comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
qd gradus posuit modo te ꝑsecutus sum et tñ hoc modo etatis
nostre uona porcio est cuiꝰ brerutatẽ aliqñ futurã cogitemus Nõ
solebat tã uelox tempus mͥ iudcri nũc incredibilis cursus apparet
siue quia admoueri lineas sencio siue quia attendere cepi et com¬
tissime fu̾it in suꝑuacua maiorẽ ꝑtem crogare Negat cicero si
duplicetur sibi etas habiturũ se tempus quo legat syrites eodem
loco dyaleticos Tristius in epti sunt illi ex professo lasciuiunt hii
agere ip̃os aliꝙͣ existimant Nec ergo nego ꝓspicienda ista sed ꝓ¬
spicienda tm̃ et a limine salutanda In horꝰ unũ ue uerba nobis
dentur et aliꝙͣ esse in illis magni ac secreti boni uidicenus Qͣd
te torques et maceras in ea questione ꝙͣ subtilius est contemp¬
sisse ꝙͣ soluere Securi et ex cõmodo migrantis inimita conquire
Cũ hostis instat a tergo et mou̾e se iussus est miles necessitas

Expanded text:
quot gradus posuit! Modo te prosecutus sum; et tamen hoc "modo" aetatis quot gradus posuit! Modo te prosecutus sum; et tamen hoc "modo" aetatis nostrae bona portio est, cuius brevitatem aliquando defecturam cogitemus. Non solebat mihi tam velox tempus videri; nunc incredibilis cursus apparet, sive quia admoveri lineas sentio, sive quia adtendere coepi et contissime fuerit, in supervacua maiorem partem erogare. Negat Cicero, si duplicetur sibi aetas, habiturum se tempus, quo legat lyricos; eodem loco pone dialecticos; tristius inepti sunt. Illi ex professo lasciviunt, hi agere ipsos aliquid existimant. Nec ego nego prospicienda ista, sed prospicienda tantum et a limine salutanda in hoc unum, ne verba nobis dentur et aliquid esse in illis magni ac secreti boni iudicemus. Quid te torques et maceras in ea quaestione, quam subtilius est contempsisse quam solvere ? Securi est et ex commodo migrantis minuta conquirere; cum hostis instat a tergo et movere se iussus est miles, necessitas
Abbreviated transcription (Latin):
tuoꝵ conspectũ incredibile est ꝙͣ retens tui desideriũ fecerint Edtus
mithi in oculis es cũ maxĩe a te discedo uideo lacrimas cõbibentẽ
et afftibus tus inter ip̃am cohertionẽ exeuntibus nobis satis resistẽ¬
tem modo amisisse te uideor Quid enĩ nõ modo est Si recorderis
modo apud socionẽ pħm puer sedi modo causas agere cepi mõ
desm uelle agere modo desii posse infiuita est uelocitas tꝑis que
magis amaret respicientibus Nam ad pñtiam intentos fallit e
transit eodem loco est ꝑiter aspicitur una iacet Dĩa ide in prõ¬
funidũ radunt. et alioqumn non possunt interualla esse in ea re q̃
tota breiuis est Piictũ est qd unumus et adhuc pũcto mĩnus s
hoc mmũ specie quadam iongioris spacii natura derifit diliuid ex
hoc infanciam fecit aliud puericiam. aliud adolescenciã aliud ĩclina¬

Expanded text:
tuorum conspectus incredibile est quam recens desiderium tui fecerint; totus tuorum conspectus incredibile est quam recens desiderium tui fecerint; totus mihi in oculis es. Cum maxime a te discedo. Video lacrimas conbibentem et adfectibus tuis inter ipsam coercitionem exeuntibus non satis resistentem. Modo amisisse te videor. Quid enim non " modo " est, si recorderis ? Modo apud Sotionem philosophum puer sedi, modo causas agere coepi, modo desii velle agere, modo desii posse. Infinita est velocitas temporis, quae magis apparet respicientibus. Nam ad praesentia intentos fallit; transit, eodem loco est; pariter aspicitur, una iacet. Omnia in idem profundum cadunt. Et alioqui non possunt longa intervalla esse in ea re, quae tota brevis est. Punctum est quod vivimus et adhuc puncto minus. Sed et hoc minimum specie quadam longioris spatii natura derisit; aliud ex hoc infantiam fecit, aliud pueritiam, aliud adulescentiam, aliud inclina
Abbreviated transcription (Latin):
ti constancia et qd oẽs optãt et qd oẽs timent calcem ad grana¬
ticoꝵ elementa descenditis Quid dicitis sic itur ad astra hoc enĩ est
hoc ueni fidem pr̃a ꝙͣtũ potes Ergo mi lucili reduc te ab istis exep¬
cionibus et p̃scriptioĩbus philosophoꝵ dꝑta decent et simplicia bo¬
nitatem Etiam si multũ suꝑesset etatis parce dispensandũ erant ut
sufficeret necessariis Nũc que demencia est suꝑuacua discere in tan
ta gis egestate Bale. Seneta lucilio suo salutem.
st quidem mi lucili supiinis et negligens qui in amici memo¬
riam ab aliqua regione ãmonitus reducitur Tamen repositũ
ni aĩo nr̃o desideriũ loca interdũ familiariã euotãt nec extnictã me¬
moriam reddũt sed quiescentem irritant Ditut dolorem iugenciũ eniã
si initigatus est iꝑe aut seriuili familaris amissio aut uestes aut
domos renonat Eite campania et maxime neapolis ad pompeyoꝵ

Expanded text:
ti constantia et quod omnes optant et quod omnes timent calcem, ad grammati constantia et quod omnes optant et quod omnes timent calcem, ad grammaticorum elementa descenditis ? Quid dicitis ? Sic itur ad astra ? Hoc enim eshoc veni; fidem praesta. Quantum potes ergo, mi Lucili, reduc te ab istis exceptionibus et praescriptionibus philosophorum. Aperta decent et simplicia bonitatem. Etiam si multum superesset aetatis, parce dispensandum erat, ut sufficeret necessariis; nunc quae dementia est supervacua discere in tanta temporis egestate ? VALE. Seneca Lucilio suo salutem Est quidem, mi Lucili, supinus et neglegens, qui in amici memoriam ab aliqua regione admonitus inducitur; tamen repositum in animo nostro desiderium loca interdum familiaria evocant nec extinctum memoriam reddunt, sed quiescentem inritant, sicut dolorem lugentium, etiam si mitigatus est tempore, aut servulus familiaris amisso aut vestis aut domus renovat. Ecce Campania et maxime Neapolis ac Pompeiorum
Abbreviated transcription (Latin):
opesq sunt fogant ut ex tanta illos uolutacione extrahas ut
disiectis et errantibus clarũ ueritatis liuẽ ostendas dit quid na¬
ta eoꝵ qui opimoni plus ꝙͣ nature crediderũt di prius docueris ꝙͣ
ꝑtem eoꝵ lenatura sint quid istoꝵ cupiditates demt ꝙͣ tꝑat utinam
tantũ ꝓdessent quantũ nocent ħ tibi cũ uoles manisestissimũ façi¬
am cõminui et debilitari generosam ⁊ indolem in istas arguacias
coniectam pudet duere contra fortunã militaturis qui porrigãt
ĩue et turpes infamesq etiam ad albũ sedentibꝰ¬
exepciones Qaud enĩ aliud agitis cũ eũ quem interrogatis scieu¬
tes infrandẽ inducitis ꝙͣ ut formula cecidisse iudeatur Ded quẽad¬
modũ illos p̃cor Sic hos pħia in integrũ restituit qui discentis
ab ingentibus ꝓmissis et grandia locuti effecturos nos ut non
magis auri fulgor quasi gladii p̃stringat oculos meos ut ingen¬

Expanded text:
opesque sunt. Rogant, ut ex tanta illos volutatione extrahas, ut opesque sunt. Rogant, ut ex tanta illos volutatione extrahas, ut disiectis et errantibus clarum veritatis lumen ostendas. Dic, quid naTA EORUM QUI OPINIONI PLUSQUAM NATURE CREDUNT. SI PRIUS DOCUERIS QUAM tem eorum levatura sint. Quid istorum cupiditates demit ? Quid temperat ? Utinam tantum non prodessent! Nocent. Hoc tibi, cum voles, manifestissimum faciam, comminui et debilitari generosam indolem in istas argutias coniectam. Pudet dicere, contra fortunam militaturis quae porrigant stud philosophia "sive nive" et turpes infamesque etiam ad album sedentibexceptiones ? Quid enim aliud agitis, cum eum, quem interrogatis, scientes in fraudem inducitis, quam ut formula cecidisse videatur ? Sed quemadmodum illos praetor, sic hos philosophia in integrum restituit. Quid disceditis ab ingentibus promissis et grandia locuti, effecturos vos, ut non magis auri fulgor quam gladii praestringat oculos meos, ut ingen
Abbreviated transcription (Latin):
si negligencior fuero casera liber cõmedat nisi forte illa acutior est
collectio mus silla est Silla autẽ caseũ non rodit Mus ergo caseñ
nõ rodit S pueriles ineptias In hoc suꝑcilia subduximus In hoc
barbam demisimꝰ hoc est quot cristes docemus et pallidi uis¬
scire ꝙ phĩa ꝓmittit generi humano consiliũ dlliũ mors uocat
dlliũ pauꝑtas urit diliũ dinicie nel aliene torquent uel sue Ille
malam fortunã horret hic se felicitati sue subduc̾e cupit hũc
hoĩes male habent hñc dii Riuid mͥ lusoria ista componis Yrõ
est iocandi locus ad miscrias uocatuas es Opem te laturũ nau¬
fragio captis egris egentibus intẽte securi subiectũ p̃stantibus ca¬
put pollicitus es Quo diuerteris quid agis ħ cũ quo iudis tunet
Sucturre ꝙͣꝙͣ laqueati respondenciũ penis Dẽs undiq ad te ma¬
muis tendũt ꝑdite inte ꝑitureq auxiliũ aliꝙ implorant In te spe

Expanded text:
si neglegentior fuero, caseum liber comedat. Nisi forte illa acutior est si neglegentior fuero, caseum liber comedat. Nisi forte illa acutior est collectio: " Mus syllaba est. Syllaba autem caseum non rodit; mus ergo caseum non rodit." O pueriles ineptias! In hoc supercilia subduximus ? In hoc barbam demisimus ? Hoc est, quod tristes docemus et pallidi eri humano ? Consilium. Alium mors vocat, alium paupertas urit, alium divitiae vel alienae torquent vel suae. Ille malam fortunam horret, hic se felicitati suae subducere cupit. Hunc homines male habent, illum di. Quid mihi lusoria ista conponis ? Non est iocandi locus; ad miseros advocatus es. Opem laturum te naufragis, captis, aegris, egentibus, intentae securi subiectum praestantibus caput pollicitus es. Quo diverteris ? Quid agis ? Hic, cum quo ludis, timet; succurre, †quidquid laqueti res pendentium penis. † Omnes undique ad te manus tendunt, perditae vitae perituraeque auxilium aliquod inplorant, in te spes
Abbreviated transcription (Latin):
dam ꝓficit Dĩa enĩ cum amnco cõmunnia habebit qui multa cũ
hoĩe hoc lucili uiroꝵ optime mͥ ab istis subtilibus p̃cipi malo qͣd
ꝙͣ multa significet in diu̾sum Ecce sapĩa et stulticia discedũt cui
accedo In utram ire ꝑtem debes Illi homo pro amico est huic a¬
mitus non est pro hõie ille amicũ sibi parat hic se amico Tu
michi uerba adhistor et sillas digeris Scilicet nsi interrogacio¬
nes uaferrimas struxero et conclusione falsa a uero nascens mẽ¬
daciũ astrinxero non potero a fugiendis petenda secernere. Pu-¬
det me. In re tam seria senes ludimus. Bale Seneca iucilio suo¬
us sillaba est. Mus autẽ caseñ rodit Silla ergo salutẽ¬
caseũ rodit Puta me nĩt istud non posse soluere Quod
michĩ ex ista iusciencia ꝑiculũ ĩminet qd incõmodã sine dubio
uerendũ est ne quando in muscipula sillabas capiam aut me qñ

Expanded text:
dam proficit. Omnia enim cum amico communia habebit, qui multa cum dam proficit. Omnia enim cum amico communia habebit, qui multa cum homine. Hoc, Lucili virorum optime, mihi ab istis subtilibus praecipi malo, quid quam multa significet. In diversum ecce sapientia et stultitia discedunt; cui accedo ? In utram ire partem iubes ? Illi homo pro amico est, huic amicus non est pro homine. Ille amicum sibi parat, hic se amico. Tu mihi verba distorques et syllabas digeris. Scilicet nisi interrogationes vaferrimas struxero et conclusione falsa a vero nascens mendacium adstrinxero, non potero a fugiendis petenda secernere. Pudet me; in re tam seria senes ludimus. " Mus syllaba est. Mus autem caseum rodit; syllaba ergo caseum rodit." Puta nunc me istuc non posse solvere. Quod mihi ex ista inscientia periculum inminet ? Quod incommodum ? Sine dubio verendum est, ne quando in muscipulo syllabas capiam aut ne quando,
Abbreviated transcription (Latin):
cerent diucius te morari nolo non est enĩ tibi exhortacione opꝰ
ħ habet inter tetera boui mores placent sibi et ꝑmanẽt leus
Seducere me debeo et quid suadeã circũspicere Nam tu quoq qͥ
consulis diu an consulares cogitasti Quantomagis hoc michi faci¬
endũ est cũ longiore mora. opus sit ut soluas questionẽ quã ut
ꝓponas utiq cum aliud tibi expediat aliud mͣ Iterũ ego tãꝙͣ epi¬
turcus loquor Michi uero id expedit quot tibi aut non sum ami¬
cus nisi ꝙͣꝙ agitur ad te ꝑtinens meũ est consortũ rerũ oĩm
inter nos facit amititia Net scdi quidꝙͣ singulis est nec aduersi
In cõmune uiuitur nec potest quisꝙͣ bte deg̾e̾ qui se tantũ intue¬
tur qui oĩa ad utilitates suas conuortit dllter muas oportet si ius
miscet et indicat esse aliqd cõmune ius gencris hũani plurimũ
ad illam quoq de qua loquebar interiorẽ societatem amucicie colẽ¬

Expanded text:
cerent. Diutius te morari nolo; non est enim tibi exhortatione opus. cerent. Diutius te morari nolo; non est enim tibi exhortatione opus. Hoc habent inter cetera boni mores: placent sibi, permanent. Levis Seducere me debeo et quid suadeam circumspicere. Nam tu quoque, qui consulis, diu an consuleres cogitasti; quanto magis hoc mihi faciendum est, cum longiore mora opus sit, ut sol vas quaestionem quam ut proponas ? Utique cum aliud tibi expediat, aliud mihi. Iterum ego tamquam Epicureus loquor ? Mihi vero idem expedit, quod tibi; aut non sum amicus, nisi quicquid agitur ad te pertinens, meum est. Consortium rerum omnium inter nos facit amicitia. Nec secundi quicquam singulis est nec adversi; in commune vivitur. Nec potest quisquam beate degere, qui se tantum intuetur, qui omnia ad utilitates suas convertit; alteri vivas oportet, si vis miscet et iudicat aliquod esse commune ius generis humani, plurimum ad illam quoque, de qua loquebar, interiorem societatem amicitiae colen
Abbreviated transcription (Latin):
et dũos de fastigio suo deicere ꝙ dixi colant pocius dñm ꝙͣ tune¬
ant Ita inꝙͣ prorsus colant ꝙͣ clientes tãꝙͣ salutatores ħqui
dixerit obliniscetur dominis parũ nõ esse qd deo satis est qui
colitur et amatur Non potest amor cũ timore nusceri Rrectissime
cego facere te iudico ꝙ tieri a serius tis non uis ꝙ uerboꝵ casti¬
gacione uteris uerberibus multa admouentur Non quidꝙͣ nos
offendit et ledit Sed ad rabiẽ cogũt ꝑuenire delicie ut quidꝙͣ non
ex uolũtate respondet iram euocet fiegũ nobis induimus aĩos
Pam illi quoq obliti et suarũ uiriũ et inbecillitatis aliene sic ex¬
candestunt sit seniũt quasi iniuriam acceꝑuit a cuiꝰ rei ꝑiculo
illos fortime sue magnitudo tinissimos prestat yzec hoc ignorãt
sed occasionem nocendi captant Euerendo acceperũt iniuriã ut fa¬

Expanded text:
et dominos de fastigio suo deicere, quod dixi: colant potius dominum quam timeet dominos de fastigio suo deicere, quod dixi: colant potius dominum quam timeant. " Ita inquit prorsus: colant tamquam clientes, tamquam salutatores ?" Hoc qui dixerit, obliviscetur id dominis parum non esse, quod deo sat est. Qui colitur, et amatur; non potest amor cum timore misceri. Rectissime ergo facere te iudico, quod timeri a servis tuis non vis, quod verborum castigatione uteris; verberibus muta admonentur. Non quicquid nos offendit, et laedit. Sed ad rabiem nos cogunt pervenire deliciae, ut quicquid non ex voluntate respondit, iram evocet. Regum nobis induimus animos. Nam illi quoque obliti et suarum virium et inbecillitatis alienae sic excandescunt, sic saeviunt, quasi iniuriam acceperint, a cuius rei periculo illos fortunae suae magnitudo tutissimos praestat. Nec hoc ignorant, sed occasionem nocendi captant querendo; acceperunt iniuriam ut fa
Abbreviated transcription (Latin):
et non est im lucili ꝙ arcũ tantũ in foro et in curia queras Si di¬
ligenter attenderis et domi inuenies Sepe uona materia iessat si¬
ne artifice Tempta et exꝑire Quemadinodũ stultus est qui equũ
empturus non ip̃m inspicit sed stratum eiuꝰ ac frenos Dic stul¬
tissimꝰ est qui hoĩem aut ex ueste aut ex condicione que uestis
modo nobis ciecũdata est estimat Seruus est sed fortasse liber aĩ
Seruus est ħ uli nocebit Bñde quis non sit dłlius uibidim ser¬
uit. alius auaricie. alius ambiciomi oẽs timori Dabo consula¬
rẽ aitule sermentem dabo ãcillule diuitẽ Sstendã nobilissimgo
iuuenes mancipia panthimimoꝵ Nrulla seruitus torpior est ꝙͣ
uolũtaria. Quare nõ est ꝙ fastidiosi ip̃i te deterreant quo minꝰ
serius tius hilarẽ te p̃stes et non suꝑbe deteriorem Colant poci¬
us te ꝙͣ tueant Sicet aliquis nũt me uocare ad pilleũ seruos

Expanded text:
et. Non est, mi Lucili, quod amicum tantum in foro et in curia quaeras; si diet. Non est, mi Lucili, quod amicum tantum in foro et in curia quaeras; si diligenter adtenderis, et domi invenies. Saepe bona materia cessat sine artifice; tempta, et experiere. Quemadmodum stultus est, qui equum empturus non ipsum inspicit, sed stratum eius ac frenos, sic stultissimus est, qui hominem aut ex veste aut ex condicione, quae vestis modo nobis circumdata est, aestimat. " Servus est." Sed fortasse liber animo. "Servus est." Hoc illi nocebit? Ostende, quis non sit; alius libidini servit, alius avaritiae, alius ambitioni, omnes timori. Dabo consularem aniculae servientem, dabo ancillulae divitem, ostendam nobilissimos iuvenes mancipia pantomimorum! Nulla servitus turpior est quam voluntaria. Quare non est quod fastidiosi isti te deterreant, quo minus servis tuis hilarem te praestes et non superbe superiorem; colant potius te quam timeant. Dicet aliquis nunc me vocare ad pilleum servos
Abbreviated transcription (Latin):
nus delicatoꝵ uichil hac re huilius nichil turpuis hos ego eosdem
dephendã alienoꝵ seruoꝵ osculantes manũ ne illud quidẽ iudetis ꝙ
õcm ĩuidiam maiores nr̃i dñis oem contumeliam serius detraxerant
dñm pacrem familie appellauerũt seruos quos eciam¬
scriuis dm̃ nescerentur sed ergo intiq honores illis in domo gerere et
ius dicere ꝑmiserũt et domũ pusillam rem publicã uocauerunt.
Qiuid ergo Sẽs seruos admonebo mense mee nou magis ꝙͣ oẽs
liberos Erras si existimas te quosdam quasi sordidiores oꝑe reiecturũ
ut puta illũ mulionẽ et illũ uubultũ Rron in mĩsteriis illos existi¬
mabo sed moribus Si quisq dat mores misteria casus signisicat
Quidam ceuet recũ quia digni sunt quidam ut sunt Si quid enĩ
in illis ex sordida comu̾sacione seruile est. honestioꝵ comuctus excuci¬

Expanded text:
nus delicatorum: "Nihil hac re humilius, nihil turpius." Hos ego eosdem nus delicatorum: "Nihil hac re humilius, nihil turpius." Hos ego eosdem deprehendam alienorum servorum osculantes manum. Ne illud quidem videtis, quam omnem invidiam maiores nostri dominis, omnem contumeliam servis detraxerint ? Dominum patrem familiae appellaverunt, servos, quod etiamservis domini vescerentur, sed quo utique; honores illis in domo gerere, ius dicere permiserunt et domum pusillam rem publicam esse iudicaverunt. "Quid ergo? Omnes servos admovebo mensae meae ?" Non magis quam omnes liberos. Erras, si existimas me quosdam quasi sordidioris operae reiecturum, ut puta illum mulionem et illum bubulcum; non ministeriis illos aestimabo, sed moribus. Sibi quisque dat mores, ministeria casus adsignat. Quidam cenent tecum, quia digni sunt, quidam, ut sint. Si quid enim in illis, ex sordida conversatione servile est, honestiorum convictus excuti
Abbreviated transcription (Latin):
illũ mͣgennũ potes ꝙͣ ille te sermũ Mariana clade multos splen-¬
didissime natos senatoriũ ꝑ miliciã auspitantes gradũ fortuna
dep̃ssit diliũ ex illis pastorẽ aliũ custodem case fecit Contempn
non euiꝰ fortune hominẽ in quã transire dũ concempius potes
Rolo in ingentem locũ me ĩnittere et de usu seruoꝵ dispritare in¬
quos suꝑbissum crudlissimi contumetiosissimi sumus hec tamen
p̃cepti mei sũma est Sic cũ inferiore inuas quemadinodũ tecũ su¬
periorẽ uelis niuere Quociens in menter uenit ꝙͣtum tibi in ser¬
uũ liceat ueniat in mentem tm̃dem in te dño tuo licere dłt ego
inquis mulũ habeo dñm bona etas est forsitan habebis Nesss qͣ
etate hecuba seriure ceꝑit qua cres qua darii mater qua platon qua
diogenos uiue cũ seruo clementer In iter quoq et in sermonẽ ullĩ ad¬
muutte et in consiliũ et in cõiuctum hoc loco aclamabit m tota ma¬

Expanded text:
idere ingenuum potes quam ille te servum. Mariana clade multos splenidere ingenuum potes quam ille te servum. Mariana clade multos splendidissime natos, senatorium per militiam auspicantes gradum, fortuna depressit, alium ex illis pastorem, alium custodem casae fecit; contemne nunc eius fortunae hominem, in quam transire, dum contemnis, potes. Nolo in ingentem me locum inmittere et de usu servorum disputare, iquos superbissimi, crudelissimi, contumeliosissimi sumus. Haec tamen praecepti mei summa est: sic cum inferiore vivas, quemadmodum tecum superiorem velis vivere. Quotiens in mentem venerit, quantum tibi in servum liceat, veniat in mentem tantundem in te domino tuo licere. "At ego," inquis, "nullum habeo dominum." Bona aetas est; forsitan habebis. Nescis, qua aetate Hecuba servire coeperit, qua Croesus, qua Darei mater, qua Platon, qua Diogenes ? Vive cum servo clementer, comiter quoque, et in sermonem illum admitte et in consilium et in convictum. Hoc loco adclamabit mihi tota ma
Abbreviated transcription (Latin):
lingue reuocet in crastinũ didice obsonatores quibus dm̃ci palati
noticia subtilis est qui scurat cuius illũ rei sapor excitet tuius
delcẽt aspectus cui nouitate nanseabũdus erigi possit quod iã
ip̃a sacietate fastidiat quid illa die esuriat Cum hiis cenare nõ
sustinet et maiestatis sue diminucionẽ putat ad eandem men-¬
sam cũ seruo suo accedere dii melius ꝙ existis dños habent Dta¬
re ante domũ calisti dñm suũ uidi et eum qui illi impeg̾at titu¬
lũ qui inter ridicula pancipia produxerat aliis intrantibus exclu¬
di Retulit gr̃amͣ seruus ille in primã decuriã coiectus In quam
uocem p̃co exꝑitur et ip̃e illũ inuitem apologauit et ip̃e nõ iu¬
dicauit domo sua dignũ dñs calistũ uendidit sed dño ꝙͣ multa
calistus uis tu cogitare istũ quẽ seruũ tuũ uocas ex hiisdem sem¬
nibus ortũ eodem friui celo eque sꝑare eq uiuere eq mori ꝙͣ tu

Expanded text:
linguae revocet in crastinum. Adice obsonatores, quibus dominici palati linguae revocet in crastinum. Adice obsonatores, quibus dominici palati notitia subtilis est, qui sciunt, cuius illum rei sapor excitet, cuius delectet aspectus, cuius novitate nauseabundus erigi possit, quid iam ipsa satietate fastidiat, quid illo die esuriat. Cum his cenare non sustinet et maiestatis suae deminutionem putat ad eandem mensam cum servo suo accedere. Di melius ! Quot ex istis dominos habet ! Stare ante limen Callisti dominum suum vidi et eum, qui illi inpegerat titulum, qui inter reicula mancipia produxerat, aliis intrantibus excludi. Rettulit illi gratiam servus ille in primam decuriam coniectus, in qua vocem praeco experitur; et ipse illum invicem apologavit, et ipse non iudicavit domo sua dignum. Dominus Callistum vendidit; sed domino quam multa Callistus ! Vis tu cogitare istum, quem servum tuum vocas, ex isdem seminibus ortum eodem frui caelo, aeque spirare, aeque vivere, aeque mori
Abbreviated transcription (Latin):
illos hostes sed facimus alia interĩ crudetia et in humania p̃-¬
tereo ꝙ ne tanꝙͣ hõibus quidem sed tãꝙ̃ iumentis abutimutr ꝙ
cũ ad cenandũ discubuimꝰ alius sputa detergit alius reliquias
cemulentoꝵ subditus colligit dilius p̃tiosas aues scindit ꝑstũs
et ⁊ climies certis ductibus cirtuserẽs erudita manũ frustra excu¬
tit Infelix qui huic uni rei niuit ut altilia decenter secet nbi ꝙ
miserior est qui ħ noluptatis cã docet ꝙͣ qui cã nc̃citatis addiscit
dllius uini mĩster ĩ muliebrem modũ ornatus cũ etate luctatur
Non potest effugere puericiam fietrahitur iamq militaris habi¬
tus glaber retritis pilis aut penitus euulsis tota nocte ꝑiugilat
ꝙͣ inter ebrietatem dm̃ et libidinẽ diuidit et in cubiculo uir in
conuiuio puer est ollius cui cõniuarũ censura cõmissa est ꝑstat
infelix et exspectat quos adulacio et intꝑancia aut gule aut

Expanded text:
illos hostes, sed facimus. Alia interim crudelia, inhumana praillos hostes, sed facimus. Alia interim crudelia, inhumana praetereo, quod ne tamquam hominibus quidem, sed tamquam iumentis abutimur. Cum ad cenandum discubuimus, alius sputa detergit, alius reliquias temulentorum toro subditus colligit. Alius pretiosas aves scindit; per pectus et clunes certis ductibus circumferens eruditam manum frusta excutit, infelix, qui huic uni rei vivit, ut altilia decenter secet, nisi quod miserior est, qui hoc voluptatis causa docet quam qui necessitatis discit. Alius vini minister in muliebrem modum ornatus cum aetate luctatur; non potest effugere pueritiam, retrahitur, iamque militari habitu glaber retritis pilis aut penitus evulsis tota nocte pervigilat, quam inter ebrietatem domini ac libidinem dividit et in cubiculo vir, in convivio puer est. Alius, cui convivarum censura permissa est, perstat infelix et exspectat, quos adulatio et intemperantia aut gulae aut
Abbreviated transcription (Latin):
bissima consuctudo cenanti dũo stanciũ seruoꝵ turbam circunde¬
dit Est ille plus ꝙͣ capit et iigenti auiditate ouerat distentũ uen¬
trem et desuetũ iam uentris offero ubi maiore oꝑa oĩa egerat ꝙͣ
ingessit dĩt infelicibus serius nouere labra ne in hoc quidẽ ubi lo¬
quãtur licet nirga murm᷑ om̃e compescitur et ne fortuita qui¬
dem uerberibus excepta sunt Tussis stermimẽta/ fingultus inagno
malo ulla uote interpolatũ silenciũ luitur Nocte tota ieumi mu¬
tiq ꝑstant Sic fit ut isti de dño loquantur quibus coram dño
loqui non licet dłt illi quibus non tm̃ coram dñis et cũ ip̃is erat
sermo quoꝵ os non consuebatur ꝑati erant ꝓ dño porrigere cer-¬
uitem ꝑiculũ ĩminens in caput suũ auertere In cõuiniis loque-¬
bantur sed in tormentis tacebant Deiade eiusdem arcogancie
ꝓuerbiũ iactatur totidem esse hostes quot seruos Non habemꝰ

Expanded text:
bissima consuetudo cenanti domino stantium servorum turbam circumdebissima consuetudo cenanti domino stantium servorum turbam circumdedit ? Est ille plus quam capit, et ingenti aviditate onerat distentum ventrem ac desuetum iam ventris officio, ut maiore opera omnia egerat quam ingessit; at infelicibus servis movere labra ne in hoc quidem, ut loquantur, licet. Virga murmur omne conpescitur, et ne fortuita quidem verberibus excepta sunt, tussis, sternumenta, singultus. Magno malo ulla voce interpellatum silentium luitur. Nocte tota ieiuni mutique perstant. Sic fit, ut isti de domino loquantur, quibus coram domino loqui non licet. At illi, quibus non tantum coram dominis, sed cum ipsis erat sermo, quorum os non consuebatur, parati erant pro domino porrigere cervicem, periculum inminens in caput suum avertere; in conviviis loquebantur, sed in tormentis tacebant. Deinde eiusdem arrogantiae proverbium iactatur, totidem hostes esse quot servos. Non habemus
Abbreviated transcription (Latin):
dis erectus es hoc te uolo tenere sic ire fecit aliꝙͣ et materia Idi
elegenda est fertilis que capiat ingemiũ que nicitet libro plura
scribam cũ illũ retractanero Nũc parũ michi sed et iudiciũ tanꝙͣ
andierim illa non legerim Sine me et inquirere non est quod ne¬
rearis uerũ audies Bte felicem hõiem ꝙ nichil habes ꝓpter quod
quisꝙͣ tibi tam longe menciatur uͣ ꝙ iam etiam ubi tam sublata
est mentimur consuetudus causa Bale Seneca lucilio suo sa
ibenter ex huis qui a te ueniũt cognoui fa¬
miliariter te cum serius tius uiuere hoc prudenciã tuam
hoc erudicionẽ decet. Serm sunt ỹmo hoĩes Serui sunt ỹmo con¬
tubernales Serui sunt ymo huiles amici. serui sunt ymo conser¬
ui si cogitauĩs tantũdem in utrosq lic̾e fortune Itaq rideo istos
qui turpe existimant cũ seruo suo cenare Quare Nisi quia suꝑ¬

Expanded text:
dis, erectus es; hoc te volo tenere, sic ire. Fecit aliquid et materia; ideo dis, erectus es; hoc te volo tenere, sic ire. Fecit aliquid et materia; ideo eligenda est fertilis, quae capiat ingenium, quae incitet. De libro plura scribam cum illum retractavero; nunc parum mihi sedet iudicium, tamquam audierim illa, non legerim. Sine me et inquirere. Non est quod verearis; verum audies. O te hominem felicem, quod nihil habes, propter quod quisquam tibi tam longe mentiatur! Nisi quod iam etiam ubi causa sublata est, mentimur consuetudinis causa. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Libenter ex is, qui a te veniunt, cognovi familiariter te cum servis tuis vivere. Hoc prudentiam tuam, hoc eruditionem decet. " Servi sunt." Immo homines. "Servi sunt." Immo contubernales. " Servi sunt." Immo humiles amici. " Servi sunt.'' Immo conservi, si cogitaveris tantundem in utrosque licere fortunae. Itaque rideo istos, qui turpe existimant cum servo suo cenare. Quare, nisi quia super
Abbreviated transcription (Latin):
cũ dialetitis differam miniũ subtilibus et hoc sobam curantibus
nsi uͥ et ħ. Bale. Seneca Incilio suo salutem.
ibrũ tuũ quem mchi ꝓuseras accepi. et tanꝙͣ lecturus ex
comodo adaꝑiu ac tantũ degustare nolui dem̃ blanditus
est ip̃e ut ꝓcedereni longius Qu ꝙͣ disertus fu̾it ex hoc intelligas
licet leiuis mͣ iusus est cũ esset nec mei nec tui corꝑis sed qui pri¬
mo aspc̃u aut titi liuii aut epicuri posset uideri Tanta autem dul¬
cedine me tenuit et traxit ut illũ sine dilacione ꝑlegerim. Sol me
ĩuitabat fames ãmonebat mibes minabantur tamẽ ex hansi
totũ Non tantũ gara deltãtus sed et gauisus sum Qud ingem
iste habuit ꝙͣ aĩ diterem quid ĩpctus si inter quieuisset si inter¬
uallo surrexisset nũc non fuit impetus sed tenor composicio mri¬
lis et scã Nichilorꝰ interueniebat dulce illud et loco ienc Bran¬

Expanded text:
cum dialecticis differam nimium subtilibus et hoc solum curantibus, cum dialecticis differam nimium subtilibus et hoc solum curantibus, non et hoc. VALE. Seneca Lucilio suo salutem ibrum tuum, quem mihi promiseras, accepi et tamquam lecturus ex commodo adaperui ac tantum degustare volui. Deinde blanditus est ipse, ut procederem longius. Qui quam disertus fuerit, ex hoc intellegas licet; levis mihi visus est, cum esset nec mei nec tui corporis, sed qui primo aspectu aut Titi Livii aut Epicuri posset videri. Tanta autem dulcedine me tenuit et traxit, ut illum sine ulla dilatione perlegerim. Sol me invitabat, fames admonebat, nubes minabantur; tamen exhausi totum. Non tantum delectatus, sed gavisus sum. Quid ingenii iste habuit, quid animi! Dicerem, quid inpetus, si interquievisset, si ex intervallo surrexisset; nunc non fuit inpetus, sed tenor, conpositio virilis et sancta; nihilominus interveniebat dulce illud et loco lene. Gran
Abbreviated transcription (Latin):
p̃stare Non enĩ statim bonũ est si quid necessariũ est aut ꝓuimꝰ
bonũ si hoc nomen pani et polente damus et cet̾is sine quibus
uita non ducitur Quod bonũ est utiq ncͣcriũ est non utiq bonũ ẽ¬
usq eo dignitatẽ bomi ignorat ut illud ad hoc in diem utilia demit¬
tat Quid ergo Ron eo pocius curã tnͣfferes ut oñdas oĩbus magno
tpis impendio queri suꝑuacua et multos mĩssisse uitã dũ uite instrña
conquirũt fRiecognoste singulos considera uniu̾sos nullius non uita
spectat in crastinũ Qui in hoc sit mali queris. Infinitũ Non emĩ
uiiũt sed uicturi sunt oĩa disstrũt etiã si attenderennis tamen
nos uita p̃curre̾t Rrũc uero cũctantes quasi aliena transcurrit et
ultimo die funtur om̃e perit. Sed ne epłe modũ excedam que nõ
debet sunstram manũ legentis implere in aliũ diem hauc litem

Expanded text:
praestare. Non enim statim bonum est, si quid necessarium est; aut proicimus praestare. Non enim statim bonum est, si quid necessarium est; aut proicimus bonum, si hoc nomen pani et polentae damus et ceteris, sine quibus vita non ducitur. Quod bonum est, utique necessarium est; quod usque eo dignitatem boni ignorat, ut illud ad haec in diem utilia demittat. Quid ergo? Non eo potius curam transferes, ut ostendas omnibus magno temporis inpendio quaeri supervacua et multos transisse vitam, dum vitae instrumenta conquirunt ? Recognosce singulos, considera universos; nullius non vita spectat in crastinum. Quid in hoc sit mali, quaeris? Infinitum. Non enim vivunt, sed victuri sunt. Omnia differunt. Etiamsi adtenderemus, tamen nos vita praecurreret; nunc vero cunctantes quasi aliena transcurrit et ultimo die finitur, omni perit. Sed ne epistulae modum excedam, quae non debet sinistram manum legentis inplere, in alium diem hanc litem
Abbreviated transcription (Latin):
illũ cui bonũ õe in aĩo est erectũ et excisũ et mirabilia calcantẽ
qui neminẽ uidet cũ quo se cõmutatũ uelit qui hoiem ea sola ꝑte
estimat quał est qui natura ig̃ra utitur/ ad illius leges compo¬
nitur. Sic niuit gũo illa p̃scripsit cui bona sua nulla uis excu¬
tit. qui mala in bonũ uertit certus indicii incõcussus intrepidus
Quem aliqua ius mouet nilla ꝑturbat Quem fortuna cũ qd ha¬
buit telũ nocentissimũ ui maxima intorsit pungit non woluerat
et hoc raro Rram cetera eius tela quibus gemis hũanũ debellatur
grandinis iore dissultãt qui nncussa tectis siue ullo habitatoris
ncomodo crepitat ac soluitur Quid me detines in eo quem tu ip̃e
titur hanc toargue hanc aduersu si acutus es redige Necessaria
iudicat quoꝵ magna pars suꝑnacua est eciam qui non est super¬
uacua Richil in se habet momenti in ħ ubi possit fortimã bt̃mq

Expanded text:
illum, cui bonum omne in animo est, erectum et excelsum et mutabilia calcantem, illum, cui bonum omne in animo est, erectum et excelsum et mutabilia calcantem, qui neminem videt, cum quo se conmutatum velit, qui hominem ea sola parte aestimat, qua homo est, qui natura magistra utitur, ad illius leges conponitur, sic vivit, quomodo illa praescripsit, cui bona sua nulla vis excutit, qui mala in bonum vertit, certus iudicii, inconcussus, intrepidus, quem aliqua vis movet, nulla perturbat, quem fortuna, cum quod habuit telum nocentissimum vi maxima intorsit, pungit, non vulnerat, et hoc raro. Nam cetera eius tela, quibus genus humanum debellatur, grandinis more dissultant, quae incussa tectis sine ullo habitatoris incommodo crepitat ac solvitur. Quid me detines in eo, quem tu ipsetitur; hanc coargue, hanc ad verum, si acutus es, redige. Necessaria iudicat, quorum magna pars supervacua est. Etiam quae non est supervacua, nihil in se momenti habet in hoc, ut possit fortunatam beatumque
Abbreviated transcription (Latin):
quemad modũ hanc similitudinẽ possum dinostere uenit ad me pro
amico blandus ĩimicus uicia nobis sub uirtutũ uoĩe obrepunt
Temeritas sub titulo fortitudinis lacet Moderacio uocatur ignana
pro canto timidus accipitur In hiis magno ꝑiculo erramius hiis
certas notas impme Ceterũ qui interrogatur an corma habeat
non est tam stultus ut frontem suam temptet nec rursus tã inep¬
tus aut habes ut nesciat Tu illi subtilissima collectione ꝑsuaseris
Dic ista sine noxia decipĩt quõ prestigiatoꝵ acetabula et calculi
In quibus me fallacia ip̃a delcãt. Effice ut quom̃o fiat inteltigam
ꝑdidi usum Idem de istis captioĩbus dico. Quo enĩ noĩe potius so¬
phãta appellem Nec ignoranti nocent nec scientem ũuiant. Si u¬
tiq uis uerboꝵ ambiguitates deducere hoc nos doce btm eñ nõ
esse quẽ wlgus appłłat ad quem pecuma magna constuxit sed

Expanded text:
quemadmodum hanc similitudinem possim dinoscere. Venit ad me pro quemadmodum hanc similitudinem possim dinoscere. Venit ad me pro amico blandus inimicus. Vitia nobis sub virtutum nomine obrepunt, temeritas sub titulo fortitudinis latet, moderatio vocatur ignavia, pro cauto timidus accipitur; in his magno periculo erramus. His certas notas inprime. Ceterum qui interrogatur, an cornua habeat, non est tam stultus, ut frontem suam temptet, nec rursus tam ineptus aut hebes, ut ne sciat tu illi subtilissima collectione persuaseris. Sic ista sine noxa decipiunt, quomodo praestigiatorum acetabula et calculi, in quibus me fallacia ipsa delectat. Effice, ut quomodo fiat intellegam; perdidi usum. Idem de istis captionibus dico; quo enim nomine potius sophismata appellem ? Nec ignoranti nocent nec scientem iuvant. Si utique vis verborum ambiguitates diducere, I hoc nos doce, beatum non eum esse, quem vulgus appellat, ad quem pecunia magna confluxit, sed
Abbreviated transcription (Latin):
cio credo aliꝙͣ et meo uendico Nam illi quoq non inuenta sed que¬
renda nobis reliquerũt et inuenissent forsitan necessaria nnsi et
supuatua quesissent Multũ illis tꝑis uerboꝵ cauillacio eripuit.
Capciose disputaciones que acumẽ irritũ excercent nectimus no¬
dos et ambiguam signifitationẽ uerbis illiganus ac deinde dis¬
soluimus tm̃ nobis uacat Iam uiuere iam mori scimus Tota illa
mente ꝑgendũ est ubi ꝓuideri debet ne res nos insi uerba decipiãt
Q iud michi similitudines distingius quibus nemo umꝙͣ nnsi dum
dismitat captus est Rres fallũt illas discerue/ pro bonis mala ã¬
plectimur optamus contra id qd̾ optauimus Pungant uota ur̃a cũ
notis consilia cũ consiliis didulacio que similis est amicicie ¶r õ imi¬
tatur tantũ illam sed unicit et p̃terit aꝑtis ac ꝓpiciis auribus excipi¬
tur et in p̃cordia yma descendit eo ꝑ ip̃o graciosa quo ledit Doce

Expanded text:
cio credo, aliquid et meo vindico. Nam illi quoque non inventa, sed quaecio credo, aliquid et meo vindico. Nam illi quoque non inventa, sed quaerenda nobis reliquerunt, et invenissent forsitan necessaria, nisi et supervacua quaesissent. Multum illis temporis verborum cavillatio eripuit, captiosae disputationes,quae acumen irritum exercent. Nectimus nodos et ambiguam significationem verbis inligamus ac deinde dissolvimus. Tantum nobis vacat ? Iam vivere, iam mori scimus ? Tota illo mente pergendum est, ubi provideri debet, ne res nos, non verba, decipiant. Quid mihi vocum similitudines distinguis, quibus nemo umquam nisi dum disputat captus est ? Res fallunt; illas discerne. Pro bonis mala amplectimur; optamus contra id, quod optavimus. Pugnant vota nostra cum votis, consilia cum consiliis. Adulatio quam similis est amicitiae ! Non imitatur tantum illam, sed vincit et praeterit; apertis ac propitiis auribus recipitur et in praecordia ima descendit, eo ipso gratiosa, quo laedit. Doce
Abbreviated transcription (Latin):
non refert ꝙͣ multos sed ꝙͣ bonos habeas lño terta ꝓdest
uaria delcãt Qui quo destinauit ꝑꝓuenire uolt una sequatur uiam
non ꝑ multas uagetur. Non ire istuo sed crrare est uellem in quis
patus sũ et totũ horreũ excutere me quoq isto si possem tnͣsferẽ
et insi mature te fidem officii sꝑarẽ impetraturã hauc semilem ex¬
pedicionẽ in dixisse michi nec me taribdis et scilla et fabulosum
istud fretũ deterrere potuissẽt Transnassem ista non solũ traiecissẽ
dũmodo te complecti possem et pñs estimare quantũ aio treuisses
Cetcrũꝙ tibros meos tibi mitti desideras non magis ideo me diser¬
tũ puto ꝙͣ formosum putarẽ si ymaginẽ meam poteres Indul¬
gencie scio istud esse non iudicii et si modo iudicii est indulgencia
tibi imposuit Sed qualescũq sunt tu illos sic lege tanꝙͣ uerum
queram adhuc non sciam et continuaciter querã Non enĩ me
cuiꝙͣ emancipaui mullius nomẽ fero Mulioꝵ magnoꝵ uiroꝵ iudi¬

Expanded text:
 multos, sed quam bonos habeas; lectio certa prodest, varia delectat. Qui, quo destinavit, pervenire vult, unam sequatur viam, non per multas vagetur. Non ire istuc, sed errare est. "Vellem," inquis, paratus sum et totum horreum excutere. Me quoque isto, si possem, transferrem, et nisi mature te finem officii sperarem inpetraturum, hanc senilem expeditionem indixissem mihi nec me Charybdis et Scylla et fabulosum istud fretum deterrere potuissent. Tranassem ista, non solum traiecissem, dummodo te conplecti possem et praesens aestimare, quantum animo crevisses. Ceterum quod libros meos tibi mitti desideras, non magis ideo me disertum puto quam formosum putarem, si imaginem meam peteres. Indulgentiae scio istud esse, non iudicii. Et si modo iudicii est, indulgentia tibi inposuit. Sed qualescumque sunt, tu illos sic lege, tamquam verum quaeram adhuc, non sciam, et contumaciter quaeram. Non enim me cuiquam emancipavi, nullius nomen fero. Multum magnorum virorum iudi
Abbreviated transcription (Latin):
pascendos transmarinarũ regionũ est optanda fertilitas fucile est
pascere pancos uentres et uñ institutos et nichil aliud desiderãtes
ꝙͣ impleri paruo fames constat magno fastidiũ pauꝑtas conten¬
ta est desideriis instantibus satiffacere Qiud est ergo quare hanc
recuses contubernalem cuius iores sanus diues mittatur. Si uis
salutare fieri siue fragilitatis cura. fragilitas antẽ pauꝑtas est uolũ
tana tolle itaq istas excusacionos Noudũ habeo quantũ sans est
incipiendũ est parare inquis uñ uinã uolo sumul et parare diste
Si ꝙ te necat bñ uuere bñ mori non necat Non est ꝙ nos pan¬

Expanded text:
pascendos transmarinarum regionum est optanda fertilitas. Facile est pascendos transmarinarum regionum est optanda fertilitas. Facile est pascere paucos ventres et bene institutos et nihil aliud desiderantes quam inpleri. Parvo fames constat, magno fastidium. Paupertas contenta est desideriis instantibus satis facere. Quid est ergo, quare hanc recuses contubernalem, cuius mores sanus dives imitatur ? si vissalutare fieri sine frugalitatis cura; frugalitas autem paupertas voluntaria est. Tolle itaque istas excusationes: " Nondum habeo, quantum satis est; incipiendum est. " Parare," inquis, " unde vivam volo." Simul et para et disce; si quid te vetat bene vivere, bene mori non vetat. Non est quod nos pa
Abbreviated transcription (Latin):
sit ue aut paupertas mͥ oneri sit aut ego alicui Cum ħ dicis non
iuideris uim ac potenciã eius de quo cogitas boni nosce et sũmã
quidem rei ꝑuides quantũ pħia prosit partes autẽ nondũ satis
subtiliter dispicis nec dũ scis quantũ ubiq nos adiuuet quemadino¬
dũ et ut maximis ut ciceronis utar uerbo opituletur et in nũma
descendat Michi crede aduoca illam in consiliũ suadebit tibi ne ad
calculos sedecs Nempe hoc queris et hoc ista dilacione uis conseqͥ
ne tibi paupertas timenda sit Quid si appetenda est Multis ad phi¬
losophandũ obstite̾ diuicie paupertas expedita secura est cũ classicũ
cecunt Scit non se peti Cum aliqua conclamata est quo exeat nũ
ꝙͣ efferat querit aut si nauigandũ est non screpuit portus nec uniꝰ
coĩtatu inquieta sunt litora non circũstat illũ turba seruoꝵ ad qͦs

Expanded text:
ssit, ne aut paupertas mihi oneri sit aut ego alicui." Cum hoc dicis, non ssit, ne aut paupertas mihi oneri sit aut ego alicui." Cum hoc dicis, non videris vim ac potentiam eius, de quo cogitas, boni nosse. Et summam quidem rei pervides, quantum philosophia prosit, partes autem nondum satis subtiliter dispicis, necdum scis, quantum ubique nos adiuvet, quemadmodum et in maximis, ut Ciceronis utar verbo, opituletur et in minima descendat. Mihi crede, advoca illam in consilium; suadebit tibi, ne ad calculos sedeas. Nempe hoc quaeris et hoc ista dilatione vis consequi, ne tibi paupertas timenda sit; quid si adpetenda est ? Multis ad philosophandum obstitere divitiae; paupertas expedita est, secura est. Cum classicum cecinit, scit non se peti; cum aqua conclamata est, quomodo exeat, non quid efferat, quaerit; si navigandum est, non strepitat portus nec unius comitatu inquieta sunt litora. Non circumstat illum turba servorum, ad quos
Abbreviated transcription (Latin):
pͥuatũ petiuẽ modũ fortuna te prouehat auro tegat purpuna¬
uestiat et ad hoc deliciarũ opũq perducat ut terrã marmoribus
abscondas Non tr̃ tibi liceat Sed calcare diuitias. accedant statu
et picture. et ꝙͣꝙͣ ars ulla luxurie elaborauit Maiora cuꝑe ab hiis
distes Naturalia desideria. finita sunt ex falsa opruione nascencia
insi desmant non habent nullus enĩ terminꝰ falso est niã einiti
ałꝙͣ extremũ est error ĩmensus est fietrahe ergo te a uanis et cũ
uoles scire qđ petes utrũ naturalem habeat an tecam cupiditatẽ
considera au possit alicubi consistere si longe progresso semꝑ aliqd
longius restat Scito id naturale non esse. Bale.
sapias et ad bonam mentem magno cursu ac totis uiribꝰ
tendẽ Si ꝙͣ est quo teneris aut expedi aut inudẽ Moratur inquis
me res fimuliaris sic illam dispone̾ nolo ut suffic̾e̾ nichil agenti po¬

Expanded text:
privatum pecuniae modum fortuna te proprivatum pecuniae modum fortuna te provestiat, et ad hoc modus deliciarum opumque perducat ut terram mabscondas, non tantum habere tibi liceat, sed calcare divitias. Accedant statuae et picturae et quicquid ars ulla luxuriae elaboravit; maiora cupere ab his disces. Naturalia desideria finita sunt; ex falsa opinione nascentia ubi desinant, non habent. Nullus enim terminus falso est. Viam eunti aliquid extremum est; error inmensus est. Retrahe ergo te a vanis, et cum voles scire, quod petes, utrum naturalem habeat an caecam cupiditatem, considera, num possit alicubi consistere. Si longe progresso semper aliquid longius restat, scito id naturale non esse. VALE. sapias, et ad bonam mentem magno cursu ac totis viribus tende. Si quid est, quo teneris, aut expedi aut incide. "Moratur," inquis, "me res familiaris; sic illam disponere volo, ut sufficere nihil agenti po
Abbreviated transcription (Latin):
uus het docebit ut deũ sequaris feras casum Sed non est nũt in
hant disputacionẽ tũseũdum Quid sit iuris nr̃i si prouidencia in
immperio est aut si fatoꝵ series illigatas trahit aut si repentina at
subita dũantur Illo mĩc reuertor ut te moneaui et exhorter. ne par¬
ciaris impetũ añui tui delabi et resrigescere. Contine illũ et constitue
ut habitus añm fiat quod est impetus Iam ab ĩuicio si te bene no-¬
ui tirtũspicies quid hec epła inimustuli attulerit. extute ilłam et ĩueni¬
es Non est quod mireris aĩm meũ adhuc de alieno liberalis sum
Quare autem alienũ dixi Quidꝙͣ bñ dictũ est ab ullo meũ est Si¬
tut quoq ab epicuro dt̃m est Si ad naturã uiues nũꝙͣ eris pauper
Si ad opiniones nũꝙͣ eris diues Exignũ natum desiderat opimõ
ĩmensum Congeratur nite ꝙꝙͣ multi locupletes possederãt ultra

Expanded text:
ec docebit, ut deum sequaris, feras casum. Sed non est nunc in ec docebit, ut deum sequaris, feras casum. Sed non est nunc in hanc disputationem transeundum, quid sit iuris nostri, si providentia in imperio est, aut si fatorum series inligatos trahit, aut si repentina ac subita dominantur; illo nunc revertor, ut te moneam et exhorter, ne patiaris inpetum animi tui delabi et refrigescere. Contine illum et constitue, ut habitus animi fiat, quod est inpetus. Iam ab initio, si te bene novi, circumspicies, quid haec epistula munusculi attulerit. Excute illam, et invenies. Non est quod mireris animum meum; adhuc de alieno liberalis sum. Quare autem alienum dixi ? Quicquid bene dictum est ab ullo, meum est. Istuc quoque ab Epicuro dictum est: " Si ad naturam vives, numquam eris pauper; si ad opiniones, numquam eris dives." Exiguum natura desiderat, opinio inmensum. Congeratur in te quicquid multi locupletes possederant. Ultra
Abbreviated transcription (Latin):
dlim format et fabricat. intam disponit acciones regit agenda et
omittenda demonstrat sedet ad gubernaculũ et per antipicia fluc¬
tuantiũ dirigit cursum sine hac nemo securus est inmĩabilia accidũ¬
singulis horis que consitiũ exigant qd̾ ab hac petendũ est dicet ali¬
quis Quid michi prodest philosophia si factũ est. Quid pdest sids
rector est Nuid ꝓdest si casus imꝑat nam et mutari certa ro nõ
possut et nichil p̃parari potest aduersus incerta/ sed auc consiliã¬
meũ deus occupanit decreritq quid facerẽ aut consilio meo nichil
fortuna ꝑmittit ⁊ idꝙͣ est ex hiis lucili uel si oĩa her sunt phiło¬
sophandũ est Sine nos in exorabili lege fata constringunt siue
arbiter deus uiuersi cũcta disposint siue casus res humanas
sine ordine impellit et iactat philosophia nos tueri debet. l adhor¬
tabitur ut deo libenter pareaims ut fortune contumanter refista¬

Expanded text:
Animum format et fabricat, vitam disponit, actiones regit, agenda et Animum format et fabricat, vitam disponit, actiones regit, agenda et omittenda demonstrat, sedet ad gubernaculum et per ancipitia fluctuantium derigit cursum. Sine hac nemo intrepisingulis horis, quae consilium exigant, quod ab hac petendum est. Dicet aliquis: " Quid mihi prodest philosophia, si fatum est? Quid prodest, si deus rector est ? Quid prodest, si casus imperat ? Nam et mutari certa non possunt et nihil praeparari potest adversus incerta; sed aut consilium meum occupavit deus decrevitque quid facerem,aut consilio meo nihil fortuna permittit" Quicquid est ex his, Lucili, vel si omnia haec sunt, philosophandum est: sive nos inexorabili lege fata constringunt, sive arbiter deus universi cuncta disposuit, sive casus res humanas sine ordine inpellit et iactat, philosophia nos tueri debet. Haec adhortabitur, ut deo libenter pareamus, ut fortunae contumaciter; ha