comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
subtilitate direrune totum mundum. ⁊ ꝯsummatum opus causam et̃. Multum q. interest
e nẽ ꝙ  tẽpꝰ ũ existima ꝑdo. Ita.ͦ. i ñ ꝯcidantur nec in hãc subtilitatẽ in uailẽ oistrahant᷑.
attollãit. ⁊ leuant animĩ. qui gͣui sarcina pssus. ex plicari cupit. ⁊ renti ad illa quoꝵ fuit.
tione ocłos &fatigant si malignũ hñt. ⁊ p̃clarũ lum̃ ñ hñt in publicũ ꝓdeunt. ⁊ ĩ aliqua
regione ad ppłi ociũ sdicata oclõs isba luce delectant: sic aiꝰ inẜ c̾sti. ⁊ ob scuro domicilio cda¬
sus. quotiens pͥ aptũ petit. ⁊ mn rer̾ natẽ ꝯteplitione reqͥesc̃. Sapiens assectatorq sapiȩ adhet
sacͣm̃to rogatus ħ quod uiuit stipendiũ putat. ⁊ ita formatꝰ: ũ illi nec amor uite. nec odi¬
ũ sit. patit q mortalia quis sciat ãꝑliora suꝑ e̾e̾. Int̾̃dices mͥ ĩspectionẽ rer̃ natẽ. ac toto ab¬
ductũ redigis in partẽ: Ego ñ querã q̃ sint uncia uniu̾soꝵ. qͥs rer̃ formator. quis om̃ia in

Expanded text:
subtilitate dixerunt, totum mundum et consummatum opus causam esse. Multum enim interest ntur nec in hanc subtilitatem inutilem distrahantur, attollunt et levant animum, qui gravi sarcina pressus explicari cupit et reverti ad illa, quorum fuit. tione oculos defetigat, si malignum habent et precarium lumen, in publicum prodeunt et in aliqua regione ad populi otium dedicata oculos libera luce delectant; sic animus in hoc tristi et obscuro domicilio elusus, quotiens potest, apertum petit et in rerum naturae contemplatione requiescit. sacramento rogatus hoc, quod vivit, stipendium putat. Et ita formatus est, ut illi nec amor vitae nec odium sit, patiturque mortalia, quamvis sciat ampliora superesse. Interdicis mihi inspectione rerum naturae, a toto abductum redigis in partem ? Ego non quaeram, quae sint initia universorum ? Quis rerum formator ? Quis omnia in
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ut̃q par iq̃ ꝑleta ꝓcedit. ⁊ q̃ ꝑ tͥstia. Nullii ht̃ mointui ueratio. ⁊ dolor ⁊qͥeqͥd
aliud in ꝯmodi: U̾tute .ii. obruit. Iuẽadmodũ minuta lumina claritas soł obscurat.
sic dolores molestias. inuirias. uͥtus magnitudine sua didit. atq obpͥmit. ⁊ qͦc̃q afful¬
sit: ibi qͥcqͥd sine illa apparet extinguitur. Nec mag̃ ullã portionẽ uñt in ꝯmoda c̃
i u̾tute incidint. quã in mari nimib ħ ũ seias ita et̾ ad om̃e pulerũ uir bomus

Expanded text:
stia. Nullum habet momentum vexatio et dolor et quicquid aliud incommodi est; virtute enim obruitur. Quemadmodum minuta lumina claritas solis obscurat, sic dolores, molestias, iniurias virtus magnitudine sua elidit atque opprimit et quocumque adfulsit, ibi quicquid sine illa apparet, extinguitur; nec magis ullam portionem habent incommoda, cum in virtutem inciderunt, quam in mari nimbus. Hoc ut scias ita esse, ad o
Abbreviated transcription (Latin):
cherrum fec. ꝓpositũ: ꝑx qđ fec̃. Queris qtͥ sit ꝓpositũ dõ. Bonitas. itac̾te plato ar̃. Sue
supͣ nos ÷ ꝙ ip̃a uitas. ħ q̃ ab aristotile. ⁊ platone ponit᷑ t̾ba causarũ. aut nuiũ multa¬
aut miniũ pauca ap̃hendit. Nã si qͦcũq remoto qͥd effici nõ pͭ. id causam uidicant ẽe
faciendi: pauca direr̃. ponant int̾ cas tẽpꝰ. nicħ sine tẽpore pͭ. fieri. Ponant locũ. Si nõ
fu̾it uͥ fiat aliqͥd: nec fiet qͥdẽ. Ponant motũ. nicħ sine ħ. nec fit. nec ꝑit. Nulla sine
motu ars. nulla imitatio ẽ.S nos nunc pͥmã ⁊ gn̾alẽ q̃rimꝰ cam. ħ siplex eẽ debet.¬

Expanded text:
um, propter quod fecit. Quaeris, quod sit propositum deo ? Bonitas Ita certe Plato ait: " Quae supra nos est aut nimium pauca conprendit. Nam si, quocumque remoto quid effici non potest, id causam iudicant esse faciendi, pauca dixerunt. Ponant inter causas tempus; nihil sine tempore potest fieri. Ponant locum; si non fuerit, ubi fiat aliquid, ne fiet quidem. Ponant motum; nihil sine hoc nec fit nec perit. Nulla sine motu ars, nulla mutatio est. Sed nos nunc primam et generalem quaerimus causam. Hae
Abbreviated transcription (Latin):
epicurus qͦ ait. Sapientẽ si in phalaridistauro ꝑurat᷑ exclamatũ. dulce ⁊ ad me
nil ꝑtinet. Iuid miraris siego paria bona dico. uniꝰ in ꝯnuuo iacentis. alt̾iꝰ int̾ torm̃-¬
ta fortissime stantis cũ qd in credibiliꝰ: dicat epicurꝰ dulces e̾ẽ t̾rores: Ecħ respõd̾o
płrimũ int̾e̾e̾. int̾ gaudiũ. ⁊dolorẽ. Si q̃rat᷑ electio. alt̾am petã. alt̾am uitabo. Illud

Expanded text:
Epicurus quoque ait sapientem, si in Phalaridis tauro peruratur, exclamaturum: "dulce est et ad me Epicurus quoque ait sapientem, si in Phalaridis tauro peruratur, exclamaturum: "dulce est et ad me nihil pertinet." Quid miraris, si ego paria bona dico alterius in convivio iacentis, alterius inter tormenta fortissime stantis, cum quod incredibilius est dicat Epicurus, dulce esse torreri? Sed hoc respondeo, plurimum interesse inter gaudium et dolorem; si quaeratur electio, a
Abbreviated transcription (Latin):
lib̾tatis exspirat. E que reliq̃ qͦ int̾se parias. tͣnqͥllitas. siplicitas. libalitas. ꝯstantia eqͣ¬
nimitas. tolerantia. Om̃ib .ii. istis una u̾tiis subẽ. q̃ ai̾ũ rectũ. ⁊ in delinabilẽ pt̾at.:ꝓ¬
t nat̾am dolor. Itaq media sunt ħ. q̃ płrimũ int̾ualli recipiunt. Uirtꝰ in
Duo aut̃ qͥb nil fieri meliꝰ pͭ paria sunt. Nã siq̃ extͣ u̾tutẽ posita s̃. aut minu̾e illã. aut
aug̾e̾ possunt d̾ sinit unũ bonũ ee̾ qđ honestũ. Si ħ ꝯcesseris: om̃e honestũ ꝑit. Quare e
illĩc: suspicio mali retͣiit. Itaq qͥ honeste aliqͥd facturꝰ: qͥcqͥd opponr: id ĩ si ĩ ꝯmodũ
putat. malũ ñ putet. Uelit. libens faciat. Om̃e honestũ. inuissũ. in coactũq sincerũ.
et milli malo mirtũ. Scio qͥd mͥ respõdi ħ loco possit. ħ nob̃ ꝑsuade conaris nil int̾ee̾
utrũ aliqͥs ingaudio sit. an meculeo iac̾eat. ac tortorẽ suii lasset. Pot̾am respõde qd

Expanded text:
libertatis expirat. Aeque reliqua quoque inter se paria sunt, tranquillitas, simplicitas, liberalitas, constantia, aequanimitas, tolerantia. Omnibus enim istis una virtus subest, quae animum rectum et indeclinabilem pracontra naturam dolor. Itaque media sunt haec, quae plurimum intervalli recipiunt; virtus inDuo autem, quibus nihil fieri melius potest, paria sunt. Nam si, quae extra virtutem posita sunt, aut minuere illam aut augere possunt, desinit unillinc suspicio mali retrahit. Itaque qui honeste aliquid facturus est, quicquid opponitur, id etiam si incommodum putat, malum non putet, velit, libens faciat. Omne honestum iniussum incoactumque est, sincerum et nulli malo mixtum. Scio, quid mihi responderi hoc loco possit: "hoc nobis persuadere conaris, nihil interesse, utrum aliquis in gaudio sit an in eculeo iaceat ac tortorem suum lasset?" Poteram respondere:
Abbreviated transcription (Latin):
in ħ tales nata gen̾are ũ aꝓꝓbet u̾tucẽ õĩ loco nasci si poss ꝑse nudos ede aios feciss Nume qͥ¬

Expanded text:
in hoc tales natura generare, ut adprobet virtutem omni loco nasci. Si posset per se nudos edere animos, fecisset; nunc, qin hoc tales natura generare, ut adprobet virtutem omni loco nasci. Si posset per se nudos edere animos, fecisset; nunc, q
Abbreviated transcription (Latin):
fortes simꝰ adu̾sus fortuitã. ñ ꝯtremiscamꝰ in uirias. ñ uulna. ñ uincła. ñ egestatẽ. Mors
tam anguste ero:
ciam senẽ s me ħcule uir idẽ aio. ac iugentẽ. ⁊ cũ corpꝰcło suo colluctã cẽ¬
Iniq u se natura gessit. ⁊ calẽ animũ male collocauit. aut fertasse uoluit hoc ipsũ nob̾
ostendere. posse ingeniũ forcissimũ ac beatissimũ sub qͣlibet cute lat̾e. Uic tn omnia
impedinenta. ⁊ ad cet̾a contempnenda ad contempcũ sui uenit Errare mͥn uis
est qui dix̃. Gratior ẽ pulcro ueniense corꝑe uirtus. Non it eget ullo honestam̃to
ipsa magnũ sui decus est. ⁊ corpꝰ suũ consecrat. Certe claranũ nr̃m cepi intueri fõr¬
mosus m uidet᷑ & cã rectus corꝑe ꝗͣ ẽ anmo. Pot̃ ex casa uir magnꝰ exire. pot̃ &¬
ex deformi humiliq corpꝰculo formosus animꝰ ac magnus. Quosdã itaq mͥ uidec᷑

Expanded text:
rtuita. Non contremescamus iniurias, non vulnera, non vincula, non egestatem. Mors tam anguste ero. ciam senem, sed mehercules viridem animo ac vigentem et cum corpusculo suo conluctanteInique enim se natura gessit et talem animum male conlocavit; aut fortasse voluit hoc ipsum nobis ostendere, posse ingenium fortissimum ac beatissimum sub qualibet cute latere. Vincit tamen omnia inpedimenta et ad cetera contemnenda a contemptu sui venit. Errare mihi visus est, qui dixit gratior et pulchro veniens e corpore virtus. Non enim ullo honestamento eget; ipsa magnum sui decus est et corpus suum consecrat. Aliter certe Claranum nostrum coepi intueri; formosus mihi videtur et tam rectus corpore quam est animo. Potest ex casa vir magnus exire, potest et ex deformi humilique corpusculo formosus animus ac magnus. Quosdam itaque mihi videtur
Abbreviated transcription (Latin):
mag̃ ꝗ ueriꝰ uero. ꝗ tẽꝑato tẽꝑantiꝰ. Om̃is in mͦ u̾tꝰ: Modo c̾ta m̃sura: Costantia ñ habet
ñ erat cui accessit. Ergo nec u̾tuti qͥd cui sigͥd adici p̾. d̾fuit. honestũ qͦ nulla accessionẽ re¬
cip̃. honestũm ÷ ꝑꝑ ista q̃ retuli. uio porro o̾coꝵ ⁊ iustũ. ⁊ legitimũ. ñ eiꝰađ ee forme putas. cͥtis

Expanded text:
t virtus; modo certa mensura est. Constantia non habet, t virtus; modo certa mensura est. Constantia non habet,  perfectum non erat, cui accessit. Ergo ne virtuti quidem, cui si quid adici potest, defuit. Honestum quoque nullam accessionem recipit; honest
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ actus ꝯtẽplationẽ suã mitens. cogitationib actionib q intent᷑. ex eqͦ magnus. ac uehem̃s.
asꝑis. blandisq parit̾ inuictus. neutri se fortune submittens. supͣ om̃ia q̃ ꝯaingt̃. accidt̃q
eminens. pulcberrimꝰ ordinatissimꝰ c̃d̃core. cũ uirib sanꝰ. ac siccus. ĩꝑturbatꝰ. ĩ trepidꝰ
quẽ nulla uis frangat. quẽ nec attollãt fortuita nec d̃pͥmant: Talis aiꝰ u̾tus ħ eiꝰ: facieᷤ
etate. ⁊ ꝓactionib explicant. nec minor fit aut maior ip̃a. Pec̾ sce .n. sũmũ bonũ ñ p.
nec u̾tuti ire retͦ licet. s in alias. atq in alias qͣlitates nu̾tit. ad rer̃ qͣs actura est habitum
figa̾ta. Iuicqͥd atting̃ insimilitudinẽ sui adduc̃.⁊ tang̃. Actiones. anncicias int̾dũ domus
totas qͣs intͣuit. disposuitq ꝯdecorat. Quicqͥd tͣctaũ: id amabile. ꝯspicuũ. mirabile facit.

Expanded text:
actus contemplationem suam mittens, cogitationibus actionibusque intentus, ex aequo magnus ac vehemens, asperis blandisque pariter invictus, neutri se fortunae summittens, supra omnia quae contingunt acciduntque eminens, pulcherrimus, ordinatissimus cum decore tum viribus, sanus ac siccus, inperturbatus, intrepidus, quem nulla vis frangat, quem nec adtollant fortuita nec deprimant; talis animus virtus est. Haec eetate et pro actionibus explicantur; nec minor fit aut maior ipsa. Decrescere enim summum bonum non potest nec virtuti ire retro licet; sed in alias atque alias qualitates convertitur ad rerum, quas actura est, habitum figurata. Quidquid attigit, in similitudinem sui adducit et tinguit; actiones, amicitias, interdum domos totas, quas intravit disposuitque, condecorat. Quidquid tractavit, id amabile, conspicuum, mirabile facit.
Abbreviated transcription (Latin):
de. ⁊ modãte dołe. keticia illa ñ ninc̃ hãc ai firmitatẽ sub tortore gemitꝰ duorĩ
et extĩora cͥc̃spic̃. Bona uera idẽ pendent. idẽ patent. Illa falsa: multũ sm̃t
uani. Itaq speciosa. ⁊ magna ꝯtͣ uisentib cũ ad pondus reuocata s̃: fallunt. Ita÷
ĩ excelso. Illa q̃ tem̾e laudant᷑. uiulgi sententia bona sunt: inflant inanib le-¬
auimolia speries peli agucant Utraq ergo res sine ciusi animum. ⁊ onffindit. ⁊ in &¬
derco in et nla gaudio. ne ħ metu digna Solaro ĩmutabił et iudicus tanare oa. se tue

Expanded text:
dere et moderate dolere. Laetitia illa non vincit hanc animi firmitatem sub tortore gemitus devoraet exteriore circumspicit; bona vera idem pendent, idem patent. Illa falsa multum habent vani. Itaque speciosa et magna contra visentibus, cum ad pondus revocata sunt, fallunt. Ita eattollitque semper futurum in excelso; illa quae temere laudantur et vulgi sententia bona sunt, inflant inanibus laeanimalia species periculi agitant. Utraque ergo res sine causa animum et diffundit et mordet; nec illa gaudio nec haec metu digna est. Sola ratio inmutabilis et iudicii tenax est.
Abbreviated transcription (Latin):
pssa facies. Quarta ea÷ faciendi ꝓpositũ. nã ñ ħ fuis facta ñ eẽt. Quod: ꝓpositũ
Quod inintaũ artificẽ. qđ ille sequutꝰ fec̃ ł peccumia. ħ si uenditurꝰ fabricaũ. łgła.¬
rẽ ꝑtinet utrũ foris hãt exẽplar ad quod referat᷑ ocłs an intꝰ qd̃ ibi ipe̾ ꝯcep̃. et posu¬
homines qͥdẽ ꝑeunt. ip̃a aut̃ humanitas ad quam hõ effingitur ꝑmanet. ⁊ hoib labor¬
antib int̾euntib illa nil patit᷑. Iumq gͦ ca̾e sunt ũ plato dic̃. Id exqͦ. id aquo. id inquo. id adq̃¬

Expanded text:
pressa facies. Quarta causa est faciendi propositum. Nam nisi hoc fuisset, facta non esset. Quid est propositum ? Quod invitavit artificerem pertinet, utrum foris habeat exemplar, ad quod referat oculos, an intus, quod ibi ipse concepit et posuhomines quidem pereunt, ipsa autem humanitas, ad quam homo effingitur, permanet, et hominibus laborantibus, intereuntibus illa nihil patitur. Quinque ergo causae sunt, ut Plato dicit: id ex
Abbreviated transcription (Latin):
esternũ diẽ diuisi cum mala ualitudine. Ante meridianũ illa sibi
uindiu̾ut. post meridianũ mͥ cessit. Itaq lectio̾e pͥmũ: tẽptaui amnũ.
Dem̾ cũ hanc recepisset: plus illi ĩꝑare ausus sũ. ĩ mo ꝑmittẽ aliqͥs.
Seripsi. et quidẽ intentiꝰ ꝙ soleo. dũ cũ mat̾ia difficili ꝯtendi: ⁊ uinci nolo. donec
int̾uener̃ amci qͥ mͥ uĩ afferrent. iũ egrũ intẽꝑantẽ cohercerẽt. In locũ stili
sermo successit. ex qͦ eã partẽ ad te ꝑferã q̃ inlite ẽ. Te arbitrũ adduximꝰ. Piuis ne¬
gocii habes quã exͥtimas. Triplex causa ÷: dicunt ũ scis stoicinr̃i. duo e̾e̾ ĩ rer̃
natura. ex quib om̃ia fiant. cansam. i mat̾iam. Matĩa iacet in hers res ad orã
parata cessatura: sinemo moueat. Cansa autẽ .i. ro. mat̾iã format. ⁊ qͦq uult¬

Expanded text:
anum illa sibi vindicavit, postmeridiano mihi cessit. Itaque lectione primum temptavi animum. Deinde cum hanc recepisset, plus illi imperare ausus sum, immo permittere; aliquid scripsi et quidem intentius quam soleo, dum cum materia difficili contendo et vinci nolo, donec intervenerunt amici, qui mihi vim adferrent et tamquam aegrum intemperantem coercerent. In locum stili sermo successit, ex quo eam partem ad te perferam, quae in lite est. Te arbitrum addiximus. Plus negotii habes quam existimas; triplex causa est. Dicunt, ut scis, Stoici nostri duo esse in rerum natura, ex quibus omnia fiant, causam et materiam. Materia iacet iners, res ad omnia parata, cessatura, si nemo moveat. Causa autem, id est ratio, materiam
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ multo reꝑata sangiune. Nõ : dubiũ inquic quin felicior res sit in ꝯcussa ualitudine ꝙ
exgͣ̃nib morbis. et extrema minitantib intutũ ui qͣdã patientiȩ ĩducta. Cođ mͥ ñ erit du-¬
biũ. gͥnmaiꝰ bonũ sit gaudiũ ꝙ. obnoriꝰ aiꝰ ad ppeciendos cruciatus uuln̾um. aut igniũ: oini¬
dici ille mag̃ assentitur. ꝙ ille. Ab om̃ib in eand sententiã itur. Idẽ d̾ u̾tutib dico. Om̃s
nate assentiuntur. Id d̾bonis dico. om̃ia nat̾e assentiunt᷑. Alt̃ ad olescens decessit. alt̾ senex.
alioꝵ longiꝰ uitã passa÷ ꝓcedẽ alioꝵ in medio flore p̃cidit. alioꝵ int̾rup̃ ip̃a pͥncipia.
Alius int̾ cenandũ solutus ẽ. altiꝰ ꝯtinata mors sõno ẽ. aliquẽ ꝯcubitus extinx̃. his op

Expanded text:
quam multo reparata sanguine. Non est dubium " inquit " quin felicior res sit inconcussa valetudo quam ex gravibus morbis et extrema minitantibus in tutum vi quadam et patientia educta. Eodem modo non erit dubium, quin maius bonum sit gaudium quam obn, non potest dici: ille magis adsentitur quam ille; ab omnibus in eandem sententiam itur. Idem de virtutibus dico . omnes naturae adsentiuntur. Idem de bonis dico: omnia naturae adsentiuntur. Alter adulescens decessit, alter senex, aliorum longius vitam passa est procedere, aliorum in medio flore praecidit, aliorum interrupit ipsa principia. Alius inter cenandum solutus est. Alterius continuata mors somno est. Aliquem concubitus extinxit. His op
Abbreviated transcription (Latin):
ante oculosẽ ⁊ obliuisci su ñ sinit. s auttorem suum ingorit ⁊ occultat.
Eo quidem magis duratura queramus. quia numquam ad moñe & ebe¬
inis. Ipsa reseuanescentem memoriam excitet. Libentius donabo ar¬
gontum factum quam signatum. Libentius statuas quam uestẽ ⁊iqd̾
usus breuis. dederat apud paucos post remanet gr̃a. Nures st̃ apud
quos ñ diutius inanimosunt donata quam inusu. Egosi fieri potest
consumi munus in eum nolo. extest. hȩreat. amico ineo comuuat. Ne¬
mo tam stultꝰ est. ut monendus sit. neo i gladiatores aut uonationẽ
iam munẽ edito mittat. ⁊ uostim̃ta estiuabruma hẏberna solistitio.
Sit iubenefitio sensus cominunis tempus locum obseruet ꝑsonas. qui¬
amonumentis quedam grata iingrata sunt. Quanto acceptius est
sud damus qd̃ quids ñ habet. quam cuius copia habundat: qd̾ diu
querit. nec inuenit. quam qd̃ ubiq uisurus ẽ. Munera ñ tam p̃tiosa

Expanded text:
ante oculos est et oblivisci sui non sinit, sed auctorem suum ingerit et inculcat. ante oculos est et oblivisci sui non sinit, sed auctorem suum ingerit et inculcat. Eo quidem magis duratura quaeramus, quia numquam admonere debemus ; ipsa res evanescentem memoriam excitet. Libentius donabo argentum factum quam signatum ; libentius statuas quam vestem et quod usus brevis deterat. Apud paucos post rem manet gratia ; plures sunt, apud quos non diutius in animo sunt donata, quam in usu. Ego, si fieri potest, consumi munus meum nolo ; extet, haereat amico meo, convivat. Nemo tam stultus est, ut monendus sit, ne cui gladiatores aut venationem iam munere edito mittat et vestimenta aestiva bruma, hiberna solstitio. Sit in beneficio sensus communis ; tempus, locum observet, personas, quia momentis quaedam grata et ingrata sunt. Quanto acceptius est, si id damus, quod quis non habet, quam cuius copia abundat, quod diu quaerit nec invenit, quam quod ubique visurus est ! Munera non tam pretiosa
Abbreviated transcription (Latin):
lem fieri. Iam cȩtera ey habundanti ueniunt delicatos factura. In his seque¬
mur ut oportunitate grata sint. ut ñ uulgaria quȩq aut pauci habue¬
rinnt.aut pauci intra hanc ȩtatem aut hoc modo. Que ⁊̃ si natura p̃tiosa
ñsunt. tempor&e aut loca fiant. Nideamus quid oblatum maxime uo¬
luptati futurum sit. qͥd frequent̃ occurfurum habenti. ut totiens. nob̃¬
cum quotiens cum illo sit. Utiq cauebimus ne munera suꝑ uacua mit¬
tamus. ut femine aut seniarma uenatoria. aut rusticolibros ut studiis
tero a olumus siuim euiꝙ morbum exꝓbatura mittamis. sicutu
ber oso uima iualitudiano medicam̃ta. Maledictum enua incipit
cõ ponemints inquo uitium accipientis agnoscit᷑. Siarbiaium dan-¬
di pones n̾est p̃cipue mansura quȩremus. ut quam mmime mortale
dontrius ste nẜ auci enim fumus tam grati. ut quid acccꝑint. ⁊ si ñ lu¬
dent aogitent. In gratos quoꝙ memoria cumipso miñe ineurnt. ubi

Expanded text:
lem fieri. Iam cetera ex abundanti veniunt delicatos factura. In his sequemur, ut opportunitate grata sint, ut non vulgaria, quaeque aut pauci habuerint aut pauci intra hanc aetatem aut hoc modo, quae, etiam si natura pretiosa non sunt, tempore aut loco fiant. Videamus, quid oblatum maxime voluptati futurum sit, quid frequenter occursurum habenti, ut totiens nobiscum quotiens cum illo sit. Utique cavebimus, ne munera supervacua mittamus, ut feminae aut seni arma venatoria, ut rustico libros, ut studiistere volumus, suum cuique morbum exprobratura mittamus, sicut ebrioso vina et valetudinario medicamenta. Maledictum enim incipit esse, non munus, in quo vitium accipientis adgnoscitur. Si arbitrium dandi penes nos est, praecipue mansura quaeremus, ut quam minime mortale munus sit. Pauci enim sunt tam grati, ut, quid acceperint, etiam si non vident, cogitent. Ingratos quoque memoria cum ipso munere incurrit, ubi
Abbreviated transcription (Latin):
ti positos pucamꝰ. Iã ego ista u̾tutẽ hre tã multa exẽpla in ludo bestiario ꝗ ĩ ducib bel
li ciuiuł ostendã. Cũ aonebe t miꝑ int̾ custocdiã q̃ͥdã ad matutiũ spectacłm missus tãꝙ
sono p̃m̃te nitaret capt̃ usq o̾misit donec radiis insereret. ⁊ tã dni se iasedili suo
tenuut donec cͥuicẽ cͥcũ actu rotȩ frang̾et. Eođ uehido ꝙͦ ad penã ferebat᷑ effug̃. Hich̃
obstat erũpe. ⁊erire cupienti. Inapto nos natã custadit. Euu ꝑmittit necessitas sua cͥcũ¬
spiciat exitum mollem. Ciu ad manum plura sunt: ꝓ que sese asserat: is delietum agar: ⁊q̃
sit nona ũ decrit admorte ingeniũ cui ñ defu̾t aiꝰ. Uide̾ q̃ ad mođ extrema ꝙͦ mancipia uͥ i si
mulõ adegit dolor exxitẽt᷑: ⁊intentissima custodias fallant. Ille uir magiꝰ: qͥ mortẽ sibinc̃m sꝑa

Expanded text:
tionem positostionem positoser inter custodias quidam ad matutinum spectaculum missus, tamquam somno premente nutaret, caput usque eo demisit, donec radiis insereret, et tamdiu se in sedili suo tenuit, donec cervicem circumactu rotae frangeret. Eodem vehiculo, quo ad poenam ferebatur, effugit. Nihil obstat erumpere et exire cupienti. In aperto nes natura custodit. Cui permittit necessitas sua, circuspicit exitum mollem: cui ad manum plura sunt, per quae sese adserat. is dilectum agat et qua sit nova. Non deerit ad mortem ingenium, cui non defuerit animus. Vides, quemadmodum extrema quoque mancipia, ubi illis stimulos adegit dolor, excitentur et intentissimas custodias fallant ? Ille vir magnus est, qui mortem sibi non ta
Abbreviated transcription (Latin):
tela fecer. Ilupinludo bestiarioꝵ unꝰ egerininis cũ admatutina speclacła pararet᷑ secessit ad
exbonandĩ corpꝰ. nullũ aliuid illi dabat᷑ sine custode secreta. Ibilignũ i q̃ acemundanda
obscena ad bente spongia positis totũ ingłam farsit. ⁊ inꝑcussis faucib sp̃m elisit. ħi fuit mor¬
ti ꝯtumeliã face ita prsus parũ munde.⁊ pasũ scent᷑. qͥd: stulcꝰ ꝗ fastidiose mori. Oinrũ for¬
tẽ. odignũ cui fati daret᷑ electior ꝗ fortit ille gladio usis cet. ꝗ aĩose in ꝓfindi se altiaidͥmẽ
Ut scias ad moriendũ ncħ̾alnis in mora eẽ ꝗuelle. eristimet᷑ &e facto ho̾is acerrimi. ut
cuiq. iosũ erit. dũ ħ ꝯstet p̃ferenda et spurcissimã mortẽ seruituti mudissimȩ. qͥm ce¬
pi sordidissimnꝰ erepł uti. ꝑseu̾abo. Plus ir a se qͥss exiget. si uidit hãc rẽ. ⁊̃ aytẽptisimis
posse ꝯtẽpn. Catonẽ scipione q ialios qͦs andire cũ amratiõe audire ꝯsucuimꝰ. supͣ imita¬

Expanded text:
tela fecerunt. Nuper in ludo bestiariorum unus e Germanis, cum ad matutina spectacula pararetur, secessit ad exonerandum corpus; nullum aliud illi dabatur sine custode secretum. Ibi lignum id, quod ad emundanda obscena adhaerente spongia positum est, totum in gulam farsit et interclusis faucibus spiritum elisit. Hoc fuit morti contumeliam facere. Ita prtem, o dignum, cui fati daretur electio ! Quam fortiter ille gladio usus esset, quam animose in profundam se altitudinem erret et telum, ut scias ad moriendum nihil aliud in mora esse quam velle. Existimetur de facto hominis acerrimi, ut cuique visum erit, dum hoc constet, praeferendam esse spurcissimam mortem servituti mundissimae. Quoniam coepi sordidis exemplis uti, perseverabo. Plus enim a se quisque exiget, si viderit hanc rem etiam a contemptissimis posse contemni. Catones Scipionesque et alios, quos audire cum admiratione consuevimus, supra imita
Abbreviated transcription (Latin):
exeat qͣ impetũ cep̃ siue ferrũ appetit. siue lag̃ũ. sine aliꝗ potione uenas occupantẽ ꝑgat . ⁊ iñ¬
cli seriuntutiꝰ abrupat. Uitã ualius aꝓpbare qͥsq debet mortẽ sibi optimã q̃ plicet. Stiste ħ̃¬
cogitantur. aliquiꝰd dicst me parum fortiter fecisse. aliquis nimis temere aliquis fuise aliquod
genꝰ mortiᷤ ammosi. iis tu cogitare id inmanib e̾e ꝯsiliũ ad q̃ fama ñ ꝑtinete ħ imũ in tu¬
ere. ũ te fortimȩ ꝗ celerrime eripias alioqͥnader qͥ de facto tuo malo ex istiment. Inuenies ⁊̃¬

Expanded text:
Exeat, qua impetum cepit; sive ferrum appetit sive laqueum sive aliquam potionem venas occupantem, pergat et vincula servitutis abrumpat. Vitam et aliis adprobare quisque debet, mortem sibi. Optima est, quae placet. Stulte hacogitantur: "aliquis dicet me parum fortiter fecisse, aliquis nimis temere, aliquis fuisse aliquod genus mortis animosius." Vis tu cogitare id in manibus esse consilium, ad quod fama non pertinet! Hoc unum intuere, ut te fortunae quam celerrime eripias; alioquin aderunt, qui de facto tuo male existiment. Invenies
Abbreviated transcription (Latin):
scis uenti segnes ludunt. ac detinent. itͣnqͥllitati lencissimo tedio lassant. aliii ꝑtinar flatꝰ
celerrime ꝑfert. Idẽ euenire nob̃ puta. Alio inta uelocissime addux̃ qͦ uemendũ erat. ĩ cim¬
qͣnta sit. Si simulata occurr̃. molesta. ⁊ tͣnqͥllitatẽ t̾bantia: emittit se. Ne h t̃m in necessita
Nicħ eristimat suareferre. faciat finẽ. an accipiat. tardiꝰ fiat: anciciꝰ. No tanꝗ d̾ magno d̾tͥinto
timet. nemo multũ exstillicidio p᷑ ꝑde. nciꝰ mori aut tardiꝰ. adrẽ ñ ꝑtinet. bn mori. aut male:
ad rẽ ꝑtinet. Dni aut̃ mori: effug̾e male uiuendi ꝑicłm. ltaq effeminatissimã uocẽ illiꝰ hero¬
dii eristimo. qͥ cũ in caueã eiectus eet a tiranno. ⁊ tanꝙ ferũ aliq̃ aial ałet̾: suadenti ciida ut
licet magna. licet c̾ta sint: tn ad illa turpi infirmitatiᷤ ꝯfessione ñ ueniã. Ego cogitẽ in eo qͥ
mors instabit. ⁊ destinatũ sibi suppliciũ sciet: ñ ꝯmodabit pene sue manũ. sibi comodaret.

Expanded text:
scis, uenti segnes ludunt ac detinent et tranquillitatis lentissime taedio lassant, alium pertinax flatus celerrime perfert. Idem euenire nobis puta. Alios uita uelocissime adduxit quo ueniendum erat etiam cunquanta sit. Si multa occurrunt molesta et tranquillitatem turbantia, emittit se. Nec hoc tantum in necessitate endum sit. Nihil existimat sua referre, faciat finem an accipiat, tardius fiat an citius. Non tamquam de magno detrimento timet; nemo multum ex stilicidio potest perdere. Citius mori aut tardius ad rem non pertinet, bene mori aut male ad rem pertinet. Bene autem mori est effugere male vivendi periculum. Itaque effeminatissimam vocem illius Rhodiilicet magna, licet certa sint, tamen ad illa turpi infirmitatis confessione non veniam. Ego cogitem in eo, qui mors instabit et destinatum sibi supplicium sciet, non commodabit poenae suae manum; sibi commodaret.
Abbreviated transcription (Latin):
stũ dices. uuint uige:. lab sup̃ hoi̾em ommittit me plenũ ingentis fiduciȩ in qͣ positione
intis sim cum hẽ legs fatebor tͥ l ibet oĩs casis ꝓuocare libet ex cdlamare. Iinio cessas fortimas
cõgdẽ paratii uides. illiꝰ aiuĩ induo. qͥ q̃rit uͥ se exꝑiat. uͥ u̾tuct̃ suam
ostendat. spumã¬
tẽq dari peccora int̾ mnercia uocis. optat aprũ. aut futuum
d̾scẽtłe mõte

Expanded text:
t, viget, liber est, supra hominem est, dimittit me plenum ingentis fiduciae." In qua positione mentis sim, cum hunc lego, fatebor tibi: libet omnis casus provocare, libet exclamare: " Quid cessas, fortuna ? Congredere; paratum vides." Illius animum induo, qui quaerit, ubi se experiatur, ubi virtutem suam ostendat, Spumantemque dari pecora inter inertia votis Optat aprum aut fulvum descendere monte
Abbreviated transcription (Latin):
in modice fleui. ut quod minime uelim inter erempla simeoꝵ. quos dolor uicit. hodie camen factũ
meũ dãpno. ⁊itelligo maximã mͥ cam. sic lugendi susse. d̃ nũꝙ cogitau̾am mori eũ ante me
posse. Hoc unũ mͥ occurrebat. minorẽ eẽ. ⁊ multominorẽ: tanꝙ ordinẽ fata seruarent. Itaq as¬
sidue cogitemꝰ. tã d̾ nr̃a. ꝙ om̃iũ qͦs diligimꝰ mortalitate. T̃unc ego obui dic̾e. minor serenꝰ
ms. Quid adrẽ ꝑtinet: post me mori d̾bet. s ante me pͭ. q ñ feci imꝑacũ subito fortuna ꝑcsit.

Expanded text:
inmodice flevi, ut, quod minime velim, inter exempla sim eorum, quos dolor vicit. Hodie autem factum meum damno et intellego maximam mihi causam sic lugendi fuisse, quod numquam cogitaveram mori eum ante me posse. Hoc unum mihi occurrebat, minorem esse et multo minorem, tamquam ordinem fata servarent. Itaque adsidue cogitemus tam de nostra quam omnium, quos diligimus, mortalitate. Tunc ego debui dicere: "Minor est Serenus meus; quid ad rem pertinet? Post me mori debet, sed ante me potest." Quia non feci, inparatum subito fortuna percussit.
Abbreviated transcription (Latin):
car ad damꝰ. Hetas optime fac̃. adħ studia. lã dispucaũ. iã uicia pͥmo feruore adolescentiȩ in¬
pͥm̃tis longua.ac freq̃nta rer pacientia donnuit. q̃ ad salutaria. mitigati affectib uenit. ħi: hiuns
lesc̾e ocio. ñ pͭ. nͥ oᷤsuit cͥcuspie̾. ⁊errars ũ aĩũ possis ꝯtine̾. pͥmũ corporiᷤ tm fugã siste
deĩ płrimũ remedia ꝯtinuata ꝓficiũt. In t̾rũpenda ñ ẽ qͥe. ⁊uince pͥoriꝰ obluuo. Sine
dediscere oclos tuos sine aures assuesce saniorib ub. Iuotiens ꝓcesseriᷤᷤimnipo tͣnsitu aliqͣ que
renonent cupiditateᷤ tuas tͥ occurrent. Quẽ ad mod iqͥ amorẽ exuere conatꝰ. enitanda: õis ãmomicio
occupatiomꝰ suȩ aspicͥet. Aullñ sine auctoriam̃to malũ: Auaricia pecuniã ꝓmittit .I. uruna:
multã ac uaris uoluptate. Ambitio p̃purã. ⁊ plausũ. ⁊ exħ potentiã. ⁊ qͥcqͥd potentiap̾. Mercede

Expanded text:
car addamus; haec aetas optime facit ad haec studia; iam despumavit. Iam vitia primo fervore adulescentiae inperimentis, longa ac frequenti rerum paenitentia edomuit, quae ad salutaria mitigatis adfectibus venit. Hoc est huius tui fugam siste. Deinde plurimum remedia continuata proficiunt. Interrumpenda non est quies et vitae prioris oblivio. Sine dediscere oculos tuos, sine aures adsuescere sanioribus verbis. Quotiens processeris, in ipso transitu aliqua, quae renovent cupiditates tuas, tibi occurrent. Quemadmodum ei, qui amorem exuere conatur, evitanda est omnis admonitio occupationis suae aspiciet. Nullum sine auctoramento malum est. Avaritia pecuniam promittit, luxuria multas ac
Abbreviated transcription (Latin):
frigore. b inquis nec calidũ nece frigidũ pati. Ita: milucili. Iã etas mea ꝯtenta est
suo frigore. uix media regelat̾ estate. Itaq maor pars inuestim̃tis tegit᷑. Ago gr̾̃as
senectuti. q̃ me lectulo affir. Inio ni gr̃as illi ħ noi̾e agã: Quieqͥd obrã nolle ñ pos¬
sum. cũ libelł mͥ pl̃rimꝰ sermo Sigͥn int̾uener̃ epłȩ tuȩ tecũ mͥ e uideor i sic affici¬
nomime ete adrue seio eo noie uotũ soluisse. qͥ flagelł cesis ett. aut podaq̃ distertas

Expanded text:
est," inquis, " nec calidum nec frigidum pati." Ita est, mi Lucili; iam aetas mea contenta est suo frigore. Vix media regelatur aestate. Itaque maior pars in vestimentis degitur. Ago gratias senectuti, quod me lectulo adfixit. Quidni gratias illi hoc nomine agam ? Quicquid debebam nolle, non possum. Cum libelNeminem certe adhuc scio eo nomine votum solvisse, quod flagellis
Abbreviated transcription (Latin):
ds duilud biuisti ꝑ dis post̃ siciat es si n duĩ pds ance assuescas Pecumã minoiẽ
habebis. nempe.⁊ molestiam. Gratiam mnorem. nempe et inuidiam. Circumspice ista que nos
gunt in insaniã q̃ cũ płrimis lacͥimᷤ amittimꝰ. Scies ñ dãpnũ inhiᷤ molestũ eẽ. s opimonem
dãpni. Nemo illa ꝑisse sentit. s cogitat. Qii se h̾t: nicħ ꝑdidit. S qͦto cuiq hre se ꝯting. Uale¬
uomꝰ hadme ꝑuemit q̃ris qͥs mͥ id te cogitare narain̾t. qd tumilli nartau̾is: Isqͥ scit
płrimũ: ruinor. Quid gͦ inqͥs tantus sũ ũ possim excitare rumorẽ: Nõ: q te ad hĩc
locũ respicians: metiaris. Adistũ respice in qͦ morariᷤ. Uincqͥd int̃ incia emi¬
net: magnii : illic uͥ eminet. Nã magnitudo ht̃ modũ certũ. Cõpatio. illã aut tollit. aut de¬

Expanded text:
 illud habuisti, perdis postquam satiatus es; si non diu, perdis antequam adsuescas. " Pecuniam minorem habebis." Nempe et molestiam. " Gratiam minorem." Nempe et invidiam. Circumspice ista, quae nos agunt in insaniam, quae cum plurumis lacrimis amittimus; scies non damnum in is molestum esse, sed opinionem damni. Nemo illa perisse sentit, sed cogitat. Qui se habet, nihil perdidit. Sed quoto cuique habere se contigit ? VALEte cogitare narraverit, quod tu nulli narraveras ? Is qui scit plurumum, rumor. "Quid ergo?" inquis, "Tantus sum, ut possim excitare rumorem?" Non est quod te ad hunc locum respiciens metiaris; ad istum respice, in quo moraris. Quicquid inter vicina eminet, magnum est illic, ubi eminet. Nam magnitudo non habet modum certum; comparatio illam aut tollit aut de
Abbreviated transcription (Latin):
serĩi exregib Om̃ia ista longa uitͤa miscuit.: ⁊s ursũ deorsũ fortuna u̾sauit. Iui g̾no̾seꝰ¬

Expanded text:
vum non ex regibus. Omnia ista longa varietas miscuit et sursum deorsum fortuna versavit. Quis evum non ex regibus. Omnia ista longa varietas miscuit et sursum deorsum fortuna versavit. Quis e
Abbreviated transcription (Latin):
aut̃ ꝓd reꝯdẽ se. iocłos hoi̾ii aureq uitare: Bona ꝯscientia t̾bã aduocat. Mala: ⁊̃ in soli¬
re cũ tu scias: Ote miserũ si ꝯtẽpnis hunc testẽ. Uale.
te uulgo. ⁊ ad felicitatẽ hominũ marumã em̃g̾e. Si qͥd ñ ÷ aliud in pħia bom. ħ qd stẽma
ñ inspic. Oñis si ad origie pͥma reuocant᷑ adnis s̃. ẜques roman̾es pad hẽ ordinẽ tua
te ꝑdurit industria. At me hercule multiꝰ qͣtuordecr̃c lans ÷ s n oms curia amittit. Castiagͦ
qͦs ad laborẽ.⁊ ꝑicłm recipiant: fastidiose legunt. Bona mens om̃ib patec. Dñis ad ħ su-¬
mus nobiles. nec reic̃ q̃ꝙ pħia nec eligit. om̃ib lucet. Pat̾ciꝰ soc̾te ñ fuit. cleanthe aquã
ꝑ suaseris. a nullo te nobilitate suꝑari. Om̃ib nolitotidiẽ ante nos sunt. Nu ͦ iliꝰ non
origo ultra memoriã iacet. Platoait neminẽ regẽ ñ exserins ee̾ orut ndũ: neminẽ nõ¬

Expanded text:
recondere se et oculos hominum auresque vitare ? Bona conscientia turbam advocat, mala etiam in solire, cum tu scias ? O te miserum, si contemnis hunc testem ! VALE.te vulgo et ad felicitatem hominum maximam n inspicit. Omnes, si ad originem primam revocantur, a dis sunt. Eques Romanus es, et ad hunc ordinem tua te perduxit industria; at mehercules multis quattuordecim clausa sunt; non omnes curia admittit; castra quoque, quos ad laborem et periculum recipiant, fastidiose legunt. Bona mens omnibus patet, omnes ad hoc sumus nobiles. Nec reicit quemquam philosophia nec eligit; omnibus lucet. Patricius Socrates non fuit. Cleanthes aquam ibi ipse persuaseris, a nullo te nobilitate superari. Omnibus nobis totidem ante nos sunt; nullius non origo ultra memoriam iacet. Platon ait neminem regem non ex servis esse oriundum,neminem ser
Abbreviated transcription (Latin):
non inscriberentur illȩ litterȩ s m insculperent᷑. qui hospitẽm suum mudo i naufra¬
go similẽ. in id quo iacuerat tp̃se litus expulerat ss iudebimus quis modus penȩ
seruanduis fuerit e iterendusm utiq sũt qd̾ summo scelere inuaserat. Quis autẽ po¬
na enis mou̾eretur e᷑ qͥui id cõmmiserat ꝓ qd̾ nemo misereri misericors posset: Da¬
bit tibi philippus quia ꝑmisitꝰ. ⁊ si ñ debet ⁊̃ simiuriam facturus ẽ. ⁊̃ si scelus fac
be stulticie ꝑseuerantia ẽ. Quod semel dixi qualecumq ẽ. firum ratumq sit.Llon eit

Expanded text:
non inscriberentur illae litterae, sed insculperentur, qui hospitem suum nudo et naufranon inscriberentur illae litterae, sed insculperentur, qui hospitem suum nudo et naufrago similem in id, in quo iacuerat ipse, litus expulerat. Sed videbimus, quis modus poenae servandus fuerit ; auferendum utique fuit, quod summo scelere invaserat. Quis autem poena eius moveretur ? Id commiserat, propter quod nemo misereri misericors posset. Dabit tibi Philippus, quia promisit, etiam si non debet, etiam si iniuriam facturus est, etiam si scelus facterbae stultitiae perseverantia est: " Quod semel dixi, qualecumque est, fixum ratumque sit." Non est
Abbreviated transcription (Latin):
ouius dam p̃dia donaret. Iue quidem erat hospes eius his ipse aquo receptꝰ erat
aquo sanatus. Muita interĩ reges inbello p̃sertĩ aꝑtis oculis donant. Non sufficit
homo uisto tot armatis cupiditatib ñ potest quisquã eodẽ tempore nbonũ
uiruam ⁊ bomumducem agete a A uomodo d̾ot milra hominum insatiabilra
satiabunt᷑: Qiia trabebunt. ss tunta quasdꝑ habuerit: Hec phistixꝰ sibr cdirit. eñ
alũ mauci inbona quȩ petebat iuissit. Expulsus bonis sius ile ñ ut rusticus iniuriã
tacitui tulit conteritus quod ñ tip̃se dionatꝰ et̃. S pbiltpo epłam strictam ao li¬
berauit. ser̃ipsit. quã acceptã: sta exarsit ut statim pausaniẽ mandaret.bona pri¬
ori domino restittieret. E eterum imꝑdissimo militi. iungratissi mo hospiti. aludissimo
ua ufrago aigmata inseriberẽt ingratum homine i testantia. Dignus quidẽ suit. ẽui

Expanded text:
cuiusdam praedia donaret. Ille quidam erat hospes eius, is ipse, a quo receptus erat, cuiusdam praedia donaret. Ille quidam erat hospes eius, is ipse, a quo receptus erat, a quo sanatus. Multa interim reges in bello praesertim opertis oculis donant. " Non sufficit homo iustus tot armatis cupiditatibus, non potest quisquam eodem tempore et bonum virum et bonum ducem agere. Quomodo tot milia hominum insatiabilia satiabuntur ? Quid habebunt, si suum quisque habuerit ? " Haec Philippus sibi dixit, cum illum induci in bona, quae petebat, iussit. Expulsus bonis suis ille non ut rusticus iniuriam tacitus tulit contentus, quod non et ipse donatus esset, sed Philippo epistulam strictam ac liberam scripsit ; qua accepta ita exarsit, ut statim Pausaniae mandaret, bona priori domino restitueret, ceterum improbissimo militi, ingratissimo hospiti, avidissimo naufrago stigmata inscriberet ingratum hominem testantia. Dignus quidem fuit, cui
Abbreviated transcription (Latin):
quare dederim. T otum inquam ineo ẽ quãtũ ꝓmissi mei uerba tarentur. Nõ
tantum qd̾ temere ꝓmi si retinebo. s qd̾ ñ recte. dedi repetam. Demens ẽ qui
fidem p̃stat errori. Phil ippus macedonum rex. habebat militem manu fortẽ
Cuꝰ inmultiᷤ expeditionib utilem exꝑtus operam. sub inde exp̃da aliquid in¬
de illi uirtutis causa donauerat. ⁊ hominem uenalis animȩ crebris auctora¬
m̃tis accendebant. Hic naufragus inpossessiones suas cuiusdam macedonis
expulsus est. quod unnuntiatum ẽ. accucurrit spm̃ eius recollegit. inuillã
illum suam transtulit. Lectulo suo cessit affectum semi animemq recieauit.
Diebus at̾ginta suaimpensa curauit refecit. iuatico instruxit soubinde dicẽ¬
tem grãm tibi referam. iudere tantam michi imp̃ meum contingat. larri¬
uit philippo naufragruni suum auxilium tacuit. ⁊ ꝓtinus petiitare sibe

Expanded text:
quare dederim. Totum, inquam, in eo est, quanti promissi mei verba taxentur. Non quare dederim. Totum, inquam, in eo est, quanti promissi mei verba taxentur. Non tantum, quod temere promisi, retinebo, sed, quod non recte dedi, repetam ; demens est, qui fidem praestat errori. Philippus Macedonum rex habebat militem manu fortem, cuius in multis expeditionibus utilem expertus operam subinde ex praeda aliquid illi virtutis causa donaverat et hominem venalis animae crebris auctoramentis accendebat. Hic naufragus in possessiones cuiusdam Macedonis expulsus est ; quod ut nuntiatum est, accucurrit, spiritum eius recollegit, in villam illum suam transtulit, lectulo suo cessit, adfectum semianimemque recreavit, diebus triginta sua impensa curavit, refecit, viatico instruxit subinde dicentem : " Gratiam tibi referam, videre tantum mihi imperatorem meum contingat." Narravit Philippo naufragium suum, auxilium tacuit et protinus petit, ut sibi
Abbreviated transcription (Latin):
si te malum uiruim ⁊ ingratum comꝑi: qd̾ tanquam digno dabam indigno
negabo ⁊ irascendi quoq causam habobo deceptis: Inspiciam tam̃. ⁊ quantũ
sit dequo agnur. Dobit michi consilium ꝓmisse rei modus. Si exiguum dabo.
Non quia dignus es s quia ꝓmisi. Nec tamqmͣ munus dabo. s uerba
dimam. Et aurem michi ꝑuellam damno castigabo ꝓ mittenti. temeritatem.
Ecce cum doleat tibi ut postea consideratius loquaris. qd̾ dicere solemus lin-¬
guariumd abo. Sinialus erit ñ committam quẽ admodũ mecenas ait. Ult
ses tertio centes ob uirgatus sim. Inter cẽ enim utrumq comparabo. Est a¬
liquid meo qd̃ ꝓ miseris ꝑ seuerare. Est rursus multum ineo ne indo bñfitium
des. Hoc tam̃ quantumẽ sileue conhibeamus. Si uero magno michi aut de¬
trim̃to aut rubori futurum malo semel excusare quare negauerim. qmͣ sempa

Expanded text:
si te malum virum et ingratum comperi ? Quod tamquam digno dabam, indigno si te malum virum et ingratum comperi ? Quod tamquam digno dabam, indigno negabo et nascendi quoque causam habebo deceptus. Inspiciam tamen et, quantum sit, de quo agitur; dabit mihi consilium promissae rei modus. Si exiguum est, dabo, non quia dignus es, sed quia promisi, nec tamquam munus dabo, sed verba mea redimam et aurem mihi pervellam. Damno castigabo promittentis temeritatem : " Ecce, ut doleat tibi, ut postea consideratius loquaris ! " Quod dicere solemus, linguarium dabo. Si maius erit, non committam, quemadmodum Maecenas ait, ut sestertio centies obiurgatus sim. Inter se enim utrumque comparabo. Est aliquid in eo, quod promiseris, perseverare ; est rursus multum in eo, ne indigno beneficium des ; hoc tamen quantum est ? Si leve, coniveamus ; si vero magno mihi aut detrimento aut rubori futurum, malo semel excusare, quare negaverim, quam semper,
Abbreviated transcription (Latin):
citus sum patriam sibi dare usserit. si lex lata erit. ne id qius quã faciat qdꝰ ego
me amico meo facturum ꝓmiseram. Promisi tibi in matrimonium filiã postea
peregrins appariusti. Nonẽ michi cum extẽno conubium. E ad̾e res medo¬
fendit que uetat. Tunc fidem fallam tẽ inconstanti ȩcrimen audiam. si cũ
eadaem omnia sint. quȩ erant ꝓmittente me ñ p̃stitero ꝓmissum. Auoquin
quicquid mutatur libertatem facit de integro consulendi. ⁊ me fide libe¬
rat. ẜ misi aduocationem. postea apparuit ꝑillam causam ꝑ iulicium in
patrem meum quȩri. Pmissi me ꝑegre una exiturum. s iter infesta¬
ri latrociniis nntiatur. Inrem p̾sentem uenturus fui. s eger filius et
puerpera uxor tenet. Omnia eẽ debent eadem que fuerunt. cum ꝓmitterẽ
ut ꝓmitentis fidem teneaf. Que autem fieri maior mutatio potest. qm

Expanded text:
citus sum, patria sibi dare iusserit ? Si lex lata erit, ne id quisquam faciat, quod ego citus sum, patria sibi dare iusserit ? Si lex lata erit, ne id quisquam faciat, quod ego me amico meo facturum promiseram ? Promisi tibi in matrimonium filiam ; postea peregrinus apparuisti ; non est mihi cum externo conubium ; eadem res me defendit, quae vetat. Tunc fidem fallam, tunc inconstantiae crimen audiam, si, cum eadem omnia sint, quae erant promittente me, non praestitero promissum ; alioquin, quidquid mutatur, libertatem facit de integro consulendi et me fide liberat. Promisi advocationem : postea apparuit per illam causam praeiudicium in patrem meum quaeri; promisi me peregre exiturum : sed iter infestari latrociniis nuntiatur ; in rem praesentem venturus fui : sed aeger filius, sed puerpera uxor tenet. Omnia esse debent eadem, quae fuerunt, eum promitterem, ut promittentis fidem teneas ; quae autem maior fieri mutatio potest, quam
Abbreviated transcription (Latin):
sapiens consilui momnib. his manentib quȩ erat cũ summeret. Ideo ilium num
quam penitentia fubit. quia nchil melais ilio tempore fien potuit. quam qd
factumẽ. Nichil melius constituu. quam constitutum ẽ. Ceterum ad omma cũ
exceptione uenit. si nichil inciderit. qd̾ impediat. Ideo omnia illis succedere dici¬
mus ⁊ niehil contra opinionẽ accidere. quia p̃sumit animo posse aliquid uit᷑¬
urmre qd deftinata ꝓ hebeat. Impoudentium ista fidutia ẽ. fortunam sibi spon-¬
dere sapiens est. utraꝙꝙ partem eius cogitat.Scit quantum liceat erron. quã
in:erra sint humana. quam multa consiliis obstent. ancipitem rerum aclu¬
bricam sortem suspensus sequitur. consiliis certis incertos euentis. E xeeptio
dutem sine qua nichil destinat. mchi ingceditur ⁊ hic illum tuetur. Promili
beneficium msi siqd̾ incidiss quare ñ deberem dare. Quid enim si qd̾ illi polli¬

Expanded text:
sapiens consilium omnibus his manentibus, quae erant, cum sumeret ; ideo numquam sapiens consilium omnibus his manentibus, quae erant, cum sumeret ; ideo numquam illum paenitentia subit, quia nihil melius illo tempore fieri potuit, quam quod factum est, nihil melius constitui, quam constitutum est ; ceterum ad omnia cum exceptione venit : "Si nihil inciderit, quod impediat." Ideo omnia illi succedere dicimus et nihil contra opinionem accidere, quia praesumit animo posse aliquid intervenire, quod destinata prohibeat. Imprudentium ista fiducia est fortunam sibi spondere ; sapiens utramque partem eius cogitat ; scit, quantum liceat errori, quam incerta sint humana, quam multa consiliis obstent ; ancipitem rerum ac lubricam sortem suspensus sequitur, consiliis certis incertos eventus expendit. Exceptio autem, sine qua nihil destinat, nihil ingreditur, et hic illum tuetur. Promisi beneficium, nisi si quid incidisset, quare non deberem dare. Quid enim, si, quod illi polli
Abbreviated transcription (Latin):
giis sequenda ẽ. certiora ñ halieo. Hec ut quam diligentissime ȩstimem oꝑam dabo.
nec cito illi ad sentiar. Sic enim inp̃lio potest accidere. ut telumineum in comini-¬
litonem manus dirigat. aliquo errore decepta. ⁊ hosti tamquam mes paream.S hoc
⁊ram accidet ⁊ ñ uitio meo ciuus ꝓpositum ẽ. hostem ferire. ciuam defendere.Si
sciam ingratum eẽ. ñ dabo bñficium. at oprepsit. at imposut. nullahic culpa
tribuentis ẽ. quia tamquam grato dedi.S iꝓmiseris inquit tedaturum beneficiũ.
⁊ postea ingratum eẽ scieris. dabis annons̃ Sifaciens sciens inquit peccas. Das
emincui ñ debes dare. Si negas ⁊ hoc modo peccas. nondas ei cu ꝓ misisti. C onsci¬
entia ur̃a noo loco titubat. ⁊ illud suꝑbum ꝓmissum. Numquam sapientẽ facti
sui penitere. Nec umquam em̃dare quod fecent. neo mutare consilium. Nlec mutat

Expanded text:
giis sequenda est, certiora non habeo ; haec ut quam diligentissime aestimem, operam dabo giis sequenda est, certiora non habeo ; haec ut quam diligentissime aestimem, operam dabo nec cito illis adsentiar. Sic enim in proelio potest accidere, ut telum meum in commilitonem manus dirigat aliquo errore decepta et hosti tamquam meo parcam ; sed hoc et raro accidet et non vitio meo, cuius propositum est hostem ferire, civem defendere. Si sciam ingratum esse, non dabo beneficium. At obrepsit, at imposuit : nulla hic culpa tribuentis est, quia tamquam grato dedi. "Si promiseris," inquit, " te daturum beneficium et postea ingratum esse scieris, dabis an non ? Si facis sciens, peccas, das enim, cui non debes dare ; si negas, et hoc modo peccas : non das ei, cui promisisti. Conscientia vestra hoc loco titubat et illud superbum promissum numquam sapientem facti sui paenitere nec umquam emendare, quod fecerit, nec mutare consilium," Non mutat
Abbreviated transcription (Latin):
expectare longum ẽ: slam ait platon difficilis humani animi coniectura ẽ. Non expeo¬
tare temerarium ẽ. Huic respondebimus numquam expectare noscertissimam rerĩ
comp̃hensionẽ. qũo in arduo ẽueri exploratio. S eare quaducit. ueri similitudo .Om̃e
haciua ꝓcedit officium. sic serimus itis sic nauigamus. sic militamus. sic uxores du-¬
cimus. sic liberos tollimius. Cum omium horũ incertꝰ sit euentꝰ. ad ea accedimis de
ros: Sequimur quaratio. lonqua ueritas trarit. Ex pectauit nisi bene cessura ñ
facias. Et nisi comꝑta ueritate nichil moueris. rolicta omniactu uita tonsistit. Cum
ueri similia me in hoc aut in illud impellant. Non uere ei beneficium dabo. qũe
ueri simile erit gratum eẽ. Multa inquit int̾uenient ꝓpt̃ quȩ ⁊ malus ꝓ bono sub-¬
at. ⁊ bomis ꝓ malo displiceat. Fallaces enim sunt rerum species quib cred

Expanded text:
Expectare longum est nam, ut ait Platon, difficilis humani animi coniectura est, non expecExpectare longum est nam, ut ait Platon, difficilis humani animi coniectura est, non expectare temerarium est." Huic respondebimus numquam expectare nos certissimam rerum comprehensionem, quoniam in arduo est veri exploratio, sed ea ire, qua ducit veri similitudo. Omne hac via procedit officium. Sic serimus, sic navigamus, sic militamus, sic uxores ducimus, sic liberos tollimus ; cum omnium horum incertus sit eventus, ad ea accedimus, de ros ? Sequimur, qua ratio, non qua veritas traxit. Expecta, ut nisi bene cessura non facias et nisi comperta veritate nil noveris : relicto omni actu vita consistit. Cum veri similia me in hoc aut in illud impellant, non vera, ei beneficium dabo, quem veri simile erit gratum esse. " Multa," inquit, " intervenient, propter quae et malus pro bono surrepat et bonus pro malo displiceat ; fallaces enim sunt rerum species, quibus cre