comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
alterũ fere obiocit. alitrũ sibi. exhiis duob tñ ꝗ leoni ob¬
iectus ẽ uixit. Nõ hũit hoc auitũ ille uitiũ ne pat̾̃nũ ꝗdẽ.
Nã siqͣ alia ĩ philippo u̾tus fuit ⁊ ꝯtumeliaꝵ patiẽtia ĩgẽs
ĩstrumẽtũ ad tutelã regni denotares adillũ ꝑosiastes obni¬
miã ⁊ ꝓcacẽ linguã appellatus ĩt̃ alios athenientiũ lega¬
tos. uenerat. audita benigne legatione philippꝰ dicite ĩꝗd

Expanded text:
alterum ferae obiecit, alterum sibi. Ex his duobus tamen qui leoni obalterum ferae obiecit, alterum sibi. Ex his duobus tamen qui leoni obiectus est vixit. Non habuit hoc avitum illam si qua alia in Philippo virtus, fuit et contumeliarum patientia, ingens instrumentum ad tutelam regni. Demochares ad illum Parrhesiastes ob nimiam et procacem linguam appellatus inter alios Atheniensium legatos venerat. Audita benigne legatione Philippus: " Dicite,"
Abbreviated transcription (Latin):
discedite ne uos rex audiat. Idẽ quadã nocte cũ quosdã
exmilitib suis exaudiss omĩa mala ĩprecantes regi qui
ipos in illud it̃ ⁊ in ext̾cabile lutũ deduxiss. accesit adeos
ꝗ maxime laborabãt ⁊ cũ ignorãtes aquo adiuuarẽtur
oxplicuisset nũc inꝗd̾ maledicite antigono cuiꝰ uitio ĩ
has miserias ĩcidistis. ei aũt bñ optate ꝗ uos exhac uora¬
gine eduxit. Idẽ miti aĩo hostiũ suoꝵ maledicta ꝗͣ cuuũ
tulit. Itaq cũ ĩparuulo quodã castello greci obsiderẽtur
⁊ fiducia loci ꝯtẽpnẽtes hostẽ multa indeformitatẽ antigo¬
ni iaͦctarẽt᷑ ⁊ nc̃ staturã humilẽ nc̃ collisũ nasũ d̾riderẽt
caces fames domuiss captis sicuiꝰ ẽ ut eos ꝗ militie utiles
erãt ĩ choortes d̾scriberet ceteros p̃coni subice̾t idqise ne
negauit facturũ fuisse nisi expediret hĩis dñm hr̃e ꝗ tã
suos torquebat. ꝗ exduob amicis quos pauloante retuli

Expanded text:
discedite, ne vos rex audiat. " Idem quadam nocte, cum quosdam ex militibus suis exaudisset omnia mala imprecantis regi, qui ipsos in illud iter et inextricabile lutum deduxisset, accessit ad eos, qui maxime laborabant, et cum ignorantis a quo adiuvarentur explicuisset : " Nunc," inquit, " male dicite Antigono, cuius vitio in has miserias incidistis ; ei autem bene optate, qui vos ex hac voragine eduxit." Idem tam miti animo hostium suorum male dicta quam civium tulit. Itaque cum in parvulo quodam castello Graeci obsiderentur et fiducia loci contemnentes hostem multa in deformitatem Antigoni iocarentur et nunc staturam humilem, nunc collisum nasum deriderent: caces fame domuisset, captis sic usus est, ut eos qui militiae utiles erant in cohortes discriberet, ceteros praeconi subiceret, idque se negavit facturum fuisse, nisi expediret iis dominum habere, qusuos torquebat, qui ex duobus amicis, quos paulo ante rettuli,
Abbreviated transcription (Latin):
itaq annẽ illũ regis ꝯmeatus auferẽtẽ eo redacturũ ut
trisiret calcariq ⁊̃ afeminis poss. ħ deinde om̃em tñstulit
belli apparatũ. ⁊ tã diu assedit oꝑi donec .c. bxxx. cunicuł¬

Expanded text:
itaque se amnem illum regis comitatus auferentem eo redacturum, ut itaque se amnem illum regis comitatus auferentem eo redacturum, ut transiri calcarique etiam a feminis posset. Hoc deinde omnem transtulit belli apparatum et tam diu adsedit operi, donec centu
Abbreviated transcription (Latin):
contunelosa reges uocãt cambiso fremebat  e sũ ꝓuitĩc
ꝯm̃ei bello utilẽ turbã. cui int̾ pͥmũ it deem̃t necessarta
ñ dicꝗ̃ subminis trabat sterilis: inculta humanoq gaota
uestigio regio sustinebãt fam̃ pͥo tenerrima frondiũ  ca
cabnutia arboꝵ tc̃ corrigia igne molita: ꝗcd necessitas
bitit sanie seuiꝰ agebat adhũc regẽ im p̃cipitẽ cũ pãte
excitus amisiss partẽ comedis donec timuit ner ip̃t uo¬
carit᷑ ad sortẽ tũ demũ signũ p̃ceptui dedit. Seruabãt᷑
ĩterĩ gnͣose illi aues:⁊ instrum̃ta epulaꝵ cameł uehebãt
cũ sortirẽt᷑ milites eiꝰ ꝗs male ꝑiret. ꝗs peiꝰ iuueret. Nicͥ
iratus fuit gẽti ⁊ iguote ⁊ ĩmerie sensure tñ. Cirꝰ flumi¬
ninã cũ babilona obpugnaturus festinaret ad bellũ cuiꝰ
maxͣ momẽta in occasiõib s̃ gigen late fusũ annẽ uado
albi solebãt abreptus uehemẽt᷑ cõmoruit regẽ. Iurauit

Expanded text:
contumeliosa reges vocant, Cambyses fremebat et non provisis  trahebat omnem bello utilem turbam. Cui intra primum iter deerant necessaria, nec quicquam subministrabat sterilis et inculta humanoque ignota vestigio regio. Sustinebant famem primo tenerrima frondium et cacumina arborum, tum coria igne mollita et quidquid necessitas habuerunt fame saevius. Agebat adhuc regem ira praecipitem, cum partem exercitus amisisset, partem comedisset, donec timuit, ne et ipse vocaretur ad sortem. Tum demum signum receptui dedit. Servabantur interim generosae illi aves et instrumenta epularum camelis vehebantur, cum sortirentur milites eius, quis male periret, quis peius viveret. Hic iratus fuit genti et ignotae et immeritae, sensurae tamen ; Cyrus flumini. Nam cum Babylona oppugnaturus festinaret ad bellum, cuius maxima momenta in occasionibus sunt, Gynden late fusum amnem vado albi solebant, abreptus vehementer commovit regem ; iuravit
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗͣ ingẽtẽ crudelitas eiꝰ sine dilatiõe poscebat ut ĩsisto
illis cũ matronis atq aliis senatoriłs adlucernã d̾colla¬
ret. ꝗd ĩstabat. qd ꝑiculũ aut pͥuatũ aut publicũ una
uox minabat᷑ ꝗͣtulũ fuit lucẽ aspectare d̾niq ne sena¬

Expanded text:
quam ingentem crudelitas eius sine dilatione poscebat, ut in xystquam ingentem crudelitas eius sine dilatione poscebat, ut in xystillis cum matronis atque aliis senatoribus ad lucernam decollaret. Quid instabat ? Quod periculum aut privatum aut publicum una nox minabatur ? Quantulum fuit luce
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑegrina exͣtp̃ra mãsiss. nec ĩ romanos qͦ mores cũ aliis ad¬
uẽtitus uitis : supplicioꝵ iraꝑq barbaria tnͣsisset.m. ma¬
rio uicatĩ p̾p statuas posuerat cui ture ac uino supplicabat
.l. Silla p̃fingi crura. erui oculos. ãputari manꝰ uissit. ⁊
qͣiͣ totiens occideret᷑ quotiẽs uulnerabat paulatĩ ⁊ ꝑsingłos
artus lacerauit. Quis erat hꝰ ĩꝑii minister: ꝗs nisi catilina
iã om̃e facinꝰ manu exertẽs si illũ añt bustũ ꝗnti catuli
carpebat grauissimꝰ mitissimi uiri cinerib supͣ quos uir
mali exempli ppͥris tñ ⁊ nõ tã ĩmerito ꝗͣ nins amatꝰ ꝑ stil¬
licidia sanguinẽ dabat. Dignus erat marius ꝗ illa patẽt᷑
ꝑscrutor mõ.G. cesar sexpapiniũ cͥ pr̃ erat ꝯsularis bethli¬
enũ bassũ q̃storẽ suũ ꝓcuratoris sui filiũ aliosq ⁊ senatores
et equites romanos uno die flagelł cecidit. torsit nõ q̃onis
saĩ cã. deinde adeo impatiẽs fuit differẽde uoluptatis

Expanded text:
pla mansisset nec in Romanos mores cum aliis adventiciis vitiis etiam suppliciorum irarumque barbaria transisset ! M. Mario, cui vicatim populus statuas posuerat, cui ture ac vino supplicabat, L. Sulla praefringi crura, erui oculos, amputari linguam, manus iussit et, quasi totiens occideret quotiens vulnerabat, paulatim et per singulos artus laceravit. Quis erat huius imperii minister ? Quis nisi Catilina iam in omne facinus manus exercens ? Is illum ante bustum Quinti Catuli carpebat gravissimus mitissimi viri cineribus, supra quos vir mali exempli, popularis tamen et non tam immerito quam nimis amatus per stillicidia sanguinem dabat. Dignus erat Marius qui illa pateretur. perscrutor ? Modo C. Caesar Sex. Papinium, cui pater erat consularis, Betilienum Bassum quaestorem suum, procuratoris sui filium, aliosque et senatores et equites Romanos uno die flagellis cecidit, torsit, non quaestionis sed animi causa; deinde adeo impatiens fuit differendae voluptatis,
Abbreviated transcription (Latin):
facit nos iracũdos iniqͣ nr̃i extimatio.⁊ q̃ face̾ uellemꝰ patino¬
lumꝰ. Nemo se differt. atꝗ maximũ remediũ ire dilatioẽ u
pͥmꝰ eiꝰ furor relãguescat. ⁊ caligo q̃ p̃mit mẽtẽ aut residat aut
muiꝰ densa sit. Quedam exhiis q̃ te p̃cipitẽ ferehãt hora nõtm̃
apparebit iã iudiciũ eẽ nõ irã. Quicꝗd uoles quale sit scire
tpri trade nicħ diugent̃ influctu cernat᷑. Nõ potuit ĩpet᷑re
ase plato ips cũ ẜuo suo irasceret᷑ s pone illũ statĩ tunicam
⁊ p̃bere scapulas uberib iussit. sua manu r̃e cesurus. postꝗͣ
ĩcellexit irasci ie sicui substulerat manũ suspensam detine¬
bat ⁊ stahe: ꝓcussuro simił. int̾rogatꝰ deinde ab amico ꝗ forte

Expanded text:
facit nos iracundos iniqua nostri aestimatio et quae facere vellemus pati nofacit nos iracundos iniqua nostri aestimatio et quae facere vellemus pati nolumus. Nemo se differt ; atqui maximum remedium irae dilatio est, ut primus eius fervor relanguescat et caligo quae premit mentem aut residat aut minus densa sit. Quaedam ex his, quae te praecipitem ferebant, hora, non tantum  advocatio, apparebit iam iudicium esse, non iram. Quidquid voles quale sit scire, tempori trade ; nihil diligenter in fluctu cernitur. Non potuit impetrare a se Plato tempus, cum servo suo irasceretur, sed ponere illum statim tunicam et praebere scapulas verberibus iussit sua manu ipse caesurus ; postquam intellexit irasci se, sicut sustulerat manum suspensam detinebat et stabat percussuro similis ; interrogatus deinde ab amico, qui forte
Abbreviated transcription (Latin):
iocũq u̾tant᷑. Socratẽ aiuĩt colapho ꝑcussũ nͥ ãpliꝰ dixisse.
ꝗͣ molestũ eẽ ꝙ nescirẽt hoĩes qñ cũ galea ꝓdire debe̾nt.
fortuna ⁊ licentia ĩgenia familiarẽ sͥ seuitiã repressisse.
pisistaꝵ t̾re atheniensiũ tirãpnũ memorie ꝓdit᷑ cũ multã
ĩcredulitatẽ eiꝰ ebriꝰ ꝯuiua dixiss nec d̾ẽẽnt ꝗ uellẽt manꝰ
ei moderare.⁊ aliꝰ hĩc aliꝰ illĩc faces subderẽt placito aĩo tu
ĩcurriss. magͣ pars querelas in añ fecit aut falsa suspicãdo
sͥ ħ ꝓpt̃ qd̾ irascor aut feci aut fecisse potui. Nemo aĩum
faciẽtis s ip̃m extimat factũ. atꝗ ille ĩtuendꝰ ẽ uoluerit
anĩciderit. coactꝰ sit. andeceptꝰ. hodiũ secutꝰ sit an p̃miũ.
sͥ morẽ gesserit an alteri manũ comodauerit. aliꝗd etas
peccãtis facit. ad fortuna ut fere aut pati aut humanũ
sit aut humile. Eo nos loco ꝯstituamꝰ qͦ ille ẽ cui irascim᷑. nũc

Expanded text:
dixisse quam molestum esse, quod nescirent homines, quando eum galea prodire deberent. fortuna et licentia ingenia familiarem sibi saevitiam repressisse. Pisistratum certe. Atheniensium tyrannum, memoriae proditur, cum multa in crudelitatem eius ebrius conviva dixisset necei moderare, et alius hinc, alius illinc faces subderent, placido animo tincurrisset. Magna pars querellas manu fecit aut falsa suspicando  sibi: " Hoc propter quod irascor aut feci aut fecisse potui " ; nemo animum facientis, sed ipsum aestimat factum. Atqui ille intuendus est, voluerit an inciderit, coactus sit an deceptus, odium secutus sit an praemium, sibi morem gesserit an manum alteri commodaverit. Aliquid aetas peccantis facit, aliquid fortuna, ut ferre aut pati aut humanum sit aut humile. Eo nos loco constituamus, quo ille est cui irascimur ; nunc
Abbreviated transcription (Latin):
tẽpestatis ac pluie añ ip̃as nota eueniũt ita ire amo¬
ris om̃iũq istaꝵ ꝓcellaꝵ aĩos uexantiũ sũt q̃dã p̾nũctia.
Qui comitiliali uitio solẽt corripi iã aduẽtare ualitudi¬
mediis incipiẽtẽ causam occupãt.⁊ odore gustuq ꝗcqđ ẽ¬
qd̾ alienat aĩos repellit᷑. aut fomẽtis ꝯͣ frigꝰ rigorẽq pu¬
gnat᷑. aut si paꝵ medicina ꝓfecit uitauerũt turbã ⁊ sine
ceste ceciderũt. ꝓdẽ morbũ suũ nosse ⁊ ure eiꝰ añ ꝗͣ spa¬
tient᷑ oppͥmẽ suideamꝰ ꝗdsit qd̾ nos maxime ꝯcitet. aliũ
u̾boꝵ aliũ reꝵ ꝯtumelie mouẽt. ħͥ uult nobilitari. hic
forme sue parci. ħ ciegantissimꝰ hr̃i cupit. ille doctissimꝰ.
hic suꝑbie ĩpatiens ẽ. ħ ꝯtumacie. ille seruos nõ pritat
eadẽ parte ferũt᷑. Scire itaq oportet ꝗd inte inbecillũ
sit. ut id maxiẽ ꝓtegas. nõ expedit omĩa uidere. oĩa au¬
dire. multe nos ĩiurie trãseãt. exꝗb plerasq ñ accipit

Expanded text:
e ante ipsas notae veniunt, ita irae, amoris omniumque istarum procellarum animos vexantium sunt quaedam praenuntia. Qui comitiali vitio solent corripi, iam adventare valetudimediis incipientem causam occupant, et odore gustuqueitur, aut fomentis contra frigus rigoremque pugnatur ; aut si parum medicina profecit, vitaverunt turbam et sine teste ceciderunt. Prodest morbum suum nosse et vires eius antequam spatientur opprimere. Videamus quid sit, quod nos maxime concitet. Alium verborum, alium rerum contumeliae movent; hic vult nobilitati, hic formae suae parci; hic elegantissimus haberi cupit, ille doctissimus ; hic superbiae impatiens est, hic contumaciae ; ille servos non putat eadem parte feriuntur ; scire itaque oportet, quid in te imbecillum sit, ut id maxime protegas. Non expedit omnia videre, omnia audire. Multae nos iniuriae transeant, ex quibus plerasque non accipit
Abbreviated transcription (Latin):
hõ imbeccillũ corpus ⁊ fragile. nudũ suapte nͣa ierme. ali¬
ene opis indigens: ad om̃s fortune ꝯtumelias ꝓiectũ. Cũ bñ¬
laceratos ex̾cuit cuilibet fere pabulũ cuiꝰlibet uictima exfir¬
mis fluidisq ꝯcextũ ⁊ lineamẽtis exteriorib nitidũ. fragoris.
estus. laboris impatiẽs. ip̃o rursus sicu ⁊ otio iturũ ocio ĩta¬
be alimẽta metuẽs sua. Quoꝵ modus in inopiã rũpit᷑ anxie

Expanded text:
homo ? Imbecillum corpus et fragile, nudum, suapte nahomo ? Imbecillum corpus et fragile, nudum, suapte naene opis indigens, ad omnes fortune contumelias proiectum, cuiuslibet fere pabulum, cuiuslibet victimamis fluidis- que contextum et lineamentis exterioribus nitidum, frigoris, aestus, laboris impatiens, ipso rursus situ et otio iturum in tabem, alimenta metuens sua, quorum modo inopia defi
Abbreviated transcription (Latin):
niret ł ĩpenã admotis ł incerta nudos maria iactabir
Auctats cũ flucti ui ne marena ꝗde̾ aut litus explo¬
d s in alicuiꝰ ĩmẽse uẽtrẽ belue d̾and. alios morboꝵ ua
riis gnib emaceratos Mu int̾ uitã mortẽq medios d̾tine¬
ta fiebilis uita ẽ. Urguebũt noua ĩcomoda pͥusꝗͣ uet̃ĩb
sariffeceris. M oderandũ ẽ itaq uobis maxĩe q̃ ĩmoderate
fertis. ⁊ ĩmultos ⁊ indolores humani petoris dispẽsanda. Q
d̾inde istas sue puͭ. q̃ ꝯdiciõis obliuio ẽ mortalis natas.
mortalesq ꝑꝑisti. putre ip̃a fluidũq corpꝰ ⁊ caĩs morbos
repetita supasti.tã imboccilla materia solida ⁊ et̃na gestasse
d̾cessit filiꝰ tuus. id ẽ dcurrit ad hc̃ finẽ adquẽ q̃ feliciora
partu tuo putas ꝓperãt. ħ om̃is ista q̃ inforo litigat intheatͥs
ueneraris : q̃ dispicis unꝰ exequabit cinis. noscite ꝗd ẽ hõ.¬
nõ ĩ magna ut dissiꝑis opꝰ ẽ uͥcũq arietauis solueris. Ord ẽ

Expanded text:
nc civi ; alios per incerta nudos maria iactabit et luctatos cum fluctibus ne in harenam quidem aut litus explodet, sed in alicuius immensae ventrem beluae decondet ; alios morborum varis generibus emaceratos diu inter vitam mortemque medios detineta flebilis vita est; urgebunt nova incommoda, priusquam veteribus satis feceris. Moderandum est itaque vobis maxime, quae immoderate fertis, et in multos dolores humani pectoris vis dispensanda. Quae deinde ista suae publicaeque condicionis oblivio est ? Mortalis nata es, mortales peperisti. Putre ipsa fluidumque corpus et causis morborum repetita sperasti tam imbecilla materia solida et aeterna gestasse ? De- cessit filius tuus ; id est, decucurrit ad hunc finem, ad quem quae feliciora partu tuo putas properant. Hoc omnis ista quae in foro litigat, spectat iveneraris et quae despicis unus exaequabit cinis. Hoc vide magna, ut dissiperis, opus est; ubicumque arietaveris, solveris. Quid est
Abbreviated transcription (Latin):
S uidebit inorbẽ ista tepestas ⁊ sine d̾lectu uastat omĩa a¬
gitq ut sua. Iube singulos ꝯferre rationẽ nulli ꝯtigit in
pune nasci. Scio ꝙ. dicas oblitꝰ es feminã te ꝯsolari. iuroꝵ
refers exẽpla. Quis aũt dixit naturã maligne cũ mulieris
ĩgeniis egisse.: uͥtutes illaꝵ inactũ retraxisse. par illis mͥ
crede uigor par adhonesta libeat facultas ẽ laborẽ dolorẽq¬

Expanded text:
 it in orbem ista tempestas et sine dilectu vastat omnia agitque ut sua. Iube singulos conferre rationem ; nulli contigit im- pune nasci. Scio quid dicas : " Oblitus es feminam te con- solari, virorum refers exempla." Quis autem dixit naturam maligne cum mulierum ingeniis egisse et virtutes illarum in artum retraxisse ? Par illis, mihi crede, vigor, par ad honesta, libeat, facultas est ; dolore
Abbreviated transcription (Latin):
ni fixert̃ uͥ iux ullos ẽẽ romanos notũ erat. in expeditiõe
d̾cesserat. ip̃is illũ hostib egrũ cũ ueneratiõe ⁊ pace mu¬
tua ꝓsequẽtib nec optare ꝗd̾ expediebat audiẽtib. Acce
ꝓiĩciaꝵ q̃ ⁊ totiꝰ ytalie d̾sideriũ ꝑ ꝗͣ effusis inofficiũ lugu¬
bre municipiis colonũsq usq inurbẽ ductũ erat funus
tͥumpho similimũ. nõ licuerat matͥ ultima filii oscula.
gͣtũq extremi ẜmonẽ oris audire longo intine̾ drusi siui

Expanded text:
ditione decesserat ipsis illum hostibus aegrum cum veneratione et pace mutua prosequentibus nec optare quod expediebat audentibus. Accedprovinciarumque et totius Italiae desiderium, per quam effusis in officium lugubre municipiis coloniisque usque in urbem ductum erat funus triumpho simillimum. Non licuerat matri ultima filii oscula gratumque extremi sermonem oris haurire. Longo itinere reliqui
Abbreviated transcription (Latin):
Ne nimiꝰa admiret᷑ grecia illũ patrẽ ꝗ inip̃o sac̾ficio nũc¬
cetera rite ꝑfecit. Puluillꝰ effecit põtifex cui postẽ tenẽti
et capitoliũ d̾dicanti mors filii nũctiata ẽ ꝗͣ ille exaudis
ĩ crupẽte p̃cationẽ s adfilii sui nom̃ ioue ꝓpitiato. pu¬
casses eiꝰ luctus aliquẽ finẽ eẽ d̾bere ciuꝰ pͥmꝰ diq es. pͥmꝰ¬
dies ĩpetus abaltarib publicis ⁊ fausta nũcupatiõt nõ
abduxit patrẽ. Dignꝰ me ħ cules fuit me ĩ cãbłi d̾dicatiõe
dignus ãplisimo sacerdotio ꝗ colere deos ne iratos ꝗdẽ d̾¬
sticit. Idem tñ ut redit domũ ⁊ ĩ pleuit oculos ⁊ aliqͦs uoces
flebiles misit: ꝑactisq̃ mos erat p̃stare d̾ funtis ad capi¬
toliũ ilari redit uultu. Paulus dca illos nobilissimi tri¬
umphi dies q̃ uictũ añ currũ egit ꝑsen incliti regis nͣ
duos filios ĩ odoptionẽ d̾dit. quossim ẜuauerat qͣles re

Expanded text:
Ne nimis admiretur Grecia illum patrem, qui, in ipso sacrificio nunccetera rite perfecit, Pulvillus effecit pontifex, cui postem tenenti et Capitolium dedicanti mors filii nuntiata est. Quam ille exaudissinterrumpente precationem et ad filii sui nomen Iove propitiato. Putasne eius luctus aliquem finem esse debere, cuius primus dies et primus impetus ab altaribus publicis et fausta nuncupatione non abduxit patrem ? Dignus me hercules fuit memorabili dedicatione, dignus amplissimo sacerdotio, qui colere deos ne iratos quidem destitit. Idem tamen ut redit domum, et implevit oculos et aliquas voces flebiles misit et peractis, quae mos erat praestare defunctis, ad Capitolinum illum redit vultum. Paulus circa illos nobilissimi triumphi dies, quo vinctum ante currum egit Persen, incliti regis nomen, duos filios in adoptionem dedit, duos quos sibi se
Abbreviated transcription (Latin):
pessimũ nũꝗ̃ scires cꝰ eẽs status. Siꝗs siracusas petenti
diceret oia ĩcomoda. om̃s uoluptates fut᷑e ꝑ egͥnatioĩs
tue añ cognosce. deinde ita nauiga. ħ sũt que mirari poᷤ¬
sĩt. Uidebis pͥmũ ip̃a insulã ab italia ngto ĩt̃scissam
rupit ⁊ hesꝑiũ sicło latꝰ abscidit. d̾inde iudeb̾. licebit eͥ
tͥ auidissimũ maris u̾ticẽ restrĩge̾ stratũ illã fabulo¬
sam charibdis aquã diu abaustro uacatã at siꝗ iũ ue
hemẽtiꝰ spirauit magno yatu ꝓfundoq nauigia sorbẽtẽ.
pͥmũ nascentis inuenit siue ip̃m t̾ris flum̃ integrũ subt̃
tot maria ⁊ ad ꝯfusionẽ peioris unde ẜuat̃ reddidit. ui¬
ubis portũ quietissimũ om̃iũ qͦs aut na posuit intutel
dausuũ aut adiuuat munꝰ sit tutũ ut ne maximaꝵ
cisis ĩ infinitã altitudinẽ saxis naulinꝰ sacer induxerat

Expanded text:
pessimum, numquam scires, cuius esses status. Si quis Syracusas petenti pessimum, numquam scires, cuius esses status. Si quis Syracusas petenti diceret: "Omnia incommoda, omnes voluptates futurae peregrinationis tuae ante cognosce, deinde ita naviga. Haec sunt, quae mirari possis : videbis primum ipsam insulam ab Italia angusto interscissam iculo latus abscidit. Deinde videbis licebit enim tibi avidissimum maris verticem perstririgere stratam illam fabulosam Charybdin, quam diu ab austro vacat, at, si quid inde vehementius spiravit, magno hiatu profundoque navigia sorbentem. primum nascentis invenit, sive inlapsum terris flumen integrum subter tot maria et ab confusione peioris undae servatum reddidit. Videbis portum quietissimum omnium, quos aut natura posuit in tutelam classium aut adiuvit manus, sic tutum, ut ne maximarucisis in infinitam altitudinem saxis nativus carcer incluserat,
Abbreviated transcription (Latin):
uentiis radicitꝰ auulsit aut ꝯportus repentino ĩpetu t̃bo
t płatas disponit.⁊ momẽto ñ ut ad dãpna ita adĩcremẽta
randꝰ ueloxq tp̃s ẽ adolescãt amissis leco̾ra. has nẽ me¬
tũii tui filias ineiꝰ uicẽ substitue ⁊ uacantẽ locũ explt.u
nũ dolorẽ geminato solacio laua. Est ꝗdẽ ħ naͣ mortaliũ¬
licta ereptoꝵ d̾sideria.a si extimare uolueris qͣualde tͥ
fortuna ⁊̃ cum seiuerit peꝑtirit scies te hr̃e plusqͣ solacia
respice tot nepotes. dias filias. dic illud qͦi mãtia moueͣt
uideo excepto discͥmine eodẽ modo malos bonosq iac¬
tari. Graue ẽ tñ quẽ educauĩs iuuent̃ iã matͥ iã patͥ
p̃sidiũ ac decꝰ amittẽ. ꝗs negas: graue ẽ. s humanũ ẽ
ad hoc genita es ut ꝑderes. ut ꝑires. ut spectares. metue¬
res aliis. teq ĩꝗetares. mortẽ ⁊ timeres ⁊ optares.⁊ qd̾ est

Expanded text:
ventus radicitus evulsit aut contortus repentino impetu turbo ventus radicitus evulsit aut contortus repentino impetu turbo tim plantasque disponit ; et momento nam ut ad damna, ita ad incrementa rapidum veloxque tempus est adolescunt amissis laetiora. Has nunc Metilii tui filias in eius vicem substitue et vacantem locum exple et unum dolorem geminato solacio leva ! Est quidem haec natulicta ereptorum desiderio. Sed si aestimare volueris, quam valde tibi fortuna, etiam cum saeviret, pepercerit, scies te habere plus quam solacia ; respice tot nepotes, duas filias. Dic illud quoque, Marcia : "video exempto discrimine eodem modo malos bonosque iactari." "Grave est tamen, quem educaveris, iuvenem, iam matri iam patri praesidium ac decus, amittere." Quis negat grave esse ? Sed humanum est. Ad hoc genitus es, ut perderes, ut perires, ut sperares, metueres, alios teque inquietares, mortem et timeres et optares et, quod est
Abbreviated transcription (Latin):
inꝗd ñ felicẽ modicã que graccos peꝑi. Cornelia du dru¬
si clarissimũ iuuenẽ illustris ingenii uadẽtẽ ꝑ gͣcharia
uestigia ĩ ꝑfectis tot regõib int penates int̃emptũ suos a
ꝗb cesares petit. nec ate ꝗdẽ ꝯtinuit. plena ⁊ in festa uariis
cãib uita ẽ. aꝗb nulli longa uix indutie sũt. Quatiuor
liberos sustulerat. auit nullũ frustra cadere telũ qđ in
ꝯfectũ agm̃ inmissum ẽ. mirũ ẽ tantã turbã nõ potiusse
sine ĩuidia dãpnoue p̾teruchi. Ad ħ iniꝗor fortuna fuit
ꝙ nõ tm̃ eripuit filios s elegit. Nũꝗͣ tñ iniuriã dixeris ex
equo cũ potentiore diuide̾. duas tibi reliquit filias : haꝑ
nepotes ⁊ ip̃m ꝗ̃ maxime luges pͥoris oblita nõ excoto abs¬
tulit. habes exillo duas filias similg. feis magna onera
si bñ magna solacia. Inħ te ꝑdux̃ ut illas cũ uideris ad¬
monearis filiĩ nõ doloris. agͥcola u̾sis arborib quas ant

Expanded text:
non felicem me dicam, quae Gracchos peperi." Cornelia Livi Drusi clarissimum iuvenem inlustris in- genii, vadentem per Gracchana vestigia imperfectis tot rogationibus intra penates interemptum suos, aquibus Caesares petit, ne a te quidem conti- nuit ? Plena et infesta variis casibus vita est, a quibus nulli longa pax, vix indutiae sunt. Quattuor liberos sustuleras, Marcia. Nullum aiunt frustra cadere telum, quod in confertum agmen inmissum est: mirum est tantam turbam non potuisse sine invidia damnove praetervehi ? At hoc iniquior fortuna fuit, quod non tantum eripuit filios, sed elegit. Numquam tamen iniuriam dixeris ex aequo cum potentiore di- videre ; duas tibi reliquit filias et harum nepotes. Et ipsum, quem maxime luges prioris oblita, non ex toto abstulit ; habes ex illo duas filias, si male fers, magna onera, si bene, magna solacia. In hoc te perduc, ut illas cum videris, admonearis filii, non doloris ! Agri- cola eversis arboribus, quas aut
Abbreviated transcription (Latin):
beros : tuos ip̃mq desiderãs tͥste marib om̃e occurirͣ
uoluptates hõestas ꝑmissas tãꝗͣ parũ d̾coras fortune tue
reicies. ĩ uisa ħbis inlucẽ ⁊ etati tue ꝙ ñ p̃cipitet te ꝗͣ pͥmũ
⁊ finiãt ĩfestissima eris. qd turpissimũ alienissimũq ẽ
aĩo tuo. ĩ meliore noto ꝑte ostendes te uiuẽ nolle mori
nõ posse. Si adhoc maxiẽ femine te exꝰ applicii̾s modera¬
tũis mitiꝰ nõ eris inerũpnis. nec te tormẽtis macerabis.
solebat ylaris ⁊ tãꝗͣ gͣaudio occũrit. Neͤte ad fortia ducã
p̃cepta ut humano aĩo ferre inhumana iubeã mͦ ut
ip̃e funebri die occulos matris exsiccẽ ad arbitũ tecu
ueniã. ħ int̾ nos queret᷑. ut magnꝰ dolor eẽ d̾beat an ꝑ¬
petuus. Nõ dubito ꝗn iulie auguste ꝗ̃ familiarit̃ ulu¬

Expanded text:
ros et tuos ipsumque quem desideras ; triste matribus omen occurres ; volup- tates honestas, permissas, tamquam parum decoras fortunae tuae reicies ; invisa haerebis in luce et aetati tuae, quod non praecipitet te quam primum et finiat, infestissima eris ; quod turpissimum alienissimumque est animo tuo in meliorem noto partem, ostendes te vivere nolle, mori non posse. Si ad hoc maximae feminae te exemplum apphcueris moderatius, mitius, non eris in aerumnis nec te tormentis macerabis ;solebat, hilarisque et cum gaudio occurrit. Nec te ad fortiora ducam praecepta, ut inhumano ferre humana iubeam modo, ut ipso funebri die oculos matris exsiccem. Ad arbitrum tecum veniam ; hoc inter nos quaeretur, utrum magnus dolor esse debeat an perpetuus. Non dubito
Abbreviated transcription (Latin):
certa  mobili sorte pẽdẽtia alieni comodatiq apparat᷑
suĩt. nichil hoꝵ dono dat᷑. collatitiis: ad dños redituris
istrumẽtis scena adhornat᷑. alia exallis pͥodie. alia scio
referẽt᷑ pauca usq ad fine̾ ꝑseuerabũt. ⁊ taq nõ ẽ ꝙ noc¬

Expanded text:
certa certa sunt. Nichil horum dono datur: collocaticiis et ad dominos redituris instrumentis scena adornatur. Alia ex hiis primo die, alia secundo referentur, pauca usque ad finem perseverabunt. 9. Itaque non e
Abbreviated transcription (Latin):
puca librata corpꝰ. quotiẽs aliꝗd adlatus aut pone t̃gũ
ceriderit exclania. nõ decipies me fortina. nec securũ
auc negligentẽ oppͥmes. scio ꝙ par es. aliũ qdẽ ꝑcussisti
s me pecisti. Quis unꝗͣ res suas qĩ ꝑͦiturus aspexit. quis
ũꝗͣ ur̃m d̾ exilio.d̾ egestate. dluctu cogitare ausus ẽ. ꝗs
nõ si admoneat᷑ ⁊ cogitet tãꝗͣ dirũ om̃ respuat ⁊ incapita
uumicoꝵ aut ip̃iꝰ ĩrẽpestuu monitoris abire illa iubebat
dõ putaui futurũ ꝗcꝗͣ. te putas nõ futurũ qd̾ multis scis
beros⁊ tu amittere põtes.ille dãpnatꝰ ẽ ⁊ tua ĩnocẽtia
subictu ẽ terror decipit. ħ effeminat dũ patus q̃ nũquã
pati nos posse ꝓuidimꝰ. auferi uĩ p̃sentib malis qui futã
honores. opes. ãpla atͥa.⁊ exclusoꝵ clientiũ turba roferta.
uestubula. clara nobilis aut formosa ꝯux. cetãq exin

Expanded text:
puta librata corpus. Quotiens aliquis ad latus aut pone tergum puta librata corpus. Quotiens aliquis ad latus aut pone tergum ceciderit, exclama: " Non decipies me, fortuna, nec securum aut neglegentem opprimes. Scio quid pares ; alium quidem percussisti, sed me petisti." Quis umquam res suas quasi periturus aspexit ? Quis umquam nostrum de exilio, de egestate, de luctu cogitare ausus est ? Quis non, si admoneatur ut cogitet, tamquam dirum omen respuat et in capita inimicorum aut ipsius in- tempestivi monitoris abire illa iubeat ? " Non putavi futurum." Quicquam tu putas non futurum, quod scis beros; et tu amittere potes. Ille damnatus est ; et tua innocentia sub ictu est. Error decipit hic, effeminat, dum patimur quae numquam pati nos posse providimus. Aufert vim praesentibus malis qui futurahonores, opes, ampla atria et exclusorum clientium turba referta vestibula, clarum nomen, nobilis aut formosa coniux ceteraque ex in-
Abbreviated transcription (Latin):
facere ꝗͣ expectare. nͨ illũ oꝑiri diẽ quo te ĩuita dolor d̾si¬
nat ip̃a illi renũctia. uñ gͦ tanta nobis ꝑtinacia in deplo
ueniat ꝓponimꝰ. S ut ĩmunes ip̃i ⁊ aliꝰ pacatiꝰ ĩgressi it̃
alienis ñ admon caĩb illos eẽ cões tot p̃t̾ domũ nr̃m du¬
cunt᷑ exequie. d̾ morte nõ cogitamꝰ. tot ac̾ba funera. nos
togã nr̃oꝵ ĩfantiũ nos militiã ⁊ pat̾ne hereditatis suc¬
cessionẽ agicamꝰ aĩo. tot diuicũ subita pauꝑtas inoculos
ĩcidit.⁊ nobis nũꝗͣ inmẽtẽ uenit nr̃s qͦ opes eq̃ inlub̾co
positas. necẽẽ ẽ itaq magis corruamꝰ. qiͣ exinopinato
ferim. que młto añ ꝑcussa sũt languidiꝰ incurrũt. Uis
tu scire te ad om̃s expositũ ictus stare ⁊ illa q̃ alios tela
fixerũt cͥca te usbrasse uelut murũ aliꝗ̃ aut obsessum
multo hoste locũ: arduũ ascensũ inermis ad eas expecta
uulnꝰ: illa sr̃ iuolentia cũ sagittis pelli licet. Saxa ĩtuũ

Expanded text:
xpectare, nec illum opperiri diem, quo te invita dolor desinat ! Ipsa illi renuntia ! "Unde ergo tanta nobis pertinacia in deploreveniat, proponimus, sed ut immunes ipsi et aliis pacatius ingressi iter alienis non admonemur casibus illos esse communes. Tot praeter domum nostram ducuntur exsequiae : de morte non cogitamus ; tot acerba funera : nos togam nostrorum infantium, nos militiam et paternae hereditatis successionem agitamus animo; tot divitum subita paupertas in oculos incidit : et nobis numquam in mentem venit nostras quoque opes aeque in lubrico positas. Necesse est itaque magis corruamus : quasi ex inopinato ferimur ; quae multo ante provisa sunt, languidius incurrunt. Vis tu scire te ad omnis expositum ictus stare et illa quae alios tela fixerunt circa te vibrasse! Velut murum aliquem aut obsessum multo hoste locum et arduum ascensu semermis adeas, expecta vulnus et illa superne volantia eum sagittis pilisque saxa in tuum
Abbreviated transcription (Latin):
nos o ĩꝓmptu hr̃e q̃ ĩ certitudine data s̃.⁊ applłatos siñ
p̃cede᷑ iustissimũ ip̃oꝵ ułtu ẽ sic amare d̾ł emꝰ tãquã
nͥ nob̾ d̾ꝑpetuitate ĩmo nicħ d̾diuturnitat eoꝵ ꝓmes¬
sit. Sepe admonẽdus ẽ aũis a metu ire cessur ĩm tãqͣ
Rapite exliberis uoluptates. fruendos nos ĩ uicẽ liberis
festinãdũ ẽ. istat᷑ at̃go. iã disiciet᷑ iste comitatꝰ. iã ꝯtub̾nia
ista sublato clamore soluẽt᷑. rapina õiũ reꝵ ẽ. miseri nesci
is fuga uiuẽ. Si mortuũ t̃ filiũ doles eiꝰ tp̃ris qͦ natꝰ ẽ cͥm̃
ẽ. mors enĩ illi d̾nĩcciata nascenti ẽ in hãclegẽ uarus ħ

Expanded text:
n promptu habere quae in incertum diem data sunt et appellatos sine prae- cedere iustissimum ipsorum votum est, sic amare de- bemus, tamquam nihil nobis de perpetuitate, immo nsit. Saepe admonendus est animus, amet ut recessura, immo tamquam Rapite ex liberis voluptates, fruendos vos in vicem liberis Festinandum est, instatur a tergo. Iam disicietur iste comitatus, iam contubernia ista sublato clamore solventur. Rapina rerum omnium est ; miseri nescitis in fuga vivere ! Si mortuum tibi filium doles, eius temporis quo natus est crimen est ; mors enim illi denuntiat
Abbreviated transcription (Latin):
bern celi beneficia corruꝑerit dionisi illic tirãpnꝰ ubt¬
tis iustitie legũ exitiũ dñatiõis trepid̾ ⁊ post platonẽ
uite ⁊̃ pꝰt exiliũ alios uret. alios u̾berabit. alios obleuẽ offen¬
sam d̾trũcari iubebit᷑. arcess adlibidinẽ mares feminasq

Expanded text:
li beneficia corrumpet. Erit Dionysius illic tyrannus, libertatis, iustitiae, legum exitium, dominationis cupidus etiam post Platonem, vitae etiam post exilium! Alios uret, alios verberabit, alios ob levem offensam detruncari iubebit, accerset ad libidinem mares feminasq
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ posse te leuiꝰ paci casum tuũ si tͥ ingẽtẽ lugẽciũ nũ
ꝓduxero. amaliuoli solaciũ genꝰ ẽ turba miseroꝵ. Quosdã
.l. silla filiũ amisit. nec ea res ut malitiã eiꝰ acerrunã
uͥtutẽ in hostes ciuesq ꝯcutit a effecit ut cognom̾ illud
usurpasse saluo uideret᷑ ꝙ amisso filio assũpsit nͨ odia ho¬
minũ ueritꝰ quoꝵ male illos niis secũde res ꝯstat nec

Expanded text:
tem posse te levius pati casum tuum, si tibi ingentem lugentium numerum tem posse te levius pati casum tuum, si tibi ingentem lugentium numerum produxero. Malivolum solacii genus eL. Sulla filium amisit, nec ea res aut malitiam eius et acerrimam virtutem in hostes civesque contudit aut effecit, ut cognomen illud usurpasse falso videretur, quod amisso filio adsumpsit nec odia hominum veritus, quorum malo illae nimis secundae res constabant, nec
Abbreviated transcription (Latin):
ta sũma diligẽtia nutͥũt fruũt᷑ aliqͣ uoluptate exuisu iac¬
tuq ⁊ blanda adulatiõe multoꝵ liberos nutriẽtib ñ fruc¬
cus educat ip̃a educatio ẽ. licet itagi nicͥ tͥ industria eiꝰ ꝯtu
fuit iuuenis cito prudẽs cito pius cito maritꝰ cito pat̃ ci¬
to omĩs officii curiosus cito sacer. do oͦ ꝗͣta ꝓpera nulli¬
fere ⁊ magna bona ⁊ diuturna ñ ꝯtingũt nõ durat nͨ ad
ultimũ exĩt nisi lecta felicitas. filiũ tͥ dii ĩmortales nõ
diu daturi statĩ talẽ d̾derũt quał diu effici põt. nec tͦ
ꝗdẽ drẽ potes electã te adiis cui frui nõ liceret filio. cir¬
cui ꝑ om̃e notoꝵ ⁊ ignotoꝵ frequẽtiã oculos occurrẽt tͥ
passi ubiq maiora. senserũt ista magͥ duces. sensert̃ pͥn¬
cipes. ne dõs ꝗdẽ fabule ĩmunes reliquert̃. puto ut nr̃oꝵ
nullã miserã nõiabis domũ q̃ nõ ĩueniat ĩmiseriore so¬
laciũ. Nõ me ħcules tã male d̾morib cuis sentio ut pu¬

Expanded text:
ta summa diligentia nutriunt, fruuntur aliqua voluptate ex visu tactuque et blanda adulatione mutorum, liberos nutrientibus non fructus educationis ipsa educatio est. Licet itaque nil tibi industria eius confuit, iuvenis cito prudens, cito pius, cito maritus, cito pater, cito omnis officii curiosus, cito sacerdos, omnia tamqufere et magna bona et diuturna contingunt ; non durat nec ad ultimum exit nisi lenta felicitas. Filium tibi dii immortales non diu daturi statim talem dederunt, qualis diu effici potest. Ne illud quidem dicere potes electam te a dis, cui frui non liceret filio. Circumfer per omnem notorum, ignotorum frequentiam oculos, occurrent tibi passi ubique maiora. Senserunt ista magni duces, senserunt principes ; ne deos quidem fabulae immunes reliquerunt, puto, ut nostrorum nullam tam miseram nominabis domum, quae non inveniat in miseriore solacium. Non me hercules tam male de moribus tuis sentio, ut pu
Abbreviated transcription (Latin):
solueret᷑ . Dndes ꝗͣ magnoaĩo tulerit. orbitati sue gͣtulatꝰ
est ⁊ q̃ magii pot̾at ꝑmore tãta mutatio solacia simł atq
auxilia ꝑdit nõ ꝯtigit tñ tristẽ paulũ ꝑse uidere. Quid
nt̃ te ꝑ inniͬabilia magnoꝵ iuroꝵ exẽpla ducã ⁊ queram
miseros qĩ ñ difficiliꝰ sit ĩuenire felices. q̾q enĩ domꝰ usq¬

Expanded text:
solveretur. Vides quam magno animo tulerit ? Orbitati suae gratulatus est. Et quem magis poterat permovere tanta mutatio ? Solacia simul atque auxilia perdidit. Non contigit tamen tristem Paulum Persi videre. Quid nunc te per innumerabilia magnorum virorum exempla ducam et quaeram miseros, quasi non difficilius sit invenire felices ? Quota enim q
Abbreviated transcription (Latin):
stine paulũ. uenit ecce mors q̃ uos pares faciat. Uide̾
solemꝰ ĩt̃ matutina arene spectacula tauri ⁊ ursi pugͣ
ĩt se colligatoꝵ qͦs cũ alt̃ alt̾iũ uexare suus ꝯfector ex¬
pectat idẽ facimꝰ aliq̃ nobis alligatũ lacessimiꝰ. cũ nicito
uictoriq finis ⁊ ꝗd mat̾ĩus ĩmuineat ꝗeti potiꝰ p̾catiq qͣm
tusũ. s epetixã ꝯclamatũ ĩuicinio ĩcendiũ soluit. rit̃¬
uẽtus fere latronẽ ⁊uatorẽq diducit. colluctari cũ mis¬
norib malis ñ uacat uͥ metus maior apꝑuit. Qridno¬
bis cũ dimicatiõe ⁊ ĩsidiis nũꝗd ãpliꝰ isti cͥ miscẽs qͣ mõ¬
s dãpno afficẽ. Mag̃ ignosco illi ꝗ uulnꝰ unmui ꝗͣ &¬
ultimis supplicũs cogitas siune g̾leuiorib. Quãtulũ est
cp̃ris quo aut ille pena sua torq̾at᷑ aut tu malũ gau¬
diũ exaliena cã ꝑcipias. Iã istũ sp̃m expumꝰ int̾undũ

Expanded text:
stine paulum ; venit ecce mors quae vos pares faciat. Videre solemus inter matutina harenae spectacula tauri et ursi pugnam inter se colligatorum, quos, cum alter alterum vexarunt, suus confector expectat. Idem facimus, aliquem nobiscum adligatum lacessimus, cum victo victorique finis et quidem maturus immineavisum ! Saepe rixam conclamatum in vicinia incendium solvit et interventus ferae latronem viatoremque diducit. Colluctari cum minoribus malis non vacat, ubi metus maior apparuit. Quid nobis cum dimicatione et insidiis ? Numquid amplius isti cui irasceris quam morsed damno adficere." Magis ignosco ei, qui vulnus inimici ultimis suppliciis cogitas sive de levioribus, quantulum est temporis, quo aut ille poena sua torqueatur aut tu malum gaudium ex aliena percipias ! Iam istum spiritum exspuemus.
Abbreviated transcription (Latin):
om̃e cresceret tñ intra t̃tiũ die imꝑatoria obit munia
⁊ tã cito dolorẽ uicit ꝗͣ ꝯĩa olebat. Quid al oꝵ tͥ funera
ut sic qͦ gnĩ hur. iano ꝓsint ostenẽtes ne eo ꝗdẽ ꝙ diis
geniti deosq genituri dicant᷑ sic suã fortunã ĩpotestate
hr̃t quẽadmod̾ alienã. Diuis aug̃ amissis lib̾is nepotib ex¬
neminẽ. T. cesar : quẽ genuerat ⁊ ꝗ̃ ad optauerat amisit.
flente ppͦ R. nõ fiexit uultũ exꝑiendũ se dedit seiano ad
latus stanti ꝗͣ patiẽt̃ possit suos ꝑdere. Uidesne ꝗͣta copia

Expanded text:
e crescerent. Tamen intra tertium diem imperatoria obit munia et tam cito dolorem vicit quam omnia solebat. Quid aliorum tibi funera ut sic quoque generi humano prosint ostendentes ne eos quidem, qui dis geniti deosque genituri dicantur, sic suam fortunam in potestate habere quemadmodum alienam. Divus Augustus amissis liberis, nepotibus, exneminem queri. Ti. Caesar et quem genuerat et quem adopta- verat amisit ; flente populo Romano non flexit vultum ; experiendum se dedit Seiano ad latus stanti, quam patienter posset suos perdere. Videsne quanta copia
Abbreviated transcription (Latin):
Quosdã ratio ducit. quibdã noĩa clara opponẽda sũt ⁊ auͣt q̃
ri. alteriꝰ q̃ pari affecta cau maiore dãpno ñ tñ dedit lõgũ in
se malis suis dominiũ. s cito aĩ insedẽ suã reposuit. Octa¬
iia ⁊ liuia alt̾a soror augusti alt̃a uxor amisert̃ filios iuue¬
nes ut᷑q spe futi pͥncipis c̾ta. Octauia mãcellũ cui ⁊ auũculus
⁊ socer incũbere oꝑabat᷑. onꝰ imꝑii reclinarẽt adolescẽtẽ aĩo ala
crẽ. ingenio potẽtẽ. s frugalitatis ꝯtinẽtieq in illis ãnis aut o¬
pid nõ mediocͥt᷑ admirandũ. patientẽ laboꝵ. uoluptatib
alienũ. ꝗͣtũ ꝙͣ ĩpone̾ illi auũculus ⁊ ut ita dicã inedificare
uoluiss laturũ bñ legerat nulli cessura ponderi fũdam̃ta
nullũ finẽ ꝑ om̃e uite sue tp̃s flendi gemediq fecit. nͥ ullas
emisit uoces salutare aͥd afferẽtes. ne auocari ꝗdẽ se pas¬

Expanded text:
Quosdam ratio ducit, quibusdam nomina clara opponenda sunt et auctoriri, alterius, quae pari adfecta casu, maiore damno, non tamen dedit longum in se malis suis dominium, sed cito animum in sedem suam reposuit. Octavia et Livia, altera soror Augusti, altera uxor, amiserant filios iuvenes, utraque spe futuri principis certa. Octavia Marcellum, cui et avunculus et socer incumbercrem, ingenio potentem, sed frugalitatis continentiaeque in illis aut annis aut opibus non mediocriter admirandae, patientealienum, quantumcumque imponere illi avunculus et, ut ita dicam, inaedificare voluisset, laturum ; bene legerat nulli cessura ponderi fundamenta. Nullum finem per omne vitae suae tempus flendi gemendique fecit nec ullas admisit voces salutare aliquid adferentis ; ne avocari quidem se pas
Abbreviated transcription (Latin):
gas ꝯcordẽ fortunã.I.bibuli melioris ꝗͣ fortioris uiri duo
simul filii int̾fecti sũt. egiptio ꝗdẽ militi ludibriohĩti uͭ
ñ minꝰ ip̃a orbitate auctor eiꝰ digna res lacͥmicis eẽt. bibulꝰ
tñ ꝗ toto honoris sui anno inuidiã college denu latuerat
postero die ꝗͣ geminũ funꝰ renũctiatũ ẽ ꝓcessit adsolita in¬
.p. officia. qd̾ minꝰ põt ꝗͣ unũ diẽ duob filiis dare. tc̃ citoli¬
beroꝵ luctũ finiuit ꝗ ꝯsulatũ a ño luxerat. G. cesar cũ b̾rt.¬
niã pugnaret nͨ occeano ꝯtine̾ felicitatẽ suã poss aud

Expanded text:
ncordem fortunam. L. Bibuli, melioris quam fortioris viri, duo simul filii interfecti sunt, Aegyptio quidem militi ludibrio habiti, ut non minus ipsa orbitate auctor eius digna res lacrimis esset. Bibulus tamen, qui toto honoris sui anno ob invidiam collegae domi latuerat, postero die quam geminum funus renuntiatum est, processit ad solita imperii officia. Quis minus potest quam unum diem duobus filis dare ? Tam cito liberorum luctum finivit, qui consulatum anno luxerat. C. Caesar cum Britanniam peragraret nec oceano continere felic
Abbreviated transcription (Latin):
cipaũt res iste iacturã nͨ tp̃s uacat ꝑdere. Qui rumꝰ in
pugnã. Qd c̾tamĩa nob̾ arcessiꝰ. ꝗd in heccillitatis obliti ĩ¬
gentia odia suscipimꝰ.⁊ ad frangendũ fragiles ꝯsungimꝰ.
Iã istas ĩimicitias quasimplacabłi gerimꝰ aĩo febris aut
ad aͦ malũ corporis uetabit geri. iã par ac̾rimũ media
mors dirimet. Quid tumłtuam̃ ⁊ iuitã seditiosi ꝯt̾bamꝰ
stat supͣ caput fatũ.⁊ ꝑeuntis dies ĩputat ꝓp̾iq acꝓpiꝰ
accedit. i stud tp̃s qd̾ aliene d̾stinas morti fortasse cͥca
d̾trahẽ cupis. Quid iͦ oblectãtẽ tͥ humilt̃ ꝗdẽ⁊ ꝯteptũ. s¬

Expanded text:
t res istae iacturam nec tempus vacat perdere. Quid ruimus in pugnam ? Quid certamina nobis arcessimus ? Quid imbecillitatis obliti ingentia odia suscipimus et ad frangendum fragiles consurgimus ? Iam istas inimicitias, quas implacabili gerimus animo, febris aut aliquod aliud malum corporis vetabit geri; iam par acerrimum media mors dirimet. Quid tumultuamur et vitam seditiosi conturbamus ? Stat supra caput fatum et pereuntis dies imputat propiusque ac propius accedit; istud tempus, quod alienae destinas morti, fortasse circa detrahere cupis ? Quid illum oblatrantem tibi, humilem quidem et
Abbreviated transcription (Latin):
naͣle frangi pͥmũ magis feminas ꝗͣ uiros. magis barbaros
q̃ placidas eruditasq gentes. hoies mag̾ indoctos ꝗͣ doctos
seruãt apparet nõ eẽ naͣle qd̾ uariũ ẽ. ignis om̃s etates õiũq
urbiũ ciues tã uiros ꝗͣ feminas uret. ferrũ in oĩ corpore ex¬
ĩꝑsonã ꝯstituĩt. Pauꝑtatẽ. luctũ. ambicionẽ aliꝰ alit̃ sen¬
tit. ꝓut illũ ꝯsuetudo infecit. ⁊ imbeccillũ ĩpatiẽtẽq reddͭ
p̾sũta opinio d̾nõ timẽdis t̾ribilis. Deinde d naͣle ẽ nõ de¬
cresce̾ mora. dolorẽ dies longe ꝯsumit licet ꝯtumacissimũ
cotidie ĩ surgẽtẽ ⁊ ꝯͣ remedia efferuescentẽ. uñ illũ effica¬
cissimũ nutigande ferocie tp̃s eneruat. Manet ꝗd̾ tͥ matia¬
in illo fuit s ꝑtinax ⁊ obstinatã. tñ hãc qͦ tibi etas minuta¬
tim eximet. quotiẽs aͦ egeris animꝰ relaxabit᷑. nõ te ip̃a cu¬

Expanded text:
 frangi, primum magis feminas quam viros, magis barbaros quam placidae eruditaeque gentis homines, magis indoctos quam doctos servant ; apparet non esse naturale quod varium est. Ignis omnes aetates omniumque urbium cives, tam viros quam feminas uret ; ferrum in omni corpore expersonam constituit. Paupertatem, luctum, ambitionem alius aliter sentit, prout illum consuetudo infecit, et imbecillum impatientemque reddit praesumpta opinio de non timendis terribilis. Deinde quod naturale est non decrescit mora; dolorem dies longa consumit. Licet contumacissimum, cotidie insurgentem et contra remedia effervescentem, tamen illum efficacissimum mitigandae ferociae tempus enervat. Manet quidem tiinitio fuit, sed pertinax et obstinata ; tamen hanc quoque tibi aetas minutatim eximet. Quotiens aliud egeris, animus relaxabitur. Nunc te ipsa cu
Abbreviated transcription (Latin):
lem̃i. nullã sibi dillo fieri mẽtionẽ. oderat om̃s matres. ⁊ ĩ
liuiã maxĩe furebat. ꝗa uidebat᷑ adilliꝰ filiũ tnͣsisse sͥ ꝓmis¬
sa felicitas tenebris ⁊ sollicitudini familiarissima. ne ad fra¬
trẽ ꝗdẽ respiciẽs carmina celebrande ma̾celi memorie ꝯ¬
posita aliosq studioꝵ errore reiecit ⁊ aures suas adu̾sus
om̃e solaciũ clausit a solẽpnib officiis educta.⁊ ip̃a ma

Expanded text:
. Oderat omnes matres et in Liviam maxime furebat, quia videbatur ad illius filium transisse sibi promissa felicitas. Tenebris et solitu- dini familiarissima, ne ad fratrem quidem respiciens, carmina celebrandae Marcelli memoriae composita aliosque studiorum honores reiecit et aures suas adversus omne solacium clusit. A sollemnibus officiis seducta
Abbreviated transcription (Latin):
si te mãtia scirẽ tã lõge abĩfirmitate mulieb̾s
tuo cuĩ uiri qͦ libẽt̃ ħent ⁊ ĩcũbũt. nͨ spẽ ꝯcepissem tã
iniqͦ tp̃r tã inimico uidice tã iniuidioso cͥmine posse
me effice̾ ut fortunã tuã absolue̾s. fiduciã mͥ dedit ex¬
ploratũ iã robur aĩ ⁊ magͦ exꝑim̃to approbata u̾tꝰ tua.
nõ ẽ ingnotũ qualẽ te ĩ ꝑfc̃a patris tui gesseris q̃ nõ
nuantato tp̃r dedit ingeniũ patris d̾quosũptũ erat sipplici
ille fortissimꝰ sangiune suo sc̃pserat optime miũisti. d̾roma¬
nis studus mag̾ illoꝵ pan asfat optime d̾posteris ad quos
uicna et ĩ cormipta reꝵfides auctori suo mag̃ ĩputata opne¬

Expanded text:
si te, Marcia, scirem tam longe ab infirmitate muliebris tuo, cui viri quoque libenter haerent et incubant, nec spem concepissem tam iniquo tempore, tam inimico iudice, tam invidioso crimine posse me efficere, ut fortunam tuam absolveres. Fiduciam mihi dedit exploratum iam robur animi et magno experimento approbata virtus tua. Non est ignotum, qualem te in persona patris tui gesseris, quem nmutatio temporum dedit, ingenium patris tui, de quo sumptum erat ille fortissimus sanguine suo scripserat. Optime meruisti de Romanis studiis : magna illorum pars arserat ; optime de posteris, ad quos veniet incorrupta rerum fides auctori suo magno imputata
Abbreviated transcription (Latin):
insidũt nͥ dũ surgũt oppressa sũt: ita ħ qͦ tͥstitia ⁊ miẜia ⁊ĩ
se seiuentia ip̃a nouissime ac̾bitate pascũt᷑  fit ĩfelici aĩo¬
⁊ prauo uoluptas ador. supissem itaq pͥmis tꝑ̃ib adistã cu¬
facił ẽ dũ asanguine recẽtia sũt. tũc eruũt᷑ ⁊ inaltũ reuocãt᷑
⁊digitos se curand̾ recipiũt uͥ corrupta ĩmalũ ulcera eu̾ter̃t.

Expanded text:
insidunt, nisi, dum surgunt, oppressa sunt, ita haec quoque tristia et misera et in insidunt, nisi, dum surgunt, oppressa sunt, ita haec quoque tristia et misera et in se saevientia ipsa novissime acerbitate pascuntur et fit infelicis animi prava voluptas dolor. Cupissem itaque primis temporibus ad istam cufacilis est, dum a sanguine recentia sunt; tunc et uruntur et in altum revocantur et digitos scrutantium recipiunt, u
Abbreviated transcription (Latin):
tes ..cepat.si illũ obduas res pulce̾rimas ĩ obliuõt ꝯiac¬
tũ eloquẽtiã ⁊ lib̾tatẽ ñ eruisses. legr̃. floret ĩman̾ hõiũ
ĩpectora receptꝰ uetustatẽ nullã timet. at iloꝵ cãnificũ cito
uetuit me ad sexũ tuũ respicẽ. uetuit uultũ q̃ tot aĩoꝵo
tinua t̾stia ut semel obduxit tenet. et uide ꝗ̃ ñ subrepã t᷑
dire mag̾ iã exꝯsuetudint ꝗͣ exdesiderio fluentes ꝯtinebo.
Quis eͥ erit finis. oĩa ĩ suꝑuacuũ tẽptata sũt. fatigate allo¬
heditariũ ⁊ pat̾nũ bonũ surdas aures mitto ⁊ uix adbreuẽ
occupationẽ ꝓficientes. solacio tnͣseũt iͦ ip̃m naͣle remediũ
tp̃ris. ꝙ maxĩas qͦ erũpnas ꝯponit inte una iĩ suã ꝑdid̾.
Teitiꝰ iã p̃terit annꝰ cũ ĩterĩ nicħ expͥmo illo ĩpetu cecidit
renouat se ⁊corroborat cotidie luctus. ⁊̃ uis tͥ mota fecit.
eoq adductꝰ ẽ ut putet turpe d̾suiẽ. q̃ adm̃ oĩa uitia peĩtꝰ

Expanded text:
eperat, si illum ob duas res pulcherrimas in oblivionem coniectum, eloquentiam et libertatem, non eruisses. Legitur, floret, in manus hominum, in pectora receptus vetustatem nullam timet; at illorum carnificum citoetuit me ad sexum tuum respicere, vetuit ad vultum, quem tot annorum continua tristitia, ut semel obduxit, tenet. Et vide, quam non subrepam tibi vis, magis iam ex consuetudine quam ex desiderio fluentis continebo, Quis enim erit finis ? Omnia in supervacuum temptata sunt. Fatigatae adloem occupationem proficiente solacio transeunt; illud ipsum naturale remedium temporis, quod maximas quoque aerumnas componit, in te una vim suam perdidit. Tertius iam praeterit annus, cum interim nihil ex primo illo impetu cecidit ; renovat se et corroborat cotidie luctus et iam sibi ius mora fecit eoque adductus est, ut putet turpe desinere. Quem- admodum omnia vitia penitus
Abbreviated transcription (Latin):
hoĩes ĩꝑas ⁊ noui gn̾is penis lacinari. Si calix tuus fractꝰ
ẽ uscera hoĩs distrahẽt᷑ tm̃ tibi placeb̾ ut ibi aliq̃ duci
assidua meditatõ actusq reꝑ boĩ. ⁊ ĩtentamẽs ad unius
honesti cupiditatẽ. ꝯscientie satiffiat. nil ĩ famã labore¬
mꝰ.seq̃t᷑ uł mala dũ bñ merẽtis. at uulgꝰ aĩosa imitat᷑

Expanded text:
homines imperas et novi generis poenis lancinari ? Si calix tuus fractus est, viscera hominis distrahentur ? Tantum tibi placebis, ut ibi aliquem duci adsidua meditatio actusque rerum boni et intenta mens ad unius honesti cupiditatem. Conscientiae satis fiat, nil in famam laboremus. Sequatur vel mala, dum bene merentis. At volgus animosa