comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
gitur dũ p̾sens intentio futirũ ĩ pre¬
t̾itum traicit de minutione futun. eͤs¬
cente p̃t̾o. donet cõsũptione futi sit to¬
tum p̃t̃m̃. s quomͦ minuitur aut
cõsumit᷑ futurũ qd̾ ñdum est. aut qͦ
expectat. ⁊ atcendit ⁊ meminit ut id
qd̃ exspectat. ꝑ id qd̃ attendit trãseat.
ĩ id qd̃ meminerit. Quis igit᷑ negat fu¬
cura ñdum eẽ: I tñ iam ẽ in aĩo exspecta¬
tio futuroꝵ. Et quis negat p̾t̾a iam ñ

Expanded text:
gitur, dum praesens intentio futurum in praegitur, dum praesens intentio futurum in praeteritum traicit deminutione futuri crescente praeterito, donec consumptione futuri sit totum praeteritum. Sed quomodo minuitur aut consumitur futurum, quod nondum est, aut quoexpectat et adtendit et meminit, ut id quod expectat per id quod adtendit transeat in id quod meminerit. quis igitur negat futura nondum esse? sed tamen iam est in animo expectatio futurorum. et quis negat praeterita iam n
Abbreviated transcription (Latin):
aut ñ tẽpora metior. Quid c̃ metimur
silentia. ⁊ dicimꝰ illud silentiũ tm̃ te¬
nuisse tp̃ris. qͣntũ illa uox tenuit. ñ¬
ne cognitõnem tẽdimus ad m̃suram
uocis qͣi sonaret. ut aliqͥd de ut̾uallis
silentioꝵ. ĩ spacio tp̃ris renuntiare pos¬
simus. Nam ⁊ uoce atq ore cessante ꝑ¬
agimus cogitando carmĩa. ⁊ u̾sus. ⁊
quẽq sermouẽ motionũq dim̃siõ es
qͣslibet: ⁊ de spaciis tempoꝵ. qͣntum il¬
lud ad illud sit renũtiamꝰ. ñ aliter. ac
si ea sonando dr̃emus. uoluerit aliqͥs
edere longiuscl̃am uocẽ. ⁊ constitue-¬
rit p̾meditando qͣm longa futura sit.
egit utiq iste spaciũ tp̃ris ĩ silentio cx¬
morieq cõm̾daus: cepit edere illam uo¬
cem que sonat. donet ad ꝓpositũ termi¬
num ꝑducat᷑. ĩmo sonuit. ⁊ sonabit
Nam qd̃ eius iam ꝑactũ est: utiq sonu-¬
it qd̾ aũt restat. sonabit. Atq ita ꝑa¬

Expanded text:
aut non tempora metior. quid cum metimur aut non tempora metior. quid cum metimur silentia et dicimus illud silentium tantum tenuisse temporis, quantum illa uox tenuit, nonne cogitationem tendimus ad mensuram uocis, quasi sonaret, ut aliquid de interuallis silentiorum in spatio temporis renuntiare possimus? nam et uoce atque ore cessante peragimus cogitando carmina et uersus et quemque sermonem motionumque dimensiones quaslibet et de spatiis temporum, quantum illud ad illud sit, renuntiamus non aliter, ac si ea sonando diceremus. si uoluerit aliquis edere longiusculam uocem et constituerit praemeditando, quam longa futura sit, egit utique iste spatium temporis in silentio memoriaeque conmendans coepit edere illam uocem, quae sonat, donec ad propositum terminum perducatur: immo sonuit et sonabit; nam quod eius iam peractum est, utique sonuit, quod autem restat, sonabit atque ita pera
Abbreviated transcription (Latin):
tm̃ habeat. q̃nqͥd̾̃ longa sonare ñ ĩcip̃.
nisi b̾uis sonare destiterit: Ip̃amq lõ¬
gam ñ presentẽ metior: qn uisi finit
a ñ metior: Eius añ finitio p̃t̾itio est
Quid ergo est qd̾ metior: Ubi est
qua metiar breuis.U̾bi est longa
qͣm metior : Ambe sonuerũt. a uola-¬
uerũt p̾tierunt iam ñ sũt ⁊ ego meti¬
or. Fident̾q respõdeo. qn exercitato sẽ¬
su. fiditur illam simplã esse illã du¬
plam. ĩ spacio scilicet tp̃ris. Neq hoc pos¬
sum: nisi qi p̾t̾ierũt ⁊ funte sũt. Non
ergo ip̃as que iam ñ sũt saliqͥdĩme¬
moria mea metior qd ĩ fixũ manet.
li tibi obstrepete turbis affectionũ tua¬
rũ. Iure inꝙͣ tp̃ra metior affectionẽ quã
res p̾t̾euntes ĩte faciũt. Et cũ ille p̾teri¬
erint. manet ip̃a. Metior p̾sentẽ. ñ ea q̃ te
p̾tierũt. ut fieret. Ipãm metior. cũ tem¬
pora metior. Ergo aut ip̃a sũt tẽpora:

Expanded text:
tantum habeat, quandoquidem longa sonare non incipit, tantum habeat, quandoquidem longa sonare non incipit, nisi breuis sonare destiterit? ipsamque longam num praesentem metior, quando nisi finitam non metior? eius enim finitio praeteritio est. quid ergo est, quod metior? ubi est qua metior breuis? ubi est longa quam metior? ambae sonuerunt, auolauerunt, praeterierunt, iam non sunt: et ego metior fidenterque respondeo, quantum exercitato sensu fiditur, illam simplam esse, illam duplam, in spatio scilicet temporis. neque hoc possum, nisi quia praeterierunt et finitae sunt. non ergo ipsas, quae iam non sunt, sed aliquid in memoria mea metior, quod infixum manet. li tibi obstrepere turbis affectionum tuarum. in te, inquam, tempora metior. affectionem, quam res praetereuntes in te faciunt et, cum illae praeterierint, manet, ipsam metior praesentem, non ea quae praeterierunt, ut fieret; ipsam metior, cum tempora metior. ergo aut ipsa sunt tempora,
Abbreviated transcription (Latin):
ud. Cũ aũt finita fu̾it: iam non erit
Quo igit᷑ pacto metiri pot̾it: Et me¬
timͣ tam tp̃ra. net ea que ñdum sũt.
nec ea que iam sũt: net ea que nulla
mora extendũtur: nec ea q̃ t̾minos ñ ha¬
bent. Nec futaͣ etgo. nec p̃t̃a. nec p̾sentia
nec p̃t̾euntia tp̃ra metim᷑ ⁊ metimur
tn tp̃ra. Deus cͤator omiũ usus iste oc¬
to sillabarũ. b̾uib. ⁊ longis ait̾nat sil¬
labis. Quatuor itac breues pͥma t̾cia.
qͥnta. septima. sĩple sũt ad qͣtuor lõgas:
scd̃am. qͣttam. sextam. octauã. He sĩglead
illas sĩgłas duplũ hñt tp̃ris ꝓnũtio.
et tenĩtio. ⁊ ita ẽ qͣntũ sentitur sensu
manifesto: qͣntũ sensus manifestus
est. Dreui sillaba longã metior: eãq
sentio hr̃e bis tm̃. N cũ alt̾a pꝰ alt̾am
sonat. si prior b̃uis longa p̾terior.
qͦ modo tenebo b̾uẽ. ⁊ qͦm eam longe
metiens. applicabo urinueniã qd̃ bis

Expanded text:
ud. Cum autem finita fuerit, jam non erit. ud. Cum autem finita fuerit, jam non erit. Quo pacto igitur metiri poterit? Et metimur tamen tempora, nec ea, quae nondum sunt, nec ea, quae iam non sunt, nec ea, quae nulla mora extenduntur, nec ea, quae terminos non habent. nec futura ergo nec praeterita nec praesentia nec praetereuntia tempora metimur et metimur tamen tempora. Deus creator omnium: uersus iste octo syllabarum breuibus et longis alternat syllabis: quattuor itaque breues, prjma, tertia, quinta, septima, simplae sunt ad quattuor longas, secundam, quartam, sextam, octauam. hae singulae ad illas singulas duplum habent temporis; pronuntio et renuntio, et ita est, quantum sentitur sensu manifesto. quantum sensus manifestus est, breui syllaba longam metior eamque sentio habere bis tantum. sed cum altera post alteram sonat, si prior breuis, longa posterior, quomodo tenebo breuem et quomodo eam longae metiens applicabo, ut inueniam, quod bis
Abbreviated transcription (Latin):
tura erat añqͣm sonaretz ⁊ si poterat
metir qr nũdũ erat.:⁊ nũc ñ potest.
qr iã non est. Tũc ergo poterat cũ so¬
nabat: qr tc̃ erat que metiri posset. s
et tũc ũ stabat. ibat em̃i ⁊ p̾t̾ibat. Aui¬
deo mag̃ pot̾at: Pret̾iens .ii. tendebat᷑
ĩaliqd̃ spatiũ tp̃ris quo metir posset:
q̃m p̾sens nullũ ht̃ spatiũ. Si ergotẽ
adhuc sonat ꝯtinuatotenore sine
distinctõe. Metiam᷑ eam dũ sonat. Cũ
eñi sonare cessau̾it.: iam p̾t̾a erit. ⁊ ñe
rit que possit metir. Metiam᷑ plane:
et dicam᷑ qͣnta sit s adhuc sonat. nͦ
metiri potest nisi abinitio sui quoso¬
nare cepit. usq ad finem quo desunt.
Ip̃m qͥppe int̾uallũ metim᷑ ab aliqͦ
nicio. usq ad aliquẽ finẽ. Quappter
uox que ũdũ finita est. metiri nõ po¬
test. ut dicatur qͣm longa ł b̾uis sit.
Nec dici aut equal aucui. aut ad a-¬
liqͣm simpla. ł dupla. uł quid ali¬

Expanded text:
tura erat, antequam sonaret, et non poterat tura erat, antequam sonaret, et non poterat metiri, quia nondum erat, et nunc non potest, quia iam non est. tunc ergo poterat, cum sonabat, quia tunc erat, quae et tunc non stabat; ibat enim et praeteribat. An ideo magis poterat? Praeteriens enim tendebatur in aliquod spatium temporis quo metiri posset, quoniam praesens nullum habet spatium. Si ergo tunc adhuc sonat, continuato tenore sine ulla distinctione: metiamur eam dum sonat; cum enim sonare cessaverit, jam praeterita erit, et non erit quae possit metiri; metiamur plane et dicamus quanta sit. Sed adhuc sonat, nec metiri potest nisi ab initio sui quo sonare coepit, usque ad finem quo desinit. Ipsum quippe intervallum metimur ab aliquo initio usque ad aliquem finem. Quapropter vox quae nondum finita est, metiri non potest, ut dicatur quam longa vel brevis sit; nec dici aut aequalis alicui, aut ad aliquam simpla vel dupla, vel quid ali
Abbreviated transcription (Latin):
p̾hendit᷑ certa m̾sura tp̃is qñquid̃ fie¬
ri potest. ut ãpliore spacio tp̃ris ꝑso¬
net u̾sus breuior. si ꝓductius ꝓuũti¬
etur. qͣm longior si correpti. Ita carm̃
ita pes. ita sillaba: Inde mͥ uisũ est
nich̾ ẽẽ aliud tẽpus. qͣm distintõem
sed cuĩ rei nescio: ⁊ muũ. siñ ip̃ius
us ⁊ dico aut ĩde finite longius est
hoc tẽpus qͣm illud. aut. ⁊̃ definite
duplũ est ad illud tempus: Metior.
scio sed non metior futurũ: qr ñdum
est Non metior p̾sens: qi nullo spaci-
otendit᷑. Non metior p̃teritũ qr iam ñ
est. Quid ergo metior: An p̾c̾euntia
tp̃ra non p̃ta.: Sic .ii. dyxetam. Isiste
aĩe mee deus meus. ⁊ attende fortiter
Deus aduitor ñr ip̃e fecit nos: ⁊ ñ nos.
Attẽde uͥ albesc̾ u̾itas. Ette puta uox
corꝑis ĩcipit sonate ⁊ sonat ⁊ adhuc
sonat ⁊ ecte desinit. Iamq silentiũ est.
et uox illa p̃t̾a est⁊ ⁊ ñ est iam uox. fu¬

Expanded text:
onprehenditur certa mensura temporis, quandoquidem fieonprehenditur certa mensura temporis, quandoquidem fieri potest, ut ampliore spatio temporis personet uersus breuior, si productius pronuntietur, quam longior, si correptius. ita carmen, ita pes, ita syllaba. inde mihi uisum est nihil esse aliud tempus quam distentionem: sed cuius rei, nescio, et mirum, si non ipsius us, et dico aut indefinite, Longius est hoc tempus quam illud; aut "duplum est hoc ad illud?" tempus metior, scio; sed non metior futurum, quia nondum est, non metior praesens, quia nullo spatio tenditur, non metior praeteritum, quia iam non est. quid ergo metior? an praetereuntia tempora, non praeterita? sic enim dixeram. Insiste, anime meus, et adtende fortiter: deus adiutor noster; ipse fecit nos, et non nos. adtende, ubi albescet ueritas. ecce puta uox corporis incipit sonare et sonat et adhuc sonat et ecce desinit, iamque silentium est, et uox illa praeterita est et non est iam uox. fu
Abbreviated transcription (Latin):
tetur aĩa mea cõfessione u̾idica. me-¬
tiri me tp̃ra: ita ne deus meus metior.
et quidmetiar nescio: Metior motũ cor-¬
poris tẽpore: itẽ ip̃m tẽpus ñ metiorͤ
sit. ⁊ qͣmdiu huic illuc ꝑueniat. nisi
tẽpus ĩ quo mouet᷑ metirer: Ip̾m gͦ tẽ¬
pus uñ metior : Autp̃r b̃uiore metim
longuis. sic̃ spacio cubiti spatiũ stra¬
tr : Sic eñi uidem᷑ spatio breui sillabe.
metiri spatiũ longe sillabe atq iddu¬
plũ dic̾e. Ita metim᷑ spatia carminũ.
spaciis u̾suũ. ⁊ spatiau̾suũ. spaci-¬
is pedũ: ⁊ spatia pedũ. ⁊ spatus sil¬
labarũ. ⁊ spatia longarũ. spatiis bre-¬
uiũ: ñ ĩpaginis. nã eomͦ loca metu᷑:
ñ tpr̃a sed cũ uoces ꝓnuntiãdo transe¬
unt ⁊ dicimus longum carm̃ est. nã
tot u̾sib contexit᷑ longiu̾sus: nam
tot pedibz constant. Longi pedes: nam
sillab̾ tõt tendunt᷑ longa sillaba est:
nam dupla est ad breuẽ. S neq ita ꝯ¬

Expanded text:
tetur anima mea confessione ueridica metetur anima mea confessione ueridica metiri me tempora? ita, domine deus meus, metior et quid metiar nescio. metior motum corporis tempore. item ipsum tempus nonne metior? sit et quamdiu hinc illuc perueniat, nisi tempus, in quo mouetur, metirer? ipsum ergo tempus unde metior? an tempore breuiore metimur longius sicut spatio cubiti spatium transtri? sic enim uidemus spatio breuis syllabae metiri spatium longae syllabae atque id duplum dicere. ita metimur spatia carminum spatiis uersuum et spatia uersuum spatiis pedum et spatia pedum spatiis syllabarum et spatia longarum spatiis breuium, non in paginis — nam eo modo loca metimur, non tempora — sed cum uoces pronuntiando transeunt et dicimus: "longum carmen est, nam tot uersibus contexitur; longi uersus, nam tot pedibus constant; longi pedes, nam tot syllabis tenduntur; longa syllaba est, nam dupla est ad breuem". sed neque ita c
Abbreviated transcription (Latin):
ex quo ab illo loco usq ad illũ locũ mo¬
tus corporis ł partis ei effectus ẽ. Cũ itaq
aliud sit motus corꝑis. aliuid ꝙ metum᷑
qͣmdiu sit quis ñ sentiat qͥd hoꝵ pociꝰ
tẽpus dicendũ sit: Nam ⁊ si uarie cor¬
pus aliq̃n mouet᷑ aliq̃u stat. ñ solum
motũ eius. s etiã statũ tp̃r metim᷑ ⁊
dicimꝰ tantũ stetit qͣntum motũ ẽ aut
duplo aut tͥplostetit adid qd̃ motũ est.
et si qͥd alud ur̃a dim̾siosiue ꝯp̾hende¬
rit sine existimaint ut dici solet plus
minus. Non est ergo tẽpus corꝑis mo
huc qͥd sit tẽpus. Et tursus cõfiteortͥ
me loqui de tẽpore atq ip̃m dui ñ esse
du. uisi mora tp̃ris. Quomͦ ħ igit᷑ sci¬
o. q̃n quid sit tẽpus nescio: Anforte
nescio. quẽadmodũ dicã qd̃ scio: Bei
mnͥ qui nescio saltem. quid nesciam.
Ecce deus m̃s coram te qr ñ mentior:
sic̃loquor. ita est cormeũ. Tu illumi-¬
nabis luc̾nam meã dñe deus meus il-¬
luminab̾ tenebras meas. Nõne tͥ cõfi¬

Expanded text:
ex quo ab illo loco usque ad illum locum motus corporis vel partis ejus effectus est. Cum itaque aliud sit motus corporis, aliud quo metimur quamdiu sit; quis non sentiat quid horum potius tempus dicendum sit? Nam etsi varie corpus aliquando movetur, aliquando stat; non solum motum ejus, sed etiam statum tempore metimur; et dicimus, Tantum stetit, quantum motum est; aut, Duplo vel triplo stetit, ad id quod motum est; et si quid aliud nostra dimensio sive comprehenderit sive existimaverit, ut dici solet, plus minus. Non est ergo tempus corporis mhuc quid sit tempus; et rursus confiteor tibi,  loqui de tempore atque ipsum diu non esse diu nisi mora temporis. quomodo igitur hoc scio, quando quid sit tempus nescio? an forte nescio, quemadmodum dicam quod scio? ei mihi, qui nescio saltem quid nesciam! ecce, deus meus, coram te, quia non mentior: sicut loquor, ita est cor meum. tu inluminabis lucernam meam, domine, deus meus, inluminabis tenebras meas. Nonne tibi conS
Abbreviated transcription (Latin):
poris: ñ iubes. Nã corpus nullũ nisiĩ
tẽpore moueri audio. tu dicis. Ipsũ
aũt corꝑis motũ tempꝰ ẽe: ñ audioñ
tudicis. Cũ .ii. mouet᷑ corpus. tẽpore
metior qͣnidiu moueat᷑. ex quomou̾i
incipit. donec desinat. Et si ñ uidi ex
quocepit. ⁊ ꝑseu̾at mou̾int ñ uide¬
am cũ desiuit. ñualeo metiri nisifor¬
te ex quo uide ĩcipio donec desinã .s.¬
uide. Qd̃ si diu iideo: tantũm lon-¬
gũ tempꝰ eẽ tenũtio: ñ aũ quãtũ sit:
qr ⁊ qͣntum cũ dicimꝰ. collatõe dicimꝰ
uelut tantũ hoc qͣntũ illud aut du¬
plũ hoc ad illud. ⁊ si quid aliudisto
mͦ. Si aũt notate potuerimꝰ locoꝵ spa¬
cia. uñ ⁊ quo ueniat corpus ꝙmo
uet᷑ uł partes eiꝰ. si tamqͣm ĩtoruo
mouet᷑. possumꝰ dr̃e quãtũ sit tp̃as¬

Expanded text:
poris? non iubes. nam corpus nullum nisi in poris? non iubes. nam corpus nullum nisi in tempore moueri audio; tu dicis. ipsum autem corporis motum tempus esse non audio; non tu dicis. cum enim monetur corpus, tempore metior quamdiu moueatur, ei quo moueri incipit donec desinat. et si non uidi ex quo coepit et perseuerat moueri, ut non uideam cum desinit, non ualeo metiri nisi forte ex quo uidere incipio, donec desinam. quod si diu uideo, tantummodo longum tempus esse renuntio, non autem quantum sit, quia et quantum cum dicimus, conlatione dicimus, uelut: "tantum hoc, quantum illud" aut: "duplum hoc ad illud" et si quid aliud isto modo. si autem notare potuerimus locorum spatia, unde et quo ueniat corpus, quod mouetur, uel partes eius, si tamquam in torno mouetur, possumus dicere, quantum sit t
Abbreviated transcription (Latin):
sol totũ suum girũ circuiret: nec il¬
lesi sole cessante tãtum tp̃ris pretiret.
qͣntũ ꝑagere sol toto ãbitu de mane
ĩ mane assolet. Non itaquũc q̃tam
quid sit illud qd uocat᷑ dies s quid
sit tempus quo metientes soł circui-¬
tũ. dic̾emus eũ dimidio spacio tp̃ris ꝑ¬
actum minus qͣm solet. si tanto spa-¬
cio tp̃ris ꝑ actus eẽt. qͣnto ꝑaguntur
hore duodeci. ⁊ utrũq tẽpus oꝑantes.
si aliq̃u hoc simplo. aliq̃n istoduplo.
sol ab oriente usq ad orientẽ circui-¬
ret. Nemo ergo mͥ dicat celestiũ corpoꝵ
motꝰ ẽẽ tp̃ra q ⁊ cuidam uoto cũ sol
stetisset ut uctoriosũ p̾lium ꝑageret.
sol stabat. sed tẽpus ibat. ꝑsuũ quippe
spaciũ tp̃ris qd̃ ei suffic̾et. illa pugna
gesta atꝙ finita ẽ Uideo gͥ tempꝰ qͣudam
ẽẽ distentõem. Sed uideo anuid̾e mͥ uide¬
or. tu demõstrabis lux u̾itas Iubes ut
appbem siquis dicat temp᷑ eẽ motũ cor¬

Expanded text:
sol totum suum gyrum circumiret, nec ilsol totum suum gyrum circumiret, nec ille, si sole cessante tantum temporis praeteriret, quanto peragere sol totum ambitum de mane in mane adsolet. non itaque nunc quaeram, quid sit illud, quod uocatur dies, sed quid sit tempus, quo metientes solis circuitum diceremus eum dimidio spatio temporis peractum minus quam solet, si tanto spatio temporis peractus esset, quanto peraguntur horae duodecim, et utrumque tempus conparantes si aliquando illo simplo, aliquando isto duplo sol ab oriente usque ad orientem circuiret. nemo ergo mihi dicat caelestium corporum motus esse tempora, quia et cuiusdam uoto cam sol stetisset ut uictoriosum proelium perageret, sol stabat, sed tempus ibat. per suum quippe spatium temporis, quod ei sufficeret,, illa pugna gesta atque peracta est. uideo igitur tempus quandam esse distentionem; sed uideo an uidere mihi uideor? tu demonstrabis, lux ueritatis. iubes ut approbem, si quis dicat tempus esse motum cor
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ẽẽ ille dix̾it. Ego scire cupio uim na¬
t᷑amq tp̃ris. quo metimi corꝑũ motus:
et dicimus illũ motũ. u̾bi gr̃a. tẽpore
duplo ẽẽ diut᷑niorẽ qͣm istũ. Nã que¬
t̾ram. scd̃m qd̃ aliud est dies. aliud¬
nox: sed etiã tocius eius cucuitꝰ abo¬
riente usq ad orientẽ. scdm qd̾ dicumꝰ
tot dies transierũt cũ sus .ii. nocti¬
b dũr tot dies: nec extͣ reputant᷑ spa¬
cia noctiũ. Qm̃ ergo dies explet᷑ mo¬
tu soł. atq cucuitu aboriente usq
adorientẽ. quero ut̃r motus ip̃e sit
Si esu pͥmũ dies eẽt: dies ergo eẽt: ⁊̃¬
si tãto spacio tp̃ris sol cursũ illũ ꝑe¬
gisset: qͣntũ est hore uniꝰ. Si scd̃m nõ
ergo eẽt dies. si abortu solis usꝙĩ or¬
tum alt̾um tam b̾uis mora eẽt qͣm est
hore unius. sed uicies ⁊ qͣntũ crctui¬
ret solut expleret diem. Suittũq.
nec ille appellaret᷑ dies. si hore spacio.

Expanded text:
n esse ille dixerit. ergo scire cupio uim nan esse ille dixerit. ergo scire cupio uim naturamque temporis, quo metimur corporum motus et dicimus illum motum, uerbi gratia, tempore duplo esse diuturniorem quam istum. nam quaeterram, secundum qnox, sed etiam totius ejus circuitus ab oriente usque ad orientem, secundum quod dicimus, Tot dies transierunt; cum suis enim noctibus dicuntur tot dies, nec extra reputantur spatia noctium: quoniam ergo dies expletur motu solis, atque circuitu ab oriente usque ad orientem; quaero utrum motus ipse sit si enim primum dies esset, dies ergo esset, etiamsi tanto spatio temporis sol cursum illum peregisset, quantum est horae unius. si secundum, non ergo esset dies, si ab ortu solis usque in ortum alterum tam breuis mora esset, quam est horae unius, sed uiciens et quater circuiret sol, ut expleret diem. si utrumque, nec ille appellaretur dies, si horae spatio
Abbreviated transcription (Latin):
quomͦ nescio. Et dicimꝰ tẽpus. ⁊ tẽpus
et usititatissuma sũt: ⁊ ead̾ rursus n¬
nus latent. ⁊ noua est ĩuentio eorum.
ne ac sid̾um motus. ip̃a sint tp̃ra et
non abnui. Cur eñi non poci oĩum
corpoꝵ motus sint tp̃ra: An u̾o si ces¬
sarent celilumina. ⁊ mou̾et᷑ rota figłi.
non ẽẽt tempꝰ quo metirem᷑ eos giros.
et dic̾emus aut eqͣlib moruł agi.
aut si alias tardĩ. alias ueloci mo¬
u̾etur. alios mag̾̃ diut᷑uos ẽẽ alios ci¬
nus. aut cũ hec dr̃emus. ñ ⁊ nos intẽ¬
pore loq̃rem. aut eẽnt inu̾bis ñtis
alie longe. alie breues. nͥ qi ille lõgio¬
re tp̃r sonuissẽt. iste breuiore. Deusce¬
us dona hõib uidere ĩ patuo. õmunes
noticias rerum paruarũ atq mag¬
narũ. Sũt sid̾a ⁊ luminaria celi ĩ
signis. ⁊ tp̃rib. ⁊ ĩ dieb ⁊ ĩ annis. st̃
igneole rote diem ẽẽ nec tũ ideo tẽpꝰ

Expanded text:
quomodo, nescio. Et dicimus, Tempus et tempus, quomodo, nescio. Et dicimus, Tempus et tempus, et usitatissima sunt; et eadem rursus nimis latent, et nova est inventio eorum.nae ac siderum motus ipsa sint tempora, et non adnui. cur enim non potius omnium corporum motus sint tempora? an uero, si cessarent caeli lumina et moueretur rota figuli, non esset tempus, quo metiremur eos gyros et diceremus aut aequalibus moralis agi, aut si alias tardius, alias uelocius moueretur, alios magis diuturnos esse, alios minus? aut cum haec diceremus, non et nos in tempore loqueremur aut essent in uerbillabae, aliae breues, nisi quia illae longiore tempore sonuissent, istae breuiore? deus, dona hominibus uidere in paruo communes notitias rerum paruarum atque magnarum. sunt sidera et luminaria caeli in signis et in temporibus et in diebus et in annis. sunt ligneolae rotae diem esse nec tamen ideo tempus
Abbreviated transcription (Latin):
ñdum. ẽ: ꝑ illud qd spatõ caret. ĩ illud
qd iam ũ est. Quid aũt metim᷑ nisi tẽpꝰ
inaliquospacio: Neq .Ni. dicimꝰ sĩpla.
et dupla. ⁊ tripla. ⁊ eqͣlia ⁊ siqͥd hocmn
intp̃r dicimꝰ. nisi spatio tẽpoꝵ In quoer¬
go spacio metimͦ tempꝰ pret̾iens: utͣrĩ
futuro unde p̾t̾iit: I qd̃ ñdũ est ñ me¬
timur. Anip̾senti qua p̾tiit. Ee nul-¬
lũspaciũ ñ metim᷑. An ĩ pͥt̾o qd̾ preteriit:¬
mus m̃s nosse istud ĩplicatissimũ eni¬
om̃o ista. ⁊ usitata. ⁊ abdita. quo minꝰ
ĩea penetret. ⁊ dilucescant qluicente mĩa
ctuosius cõfitebor ĩꝑitiã meã nisi tibi.
cui ñ sũt molesta studia mea . flãmã¬
tia uehem̾ter ĩ script᷑as tuas: Da quod
amo. Amo em̃: ⁊h tu dedisti. Da p̃r qui
u̾e nosti bona data dare filiis tuis. Da
q̃m suscepi cognosc̾e et laborẽ añme
uiuo ut cõtempler delectatões dñi. Etce
uet̾es posiusti dies meos: ⁊ tnͣseũt. Et

Expanded text:
atio caret, in illud quod jam non est. Quid autem metimur, nisi tempus in aliquo spatio? Neque enim dicimus simpla, et dupla, et tripla, et aequalia, et si quid hoc modo in tempore dicimus, nisi spatia temporum. In quo ergo spatio metimur tempus praeteriens? Utrum in futuro, unde praeterit? Sed quod nondum est, non metimur. An in praesenti, qua praeterit? Sed nullum spatium non metimur. An in pmus meus nosse istud implicatissimum aenio meo ista, et usitata et abdita, quominus in ea penetret, et dilucescant allucente miserctuosius confitebor imperitiam meam, nisi tibi cui non sunt molesta studia mea, flammantia vehementer in Scripturas tuas? Da quod amo: amo enim, et hoc tu dedisti. Da, Pater, qui vere nosti data bona dare filiis tuis . Da, quoniam suscepi cognoscere, et labor est ante me vivo ut contempler delectationem Domini. Ecce veteres posuisti dies meos , et transeunt; et
Abbreviated transcription (Latin):
nientẽ nec preteuntẽ. Nũc uͦ ãni mei
ĩgemitib. ⁊ tu solatiũ meũ dñe pat̾
m̃s: et̾nus es. At ego ĩ tp̃ra dissilui.
quoꝵ ordinẽ nescio ⁊ tumultuosis
uarietatib dilaniant᷑ cogitatões mee.
ĩintima iuscera aĩe mee: donec ĩte cõ¬
fluã purgatꝰ ⁊ liquidꝰ igne amoris
tui. et stabo atq solidabor ĩ te: in for¬
ma mea u̾itate. nec paciar q̃stiones
hoĩm qui penali morbo plus sicĩt
qͣm capiũt. Et dicũt. Quid faciebat
deus añꝙ faceret celum ⁊ t̾tam : Aut
qͥd ei uenit ĩmentẽ. ut aliqͥd fac̾et c̃

Expanded text:
praetereuntem. nunc uero anni mei in gemitibus, et tu solacium meum, domine, pater meus aeternus es; at ego in tempora dissilui, quorum ordinem nescio, et tumultuosis uarietatibus dilaniantur cogitationes meae, intima uiscera animae meae, donec in te confluam purgatus et liquidus igne amoris tui. Et stabo atque solidabor in te, in forma mea, ueritate tua, nec patiar quaestiones hominum, qui poenali morbo plus sitiunt, quam capiunt, et dicunt: "quid faciebat deus, antequam faceret caelum et terram?" aut "quid ei uenit in me
Abbreviated transcription (Latin):
tantẽ canticũ. quid ⁊ qͣntũ eius abi¬
ent ab exordio quid ⁊ qͣntũ restet ad
finẽ s absit ut tu conditor uniu̾si¬
tatis. conditor aĩaꝵ ⁊ corporum. ab¬
sit ut ita nou̾is oĩa futura ⁊ p̃t̾ita. Lõ¬
ge tu mirabiliꝰ longeq setreti. Neqe
nun sicut nota cantantis. notũ ue
canticũ audientis expectatõe uocũ
fut᷑atũ. ⁊ memoria pͥtitatũ uariat᷑
affectꝰ. sensusq distendit᷑. ita tͥ aliqͥd
accidit ĩ ꝯmutabilit̾ et̾no. Hec est u̾e

Expanded text:
tantem illud canticum, quid et quantum eius abitantem illud canticum, quid et quantum eius abierit ab exordio, quid et quantum restet ad finem. sed absit, ut tu, conditor uniuersitatis, conditor animarum et corporum, absit, ut ita noueris omnia futura et praeterita. longe tu, longe mirabilius longeque secretius. neque enim sicut nota cantantis notumne canticum audientis expectatione uocum futurarum et memoria praeteritarum uariatur affectus sensusque distenditur, ita tibi aliquid ac
Abbreviated transcription (Latin):
mine bene cogitare qͥd dicant ⁊ ĩue¬
nite qr non dĩcitur nũꝙ ubi ñ est tẽ¬
pus. Quid ergo dr̃ numꝙͣ fecisse. qͥd
aliud dr̃. nisi nullo tẽpore fecisse: Ui¬
deant itaq nullũ tẽpus ẽẽ posse sũ cre¬
atura. ⁊ desinant istã uanitatẽ loqui
Extendãtur etiã in ea que añ sũt: ⁊ in¬
celligant te añ oĩa tp̃ra et̾num creato¬
tem oĩum tẽpoꝵ: neq ulla tempora tͥ
ẽẽ coet̾na: nec ullam creat᷑am. etiã si ẽ
ille sinus ẽ alti secreti tui. ⁊ qͣmlonge
ĩde me ꝓiecerũt. oseq̃ntia delictoꝵ me¬
oꝵ Pana od̃os meos: ⁊ ꝯgaudeã luci
tue. Certe si est tam grandi scientia
et p̾sciẽtia pollens aĩmus cui cũcta
p̾t̾ita ⁊ futura ita nota sũt. sicut
mͥ unũ canticũ notissimũ: nimitũ
mirabilis ẽ aĩmus iste atq ad horro¬
rem stupend̃. Quippe quẽ ita ñ late¬
at quicqͥd ꝑactũ ⁊ quicqͥd reliquũ
scł̃oꝵ ẽ quẽadmodũ me ñ lacet cã¬

Expanded text:
dicant, et invenire quia non dicitur, Nunquam, ubi non est tempus. Quod ergo dicitur, nunquam fecisse, quid aliud dicitur nisi nullo tempore fecisse? Videant itaque nullum tempus esse posse sine creatura, et desinant istam vanitatem loqui. Extendantur etiam in ea quae ante sunt, et intelligant te ante omnia tempora aeternum creatorem omnium temporum, neque ulla tempora tibi esse coaeterna, nec ullam creaturam, etiam si est reti tui, et quam longe inde me projecerunt consequentia delictorum meorum? Sana oculos meos, et congaudeam luci tuae. Certe si est tam grandi scientia et praescientia pollens animus, cui cuncta praeterita et futura ita nota sint, sicut mihi unum canticum notissimum; nimium mirabilis est animus iste, atque ad horrorem stupendus: quippe quem ita non lateat quidquid peractum, et quidquid reliquum saeculorum est, quemadmodum me non latet can
Abbreviated transcription (Latin):
uitas: ecce distentio est uita mea. ⁊ me
suscepit dext̾a tua. ĩ dũo meo mediato¬
re filio hõis int̾ te unũ ⁊ nos multos ĩ
multis. ꝑmulta ⁊ ꝑ eũ ap̾hendã in qͦ
et app̾hensus sũ.⁊ auet̾ib dieb colli¬

Expanded text:
uitas, ecce distentio est uita mea, et me suscepit dextera tua in domino meo, mediatore filio hominis inter te unum et nos multos, in multis per multa, ut per eum adprehendam, in quo et adprehensus sum, et
Abbreviated transcription (Latin):
nis desid̾ium meũ: q̃m renouabit᷑
iuuẽtus mea sic̃ aquile. Spe enĩ sal¬
ui fcĩ sumus. ꝓmissa tua ꝑ pacienti¬
am expectamus. Audiat te intus s̾¬
mocinantẽ qui potest ego fident᷑ ex
oraculo tuo clamabo. qm magnifi¬
cata sũt oꝑa tua dñe. oĩa ĩ sap̃ĩa fe¬
cisti. Et illa pͥncipium ⁊ ĩ eo principi¬
o fecisti celum ⁊ t̾ram. Nonne ete ple-¬

Expanded text:
nis desiderium meum, quoniam renouabitur nis desiderium meum, quoniam renouabitur iuuentus mea sicut aquilae. spe enim salui facti sumus et promissa tua am exspectamus . Audiat te intus sermocinantem qui potest; ego fidenter ex oraculo tuo clamabo: Quam magnificata sunt opera tua, Domine, omnia in Sapientia fecisti ! et illa Principium, et in eo Principio fecisti coelum et terram. CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
tes nos unde sumus. Et ido princi¬
pium. quia nisi man̾et c̃ erratemus ñ
eẽt quo rediremus. Cum autẽ redimus
ab errore: cognoscendo utiq redimus¬
ut aũt cognoscamus: docet nos qui
in u̾bo tuo. in filio tuo. ĩuitute tu¬
a. insap̃ia tua. ĩu̾itate tua Miro mͦ
dicens et miro mͦ faciens. Quis comp̾¬
hendet. quis enarrabit: Quid ẽ illud
qd̃ int̾liicet mͥ. ⁊ ꝑcutit cor meũ sine
lesione. ⁊ ĩhorresco. ⁊ ĩardesco: In hor¬
resco: ĩqͣntũ dissiłis ei sũ: mardescoĩ ꝙͣ¬
tũ simłis ei sũ. Sapĩa sapĩa ip̃a ẽ que int̾¬
lucet mͥ discindẽs nubilũ meũ ꝙ metur¬
sum cooꝑit deficientem ab ea caligine:
atq aggere penarum mearũ. Qm̃ sic
ĩ firmatus est. ĩ pauꝑtate uigor mens.
ut ñ sufferam bonum meũ. donec tu
dñe qui ꝓpicius factus es om̃b ini-¬
quitatib meis. etiam sanes om̃s lan¬
guores meos qͥa ⁊redimes de corru-¬
ptione iitam meam et coronabis me

Expanded text:
tes nos, unde sumus. et ideo princites nos, unde sumus. et ideo principium, quia nisi maneret, cum erraremus, non esset quo rediremus. cum autem redimus ab errore, cognoscendo utiqut autem cognoscamus, docet nos, quiin Verbo tuo, in Filio tuo, in Virtute tua, in Sapientia tua, in Veritate tua, miro modo dicens, et miro modo faciens. Quis comprehendet? quis enarrabit? Quid est illud quod interlucet mihi, et percutit cor meum sine laesione; et inhorresco, et inardesco? Inhorresco in quantum dissimilis ei sum; inardesco in quantum similis ei sum. Sapientia ipsa est, quae interlucet mihi, discindens nubilum meum, quod me rursus cooperit deficientem ab ea caligine atque aggere poenarum mearum, quoniam sic infirmatus est in egestate uigor meus,\' ut non sufferam bonum meum, donec tu, domine, qui propitius factus es omnibus iniquitatibus meis, etiam sanes omnes languores meos, quia et redimes de corruptione uitam meam et coronabis me
Abbreviated transcription (Latin):
sis. Cur queso dñe deus m̃s: Ut cũq
uideosed quomͦ ideloquar nescio.
nisi qr omẽ qd esse ĩcipit. ⁊ esse. de¬
sinit. tũc esse ĩcipit ⁊ tũc desinit:
quãdo debuisse ĩcipere uel desinere
inet̾na ratione cognoscitur: ubi nec
incipit aliquid nec desiit. Ip̃m est.
u̾bum tuum qd̃ ⁊ pͥncipium est:
qui ⁊ loquitut nob̾. Sic ĩ euange¬
lio ꝑ carnem ait. ⁊ hoc ĩsonuit fo¬
rit aurib hoĩm ut cred̾etur. ⁊ ĩtus
quereret᷑ ⁊ ĩueniretur ĩeterna i̾ita¬
te ubi om̃s discipulos bonus. ⁊ solus
magist̾ docet: ubi audio uocem tu¬
am dñe dicentis mͥ. q̃m ille loquit᷑
nobis qui docet nos. Qui autẽ nõ
docet nos. etiam si loquit᷑ non nob̾
loquit᷑. Quis porto nos docet. nisi sta¬
bilis u̾itas. quia ⁊ ꝑ creaturã mira¬
bilem cũ admonemͣ. adu̾itatem sta¬
bilem ducimur. Ibi u̾e discunus cũ
stamus ⁊ audimus eũ. ⁊ gaudio
gaudemꝰ ꝓpt̾ uocem sponsi: redden¬

Expanded text:
cis. Cur, quaeso, domine deus meus? utcumque cis. Cur, quaeso, domine deus meus? utcumque uideo, sed quomodo id eloquar nescio, nisi quia omne, quod esse incipit et esse desinit, tunc esse incipit et tunc desinit, quando debuisse incipere uel desinere in aeterna ratione cognoscitur, ubi nec incipit alVerbum tuum, quod et Principium est quia et loquitur nobis . Sic in Evangelio per carnem ait; et hoc insonuit foris auribus hominum, ut crederetur, et intus quaereretur, et inveniretur in aeterna veritate, ubi omnes discipulos bonus et solus magister docet. ibi audio uocem tuam, domine, dicentis mihi, quoniam ille loquitur nobis, qui docet nos, qui autem non docet nos, etiam si loquitur, non nobis loquitur. quis porro nos docet nisi stabilis ueritas? quia et per creaturam mutabilem cum admonemur, ad ueritatem stabilem ducimur, ubi uere discimus, cum stamus et audimus eum et gaudio gaudemus propter uocem sponsi, redden
Abbreviated transcription (Latin):
ret celũ ⁊ tetra. Quidqͥd em̃ aliud
est. unde talis uox fieret. nisi abste fac¬
tum ẽẽt. omino ñ essetͤ Ut ergo fieret
corpus unde ista u̾ba fierent. quo u̾¬
bo a te dictum est: Uocas itaq nos
ad intelligendũ u̾bum dm̃ apud te
dĩn. qd̃ sempit̾nũ dicit᷑ ⁊ eo sempiter¬
ne dicũtur omĩa. Neq enim finitur
qd̾ dicebatur: ⁊ d̾r aluid ut possint di¬
ci oĩa: sed simul ac sempit̾ne omĩa.
Alioqͥn iam tempus ⁊ mutatio. ⁊
ñ uera et̾nitas. nec uera ĩ mortalitas.
certe u̾itati. Nouimꝰ dñe. nouimus.
q̃m inqͣntum quisq ñ est qd̾ erat.
et est. qd̾ non erat: intantũ moritur
et oritur. Non ergo qͥcqͣm u̾bi tui ce¬
dit atq succedit. q̃m uere ĩmortale
atq et̾num est. Et ideo u̾bo tͥ coet̾no
simul. ⁊ sempit̾no dicis oĩa que dicis
et fit quicqͥd dicis ut fiat. nec alit̾
qͣm dicendo facis: nec tam̃ simul et
sempit̾na fiunt oĩa que dicendo fa¬

Expanded text:
ret caelum et terra. quidquid enim illud ret caelum et terra. quidquid enim illud esset, unde talis uox fieret, nisi abs te factum esset, omnino non esset. ut ergo fieret corpus, unde ista uerba fierent, quo uerbo a te dictum est? Vocas itaque nos ad intellegendum uerbum, deum apud te deum, quod sempiterne dicitur et eo sempiterne dicuntur omnia. neque enim finitur, quod dicebatur, et dicitur aliud, ut possint dici omnia, sed simul ac sempiterne omnia: alioquin iam tempus et mutatio et non uera aeternitas nec uera inmortalitas. certae ueritati. nouimus enim, domine, nouimus, quoniam in quantum quidque non est quod erat et est quod non erat, in tantum moritur et oritur. non ergo quicquam uerbi tui cedit atque succedit, quoniam uere inmortale atque aeternum est. et ideo uerbo tibi coaeterno simul et sempiterne dicis omnia, quae dicis, et fit, quidquid dicis ut fiat; nec aliter quam dicendo facis: nec tamen simul et sempiterna fiunt omnia, quae dicendo fa
Abbreviated transcription (Latin):
lo mͦ quo facta est uox de nube dicens.
hic est filius meus dilectus: Illa enĩ
uox acta atq transacta est: cepta et
finita. Sonuerũt syllabe atq transi-¬
erũt secũda post pͥmam. t̾tia post secũ¬
dam:atq inde ex ordine. donec ultima.
post cet̾as. silentiũq post ultimam.
Ande claret atq eminet. qd creatu¬
re motus exp̃ssit eam. seruiens etet¬
ne uoluntati tue ip̃e temporalis: et
hec ad tempus fc̃a. u̾ba tua nuntia¬
uit auris excerior menti prudenti: cu¬
ius auris ĩterior posita est ad et̾num
u̾bum tuum. At illa compauit hec
u̾ba temporalit̾ sonantia cũ eterno
ĩsilentio u̾bo tuo. ⁊ dixit aluid est
longe. longe aliud est. Hec longe m¬
reuntib dyxisti ut fieret celum ⁊ ter¬
ra. atq ita fecisti celum.⁊ tͥram: e¬
rat iam creatura corporal̃ ante celũ
te celũ. ⁊ t̾ram. Aut si erat. id c̾te sine
transitoria uoce feceras. unde tnͣsito¬
tiam uocem fac̾es. qua diceres ut fie¬

Expanded text:
lo modo, quo facta est uox de nube dicens: lo modo, quo facta est uox de nube dicens: hic est filius meus dilectus? illa enim uox acta atque transacta est, coepta et finita. sonuerunt syllabae atque transierant, secunda post primam, tertia post secundam atque inde ex ordine, donec ultima post ceteras silentiumque post ultimam. unde claret atque eminet, quod creaturae motus expressit eam seruiens aeternae uoluntati tuae ipse temporalis. et haec ad tempus facta uerba tua nuntiauit auris exterior menti prudenti, cuius auris interior posita est ad aeternum uerbum tuum. at illa conparauit haec uerba temporaliter sonantia cum aeterno in silentio uerbo tuo et dixit: aliud est longe, longe aliud est. haec longe inreuntibus dixisti, ut fieret caelum et terra, atque ita fecisti caelum et terram, erat iam creatura corporalis ante caelum te caelum et terram, aut si erat, id certe sine transitoria uoce feceras, unde transitoriam -uocem faceres, qua diceres ut fie
Abbreviated transcription (Latin):
mẽbris ĩꝑitantem fecisti: tu materi-¬
am unde facit aliquid. tu ĩgenium
quo artem capit. ut uideat ĩtus qͥd
faciat foris: tu sensum corporis quo
int̾pretet᷑. ⁊ traiciat ab aĩo ad materi-¬
am id qd̃ facit ⁊ renunciet aĩo quod
fcm sit: ut ille intus cõsulat p̾sidẽ¬
tem sibi u̾itatem. an bñ factum sit.
Te laudant hec oĩa. creatorẽ omnium
Stu quomͦ facis ea: Quomi fecisti ce
lum ⁊ t̾ram deus: Non utiq ĩ celo ne-¬
q ĩ terta fecisti celum ⁊ terram. neq
ĩ aete aut ĩ aquis q̃m ⁊ hec ꝑtinent
ad celum ⁊ t̾ram. Neq ĩ uniu̾so mũ¬
do fecisti unin̾sum mũdum qr non
erat ubi fieret. anteqͣm fieret ut esset:
nec manu tenebas aliquid unde face¬
res celum ⁊ t̾ram. Nam unde tibi hoc
qd tu non feteras. unde aliquid face¬
res:: Quid .i. est. nisi qr tu es: Ergo
ditisti ⁊ facta sũt: atq ĩ u̾botuo fe¬
cisti ea. S quomͦ dixisti: Nũquid il¬

Expanded text:
membris imperitantem fecisti, tu materimembris imperitantem fecisti, tu materiam, unde facit aliquid, tu ingenium, quo artem capiat et uideat intus quid faciat foris, tu sensum corporis, quo interprete traiciat ab animo ad materiam id quod facit, et renuntiet animo quid factum sit, ut ille intus consulat praesidentem sibi ueritatem, an bene factum sit. te laudant haec omnia creatorem omnium. sed tu quomodo facis ea? quomodo fecisti, deus, caelum et terram? non utique in caelo neque in terra fecisti caelum et terram neque in aere aut in aquis, quoniam et haec pertinent ad caelum et terram, neque in uniuerso mundo fecisti uniuersum mundum, quia non erat, ubi fieret, antequam fieret ut esset. nec manu tenebas aliquid, unde faceres caelum et terram: nam unde tibi hoc, quod tu non feceras, unde aliquid faceres? quid enim est, nisi quia tu es? ergo dixisti et facta sunt atque in uerbo tuo fecisti ea. Sed quomodo dixisti? numquid il
Abbreviated transcription (Latin):
o quicqͣm quod ante ñ fuerat: qd̃ ẽ mu¬
tari atq uariari. Elamant etiam ꝙ
se ip̃a non fec̾int. Ideo sumus. qr fc̃a
sumus. Non ergo eramꝰ anteqͣm essemꝰ:
ut fieri possemꝰ a nobis. Et uox dicen¬
tiũ est: ip̃a euidentia. Tu ergo dñe fecis¬
ti ea qui pulcher es. Pulchra sũt enĩ.
Qui bonus et Rona sũt enim. Qui ef.
sũt enimi Nec ita pulchra sunt: nec
ita bona sũt: nec ita sũt sicut tu cõ¬
ditor eoꝵ. quo comꝑato. nͥ pulchra
sũt. nec bona sũt nec sunt. Scimus
het: gr̃as tibi. Et scientia nr̃a scientie
tue comparata: ignorantia est. Quo
pus de corpore arbitratu aĩe. ualentis
ĩponere ut cũq speciem. qͣm ceruit ĩse¬
met ip̃a int̾no oculo. Et unde hoc uale¬
ret. insi quia tu fecisti eam: Et impo¬
nit speciem iam existenti.⁊ habentit
ẽẽt ueluti terre aut lapidi. aut lig-¬
no. aut auro. aut id genus reraim
cuilibet. Et unde ista essẽt. nisitu ĩsti-¬
tuisses ea: Tu fabro corpus. tu animũ

Expanded text:
o quicquam, quod ante non erat: quod est mutari atque uariari. clamant etiam, quod se ipsa non fecerint: "ideo sumus, quia facta sumus; non ergo eramus, antequam essemus, ut fieri possemus a nobis. " et uox dicentium est ipsa euidentia. tu ergo, domine, fecisti ea, qui pulcher es: pulchra sunt enim; qui bonus es: bona sunt enim; qui es: sunt enim. nec ita pulchra sunt nec ita bona sunt nec ita sunt, sicut tu conditor eorum, quo conparato nec pulchra sunt nec bona sunt nec sunt. scimus haec, gratias tibi, et scientia nostra scientiae tuae conparata ignorantia est. Quompus de corpore arbitratu animae ualentis imponere utcumque speciem, quam cernit in semet ipsa interno oculo — et unde hoc ualeret, nisi quia tu fecisti eam? — et imponit speciem iam exsistenti et habenti, ut esset, ueluti terrae aut lapidi aut ligno aut auro aut id genus rerum cuilibet. et unde ista essent, nisi tu instituisses ea? tu fabro corpus, tu animam
Abbreviated transcription (Latin):
tentio ꝑ qͣm ꝑgat ab eẽ qd̃ ad erit. Non
igit᷑ longum tẽpus fut᷑m ꝙ ñ est: s
longũ futurũ longa exspectatio fu¬
tur est. Neq longũ pcitũ tempus qd̾ũ
est. sedlongũ p̃t̾itũ. longa memoria p̾¬
t̾iti est Dicturus sũ canticũ qd̾ noui:
añqͣm ĩcipiã. intotũ exspectatõ mea tẽ¬

Expanded text:
tentio, per quam pergat abesse quod aderit. non igitur longum tempus futurum, quod non est, sed longum futurum longa exspectatio futuri est; neque longum praeteritum tempus, quod non est, sed longum praeteritum longa memoria praeteriti est. dicturus sum canticum quod noui: antequam incipiam, in totum exspectatio mea ten
Abbreviated transcription (Latin):
tendit᷑ uita hui actionis mee. ĩmemo¬
riam ꝓpt̾ qd̾ dixi. et ĩ expestatẽem p̃p
qd̾ dicturus sũ: p̾sens tũ adest attentõ
mea ꝑ qͣm traicitur qd̃ erat fut᷑m. ut
fiat pͥt̾iũ. Qd̃ qͣntomagis agit᷑. ⁊ cogi¬
tur. tanto breuiatur expectatione. pro-¬
longat᷑ memoria. donec tota exspecta
ĩsingłis partidis eus fit: atꝙ ĩ sin¬
głis eius sillabis. hoc ĩ actione lõgio¬
re. cuiꝰ forte particła est illd̾ canticũ.
hoc ĩ tota uita hõis. ciuũ partes sũt om̃s
actõnes hõis. Hoc ĩ toto scł̃o filioꝵ hoĩ

Expanded text:
ta huius actionis meae in memoriam propter quod dixi et in expectationem propter quod dicturus sum: praesens tamen adest attentio mea, per quam traicitur quod erat futurum, ut fiat praeteritum. quod quanto magis agitur et agitur, tanto breuiata expectatione prolongatur memoria, donec tota expectatiin singulis particulis eius fit atque in singulis syllabis eius, hoc in actione longiore, cuius forte particula est illud canticum, hoc in tota uita hominis, cuius partes sunt omnes actiones hominis, hoc in toto
Abbreviated transcription (Latin):
ñ est: Uel poti de futuris doces p̾sen¬
tia. Nam qd̃ ñ est: nec doceri utiq po¬
test. Nimislonge ẽ modus isteab acie
mea. Inualuit ex me: ñ pot̾o ad illũ.
Potõ aũt ex te: cũ ded̾is tu dulce lumẽ
occultoꝵ oculoꝵ meoꝵ. Quod aũt ñc
liquet. ⁊ claret. nec futura sũt net pret̾i¬

Expanded text:
non est? uel potius de futuris doces praesennon est? uel potius de futuris doces praesentia? nam quod non est, nec doceri utique potest. nimis longe est modus iste ab acie mea; inualuit ex me, nec potero ad illum; potero autem ex te, cum dederis tu, dulce lumen occultorum oculorum meorum. Quod autem nunc liquet et claret, nee futura sunt nec praeteri
Abbreviated transcription (Latin):
oꝵ cause uł signa forsitan uidentur.
tia sũt iã uidentib ex quib futura
p̾dicant᷑ aĩo concepta. Que ruisus cõ-¬
se intuentur qui illa p̾dicũt. Loquat᷑
mͥ aliqd̾ exemplũ tantaꝵ rerũ nu̾osi¬
tas. Intueor autorã oriturũ solem
nuntõ futurũ. Non sol futurus est qͥ¬
iam ẽ. sed ortus eius qui ñ dumẽ. Tñ
etiã ortum ip̃m nisi aĩo imaginarer.
sicut mͦ cũ idloquor: non eũ possem
p̾dic̾e. Y net illa autora qͣm ĩ celo iu¬
illa imaginatõ mnaĩo meo. q̃duo p̾¬
sentia cernutur. ut fut᷑us ille añ dica¬
tur. Futura .ii. ñdum sũt. Et si ñdũ
sũt: non sũt ⁊ si ñ sũt. uideri oĩno
ñ possũt sed p̾dici possũt ex p̃sentib.
q̃ iam s̃ ⁊ uidentur. Tu itaq regna¬
tor creature tue. quis ẽ modus quodo¬
ces aĩas ea que futura sũt Dociusti
eñi ꝓphas tuos. Quis nã ille modus
ẽ quo doces futura cui fut᷑m quicqͣm

Expanded text:
m cause vel signa forsitan videntur; m cause vel signa forsitan videntur; tia> sunt iam videntibus, ex quibus futura predicantur animo concepta. Que rursus conse intuentur qui illa praedicunt. Loquatur mihi aliquod exemplum tanta rerum numerositas. Intueor auroram, oriturum solem nuntio, futurum: non sol futurus qui jam est, sed ortus ejus qui nondum est: tamen etiam ortum ipsum nisi animo imaginarer, sicut modo cum id loquor, non eum possem praedicere. Sed nec illa aurora quam in coelo viilla imaginatio in animo meo: quae duo praesentia cernuntur, ut futurus ille ante dicatur. Futura ergo nondum sunt; et si nondum sunt, non sunt, et si non sunt, uideri omnino non possunt; sed praedici possunt ex praesentibus, quae iam sunt et uidentur. Tu itaque, regnator creaturae tuae, quis est modus, quo doces animas ea quae futura sunt? docuisti enim prophetas tuos. quisnam ille modus est, quo doces futura, cui futurorum quicquam
Abbreviated transcription (Latin):
qͣmꝙͣ p̾t̾a cũ uera narrant᷑. ex memo¬
ria ꝓferunt᷑. non res ipse q̃ p̃t̾ierũt. s
u̾ba concepta ex imaginib earũ que
ĩ aĩo uelud uestigia ꝑ sensus p̾t̾eun¬
dofixetũt. Pucricia quippe mea que
iam ñ est. intp̃r pret̾ito est qd̾ iamũ
est. Imaginem u̾o eus cũ eam recolo
et narro: in p̾senti tẽpore intueor: qr
est adhuc ĩ memoria meadxtrũ simi¬
lis sit cause etiã predicendoꝵ fut᷑oꝵ.
ut rerũ que ñdum sũt. iam existen¬
tes p̾sentant᷑ imagines. cõfiteor de¬
us meus nescio. Ilud sane scio nos
plerũq p̾meditari futuras actõnes
tem. Actionem aũt qͣm p̾meditam᷑
ũdum esse: qr futura est. Quã cum
agͥssi fu̾imus ⁊ qd̃ p̾meditabam᷑ agͥe
ceꝑimus. tũc erit illa actio. qr tũc nõ
futura sed p̾sens erit. Quo quomͦ se
itaq habeat archana p̾sentio futuro-¬
rum. uideri uisi qd̃ est ñ potest. Qd̾
aũt iam est: non futͣm sed p̾sens ẽ.
Cũ ergo uidi dicuntur fut᷑a. ñ ip̃a

Expanded text:
ta cum uera narrantur, ex memoria proferuntur non res ipsae, quae praeterierunt, sed uerba concepta ex imaginibus earum, quae in animo uelut uestigia per sensus praetereundo fixerunt. pueritia quippe mea, quae iam non est, in tempore praeterito est, quod iam non est; imaginem uero eius, cum eam recolo et narro, in praesenti tempore intueor, quia est adhuc in memoria mea. utrum similis sit causa etiam praedicendorum futurorum, ut rerum, quae nondum sunt, iam exsistentes praesentiantur imagines, cous meus, nescio. Illud sane scio, nos plerumque praemeditari futuras actiones tem, actionem autem quam praemeditamur nondum esse, quia futura est; quam cum gressi fuerimus et quod praemeditabamur agere coeperimus, tunc erit illa actio, quia tunc non futura, sed praesens erit. Quoquo modo se itaqrum, videri nisi quod est non potest. Quod autem iam est, non futurum sed presens est. Cum ergo videri dicuntur futura, non ipsa,
Abbreviated transcription (Latin):
p̃t̾itũ est. Pauca sũt eñ que pͥe loqui¬
iiͦ plura que ñ pͥe. S agnoscit᷑ quid
uelimus. Dixi ergo pauloaũ. qd̃ pret̾e¬
untia tp̃ra metinur. ut possimꝰ dr̃e. du¬
plũ esse hoc tp̃ris. ad illud simplũ aut
tm̃ hoc qͣntũ illud. ⁊ si qͥd aliud de parti¬
bus tẽpoꝵ possuimꝰ tenũtiare metiendo
Quocirta: ut dicebam. p̾t̾euntia me¬
timur tp̃ra. Et si quis mͥ dicat unde

Expanded text:
itum est. pauca sunt enim, quae proprie loquimur, plura non proprie, sed agnoscitur quid uelimus. Dixi ergo paulo ante, quod praetereuntia tempora metimur, ut possimus dicere duplum esse hoc temporis ad illud simplum aut tantum hoc quantum illud et si quid aliud de partibus temporum possumus renuntiare metiendo. quocirca., ut dicebam, praetereuntia metimur tempora, et si quis mihi dicat: "unde
Abbreviated transcription (Latin):
dum: uyc adunius diei spaciũ con¬
tractum ẽ. S discuciamꝰ ip̃m etiam.
quia net unus dies totus est p̾sens.
Nocturnis enĩ ⁊ diurnis horis om̃ĩb
iuginiti quatuor expletur. quarũ
pͥma: ceteras futuras habet nouissi¬
ma: p̾teritas. Aliqua u̾o int̾iectarũ
ante se p̾teritas. post se futuras. Et ip¬
sa una hora: fugitiuis particuł agi¬
tur. Quicqͥd euis auolauit: p̾teritũ
est. Quicquid ei restat: futurũ. Si
qͥd ĩtelligit᷑ temporis qd̃ ĩnullas iã
uł minutissimas mom̾itoꝵ partes
diuidi possit: id solum est qd̃ pre
sens dicatur. Quod tam̃ ita raptim
a futuro ĩ p̾tm transuolat. ut nul¬
la morula extendatur. Nam si extẽ¬
ditur. diuiditur ĩ preteritũ ⁊ futu¬
rum. Presens aũt: nullũ habet spa

Expanded text:
dum, uix ad unius diei spatium condum, uix ad unius diei spatium contractum est. sed discutiamus etiam ipsum, quia nec unus dies totus est praesens. nocturnis enim et diurnis horis omnibus uiginti quattuor expletur, quarum prima ceteras futuras habet, nouissima praeteritas, aliqua uero interiectarum ante se praeteritas, post se futuras. et ipsa una hora fugitiuis particulis agitur: quidquid eius auolauit, praeteritum est, quidquid ei restat, futurum. si quid intellegitur temporis, quod in nullas iam uel minutissimas momentorum partes diuidi possit, id solum est, quod prsens dicatur, quod tamen ita raptim a futuro in praeteritum transvolat, ut nulla morula extendatur; nam si extenditur, dividitur in praeteritum et futurum; praesens autem nullum habet spa