comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
hoc semp dicẽ debeꝰ ne ñꝙͣ elliuscamim
eum a quo tantũ bonum accepimus qui
utiq si nichil ampliꝰ dedisset pro eo ip̃o
tñ. semper a nobis laudandus et diligendꝰ
eẽt/ nunc autẽ ampliꝰ dedit quia dedit
non solum ẽẽ sed pulcͫ esse formosum esse
qͦd quãtũ superat nichil per existentiã tm̃
antecedat aliquid per formam in qͦ mltum
placeat id quod est et ãplius id quod tale
est  In ꝯͦ aĩa mea oĩbus te prelatã aspice
quos tale et tam excellẽs existendi bo ͫ bides
nõ accepisse sed nͨ hoc term̃ari potuit
plus dedit et magis nõs ad silitudiẽm suã
trupit/ uoluit ad se trahere per silitudinẽ
quos ad se trahebat per dilectionẽ De dit
gͦ nobis ẽẽ et pulc ͫ ẽẽ dedit et uiu̾e̾ ut
precellamꝰ et hus que non st̃̾ ꝑ essencĩã
et hnis que mordinata aut incõposita sũt
per formam et que maĩata per uitam
aiagno debito obligata es aĩa mea młm
accepisti et nichil ate hĩisti et pro hus

Expanded text:
hoc semper dicere debemus, ne unquam obliviscamur eum a quo tantum bonum accepimus. Qui utique si nihil amplius dedisset, pro eo ipso tamen semper a nobis laudandus et diligendus esset. Nunc autem amplius dedit, quia dedit non solum esse, sed pulchrum esse, formosum esse, quod quantum superat nihil per existentiam, tantum antecedit aliquid per formam, in quo multum placet id quod est, et amplius id quod tale est. In quo, anima mea, omnibus te praelatam aspice, quos tale et tam excellens existendi bonum vides non accepisse. Sed nec hic terminari potuit plus dedit, et magis nos ad similitudinem suam traxit; voluit ad se trahere per similitudinem quos ad se trahebat per dilectionem. Dedit ergo nobis esse, et pulchrum esse; dedit et vivere, ut praecellamus et iis quae non sunt per essentiam, et iis quae inordinata aut incomposita sunt, per formam, et quae inanimata, per vitam. Magno debito obligata es anima mea, multum accepisti, et nihil a te habuisti. Et pro iis
Abbreviated transcription (Latin):
Exuffcũ cõgratulatõnis camit᷑ p̃. Om̃s gentes et
om̃ibus est mirta querele de pcͬatio Exaffec̾ tu
Ex affetũ bone p̾sumptõnis camt᷑ ps Iudica
psalius nõn est ut ꝑ totã seriem uiuis affctus
ce forte cogitare cepi quãta sic felicitas eẽ cum
deo quãta ita sic imnẜriã uiuere in hoc seculo
quãta demũ calamitas semꝑ couciari ĩ inf̾no
et ex liac meditatõne mea subito amore celestis
patriẽ atactus ipõ affctũ duce̾te in hec uerba
decurio Beatus uin qui non abnc in consllis¬

Expanded text:
Ex affectu congratulationis canitur psalmus: Omnes gentes . Et omnibus est mista quaerelae deprecatio. Ex affectu inEx affectu bonae praesumptionis canitur psalmus: Judica psalmis non esse, ut per totam seriem unus affectus re. Forte cogitare coepi quanta sit felicitas esse cum Deo, quanta item sit miseria vivere in hoc saeculo, quanta demum calamitas semper cruciari in inferno, et ex hac meditatione mea subito amore coelestis patriae attractus, ipso affectu ducente in haec verba decurro. Beatus vir qui non abiit in cons
Abbreviated transcription (Latin):
Iͦ magni accerus nec ĩuenis te aliqͣd tale
roĩ tisi ut scias quid dedit ⁊̾ spõsus tuꝰ Reppi¬
ce uniu̾sũ mõdum istũ et ꝯsidemt si ad mn
es sit quod tͥ nõ siuat Eĩs nat᷑a adhuc̃ fie̾m¬

Expanded text:
quid magni acceperis, nec invenis te aliquid tale quid magni acceperis, nec invenis te aliquid tale Dicam igitur tibi, ut scias quid dedit sponsus tuus. Respice universum mundum istum, et considera si aliquid in eo sit, quod tibi non serviat. Omnis nat
Abbreviated transcription (Latin):
illũ posses si spẽm illuis uideres nõ ãpliꝰ
de tua pulc̾tudĩe abige̾s Scires eĩ ꝙ tam
pulcher tã formosũs tam elegãs tã unicus
in tuo aspc̃u captus nõ esset si eũ singlori
decor ⁊ ultͫ ceteros admirandus nõ trahẽt
quid igi᷑ ages nũc uide̾ illũ nõ potos quia
absens ẽ ⁊ iõ nõ times neq erubescis illi
tius. Noli sic face̾ si adhuc scire nõ potes
qualis ille fit qui te diligit Considera
saltẽ arrã quã dedit fortassis ĩ ip̃o mun̾e
erꝰ quod penes te est pot̾is agnosee qͦ affrũ
illũ dilige̾ quo studio ⁊ diligẽ̾cia te illi
debeas conseruare Insignis ẽ arra euis
nobile donũ eius quia nec magnũ decuit
ut parua daret nec pro paruo sapiẽs
magna dedisset magnũ est quod t̾ dedit¬
dund dedit sed marus ẽ quod ĩte dillg̃
maguũ ergo est quod dedit quid dedit᷑ ⁊
amiina spõsus trus expectas fortassie
ic nescis quid dicturus sum/ Cogitas a quo

Expanded text:
illum posses, si speciem illius videres, non amplius illum posses, si speciem illius videres, non amplius de tua pulchritudine ambigeres. Scires enim quod tam pulcher, tam formosus, tam elegans, tam unicus in tuo aspectu captus non esset, si eum singularis decor et ultra caeteros admirandus non traheret. Quid igitur ages? Nunc videre illum non potes, quia absens est. Et ideo non times, neque erubescis illi tuis. Noli sic facere. Si adhuc scire non potes qualis ille sit, qui te diligit, considera saltem arrham, quam dedit; fortassis in ipso munere ejus, quod penes te est, poteris agnoscere quo affectu illum diligere, quo studio et diligentia te illi debeas conservare. In signis est arrha ejus, nobile donum ejus, quia nec magnum decuit ut parva daret, nec pro parvo sapiens magna dedisset. Magnum ergo est quod tibi dedit, sed majus est quod in te diligit. Magnum ergo est quod dedit. Quid dedit tibi anima sponsus tuus? Exspectas fortassis, et nescis quid dicturus sim. Cogitas a quo
Abbreviated transcription (Latin):
quod̃ amas et cũ per affectũ cõiungeris in
ip̃ius similitudiẽm ip̃a quodẽ modo dilecciõis
societate tñfformaris Tuam igit᷑ aĩa pulc̾tu¬
dinẽ accende et intelliges qualẽ debeas pul¬
t̾tudiẽm dilig̾e̾ / non ẽ tibi ĩuisibilis facies
tua Etulus tuus nichil bene uĩdet insi serp
bideat Nam cũ ad seip̃m cõtemplandũ bene
ꝓspicuus est. nulla eũ foris peregrma
silitudo uel adu̾bruta ueritatis ymagĩacio
fallere pt̾/ Ex si forte interna illa tua
uisio ꝑ negligeciam obscurata ẽ ⁊ temet¬
ip̃am ut decet et expedit cõtemplari nõ
sufficis. Cur saltem quid de te exiscimare
debeas ex alio indicio nõ ꝑpendis sposum
hes sed nescis Pulcheriiꝰ est ommũ
sed faciem eus non uidisti Ille uiditte quia
nisi te uidisset nõ te diligeret Noluit se ip̃m
tibi pñtare sed munera misit arrã dedit
pignus amoris signũ dileccõis Si cognosc̃e

Expanded text:
quod amas, et qui per affectum conjungeris, in quod amas, et qui per affectum conjungeris, in ipsius similitudinem ipsa quodammodo dilectionis societate transformaris. Tuam igitur anima pulchritudinem attende, et intelliges qualem debeas pulchritudinem diligere. Non est tibi invisibilis facies tua. Oculus tuus nihil bene videt, si seipsum non videat. Nam cum ad seipsum contemplandum bene perspicuus est, nulla eum foris peregrina similitudo, vel adumbrata veritatis imaginatio fallere potest. Quod si forte interna illa tua visio per negligentiam obscurata est, et temetipsam ut decet et expedit contemplari non sufficis, cur saltem quid de te existimare debeas, ex judicio alieno non perpendis? Sponsum habes, sed nescis. Pulcherrimus est omnium, sed faciem ejus non vidisti. Ille te vidit, quia nisi te vidisset, non te diligeret. Noluit adhuc seipsum tibi praesentare, sed munera misit, arrham dedit, pignus amoris, signum dilectionis. Si cognoscere
Abbreviated transcription (Latin):
nõ diffiidit / .h. nõ est solitariꝰ cũ qͦ deus¬
e nec idc̾co uis dilectonis extĩgut᷑ si a
Robus abiectis et uilib appetitus eiꝰ cohibeat᷑
Ille magis sibi miuriã facit qui ul inho¬
nesta uel certe ea q̃ amore suo digna nõ
sunt in societatẽ dilectõnis admictit p̾mũ
igit᷑ ncc̾e est ut quisq semetipm confidẽt et
Cũ ignou̾it dignitatẽ suam ne nuriam
faciat amori suo abiectiora se nõ amet
Nã et ea que per se considerata pulcͣ sunt
pulehruioubz companta uilstut et sieut
neptum est deformia pulchris cõiunge Sic
omo indecens est ea que non habent᷑ insi
infuuã ꝯuandã et ꝓmaginariã pulc̾tudie
puscherrimis coequare Ntam Non uis aĩa
here amorẽ solitariũ noli tamẽ habere
ꝓstitutũ queris unitũ quere et unica electũ
Stis quia amor ignis ẽ et ignis qͥd fom̃tũ
querit ut ardeat Sed caue ne id micias quod
fumũ pociꝰ aut fetorẽ mĩstrat, Ea uis amo¬
ris est ut talem te ẽẽ ncce sit quale illud est

Expanded text:
 Deus, nec idcirco vis dilectionis exstinguitur, si a rebus abjectis et vilibus appetitus ejus cohibeatur. Ille magis sibi injuriam facit, qui vel inhonesta vel certe ea, quae amore suo digna non sunt, in societatem dilectionis admittit. Primum igitur necesse est, ut quisque semetipsum consideret, et cum cognoverit dignitatem suam ne injuriam faciat amori suo abjectiora se non amet. Nam et ea, quae per se considerata, pulchra sunt, pulchrioribus comparata vilescunt. Et sicut ineptum est deformia pulchris conjungere, sic omnino indecens est ea, quae non habent nisi infimam quamdam et imaginariam pulchritudinem, pulchritudinis coaequare. Non vi amorem solitarium, noli tamen habere prostitutum. Quaeris unicum, quaere et unice electum. Scis quod amor ignis est, et ignis quidem fomentum quaerit ut ardeat. Sed cave ne id injicias, quod fumum potius aut fetorem ministrat. Ea vis amoris est, ut talem esse necesse sit, quale illud est
Abbreviated transcription (Latin):
cessa sit nichil ego ĩ hoc singlare repperire
possum in qua societate nõ solũ me ledit aissi
gla siglaritatis sed et utilitas participacionis
ꝯuot im̃ iucreduli quot scelerati qt impuri
sũt qͥ i hac societate silir gloriari post
a dee amari existimes qr hiis oĩbus tecum
rendũ sit Idc̾to aũt mali int̾ bonos uiuere
ꝑmictũtur ut societas iͦᵈł bonoꝵ uitã exer¬
ceat suos et felicitati sua admuonẽt poci¬
ora hus et que mali coĩcare nõ possunt
bona querẽ et uniquitate sua cogunt
ancius amare u̾titẽ Postremo ut dũ illoᷤ
dina gr̃a destitutos uide̾t per quelibet
abrupta uicioꝵ Ruere discant quãtas ꝑ
salute sua debeãt creatori grãs referre
tacio siquidẽ auine dispe̾satois ad nr̃e saluti
augmĩtũ ⁊ glificacois docum̃tũ hoc exigebat

Expanded text:
cessa sint, nihil ego in hoc singulare reperire possum. In qua societate non solum me laedit amissa gloria singularitatis, sed et vilitas participationis. Quot enim increduli, quot scelesti, quot impuri sunt, qui in hac societate similiter gloriari possusimiliter a Deo amari existimes, quia his omnibus tecum rendum sit. Idcirco autem mali inter bonos vivere permittuntur, ut societas illorum, bonorum vitam exerceat, quos et felicitate sua admonent potiora his, et quae mali communicare non possunt, bona quaerere, et iniquitate sua cogunt arctius virtutem amare. Postremo, ut dum illos divina gratia destitutos vident per quaelibet abrupta vitiorum ruere, discant quantas pro sua salute debeant Creatori gratias referre. Ratio siquidem divinae dispensationis ad nostrae salutis augmentum et glorificationis documentum hoc e
Abbreviated transcription (Latin):
nõ uidet/ et eo lumĩe quo reliqua ceruimusᷤ
ipam in qua pofitũ est lumen faciẽ nr̃am
nõ uidemꝰ Alienis indiciis discũt honñes
facies suas et spẽm sui uultus audiendo
alt̾ius generis speculũ afferas in qͦ faciẽ
cordis mei cognosca et diligã quasi ⁊ illũ
nõ rectissime insipiẽtem quisq diceret qui ad
pascendũ amorẽ suũ fili̾tudinẽ. uultus sui
Iugiter in speculo cõsideuiret/ Ego igi q̾a
faciẽ meã et spẽm uultus mei qualis sit
ꝯtẽplati nequeo faciliꝰ in ea q̃ foris adim¬
iunda uide̾tur affectũ dilectiõis mee extẽdo
preẜtim qr amor nũꝙͣ solitariꝰ ẽẽ patitur

Expanded text:
non videt, et eo lumine, quo reliqua cernimus, non videt, et eo lumine, quo reliqua cernimus, ipsam, in qua positum est lumen, faciem nostram non videmus. Alienis indiciis discunt homines facies suas, et speciem vultus sui audiendo alterius generis speculum afferas, in quo faciem cordis mei cognoscam et diligam, quasi et illum non rectissime insipientem quisque diceret, qui ad pascendum amorem suum similitudinem vultus sui jugiter in speculo consideraret. Ego igitur quia faciem meam et speciem vultus mei qualis sit, contemplari nequeo, facilius in ea, quae foris admiranda videntur, affectum dilectionis meae extendo. Praesertim quia amor nunquam solitar
Abbreviated transcription (Latin):
nõ pt̾ uderi et̾n̾a miseria semper uiue̾tem
sequit᷑ si sẽper ꝑmane̾s amor nõ mueĩtur
Remo ei sine amore ẽẽ beatus p̃t/ quia uel
in hoc solo miserũ eẽ constat ꝙ nõ diligit
id quod ẽ ymo uoͣ quis illũ non dico beatum
sed uel hoĩem diceret qui huaĩtatis oblitus et
societatis pacem respuens solitaria quad et
misera dilectione se solum amaret/ nec̃te ẽ
igitur ut aut eoꝵ que uident᷑ amorẽ aꝓpbes
aut si hũc tolłis alia q̃ salubus at iocũdiꝰ
ament᷑ demõstres. h. Si tp̃alia ista et
uisibilia idc̾co amari debere existimas qr illi
quẽdẽ sui gu̾is decorem imẽẽ cõspicaris. cur
terpãm pocius nõ diligis que specie tua
oĩm uisibiliũ decorẽ et pulc̾tudinẽ uincis
O si terp̃ai aspiceres O si faciem tuam
uideres. agnosceres certe quãta rep̾hẽsione
digna fueras cũ a̾d extͣ te amore tuo dignũ
existimabas. A. oculus cũcta uidet serpsum

Expanded text:
mper viventem mper viventem sequitur, si semper permanens amor non invenitur. Nemo enim sine amore esse beatus potest, quia vel in hoc solo miserum esse constat, quod non diligit id quod est. Imo vero quis illum non dico beatum, sed vel hominem diceret, qui humanitatis oblitus, et societatis pacem respuens, solitaria quadam et misera dilectione se solum amaret? Necesse est igitur, ut aut eorum quae videntur amorem approbes, aut si hunc tollis, alia quae salubrius atque jucundius amentur, demonstres. HOMO. Si temporalia ista et visibilia idcirco amari debere existimas, quia illis quemdam sui generis decorem inesse conspicaris, cur teipsam potius non diligis, quae specie tua omnino visibilium decorem et pulchritudinem vincis? O si teipsam aspiceres! O si faciem tuam videres, agnosceres certe quanta reprehensione digna fueras, cum aliquid extra te amore tuo dignum existimabas! ANIMA. Oculus cuncta videt, seipsum
Abbreviated transcription (Latin):
placeat suꝑuem̾it cogor cõiutare Sed
adhuc de sideriis incerta fluctuo dũ nec
sine amore ẽẽ possum nec uerũ amorem
ĩuenio. H. gaudeo ꝙ saltem in amore tẽ¬
poraliũ nõ figeris sed doleo ꝙ in amore
eternoꝵ nũdũ requiescis Infelicior ẽẽs si
de exilio faceres patriam nũc uero quia
in exilio erras ad uiã reuocãda es/ de
exilio prĩam faceres si in ista uita trãsi¬
toria eternũ amore habere uelles Nunc
uero in exilio erras quia dũ traheris ꝑ
cõcupiscenciã tp̃aliũ amorẽ nõ inuenis
et̾noꝵ Sed magnũ salutis p̾ncipiũ tibi
ẽẽ potest ꝙ amorẽ tuum mutare didicisti
in melius quia fit ab om̃i tp̃aliũ amore
auelli poteris, si maior tibi pulc̾tudo oñsa
fuerit quã gracius ãplectaris. A. quomo
potest demonstrari quod̃ uideri nõ pocest
si in reb tp̃alib et que uideri post̾ uerus et
ꝑmanẽs amor nõ est a mari au̾t nõ pt qͦs

Expanded text:
placeat, supervenerit, cogor commutare; sic placeat, supervenerit, cogor commutare; sic adhuc desideriis incerta fluctuo, dum nec sine amore esse possum, nec verum amorem invenio. HOMO. Gaudeo quod saltem in amorem temporalium non figeris, sed doleo quod in amore aeternorum nondum requiescis. Infelicior esses, si de exsilio patriam faceres; nunc vero, quia in exsilio erras, ad viam revocanda es. De exsilio patriam faceres, si in ista vita transitoria aeternum amorem habere velles. Nunc vero in exsilio erras, quia dum traheris per concupiscentiam temporalium, amorem non invenis aeternorum. Sed magnum salutis principium tibi esse potest, quod amorem tuum didicisti mutare in melius, quia sic ab omni temporalium amore avelli poteris, si major tibi pulchritudo ostensa fuerit, quam gratius amplectaris. ANIMA. Quomodo potest demonstrari, quod videri non potest?si in rebus temporalibus, et quae videri possunt, verus et permanens amor non est, amari autem non potes
Abbreviated transcription (Latin):
hñt lapides p̾ciosi fulgorẽ suum ħt decõr
carnis spẽm picta tapecia et uestes fuscate
colorem infinita funt talia sedħ cur tibi
enum̾ar̃ẽ ecce et tu nouisti om̃ia uidisti
pene singula experta pluna multa iam
te uidisse recolis et adhuc mlta uides ĩ qͥb
quod dico experiri et cõprobare possis dic
gͦ obsecro michi quod de hiis oĩb unicum
tibi feceris quod singlariter ãplecti quo sꝑ
perfrui uelis Certus eiñ sum ꝙ aut horũ
que uident᷑ aliquid amas aut si iã postpo¬
siuisti uniu̾sa haliud habes quod pre oĩbus
huis diligas. A. Sicut amare nõ possũ
quod̾ non uidi sic de hus oĩb que uidentur
nehil amare adhue potui et tamẽ de hnrs
oĩb quid super om̃ia amãdum sit nũdum
ĩuemi Multis iam ẽĩ exꝑimentis didici
fallacẽ esse et fugacem amore huiꝰ secli
quem semper uel cũ perit id quod michi
elegerã perdere uel cũ aliud quod magis

Expanded text:
habent lapides pretiosi fulgorem suum, habet decor habent lapides pretiosi fulgorem suum, habet decor carnis speciem, picta tapeta et vestes fucatae colorem. Infinita sunt talia. Sed haec cur tibi enumerem? Ecce et tu novisti omnia, vidisti pene singula, experta plurima. Multa jam te vidisse recolis, et adhuc multa vides, in quibus quod dico experiri et comprobare possis. Dic ergo obsecro mihi, quid de his omnibus unicum tibi feceris, quod singulariter amplecti, quo semper perfrui velis? Certus enim sum, quod aut horum quae videntur aliquid amas, aut si jam postposuisti universa haec, aliud habes quae prae omnibus his diligas. ANIMA. Sicut amare non possum quod nunquam vidi, sic de his omnibus quae videntur, nihil adhuc amare non potui, et tamen de his omnibus quid super omnia amandum sit nondum inveni. Multis enim jam experimentis didici fallacem esse, et fugacem amorem hujus saeculi, quem semper, vel cum perit id quod mihi elegeram perdere, vel cum aliud, quod magis
Abbreviated transcription (Latin):
colore dictamĩs sed quia celare nõ potiu
fintrẽ. B. ⁊ frẽm. A. ⁊ om̃s alios quorũ
noĩa et si ego in pñti sigillatim enumerare
nõ ualeo tamẽ om̃ia in libro uite conscribi
exopto Mst
oquar in secreto aĩe mee et amica
cõfabulaciõe exigam ab ea quod scire
cupio Nemo alienus admictetur sed aperta
cõsciencia soli uerba conferemus dic enim
nec m timor erit occulta querẽ nec illi pudor
uera respondere Dic in queso aĩa mea qͣ
est quod super oĩa diligis / Ego sc̃io ꝙ iuta
tua dileccio est et scio ꝙ sine dilectõne esse
nõ potes sed ueliii m sine u̾ecũdia confi¬
tearis quid inter oĩa diligendũ elegeris
dicam adhuc ut maĩfestius intelligas qͥd
int̾rogem te Aspice mũdum et oĩa que in
eo funt, Multas ibi species pulchras et
illecebrosas inuenis que hũanos affectus
illiciunt et scdm uarias utẽcium delecta ͤᷤᷤ
ad fouenduĩ se defideria accendũt habet aur

Expanded text:
colore dictaminis, sed quia celare non potui colore dictaminis, sed quia celare non potui fratrem B. et fratrem A. et omnes alios, quorum nomina, etsi ego in praesenti sigillatim enumerare non valeo, omnia tamen in libro vitae conscribi exopto. oquar secreto animae meae, et amica confabulatione exigam ab ea quod scire cupio. Nemo alienus admittetur, sed aperta conscientia soli verba conferemus. Sic enim nec mihi timor erit occulta quaerere, nec illi pudor vera respondere. Dic mihi, quaeso, anima mea, quid est quod super omnia diligis? Ego scio, quod vita tua dilectio est et scio quod sine dilectione esse non potes. Sed velim mihi sine verecundia confitearis, quid inter omnia diligendum elegeris? Dicam adhuc, ut manifestius intelligas quid te interrogem. Aspice mundum, et omnia quae in eo sunt; multas ibi species pulchras et illecebrosas invenies, quae humanos affectus illiciunt, et secundum varias utentium delectationes ad fluendum se desideria accendunt. Habet aurum,
Abbreviated transcription (Latin):
doloris in affitĩ bone presumptõnis recurrẽs
no Tu autem domme susteptor meus es et ut
merorẽ per fiduciã releuem ⁊ fiduciã ꝑ merorẽ
castigem. Et quis oumes uirtutes psulmorum
quis illas ignitas compunctionis sancꝭ torum
affectiũ. enumerare loquendo potest quibus
mens in oratione accenditur et gratissimũ de o
sacrificium in ara cordis adoletur
ilecto fuatu .G. ceterisqz serus
xp̃i hameris leue degentib. h.
qualiscũq ur̃e sa̾ccitatis seriuis
in una pace ãbulare et ad unam
requiem perueĩre Soliloquium dilectionis
quod de arra aĩe intitulatũ est misi caritati
ur̃e ut discatis ubi uos opporteat uerũ amorẽ
querere et ꝙͣadmodũ debeatis corda uestra
spũaliũ studio meditacionũ ad suꝑna gaudia
excitare hoc gͦ frater lĩme Rogo ut uos cũ
cet̾is in memoriã mei suscipiatis et quod
spaliter uobis mictitur ceteros nõ exeludat
nec quod coĩter omĩb datur muneris prero¬
gatiuã ĩminuat Nolo uos hoc prouocare

Expanded text:
currens aio: Tu autem, Domine, susceptor meus es . Ut et moerorem per fiduciam relevem, et fiduciam per moerorem castigem. Et quis omnes virtutes psalmorum, quis illas ignitas compunctiones sanctorum affectuum enumerare loquendo potest? quibus mens in oratione accenditur, et gratissimum Deo sacrificium in ara cordis adoleturilecto fratri G. caeterisque servis hristi Hameris levae degentibus H. qualiscunque vestrae sanctitatis servus, in una pace ambulare, et ad unam requiem pervenire. Soliloquium dilectionis, quod de Arrha animae inscriptum est, nisi charitati vestrae, ut discatis ubi vos oporteat verum amorem quaerere, et quemadmodum debeatis corda vestra spiritualium studio meditationum ad superna gaudia excitare. Hoc ergo, frater charissime, rogo, ut cum caeteris in memoriam mei suscipias, nec quod specialiter tibi mittitur, caeteros excludat, nec quod communiter omnibus datur, muneris praerogativam imminuat. Nolo vos hic provocare
Abbreviated transcription (Latin):
Iocundi ͭ ͤ plemus reficiẽs et saciãs nͨ ũꝙͣ
fastidiũ gen̾ans. A. satis Iocũde michi
st̾ assercioes tue et fateor quĩ inde Iam
incipio ardenciꝰ amorẽ huiꝰ appet̾e unde
pus ceperam eũ ampliꝰ fastidire saue
unũ adhuc superest desiderio meo quod si
ꝑ ce adipisci poto̾ satis per oĩa in factũ
esse nõ dubitabo ħoc autẽ e̾ si quomodo
demonstrari possit qualit̾ iste sponsus
castitatis singulis quos dilig̃ qͣi omĩbus
affectu et effcũ assit ⁊ de affectu quid
dubitare non poto si hoc in esftũ uerũ ẽẽ
cognosco. H. o aĩa mea si tantopere ñe¬
cepto persistis nͨ t̾ satiffactũ eẽ Iudicas
si nõ prorsus singulare bñficiũ spõsi tui
impe̾sum agnoscas eciã in hoc tue peti¬
cioni libe̾̃ter ãnuo qm̃ hanc tuã instãciã
ex deuociõe pociꝰ nasti ꝙͣ ex ỹportunitate
amator tuꝰ ne nichil eẽt ĩ ꝯͦ sĩglariter
dedit sic et singlaria t̾buit/ Coĩa q̃d̾ sunt

Expanded text:
plenus, reficiens et satians, nec unquam fastidium generans. ANIMA. Satis jucundae mihi sunt assertiones tuae, et fateor quoniam inde jam incipio ardentius hujus amorem appetere, unde prius coeperam eum amplius fastidire. Sane unum adhuc superest desiderio meo quod si per te adipisci potero, satis per omnia mihi factum esse non dubitabo. Hoc autem est, si quomodo demonstrari possit, qualiter iste sponsus castitatis singulis quos diligit quasi omnibus affectu et effectu adsit. Et de affectu quidem dubitare non potero, si hoc in effectu verum esse cognosco. HOMO. O anima mea, si tantopere in incepto persistis, nec tibi satisfactum esse judicas, si non prorsus singulare beneficium sponsi tui impensum agnoscas, etiam in hoc tuae petitioni libenter annuo, quoniam hanc tuam instantiam ex devotione potius nasci, quam ex importunitate amator tuus, ne nihil esset, in quo singulariter dedit, sic et singularia tribuit. Communia quidem sunt
Abbreviated transcription (Latin):
sic i᷑ uita maloꝵ t̾ ẽ ex̾ciciũ sic solanẽ est
uita bonoꝵ qui t̾te tales st̃ quos nͨ felicil
tue participes nec amor tui asꝑuari debeᷤ
here cõsortes Nã si uere bonos diligis qͥtq
illis bũficu ĩpendit᷑ inde caritas q̃ in te est
nõ qͣi de alieno sed qͣi de ꝓp̾o gratulat᷑ fic
affectꝰ dilectiõis expanditur caritatis gaudiũ
meliꝰ cuiq fit sigularis qñ oĩbus ẽ coĩs

Expanded text:
vita malorum tibi est exercitium, sic solamen est vita malorum tibi est exercitium, sic solamen est vita bonorum, qui certe tales sunt, quos nec felicitatis, tuae participes, nec amoris tui aspernari debes habere consortes. Nam si vere bonos diligis, quidquid illis beneficii impenditur, inde charitas, quae in te est, non quasi de alieno, sed quasi de proprio gratulatur. Licet affectus dilectionis expanditur, charitatis gaudium melius cuiq
Abbreviated transcription (Latin):
alitꝰ boni pociora sibi ẜuari nõ crederent
nͥ i ͭ ͣ tam bonis ꝙͣ malis coĩa eẽ uiderent
Nichil ĩ ãpliꝰ de societate aut feliaiͭ ͤ maloꝵꝭ
cõqueraris nͨ ideo ĩ p̾ulegiũ sihlaꝵ amor̾
tecũ asc̾bendos putes q̃a eos ĩusu ⁊ dĩno
Rero trãseñciũ socios habes qr ecꝭ in hͨ sicut
iã diçimꝰ saluti tue proficiũt qui istis tecũ
nõ tantũ uti sed et dn̾ari post̾ quid autẽ
de focietate bouoꝵ dicã nã hoc so ͫ nnc
Restat ut ꝯsideres ut ͫ ne idc̾co de siglari
te uolo illiꝰ quã suꝑiꝰ in asẜcionẽ actuli
id de quo illic agebatur atqr adhuc agit᷑
cõprobandũ Iudicasti Replico igͣ ñt eã
ut diligẽciꝰ coram te distuciam ut ͫ ne
aliquid nobis ad id qͦs demõstrare nimii
consurmadũ eiꝰ u̾itas astipulet᷑ dior eĩ
eciã societatẽ hõĩm dono t̾ creatorio eẽ cõcessã
ut inde solamen uiuẽdi capias ne quadam
solitaria et meriti uita destituta cõtabestas

Expanded text:
iora sibi servari non crederent, nisi ista tam bonis quam malis communia esse viderent. Nihil igitur amplius de societate aut felicitate malorum conqueraris, nec ideo in privilegium singularis amoris tecum ascribendos putes, quia eos in usu et dominio rerum transeuntium socios habes, quia etiam in hoc, sicut jam diximus, saluti tuae proficiunt, quod istis tecum non tantum uti, sed et dominari possunt. Quid autem de societate bonorum dicam? Nam hoc solum nunc restat, ut consideres utrumne idcirco de singulari te volo illius quam superius in assertionem attuli id, de quo illic agebatur atque igitur comprobandum, judicasti. Replico igitur nunc eam, ut diligentius coram te discutiam; utrumne aliquid nobis ad id quod demonstrare nitimur confirmandum, ejus veritas astipuletur. Dixi enim etiam societatem hominum dono tibi Creatoris esse concessam, ut inde solamen vivendi capias, ne quadam solitaria et inerti vita destituta contabescas
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ spãlia ꝯ aliq̃b que singlaria sola
acceꝑis Pr dibus hiis te dilexͭ que ul
cõiter tecum oĩbus uel sp̃aliter quibusd
uel singliter tibi soli tribuit, Cum huis
Rursum oĩbus te dilexͭ quibus te ꝑticrͫ¬

Expanded text:
alia cum aliquibus, quae singularia sola acceperis. In omnibus iis te dilexit, quae vel cummuniter tecum omnibus, vel specialiter quibusdam, vel singulariter tibi soli tribuit. Cum iis rursum omnibus te dilexit, quibus te par
Abbreviated transcription (Latin):
malis dilecta es ꝙͣti boni st̃ qui umꝰ te ac¬
ceperũt sed qr pro desiderio singlaꝵ amors
ad ea pociꝰ q̃ singliter data st̃ inti te iudeo
ꝙͣuis mlta adhuc dici possent de huis ĩ qͥb
⁊ cũ quib dilecta es hoc qͦd iã dc̃m ẽ suffi¬
cere uolo Nolo tñ ut parũ existimes ul
⁊̃tantis ul cũ tlibus ẽẽ dilectã ubi ⁊ bonos

Expanded text:
malis dilecta es, quanti boni sunt, qui minus te acceperunt? Sed quia pro desiderio singularis amoris ad ea potius, quae singulariter data sunt niti te video, quamvis multa adhuc dici possent de iis in quibus et cum quibus dilecta es, hoc quod jam dictum est sufficere volo. Nolo tamen, ut parum existimes vel in tantis, vel cum talibus te esse dilecta
Abbreviated transcription (Latin):
sũt in quib dilecta es uidisti quales funt
cũ quib dilecta es nĩc pre q̃b dilecta
mea Tu nosti quid acceꝑis et inte habe
adhuc meliꝰ nosce ne incipias ul de hniᷤ
q̃ nõ accepisti presim̾e uel de hiis que
accepisti gras non refferre utinã rec¬
illi placet qui tͥ hͨ dedit nã et ip̃e idcco
hͭ tibi dedit ut tu sẽper ea ĩ memoria
hẽas et miepͣ ab eiꝰ aiore obliuone te¬
Tepestas/ Primũ cogita aĩa mea ꝙ aquãdo
nõ fueris et ut inciperes ẽẽ hoc eiꝰ dono
acceperis / donĩ gͦ eiꝰ ert ut fieres seꝰ
nũꝙͣ tu ei ãquid dederas p̃usꝙͣ fieros quo
t̾ hoc ab eo uedderet᷑ ut fieres / nichil prorsuᷤ
nichil tu de deiris nichil dedisse poteras p̾usꝙͣ
fieres sed gratis accepisti ab eo ut fieres / nu
gͦ prelata es ĩco ꝙ facta es/ quis minꝰ accipe
potuit ꝙͣ qui ut fieret accepit et tñ ñ hoc̃
Deo qui non ẽ ampliꝰ accepisset Quare
ꝙͣ nõ ẽẽ uoluisti me, et plus dilexisti me

Expanded text:
sunt in quibus dilecta es, vidisti quales sunt cum quibus dilecta es, nunc prae quibus dilecta mea, tu nosti quid acceperis, et necesse habes adhuc melius nosse, ne incipias vel de iis quae non accepisti praesumere, vel de iis quae accepisti gratias non referre. Utinam recilli placet, qui tibi haec dedit! Nam et ipse idcirco haec tibi dedit, ut tu semper ea in memoria habeas, et nunquam ab ejus amore oblivione tepescas. Primum cogita anima mea, quod aliquando non fueris, et ut esse inciperes, hoc ejus dono acceperis. Donum ergo ejus erat, ut fieres. Sed nunquid tu ei aliquid dederas priusquam fieres, quo tibi hoc ab eo redderetur ut fieres? Nihil prorsus, nihil tu dederas, nihil dedisse poteris priusquam fieres, sed gratis accepisti ab eo ut fieres. Cui ergo praelata es in eo quod facta es? Quis minus accipere potuit, quam qui ut fieret accepit? Et tamen nisi est eo, qui non est, amplius accepisset. Quare quam non esse voluisti me? Et plus dilexisti me
Abbreviated transcription (Latin):
fructus unꝰ et idem totꝰ ĩ singlis unus
reppit᷑ Nichil i᷑ puilegio singularis amor
tiu societas bonoꝵ presc̾bit quia spõsus
tuꝰ in oĩbus diligit te quos diligit pp̃te
ac per h ͨ eciã singlarit̾ diligit te q̾a nichil
diligit sine te nõ aũt tuneas aĩm eiꝰ in
amorẽ pluriũ qiͣ per affectũ distrahi et
idcto nñorẽ eẽ ad singulos ꝙ partitꝰ quod
ño ⁊ diuisus ĩ cũctos sic sigularis a dest
quasi oĩbus qͥa nec aliũ nͨ maiorẽ diletiõis
participacõe sigulos amaret gͦ om̃s unũ
unice diligãt ut oẽs ab uno unice dilig̾at᷑
qr n ͨ aliꝰ preter unũ unice ab oĩbus dili¬
gendꝰ ẽ nͨ aliꝰ p̾ter unũ uince õẽs dilige̾

Expanded text:
 et idem totus in singulis reperitur. Nihil igitur privilegio singularis amoris tui societas bonorum praescribit, quia sponsus tuus in omnibus diligit te, quos diligit propter te, ac per hoc etiam singulariter diligit te, quia nihil diligit sine te. Non autem timeas animum illius in amorem plurium quasi per affectum distrahi, et idcirco minorem esse ad singulos, quod partitus quod videatur in cunctos. Sic singulis adest quasi omnibus, quia nec alium nec majorem dilectionis participatione singulos amaret. Ergo omnes unum unice diligant, ut omnes ab uno unice diligantur, quia nec alius praeter unum unice ab omnibus diligendus est, nec alius praeter unum unice omnes di
Abbreviated transcription (Latin):
lioc prodest sz uel Quare frenmer geres
Et talia canctes orare nor credanius. Istud
uuilitatis esse quotiẽs talia nr̃is uratõnib
admistemus. S quisquis supradictas
Nã hoc genus orabi sepe ad iipetrandũ
ĩueuit᷑ efficatiꝰ ꝙͣ illud euant ⁊̃ qͦ maĩfeste
petitiõnis nostre medũ orantes explicanus
Et licet lioc ut dixiꝰ ex hus q̃ suꝑuis
memorata sũt satis euidenter melligi
possit si tamen spadliter h̃c demõstretur
quid insi ampliꝰ uitas parestĩt hoc nr᷑ est
quãdo oramus hoiẽm et qñ oranis deũ
ꝯd hõ ncc̃itatẽ nram̃ scire giõ potest
insi ab alio doctus fuerit deus etiã scit

Expanded text:
hoc prodest, si vel Quare fremuerunt genhoc prodest, si vel Quare fremuerunt genut talia canentes orare nos credamus? Istud f utilitatis esse quoties talia nostris orationibus admiscemus; sed quisquis supradictas Nam hoc genus orandi saepe ad impetrandum invenitur efficacius quam illud etiam, in quo manifeste petitionis modum orantes explicamus. Et licet hoc, ut diximus, ex his quae superius memorata sunt, satis evidenter intelligi possit, si tamen hic specialiter demonstretur, quid nisi amplius veritas patescit? Hoc interest quando oramus hominem, et quando oramus Deum, quod homo necessitatem nostram scire non potest, nisi ab alio doctus fuerit, Deus autem scit
Abbreviated transcription (Latin):
meipientibus et cntẽptu malis dehine
reliqua que de oratione tractare ꝓposumus
orõnib nr̃is cum derĩ sine pro nr̃ã siue
pro aliorũ salute pet̾e uolumus illos etã
nõ mẽquam psalmos qui uel petitiomis uerba
non hũt uel ad nostram petitionent non
pertinent de cantare solemus et de alus etiã
scripturis quas in oronibus frequẽtamus
sumlem assurditatem producunt cũ euismoĩ
sunt ut uel formant eratiouis non habent
uel illi qua nos agniuis cause nõ concordant
Quid enim auint prodest in oratione illa
uerba dicere quibus iiuenur nel meluldd
bel iliid ꝙͣ uccẽ est a deo postulars
Nõ orat sr susturuat poti et ad wacũdiã dñi¬
prouocat qui eñ aute conspeclũ euis quasi
postulat᷑us uenit subito ad alit q̃ nchuẽ
ad rem ꝑtinẽ uidentur replicãda conũtit
Ecce enĩ inquirũt deum pro indulgẽtia pc̃torũ
nr̃erum deprecad uolumus quid nobis ad

Expanded text:
incipientibus, ex contemptu malis. Dehinc incipientibus, ex contemptu malis. Dehinc reliqua, quae de oratione tractare proposuimus, onibus nostris cum Deum sive pro nostra sive pro aliorum salute petere volumus, illos etiam nonnunquam psalmos, qui vel petitionis verba non habent, vel ad nostram petitionem non pertinent, decantare solemus. Et de aliis etiam Scripturis, quas in orationibus frequentamus, similem absurditatem producunt, cum ejusmodi sunt, ut vel formam orandi non habeant, vel illi, quam nos agimus, causae non concordant. Quid enim, aiunt, prodest in oratione illa verba dicere, quibus invenimur vel nihil, vel aliud quam necesse est a Deo postulare? Non orat sed subsannat potius, et ad iracundiam provocat Deum, qui cum ante conspectum ejus quasi postulaturus venerit, subito se ad alia quae nihil ad rem pertinere videntur replicanda convertit. Ecce enim, inquiunt, Deum pro indulgentia peccatorum nostrorum deprecari volumus; quid nobis ad
Abbreviated transcription (Latin):
reprehendetur opprobriẽ nel exaudita uolũ¬
tatis sue cnsequẽtur effetup̃ ffiducia fit
in sumuatio quauis de facilitate cause uel
bemi̾uolẽtia persone confidimus ⁊ ideo desi¬
deriũ nostrũ patent̾ exprimẽ negligunus
quia ns optinere posse sola insiuĩratione
aut cõiuntando suppleas. S hoc mat̾ne
reuentit preuilegium deberi exstimauit
sut quidand uel inimedo se uorle sigͥfuar
pati a filio repulsã non debuiss Et hͦ quid
iustum fuerat si iale aliquid ab eo postulisss
sumptã gerebat. Nũt auteni quod̃ iuste
reprehendaur q ab ea naturã quã non
causalur Maria aũt a xp̃o non quasi mat̾
erigere a filiy s quasi pulier si pcc̃e fuiss
meraculũ hũilier postulare debebat a deo.
Contẽptu fit insuu̾iatis quando bel causa uilis
est uel persona que rogatur huilis q̃ õme
ab oratione diuina excluditur apͦ hoĩes
exercetur et sicut in supradictis oñdimus itaq̃
enim ex fiducia perfectis conuenit extimore

Expanded text:
eretur opprobrium, vel exaudita voluntatis suae consequeretur effectum. Fiducia fit insinuatio, quando vel de facilitate causae, vel de benevolentia personae confidimus, et ideo desiderium nostrum patenter exprimere negligimus, quia nos obstinere posse sola insinuatione spaut commutando, suppleas, sed hoc maternae reverentiae privilegium deberi existimavit, ut quidquid vel innuendo se velle significaret, pati a Filio repulsam non debuisset. Et hoc quidem justum fuerat, si tale aliquid ab eo petivisset,sumptam gerebat. Nunc autem quodammodo juste reprehenditur, quia ab ea natura, quam non causatur. Maria enim a Christo non quasi mater exigere Filio, sed quasi mulier si necesse fuisset miraculum humiliter postulare, debebat a Deo. Contemptu fit insinuatio quando vel causa vilis est, vel persona quae rogatur humilis. Quae omnino ab oratione divina excluditur, apud hominexercetur. Et sicut in supradictis ostendimus, ita quoenim ex fiducia perfectis convenit, ex timore
Abbreviated transcription (Latin):
se sepe de affitũ in affitm̃ trausit uerbigrã
In ancuestuis dosarutus quãtum semper nñ di
iniẜicordia confidebam cogitare mapio qr cum
ris̃ in hec uerba ꝓrũpo dñe quid muultiplicati
suit qui tribulant me multi insurgũt adũsĩ me

Expanded text:
de affectu in affectum transit, verbi gratia: In angustiis constitutus; ; quantum semper in Dei misericordia confidebam cogitare incipio, quiaris in haec verba prorumpo. Domine, quid multiplicati sunt qui tribulant me? multi insurgunt adversum me
Abbreviated transcription (Latin):
Adu̾na me deur mens Affctue igitus di¬
lectrenus est este surgens ex laudatõne Item
qui mortales sũt et iñ bolũtati enis obiuiare
nõ ꝑtuuesiunt. E x hac itaqr adnuratõne cõ¬
pussus sũ exclamare et dicẽ Quare fre¬
iuerũt gentes et ẽ adiuratio nuixta indi¬

Expanded text:
Adjuva me, Deus meus . Affectus igitur iste dilectionis est surgens ex laudatione. Itemqui mortales sunt, et tamen voluntati ejus obviare minime pertimescunt. Ex hac itaque admiratione compulsus sum exclamare et dicere: Quare fremuerent gentes . Et est admiratio mista indi
Abbreviated transcription (Latin):
importũbe aspicimꝰ et inc̾nsetus de dee ad¬
molestũi cũ quadi indignatiõne ar guiius
dicẽtos Quare fiemuer rõ et est sũma torus
psalui ad hoc tendent ut per dei potentiã
confirmati in so lentes et adu̾santes cõtẽpnani
. tanto uir adu̾sarus nr̃ĩs fortiores quãto
festiuũ actendamus dei memoriã ⁊ magͥficẽtiã
supͣ eorũ suꝑbiam frangendam apponam ⁊
cũ ommi Siligentia animũ nostrun ad
obsequiũ illuis subiciauus sꝑ supra nors

Expanded text:
aspicimus, et intrinsecus de Dei admolestiam cum quadam indignatione arguimus dicentes: Quare fremuerunt gentes? Et est summa totius psalmi ad hoc tendens, ut per Dei potentiam confirmati, insolentes adversitates contemnamus, et tanto nos adversariis nostris fortiores, quanto festinum attendamus. Dei magnificentiam contra eorum superbiam frangendam opponamus, cum omni reverentia animum nostrum ad obsequium illius subjiciamus semper supra nos
Abbreviated transcription (Latin):
pnt̾iũ nel recordatõne p̾t̾itorũ affcũs tuor ex
pͥuisioẽ futurorũ Tres ultimii affiuẽ magis sc̃ pta¬
rũ gni cõigruũt in quo fit ĩnectio ⁊ accusatõ mn
adu̾sarios uidelic circa neqͥtiã illorũ indignatio
ꝯtra ĩiuriã zelus pp̃ malitiã maĩor de dei

Expanded text:
ntium, vel ex recordatione praeteritorum. Affectus timoris ex praevisione futurorum. Tres ultimi affectus illi magis Scripturarum generi congruunt, in quo fit invectio et accusatio in adversarios videlicet contra nequitiam illorum, indignatio contra injuriam, zelus p
Abbreviated transcription (Latin):
non solũ dicut ẜ iurãt et ꝙ esse uolũt hoc
om̃i studio uideri laboxãt Nũ qͥd putatis iuste
repreliendi possẽt si esset̾ qd̾ nõ sũt si esse se
fingut si hoc malit esset ut tales essent tuo
tantope uideri studet ymo uero si cles essẽe
quales se finigũt et non sũt uẽ laudabiles esset
Nec ob alilĩ cãm eorũ prtitis ab hor̃bus sepe
respuitur inisi qr tales nõ esse q̃les fingũt¬
se esse scuĩtur.  Gi g. illi iuste in suis p̾ub
repellunt᷑ quia scuũ̾ se tales nõ esse quales
se fingũt ut nos m̾camur hd petnuꝰ᷑ i deo
ꝑcipe quales illi se simlunt tales studeamꝰ
in ueritate deo nos exhibẽ̾ Estendam᷑ foris¬
nos uerb̾is habe̾ intus erga deun affci
res s adulatores sim᷑ et qr deũ ostẽta siõe
decipe nõ possumͣ uos ipõs potiꝰ decipi¬

Expanded text:
hoc omni studio videri laborant. Nunquid putatis juste reprehendi possent, si essent quod non sunt, sed esse se fingunt? Si hoc malum esset ut tales essent, cur tantopere tales videri student? Imo vero si tales essent quales se fingunt et non sunt, vere laudabiles essent. Nec ob aliam causam eorum petitio ab hominibus saepe respuitur, nisi quia tales non esse, quales se fingunt esse, sciuntur. Si ergo illi juste in suis precibus repelluntur, quia sciuntur tales non esse quales se esse fingunt: ut nos mereamur quod petimus a Deo percipere, quales illi se simulant, tales studeamus in veritate Deo nos exhibere. Ostendamus foris verbis, habere nos intus erga Deum affectres sed adulatores simus, et quia Deum ostentatione decipere non possumus, no
Abbreviated transcription (Latin):
uiciosa quad tñ uirtutis sutatr̃e demosttͣ
Certe uideme adulatores quald̃ se erga
salutatõibus honorant tra̾sire uolentibus
uiam p̾parant aliis locũ dare iubr̃t Dnõs
adue̾tare ꝓclamiãt cathedras c̃stituũt pul¬

Expanded text:
vitiosa, quadam tamen virtutis imitatione demonstrat. Certe videmus adulatores qualiter se erga salutationibus honorant, transire volentibus viam praeparant, alios locum dare jubent, dominos adventare proclamant, cathedras i
Abbreviated transcription (Latin):
ncõitatib sedm affluc̃tiã ĩ deficiẽtr̃ oc̃crat
hoc celũ hoc t̾r hoc aer hoc maria cum
hus q̃ in eis st̃ uniu̾sis explere nõ cessũt
Rediuiuis partub ãtiqua renonãs Lapsã
Reformãs ꝯsũ pta restautãs pastu ꝑpetuo
subnũstrat/ quis gͦ putas hoc ĩstituit / quis
illud nat̾e p̾cepit ut sic uno se̾su tͥ seruiãt
ũficiũ accipie et auctorẽ ei nõ agnoscis
Donũ in maĩfesto ẽ largitor ocultꝰ t tñ¬

Expanded text:
itatibus secundum affluentiam indeficientem occurrat. Hoc coelum, hoc terra, hoc aer, hoc maria, cum iis, quae in eis sunt, universis, explere non cessant; redivivis partubus antiqua innovans, dilapsa rsubministrat. Quis ergo putas hoc instituit? quis istud naturae praecepit ut sic uno consensu tibi serviat? beneficium accipis, et auctorem ejus non agnoscis. Donum in manifesto est, largitor occultus.
Abbreviated transcription (Latin):
ipc̃ suã petitõem guelius suitelligat
ot per uatoem suã admodtus quid perat
considii ⁊ per confiderationẽ suã petitia¬
nns sue excitatus deuotus oret Sare
quãtũ ad deum ꝑtinet sola supplicatõ
sufficit quia bt dixume deus non lĩ noc̃s
doceri ut stiat s supplicã dũs est he
ammiat S nuillo alio m ͦ cituis deus
ad annuedum flectit᷑ ꝙͣ si pͥc ãtis ad̾us
tantũmode competẽter proferri possint ut
uol orantis affctm ad amorem dei exetent
uel quod amplus, si iam amore eius flag̃t
ercitatum demonstrant demoustrãt autẽ
non ut deuir occulta nr̃ã quasi nesciẽtem
itiam in uoce formare᷑ oratio ut mentem
orantis ad maĩorẽ deuotionẽ accendat nã
sicut dirimꝰ si petitõi inf̾ta naxrato est
non deus docet᷑ s orans admone᷑ considadre
quid pot̾at ut deuotuis oret Si uero sola
supplitacõ est qr deuotõnem mtus ĩ corde
esse significat ad maiorẽ deuotõnem amiꝰ¬

Expanded text:
elligat, ut et per narrationem suam admonitus quid petat consideret, et per considerationem petitionis suae excitatus devotius oret. Sane quantum ad Deum pertinet, sola supplicatio sufficit, quia, ut diximus, Deus non necesse habet doceri ut sciat, sed supplicandus est ut annuat. Sed nullo alio modo citius Deus ad annuendum flectitur, quam si precantis animus tantummodo ad hoc competenter proferri possint, ut vel orantis affectum ad amorem Dei excitent, vel quod amplius est si jam amore ejus flagrat, excitatum demonstrent. Demonstrent autem, non ut Deum occulta nostra quasi nescientem etiam in voce formaretur oratio, ut mentem orantis ad majorem devotionem accendat. Nam, sicut diximus, si petitioni inserta narratio est, non Deus docetur, sed orans admonetur considerare quid petat, ut devotius oret. Si vero sola supplicatio est, quia devotionem intus in corde esse significat, ad majorem devotionem ani
Abbreviated transcription (Latin):
sunt astutĩ et ad opprimendũ empn. Sine igit᷑
laudem dei in bonc̾iate euis ⁊ potencia sue-
mniẜriam nrãm in infirmitate in eulpa nostra
siue malitiã adu̾sariorũ surõruur in tĩrauinde
eorum et astucia ad excercitationẽ mentis et
iugnic̾tationt bone deuotionis orames cõme¬
morauius nichul meptum facimus et per piũ
affectum quẽ ipã in nobiẽ uerba excitant
bbicunq orãtes sumus uiemm̃ brencte u
cuncta cõplectar quotiẽscumqz laudem de

Expanded text:
sunt astuti, et ad opprimendum impii. Sive igitur laudem Dei bonitate ejus et potentia, sive miseriam nostram in infirmitate et culpa nostra, sive malitiam adversariorum nostrorum in tyrannide eorum et astutia, ad exercitationem mentis et augmentum bonae devotionis orantes commemoremus, nihil ineptum facimus, et per pium affectum quem ipsa nobis verba excitant, ubique orantes sumus. Ut enim breviter cuncta complectar, quotiescunque laudem Dei
Abbreviated transcription (Latin):
quod solis uerbis ad exactionẽ quod noĩb
sumuil et uerbis ad captatione ita ut
pura oratõ magis ad iubiluẽ comctat᷑
et aꝓpinquet de puer̃at cituis et efficatius
inserta narratio sunt est illud Cor
mũdum crea in me deus sp̃m rec̾ tum
nioua in uisteribus meis H trib mõĩs
fit obsecrando rogamdo simpliciter postulando
Obsecratis est quando uehemẽtior nec̃rtas
deuotius precib insistere cogit In mediot̾b
causis reganius e mimis simpliciter
rogare omiũ est simplr̃ postulare
lu siualio ⁊ sire petitione per polã nartatis¬
nem solumatis facta signficatio. hec quo q
trib modis sit tremore fiducia contemxlit
Timore su quando uel causa gagna est ꝙ̃
ainus bel magna persona est quã rogamꝵ
sicui est hũ domine si fuisses lñe frates
mens nõ fuisset mortuus rogare enimi

Expanded text:
quod solis verbis ad exactionem; quod nominibus simul et verbis ad captationem. Ita ut pura oratio magis in jubilum convertatur, et appropinquet Deo, perveniat citius, et efficacius incerta narratio, sicut est illud: Cor mundum crea in me, Deus, et spiritum rectum innova in visceribus meis . Haec tribus modis fit, obsecrando, rogando, simpliciter postulando. Obsecratio est, quando vehementior necessitas devotius precibus insistere cogit. In mediocribus causis rogamus, in minimis simpliciter rogare, minimum simpliciter postulare. Insinuatio est sine petitione per solam narrationem voluntatis facta significatio. Haec quoque tribus modis fit, timore, fiducia, contemptu. Timore fit, quando vel causa magna est quam agimus, vel magna persona est quam rogamus, sicut est illud: Domine, si fuisses hic, frater meus non fuisset mortuus . Rogare enim
Abbreviated transcription (Latin):
tñ apud deũ pre ceteris om̃ib preciosum
Es onter tria supplicatõnũ genera
fiduciam oratio perfctiñ uiorem habet.
Sciendũ etiam ꝙ aliquando supplicatio fit¬
et refugiũ meũ susceptor mens liberator
mens deus meus aduitor meus seliqn
per sola uerba sicut est respice iẜere

Expanded text:
tam est apud Deum prae caeteris omnibus pretiosum. Sed inter haec tria supplicationum genera fiduciam, pura oratio perfectum habet amorem. Sciendum est etiam, quod supplicatio , refugium meum, susceptor meus, liberator meus, Deus meus, adjutor meus . Aliquando per sola verba sicut est respice, miserere,
Abbreviated transcription (Latin):
uẽl causam nostram fõmendendã ualeat
apud eum eui nr̃am petitionẽ efferimius.
Secundus modus captatiõnis est qñ aliqd
in laudem eius profermius quẽ cranuis
per quod ammiũ nostrum carum eumi et
acceptabilem esse significamus ut nr̃a caritate
uicissim eus dilectionem mereamur 32
modus captationis est quãdo aligued
dicimus per quod apud aminũ auditoris
cã aduersarni nostri siue persona dep̾mt᷑¬

Expanded text:
vel causam commendandam valeat, apud eum cui nostram petitionem 177 offerimus; secundus modus captationis est, cum aliquid in laudem ejus proferimus, quem oramus, per quod in animo nostro charum eum et acceptabilem esse significamus, ut nostra charitate vicissim ejus dilectionem mereamur; tertius modus captationis est, cum aliquid dicimus per quod in animo auditoris causa adversarii nostri sive persona dep