comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
bum. ⁊ quid ius potius quam deum appellat. N lichilominus tatamen
iort optimoꝵ parentium. qui maledictis suorum infantium arrioent.
on cessant di benefitia congerere debñficiorum auctore dubitantib
D equali tenore bona sua ꝑgentes ppłosq diffribuunt. unam potentiã
pdesse scetiti .⁊ pargunt oportunis imbrib terras. maria flatu mouent.
ioernim eursu notant tempora. Hiemes estatesq int̾uentuleniore
ũ molliunt. erbrem labentuim amimarum placidi acꝓpitis ferunt.
Imitem᷑ illos. demus ⁊̃ si multa inritum data sunt. Demus nichilominꝰ
aliis. demuis ipsis apud quos facta iactura ẽ. Neminem ad excitandas do¬
mos runadeterruit. ⁊ cum penates ignis ad sumpsit. fundam̃ta repente
ad hucarea ponimus. Et urbes haustas sepuis eodem solo poninnus.¬
credimus. ad eo ad bonas spes ꝑtinax animus ẽ. Terra mariq humana

Expanded text:
bum et quidvis potius quam deum appellat. Nihilo minus tamen bum et quidvis potius quam deum appellat. Nihilo minus tamen more optimorum parentium, qui maledictis suorum infantium arrident, non cessant di beneficia congerere de beneficiorum auctore dubitantibus, sed aequali tenore bona sua per gentes populosque distribuunt; unam potentiam, prodesse, sortiti spargunt opportunis imbribus terras, maria flatu movent, siderum cursu notant tempora, hiemes aestatesque interventu lenioris spiritus molliunt, errorem labentium animarum placidi ac propitii ferunt. Imitemur illos ; demus, etiam si multa in irritum data sunt ; demus nihilo minus aliis, demus ipsis, apud quos facta iactura est. Neminem ad excitandas domos ruina deterruit, et, eum penates ignis absumpsit, fundamenta tepente adhuc area ponimus et urbes haustas saepius eidem solo credimus ; adeo ad bonas spes pertinax animus est. Terra marique humana
Abbreviated transcription (Latin):
illa melior uia. qua feruatur. ill species amicitiȩ ⁊ si reuerti adsam¬
tatem uelit ⁊̃ amieitia. Uincit malos ꝑtinax bonitas. nec quisquã
tam cluri infesti quãe ad uersus diligendla anini ẽ. ut ⁊̃ inuiriam
bonos ñ amet. Quib hic quoq cepit debere. qd̾ impune ñ soluit. Ad illa
itaq cogitationes tuas flecte. Non ẽ relata michigratia. Quid faciam¬
qd̾ dis auctores omnium rerum optumi. quibñficia ignoranti dare
incipiunt ingratis ꝑseuere̾nt : Alius uli obicit. negligentiam nr̃. Auꝰ
inquitatem. Aluis ilos extra moundum sium ꝓicit. ⁊ ignauos hebe¬
tesq sine. luice sine ullo oꝑe destituit. Auus solem cui debennus. qd̾ int̾
laborem quietemq tempus diuisimus. qd̾ ñ tenebris m̃si confusionem
esus nootͥis effugimus. qd̾ annũ cut su suo temperat. ⁊ corpora alit. sat
euoeat ꝑ coquit fructus. Saxum aliqd̾. aut fortiutorum ignium glo¬

Expanded text:
illa melior via, qua servatur illi species amicitiae et, si reverti ad sanilla melior via, qua servatur illi species amicitiae et, si reverti ad sanitatem velit, etiam amicitia ! Vincit malos pertinax bonitas, nec quisquam tam duri infestique adversus diligenda animi est, ut etiam in iniuria bonos non amet, quibus hoc quoque coepit debere, quod impune non solvit. Ad illa itaque cogitationes tuas flecte : “Non est relata mihi gratia; quid faciam ? Quod di, omnium rerum optimi auctores, qui beneficia ignoranti dare incipiunt, ingratis perseverant. Alius illis obicit neclegentiam nostri, alius iniquitatem ; alius illos extra mundum suum proicit et ignavos hebetesque sine luce, sine ullo opere destituit ; alius solem, cui debemus, quod inter laborem quietemque tempus divisimus, quod non tenebris mersi confusionem aeternae noctis effugimus, qui annum cursu suo temperat et corpora alit, sata evocat, percoquit fructus, saxum aliquod aut fortuitorum ignium glo
Abbreviated transcription (Latin):
ap̃ nos agamus. Fortasse ñ potuit. fortasse ignorauit. fortasse facturꝰ ẽ. Quȩdã
noĩa bonalentus & sapiens creditor fecit. qui sustinuit ac mor fouit. Idem
nobis faciendum ẽ. nutriamus fidem languid̾a. ꝑdidi bñficiũ. Stulte non
nosti. Detͥm̃ti tu tempora ꝑdidisti.s cum dares nunc palam factumẽ. Etiã
in his q̃ iudẽtur. imꝑdito moderatio plurimũ fuit. ut corporum ita animoꝵ
Quid opꝰ ẽ maledictis: quid q̃ relis. quid insectatione  Quare illum libe-¬
ras quare dimittis: si ingratus ẽ. iam nichil debet. Quȩ ratio ẽ. exacerba¬
re eum inquẽ magna contuleris ut examico dubiofiat ñ dubius inimicus.
tantum debuit. ferre ñ potuit: Sub ẽ aliquid. Nemo cũ suꝑioris digni¬
um.querendo ⁊̃ si ñ inquinauit asꝑsit. Nec quisquam fing
contentus ẽ. leuia. cum magnitudinẽ m̃datii fidem quęrat. Quanto

Expanded text:
apud nos agamus : " Fortasse non potuit, fortasse ignoravit, fortasse facturus est." Quaedam apud nos agamus : " Fortasse non potuit, fortasse ignoravit, fortasse facturus est." Quaedam nomina bona lentus et sapiens creditor fecit, qui sustinuit ac mora fovit. Idem nobis faciundum est ; nutriamus fidem languidam. " Perdidi beneficium." Stulte non nosti detrimenti tui tempora ! Perdidisti, sed cum dares ; nunc palam factum est. Etiam in his, quae videntur in perdito, moderatio plurimum profuit , ut corporum ita animorum Quid opus est maledictis ? Quid querellis? Quid insectatione ? Quare illum liberas ? Quare dimittis ? Si ingratus est, iam nihil debet. Quae ratio est exacerbare eum, in quem magna contuleris, ut ex amico dubio fiat non dubius inimicus  eum, cui tantum debuit, ferre non potuit ; subest aliquid " ? Nemo non superioris dignitatem querendo, etiam si non inquinavit, adspersit ; nec quisquam fingere contentus est levia, cum magnitudine mendacii fidem quaerat. Quanto
Abbreviated transcription (Latin):
ssuffragator excideret. fortasse uitium de quo quęxeris. si tediligent̃
excusseris in sinu inuemes. Inique publico crimini trasceris. stulte tuo
ut ab soluaris ignosce. Meliorem illum facies ferendo utiq peiorẽ. ex ꝓbrã¬
do. Nonẽ qd frdnte enus indures sine siquid ẽ pudoris residui seruet
Sȩpe dubiam uerecundiam uox conintiantis. clarior rupit. nemo io
ẽẽ qͦd ĩ udet᷑ timet. dep̃nso pudore emit᷑. ꝑdid ibñsiciũ. Nũqͥd ã conse-¬
crauimus ꝑdidisse nos dicimus: Int̃ consecta bñficium ẽ. ⁊̃ simale respon¬
oit. bñcõlatũ. Non ẽ ille quałe spaiimus. Simꝰ nos qͣles fiumus. ⁊dissimiles.
Dampnũ ñ tc̃ factum apparuit. ingratus ñ sine nr̃o pudore ꝓtrahitur. qũo
quide querela amissi bñficii bñdati signũ ẽ. Qnͣtũ possumꝰ causam eius

Expanded text:
suffragator excideret. Fortasse vitium, de quo querens, si te diligenter suffragator excideret. Fortasse vitium, de quo querens, si te diligenter excusseris, in sinu invenies. Inique publico crimini irasceris, stulte tuo ; ut absolvaris, ignosce. Meliorem illum facies ferendo, utique peiorem exprobrando. Non est, quod frontem eius indures ; sine, si quid est pudoris residui, servet. Saepe dubiam verecundiam vox conviciantis clarior rupit. Nemo id esse, quod iam videtur, timet ; deprenso pudor demitur. " Perdidi beneficium." Numquid, quae consecravimus, perdidisse nos dicimus ? Inter consecrata beneficium est, etiam si male respondit, bene conlatum. Non est ille, qualem speravimus ; simus nos, quales fuimus, ei dissimiles. Damnum non tunc factum : apparuit. Ingratus non sine nostro pudore protrahitur, quoniam quidem querella amissi beneficti non bene dati signum est. Quantum possumus, causam eius
Abbreviated transcription (Latin):
dissociet. homines qd̃ concordiam. quia inbecillitas nr̃a fułcitur. scin¬
at at᷑ dissipet. S uisq eo uulgare ẽ. ut illud nec qui queritu
effugeret. Cogitate cum anquib cumq debiusti gratiam retuleris.
An mulum unquã ap̃ te ꝑierit officium. A nomnium te bñficiorũ
memoria comittetur: Uidebis quȩ puerodata sunt. anie adolescentiã
elapsa. Quȩ inuiuenem collata sunt. ñ ꝑ durasse in seneotutẽ. Queda
ꝑdidimiis. quȩdam ꝓiecimus. quȩdam conspectu nr̃o paulatim exieit̃.
aquib dam oculos auetimis. UUt excusem tibi inpͥmis tuam fragile
tat. ⁊ antiquissima recentissimis obruat. Sic factumẽ. ut minima
apud te nutͥcis eẽt auctoritas. quia bñficium enis iongius egtas sequẽ
posuit. Sic factũ ẽ ut p̃ceptoris tibi ñ eẽt ulla ueneratio Sic euenit ut
cirea consularia occupato. comitia ut sacerdotioꝵ candidato quȩsturȩ

Expanded text:
dissociet homines, quod concordiam, qua imbecillitas nostra fulcitur, scindissociet homines, quod concordiam, qua imbecillitas nostra fulcitur, scindat ac dissipet, sed usque eo vulgare est, ut illud ne qui queritur quidem effugerit. Cogita tecum, an, quibuscumque debuisti, gratiam rettuleris, an nullum umquam apud te perierit officium, an omnium te beneficiorum memoria comitetur. Videbis, quae puero data sunt, ante adulescentiam elapsa, quae in iuvenem conlata sunt, non perdurasse in senectutem. Quaedam perdidimus, quaedam proiecimus, quaedam e conspectu nostro paulatim exierunt, a quibusdam oculos avertimus. Ut excusem tibi imbecillitatem, impritat et antiquissima recentissimis obruat. Sic factum est, ut minima apud te nutricis esset auctoritas, quia beneficium eius longius aetas sequens posuit ; sic factum est, ut praeceptoris tibi non esset ulla veneratio ; sic evenit, ut circa consularia occupato comitia aut sacerdotiorum candidato quaesturae
Abbreviated transcription (Latin):
uitȩ nĩ uera imago succurreret. uideberis tibi captȩ cum maxime cius
faciem. In qua omisso pudoris rectiq respectu uires in concilio i
uelut signo ad ꝑmiscenda omnia dato. Non igni. ñ fecro abstinetur.
soluta legib scelera sunt. ne religio quidem que int̾ arma hostilia
supplices texit. ullum impedim̃tum ẽ. ruentium in p̃dam. Hic expͥuato.
hio expublico. hic exꝓfano. hic facro rapit. hic effringit. hic transilit.
chrum rumauenitꝰ hoic sine cȩde populatur. Hic spolia cruenta
manu gestat. Nemo confert aliquid exaitero. In hac auiditate genĩs
humam. Onetunimis fortune communis oblitus ẽ. quiqueris int̃
referentẽ rapientes: Siindignaris ingratos eẽ. In dignare luxin-¬
osos. indignare auaros. indignare impudicos. indignare egros. Defor¬
mes senes palidos. Et istuc graue uitium ẽ. intollerabile. ⁊ quod

Expanded text:
vitae nostrae vera imago succurret, videre1 videberis tibi captae cum maxime civitatis vitae nostrae vera imago succurret, videre1 videberis tibi captae cum maxime civitatis faciem, in qua omisso pudoris rectique respectu vires in concilio sunt velut signo ad permiscenda omnia dato. Non igni, non ferro abstinetur ; soluta legibus scelera sunt ; ne religio quidem, quae inter arma hostilia supplices texit, ullum impedimentum est ruentium in praedam. Hic ex privato, hic ex publico, hic ex profano, hic ex sacro rapit ; hic effringit, hic transilit lucrum ruina venit; hic sine caede populatur, hic spolia cruenta manu gestat ; nemo non fert aliquid ex altero. In hae aviditate generis humani o ne tu nimis fortunae communis oblitus es, qui quaeris inter rapientes referentem ! Si indignans ingratos esse, indignare luxuriosos, indignare avaros, indignare impudicos, indignare aegros deformes, senes pallidos! Est istuc grave vitium, est intolerabile et quod
Abbreviated transcription (Latin):
me m̃tis ac solide ut toto ad eum bñficia deponas. Alius libidine insanit.
lius ab dominis eruit. Aliꝰ lucritosus ẽ. cuius summam ñ uias spectat.
Auꝰ inuida laborat. Alius ceca ambitione ⁊ in gladios inruente. Adice tor-¬
porẽ m̃tis ac senuim. ⁊ contraria huic inquieti pectoris agitationẽ tumia¬
sisꝙ perpetuos. A dice estimationẽ siui nimiam ⁊ tumorẽ. ob quȩ cntemp¬
dus c̃. insolentem. Quid contumaciam imꝑuersa nitentium: Quidle¬
utatem semꝑ aliquo transilientem : huc accedat temeritas p̃ceps. et
iumquã fidele consilium daturus timor. ⁊ mille errores quib uolui-¬
mur. Audatia timidissimoꝵ discordia familiarissimorum. ⁊ publicũ
malum intertissime fio ere. fastidire possessa. Quȩ consequi posse spes
ñ fuit. Int̾ affectus ⁊ quietissimos rem quietissimam fid̾e quęris. Sitibi

Expanded text:
mae mentis ac solidae, ut tuto apud eum beneficia deponas ? Alius libidine insanit, mae mentis ac solidae, ut tuto apud eum beneficia deponas ? Alius libidine insanit, alius abdomini servit ; alius lucri totus est, cuius summam, non vias, spectat ; alius invidia laborat, alius caeca ambitione et in gladios irruente. Adice torporem mentis ac senium et contraria huic inquieti pectoris agitationem tumultusque perpetuos; adice aestimationem sui nimiam et tumorem, ob quae contemnendus est, insolentem. Quid contumaciam dicam in perversa nitentium, quid levitatem semper aliquo transilientem ? Hoc accedat temeritas praeceps et numquam fidele consilium daturus timor et mille errores, quibus volvimur : audacia timidissimorum, discordia familiarissimorum et, publicum malum, incertissimis fidere, fastidire possessa, quae consequi posse spes non fuit. Inter adfectus inquietissimos rem quietissimam, fidem, quaeris ? Si tibi
Abbreviated transcription (Latin):
dulce meum. Iue in uicẽ a aicat. Quid in merueris eiectum lictore egentẽ
n decet. Quẽad modum ingrati ferendi sunt. placido animo mansueto mag¬
no. slumquam tetam in humanus uimmemor ⁊ ingratus offendat. ut non
tam̃ dedisse delectet. Nuniquam inbas uoces inuiria impellat. fi uellem ñ
fecissẽ. Bñficii tui. tibi ⁊̃ infelicitas placeat. Semꝑ illum penitebit. si te ne
nunc quid em penitet. Non ẽ qd̃ indigneris tamquam aliquid noui accidi̾t.
magis mirari deberes si ñ accidisset. Aluim labor. alium impensa deterret.
Alumꝑiculum. alium tuipis uerecundia. nedũ reddit fateatur accopisse.
Alium ignorantia offitii. Auum pigritia. Alium occupatio. Asꝑice quẽad¬
modum imm̃sȩ hominun cupiditates. hient semꝑ ⁊ sposcant. Non mirabe¬
nis ibi neminem redd̾e posse. ubi nemosatis accepit. Quis ẽ istorum tamfir¬

Expanded text:
dulce meum. Ille in vicem dicat : " Quidni merueris ? Eiectum litore, egentem dulce meum. Ille in vicem dicat : " Quidni merueris ? Eiectum litore, egentem i decet, quemadmodum ingrati ferendi sint. Placido animo, mansueto, magno. Numquam te tam inhumanus et immemor et ingratus offendat, ut non tamen dedisse delectet ; numquam in has voces iniuria impellat : " Vellem, non fecissem." Beneficii tui tibi etiam infelicitas placeat ; semper illum paenitebit, si te ne nunc quidem paenitet. Non est, quod indigneris, tamquam aliquid novi acciderit; magis mirari deberes, si non accidisset. Alium labor, alium impensa deterret, alium periculum, alium turpis verecundia, ne, dum reddit, fateatur accepisse, alium ignorantia officii, alium pigritia, alium occupatio. Adspice, quemadmodum immensae hominum cupiditates hient semper et poscant ; non miraberis ibi neminem reddere, ubi nemo satis accepit. Quis est istorum tam fir
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpt̃ a cerbos exactores repetere ꝓ hibemus. ñ ut nunquam fiat s ut paroe.
Aristippus aliquando delectatus unguento. Male inquit istis effemina¬
tis eueniat. qui rem tam bellam infamauerunt. Id̾e dicendum ẽ. male istis
imꝓbis ⁊ importunis bñficiorũ suorum quadruplator b eueniat. quam
bellamrem admonitionẽ int̾amicos sustulerunt. Ego tam̃. hoc utar. hoc
iure amicitiȩ: ⁊benefitium ab eorepetam. aquo petis rem. qui alt̾ius bñfici
loco acceptuirus ẽ potuisse reddere. numquam ne querens dquidemd icã eiec-¬
tum littore. egenema ẽcepi. ⁊ regni demens in parte locaui. hoc est ista qͦd¬
monitpo. conuitiumẽ. Hoc ẽ in odium bñfitia ꝑducẽ. hoc ẽ efficere. ut in¬
gratum ẽẽ aut libeat aut uiuet. Satis habundeq ẽ. summissis ⁊ familia¬
rib uerbis memoriam reuocare. Si bñ quid de te merui. fuit aut tibi qͥcꝗͣ

Expanded text:
defuit. Propter acerbos exactores repetere prohibemus, non, ut numquam fiat, sed ut parce. defuit. Propter acerbos exactores repetere prohibemus, non, ut numquam fiat, sed ut parce. Aristippus aliquando delectatus unguento : " Male," inquit, " istis effeminatis eveniat, qui rem tam bellam infamaverunt." Item dicendum est : " Male istis improbis et importunis beneficiorum suorum quadriplatoribus eveniat, qui tam bellam rem, admonitionem inter amicos, sustulerunt! " Ego tamen utar hoc iure amicitiae et beneficium ab eo repetam, a quo petissem, qui alterius beneficii loco accepturus est potuisse reddere. Numquam ne querens quidem dicam : eiectum litore, egentem excepi et regni demens in parte locavi. Non est ista admonitio, convicium est ; hoc est in odium beneficia perducere, hoc est efficere, ut ingratum esse aut liceat aut iuvet. Satis abundeque est submissis et familiaribus verbis memoriam revocare : si bene quid de te merui, fuit aut tibi quicquam
Abbreviated transcription (Latin):
cium dedit obliuiscatur. hoc dicimus. similis sit oblitt memoria eius. ñ appa¬
reat nec incurrat. Cum dicimus bñfitium repeti ñ oportere ñ extota reᷤ¬
petitionem tollimus. Sepe emim opus ẽ malis erxactore. ⁊̃ bonis ad monitioẽ
Quid ergo occasionem ignoranti ñ ostendam: necessitates uli meas ñ de¬
tegam: Quare nescisse seaut m̃tiatur aut doleat: Int̾ueniat aliquando ad¬
monitio s uerecundia que ñ pascat nec inus uocet. Soerates amieis au¬
dientib E missem inquit pallium sinuminos haberẽ. Nemini tͭ poposcit
omnes admonuit. A quo acciperet ambitus fuit. Quid ni eẽt quantulũ
enim erat qd̾ socrates accipiebat. Aut multum errat eum fuisse a quo acciperet
socrates. Num illos castigare molluis potuit : Emissem inquit pallium. si
nimmos haberem. Post hoc quisquis ꝓꝑauĩt sacradat. iam socrati

Expanded text:
cium dedit, obliviscatur," hoc dicimus : " Similis sit oblito ; memoria eius non appacium dedit, obliviscatur," hoc dicimus : " Similis sit oblito ; memoria eius non appareat nec incurrat." Cum dicimus beneficium repeti non oportere, non ex toto repetitionem tollimus ; saepe enim opus est malis exactore, etiam bonis admonitione. Quid ergo ? Occasionem ignoranti non ostendam ? Necessitates illi meas non detegam ? Quare nescisse se aut mentiatur aut doleat ? Interveniat aliquando admonitio, sed verecunda, quae non poscat nec in ius vocet. Socrates amicis audientibus : " Emissem," inquit, " pallium, si nummos haberem." Neminem poposcit, omnes admonuit. A quo acciperet, ambitus fuit; quidni esset ? Quantulum enim erat, quod Socrates accipiebat ! At multum erat eum fuisse, a quo Socrates acciperet. Num illos castigare mollius potuit ? " Emissem," inquit, " pallium, si nummos haberem." Post hoc quisquis properaverit, sero dat ; iam Socrati
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ dederunt omnib circulis uarrant. Hoc sobtii loquiur. hoc ebrii ñ conti-¬
nent. hoc ingnoris ñ ingerunt. hoc amicis cominutunt. Ut hec onͥnua
n exꝓbratis memoria subdideret. obliuisci. eum quidedit iussimus. ⁊ plus
imꝑando quam p̃stari poterat silentium suasimus. Quogiens parum fi¬
dutia eẽ. uihis quib imꝑes ampluis exigendum ẽ. quam sat ẽ. ut p̃stetur
quantum sat .ẽ. In hoc omnis hẏꝑbolȩ & extenditur. ut ad uerum m̃datio
qui candore niues ante irent cursib auras. quod ñ poterat fieri dixit. ut
crederetur quantum plurimumposset. Et qui dixit his immobilib scopulis
iuolentior. Anne hoc quidem se ꝑsuasurum putauit aliquẽ tam inimobi¬
lem ẽẽ quamscopulum: Numqnam tantum sꝑat hy ꝑbola quantum audes
s in credibilia affirmat. ut ad credibilia ꝑueniat. Cum dicimus quibenefi¬

Expanded text:
quod dederunt, omnibus circulis narrant ; hoc sobrii locuntur, hoc ebrii non contiquod dederunt, omnibus circulis narrant ; hoc sobrii locuntur, hoc ebrii non continent, hoc ignotis ingerunt, hoc amicis committunt ; ut haec nimia et exprobratrix memoria subsideret, oblivisci eum, qui dedit, iussimus et plus imperando, quam praestari poterat, silentium suasimus. Quotiens parum fiduciae est in iis, quibus imperes, amplius exigendum est, quam sat est, ut praestetur, quantum sat est. In hoc omnis hyperbole extenditur, ut ad verum mendacio Qui candore nives anteirent, cursibus auras, quod non poterat fieri, dixit, ut crederetur, quantum plurimum posset. Et qui dixit : His inmobilior scopulis, violentior amne, ne hoc quidem se persuasurum putavit aliquem tam immobilem esse quam scopulum. Numquam tantum sperat hyperbole, quantum audet, sed incredibilia adfirmat, ut ad credibilia perveniat. Cum dicimus : " Qui benefi
Abbreviated transcription (Latin):
arrisisse illud lucellum sibi. redit ad eandem tabernam. ⁊att. ille tͥ uiuit. red¬
de qd̾ debes. Demde ꝑclostrum qua se commissura laxauerat. quattuor dena¬
rios intabernam inseruit ac inisit. Penas ase exigens imꝓbȩ cupiditatis ne alie¬
o assuessceret. Quod debes quȩre cui raddas. Et sinemo posset. ipse te
Malus anbonus ad te ñ ꝑtinet. redde ⁊accusa. QOblitꝰ quẽad mod̾ in t̃uos officia
diuisa sunt. Illi obliuio intemꝑata ẽ. tͥ meminisse mandauimus Cirat tamen
siquis existimat cum dicimus eum qui bñficium reddit. obliuisci oportere.
excutẽ nosilli memoriam rei p̃sertim honestissime q̃ p̃cipimus. ultra modum
ut aduerum ⁊ suũ ue deant. cum dicimus meminisse tĩ debet. hoc uolumꝰ
intelligi p̃dicare ñ debet. nec iactare nec grauis ẽẽ. Quidam enm bñficiũ

Expanded text:
arrisisse illud lucellum sibi redit ad eandem tabernam et ait : " Ille tibi vivit ; redarrisisse illud lucellum sibi redit ad eandem tabernam et ait : " Ille tibi vivit ; redde, quod debes." Deinde per clostrum, qua se commissura laxaverat, quattuor denarios in tabernam inseruit ac misit poenas a se exigens improbae cupiditatis, ne alieno adsuesceret. Quod debes, quaere, cui reddas, et, si nemo poscet, ipse te appella. Malus an bonus, ad te non pertinet ; redde et accusa. Oblitus es, quemadmodum inter vos officia divisa sint : illi oblivio imperata est, tibi meminisse mandavimus. Errat tamen, si quis existimat, cum dicimus eum, qui beneficium dedit, oblivisci oportere, excutere nos illi memoriam rei praesertim honestissimae ; quaedam praecipimus ultra modum, ut ad verum et suum redeant. Cum dicimus : " Meminisse non debet," hoc volumus intellegi : " Praedicare non debet nec iactare nec gravis esse." Quidam enim beneficium,
Abbreviated transcription (Latin):
iauerrnis matis ignium eraptio.Itaq ab illa recodamus de biis ioqͣm̃.
Ut iis que detestamur. sine horrore huc homim malo. quẽ inue¬
nire in quolibet foc̾o possum. quem singłi timent roddam bñficiũ
ad d ominum boius ẽ anmalus. Quid diligent̃ istud excuterẽ si ñ ras¬
derẽ s darem. hic locus fabulam poscit. Pẏthagorieris quidã enim
emerat. a sutore phecasia rem magnam ñ p̃sentib numinis. Post aliqͣt
dies uenit ad tabernam redidturus. Et cum clausam diupulsaret. fuit
quic diceret. Quid ꝑdis oꝑam: Sutori ille quẽ queris: eletꝰ combustꝰ ẽ. qd̾
nob̾ fortasse molestum ẽ. qui inet̾num nrõs amittimus. Tibi minime quiscis
futurum ut renascatur. Locatus inpythagoricum. At philosophus ñr tres
aut quattuor denarios ñ inuita manum domum retulit. subinde concutiens.
Deinde cum rephendisset hanc suam ñreddi tacitam uoluptatẽ. Intelligers

Expanded text:
e cavernis maris ignium eruptio ; itaque ab illa recedamus, de iis loquamur e cavernis maris ignium eruptio ; itaque ab illa recedamus, de iis loquamur vitiis, quae detestamur sine horrore. Huic homini malo, quem invenire in quolibet foro possum, quem singuli timent, reddam beneficium, ad dominum. Bonus sit an malus, quid differt ? Diligenter istud excuterem, si non redderem, sed darem. Hic locus fabulam poscit. Pythagoricus quidam emerat a sutore phaecasia, rem magnam, non praesentibus nummis. Post aliquot dies venit ad tabernam redditurus et, cum elusam diu pulsaret, fuit, qui diceret : " Quid perdis operam ? Sutor ille, quem quaeris, elatus, combustus est ; quod nobis fortasse molestum est, qui in aeternum nostros amittimus, tibi minime, qui scis futurum, ut renascatur," iocatus in Pythagoricum. At philosophus noster tres aut quattuor denarios non invita manu domum rettulit subinde concutiens ; deinde, cum reprehendisset hanc suam non reddendi tacitam voluptatem, intellegens
Abbreviated transcription (Latin):
firmaturum quas habet. ita autẽ erit. quod ill reddis sine ꝑniciȩ pu-¬
blica possit. reddam. Seruabo filium eiusi infantẽ. Quid hoc bñfici¬
um obẽ cuiquam eorum. quos crudelitas eius lacerat : pecumam quȩ
satellitem teneat stipendio. ñ sumministrabo. Si marmora ⁊ uestes
Desiderauerit. nichil oberit ciuquã id qd̾ lururia eius instruitur. Wilitẽ
⁊ arma ñ suggeram Si ꝓmagno petet munere artifices scȩnȩ ⁊ scorta et
que fentatem eius emolliant. libens offeram. ciutriremes ⁊ ceratas non
mitterem. Lusorias ⁊ cubiculatas. ⁊ alia ludibria regum inmari lasei¬
iuentium. mittam. ⁊ siextoto desperata eius sanitas fuerit. eade ma¬
mi lm̃ficium omnib dabo illi reddam. quõ ingenus talib exitus re¬
nedium ẽ. Optimume est ab iree quia ad senum quam redditurus ẽ.
Bibec rare nequitia ẽ semꝑ portenti loco habita. sicut hiatus terre et

Expanded text:
firmaturum, quas habet, id autem erit, quod illi reddi sine pernicie pufirmaturum, quas habet, id autem erit, quod illi reddi sine pernicie publica possit, reddam. Servabo filium eius infantem ; quid hoc beneficium obest cuiquam eorum, quos crudelitas eius lacerat ? Pecuniam, quae satellitem stipendio teneat, non subministrabo. Si marmora et vestes desideraverit, nihil oberit cuiquam id, quo luxuria eius instruitur ; militem et arma non suggeram. Si pro magno petet munere artifices scenae et scorta et quae feritatem eius emolliant, libens offeram. Cui triremes et aeratas non mitterem, lusorias et cubiculatas et alia ludibria regum in mari lascivientium mittam. Et si ex toto desperata eius sanitas fuerit, eadem manu beneficium omnibus dabo, illi reddam ; quoniam ingeniis talibus exitus remedium est optimumque est abire ei, qui ad se numquam rediturus est. Sed haec rara nequitia est semper portenti loco habita, sicut hiatus terrae et
Abbreviated transcription (Latin):
distorquet. Nec urit solum ꝑituros s exquoquit. Si arxit eius cruorẽ
semꝑ recenti madet. Parum ẽ huic benefitium. ñ reddere. quicquit erat
quomichi cohereret. int̾ cisa uiris humanis societas abscidit. Si p̃stitiss
quidem aliquid michi. s arma patriȩ meȩ. inferret. quicquid meruerat.
ꝑdidiss ⁊referre illi grãm scelus haberetur. Siñ patriam meam impugnai
s suȩ grauis est. ⁊ positus amea gente suam exagitat. Ab scindit icħ¬
ominus. illum tanta prauitas animi. ⁊̃ si ñ inunicum. inuisum mn
efficit. pͥorq inichi ac potior euis offitioratio ẽ. qd̾ humano generit quã
uod uni homini debeo. S quamuis hoc istasit. ⁊ ex eo tempor
michi in illum. libera sint. ex quocoꝵ pendo fas omẽ ut nichil ieũ
nefas eet̾ effecerit. illum iichi seruandũ modum credam. ut si bñficiũ
illi meum neq iures maiores daturum ẽ. inexitium commune. nec con-¬

Expanded text:
distorquet nec urit solum perituros, sed excoquit, si arx eius cruore distorquet nec urit solum perituros, sed excoquit, si arx eius cruore semper recenti madet, parum est huic beneficium non reddere ! Quidquid erat, quo mihi cohaereret, intercisa iuris humani societas abscidit. Si praestitisset quidem aliquid mihi, sed arma patriae meae inferret, quidquid meruerat, perdidisset, et referre illi gratiam scelus haberetur. Si non patriam meam impugnat, sed suae gravis est et sepositus a mea gente suam exagitat, abscindit, nihilo minus illum tanta pravitas animi, etiam si non inimicum, invisum mihi efficit, priorque mihi ac potior eius officii ratio est, quod humano generi, quam quod uni homini debeo. Sed quamvis hoc ita sit et ex eo tempore omnia mihi in illum libera sint, ex quo corrumpendo fas omne, ut nihil in eum nefas esset, effecerit, illum mihi servandum modum credam, ut, si beneficium illi meum neque vires maiores daturum est in exitium commune nec con
Abbreviated transcription (Latin):
illas eradat uia matatio. Fere int̃ nos educatȩ sunt: insiluas eruperua.
aliqiud mansuetudinis pͥstinȩ retinent. Tantumꝙ aplacidissimis abst̃.
quantum aueris feris ⁊ numquam humanam manum passis. Nemo in
summaminequitiam incidit. quimimquam hesit. sapientiȩ. Altrus
infectus ẽ. quam ut extoto elus. ⁊ transinre in malum cꝯlorẽ possit. Deinde
in t̾rogo utrum iste ferus sit. animo tantum. an ⁊ ꝑnitiem publicam ex¬
currat. Proposiustienim michi phalarim. ⁊ tyrannum. quorum si na-¬
turam habet intra malus. Quid ni. ego istibñticium suum redoam.
Nequid michicumillo uiris sit amplius. Siuero sanguine humano¬
ñ tantum gaudet. sed pascit᷑. s ⁊ supplitiis omnium ȩtatium crudeli-¬
tatom insatiabilõ exercet. nec ira sed auiditate quadam seuiendi furit.
Si inore parentum liberos iugulat. si non contentus simplici morte

Expanded text:
illas eradat ulla mutatio. Ferae inter nos educatae si in silvas eruperunt, illas eradat ulla mutatio. Ferae inter nos educatae si in silvas eruperunt, aliquid mansuetudinis pristinae retinent tantumque a placidissimis absunt, quantum a veris feris et numquam humanam manum passis. Nemo in summam nequitiam incidit, qui umquam haesit sapientiae ; altius infectus est, quam ut ex toto elui et transire in colorem malum possit. Deinde interrogo, utrum iste ferus sit animo tantum, an et in perniciem publicam excurrat ? Proposuisti enim mihi Phalarim et alterum tyrannum, quorum si naturam habet intra se malus, quidni ego isti beneficium suum reddam, ne quid mihi cum illo iuris sit amplius ? Si vero sanguine humano non tantum gaudet, sed pascitur, sed et suppliciis omnium aetatium crudelitatem insatiabilem exercet nec ira sed aviditate quadam saeviendi furit, si in ore parentium liberos iugulat, si non contentus simplici morte
Abbreviated transcription (Latin):
latiro qd̾ acceꝑit reddam. ⁊̃ si michis adulteram cuinumerẽ. deligaue¬
rit solum. Et si nummos quos accipies. insinum suum distinctus in-¬
fundet dabo. Reddendum enim michi ẽ. ñ seruandũ cum reddidero
ac tuenddum. Bñficis accepti ñ redditi. eusto diam debeo. Dum ap̃ me
ẽ saluum sit. C eterum licet accipientis manib offluat. dandum estr
reposcenti. Reddo bono cum exꝑediet. malo cum gotet. Tale iauit
illibñficiuni quale accepisti ñ potest reddere. Aecepisti enim asapi¬
ente stultoreodis: non reddo uii quale nuno potest cecipere. nec ꝑme
redierit reddam. quale ddum inmalis ẽ reddam. quale abillo pore se
titconom sap̃ i entis tantam natura ñ patitur. ñ in pessima. ab optintus
larsuse ecesse er ił iumalo uestigiaboni teneat. humquat fantũ
uittis extingiuitur:. ut ñceitiores a nimo notas inprimat. quã ut¬

Expanded text:
laturo, quod acceperit, reddam ; etiam si mihi adulteram, cui monerem, delegavelaturo, quod acceperit, reddam ; etiam si mihi adulteram, cui monerem, delegaverit, solvam ; et, si nummos, quos accipiet, in sinum suum discinctus infundet, dabo. Reddendum enim mihi est, non servandum, cum reddidero, ac tuendum; beneficii accepti, non redditi, custodiam debeo. Dum apud me est, salvum sit ; ceterum, licet accipientis manibus effluat, dandum est reposcenti. Reddam bono, cum expediet, malo, cum petet. " Tale," inquit, " illi beneficium, quale accepisti, non potes reddere ; accepisti enim a sapiente, stulto reddis." Non ; reddo illi, quale nunc potest recipere, nec per me redierit, reddam, quale accepi ; dum in malis est, reddam, quale ab illo potest tationem sapientis tantam natura non patitur. Non in pessima ab optimis lapsus ; necesse est etiam in malo vestigia boni teneat ; numquam tantum virtus extinguitur, ut non certiores animo notas imprimat, quam ut
Abbreviated transcription (Latin):
sime remuterem ancopilam iubeas : Stultũ ẽ dare alicui qd̃ acciꝑe
ñ possit. Ut respondere abultimo incipi am. Non dabo ulli qd̾ acci¬
ꝑe ñ poteret. Reddam ⁊̃ si reciꝑe ñ potĩt. Obligare enim ñ possum.
nsi accipientẽ liberari tantum. si reodi possum. ille uti illo ñ poterit. ui¬
derit penes uium erit culpa ñ penes me. Reodere ẽ inquid accepturo
trandidisse. Quid enim sicui unum debeas. ⁊ hoc ille te infund ere.
reticulo iubeat aut cribro. reddidisse tedices: Aut reddere uoles qd̃
dum redditur. in t̾duos ꝑeat: Reddere ẽ: id quod debeas ei ciuius ẽ uo¬
lenti dare. Hoc uniun mͥ p̃standumẽ. ut quidam debeat qd̾ ame accepit.
lam ultĩoris ẽ cure. Nontutelamȩ illis s fid̾e delieo multoq satius est.
illum ñ habere. quam me ñ ceddere. Et creduori statim in macellum

Expanded text:
si me remittere maneo pilam iubeas ? Stultum est dare alicui, quod accipere si me remittere maneo pilam iubeas ? Stultum est dare alicui, quod accipere non possit." Ut respondere ab ultimo incipiam : non dabo ulli, quod accipere non poterit ; reddam, etiam si recipere non poterit. Obligare enim non possum nisi accipientem ; liberari tantum, si reddidi, possum. Ille uti illo non poterit ? Viderit ; penes illum erit culpa, non penes me. " Reddere est," inquit, " accepturo tradidisse. Quid enim ? si cui vinum debeas et hoc ille te infundere reticulo iubeat aut cribro, reddidisse te dices ? Aut reddere voles, quod, dum redditur, inter duos pereat ? " Reddere est id, quod debeas, ei, cuius est, volenti dare. Hoc unum mihi praestandum est. Ut quidem habeat, quod a me accepit, iam ulterioris est curae ; non tutelam illi, sed fidem debeo, multoque satius est illum non habere, quam me non reddere. Et creditori statim in macellum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ imbecilio anuo debeamus: Et hic eger ẽ amimo adiuuetur feratiur. Stia¬
ticia moebus ẽ animi. Distiguendum hoc quoc magis intelligatur existi¬
mo. Duo sunt bñicia. Unũ quod dare nisi sapiens sapienti ñ potest. hoc est
absolutum ⁊ uerum bñficium. Alterum uulgare plepeium. cunis int̾ nos
imꝑitos cominertium ẽ. De hoc ñ ẽ dubium quinillis qualiscumq ẽ debeã
reddere. siue homicid a siue fur adulter euasit. Habent scelera leges suas
melius istos uider. quam ingratus emendat. Nemo te malum quia est
faciat. Malo bñficium ꝓiciam bono reddam. huic quia debeo illi ne debeam
De altero bñfici gerẽ dubitatur. Quod si accipere ñ ualu nisi sapiens.
nec reddere quidem nisi sapienti possum. P uta enim me reddere. ille ñ po¬
test reciꝑe. Nonẽ iam huius rei capax. scientiam utendi reodidit. Quid

Expanded text:
er imbecillo amico debeamus ? Et hic aeger est animo ; adiuvetur, feratur. Stuler imbecillo amico debeamus ? Et hic aeger est animo ; adiuvetur, feratur. Stultitia morbus est animi. Drstinguendum hoc, quo magis intellegatur, existimo. Duo sunt beneficia : unum, quod dare nisi sapiens sapienti non potest ; hoc est absolutum et verum beneficium ; alterum vulgare, plebeium, cuius inter nos imperitos commercium est. De hoc non est dubium, quin illi, qualiscumque est, debeam reddere, sive homicida sive fur sive adulter evasit. Habent scelera leges suas ; melius istos iudex quam ingratus emendat. Nemo te malum, quia est, faciat. Malo beneficium proiciam, bono reddam, huic, quia debeo, illi, ne debeam. De altero beneficii genere dubitatur, quod si accipere non potui nisi sapiens, ne reddere quidem nisi sapienti possum. " Puta enim me reddere : ille non potest recipere, non est iam huius rei capax, scientiam utendi perdidit. Quid,
Abbreviated transcription (Latin):
unt. ut homines scirent. fidem utiq p̃standu̾m.Satius emmera
apaucis. ⁊̃ iustam exrusationẽ ñ accipi. quam ab hominib aliquam temp¬
tari. O mĩa fecisti ut redderes. hoc illi satis sit tibi parũ. Nam quẽ admodum
ille sienixam. ⁊ sedulam o ꝑam transire ꝓ mrica patitusr. Cui gr̃a referat᷑
indignꝰ ẽ. Ita du ingratus es. nisi ei qui uolantatẽ bonam. insolutum accepit
eo libentius debes quia de mitteris. ñ inpias hoc nec testeris. Occasiones res-¬
dendi nichil omimis queras. Redde illi quia repetit. hinc quia remittie. Iui qui
ipꝑotit. huicquia malus. Ideoq hancquestionẽ ñ ẽ qd̾ adte iudices ꝑtinere:
Aauod bñfitium quis asapiente accepit. redderedebeat. Siilli desuste ẽsapi¬
ens ⁊ in malum uersiis ẽ : Redderes enim ⁊ depositum qd̾ asapiente accepis¬
ses ⁊̃ malo redderes creditum. Quid ẽ cur ñ ⁊ bñatium: Qiua mutatus ẽ.
llere mutat. Quid siquid aseno acepis es egro ñ reoderes : Cum pluis iemꝑ¬

Expanded text:
unt, ut homines scirent fidem utique praestandam ; satius enim erat a paucis etiam iustam excusationem non accipi quam ab omnibus aliquam temptari. Omnia fecisti, ut redderes ; hoc illi satis sit, tibi parum. Nam quemadmodum ille, si enixam et sedulam operam transire pro irrita patitur, cui gratia referatur, indignus est, ita tu ingratus es, nisi ei, qui voluntatem bonam in solutum accipit, eo libentius debes, quia dimittens. Non rapias hoc nec testeris ; occasiones reddendi nihilo minus quaeras. Redde illi, quia repetit, huic, quia remittit ; illi, quia bonus est, huic, quia malus. Ideoque hanc quaestionem non est quod ad te iudices pertinere, an, quod beneficium quis a sapiente accepit, reddere debeat, si ille desiit esse sapiens et in malum versus est. Redderes enim et depositum, quod a sapiente accepisses, etiam malo, redderes creditum. Quid est, cur non et beneficium ? Quia mutatus est, ille te mutet ? Quid ? Si quid a sano accepisses, aegro non redderes, cum plus semp
Abbreviated transcription (Latin):
shã. ac mod̾ationẽ. ñ nias ꝗ frugalitatẽ ac par simoniã. ñ mas ꝗ clem̃tiã q̃ alieno sangui¬
ni taq luo parc̃. iscit hoi. ñ ẽẽ hoĩe ꝓdige ucendũ. Cũ dicatis inquit sinelibalib Nudus
ad u̾tutẽ ñ ꝑueniri ꝙ admođ negatis illa nicħ̃ ꝯferre itauti. qꝙ nec sine cibo adu̾tute
curũ sapientẽ eũ qͥ litt̾as nesc̃. cũ sapĩa ñ su in lict̾a. Res cͣdit ñ u̾ba. ⁊ nescio an c̾tior memori¬
a sit q̃ millũ ext̃se subsidiũ hc̃. Magna. ⁊ speciosa res sapi̾a. Uacuo illiloco op̃z de dimmiꝰ humaniᷤᷤ¬

Expanded text:
clementiam, quae alieno sanguini tamquam suo parcit et scit homini non esse homine prodige utendum. "Cum dicatis," inquit, "sine liberalibus studiis ad virtutem non perveniri, quemadmodum negatis illa nihil conferre virtuti?" Quia nec sine cibo ad virtutem urum sapientem eum, qui litteras nescit, cum sapientia non sit in litteris ? Res tradit, non verba, et nescio an certior memoria sit, quae nullum extra se subsidium habet. Magna et spatiosa res est sapientia. Vacuo illi loco opus est. De divinis humanis
Abbreviated transcription (Latin):
get᷑ in coto. Ucrũ coꝵpꝰ sit anñ sit. Quid sit facturꝰ cũ ꝑnos aliqͥd face̾ desieritiqͦmꝰ uib̾tate sua usiis
eũ ex hac effugit cauea anobluuscat pͥoꝵ. ⁊ illie ne nosse se incipiat. un corpori aductus i sub¬
lime secessit. Quacuq partẽ rer humanarũ diumarũt ꝯp̃endis ingenti copia q̃rendoꝵ ae ois¬
cendoꝵ fatigabis ħ tã multa cã magna ũ hre possint libĩi ospicũ supnacua eraiotollenda
sunt Nõ dabit se in hã angutias utꝰ. larũ spacui res magna desidat. Expellant᷑ oia totu pas
aliuaeet. Ac .ii. delectat artiũ noticia mistarũ. Tm itaq exit retincamꝰ. qͣntũ necesa

Expanded text:
rum corpus sit an non sit; quid sit facturus, cum per nos aliquid facere desierit, quomodo libertate sua usurus, cum ex hac effugerit cavea; an obliviscatur priorum et illinc nosse se incipiat, unde corpori abductus in sublime secessit. Quamcumque partem rerum humanarum divinarumque conprenderis, ingenti copia quaerendorum ac discendorum fatigaberis. Haec tam multa, tam magna ut habere possint liberum hospitium, supervacua ex animo tollenda sunt. Non dabit se in has angustias virtus; laxum spatium res magna desiderat. Expellantur omnia, totum pectus illi vacet. "At enim delectat artium notitia multarum." Tantum itaque ex illis retinea
Abbreviated transcription (Latin):
de adolescentib auint huiꝰ ipsiꝰ stilbonis auditor cuiꝰ m̃cionẽ pͥore epła feci cũ uidisset ad oles¬
centulũ secreto ambulantẽ int̾rogaũ qͥd illic solus face̾t. Mecũ inquit loguor.Cui crates. Ca¬
ue inqͥt rogo. ⁊ diligent̃ ad tende. ne cũ hoi̾e malo logͣris. Lugentem timentẽq custodire sole¬
mus. ne solitudine male utatur. Nemo: ex in prudentib qͥ relingͥ sibi debeat. Tunc maleͥ
ꝯsilia agitant. tẽ aut aliis. aut ipis futa ꝑicłã struut Tunc cupiditates ĩ ꝓbas ordinant.
Iunc qͥcqͥd aut metu. aut pudore celabat animꝰ expoñ tc̃ audatiã acuit. lilidinẽ irritat. ira¬
cundiã instigat. deniq qd unĩ solitudo ht̃ ꝯmodũ nil ulli ꝯmittẽ. ñ ħre indicẽ. ꝑit stul

Expanded text:
Crates, ut aiunt, huius ipsius Stilbonis auditor, cuius mentionem priore epistula feci, cum vidisset adulesCrates, ut aiunt, huius ipsius Stilbonis auditor, cuius mentionem priore epistula feci, cum vidisset adulescentulum secreto ambulantem, interrogavit, quid illic solus faceret ? " Mecum," inquit, " loquor." Cui Crates " Cave," inquit, " rogo, et diligenter adtende; cum homine malo loqueris." Lugentem timentemque custodire solemus, ne solitudine male utatur. Nemo est ex inprudentibus, qui relinqui sibi debeat; tunc mala consilia agitant, tunc aut aliis aut ipsis futura pericula struunt; tunc cupiditates improbas ordinant; tunc quicquid aut metu aut pudore celabat, animus exponit, tunc audaciam acuit, libidinem inritat, iracundiam instigat. Denique quod unum solitudo habet commodum, nihil ulli committere, non timere indicem, perit stul
Abbreviated transcription (Latin):
s uimips conorti htelicitate siuam sine dignat. ne eristames nousobos renosa
uba ioa tonte sẽ ip̃ slilionis ouirt aeto epicurus simile illi uocẽ emisit.
quam tu boni ꝯsule. etiam hunc diem iam er ꝑunxi. Sicui inguit sua non uidentut amplis¬
simae licet tociꝰ mundi dñs sit. t̾n miser ẽ. Uel si ħmͦ tͥ meliꝰ enmcrri inde&. Io .. agendũ
Quio n. refert qͣł status tuus sit si tͥ uidet̃ malus: Quio gͦ inquis. sibatũ se dirit. ille t̃pit̃
diues. ⁊ ille multoꝵ dñs. s płrimũ seruuis. batꝰ sua sententia fiet: Nõ qͥd dicat. s qͥd sentiat re¬
fert. nec qͥd uno die senciat: s qͥd assidue. Nõ: autem qđ u̾earis. ne ad indignũ res tanta ꝑ¬
ueniat nisi sapienti sua ñ placent. Om̃is stulticia laborat fastidio sui. Uale.
ic: ñ muto sencentiã. fuge multitudinẽ. suge pancitatẽ. fuge ⁊̃ inũ. Nõ habeo ẽ
quo te ꝯmunicatũ uelim. Et uide quod iudiciũ in eo habeo. audeo tẽ cͥde. Crates ũ

Expanded text:
licitatem suam fine designat. Ne existimes nos solos generosa verba iactare; et ipse Stilbonis obiurgator Epicurus similem illi vocem emisit, quam tu boni consule, etiam si hunc diem iam expunxi. " Si cui," inquit, " sua non videntur amplissima, licet totius mundi dominus sit, tamen miser est." Vel si hoc modo Quid enim refert, qualis status tuus sit, si tibi videtur malus? " Quid ergo?" inquis. "Si beatum se dixerit ille turpiter dives et ille multorum dominus sed plurium servus, beatus sua sententia fiet ? " Non quid dicat, sed quid sentiat, refert, nec quid uno die sentiat, sed quid adsidue. Non est autem quod verearis, ne ad indignum res tanta perveniat; nisi sapienti sua non placent. Omnis stultitia laborat fastidio sui. VALE.n muto sententiam: fuge multitudinem, fuge paucitatem, fuge etiam unum. Non habeo, cum quo te communicatum velim. Et vide, quod iudicium meum habeas: audeo te tibi credere.
Abbreviated transcription (Latin):
in ptãte nra. Quãobrem qui ita fatũ introducũt ut necĩtatẽ
adiũgãt in illos ualebit illa concłõ. Qui aut̃ tãt̃ añcedent
nõ dicẽt ꝑfertas neq pͥncipales in eos ualebit. Qui eĩ ditant
assenciones fieri causis antepoĩtis id quale sit facile a se expli¬
cari putat. Nã quãquã assencio nõ possit fieri nisi ꝯmota iuso

Expanded text:
tate. Quam ob rem, qui ita fatum introducunt, ut necessitatem adiungant, in eos valebit illa conclusio; qui autem causas antecedentis non dicent perfectas neque principalis, in eos nihil valebit. Quod enim dicantur adsensiones fieri causis antepositis, id quale sit, facile a se explicari putat. Nam quamquam adsensio non possit fieri nisi commota viso,
Abbreviated transcription (Latin):
nõ mõ fatũ neꝵ eciã ucc̃ĩtatẽ et uim om̃i reꝵ sustulisse q
motꝰ aĩmi ⁊ uolutatorios ꝙͣ hic qui alĩ obsistere fato ⁊ fatet᷑ꝰ

Expanded text:
non modo fatum, verum etiam necessitatem et vim omnium rerum sustulisseque non modo fatum, verum etiam necessitatem et vim omnium rerum sustulisseque motus animi voluntarios, quam hic, qui aliter obsistere fato fatetur
Abbreviated transcription (Latin):
hiis fatũ ab eẽ. hoc mõ hanc cam̃ discepturi o nõ ab athonĩs
errãtib et de ma declmãtib pet̾e presidiũ. declinat inquit atho¬
nius ⁊ p̾mũ tur aliã eĩ quandã uim motꝰ hẽlunt a democrito
impulsionis quã plagã ille appellat añ epicuree granitatis.
penderis que ergo noua cã in nã est que declinet athomũ. ant
nõ sorciũt᷑ inter se que declinẽt que nõ. Aut cur nimio dechuiẽt
int̾uallo maiore nõ aut cur declmẽt uno nuĩmo nõ decliuẽt duob
aut trib. Optare hoc quidẽ est nõ disputare nã neq ext̾nsecus
impulsũ athomũ loco moneri et decliua dicit neq in illo uon a
ui ꝑ ꝙ fatur athomiꝰ quicꝙͣ fuisse caẽ tur ea nõ eregione feret ᷑.
nec in ipai athoniũ nitatoĩs ad factũ est. Quã obrẽ nalem
motũ sui ponderis nõ ten̾et ita tñ acculissot nullã cam̃ q̃ istã
mẽtes aspuẽt et respuãt/ necuõ quisꝙͣ magis ꝯfirmare uidet ꝰ

Expanded text:
 Hoc modo hanc causam disceptari oportet, non ab atomis errantibus et de via declinantibus petere praesidium. Declinat, inquit, atomus. Primum cur? aliam enim quandam vim motus habebant a Democrito inpulsionis, quam plagam ille appellat, a te, Epicure, gravitatis et ponderis. Quae ergo nova causa in natura est, quae declinet atomum? aut num sortiuntur inter se, quae declinet, quae non? aut cur minimo declinent intervallo, maiore non? aut cur declinent uno minimo, non declinent duobus aut tribus? Optare hoc quidem est, non disputare. Nam neque extrinsecus inpulsam atomum loco moveri et declinare dicis, neque in illo inani, per quod feratur atomus, quicquam fuisse causae, cur ea non e regione ferretur, nec in ipsa atomo mutationis aliquid factum est, quam ob rem naturalem motum sui ponderis non teneret. Ita cum attulisset nullam causam, quae istam respuant. Nec vero quisquam magis confirmare mihi videtur
Abbreviated transcription (Latin):
sencionib quas ꝓpͥa orõne trattaui. Eas enĩ uet̾es illi quib
oiã fato fieri uidebãt᷑ ui effici et nocĩtate dicebãt. Qd̾
aũt ab hiis dissentiebãt fato assencõnes liberabãt. negabãt̃¬
q fato assencionib adhĩto nccĩtatẽ ab hiis posse remoueri.
hii qui ita dissereluant si diã fato fuĩt cã añtedẽte. Et si¬
appetitꝰ illa eciã que appetitũ sequũt᷑ͫ ergo et̃ assensiones
sũt sita in nobis. Nõ sut iggũ neq assenciones neq accõnes
in nrã ptãte / ex quo/ efficitͫ ut nec laudacoes iuste sunit/
nec intuꝑacões. nec honores / nec supplicia. Qd cũ uici¬
osũ sit ꝓbabilĩ ꝯcludi putãt nõ oĩa fato fieri q̃cũq fiant.
Crisipus aũt et cũ uttĩtatẽ impitret et uchil uellet sui

Expanded text:
sensionibus, quas prima oratione tractavi. Eas enim veteres illi, quibus omnia fato fieri videbantur, vi effici et necessitate dicebant. Qui autem ab iis dissentiebant, fato adsensiones liberabant negabantque fato adsensionibus adhibito necessitatem ab his posse removeri, iique ita dissereadpetitus, illa etiam, quae adpetitum sequuntur, ergo etiam adsensiones; sunt sita in nobis; non sunt igitur neque adsensiones neque actiones in nostra potestate. Ex quo efficitur, ut nec laudationes iustae sint nec vituperationes nec honores nec supplicia. Quod cum vitiosum sit, probabiliter concludi putant non omnia fato fieri, quaecumque fiant. Chrysippus au
Abbreviated transcription (Latin):
docebat posse epicureos suã cam̃ sine hac ꝯm̃ticia declinacõne deẜ¬
fend̾e. Nã cũ doceret ẽẽ posse quẽdam aĩ motũ uolũtariũ id
reꝑire nõ possent/ quo deffenso facile crisippo possẽt resist̾e. cũ
eĩ ꝯcessissẽt motũ nullũ ẽẽ sinecã nõ ꝯced̾ent oiã q̃ fierẽt fieri
cedẽtes/ coĩ euĩ ꝯsuetudiẽ ẜmonis abutimꝰ cũ ita dicimꝰ uelle ad
quepiã aut nolle ⁊ sine causa. Infra eĩ dicimꝰ sine tã ut dicamꝰ
sine ext̾na et antecedente cã nõ sine aliqua ut cũ uas dicimꝰ
nõ ita loquinꝰ ut phisici quib mane eẽ nichil placet s ita
ut uerbi cã sine aqua sine uino sine oleo uas eẽ dicamꝰ sic tũ
sine tã añ dicimꝰ moueri sine auc̃te et ext̾cia cã moueri
nõ diõ sine cã dicimꝰ de ipã athomo dici põt et cũ ꝑmane
moueatur grauitate ⁊ ponde sine cã moueri qr nulla cã accedat
ext̾nsecꝰ. Ruesus aũt ne omẽs phĩci irrideam᷑ si dicamꝰ ꝙꝙͣ¬

Expanded text:
sine hac commenticia declinatione defendere. Nam cum docerent esse posse quendam animi motum voluntarium, id rtim causam reperire non possent; quo defenso facile Chrysippo possent resistere. Cum enim concessissent motum nullum esse sine causa, non concederent omnia, quae fierent, fieri tur consuetudine sermonis abutimur, cum ita dicimus, velle aliquid quempiam aut nolle sine causa; ita enim dicimus sine causa, ut dicamus: sine externa et antecedente causa, non sine aliqua; ut, cum vas inane dicimus, non ita loquimur, ut physici, quibus inane esse nihil placet, sed ita, ut verbi causa sine aqua, sine vino, sine oleo vas esse dicamus, sic, cum sine causa animum dicimus moveri, sine antecedente et externa causa moveri, non omnino sine causa dicimus. De ipsa atomo dici potest, cum per inane moveatur gravitate et pondere, sine causa moveri, quia nulla causa accedat extrinsecus. Rursus autem, ne omnes physici inrideant nos, si dicam