comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
corporis ⁊ cordis solet. qd̃ corporales deli¬
cie cum non habentur. gͣue in se desicle¬
riũ accendũt. Cũ uͦ habite eduntur. co¬
medentem ꝓtinus. infastidium ꝑsacie¬
tatem uertunt. At contra spirituales
delicie cũ ñ habent᷑ ĩ fastidio sunt: cũ uͦ
habent᷑. in desidio Tantoq a comedeute
amplius esuriuntur. quanto ⁊ abesu¬
riente amplius comedunt᷑. In illis appe¬
titus placet: ex ꝑiencia displicet. In istis
appetistus uił ẽ. et exꝑiencia magis
placet. In illis appetitus saturitatem. sa¬
gen̾atz in istis autem appetitus sat᷑itatẽ.
sat᷑itas appeticum parit: Augent enun
spirituales delicie desiderium in m̃te
dum saciant. Quia quanto magis eaꝵ
sapor ꝑcipituir. Po amplius cognos¬
citur qd̾ auidins ametur. Et ictir co
non habite. amari non possunt quia
eaꝵ sapor ignorat᷑. Quis enĩ amare ua¬
leat. quod ignorat: Pro inde psalmista
nos ammonet. dicens. Gristate ⁊ uidete
qm̃ suauis est dominus: ac si aꝑte dicat:

Expanded text:
rdis solet, quod corporales deliciae cum non habentur grave in se desiderium accendunt, cum vero habitae eduntur comedentem protinus in fastidium per satietatem vertunt. At contra spiritales deliciae cum non habentur in fastidio sunt, cum vero habentur in desiderio; tantoque a coamplius esuriuntur, quanto et ab esuriente amplius comeduntur. In illis appetitus placet, experientia displicet: in istis appetitus vilis est, et experientia magis placet; in illis appetitus saturitatem, sagenerat; in istis autem appetitus saturitatem, saturitas appetitum parit. Augent enim spiritales deliciae desiderium in mente, dum satiant, quia quanto magis earum sapor percipitur, eo amplius cognoscitur quod avidius ametur. Et idcirco non habitae amari non possunt, quia earum sapor ignoratur. Quis enim amare valeat quod ignorat? Proinde Psalmista nos admonet, dicens: Gustate, et videte quoniam suavis est Dominus . Ac si aperte dicat:
Abbreviated transcription (Latin):
nulli tamen tamen non ꝑ hoc fecundi¬
tatem ꝓlis s desideria ex pectunt uo¬
luptatis. Et idcir co ꝑrem iustam:
significari potest ñ in congrue. res in¬
iusta. Ad cenam uos gͦ et̃m cõuiuii sũ¬
mus pater familias inuitat: s dũ aliꝰ
deditus. nimirum reꝓbi simul omnes
excusant. Dum hunc terrena cura
occupat. illum alieni actus sagax cogita¬
tio deuastat. alt̾ius etiam mentẽ uolup¬
tas carnał inqͥnat: fastidiosus quisq.
Tunc iratus pat̃ familias: dixit seruo
suo. Exicito in plateas ⁊ uicos ciuitatis:
⁊ pauꝑes ac debiles. cecos ⁊ clandos in¬
troduc huc. Ecce qui terrene sub̃e plus
iusto incubat: uenire ad dominicam
Qui labori cͤiositatis insudat: p̃aparata
uite alimenta fastidit. Quia gͦ uenire¬

Expanded text:
nulli tamen non per hoc fecundinulli tamen non per hoc fecunditatem prolis, sed desideria expetunt voluptatis, et idcirco per rem justam significari potest non incongrue res injusta. Ad coenam ergo vos aeterni convivii summus paterfamilias invitat; sed dum alius deditus, nimirum reprobi simul omnes excusant. occupat, illum alieni actus sagax cogitatio devastat, alterius etiam mentem voluptas carnis inquinat, fastidiosus quisque as dixit servo suo: Exi cito in plateas et vicos civitatis, et pauperes ac debiles, caecos et claudos, introduc huc. Ecce qui terrenae substantiae plus justo incubat, venire ad Dominicam iositatis insudat, praeparata vitae alimenta fastidit. Qui car
Abbreviated transcription (Latin):
temporalis in usu: et̃na indesiderio
Sit res temporalis initin̾e: desicłẽt᷑
eterna in ꝑuentione. Quasi ex latere
respiciatur: quidqͥd in hoc mundo a¬
gitur. Ante nos autẽ tendant m̃tis
oculi: dum tota intontione illa conspi¬
ciunt ad q̃ ꝑuenimus. Ex tir pentur
funditus uicia: non solũ abactu oꝑis
s etiam acogitatione cordis auulsa. Nõ
uos uoluptas carnis. ñ sollicitudo curi¬
ositatis. ñ estus ambitionis. ad dñicã
tangamus. ut terrena q̃ libent. sic nr̃o
corpori seruant: qͣtenus cordi minime
obsistant. Non gͦ fratres aucdemus uob̃
dic̾e̾ ut omĩa relinqͣtis: s tamen si uul¬
tis omnia etiam retinendo relinqͥtis: si
sic temporalia geritis. ut tamen tota
mente acl eterna tencdatis. hinc ⁊ enum
paulus apł̃s dicit. Tempus breue relĩ¬
quũ est. ut qui habent urores tanquã
nõ habentes fint. et qui flent tanquam
ñ flentes. Et qui gaudent: tanqm non

Expanded text:
temporalis in usu, aeterna in desiderio; temporalis in usu, aeterna in desiderio; sit res temporalis in itinere, desideretur aeterna in perventione. Quasi ex latere respiciatur quidquid in hoc mundo agitur. Ante nos autem tendant mentis oculi, dum tota intentione illa conspiciunt ad quae pervenimus. Exstirpentur funditus vitia, non solum ab actu operis, sed etiam a cogitatione cordis evulsa. Non nos voluptas carnis, non sollicitudo curiositatis, non aestus ambitionis a dominica ctangamus, ut terrena quae libent sic nostro corpori serviant, quatenus cordi minime obsistant. Non ergo, fratres, audemus vobis dicere ut omnia relinquatis; sed tamen, si vultis, omnia etiam retinendo relinquitis, si sic temporalia geritis, ut tamen tota mente ad aeterna tendatis. 12. Hinc etenim Paulus apostolus dicit: Tempus breve est: reliquum est ut qui habent uxores tanquam non habentes sint, qui flent tanquam non flente
Abbreviated transcription (Latin):
miracula. uocat plertimq ꝑ flagella.
uocat aliqñ ꝑ mundi huius ꝓspera uo¬
cat aliqñ ꝑ adu̾sa. Nemo contemptnat
ne dum uocatus excusat tum uoluerit
intͣre ñ ualeat. Aucdite quid sapientia
ꝑ salomon dicat. Tunc inuocabunt me
⁊ ñ exaudiam: mane consurgent ⁊ ñ
inuemient me. hinic est qd̵ fatue uirgi¬
nes tarde uenientes clamant. Domine do¬
mine aꝑi nob̾. S iam tunc a ditum que¬
rentib dr. am̃ dico uob: nescio uos. Qͥd¬
int̃ ħ fr̃s knũ nisi relinquere omnia
debemus. curas mundi post pon̾e solis
desideriis et̃nis in hiare : S hec pautaͥ
data sunt ad monere uos uolo. ut relui¬
quatis omĩa s ñ p̃sumo. Si gͦ cuncta
mundi relinquere ñ potestis: sic tenete
que huiꝰ mundi sunt. ut tamen ꝓ ea ñ
teneamini in mundo. ut terrena res
possideat᷑ non possideat. ut sub mentis
nr̃e sit dominio qd̵ habetis. ne mens
ur̃a t̾renaꝵ rerũ amore uincitur. are¬
b suis mag̃ ipsa possideatur. Sit gͦ res

Expanded text:
miracula, vocat plerumque per flagella, vocat aliquando per mundi hujus prospera, vocat aliquando per adversa: nemo contemnat, ne dum vocatus excusat, cum voluerit introire non valeat. Audite quid Sapientia per Salomonem dicat: Tunc invocabunt me, et non exaudiam: mane consurgent, et non invenient me . Hinc est quod fatuae virgines tarde venientes clamant: Domine, Domine, aperi nobis; sed jam tunc aditum quaerentibus dicitur: Amen, dico vobis, nescio vos  charissimi, nisi relinquere omnia debemus, curas mundi postponere, solis desideriis aeternis inhiare? Sed haec paucis data sunt. 11. Admonere vos volo ut relinquatis omnia, sed non praesumo. Si ergo cuncta mundi relinquere non potestis, sic tenete quae hujus mundi sunt, ut tamen per ea non teneamini in mundo; ut terrena res possideatur, non possideat; ut sub mentis vestrae sit dominio quod habetis, ne si mens vestra terrenarum rerum amore vincitur, a rebus suis ipsa magis possideatur. Sit ergo res
Abbreviated transcription (Latin):
eloctorum eccłia simplicitatis sue ⁊ rectitu¬
Inzelo quisq feruet sit etiam temꝑans: ne
si plus ferueat qͣm opportet. ꝑdat iusticiã cuiꝰ
agere iuste suspicatur. I ysid̾ dix̃. Sit in
cessu. tlo simplicitas nicħ leuitatis inces¬
su tuo appareat. animus enum incorporis
habitu apparet. gestus corporis signum est
mentis: corporis gestit animꝰ ꝓdic᷑. Incessus
Deus enĩ non u̾boꝵ s cordis inspectore: ⁊ dili¬
git eos qui insimplicitate serutũt ei. Eusebiꝰ.x̾.
Ea q̃ apud homines despecta sunt: ⁊ concentiu
habentur: in magna gła sunt apud deum:
Caritas dei que fragilia sunt ꝑnaturam: per
gr̃am facit ẽẽ firmissima.

Expanded text:
esia simplicitatis suae et rectituin zelo quo quis fervet, sit etiam temperans: ne si plus ferveat quam oportet, perdat justitiam, cujus agere juste suspicatur. ISIDORUS. Sit in gressu tuo simplicitas, nihil lenitatis in progressu tuo appareat. Animus enim in corporis habitu appareat Gestus corporis signum est mentis. Corporis gestu animus proditur. Incessus Deus enim non verborum, sed cordis inspector est, et diligit eos qui in simplicitate cordis serviunt ei. EUSEBIUS. Ea quae apud homines despecta sunt et in contemptu habentur, in magna gloria sunt apud Deum. Charitas Dei, quae fragilia sunt per naturam, per gratiam facit esse firmissima.
Abbreviated transcription (Latin):
tum eclificat eccłiam xp̃i: tantum nocet. si destru¬
entib ui̾tatẽ: non resistat. In seruo dei non cor
firmitate sit fortior. Net rusticris ⁊ tantum sim¬
plex quis ideo se scm̃ putet. si nichil noceuerit
nec ꝑitus aut eloquens in lingua estimet scĩtatẽ
.Multoꝙ meluis eduobus imꝑfectis ẽ rusticitatẽ

Expanded text:
to Ecclesiam Christi, tantum nocet si destruentibus veritatem non resistat. In servo Dei non corprnis infirmitate sit fortior, nec rusticus, plex frater ideo se sanctum putet, si nihil noverit: nec peritus et eloquens in lingua aestimet sanctitatem; multoque melius e duobus imperfectis rusticitatem
Abbreviated transcription (Latin):
sp̃uał÷. fides firma incorde ⁊ galea sabutis in
capite. signũ xp̃i. infronte ⁊ u̾bũ u̾itatis in
fuerit: ineiꝰ iudicio nr̃a actio tenebrosa non
erit. Qui cauti ẽẽ ꝑ rectitudinẽ nesciunt: neqͣ qͣm
in nocentes ꝑsistere ꝑsimplicitatem possunt. Sc̃a

Expanded text:
 fides firma in corde, galea salutis in capite, signum Christi in fronte, verbum veritatis in fuerit, in ejus judicio nostra actio tenebrosa non erit. Qui cauti esse per rectitudinem nesciunt, nequaquam innocentes persistere per simplicitatem possunt. Sa
Abbreviated transcription (Latin):
p̃cib:. qui scit quia portari ñ possit iratꝰ:
Quod adhuc moram facit uenire legatio¬
nẽ pacis sustinet. Uenisset iam namq
si uellet ⁊ cunctos suos adu̾sarios truci
tamen adueniendũ tardat: quia in ue¬
nire quos puniat reatus nobis contẽp¬
tus nr̃i denuntiant dicens. Sic gͦ om̃is
ex uobis qui non renuntiat omnibus
que possidet: ñ potest meus esse discipu¬
lus. Et tamen sꝑande salutis remedium.
confert: qr qͥ ꝑ rrã ñ potest ferri. per
postulate pacis ułt segationẽ placat᷑ :
peccatoꝵ: elemosinis t̃gite. sacͥs hostiis
erpiate. Nolite possidere ꝑdesiderium:
que ad huc ꝑusum minime reliqͥstis.
Spem in soso redemptore figite: ad eter¬
nam patriã m̃te trãsite. Si enim nichsĩ
ħ mundo a mando possidetis. etiã possidendo
cuncta reliquistis. Ipse nob̾ gaudia desi¬
derata concedat. qui nob̾ et̃ne pacis re¬

Expanded text:
precibus, qui scit, quia portari non possit iratus. precibus, qui scit, quia portari non possit iratus. Quod adhuc moram facit uenire, lega- tionem pacis sustinet: uenisset iam namque, si uellet, et cunctos suos aduersarios trucidtamen ad ueniendum tardat, quia non uult inuenire, quos puniat. Reatum nobis contemptus nostri denuntiat dicens: “Sic ergo omnis ex vobis qui non renuntiat omnibus quae possidet, non potest meus esse discipulus; et tamen sperandae salutis remedium confert, quia qui per iram non potest ferri, per postulatae pacis vult legationem placari. peccatorum, eleemosynis tergite, sacris hostiis expiate. Nolite possidere per desiderium quae adhuc per usum minime reliquistis. Spem in solo Redemptore figite, ad aeternam patriam mente transite. Si enim nil in hoc mundo jam amando possidetis, etiam possidendo cuncta reliquistis. Ipse nobis gaudia desiderata concedat, qui nobis aeternae pacis re
Abbreviated transcription (Latin):
debuissentꝰ cordia int̾ se uniri p̃dicabat
cũm subito int̃ ipsa scã exhortationis u̾ba
uoce terribi clamauit dicens. Hora est
Moxq ad sistentib ipse suis manibus lĩ¬
teũ decdit. quod ex more morienciũ sibi
contͣ faciem tend̾et᷑. Quo tenso: spiritum
emisit. Sicq scã illa anima ad gaudia et̃¬
na ꝑueniens. a carnis corruptione solu¬
sua imitatus est. nisi eum quẽ in uita sua
fuerat contemplatꝰ: Dicens enim horta
cum dixisset consummatum. ẽ. ĩ clinato
capite tradidit sp̃m. Quod gͥ dominus
expotestate: hoc egit famulus ex uocatiõe:
Ecce cotidiane hostie illa cũ elemosinis ⁊¬
lacrimis missa legatio: ꝙͣtũ cũ rege ueniẽ¬
te gr̃e pacẽ fecit. Relinquat gͦ omĩa qui
qui potest. Qui autẽ relinquere omnia
non potest: cũ ad huc longe rex est le¬
gationẽ mittat. lacͥmarum. elemosinaꝵ.
hostiaꝵ. muu̾a offa̾t. Uult eñĩ placari

Expanded text:
debuissent concordia inter se uniri praedicabat. debuissent concordia inter se uniri praedicabat. Cum subito inter ipsa sanctae exhortationis verba, voce terribili clamavit, dicens: Hora est. Moxque assistentibus ipse suis manibus linteum dedit, quod ex more morientium sibi contra faciem tenderetur. Quo tenso, spiritum emisit, sicque sancta illa anima, ad gaudia aeterna perveniens, a carnis corruptione solusua imitatus est, nisi eum quem in vita sua fuerat contemplatus? Dicens enim: Hora cum dixisset “Consumatum est”, inclinato capite, tra- didit spiritum. Quod igitur Dominus ex potestate, hoc egit famu- lus ex uocatione: ecce cotidianae hostiae illa cum helemosinis missa le- gatio, quantam cum rege ueniente gratiae pacem fecit. Relinquat ergo omnia, qui potest; qui autem relinquere omnia non potest, cum adhuc rex longe est, legationem mittat lacrimarum, elemosinarum, hostiarum munera offerat: uult enim placari
Abbreviated transcription (Latin):
tus: uenire uixta morem noluit. Lodemgͦ
tempore: sollicitus fuit. Sccło quoq ãno
uel tercio inmortis sue expectatione suspẽ¬
usq adexpectati natalis sacras uigilias.
ĩcolumis ꝑuenit. S lenis hunc in uigilus
calor attigit: atꝙ ipso die natalitio fõliis
sius expectantib missarum sollempnia
implere se posse retusauit. Illi uͦ qr de eiꝰ
erant parit egressione suspecti simul ad
eũ om̃s ueriert̃. sese unanimit̃ astringẽ¬
tes ut die eodẽ neqͣquam acquiesc̾ent. mis¬
sarum sollempnia celebrare. nisi ꝓeis
apud dominũ isdẽ antistes suus intertes¬
sor acced̾et. Tunc ille conpulsus inepisco¬
pii oratoriꝰ missas fecit ⁊ manu sua corpꝰ
dñicũ pacẽꝙ omnib tribuit. Qͥ cuncꝰto
ministerio oblati sacrificii ꝑacto: ad lec¬
tulum rediit. Ibiꝙ iacens dũ sac̃dotes
suos ac ministros circunstetisse se c̾neret
quasi uale ultimum dicens. de seruãdo
eos uincło caritatis ammonebat. Et ꝙͣ ta

Expanded text:
tus, venire juxta morem noluit. Eodem ergo tus, venire juxta morem noluit. Eodem ergo tempore sollicitus fuit, secundo quoque anno vel tertio in mortis suae exspectatione suspenusque ad exspectati natalis sacras vigilias incolumis pervenit; sed lenis hunc in vigiliis calor attigit, atque ipso die natalitio filiis suis se exspectantibus, missarum solemnia implere se posse recusavit. Illi vero quia de ejus erant pariter egressione suspecti, simul ad eum omnes venerunt, sese unanimiter astringentes ut die eodem nequaquam acquiescerent missarum solemnia celebrari, nisi pro eis apud Dominum 1633 idem antistes suus intercessor accederet. Tunc ille, compulsus, in episcopii oratorio missas fecit, et manu sua corpus dominicum pacemque omnibus tribuit. Qui cuncto ministerio oblati sacrificii peracto, ad lectulum rediit, ibique jacens, dum sacerdotes suos ac ministros circumstetisse cerneret, quasi vale ultimum dicens, de servando eos vinculo charitatis admonebat, et quanta
Abbreviated transcription (Latin):
sibi talia facere p̃sumpsiss cũ magne
obstu pefactionis uocib inquisiuit.
At ille respondit: ħ se ꝓipso fuisse ꝑ¬
pessum. ex creuit cũ terrore ad miratõ:
s nullas iam p̃bit̃ inquisitioni eius
moras adiciens secretum reuelationis
aperuit eiq iussionis dñice ꝑea q̃ au
dierat u̾ba narrauit dicens. Age qd agis.
oꝑare quod oꝑaris. noncesset manustua.
non cesset pes tuus natale apłorũ uenies
ad me : ⁊ retribuo tibi mertedem tuam.
turus sacrificiũ ad horam terciam uen̾at.
hoc ꝓextense orationis magnitudine.
alhoram nonam usq ꝓtelauit. Atq
ex illo iam die mag̃ꝙ ei acta sunt lucra
pietatis: factus q est fortis in oꝑe ꝙͣ certꝰ
ex munere. Quippe qui eum cui ip̃e debi¬
tor fuerat: ex esi ꝓmissione iã ceꝑat hab̃e
debitorẽ. Hinc aut̃ consuetudo fuerat:
annis singulis natalitio apłoꝵ die romã
uenire. Iamꝙ ex hac reuelatione suspec¬

Expanded text:
sibi talia facere praesumpsisset cum magnae sibi talia facere praesumpsisset cum magnae obstupefactionis vocibus inquisivit. At ille respondit, haec se pro ipso fuisse perpessum. Excrevit cum terrore admiratio; sed nullas jam presbyter inquisitioni ejus moras adjiciens, secretum revelationis aperuit, eique jussionis dominicae per ea quae audierat verba narravit, dicens: Age quod agis, operare quod operaris, non cesset manus tua, non cesset pes tuus; natali apostolorum venies ad me, et retribuam tibi mercedem tuam. turus sacrificium ad horam tertiam venerat, hoc pro extensae orationis magnitudine ad horam nonam usque protelavit. Atque ex illo jam die magis magisque aucta sunt ei lucra pietatis; factusque est tam fortis in opere quam certus ex munere, quippe qui eum, cui ipse debitor fuerat, ex ea promissione jam coeperat habere debitorem. Huic autem consuetudo fuerat, annis singulis, natalitio apostolorum die Romam venire; jamque ex hac revelatione suspec
Abbreviated transcription (Latin):
cande reuelationis. ad admonitionẽ qͦq
it̾ate uisionis obduriit ꝑgere ⁊ que ui¬
derat manifestare neglexit. S qr mag¬
nam mansuetudinẽ contẽpte gracie
maior sequi solet ira uindicte: usiõe
tercia dominus apparens iam u̾bis addi
dit uerb̃a. Et tam districta cede macꝰtatꝰ
est. ut in eo duriciam cordis emolissent
uuln̾a corporis. Surrerit gͦ eruditus
uixta beati iuuelialismr̃is sepulchrum.
ad qͣferendum sasacrificiũ consistent᷑e
repperit: secretum a circunstantib petiit.
seꝙ euis pedib strauit. Cumq eum
ub̾tĩ flẽtẽ ep̃c uix ad se leuare potiuss.
lacͥmarum causas cognoscere studuit.
Ille uͦ relaturꝰ ordinẽ uisionis pͥus uesti¬
mento ex hum̃is de uoluto. detexit pla¬
gas corporis: ut ita dicam. testes u̾itatis
⁊ culpe monstrauit. quanta animadu̾si¬
one districtionis menbra illiuis accepta
u̾b̃a. liuore in flicto sulcauerant. Que
mox ut ep̃c uidit exhorruit: ⁊ quis

Expanded text:
candae reuelationis, ad monitionem quoque candae reuelationis, ad monitionem quoque iteratae iussionis obduruit pergere, et quae audierat, manifestare neglexit. Sed quia magnam mansuetudinem contemptae gratiae maior sequi so- let ira uindictae, uisitatione tertia Dominus apparens, iam uerbis addi- dit uerbera; et tam districta cede presbiter mactatus est, ut in eo duritiam cordis emollirent uulnera corporis. Surrexit ergo presbiter eruditus  iam ex more, iuxta beati Iuuenalis martiris sepulchrum, ad offerendum sacrificium consistentem repperit. Secretum a circumstantibus petiit, seque eius pedibus strauit. Cumque eum ubertim flentem episcopus uix ad se leuare potuisset, la- crimarum causas cognoscere studuit. Ille uero, reuelaturus ordinem iussionis, prius uestimento ex humeris deuoluto, detexit plagas corporis, ut et culpae, monstravit quanta animadversione districtionis membra illius accepta verbera, livore inflicto, sulcaverant. Quae mox ut episcopus vidit, exhorruit, et quis
Abbreviated transcription (Latin):
sacͥficio. ualde etiam concordabat nita.
Nam cuncta que habebat. ĩ elemosinis
tribuens: cum adlhoram offerendi sa¬
crificii uenisset uelud totus in lacͥmis de¬
fluens: semet cum magna cordis contͥ¬
tione mactabat. Cuiꝰ ⁊ uitã ⁊ exitũ: qͦ¬
dam uenerabilis uite diacono. qui a¬
beo fuerat nutritus. referente cognoui
Aiebat enim. quod qͣdam nocte erus
p̃sbitõ ꝑuisum dominus astitit dicẽs
uade ⁊ dic ep̃o. age qd̵ agis oꝑare qd̾
oꝑaris. non cesset pes tius non cesset
manis tua. natale apłoꝵ uenies ad me.
⁊ retribuo tͥ. mercedẽ tuam. Surrexit
p̃sbit̃. s quia e uicino iam apłorũ nata¬
licuis dies imminebat: tam ꝓpinqui¬
exitus diem ep̃o nunciare ꝑtimuit. Alia
nocte dominus rediit eiꝰq inobedienciã
uehementer increpauit: atq eadẽ uisi¬
onis sue uerba retexuit. Tunc p̃sbĩt
surrexit ut ꝑgeret. s rursus infirmi¬
tas cordis in pedimento facta est indi¬

Expanded text:
sacrificio ualde etiam concordabat uita: sacrificio ualde etiam concordabat uita: nam cuncta, quae habebat, in helemo- sinis tribuens, cum adcrificii venisset, velut totus in lacrymis defluens, semetipsum cum magna cordis contritione mactabat. Cujus et vitam et exitum, quodam venerabilis vitae Diacono, qui fuerat ab eo nutritus, referente, cognovi. Aiebat enim quod quadam nocte ejus presbytero per visum Dominus astitit, dicens: Vade et dic episcopo: Age quod agis, operare quod operaris, non cesset pes tuus, non cesset manus tua; natali apostolorum venies ad me, et retribuam tibi mercedem tuam. Surrexit presbyter, sed quia e vicino apostolorum natalitius dies imminebat, tam exitus diem episcopo nuntiare pertimuit. Alia nocte Dominus rediit, eiusque inobedientiam uehementer increpauit, atque eadem iussionis suæ uerba re- texuit. Tunc presbiter surrexit, ut pergeret; sed rursum infirmitas cor- dis impedimento facta est indi
Abbreviated transcription (Latin):
stib captus longe transductus est. Cũ ꝙ
dui teneretur in uinculis. eum uror sua
cum ex eadem captiuitate ñ reciꝑet extinc¬
tum putauit. ꝓqͦ iam uelud mortuo hosti¬
as ebdomadib singulis curabat offerre.
cuius tociens iuncuncula soluebantur in
captiuitate qͦciens ab eiꝰ coniuge oblate
fuissent hostie ꝓanime eius absolutiõe:
siam longa post tempora reu̾sus. ad mirãs
ua̾de sue indicauit uxori: qd̃ dieb certis.
ebdomadib singulis eius uincula solue¬
bantur. Quos uidelicet dies eus uxor atq
horas discutiens: tunc eum recognouit
absolutũ. ꝓ cũ ꝓ eo sacͥficiũ meminerat
sicdatione colligite oblata a nob sacͣ hostia.
qͣntum in nob̃ solu̾e ualeat. ligaturam
cordis. si oblata abalto potuit inaltõ sol¬
runt. cui mos erat coticdianas deo hostias
offerre ita ut pene nullus dies uite eius
abscederet. quo non ommi potenti dño
hostiam placationis ĩ molaret. Ent cũ

Expanded text:
stibus captus longe transductus est. Cumque stibus captus longe transductus est. Cumque diu teneretur in vinculis, eum uxor sua, cum ex eadem captivitate non reciperet, extinctum putavit. Pro quo iam velut mortuo hostias ebdomadibus singulis curabat offerre. Cuius totiens vincula solvebantur in captivitate, quotiens ab eius coniuge oblatę fuissent hostię pro animę eius absolutione. Nam longa post tempora reversus, admirans valde suae indicavit uxori, quod diebus certis ebdomadibus singulis eius vincula solvebantur. Quos videlicet dies eius uxor atque horas discutiens, tunc eum recognovit absolutum, cum pro eo sacrificium meminerat sideratione colligite, oblata / a nobis sacra hostia quantum in nobis solvere valeat ligaturam cordis, si oblata ab altero potuit in altero solrunt, cui mos erat quotidianas Deo hostias of- ferre, ita ut pene nullus dies uitae eius abscederet, quo non omnipo- tenti Domino hostiam placationis immolaret. Cui cum
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑa. mactemus mnara eius hostias pla¬
cationis. Cognoscamus nos cũ eo ĩ iudicio
non posse contende. Pensemus uirtutẽ
enis fortitudinis: rogemus gͥ ea q̃ pacis
sunt. Hec est nr̃a legatio q̃ regẽ ueniẽ
Nacat tẽ. Pensate fratres qm benignũ sit. qd̵
is qui suo aduentu nos ualet oppͥme tar¬
dat uenire. Mittamus ad hunc ut di¬
ximus legationẽ nr̃am. flendo tribu¬
endo sacras hostias offerendo. Singu¬
larit̃ nãꝙ ad absolutionẽ nr̃am ob¬
lata cũ lacͥmis ⁊ benignitate mentis
sacri altaris. hostia suffragatur. Quia
is qui in se surgens a mortuis iam ñ
morit᷑ acdhuc ꝑhanc in suo myst̾ĩo ꝓ
nob̾ iterũ patitur. Nam quotiens̃
ei hostiam sue passionis offerimus.
tociens nobis aci solutionẽ nr̃a passio¬
nẽ illius reparamus. Multos ut ar
hoc quod uolo ad memoriam ur̃am nar¬
rando reuocare. non longe aur̃is fertur
temporibus factum quod quidam abho¬

Expanded text:
opera, mactemus in ara eius hostias plaopera, mactemus in ara eius hostias placationis! Cognoscamus nos cum eo in iudicio non posse contendere, pensemus virtutem eius fortitudinis, rogemus ea, quae pacis sunt! Haec est nostra legatio, quae regem venientem placat. Pensate, fratres, quam benignum sit, quod is, qui suo adventu valet opprimere, tardat venire. Mittamus ad hunc, ut diximus, legationem nostram, flendo, tribuendo, sacras hostias offerendo! Singulariter namque ad absolutionem nostram oblata cum lacrimis et benignitate mentis sacri altaris hostia suffragatur, quia is, qui in se resurgens a mortuis iam non moritur, adhuc per hanc in suo mysterio pro nobis iterum patitur. Nam quotiens ei hostiam suae passionis offerimus, totiens nobis ad absolutionem / nostram passionem illius reparamus. Multos, ut arhoc, quod volo ad memoriam vestram narrando revocare. Non longe a nostris fertur temporibus factum, quod quidam ab ho
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑis culpas abscidimus. iã pͣua queꝙ
exterus declinamus. nũqͥd ad redilẽdã
rationem cogitationis nr̃e sufficimus :
Nam cum uiginti milib uenire dicit᷑.
is cõtͣ que minime sufficit iste quicum
decem milib uenit. Detem milia quippe
acdiuginti milia: simplum adduplum
sunt. Nos autem si multũ ꝓficimus:
uir exteriora nr̃a oꝑa in rectudine ser¬
uamus. Nam ⁊ si iam luxuria carnis
abscisa est. tamen adhuc acorde funditꝰ
abscisa non ẽ. Ille aut̃ qui iudicaturus
uenit. exteriora simul ⁊ int̾iora iudicat:
facꝰta parit̃ ⁊ cogitationes pensat. Cum
duplo gͦ exercitu cõtra simplũ uenit
qui nos uir insolo oꝑe p̃paratos simul
de oꝑe ⁊ cogitatione cliscutit. Quid gͦ
agendum est. fratres nisi ut dum nos
legationẽ nuitamus loͣngemꝰ ea q̃ pacis
sunt: longe enum esse d̃r quia aclhuc
p̃sens ꝑuidiciũ non uidet᷑. Mtitamꝰ ad hc̃
legationẽ lacrimas nr̃as mittamus misitlie

Expanded text:
operis culpas abscidimus, jam prava quaeque operis culpas abscidimus, jam prava quaeque exterius declinamus; nunquid ad reddendam rationem cogitationis nostrae sufficimus? Nam cum viginti millibus venire dicitur is contra quem minime sufficit iste qui cum decem millibus venit. Decem millia quippe ad viginti millia simplum ad duplum sunt. Nos autem si multum proficimus, vix exteriora nostra opera in rectitudine servamus. Nam et si jam luxuria carnis abscissa est, tamen adhuc a corde funditus abscissa non est. Ille autem qui judicaturus venit exteriora simul et interiora judicat, facta pariter et cogitationes pensat. Cum duplo ergo exercitu contra simplum venit, qui nos vix in solo opere praeparatos simul de opere et cogitatione discutit. Quid ergo agendum est, fratres, nisi ut dum nos legationem mittamus, et rogemus ea quae pacis sunt? Longe enim esse dicitur, qui adhuc / praesens per iudicium non videtur. Mittamus ad hunc legationem – lacrimas nostras! Mittamus misericordie
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑib insistunt. semꝑ ex nr̃o defec¬
tu gͣtulant᷑. Quos ꝓpħa intuens ait.
Deus meus inte confido non erubescã:
neq irrideant me mimici mei. Inbo¬
nis enim oꝑib ĩtenti nͥ contra malig¬
nos sp̃c sollicite uigilemus. ipsos ir
do edificio cõparatio clata ẽ: ñt̃ ex mi¬
nore acd maiꝰ similitudo subdit᷑. ut ex reb
minimis maiora pͤsentur. Nam sequit᷑.
Aut quis rex iturꝰ cõmut̾e̾ bellũ adu̾sꝰ
alium regem. nonne sedens pͥus cogitat
si possit cum decem milib occurrere ei
qui cum uigrati milib uenit adse:
Alioquin illo longe agente legationẽ
mitens. rogat ea que pacis sunt. Rex cõ¬
tra regem ex quo uenit adp̃lisi. ⁊ tam̃
si se ꝑpendit ñ posse sufficere: legatione
mittit. ⁊ ea que pacis sunt postulat. Eͥb
qui in illo tremendo eramine cũ rege
nr̃o ex quo adiudiciũ ñ uenimus. quos
nimirum conditio infirmitatis ⁊ causa
inferioris exhibet: S fortasse iam mali

Expanded text:
operibus insistunt, semper ex nostro defecoperibus insistunt, semper ex nostro defectu gratulantur. Quos Propheta intuens, ait: Deus meus, in te confido, non erubescam, neque irrideant me inimici mei . In bonis enim operibus intenti, nisi contra malignos spiritus sollicite vigilemus, ipsos irrdo aedificio comparatio data est, nunc ex minori ad majus similitudo subditur, ut ex rebus minimis majora pensentur. Nam sequAut quis rex iturus committere bellum adversus alium regem, nonne prius sedens cogitat si posset cum decem millibus occurrere ei qui cum viginti millibus venit ad se? Alioquin adhuc illo longe agente, legationem mittens, rogat ea quae pacis sunt. Rex contra regem ex aequo venit ad praelium, et tamen si se perpendit non posse sufficere, legationem mittit, et ea quae pacis sunt postulat. Quibus qui in illo tremendo examine cum Rege nostro ex aequo ad judicium non venimus, quos nimirum conditio, infirmitas, et causa inferiores exhibet? 7. Sed fortasse jam mali
Abbreviated transcription (Latin):
edificii summptus parat. Si gͥ humilitatis tͤ¬
re construere cupimus. pͥus nos p̃parare
ad adu̾sa huius scł̃i debennus. hoc enim
inter t̃renũ ⁊ celeste edificutm distat:
quod t̃renum eclificium expensas colli¬
gendo constrintur. celeste quoͣ ecdificium
expensas disꝑgendo. ad illud sũptus faci¬
mus. si ñ habita colligamus: adistud
sumptus facimus. si ⁊ habita reliqͣmus.
Istos sumptus diues ille hab̾e ñ potuit:
qui multas possessiones possidens ma
Qui cum p̃cẽpta relinquẽdi omnia au¬
disiet: tristis abscessit. Et unde est angͦ¬
tͥatus in mente: unde foris fuit latior
in possessioni. Quia enim in hac uita
amabat sumptus celsitudinis: tendẽ¬
do ad eternam patriam habere no¬
luit sũptus humilitatis. Consicdandũ
uͦ quod dicitur. om̃s qͥ uicł̾int ĩcipient
illudere ei. Quia uixta uocem pauli
xpectaculum facti sumus mundo.
angelis ⁊ hominibus.⁊ in om̃i quod
agimus considerare ocitultos nr̃os
ad u̾sarios debemius. qui semꝑ nr̃is

Expanded text:
aedificii sumptus parat. Si igitur humilitatis turrim construere cupimus, prius nos praeparare ad adversa hujus saeculi debemus. Hoc enim inter terrenum et coeleste aedificium distat, quod terrenum aedificium expensas colligendo construitur, coeleste autem aedificium expensas dismus, si non habita colligamus, ad istud sumptus facimus, si et habita relinquamus. Istos sumptus dives ille habere non potuit, qui, multas possessiones possidens, maQui cum praeceptum relinquendi omnia audisset, tristis abscessit, et inde est angustatus in mente, unde foris fuit latior in possessione. Quia enim in hac vita amabat sumptus celsitudinis, tendendo ad aeternam patriam habere noluit sumptus humilitatis. Considerandum vero est quod dicitur: Omnes qui viderint incipiant illudere ei, quia, juxta Pauli vocem, Spectaculum facti sumus mundo, angelis et hominibus . Et in omne quod agimus considerare occultos nostros adversarios debemus, qui semper nostris
Abbreviated transcription (Latin):
sancdum est: quod uacce d̾i paustͦ lub posi¬
te ꝑgunt ⁊ gemunt. Dant abintimis
mugitus: ⁊ tam̃ deitu̾e. ñ deflectunt gressꝰ
Sic nimirum p̃dicatores dei. sic fideles
ꝓximis ꝑcaritatẽ. ⁊ tam̃ deiuadei ñ exor¬
bitent ꝑꝯpassionẽ. Hoc ipsuim uͦ anime
odiũ. qͣlit̃ exhib̃i debeat: uitas subdendo
maniftat dicens. Quil̃ bauilat crutẽ
suam ⁊ uenit post me: non pytest meus
osse discipulus. Crux qͥpe: a cruciatu
dr. Et duob modis crric̾e domini ba¬
iulamus: cũ aut ꝑabstinenciã carnẽ
afficimus . ꝑ ꝯͣ passionẽ ꝓximi. necessita
tẽ illius nr̃am putamus. Qui em̃ dolorẽ
exhibet in aliena necessitate: crucem
portat inmente. Sciendum uͦ est qd̾
sunt ñ nulli qui carnis abstinenciã
s carnalit̾ impendeñt: ut ei ñ ad uirtu¬
tem s quasi misirente adculpas fane

Expanded text:
sandum est quod vaccae Dei plaustro supposisandum est quod vaccae Dei plaustro suppositae pergunt et gemunt: dant ab intimis mugitus, et tamen ab itinere non deflectunt gressus. Sic nimirum praedicatores Dei, sic fideles proximis per charitatem, et tamen de via Dei non exorbitent per compassionem. 5. Hoc ipsum vero animae odium qualiter exhiberi debeat, Veritas subdendo manifestat, dicens: Qui non bajulat crucem suam, et venit post me, non potest meus esse discipulus. Crux quippe a cruciatu dicitur. Et duobus modis crucem Domini bajulamus, cum aut per abstinentiam carnem afficitem illius nostram putamus. Qui enim dolorem exhibet in aliena necessitate, crucem portat in mente. Sciendum vero est quod sunt nonnulli qui carnis abstinentiam sed carnaliter, impendunt, ut ei non ad virtutem, sed qua
Abbreviated transcription (Latin):
fece tiuisse memorantur: quarũ filios
clauserunt domi. Et scriptum est.I¬
bant autem indirecꝰtum uacce: ꝑ mã
que ducit bethsamis. Uno itinere gradi¬
ebant᷑. ꝑ gentes ⁊ mugientes. ⁊ non decli¬
nabant neq adderterã neꝙ adsinistrã
Quid gͥ uacte nisi fideles quos ĩ eccł̃ia¬
designant: Qui dũ gͥ sacͥ eloquii p̃cep¬
ta considant. qͣi suꝑ impositam dĩ archã
portant. De quib hoc est enam nocan¬
dum: quod fuisse fete memorantur:
quia sunt pleriꝙ qͥ inuia dei intrinsecꝰ
positi: foris carnalib affectib ligantur.
ħ non de clinat arecꝰto itin̾e: qͥ archã d̾i
portat inmente. Ecce ⁊ enim uacce: beth¬
samis ꝑgunt. Sethsamis qͥpe dicitur domꝰ
solis. E ꝓpha ait uob̾ aut qui tunetis
dominum: orietur sol iusticie. Si gͥ adet̃¬
ni solis habitationẽ tenidimus: dignũ
est ꝓfecto. ut de dei itin̾e ꝓcarnalib affe¬
ctib ñ declinemus. Tota enim urtute pẽ¬

Expanded text:
fetae fuisse memorantur, quarum filios fetae fuisse memorantur, quarum filios clauserunt domi. Et scriptum est: Ibant autem in directum vaccae per viam quae ducit Bethsames, et uno itinere gradiebantur, pergentes et mugientes, et non declinabant neque ad dexteram, neque ad sinistram . Quid ergo vacsignificant, qui dum sacri eloquii praecepta considerant, quasi superimpositam Domini arcam portant? de quibus hoc est etiam notandum, quod fuisse fetae memorantur: quia sunt plerique, qui in via Dei intrinsecus positi, foris carnalibus affectibus ligantur: sed non declinant a recto itinere qui arcam Dei portant in mente. Ecce enim vaccae Bethsamis pergunt. Bethsamis quippe dicitur Domus solis; et Propheta ait: Vobis autem qui timetis Dominum orietur sol justitiae . Si ergo ad aeterni solis habitationem tendimus, dignum profecto est ut de Dei itinere pro carnalibus affectibus non declinemus. Tota enim virtute pen
Abbreviated transcription (Latin):
fecte oderat quid dicebat: Ego non solunz
alligari. s etiam mori in iherłm parat᷑
sum ꝓnomine domine̾ iħ̃u. nec facio
animam meam p̃ciosiorẽ qmͣ me. Ecce qͦ¬
modo animam suam amando oderat
unmo odiens amabat. quã cupiebat.
tione odii nr̃i: t̾hamus formam adodi
um ꝓtimi. Ametur quilibet in hoc
mondo adu̾saruis: s inuia dei. extra¬
patrem extra matrem. extra uxorem.
extͣ filios. extra cognatos extͣ semet¬
ipsum fide fieri debet. ut eo ueruis
cognoscat deum. qͦ in eiꝰ causa neminẽ
recognoscit Multũ namq est qd̾ car¬
nales affecꝰtus intentionẽ mentis de¬
u̾berant: eiꝰq aciẽ obscͥtant. Quos
tamen nequaqmͣ noxios patimur: si
eos p̃m̃do teneamus. Amandi gͦ sũt
ꝓrimi: impendenda caritas omnibus
⁊ ꝓpinquis ⁊ extraneis nec tamen ꝓ
eadẽ caritate adei amore flectendum:
Scimus aut̃ qr cũ de terra philistinoꝵ
archa domini ad terram ilrłitarũ
rediret: plaustro suꝑ imposita est
Et nacce plaustro subiũtte sunt que

Expanded text:
fecte oderat, quid dicebat? Ego non solum alligari, sed et mori in Jerusalem paratus sum pro nomine Domini Jesu; nec facio animam meam pretiosiorem quam me . Ecce quomodo animam suam amando oderat, imo odiens amabat, quam cupiebat pscretione odii nostri trahamus formam ad odium uxoris et proximi. Ametur quilibet in hoc mundo adversarius, sed inpatrem, extra matrem, extra uxorem, extra filios, extra cognatos, extra semetipsum fieri debet, ut eo verius cognoscat Deum, quo in ejus causa neminem recognoscit. Multum namque est, quod carnales affectus intentionem mentis diverberant, ejusque aciem obscurant; quos tamen nequaquam noxios patimur, si eos premendo teneamus. Amandi ergo sunt proximi, impendenda est charitas omnibus et propinquis et extraneis, nec tamen pro eadem charitate a Dei amore flectendum. 4. Scimus autem quia cum de terra Philisthiim 1629 arca Domini ad terram Israelitarum rediret, plaustro superimposita est, et vaccae plaustro subjunctae sunt, quae
Abbreviated transcription (Latin):
te: addidit ꝓtinus dicens. Adhuc aut̃.¬
⁊ autem ⁊ animam suam. Qdisse itaꝙ
p̃cipinur ꝓximos: odisse⁊ animam
suam nr̃am. Constat gͦ qr amando de¬
bet odisse ꝓximũ: qui sic eum odit si¬
cut semet ipsum. Tunc ⁊ enim bene
nr̃am animam odimus: cũ eius car¬
nalib desuleriis ñ acqͥescimus. cum
eius appetitũ frangimus. eiusq uolupta¬
tib relucꝰtamur. Que gͦ contempta ad
meluis clucitur: qͣsi ꝑodium amatur:
Sic sic nimirũ exhibere ꝓximis nr̃is odii
discretionẽ debemus ut meis ⁊ diligamus
quod sunt: ⁊ habeamus odio que in dei

Expanded text:
te, addidit protinus dicens, adhucte, addidit protinus dicens, adhuc autem animam suam. Odisse itaque praecipimur proximos, odisse et animam nostram. Constat ergo quia amando debet odisse proximum, qui sic eum odit sicut semetipsum. Tunc etenim bene nostram animam odimus, cum ejus carnalibus desideriis non acquiescimus, cum ejus appetitum frangimus, ejus voluptatibus reluctamur. Quae ergo contempta ad melius ducitur, quasi per odium amatur. Sic sic nimirum exhibere proximis nostris odii discretionem debemus, ut in eis et diligamus quod sunt, et habeamus odio quod in Dei
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ uxorẽ.⁊ filios. ⁊ fratres ⁊ sones ad¬
huc autem animam suam ñ potest
meus esse discipulus. S ꝓ contari li¬
bet quomͦ parentes ⁊ carnaliter
ꝓpinquos p̃cipimur odisse: qͥ iube¬
mur ⁊ inimicos diligere. Et certe
de uxore u̾tas dicit. Quod deus con¬
uinxit: non separet homo. Et pau¬
lus ait. Uiri diligite uxores u̾ras:
cipulus uxorem diligendã p̃di¬
cat: cũ magister dicat. qui urorem
non odit: non potest meus esse disci¬
pulus. Nunquid alind index nũciat:
aliud p̃co clamat. An simul ⁊ odisse
possumus ⁊ diligere: S si uini p̃cep¬
ti ꝑpendimus: utrumꝙ agere per¬
discretionẽ ualemus. ut eos qui nob̾ carns
cognatione conuincti sunt.⁊ quos ꝓrimos
in ua dei patimur. odiendo. ⁊ fugiendo
nesciamus. Quasi enim ꝑodiũ diligitur:
qui carnalit̃ sapiens dum pͣua nobis
ingerit non audit᷑. Ut aut̃ dominus
demonstraret hoc erga ꝓrimos odiũ
non deafflictione ꝓcellere. s de carita¬

Expanded text:
 uxorem, et filios, et fratres, et sorores, adhuc autem et animam suam, non potest meus esse discipulus, etc. Percontari libet quomodo parentes et carnaliter propinquos praecipimur odisse, qui jubemur et inimicos diligere. Et certe de uxore Veritas dicit: Quod Deus conjunxit, homo non separet . Et Paulus ait: Viri, diligite uxores vestras, cipulus uxorem diligendam praedicat, cum Magister dicat: Qui uxorem non odit, non potest meus esse discipulus. . Nunquid aliud judex nuntiat, et aliud praeco clamat? An simul odisse possumus et diligere? Sed si vim praecepti perpendimus, utrumdiscretionem valemus, ut eos qui nobis carnis cognatione conjuncti sunt, et quos proximos in via Dei patimur, odiendo et fugiendo nesciamus. Quasi enim per odium diligitur, qui carnaliter sapiens dum prava nobis ingerit, non auditur. Ut autem Dominus demonstraret hoc erga proximos odium non de inaffectione procedere, sed de charita
Abbreviated transcription (Latin):
km̃i que⁊ quanta sunt. que nob̾
ꝓmutuntur incelis: uilescunt aĩmo
omnia que habentur interris. T̃re
parata: pondus est ñ subsidiũ. Tem¬
poralis uita eterne uite comparata.
mors est pocius dicentla. quã uita.
Ipse enim cotidianus defectus corrup¬
tionis. quid est aliud ꝙͣ quedam pro¬
liritas mortis: Que autem linguadicẽ.
uel quis intellectus caꝑe sufficit illa
suꝑne ciuitatis quanta sint gaudia.
angeloꝵ choris inter esse cũ beatissimis

Expanded text:
 et quanta sunt quae nobis promittuntur in coelis vilescunt animo omnia quae habentur in terris. Terrparata pondus est, non subsidium. Temporalis vita aeternae vitae comparata mors est potius dicenda quam vita. Ipse enim quotidianus defectus corruptionis quid est aliud quam quaedam prolixitas mortis? Quae autem lingua dicere, vel quis intellectus capere sufficit illa supernae civitatis quanta sint gaudia, angelorum choris interesse, 1627 cum beati
Abbreviated transcription (Latin):
Bauilare ⁊ eñi crucẽ ⁊ pꝰ dominũ ire est.
uł carnis abstinenciã uł .ꝯ passionẽ ꝓximo
studio eterne intentionis exhibere. Nam
quisquis ħ ꝓtẽporali intencione ixhibet:
quidem bauilat cͣcẽ. s rire pꝰ dominum re¬
cusat. Quia nͦ sublima p̃cepta data sunt:
ꝓtinus conparatio edificande sublimitatis
adiunrgit᷑ cum cd̃r. Quis enim ex uobis iro¬

Expanded text:
Bajulare etenim crucem et post Dominum ire, est vel carnis abstinentiam, vel compassionem proximo studio aeternae intentionis exhibere. Nam quisquis haec pro temporali intentione exhibet, crucem quidem bajulat, sed ire post Dominum recusat. Quia vero sublimia praecepta data sunt, protinus comparatio aedificandae sublimitatis adjungitur, cum
Abbreviated transcription (Latin):
in fideles in imo sunt. fideles quosq
diem extremi iudini suꝑ se in reqͥem
attendunt: quorum post gaudia con¬
templari nullatenus possunt. Longe
uero est quod conspicuint quia illus
ꝑ m̾itum ñ attingunt. In lingua aut̃
amplius ardere ostenditur cum dicit᷑.
Mute lararum ut intingat extremũ
digiti sui. in aquam ⁊ refrige̾t lingam
meam qr crucior in hac flamma. Infide¬
lis populus uerba legis in ore tenuit:
que oꝑe seruare compsit. Ibi gͦ ampliꝰ
ardebat: ubi se ostendit scire qd̾ fac̾e
noluit. Qua ꝓpt̃ bene de doctis ⁊ negli¬
gentib ꝑsalomonem łr. Omnis labor
hominis inore eius eius: s anima
illius non implebitur. Quia quisquis

Expanded text:
infideles in imo sunt, fideles quoque infideles in imo sunt, fideles quoque ante diem extremi judicii super se requiem attendunt, quorum post gaudia contemplari nullatenus possunt. Longe vero est, quod conspiciunt, quia illuc per meritum non attingunt. In lingua autem amplius ardere ostenditur, cum dicit: Mitte Lazarum, ut intingat extremum digiti sui in aquam, ut refrigeret linguam meam, 1654 quia crucior in hac flamma . Infidelis populus verba legis in ore tenuit, quae opere servare contempsit. Ibi ergo amplius ardebit, ubi se ostendit scire quod facere noluit. Quapropter bene de doctis et negligentibus per Salomonem dicitur: Omnis labor hominis in ore ejus, sed anima illius non implebitur , quia quisquis
Abbreviated transcription (Latin):
Unde ⁊ bene lararus int̃pretat᷑ ad uitus:
Quia ipsi hunc addireptionem
uiuant: qui eius uuln̾a ꝑ lingue
correptionem curant. Postest etiam
ꝑlinctionẽ canum: lata ad ulanci¬
mn lingua signari. Ad ulantibus
⁊ enim uuln̾a nr̃a lingere est. Quod
plerumq solent etiam ipsa mala q̃
nos in nobis rep̃hendimus: improbo
fauore laudare. Conting̃ iͦut ut̃ q
moreretur. Diues qͥue induebatur
purpura ⁊ bisso: sepultus est ininfer¬
no. In sinu uero abhrahe: lazarus ab
angelis ductus est. Quid abrahe sinꝰ.
nisi secretam requiem significat patͥs:
De qua u̾tas dicit. Multi inquit ueni¬
ent aboriente ⁊ occidente: ⁊ recũbent
cum abraham ⁊ ysaat ⁊ iacob in re
gno celorum. Filii autem regni huiꝰ:
eicientur intenebras ext̾iores. Qui enĩ
purpura ⁊ bisso indutus dr: recte
regni fili: uocatur Qui de longinco ad
iudendum lazarum oculos leuat quia
dum ꝑdampnationis sue supplitia

Expanded text:
Unde et Lazarus bene interpretatur adjutus, Unde et Lazarus bene interpretatur adjutus, quia ipsi hunc ad ereptionem juvant, quia ejus vulnera per linguae correptionem curant. Potest etiam per linctionem canum lata adulantium lingua signari. Adulantibus etenim vulnera nostra lingere est, quod plerumque solent etiam ipsa mala quae nos in nobis reprehendimus improbo favore laudare. Contigit vero ut uterque moreretur. Dives, qui induebatur purpura et bysso, sepultus est in inferno; in sinum vero Abrahae Lazarus ab angelis ductus est. Quid Abrahae sinus nisi secretam requiem significat patrum? De qua Veritas dicit: Multi, inquit, venient ab Oriente et Occidente, et recumbent cugno coelorum. Filii autem regni hujus ejicientur in tenebras exteriores . Qui enim purpura indutus dicitur, recte filius regni vocatur, qui de longinquo ad videndum Lazarum oculos levat, quia dum per damnationis suae supplicium
Abbreviated transcription (Latin):
tis pauꝑis iln̾a: lingebant canes. Nõ¬
⁊ doctores scĩdum inconfessione peccati
nr̃i nos in striunt. quasi uulnus m̃tis
ꝑlingam tangunt. Et quia nos loquendo
a peccatis eripunt: quasi uuln̾a tan¬
gendo ad salutem relucunt. Quia enim
canum nomine p̃dicatorum lingna signa¬
tur: dum ꝑpsalmistam dicit᷑. Lingua ca¬
num tuorum ex inimicis abiso. Ex uidis
quippe infidelib scĩ p̃dicatores electisũt:
qui in assertionem ui̾tatis contra fures
latrones ꝙ uenientes magnos pro dño
ut ita dicam latͣtus dederunt. Quo cõ¬
tra de quoruindam reꝓbatione dicitur.
Canes muti ñ ualentes latͣre. Qui gͥ pre¬
dicatores sc̃i. peccata dampnant confessi¬
onem uero peccatorum approbant. ditẽ¬
tes. Confitemini altentrum peccata ur̃a.
⁊ orate ꝓ inuicem ut saluemini. ulcã
lazari canes lingunt. Sc̃i ⁊ enim doc̾to¬
res dum gentilium confessiones accipi¬
unt. mentium uuln̾a saluti resticuũt:

Expanded text:
tis pauperis vulnera lingebant canes. Nontis pauperis vulnera lingebant canes. Nonet doctores sancti dum in confessione peccati nostri nos instruunt, quasi vulnus mentis per linguam tangunt; et quia nos loquendo a peccatis eripiunt, quasi tangendo vulnera ad salutem reducunt. Quia enim canum nomine, praedicatorum lingua signatur, Domino per Psalmistam dicitur: Lingua canum tuorum ex inimicis ab ipso . Ex Judaeis quippe infidelibus sancti praedicatores electi sunt, qui, in assertione veritatis contra fures latronesque venientes, magnos pro Domino, ut ita dicam, latratus dederunt. Quo contra de quorumdam reprobatione dicitur: Canes muti, non valentes latrare . Quia ergo praedicatores sancti peccata damnant, confessionem vero peccatorum approbant, dicentes: Confitemini alterutrum peccata vestra, et orate pro invicem, ut salvemini , ulcera Lazari canes lingunt. Sancti etenim doctores dum gentilium confessiones accipiunt, mentium vulnera saluti restituunt.
Abbreviated transcription (Latin):
legis deliciis adnitorem usus ẽ: non ad
utilitatẽ. Quem uero lazarus ulcerib
plenus. nisi gentilem populum figura¬
liter exprimit: Quidum conu̾sus ad
drum peccata sua confiteri non erubuit:
huic uulnus incute fuit. Incutis quippe
uuln̾e uirꝰ a uisci̾b trahitur.⁊ foras
erumpit. Quid ẽ gͦ pectatorum confes¬
sio. nisi quedam uulnerum ruptio ͤ
Quia peccati uirꝰ salubrĩt aꝑitur incõ¬
fessione: qd̵ pestifera latebat in mente
Uulua ⁊ enim cutis: insuꝑficiem tra¬
hunt humorem putredinis. Et confitẽ¬
do peccata quĩ aluid agimus nͥ malum
quod in nob̾ latebat aꝑimus: S lazarꝰ
uuln̾atus cupiebat sat᷑ari de micis que
cadebant de mensa diuitis.⁊ nemo illi
dabat: qr gentilem quemq ad cognotio¬
nem legis ad mittere suꝑbus ille popłs
despiciebat. Qui cum docꝰtrinam legis ñ
ad caritatem habuit s ad elationem:
quaside acceptis opib tumuit. Et qr
ei uerba defluebant de sciencia quasi
mite cadebant demensa. At contra iacẽ¬

Expanded text:
legis deliciis ad nitorem usus est, non ad utilitatem? Quem vero Lazarus ulceribus plenus nisi gentilem populum figuraliter exprimit? Qui dum conversus ad Deum peccata sua confiteri non erubuit, huic vulnus in cute fuit. In cutis quippe vulnere virus a visceribus trahitur, et foras erumpit. Quid est ergo peccatorum confessio, nisi quaedam vulnerum ruptio? Quia peccati virus salubriter aperitur in confessione, quod pestifere latebat in mente. Vulnera etenim cutis in superficiem trahunt humorem putredinis. Et confitendo peccata quid aliud agimus, nisi malum quod in nobis latebat aperimus? Sed Lazarus vulneratus cupiebat saturari de micis quae cadebant de mensa divitis, et nemo illi dabat, quia gentilem quemque ad cognitionem legis admittere superbus ille populus despiciebat. Qui dum doctrinam legis non ad charitatem habuit, sed ad elationem, quasi de acceptis opibus tumuit. Et quia ei verba defluebant de scientia quasi micae cadebant de mensa. At contra jacen
Abbreviated transcription (Latin):
cum prius ꝑhystoriam u̾itatis radice
solidatur. S qr ñ nũqmͣ alligoria fidẽ
edificat ⁊ historia moralitatem: nos
qr auctore deo iam fidelib loquimur
non ab re credimus. si ipsum loqͣndi
ordinem post ponamus quatenus qͥ
fidem iam rectam tenetis pͥus de alligo¬
ria aliquid breuit᷑ audire debeatis. Et
quod uob̃ de morialitate hystorie ualde
ualde est neccessarium. hoc in expositio¬
nis nr̃e ordine. seruetur exteͣemum.
Quia ea plerumq solent meliuis reto¬
li que contingit pꝰmodum audiri. Sen¬
sus allegoritos sub reuitate transcurri¬
mus: ut ad mortalitatis latitudinem
cicius uenire ualeamus. Homo quidam
erat diues qui induebatur pur p᷑a ⁊ abys¬
so: ⁊ epłabatur cotidie splendide. Quẽ
fratres kiñi q̃ diues iste qui induebatur¬

Expanded text:
r historiam in veritatis radice solidatur. Sed quia nonnunquam allegoria fidem aedificat, et historia moralitatem, nos qui auctore Deo jam fidelibus loquimur, non abs re credimus si ipsum loquendi ordinem postponamus, quatenus qui fidem jam firmam tenetis prius de allegoria aliquid breviter audire debeatis; et quod vobis de moralitate historiae valde est necessarium, hoc in expositionis nostrae ordine servetur extremum, quia ea plerumque solent melius recoli quae contingit postmodum audiri. 2. Sensus ergo allegoricos sub brevitate transcurrimus, ut ad moralitatis latitudinem citius venire valeamus. Homo quidam erat dives, qui induebatur purpura et bysso, et epulabatur quotidie splendide. Quem, fratres