comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tua cohortatione incitat᷑ futurũ Nã illũ paratũ ut ui¬
deo et ingressum ꝓ leno gradu cohortari nõ int̾mittemꝯ
quo in dies longius disçendo exercendoq se ꝑcedat uos
quid ageretis in re.p. cũ has lrãr dabã nõ stiebã audie¬
bã quedã turbulenta que stilicet cupio esse falsa ut ali¬
quando otiosa libertate fruam᷑ quod̾ uel mĩme in adhuc
contigit. Ego tamẽ nactꝰ in nauigatione nr̃a pusil¬
lum laxamenti concinnauit munusculũ ex instituto meo
et dictũ cũ magno nr̃o honore a te dictũ conclusi et
tibi infra substripsi in quib uersiculis si tibi q̃busdã uerb̾
EYOYPNMO NECTEPOE Ui debor turpitudo ꝑsone eia
In quã liberius in uehimnur nos uindicabit ignostes
etiã iracũ die nr̃e que iusta est in eiusmõi et hoĩẽs et
ciues. deinde qui magis hoc licilio licuerit assumere
libertatis quã nobis cũ etiã si odio par fuerit meos qͦs

Expanded text:
tua cohortatione incitatur futurum ; nam illum paratum, ut vitua cohortatione incitatur futurum ; nam illum paratum, ut video, et ingressum pleno gradu cohortari non intermittemus, quo in dies longius discendo exercendoque se procedat. vos quid ageretis in re p., cum has litteras dabam, non sciebam ; audiebam quaedam turbulenta, quae scilicet cupio esse falsa ut aliquando otiosa libertate fruamur ; quod vel minime mihi adhuc contigit. ego tamen nactus in navigatione nostra pusillum laxamenti concinnavi tibi munusculum ex instituto meo et dictum cum magno nostro honore a te dictum conclusi et tibi infra subscripsi. in quibus versiculis si tibi quibusdam verbis euqurrhmone/steros videbor, turpitudo personae eius in quam liberius invehimur nos vindicabit. ignosces etiam iracundiae nostrae, quae iusta est in eius modi et homines et civis. deinde qui magis hoc Lucilio licuerit adsumere libertatis quam nobis? cum etiam si odio pari fuerit in eos quos
Abbreviated transcription (Latin):
enquantã uoluptatẽ ceperĩ scire potes etiã metatẽte non
simoa nescor qanti te faciã et quã pronr̃o uetimo ueros¬
simoq amore oñb tuie eniã minimis cõmodis nõ mõ
tintobono gaudeam Noliputaremi cicero mehoc aui¬
bnintiue dare mihil adulestente tuo acq adeo m̃o nihu
enim mͥate potest esse seiunctũ aut amabiliui õnib hie
qui athenis sũt est aut studiosiue eaꝵ artiũ quas Hu
mauiẽ amashoc est optimaꝵ Itaq tibi quod uere fatiͦ
possum libent̃ quoq gratulor nec minus enã nob̃ qd
ermqnẽ necesse erat diligere qualistũq esset talẽ hẽma
ut libent᷑ quoq diligamꝰ qui cũ mͥ in ẜmone miecisset
se uelle asiam uisere nõ modo mutata sedetiã rotratus
est a me utid potissimũ nobis abtinẽtib ꝓuiniciã face
tui nos et taritate et amore tuũ officiũ prestaturos nõde¬
bes dubitare Illud quoq erit nobis cure ut gͣtippꝯ unacũ
eosit ne puter in asia feriatũ illũ ab his studiit in que

Expanded text:
ente ; non enim nescis quanti te faciam et quam pro nostro veterrimo verissimoque amore omnibus tuis etiam minimis commodis, non modo tanto bono gaudeam. noli putare, mi Cicero, me hoc auribus tuis dare ; nihil adulescente tuo atque adeo nostro nihil enim mihi a te potest esse seiunctum aut amabilius omnibus iis qui Athenis sunt est aut studiosius earum artium quas tu maxime amas, hoc est optimarum. itaque tibi, quod vere facere possum, libenter quoque gratulor nec minus etiam nobis quod eum, quem necesse erat diligere qualiscumque esset, talem habemus ut libenter quoque diligamus. qui cum mihi in sermone iniecisset se velle Asiam visere, non modo invitatus sed etiam rogatus est a me ut id potis simum nobis obtinentibus provinciam faceret ; cui nos et caritate et amore tuum officium praestaturos non debes dubitare. illud quoque erit nobis curae ut Cratippus una cum eo sit, ne putes in Asia feriatum illum ab iis studiis in quae
Abbreviated transcription (Latin):
rom. Sic igit᷑ facies meq amabis et stripto aliqs lacesser
Etho enim despondere facilius possum quã prouotare qd
Wir om̃ib rebus ornatꝰ negocioꝵ suoꝵ rã legatur
est m̃ affricã legi̾one lib̾a cũ uelimi ⁊eb oĩb adiuuer
oꝑamqr des ut quã cõmodissime sua negona confitiatt᷑
In pͥmisq quod ei carissimũ est dignitate eiqt᷑ ꝯmẽdo
id ꝙ a te peto qd̾ ip̃e in prouincia facere sum solituis
non rogatus ut om̃ib senatorib lictores darẽ qd idẽ ac¬
reꝑam et cognouerã a sĩmis uñis factitatũ hotitati
mi gorm fici facier getisq rebut om̃ib eius dig oueram
tenq sumt amas consulis erit m gͣtissimũ Da operam
ut ualeas/¬
oim nequissimo collega uestro antomo bellũ geri¬
mue sed non pari conditione contra cirmas uerbissierit
ettro aute acraadte om̃ia arbitrabor ꝑ sebi ab clist
a ina fu nita deber tognostere quor qudẽ mnon diste

Expanded text:
mo\n. sic igitur facies meque amabis et scripto aliquo lacesses mo\n. sic igitur facies meque amabis et scripto aliquo lacesses ; ego enim respondere facilius possum quam provocare. quod vir omnibus rebus ornatus, negotiorum suorum causa legatus est in Africam legatione libera. Eum velim rebus omnibus adiuves operamque des ut quam commodissime sua negotia conficiat, in primisque, quod ei carissimum est, dignitatem eius tibi commendo idque a te peto, quod ipse in provincia facere sum solitus non rogatus, ut omnibus senatoribus lictores darem ; quod idem acceperam et id cognoveram a summis viris factitatum. hoc igitur, mi Cornifici, facies ceterisque rebus omnibus eius dignitati reique, si me amas, consules. erit id mihi gratissimum. da operam ut valeasomnium nequissimo, conlega nostro, Antonio, bellum gerimus, sed non pari condicione, contra arma verbis. at ego autem acta ad te omnia arbitror perscribi ab aliis ; a me futura debes cognoscere ; quorum quidem non
Abbreviated transcription (Latin):
ita fore confido fretus et industria et prudencia tua.
bed de parthici belli suspitione qd̾ scribis sane me cõmo¬
roits wenim cõmouit copiar haberes cũ ip̃e toniectiua
consequi poterã tũ ex tuis lr̃s cagnoni. Ita opto ne se
illa gens moueat hoc temꝑe dũ ad te legiones ꝓducãt᷑
quas audio duci. qd̾ si paris copias ad con fligendism
non habebis non te fugiet uti consilio. A bibuli qui se
oppido munitissimo tam diu tenuit ꝙͣ diu in prouincia
pharti fuere Sed hec melius ex re et ex temꝑe ꝯstituer
mihi quidem usq nire eris quid agas dũ quid egeris
sciero lras ad te nũꝙͣ habiu cui darẽ quin dederim a te
It idem facias peto in pͥmis ut ita ad tuos scrilus ut me
tuũ sciant esse. deu¬
sin uessanũ deuersiolũ contempsisti Quã quidẽ
contumeliã uilla pusilla iniquo ammo feret nisi in
nimano et pomperano reddideras Hantaneꝑ nan¬

Expanded text:
ita fore confido fretus et industria et prudentia tua. ita fore confido fretus et industria et prudentia tua. sed de Parthici belli suspicione quod scribis, sane me commovit. quid enim copiarum haberes cum ipse coniectura consequi poteram tum ex tuis litteris cognovi. itaque opto ne se illa gens moveat hoc tempore, dum ad te legiones eae perducantur quas audio duci. quod si paris copias ad confligendum non habebis, non te fugiet uti consilio M. Bibuli, qui se oppido munitissimo et copiosissimo tam diu tenuit quam diu in provincia Parthi fuerunt. sed haec melius ex re et ex tempore constitues ; mihi quidem usque curae erit quid agas, dum quid egeris sciero. Litteras ad te numquam habui cui darem, quin dederim ; a te ut idem facias peto, in primisque ut ita ad tuos scribas, ut me tuum sciant esse. graSinuessanum deversoriolum contempsisti. quam quidem contumeliam villa pusilla iniquo animo feret, nisi in Cumano et Pompeiano reddideris upomnhmatis
Abbreviated transcription (Latin):
patiebar anmo te a me digredi Tamen eotimpore
me consolabat qd̾ et in sũmũ ociũ te ne arbitrabãr
et ad ipendentib magnis nego ciis distedere utiũcp̃
contra actidit Istre enim bellũ est exhortũ hre papcõ¬
setuta sn tamẽ eiusimodi pax in qua siad esser muldrre
nõ delectarent ea tamen que ne ip̃m cesarem quidm
delectant Belloꝵ enim ciuiliũ in semꝑ exitus sunt. ut nõ
ea soluta fiant que uelit uictor s etiã ut his mos gerendꝯ
Sit quib adiutorib sit parata uictoria Equidẽ sic iam ob¬
dur ut ludit cesaris nr̃i animo equissimo uidere t plari¬
cum audirem labem et publii poemata nihil m tã deesse
scito qm̃ qui cũ hec familiaritꝰ docteq rideam his tueris
siqua pͥmiũ ueneris quod ut facias nõ mea solum s ecĩa
tua int esse arbitror.M¬
tiuuo esser uerebar ut redderent᷑. Bellũ qd̾ est i syriã
Suamq prouinciã tibi tributã esse a cesare extius lrĩs
cognoui eandẽ rem tibi uolo bene et felicit᷑ enenre quod

Expanded text:
patiebar animo te a me digredi, tamen eo tempore me consolabar, quod et in summum otium te ire arbitrabar et ab impendentibus magnis negotiis discedere utrumque contra accidit ; istic enim bellum est exortum, hic pax consecuta, sed tamen eius modi pax in qua, si adesses, multa te non delectarent, ea tamen quae ne ipsum Caesarem quidem delectant. bellorum enim civilium ii semper exitus sunt, ut non ea solum fiant quae velit victor, sed etiam ut iis mos gerendus sit quibus adiutoribus sit parta victoria. equidem sic iam obdurui ut ludis Caesaris nostri animo aequissimo viderem T. Plancum, audirem Laberi et Publili poemata. nihil mihi tam desse scito quam quicum haec familiariter docteque rideam. is tu eris, si quam primum veneris ; quod ut facias, non mea solum sed etiam tua interesse arbitror.ses, verebar ut redderentur. bellum quod est in Syria Syriamque provinciam tibi tributam esse a Caesare ex tuis litteris cognovi. eam rem tibi volo bene et feliciter evenire ; quod
Abbreviated transcription (Latin):
sũma beniuolençiã er ga te om̃ibusq meritis corꝓbare ꝓp̃e
me hominẽ nõ putabo tu mi oppi conẜuabir d̾madeu
tiũ et si morẽ magis hoc stribo quã quo te cnont̃s
putem meaq omĩa tuebere que tibi ne ognorate eei
Atico mandaui ame autẽ cum paulĩ ocu nadi etim¬

Expanded text:
summa bene volentia erga te omnibusque meritis comprobaro, ipse me hominem non putabo. tu, mi Oppi, conservabis amorem tuum etsi more magis hoc quidem scribo quam quo te admonendum putem meaque omnia tuebere ; quae tibi ne ignota essent Attico mandavi ; a me autem, cum paulum oti nacti erim
Abbreviated transcription (Latin):
ue gerantur accipies ex pollione qͥ omibꝰ negotiis
non int̾fuit solũ sed prefuit/. me in sũmo dolore quẽ
ex tñis rebus capio. maxime consolatur .s. spes / ꝙ ualde suspi-¬
cor fore. ut infringatur hominũ improbitas. et consiliis
tuoꝵ amicoꝵ et ip̃a die que debilitat cogitatõnes et mi
cordatõ meoꝵ tempoꝵ quoꝵ imaginẽ uideo in tnuis rebꝰ
Nam et si minore in re uiolatur dignitas tua ꝙͣ mea
afflicta sit tanta est tñ silitudo ut sperem te inͥ ignosc̾e si
ea nõ tinuierim que ne tu quidem unꝙͣ tuenda duxisti.
Bed presta te eñ qui mͥ a teneris ut greci dicũt ungulis
es cognitus. Illustrabit in crede tuã amplitudinẽ hõm
ĩnria saut omĩa sũma in te studia officia ꝙ expecta
non fallam opinionem tuam.
necesse est. Si uolo is esse quẽ tu me esse uoluisti. alt̾m
facio libent᷑ ut qm̃ int̾uallo tp̃rm et locoꝵ diiuncti
fiet ꝙͣ tu expectabis. id erit cause. ꝙ nõ eius gn̾is mee

Expanded text:
e gerantur accipies ex Pollione, qui omnibus negotiis non interfuit solum, sed praefuit. 34. Me in summo dolore, quem in tuis rebus capio, maxime scilicet consolatur spes, quod valde suspicor fore, ut infringatur hominum improbitas, et cotuorum amicorum et ipsa die, quae debilitat cogitationes et inicordatio meorum temporum, quorum imaginem video in rebus tuis; nam etsi minore in re violatur tua dignitas quam mea adflictast, tamen est tanta similitudo, ut sperem te mihi ignoscere, si ea non timuerim, quae ne tu quidem umquam timenda duxisti. sed praesta te eum, qui mihi 'a teneris,' ut Graeci dicunt, unguiculis' es cognitus; inlustrabit, mihi crede, tuam amplitudinem hominum iniuria. A me omnia summa in te studia officiaque ex specta; non fallam opinionem tuam. necesse est, si volo is esse, quem tu me esse voluisti; alterum facio libenter, ut, quoniam intervallo locorum et temporum diiuncti fiet quam tu exspectabis, id erit causae, quod non eius generis me
Abbreviated transcription (Latin):
tpr̃ibus his que ꝑ te sum adeptꝰ/ sed iam olim nascẽti ꝓpe
nr̃e laudi digntati uirtuti ꝙ simul profiusti. quod ut uideo
nõ ut ante hec putabam nonitati esse muisũ mee. In te .ii.
hoĩe oĩm nobilissimo similia ũndoꝵ uitia ꝑspexi. quẽ tm̃
illi esse in pͥncipib facile sunt passi. euolare certe altius
noluerũt. Gaudeo tuã dissimilẽ fuisse fortimã. Multũ .ii.
int̾est utrũ laus ĩminuatur. an salus deseratur. me
mee tñ ne ninis peniteret tua uirtute ꝑfectũ ẽ. Curasti
n. ut plus additũ ad memoriã nõis nr̃i ꝙͣ demptũ de for¬
tuna uide̾tur. Te uero moneo cũ bñficiis tis tũ amore
incitatus meo ut omnẽ głi̾am ad quã a pu̾icia inflãmatꝰ
fuisti oĩ cura / atq industria consequare /magnitudinẽꝙ
aniim tui quã ego semꝑ sum admirat ꝰsemꝑ ꝙ amaui ne
unꝙͣ inflectas cu̾i ꝙ iniuria. Nagna est hoĩm opinoa

Expanded text:
temporibus his, quae per te sum adeptus, sed iam olim nascenti prope temporibus his, quae per te sum adeptus, sed iam olim nascenti prope nostrae laudi dignitatique favisti, simulque quod video non, ut antehac putabam, novitati esse invisum meae in te enim, homine omnium nobilissimo, similia invidorum vitia perspexi, quem tamen illi esse in principibus facile sunt passi, evolare altius certe noluerunt. gaudeo tuam dissimilem fuisse fortunam; multum enim interest, utrum laus imminuatur an salus deseratur; me meae tamen ne nimis paeniteret, tua virtute perfectum est; curasti m, ut plus additum ad memoriam nominis nostri quam demptum de fortuna videretur. te vero emoneo cum beneficiis tuis tum amore incitatus meo, ut omnem gloriam, ad quam a pueritia inflammatus fuisti, omni cura atque industria consequare magnitudinemque animi tui, quam ego semper sum admiratus semperque amavi, ne umquam inflectas cuiusquam iniuria. Magna est hominum opinio
Abbreviated transcription (Latin):
ut illius redit᷑uͣ uel adimando confurmiares uel negligẽdo
impedires. In hac rõe quid res quid cã quid tp̃s ferat᷑ tu
facillime optime ꝙ pͣspicietͣ . Quud nobis płacirisset ex
me poͣtͣissimũ pͥntam te scire oport̾e̾. Q mͥ de nr̃o statn
de milonis familiaritate de lenitate et imbecillitãte
clodii gratulariis mimine imranur te tuis ut egre¬
giũ artificẽ preclarit oꝑibus letari. Ꝙꝙͣ est impossibłis
hominũ ꝑn̾sitas / graniore .nͫ. u̾bo uti nõ libet / qui nos
quos fauendo in cõi cã retmne̾ potuerũt anuidendo it¬
abalienanerũt / quoꝵ maliuolentissimis obtrectatõmbꝰ
rõnẽ aliqñ et̃ salutis. Pot̾at utrũq p̾clare si esset fides si
grauitas in homib consularibꝰ. sed tanta est in plerisq
lenitas/ ut eos nõ tam constantia in re .p. nr̃a delectet / ꝙͣ
splendor offendat. Quod eo liberius ad te scribo / qui nõ solũ

Expanded text:
ut illius reditum vel adiuvando confirmares vel neglegendo ut illius reditum vel adiuvando confirmares vel neglegendo impedires. in hac ratione quid res, quid causa, quid tempus ferat tu facillime optimeque perspicies; quid nobis placuisset, ex me potissimum putavi te scire oportere. quod mihi de nostro statu, de Milonis familiaritate; de levitate et imbecillitate Clodi gratularis, minime miramur te tuis ut egregium artificem praeclaris operibus laetari; quamquam est incredibilis hominum perversitas graviore enim verbo uti non libet, qui nos, quos favendo in communi causa retinere potuerunt, invidendo abalienarunt; quorum malevolentissimis obtrectationibus rationem aliquando etiam salutis. poterat utrumque praeclare, si esset fides, si gravitas in hominibus consularibus; sed tanta est in plerisque levitas, ut eos non tam constantia in re publica nostra delectet, quam splendor offendat. quod eo liberius ad te scribo, quia non solum
Abbreviated transcription (Latin):
te et sapienter et fortit̾ si aliꝙͣ eetͭ offensũ᷑ / eoͣsdem illos
et cupide et tem̾e recisse dictunos Quare quid asseqͣrt
possis nõ tam faciłe est nobis ꝙͣ tĩbi cmꝰ ꝓpe ĩ conspectui
egyptur est siudicare/. Id quidẽ nos hoc sent᷑ mincͥ si
exploratũ tibi sit posse te illus regni potii nõ esse cui¬
ctandũ. si dubiuĩ sit nõ esse conandũ. Illud tibi affumo
si rem istã ex h̃a gesserit / fore ut absens a multis cum
redieris ab om̃ibꝰ collandere. offensionẽ esse ꝑiclosam ꝓpter
interpositã auctoritatẽ religionẽ ꝙ uideo. Sed ego te ut
ad certã laudẽ adhortor sic a dimicatõne deterreo redeo q
ad illud quod nntio scripsi totius facti tui iudiciũ nõ tam
ex consilio tuo ꝙͣ ex euentu homĩes eẽ facturos. Qsi hec iõ
rei gende ꝓiclosa tibi ee bidebitu platedãt᷑ illuossĩ Rgx
didisset fidẽ suam prestitisset ut et auxiliitͣ eñ tnis et
copiis adiunares eam esse naturã et regionẽ ꝓuintie tue

Expanded text:
te et sapienter et fortiter, si aliquid esset offensum, eosdem illos et cupide et temere fecisse dicturos. qua re, quid adsequi possis, non tam facile est nobis quam tibi, cuius prope in conspectu Aegyptus est, indicare; nos quidem hoc sentimus, si exploratum tibi sit posse te illius regni potiri, non esse cunctandum, si dubium sit, non esse conandum. illud tibi adfirmo, si rem istam ex sententia gesseris, fore ut absens a multis, cum redieris, ab omnibus conlaudere; offensionem esse periculosam propter interpositam auctoritatem religionemque video. sed ego te, ut ad certam laudem adhortor, sic a dimicatione deterreo redeoque ad illud, quod initio scripsi, totius facti tui iudicium non tam ex consilio tuo quam ex eventu homines esse facturos. quod si haec ratio rei gerendae periculosa tibi esse videbitur, placebatdidissent, fidem suam praestitisset, et auxiliis eum tuis et copiis adiuvares; eam esse naturam et regionem provinciae tuae,
Abbreviated transcription (Latin):
is dies nobis honestissimꝰ fu̾at in senatu Ita sum
cũ illo locutꝰ ut mͥ uiderer anmũ hom̃is ab om̃i alia
cogitatõne ad tuã dignitatẽ tuendã tradice. quem ego
ip̃m cuͣ audio prorsus eñ libero omni suspitõe cupiditate
Cum aũt eius familiares om̃iũ ordimnũ uideo ꝑspicio id ip̃s
quod iam om̃ibꝰ est aꝑtũ. totam rem istã iampridẽ a certiᷤ
homĩb nõ iuito rege ip̃o consiliariisq euis ẽe corruptã
et scripsi ad.xui. bialendas feb narias ante lucem
o die senatus erat futurꝰ nod m senatu qnẽ ad
modui spero digintatẽ nt̃am ut potẽ m tanta hõm ꝑfĩ¬
dia et niquitate retͣmebumꝰ. Quod ad popularẽ rationẽ
attinet hoc uidemur esse consequuti ut ne quid agi cñ
pplo̾ aut saluis auspitñs aut salius legib ant deniꝙ
auctoritas grauissima intercessit. Cuitũ catho et ca¬
uinius int̾cessissent. tamen est ꝑscripta. eam ad te

Expanded text:
is dies honestissimus nobis fuerat in senatu, ita sum cum illo locutus, ut mihi viderer animum hominis ab omni alia cogitatione ad tuam dignitatem tuendam traducere. quem ego ipsum cum audio, prorsus eum libero omni suspicione cupiditatis; cum autem eius familiaris omnium ordinum video, perspicio, id quod iam omnibus est apertum, totam rem istam iam pridem a certis hominibus non invito rege ipso consiliariisque eius esse corruptam. aec scripsi a. d. xvi K. Februarias ante lucem; eo die senatus erat futurus. nos in senatu, quem ad modum spero, dignitatem nostram, ut potest in tanta hominum perfidia et iniquitate, retinebimus; quod ad popularem rationem attinet, hoc videmur esse consecuti, ut ne quid agi cum populo aut salvis auspiciis aut salvis legibus aut denique auctoritas gravissima intercessit, cui quom Cato et Caninius intercessissent, tamen est perscripta; eam ad te
Abbreviated transcription (Latin):
poribꝰ illis non sepe in senatu fuisse. cun quidẽ lr̃e tue
quas proxime ꝑ miseras quod facile incellex̾m /ꝑio¬
cunde fuerũt. Michi quidẽ humanitas tua uel ic¬
sũma potius sapientia nõ iocunda solũ sed etiam ad¬
mirabilis uisa est/. Uirũ .ii. excellentẽ et tibi tua pre¬
stanti in eñ lib̾alitate deuictũ / nõ nichil suspicantem
ꝓpter aliquoꝵ opinionẽ sue cupiditatis / abs te esse i¬
alienatũ illa epła restitinsti qui mͥ cũ semꝑ tue landi
fanere uisus est et iam ip̃o suspiciosissimo tpr̃e Camiano
tũ uero lectis tuis lr̃is ꝑspectus est a me toto qpimo de te
ac de tuis ornamentis ac cõmodis cogitare/. Quare ea
que scribam sic habeto me cũ illo re cõmunicata de illuus
ad te sña atq auctoritate scribe̾ Quomiã senatꝰ consultũ
nullũ extat quo reductio regis alexandrim tibi adempta
sit. eaꝙ que de ea causa scripta est auctoritas / cui scis

Expanded text:
poribus illis non saepe in senatu fuisse; cui quidem litterae tuae, poribus illis non saepe in senatu fuisse; cui quidem litterae tuae, quas proxime miseras, quod facile intellexerim, periucundae fuerunt. mihi quidem humanitas tua vel summa potius sapientia non incunda solum, sed etiam admirabilis visa est; virum enim excellentem et tibi tua praestanti in eum liberalitate devinctum non nihil suspicantem propter aliquorum opinionem suae cupiditatis te ab se abalienatum illa epistula retinuisti; qui mihi cum semper tuae laudi favere visus est, etiam ipso suspiciosissimo tempore Caniniano, tum vero lectis tuis litteris perspectus est a me toto animo de te ac de tuis ornamentis et commodis cogitare. qua re ea, quae suam, sic habeto, me cum illo re saepe communicata de illius ad te sententia atque auctoritate scribere: quoniam senatus consultum nullum exstat, quo reductio regis Alexandrini tibi adempta sit, eaque, quae de ea scripta est auctoritas, cui scis
Abbreviated transcription (Latin):
sũt lĩe. ut eas audeam teme ͤ cõmut̾e. Quociens michi
certoꝵ hominũ facultas erit ut recte dem non preet̃¬
t̾mittam. Ꝙ scire uis qua fide inͤte quisq sit et uoluͭ ͤ
difficile est dictu. De singulis. unũ illud audeo quod
antea tibi sepe significam/ nũc qͦ re ꝑfecta ⁊ cognita
tati tue. similimã ꝙ in re dissimilistun tpr̃is nunc
et nr̃i quondã/ fuisse ratõnem ut quos tu rei .p. caᵒ
leseras palam te oppugnarent. quoꝵ auctoritatem
dignitatẽ uolũtatẽ ꝙ defenderas nõ tam memores
essent uirtutis tue ꝙͣ laudis inimici. Quo quidẽ tp̃re
ut ꝑscuipsi antea ad te/ cognom hortensiũ ꝑcupidum
tiii. scudiosũ lucullũ. ex magr̃atibꝰ aut .l. Racilium
et fide et amio singulari. Nam nr̃a propngnatõ et
defensio dignitatis tue ꝓpter magnitudinẽ bñficii
Et enim pomperũ qui mecũ sepissime nõ solũ ar a me
prouotatꝰ sed etiã sua sponte de te coĩcare solet scis tẽ¬

Expanded text:
sunt, ut eas audeam temere committere; quotiens mihi certorum hominum potestas erit, quibus recte dem, non praetermittam. quod scire vis, qua quisque in te fide sit et voluntate, difficile dictu est de singulis; unum illud audeo, quod antea tibi saepe significavi, nunc quoque re perspecta et cognita tati tuae, simillimamque in re dissimili tui temporis nunc et nostri quondam fuisse rationem, ut, quos tu rei publicae causa laeseras, palam te oppugnarent, quorum auctoritatem, dignitatem voluntatemque defenderas, non tam memores essent virtutis tuae quam laudis inimici. quo quidem tempore, ut perscripsi ad te antea, cognovi Hortensium percupidum tui studiosum Lucullum, ex magistratibus antem L. Racilium et fide et animo singulari; nam nostra propugnatio ac defensio dignitatis tuae propter magnitudinem benefici etenim Pompeium, qui mecum saepissime non solum a me provocatus, sed etiam sua sponte de te communicare solet, scis tem
Abbreviated transcription (Latin):
erit. Postremo Is uir uel enã ii uiri hoc belo oiti¬
derunt ut imp udencia uideatur eandeni fortimã
sires cogit: recusare. Etquidem michi omnino
ꝓpono. Nec ullum est tantũ malum quod nõ pu¬
rem impendere Sed cum plus in metuendo mali
sit: qm̃ in ip̃o illo. quod timetur desino preẜtim
Quin impendeat in quo non modo dolor nullus
uerum fiuis eciam doloris futura sit. Sed hec
satis multa. uel plura pocius qui nctia sint. Fa¬
cit autem non loquacitas mea. sed bgniuolenciã
longiores Eplãs Beruium discessisse achenis
moleste tuli non enim dubito quin magne t
lenatiomi solitus sit esse cotidianus congressus
Et ẜmo Tum familiarissimi homĩs. tũ optimi
et prudentissimi uiri Tu uelim. te te ut debes
et soles tua ꝟtute sustentes Ego que te uelle
queq ad te et ad tuos ꝑtinere arbitrabor omnia
studiose diligent̾q curabo Que num facrã be¬
ninolenciã tuam erga me iitabor. Merita nõ
assequor .ꝙale.

Expanded text:
erit. postremo is vir vel etiam ii viri hoc bello occierit. postremo is vir vel etiam ii viri hoc bello occiderunt, ut impudentia videatur eandem fortunam, si res cogat, recusare. equidem mihi omnia propono, nec ullum est tantum malum quod non putem impendere. sed, cum plus in metuendo mali sit quam in ipso illo, quod timetur, desino, praesertim cum id impendeat, in quo non modo dolor nullus, verum finis etiam doloris futurus sit. sed haec satis multa, vel plura potius quam necesse fuit; facit autem non loquacitas mea, sed benevolentia longiores epistulas. Servium discessisse Athenis moleste tuli; non enim dubito quin magnae tibi levationi solitus sit esse cotidianus congressus et sermo cum familiarissimi hominis tum optimi et prudentissimi viri. tu velim te, ut debes et soles, tua virtute sustentes. ego, quae te velle quaeque ad te et ad tuos pertinere arbitrabor, omnia studiose diligenterque curabo. quae cum faciam, benevolentiam tuam erga me imitabor, merita non adsequar. vale.
Abbreviated transcription (Latin):
bitror te expectare quid sentian. Reliquũ est ut
te augat ꝙ absis a tuis taui diu Res molesta pres¬
ti ab hie pueris quib inchil potest esse festi¬
nius ued ut ad te sccip̾si antea dempne est hut¬
iismodi ut suam quisq conditionẽ miẜrinia ꝑutet
et ubi quisq sit ibi esse minime uelit Equidẽ nos
ꝓ rome sumꝰ mniẜrimũ esse duco. non solũ ꝙ in
malis om̃ib acerbius est uide̾ qmͣ audire d ecã
se me prius: ꝙͣ cet̾o̾s: cum cupiebam ꝙͣme iniq
conditione pãcem quod et si casu non dimicacõe
mea factum est: tamen in hac mani prudencie
lande delector. Demide ꝙ michi ad consolationẽ
cõmunẽ tecum est. Si iam uocer ad exitru uite
non ab ea re p. auellar. qua carenduin esse doleã
Preẜtim cum id sine ullo sensu futurũ sit adin¬
uat oiam etas et acta iam uita que cuin cur¬
su suo bene confecto delectatur tum uetat in eo
uimi timore quo nos iaui natura ip̃a pene ꝑdux¬

Expanded text:
bitror te exspectare quid sentiam. reliquum est ut bitror te exspectare quid sentiam. reliquum est ut te angat, quod absis a tuis tam diu. res molesta, praesertim ab iis pueris, quibus nihil potest esse festivius; sed, ut ad te scripsi antea, tempus est huius modi ut suam quisque condicionem miserrimam putet et, ubi quisque sit, ibi esse minime velit. equidem nos, qui Romae sumus, miserrimos esse duco, non solum quod in malis omnibus acerbius est videre quam audire, sed etiam se me plus quam ceteros, cum cupiebam quamvis iniqua condicione pacem; quod etsi casu, non divinatione mea factum est, tamen in hac mani prudentiae laude delector. deinde, quod mihi ad consolationem commune tecum est, si iam vocer ad exitum vitae, non ab ea re p. avellar, qua carendum esse doleam, praesertim cum id sine ullo sensu futurum sit. adiuvat etiam aetas et acta iam vita, quae cum cursu suo bene confecto delectat tum vetat in eo vim timere, quo nos iam natura ipsa paene perdux
Abbreviated transcription (Latin):
armatus hoc loco si uideor angere dolorem tuũ
quen consolando lemiare debeban fateor me
cõmuniũ maloꝵ consolationẽ nullã inuenire
pret̾ illam que tũ si possis eam susciꝑe maxĩa
est quaq ego cotidie magis utor con stienciã
recte uolunnitatis maximã consolationẽ esse reꝵ
incomodarũ Nec est ullum magnũ malũ pret᷑
culpam a qua qũi tm̃ absumꝰ ut eciã oꝑtime
senserimꝰ euentusq magis nostri consilii qũt
consilium ⁊ ep̃hendatur. Et qñ prestitimꝰ. quod de¬
bonius: moderate quod euenit ferama bed hoc
michi tamen non sũmo: ut te consolor de com¬
munib imẜiis que ad consolandum maioris
ingenii et ad ferendum singularis ututꝭ in¬
dictent Illud cuiusuis facile est docẽ: cur p̾ci¬
pue tu doleꝰ nichil debeas. Scis enim. ꝙ tardior
in te leuando fuit qmͣ fore putaremꝰ non est m
dubia de tua salute siña De illis autem nonar¬

Expanded text:
armatus. hoc loco si videor augere dolorem tuum, armatus. hoc loco si videor augere dolorem tuum, quem consolando levare debeam, fateor me communium malorum consolationem nullam invenire praeter illam, quae tamen, si possis eam suscipere, maxima est, quaque ego cotidie magis utor, conscientiam rectae voluntatis maximam consolationem esse rerum incommodarum nec esse ullum magnum malum praeter culpam. A qua quoniam tantum absumus, ut etiam optime senserimus eventusque magis nostri consili quam consilium reprehendatur, et quoniam praestitimus quod debuimus, moderate quod evenit feramus. sed hoc mihi tamen non sumo, ut te consoler de communibus miseriis, quae ad consolandum maioris ingeni et ad ferendum singularis virtutis indigent; illud cuivis facile est docere cur praecipue tu dolere nihil debeas. eius enim, qui tardior in te levando fuit quam fore putaremus, non est mihi dubia de tua salute sententia, de illis autem non ar
Abbreviated transcription (Latin):
Oui quid ad te scriberem nichil erat. Et
tamen Si quid esset Sciebam te a tuis certi¬
oreĩ fieri solere De futuris autem rebus et si
semꝑ difficile est dice̾ Tamen int̾ duu cõiectura
possit ꝓpius accedere Cum est res huinsinõi Cuiq
exitus prouideri possit Nume tantũ uidemur
intelligere non dinturm bellũ Et si id ipsum
non nullis uideatur secus Equidẽ cũ hoc stribebã
aliquid Iam actum putabam non quo nicerti exitut¬
belloꝵ S ꝙ difficilis erat coniectura Nam cũ oĩt
belli mars cõis et cum semꝑ incerti exitus p̾liorũ
sunt dum hoc temꝑe ita magne utrũq copre
Ita parate ad depugnaudu esse dicunt᷑. Ut utrãqr
uicerit non sit mirũ futurũ Illa in dies singu¬
los magis magisq opinio hominũ confirinãt
eciam siint̾ causas armoꝵ aliꝙͣtum int̾ sit tñ
int̾ uictorias non multũ int̾ futurũ alteros
ꝓpe modum iau simiut exꝑti De alt̾o nemo est
quin cogicet Cum sit mẽtuendus iratus uictor

Expanded text:
ovi quod ad te scriberem nihil erat, et tamen, si quid esset, sciebam te a tuis certiorem fieri solere; de futuris autem rebus etsi semper difficile est dicere, tamen interdum coniectura possis propius accedere, cum est res eius modi cuius exitus provideri possit. nunc tantum videmur intellegere, non diuturnum bellum; etsi id ipsum non nullis videmur secus. equidem, cum haec scribebam, aliquid iam actum putabam, †non quo, sed quod difficilis erat coniectura. nam cum omnis belli Mars communis et cum semper incerti exitus proeliorum sunt, tum hoc tempore ita magnae utrimque copiae, ita paratae ad depugnandum esse dicuntur, ut, utercumque vicerit, non sit mirum futurum. illa in dies singulos magis magisque opinio hominum confirmatur, etiam si inter causas armorum aliquantum intersit, tamen inter victorias non multum interfuturum. alteros prope modum iam sumus experti, de altero nemo est quin cogitet quam sit metuendus iratus victor
Abbreviated transcription (Latin):
u̾o in hunc sensũ et alliciar bñficiis hõi et compellar
miuriis facile patior ea me de re.pn. sentire ac dicere
meus legatus est cesaris. et nullũ meũ mninimũ dictũ
nõ modo factũ pro cesare int̾cessit. qd ille nõ ita illustri
gr̃a excepit ut ego eũ mnͥ deuinctũ putarẽ. Itaq eiꝰ omñ
et grã que sũma est/ et opibꝰ qͣs intelligis ẽẽ maxinal.
sit fruor ut meis. nec inͥ alit̾ potuisse uideor hominũ
ꝑditorũ de me consilia frang̾e nisi cũ p̾sidiis his que
semꝑ habui nũc et̃ potentiũ beniuolentiã cõm̃xis¬
sem. hiis ego consiliis si te pñtem habuissẽ ut opimio
mea fert essem usus eisdem. Noni .ii. temꝑantiam et
mod̾atõnẽ nat᷑e tue. nom animũ tũ in amicissimũ tũ
milla in cet̾os maliuolentia suffusũ. contͣꝙ eũ magnũ

Expanded text:
vero in hunc sensum et alliciar beneficiis hominum et compellar vero in hunc sensum et alliciar beneficiis hominum et compellar iniuriis, facile patior ea me de re publica sentire ac dicere,meus, legatus est Caesaris et nullum meum minimum dictum, non modo factum, pro Caesare intercessit, quod ille non ita inlustri gratia exceperit, ut ego eum mihi devinctum putarem. itaque eius omni et gratia, quae summa est, et opibus, quas intellegis esse maximas, sic fruor ut meis nec mihi aliter potuisse videor hominum perditorum de me consilia frangere nisi cum praesidiis iis, quae semper habui, nunc etiam potentium benevolentiam coniunxissem. his ego consiliis, si te praesentem habuissem, ut opinio mea fert, essem usus eisdem; novi enim temperantiam et moderationem naturae tuae, novi animum cum mihi amicissimum tum nulla in ceteros malevolentia suffusum contraque cum magnum
Abbreviated transcription (Latin):
status. De quo sic uelim staturas me hec eadẽ sensurũ
fũisse si in integra omĩa ac lib̾a fiiisent. Nã neꝙ
pugnandũ arbitrarer contͣ tantas opes neꝙ etiã
delendũ si id fieri posset sũmorũ cimũ pͥncipatũ
nec ꝑmanendũ in una sña conu̾sis rebꝰ ac bonorũ
est in una sm̃a ꝓpetua ꝑmansio/. sed ut in nauigando tempe¬
stati obsequi artis est etiam si portũ tenere nõ queas. cũ
u̾o id possis mutata uelificatõe assequi stultũ ẽ eñ ten̾e
cũ tene cũ ꝑiclo cursũ quẽ ceꝑis potius ꝙͣ eo cõmutato
quo uelis tñ ꝑuenire. Sic cũ omĩb nobis ĩ adm̃istrãda
re.pn ꝓpositũ esse debeat id qd̾ a me sepissime dictũ est cũ
dignitate ociũ non idem semꝑ dic̾e /sed idẽ semꝑ sp̃tare
debemꝰ. Quãobrem ut paulo añ posin si essent omĩa inͥ
solutissima tñ in re pr. nõ alius essẽ atq nũt sim. Cum

Expanded text:
stastafuisse, si mihi integra omnia ac libera fuissent; nam neque pugnandum arbitrarer contra tantas opes neque delendum, etiam si id fieri posset, summorum civium principatum neque permanendum in una sententia conversis rebus ac bonorum est in una sententia perpetua permansio, sed, ut in enavigando tempestati obsequi artis est, etiam si portum tenere non queas, cum vero id possis mutata velificatione adsequi, stultum est eum tenere cum periculo cursum, quem coeperis, potius quam eo commutato quo velis tamen pervenire, sic, cum omnibus nobis in administranda re publica propositum esse debeat, id quod a me saepissime dictum est, cum dignitate otium, non idem semper dicere, sed idem semper spectare debemus. quam ob rem, ut paulo ante posui, si essent omnia mihi solutissima, tamen in re publica non alius essem atque nunc sum; cum
Abbreviated transcription (Latin):
cepisse dic̾ent ex libtate mea. me ꝙ tũ demꝙ sibi esse
uisũ rei .p. qualis fuisse restitutũ. cũ ꝙ ea contentio
michi magnũ et̃ foris frnctũ tulisset / gand̾e se dicebãt
inͥ et illũ mimicũ / et eos qui in eadẽ cã essent nũꝙͣ
amicos futuros. quoꝵ mniqui sermones cũ ad me ꝑ ho
disset ut nichil unꝙͣ magis ut cũ crasso redirem in
tõne affectũ ostend̾e̾t. habui nõ tpr̃m solũ rõnem
eoꝵ sed et nature Crassus ꝙ ut qrͣ testata ppło.ro.
esset nr̃a gr̃a pene a meis laribus in ꝓuinciã est ꝓ¬
fectus. Nam in cũ mͥ condixisset cenauit apud me ĩ
mei gen̾i crassipedis ortis. Quamobrem cũ eio cã
quod te scribis audisse magna eius cõmendatõne sus¬
ceptam defendi in senatu sicut mea fides postulabat.
Accepisti quibꝰ rebus adductꝰ quãꝙ rem cãm q defẽ-¬
derini. qui ꝙ mens in re. pu. sit ꝓ mea ꝑte capescenda

Expanded text:
cepisse dicerent ex libertate mea meque tum denique sibi esse cepisse dicerent ex libertate mea meque tum denique sibi esse visum rei publicae, qualis fuissem, restitutum, cumque ea contentio mihi magnum etiam foris fructum tulisset, gaudere se dicebant mihi et illum inimicum et eos, qui in eadem causa essent, numquam amicos futuros. quorum iniqui sermones cum ad me per hdisset ut nihil umquam magis, ut cum Crasso redirem in tione adfectum ostenderet, habui non temporum solum rationem meorum, sed etiam naturae, Crassusque, ut quasi testata populo Romano esset nostra gratia, paene a meis laribus in provinciam est profectus; nam, cum mihi condixisset, cenavit apud me in mei generi e Crassipedis hortis. quam ob rem eius causam, quod te scribis audisse, magna illius commendatione susceptam defendi in senatu, sicut mea fides postulabat. accepisti, quibus rebus adductus quamque rem causamque defenderim, quique meus in re publica sit pro mea parte capessenda
Abbreviated transcription (Latin):
aliũ publiũ in quo possem illoꝵ aminos mediocrit̾ lacessitꝰ
leuit᷑ repung̾e. neq solũ dixi sed et sepe facio deis hom̃bꝰ q
asprobantibꝰ. Habes de uatimo/ cognosce de crasso. Ego cñ
michi cũ illo magna iam gr̃a esset / ꝙ eius omnis gra¬
nissimas miurias coĩs concordie cã uoluntaria quadã
oblinone contriu̾am eius repentinã defensionẽ gabum
quẽ ꝓxinus suꝑioribꝰ diebus acerrime oppugnasset. tñ
si sine ulla mea contumelia suscepisset tulissem. sed cñ
me dispntantẽ nõ lacessentẽ lacessisset./ exarsi nõ solum
pñti credo iracundia. nã ea tã uehemens fortasse nõ
fuisset/ sed cũ inclusũ illud odiũ multarũ eius in me
iiuriaꝵ/ quod ego fugisse me om̃e arbitrabar/ resi¬
duũ tñ insciente me fugisset. om̃e repente apparuit.
quo quidẽ tp̃re ip̃o quidã hoĩes et iidem illi qͦs sepe¬
mitu significatõe q appello cũ se maximũ fructum

Expanded text:
alium Publium, in quo possem illorum animos mediocriter lacessitus alium Publium, in quo possem illorum animos mediocriter lacessitus leviter repungere; neque solum dixi, sed etiam saepe facio deis hominibusque adprobantibus. habes de Vatinio; cognosce de Crasso. ego, cum mihi cum illo magna iam gratia esset, quod eius omnis gravissimas iniurias communis concordiae causa voluntaria quadam oblivione contrieram, repentinam eius defensionem Gabini, quem proximis superioribus diebus acerrime oppugnasset, tamen, si sine ulla mea contumelia suscepisset, tulissem; sed, cum me disputantem, non lacessentem laesisset, exarsi non solum praesenti, credo, iracundia nam ea tam vehemens fortasse non fuisset, sed, cum inclusum illud odium multarum eius in me iniuriarum, quod ego effudisse me omne arbitrabar, residuum tamen insciente me fuisset, omne repente apparuit. quo quidem tempore ipso quidam homines et eidem illi, quos saepe significo neque appello, cum se maximum fructum
Abbreviated transcription (Latin):
mira contentio est consequnta. Cur aut̃ laudarim peto
a te ut id a me ne ue in hoc reo. ne ne in aliis reqͥras.
ne tibi ego idem reponã cũ uen̾is. tã et si possum uel ab¬
senti. Recordare .ii. quibꝰ laudatõnem ex ultinus terris
miseris ne hoc ꝑtimueris. nam a me ip̃o laudant᷑ et
laudabũtur iidem. Sed tñ defendendi uatini fuit et̃
ille stimulꝰ de quo in iudicio cũ illũ defend̾em dixi me
fac̾e̾ quiddã qd̾ in eumcho paralytus suadet militi. ubi
nominabit phedriam tu pamphilam cõtimo. si qñ illa
tatũ ꝓnocemus. si laudabit hec illius formã. tu huiꝰ contͣ.
Demq par pari referto ꝙ cã mordeat. Bit petun a in-¬
dicibus ut qm̃ quidã nobiles homines ⁊ de me optĩe m̾iti
nimis amarẽt mmimitũ meũ me ꝙ inspectante sepe cũ
in senatu mõ seuere seduc̾ent mõ familiarit᷑ atq hylare
amplexarent᷑. qm̃ ꝙ illi habe̾nt snũ publiũ darent in ipsi

Expanded text:
mira contentio est consecuta. cur autem laudarim, peto mira contentio est consecuta. cur autem laudarim, peto a te, ut id a me neve in hoc reo neve in aliis requiras, ne tibi ego idem reponam, cum veneris. tametsi possum vel absenti: recordare enim, quibus laudationem ex ultimis terris miseris; nec hoc pertimueris, nam a me ipso laudantur et laudabuntur idem. sed tamen defendendi Vatini fuit etiam ille stimulus, de quo in iudicio, quom illum defenderem, dixi me facere quiddam, quod in Eunucho parasitus suaderet militi: nominabit Phaedriam, tu Pamphilam Continuo: si quando illa philam Cantatum provocemus." Si laudabit haec Illius formam, tu huius contra. Denique Par pro pari referto, quod eam mordeat. Siquidicibus, ut, quoniam quidam nobiles homines et de me optime meriti nimis amarent inimicum meum meque inspectante saepe eum in senatu modo severe seducerent, modo familiariter atque hilare amplexarentur, quoniamque illi haberent suum Publium, darent mihi ipsi
Abbreviated transcription (Latin):
cuinis bono recta defende̾. huc accessit cõmemoranda
quedã et diuina Tesaris in me fr̃ẽm ꝙ meũ lib̾alitas. qͥ
mͥ quascũq res ger̾et tuendus esset. Nunc in tanta
felicitate tantiꝙ bictoriis et si in nos nõ is esset qͥ est
tñ ornandus uidetur. Sic .ii. te existimare uelim cum a
nobis mee salutis auctoribꝰ discesserim neminem esse
cuius officiis me tam esse deuinctũ nõ solũ confitear l
et gaudeam. Quod qm̃ tibi exposun facilia sũt ea que a
me de batimo et crasso requiris. nã de appio quod scribis
sicuti de Cesare te nõ rep̾hende̾ gandeo consiliũ tibi pro¬
bari meñ. De uatimo aũt pͥmũ reditus int̾cesserat
in gr̃am ꝑ pompeiũ statim ut ille pretor est factus. cũ
quidẽ ego eius petitõnẽ grauissimis in senatu sentẽtiis
oppugnassẽ neq tã illiꝰ ledendi cã ꝙͣ defendendi atq or¬
nandi cathonis. Post aũt Cesaris ut illũ defenderem

Expanded text:
cuivis bono recta defendere. huc accessit commemoranda cuivis bono recta defendere. huc accessit commemoranda quaedam et divina Caesaris in me fratremque meum liberalitas; qui mihi, quascumque res gereret, tuendus esset, nunc in tanta felicitate tantisque victoriis, etiam si in nos non is esset, qui est, tamen ornandus videretur. sic enim te existimare velim, cum a vobis meae salutis auctoribus discesserim, neminem esse, cuius officiis me tam esse devinctum non solum confitear, sed etiam gaudeam. quod quoniam tibi exposui, facilia sunt ea, quae a me de Vatinio et de Crasso requiris. nam de Appio quod scribis sicuti de Caesare te non reprehendere, gaudeo tibi consilium probari meum. de Vatinio autem primum reditus intercesserat in gratiam per Pompeium, statim ut ille praetor est factus, cum quidem ego eius petitionem gravissimis in senatu sententiis oppugnassem, neque tam illius laedendi causa quam defendendi atque ornandi Catonis; post autem Caesaris, ut illum defenderem,
Abbreviated transcription (Latin):
de quo ceꝑam expone. nõ offendes eundẽ bonoꝵ sensũ
Lentule quẽ reliquisti. qͥ confirmatꝰ consulatir nr̃o
nõ nũꝙͣ postea int̾ruptꝰ afflictus añ te consulẽ recre¬
atus abs te totus est. Nũc ab his a quibꝰ tuendꝰ fu̾at
derelictꝰ. id ꝙ nõ solũ fronte atꝙ uultu quibꝰ simu¬
latio facillime sustinetur declarant ii qͥ tñ nr̃o illo
statu optimates nomĩabant᷑ sed etiã sensu sepe iã tabel¬
laq docuerũt. Itaq tota iam sapientiũ cimũ qualẽ me
et esse et nomĩar uolo et sm̃a et bolũtas mutata ẽẽ debet.
id .ii. iubet idem ille plato / quẽ ego uehement᷑ anctorem
possis. uiiii neꝙ parenti neꝙ prĩe afferre oport̾e. Atq
cũ offendisset ppłm achemeusẽ ꝓpe iam desipientẽ senectu¬
te. cũꝙ eñ nec ꝑsuadendo nec cogendo regi posse uidisset.
cũ ꝑsuaderi posse diffide̾t cogi fas esse nõ arbitraretur.

Expanded text:
de quo coeperam exponere. non offendes eundem bonorum sensum, de quo coeperam exponere. non offendes eundem bonorum sensum, Lentule, quem reliquisti, qui confirmatus consulatu nostro, non numquam postea interruptus, adflictus ante te consulem, recreatus abs te totus est nunc ab iis, a quibus tuendus fuerat, derelictus; idque non solum fronte atque vultu, quibus simulatio facillime sustinetur, declarant ii, qui tum nostro illo statu optimates nominabantur, sed etiam sensu saepe iam tabellaque docuerunt. itaque tota iam sapientium civium, qualem me et esse et numerari volo, et sententia et voluntas mutata esse debet. id enim iubet idem ille Plato, quem ego vehementer auctorem possis; vim neque parenti nec patriae adferre oportere. atque se, quod, cum offendisset populum Atheniensem prope iam desipientem senectute, cumque eum nec persuadendo nec cogendo regi posse vidisset, cum persuaderi posse diffideret, cogi fas esse non arbitraretur.
Abbreviated transcription (Latin):
et grauitate iuꝑasset. Sed quod de illo acceꝑant aut
etiã suspicabantur de me idem cogitabant abiectiore
unꝙͣ hũissem daret. que declarasset sese nõ potuissẽ me
uno cimi carere. Cum ꝙ Metellũ unius tribum plebis
rogatio me uniu̾sa res .p. duce senatu comitante it alia
tis cunctis ordinibus homĩbus incumbentibꝰ oĩbꝰ deniq
uiribꝰ suis te recupanisset. Neq uo ego in postea quicꝙͣ
assumpsi. neq hodie assumo quod quẽꝙͣ maliuolẽtissimͫ
iure possit offend̾e. tantũ enitor ut neq amicis neꝙ
etiã a lenoribꝰ oꝑa consilio labore desim. hic mee uite
cursus offendit eos fortasse qui splendorẽ et sp̃ẽm huiꝰ
uite intuent᷑. sollicitudinẽ aũt et laborẽ ꝑspicere nõ
possũt. Illud u̾o nõ obscure querũt᷑ in meis sñiis qͥbꝰ
ornem cesarẽ qiͣ desist̾em pristina cã. Ego aũt cum
illa sequor que paulo añ ꝓposin. tñ hoc nõ in postremis

Expanded text:
et gravitate superasset !—sed, quod de illo acceperant aut et gravitate superasset !—sed, quod de illo acceperant aut etiam suspicabantur, de me idem cogitabant, abiectiore m quam umquam habuissem, daret, cum declarasset se non potuisse me uno civi carere, cumque Metellum unius tr. pl. rogatio, me universa res publica duce senatu, comitante Italia, tis, cunctis ordinibus hominibus incumbentibus, omnibus denique suis viribus reciperavisset. neque vero ego mihi postea quicquam adsumpsi neque hodie adsumo, quod quemquam malevolentissimum iure possit offendere; tantum enitor, ut neque amicis neque etiam alienioribus opera, consilio, labore desim. hic meae vitae cursus offendit eos fortasse, qui splendorem et speciem huius vitae intuentur, sollicitudinem autem et laborem perspicere non possunt; illud vero non obscure queruntur, in meis sententiis, quibus ornem Caesarem, quasi desciscere me a pristina causa. ego autem cum illa sequor, quae paulo ante proposui, tum hoc non in postremis,
Abbreviated transcription (Latin):
esse uoluerũt est michi gratissimũ. Sed uellẽ nõ solũ
salutis mee quẽadmodũ medici. Bed ut alipte etiã
uiriũ et coloris rõnẽ hab̾e̾ uoluissent. Nunc ut ap¬
pelles ueneris capnt et sñma pectoris politissima
arte ꝑfecit. reliquã partẽ corꝑis inchoatã reliquit/.
Sic quidam hoĩes in capite meo solũ elaborarunt/
reliqui corꝑis imꝑfectũ ac rnde reliquerũt. In qͦ ego
spem fefelli nõ modo iiudoꝵ / sed etiã mimicorum
meoꝵ. qui de uno acerrimo et fortissimo uiro meoꝙ
iudicio omĩũ magnitudine amim et constantia p̾¬
stantissimo. Q Metello .l.f. quondam falsã opĩonẽ
acceꝑũt quẽ post reditũ diccitant fracto ammo et
demisso fuisse. Est uo ꝓbandũ qui ex sũma uolũ ͭ ͤ
cesserit. et egregia amini alacritate abfuerit. nec sane
redire curaret cũ ob id ip̃m fractũ fuisse in quo cũ omnis
homĩes tũ. M.illũ scaurũ singularẽ uirũ constantia

Expanded text:
esse voluerunt, est mihi gratissimum; sed vellem non solum esse voluerunt, est mihi gratissimum; sed vellem non solum salutis meae quem ad modum medici, sed ut aliptae etiam virium et coloris rationem habere voluissent. nunc, ut Apelles Veneris caput et summa pectoris politissima arte perfecit, reliquam partem corporis incohatam reliquit, sic quidam homines in capite meo solum elaborarunt, reliquum corpus imperfectum ac rude reliquerunt. in quo ego spem fefelli non modo invidorum, sed etiam inimicorum meorum, qui de uno acerrimo et fortissimo viro meoque iudicio omnium magnitudine animi et constantia praestantissimo, Q. Metello L. f., quondam falsam opinionem acceperunt, quem post reditum dictitant fracto animo et demisso fuisse est vero probandum, qui et summa voluntate cesserit et egregia animi alacritate afuerit neque sane redire curarit, eum ob id ipsum fractum fuisse, in quo cum omnis homines tum M. illum Scaurum, singularem virum, constantia
Abbreviated transcription (Latin):
et constantissimis atꝙ optimuis actionibꝰ tus ex̾citati
en. pompeio presertim ad cãm addicto. cũ et̃ cesar
rebus maxinus gestis singłaribꝰ ornatꝰ et nouis ho¬
noribus ac indiciis senatꝰ ad auctoritatẽ eius ordinis
aduing̾etur nulli imꝓbo cui locus ad rem pni. uiolãdã
esse potuisset. Bed attende queso que sunt consequuta.
pͥmũ illa furta muliebriũ ueligionũ. qui nõ pluris
fec̾at bonã deam ꝙ tris sorores impnintatẽ scelerũ
sentenciis assequutꝰ. Qui cũ tribinꝰ plebis penas
a sedicioso ciue ꝑ bonos uiros in iudicio ꝑsequi uellet
exemplũ preclarissimũ in posterũ uindicande seditõĩs
de re .p. sustulit. Idem ꝙ postea nõ meũ monumentũ.
Non .ii. ille manubie mee/ sed oꝑis locatio mea fu̾at.
monumẽtũ u̾o senatus hostili nonĩe et crnentis
mnustũ br̃ĩs ẽẽ passi sunt qui me homines ꝙ saluam

Expanded text:
et constantissimis atque optimis actionibus tuis excitatis, et constantissimis atque optimis actionibus tuis excitatis, Cn. Pompeio praesertim ad causam adiuncto, cum etiam Caesar rebus maximis gestis singularibus ornatus et novis honoribus ac iudiciis senatus ad auctoritatem eius ordinis adiungeretur, nulli improbo civi locus ad rem publicam violandam esse potuisset. sed attende, quaeso, quae sint consecuta. primum illa furia muliebrium religionum, qui non pluris fecerat bonam deam quam tris sorores, impunitatem est illorum sententiis adsecutus, qui, cum tr. pl. poenas a seditioso civi per bonos virosseditionis de re publica sustulerunt, idemque postea non meum monumentum non enim illae manubiae meae, sed operis locatio mea fuerat, monumentum vero senatus hostili nomine et cruentis inustum litteris esse passi sunt. qui me homines quod salvum