comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uellat᷑ sensũ accipit a carne ꝙͣ deserit
Et cerebrũ qͥd̾ tactu sui hoĩem ⁊ corquet
ł freq̃nt̃ int̾uit. ñ suo sensu. s uestitus
que in hõine sine sensu suit. ⁊ que hoc
causa faciat: indicatũ ÷. Reliqua pars debiti
mei de cor cur cerebrũ eum sensũ ñ hãt
sensus gubernet. S de hoc quoq tempta¬
bo si pot̾o ẽẽ soluendo. Sensus dequibꝰ lo.¬
quim᷑: quniq sunt. Uisus. audicus. odo¬
ratꝰ. gustꝰ. ⁊ cactꝰ. hi aũt corporei sunt
aut circa corpus solisq sunt caducis cor¬
porilꝰ familiares. Nullo enĩ liuino
corpori sensus mest. Amma uͦ corpore¬
⁊ si duinũ sit ipsa diuinior ÷. Ergo si di¬
ꝯnitas diuinoꝵ corpoꝵ sensũ dedignat᷑
qͣi aptũ caducis. multo magis aĩma maioeiᷤ
÷ maiestatis. ꝙͣ ut sensu egeat. Ut aut hõ
constet ⁊ uiuũ aĩmal sit anima p̃stat
que corpꝰ uutminat. Porro illuminat
in habitando. ⁊ nauitatõ eiꝰ iti cerebro est

Expanded text:
avellatur, sensum accipit a carne quam deserit. avellatur, sensum accipit a carne quam deserit. Et cerebrum quod tactu sui hominem vel torquet vel frequenter interimit, non suo sensu sed vestitus quae in homine sine sensu sint et quae hoc causa faciat indicatum est. Reliqua pars debiti mei de eo est cur cerebrum, cum sensum non habeat, sensus gubernet. Sed de hoc quoque temptabo, si potero, esse solvendo. Sensus de quibus loquimur quinque sunt: visus, auditus, odoratus, gustus et tactus. Hi aut corporei sunt aut circa corpus, solisque sunt caducis corporibus familiares. Nulli enim divino corpori sensus inest, anima vero omnvel si divinum sit, ipsa divinior est: efrgo si dignitas divinorum corporum sensum dedignatur quasi aptum caducis, multo magis anima maiores est maiestatis quam ut sensu egeat. Ut autem homo constet et vivum animal sit anima praestat, quae corpus inluminat. Porro inluminat inhabitando, et habitatio eius in cerebro est.
Abbreviated transcription (Latin):
siccitas illa non recipit mollicies ista non te.¬
neat. Iõ tam deutibꝰ unguibꝰ. ossibꝰ ⁊ capilł
quẽ ad ipi medullis ⁊ cerebro sensus mõe
non pocuit. ⁊ sicut sectio capilloꝵ nicħ
doloris ingerit. ⁊ta si secet᷑. ł dens ł os. seu
adeps. seu cerebrũ. seumedulla a begit oĩs
sensus doloris. S uidemꝰ inqͥes torm̃tis affici
quibꝰ secant᷑ ossa torqueri noĩes ⁊ colore
dentiũ. Hoc uerũ e̾e̾ quis ab neget : Sed
dũ sectionẽ patit᷑ importat. Qd̾ cũ mecti¬
ti manus tͣusit ⁊ iam cũ medulla quã
continet hũt uidolentiam sectioni sum¬
lem capilloꝵ. et cum dentiũ dolor ÷ non
os dentis insensu ÷. s caro que continet
dentẽ. Nam ⁊ unguis qͣntꝰ extra car¬
nem crescendo ꝑgit sine sensu secatur
qui carni adheret iam facit si secet᷑ do¬
lorem ñ suo s sectis sue corꝑe. sicut capil¬
lus dũ suꝑior secatur. nescit dolorẽ si

Expanded text:
siccitas illa non recipit mollities ista non tesiccitas illa non recipit mollities ista non teneat. Ideo tam dentibus unguibus ossibus et capillis quam adipi medullis et cerebro sensus inesse non potuit. Et sicut sectio capillorum nihil doloris ingerit, ita si secetur vel dens vel os seu adeps seu cerebrum seu medulla, aberit omnis sensus doloris. "Sed videmus", inquies, "tormentis adfici quibus secantur ossa, torqueri homines et dolore dentium." Hoc verum esse quis abneget? Sed dum sectionem patitur, importat. Quod cum medici manus transit, os iam cum medulla quam continet habent indolentiam sectionis similem capillorum. Et cum dentium dolor est, non os dentis in sensu est, sed caro quae continet dentem. Nam et unguis quantus extra carnem crescendo pergit sine sensu secatur, qui carni adhaeret iam facit si secetur dolorem, non suo sed sedis suae corpore; sicut capillus dum superior secatur nescit dolorem: si
Abbreviated transcription (Latin):
inẽe sensũ. s ut ossa. ut dentes ut capil¬
ios ita ⁊ cerebrũ ee̾ ñ sensu. Uerũ ne᷑
hoc uos dr̃e solitos an ut falsũ refel¬
ies: uerũ ait ille. Ecce iam clusus es
Ut enĩ concedam tibi p̃t̃ capillos in
homine aliqͥd eẽ sũ sensu qd̾ ñ facile
dpeisti a cerebro ministrari cum ceresꝰ
tion inee̾ sensũ ip̃e fatearis : Potest¬
ne oycuosare hiuĩ contͣrietatis ausũ ł
ur̃i oris nota uolubilitas: Et dẏsariꝰ reni¬
dens. Retia aiubꝰ me iuolutũ tenes ni¬
mis rara sũt. nimis patula. Ecce me euãgele
siue nisu mñ exemptũ uidebis. Opus nat᷑e
⁊ ut sensũ uel niniũ sicea uel nimiũ hu¬
mecta non capiant. Ossa. dentes. cũ un¬
quibꝰ ⁊ capillis nimia siccitate ita d̾n¬
seta sunt: ut penetrabilia ñ suit esfectai
amime que sensum ministrat. Adeps
medulla ⁊ cerebro ita in humor atq
mollicie sunt ut eund̾ effectũ anime. qͣm

Expanded text:
inesse sensum, sed ut ossa ut dentes ut capilinesse sensum, sed ut ossa ut dentes ut capillos, ita et cerebrum esse sine sensu. Verumne est haec vos dicere solitos, an ut falsum refelles?» «Verum», ait ille. «Ecce iam clausus es. Vt enim concedam tibi praeter capillos in homine aliquid esse sine sensu, quod non facile dixisti a cerebro ministrari, cum cerebro non inesse sensum ipse fatearis? Potestne excusare huius contrarietatis ausum vel vestri oris nota volubilitas?» Et Dysarius renidens: «retia quibus me involutum tenes nimis rara sunt, nimis patula: ecce me, Euangele, sine nisu inde exemptum videbis. Opus naturae est ut sensum vel nimium sicca vel nimium umecta non capiant. Ossa, dentes cum unguibus et capillis nimia siccitate ita denseta sunt ut penetrabilia non sint effectui animae qui sensum ministrat; adeps medulla et cerebrum ita in umore atque mollitie sunt, ut eundem effectum animae quem
Abbreviated transcription (Latin):
hoc÷ qd̾ neruis ⁊ miscłis corꝑis fortitudinẽ¬
Sͣ uertiginẽ turbatũ ⁊ simia acitatis hu¬
moruꝰ oip̃ssũ sanguescit. ⁊ ministͥrũ suũ
d eserit. Iñ fit his qui rapiunt᷑ ingiros he¬
becior auchitus uisus obscurior. Postͤmo
ueruis ⁊ misculis nlłanti abeo urtutẽ
qͣi deficiente sum̃tibꝰ totũ corpꝰ qd̾ his
sustinet᷑ ⁊ in robur erigit᷑ desertũ iam
fulcimentis suis labit᷑ in ruinam. S
contͣ hec omĩa consuetudo quã sed̾am
nat᷑am ꝓtiũtiauit usus aios iuuat.
qui in tali motu sepe uersant᷑. Spiram̃tũ
ert̃ terebri qd̾ pauloañ diximꝰ assuetũ rei
iam nõ sibi noue ñ pauescit hc̃ motũ. ni
inimst̾ia sua desĩt. io consuetis ⁊ ite a¬
gitatꝰ innoxius ÷. Iietitũ teiam dẏsa¬
ri teneo. ⁊ siuere opinor : maisꝙͣ hodie
esfugies. Et alios eĩ marte ł socios ⁊
ip̃m te audimi sepe clicentẽ cerebro tĩ

Expanded text:
hoc est quod nervis et musculis corporis fortitudinehoc est quod nervis et musculis corporis fortitudinevertigine turbatum et simul agitatis umoribus oppressum languescit et ministerium suum deserit. Inde fit his qui raptantur in gyros hebetior auditus, visus obscurior, postremo, nervis et musculis nullam ab eo virtutem quasi deficiente sumentibus, totum corpus, quod his sustinetur et in robur erigitur, desertum iam fulcimentis suis labitur in ruinam. Sed contra haec omnia consuetudo, quam secundam naturam pronuntiavit usus, illos iuvat qui in d paulo ante diximus, adsuetum rei iam non sibi novae, non pavescit hunc motum nec ministeria sua deserit. Ideo consuetis etiam iste agitatus innoxius est.» «Inretitum te iam, Dysari, teneo et si vere opinor, nusquam hodie effugies. Et alios enim in arte tibi socios et ipsum te audivi saepe dicentem, cerebro non
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑgentẽ consultationẽ. Et ex̃ cebo inquit
dẏsariũ nr̃m si tũ minutis alis suis ⁊ roran¬
tibꝰ responsioĩbꝰ satis faciet consulenti. Dic
dẏsari cutr qui ita se u̾tunt. ut sepe in orbẽ
rotent᷑. ⁊ uertiginẽ capitis. ⁊ obsecuritatẽ
patiũt᷑ ocłoꝵ᷑. Postremo si ꝑseue rauerĩt. ru¬
unt cũ ulłus alius motꝰ corꝑis hanc inge¬
rat necessitatẽ. Ad hec dẏsariꝰ. Septẽ inqͥt
corꝑimotꝰ sũt. Aut enuĩ accetiit pͥorsũ aut
retrorsũ recedit aut indext̾am ieuaitiue
deũtit᷑. aut sursũ. ꝓmouet aut deorsũ aut
orbiculatim rotat᷑. Exhis uii. motibꝰ unꝰ
tantã incdiuinib corꝑibꝰ inuenit᷑ speralẽ
dico quo mouet᷑ celũ quo sid̾a quo ceca
mouent᷑ elem̃ta t̾renis animalibꝰ ali sex
p̃cipie fartiliares sunt. S non nũꝙͣ adhibet᷑
⁊ septimꝰ. S sex ili ut directi: ita ⁊ ĩnoxii.
biens cerebrũ singłis sensibꝰ uĩ suam p̃stat

Expanded text:
pergentem consultationem et «exercebo», inquit, pergentem consultationem et «exercebo», inquit, «Dysarium nostrum si tamen minutis illis suis et rorantibus responsionibus satisfaciet consulenti. Dic, Dysari, cur qui ita se vertunt ut saepe in orbem rotentur, et vertiginem capitis et obscuritatem patiuntur oculorum, postremo, si perseveraverint, ruunt, cum nullus alius motus corporis hanc ingerat necessitatem? Ad haec Disarius: Septem, inquit, corporei motus sunt: aut enim accedit priorsum aut retrorsum recedit aut in dexteram laevamve divertitur aut sursum promovet aut deorsum aut orbiculatim rotatur. Ex his septem motibus unus tantum in divinis corporibus invenitur, sphaeralem dico, quo movetur caelum, quo sidera, quo cetera moventur elementa. Terrenis animalibus illi sex praecipue familiares sunt, sed nonnumquam adhibetur et septimus. Sed sex illi ut directi ita et innoxii, biens cerebrum singulis sensibus vim suam praestat,
Abbreviated transcription (Latin):
rius. Calida inquit que ad eserit corꝑi
nr̃o. mox p̃liet cactũ sui mansuetiore. ⁊
qͥa cuti assueuit: ⁊ qͥa frigus accepit a
nobis. Motus uͦ aquã nouam semꝑ ac no¬
uam corpori applicat. ⁊ cessante assuecu¬
dine dequa pauloañ diximꝰ. semꝑ noui¬
tas auget sensũ caloris. Cur gͦ alsunꝰ ait
estate cũ aer calidꝰ flabro mouet᷑ ñ calor̃ẽ
s frigus adquirit : Cad̾ enĩ rõne ⁊ in
hoc feruorẽ deb̾e̾t motꝰ augere. Non
cad ratio chysariꝰ inquit in aque ⁊ acrĩ
calore. Illa eiũ corꝑis solidioris est:¬
⁊ crassa mat̾ies cõmouotͣ iuntegya ui
sua suꝑficieni cui ad mouet᷑ inuadit
aer motu inuentũ soluit᷑. ⁊ liquidior se
factus agitatu flatus esficit᷑. Porro ut fla¬
tus uid̾ remouet qd circũ fusũ nobis
erat. Erat aũ cͥca uos calor. Reniorogͥ
ꝑ flacũ calore restat ut aduenã sensũ
frigoris p̃stet agitatꝰ. Int̾peslat euãgelꝰ

Expanded text:
rius, «calida», inquit, «quae adhaeserit nostro rius, «calida», inquit, «quae adhaeserit nostro corpori, mox praebet tactum sui mansuetiorem, vel quia cuti adsuevit vel quia frigus accepit a nobis. Motus vero aquam novam semper ac calidam corpori applicat et cessante adsuetudine de qua paulo ante diximus semper novitas auget sensum caloris.» «Cur ergo», Albinus ait, «aestate cum aër calidus flabro movetur, non calorem sed frigus adquirit? Eadem enim ratione et in hoc fervorem deberet motus augere.» «Non eadem ratio», Dysarius inquit, «in aquae et aëris calore. Illa enim corporis solidioris est, et crassa materies cum movetur, integra vi sua superficiem cui admovetur invadit; aër motu in ventum solvitur et liquidior se factus agitatu flatus efficitur. Porro ut flatus illud removet quod circumfusum nobis erat, erat autem circa nos calor, remoto igitur per flatum calore restat ut advenam sensum frigoris praestet agitatus.» Interpellat Euangelus
Abbreviated transcription (Latin):
Ad lioc dẏsaruis. U su tibi albine com¬
ꝑtũ ÷ aquas que de aliis puceis uel de
fontibꝰ hauriunt᷑ fumare hiene. e¬
state frigest̾e. Qd̾ sinon alia de causa
nisi que aere qui nobis cͥcũ fusus ⁊ pp̃
temporis rõne calente friqus dem̾git᷑
imo ÷ scatͣigo. Et contͣ cũ aer hicmẽ
p̃fert: talor in infi̾ora dem̾gens aqͥs
ĩ imo nascentibꝰ dat uaporem. Qd̃ gͦ uͥq
alt̾nat᷑ uarietate cẽporis. hoc ui egipto
semꝑ ẽ cuiꝰ aer semꝑ ⁊ in calore. frigus
enĩ ima petens uiciũ radicibꝰ in uoluit᷑
⁊ talẽ dat qͣlitatẽ succo in de nascenti.
iõ rogionis calide uina calore caruert̃.
Tractatus añr albinꝰ inqͥt semel ing̃s.¬
sus calorem ñ facile auo dig̃dit᷑. Dicas
gͦ uolo cur qui in aquã descendit ca¬
udam si se ñ mou̾it. minꝰ urit᷑. s si
agitatu suo aꝙͣ mou̾it: maiorẽ seci¬
tit calorẽ. ł tociens aqua urit ampliꝰ
qͥtiens nouus ei motus accessĩt. Et dysa¬

Expanded text:
Ad hoc Disarius: Usu tibi, Albine, comAd hoc Disarius: Usu tibi, Albine, compertum est aquas quae vel de altis puteis vel de fontibus hauriuntur fumare hieme, aestate frigescere. Quod fit non alia de causa nisi quod aere qui nobis circumfusus est propter temporis rationem calente frigus in terrarimo est scaturigo: et contra, cum aer hiemem praefert, calor in inferiora demergens aquis in imo naalternatur varietate temporis, hoc in Aegypto semper est, cuius aer semper est in calore. Frigus enim ima petens vitium radicibus involvitur et talem dat qualitatem suco inde nascenti. Ideo regionis calidae vina calore caruerunt. Tractatus noster, Albinus inquit, semel ingressus calorem non facile alio digreditur. Dicas ergo volo, cur qui in aquam descendit calidam, si senon moverit, minus uritur, sed si agitatu suo aquam moverit, maiorem sentit calorem, et totiens aqua urit amplius quotiens novus ei motus accesserit? Et D
Abbreviated transcription (Latin):
tͣnsmictit. Uento nino abies aut quer¬
cus anellit᷑. cannã ulła facile frauait
ꝓcella. Cñq furuis delectatꝰ enarrã¬
tes ingenio plura uellet int̾ogare: ce¬
cinase albiꝰ obiecit. Michi quoq desi¬
d̾iũ: hñdi paulisꝑ negocii cũ tam fa¬
cunda disarii doct᷑ua. Dic oro te que
facit causa ut si napi ⁊ piꝑ. si apposi¬
ta cuti fuerĩt uulnꝰ excitent. ⁊ loca
ꝑforent: deuorata uͦ: nflam uentͥs cor¬
poris inferant lesionẽ. Et dẏsarnis
Speties inqͥt ⁊ acres ⁊ calide suꝑficiẽ
cui apponũt᷑ exulcerant qͥa integͣ uir¬
tute sua. finem alt̾iꝰ rei admixtione
utunt᷑ adnoxam. S si inuentiẽ recep¬
ta st̃ soluit᷑ uif ear uentralis humo¬
ris allinione quia fuint dilutiores
loquũt᷑ admoneor. rei quã semꝑ quesi¬
tu dignã putaui cur inegipto que re¬
mouũ aliaꝵ calidissima ÷. uinũ ñ cali¬
da s pene dix̃im frigida uircute nascat᷑

Expanded text:
transmittit: vento nimio abies aut quertransmittit: vento nimio abies aut quercus avellitur, cannam nulla facile frangit procella. Cumque Furius delectatus enarrantis ingenio plura vellet interrogare, Caecina se Albinus obiecit: Mihi quoque desiderium est habendi paulipser negotii cum tam facunda Disarii doctrina. Dic, oro te, quae facit causa, ut sinapi et piper, si adposita cuti fuerint, vulnus excitent et loca perforent, devorata vero nullam ventris corpori inferant laesionem? Et Disarius: Species, inquit, et acres et calidae superficiem cui adponuntur exulcerant, quia integra virtute sua sine alterius rei admixtione utuntur ad noxam: sed si in ventrem receptae sint, solvitur vis earum ventralis humoris alluvione, qua fiunt dilutiores:loquimur, ammoneor rei quam semper quaesitu dignam putavi, cur in Aegypto, quae regionum aliarum calidissima est, vinum non calida sed, paene dixerim, frigida virtute nascatur?
Abbreviated transcription (Latin):
sero illic coquit᷑ quã tardius conficiũt᷑
que uapore aque ꝙͣ q igne soluũt᷑.
in uoluit᷑ qui priꝰ inuentre consum̃dꝰ
÷ ut tũ demũ conficiat᷑ qd̾ remansit
de carne iam liberx. hoc qͦ scire habeo
furnis inquit que faciat causa non¬
nłłos carnes ualidiores faciliꝰ dilig̾e
ꝙ̃ tenues. Nam cũ cito coquãt offas
bibulas masꝑis piscibꝰ enuqͦqͣndis: la¬
borant. In hẏs dẏsaruis ait. huiꝰ rei
auctorẽ nimia in hõie uis caloris que
si ydoneam mat̾iem suscipit lib̾e con¬
gredit᷑. ⁊ cito eam in consertione con¬
sumit. Lsuem uͦ p̃t̾it ut latentẽ: mͦ ĩ
cinerẽ potius ꝗͣ in succũ uertit. Ut
ingentia robora i carbonũ srustra
lucentia igne uertũt᷑. palee si inignẽ
cecid̾int: mox solũ de eis cinerẽ restat
uici. habes ⁊ hoc exemplũ ñ dissonũ
qd̾ potñtior mola ampliora gͣna con-¬
fringit: in tegra illa que st̃ nunutiora

Expanded text:
sero illic coquitur quam tardius conficiuntur sero illic coquitur quam tardius conficiuntur quae vapore aquae quam quae igne solvuntur. involvitur, qui prius in ventre consumendus est, ut tum demum conficiatur quod remansit de carne iam liberum. Hoc quoque scire haveo, Furius inquit, quae faciat causa nonnullos carnes validiores facilius digerere quam tenues? Nam cum cito coquant offas bubulas, in asperis piscibus concoquendis laborant. In his, Disarius ait, huius rei auctor est nimia in homine vis caloris: quae si idoneam materiam suscipit, libere congreditur et cito eam in concertatione consumit, levem modo praeterit ut latentem, modo in cinerem potius quam in sucum vertit: ut ingentia robora in carbonum frusta lucentia igne vertuntur, paleae si in ignem ceciderint, mox solum de eis cinerem restat videri. Habes et hoc exemplum non dissonum, quod potentior mola ampliora grana confringit, integra illa quae sunt minutiora
Abbreviated transcription (Latin):
a quã musto uel hĩc ocet᷑ qd̾ cũ in uetustatẽ
ꝓ cec̾it. sit m̃sura mimis. s acriꝰ forticudine
qͥa exalata aqua qua mollrebat᷑ remanet
uini sola nat᷑a. cũ fortitudine sua ub̾a
nlła diuiti humoris ꝑmapetiõe mollita.¬
¶ Post hoc furĩ albinꝰ. Ego qͦ ꝓ iurili porti¬
one disariũ nr̃m in ex̃cicu t̃ relinquo.
Discas aueso auecausa difficile digestiu fac̃
isitium. qd ab insecutione insiciũ dictũ
amissione .ii. lit̾e postea qd̾ ñ ut̃ nom̃ obti¬
nuit. Cum multũ ĩ eo digesionẽ futͣam
tuuerit trit᷑a tam chiligens. ⁊ qͥeqd graue
erat carnis assũpsit: consumatiouẽq eiꝰ
młta ex parte confec̃it. Et disarius. Inħ
genꝰ cibi aisficile digerit᷑ uñ putas ei di¬
gestionẽ añ ꝓ uisam. Leuitus enĩ quã
tritura p̃stitit. facit ut uinacet udo ci¬
gestio ꝓmouet᷑. Sic ⁊ mox̾ tritũ atu fir.¬
natũ. cũ inaquã coicit᷑ natat. Ex quo
subducit se digestioĩs necessitati. ⁊ tã

Expanded text:
am musto vel hinc docetur, quod, cum in vetustatem procedit, fit mensura minus sed acrius fortitudine, quia exhalata aqua qua molliebatur remanet vini sola natura cum fortitudine sua libera, nulla diluti humoris permixtione mollita. Post haec Furius Albinus: Ego quoque pro virili portione Disarium nostrum inexercitum non relinquo. Dicas, quaeso, quae causa difficile digestu facit isicium, quod ab insectione insicium dictum amissione n littera postea quod nunc habet nomen optinuit, cum multum in eo digestionem futuram iuverit tritura tam diligens et quicquid grave erat carnis absumpserit consummationemque eius multa ex parte confecerit. Et Disarius: Inde hoc genus cibi difficile digeritur, unde putas ei digestionem ante provisam. Levitas enim quam tritura praestitit facit ut innatet udo cigestio promovetur. Sic et mox tritum atque formatum cum in aquam coicitur, natat. Ex quo subducit se digestionis necessitati et tam
Abbreviated transcription (Latin):
tenemꝰ qͥd senes ad hoc freãnt̃ impellat
Contriã enĩ sorcitanatã st̃ muliebre
corpꝰ ⁊ corpꝰ senile. Mulier humectissimo
⁊ corpore. Docet hoc Aeuitas cutis ⁊ splen.¬
dor. Uocent p̃cipue assidue pͣgationes
suꝑflue ex honerantes corpꝰ humore. Cũ
iũ suã ꝑdit. ⁊ sit dilutius. uͭ facile cerebͥ
sedẽ ferit: fortitudine exꝰ excineta. S ⁊ ħ
rõ iuuat sentñtie u̾itatẽ qd̾ muliebre
corpꝰcrebͥs p̾gatiõĩbꝰ deputatũ płiꝰ conscũ

Expanded text:
tenemus quid senes ad hoc frequenter impellat. tenemus quid senes ad hoc frequenter impellat. Contrariam enim sortita naturam sunt muliebre corpus et corpus senile. Mulier umectissimo est corpore. Docet hoc et levitas cutis et splendor, docent praecipue adsiduae purgationes superfluo exonerantes corpus umore. Cum vim suam perdit et fit dilutius nec facile cerebri sedem ferit fortitudine eius extincta. Sed et haec ratio iuvat sententiae veritatem, quod muliebre corpus crebris purgationibus dep
Abbreviated transcription (Latin):
hoc p̃t̾eo qd̾ exfructibꝰ arboꝵ ai sc̃ frigi¬
diores qͦrũ sirtꝰ imitaturiũ saporẽ: ut
mala sen simplicia seu gͣnata. ⁊ citoma
que cotonia uocat cato. ħ iõ dixerĩ qd̾
me sepe mouit. ⁊ exercuit mecũ disputã¬
tem. qͥa in mediũ ꝓferre uolui qd de
uino estimaũim sentiend̾ cet̾m consul¬
tationẽ mͥ debitã ñ omitto. Tẽ ent̃ dy¬
sari conuenio. ut qd̾ qͣrend̾ mͥ occͣrit:
ab soluas. legisse ap̃ philosophũ g̃cun
memini. ni fallor ule aristotiles fuit in
libro quẽ de eb̾etate cõposuit mulieref
raro ĩ ebͥetatẽ cadẽ. crebrosenes. nec cãm
qͥa ad natã corpoꝵ tota hec quo ꝑtini¬
cte ⁊ hoc aristociles ut cet̾a nͨ possũ nec
assentiri uiro: cuiꝰ inuentis nec ip̃a nata
dissentit. Mulieres inqͥt raro ebͥant᷑ ebro
senes. Rõnis pleua gemina ista sercũtia
⁊ alt̾a pendet exalt̾a. Nã cũ didiscimꝰ
qͥd mulieres ab ebͥetate defendat: iam

Expanded text:
hoc praetereo, quod ex fructibus, arborum illi sunt frigihoc praetereo, quod ex fructibus, arborum illi sunt frigidiores quorum sucus imitatur vini saporem, ut mala seu simplicia seu granata vel cytonia, quae cotonia vocat Cato. Haec ideo dixerim, quod me saepe movit et exercuit mecum disputantem, quia in medium proferre volui, quid de vino aestimaverim sentiendum. Ceterum consultationem mihi debitam non omitto. Te enim, Disari, convenio, ut quaerendum mihi occurrit absolvas. Legisse apud philosophum Graecum memini ni fallor, ille Aristoteles fuit in libro quem de ebrietate conposuit mulieres raro in ebrietatem cadere, crebro senes: nec causaquia ad naturam corporum tota haec quaesticte et hoc Aristoteles ut cetera, nec possum non adsentiri viro cuius inventis nec ipsa natura dissentit. Mulieres, inquit, raro ebriantur, crebro senes. Rationis plena gemina ista sententia, et altera pendet ex altera. Nam cum didicerimus quid mulieres ab ebrietate defendat, iam
Abbreviated transcription (Latin):
nimietas ut frigidi facit sem̃ exile uel
debile. Hoc uͦ ⁊ manifestissimã estima¬
tionis mee hab⁊ assertionẽ. qd̾ quec̃a
nimiũ algentibꝰ: ead̾ continqunt ebriis
fiũt enĩ tremuli graues pauidi. ⁊ saltu
tubatio. mltis aũt ⁊ morb̾is ille que na¬
caa ycit. q̃ci uocant. sic nimio uino ut
multo algore contingit. Respiate etian
que gña curatiõis. adhibeant᷑ ebriis.
None cubare sub multis opiñitis iubẽt᷑
ut extinctus calor refoueat᷑: Nũ ⁊ ad
calida lauatra ducunt᷑: Nõ illis un¬
aionĩ tẽpore calor corꝑis excitat᷑: Post¬
tremo qͥ fiũt cͦbro ebrii cito senescunt
Alĩ tẽrꝰ cõpetentis etatis ł caliutio ⁊ ca¬
nitie insignũtͣ. que ñ nͥ ĩ opia caloriᷤᷤ
eueniũt. ꝙͥ a cete frigidius qd̾ culpa¬
tũ uinũ ÷. Solũ enĩ hoc ex onũbꝰ humo¬
ribꝰ crescentẽ flãmã molent̾ extinguit
dũ ꝑ frigus suũ. calorẽ uincit elem̃ti. Nͦ

Expanded text:
nimietas, ut frigidi, facit semen exile vel nimietas, ut frigidi, facit semen exile vel debile. Hoc vero vel manifestissimam aestimationis meae habet adsertionem, quod quaecumque nimium algentibus, eadem contingunt ebriis. Fiunt enim tremuli graves pallidi, et saltu tubatio: multis autem et morbus ille quem παράλυσιν Graeci vocant sic nimio vino ut multo algore contingit. Respicite etiam quae genera curationis adhibeantur ebriis. Nonne cubare sub multis operimentis iubentur, ut extinctus calor refoveatur? non et ad calida lavacra ducuntur? non illis unctionum tepore calor corporis excitatur? Postremo qui fiunt crebro ebrii cito senescunt: alii ante tempus conpetentis aetatis vel calvitio vel canitie insigniuntur, quae non nisi inopia caloris eveniunt. Quid aceto frigidius, quod culpatum vinum est? Solum enim hoc ex omnibus humoribus crescentem flammam violenter extinguit, dum per frigus suum calorem vincit elementi. Nec
Abbreviated transcription (Latin):
stri eũ meri płum solere curari. Infusũ
etñ uisc̾ibꝰ trahit ad se calorẽ ueneno fri¬
gido qͣi calidũ iam repugnat. Siuͦ aconi¬
tũ ip̃m cũ uino tͥtũ potui datũ sit. hauri¬
entẽ mlła curatio amorte defendit. Tũc
enĩ uinũ nat᷑a frigitũ admixtione sui
frigus auxit ueneni. nec mint̾ioribꝰ iam
calescit: qͥa ñ liberũ s ad mixtũ alii. im¬
mo in alid̾ uersũ descendit in uiscera.
S ⁊ sudore nimio ł laxato uentre defessis
uinũ ingerunt. ut inutͦq morbo contͥn¬
gat meat᷑ꝰ. In somnẽ medici frigidis obli-¬
niunt tti papau̾is sueco mͦ mandrago¬
ra ł similib̾ in quibꝰ: ⁊ uniũ. Nam
uino somuꝰ reduti solet qd ñ nͥ ingeniti
frigoris ÷ testimoniũ ÷. Dom ñ omĩa
calida uenerẽ ꝓuocant. ⁊ sem̃ excitant
⁊ añationi fauent. Hausto añ iuero płi¬
mo fuint uiri ad toitũ pigͥores. S nec
idorieũ conceptioni ferñt. qͥa uini

Expanded text:
stu eum meri plurimi solere curari. Infusum stu eum meri plurimi solere curari. Infusum enim visceribus trahit ad se calorem et veneno frigido quasi calidum iam repugnat. Si vero aconitum ipsum cum vino tritum potui datum sit, haurientem nulla curatio a morte defendit. Tunc enim vinum natura frigidum admixtione sui frigus auxit veneni, nec in interioribus iam calescit, qui non liberum sed admixtum alii, immo in aliud versum, descendit in viscera. Sed et sudore nimio vel laxato ventre defessis vinum ingerunt, ut in utroque morbo constringat meatus. Insomnem medici frigidis oblinunt, modo papaveris suco modo mandragora vel similibus, in quibus est et vinum: nam vino somnus reduci solet, quod non nisi ingeniti frigoris testimonium est. Deinde omnia calida Venerem provocant et semen excitant et generationi favent, hausto autem mero plurimo fiunt viri ad coitum pigriores: sed nec idoneum conceptioni serunt, qui vini
Abbreviated transcription (Latin):
ur̃m sit de mea estimatione iucticiũ.
Umnũ qͣntũ mea foret opuno sieut uat᷑a
frigidũ ÷ ita capax ł ĩ appetens fit caloris
cũ calidis fuit admotũ. Nam ferrũ tũ
solem ꝑculit calescit. ⁊ calor aduena nati¬
uũ frigus expeuit. hoc utrũ icta c̾e̾ rõ ꝑsua¬
deat reqͥnaniꝰ. Uinũ aut pocu int̾ioribꝰ
conciliat᷑: aut fotu. Ut suꝑficien euret
adhibet᷑ cum iufundit᷑ aici. An frigidũ
sit nec medici inficias eunt. caliciun cñ
mnꝑxtũ calidũ concalescat. Certe respond̃¬
ant uolo cur stomacho in lassitudinẽ de¬
gen̾anti. ad instaurandas coustructione ui¬
tes offerant egrecenti uinũ. nisi frigore
suo lassata togeret. ⁊ collig̾et dissoluta.
⁊ cũ lasso ut dixi stumacho nicħ adhibe¬
ant calictũ. ne crescat ultius lassitudo:
auino potu ñ ꝓlbent defectũ in robur
haccũ rõne mutantes dabo alid̃ indiciũ
accid̾ntis uino ꝙͣ ingeniti caloris. Nam
si qͥs aconicũ nescieus hausi̾t. ñ nego hau¬

Expanded text:
it de mea aestimatione iudicium. Vinum, quantum mea fert opinio, sicut natura frigidum est, ita capax vel etiam appetens fit caloris, cum calidis fuerit admotum. Nam et ferrum cum lerit, concalescit, et calor advena nativum frigus expellit. Hoc utrum ita esse ratio persuadeat requiramus. Vinum aut potu interioribus conciliatur, aut fotu, ut superficiem curet, adhibetur. Cum infunditur cuti, quin frigidum sit nec medici infitias eunt: calidum tamenmixtum calidis concalescat. Certe respondeant volo, cur stomacho in lassitudinem degeneranti ad instaurandas constrictione vires offerant aegrescenti vinum, nisi frigore suo lassata cogeret et colligeret dissoluta? Et cum lasso, ut dixi, stomacho nihil adhibeant calidum, ne crescat ulterius lassitudo, a vini potu non prohibent, defectum in robur hac curatione mutantes. Dabo aliud indicium accidentis vino quam ingeniti caloris. Nam si quis aconitum nesciens hauserit, non nego hau
Abbreviated transcription (Latin):
dit. Iõ gͦ ñ ineb̾at mustũ. inquo ⁊ sola
chulcedo. S ⁊ hoc de ilonea rõne descen¬
dit qd̾ mustũ graue ÷ ⁊ flatus. ⁊ aque ꝑmi¬
atione. ⁊ poncłe suo cito intestiua delabitͤ
ac ꝓfluit. nec manet in locis obnoxiis. ebͥ¬
etati. De lapsũ uͦ relinquit. siue dubio in
hõie auibas qͣlitates nate sue. qͣrũ alt̾a it

Expanded text:
dit. Ideo ergo non inebriat mustum in quo est sola dit. Ideo ergo non inebriat mustum in quo est sola dulcedo. Sed et hoc de idonea ratione descendit, quod mustum grave est, et flatus et aquae permixtione et pondere suo cito in intestina delabitur ac profluit, nec manet in locis obnoxiis ebrietati: delapsum vero relinquit sine dubio in homine ambas qualitates naturae suae, quarum altera in
Abbreviated transcription (Latin):
cũ mͥ optimo docto. Nuꝑ in tusculauo
meo sui. cum undeniales fructus. ꝓan¬
nua sollempnitate legerent᷑. Erat iudere
ꝑmixtos rusticis seruos haurire. ⁊ de ex¬
impelli ad insamam. paruo uino nouerant
Quero que rõ de musto ebrietatẽ aut tardam
fieri faciat. aut nullam. Ad hec dẏsaruiz.
Oñe qd̾ dulce÷ cito satiat nec chuit᷑nam
desiderii sui fidem tenet. s in locũ satie¬
tatis suecedit horror. In musto aũ sola dul¬
cedo ÷. snauitas ulła. Nam uinũ cum ĩ
infantia ÷ dulce. cũ pubescit. magis suaue
horrore qdã tm̃ sunti de se ñ patit᷑ qͣutũ
sussiciat ebrietati. Addo alid̾ nat᷑ali rõe
ebrietati dulcedinẽ repugnare. adeout
medici eos qui usq ad ꝑicłm distñdũt᷑
uino pli̾mo cogant uou̾e. ⁊ post uomii¬
tũ contra fumũ uini qͥ remansit in
uenis. pauẽ offert̃ melle illitũ. ⁊ ita ho¬
minẽ ab ebrietatis malo dulcedo defen.¬

Expanded text:
tum in his optime docto. Nuper in Tusculano tum in his optime docto. Nuper in Tusculano meo fui, cum vindemiales fructus pro annua sollemnitate legerentur. Erat videre permixtos rusticis servos haurire vel de exinpelli ad insaniam parvo vino noveram. Quaero, quae ratio de musto ebrietatem aut tardam fieri faciat aut nullam? Ad haec Disarius: Omne quod dulce est cito satiat, nec diuturnam desiderii sui fidem tenet, sed in locum satietatis succedit horror. In musto autem sola dulcedo est, suavitas nulla. Nam vinum cum in infantia est, dulce, cum pubescit, magis suave horrore quodam tantum sumi de se non patitur quantum sufficiat ebrietati. Addo aliud, naturali ratione ebrietati dulcedinem repugnare, adeo ut medici eos qui usque ad periculum distenduntur vino plurimo cogant vomere: et post vomitum contra fumum vini qui remansit in venis panem offerunt melle inlitum, et ita hominem ab ebrietatis malo dulcedo defen
Abbreviated transcription (Latin):
dũ ẽẽ qd effluit. ⁊ in uiuo corpore ñ ma¬
nere qͣ in opia caloris extĩctũ. Ꝙ muli¬
ebre corpꝰ iuuabat ard̾nces inros ñ ca¬
loris erat. s pingius carnis ⁊ oleo si milioris
qd̾ ñ illis conting̾et ex calore. Ꝙ aito admo.¬
uent᷑ gñationis non nitmi caloris. ẜ ne ĩ¬
firmioris ÷ ut exilia poma celeuiꝰ matures¬
utius ꝑ scuerare in gn̾ando quã mulie¬
res inpariencto. ⁊ hoc tibi sit in dubitata
ꝓbatio in utͦq sexu. ł frigoris ł caloris. Nã
uis eadem infridiore corꝑe celeriꝰ extingũt᷑
in calidiore duiciꝰ ꝑseuerat. Ꝙ friguis ae¬
ris colerabiliꝰ uiris ferunt. facit hoc suũ
frigus. similibꝰ enĩ similia gaudent. Iõ nec
corpꝰ esirũ frigus horreat facit consuetu¬
Do nat᷑e. quã sortite suut frigidiorem
S de his singt̃i ut uoluũt uidicent. Er¬
go uͦ ad sortẽ uenio consulendi. ⁊ qd̾ scitu
dignũ estimo ab eod̃ dẏsario auero ⁊ mͥ
usq ad esfectũ nimiũ ainico. ⁊ cũ in cet̾is

Expanded text:
 in vivo corpore non manere quasi inopia caloris extinctum. Quod muliebre corpus iuvabat ardentes viros, non caloris erat sed pinguis carnis et oleo similioris, quod non in illis contingeret ex calore. Quod cito ammonentur generationis, non nimii caloris sed naturae infirmioris est: ut exilia poma celerius maturesutius perseverare in generando quam mulieres in pariendo: et haec tibi sit indubitata probatio in utroque sexu vel frigoris vel caloris. Nam vis eadem in frigidiore corpore celerius extinguitur, in calidiore diutius perseverat. Quod frigus aeris tolerabilius viris ferunt, facit hoc suum frigus: similibus enim similia gaudent. Ideo ne corpus earum frigus horreat facit consuetudo naturae quam sortitae sunt frigidiorem. Sed de his singuli, ut volunt, iudicent. Ego vero ad sortem venio consulendi, et quod scitu dignum aestimo, ab eodem Disario quaero et mihi usque ad affectum nimium amico et cum in ceteris
Abbreviated transcription (Latin):
S qͥd rõnẽ nominaui eñ magis aput
meit de carne luculenta aude mequi¬
tate ph̾ie de incorporeis. ⁊ u̾e diuimis
certa rõne tͣctanti. S ne uideat᷑ cõmu¬
nis ista defensio: tͣctacũ uitare pulmo¬
nis accipit causas qͣs platonica marestaᷤ
alt̾m atione uias cibat᷑. ⁊ potus ut illũ
stomacho tͣnsmittat: hc̃ pulmo suscipiat
ꝓppt̾ea tot meatibꝰ distinctus ÷ ⁊ int̾pat⁊
rimis ñut sp̃c eg̃ssiones hãc. cui ex alatiꝰ
occulta sussic̾e̾t. s ut ꝑ eos siqͥd c̃ibat᷑
ĩ pulmonẽ decid̾it succus eiꝰ mox migret
in sedẽ digestioĩs. dem̃a captupia. si quo
casu scissa fu̾it potꝰ ñ deuorat᷑. s qͣsi fis¬
so meatu suo reiestatꝰ foras incolumi sto
humoris. S ⁊ hoc in ꝓpaculo ẽ qͥa abꝰ eger

Expanded text:
 rationem nominavi, cum magis apud uae ergo coicit de carne lutulenta, audet inequitare philosophiae de incorporeis et vere divinis certa ratione tractanti. Sed ne videatur communis ista defensio tractatum vitare pulmonis, accipe causas quas Platonica maiestas alternatione vias cibatus et potus, ut illum stomacho transmittat, hunc pulmo suscipiat. Propterea tot meatibus distinctus est et interpatet rimis, non ut spiritus egressiones habeat, cui exhalatio occulta sufficeret, sed ut per eos, si quid cibatus in pulmonem deciderit, sucus eius mox migret in sedem digestionis. Deinde ἀρτηρία si quo casu scissa fuerit, potus non devoratur, sed quasi fisso meatu suo reiectatur foras incolumi stomhumoris. Sed et hoc in propatulo est quia quibus aeger
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ ꝓ oĩbꝰ cogitare. Saltabat hylas. oedipod̾m
⁊ pylades hac uoce securitatẽ saltantis ca¬
stigauit. cyba encyc. ¶Cũ in h̾culem
furentẽ ꝓdisset. ⁊ ñ nlłis incessũ histͥoni
ꝯuenientẽ ñ suare uid̾et᷑: deposita ꝑsona
uissu augustt intͥclino ag̾et. ⁊ iutendit
arcũ. ⁊ spicula ĩmisit. Nec indignatꝰ ÷
cesar: eod̾ se loco piladi quo ppłm rontañ
fuisse. Shic qͥa ferebat᷑ mutasse rudis
uuꝰ saltatiois ritũ que aput maiores uigu¬
it. ⁊ uenustam induxisse uouitatẽ
int̾ogatꝰ ab augusto que salutatioĩ con¬

Expanded text:
 omnibus cogitare. Saltabat Hylas Oedipodem, et Pylades hac voce securitatem saltantis castigavit: Σὺ βλέπεις. Cum in Herculem furentem prodisset et nonnullis incessum histrioni convenientem non servare videretur, deposita persona iussu Augusti in triclinio ageret, et intendit arcum et spicula inmisit. Nec indignatus est Caesar eodem se loco Pyladi quo populum Romanum fuisse. Hic, quia ferebatur mutasse rudis illius saltationis ritum, quae apud maiores viguit, et venustam induxisse novitatem, interrogatus ab Augusto, quae saltationi con
Abbreviated transcription (Latin):
trata uenia. gule patronũ qͥa nece̾e̾ ÷ ꝓfi¬
tebor. In pͥmo spetiosis magis ꝙͣ. ueris ut
docebit᷑ exemplis pene nos disarii nr̃i cepit
ingeniũ. At enĩ pecudes simplici ut cibo
⁊ io expugnari difficilius carũ quẽ hõmũ
sanitatẽ. s utrũq falsũ ꝓbabo. Naui neq
simplex ÷ aĩalibꝰ nutis alimonia nec ab
illis quã a uobis morbi retotiores. Testat᷑
unũ uarietas pratoꝵ que depascunt᷑. qͥbꝰ
herbe sc̃ amare parit̾ ⁊ dulces. alie succũ
calidũ. alie frigiclũ nutͥentes. ut nłła cu¬
lina possit tara diu̾sa condire quã in
herbis nat᷑a uariauit. Notꝰ ÷ om̃ibꝰ ei¬
polis int̾ elegantes habendꝰ uet̾is comedie
poetas. Is in fabula que in scbit᷑ eges indu.¬
cit. capͣs detibi sui copia in hec se u̾ba i actã¬

Expanded text:
trata venia gulae patronum, quia necesse est, profitrata venia gulae patronum, quia necesse est, profitebor. In primo speciosis magis quam veris, ut docebitur, exemplis paene nos Dysarii nostri cepit ingenium. Ait enim pecudes simplici uti cibo et ideo expugnari difficilius earum quam hominum sanitatem. Sed utrumque falsum probabo. Nam neque simplex est animalibus mutis alimonia nec ab illis quam a nobis morbi remotiores. Testatur unum varietas pratorum quae depascuntur, quibus herbae sunt amarae pariter et dulces, aliae sucum calidum, aliae frigidum nutrientes, ut nulla culina possit tam diversa condire quam in herbis natura variavit. Notus est omnibus Eupolis, inter elegantes habendus veteris comoediae poetas. Is in fabula quae inscribitur Aeges inducit capras de cibi sui copia in haec se verba iacta
Abbreviated transcription (Latin):
ocłos effodiat. Et siminachꝰ. Rem iocundã
euangele amariꝰ postulasti. Audire enimꝰ
tam copiose ⁊ clegant̾ inuenta res que
hãt utilem uoluptatẽ. s nõ tanꝙͣ inge¬
niss insidiantes ⁊ glosis tͣctatibꝰ: inuid̾a¬
tibꝰ hoc debemꝰ expet̾e. Nec ab nego potu¬
isse me quoq tanꝗͣ palinodiã canere
Est euĩ rechorica p̃lusio cõmunes locos
m ł ⁊ ãnis partẽ in uentoꝵ alt̾natione
t̃ctare. S quia faciliꝰ g̃toꝵ inuentioibꝰ
a grecis forte aliis relata respond̾nt: de
eustachi. oramꝰ om̃s. ut sensa ⁊ ĩ uenta
disarũ contrus repellendo in incegrũ resti¬
tuas exauctoratũ conuiuoꝵ leporem. Ille
diihocase offnĩ. dep̃cat᷑. ubi tot impellen¬
tiũ ꝓcerũ quibꝰ obinand̾ ñ erat hortani
succubuit: bellũ inqͥt duobꝰ mͥ amucissimiᷤᷤ
cogor indicẽ. disario ⁊ conuentie. s ab au¬
coritate ur̃a canꝙͣ ab edicto p̃toris impe¬

Expanded text:
oculos effodiat. Et Symmachus: Rem iocundam, oculos effodiat. Et Symmachus: Rem iocundam, Euangele, amarius postulasti. Audere enim contra tam copiose et eleganter inventa res est quae habeat utilem voluptatem, sed non tamquam ingeniis insidiantes et gloriosis tractatibus invidentes hoc debemus expetere. Nec abnego potuisse me quoque tamquam palinodiam canere. Est enim rhetorica prolusio communes locos in utramvis partem inventorum alternatione tractare. Sed quia facilius Graecorum inventionibus a GrEustathi, oramus omnes ut sensa et inventa Dysarii contrariis repellendo in integrum restituas exauctoratum conviviorum leporem.» Ille diu hoc a se officium deprecatus ubi tot impellentium procerum, quibus obviandum non erat, hortatui succubuit, «bellum», inquit, «duobus mihi amicissimis cogor indicere, Dysario et continentiae, sed ab auctoritate vestra tamquam ab edicto praetoris impe
Abbreviated transcription (Latin):
cu defiderũ amplius ł certe de singlĩ
paruã nbant᷑. hĩc soc̃tes suadere solitꝰ
erat ulos cibos potus ue uicandos qui
ultra sitim fameniq s añdani. ꝓduẽt
appetũtiã. Deniq uł pp̃hoc ed̃ etidi ua¬
rietas repudiet᷑. qͥa plena uoluptatis
aqua serris ⁊ studiosis cauend̾ ⁊ Ꝙ it
quo simꝰ licet sobrrũ sit: tñ qͥa itariũ
⁊ aceusare comuiiũ. hõc cũ p̃cextato
⁊ cet̾is ꝓna assencione placuissent: eitã¬
uas tenet. ⁊ u̾boꝵ rotunditati assenti¬
ri cogim᷑ circũuenti uolubilitate ser¬
monis. qui ad excorquendã fidem agit
inaudientes tyrannũ. ⁊ qͥa his loqͣndi
labẏruutis inpares nos fatem᷑ a ge uecti
horceuiꝰ eustachium ut p̃cepta contͣria dis¬
pensatione. qͥcqͥd ꝓtiario cibo dicĩ potest.
uelit cõmunicare nobiscũ. ut suis telis
lingua iolenta succũbat. ⁊ grecus g̃co
eripiat. hc̃ plausũ tanꝙͣ cornix cornici

Expanded text:
tu desiderii amplius, vel certe de singulis tu desiderii amplius, vel certe de singulis parva libantur. Hinc Socrates suadere solitus erat illos cibos potusve vitandos, qui ultra sitim famemve sedandam producunt adpetentiam. Denique vel propter hoc edendi varietas repudietur, quia plena est voluptatis, a qua seriis et studiosis cavendum est. Qquo sumus, licet sobrium sit, tamen, quia varium est, accusare convivium. Haec cum Praetextato et ceteris prona adsensione placuissent, Euanvas tenet, et verborum rotunditati adsentiri cogimur circumventi volubilitate sermonis qui ad extorquendam fides agit in audientes tyrannum. Et quia his loquendi labyrinthis inpares nos fatemur, age, Vetti, hortemur Eustathium ut recepta contraria disputatione quicquid pro vario cibo dici potest velit communicare nobiscum, ut suis telis lingua violenta succumbat et Graecus Graeco eripiat hunc plausum, tamquam cornix cornici
Abbreviated transcription (Latin):
seq̃ntis effectus recurramꝰ aĩo ad illani
pͥmã digestionẽ que ĩuentre conficit᷑. ⁊
ĩueniet᷑ qͥd impedim̃ti ex multiformi
digerunt᷑. Cũ gͦ pͥma digestio uertit ĩ
succũ. qͥa ñ simul oĩa accepta uercũt᷑
qd̾ pͥus uersũ ÷ tũ alia cardius u̾tunt᷑
arescit. ⁊ hoc sepe ⁊ cructando sentimꝰ
Alia qͦ qͥbꝰ tarda digestio ÷ uelut ligna
humida que urgente igne fumũ dese
creant sic ⁊ iia inimmence igne nate
fumant dũ tardius coquũt᷑. Si qͥd nec
hoc sensũ eructantis euadat. Uibus aũt
dũ om̃is sibi stata morãtoꝵ dim̃sione
succettũt. Siqͥs aũ qͥa nich in panetiꝰ¬
imꝑitia rõues dedignet᷑ audire esti¬
mans ñ impediri digestionẽ irisiso¬
ia ciboꝵ multitudine nec uelit de qͣ¬
litace tͣctare:. Hic qͦ multifornis ali¬
monia dep̃hendit᷑ causa marboꝵ. łã
pulm̃toꝵ uarietas recipit uaria con¬
dim̃ta quibꝰ gula ultra quã nat᷑e neccẽ

Expanded text:
sequentis effectus: recurramus animo ad illam sequentis effectus: recurramus animo ad illam primam digestionem quae in ventre conficitur, et invenietur quid impedimenti ex multiformi digeruntur. Cum ergo prima digestio vertit in sucum, quia non simul omnia accepta vertuntur, quod prius versum est, dum alia tardius vertuntur, acescit: et hoc saepe enim eructando sentimus. Alia quoque, quibus tarda digestio est, velut ligna humida quae urgente igne fumum de se creant, sic et illa imminente igne naturae fumant, dum tardius concoquuntur: siquidem nec hoc sensum eructantis evadit. Cibus autemdum omnes sibi stata momentorum dimensione succedunt. Si quis autem quia nihil inpatitiones has dedignetur audire, aestimans non impediri digestionem nisi sola ciborum multitudine, nec velit de qualitate tractare: hic quoque multiformis alimonia deprehenditur causa morborum. Nam pulmentorum varietas recipit varia condimenta, quibus gula ultra quam naturae neces
Abbreviated transcription (Latin):
sit dũ qd̾ uiicuiq m̃bro datũ ÷: ip̃i m̃bͦ
fit nutͥmentũ. Nec tñ huic tociens de¬
fecato retͥm̃ta sua desunt. Que cũ m̃bra
oĩa in sua sunt satitate: ꝑ occultos eua¬
nescunt meatꝰ. Si qua uͦ pars corꝑis egres.¬
cat in ip̃am quasi ĩ firmiorẽ ultia illa
que diximꝰ retͥm̃ta labunt᷑. ⁊ hĩc nascunt᷑
morboꝵ cause que peyaata medicis uoca¬
re mos ÷. Si enĩ fũt ultum succi iusto
ub̾ior multitudo hãc ase repelit pars
corporis illa que samor ⁊. ⁊ sine dubio
iabit᷑ infirmã que nuires ñ hab⁊ repel¬
sendi uũ alieni receptio distũdit locũ
in quẽ cecid̾it. ⁊ hĩc creaut᷑ dolores. hec
gͦ÷ triplex causa ⁊ podagre ł cuiꝰ lib⁊ ex
confluentia morbi .i. multicudo. humo¬
ris forcitudo m̃bri a se repeilentis ⁊ reci¬
pientis insirmitas. Cũ gͥ asserimꝰ qͣtuor
ĩ corꝑe fĩ digestiones. qͣrũ alt̾a pendet ex
alt̾a. ⁊ si p̃celens fu̾it impedita uiłs sit

Expanded text:
fit, dum quod unicuique membro datum est ipsi membro fit nutrimentum. Nec tamen huic totiens defaecato retrimenta sua desunt, quae, cum membra omnia in sua sunt sanitate, per occultos evanescunt meatus. Si qua vero pars corporis aegrescat, in ipsam quasi infirmiorem ultima illa quae diximus retrimenta labuntur, et hinc nascuntur morborum causa quae ῥεύματα medicis vocare mos est. Si enim fuerit ultimi suci isto uberior multitudo, hanc a se repellit pars corporis illa quae sanior est, et sine dubio labitur in infirmam quae vires non habet repellendi: unde alieni receptio distendit locum in quem ceciderit, et hinc creantur dolores. Haec est ergo triplex causa vel podagrae vel cuiuslibet ex confluentia morbi: id est multitudo humoris, fortitudo membri a se repellentis, et recipientis infirmitas. Cum igiturore fieri digestiones, quarum altera pendet ex altera, et si praecedens fuerit impedita, nullus fit
Abbreviated transcription (Latin):
cũ p̃sto sit rõ qua intͣ mod̾atioĩs sue t̾mi¬
nos temꝑet᷑. Menunĩtis tam̃ lepido me
conuiuo ade̾e̾ non anxio. nc̃ sic admitto
uarietatẽ ut luxũ ꝓbent ubi querũt᷑
estiue nies ⁊ hib̾ne rose. Et dũ magis

Expanded text:
cum praesto sit ratio qua intra moderationis suae termicum praesto sit ratio qua intra moderationis suae terminos temperetur. Memineritis tamen lepido me convivio adesse, non anxio: nec sic admitto varietatem, ut luxum probem, ubi quaeruntur aestivae nives et hibernae rosae, et, dum magis
Abbreviated transcription (Latin):
fantus ÷ s fit mͦ utencti ⁊ honesta ł arguen¬
da. Parũ ÷ si excusata sit: ⁊ t̃ ⁊̃ lauaet᷑ uo¬
luptas. Nam cibꝰ qui cũ uoluptate sumit᷑
desidio t̾ctus in uentrẽ recondit᷑ patula ex.¬
pestatione rapientẽ. et ctũ aĩo se fruit᷑
inox eum concoqͥt. qd̾ ñ ex quo cibis eue¬
nit. qͦs nlła sui dulcedo cõm̃dat. qͥd gͦ
accusas uarietatẽ qͣsi gule irritam̃tum
cũ salsus sit hõis uigere appetentiã. qͣ
deficiente languescit ⁊ ꝑicłõ fit ꝓpior:
Nani sic̃ ĩ mari gub̾natores uento suo
⁊̃ si nriuꝰ sit contͣhendo in minorẽ mod̾
uela p̃t̃ uolant ⁊ flatũ eũ ÷ maior coer.¬
cent. sopicũ uͦ excitare ñ posst̃: ita ⁊
appetñtia cũ titillat᷑ ⁊ cresat rõnis gub̾¬
nacło tẽꝑat᷑. Si semei cecidĩt: animal
extinquit. Si gͦ cibo unumꝰ ⁊ cibũ appe¬
tentia sola cõm̃dat: claborand̾ uobis ÷
comim̃to uarietatis. ut hoc semꝑ ꝓuocet᷑

Expanded text:
famis est, sed fit modo utendi vel honesta vel arguenfamis est, sed fit modo utendi vel honesta vel arguenda. Parum est, si excusata sit et non etiam laudetur voluptas. Nam cibus qui cum voluptate sumitur desiderio tractus in ventrem reconditur patula expectatione rapientem, et dum animose fruitur, mox eum concoquit: quod non ex aequo cibis evenit quos nulla sui dulcedo commendat. Quid ergo accusas varietatem quasi gulae irritamentum, cum salus sit hominis vigere adpetentiam, qua deficiente languescit et periculo fit propior? Nam sicut in mari gubernatores vento suo, etiamsi nimius sit, contrahendo in minorem modum vela praetervolant, et flatum, cum est maior, coercent, sopitum vero excitare non possunt: ita et adpetentia, cum titillatur et crescit, rationis gubernaculo temperatur, si semel ceciderit, animal extinguitur. Si ergo cibo vivimus et cibum adpetentia sola commendat, elaborandum nobis est commento varietatis ut haec semper provocetur,
Abbreviated transcription (Latin):
ad ea que iam dixi reuoluor cruditates
de mͦ ñ de qͣlitace ꝓuenire. Modũ uͦ su̾at
qui sui potens ÷.⁊ inm̃sa sicula ł asiana
excelit impatiens. ⁊ si solis oliuis aut olere
uescat᷑. Et tam ille copiosus si mod̾ationẽ
Postreno si inhis que sumimꝰ uarietatẽ
noxam putas curpotionũ remedia que
ꝑbs humauis uisc̾ibꝰ infunditis extam con-¬
triis ac sibi repugnantibꝰ mixta cõponitis:
Succo papau̾is admiscetis euforbiũ: man¬
dragora. aliasq herbas conclamati frigoriᷤᷤ
piꝑe cemꝑatis. S nec mõstruosis carmbꝰ
ꝓudere uarictatẽ laboras. istũ sqͣloris um¬
formitatis addictis: Post omĩa ĩ uolupta¬
tẽ cenfura cotͣnaci sermouis inuectꝰ es. tanꝙͣ
spreta mectioctate ꝓlapsa÷. Q enĩ agit
ipse seruus ñ edendo nͥ cogente fame nec po¬
tando p̃cer sicim. nͥ ut de utͦq capiat uolup¬
tatẽ : Ergo uoluptas non mox nõie ip̃oĩ¬

Expanded text:
ad ea quae iam dixi revolvor, cruditates ad ea quae iam dixi revolvor, cruditates de modo non de qualitate provenire. Modum vero servat qui sui potens est et in mensa Sicula vel Asiana: excedit inpatiens, etsi solis olivis aut olere vescatur. Et tam ille copiosus, si moderationem Postremo si in his quae sumimus varietatem noxiam putas, cur potionum remedia quae per os humanis visceribus infunditis ex tam contrariis ac sibi repugnantibus mixta conponitis? Suco papaveris admiscetis euphorbium, mandragoram aliasque herbas conclamati frigoris pipere temperatis, sed nec menstruosis carnibuprovidere varietatem laboras, istum squalori uniformitatis addicis? Post omnia in voluptatem censura cothurnati sermoni invectus es, tamquam spreta mediocritate prolapsa est. Quid enim agit ipse servus non edendo nisi cogente fame nec potando praeter sitim nisi ut de utroque capiat voluptatem? Ergo voluptas non mox nomine ipso in
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ frigida ÷. Sic ⁊ elem̃ta que sc̃ nr̃a pͥncipia
ex du̾sitatibꝰ ⁊ ip̃a constant. ⁊ nos nuicͥũt.
Est enĩ ignis calidꝰ ⁊ siccus. aer humectꝰ ⁊ ca¬
lidus: aqua similit̾ humecta s frigida.
Terra frigida parit̾ ⁊ sicca. Cur gͦ nos ad
unifarnẽ cibũ redigis cũ nicħ̾ nec ĩnobis
net cur̾ta nos. nec inhis de quibꝰ sumꝰ unifor¬
me sit. Qd̾ aũt a cescere. ł ñ m̃ꝙͣ fumare ĩ
stomaco cibum uis assiguare uarietati ut
credamꝰ: ꝓnũties oportet aut semꝑ eum qui
nario cibo utit᷑ hoc pati. aut nũꝗͣ illũ pati
qui simplicẽ sumit. Si uero ⁊ qͥ m̃sa fruit᷑
copiosa hoc uitiũ sepe ñ sentit. ⁊ qui seu
uo cibo asficit sepe sustinet qd̾ accusas Cur
hoc uarietati ⁊ ñ mͦ edacitati assignas:
Nam ⁊ de simplici auidus uoxam patit
crudesitatis. ⁊ inuario mod̾atꝰ digestionis
cõmodo fruit᷑. At inqͥes ip̃a inmod̾atio exciboꝵ
uarietate nascit᷑. titulante in flãmante gula

Expanded text:
enta, quae sunt nostra principia, ex diversitatibus et ipsa constant et nos nutriunt. Est enim ignis calidus et siccus, aer humectus et calidus, aqua similiter humecta sed frigida, terra frigida pariter et sicca. Cur ergo nos ad uniformem cibum redigis, cum nihil nec in nobis nec circa nos nec in his de quibus sumus uniforme sit? Quod autem acescere vel nonnumquam fumare in stomacho cibum vis adsignare varietati, ut credamus, pronunties oportet aut semper eum qui vario cibo utitur haec pati aut numquam illum pati qui simplicem sumit. Si vero et qui mensa fruitur copiosa hoc vitium saepe non sentit, et qui se uno cibo afficit saepe sustinet quod accusas, cur hoc varietati et non modo edacitati adsignas? Nam et de simplici avidus noxam patitur cruditatis, et in vario moderatus digestionis commodo fruitur. At, inquies, ipsa inmoderatio ex ciborum varietate nascitur titillante gula
Abbreviated transcription (Latin):
ista simplicitas ubi tot enumerant᷑. ł ar¬
busta ⁊ frutices ñ minꝰ succo aiũsa quã
nomine: Qd̾ aũt ñ facilius morbis hoĩes
ꝙͣ pecudes occupent᷑ hrim̃o teste contẽptꝰ
sũ qui pestilentiã refert a pecudibꝰ in¬

Expanded text:
ista simplicitas, ubi tot enumerantur vel arbusta vel frutices non minus suco diversa quam nomine? Quod autem non facilius morbis homines quam pecudes occupentur, Homero teste contentus sum, qui pestilentiam refert a pecudibus in