comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
I. Quibꝰ ĩquit uilis d̃ corꝑis salus ma¬
q̃ malut dorius ꝙ̃ nõ docuirie. Ciim
oĩe illiq uolurtatꝭ fiẽ sit ⁊ nõ esierire ar
sitire. et non desida̾re cubitm̃ e⁊ non
eẽ fatigato corꝑe. Nec lõge post. En
sitire ĩq̾t et esurire uolut᷑ et ĩ libidiut
ardestere et de fatigrni nt libenter
edant et bibant et cõtũbant ⁊ dormiãt
Non dixit autat mistriã et dolorem
Nemo ẽ euĩ tã auersa apalure ait doloris
et mip̾ie noͫ amet. s amiãt ĩquit ĩ¬
digẽtiã. quod est Iuiciũ sũmoꝵ ho deloꝵ
Coustat ã sicᵉ effictꝰ bi tanẜ sic ĩ quio

Expanded text:
tinus: «Quibus» inquit «vilis est corporis salus, matinus: «Quibus» inquit «vilis est corporis salus, maqui malint dormire quam non dormire; cum omnis illius voluptatis finis sit non esurire ac sitire, et non desiderare concubitum, et non esse fatigato corpore». Nec longe post: «Qui sitire» inquit «et esurire volunt et in libidinem ardescere et defatigari, ut libenter edant et bibant et concumbant et dormiant»... non dixit: amant miseriam et dolorem — nemo est enim tam aversus a salute ut doloris et miserie nomen amet —, sed «amant» inquit «indigentiam, que est initium surnmorum dolorum». Constat autem, sicut eff
Abbreviated transcription (Latin):
plationt der uel In cõgn̾e Rep uel
In extercitio ututũ possit expẽdi. Eur̃q
g̃mꝰ stomaceris bĩ fere sauioris ꝯsilñ spe
scublata. deũ mẽdriã q meã testor.
het me sepiꝰ ex ore srmĩ audisse ꝙͣ
Inuenũ. Ea nr̃i ꝵ senũ gͣnitas acq¬
o mocturitas est. at a uolupͭͬ diuelle
miserũ ducãt mortẽ aute ectoe hũtes¬
I mox eputri Ruuosoq e̾broꝵ Iñtacło
miseros amulsurã. adeo uolupͭ no
ab adolesten ͣ dilectũ usq In seuiũ dulce
est. ut si uoluptos desit uolupᵗ  effectũ
ꝙ ncã. Noc iusi fedo et renqi treimite
ueluit quo cupiũt ꝑuenisse. prorsũ
Insrlices et errouei uiatores qui term̃
oderint uĩa auiẽt iae serĩo xpi quãtes
Quo ꝑ si quie ad fatendũ thiã tardior
aꝑꝑear ⁊ ata tñ dubitãtẽ ita disputãtẽ /¬
I audias ut Incelligi det᷑ pudore rũ iug
a flõ Retrahi ꝙͣ añm Iudicio uerũ segi ᵉ
.de his In libro uere Religiois aug ꝰ¬

Expanded text:
platione Dei, vel in cognitione rerum, vel in exercitio virtutum possit expendi. Quoque gravius stomaceris, omni fere sanioris consilii spe sublata, Deum memoriamque meam testor hec me sepius ex ore senum audisse quam iuvenum. Ea nostrorum senum gravitas atque maturitas est, ut a voluptate divelli miserum ducant, mortem ante oculos habentes mox e putri ruinosoque membrorum habitaculo miseros avulsuram. Adeo voluptatis nomen ab adolescentia dilectum usque in senium duut, si voluptas desit, voluptatis effectum spernant, nec nisi fedo et cenoso tramite velint quo cupiunt pervenisse, prorsus infelices et erronei viatores, qui terminum oderint, viam ament iam termino propinquantes. Quorum siquis ad fatendum talia tardior appareat, ita tamen dubitantem, ita disputantem audias, ut intelligi detur pudore eum magis a falso retrahi, quam animi iudicio verum sequi. De his in libro Vere religionis Augus
Abbreviated transcription (Latin):
punus atͣ pulucꝰ excetati neq̃nut ⁊ nene
ad meliora uocãtibꝰ auiẽ Istent stre¬
pitꝰ ac popularũ coroꝵ fragor
Impedit. Ita ꝑs magnã mortalur̃
seu uolens seũ teacta beluarim¬
morib prourrua in trã et corpori ob¬
sequẽs añii negligens suie u̾tutꝭ
illecotra siue ułla aoticia sui met
enĩ nc᷑ melior tui̾di ingat ac uellicet
et admoueat sui : obstant tñ Impediͭ ͤ̃
q̃ dixi huit uite odĩ. Iunc tedii Ra¬
dix . huit illa Inq̃etudo aĩ. q̃ iul
peiꝰ patr mortliãi hõ dñ uiuĩt
.Sud g᷑. miri est ꝯ si hoꝵ actꝰ et

Expanded text:
fumo ac pulvere excecati nequeunt, ne ve ad meliora vocantibus aurem prestent, strepitus ac popularium errorum fragor impedit. Ita pars magna mortalium, seu volens seu coacta, beluarummoribus procurva in terram et corpori obsequens, animi negligens, sine virtutis illecebra, sine ulla notitia suimet enim natura melior interdum pungat ac vellicet et admoneat sui, obstant tamen impedimenta que dixi. Hinc vite odium, hinc tedii radix, hinc illa inquietudo animi, qua nil peius patitur mortalis homo dum vivit. Quid igitur miri est si horum ac
Abbreviated transcription (Latin):
Nr̃ s s ecꝭ egra ouẽs parit secũ ipã
Disto idas. Oct̾rent tibi passun in
plateis urbĩ. strltoꝵ greger ⁊ q̃b
intlul sit In ore freꝙ̃tiꝰ⁊ ꝙͣ bba illa
gramaticoꝵ. piget. tedet ac penitet
.et iᵈ. therc̾tii. Iles quid agã stio cͤdo
storẽt. Cimꝰ eĩ rei bodet oro te. isi
est n dĩe stiaticia Laborat fastidio
sui ⁊ nõ placer cis uita. Nlec ĩiũto
Nichil oĩ hed̾ stabilitito cõsilii. nichil
fi̾ni. ichil ad extremũ placiti. Quĩ
nt rbid ait idẽ ÷ Aisi sapiẽt suti nõ
plarcet̃. Nestiut ꝙͥ agãt. Seq id nt¬
lest ut ad quid uiuãt nestiot̾: Qnonado
I proisus In fausta auãtipia. tã tͬpib
Dñis addita. Ed̾ ita se hie ne qua
Subita ͦ. sit. q̃ri Inꝰ eos colet si qua
ñt ꝑentꝭ Indulgẽtia hõĩ uitã daret¬
i nõ somui neq cõtubitꝰ nõ cibr uq
potꝰ indigam s cui absq Ins adeqet
et quies et seboles et sobria Iugis¬
q societas. An optabłior ea uita esset

Expanded text:
 sibi etiam egra mens parit, secum ipsa discordans? Occurrent tibi passim in plateis urbium stultorum greges, quibus nichil sit in ore frequentius quam verba illa grammaticorum: piget, tedet ac penitet; et illud Terrentii: «Nec quid agam scio». Credo enim rei tedet, oro te, nisi est: «Omnis stultitia laborat fastidio sui». Non placet eis vita, nec immerito: nichil enim habent stabiliti consilii, nichil firmi, nichil ad extremum placiti, quoniam, ut ibidem ait idem, «nisi sapienti sua non placent». Nesciunt quid agant, seque id neest ut ad quid vivant nesciant. Quomodo , prorsus infausta mancipia tam turpibus dominis addicta. Quod ita se habere nequa dubitatio sit, queri inter eos solet, siqua nature parentis indulgentia homini vitam daret non somni neque concubitus, non cibi neque potus indigam, sed cui absque his adesset et quies et soboles et sobria iugisque satietas, an optabilior ea vita esset,
Abbreviated transcription (Latin):
o uret. Quin ẽ ĩrauia exultãtes dicre
citum potũq subtraxeris actieri suitiꝰ
Sant q̃ nõ uita futura ost inte mriut¬
rib et officui̾s spoliata. ut peuitꝰ pse faut
.et ĩpudẽtissiẽ faterut᷑. ad nul st aᵈ uint̾
q̃s ad ea q̃ toĩa brutꝭ aĩantib sunt no¬

Expanded text:
ret! Qui illud insania exultantes dicere cibum potumque subtraxeris acturi sumus? Aut quenam vita futura est, vite muneribus et officiis spoliata? Ut penitus pre se ferant et impudentissime fateantur, ad nil se aliud vivere quam ad ea, que comunia brutis animantib
Abbreviated transcription (Latin):
Aac̾nus hũdat : uc statũ ulla uoluptas
octupatoꝵ ⁊ ułle unꝙͣ urbant deliciẽ
ulli reguoꝵ fastꝰ eq̃uerdĩt ꝙ fude no¬
spitiẽs telĩ at stellas et illit hẽtatẽ
dñmi deũ suũ fota mẽte suspir̃t et
prĩa cogifad̃ de exilii sui loco ꝓtiũq
ac honeste ciuꝙpiã Iocũdẽ q lectioĩe
studiu qu̾tit᷑ ⁊ Atq ita cibis pastus
amenissis ⁊ ulta tũ ꝑace añm uẽtẽ¬

Expanded text:
tas occupatorum, nulle unquam urbane delitie, nulli regnorum fastus equaverint. Inde suspiciens celum ac stellas, et illic habitantem Dominum Deum suum tota mente suspirans, et patriam cogitans, de exilii sui loco, protinus ad honeste cuiuspiam iocundeque lectionis studium convertitur: atque ita cibis pastus amenissimis, multa cum pace animi vent
Abbreviated transcription (Latin):
q nt̾o ip̃e ubi suae luget ibidẽ africari
suꝑiorie solitudine admirat᷑ uocẽq illiq
ut nre ait maguisicã ⁊ magno ac sapĩẽte
uno dignã pouit Iatout toetanes illiq
acq eniulo teste fretꝰ ⁊ nũꝙͣ ⁊ aminq octio¬
sũ ꝙ̃ cũ ociosꝰ / Nec minꝰ solĩ /ꝙͣ cũ solut

Expanded text:
que Cicero ipse, ubi suam luget, ibidem Africani que Cicero ipse, ubi suam luget, ibidem Africani superioris solitudinem admiratur, vocemque illius, ut ipse ait, magnificam et magno ac sapiente viro dignam ponit, Catone coetaneo illius atque emulo teste fretus: nunquam se minus otiosum quam cum otiosus, nec minus solum quam cum solus
Abbreviated transcription (Latin):
Fallet. Ceterũ ne tã nuictos et ta
pareer separẽ. hos eosdẽ duos suus
quẽq tprib ut ututis sic solitu diuis
amatores fuisse nota res est . Et ꝑꝯ
udores uellicos ⁊post uictorias/ post
triũ phos nel lit̾nm uel formas uelca¬
ictã solitos cõnugre ꝰ ibi q cũ sigulis
aĩcos sulos cõquiestẽ: o preclaꝵ spͤtacłiñ
qd̾q om̃m Regũ pompas et sceptra
ies Ier publice. lob̾atores ciũ. defeu¬
ures Italie . domitores gẽtĩ tfeliciter
Retꝰ gestꝭ diuiio ĩ libertate et leticia
pplo uictore rellõtis rome stipatorib
laterũ suo ꝑ deposito hĩtu tũphali ac
precupide restitutꝭ In signib dig̾tatũ
solos oniqre it hũauĩ nestios curap
ꝑcolles et litora uagari et sepe cõ¬
culas litorersq lapillos Iut̾legere ua¬
uos cãdidulos ac augelles /demq qd̾
uerecũde ad mod̃ reuerẽ t̾q stptũ apiud
niconẽ uideo Iucie dibłiter repueristere
illo ocio semꝑ grande a̾d gerebat᷑. Ita¬

Expanded text:
falleret. Ceterum ne tam iunctos et tam pares separem, hos eosdem duos, suis quemque temporibus, ut virtutis sic solitudinis amatores fuisse nota res est, et post sudores bellicos, post victorias, post triumphos vel Liternum, vel Formias, vel Caietam solitos commigrare, ibique cum singulis amicis solos conquiescere. O preclarum spectaculum, quodque omnium regum pompas et sceptra res reipublice, liberatores civium, defensores Italie, domitores gentium, feliciter rebus gestis, dimisso in libertate et letitia populo victore, relictis Rome stipatoribus laterum suorum, deposito habitu triumphali ac precupide restitutis insignibus dignitatum, solos, otiosos et humilium nescios curarum per colles et litora vagari, et sepe conculas litoreosque lapillos interlegere varios, candidulos ac nigellos. Denique, quod verecunde admodum reverenterque scriptum apud Ciceronem video, «incredibiliter repuerescere illo otio semper grande aliquid gerebatur. Ita
Abbreviated transcription (Latin):
staret ⁊ nõ plate̾ ut ppłꝰ suꝑnatuis Impli¬
caret᷑ errorib licet nestio an qr libros
ue ⁊ eligioĩb aduenos credet̾. Quam
facto cãm pretendisse dĩ an in qd̾
iultꝭ yꝯ secłie Iuxta sepultͣ re qs ĩuẽtos
libros exurẽdos pretor Romanꝰ senatu
cõsẽtiẽte decreu̾t / quãta uel uanitate
nel ĩpictate p̾ceres ⁊ Illud em̃ nc̃ uiuo¬
tuisse suffecerit / ĩltaꝵ optr̃aꝵ rerum
solitudinẽ fouit̃ ẽẽ i ex qua romauaꝵ
quo legũ fluxẽ pͥmordra
Identior acq acrior suctessore suo
torali casa tante assueferit am̃um retue
ut sũm Imꝑii fuĩda ͭ ͦ nõ ist olitariꝯ
architrctor ydone ⁊ hõ uet ᷑ ⁊ ogitatũ¬

Expanded text:
lacere ut populus supervacuis implicaretur erroribus; licet nescio an quia libros vere religionibus adversos crederet, quam facto causam pretendisse dicitur, an, imultis post seculis iuxta sepulcrum regis inventos libros exurendos pretor romanus senatu consentiente decreverit. Quanta vel vanitate vel impietate pretereo: illud enim nunc innotuisse suffecerit, multarum optimarum rerum solitudinem fontem esse, ex qua romanarum quoque legum fluxere primordia. Ardentior atque acrior successore suo torali casa tantis assuefecit animum rebus, ut summi imperii fundamento nonnisi solitarius architector ydoneus haberet
Abbreviated transcription (Latin):
Iugẽtiq uisu fider defũctũ illi filiũ
eiꝰ helyseũ ⁊ qͥ pauẽti hostẽ puero nũt ͦ
dinsibles aliis auxiliares. currus et
equod acq acies oũdit ãgelicas ¶Quo ͤ
otiosũ qͥ filiũ hospite diuiaunti ex ma¬
uto seue pollicitꝰ et dedit et reddidie slla¬
tũ stil et fuus ãnis extuctũ sustitũs
Ut puer unꝰ ꝓphetite nel fidei uel pitẽns
arguᷝ ͫ̃ cẽti Quid magm ã A uiẽt susti

Expanded text:
filium eius Heliseum, qui paventi hostem puero ministro invisibiles aliis auxiliares currus et equos atque acies ostendit angelicas? quomodo otiosum, qui filium hospite Sunamiti ex marito sene pollicitus et dedit et reddidit, natum scilicet et primis annis extinctum suscitans, ut puer unus prophetice vel fidei vel potentie arg
Abbreviated transcription (Latin):
uenda ꝑseuerauit. ut eid̃ placet ystorito
Acq ita ꝓẜ̾e sił et pu ͫ. saluti mddestisslã
uota post habuit suiue ut opiari licet
cõstat nemo pncipũ fuit amãcior./ uine
ullis oĩo pretibꝰ motũ uullo pu ᵗͦ pͥua¬
toq iuetu ip̃ã eũ rep n᷑a turbabat y
Ab altissio ei fortut tuliuiẽ cui auũdi
duoi ac iector Iuse derat⁊ Ad illud hĩle
subuussũ q desideriũ Rruptꝰ forte cogitat
iucesserat  Itaq de liberãs er ntũ gacõit

Expanded text:
nenda perseveravit», ut eidem placet historico, atque ita proprie simul et publice saluti modestissima vota posthabuit; sive, ut opinari licet, constat nemo principum fuit amantior; sive, nullis omnino precibus motum nullo publico privatoque metu, ipsa eum rerum natura turbabat. Ab altissimo enim fortune culmine, cui mundi dominus ac rector insederat, ad illud humile submissumque desiderium preruptus forte cogitanti incesserat. Itaque deliberans et circumspiciens
Abbreviated transcription (Latin):
shec uenturi tpiẽ spes erat p dñs huic
statiu collatꝰ duiciaꝵ honos oẽ onus
sup Imꝑii teu grant sͥ ãd ac uile sordebat
IDemq ĩ sũma om̃m q̃ fortuãtissis hõi
cõtĩge̾ pũt uouoꝵ copia defessꝰ in solo
uite hꝰ noie ⁊espirabat/ Cuiꝰ rei et
strtores ãqui moniiutꝰ. et q̃ ĩ manq
iuras ueuit quidã eiꝰ ad senatũ epła c̃

Expanded text:
ris spes erat. Omnis huic statui collatus divitiarum honos, omne onus imperii, ceu grave sibi aliquid ac vile sordebat. Denique in summa, omnium que fortunatissimo homini contingere possunt bonorum copia defessus, in solo vite huius nomine respirabat. Cuius rei et scriptores aliqui meminere et, que in manus meas venit, quedam eius ad senatum epystola
Abbreviated transcription (Latin):
stq̃ ille uir fent.tãti iste pctor pp̃ bie¬
iisslas et Iuc̾tas senectuts Ie liquias
Iã fecisset ⁊ Qi quietꝭ extre me desi dõs
uuate fortũt reiditꝰ nõ eͥ nuitare side
uite rouĩã statuit. neq̃s nouã Requie
diu̾issi funq aut odor Imꝑii turbaret:
Sed ãtiquã patriã Salonas dalmatie
repecũt: Illic quoq nõ Intra s̾ ꝓpe ruiros
patrios In uilla gͥa moriẽs quã id ip̃m
prerogitãs forte ꝯstruxerat It ĩultũ tũqllq̃¬

Expanded text:
s ille vir fecit, tantus iste peccator propter brevissimas et incertas senectutis reliquias iam fecisset. Qui quietis extreme desiderio private fortune redditus, non sibi mutate sedem vite Romam statuit, nequis novam requiem dimissi fumus aut odor imperii turbaret, sed antiquam patriam Salonas Dalmatie repetiit; illic quoque non intra sed prope muros patrios in villa propria moriens, quam id ipsum precogitans forte construxerat, ut multum tranq
Abbreviated transcription (Latin):
et doctua oͣmis cico idẽ po uite hnq
Impatiẽs ut dixi s eandẽ aũltꝭ tande
doloribꝰ et ĩ p̾iis auiãtissĩe ẜ filie
morte deiectꝰ optauit et sibi. atħ athico
quitꝙꝓͣ hẽo tollera biliꝰ ꝙͣ solitũdiuẽ ^ Et
est ualde urbẽ fugio. aũltas ob tãs.
Item. Nec em̃ er̃ In turba posũ: Et
Iuquit careo oñmm colloguio ⁊ Cũq maue
in siluã me abstrusi deusã et afꝑsa asꝑã
nõ exeoIude aute uespum . Qd̾ uerbũ
quotiẽs lego sic assẽtior ut a merpõ
nõ ab a. dtm̃ purc̃ . Ita nichi sepe idẽ
accidit : deuiũ et Iã cit̾oni uale dicã ⁊
te ait Nichil d i aĩciꝰ solitudie/ et
Nõ colligo sigula qExhis enĩ uides
ut amator ille urbis et fori et amata

Expanded text:
s Cicero idem, primo vite huius impatiens ut dixi, eandem multis tandem doloribus et in primis amantissime filie morte deiectus optaverit et sibi. Athico quicquam habeo tolerabilius quam solitudinem»; et est», «valde urbem fugio multas ob causas». Item: «Nec enim esse in turba possum»; e in qua» inquit «careo omnium colloquio, cumque mane in silvam me abstrusi densam et asperam, non exeo inde ante vesperum». Quod verbum quotiens lego, sic assentior ut a me ipso non ab alio dictum putem; ita michi sepe idem accidit. Demum, ut iam Ciceroni vale dicam, te» ait «nichil est michi amicius solitudine»; et Non colligo singula; ex his enim vides, ut amator ille urbis et fori et amata
Abbreviated transcription (Latin):
etati hĩtasst dyrgenẽ dicẽt In por¬
taꝵ uestibulis et porticib mutatũ Ed̾
nõ cuilibet creditꝰ̃ ut credã s̃ et sua
cogit auctoritas et uaria ac iuluplex
lectio. Tale eñ ãd ꝓfecto nõ striberer
Nisi apud ydoueũ legistrt autoreu
Et de his quidẽ satꝭ odtm̃. Ipẽ aũt
soloni cuus Iut peptem illos gretie capiẽtes
p̾tlarissiñ ẽ nouiẽ et a pͫ legifer sueq
ret pute dux moderator q. etate tñ
⁊atĩ ur c̃ humen Iudicat platõis et aliis
Ir ftudiis dedit ⁊ Et Iur᷑ solitarcos deputã¬
Sue est ys uñ et prĩam liquit legibus
oruatã siuis ⁊ et tupidiͭ. distendi ĩguotas
lras adũs ꝑeg̾natioẽ de lecta egiptiatan¬

Expanded text:
etati, habitasse Dyogenem diceret «in portarum vestibulis et porticibus civitatum». Quod non cuilibet crediturus, ut credam sibi et sua cogit autoritas, ac varia et multiplex lectio; tale enim aliquid profecto non scriberet, nisi apud ydoneum legisset auctorem. Et de his quidem satis est dictum. Ipse autem Solon, cuius inter septem illos Grecie sapientes preclarissimum est nomen, etsi primum legifer sueque reipublice dux moderatorque, etate tamen ultima, ut Timeus indicat Platonis, et aliis se studiis dedit et inter solitarios deputandus est, quando et patriam liquit legibus ornatam suis, et cupiditate discendi ignotas terras adiit, peregrinatione delectatus egiptiaca
Abbreviated transcription (Latin):
ut eg̃o nũdres alii suẽ quisq sic cic̃o
uad romã nõ o ͫut suã prĩam eo s̃
carioit quo in cã ꝯsmãdã atq oruãdĩ
turt plqi ac laboris imp̃ederat s ut prĩa
Ingemo suo paĩe exoptabat / ĩ quo q̃d̃
teste oneca uterer ⁊ qui solã cic̾onis. Uocẽ
romãippli Imꝑio par affromare nõ turemt
Mlisii quol teste ueratior Iemdẽ tissc̃a Reꝵfides
uũdẽt fuisse ut populo R. Imꝑni et glorie
Dic tic̾oni Iugenu et eloq̃tie mouarchiam.
Ceterũ quid eidẽ licet inuito citomi solio
illa cõtulerit aictũ ẽ fecit eñ maguũ
de sũmo uratore phm : Ex quo ħtũ studus

Expanded text:
ic Cicero urbem Romam, non solum ut suam patriam, eo sibi cariorem quo in eam conservandam atque ornandam cure plus ac laboris impenderat, sed ut patriam ingenio suo parem exoptabat. In quo quidem teste Seneca uterer, qui solam Ciceronis vocem Romani populi imperio par affirmare non timuit, nisi, quolibet teste veracior, evidentissima rerum fides ostenderet, fuisse ut populo Romano imperii et glorie sic Ciceroni ingenii et eloquentie monarchiam. Ceterum quid eidem, licet invito, Ciceroni solitudo illa contulerit notum est: fecit enim magnum de summo oratore
Abbreviated transcription (Latin):
fũdauit leges. ibi uallauit achademiã
ibi armauit oratorẽ. ibi dest̾rsit officia¬
⁊ ibi deoꝵ foras ac nãs piuxit y ibi diui¬
nations Radicẽ erroꝵ iltipliciũ cõnubit¬
s ibi bonoꝵ. ac maloꝵ fiues statuit. ii
ad phĩãm magficẽtissune cohortatꝰ est
Quc̃ lib ᵘ ad uite muta ͬ̃ et ad studiu
ueri ducẽ s fuisse tãtꝰ fidei nostre
pugil augliꝰ ingenne ꝓfitet᷑ /postremo
ne de aũltꝭ agẽs ꝑꝯ unũ auiore capta
aberrasse uidear  tbidẽ mortẽ sꝑuere
Dolorẽ corꝑis ꝑaciẽtia uiuie̾ eg̃tudiuẽ
inestitiã q ãi rõne de pelle̾⁊ extirpare
S ad bene btẽq uiuẽq̃ nullie adminicłis
gairmt. id illo copiesissiẽ Rlretilũ q
gisserut ⁊nt et de utilitati de lectatio et
irestan Rey uerbor slendor alldoustas
uo diessent Accendue ui ll luge

Expanded text:
fundavit leges, ibi vallavit Achademiam, ibi armavit oratorem, ibi descripsit officia, ibi deorum formas ac naturas pinxit, ibi divinationem radicem errorum multiplicium convulsit, ibi bonorum ac malm magnificentissime cohortatus est: quem librum ad vite mutationem et ad studium veri ducem sibi fuisse tantus fidei nostre pugil Augustinus ingenue profitetur. Postremo, ne de multis agens post unum amore captus aberrasse videar, ibidem mortem spernere, dolorem corporis patientia vincere, egritudinem mestitiamque animi ratione depellere, extirpare tem ad bene beateque vivendum nullis adminiculis garriunt, id ille copiosissime florentissimeque disseruit, ut et utilitati delectatio et maiestati rerum verborum splendor ac dignitas non deessent. Accendit e
Abbreviated transcription (Latin):
umo goguto iunssu regꝭ/ Syriẽ Ieto c̾tũ¬
uallatꝰ exc̃citu. legioes ubsidẽtiũ . A
lĩgue soliꝰ Imꝑio In cecitatẽ captiutatẽ¬
q ꝑductas uerbo etiã libauit Imꝑigi
ucis sũt hec et solitũdiẽ p̾potont. a
sitfaue penes prophetas ãtig̃or Iꝑ
glã/ quos uel etate uel merito p̃mds
Constat san iõ nũor Africani laus est

Expanded text:
uo cognito, iussu regis Syrie toto circumvallatus exercitu, legiones obsidentium se lingue solius imperio in cecitatem captivitatemque perductas verbo etiam liberavit. Imperiosi otii sunt hec et solitudinis prepotentis; sed sit sane penes prophetas antiquior rerum gloria, quos vel etate vel merito primos constat, an ideo minor Africani laus est
Abbreviated transcription (Latin):
diu iultũ q hesitãs ad postremũ spis¬
ta uoluptatie uia semtã uirtutꝭ arr¬
puit / quã indeffesse gradiẽs nõ ad hũa¬
ne mõ glorie u̾titẽ s ad opiõem dĩni¬
tatis enectꝰ ẽ : ꝙͣlibet alte lateq Ra¬
mos porrigat uiri fama / Si Radice
q̃us ad solitudinẽ erit aĩo recurrẽ d
Uos aut̃ illos lõge ducũ inapĩds

Expanded text:
diu multumque hesitans, ad postremum spreta voluptatis via semitam virtutis arripuit, quam indefesse gradiens, non ad humane modo glorie verticem sed ad opinionem divinitatis evectus est. Quamlibet alte lateque ramos porrigat viri fama, si radicem queras, ad solitudinem erit animo recurrendum. Duos autem illos longe ducum maximos
Abbreviated transcription (Latin):
uel labonesissimũ ex oĩu caruradẽ . cuiq
exactissua utẽ illã studiost mẽtis
Intẽtionẽ. que ur legĩꝰ̃ distũbe nte
sepe cibi fecit ĩmemorẽ An putamus
usq post nonagesuũ uite ãuũ tã fixã
tãq cõtimuã Iut̾ tuiũltꝰ ot tedra honĩ
ꝑuẽturã fuisse: et nõ potiꝰ In seli ͬ ͤ

Expanded text:
us Carneadem? Cuius exactissimam illam studiose mentis intentionem, que, ut legimus, discumbentem sepe cibi fecit immemorem, an putamus usque post nonagesimum vite annum tam fixam tamque continuam inter tumultus et tedia hominum perventuram fuisse, et non poti
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtuma ꝓfecto rara ñꝙͣ Ingeniã suꝵ¬
rexere y Ita nõͣ hoc dicũt qͣiͣ pueris¬
eggo Aoquarꝰ et nõ his qui doun
fcrulã pedagogum q dimiserim itu
Distrahi Ingenũ huc illuc ꝓspectu
uago et colo libi̾ore cõfiriãt ⁊ Qd̾
q̃de ubi grãde ãd uidit᷑ rapidi more
corui pedis miegno quẽ saltui p̾pares
frenãdũ colligẽdũ q doctꝰ nemo ne¬
ganerit ⁊ hniq sine patronũ Drãtiliã¬
s nũ hent q̃ libro eretoriaꝵ Iusti
tucionũ insi fallor nouo uum setretum
et liberũ arbit̾e locũ et ꝙͣ alfissimũ
silenoũ stribentib maxĩt iõuenire
deq hac neminẽ dubitare dixiss
ꝓtul dubio hac ĩ ꝑte mecũ sr̃tiens
quox adiecit. uude dissẽtiẽs uidet.
Et nõ tñ Inquii ꝓbiñꝯ audiẽdi q̃
credutꝰ aptissiã In. hoc nemora il¬
nasq: ꝙ illa celi libertas locorũ¬
q amenitas subliuien añm et ueaticrẽ
spm̃̃ ꝑent. Mlichi ferte Iocũda hic
magꝭ ꝙ̃ studieꝵ hortator uidet ⁊

Expanded text:
 ingenia surrexere. Ita vero hoc dicunt, quasi ego pueris loquar et non his qui domi ferulam pedagogumque dimiserint. distrahi ingenium huc illuc prospectu vago et celo liberiore confirmant; quod quidem, ubi grande aliquid molitur, rapidi more cornipedis magno quem saltui prepares, frenandum colligendumque doctus nemo negaverit. Huius sententie patronum Quintilianum habent, qui libro Oratom et «liberum arbitris locum et quam altissimum silentium scribentibus maxime convenire», deque hoc neminem dubitare dixisset, proculdubio hac in parte mecum sentiens, mox adiecit unde dissentiens videretur, et «non tamen» inquit «protinus audiendi qui credunt aptissima in hoc nemora silvasque, quod illa celi libertas locorumque amenitas sublimem animum et beatiorem spiritum parent; michi certe iucundus hic magis quam studiorum hortator videtur
Abbreviated transcription (Latin):
hoĩem Roqui uolut̃. Id rane Locis
aꝑtissis expediciq̃ fieri Iutdũ et
alach aĩaduerti. unde epe mõtanũ
cariuen quasi edũ etoto grege letis¬
siiũ atq lectissimũ uide. et intore
insito admonitꝰ origis dixi meccã
gramen alyinũ sapis . ex alio uẽie.
Equidẽ ut huic tãdẽ artictõ fuiẽ
faciã et m̃cꝯtulliꝰ et ugiliꝰ maro
quos elo ꝙcie p̾ncipes La fuie nemo
eloꝙ̃s negabit huic ꝯsilio herebãt
dũ alter cũ xpe alias tum p̾ẜtim ad
Hactatĩ Aegum cuuliũ accessinꝰ frou¬
dosas querca et de lectaebles petessꝯ¬
quodq ibi st̾ptũ Nemiui Ripã et riubtã
et ꝓcerissiat̃ populos et concẽtum
aniũ et strepitũ flomioꝵ acq eqͣs
in ꝑtes scissi amuis In medio ĩulã
pnã et hnic nr̃e simlliuti q̃reret
Alter aut̃ suũ alexĩ⁊ quisqͦs it
est pastorio caernũt laudaturꝰ Iut̾
Deuras uibrosa caciauina fagos
assidus ueniẽt solꝰ In mõtibꝰ et
siluis ĩ facõt ⁊ platonẽ secute atubo⁊

Expanded text:
ne locis apertissimis expeditius fieri interdum et alacrius animadverti. Unde sepe montanum carmen quasi hedum e toto grege letissimum atque lectissimum vidi et, nitore insito admonitus originis, dixi mecum: «Gramen alpinum sapis, ex alto venis». Equidem ut huic tandem articulo finem faciam, et Marcus Tullius et Virgilius Maro, quos eloquentie principes latine nemo eloquens negabit, huic consilio herebant: dum alter cum sepe alias tum presertim ad tractatum legum civilium accessurus, frondosas quercus et delectabiles secessquodque ibi scriptum memini «ripam et umbram», et procerissimas populos, et concentum avium, et strepitum fluviorum, atque equas in partes scissi amnis in medio insulam parvam et huic nostre simillimam quereret; alter autem suum Alexim, quisquis is est, pastorio carmine laudaturus, «inter densas umbrosa cacumina fagos» assidue veniens, solus in montibus et silvis id faceret: Platonem secuti ambo,
Abbreviated transcription (Latin):
metuẽda quelibet emĩse ⁊ a tergo
ꝓtul sua mals nũantꝭ. Exͣ de lectat
illesũ tũ isse pestifera : et ⁊̃ biuio ebi
retolit᷑. ibi de yterito plus gaudii̾sit
tes eg̾tudiẽs in horrẽda naaifragia
pꝯ hostilẽ carcerẽ forundata q bella ꝑpẽ¬
dit᷑. Itaq sanitati ⁊ edditos ⁊ portũq
tenẽtes. et ex insꝑaro uĩclis elapsos
a ͭ uictores crolro audias ꝑicło ꝑ ystorias
suoꝵ cũ gaudio Rruarrãtes. Qͣ uõ
sucune̾ In aĩo Redent s uel spiete mũdi
ulãditie uel cõlempt houores uel bene

Expanded text:
metuenda quelibet emense et a tergo procul sua mala numerantis! Quam delectat illesum transisse pestifera et in bivio, ubi recolitur, ibi de preterito plus gaudii sit.tes egritudines, post horrenda naufragia, post hostilem carcerem formidataque bella perpenditur. Itaque sanitati redditos portumque tenentes et ex insperato vinculis elapsos aut victores crebro audias periculorum historias suorum cum gaudio renarrantes. Quam vero suaviter in animum redeunt, vel sprete mundi blanditie, vel contempti h
Abbreviated transcription (Latin):
potest ⁊ et quotũq respexit destnt
Iutueri qd̃ ꝓporitũ erat y ratie utiq
dixa̾t et tñ ut penitꝰ ita ẽ ꝑsuaũ
sias Iusistit ac Repetit ⁊ Qiuare ĩt
se luuto amenitas et pret᷑ labc̃tia
flua et Inpirãtes Ramis arboꝵ
aure ualutiũq cãta et ipã lan
añpiciẽdi libertat ad ⁊ tuihũt in

Expanded text:
espexit, desinit intueri quod propositum erat». Satis utique dixerat; et tamen, ut penitus ita sibi persuasum scias, insistit ac repetit: «Quare» inquit «silvarum amenitas et preterlabentia flumina, et inspirantes ramis arborum aure volucrumque cantus, et ipsa late circumspiciendi libertas ad se trahunt, ut
Abbreviated transcription (Latin):
q solitudiuẽ auiplegtor ut aĩticiã nõ
repellã. neq fugiã etiã unũ . msi
forsan is ip̃e sit cuiꝯ mores eciam
In urbib fugiẽdos uite trãquillitas
Ñ negligẽda suadetit ota Res g᷑ ad hor
possessiorm huaꝰ ab did̃ seneta dtm̃ c̾dent̃

Expanded text:
que solitudinem amplector, ut amicitiam non repellam, neque fugiam etiam unum, nisi forsan is ipse sit, cuius mores etiam in urbibus fugiendos vite tranquillitas non negligenda suadeat. Tota res igitur ad hoc possessionem humanius ab eodem Seneca dictum credens,
Abbreviated transcription (Latin):
optaẽda nõ est exꝑiendi Cupidme
sit si accioat xꝑiẽtis et disenciẽdis
errorib młtũ unfert. Deinde si ut
reliqͣꝵ Reꝵ sic aĩticiaꝵ alier altero
Sitior fu̾it nõ mouebor Nlec tã aĩtos
fugere solitariũ monebo ꝙͣ optare ut
ad se insendũ sigulatim potiq ꝙ̃ cathiuatĩ
ueniãt. Nõ ociote dr̃ s solamen Et aupi¬
lũ lutari. Dit ociũ modestũ et suitue
nõ Insolens ⁊ dit solitudo traẽ quilla nd̃
ferox. Sit denq colitũdo nõ ĩmanitas
In quã qui uenerit miret᷑ hũonitatõ
q̃ ab urbib exulat ⁊ siluas Incolẽ. se q
ursos In populis ac leoues In selitudine
ãgelicũ Ipĩem Iuuenisse. Ita plane s̃t̾ro¬
⁊ Acq hñc medñ Int̾ extrema Callem
teneo . Alter nõ ma Iuter turtas gau¬
det. Huis miẜicordia magꝭ ꝙͣ redate¬
gutio debet᷑. Alter aut̃. fuge ĩ qt eciã
unũ. huis uestio ut quid dicã. Iãgis
faseor seueca. ⁊ auctoritate premis
tua ⁊ fuclinatq̃ forsitã. Nlisi alter iba¬

Expanded text:
optanda non est experiendi cupidine, sic si accidat experientie et discutiendis erroribus multum confert. Deinde si ut reliquarum rerum sic amicitiarum alter altero ditior fuerit, non movebor; nec tam amicos fugere solitarium monebo, quam optare ut ad se visendum singulatim potius quam catervatim veniant, non otio tedium sed solamen et auxilium laturi. Sit otium modestum et suave, non insolens; sit solitudo tranquilla, non ferox; sit denique solitudo non immanitas, in quam qui venerit miretur humanitatem, que ab urbibus exulat, silvas incolere, seque ursos in populis ac leones, in solitudine angelicum hominem invenisse. Ita plane sentio, atque hunc medium inter extrema callem teneo. Alter nonnisi inter turbas gaudet: huic misericordia magis quam redargutio debetur. Alter autem «Fuge» inquit «etiam unum»: huic nescio quid dicam. Tangis, fateor, Seneca, et autoritate premis tua, inclinaturus forsitan, nisi alter obs
Abbreviated transcription (Latin):
Si oĩi nobis Iuq̃t que ad uictũ cultũ¬
q ꝑtinẽt qͣsi ugula dñia ut aunĩt sup¬
peditarẽt. nui optiõ q̃rq iugeniõ
lortũ stures aꝑte aĩt. Non est Ita⁊
Nã et solitudiut firge̾t. Ecte ꝯͣ pant
u̾bis q̃cũq de Isolitudit̃ Loqͥm᷑ dãp̃¬
nesse uidebat᷑ et fecerat ⁊ insi ult̾ia¬
processiet ut nõ tã ticeroiẽ dtr̃
licet in phie libris striptũ ten suspectũ
ab hoc indicio repelleud̃ eẽt. S ur
Riq̃at de extre᷑ et In hũana tm̃i solu
illũ loqui. quãd qui fugit ꝓfecto unũ
etꝭ nõ fugitu Acq Ita nõ nr̃am sed
litudis̃ In t̾bã uri uellẽ ⁊ s id poͫ ne
amore solitudit̾ hũanitas fugiaᵗ ⁊ uide
quid addidit : Cũ enĩ dixisret ⁊ soli ͤ¬
tugẽt. Nlõ Sipit. Et sotios. s et sociũ
ait studii q̃reret. tñe doce᷑ uellet. Timi
oruata solitudo. si ꝑticipe careat Iutole

Expanded text:
uit «que ad victum cultumque pertinent, quasi virgula divina, ut aiunt, suppeditarentur, tum optimo quisque ingenio nlocutum scires, aperte ait: «Non est ita; nam et solitudinem fugeret». Ecce quam paucis verbis quecunque de solitudine loquimur damnasse videbatprocessisset, ut non tam Ciceronis dictum licet in philosophie libris scriptum, ceu suspectum ab hoc iudicio repellendum esset. Sed ut liqueat de extrema et inhumana tantum solitudine illum loqui, quam qui fugit profecto unum etiam non fugit, atque ita non nostram sed litudinis in turbam iri velle, sed id solum ne amore solitudinis humanitas fugiatur, vide quid addidit. Cum enim dixisset «et solitufugeret», non dixit «et socios», sed «et socium» ait «studii quereret, tum docere vellet, tum ornata solitudo, si partici
Abbreviated transcription (Latin):
Ia Ripã grauediuẽ posst fatigatõert
Deponẽ./ Nlec iõ minꝙ in scuũ Iugrrĩ
Ieꝑ seniina Iacere. Et iut̃ ipũ qetis
p̃pare. utile sił et Iocẽdũ opq. Et actuo¬
sa Reges et qrtꝰ Labor ⁊nr tũ ad ãgustã
ellã demosthenis ac sectã archã Rrdi¬

Expanded text:
in ripam gravedinem possit fatigationemque in ripam gravedinem possit fatigationemque deponere; nec ideo minus in arvum ingenii rerum semina iacere, et inter ipsum quietis preparare, utile simul et iucundum opus, et actuosa requies et quietus labor, ut cum ad angustam illam Demosthenis ac secretam aream redi
Abbreviated transcription (Latin):
stribãt ⁊ si ꝑmitto ut tło spͥtacło Ret̾a¬
tũ añni ĩ augustias cogant tacitas
arq Rer̃ditas. ques tir̃ ñllo Loco
qui nõ ꝙͣlib urbiũ aĩcꝰ Intelligar¬
y fustũ g. ac silẽtem Locũ q̃ ad st̾bẽdi¬
ueuit eligat . Ioc eñi inbẽtibꝰ nõ
obsisto. Qd Diurno scitori dtĩ noctũ
Nẽ Respueat Lu cubrator. Quit In Re
ipĩq q̃utiliani ꝯsiliũ nõ Inefficax
ex ꝑtꝰ. Cecũ studiossie pr et cum
Rectore cõmunico ꝙ Ille eum laudãs
deiul sthenis huic mort i Ad extre¬
uiũ ait ⁊ Ideo ncubrãtes silentui¬
Noctis et clausũ cabicdm̃ et lumẽ unũ
uelut rectos tencat ⁊ Nahil hoꝵ ut
arbitior solitudini obstare ⁊ l fauere
tũttu fateleris ⁊ Itaq si Iut̃ tãtas bo¬
tos audior ⁊ cõsiliũ q ⁊ monũ nõ despi¬
cur et uos seq̃r  et Agia euecta¬
si Loci ocio optio Integra ẽ stpturur
noni ãd admoneo quotiẽs e exẽplo
facili in siluas et Lota uirẽtia/ quoq
nichil ÷ mmusis auitiq quenli anius

Expanded text:
scribant, sed permitto ut tali spectaculo recreatum animum in angustias cogant tacitas atque reconditas. Quas tamen nullo loco qui non, quamlibet urbium amicus, intelligat? Fuscum igitur ac silentevenit eligat; hoc enim iubentibus non obsisto; quod diurno scriptori dictum nocturnus non respuat lucubrator. Qua in re ipsius Quintiliani consilium non inefficax expertus, tecum, studiosissime pater, et cum lectore comunico. Ille enim, laudans Demosthenis hunc morem, ad extremum ait: «Ideo lucubrantes silentinoctis, et clausum cubiculum, et lumen unum velut rectos teneat». Nichil horum, ut arbitror, solitudini obstare sed favere cunta fateberis. Itaque si inter tantas voces audior consiliumque novum non despicitur, et hos sequor et, longius evectus, si loci optio integra est, scripturum novi aliquid admoneo, quotiens se exemplo facili in silvas et loca virentia, quoque nichil est Musis amicius, queruli amnis
Abbreviated transcription (Latin):
iet udise Het impnutatũ it
Latebran sre Reuit legĩo metũ sal
reuetẽtia houestarꝭ. Cattiũ alt̾a libir¬
tatem Impudc̃tiã qi pecandi ⁊ Altera
fautoree steleruã acq Iustrt ⁊ uppeditat
sus ita esse. nec a ͦ senecã uoluisse
mestis ac pauidis ot imprũdẽtibus
uterdictã ncilio suo nõ mõ ꝑnultit
s suadet at p̾cipit . Sic ẽ Inquit

Expanded text:
s, hec impunitatis et latebrarum spe reicit legum metum et reverentiam honestatis. Ceterum altera libertatem impudentiamque peccandi, altera fautores scelerum atque instrumenta suppeditat,sus ita esse nec aliud Senecam voluisse mestis ac pavidis et imprudentibus interdictam, Lucilio suo non modo permittit sed suadet ac precipit. «Sic est» inquit
Abbreviated transcription (Latin):
cipis factũ ꝓfert opĩoi sue cõsẽtaneũ
tet demoschenes q̃dẽ ĩq̃t melig q̃ se
ĩlocũ ex q. ulla audiri uox. et ex
q ͦ n ͤ ꝓspici posset cecõdtat. Ne ad
agcͦ mẽtẽ cogoiẽt oculi ⁊ hobes .u.
studiose silua ꝵ sectaror nurator q
dicat ãe q̃ siluas et colles et secessa
anios nõ tñi Iniitules studiis opinẽt᷑
s dãp̃noios ⁊ Quid hic dicã. Negom
aut Locutũ uera Qũitilianũ ⁊ aut
recte fecisse demoschent̃ . ymo uero
uel in suĩãm hoꝵ ibo ⁊ uel hos In

Expanded text:
cipis, factum profert opinioni sue consentaneum; et «Demosthenes quidem» inquit «melius, qui se in locum ex quo nulla audiri vox et ex quo nichil prospici posset recondebat, ne aliud agere mentem cogerent oculi». Habes, o studiose silvarum sectator miratorque, dicat aliquis, qui silvas et colles et secessus avios non tantum inutiles studiis opinetur sed damnosos. Quid hic dicam? Negem aut locutum vera Quintilianum, aut recte fecisse Demosthenem; imo vero vel in sententiam horum ibo, vel hos in
Abbreviated transcription (Latin):
ant ubi ⁊ stuũlis maiorib adui
senseruñt seu celo aꝑto seu cane
cecto Domꝰ . seu solide Rupis aẽ
xu patule pmius Imbracło. Non
illis Iã aute ꝑlectis ĩ aĩo legnnt¬

Expanded text:
aut ubi se stimulis maioribus adigi senserint, seu celo aperto, sed clause tecto domus, seu solide rupis obtentu, seu patule pinus umbraculo. Non illis iam ante perlectis, in a
Abbreviated transcription (Latin):
gaudiũ dicã y qd̾ uelut a
tergro uenit. Est q̃dẽ illud
Ugilii nnotissmmũ. forsan et hec elun
mominisre Iunabit ⁊ Nec i̾. ignotũ
iuuat cuasisst tot urbes argolicas
mediosq fugã tenuisse ꝑ hostes. A¬
pud eñdẽ poetã duo hec diu̾ra uboꝵ
souo/ s erd̃ spectãtia unꝰ idẽ q loqt
euras. Audis ut ꝓp̾e itut̃ labores futĩ
tpiẽ u̾ͥbo urꝰ. illis exactis pũti utitꝰ
Set ubi dixãt Iuuabit memissr ⁊ Iuuat
iqͥt enasisse. Sic ẽ enĩ. Dulce nũꝙͣ est
amara recordari. de m̃lcentqz ar̃m tusimssa¬

Expanded text:
gaudium dicam, quod velut a tergo venit? Est quidem illud Virgilii notissimum forsan et hec olim meminisse iuvabit; nec illud ignotum ... iuvat evasisse tot urbes Argolicas, mediosque fugam tenuisse per hostes. Apud eundem poetam duo hec, diversa verborum sono sed eodem spectantia, unus idemque loquitur Eneas. Audis ut proprie inter labores futuri oris verbo usus, illis exactis presenti utitur, et ubi dixerat «iuvabit meminisse», «iuvat» inquit «evasisse». Sic est enim: dulce nonnunquam est amara recordari, demulcentque animum
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ ÷. Ud̾q ulli mediorater erudito ueti¬
tũ est  cogitãdo saltẽ legendoq plaridis
focum curis et Re ꝑ uindis explicitũ au
hr̃e deo et rom subditũ / cetera liberũ
mens. Et si q̃ñ ꝑ Iusolẽtiã Rebellarit
muox Imꝑata facturũ. Creptum auille
Laboribꝰ . nulle ꝑicłis. nulle ⁊ͥudi¬
brus posse Ire pro libito. sedere ꝯisp
Non Iuypellãtibꝰ negociosis acq sołlicitꝭ
.qͥbii miseris ec̃ nõ sufficͭ. nsi ad mistie
ciumlũ alieuis qͦ. miseriis abutant᷑.¬

Expanded text:
e? quodque nulli mediocriter erudito vetitum est, cogitando saltem legendoque placidis fotum curis et rerum vinculis explicitum animum habere, Deo et rationi subditum, cetera liberum; erviens et, siquando per insolentiam rebellaret, mox imperata facturum? ereptum mille laboribus, mille periculis, mille ludibriis, posse ire pro libito, sedere, consistere, non interpellantibus negotiosis atque solicitis, quibus miseris esse non sufficit nisi ad miserie cumulum alie
Abbreviated transcription (Latin):
uoͣ qui solitudiuẽ u̾tutibꝰ Inimitã uo¬
lut. Asstrpulatorẽ. uĩdent᷑ Inter
sua ꝑ quõdã loto diã nobie mala
Solitudiuẽ ꝑsuadẽ. Et Ruiq alio loco
mola ibi ꝯsilia agitari. Cupiditates
Imꝓbas ordiãii audatiã acui libidiuẽ
ꝙo rõtiuõ deperendũ erat is nõ lta
et: Ea rnĩ nõ uisi de stult et q̃
passiõibus uinciũt᷑ Dicta ẽẽ luce¬

Expanded text:
vero qui solitudinem virtutibus inimicam vovero qui solitudinem virtutibus inimicam volunt, astipulatorem videntur inter suarum quodam loco, omnia nobis mala solitudinem persuadere; et rursus alio loco, mala ibi consilia agitari, cupiditates improbas ordinari, audaciam acui, libidinem patrocinium deserendum erat. Sed non ita est. Ea enim non nisi de stultis et qui passionibus vincunt
Abbreviated transcription (Latin):
neglexissit oruatũ Loci illiq rõie¬
moratõe notũ nobis eẽ uolit᷑ obi
Iugeniũ excercẽs nõ ait hñc tha¬
lanũ Loco abditũ cĩictũ murris
cõiuitũ seris marmorea uparũ cela¬
inꝯ inq̾t hãc sedẽ: dãt srcessĩ uitĩa
secreta. Ubi dñ erratici patiitũ laga
frondea tecta fecerũt . Ecte quã porte¬
harũdiẽsi et Iut̾ her studiosis sẽꝑ auia¬
bile secretũ. qđ utiq nõ opfarẽt si
preter meros at tectũ ullis bene
secessib Iugemũ crede̾t᷑ / possem nt
apud aliot hoc ip̃m q̃rere. et pluriũ
testiõnio. ⁊ẽ firãre  in uecerer ne
aut fidei minus hñise tãtꝭ testibꝰ
aut cure ãpliq sustepisse dicerer
ꝙ oꝑter. hactenq ea lega dissermn
quid sẽtirẽ ut illã Ingenus legẽ
Impostusse me sẽciant qͥ het legent¬
¶ Si qs̾ adeo hatũdas ocio erit it
ociũ nostm Legat. Uiglã g᷑ exami¬
nent de ui̾tate reꝵ nõ tã in uel
alus ꝙͣ exꝑic̃tis credituri ¶ Iam

Expanded text:
atum, loci illius commemoratione notum nobis esse voluit. Ubi ingenium exercens non ait hunc thalamum loco abditum, cinctum muris, communitum seris, marmorea opacum celamus hanc sedem : dant secessum uicina secreta, ubi dum erratici palmitum lapsufrondea tecta fecerunt. bene hic stuarundines, et inter hec studiosis semper amabile secretum, quod utique non optaret, si preter muros ac tectum nullis bene secessibus ingenium crederetur. Possem nunc apud alios hoc ipsum querere et plurium testimonio rem firmare, ni vererer ne aut fidei minus habuisse tantis testibus, aut cure amplius suscepisse dicerer quam oportet. Hactenus ea lege disserui quid sentirem, ut nullam ingeniis legem imposuisse me sentiant qui hec legent, siquis adeo abundans otio erit ut otium nostrum legat; singula igitur examinent de veritate rerum, non tam michi vel aliis quam experientie credituri. Iam
Abbreviated transcription (Latin):
cõpneꝰ castigare suit soliti. Multa
qrͦ de tibo. de potu de accubitu. Quib
moribꝰ dĩnã Iugenii ubertatẽ facłe
nestius  ut hoc
Loco ainchi uie¬
Leuter occrit᷑ ab hiis quibꝰ
solitudo et kĩs Iuimica uide ͤ

Expanded text:
et castigare sint soliti; multa quoque de cibo, de potu, de accubitu. Quibus moribus divinam ingenii ubertatem facile nescius ut hoc loco michi violenter occurritur ab his quibus solit
Abbreviated transcription (Latin):
suit Iui qd̾ ꝓfitent᷑ exhibrãt amorẽ
studiũq sapũ s Rursã et poetas ĩteli¬
go nõ hos quib cõtexe̾ uiq sit satꝭ.
et ut ait flactus: uersꝰ Inopes Rerã
nugasii cauoras. quib i pq ad fasti¬
diũ habũdamq. S eos qui si quid̃
geniũ sit ut flaccꝰ idẽ aitꝰ et mens
diuimoridcq os magua sonaturid
.et quib ex merito hiiꝰ houor coĩs
debeat᷑ ihitles uel pħi uel poete¬

Expanded text:
exhibeant amorem studiumque sapientie. Rursum et poetas intelligo, non hos quibus contexere versus sit satis, et, ut ait Flaccus, versus inopes rerum nugasque canoras, quibus usque ad fastidium abundamus; sed eos qui, siquid Cgenium sit, ut Flaccus idem ait, mens divinior atque os magna sonaturum, et quibus ex merito huius honor nominis debeat
Abbreviated transcription (Latin):
taem q̃tẽdã docet ab lus qͥ ad illã ĩra¬
caltar adiciũt ẜ loca etꝭ uibis et festa
Distĩquii iquib uberior niͣa sit furoꝵi.
Ut sarã uotũ eᵈ Infame et relatu
etiã frdũ ⁊ ex ore licet despati cuiglit
ad oĩe eni noticiã ꝑpoore ⁊ quo stilicet
mactu uenereo ⁊esolutũ felicẽ diffriẽ
et In eo statu mortẽ Iaudare ausus
In quo maxͤ epis ⁊ Iuntilis uita est
Nrĩt eaudẽ a adiis optat leti cãm. et ħ
utiq ut idẽ ait / sibi sue q uite cõnemẽt
Insenero iiseriuũ genꝰ mortꝭ =t ipa
ꝑcul Dubio peiꝰ morte ⁊ Et nisi hie
morib et hoc aĩs fuisset ⁊ ot clariꝰ noꝰ
i exiliũ acq histri solifudiẽs uel nõ
adisset uel eqͣuimiꝰ tollerasset  bid
ad Rigidioris Ingenii exẽplũ trãseo
Eueca ex cine cordubensi romanq
Ia nuis ac senator et rome cla¬
rior ꝙͣ salutꝭ rõ latendiq securitas
postulabat . In qua tragedia cũ aĩ nõ
ꝑua dulcenie soli iͤ gorsitã recordat᷑

Expanded text:
ab his qui ad illam insacalcar adiciunt, sed loca etiam urbis et festa distinguit, quibus uberior materia sit furori; ut sileam votum illud infame et relatu etiam fedum, ex ore licet desperati cuiuslibet ad omnis evi notitiam perferre, quo scilicet in actu venereo resolutum felicem diffinire et in eo statu mortem laudare ausus, in quo maxime turpis et inutilis vita est, hanc eandem sibi a diis optat leti causam, et hoc utique, ut idem ait, sibi sueque vite conveniens: in se vero miserrimum genus mortis et ipsa proculdubio peius morte. Qui nisi his moribus et hoc animo fuisset, et clarius nomen illud exilium atque Istri solitudines vel non adisset vel equanimius tolerasset. Sed ad rigidioris ingenii exemplum transeo. eneca, ex cive cordubensi Romanus iam civis ac senator, et Rome clarior quam salutis ratio latendique securitas postulabat, in quadam tragedia cum animi non parva dulcedine solitudinem corsicam recordatur,
Abbreviated transcription (Latin):
hũlis iugenii ꝑ oc ͫ illũ cui abaclardi
rogudi est ⁊ qui et ĩ ystoria siutꝵcala¬
mitatũ lõga marratonẽ icẽ ip̃e me¬
nmĩt Iuindie cedens solitũdis nrecẽs
ab dita penetut . Et si nõ sue mag᷑
uibib illi selitario distiplõs Idrgt̾ur
celebris fama ꝯtraxãt isme Requie
tiĩ optata ⁊ quã sibi Radicitꝰ tenax
qͥora Rero istudioꝵq genꝰ ad Redeũde
quib id ĩ pm̃ quoq qd̾ Iutẽdĩq iobora᷑

Expanded text:
Abelardi cognomen est qui, ut in historia suarum calamitatum longa narratione idem ipse meminit, invidie cedens, solitudinis trecensis abdita penetravit, etsi non sine magno urbibus illi solitario discipulos doctrine celebris fama contraxerat, sine requie tamen optata, quam sibi radicitus tenax quiora rerum studiorumque genus aliud redeundum, quibus id ip
Abbreviated transcription (Latin):
erroie seu cũ feris seu cũ gregib ius
Dicas. Sed lã satꝭ curiosi ͭͤ hac lõge
Lite q disi̾otos mũdi augulos ꝑuega¬
tussum. Quoꝵ bñmm nõ apͬ. me qͥlecta
uel audita Refero. s apᵈ autores ⁊ Rers
pmarios fides erit i Ego añt husidist᷑¬
sie ad clariora et nob uost̾ra ꝑg̃dior
Istos quos qui cathedrios pͫ dixit ille

Expanded text:
errare seu cum feris seu cum gregibus suis dicas. Sed iam satis curiositate hac longe lateque disiunctos mundi angulos pervagatus sum, quorum omnium non apud me, qui lecta vel audita refero, sed apud auctores rerum primarios fides erit; ego autem, his decursis, ad clariora et nobis notiora progredior. istos quos, qui cathedrarios primum dixit, ille
Abbreviated transcription (Latin):
tãtiũ auiclãꝵ ad cauẽdũ dulciꝰ possente
Induceꝰ. Uestes nõ ut suꝑnatuas mõ Respuẽt.
s ut Impedi ͭũ libertatꝭ᷑ ac unicm̃ ab hor¬
reret. Pauẽ iquis q̃sdã quasi Reliquias
Irridẽt̾ ⁊ sed ne ad unũ Rgaliũ nuueꝵ
scep̃tor existet. sup̃sisse aeũ resert et l¬
Et de hec quidẽ colitario seu̾e hactenq
dto ꝓĩtiẽ iguoro ⁊ Aluditas nãqia
amigs houestate consulit᷑. Spnie
uleaut. cetã indi mõ placer Iucurio¬
sitas beluia. õm gibiq. nedũ ext̾ius
turiqt uite fugĩã. in q̃nũ Relat amur.
Placet hac in it ut ĩ iũlts ticeromaua tr̃¬
perids ad hobenda Inquit Imũdicia non
odiosa meq ex quistra nimis ⁊ tnĩ q̃ fugiat
agrestẽ et Iubũanã negligẽtiã. Sadem
cõ 3 habenda uestitꝰ⁊ Inquo sicꝭ ĩplensqi
rebꝯ medicc̾tas optuua est ⁊ Inc ĩꝙͣ unch¬

Expanded text:
lcius possent inducere; vestes non ut supervacuas modo respueret, sed ut impedimentum libertatis ac vinculum abhorreret; panem ignis quasdam quasi reliquias irrideret. Sed ne ad unum regalium munerum contemptor existeret, sumpsisse oleum refert et Et de hoc quidem solitario sene hactenus. onuntiem ignoro. Nuditas namque illa amictus honestate consulitur; quamvis, ant, cetera nudi. Non placet incuriositas belluina somni cibique, ne dum extremum curiose vite fugimus in contrarium relabamur; placet hac in re, ut in multis, ciceroniana temperies: «Adhibenda» inquit «est munditia non odiosa neque exquisita nimis, tantum que fugiat agrestem et inhumanam negligentiam». Eadem ratio est habenda vestitus, in quo sicut in plerisque rebus mediocritas opt
Abbreviated transcription (Latin):
tñ uel nr̃a h etas uel posteritas hĩ¬
tura ẽ nõue et utres fugient et soli¬
tudines se tabunt᷑ : de his enĩ qͥ fuerũt
cõstat ⁊ platonẽ Int̾roga ⁊ Credo acha¬
d nua suã inͣltũ laudate p̾feret a thois
orbs suffice̾ iꝰ et si nuserabłis fiẽ
tiĩ elettio glora ost ⁊ ꝑcõtare pychago

Expanded text:
n vel nostra habet etas vel posteritas habitura est, nonne et urbes fugient et solitudines sectabuntur? De his enim qui fuerunt constat. Platonem interroga: credo Achademiam suam multum laudatis preferet Athenis. orbe, sufficere; cuius etsi miserabilis finis, tamen electio gloriosa est. Percontare Pitha