comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
in ecc̃ia sonant. quociẽs ad celestis bt̃itudinis
suauitatẽ nos inuitãt. Uox pͥma id est ꝓ¬
phĩca doctna. cãqmͣ tube loqñtis. esse descri¬
bit᷑. quia spĩtalẽ miliciã sono suo contͣ hos¬
tes ad bellũ fortit᷑ exhortat᷑. tanqm tuba so¬
uat quia grãdia sunt ꝓpt̾ que nos admo¬
uẽdo clamat. Quid autẽ scõ theologo dicat.
dedarat᷑. cũ subdit: Ascende huc. Quasu
dr̃et in p̃cedenti uisione. qm̃ũ inferiꝰ consti¬
tutus iudisti magna. Sed mõ intlłctu et de¬
uocõne. ascende huc. quia iusurꝰ es maiora.
Ibi iidisti statũ .uii. eccłiaꝵ asie. Uidebis
ui uidelz reuelõnis demõstratõne. que oꝑ¬
ret sien. siue in tp̃re agenda siue in et̾uitate.
Sciend̾ uero est in eo qd̾ dicit. ostendã tibi q̃
oportet fieri nõ qd̃ iam nõ essent denegatur:
sed qd̃ deinceps mansura essẽt declarat᷑.
Dignitas enĩ sc̃e eccłie exaltata erat: qñ
scũs iohes ista cernebat. Quedã ergoditit

Expanded text:
s ad coelestis beatitudinis suavitatem nos invitant. Vox prima, id est prophetica doctrina, tanquam tubae loquentis esse describitur, quia spiritualem militiam sono suo contra hostes ad bellum fortiter exhortatur. Tanquam tuba sonat, quia gaudia sunt propter quae nos admonendo clamat. Quid autem sancto theologo dicat, declaratur cum subditur: Ascende huc, quasi diceret in praecedenti visione, quamvis inferius constitutus: Vidisti magna, sed modo intellectu et devotione ascende huc, quia visurus es majora. Ibi vidisti statum septem Ecclesiarum Asiae, videbis vi, videlicet revelationis demonstratione, quae oportet fieri, sive in tempore agenda, sive in aeternitate. Sciendum vero est in eo quod dicit, ostendam tibi quae oportet fieri, non quod jam non essent denegatur, sed quod deinceps mansura essent declaratur. Dignitas enim sanctae Ecclesiae exaltata erat, quando sanctus Joannes ista cernebat. Quaedam ergo dicit
Abbreviated transcription (Latin):
sid̾ationi mirabiliores occ᷑runt.
Cet̾os autẽ p̃destinatõnis uidel
ce dispositõnis diuine cͥculos la¬
tꝰ aliud hr̾e debet: ce cur hoc sit
multa ut arbitͦr expositõne ñ
indiget. Ut enĩ taceamꝰ eos in hͣ
parte apparere mirabiliores ⁊
qͥs eos neget in his q̃ electoꝵ sa¬
luti militant q̃ sola ad hoc lat̾
spectant apparere iocundiores :¬
Diuine si qͥdẽ p̃destinatõnis
& dispositõnis rõnẽ in sal¬
uandoꝵ reparatione. ꝓmo

Expanded text:
runt. Caeteros autem praedestinationis videlicet, et dispositionis divinae circulos latus aliud habere debet; et cur hoc sit, multa, ut arbitror, expositione non indiget. Ut enim taceamus eos in hac parte apparere mirabiliores, quis eos neget in his quae electorum saluti militant quae sola ad hoc latus spectant apparere jucundioresDivinae siquidem praedestinationis et dispositionis rationem in salvandorum repar
Abbreviated transcription (Latin):
etiã q̃ cordib humanis ip̃e ñ
infpirat. Hoc ẽ illa in diuine
scientie ꝑspicatia u̾e su̾ma &
singłaris admirato: qd̾ nichil
eũ omnino lat̾e possit in cordi¬

Expanded text:
tiam quae cordibus humanis ipse non inspirat. Haec est illa in divinae scientiae perspicacia vere summa et singularis admiratio, quod nihil eum omnino latere possit in cordi
Abbreviated transcription (Latin):
ri. Qd̾ diuina sapĩa scd̾m diu̾¬
sos cõtemplatõnis modos in qͥb¬
dam uide at᷑ mirabilior in qͥhꝰ
uno duo reliqͥ in lat̾e alio. Din¬
głi itaq certis locis deputantur:
qͣuis ad totiꝰ arche eueccõnẽ pa¬
rit̾ om̃s coeꝑent᷑. Ibi enĩ qͥlibet
cͥsꝙ in loco p̃ cet̾is mirabiloior feu
rocundior nr̃e consid̾ationi appa¬
ret. Nam abeo qͥsc loco qͣi am¬
pliꝰ elongat iͥ cõtemplantis ad¬
miratõnem minꝰ eycitat. nͥ in ã¬
mirantis animo minorẽ iocun¬
ditatẽ gen̾at. Accipiunt gͦ sedẽ
duo in lat̾e ino &e duo itidem in
latere alio. Suꝑiꝰ aut̃ dcm̃ ẽ qͦm

Expanded text:
I. Quod divina sapientia secundum diversos contemplationis modos in quibusdam videatur mirabilior, in quibuno, duo reliqui in latere alio. Singuli itaque certis locis deputantur quamvis ad totius arcae evectionem pariter omnes cooperentur. Ibi enim quilibet sque in loco prae caeteris mirabilior, seu jucundior nostrae considerationi apparet. Nam ab eo quisque loco quasi amplius elongat ubi contemplantis admirationem minus excitat ubi in admirantis animo minorem jucunditatem generat. Accipiunt ergo sedem duo in latere uno, et duo itidem in latere alio. Superius autem dictum
Abbreviated transcription (Latin):
tuiꝰ erat. uoluntatẽ enĩ ma¬
tat. Certe minꝰ mirant᷑ ea ip¬
sim posse ab et̾no p̾scire que
ab erant facienda ⁊ ꝗͣuis sint
tam multa & pene infinita ꝙͣ
ea q̃ posuit sub potestate alie¬
na &e uoluntate cõtͣria. Qͥdͥ
autẽ de eiꝰ scientia dict᷑i sumꝰ :
qmͣ om̃ium q̃ sunt qͣlitatẽ mo¬
dũ. ordinẽ & numerũ sub uno
simplicis uisionis radio cõpre¬
hendere scimꝰ: Qu̾e miranda
ou̾e stupenda. Si autẽ q̃ris uͥ
mirabilior ñe consid̾ationi
appareat q̃ u̾e uq est mira¬
bilis ÷ qͥs eam ñ uideat mirabi¬
liorẽ uideri in reb occultis ꝗͣ
in reb manifestis: Qie q̃so
est occulta hominũ secreta ui¬
deł cogitatõnũ. affectõnũ. uo¬
luntatũ. & intentõnũ indesinẽ¬
ter aspic̾e ⁊ & q̃libet cordis mo¬
tũ ante diume seientie conspee¬
tum ñ posse lat̾e: Quotiens uͦ
boncs hominũ cogitatõnes &
uoluntates attendit ⁊ qͥd ꝓ his
omnib in cordiũ archano ali¬

Expanded text:
turus erat. Voluntatem enim matat. Certe minus miramur ea ipsum posse ab aeterno praescire quae ab ipso erant facienda, quamvis sint tam multa, et pene infinita, quam ea quae posuit sub potestate aliena et voluntate contraria. Quid autem de ejus scientia dicturi sumus, quam omnium quae sunt qum, et numerum sub uno simplicis visionis radio comprehendere scimus? O vere miranda! o vere stupenda! Si autem quaeris ubi mirabilior nostrae considerationi appareat, quae vere ubique est mirabilis, quis eam non videat mirabiliorem in Dei rebus occultis quam in rebus ma secreta videlicet cogitationum, affectionum, voluntatum et intentionum indesinenter aspicere, et quemlibet cordis motum ante divinae scientiae conspectum non posse latere? Quoties vero bonas hominum cogitationes et voluntates attendit, quid pro his omnibus in cordium arcano ali
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓponat᷑ qui certe si ertestam̃to agat.
cogendꝰ ñ est. ei qd̾ uicarius ĩuus deb dño
alit̃ qmͣ xxpeculio ip̃s deductionem pati.
alio quin: futurũ. ut si tãtũ dem uica¬
rius domino debet. ip̃e nichil in peoulis.
erit iui successorb. ¶ Elig̾e quis deb qua acti¬
oue exꝑiacur. ucrum depeculio. an tͥbutoria.
cum sĩt gͥ reg̾ssum ad ꝗliam ñ futuruy.
au̾diendas erit. ¶Si ĩuo cestam̃to manu¬
misso peculium legatum sit ũ deb̾e hr̃dem
tbutaia teueri. quasi neq adeun ꝑuen̾

Expanded text:
ponatur: qui certe si ex testamento agat, cogendus non est eius, quod uicarius suus debet, aliter quam ex peculio ipsius deductionem pati: alioquin futurum, ut, si tantundem uicarius domino debeat, ipse nihil in peculio eteris successoribus. Eligere quis debet, qua actione experiatur, utrum de peculio an tributoria, cum scit sibi regressum ad aliam non futurum. audiendus erit. Si servo testamento manumisso peculium legatum sit, non debere heredem tributoria teneri, quasi
Abbreviated transcription (Latin):
Ui de pecuuo ñ poss sim s̾ intͣ annũ ag̾e¬
tur: tẽ quoq habendã buiꝰ peculuꝰ actio¬
nem. post quã placuit alienato homine
emptore ag̾e. ¶ Si actum sit de peculio
cum eo qui usu fructũ in s̾uo ht̃. ꝓminus
ꝯsecutus sit c̃ditor. ñ est iui quimꝰ ut exu¬
pud ꝓͥetarum er̃. rem ꝯsequatur. ¶ Niꝙħ
int̾ est. oꝑas suas ꝯdux̾it suus afructua¬
rio. anp̃ec mutuam ab eo acceꝑit. dari ita¬
ꝙ debobit actio eiꝰ. adu̾sus dominum ꝓͥ¬
etatis deducto eo qd̾ s̃uus peculii nomine.
familias. x. yago depositi depeculio qmͣ¬
nicħ̾o mag̾ cam̃ patͦm dampnand̾ exis¬
tunaui. si nullum p̾tea peculium sit.
peculii  demq quolib alio agente depe¬
culio nomine  dubitãd̾ ait computari t¬
uon oꝑtere. itaꝙ ad exhibendum me ag̾eᷤ.¬
y exibitam uendicare debere. ¶ Si nup¬
tura filiof. dotis nomine ẽtam pecũã
ꝓmisit. ⁊ diuortio fr̾o agat de dote cum
pat᷑. utrum ne tota ꝓmissione an deduc¬

Expanded text:
e peculio non posset. sin autem intra annum ageretur, tunc quoque habendam huius peculii rationem, postquam placuit alienato homine emptore agere. Si actum sit de peculio cum eo qui usum fructum in servo habet et minus consecutus sit creditor, non est iniquum, ut ex upud proprietarium erit, rem consequatur. nihil interest, operas suas conduxerit seruus a fructuario an pecuniam mutuam ab eo acceperit. dari itaque debebit actio ei aduersus dominum proprietatis deducto eo, quod seruus peculii nomine afamilias decem et ago depositi de peculio. quanihilo magis tamen patrem damnandum existimavit, si nullum praeterea peculium sit: peculii. denique quolibet alio agente de peculio minime dubitandum ait computari non oportere. itaque ad exhibendum agere me et exhibitam vindicare debere. Si nuptura filio familias dotis nomine certam pecuniam promiserit et divortio facto agat de dote cum patre, utrumne tota promissione an deduc
Abbreviated transcription (Latin):
fraudata q est mułr. compet̾e actionẽ.
Nam si ht̃ rem uͨ restituere sit ꝑatꝰ. e¬
quum ẽ. eum qnͣti res est. condempna¬
ri. Nam qd̾ in suo eui res pignori data
peculio ⁊inrem u̾so compecit actio. ue¬
rum hanc quoꝙ ht̃ adiͨtionem. ⁊ si quid
dolo malo domini captꝰ fraudatꝰ ꝙ est ao¬
tor uidetur aut dolo fac̃e dominus qui c̃i¬

Expanded text:
raudataque est mulier, competere actionem: nam si habeat res nec restituere sit paratus, aequum est eum quanti ea res est condemnari. nam quod in servo, cui res pignori data peculio et in rem verso competit actio, verum hanc quoque habet adiectionem "et si quid dolo malo domini captus fraudatusque actor est". videtur autem dolo face
Abbreviated transcription (Latin):
de peculio s̃ui. ¶ Seruũ ꝯmunem quẽ
moduui quositum est. si depeeulio tam̃
ticio aut cũ sẽpno ag̾etur an ciꝰ pecu¬
lii qd̾ apud nie eẽt rõ haberi deberet
dixi. sicum sempnuo dig̾etur nũqnã rõ¬
nem ag̾etur eiꝰ peculii qd̾ ap̃ me eẽt
hab̾i deb̾e. quia is nullam adu̾sus me ãc¬

Expanded text:
munem, quem o: quaesitum est, si de peculio cum Titio aut cum Sempronio ageretur, an eius peculii, quod apud me esset, ratio haberi deberet. dixi, si cum Sempronio ageretur, numquam rationem eius peculii, quod apud me esset, haberi debere, quia is nullam ad
Abbreviated transcription (Latin):
semẽt ip̃m redit. qr dum ad
illud diuinitatis lum̃ ocłos
aꝑit. ce uehem̃ter intendit.
insirmitatis sue tenebras ple¬
niꝰ agnoscit. Accedite ad eum
inqͥt &e illuminamim. Quid
nurum si accendo ad lum̃
illuminamͣ. quid mirum si ex
lumine lum̃ accenditur: Et
in lumine inquit tuo uidebi¬
mꝰ lum̃. Lumen uidetur in
lumine. qñ ex cognitione ce
oꝑatioire claritis diuine ple¬
miꝰ illuminatutur animꝰ ad
coguitionẽ infirmitatis hu¬
mane. Solet tñ hec genuna
cognitio alt̾na sibi increm̃ta
ministrare. ⁊ utͣq ꝓfectio ex
alterutra crescere. nam ce.
ex cognitione dĩ ꝓficit animꝰ
sui ce eodem utiq modo ex
multa cognitione sui crescit
ad cognitionem dĩ. S ecce
dũ sensus qͥ amissus fuerat
redit. regnum: qui ꝑdid̾at
recepit. ꝓculdubio᷑ nisi diͦ¬
ceretionis gr̃a ineo raperet᷑
ñꝙͣ ad plenam uirtutis uite¬
gritatẽ animꝰ ꝓducit᷑: A¬

Expanded text:
semetipsum redit quia dum ad semetipsum redit quia dum ad illud divinitatis lumen oculos aperit, et vehementer intendit, infirmitatis suae tenebras plenius agnoscit: Accedite ad eum, inquit, et illuminamini . Quid mirum si accedendo ad lumen illuminamur? quid mirum si ex lumine lumen accenditur? Et in lumine, inquit, tuo videbimus lumen . Lumen videtur in lumine, quando ex cognitione et operatione claritatis divinae plenius illuminatur animus ad cognitionem infirmitatis humanae. Solet tamen haec gemina cognitio alterna sibi incrementa ministrare, et utraque profecto ex alterutra crescere. Nam et ex cognitione Dei proficit animus i, et eodem utique modo ex multa cognitione sui crescit ad cognitionem Dei. Sed ecce dum sensus qui amissus fuerat redit, regnum suum qui perdiderat recepit. Procul dubio nisi dicretionis gratia in eo reparetur, nunquam ad plenam virtutis integritatem animus perducit
Abbreviated transcription (Latin):
reu̾sus est ad me. & ad horiorẽ
regni mei decoremq puemi.
ce sigura mea reu̾sa est ad
quit tempore. in ipso quo de¬
um benexi. in ipso quo lau¬
daui atq głificaui. Ferte si
dicta suꝑiꝰ bñ recolunꝰ. ibi ce¬
cidit cum suꝑbe satis magni¬
ficaret seipsum. ecce idẽ iꝑse
resurgit. cũ deuote głificat de¬
um ⁊ dum suũ. Certe uides
quid agat suꝑba głatio. ser¬
te iuides quid efficiat deuota gni¬
ficatio. suꝑba głaatio meret᷑
deiectionem. deuota głificatio
exalatationẽ. Ecce cum iam ũ
insemet ipso sed indño głia¬
tur. sensus eiꝰ ad semet ipsũ
reuertitur. Quod suꝑiꝰ dixit
sensum sibi redlitum. hoo mͦ
dicit sensum ad se reuersum.
uel forte sensus cuiꝰq ad se¬
met ipsum reuertitur. qñ diͤ¬
cretionis ocłus ad sui consid̾¬
ationem reuocatur. Sensus
ad se reu̾titur. qñ ad m̾itoꝵ
suorum cõsid̾ationẽ &e. cong¬
intione duuuitꝰ illuminat᷑.
Dum gͥ animꝰ humanꝰ dm̃
suũ głificat. sensus eius ad

Expanded text:
honorem regni mei decoremque perveni, et figura mea reversa est ad nquit, tempore. In ipso quo Deum benedixi, in ipso quo laudavi, atque glorificavi. Certe si dicta superius bene recolimus, ibi cecidit, cum superbe satis magnificaret seipsum. Ecce idem ipse resurgit cum devote glorificat Deum, et Dominum suum. Certe vides quid agat superba gloriatio, certe vides quid efficiat devota glorificatio. Superba gloriatio meretur dejectionem, devota glorificatio exaltationem. Ecce cum jam non in semetipso, sed in Domino gloriatur, sensus ejus ad semetipsum revertitur. Quod superius dixit sensum sibi redditum, hoc modo dicit sensum ad se reversum; vel forte sensus cujusque ad semetipsum revertitur, quando discretionis oculus ad sui considerationem revocatur. Sensus ad se revertitur, quando ad meritorum suorum considerationem et cognitionem divinitus illuminatur. Dum igitur animus humanus Deum suum glorificat, sensus ejus ad
Abbreviated transcription (Latin):
mine imamme plangit: &e mox
ñ in illũ s m alios maledictõnis ia¬
cłm intorsit ÷ nͥ qd̾ in illos ꝑ mere¬
patõnẽ seuit : qͦrũ seuitia pacis
sue qͥetẽ amisit . Tui uͦ in qͥt homo
imanimis dux meꝰ & notꝰ me᷑ qͥ simł
mecũ dulces capiebas cibos: in domo
dĩ ambulauimꝰ cũ cõsensu. Et sub¬
uingit statĩ. Ueniat mors suꝑ illos.
Non dicit suꝑte: s suꝑ illos. De his
g se iundicat qͦrũ fraude pacis
sue consortẽ amiserat. Sepe enim
sp̃c maligni paci sp̃c inuidentes. dli¬
dũ carnẽ subita & uehem̃ti tẽpta¬
tõne fatigãt sp̃c pacẽ ꝑt᷑bant:
ce reddt̃ ei de imanime hostẽ ⁊ de¬

Expanded text:
mine unanime plangit, et mox mine unanime plangit, et mox non in illum, sed in alios maledictionis jaculum intorsit, nisi quod in illos per increpationem saevit, quorum saevitia pacis suae quietem amisit? Tu vero, inquit, homo unanimis, dux meus, et notus meus qui simul mecum dulces capiebas cibos, in domo Dei ambulavimus cum consensu. Et subjungit statim: Veniat mors super eos . Non dicit super te, sed super illos. De his ergo se vindicat, quorum fraude pacis suae consortem amiserat. Saepe enim spiritus maligni paci spiritus invidentes, dum carnem subita et vehementi tentatione fatigant, spiritus pacem perturbant, et redd
Abbreviated transcription (Latin):
dat domesticũ sirũĩ uix multa fa¬
tigatõne compellit. Panem sũui
sp̃c solus comedit: qñ animꝰ qͥd̾
de pecc̃is suis dolet. uerũtũ lacri¬
mas nulla rõne extorq̃re ualet.
Panem doloris parit̃ comedt̃ ce
cibũ unũ qiͣ imaniit̃ sum̃t:
cũ int̾ior hõ ꝓfunde ingemiscit:¬
ext̾ior hõ ubertĩ lacͥmas fundit.
Priꝰ autẽ om̃is hõ cõpungit᷑ timo¬
rei pꝰmodũ uͦ cõpungit᷑ ex amo¬
re. Cõpuncto timoris amaritudi¬
nẽ ht̃: cõpunctõ amoris dulce¬
fundit: iste ꝓfecto dulcib cibis
spũalib q se reficit. Cũ uͦ oeꝑit
hõ ille int̾ior domesticũ suũ talibꝰ
cibis refic̾e : p̃ de eo ueracit̾ psalłe
Q mecũ dulces capiebas cibos. Tali¬
b gͦ studiis qͣnͣto ut̾q hõ ampliꝰ
tõ ꝑtͣbet i ex eo qd̾ subitingit᷑ recte
in telligenti liqͥde apparet. Qͥd est
enim qͦd ille qͥ scdm dm̃ crecit ẽ hõ
intior de homine pacis suie de ho¬

Expanded text:
dat, domesticum suum vix multa fadat, domesticum suum vix multa fatigatione compellit. Panem suum spiritus solus comedit, quando animus quidem de peccatis suis dolet, verumtamen lacrymas nulla ratione extorquere valet. Panem doloris pariter comedunt, et cibum unum quasi unanimiter sumunt, cum interior homo profunde ingemiscit,exterior homo ubertim lacrymas fundit. Prius autem omnis homo compungitur timore, postmodum vero compungitur ex amore. Compunctio timoris amaritudinem habet, compunctio amoris dulcefundit, iste profecto dulcibus cibis spiritalibusque se reficit. Cum ergo coeperit homo ille interior domesticum suum talibus cibis reficere, potest de eo veraciter psallere: Qui mecum dulces capiebat cibos. Talibus ergo studiis, quanto uterque homo, amplius tio perturbet, ex eo quod subjungitur, recte intelligenti liquide apparet. Quid est enim quod ille qui secundum Deum creatus est homo interior de homine pacis suae, de ho
Abbreviated transcription (Latin):
pͥmat adutorẽ. Sane ad huiꝰtm noti¬
cie ꝑfeccõnẽ animꝰ iux ꝑ multa argu¬
menta inx post multa exꝑmm̃ta per¬
tingit: s ea semel adepta ex illa
nimirũ ñ parũ ꝑficit: sine hac ñ¬
qmͣ pot̾it adam adiutorio suo bñ
uti : ꝑ hanc docet᷑ ert̾ior homo
nr̃ delitias egypti paulatĩ fastidi¬
re tamdẽ q obliuisci. assuescit¬
ꝙ nichilomitꝰ sp̃italib alm̃tis
delectari. Mirum hoc uł potiꝰ
incredsbile alicui indebit᷑: s si
mͥ inde ñ credit᷑ uł experto credat᷑.
Audiamꝰ illũ quẽ hec exꝑientia do¬
cuerat: & adtendamꝰ qͥd dicat. hõ
inqͥt pacis mee in qͦ sꝑabã : qͥ ede¬
bat panes meos. Et in hoc iterũ
loco. Qui si mul mecũ dulces capi¬
ebas cibos: in domo dĩ ambrila¬
uimꝰ cũ consensu. Qui autẽ sũt
panes qͦs int̾ior homo nr̃ ext̾iori
apponit uł qͥb eũ cibis reficit
Et alibi de huiꝰ mͦi panib iterum

Expanded text:
primat adjutorem. Sane ad hujusmodi notiprimat adjutorem. Sane ad hujusmodi notitiae perfectionem, animus vix per multa argumenta, vix post multa experimenta pertingit, sed ea semel adepta, ex illa nimirum non parum proficit. Sine hac nunquam poterit Adam adjutorio suo bene uti; per hanc docetur exterior homo noster delicias Aegypti paulatim fastidire, tandemque oblivisci, assuescitque nihilominus, spiritalibus alimentis delectari. Mirum hoc, vel potius incredibile alicui videbitur. Sed, si mihi inde non creditur, vel experto credatur. Audiamus illum quem haec experientia docuerat, et attendemus, quid dicat: Homo, inquit, pacis meae in quo sperabam, qui edebat panes meos . Et in hoc iterum loco: Qui simul mecum dulces capiebat cibos, in domo Dei ambulavimus cum consensu . Qui autem sunt panes quos interior homo noster, exteriori apponit, vel quibus eum cibis reficit,Et alibi de hujusmodi panibus, iterum
Abbreviated transcription (Latin):
ueri: sic imo eodẽq mom̃to est
corꝑe pati ⁊ corde compati. ext̾iꝰ
delectari & int̾ius congͣturari.
Euge qͥd magis mireris aut cor¬
ꝑis ad animũ tam celerem obedi¬
entiã. aut animi ad corpꝰ tam fa¬
miliarẽ notitiam  Mira obedi¬
entia uͥ om̃e animi desidrum
motũ arcorꝑis pene p̃uenit. Mi¬
randa notitie famfliaritas : uͥ
qͥcqͥd corpꝰ sentit animꝰ pene p̃¬
sentit. Et ht qͥdẽ ille int̾ior homo
nr̃ de hac domestici suitam fa¬
miliari notitia ht̃ inꝗͣ unde mi¬
ret᷑: nontñ uñ głietur. Non mag¬
na gloriatõ animũ nosse: q̃ sole¬
ant corpꝰ suũ ilelectari uł led̾e.
S illud ꝓculdubio magnũ erit
cũ tam multis eꝑientie docrm̃
nosse ceꝑit qͣ discretõne debeat ap¬
petitui carnis & in necessariis
obtẽꝑare: & in suꝑfluis contͣi¬
re ⁊ ne sinimis foueat suscitat
sib̾i hostẽ et nuitͥat rebellem. uł¬
sinimis affligat ꝑimat ciuẽ ce op¬

Expanded text:
veri, sic uno eodemque momento est veri, sic uno eodemque momento est corpore pati et corde compati, exterius delectari, interius congratulari. Elige quid magis mireris, aut corporis ad animum tam celerem obedientiam, aut animi ad corpus tam familiarem notitiam. Mira obedientia ubi omne animi desiderium, motus corporis pene praevenit. Miranda notitiae familiaritas, ubi quidquid corpus sentit, animus pene praesentit. Et habet quidem ille interior homo noster, de hac domestici sui tam familiari notitiam; habet, inquam, unde miretur, non tamen unde glorietur. Non magna gloriatio animum nosse, quae soleant corpus suum delectari vel laedere. Sed illud procul dubio magnum erit, cum jam multis experientiae documentis nosse coeperit, qua discretione debeat appetitui carnis, et in necessariis obtemperare, et in superfluis contraire, ne, si minus foveat, suscitet sibi hostem, et nutriat rebellem. si nimis affligat, perimat civem et op
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtͣdicc̃onem ex diuino aduritorio
ꝑ mod̾atam afflictõnẽ pot̾it re¬
pͥmere: tam deinceps audet eũ
imanimẽ dr̃e & hominẽ pacis
sue appellarei homo inqͥt pacis
mee. Ecce qͦmͦ imanimis ⁊ s qͦm
notꝰ i Illud qͥdẽ satis constat qͥa
qͥcqͥd in qͣlibet corꝑis parte agit᷑
tatõne fouet᷑ : statĩ ad animi no¬
ticiã ꝑuenit ⁊ eũ om̃ino lat̾e ñ
possit: q̃ cũꝙ afflicto uł delecta¬
tõ sensum corꝑeum afficit. Et si¬
cut motꝰ cordis absꝙ contͣdictõne
statim exit ꝑ motũ corꝑeum. sic
omĩs sensus corꝑis abso mora
intrat ad animã. Et sic̃ in omĩ
actione sua corꝑalis motꝰ arbi¬
tͥo cordis obseqͥtur : sic om̃is pas¬
sio corꝑalis absꝙ repulsa ad ani¬
mũ ingredit᷑. & qmͣ uere nulla
corꝑis iniuria uł oblectatõ ani¬
mũ lateat: illa tam subita cõ¬
passionis uł congͣtulatõnis ue-¬
locitas ꝓbat. Nam siciit imoeod̾ꝙ
est temꝑe moueri uelle atꝙ mo¬

Expanded text:
dictionem, ex divino adjutorio, per moderatam afflictionem poterit reprimere, jam deinceps audet eum unanimem dicere, et hominem pacis suae appellare. Homo, inquit, pacis meae. Ecce quomodo unanimis. Sed quomodo notus? Illud quidem satis constat, quia quidquid in qualibet corporis parte agitur, tatione fovetur, statim ad animi notitiam pervenit, ut eum omnino latere non possit quaecunque afflictio vel delectatio, sensum corporeum afficit, et sicut motus cordis, absque contradictione statim exit per motum corporeum, sic omnis sensus corporis absque mora intrat ad animum; et sicut in omni actione sua corporalis motus, arbitrio cordis obsequitur, sic omnis passio corporalis absque repulsa ad animum ingreditur, et quam vere nulla corporis injuria, vel oblectatio animum lateat illam tam subita compassionis, vel congratulationis velocitas probat. Nam, sicut uno eodemque est tempore moveri velle atque mo
Abbreviated transcription (Latin):
cognoscendis reb p̃cedit: qͥa nͥ pͥ¬
us senfibilia ꝑ sensũ corꝑeũ am¬
mꝰ caꝑet omĩno ñ inueniret qͥd de
eis saltẽ cogitare potiusset. S for¬
te mirũ ñ est si sensum cordis sñ¬
sus corꝑis illuc ducit qͦ ip̃e ire p̾:
s illud ualde mirabile quomͦ il¬
luc eum conducit qͦ ip̃e ascendere
ñ potest. Sensꝰ qͥdẽ corꝑens incorꝑ¬
ea ñ capit: ad q̃ tñ sine eiꝰ manu¬
distione rõ ñ ascendit: siẽ iam su¬
supͣ monstrata rõ docuit. Certe
&e si hõ minime peccasset in cog¬
nitonẽ rerũ sensus ext̾ior int̾iorem
adiuuaret : nam euã suam in ad¬
iutoriũ accepisse adã qͥs neget: A¬
luid uͦ ẽ cursus sun comitẽ hr̃e: &
aliud ẽ itin̾is sui ducẽ q̃rere. Nã¬

Expanded text:
gnoscendis rebus praecedit; quia, nisi prius sensibilia per sensum corporeum animus caperet, omnino non inveniret quid de eis saltem cogitare potuisset Sed forte mirum non est, si sensum cordis sensus corporis illuc ducit, quo ipse ire potest. Sed illud valde mirabile, quomodo illuc eam conducit quo ipso ascendere non potest. Sensus quidem corporeus incorporea non capit; ad quae tamen sine ejus manuductione ratio non ascendit, sicut jam sua monstrata ratio docuit. Certe et si homo minime peccasset, in cognitione rerum sensus exterior interiorem adjuvaret: nam Evam suam in adjutorium accepisse Adam quis neget? Aliud vero est cursus sui comitem habere, et aliud est itineris sui ducem quaerere. Na
Abbreviated transcription (Latin):
t᷑: qñ int̾ueniente eiꝰ obseqͥo ad
muisibiliũ cõtemplatõnẽ corꝑe¬
arũ similitudinũ calle ꝑducit᷑.
homo inqͥt unanimis : duy me̾
& notꝰ meͦ. Qͣmͦ autẽ sit homini
int̾iori dux suus imnanimis uł
not᷑ : satis ut arbitror patet. neo
multa expositõne indiget. Cogi¬
ta nec̃ qͦm motui cordis motꝰ corꝑis
ultͦ occͣrit : c citi inuenis qm u¬
nanimis ei sit. Statĩ ut uult ani¬
mꝰ: mouet pes uł manꝰ. Ad nu-¬
mouet᷑ lingua ⁊ mouent᷑ & labia
uł alia q̃libet corporis menbra
Qd q̃so intetũ nat᷑a dissimilius
cro tantãtã ꝑfecte concordie u¬
naninitatẽ inuenimꝰ: lit pene
ĩmo penitꝰ eodẽ temꝑe sit fieri
uelle & fieri moueri uelle. atq
motieri. Unũ solũ qͥdẽ corꝑis m̃¬
brũ ẽ in ea indeł parte qͣ libido¬

Expanded text:
eniente ejus obsequio, ad invisibilium contemplationem corporearum similitudinum calle producitur: Homo, inquit, unanimis dux meus et notus meus . Quomodo autem sit homini interiori dux suus unanimis vel notus satius, ut arbitror, patet, nec multa expositione indiget. Cogita nunc quomodo motui cordis motus corporis ultro occurrit, et citius invenis quam unanimis ei sit. Statim ut vult animus movetur pes vel manus. Ad numovetur lingua, moventur et labia vel alia quaelibet corporis membra. Quid, quaeso, in rerum natura dissimilius cro, tantam tam perfectae concordiae unanimitatem, invenimus ut pene, imo penitus eodem tempore, sit fieri velle et fieri, moveri velle atque moveri. Unum solum quidem corporis membru
Abbreviated transcription (Latin):
itit. Nimꝗͣ enim rõ ad inuisibi¬
liũ cõtemplatõnẽ assurg̾et ⁊ nͥ ei
ymaginato rerũ uisibiliũ forma̾
rep̃sentando exib̾et : im̃ ad illã simi¬
litudinẽ tͣheret ceꝰ inuestigatõnis
sue modũ formaret. Inde ẽ qd̾ nt̾i¬

Expanded text:
ad invisibilium contemplationem assurgeret, nisi ei imaginatio rerum visibilium formas aesentando exhiberet, unde ad illa similitudinem traheret, et investigationis suae modum formaret. Inde est qu
Abbreviated transcription (Latin):
Locutus est de leticia celestiũ nupciarũ:
inuitat presentes ad ꝑticipaconem earũ.
Iubet bonos scribi omes. qui ad carũ io¬
cũditatẽ sunt uocati. Et dixit mithi. sci¬
licet angłus qui loquebat᷑ mecũ scbe
ut p̾destĩati ad uitam scripta legant. et
ad querenda celestia bona semet ip̃os ac¬
cendant: et reprobi legentes et contẽpnẽ¬
ces iustiorem dampnacõnem ad quirãt.
Beati qui ucrati sunt non ad p̃ndium.
sed ad cenam quia sine om̃i suctessione
ꝑhẽnem possidebũt leticiam. p̾ndium
eñ presentis gracie refeccõnem sigͥficat. ce¬
na uero quã ulła refeccio sequit᷑ et̾ne bea¬
titudinis plenitudinẽ figurat. Erũt ex

Expanded text:
Locutus de laetitia coelestium nuptiarum, Locutus de laetitia coelestium nuptiarum, invitat praesentes ad participationem earum, jubet beatos scribi omnes qui ad earum jucunditatem sunt vocati, et dixit mihi scilicet angelus qui mecum loquebatur: Scribe ut praedestinati ad vitam scripta legant, et ad quaerenda coelestia bona semetipsos accendant, et reprobi egentes ac contemnentes justiorem damnationem acquirant. Beati qui vocati sunt, non ad prandium, sed ad coenam, quia sine omni successione perennem possidebunt laetitiam. Prandium enim praesentis gratiae refectionem signat; coena vero quam nulla refectio sequitur, aeternae beatitudinis plenitudinem f
Abbreviated transcription (Latin):
splendente caudido bissino: iusticie udelicet
mito. splendẽte. boni operis exẽplo. caudi¬
do: uirtutũ extitio. Nisi ergo illi darct᷑ per
grãm: nequaqͣm se posset preparare per
iustĩam. et insi se per iusticiam p̾paret nł¬
latenus ad celestis sponsi copłam ꝑueĩret
non hr̃ent sancti esfm̃ eternalitꝰ gaudẽdi.
In hiis igit᷑ uerbis gradatim ordine ascen
dente ꝑsequitur. quo ad celestis gaudii pleĩ¬
tudinem ꝑuenit᷑. Hiis et em̃ om̃ib cõ¬
sũmatis erit ista suꝑm iocũditas gaudii ⁊
exultacõnis dĩne laudacõ. De qua nunc
dicit᷑. Gaudeamꝰ et exultemꝰ et demꝰ glo
Bissim̃i namq iustificacõnes sũt scõrum.
Qm̃adm̃ enim siue bissus magno labore
perducit᷑ ad candorẽ: Ita scõrum iustifitacõ
longo agone ꝑuehitur ad consũpinacõnẽ.
Sequit᷑. et dicit mithi. Scribe beati mortui¬
qui ad cenam nmpciarũ agni uocati sunt.
et dixit mithi. Hec uerba: dei u̾ba sunt.

Expanded text:
splendente candido. Byssino, justitiae videlicet et splendente candido. Byssino, justitiae videlicet et merito splendente, boni operis exemplo, candido virtutum exercitio. Nisi ergo illi daretur per gratiam, nequaquam posset se praeparare per justitiam, et nisi se per justitiam praepararet, nullatenus ad coelestem sponsi copulam perveniret, non haberent sancti effectum aeternaliter gaudendi. In his igitur verbis gradatim et ascendendo ordinem prosequitur, quo ad coelestis gaudii plenitudinem pervenitur. His etenim omnibus consummatis, erit ista superna jucunditas gaudii et exsultationis et divinae laudationis, de qua nunc dicitur: Gaudeamus et exsultemus, et demus glorByssinum enim justificationes sunt sanctorum.m byssinum sive byssus magno labore perducitur ad candorem, ita sanctorum justificatio longo agone provehitur ad consummationem. Sequitur: Et dixit mihi: Scribe. Beati qui ad coenam nuptiarum Agni vocati sunsunt.
Abbreviated transcription (Latin):
sũpmacõm he̾bunt per glĩam. Tunc eĩ
recte uenisse dicetur. qͣndo uniu̾salis ecc̃a
in om̃ibus elt̾tis suis a d cẽpłonem ⁊ am¬
plexum sponsi m̃slata ꝑficiecur. modo ni¬
mirũ ĩterĩ ueniũt. scd nou dum ex inte¬
gro dici pt̃. quia uenerũt. tunc ergo et¬
uerum et ꝑfectũ gaudiũ erit: q̃ndo sc̃a ec¬
cdesia in celesti thalamo celesti sponso per¬
sc̃ẽ cõñcta perfecte gaudebit. Ad cuiꝰ iuide
ea digna sitat in et̾nitate. Nisi emĩ se i¬
modo p̾paret in mũdo: neqͣqm illi copła¬
ri posset in celo. Iste sũt nupcie a qͣrũ le¬
ticia fatue uirgines sapiẽtib introeun¬
tib excludũtur. Et de hac p̾paracõne ap¬
to nũc dicit᷑. et uxor eius p̾parauit se.
per iustĩam nempe se p̾parat ut ad sponsi co¬
pulam ꝑtingat. p̃parat semꝑ iusticia: ut ꝑ¬
tingat ad glĩau. et quia sine dono gracie
m̃ĩe ꝑueniret ad candorẽ iusticie aꝑte sb̾¬
ditur. et datum est illi ut oꝑiat so bissino

Expanded text:
habebunt per gloriam. Tunc enim recte venisse dicetur, quando universalis Ecclesia in omnibus electis suis ad contemplationem et amplexum sponsi translata perficietur. Modo nimirum interim veniunt, sed nondum ex integro dici potest, quia venerunt. Tunc ergo verum et perfectum gaudium erit, quando sancta Ecclesia in coelesti thalamo coelesti sponso perfecte conjuncta perfecte gaudebit. Ad cujus videlea digna sit in aeternitate. Nisi enim se modo praepararet in mundo, nequaquam illi copulari posset in coelo. Istae sunt nuptiae, a quarum laetitia fatuae virgines sapientibus introeuntibus excludentur. Et de hac praeparatione aperte nunc dicitur: Et uxor ejus praeparavit se. Per justitiam nempe se praeparat ut ad sponsi copulam pertingat. Praeparat se per justitiam ut pertingat ad gloriam. Et quia sine dono gratiae minime perveniret ad candorem justitiae, apte subditur: Et datum est illi ut cooperiat se byssino
Abbreviated transcription (Latin):
falsa sed uera esse credit: que deus dicit.
Et quia aute aduentũ saluatoris solebãt
homines apparentes sibi angłos adoiare.
Uoluit scus theologus honorẽ ab aliis sp̃i
hibuit: in nouo uidẽs supra se exaltatũ
homiũe deum: ab hom̃ie adorari nõ sus¬
tinuit. Unde dicit᷑. et dixit mithiuide ne
fecis. et causã subdẽs. Conseruus tuus sũ
et fratrũ tuorũ hñciũ tessionium ihũ. q̃¬
si dic̾et. Ego a te iam ad orari ꝑtimesco: qr
tuam naturã suꝑ me regnare conspicõ. Illeso¬
lus a te debet adorari: cui suꝑ om̃ia exalta¬
to: ego tecum pariter debeo famulari. Quod
aꝑcius subdit dicẽs. deũ adora et ut mani¬
feste cogͦscamꝰ quid sit test̾i̾onum ihũ: Ipse
nobis illud per semet ip̃m exponit dicens tes¬
et angłi eum supra se adorando ueneranteᷤ
ei sine cessacõne deseruiũt. nec erubescunt
se conseruos eorũ uoĩare: quos suo dño sci¬
unt mĩstrare. Uox ergo aqͣrum młtarum

Expanded text:
falsa sed vera esse credit verba quae Deus dicit. falsa sed vera esse credit verba quae Deus dicit. Et quia ante adventum Salvatoris solebant homines apparentes sibi angelos adorare, voluit sanctus theologus honorem ab aliis sancthibuit, in novo videns super se exaltatum hominem Deum, ab homine se adorari non sustinuit. Unde additur: Et dixit mihi: Vide ne feceris. Et causam subdens, ait: Conservus tuorum habentium testimonium Jesu. Quasi diceret: Ego a te adorari jam pertimesco, quia tuam naturam super me regnare conspicio. Ille solus a te debet adorari, cui super omnia exaltato ego tecum pariter debeo famulari. Quod apertius subdit, dicens: Deum adora. Et, ut manifeste cognoscamus quid sit testimonium Jesu, ipse illud nobis per semetipsum exponit, dicens: Teset angeli eum super se adorando venerantes, ei sine cessatione deserviunt, nec erubescunt se conservos eorum nominare, quos suo Domino sciunt ministrare. Vox ergo tubarum multarum
Abbreviated transcription (Latin):
entur iocũditate sĩ boni. qui uocati sunt
non tamẽ predicac̃õne: sed et p̾decrĩacõne.
ti sunt quippe falsi xp̃iani qui in gn̾ali nu¬
mero contunẽtur uocatur. De quib dicit᷑ mł
sunt uocati: sed nequaqm beati sunt dicendi.
quia ad bt̃itudiñe mĩme ꝑtingunt. Et ut ca
que ab angło de hac bñtudine dicũt᷑ firmi¬
us et certius a nobis credant᷑. et in maiori a¬
auctoritate hẽantur nõ sua sed dei fore uer¬
ba que dicit protestat᷑. Ait ergo. hec uerba di
uera sunt. quasi dr̃et tanto maiori fide que
dico credere debens: qñto ea et dei esse. et ue¬
ra esse maĩfestius auditis. Et quidẽ hec u̾¬
ba dei sunt dixisse suffecisset: q̃mius uera
mĩme addidisset. Deus quippe nequaqͣm cre¬
ditur posse mentiri. Sed humana consue¬
nis loquens ea que protestabat᷑ et dei esse ⁊¬
et uera esse dicit. nõ tantũ ut in nobis fi¬
dem doctor roboraret: sed ne a nr̃o loquẽdi
more discreparet. Qui enĩ uere credit. non

Expanded text:
nt non tantum praedicatione, sed et praedestinatione, ti sunt quippe falsi Christiani, qui in generali numero continentur vocatorum, de quibus dicitur: Multi sunt vocati ; sed nequaquam beati sunt dicendi, quia ad beatitudinem minime pertingunt. Et ut ea quae ab angelo de hac beatitudine dicuntur firmius et certius a nobis credantur, et in majori auctoritate habeantur, non sua, sed Dei fore verba quae dicit protestatur. Ait ergo: Haec verba Dei vera sunt; quasi diceret: Tanto majori fide quae dico credere debetis, quanto ea et Dei esse, et vera esse manifestius auditis. Et quidem haec verba Dei dixisse suffecisset quamvis vera minime addidisset. Deus quippe nequaquam creditur posse mentiri. Sed humana consueinis loquens ea quae protestabatur; et Dei esse et vera dicit, non tam ut in nobis fidem doctor roboraret, sed ne a nostro loquendi more discreparet. Qui enim Deum vere credit, non
Abbreviated transcription (Latin):
cribit᷑ sedã . Sequit᷑. G audeamꝰ et exulte¬
mus et demus gliam deo. quia uenerunt
nupie agni. et uxor p̾parauit se et datũ
esti illi ut oꝑiat se bissino spleudẽte can¬
dido. Quasi drẽt. Gaudemꝰ et exultemꝰ.
leciciam agentes duplicẽ. quia possidemꝰ
aĩarum et corporũ głificacõnem. Et demꝰ
gliam deo. per laudẽ et gr̃ãrum accõnem.
per laudẽ ꝓpter eius in effabilõ dignitate
per gr̃arũ acconẽ: ꝓpter nr̃am saluacõ¬
nem. Gaudeamꝰ et exultemꝰ quia salua¬
ti sumꝰ. Demus glĩam deo. quia nostra
salus est ab eo. et aꝑaus destribẽs cãm
gandendi dicit. Quia uenerũt nuptie

Expanded text:
cribitur secunda. Sequitur: Gaudeamus, et exsultecribitur secunda. Sequitur: Gaudeamus, et exsultemus, et demus gloriam Deo quia venerunt nuptiae Agni: et vox ejus praeparavit se, et datum est illi ut operiat se byssino splendente candido. Quasi diceret: Gaudeamus et exsultemus laetitiam agentes duplicem, quia possidemus animarum et corporum glorificationem, et demus gloriam Deo per laudem et gratiarum actionem. Per laudem, propter ineffabilem ejus dignitatem, per gratiarum actionem, propter nostram salvationem. Gaudeamus et exsultemus, quia salvati sumus; demus gloriam Deo, quia nostra est salus ab eo. Et apertius describens causam gaudendi dicit: Quia venerunt nuptiae
Abbreviated transcription (Latin):
rum glificatorũ dicenciũ alła. Quat̾ in
hoc capło̾ describit᷑ ista uox dĩe laudis. p̃p
sacram̃tũ dĩne crinitatis et unitatis. Tra
quippe et unũ. qͣtuor complent. Recte ergo
quater. id est ter et semel alła. in gr̃arum
cicc̃one et laude dĩuicati exhibita: memora¬
tur. quia trinꝰ et unus est deꝰ qui laudatur.
Cuiꝰ laudis uirtus admirabilis existit. qr
tacebit affcus clamabit. Causa demq lau¬
dis sũme et ĩmense dĩnitati exhibende decła¬
ratur. cum sub inft̾ur. Qm̃ regnabit dñs d̃s
uosterom̃ps. Regnare se nimim̾̃ tũc nimꝵ¬
uere demostrabit quia nũc reprobis mĩme¬
potencia. Sed et dupłr gr̃am accõ dõ a sc̃is
ȩthibet᷑ in celo. una de malorũ dampna
est descripsit: conseqñter illam: que de ius¬
torũ saluacõne est adiũgit. Sed id circo illa
prius qm istã descubit᷑. quia se cum preco¬
dentib conuenire probatͤ. et pͥma post
illa quib ad ħ et prius ordĩata apte des¬

Expanded text:
Quater in hoc capitulo describitur ista vox divinae laudis, propter sacramentum divinae Trinitatis et unitatis. Tria quippe et unum quatuor complent. Recte ergo quater, id est, ter et semel alleluia, in gratiarum actione et laude divinitati exhibita memoratur, quia Trinus et unus est Deus qui laudatur. Cujus laudis virtus admirabilis quemadmodum tacebit, affectus clamabit. Causa denique laudis summae et immensae divinitati exhibendae declaratur, cur subinfertur: Quoniam regnabit Dominus Deus noster omnipotens. Regnare se tunc vere demonstrabit, quia nunc reprobis regnapotentia. Sed quia duplex gratiarum actio a sanctis Deo exhibebitur in coelo, una de malorum damnatisuperius descripsit, consequenter illam quae de justorum salvatione est adjungit. Sed idcirco illa prius, quam ista describitur, quia se cum praecedentibus convenire probatur. Et prima post illa quibus adhaeret prius ordinata, apte subs
Abbreviated transcription (Latin):
audiui quasi uocem cube magne. et sicut tom
truorũ magnorũ dicẽciũ alła. Apte dicit nõ
uocem sed quasi uocem. ut aꝑte sigͥficet ea q̃
fui̾t in celo sua sublimitate cũcta tnscenderei
que fiunt in mũdo. Audini taiñ uocis simili¬
tudine ut per cognite iri qualitatẽ mistici es¬
et sũmi bom quoquo mõ perciꝑet ac nobis
mauifestaret latentꝰ sublimitate/. Audiui uo¬
cem sedõ quasi tube magne. quia qui modot
tuba sunt in niũdo fidem et p̃cepta dei p̾di¬
cando manifeste posdmodũ lecabu̾tur in ce¬
lo. Audiui sicut uocẽ aquarũ młtarum qr

Expanded text:
audivi quasi vocem tubae magnae, et sicut vocem audivi quasi vocem tubae magnae, et sicut vocem tonitruorum magnorum dicentium: Alleluia. Apte dicit non vocem, sed quasi vocem, ut aperte significet ea quae fiunt in coelo sua sublimitate cuncta transcendere quae fiunt in mundo. Audivit tamen vocis similitudinem, ut per cognitae rei qualitatem mystici et summi boni quoquo modo perciperet ac nobis manifestaret latentem sublimitatem. Audivi vero quasi vocem tubae magnae; quia, qui modo tuba sunt in mundo, fidem et praecepta Dei praedicando, magnifice postmodum laetabuntur in coelo. Audivi quasi vocem aquarum multarum
Abbreviated transcription (Latin):
laudis cõmunẽ exhibicõm: subiu̾git: Et
uox exiuit de thiono dicẽs laudẽ dicite deo
nr̃o om̃es serui eius. et qui timetis deum
pusilli et magni. Thronꝰ dei sũt angłice
p̃ctates in quib deus pͥncipalit᷑ residendo
regnat: et per quas suos elctos gub̾nat.
De quib uox ut laudemꝰ dm̃ exire ꝑhibe¬
tur. quia per eas et in eis dĩne laudacõis
exemplũ et consorciũ nobis datur. Laudẽ
dicite deo nr̃o. subaudit᷑ in celo: nos quili¬
berti et erepti estis per xp̃m de malo om¬
nes serui eius. Et qui timetis dñi. io est
qui ei reu̾enter subditis estis. et qui ei casto
amore inh̾etis. Pusilli et magni pusilli s¬
sunt qui nequeũt alciora penet̃re. uec dm̃iũ
consiluĩ possũt adimplere qd̾ dicit. uade ⁊ uẽ¬
de omĩa que hẽs et sequere me s ed ꝑuitasᷤ
non nocet iugenii cuiꝰ cor et lingua dĩna lau¬
de repletur. et qͣm obedientꝰ dm̃am admomi¬
cõneui susoeꝑint: declarat᷑ cum subditur. Et

Expanded text:
t: Et vox exivit de throno, dicens: Laudem dicite Deo nostro, omnes servi ejus, et qui timetis Deum, pusilli et magni. Thronus Dei sunt angelicae potestates, in quibus Deus principaliter residendo regnat, et per quas suos electos gubernat. De quibus vox ut laudemus Deum exire perhibetur, quia per eas et cum eis divinae laudationis exemplum et consortium nobis donatur. Laudem dicite Deo nostro, subauditur in coelo, vos qui liberati et erepti estis per ipsum de malo. Omnes servi ejus et qui timetis Deum, id est, qui ei reverenter subditi estis, et qui ei casto amore inhaeretis. Pusilli, et magni. Pusilli sunt qui nequeunt altiora penetrare, nec divinum consilium possunt adimplere, quod dicit: vade, et vende omnia quae habes, et sequere me . Sed parvitas non nocet, cujus cor et lingua divina laude repletur. Et quam obedienter divinam admonitionem susceperunt declaratur, cum subditur: Et
Abbreviated transcription (Latin):
sinit actribuẽda: subiĩgit dicẽs. Quia u̾a
et iusta iudicia eius sũt. Quasi drẽtur u̾e
est laudandꝰ głosus et uictoriosus p̾dican¬
dus. Quia uera sũt iudicia eius. Dandou¬
nituiq qd̾ ꝓmisit. iusta reddendo scdm̃ qd̾
quisq ꝓu̾iuit cãm deniq decdarat effc̃us
cum subingit. Qui iudicauit de m̾etrice
magna eam uidelz condẽpuando. Que cor¬
rupit t̾ram se et alios depͣuando. In pro¬
stitucõne sua. io est ĩpiecate maĩfesta. Et
uindicauit sanguinẽ seruorũ suorũ de ma¬
nu eius quem scilz esfudit eos ciudelit᷑ occidẽ¬
do. Et iterũ dixit alła. per laudis it̾acõnem:
uislige eiusdẽ laudis et̾nitutem. uel ꝑ lau¬
dis iteracõnemi intlłige utriusq sensus spu¬
alis et corporalis in laudando deo exulta cõnẽ
Et fumꝰ eius/ id est tenebrosa amaritico cor¬
mentorũ eius. ascendit in secła scłorũ id ẽ¬

Expanded text:
sint attribuenda subjungit, dicens: Quia vera sint attribuenda subjungit, dicens: Quia vera et justa judicia ejus sunt, quasi diceretur: Vere est laudandus gloriosus et victoriosus praedicandus, quia vera sunt judicia ejus, dando unicuique quod promisit; justa, reddendo secundum quod quisque promeruit. Causam denique declarat effectus, cum subjungit: Qui judicavit de meretrice magna, eam videlicet condemnando, quia corrupit terram, se et alios depravando, in prostitutione sua, id est, in impietate manifesta, et vindicavit sanguinem servorum suorum de maibus ejus, quem scilicet effudit, eos crudeliter occidendo. Et iterum dixerunt: Alleluia. Per laudis iterationem, intellige ejusdem laudis aeternitatem. Vel per laudis iterationem intelligit utriusque sensus spiritualis et corporalis in laudando Deum exsultationem. Et fumus ejus, id est tenebrosa amaritudo tormentorum ejus ascendit in saecula saeculorum, id e
Abbreviated transcription (Latin):
ram dampcõnis ciuitatis impie suꝑius de¬
scriptam: laudem et grãrũ acc̃õm subiũgit
de ruina eius a scĩs dĩnitati exhibendã.
Admoniti quippe erant sc̃i suꝑius exulta
obedientꝰ complent admonicõnem deo cã¬
tando laudem et reddendo grãrum accõm.
Post hec audiui magnã uocem quia mag¬
nũ gaudiũ significãtem. tubarũ młtaiũ.
id est eorũ qui in mũdo sonuerũt tubis p̾¬
dicacõnũ. In celo. id est in celesti bĩtudine
hũanis uerbis ĩ explicabilẽ. Et noͣndũ
qd̃ dum dicit. audiui. de futuro loquit᷑. qͣsi
de pret̾ito. sicut consuetudo est ꝓhis ꝓphĩs.
qd̃ in mltis locis exponere nõ curamꝰ. qr
prudencie lectoris contiendũ reseruamꝰ.
Sed quia alła ignotũ est. qd̾ notũ est
addit dicens. Laus et głi̾a et uirtus deo
nr̃o. Laus: quia singłarit᷑ et suꝑexcellent᷑
laudabilis. Glĩa: quia głiosus. Uircus: qr
ĩuincibił. Causã quoq quare illi hec om̃ia

Expanded text:
ram damnationis civitatis impiae superius descriptam, laudem et gratiarum actionem subjungit de ruina ejus a sanctis divinitati exhibendam. Admoniti erant quippe sancti superius exsultarobedienter complent admonitionem, Deo cantando laudem, et reddendo gratiarum actionem. Post haec audivi magnam vocem, quia magnum gaudium significantem. Tubarum multarum, id est, eorum qui in mundo sonuerunt tubis praedicationum; in coelo, id est, in coelesti beathumanis verbis inexplicabilis. Et notandum quod dum dicit audivi, de futuro loquitur quasi de praeterito sicut consuetudo est prophetis, quod in multis locis exponere non curamus, quia prudentiae lectoris discutiendum reservamus. Sed quia alleluia ignotum est, quod non notum est addit, dicens: Laus et gloria, et virtus Deo nostro. Laus, quia singulariter et superexcellenter laudabilis; gloria, quia gloriosus; virtus, quia invincibilis. Causam quoque quar
Abbreviated transcription (Latin):
nere debemus q̃ de hoc cubi¬
to efficere possumus. qmuis
tͣe eiꝰ expletionẽ minime suf¬
ficiamus. ab hac gͦ tͥplici ꝯ¬
sid̾atione eẽntie uidelicet
sp̃ital eiꝰq discretõnis. ac
uoluntatis. ꝓpiciatorii nr̃i
opus inchoatur. ⁊ ad diffini¬
tãtẽ mensurã ꝓducitur.
Qui gͥ amimum suum ĩ hoꝵ
specłatione plene exercuit:
ꝓpiciatorii sui longitudinẽ
expleuit. hec de ꝓpiciatorii
longitudine iam diximus.
nunc ad eius latitudinẽ
inuestigationis manum

Expanded text:
nere debemus, quae de hoc cubinere debemus, quae de hoc cubito efficere possumus, quamvis ad ejus expletionem minime sufficiamus. Ab hac ergo triplici consideratione essentiae, videlicet spiritalis, ejusque discretionis ac voluntatis propitiatorii nostri opus inchoatur, et ad diffinitam mensuram producitur. Qui igitur animum suum in horum speculatione plene exercuit, propitiatorii sui longitudinem explevit. Haec de propitiatorii longitudine jam diximus, nunc ad ejus latitudinem investigationi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpetuitate despatur. Si in hac
sumus. Ecce reliqͥmus ceͣ secu¬
ti sumus ipsum. quid ergo e¬
rit nobis. si omĩno mortui ñ
resurgunt: ut quid ꝓpter ipꝰ¬
sum mortificam tota die si nul¬
la ab ipso sꝑanda est corona
iusticie: Si om̃ino unus est
interitus hominis atq urm̃¬
toꝵ et equa utriusq condi¬
tio. quid michi ꝓd̾it. si maio¬
rem sapientie atq iusticie o¬
ꝑam ded̾o: Nonne multo me¬
lius faciunt. qui comedũt
et bibunt. ⁊ ducunt in bonqͥᷤ
dies suos qui epulantur co¬
tidie splendite. qͣmqui mor¬
tificantur tota die: Nonne
multo melius erit ire ad domũ
conuiuii. qͣm ad domum luc¬
tus. si pꝰ hanc itam nchil ht̃
homo ium̃to ampliꝰ: Eur nõ
uadam ⁊ affluã deliciis ⁊ fru¬
ar bonis q̃ sunt si om̃ino mor¬
tui non resurgunt:Cur il¬
lam uocẽ libent̃ non audia¬
cras enim moriemur: uides
certe quanta mala sequãt᷑
si de aĩe ĩmortalitate dubi¬
tem̾ur. Minime itaq contẽp¬

Expanded text:
perpetuitate desperatur. Si in hac perpetuitate desperatur. Si in hac sumus. Ecce reliquimus omnia, et secuti sumus ipsum, quid ergo erit nobis, si omnino mortui non resurgunt. Utquid propter ipsum mortificamur tota die, si nulla ab ipso speranda est corona justitiae, si omnino unus est interitus hominis, atque jumentorum et aequa utriusque conditio? Quid mihi proderit, si majorem sapientiae atque justitiae operam dedero? Nonne multo melius faciunt qui comedunt, et bibunt, et ducunt in bono dies suos, qui epulantur quotidie splendide quam qui mortificantur tota die? Nonne multo melius erit ire ad domum convivii, quam ad domum luctus, si post hanc vitam nihil habet homo jumento amplius? Cur non vadam et affluam deliciis, et fruar bonis quae sunt, si omnino mortui non resurgunt? Cur illam vocem libenter non audiaeras enim moriemur? Vides certe quanta mala sequantur, si de animae immortalitate dubitetur. Minime itaque contem