷑ inuisi ⁊ be
cestabiles sũt: ita regũ in iuria latius patet ⁊ ĩfamia.
atq odiũ sceleris edit᷑. Quãto aũt nõ nasci meliꝰ fuit
ꝗͣ nũari ĩt̾ publica mala natos. Ex quo cogitare nemo

Expanded text:
imantium vetet. Quis non Vedium Polliopeius oderat quam servi sui, quod muraenas sanguine humano saginabat et eos, qui se aliquid offenderant, in vivarium, quid aliud quam serpentium, abici iubebat ? O hominem mille mortibus dignum, sive devorandos servos obiciebat muraenis, quas esurus erat, sive in hoc tantum illas alebat, ut sic aleret. Quemadmodum domini crudeles tota civitate commonstrantur invisique et detestabiles sunt, ita regum et iniuria latius patet et infamia atque odium saeculis traditur ; quanto autem non nasci melius fuit, quam numerari inter publico m
Abbreviated transcription (Latin):
orationẽ repecendo magnã uoluminis partẽ occupẽ
exhodierno die ĩter nos amicitia ĩcipiat. sonten¬
damꝰ gͦ utrũ ego meliore fide uitã tibi dederim an
tu dbeas: postħ d̾tulit ultro ꝯsulatũ questus ꝙ ñ
auderet peccre. amicissimũ fidelissimũq hũit. heres
solus illi fuit. nullis ampliꝰ insidiis abillo petatꝰ ẽ.
es oriatur ubi supͣ modũ odia creuerũt. Tẽꝑatus
admonẽs in audaciã ꝯ̃ iacentes excitat. ⁊ omĩa exꝑiri
dit. Aelinquat oportet aliquid securi metus młto
plus spei ꝙ̃ ꝑiculoꝵ obstendat. alioꝗn ubi quiescẽti
paria metuũt᷑ ĩcũrere ĩꝑicula iuuat.zalieno aĩo

Expanded text:
 voluminis occupem Ex hodierno die inter nos amicitia incipiat ; contendamus, utrum ego meliore fide tibi vitam dederim an tu debeas." Post hoc detulit ultro consulatum questus, quod non auderet petere. Amicissimum fidelissimumque habuit, heres solus illi fuit. Nullis amplius insidiis ab ullo petitus est. es oriatur, ubi supra modum odia creverunt. Temperatus xtrema admovens in audaciam iacentes excitat et omnia experiri dit. Relinquat oportet securi aliquid metus multoque plus spei quam periculorum ostentet ; alioqui, ubi quiescenti paria metuuntur, incurrere in pericula iuvat et aliena anima
Abbreviated transcription (Latin):
lo ĩpulso in id scclus in quo se qd ꝓximũ erat abigno¬
rãtia timide gessiss. debere illũ aburbe ⁊ aparẽtis
oculis sũmoueri. O dignũ que ĩꝯsiliũ patres aduo¬
carẽt. Odignũ quẽ coheredẽ ignoscentib lib̾is scribe

Expanded text:
lo impulse in id scelus, in quo se, quod proximum erat ab innolo impulse in id scelus, in quo se, quod proximum erat ab innocentia, timide gessisset ; debere illum ab urbe et a parentis oculis submoveri. O dignum, quem in consilium patres advocarent ! O di
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯpescet: hoc ip̃o exẽplo dabo ꝗͣ ꝯpares bono patri
bonũ pͥncipẽ Congniturus d̾filio Tarius aduocauit
ĩꝯsiliũ sesarẽ augustũ. uenit ĩpriuatos penates.
que adolescens ꝓse dixerat. ⁊ hĩis ꝗb arguebat᷑. petit ut
sentiã suã quilib scriberet. ne ea om̃iũ foret q̃ sesaris
minis locupletis hereditatẽ: nõ adicurũ. Dicet aliquis
pussillo aĩo. Timuit ne uiderit᷑ locũ speisue aꝑire
uelle infilũ dãpnaciõe: Ego ꝯͣsentio. Quilib nr̃m de¬
buiss adu̾sus opiniones malignas satis fiducie hr̃e
ĩbona ꝯscientia. Prĩcipes multa d̾bẽt etiã fame. Dare
iurauit se nõ aditurũ hcreditatẽ. Tarius ꝗdẽ eodẽ dic
ꝙ pͥncipi semꝑ curandũ ẽ dixit relegandũ quo patri
iuderct᷑. nõ culleũ nõ ẜpentẽ nõ carcerẽ decreuit. me-¬
mor nõ d̾quo censeret. s cui incõsilio eẽt. Mollissimo
gnͣe pene ꝯtẽtũ cẽ d̾bere patrẽ: dixit inadolescentu¬

Expanded text:
erat. Hoc ipso exemplo dabo, quem compares bono patri, bonum principem. Cogniturus de filio Tarius advocavit in consilium Caesarem Augustum ; venit in privatos penates, quae adulescens pro se dixerat, et his, quibus argue- batur, petit, ut sententiam suam quisque scriberet, ne ea omnium fieret, quae Caesaris  se Tarii, hominis locupletis, hereditatem non aditurum. Dicet aliquis : " Pusillo animo timuit, ne videretur locum spei suae aperire velle filii damnatione." Ego contra sentio ; quilibet nostrum debuisset adversus opiniones malignas satis fiduciae habere in bona conscientia, principes multa debent etiam famae dare. Iuravit se non aditurum hereditatem. Tarius quidem eodem die principi semper curandum est, dixit relegandum, quo patri videretur. Non culleum, non serpentes, non carcerem decrevit memor, non de quo censeret, sed cui in consilio esset; mollissimo genere poenae contentum esse debere patrem dixit in filio adulescentu
Abbreviated transcription (Latin):
quod incõditi mores i ferimi fuerint ante rethoricam. In¬
uenta arte que cõmoditates accesserint. quantum postea

Expanded text:
Quod inconditi mores et ferini fuerint ante rhetoricam, inventa arte quae commoditates accesserint, quantum postea
Abbreviated transcription (Latin):
capacem mat̾iam: qui enim noua acciꝑe ñ uult.
acceptis offenditur. Nõ refero gram qui a ad rẽ
ñ ÷ ꝑ me mora. si aut occasio mͥ de⁊ aut facultaᷤ.
Ille ꝑsitat michi nempe cũ occ̾onẽ haberet. cũ
facultatẽ. utrum bonꝰ uir ⁊ͥ ait malus e Ap̃ bo uirũ¬

Expanded text:
capacem materiam. Qui nova accipere non vult, capacem materiam. Qui nova accipere non vult, acceptis offenditur. Non refero gratiam: quid ad rem ? Non est per me mora, si aut occasio mihi deest aut facultas. Ille praestitit mihi, nempe cum occasionem haberet, cum facultatem. Utrum bonus vir
Abbreviated transcription (Latin):
sit de quo agit᷑. dabit michi osilium ꝓmissȩ rei
modus. Si exiguum : dabo ñ quia dignus es: s
quia ꝓmissi nec tanquam munus dabos u̾ba
mea redimã. ⁊ aurẽ mͥ ꝑuellam dãpno castiga
ꝗ ꝓmissi tem̾e retinebo. s nõ recte dedi repe¬
tam. Demens: qui fidẽ p̃stat errori N ÷ leuitaᷤ a¬
cognito dampnatoq errore discedẽ. ⁊ ingenuȩ
La condicios increditoalia Esilium.
in bñficio. pecuniȩ ⁊̃ male creditȩ exac¬
tio ÷ ⁊ apellare debitoremad diem possum:⁊ si fo¬
ro cesserit portionem feram. Bñficium ⁊ totum
infelicitas. aliqñ felicitas eius cui debeo. Quid
enim regi. quid diuiti. quid panꝑi reddam
utiq cum quidam reciꝑe bñficium inuiriã
iudicent. ⁊ bnficia aliis subiũ beneficiis oͥnerent:
quid ampluis in hoꝵ ꝑsona possum quam uelle.
Nec enim bñficium nouum reic̾e debeo quia ñ dũ
pͥus reddidi accipiam tam libent̃ quam dabit᷑
i inp̃bebo me amico meo exercendȩ bonitatis suȩ

Expanded text:
sit, de quo agitur; dabit mihi consilium promissae rei modus. Si exiguum est, dabo, non quia dignus es, sed quia promisi, nec tamquam munus dabo, sed verba mea redimam et aurem mihi pervellam. Damno castigabo misi, retinebo, sed, quod non recte dedi, repetam ; demens est, qui fidem praestat errori. Phicognito et damnato errore discedere, et ingenue a condicio est in credito, alia in beneficio. Pecuniae etiam male creditae exactio est ; et appellare debitorem ad diem possum et, si foro cesserit, portionem feram ; beneficium et totum infelicitas, aliquando felicitas eius,cui debeo. Quid enim regi, quid pauper diviti reddam, utique cum quidam recipere beneficium iniuriam iudicent et beneficia subinde aliis beneficiis onerent ? Quid amplius in horum persona possum quam velle ? Nec enim ideo beneficium novum reicere debeo, quia nondum prius reddidi. Accipiam tam libenter, quam dabitur, et praebebo me amico meo exercendae bonitatis suae
Abbreviated transcription (Latin):
ero quã illi colaturꝰ. si ille ñ erit sensurꝰ ullã ascẽ¬
sionẽ ł accẽsionẽ recepto eo quo reddito multũ mͥ
abscesfurũ erit. Qui festinat utiq redd̾e ñ hab&
aĩum gͣti hoĩs. s debitoris: ⁊ ut breuit᷑ dicam qͥ¬
iuimis cito cipit solu̾e. inuitꝰ deb&. ⁊ qͥ inuitꝰ debet.

Expanded text:
ero quam illi conlaturus, si ille non erit sensurus ullam accessionem recepto eo, quo reddito mihi multum abscessurum erit. Qui festinat utique reddere, non habet animum grati hominis, sed debitoris ; et, ut breviter, qui nimis cupit solvere, in
Abbreviated transcription (Latin):
des. n aliud petiturꝰ ꝗͣ ut alit̾ ꝑiret. ne esca fieret. Motꝰ
ẽ nouitate crudelitatis cesar. illũ ꝗdc̃ m̾ti. crustalina
aũt oĩa corã se frãgi ussit ꝯpleriq piscinã. fuit cesari¬

Expanded text:
des nihil aliud petiturus, quam ut aliter periret, ne esca fieret. Motus des nihil aliud petiturus, quam ut aliter periret, ne esca fieret. Motus est novitate crudelitatis Caesar et illum quidem mitti, crustallina autem omnia coram se frangi iussit
Abbreviated transcription (Latin):
scendi auocabit. O edicũ aiũt cũ regis filiã cutare d̾beret
nͨ sine ferro poss dũ tumẽtẽ mãmã leuit̃ fouit scalpellũ
spongia tectũ induxisse. repugnass puella remedio pa¬
iã admoto. eadc̃ qr ñ expectauit̃ dolorẽ tuilit. Rredã no
nͣ dcepta sanãt᷑. ati dices. uide ne ininimicis uacũdiatua
uoliptati sit. alti. ude ne magnitudo aĩ tui creditũcgo
ap̃ plerosq robur cadat. Indignor me p̾cules a ñ pueruio
dolendi modũ s tp̃s ex pectandũ ẽ. dabit penas.: sua istud
maĩo tuo ⁊ cũ potueris: ꝓmora reddes. Castigare uõ lan¬
scentẽ ⁊ ultra obirasci incitare ẽ. dane aggͥdieris blãdeq
unꝰ exẜuis eiꝰ crustallinũ. rapi eũ uediꝰ iussit ne uulga¬
ri ꝗdẽ more ꝑiturũ murenis obici iubebat᷑ qͦs ingẽtes
ĩpiscina ꝯtinebat. Quis ñ ħ illũ putaret luxurie cã face̾
scuitia erat. euasit emanib puer.⁊ ꝯfugit ad cesaris pe¬

Expanded text:
nimorum 47. Medicum aiunt / cum regis filiam curare deberet nec sine ferro posset, dum tumentem mamam leuiter fouet, scalpellum spongia tectum induxisse. Repugnaset puella remedio palam admoto; eadem, quia non expectauit, dolorem tulit. Quędam, nonisi decepta sanantur. Alteri dices: " Vide ne inimicis iracundia tua voluptati sit," alteri : " Vide ne magnitudo animi tui creditumque apud plerosque robur cadat. Indignor me hercules et non invenio dolendi modum, sed tempus expectandum est ; dabit poenas ; serva istud in animo tuo ; cum potueris, et pro mora reddes." Castigare vero irascentem et ultro obirasci incitare est ; varie adgredieris blandeque, unus ex servis eius crustallinum ; rapi eum Vedius iussit ne vulgari quidem more periturum ; murenis obici iubebatur, quas ingentis in piscina continebat. Quis non hoc illum putaret luxuriae causa facere ? Saevitia erat. Evasit e manibus puer et confugit ad Caesaris pe
Abbreviated transcription (Latin):
Contigit iã nob̾ nouate bñ ꝯponẽ aĩũ. aut ñ sentit iracũ¬
diã aut suꝑior ẽ. Uidcamꝰ qũo alienã irã leniamꝰ. nͦ enĩ¬
mũ. ceͣ.surda ⁊ amẽs. dabimꝰ illi spatiũ. remedia ĩremissi¬
onib ꝓsũt. nec oculos tumẽtis tẽptabunꝰ iuĩ rigẽtẽ monẽdo
ĩcitaturi. nͨ cetera uitia dũ feruẽt. Initia morboꝵ ꝗes curat.
Quãtulũ ĩquis ꝓdẽ remediũ tuũ sisua spõte d̾sinẽtẽ irã
placat: pͥmũ ut citiꝰ d̾sinat efficit. d̾inde custodit ne recidat
Ip̃m qͦ ĩpetũ q̃ nõ audet lenire fallet. remonebit oĩa ulti¬
oĩs ĩstr̾a. simulabit irã ut tãꝗͣ adiutor ⁊ doloris comes plus
autoritatis incõsiliis hãt. moras nͨtet. ⁊ dũ maiorẽ penã q̃¬
rit p̃sentẽ differt᷑. om̃i arte reꝗẽ furori dabit. si uehemẽtior

Expanded text:
Contigit iam nobis. Novate, bene componere animum ; aut non sentit iracunContigit iam nobis. Novate, bene componere animum ; aut non sentit iracundiam aut superior est. Videamus quomodo alienam leniamus; nec enimulcere. Surda est et amens ; dabimus illi spatium. Remedia in remissionibus prosunt. Nec oculos tumentis temptamus vim rigentem movendo incitaturi, nec cetera vitia, dum fervent. Initia morborum quies curat. " Quantulum," inquis, " prodest remedium tuum, si sua sponte desinentem iram placat ! " Primum, ut citius desinat, efficit ; deinde custodit, ne reddat ; ipsum quoque impetum, quem non audet lenire, fallet; removebit omnia ultionis instrumenta, simulabit iram, ut tamquam adiutor et doloris comes plus auctoritatis in consiliis habeat, moras nectet et, dum maiorem poenam quaerit, praesentem differet. Omni a
Abbreviated transcription (Latin):
uerat ⁊ ip̃t ꝓillo iratꝰ exinomãcipio fuisti. Irasceris gͦ
catenario cani.⁊ ħ cũ młtũ latrauit obiecto cibo mãsu¬
escit. recede lõgiꝰ ⁊ ride. Nũc iste se aliquẽ putat ꝙ custod
litigatoꝵ turba lim̃ obsessũ. Nẽ ille ꝗ ĩtruacet felix for¬
tunatꝰq ẽ. ⁊ beati hõis iudicat ac potentis ĩditiũ difficilẽ
ianuã.nescit durissimũ ostiũ carceris. p̃sume aĩo mł¬
ta tͥ ẽẽ patienda. Nũꝗs se hicme algere mirat᷑. nũꝗs se
ferebat᷑ d̾mẽs ꝗd ĩtest qͣlecti p̃mas ꝑtẽ honestiorẽ te aũ
turpiorẽ põt face̾ prilunꝰ. Nõ equis qͦndã oculis udisti ꝗa
dingenio tuo male locutꝰ ẽ recipis hãc logẽ. gͦ te enniꝰ quo
dnderes carmina eiꝰ inimicꝰ eẽt. Uis tu eqͦ aĩo candidat᷑ pa¬
ti suffragia. Cõtumeliã t̾ fecit aliꝗs. nũꝗd maiorẽ qdio¬
geni philosopho stoyco eui d̾ ira cũ maxĩe diserẽti adolescẽs

Expanded text:
e pro illo iratus extremo mancipio fuisti. Irasceris ergo catenario cani ? Et hic, cum multum latravit, obiecto cibo mansuescit. Recede longius et ride! Nunc iste se aliquem putat, quod custodit litigatorum turba limen obsessum ; nunc ille, qui intra iacet, felix fortunatusque est et beati hominis iudicat ac potentis indicium difficilem ianuam. Nescit durissimum esse ostium carceris. Praesume animo multa tibi esse patienda. Numquis se hieme algere miratur ? Numquis cti premas partem ? Honestiorem te aut turpiorem potest facere pulvinus ? Non aequis quendam oculis vidisti, quia de ingenio tuo male locutus est. Recipis hanc legem ? Ergo te Ennius, quo derideres carmina eius, inimicus esset. Vis tu aequo animo pati candidatus suffragia ! Contumeliam tibi fecit aliquis. Numquid maiorem quam Diogeni philosopho Stoico, cui de ira cum maxime disserenti adulescens
Abbreviated transcription (Latin):
dis Qd gͦ ꝗ adspełm uenãt ut se mutaret. iã mutauãt
Iratis ꝗtẽ nulla ẽ formosior effigios. ꝗͣ atͦ ⁊horida quales q eẽ
⁊̃ uideri uolunt. eag̃ illd̾ uidend̾ ẽ ꝗ̃ młtis ira ꝑse nociũt. ellii
nimio feuore rumꝑe uenas ⁊ sanguinẽ sup̃ uiros elatus clamor
eges sit. ⁊ luminũ suffudit acic̃ inocłos uehem̃tiꝰ hũor egestus.
Et uimõboᷤᷤ es̾ reticłe Nulla cełior ad insaniã uia ẽ. M ła i
ꝯtinuauer̃ ire furorẽ. nͦ ꝗ̃ expułãt m̃tẽ ũꝗͣ receꝑũt. Alac
ĩ mõtẽ egit furor. infurorẽ ira. ꝙõtẽ lib̾is. egestatẽ s. ruinã
domui ĩp̃cãt᷑. ⁊ irasci se negãt. ñ minꝰ ꝗ̃ in sanire furiosi ãicis¬
minima mobiles. ñ ẜmone ñ offcõ. adiri faciles ꝑuim om̃ia ge¬
runt gladiis ⁊ pugnare ꝑati incumb̾e Maximum eͥ ilos ma¬
paulatim intrant. Repentina ⁊ uniu̾sa uis ħꝰ ẽ. oĩs teniq
alios affect̾ sͥ subicit. amorẽ ardentissimũ uincit. Trãsfoderũt

Expanded text:
i ad speculum venerat, ut se mutaret, iam mutaverat iratis quidem nulla est formonsior effigies quam atrox et horrida, qualesque esse etiam videri volunt. Magis illud videndum est, quam multis ira per se nocuerit. Alii nimio fervore rupere venas et sanguinem supra vires elatus clamor egessit et luminum suffudit aciem in oculos vehementius umor egestus et in morbos aegri reccidere. Nulla celerior ad insaniam via est. Multitinuaverunt irae furorem nec quam expulerant mentem umquam receperunt. Aiacem in mortem egit furor, in furorem ira. Mortem liberis, egestatem sibi, ruinam domui imprecantur et irasci se negant non minus quam insanire furiosi. Amicisminima mobiles, non sermone, non officio adiri faciles, per vim omnia gerunt, gladiis et pugnare parati et incumbere. Maximum enim illos mapaulatim intrant, repentina et universa vis huius est. Omnis denique alios affectus sibi subicit. Amorem ardentissimum vincit, transfoderunt
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃os ẽ sanguincũ. qͣtiẽs d̾xtꝰ uellona flłm. Aut scissa gaudẽs. ua¬
dit discõdia palla. aut siqͣ mag̃ dira facies excogitari dit ar̃¬
fc̃ p̃t. Quib̾dã ut ait sextiꝰ iratis ꝓfuit aspexisse spccłm. ꝑ
t̾bauit illos tanta mutatio sui. ueld̾ ĩrẽ p̃sentẽ adducti nagnos¬
uerunt. se ⁊ quantulum exuã deformitate. ymago illa speculo
reꝑcussa reddebat. auĩs si ostendi ⁊ sun ulla materia ꝑlucẽ ꝓꝰ¬
set: intuentis nos ꝯ fundẽt. ac̾ maculosꝰq. ⁊ estuãs ⁊ distõtꝰ ⁊ tu¬
midꝰ. Nunc qͦ tãta d̾fo̾mitas eiꝰ ẽ. ꝑ ossa cõnes q. ⁊ tot ĩpedim̃taᷤᷤ

Expanded text:
nostros est : Sanguineum quatiens dextra Bellona flagellum, aut scissa gaudens vadit Discordia palla, aut si qua magis dira facies excogitari diri adfectus potest. Quibusdam, ut ait Sextius, iratis profuit aspexisse speculum ; perturbavit illos tanta mutatio sui; velut in rem praesentem adducti non agnoverunt se. Et quantulum ex vera deformitate imago illa speculo repercussa reddebat ? Animus si ostendi et si in ulla materia perlucere posset, intuentis nos confunderet ater maculosusque et aestuans et distortus et tumidus. Nunc quoque tanta deformitas eius est per oss
Abbreviated transcription (Latin):
factis arrogantiã ⁊ ꝯtumaciã. Quis est iste ꝗ se ꝓfite¬
tur: om̃ib legib innocentẽ. Ut hoc ita sit quam an¬
gusta unocentia est. adlegem ẽẽ bonum. quanto latius
offcõꝵ patet quam uiris regula. quam multa pietas.
humanitas. liberalitas. ustitia. fides. exiguntur. Que
om̃ia extra publicas cabulas sunt. Set ne adillam qui¬
dem artissimam in nocentie fomulam prestare nos
possumus. qlia fecimus. alia cogitaͣmus. alia optaui¬
mus. Aliĩs fauimus inquibus dã in nocentes sumus. qr
nõ succexit. hoc cogitantes equiores sumus. dlinquenti¬
bus credamus obiũ gantib Utiq uob̾ ne irascamur. sui
sec lege mõtalitatis patimur. quicquid in cõmadi acci¬
dit. ac mnd̾bi.dolores ꝙ incurrũt. utiq aliquo fugiendũ
est domicilium putte sorcitis Ncetur aliquis male de
te locutus cogita an pͥor fecĩs.cogita d̾quo multis loq̃¬

Expanded text:
factis adrogantiam et contumaciam. Quis est iste qui se profitefactis adrogantiam et contumaciam. Quis est iste qui se profitetur omnibus legibus innocentem ? Ut hoc ita sit, quam angusta innocentia est ad legem bonum esse! Quanto latius officiorum patet quam iuris regula ! Quam multa pietas, humanitas, liberalitas, iustitia, fides exigunt, quae omnia extra publicas tabulas sunt! Sed ne ad illam quidem artissimam innocentiae formulam praestare nos possumus. Alia fecimus, aha cogitavimus, alia optavimus, aliis favimus ; in quibusdam innocentes sumus, quia non successit. Hoc cogitantes aequiores simus delinquentibus, credamus obiurgantibus; utique bonis ne irascamur cui sed lege mortalitatis patimur quidquid incommodi accidit. " At morbi doloresque incurrunt." Utique aliquo defungendum est domicilium putre sorti tis. Dicetur aliquis male de te locutus ; cogita an prior feceris, cogita de quam multis loqu
Abbreviated transcription (Latin):
rigantur. Non enĩ nos causa mundo sumus. ye¬
meni. estatem ꝙ ceferetidi suas ista leges hñt.
quib dina exertentur. Nimis nos suspicimꝰ.
si digni nob̾ uidem̃. ꝑꝑ quos tanta moueantur. Nich
tem. Quedam ẽẽ diximus que nocere ñ possunt.
quedam que uolũt iñhũs erunt boni magrãtus
ꝑentes ꝙ ⁊ p̃ceptores ⁊ iudices. quoꝵ castigatiosic
accipienda est quõ scalpellum ⁊ abstiuentia ⁊ alia que
ꝓfutura toquent. affecti sumus pena succũtat¬
nontm̃ quid patiamur. set quid fecerimus. Inconsiliũ
mus pluris litem nr̃am exstim abimus. Eiuolumus
equi rerum om̃iũ uidices ẽẽ. ħ pͥmum nob̾ suademus.
ueĩe nr̃m ẽẽ sine culpa. hĩc enĩ maxima indignatõ.
oritur. nichil pectaui. ⁊ nichil feci ymmo nichil fateris.
Indignamur aliĩ qua ãmonitioẽ aut coheitione nos
castigatos cum illo ip̃o t̃ꝑe peccemus. qd̾ ad icimus male¬

Expanded text:
rigatur. Non enim nos causa mundo sumus hierigatur. Non enim nos causa mundo sumus hiemem aestatemque referendi; suas ista leges habent, quibus divina exercentur. Nimis nos suspicimus, si digni nobis videmur propter quos tanta moveantur. Nihtem. Quaedam esse diximus quae nocere non possint, quaedam quae nolint. In iis erunt boni magistratus parentesque et praeceptores et iudices, quorum castigatio sic accipienda est quomodo scalpellum et abstinentia et alia quae ofutura torquent. Affecti sumus poena ; succurrantum quid patiamur, sed quid fecerimus, in consilium mus, pluris litem nostram aestimabimus. Si volumus aequi rerum omnium iudices esse, hoc primum nobis persuadeamus, neminem nostrum esse sine culpa; hinc enim maxima indignatio oritur : " Nihil peccavi " et " nihil feci." Immo nihil fateris ! Indignamur aliqua admonitione aut coercitione nos castigatos, cum illo ipso tempore peccemus, quod adicimus male
Abbreviated transcription (Latin):
demĩcis est. que aĩa carent. sic niutis animalibus
ꝙ nobis possunt ut feriꝵ aut iapis in uacexe
face̾ nõ possunt. At qui ꝯtepni se. quidã putãt
ut idem equi obseq̃ntes. alt̾ius equiti. alteri cõn¬
tumaces sunt tanquã uidicio ñ cõsuetudine.
ãte ꝯctandi quedam quibus dã subiectior uĩt.
at qui ut hũs irasa stultum ẽ ita pueris ⁊rion
multum apueroꝵ prudentes distantibus om̃ia
enim ista peccã apd̾ equũ udicem ꝓmnocentis.
hñt inprudentiã. Quedam sunt que nocere s
possunt. nullã ꝙ uim. nisi bñficã ⁊ salutarẽ hũt.¬
ut diĩ inmõtales: qui non uolunt obẽẽ nec p̾it.
NIacã enim ilł mitis et placida ẽ tã lõze remota
ab aliena inuiria quam asua Dem̃tes itaꝙ diaͣ
ri uitatis ilłꝰ inputant seuiciã manis in modicos
imbres ꝑtinaciam hyemis. Cum interĩ inchił ho¬
rum que nobis nocent ꝓsunt ꝙ adnos ꝓptie di¬

Expanded text:
dementis est, quae anima carent, sic mutis animalibus, dementis est, quae anima carent, sic mutis animalibus, que nobis possunt ut ferrum aut lapis, iniuriam quidem facere non possunt. Atqui contemni se quidam putant, ubi idem equi obsequentes alteri equiti, alteri contumaces sunt, tamquam iudicio, non consuetudine et arte tractandi quaedam quibusdam subiectiora sint. Atqui ut his irasci stultum est, ita pueris et non multum a puerorum prudentia distantibus; omnia enim ista peccata apud aequum iudicem pro innocentia habent imprudentiam. Quaedam sunt quae nocere non possunt nullamque vimut di immortales , qui nec volunt obesse nec possunt ; natura enim illis mitis et placida est, tam longe remota ab aliena iniuria quam a sua. Dementes itaque et ignari veritatis illis imputant saevitiam maris, immodicos imbres, pertinaciam hiemis, cum interim nihil horum quae nobis nocent prosuntque ad nos proprie de
Abbreviated transcription (Latin):
ero male diluenti nucem irascitur. Nulla itaq res
magis iracundiam alit. quã luxĩa. Intẽꝑans ⁊ inpatiẽs
dure contractandus animus ẽ. ut iccũ ñ sentiat nisi
imus iniurcam. aut hũs aquib acciꝑe in uiriã potui¬
mus expͥorib quedam sĩ sensu sunt ut lib̾. qͣm̃ mi¬
nutiorib littĩs scͥptum sepe ꝓiecimus.⁊ mñdosum lace¬
rauimus. ut uestimenta. que quia displicebãt scindi¬
mus hũs irasai quam sticitum est. que iram nr̃am
nec̃ ineruerunt nec sentiunt. set offendũt nos uide¬
licet qui illa feccrunt. Primum sepe añt quam hoc
apud nos distingamus irascimur. De nĩ fõtasse ip̃i qͦ¬
ꝙ artifices excusationes fcãs uistas afferẽt. alius non
potuit melius facere quam fecit. nec ad cuã ꝯtume¬
uam parum didiat. Alius uon in hoc ut ce offendẽt
fect. Adultimum quidem demẽtius quam bilem an¬
hoĩem collectũ inros effunde̾. At qui ut hus irasci

Expanded text:
ero male diluenti nivem irascitur ? Nulla itaque res ero male diluenti nivem irascitur ? Nulla itaque res magis iracundiam alit quam luxuria intemperans et impatiens ; dure tractandus animus est, ut ictum non sentiat nisi imus iniuriam, aut iis, a quibus accipere iniuriam potuimus. Ex prioribus quaedam sine sensu sunt, ut liber, quem minutioribus litteris scriptum saepe proiecimus et mendosum laceravimus, ut vestimenta, quae, quia displicebant, scidimus. His irasci quam stultum est, quae iram nostram nec meruerunt nec sentiunt ! " Sed offendunt nos videlicet qui illa fecerunt." Primum saepe antequam hos apud nos distinguamus irascimur. Deinde fortasse ipsi quoque artifices excusationes iustas afferent. Alius non potuit melius facere quam fecit, nec ad tuam contumeliam parum didicit ; alius non in hoc ut te offenderet fecit. Ad ultimum quid est dementius quam bilem inhomines collectam in res effundere ? Atqui ut his irasci
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ infelicius uallitudinis est quem lenix aura ꝯtraxit.
Affecti ocłi quos candida uestis obturpat. Dissolutusx
licuĩs. auus latus alieno labore condoluit. ¶idirid
aiuint fuisse exibaꝵ ciuitate. qui cũ uidisset fodientẽ
⁊altius rastrum alleuantem. lassum se fier questum uetu¬
it illd̾ opus inconspectu suo facere uilem ħre sepius q̃stus
est. quod foliĩs roste dupplicatis incubiusset. Uhi aũi si¬
mul ⁊ cõpus noluptates cõrũꝑe uichil colłabile uidetur.
non quia dura set quia mollis patimur. Quid est enum
cur tussis alicuiꝰ aut sternitamentum. aut musca pa¬
⁊ curcose fugata: inrabiem agat. aut obu̾satus canis
aut clauis negligentis ẜui manib clapsa. Feret ista
equo animo cuule conuitiũ ⁊ ingesta iicõtiõe curia ue
inaledicta. cuius aures tracti subsellii stridor offendit.
ꝑpetietur hic famem ⁊ estiue expeditionis sitim. qui pu¬

Expanded text:
et infelicis valetudinis est quem levis aura contraxit, et infelicis valetudinis est quem levis aura contraxit, adfecti oculi quos candida vestis obturbat, dissolutus deliciis cuius latus alieno labore condoluit. Mindyriden aiunt fuisse ex Sybaritarum civitate, qui cum vidisset fodientem et altius rastrum adlevantem, lassum se fieri questus vetuit illum opus in conspectu suo facere; idem habere se peius questus est, quod foliis rosae duplicatis incubuisset. Ubi animum simul et corpus voluptates corrupere, nihil tolerabile videtur, non quia dura, sed quia mollis patitur. Quid est enim, cur tussis alicuius aut sternutamentum aut musca parum curiose fugata in rabiem agat aut obversatus canis aut clavis neglegentis servi manibus elapsa ? Feret iste aequo animo civile convicium et ingesta in contione curiave maledicta, cuius aures tracti subsellii stridor offendit ? Perpetietur hic famem et aestivae expeditionis sitim, qui pu
Abbreviated transcription (Latin):
get iuie scenu aluit tam̃ nom posse. Quitislinum piatãt
peims uenie nescire quid quisq peccissserure puta¬
num mali cnuidelitas facit. sepe ne audietidumꝰ quitẽ
tollenda exanimo suspitio ⁊ congectum falla cilsima
rutañta. Iue me parum humare sanitauat s ue a
sculo m̃õ non adhesit. Ille inchoatum ẜmonẽ ate ab¬
nipu . Ille ad cenã non uocauit. Illus uultus asꝑsior
uisus est. Non deent suspitiõi agumitatõ sipitiear
opus est. ⁊ beiugnia reꝵ estimatiõe. Nichil nisi ꝙ in ocłos¬
incuiret: manifestum ꝙ ent: credanius Et quatiẽs
suspitio nr̃a uana appariũt obiuĩgomus crudelitatt̃ Hec
enim castigatio consuetudinem efficiet non facile
credendi. Inde tilld̾ sequitur. ut minimis
sordidis ꝙ rebus. non exacerbemur paꝵ agilis ẽ puor
aut tepidior aqͣ potuero: aut turpatus torus. aut m̃¬
sa negligentius posita. Ad ista ꝯatari in sania estegẽ

Expanded text:
ret irasci, maluit tamen non posse ; gratissimum putavit ret irasci, maluit tamen non posse ; gratissimum putavit genus veniae nescire quid quisque peccasset. Plurimum mali credulitas facit. Saepe ne audiendum quidem es diffidere. Tollenda ex animo suspicio et coniectura, fallacissima irritamenta. " Ille me parum humane salutavit ; ille osculo meo non adhaesit ; ille inchoatum sermonem cito abrupit ; ille ad cenam non vocavit ; illius vultus aversior visus est." Non deerit suspicioni argumentatio. Simplicitate opus estret manifestumque erit credamus, et quotiens suspicio nostra vana apparuerit, obiurgemus credulitatem; haec enim castigatio consuetudinem efficiet non facile credendi. Inde et illud sequitur, ut minimis sordidissimisque rebus non exacerbemur. Parum agilis est puer aut tepidior aqua poturo aut turbatus torus aut mensa neglegentius posita—ad ista concitari insania est. Aeger
Abbreviated transcription (Latin):
so ira retinenda. Potest enim pena dilata exigi. non
potest ex acta reuocari. Notus est ille tirapnicida qui
inꝑfecto oꝑe cõp̃hensus. ⁊ abhippiã tortus. ut cõsocios
indicaret. Circum stantes amicos tyrapni noĩauit. ꝗb¬
ꝙ maxime curam salutis eius sciebat. Et cum ille sin¬
głos ut nõĩati eitint occidi ubsisset interrogauit. ꝓ̃
ancequis ⁊ quis suꝑẽẽt. Tu inquid solus. Neminem
enim alium cui carus eẽs reliqui. Etfecit ira ut tirãp¬
suss cirãpnucide manus accõmodaret ⁊ p̃sidia sua gladio
sus sederet: Euanto animostꝰ alexandoꝵ. qui cũ legisset
eplan maiteis. qua amonebatur ut auene  phylixi
medici taueret: acteptam potionem non uertus bibit.
pente sibi damico suo credidit: Dignus fiit qui inbo¬
centem hret. dignus qui faceret. ħ oc ego incigie ̃¬
alex andro taudo. q nemo tam obnoxins ire fuit. Quo
matoꝵ autẽ:ed̾atio inregib ħ laudada magis est.

Expanded text:
so ira retinenda ; potest enim poena dilata exigi, non so ira retinenda ; potest enim poena dilata exigi, non potest exacta revocari. Notus est ille tyrannicida, qui imperfecto opere comprehensus et ab Hippia tortus, ut conscios indicaret, circumstantes amicos tyranni nominavit quibusque maxime caram salutem eius sciebat ; et cum ille singulos, ut nominati erant, occidi iussisset, interrogant!, ecquis superesset, " Tu," inquit, " solus ; neminem enim alium cui carus esses reliqui." Effecit ira, ut tyrannus tyrannicidae manus accommodaret et praesidia sua gladio suo caederet. Quanto animosius Alexander! Qui cum legisset epistulam matris, qua admonebatur, ut a veneno Philippi medici caveret, acceptam potionem non deterritus bibit. Plus sibi de amico suo credidit. Dignus fuit qui innocentem haberet, dignus qui faceret ! Hoc eo magis Alexandro laudo, quia nemo tam obnoxius irae fuit ; quo rarior autem moderatio in regibus, hoc laudanda magis est.
Abbreviated transcription (Latin):
cultus cum equalib non irascetur aliquẽ sibi ꝯꝑa¬
ri quam ab initio multis pareui feceris. Set hec ad
liberos nr̃as ꝑtinenit in nobis quidem sors nascendi
⁊ educatio nec uitii locum. nec iam p̃cepti ħt. Sequentia or¬
dinanda sunt. Contra pumas itaꝙ causas pugnare dhemus¬
Causa aũt iracundie opinio muirie est. cui non facile cre¬
tendum est. nec aꝑtis quidem manifestis q statim accedẽ¬
dum. Quedam enim fła ueri spẽm ferunt. Dandum semꝑ
est t̃pꝰ. Neritatem dies aꝑit. Nesint aures criminantib¬
faciles. Hoc humane nature uitium suspectum notũ¬
q nobis sit quod q̃ inuiti audimus libent̃ credimus.
zaũt quam iudicemus irascimur. Quodq non crimi¬
nati onibus tantum set suspitionib impellimur. ⁊ ex
nultu risuq alieno. peiora int̃p̃tati in nocentib irasci¬
mur. Itaꝙ agenda est cõtra se causa absentis ⁊ insuspẽ¬

Expanded text:
cultus cum aequalibus. Non irascetur aliquem sibi compacultus cum aequalibus. Non irascetur aliquem sibi comparari quem ab initio multis parem feceris. Sed haec ad liberos nostros pertinent; in nobis quidem sors nascendi et educatio nec vitii locum nec iam praecepti habet ; sequentia ordinanda sunt. Contra primas itacausa enim iracundie opinio iniurie est, cui non facile credendum est. Ne apertis quidem manifestis que statim accedendum. Quedam enim falsa veri speciem ferunt. 7. Dandum semper est tempus: veritatem dies afaciles ; hoc humanae naturae vitium suspectum notumque nobis sit, quod, quae inviti audimus, libenter credimus et, antequam iudicemus, irascimur. Quid, quod non criminationibus tantum, sed suspicionibus impellimur et ex vultu risu que alieno peiora interpretati innocentibus irascimur ? Itaque agenda est contra se causa absentis et in suspen
Abbreviated transcription (Latin):
respondeat. non ꝓfastigio te tuo metins ip̃e te ꝓhiais. ⁊
ala quibi iux sone ⁊ ab mitio bñ fũdate nĩtes restiter.
Donge etam ab assentatiõe pueritia remouenda est au¬
diat. uerum. ⁊ tuneat interim. uereatur seꝑ maiorab
assũgat: nichil ꝑ uacũdiam exoret. Quod fienti negatũ
fuerat quieto anferatur. ⁊ diuitias parentũ uꝯspectu
babeat. non inusu exꝓbrentur illi ꝑperã facto ꝑtinet᷑
adremi p̃ceptores pedagogos ꝙ pueris placidos dm ꝑ
xins applicatur om̃e ꝙ tenerum est. ⁊ uncoꝵ simili¬
tudinem crescit: nutritium ⁊ pedagogoꝵ retułe max¬
in adolescentiam mores. Apud platonẽ educatus puer
cum ad parentes latus uociferantem uideret patrei.
nunquã inquid hoc apud platonem uidi. non dubito
quin citius patrem in mitandus sit. quã placonem.
Tenius añt omĩa uicrui ⁊ non p̃tiosa nestis ⁊ similis

Expanded text:
respondeat ? non pro fastigio te tuo metiris ; ipse te proicis " et respondeat ? non pro fastigio te tuo metiris ; ipse te proicis " et alia quibus vix sanae et ab initio bene fundatae mentes restiterunt. Longe itaque ab adsentatione pueritia removenda est ; audiat verum. Et timeat interim, vereatur semper, maioribus adsurgat. Nihil per iracundiam exoret ; quod flenti negatum fuerit, quieto offeratur. Et divitias parentium in conspectu habeat, non in usu. Exprobrentur illi perperam facta. Pertinebit ad rem praeceptores paedagogosque pueris placidos dari. Proximis adplicatur omne quod tenerum est et in eorum similitudinem crescit ; nutricum et paedagogorum rettulere mox adulescentium mores. Apud Platonem educatus puer cum ad parentes relatus vociferantem videret patrem : " Numquam," inquit, " hoc apud Platonem vidi." Non dubito quin citius patrem imitatus sit quam Platonem. Tenuis ante omnia victus sit et non pretiosa vestis et similis
Abbreviated transcription (Latin):
pli iec ꝓsit rogasse potus cause sue ⁊priorib sc̃s ⁊ bo¬
nes infutiris: ꝓmissis donetur. Incẽtaminib equalium.
nec unc illum patimur nec unsci Demus oꝑim ut fa¬
miliaus sit hũs cum quib ꝯtende̾ solet. ut incẽtamine
nsfuescat non nocere uelle. sec uincere: Quotiens suꝑi¬
uerit er dignum aliquid laude fecers attolli nongestiro.
m̃tum indsidiam uõ oriu y non tesoluemue ⁊ x cul aco¬
tuttu. ducioꝵ retinelmꝰ. Nibil enim magis facit iracundos
qmi ducatio mollis ⁊blanda. Itõ uincis quo plus indulget.
popillis an ciuo plus licet cõruptior auis ẽ Non resistes of¬
densis. cum nichil unquam negatum est. cuiꝰ lacrinias sol¬
cpo semx mãt absterut. au depedagaes saisfactum est
noiteum. Indiuitibi nobinb ⁊ magistratib. pcioue appa¬
retacum quicquud leue ⁊ mane in animo eittgor
supbeis ad sentatoꝵ curba cĩcum itetit Tibi enim ille

Expanded text:
pliciter nec prosit rogasse, potius causae suae et prioribus factis et bopliciter nec prosit rogasse, potius causae suae et prioribus factis et bonis in futurum promissis donetur. In certaminibus aequalium nec vinci illum patiamur nec irasci; demus operam, ut familiaris sit iis cum quibus contendere solet, ut in certamine adsuescat non nocere velle sed vincere ; quotiens superaverat et dignum aliquid laude fecerit, attolli non gestire mentum, in desidiam vero otiumque non resolvemus et procul a contactu deliciarum retinebimus ; nihil enim magis facit iracundos quam educatio mollis et blanda. Ideo unicis quo plus indulgetur, pupillisque quo plus licet, corruptior animus est. Non resistet offensis cui nihil umquam negatum est, cuius lacrimas sollicita semper mater abstersit, cui de paedagogo satisfactum est. comitetur ? In divitibus et nobilibus et magistratibus praecipue apparet, cum quidquid leve et inane in animo erat secsuperbas adsentatorum turba circumstetit : " Tibi enim ille