comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Cui cũ cesar ducenda donaret: ridens d̾iecit ne dignã qͥdẽ sũmã iudicans
ab illo dici audiui cũ minaret᷑ cesar d̾em̃tiã qd se putass tanti posse mutari
Si tẽptare inqͥt me ꝯstituerat toto illi fui exꝑiendus ĩꝑio qͥ sibi ⁊̃ queq¬
pulcherrima afferenti dic̾e̾t. Quid ad me affers ppłoꝵ om̃iũ malae q̃ ne da-¬
turꝰ qͥdẽ acciꝑem q̃m multa uideo q̃ me donare ñ oͣceat uolo sub ꝯspectu me¬
o pon̾e q̃ gentiũ ocłos regũq ꝑstringu̾t. uolo intueri p̾cia sanguinis aiͥar̃q
nr̃arũ pͥma mͥ luxuriae spolia ꝓpone siue illa uis ꝑ ordinẽ ex pande. siue ut
est meliꝰ in unũ aceruũ dare. Udlo elaboratã scrupubsa distinctiõe testudinem
et fedissimoꝵ pigerrimoꝵq animaliũ testas ingentib p̾ciis ẽptas inqͥb ipsa il¬
la q̃ placet uarietas subditis medicam̃tis in similitudinẽ ueri colorat᷑. Uideo istic

Expanded text:
cum C. Caesar illi ducenta donaret, ridens reiecit ne dignam quidem summam iudicans, ab illo diei audivi, cum miraretur Gai dementiam, quod se putasset tanti posse mutari. " Si temptare," inquit, " me constituerat, toto illi fui experiendus imperio." Sapieem demitto. Quid ad me defers populorum omnium mala ? Quae ne daturus quidem acciperem, quoniam multa video, quae me donare non deceat. Volo sub conspectu meo ponere, quae gentium oculos regumque praestringunt, volo intueri pretia sanguinis animarumque vestrarum. Prima mihi luxuriae spolia propone, sive illa Vis per ordinem expandere sive, ut est melius, in unum acervum dare. Video elaboratam scrupulosa distinctione testudinem et foedissimorum pigerrimorumque animalium testas ingentibus pretiis emptas, in quibus ipsa illa, quae placet, varietas subditis medicamentis in similitudinem veri Coloratur. Video istic
Abbreviated transcription (Latin):
me qͥ scs futum ut nasat. Locatꝰ inphytacoricum. At phylosophꝰ n r̃ deua
illd̃ lucellum redit ad eandem tab̾nam ⁊ait. Ille tͥ uiuit redde qͥ debes.
Neiñ ꝑ claustrũ qua se cõmissura laxau̾at denarios in tab̾nam inseruit
ac misit.penã a se exigñs imꝓbe cupiditatis ne alieno assuescẽt.Sic tu qͥ
debes q̃re cui reddas.⁊ si nemo poscet. ip̃e te appella. bonꝰ an malus sit adte

Expanded text:
me, qui scis futurum, ut renascatur," iocatus in Pythagoricum. At philosophus noster trillud lucellum sibi redit ad eandem tabernam et ait : " Ille tibi vivit ; redde, quod debes." Deinde per clostrum, qua se commissura laxaverat, quattuor denarios in tabernam inseruit ac misit poenas a se exigens improbae cupiditatis, ne alieno adsuesceret. Quod debes, quaere, cui reddas, et, si nemo poscet, ipse te appella. Malus an bonus, ad te
Abbreviated transcription (Latin):
statiõe uitȩ decedẽ. Solonis ꝗͣ sapientis elogiũ : qͦ se negat uelle suã mortẽ dolore ami¬
coꝵ. i laitis uacare. Uult credo se e̾e carũ suis. S haut scio anmeliꝰ enniꝰ. Nemo me
tẽ sͥ ĩpendentẽ oĩb horis tuns qͥs pot̾it aĩo ꝯsiste: de qͣ ñ ita longa dispitatone opꝰ et in¬
deĩ curecordarer. nõ .I brutũ qͥ in libanda patͥa: int̃fectus ñ ouos secios qͥ ad uolunta¬
riã mortẽ cursũ equoꝵ incitauer̃. ñ marcũ anciliũ. qͥ aosuplicui: ꝓuectus ũ fidẽ¬
h esti datã ꝯseruaret. ñ duos scipones. qͥ it̃ penis. ł corporib sins obstruere uolier.
ñ auum euũ d paulũ. qͥ morte tint college in canmensi ignomina temi̾itatẽ. ñ. m.
marcellũ. cus intitũ ne crudelis imꝰ ꝙ hastis honore sepilture carere passuis:

Expanded text:
statione vitae decedere. Soloni quidem sapientis elogium est, quo senegat velle suam mortem dolore amicorum et lamentis vacare. vult credo se esse carum suis, sed haud scio, an melius Ennius: Nemo me is impendentem times, qui poteris animo consistere? de qua non ita longa disputatione opus esse videtur, cum recordarer non L Brutum, qui in liberanda patria est interfectus: non duos Decios, qui ad voluntariam mortem cursum equo iter Poenis vel corporibus suis obstruere voluerunt, non avum tuum L. Paulum, qui morte luit collegae in Cannensi ignominia temeritatem, non M. Marcellum, cuius interitum ne crudelissimus quidem hostis honore sepulturae carere passus est,
Abbreviated transcription (Latin):
ultima. Auum dignitate donaui: aliũ humilitate. Quotiens nullam in¬
ueneram miscdiȩ causam. michi peperci. Hodie diis immortalib si amȩratio¬
nem repetant ad numerare genus humanum paratꝰ fum. Potes hoc cȩsar
principum concessam. concupisti innocentiam. Nonꝑdis oꝑam. nec bonitas
a tua singularis. ingratos aut malignos ȩstimatores nꝰ t̾ta ẽ. refert᷑
Nemo unus homo uni homini tã carus umquã fuit. qũa tu. p .r. Magnum
longumq eius bonum s indigent tͥ onus imposuisti¶lemo iam diuum
augustum. nec tiberii cȩsaris pͥma tempora loquitur. Nec quod te unitari
uelit eximplar extra te quęrit. Principatꝰ tiuis ad augustum exigitur. Diffici¬
le hoc fuiss siñ naturalis tibusta honitas eẽt. sed ad tempus sumpta. Nemo
enim potest ꝑsonam diufeiro. ficta innaturam suã cito recidut. Quibus

Expanded text:
ultima ; alium dignitati donavi, alium humilitati; quotiens nullam inultima ; alium dignitati donavi, alium humilitati; quotiens nullam inveneram misericordiae causam, mihi peperci. Hodie dis inmortalibus, si a me rationem repetant, adnumerare genus humanum paratus sum." Potes hoc, Caesar,princi- pum concessam concupisti innocentiam. Non perdit operam nec bonitas ista tua singularis ingratos aut malignos aestimatores nancta est. Refertur tibi gratia ; nemo unus homo uni homini tam carus umquam fuit, quam tu populo Romano, magnum longumque eius bonum. Sed ingens tibi onus imposuisti; nemo iam divum Augustum nec Ti. Caesaris prima tempora loquitur nec, quod te imitari velit, exemplar extra te quaerit ; principatus tuus ad gustum exigitur. Difficile hoc fuisset, si non naturalis tibi ista bonitas esset, sed ad tempus sumpta. Nemo enim potest personam diu ferre, ficta cito in naturam suam recidunt ; quibus
Abbreviated transcription (Latin):
um stringentur. Quas nationes funditus excidi. quas transportah quib
uliertatem dari. quib eripi. quos reges mancipia fieri quorumꝙ capiti regiũ
curumdari decꝰ oporteat: quȩ ruant urbes. quȩ oriuntur mei iuris dictio est.
In hac tanta facultate rerum. ñ ira me ad iniqua supplicia compulit: ñ uuienilis
impetus. ñ temeritas hominum ⁊ contumacia. quȩ sȩpe tranquillisimis quoꝙ
pectorib patientiam extorsit. ñ ipsa ostentandi& ꝑ terrores potentiȩ dira s fa¬
quens magnis imꝑus gła. Conditum immo constrictum apud me ferrun
cͥ. Summa parsimonia ⁊̃ uilissimi sanguinis nemo ñcui alia desint. Hone¬
ms nomine ap̃ me gratiosus ẽ. Seueritatẽ ab ditam ad clem̃tiam inꝑcictu
habeo sic me custodio. tamquam legib quas eraditu ac tenebris iunlucgs
euocaui. rationem redditurus sim. Aiteruisȩtate prima motus sum. Alteriꝰ

Expanded text:
um stringentur ; quas nationes funditus excidi, quas transportari, quibus um stringentur ; quas nationes funditus excidi, quas transportari, quibus libertatem dari, quibus eripi, quos reges mancipia fieri quorumque capiti regium circumdari decus oporteat, quae ruant urbes, quae oriantur, mea iuris dictio est. In hac tanta facultate rerum non ira me ad iniqua supplicia compulit, non iuvenilis impetus, non temeritas hominum et contumacia, quae saepe tranquillissimis quoque pectoribus patientiam extersit, non ipsa ostentandae per terrores potentiae dira, sed frequens magnis imperiis gloria. Conditum, immo constratum apud me ferrum est, summa parsimonia etiam vilissimi sanguinis ; nemo non, cui alia desunt, hominis nomine apud me gratiosus est. Severitatem abditam, at clementiam in procinctu habeo ; sic me custodio, tamquam legibus, quas ex situ ac tenebris in lucem evocavi, rationem redditurus sim. Alterius aetate prima motus sum, alterius
Abbreviated transcription (Latin):
CRI bere declementia nero cȩsar institui: ut quodam modo
speculi uice fungerer ute tibi ostenderem ꝑuenturũ ad uolupta¬
tem maxiniam omium. Quamius enim rectõrufactorum
uerus fructus sit fecisse. nec ullum uirtutum p̃tium dignum
illis. extra ipsas sit: uiuat inspicere ⁊i cͣum ire bonam conscien¬
tiam. Tum iminittereoculos in hanc imm̃sam multitu¬
dinem. discordem. seditiosam. Impotentem. Imꝑnitiem alienam suamq parĩt
exultaturam : Si hoc iugum fregerit ita loqui seqͦum. Ego ne exomnib mor¬
talib placui. electusq sum qui int̾ris deorum uice fũgerer. Ego iutȩ necisꝙ
gentib arbit᷑. Qualem quisq sortem statumq habeat. in mea manu positũẽ.
Quid cuiꝙ mortalium fortuna datum uelit meo ore ꝓnuntiat. Ex nr̃o resp̃õ¬
so letitiȩ causas. ppłi urbesq concipiunt. Nulla pars usquam mͥuolente ꝓpitio ꝙ
me floret. Hec tor milia gladiorum quȩ paxinea comprimit. ad nitum me¬

Expanded text:
cribere de clementia, Nero Caesar, institui, ut quodam modo speculi vice fungerer et te tibi ostenderem perventurum ad voluptatem maximam omnium. Quamvis enim recte factorum verus fructus sit fecisse nec ullum virtutum pretium dignum illis extra ipsas sit, iuvat inspicere et circumire bonam conscientiam, tum immittere oculos in hanc immensam multitudinem discordem, seditiosam, impotentem, in perniciem alienam suamque pariter exultaturam si hoc iugum fregerit, et ita loqui secum: " Egone ex omnibus mortalibus placui electusque sum, qui in terris deorum vice fungerer ? Ego vitae necisque gentibus arbiter; qualem quisque sortem statumque habeat, in mea manu positum est ; quid cuique mortalium fortuna datum velit, meo ore pronuntiat ; ex nostro responso laetitiae causas populi urbesque concipiunt ; nulla pars usquam nisi volente propitioque me floret; haec tot milia gladiorum, quae pax mea comprimit, ad nutum me
Abbreviated transcription (Latin):
tor appareas. Gunctis esto benignꝰ. nemini blandus. Paucis familiaris õib
equus. Seu̾ior esto iudicioqͣm sermone. uita quã uultu. Ultor
inuidus. Rumorib cͥminib suspicionib minime credulus. s poci
quib p̾ditus es ñ acerb exactor. Nullius imprudentiã despicias
Rari sermonis ipse s loquentiũ paciens. Seuerꝰ ac seruis s hilares
ñ asꝑnãs. Sapientie cupidus. ac docilis. Que nosti sñ arrogantia

Expanded text:
tor appareas. Cunctis esto benignus, nemini blandus, paucis familiaris, omnibus tor appareas. Cunctis esto benignus, nemini blandus, paucis familiaris, omnibus aequus. Severior esto in judicio quam sermone, vita quam vultu: cultor invidus. Rumoribus, criminibus, suspicionibus minime credulus vel maligbus praeditus es, non acerbus exactor. Nullius imprudentiam despicias. Rari sermonis ipse, sed loquentium patiens. Severus, non saevus; sed hilarem non aspernens. Sapientiae cupidus et docilis: quae n
Abbreviated transcription (Latin):
nes animũ quadã uoluptate resoliũit. Nulliꝰ ꝑ assentationẽ amiciciam
merearis. nec tuã ꝓmerendi ad te aditũ aliis pandas. Non eris audax.
nec arrogans. Su mittes de si ꝓicies grauitate seruata. Ad moneb liber
in m̾ito scito qr ꝓdẽe uoluit. Non acerba s blanda u̾ba timeb̾. Esto uiti¬
oꝵ sugac ipse. alioꝵ uero neq curiosus scrutator neq acerb rep̾hensor.
s sñ exꝓbratione corrector. ita ut admonition̾e hilaritate p̾uenias
⁊erroriueniã facile dato. Nec ex tollas quẽq nec deicias. Dicentiũ esto
tacitus auclitor. audientiũ puitus receptor. Requirenti facile responde.
ꝯtendñti facile cede. nec inuirgia execrationesq descendas. Si ꝯtinens es
lestũ. Om̃s tͥ pares facies si inferiores suꝑbiendo ñ ꝯtẽpnas. suꝑiores rec¬
ic uiuendo ñtimeas. In reddenda officiositate neq negligens. neq ex ac¬

Expanded text:
nes animum voluptate resolvunt. Nullius per assentationem amicitiam nes animum voluptate resolvunt. Nullius per assentationem amicitiam merearis, nec ad tuam promerendam per hanc aditum pandas. Non eris audax, nec arrogans: submittes te, non projicies; gravitate servata, admoneberis libimmerito, scito quia prodesse voluit. Non acerba, sed blanda timebis verba. Esto vitiorum fugax ipse; aliorum vero neque curiosus scrutator, neque acerbus reprehensor, sed sine exprobratione correptor, ita ut admonitionem hilaritate praevenias, et errori facile veniam dato. Nec extollas quemquam, neque dejicias. Dicentium esto tacitus auditor, audientium promptus receptor. Requirenti facile responde, contemnenti falestum. Omnes tibi pares facies: sed inferiores superbiendo non contemnes. Superiores, recte vivendo, non metuas. In reddenda officiositate, neque negligens, neque exac
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ turpib abstineto qr licentia eoꝵ impudentiã nutrit. Ser mones¬
utiles magis qm facetos ama rectos pocius quã obsecũdantes. Miscebis
int̾tlũ seriis iocͦs s tẽꝑatos ⁊ sñ detͥm̃to dignitatis ac uerecundie. Nam
rep̃hensibilis risus ÷ ĩmoditꝰ. si puerilit afłusus ẽ. si muliebrit fractꝰ.
Odibilẽ qͦ hoĩem facit risus. aut suꝑb ⁊ clarus. aut malignꝰ ⁊ furtiũ.
gere. ut nec granet qͥs qũa tãqua asꝑm. nec ꝯitempnat tãquã uilẽ. Nõ erit
more. incessus sñ tumultu. Quiͦs es tͥ ñ desidia erit. Et cũ ab aliis luditur.
tu sc̃i aliqͥd honestiq tractau̾is. Siꝯtinens es adulationes euita. Sitq tͥ tã
tͥste iaudari aturpib. quã si laucdis obturpia. Lecior esto qͦtiens displices
mał. & maloꝵ de te existimationes malas. uerã tui laudationẽ a scͥbe.

Expanded text:
quoque turpibquoque turpibutiles magis quam facetos et amabiles ama, rectos potius quam obsecundantes. Miscebis interdum seriis jocos, sed temperatos, et sine detrimento dignitatis et verecundiae. Nam reprehensibilis risus est, 526 si pueriliter effusus, si muliebriter fractus. Odibilem quoque facit hominem risus, aut superbus et clarus, aut malignus et furtivus,  te nec gravent tanquam asperum, nec contemnant tanquam vilem. Non erit more, incessus sine tumultu: quies tibi, non desidia erit; et cum ab aliis luditur, tu sancti aliquid honestique tractabis. Si continens es, adulationes evita: sitque tibi tam triste laudari a turpibus, quam si lauderis ob turpia. Laetior esto, quoties displices malis, et malorum de te existimationes malas, veram tui laudationem ascribe.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ in artũ desid̾a tua ꝯstruge. Consid̾a tecũ quãtũ natura poscat.
non qũantũ natura ꝯcupiscat expecta. Si ꝯtinens fiuĩs eousq ꝑuenies
ut te ipso ꝯteritꝰ sis. Nam qui sͥ ipsi satis ẽ cũ diuiciis natꝰ ẽ. Impone con
trahunt reice. E de citra cruditatẽ. bibe citra ebrietatẽ. Obseruã ne in o¬
ꝯuiuio ne inqualibet uite ꝯmunitate qͦs ñ imitaberis dampnare udea¬
ris. Nec p̾sentib deliciis in herebis. nec absentes desid̾abis. uictus tͥ ex facili
sit nec aduoluptatẽ s adcibũ accede. Palatũ tuũ fames excitet ñ sapores.
Dosid̾ia tua paruo redime qr hoc tm̃ curare debes ut desinant. Atq ita¬
uelis. Hoc magis obserua nequa pauꝑtas inmunda sit tͥ. Nec par¬
simonia sordida. nec sĩplicitas sit neglecta nec lenitas languida.
Sicontinentiã diligis. turpia fugito añquã accidant. Nec quẽꝗͣ aliũ
uereb̾ ĩ plusquã te. om̃ia tolerabilia p̾ter turpitudinẽ crede. A u̾bis

Expanded text:
 in arctum desideria tua constringe. Considera tecum, quantum natura poscat, et non quantum cupiditas expetat. Si continens fueris, eo usque pervenies, ut te ipso contentus sis. Nam qui sibi ipsi satis est, cum divitiis natus est. Impone conctrahunt, rejice. Ede citra cruditatem, bibe citra ebrietatem. Observa ne in convivio aut in qualibet vitae communitate, quos non imitaberis, damnare videaris. Nec praesentibus deliciis inhaerebis, nec desiderabis absentes. Victus tibi ex facili sit, nec ad voluptatem, sed ad cibum accede. Palatum tuum fames excitet, non sapores. Desideria tua parvo redime, quia hoc tantum curare debes, ut desinant: atque quavelis. Hoc majus observa, ne paupertas tibi immunda sit, nec parcimonia sordida, nec simplicitas neglecta, nec lenitas languida; Si continentiam diligis, turpia fugito ante quam accedant; nec quemquam alium vereberis plus quam te. Omnia tolerabilia praeter turpitudinem crede. A verbis
Abbreviated transcription (Latin):
ui sp̃ou̾itatis occulttͣ. Nam sic̃ aliqͦtiens tͥstem frontẽ amicꝰ ⁊ blandam
adulator ostendit sic u̾i similitudine colorat᷑ u̾itas ⁊ ut fallat ł surripi¬
at̾ cenat᷑. Si prudens ẽẽ cupis. infuturũ ꝓspectũ intende ⁊ que posst̾ ꝯstͥn¬
Cuiꝰcũq facti causa requisieris initia inuenies exitus cogitab̾. Scito inqͥ¬
busdã ꝑseuerare te deb̾e que cepisti. quedã u̾o nec inciꝑe in qͥb ꝑseuerare sit

Expanded text:
um specie veritatis occulitur. Nam sicut aliquando tristem frontem amicus, et blandam um specie veritatis occulitur. Nam sicut aliquando tristem frontem amicus, et blandam adulator ostendit; sic verisimilitudine coloratur veritas et ut fallat vel subrepat, coloratur. Si prudens esse cupis, in futurum, prospectum intende; et quae possunt continCujuscunque facti causam require: cum initia inveneris, exitus cogitabis. Scito te in quibusdam debere perseverare, quia coepisti: quaedam vero nec incipere, in quibus perseverare sit
Abbreviated transcription (Latin):
efficiunt. Quisqͥs gͥ prudentiã sequi desid̾at tunc ꝑrõñe bñ recte uiuit. si
omĩa pͥus existimet ⁊ ꝓpenset s dignitatẽ reb ñ ex opinione multoꝵ s ex ea¬
rũdẽ natura ꝯstituat. Nam scire debes qr st̃ que uident᷑ bona ẽt ⁊ sunt.¬
Quȩcũq aũ exreb transitoriis possides ñ mireris nec magni eslimes ꝙ ca¬
ducũ ẽ. Nec apudte quȩ habes tãquã auena seruab̾ s ꝓte tãquã tua dis¬
penses ⁊ utaris. Si prudentiã amplecteris ubiq idem eris. Et ꝓut rerũ
aut tẽporis uarietas exigit. ita te acc̾omodes tp̃r. nec te in aliqͥb mutes s
perius aptes. sic̃ manꝰ que ead̾ ẽ ⁊ cu inpalmã extenłr̃. ⁊ cũ inpugnũ astͥn¬
git᷑. Prudentis ꝓpͥum ẽ examinare ꝯsilia ⁊ ñ cito facili cre delitate ad fal
saꝓlabi. Dedubiis ñ diffinias s suspensã tene sententiã. Nicħ affirmes¬
at᷑ ñ ꝯtinuo falsũ ẽ. Crebro siquid̾̃ faciẽ m̃dati u̾itas retinet crebro m̃dati¬

Expanded text:
am sequi desideras, tunc per rationem recte vives, si omnia prius existimes et perpenses, et dignitatem rebus non ex opinione multorum, sed ex earum natura constituas. Nam scire debes quia sunt quae videantur esse bonQuaecunque autem ex rebus transitoriis possides, non mireris, nec magnum existimes quod caducum est; nec apud te quae habes tanquam aliena servabis, sed pro te tanquam tua dispenses et utaris. Si prudentiam amplecteris, ubique idem eris; et prout rerum ac temporum varietas exigit, ita te accommodes tempori; nec te in aliquibus mutes, sed potius aptes: sicut manus quae eadem est, et cum in palmam extenditur, et cum in pugnum astringitur. Prudentis proprium est examinare consilia, et non cito facili credulitate ad falsa prolabi. De dubiis non definias, sed suspensam teneas sententiam. Nihil inetur, non continuo falsum est. Crebro siquidem faciem mendacii veritas retinet. Crebro mendaci
Abbreviated transcription (Latin):
io alienatione. et rei suȩ uirisq in ea sui in alium trans latio. ad qr
quemad modum uendere sic dare. aliquid se dimutere ẽ. ⁊ id quod tenueris
habũdum alt̃ tradere. quodsi ẽ bñficium nemo sibi deit. quia nemo dat sibi
Ar qui si quis sib ibñficiumdat. Nibil int̃ ẽ int̃dare. ⁊ accipere. Paulo ante antedi¬
eram quedam ad alos ꝑtinẽ. ⁊ sic eẽ formata. ut tota significatio illorum discedat
anobis. Fr̃at̃ sum altuis. Nemo est emm siuiis frat̃. par sums alitus. Quis enim
par ẽ sibi : Quoꝑatue sine altero ñ intelligitur. quod iungitur sine altero
bulo a paret anboe continetur bene fecisse. Nlemo autẽ sibi bñfacit ñ magio
qrasonsibi fauet. quamstarum parttum est Duitius hoc tplurib: erem̃plis uãt

Expanded text:
venditio alienatio est et rei suae iurisque in ea sui ad alium translatio. Atqui, venditio alienatio est et rei suae iurisque in ea sui ad alium translatio. Atqui, quemadmodum vendere, sic dare aliquid a se dimittere est et id, quod tenueris, habendum alteri tradere. Quod si est, beneficium nemo sibi dedit, quia nemo dat sibi; Atqui si quis sibi beneficium dat, nihil interest inter dare et accipere. Paulo ante dicebam quaedam ad alios pertinere et sic esse formata, ut tota significatio illorum discedat a nobis : frater sum, alterius, nemo est enim suus frater ; par sum, sed alicui, quis enim par est sibi ? Quod comparatur, sine altero non intellegitur ; quod iungitur, sine alteroregnum a Thraciae angulo porrectum usque ad litus incogniti maris iudicet. quam sibi favet, quam suarum partium est. Diutius hoc et pluribus exemplis licet
Abbreviated transcription (Latin):
quisq bñficium. semꝑ dat. sino int̾missione dat. Inre bñficiorum suorum
ñ potest nunerum. Quando gͦ grãm referet.cum ꝑhoc ipsumi quo gratã
refert beficium dat. Quomͦ enim discernẽ potĩs utrum sibi debet bñficium.
anreddat. cum intra eundem hominem res geratur Liberaui me ꝑiculo. bñfi-¬
um mͥ oetli. iterum ine ꝑiculo libero. utrum dobeneficium anredi
da. Nam ⁊̃ sidamus ñ debeimis. Quare: quia statim recipimus. Acaiꝑe
bñficium me oportet deinde depͥero. deinde referre. Debendi locus ñ ẽ. quia
sine ulla mora recipimus. dat nẽmo nisi altari. Debet nemo nisialtari. Red¬
dit nemo nisi alttnid intra unam ñ potest fieri. quod totiens duos exigit.
beneficuim ẽ p̃stitissȩ aliquid utiliter uerbum autẽ p̃stitise ad alios spectat.
sium quid ñ debemis uidebit᷑ qui aliquid sibi uondi disse se dicit: quia

Expanded text:
quisque beneficium, semper dat, sine intermissione dat, inire beneficiorum suorum quisque beneficium, semper dat, sine intermissione dat, inire beneficiorum suorum non potest numerum. Quando ergo gratiam referet, cum per hoc ipsum, quo gratiam refert, beneficium det ? Quomodo enim discernere poteris, utrum det sibi beneficium an reddat, cum intra eundem hominem res geratur ? Liberavi me periculo : beneficium mihi dedi. Iterum me periculo libero : utrum do beneficium an reddo ? cedam; nam etiam si damus, non debemus. Quare ? Quia statim recipimus. Accipere beneficium me oportet, deinde debere, deinde referre ; debendi locus non est, quia sine ulla mora recipimus. Dat nemo nisi alteri, debet nemo nisi alteri, reddit nemo nisi alteri. Id intra unum non potest fieri, quod totiens duos exigit. Beneficium est praestitisse aliquid utiliter; verbum autem " praestitisse " ad alios spectat. Numquid non demens videbitur, qui aliquid sibi vendidisse se dicet ? Quia
Abbreviated transcription (Latin):
in gratum cẽ. Non perit beneficium: habet illud qui dedit. Putare reciꝑe nolle
apudte ẽ antequam redditur: Nlonpotest quicquam amutere. quia qͦd detrabit᷑
nichilominus tibi ad quiritur. Intta te ipsum orbis agitur. acipiendo das dando
falsum ẽ exquo pendent sequentia. Nemo enim beneficium sibidat. s naturȩ suȩ
paret. aqua ad caritatem su compositus est. Sade summa ill cura ẽ. nocitu¬
ra uitandi. ꝓfutura ⁊ appetendi. Itaq neo liberalis ẽ qui sibi donat. nec clemens
qui sibi ignoscit. nec misericors quimalis suis tangitur. Quod aliis p̃stare liberalitas
niumẽ. Quo quis plura bñficia dedit. bñficentior est. Quis unquam laudatꝰ ẽ.
qd̃ sibi ipse fuisset auxilio quod se eripuisset latronibus. nemo sibi bñficium
ñ magis quam hospitium. nemo sibi donat ñ magis quam credit.Si dat sibi

Expanded text:
ingratum esse : non perit beneficium, habet illud, qui dedit. Puta te recipere nolle ingratum esse : non perit beneficium, habet illud, qui dedit. Puta te recipere nolle : apud te est, antequam redditur. Non potes quicquam amittere, quia, quod detrahitur, nihilo minus tibi adquiritur. Intra te ipsum orbis agitur ; accipiendo das, dando falsum est, ex quo pendent sequentia ; nemo enim sibi beneficium dat, sed naturae suae paret, a qua ad caritatem sui compositus est, unde summa illi cura est nocitura vitandi, profutura appetendi. Itaque nec liberalis est, qui sibi donat, nec clemens, qui sibi ignoscit, nec misericors, qui malis suis tangitur. Quod aliis praestare liberalitas rium est. Quo quis plura beneficia dedit, beneficentior est; quis umquam laudatus est, quod sibi ipse fuisset auxilio ? Quod se eripuisset latronibus ? Nemo sibi beneficium dat, non magis quam hospitium ; nemo sibi donat, non magis quam credit. Si dat sibi
Abbreviated transcription (Latin):
accipiat s unus atq idem. Hoc uerbum debere. ñ habet tisimt̃ duos locummn
Q uomodo gͥ muno consistit. qui se obligando liberat. ut inoebe epila mchilime
ẽ. Nichil summum. nicha extremum. nichil pͥmum. quia motu ordo muta
Et que sequebantur p̃cedunt. et que occidebant oriuntur. Amnnia quomodo¬
cumq ier̃s in idem reuertuntur. Ita in homine existima fien. eum ulbam⁊ ui
mnuiata mutaueris unus ẽ. Eecidit se muriarum. eum quoagat. ñ habet. Ani¬
gauit nelusit. de iu nontenetir. Beneficium sibio edit. oanti ꝓtinus ieodidit. Ro-¬
rum natura nichil dicitur ꝑdere. quia quicquid illi auellitur. ad illam redit. ner ꝑire
quicquam potest. quod quo exciclat ñ habet . s eodem reuoliutur usde disscedit.
Quid simile inquis habet hoc eremplum hiu e ꝓposite questioni: dicam. Pitate

Expanded text:
accipit, sed unus atque idem. Hoc verbum " debere " non habet nisi inter duos locum ; accipit, sed unus atque idem. Hoc verbum " debere " non habet nisi inter duos locum ; quomodo ergo in uno consistet, qui se obligando liberat ? Ut in orbe ac pila nihil imum est, nihil summum, nihil extremum, nihil primum, quia motu ordo mutatur et quae sequebantur praecedunt et quae occidebant oriuntur, omnia, quomodocumque ierunt, in idem revertuntur, ita in homine existima fieri ; cum illum in multa mutaveris, unus est. Cecidit se : iniuriarum cum quo agat, non habet ; adligavit et clusit : de vi non tenetur ; beneficium sibi dedit : danti protinus reddidit. Rerum natura nihil dicitur perdere, quia, quidquid illi avellitur, ad illam redit, nec perire quicquam potest, quod, quo excidat, non habet, sed eodem revolvitur, unde discedit. " Quid simile," inquis, " hoc exemplum habet huic propositae quaestioni ? " Dicam. Puta te
Abbreviated transcription (Latin):
atura sibi dedit. Natura priusẽ. ut quis debeat.deinde ut gram̃ ri
Debitor ñ ẽ sine creditore. non magis quaminaritꝰ sine credttorẽ uxore. aut sine
filia pater. Ariquis dare potest. aut aliquis accipiat. ñ ẽ dare necaccipere in¬
sinistra dexteram manum desinistra transferre. Quomodo nemo se portat.
quamuis corpus suum moueat et tranferat. quomodo nemo quamius ꝓse direrit.
ad fuisse sim dicitur nec statuam sibi tantum patrono suo ponit. Quomodo
sieger cum cura sia conualuit mercẽdem a se non erigit. sic in omni negonio.
i cum aliquid ꝓ desse sibifecerit. Nan tam̃ debebit referre gratiam sib dĩ
quia ñ habebit cu referit. St concedam aliquẽclare. sibi beneficuim dũ
dat &e recipit. Ut concedam aliquem a se acciꝑe bñfitium accipit reddit. domiqd̾
auint uersura fit. et uelut lus orum nom̃ statimtransit. Neq emm alius dat qũa

Expanded text:
cium sibi dedit.' " Natura prius est, ut quis debeat, deinde, ut gratiam cium sibi dedit.' " Natura prius est, ut quis debeat, deinde, ut gratiam referat ; debitor non est sine creditore, non magis quam maritus sine uxore aut sine filio pater ; aliquis dare debet, ut aliquis accipiat. Non est dare nec accipere in dexteram manum ex sinistra transferre. Quomodo nemo se portat, quamvis corpus suum moveat et transferat, quomodo nemo, quamvis pro se dixerit, adfuisse sibi dicitur nec statuam sibi tamquam patrono suo ponit, quomodo aeger, cum cura sua convaluit, mercedem a se non exigit, sic in omni negotio, etiam cum aliquid, quod prodesset sibi, fecerit, non tamen debebit referre gratiam sibi, quia non habebit, cui referat. Ut concedam aliquem dare sibi beneficium, dum dat, et recipit ; ut concedam aliquem a se accipere beneficium, dum accipit, reddit. Domi, quod aiunt, versura fit et velut lusorium nomen statim transit ; neque enim alius dat quam
Abbreviated transcription (Latin):
dicam assentator tuus. Nitia ñ tantum cum foris peccant iniusa sunt. s cũ inse re-¬
torquentur. Quem magis ad miraberis quamqui imperat sibi. quam qui se habet
inpotestate. Sentes facilius ẽ. barbaras impatientesq arbitrii alieni regere qũa
animum suum continere ⁊ tradero sibi. Platan inquit agit socrati gratias qd̾ ab
illodidicit. quare socrates sibi ñ agat quod ipse sedocuit. M cato ait. qd̾ tibi dee¬
rit a teipso mutuare. Quare donare miohi ñ possum si commodare possum: In¬
numerabuilia sunt in quib consuetudo nos diuidit. dicẽ solemus. sine loquar mecũ
et ego mͥ aurem ꝑuellam. Quo siuera sunt. quemad modum aliquis sibi irasci de¬
bet. sic ⁊ gratias agere. Quomodo obuirgare se.sic ⁊ laudare se. quomodo dam¬
no sibi eẽ sic ⁊ lucto pocest. Inuiria &e beneficiumi contraria sunt. Si de aliquo di¬

Expanded text:
dicam, adsentator suus. Vitia non tantum, cum foris peceant, invisa sunt, sed cum in se redicam, adsentator suus. Vitia non tantum, cum foris peceant, invisa sunt, sed cum in se retorquentur. Quem magis admiraberis, quam qui imperat sibi, quam qui se habet in potestate ? Gentes facilius est barbaras impatientesque arbitrii alieni regere, quam animum suum continere et tradere sibi. Platon, inquit, agit Socrati gratias, quod ab illo didicit ; quare Socrates sibi non agat, quod ipse se docuit ? M. Cato ait : ' Quod tibi deerit, a te ipso mutuare.' Quare donare mihi non possim, si commodare possum ? Innumerabilia sunt, in quibus consuetudo nos dividit ; dicere solemus : ' Sine, loquar mecum ' et ' Ego mihi aurem pervellam.' Quae si vera sunt, quemadmodum aliquis sibi irasci debet, sic et gratias agere ; quomodo obiurgare se, sic et laudare se ; quomodo damno sibi esse, sic et lucro potest. Iniuria et beneficium contraria sunt ; si de aliquo di
Abbreviated transcription (Latin):
ut exut uno hane partem tractauimus anturpe eẽt beneficiis uinci. Quod qut
quorui seit ñ solere homines sidr ipsosoare bñficium. Mantfestum enun fuulet
s es turpe asc ipsum unei Atgui apud quo s dam stoicos iee hoc ambig se. er
posit aliquis si bi bñficium daire. anoebeat retroe sibi grãm. Quod ut uiderit᷑
quisq dese tamquam de altero loquit᷑. S in ocere inquit michi possum. quare ñ et
bñficium michidare possim: P rȩterea quȩ si ĩalium contulissem. iñficia uocarent᷑
quare si in me contuli ñ sint: Quod si ab altero accepisse deberem. quare si michi
ipse dedi ñ debeam: quare sim adũsus me ingratus: Quod ñ minus turpeẽ. qũa
inse sordidum eẽ. ⁊ insedurumacsȩuum ⁊ sui negligẽtem. Tam aliem corpo¬
ris lenomalaudit quam sus. Nempe reprẽditur ad sensator. ⁊ aliena subse¬
quẽs uerba paratꝰ ad falsa laudator. Non minus placens sibi ⁊ se suspiciens ut ita

Expanded text:
ut existimo, hanc partem tractavimus, an turpe esset beneficiis vinci. Quod qui quaerit, scit non solere homines sibi ipsos dare beneficium ; manifestum enim fuisset non esse turpe a se ipsum vinci. Atqui apud quosdam Stoicos et de hoc ambigitur, an possit aliquis sibi beneficium dare, an debeat referre sibi gratiam. Quod ut videretur quisque de se tamquam de altero loquitur. " Si nocere," inquit, " mihi possum, quare non et beneficium mihi dare possim ? Praeterea quae, si in alium contulissem, beneficia vocarentur, quare, si in me contuli, non sint ? Quod, si ab altero accepissem, deberem, quare, si mihi ipse dedi, non debeam ? Quare sim adversus me ingratus, quod non minus turpe est quam in se sordidum esse et in se durum ae saevum et sui neclegentem ? Tam alieni corporis leno male audit quam sui. Nempe reprenditur adsentator et aliena subsequens verba, paratus ad falsa laudator ; non minus placens sibi et se suspiciens, ut ita
Abbreviated transcription (Latin):
ueseo nonsit in gratus. ⁊̃ nunc ut dicitis. bomis uit ommarecte facit. Si om̃a
reclo fadeit i n gritus ee ñ potest. Maio iuiro bñficum nemo dare potest bomus be¬
nefieiuan redoit maius ñ potest accipit Quod si ẽ nec bonis quisquã ingatusẽ
nec maluis. Ita ingratus inrerum natura ẽ. nemo. ⁊ hocinane. Unum ẽ apud nos
hon urs honeamin. is ꝑ uenire iomalum ñ potest. Desmet enim malus eẽ si ao u¬
lum iartus in trauerit. quam dui autẽ malus ẽ.: nemo ul dare bñficiũ potest.qͥa
malo bonaq i entiunt. neo inunum eunt. Ideo nemo ipdest. quia quioquid ad
ulum ꝑuenit. id prauo usu corrumpitur. Quemadmodum sorebus morbo uiti¬
atus ⁊ colligens bilem. quoscumq accipit cibos mitat. ⁊ omne alim̃tum in causam
dooris trabit. Ita anninus equus. quicquid illi commiseris. id omis suum ⁊ ꝑnici¬

Expanded text:
et ideo non fit ingratus. " Etiamnunc, ut dicitis, bonus vir omnia recte facit; si omnia et ideo non fit ingratus. " Etiamnunc, ut dicitis, bonus vir omnia recte facit; si omnia recte facit, ingratus esse non potest. Malo viro beneficium nemo dare potest. Bonus beneficium reddit, malus non accipit ; quod si est, nec bonus quisquam ingratus est nec malus. Ita ingratus in rerum natura est nemo, et hoc inane nomen." Unum est apud nos bonum, honestum. Id pervenire ad malum non potest ; desntraverit ; quam diu autem malus est, nemo illi dare beneficium potest, quia mala bonaque dissentiunt nec in unum eunt. Ideo nemo illi prodest, quia, quidquid ad illum pervenit, id pravo usu corrumpitur. Quemadmodum stomachus morbo vitiatus et colligens bilem, quoscumque accepit cibos, mutat et omne alimentum in causam doloris trahit, ita animus scaevus, quidquid illi commiseris, id onus suum et pernici
Abbreviated transcription (Latin):
multe ab bas iatebras ꝑduxero. ex quibuscumq euaseris nichil amplius
eris assecutus qu̾as ut eas difficultates effugeres. inquas licuit. ñ descend̾e.
Quid enimboniẽ. nodos operose solue̾. quos ipseut solueres feceris: S quẽ¬
admodum quedam in oblectam̃tum acio cum sic inligantur. ut eorum solu
imꝑito difficilis sit. que illi quieyplicuit sine ulło negotio spirat
cum misuras eorum ⁊ moras nouit. Nichilominus illa habent aliquam uo¬
luptatem. Temptant enim acumen ammorum. ⁊ in tentionem excitant. Ita
hanc que uidentur callida unsidiosa secuntatem ac segnitiam ingeniis
auserunt. Quib modo eampus inquo uiagentur. struendus est. modo crebri alẽs
pos st. qut dicitis adici & egobñscium ñ accipit malus. Ingratꝰ ẽ ĩ. se bñficiũ¬
Lopo aut pnficiam nec uñficitͥn. Quod si acciꝑpe ñ potest nec tedere quide deber

Expanded text:
mul te ad has latebras perduxero, ex quibus cum evaseris, nihil amplius mul te ad has latebras perduxero, ex quibus cum evaseris, nihil amplius eris adsecutus, quam ut eas difficultates effugeris, in quas licuit non descendere. Quid enim boni est nodos operose solvere, quos ipse, ut solveres, feceris ? Sed quemadmodum quaedam in oblectamentum ac iocum sic inligantur, ut eorum solutio imperito difficilis sit, quae illi, qui implicuit, sine ullo negotio paret, quia commissuras eorum et moras novit, nihilo minus illa habent aliquam voluptatem temptant enim acumen animorum et intentionem excitant, ita haec, quae videntur callida et insidiosa, securitatem ac segnitiam ingeniis auferunt, quibus modo campus, in quo vagentur, sternendus est, modo creperi aliquid potest, ut dicitis Stoici; ergo beneficium non accipit malus,ingratus nec beneficio ; quod si accipere non potest, ne reddere quidem debet,
Abbreviated transcription (Latin):
gratias agentumnterbis autimur. Beneficium e. quas potost orba datũ es
et ñ reddu Qui sidi bñficiu̾m̃dat ñ potest ñ recipen quos dadret e deo ñ ẽ
bñfitium. Auo tempore bñficium accipitur. alio redditur. Sdeledamee
est. ꝓ babile. hoc suscipiendum. qd̾ aliquis ut alt̾i ꝓ desset. utaitat
rim suȩ oblitus ẽ. quod altĩ dedit ab laturiis sibi. ħ ao ñ facit qiubñtioium
sibidat. beneficium dare socialis res ẽ. aliquem concuiat. aliquẽ obligat.
sibi dare. ñ ẽ socialis ces. Nomiem conciliat: neminem obligat. Neminẽ in
spem adducit ut dicat. hichomo colendus ẽ. illi beneficium dedit. dabit:
chi. b eneficium ẽ. quod quis ñ causa suadat. s eius cuidat. His a
qui sibi bñficiumdat sua causadat. Non est gͦ bñficium. Uideortibi iam il¬
lud quod in pͥncipio dixeram mentitus. dicis me ab ẽẽ ad eo qui oꝑe p̃cium
facit. Immo tantam oꝑam bonafido ꝑ dere. Expecta ⁊̃ hoc uerius dices. si¬

Expanded text:
derum coitus, cum luna humiliore currens via infra ipsum solem orbem suum posuit et illum obiectu sui abscondit ; quae modo partes eius exiguas, si in transcursu beneficium. Alio tempore beneficium accipitur, alio redditur. In beneficio et hoc est probabile, hoc suspiciendum, quod aliquis, ut alteri prodesset, utilitatis interim suae oblitus est, quod alteri dedit ablaturus sibi. Hoc non facit, qui beneficium sibi dat. Beneficium dare socialis res est, aliquem conciliat, aliquem obligat , sibi dare non est socialis res, neminem conciliat, neminem obligat, neminem in spem inducit, ut dicat : " Hic homo colendus est ; illi beneficium dedit, dabit et mihi. " Beneficium est, quod quis non sua causa dat, sed eius, cui dat ; is autem, qui sibi beneficium dat, sua causa dat ; non est ergo beneficium. Videor tibi iam illud, quod in principio dixeram, mentitus. Dicis me abesse ab eo, qui operae pretium facit, immo totam operam bona fide perdere. Expecta, et iam hoc verius dices, si
Abbreviated transcription (Latin):
quus gͦ dictu sibi si demp̃sticisse:. uienio mino ad ula arpi ftess olitur ẽ
meseie aliquid sebet impendere. Sicut qui soluit pecuuiam nicbiꝰ auͥ grm
impendit. qui gram̃ sibi refert. Nlon magis quam consequitiu quibitia¬
uom a se adepit. dñfi cium igratiȩ relatio ultro ctaco ire debent smui ontiẽ
mngratis. noc noluit faccre : Immo quis quis ũ ingratus fuit ut hocfacriatie
Sigrati as iuquit nobis agere debenns ⁊gram reseire debeniꝰ. Pictnulant
locugare nneimque ditin Poremu oludugre. ⁊ anod cum illo nantiar¬

Expanded text:
acciperet beneficia, cum reddere illi paria non posset. Primum in ipsius potestate ert, aliquid debet impendere, sicut, qui solvit, pecuniam ; nihil autem impendit, qui gratiam sibi refert, non magis quam consequitur, qui beneficium a se accepit. Beneficium et gratiae relatio ultro citro ire debent ; intra unum quis umquam ingratus hoc noluit facere ? Immo quis non ingratus fuit, ut hoc faceret ? "Si gratias," inquit, " nobis agere debemus, et gratiam referre debemus ; dicimus autset et bonum animum habere iussisset dicens : " Non est ista solis defectio, sed duorum si
Abbreviated transcription (Latin):
ractassem quemadmolum.dandum eẽt bñsicium. Incipit quin tu¬
quead modum accipiendum. Hi enim sunt huius officii fines. Quic quid
iltra moror ñ seniuomatĩȩ s indugeo. Quȩ quo ducit sequenda ẽ. ñ quo inuitat.
Subinde eͥnim nascetur quo lacessat. aliqua dulcedine. animum. magis non
suꝑuaciuun. quam necessarium. Uerum quia itauis ꝑ seueremus. ꝑactis quȩ
rem continebant.s orutart etiã ea quȩ siuuis uerum conexum non coherentia. Ꝙ
quisquis cliligenter inspicit. nec facit oꝑe p̃cium. Nec tam̃ ꝑdit operam. Tibi autẽ
homini natum optimo ⁊ ad benefitia propͥnso. liberalis ebuti. nulla eorum laudatio¬

Expanded text:
ractassem, quemadmodum dandum esset beneficium, qmadmodum accipiendum ; hi enim sunt huius officii fines. Quidquid ultra moror, non servio materiae, sed indulgeo, quae, quo ducit, sequenda est, non quo invitat ; subinde enim nascetur, quo lacessat aliqua dulcedine animum, magis non supervacuum quam necessarium. Verum, quia ita vis, perseveremus peractis, quae rem continebant, scrutari etiam ea, quae, si vis verum, conexa sunt, non cohaerentia ; quae quisquis diligenter inspicit, nec facit operae pretium nec tamen perdit operam. Tibi autem, homini natura optimo et ad beneficia propenso, Liberalis Aebuti, nulla eorum laudatio
Abbreviated transcription (Latin):
Demoe .e. elaudius aup.T. multipost luculli. hortensiꝰ. silanus. Omnes autẽ
paectutus me consule uicit suꝑiores. Hunc est scaurꝰ imitatꝰ. Magnificẽtissi¬
maie nũ ponpei muera secundo consulatũ. In quib om̃ib quid m placeat
ides Pitanda tam̃ suspitio ẽ. auaritis. Mamereo homini diuitiss ioe
nos uuris. furi desid erantib: aituñ approbrantib ficiendũ ẽ. modo p facultatibꝰ
nosiri ur fecmus. E e si quanoo aliquares maior atp atisior. poypfarultatio.¬
nõe ao equuit᷑. ut oresti nuꝑ prandia. insemitis documȩ nomine imagnioho¬
non fuerunt. Ne marco quidẽ seio uitio oatũ ẽ. qdꝰ incantate abse modo

Expanded text:
deinde C. Claudius App. f., multi post, Luculli, Hortensius, Silanus; omnes autem deinde C. Claudius App. f., multi post, Luculli, Hortensius, Silanus; omnes autem P. Lentulus me consule vicit superiores; hunc est Scaurus imitatus; magnificentissima vero nostri Pompei munera secundo consulatu; in quibus omnibus quid mihi placeat, vides. Vitanda tamen suspicio est avaritiae. Mamerco, homini divitissimo, siderantibus, at tamen approbantibus faciundum est, modo pro facultatibus, nos ipsi ut fecimus, et, si quando aliqua res maior atque utilior populari largitione acquiritur, ut Oresti nuper prandia in semitis decumae nomine magno honori fuerunt. Ne M. quidem Seio vitio datum est, quod in caritate asse m
Abbreviated transcription (Latin):
effusitioẽs. ñ anmirem᷑. q̃ fiũt ad multitudinẽ deleniend̾a. At hii qͥ ab hoste
obsident᷑ si emẽ aquȩ seytauũ. cogerent᷑ mina. hoc pͥmo incredibile nob̾ uideri.
mirari. s cum attenderint ueniã. necessitati dare. In his immanibꝰ ia¬
turis. infintisq sumptib nicħ nos magnoꝑe mirari. cump̃sertĩ neq necessitati
subuenat᷑. nec dignitas augeat᷑. Ipsaq illa delectatio multitudinis adbreue exi
similimis liberis eẽ grata Graui uͦ homins ⁊ ea quȩ fiũt iuditio certo. ponderanm
ꝓban posse nullomꝰ. quanquam intelligo in nĩa ciuitate in ueterasse iã bonis tẽpori¬
b ut splendor ȩdiltatũ ad optimis uiris postulet᷑. Itaq ⁊ p. crassus cũ cognomine
diues. e ñ copus fuictꝰ ẽ. edilicio maxuno munẽ. ⁊ paulo post.l. crassus cum
om̃iũ hominũ moderatissimo mutio. magnificentissima ȩdilitate functꝰ ẽ.

Expanded text:
effusiones non admiremur, quae fiunt ad multitudinem deliniendam. Ait enim, qui ab hoste effusiones non admiremur, quae fiunt ad multitudinem deliniendam. Ait enim, qui ab hoste obsidentur, si emere aquae sextarium cogerentur mina, hoc primo incredibile nobis videri, omnesque mirari, sed cum attenderint, veniam necessitati dare, in his immanibus iacturis infinitisque sumptibus nihil nos magnopere mirari, cum praesertim neque necessitati subveniatur nec dignitas augeatur ipsaque illa delectatio multitudinis ad breve exi et servorum simillimis liberis esse grata, gravi vero homini et ea, quae fiunt, iudicio certo ponderanti probari posse nullo modo. Quamquam intellego in nostra civitate inveterasse iam bonis temporibus, ut splendor aedilitatum ab optimis viris postuletur. Itaque et P. Crassus cum cognomine dives, tum copiis functus est aedilicio maximo munere, et paulo post L. Crassus cum omnium hominum moderatissimo Q. Mucio magnificentissima aedilitate functus est,
Abbreviated transcription (Latin):
desiderent. Ommno duo sc̃ genera largoꝵ. Quorũ altĩ ꝓ digi. altĩ liberales. ¶¬
pfũõt. In eas res qua& memoriã aut breuẽ aut nullam omnino sint relictur
Lib̾ales aũ qͥsuis facultatib. aut captos ap̃ donib redimunt aut aes alienũ suscipi-¬
unt amicorũ. Aut infiliarũ collocationẽ aduiuant. aut opitulant᷑ uł inre q̃ renda
uel augenda. Itaq miror qͥd inm̃tẽ uenerit theophrasto in eo libro quẽ dediuitiis
scͥpsit. In quo multa p̃clare. illud absurde. E it enĩ multꝰ in laudanda magnificentia
⁊ apparitioẽ populariũ munerũ taliũq sumptũ facultatẽ fructũ. diuitiarum
putat. Michi aũ ille fructꝰ lib̾alitatis. cuiꝰ pauca exempla posui. multo maior ui¬
det᷑ iceitior. Quanto anstoteles grauiꝰ ⁊ ueriꝰ nos rep̃hendit. qui has pecumarum

Expanded text:
desiderent? Omnino duo sunt genera largorum, quorum alteri prodigi, alteri liberales: prodesiderent? Omnino duo sunt genera largorum, quorum alteri prodigi, alteri liberales: promque apparatu pecunias profundunt in eas res, quarum memoriam aut brevem aut nullam omnino sint relicturi, liberales autem, qui suis facultatibus aut captos a praedonibus redimunt aut aes alienum suscipiunt amicorum aut in filiarum collocatione adiuvant aut opitulantur in re vel quaerenda vel augenda. Itaque miror, quid in mentem venerit Theophrasto in eo libro, quem de divitiis scripsit; in quo multa praeclare, illud absurde: est enim multus in laudanda magnificentia et apparatione popularium munerum taliumque sumptuum facultatem fructum divitiarum putat. Mihi autem ille fructus liberalitatis, cuius pauca exempla posui, multo et maior videtur et certior. Quanto Aristoteles gravius et verius nos reprehendit! qui has pecuniarum
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ poͣtrimonia effudert̃. inconsulte largiendo. Quidaũ ẽ stultiꝰ qmͣ qd̾ libent
facias curare ut id diutiꝰ facẽ ñ possis. Atq ⁊̃ secunt᷑ lagitionẽ rapine. Cũ enĩ dan¬
do egere cȩperunt. alienis bonis. manis afferre cogunt᷑. Itacũ bñuolentiȩ cõ¬
parandȩ caus abñfici eẽ ueliit. Non tanta ftudia assecunt᷑ eoꝵ quib dedeit̃.
quanta oclia eorum quib ademerunt. Quam obrẽ nec ita claudenda ẽ. rel
familiaris. ut eambenignitas aꝑire ñ possit. Nec ita reseranda ut pateat õil
Modiis adhibeatur. hisq referat᷑ ad facultates. Omĩno meminisse debemꝰ. id qd
ant̃is hominib sepissime usiupatũ. Iã in ꝓũbiis consuetudinẽ uenit. Largitionẽ
fundũ ñ hab̾e. Et enũ quis potest modꝰ ẽe. cũ ⁊icłe qui consuert̃. ⁊ de ulud als

Expanded text:
enim patrimonia effuderunt inconsulte largiendo. Quid autem est stultius quam, quod libenter enim patrimonia effuderunt inconsulte largiendo. Quid autem est stultius quam, quod libenter facias, curare, ut id diutius facere non possis? Atque etiam sequuntur largitionem rapinae; cum enim dando egere coeperunt, alienis bonis manus afferre coguntur. Ita, cum benivolentiae comparandae causa benefici esse velint, non tanta studia assequuntur eorum, quibus dederunt, quanta odia eorum, quibus ademerunt. Quam ob rem nec ita claudenda res est familiaris, ut eam benignitas aperire non possit, nec ita reseranda, ut pateat omnibus; modus adhibeatur, isque referatur ad facultates. Omnino meminisse debemus, id quod a nostris hominibus saepissime usurpatum iam in proverbii consuetudinem venit, largitionem fundum non habere; etenim quis potest modus esse, cum et idem, qui consuerunt, et idem illud alii
Abbreviated transcription (Latin):
Primũ qͦ plurib ꝓfuerĩt eo plures. ad benigne faciendũ ad uitores habebunt.
suetudine bñfitientiȩ partiores eit̃. et tãqmͣ exerritatiores ad bene oer
tis ꝓmerendum. Preclare inepła quadam alexandiũ filiũ philippus accusat.¬
qd largitione bñuolentiã machedonũ ꝯsectetur. Quȩ te malũ inquid ratio¬
nis in istã spem induxit. ut eos tͥ fideles putares fore. qͦs pecuma corrupisses.
pit. aiq adide sẽꝑ expectandũ paratior. Hoc ille filio. S p̃ceptũ putemꝰ om̃ib.
Qui abrẽ id quid̾e ñ dubiũ ẽ. quin illa benignitas. q̃ ꝯstat ex oꝑga ⁊ industria.
Et bonestior sit ⁊ latuis pateat ⁊ possit ꝓdeẽ płib. Non nunquã tam̃ ẽ. largi-¬
endũ. nec hoc benignitatis genus. om̃ino repudiandum ẽ. Et sẽpe idoneis ho¬
minib indigentib de re familiari imꝑtiendũ. s diligent̃ atq mnodecate. Miati

Expanded text:
primum, quo pluribus profuerint, eo plures ad benigne faciendum adiutores habebunt, dein primum, quo pluribus profuerint, eo plures ad benigne faciendum adiutores habebunt, dein consuetudine beneficentiae paratiores erunt et tamquam exercitatiores ad bene de multis promerendum. Praeclare in epquod largitione benevolentiam Macedonum consectetur. Quid te malum inquit, rationis in istam spem induxit, ut eos tibi fideles putares fore, quos pecunia corrupisses: pit, atque ad idem semper exspectandum paratior. Hoc ille filio, sed praeceptum putemus omnibus. Quam ob rem id quidem non dubium est, quin illa benignitas, quae constet ex opera et industria, et honestior sit et latius pateat et possit prodesse pluribus; non numquam tamen est largiendum, nec hoc benignitatis genus omnino repudiandum est et saepe idoneis hominibus indigentibus de re familiari impertiendum, sed diligenter atque moderate; multi