comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
citur : ꝑ tribulationẽ sanguinis ꝑuenitur.
Quid gͦ nos miseri. atq ab omĩ fortitudine
destituti. qͥd acturi sumꝰ : Ecce in hoc fercu¬
lo colũna ẽẽ ñ possumꝰ : ꝙr in nob̃ nec forti¬
tudo oꝑis. nec lum emicat p̃dicationis.
Reclinatoriũ aureũ ñ habemꝰ : qr necdum
sic̃ oportoe ꝑ intellectũ spiritalẽ. requiem
int̾nȩ claritatis aspicimꝰ. Ascensꝰ purpureꝰ
ñ sumꝰ.qr ꝓ redẽptore nr̃o fundere sangui-¬
nẽ ñ ualemꝰ. Quid gͦ de nob̃ agendũ ẽ. quȩ
spes erit. si nullus ad regnũ ꝑuenit. nisi qui
nr̃a consolatio. Amemꝰ in qͣntũ possumꝰ dm̃.
diligamꝰ ⁊ ꝓximũ. ⁊ simul quoq nos ad dĩ
ferculũ ꝑtinemꝰ. quia sic̃ illic scriptum est.
media caritate construxit. Habe qͥppe ca¬
ritatẽ. ⁊ ibi sine dubio ꝑtines. ubi & colũna
argentea erigit᷑: ⁊ ascensus purpureꝰ tenet᷑.
Nam qr hoc ꝓpt̾ nr̃am infirmitatẽ dicit᷑.

Expanded text:
citur per tribulationem sanguinis pervenitur. 15. citur per tribulationem sanguinis pervenitur. 15. Quid ergo nos miseri atque ab omni fortitudine destituti, quid acturi sumus? Ecce in hoc ferculo columnae esse non possumus, quia in nobis nec fortitudo operis, nec lumen emicat praedicationis. Reclinatorium aureum non habemus, 1337 quia necdum sicut oportet per intellectum spiritalem requiem internae clarita quia pro Redemptore nostro fundere sanguinem non valemus. Quid ergo de nobis agendum est? quae spes erit, si nullus ad regnum pervenit, nisi qui nostra consolatio. Amemus, in quantum possumus, Deum, diligamus proximum, et simul quoque nos ad Dei ferculum festinemus, quia sicut iMedia charitate constravit. Habe quippe charitatem, et ibi sine dubio pervenis ubi et columna argentea erigitur, et ascensus purpureus tenetur: nam quia hoc propter nostram infirmitatem dicitur,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ lucẽ sermonis. inuenit᷑ apud animũ clari.¬
tas quietis. Illiꝰ iã qͥppe fulgor int̾nus m̃tem
irradiat. ut ꝑ intentionẽ ibi reqͥescat: ubi
ȩccła scriptũ ẽ. Penne colũbȩ de argentatȩ.
⁊ posti̾ora dorsi eiꝰ inspecie auri. Quȩ enĩ hic
spũ mansuetudinis ĩpleta. qͣsi colũba pennas
deargentatas habet. inpostiora dorsi eiꝰ spe¬
ciem auri continet: quia hic p̃dicatores suos
sermonis luce indiut. In post̾iori autẽ scło.:
fulgorẽ in se claritatis ostñdit. S ad hoc qđ
clarũ intꝰ ostñdit᷑. qͣlis sit ascensꝰ adiungit.
cũ de eodẽ ferculo ꝓtinꝰ subdit. Ascensũ pur.¬
pureũ. Uera qͥppe purpura qͥa de sangui¬
ne tingitur: ñ ĩmerito incolore sanguinis
uidet᷑. qr maxia multitudo fidelium in
exordio nascentis ȩccłȩ ꝑ martirii sanguinẽ
ꝑuenit ad regnũ. Rex nr̃ ascensũ purpu¬
reũ fecit inferculo. qr ad clarũ qđ intꝰ aspi¬

Expanded text:
per lucem sermonis invenitur apud animum clariper lucem sermonis invenitur apud animum claritas quietis. Illius jam quippe fulgor internus mentem irradiat, ut per intentionem ibi requiescat, ubi Ecclesia scriptum est: Pennae columbae deargentatae, et posteriora dorsi ejus in specie auri . Quae enim hic spiritu mansuetudinis impleta quasi columba pennas deargentatas habet, in posteriora dorsi ejus speciem auri continet, quia hic praedicatores suos sermonis luce induit; in posteriori autem saeculo fulgorem in se claritatis ostendit. Sed ad hoc quod clarum intus ostenditur, qualis sit ascensus adjungit, cum de eodem ferculo protinus subdit: Ascensum purpureum . Vera quippe purpura, quia de sanguine tingitur, non immerito in colore sanguinis videtur. Et quia maxima multitudo fidelium in exordio nascentis Ecclesiae per martyrii sanguinem pervenit ad regnum, Rex noster ascensum purpureum fecit in ferculo, quia ad clarum quod intus aspi
Abbreviated transcription (Latin):
filias ierłm. Neq enĩ credendũ ẽ salomo¬
nẽ tantȩ magnitudinis regẽ. qͥ sic ĩmensis
deliciis affluebat: ut pondus aurieꝰ esti¬
mari ñ possit. & argentũ indieb illis p̃ciũ
ñ hab̾et. qr ferculũ sibiligneũ fec̃. S est
salomon uidelicet pacificꝰ nr̃: qͥ sibi delig¬
nis libam ferculũ fec̃. Labani qͥppe ligna
cedrina : ualde sunt ĩputribilia. Ferculũ
itaq regis nr̃i. scã ȩccła ẽ: quȩ de fortib
patrib idẽ de ĩputribilib m̃tib ẽ ꝯstru¬
cta. Quȩ recte ferculũ dr̃. quia ipsa fert
cotidie animas. ad et̾nũ conuiuiũ condito¬
ris sui. Cui ferculo colũne argenteȩ factȩ
sunt. qr p̃dicatores ȩccłȩ scȩ eloquii lucẽ
rib lucide dicit᷑: mentes audientiũ fulgorẽ
caritatis intimȩ in qͣ reclinent᷑ inueniunt.
ꝑhoc enĩ qđ luculente ⁊ aꝑte audiunt: in
illud qđ clarescit. in corde reqͥescunt. Colũne¬
gͦ argenteȩ. ⁊ reclinatoriũ aureũ factũ ẽ: qr

Expanded text:
i, etc.--Neque enim credendum est Salomonem tantae magnitudinis regem, qui sic immensis divitiis affluebat ut pondus auri ejus aestimari non posset, et argentum in diebus illis pretium non haberet, quia ferculum sibi ligneum fecit. Sed est Salomon, videlicet pacificus noster, qui sibi de lignis Libani ferculum fecit. Libani quippe ligna cedrina valde sunt imputribilia. Ferculum itaque regis nostri sancta Ecclesia est, quae de fortibus patribus, id est de imputribilibus mentibus est constructa. Quae recte ferculum dicitur; quia ipsa fert quotidie animas ad aeternum convivium conditoris sui. Cui ferculo columnae argenteae factae sunt, quia praedicatores. Ecclesiae sanctae eloquii luce s praedicatoribus lucide dicitur, mentes audientium fulgorem claritatis animae, in qua reclinentur inveniunt. Per hoc enim quod luculente illud quod clarescit in corde, requiescunt. Columnejus argenteae, et reclinatorium aureum factum est, quia
Abbreviated transcription (Latin):
timore dni ⁊ amore ꝓxuni tende student.
bona oꝑa corporalit̾ agere. elemosinis pec¬
cata redimere. S qr ui amoris intimi
ardere ad celeste desid̾iũ nesciunt : qͣsi
adhuc deuincti corporeis sensib tenent᷑.
Isti itaq thalami ñ sunt: s tñ int̾ thala¬
mos continent᷑. quia ꝑ eoꝵ ducatũ qui
uisionẽ dĩ ꝑfecte diligunt: ⁊ ipsi ad ꝑ.¬
fectũ m̃tis diligunturꝰ. Int̾ thalamos ergo
quinq st̃ cubitiᷤᷤ. quia hi qͥ ab ext̾ioribus
quinq sensib ad huc ad intellectũ misti¬
cũ ñ assurgunt. dũ int̾ eos sunt qͥ spiti¬
tui amoris feruent: uelut manente
int̾ thalamos infidei constructione ꝓficiunt.
& a mensura cę̧lestis ȩdificii disiuncti ñ st̃.
Nã & paulisꝑ se abappetitu corporaliũ sen¬
suũ subtrahunt. & dilatato m̃tis spatio. imi¬
tantes caritatẽ quã ꝯspiciunt. hinc inde ad
s ꝑ quinq descripti st̃: ipsa ad huc eorum

Expanded text:
timore Domini, et amore proximi tendere student, timore Domini, et amore proximi tendere student, bona opera corporaliter agere, eleemosynis peccata redimere; sed quia amore intimo ardere ad coeleste desiderium nesciunt, quasi adhuc devincti corporeis sensibus tenentur. Isti itaque thalami non sunt, sed tamen inter thalamos continentur, quia per eorum ducatum qui visionem Dei perfecte diligunt, et ipsi ad provectum mentis diriguntur. Inter thalamos ergo quinque sunt cubiti, quia hi qui ab exterioribus quinque sensibus adhuc ad intellectum mysticum non assurgunt, dum inter eos sunt qui spiritu amoris fervent, velut manentes inter thalamos in fidei constructione proficiunt, et a mensura coelestis aedificii disjuncti non sunt. Nam et paulisper se ab appetitu corporalium sensuum subtrahunt, et dilatato mentis spatio, imitantes charitatem quam conspiciunt, hinc inde ad sed per quinque descripti sunt, ipsa adhuc eorum
Abbreviated transcription (Latin):
re: desistis tolerare. Quẽ enĩ minꝰ diligimꝰ:
minꝰ etiã toleramꝰ. Quia irruente fastidio
citius facta ꝓxumi adducunt᷑ ingͣuedine
ponderis. quȩ nob̃ ñ leuiat penna carita¬
stis. Sequit᷑. Et int̾ thalamos. qͥnq cubi
tos. Unũ supͣ thalamũ dixerat. ⁊ post¬
modũ quinq cubitos eẽ int̾ thalamos
narrat. Ea uidelicet ratione qr multi tha-¬
lami unũ faciunt. sic̃ ⁊ multȩ eccłiȩ una
eccła uocat᷑. Ynde & in ioħis apocalipsi
septẽ eccłiis scribit᷑: ꝑ quas una catholica
designat᷑. Hi itaq qui in scã ȩccła sicut
diximꝰ feruenti amore dm̃ uid̾e sitiunt.
ei q iã ꝑ desid̾iũ comungunt᷑: thalami
uocantur. S tñ sunt inea quidã qͥ pene.¬
trare subtilia ñ ualentes.⁊ quinq adhuc
corporis sensib dep̃ssi: tantominꝰ amant
eũ qui fec̃ oĩa. qͣnto ãpliꝰ in his quȩ facta
sunt illigant᷑. Et iã quidẽ exercere se in

Expanded text:
re, desistis tolerare. Quem enim minus diligimus, re, desistis tolerare. Quem enim minus diligimus, minus etiam toleramus, quia, irruente fastidio, citius facta proximi adducuntur in gravedinem ponderis quae nobis non levigat penna charitatis. Sequitur: IBID.-- Et inter thalatos. » Unum supra thalamum dixerat, et postmodum esse quinquae cubitos inter thalamos narrat, ea videlicet ratione qua multi thalami unum faciunt: sicut multae ecclesiae una Ecclesia vocatur. Unde et in Joannis Apocalypsi septem Ecclesiis scribitur, per quas una catholica designatur. Hi itaque qui in sancta Ecclesia, sicut diximus, ferventi amore Deum videre sitiunt, eique jam per desiderium conjunguntur, thalami vocantur. Sed tamen sunt in ea quidam qui penetrare subtilia non valentes, et quinque adhuc corporis sensibus depressi, tanto minus amant eum qui fecit omnia, quanto amplius in his quae facta sunt illigantur. Et jam quidem exercere se in
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ qđ idem thalamꝰ uno calamo in longo.
⁊ uno calamo in lato dr̃ mensus. Longi¬
tudo qͥpꝑe. ad longanumitatẽ expectatio¬
nis ꝑtince. & latitudo ad amplitudinẽ
caritatis: Tantũ gͥ unꝰ qͥsq thalamꝰ habet
inlongitudinẽ: quantũ ⁊ in latitudinẽ
habe potuerit. Quia mens oȩlesti desidio
succensa. qͣntũ amorẽ habuerit ad colligen¬
dũ ꝓximũ: tantũ ⁊ longanimitatẽ exͥhi¬
bet ad expectandũ dm̃. ⁊ꝰ pacient̃ portat
moras longitudinis: quia se in ꝓfectu ꝓ-¬
ximi dilatat ãplitudo caritatis. Potest etiã
ipsalongitudo longanimitatẽ patientiȩ
quȩ exhibet᷑ ꝓximo designare. Et qr latitu¬
do caritatẽ signat quȩ sinũ m̃tis aꝑit. &
ancos simul atq inunicos in amorẽ reci¬
pit: tanta ẽ longitudo thalami qͣnta lati¬
tudo. qͥa qͣntũ lata mens fuerit ꝑ amorẽ:
tantũ erit ⁊ patiens ꝑ longanimitatem.
Nã tantũ quisq portat ꝓximũ: quantũ
amat. Si enĩ amas: portas. Si desistis ama-¬

Expanded text:
est quod idem thalamus uno calamo in longum, et uno calamo in latum dicitur mensus. Longitudo quippe ad longanimitatem exspectationis pertinet, et latitudo ad amplitudinem charitatis. Tantum ergo unusquisque thalamus habet in longitudinem, quantum et in latitudinem habere potuerit, quia mens coelesti desiderio succensa, quantum amorem habuerit ad colligendum proximum, 1335 tantum et longanimitatem exhibet ad exspectandum Deum, et patienter portat moras longitudinis, quia se in provectu proximi dilatat amplitudo charitatis. Potest etiam ipsa longitudo longanimitatem patientiae quae exhibetur proximo designare. Et quia latitudo charitatem signat, quae sinum mentis aperit, et amicos simul atque inimicos in amorem recipit, tanta est longitudo thalami, quanta latitudo, quia quantum lata mens fuerit per amorem, tantum erit et patiens per longanimitatem. Nam tantum quisque portat proximum quantum amat. Si enim amas, portas; si desistis ama
Abbreviated transcription (Latin):
Et si sic tẽptatio p̃meret ut contẽplatio ñ
leuar&e: pene inculpa laberet᷑. S mira dis¬
pensatione in quodã medio anima librat᷑.
ut neq inbonis suꝑbiat: neq in malis ca.¬
sũ humilitate custodire. Sic helias ignẽ de
cȩlo deposuerat. aquascęlo ligauerat. ⁊ tam̃
pauore uniꝰ mulieris t̾ritꝰ. ꝑ deserta fugiebat.
Apparet fugienti angłs. cibũ p̾bet. qr longũ
iter restat p̃dicit. ⁊ tñ timorẽ de corde ñ exͦ¬
cutit : qr in corde ꝓpħȩ. m̃tis magna erat
custodia fortitudinis. illa infirmitas timo¬

Expanded text:
Et si sic tentatio premeret ut contemplatio non Et si sic tentatio premeret ut contemplatio non elevaret, plene in culpam laberetur. Sed mira dispensatione, in quodam medio anima libratur, ut neque in bonis superbiat, neque in malis casum in humilitate custodire. Sic Elias ignem de coelo deposuerat, aquas coelo ligaverat, et tamen pavore unius mulieris territus, per deserta fugiebat . Apparet fugienti angelus, cibum praebet, quia longum iter restat praedicit, et tamen timorem de corde non excutit , quia in prophetae mente magna erat custodia fortitudinis, illa infirmitas timo
Abbreviated transcription (Latin):
latione memorat᷑ semꝑ quidẽ ex insir¬
mitate. ne extollat᷑ de contẽp lationis
magnitudine. Et notandũ qr diuersa sunt ut
dicat᷑ ocłis tiuis uide. aurib tuis audi. ⁊ tam̃
filiꝰ hominis uocet᷑. S ꝑ hȩc u̾ba qͥd ei aliud
plerũq qui plus incontẽplationẽ rapit᷑: con-¬
tigit ut ampliꝰ in tẽptatione fatiget᷑. Sicut
quib dã sȩpe contingere bene ꝓficientib so-¬
let. Quoꝵ m̃tẽ dũ aut cõpunctio afficit. aut
contẽplatio suꝑsemet ipsũ rapit: Statĩ etiã
tẽptatio sequit᷑. Ne de his ad quȩ rapta ẽ ex-¬
tollat᷑. Nã cõpunctione uł contẽplatione
ad dm̃ erigit᷑. s tẽptationis suȩ pondere
uerberatur ad semet ipsã. quatinꝰ tẽptatio
aggrauet. ne contẽplatio inflet: & item
contẽplatio eleuet. ne tẽptatio demergat.
Si enĩ sic contẽplatio attolleret. ut tẽptatio
funditꝰ deesset: in suꝑbia animꝰ caderet.

Expanded text:
latione memoratur semper quid est ex infirlatione memoratur semper quid est ex infirmitate, ne extollatur de contemplationis magnitudine. Et notandum quia diversa sunt ut dicatur, Oculis tuis vide, auribus tuis audi, et tamen filius hominis vocetur. Sed per haec verba quid ei aliudplerumque, qui plus in contemplatione rapitur, contingit ut amplius in tentatione fatigetur. Sicut quibusdam saepe contingere bene proficientibus solet, quorum mentem dum aut compunctio afficit, aut contemplatio super semetipsum rapit, statim etiam tentatio sequitur, ne de his ad quae rapta est extollatur. Nam compunctione vel contemplatione ad Deum erigitur, sed tentationis suae pondere reverberatur ad semetipsam, quatenus tentatio aggravet, ne contemplatio inflet; et item contemplatio elevet, ne tentatio demergat. Si enim sic contemplatio attolleret, ut tentatio funditus deesset, in superbiam animus caderet.
Abbreviated transcription (Latin):
Fili hominis. uide ocłis tuis. ⁊ auribs
tuis audi. Ad testimoniũ spiritaliũ rerũ
gitur tius: S sciendũ qr ocłi atq aures
corporis ad sunt etiã carnalib eis quȩ st̃
in uisu rerũ. quȩ corporalit̾ uidentur.
Ocli u̾atq aures cordis solũmͦ spiritaliũ
sunt. qui inuisibilia ꝑ intellectũ uident.
⁊ laudẽ dĩ sine sono audiunt. Has omp̃s
dñs aures querebat cũ diceret. Qui hab&e
aures audiendi. audiat. Quis nãq in illo
popło ẽẽ tc̃ poterat. qͥ aures corporis non
haberae: S cũ dicit᷑ qui habet aures au-¬
diendi audiat: aꝑ te monstrat᷑ qđ illas
atires quereret. quas onĩs hab̾e ñpot̾ant.
Dicat᷑ gͦ. Fili hominis uide ocłis tuis. ⁊s
aurib tuis audi. In priori autẽ locutio¬
nũ nraꝵ parte iã diximꝰ. cur ꝓpħa qͦti¬
ens aduidenda spiritalia ducitur. filius
hominis appellatur. S ne hoc m̃te exces¬
serit.breuit replicabo. Quia in hac appel¬

Expanded text:
Fili hominis, vide oculis tuis et auribus Fili hominis, vide oculis tuis et auribus tuis audi. » Ad testimonium spiritalium rerum di, audiat . Sciendum quia oculi et aures corporis adsunt etiam carnalibus, eisque sunt in usu rerum quae corporaliter videntur: oculi vero et aures cordis solummodo spiritualium sunt, qui invisibilia per intellectum vident, et laudem Dei sine sono audiunt. Has omnipotens Deus aures quaerebat, cum diceret: Qui habet aures audiendi, audiat. Quis namque in illo populo tunc esse poterat qui aures corporis non haberet? Sed cum dicitur: Qui habet aures audiendi audiat, aperte monstratur quod illas aures quaereret quas omnes habere non poterant. Dicatur ergo: Fili hominis, vide oculis tuis, et auribus tuis audi . In priori autem locutionum nostrarum parte jam diximus cur propheta, quoties ad videnda spiritalia ducitur, filius hominis appellatur. Sed ne hoc mente excesserit, breviter replico, quia hac appel
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑcutit. ⁊ cõpunctionis gladio transfigit:
Ut nicħ ei nisi flere libeat. ⁊ fluentes fle.¬
tuũ macłas lauare. Int̾ꝙ̃ etiã aliqͣndo
ad sublimiora contẽplanda rapit᷑. ⁊ in
eoꝵ desidio suaui fletu cruciat᷑. Dolet se¬
se hic ẽẽ anima ubi ad huc ꝓstrata ꝑ infir¬
mitatẽ iacet. atq illic adhuc ñ eẽ ubi il¬
luminata fortit̃ uigeat: & iã m̃tis oculũ
ad mortalitatis tenebras ñ reducat. Hinc
itaq hic ardor nascit᷑ in m̃te. luctꝰ oritur
ex ardore. Et qr in herere cęlestib necdum
ualet: feruore suo in lacrimis fessa requi¬
escit. S aliud ÷ cũ de uniꝰ ꝓfectu resagit᷑:
aliud cũ de edificatione multoꝵ. Ea
itaq doctrinȩ sermone largiente dđo pro¬
ferenda sunt. quȩ uitã audientiũ mo-¬
resq cõponant. Nunc gͦ quic qͥd nos ad
studiũ bonȩ oꝑationis ȩdificet: in pro¬
pħȩ uerbis sicut cȩpimus exequamur.

Expanded text:
percutit, et compunctionis gladio transfigit, percutit, et compunctionis gladio transfigit, ut nihil ei nisi flere libeat, et fluentis fletuum maculas lavare. Inter quae etiam aliquando ad sublimiora 1322 contemplanda rapitur, et in eorum desiderio suavi fletu cruciatur. Dolet se hic esse anima, ubi adhuc prostrata per infirmitatem jacet, atque illic adhuc non esse ubi illuminata fortiter vigeat, et jam mentis oculum ad mortalitatis tenebras non reducat. Hinc itaque, hinc ardor nascitur in mente, luctus oboritur ex ardore. Et quia inhaerere coelestibus necdum valet, fervore suo in lacrymis fessa requiescit. Sed aliud est cum de unius profectu res agitur, aliud cum de aedificatione multorum. Ea itaque doctrinae sermone, largiente Deo, proferenda sunt quae vitam audientium moresque componunt. Nunc ergo quidquid nos ad studium bonae operationis aedificet in prophetae verbis, sicut coepimus, exsequamur.
Abbreviated transcription (Latin):
EQUIBAMO ME
fortasse tacita cogitatio
amagnis expositorib in¬
tẽptata discutere p̾sumo:
qua m̃te idfaciã agnoscant. Non eñ hoc
demeritate aggredior: s humilitate. Scio
eñi quia plerũq multa ĩsacro eloqͥo q̃ solus
intelligere ñ potui. corã frĩb meis positꝰ in¬
tellexi. Ex quo intellectu ⁊ hoc quoq ĩtel¬
ligere studuu. ut scirẽ ex quoꝵ mͥ merito
intellectꝰ daretur. Patoe enĩ quia hoc mͥ
ꝓillis datur. quib mͥ p̃sentib dat᷑. Ex qua
re largiente do agitur. ut sensus crescat.¬
⁊ elatio decrescat. dũ ꝓpt̃ uos disco. qđ int̃
uos doceo. Quia uerum fateor. plerũq
uob̾cũ audio. qͥd dico. Quic qͥd gͥ in hoc
ꝓpħa minꝰ intellexero: meȩ cecitatis este¬
Si quid intelligere apte potuero. ⁊ diuino
potentis dni grãm in eiꝰ eloquio quȩ dã ĩtel¬
ligunt᷑ melius. cũ sermo dĩ secretiꝰ legitur:
atq animꝰ culparũ suarũ conscius dum
recognoscit qđ audierit. doloris se iaculo

Expanded text:
quidam me fortasse tacita cogitationa magnis expositoribus intentata discutere praesumo, qua mente id faciam agnoscant. Non enim hoc temeritate aggredior, sed humilitate. Scio enim quia plerumque multa in sacro eloquio quae solus intelligere non potui coram fratribus meis positus intellexi. Ex quo intellectu et hoc quoque intelligere studui, ut scirem ex quorum mihi merito intellectus daretur. Patet enim quia hoc mihi pro illis datur quibus mihi praesentibus datur. Ex qua re, largiente Deo, agitur ut et sensus crescat, et elatio decrescat, dum propter vos disco quod inter vos doceo, quia verum fateor plerumque vobiscum audio quod dico. Quidquid ergo in hoc propheta minus intellexero, meae caecitatis estsi quid vero intelligere apte potuero, ex divino potentis Domini gratiam in ejus eloquio quaedam intelliguntur melius cum sermo Dei secretius legitur, atque animus, culparum suarum conscius, dum recognoscit, quod audierit, doloris se jaculo
Abbreviated transcription (Latin):
radio m̃tis ocłos infigat. Neq enĩ om̃ps
d̾s̃ iã in sua claritateꝰ coñspicit᷑. s quiddã
sub illa speculat᷑ anima unde refota ꝓsi.¬
ciat. & pꝰ adiusionis eiꝰ głam ꝑtingat. Sic
nãq esaias cũ se dũm uidisse fatet᷑ dicens.
anno quo mortuus ẽ rex orias. uidi dñm
sedentẽ suꝑ soliũ excelsũ ⁊ eleuatũ: ꝓtinꝰ
adiunxit. Et ea quȩ subeo erant ĩplebañ¬

Expanded text:
radio mentis oculos infigat. Neque enim omnipotens radio mentis oculos infigat. Neque enim omnipotens Deus jam in sua claritate conspicitur, sed quiddam sub illa speculatur anima, unde refota pronciat, et post ad visionis ejus gloriam pertingat. Sic namque Isaias cum se Dominum vidisse fateretur, dicens: Anno quo mortuus est rex Ozias, vidi Dominum sedentem super solium excelsum et elevatum, protinus adjunxit: Et ea qu
Abbreviated transcription (Latin):
iã arefactũ fuerit: in solo pede amoris di.
tota uirtute se sustin&. It in ipsostat: qr
pedẽ amorisscłi quẽ ponere int̾ra consu.¬
euerat. iã a t̾ra suspensũ portat. Et nos gͦ
si ad parentes ꝓprios id.ẽ. ad spiritales pa¬
tres redimꝰ. teneamꝰ inuia angłm. ut sua¬
uitate intima app̃hendamꝰ dm. Contẽpla.¬
tiua & enĩ uita amabił ualde dulcedo est.
quȩ suꝑsemet ipsã animã rapit cęlestia
aꝑit. t̾rena aut̃ debere ẽẽ contẽptui osten¬
dit. Spiritalia m̃tis ocłis patefacit. cor¬
poralit̾ abscondit. Inde bene ȩccłia in
canticis canticoꝵ dic̃. Ego dormio. ⁊ cor
meũ uigilat. Uigilanti ⁊ enĩ corde dormit.
qr ꝑ hoc̃ qđ int̾ius contẽplando ꝓfic̃. ab
inquieto foris oꝑe qͥescit. S int̾ hȩc scien¬
dũ ẽ. quia ꝗͣdiũ in hac mortali carne ui¬
uitur. nullus ita in contẽplationis uirtu¬
te ꝓficit. ut in ipso circũ scripto lumine

Expanded text:
jam arefactum fuerit, in solo pede amoris Dei jam arefactum fuerit, in solo pede amoris Dei tota virtute se sustinet. Et in ipso stat, quia pedem amoris saeculi quem ponere in terra consueverat, jam a terra suspensum portat. Et nos ergo si ad parentes proprios, id est ad spiritales patres redimus, teneamus in via angelum, ut suavitate intima apprehendamus Deum. Contemplativae etenim vitae amabilis valde dulcedo est, quae super semetipsam animam rapit, coelestia aperit, terrena autem debere esse contemptui ostendit, et spiritalia mentis oculis patefecit, corporalia abscondit. Unde bene Ecclesia in Canticis canticorum dicit: Ego dormio, et cor meum vigilat . Vigilanti etenim corde dormit, quia per hoc quod interius contemplando proficit, ab inquieto foris opere quiescit. 14. Sed inter haec sciendum est quia quandiu in hac mortali carne vivitur, nullus ita in contemplationis virtute proficit, ut in ipso jam incircumscripto luminis
Abbreviated transcription (Latin):
quodã certamine posita mͦ qͣsi exsuꝑat.
qr intelligendo ⁊ sentiendo. de incircum.
scripto lumine aliqͥd degustat. Modo suc¬
cũbit. qͥa & degustando iterũ deficit.
Quasi gͦ uincitur angłs qͣndo intellectu
intimo app̃hendit᷑ d̾s. S notandũ qđ idẽ
uictꝰ angłs neruũ femoris iacob tenuit.
eũq marcescere statĩ fecit. atq ab eo iacob
tẽpore: uno claudicauit pede. Quia scilic&
omp̃s ds̃ cũ iã ꝑ desidiũ ⁊ intellectũ cog.¬
noscit᷑ omnẽ in nob uoluptatẽ carnis are¬
facit. Et qͥ priꝰ quasi duob pedib inniten-
tes ⁊ dm̃ uidebam᷑ quęrere. ⁊ scłm tenere:
pꝰ agnitionẽ suauitatis di unꝰ in nob̾ pes
uno claudicamꝰ pede. qr dũ crescit in nob̾
fortitudo amoris intimi: infirmat᷑ ꝓcul
dubio fortitudo carnis. Om̃is qͥppe qͥ uno
pede claudicat: soli illi pedi innitit᷑ quẽ
sanũ habet. Quia & cui desidiũ t̾renum

Expanded text:
quodam certamine posita, modo quasi exsuperat, quodam certamine posita, modo quasi exsuperat, quia intelligendo et senscripto nomine aliquid degustat; modo vero succumbit, quia et de gustando iterum deficit. Quasi ergo vincitur angelus, quando intellectu intimo apprehenditur Deus Sed notandum quod isdem victus angelus nervum femoris Jacob tenuit, eumque marcessere statim fecit atque ab eo Jacob tempore uno claudicavit pede. Quia scilicet omnipotens Deus, cum jam per desiderium et intellectu cognoscitur, omnem in nobis voluptatem carnis arefates, et Deum videbamur quaerere et saeculum tenere, post agnitionem suavitatis Dei, unus in nobis pes uno claudicamus pede, quia dum crescit in nobis fortitudo amoris intimi, infirmatur procul dubio fortitudo carnis. Omnis quippe qui uno pede claudicat soli illi pedi innititur quem sanum habet, quia cui desiderium terrenum
Abbreviated transcription (Latin):
contentio. cũ sese ad celestia erigit᷑. cũ in reb
spiritalib animũ tendit: cũ tͣnsgredi uitit᷑
omne qđ corporalit̾ uidet᷑. cũ sese angustat
ut dilatet. ⁊ aliqͣndo qͥdẽ uincit. ⁊ reluctan¬
tes tenebras suę cęcitatis ex suꝑat. Unde
in ciroũ scripto lumine qͥddã furtĩ ⁊ tenuit̃
attingat. S tñ ad semet ipsã ꝓtinꝰ uerbata¬
reu̾titur. atq ab ealuce ad quã respirando
tͣnsiit. ad suȩ cęcitatis tenebras suspiran¬
do rediit. Qđ bene sacra historia designat.
quȩ beatũ iacob cũ angło luctatũ narrat.
Cũ enĩ ad parentes ꝓpͥos rediret: in uia
angłm inuenit. cũ quo inluctã magnum
certam̃ habuit. I enĩ qͥ certat in luctami¬
ne. aliqͣndo suꝑiorẽ se. aliqͣndo uͦ eũ cũ qͦ
contenderit: inferiorẽ inuenit. Designat
dit. uniꝰ cuiꝰq ꝑfecti uiri ⁊ in contẽplatio¬
ne positi. animã expͥmi. Quȩ uidelicet
anima cũ contẽplari dm̃ nitit᷑. uelut in

Expanded text:
 cum in rebus spiritalibus animum tendit, cum transgredi nititur omne quod corporaliter videtur, cum se angustat ut dilatet; et aliquando quidem vincit, et reluctantes tenebras suae caecitatis exsuperat, et de incircumscripto lumine quiddam furtim subtiliter attingit: sed statim ad semetipsam protinus reverberatur, atque ab ea luce ad quam respirando transit, ad suae caecitatis tenebras suspirando rediit. Quod bene sacra historia designat, quae beatum Jacob cum angelo luctatum narrat. Cum enim ad parentes proprios rediret, in via angelum invenit, cum quo in luctamine magnum certamen habuit . Is enim qui certat in luctamine, aliquando superiorem se, aliquando vero eum cum quo contenderit inferiorem invenit. Designat dit uniuscujusque perfecti viri et in contemplatione positi animam exprimit. Quae videlicet anima cum contemplari Deum nititur, velut in
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ gͦ quies contẽplatiue uitę agitur in
m̃te. silentiũ fit incęlo. Quia t̾renorum
actuũ strepitꝰ quiescit a cogitatione. ut
ad secretũ intimũ auris animũ apponat.
S qr hȩc quies m̃tis ẽẽ in hac uita ꝑfecta
ñ potest. nequaꝗͣ hora integra factum in
cȩlo silentiũ dr̃. s qͣsi media hora. It neq
ipsa media hora plene sentiat᷑ cũ p̾mittit᷑
qͣsi. qr mox ut se animꝰ subleuare cȩꝑit. &
quietis intimȩ lmine ꝑ fundi: redeunte
citiꝰ cogitationũ strepitũ. de semet ipso con¬
fundit᷑. ⁊ confusꝰ cecat᷑. Uita igit᷑ contem¬
platiua quȩ illic hora qͣsi media dr̃. apd̃
e zechiel ꝓpħam ñcubitus. s ꝑ almꝰ ap¬

Expanded text:
Cum ergo quies contemplativae vitae agitur in mente, silentium fit in coelo, quia terrenorum actuum strepitus quiescit a cogitaad secretum intimum aurem animus apponat. Sed quia haec quies mentis esse in hac vita perfecta non potest, nequaquam hora integra factum in coelo silentium dicitur, sed quasi media hora, ut neque ipsa media hora plene sentiatur, cum praemittitur quasi, quia mox ut se animus sublevare coeperit, et quietis intimae lumine perfundi, redeunte citius cogitationum strepitu, de semetipso confunditur, et confusus caecatur. Vita igitur contemplativa quae illic hora quasi media dicitur, apud Ezechielem prophetam non cubitus, sed palmus ap
Abbreviated transcription (Latin):
aut̃ exultauit caput meũ. suꝑ inimicos
meos. Quia enĩ quandoq ip̃sa etiã exal.¬
tanda ẽ. iã nc̃ caput suũ suꝑinimicos suos
exaltatũ gaudet incęlis. Cũ gelecti quiq
aduitã ꝑueniunt. qr m̃bra eiꝰ ꝑ eũ intrant
adeũ : ipse ꝑse intrat ad se. Ipse enĩ in sius
mbris ÷ qͥintrat. ipse caput: ad qđ intͣntia
m̃bra ꝑueniunt. Qđ ezechiel ꝓpħa mul¬
tiplicit̃ insinuat. qͥuirũ uenisse dic̃ ad por

Expanded text:
autem exaltavit caput meum super inimicos meos. » Quia enim quandoque ipsa etiam exaltanda est, jam nunc caput suum super inimicos suos exaltatum gaudet in coelis. Cum ergo electi quique ad vitam perveniunt, quia membra ejus per eum intrant ad eum, ipse per se intrat ad se: ipse enim in suis membris est, qui intrat: ipse caput ad quod intrantia membra perveniunt. Quod et Ezechiel propheta multipliciter insinuat, qui virum venisse dicit ad por
Abbreviated transcription (Latin):
recusauit. Suscepit mortẽ : ne mori tune¬
remꝰ. Ostñdit resurrectionẽ: ut nos resur¬
gere posse credemnus. Post passionẽ quoq
suã de his qͥ se crucifixerant ad fidi grãm
uocauit. donũ ꝓiniqͥtate reddidit. Qui
gͦ nos exẽplo suo de oĩb instruxit. murus
nob̾ ꝑ circuitũ ⁊ undiq factꝰ ẽ. Sequit᷑.
s Et in manu uiri calamꝰ m̃surȩ sex cubito¬
rũ. ⁊ palmo. Pret̾ita lectione iã diximus.
qr ꝑ calamũ scriptura sacra signat᷑. Qui
nr̃ẽ actionẽ metim᷑. ut scilicet uideamꝰ
ł quantũ ꝓficimꝰ : ł qͣntũ longe a ꝓfectu
distamꝰ. Nam sȩpe aliquid agentes. iã cuiꝰ dã
meriti ẽe nos credimꝰ. S cũ ad u̾ba di re¬
currimꝰ : p̃cepta sublimia audimꝰ. ibi cog¬
noscimꝰ qͣntũ aꝑfectione minꝰ habeamus.
Calamꝰ ergo m̃surȩ ẽ : qr ꝑ manꝰ scribenti¬
um uita m̃surat᷑ auditoꝵ. Qui calamꝰ in

Expanded text:
recusavit; suscepit mortem, ne mori timerecusavit; suscepit mortem, ne mori timeremus; ostendit resurrectionem, ut nos resurgere posuam de his qui se crucifixerant ad fidei gratiam vocavit, donum pro iniquitate reddidit. Qui ergo nos exemplo suo de omnibus instruxit, murus nobis per circuitum et undique factus est. Sequitur: « Et in manu viri calamus mensurae sex cubitorum et palmo. 7. Praeterita lectione jam diximus quia per calamum Scriptura sacra signatur. Quinostrae actionem metimur, ut scilicet videamus vel quantum proficimus, vel quantum longe a profectu dimeriti esse nos credimus: sed cum ad verba Dei recurrentes, praecepta sublimia audimus, ibi cognoscimus quantum a profectione minus habeamus. Calamus ergo mensurae est qui per manus scribentium vita mensuratur auditorum. Qui calamus in
Abbreviated transcription (Latin):
unigenitꝰ patris qui sursũ ẽ firmitas angłoꝵ.
ipse deorsũ factꝰ ẽ redẽptio hominũ. Illis for¬
titudo necadant. nob̾ adiutoriũ ut surgamꝰ
pꝰ casũ. Si uͦ ꝑdomũ di hoc loco sola redẽptoꝵ
hominũ multitudo signat᷑. undiq nob̾ dñs
⁊ ꝑ circuitũ murꝰ ẽ: qr ut nos ꝑfecte custodiret.
oĩa quȩ docuit ostñdit. Sic̃ scriptũ ẽ. Quȩ
cȩpit iħs facere ⁊ docere. Quia enĩ nos uocare
ad cęlestẽ patriã uenit: num irũ despicere nos
bona transitoria. docuit. ⁊ mala tẽporalia non
timere. Unde ⁊ opꝓbria despexit. iniurias
git. Quid nob̾ alind his exẽplis innuens. nͥ ut
debeamꝰ huiꝰ mundi ⁊ adu̾sa ñmetuere. &
ꝓsꝑauitare : Quia płꝰ plerũq eiꝰ bona occu.¬
pant animũ: ꝗͣ mala ꝑturbent. Ante passio.¬
nẽ uͦ suã contumelias audiuit. nec tn contu.¬
melias reddidit. Traditorẽ suũ du tacitꝰ
ꝑtulit. ei fictȩ salutanti dare osculũ non

Expanded text:
unigenitus Patris qui sursum est, firmitas angelorum, ipse deorsum factus est redemptio hominum Illis fortitudo ne cadant, nobis adjutorium ut surgamus post casum. Si vero per domum Dei hoc loco sola redemptorum hominum multitudo signatur, undique nobis Dominus et per circuitum murus est, quia, ut nos perfecte custodiret, omnia quae docuit ostendit, sicut scriptum est: Quae coepit Jesus facere et docere . Quia enim vocare nos ad coelestem patriam venit, nimirum despicere nos bona transitoria docuit, et mala temporalia non timere. Unde et opprobria non despexit, injurias git ; quid nobis aliud his exemplis innuens, nisi ut debeamus hujus mundi et adversa non metuere, et prospera vitare? quia plus plerumque ejus bona occupant animum quam mala perturbant. Ante passionem vero suam contumelias audivit, nec tamen contumelias reddidit; traditorem suum diu tacitus pertulit, eique ficte salutanti dare osculum non
Abbreviated transcription (Latin):
tẽplũ. Qm̃ ⁊si angłs apparce: infirme t̃n
m̃tis desid̃io satis facit. Utsi ad huc maiꝰ
ñ potest. iã tam̃ minꝰ qđ uid& admiretur.
E a ergo quȩ sub eo sunt implent tẽplum.
contẽplatur. In qua uidelicet contẽplati.¬
one. iam quietis int̾nȩ gustꝰ contingitur.
ẽ silentiũ incęlo. qͣsi media hora. Cȩlum

Expanded text:
templum, quoniam etsi angelus apparet, infirmae tamen mentis desiderio satisfacit, ut si adhuc majus non potest, jam tamen minus quod videt admiretur. Ea ergo quae sub eo sunt implent templum, contemplatur. In qua videlicet contemplatione jam quietis internae gustus contingitur. est silentium in coelo, quasi media hora . Coelum
Abbreviated transcription (Latin):
Alia nãq sunt uirtutis exordia. aliud pro¬
fectꝰ. aliud ꝑfecti. Si em̃ ⁊ ipsa fides ad ꝑfec.¬
tionẽ suã ñ quib dã gͣdib duceret᷑: Sc̃i apłi
minime dixissent. Adauge nob fidẽ. Et
qͥdã uenit ad iħm qͥ curari uoluit filiũ suũ.
dr̃. Si credebat. cur incredulitatẽ dicebat:
Si uͦ incredulitatẽ habere se nouerat. qͥmͦ
credebat: S qr ꝑ occultã inspirationẽ grẽ
meritoꝵ suoꝵ gͣdib fides crescit. Uno eodẽq
tẽpore is qͥ necdũ ꝑfecte credid̾at. simul oe
credebat. & in credulus erat. Hos nimirũ
gradꝰ dñs sub messis noĩe describit dicens.
Sicẽ regnũ di. quẽ ad modũ si iaciet homo
sem̃ in t̾ra ⁊ dormiat. & exurgat nocte ac

Expanded text:
Aliud namque sunt virtutis exordia, aliud profectus, aliud perfectio. Si enim et ipsa fides ad perfectionem suam non quibusdam gradibus duceretur, sancti Apostoli minime dixissent: Adauge nobis fidem, Et quidam venit ad Jesum qui curari voluit filium suum; o, quod dicitur. Si credebat, cur incredulitatem dicebat? Si vero incredulitatem habere se noverat, quomodo credebat? Sed quia per occultam inspirationem gratiae meritorum suorum gradibus fides crescit, uno eodemque tempore is, qui necdum perfecte crediderat, simul et credebat, et incredulus erat. § 2. Hos nimirum gradus Dominus sub messis nomine describit, dicens: Sic est regnum Dei, quemadmodum si jaciat homo semen in terram, et dormiat, et exsur
Abbreviated transcription (Latin):
dr̃. Existi insalutẽ popłi tui. ut saluos faci
set. Quia intꝰ nos ñ ꝓtegeret. si ext̾ius non
apparer&. S neq hoc negligent̃ p̃teundũ
ẽ. qđ idem murꝰ positꝰ dicitũr incircuitu
domꝰ undiq. Domꝰ quippe di. ñ solũ angłi
scĩ de quib psalmista ait. dnẽ dileri decorẽ
domꝰ tuȩ. ⁊ locũ tab̾nacłi głe tuȩ s etiam
nos sumꝰ quoꝵ m̃tes inhabitare dignatur.
Et murꝰ iste undiq in circuitu domꝰ ẽ. qr¬

Expanded text:
r: « Existi in salutem populi tui, ut salvos facias set, quia intus nos non protegeret; si exterius non appareret. Sed neque hoc negligenter praetereundum est, quod idem murus positus dicitur, in circuitu domus undique. Domus quippe Dei non solum sancti angeli, de quibus Psalmista ait: « Domine, dilexi decorem domus tuae , » et locum tabernaculi gloriae tuae, sed etiam nos sumus, quorum mentes inhabitare dignatur. Et murus undique in circuitu domus est, q
Abbreviated transcription (Latin):
aqua innubib aeris: Quia uidelicet occulta
ẽ scientia in ꝓpħis. Nec ĩmerito colũnȩ ar.¬
gentee. paxilli uͦ erei facti sunt: quia quod
clare ĩã apłi p̃dicant. Hoc ꝓpħȩ sub intellecꝰ.¬
tu mistico obscurȩ locuti st̃. Recte ergo
ꝑ eris metallũ signati st̃: qui clari in łiuis
predicationib ñ fuert̃. Sc̃ĩ uero apłi qui
ad redẽptoris nr̃i misteriũ lucẽ p̃dicationis

Expanded text:
aqua in nubibus aeris ,» quia videlicet occulta est sapientia in prophetis. Nec immerito columnae argenteae, paxilli vero aerei facti sunt; quia quod clare jam apostoli praedicant, hoc prophetae sub intellectu mystico obscure locuti sunt. Recte vero per aeris metallum signati sunt, qui clari in suis praedicationibus non fuerunt; sancti vero apostoli, quia de Redemptoris nostri mysterio lucem praedicatio
Abbreviated transcription (Latin):
dit᷑. Illi qͥppe: aflagitiis. acrudelitatib. a
rapinis. auditoꝵ animas ꝓhib̾e curauert̃.
Isti uͦ dũ ñ solũ ꝑuersa oꝑa. s etiã illicita
cogitationũ resecant. qͥd nob̾ aliud. nͥ lunen

Expanded text:
ditur. Illi quippe a flagitiis, a crudelitatibus, a ditur. Illi quippe a flagitiis, a crudelitatibus, a rapinis auditorum animas prohibere curaverunt: isti vero dum non solum perversa opera, sed etiam illicita cogitationum resecan
Abbreviated transcription (Latin):
secꝰ fuit. S: si porta ẽ. dñs qđ sit lũ porte in.¬
trinsecꝰ : extrinsecꝰ reqͥramꝰ. Plimen ⁊ enĩ. por¬
tã unꝰ qͥsq ingredit᷑. Et quȩ sunt duo hȩc li¬
mina nisi patres testam̃ti uet̾is. ⁊ patres testa.¬
m̃ti noui: N solũ quippe hi de qͥb dñs incar¬
nari dignatꝰ ẽ : s om̃s testam̃ti uet̾is patres.
portȩ huiꝰ limenfuerunt. Quia hi qui eũ
p̃dicare ⁊ in eosperare meruert̃: cunctis ad
eũ uenientib aꝑuert̃ aditũ fidi. ut om̃is qui
credidit dñm. qͣsi iã portã huiꝰ luminis intͣ.¬
ret. Sed cur ante limen exterius. ⁊ pꝰ limen
int̾ius dr̃. nͥ qr priꝰ testam̃ti uet̾is patres. ⁊¬
pꝰmodũ noui testam̃ti doctores fuert̃: Rec.¬
te aut̃ limen ext̾ius testam̃ti uet̾is patres
nita sunt. ꝑdicta uͦ nouorũ patrũ. uniꝰ cuiꝰq
animꝰ etiã abillicitis cogitationib coercetur:
dũ reatꝰ eẽ ꝑfectꝰ. & in delib̾atione cordis ostñ.¬

Expanded text:
e intrinsecus et extrinsecus requiramus. Per limen etenim portam unusquisque ingreditur. Et quae sunt duo haec limina, nisi patres testamenti veteris, et patres testamenti novi? Non solum quippe hi de quibus Dominus incarnari dignatus est, sed omnes testamenti veteris patres portae hujus limen fuerunt, quia hi qui eum praedicare, et in eo sperare meruerunt, cunctis ad eum venientibus aperuerunt aditum fidei, ut omnis qui crediderit Dominum quasi jam portam hujus liminis intri veteris patres, postmodum novi testamenti doctores fuerunt. Recte autem limen exterius testamenti veteris patres nita sunt. Praedicta vero novorum patrum uniuscujusque animus etiam ab illicitis cogitationibus coercetur, dum reatus esse perfectus, et in deliberatione cordis osten
Abbreviated transcription (Latin):
ut ostendant᷑ tͥ ad ductꝰ es huc. Q ad nuntia
oia quȩ uides. Adhoc id̾o es adductꝰ huc.
ut uideas. Q id̾o uides. ut adnunties. Quia
qͥs qͥs spiritalia uidendo ꝓficit: oportoe ut
hȩc loqndo etiã aliis ꝓpͥiet. Uid& quippe
qr iã ipse uocatꝰ ẽ. Inde ⁊ sponsus quoq
in canticis canticoꝵ loquit᷑ dicens. Quȩ habi¬
tas in ortis amica ausculta. fac me audire
uocẽ tuã. In ortis enĩ scã eccłia. Inortis una
queq anima habitat. quȩ etiã uiriditate
spei ẽ. ⁊ bonoꝵ oꝑũ repleta. Sicca qͥppe spes
ẽ huiꝰ scłi. quia oĩa que hic amant᷑: cũ festi.¬
natione marcescunt. Et petrꝰ nos apłs festi¬
nare admonet dicens. In hereditatẽ incor¬
ruptibilẽ. in contaminatã. ĩ marcescibilẽ.
Quȩ gͦ in ortis habitat. oportet ut sponsũ
suũ uocẽ suã audire faciat. Id ẽ canticum
bonȩ p̃dicationis emittat. in qͣ ille delectet᷑

Expanded text:
ductus es huc, et annuntia omnia quae vides. Id est, ideo adductus es ut videas, et ideo vides ut annunties, quia quisquis spiritalia videndo proficit, oportet ut haec loquendo etiam aliis propinet. Videt quippe quia jam ipse vocatus est. Unde et sponsus quoque in Canticis canticorum loquitur, dicens: Quae habitas in hortis, amici auscultant, fac me audire vocem tquaeque anima habitat, quae jam viriditate spei et bonorum operum est repleta. Sicca quippe spes est hujus saeculi, quia omnia, quae hic amantur, cum festinatione marcescunt; et Petrus nos apostolus festinare admonet dicens, In haereditatem incorruptibilem, incontaminatam, et immarcescibilem. Quae ergo jam in hortis habitat, oportet ut sponsum suum suam vocem audire faciat, id est, canticum bonae praedicationis emittat, in qua ille delectetur
Abbreviated transcription (Latin):
se ꝑduxerit fructꝰ.: stat̃ĩ mittit falet̃. qm̃
fructu falcẽ nittit ⁊ messẽ suã desecat.
qr cũ unũquẽq ad oꝑa ꝑfecta ꝑduxerit:
eiꝰ tẽporalẽ uitã ꝑ emissã sententiã incidit.¬
ut gͣnũ suũ ad cȩlestia horrea ꝑducat. Cũ
igitur desidia bona concipimꝰ : sem̃ in t̾rã
mittimꝰ. Cũ uͦ oꝑari recta incipimꝰ: her¬
Herba & enĩ petrꝰ fuerat. qͥ passionis tẽpr̃e
ꝑ amorẽ dũm sequens: hunc confiteri ante
ancillȩ uocẽ timebat. Erat enĩ iã uiriditas
inm̃te. qr credebat om̃iũ redẽptorẽ: Sed
ualde adhuc flexibił. pede conculcabat᷑
timoris. Lã in spicã surrexerat. qͣndo eum
quẽ moriturũ confiteri timuerat: nunti.¬
ante angło. ingalilea uiuentẽ uidebat. S
ad plenũ gͣnũ inspica ꝑuenerat : qͣndoue.¬
niente desuꝑ sp̃u. & suã m̃tẽ in illiꝰ amore¬

Expanded text:
se produxerit fructus, statim mittet falcem, quoniam ase produxerit fructus, statim mittet falcem, quoniam afructu, falcem mittit, et messem suam desecat, quia cum unumquemque ad opera perfecta perduxerit, ejus temporalem vitam peut granum suum ad coelestia horrea perducat. Cum ergo desideria bona concipimus, semen in terram mittimus. Cum vero operari recta incipimus, herHerba etenim Petrus fuerat, qui passionis tempore per amorem Domini sequens, hunc confiteri ante ancillae vocem timebat . Erat enim jam viriditas in mente, quia credebat omnium Redemptorem, sed valde adhuc flexibilis pede conculcabatur timoris. Jam spica surrexerat, quando eum quem moriturum confiteri timuerat, nuntiante angelo in Galilaea viventem videbat. Sed tunc plenum granum in spica pervenerat, quando veniente desu
Abbreviated transcription (Latin):
Et cũ ex se ꝓduxerit fructꝰ: statĩ mitcit fal¬
cẽ. qm̃ ad est tẽpꝰ messis. Sem̃ homo iactat
int̾ra : cũ cordi suo bonã intentionẽ inserit.
Et pꝰꝗͣ sem̃ iactauerit: dormit. qr iã in spe
boni oꝑis qͥescit. Nocte uͦ exsurgit ac die.
nat ⁊ crescit. dũ nescit ille. qr dũ ad buc me.¬
tiri increm̃ta sua ñ ualet: semel concepta
uirtꝰ ad ꝑfectũ ducit᷑. Et ultro t̃ra fructifi.¬
sat : qr p̾ueniente se grã. mens hominis
spontaneȩ ad ꝓfectũ boni oꝑis assurgit.S
hȩc eadẽ t̃ra: pͥmũ herbã. deinde spicã. dem¬
de plenũ frum̃tũ ꝓducit᷑ inspica. Herbam
qͥppe ꝓducere ẽ : inchoationis bonȩ adhox
teneritudinẽ hab̾e. Adspicã uͦ herba ꝑue.¬
nit: cũ se uirtꝰ animo concepta. ad ꝑfectum
boni oꝑis ꝑtrahit. Plenũ uͦ frum̃tũ inspica
fructificat: qͣndo iã intantũ uirtꝰ ꝓficit.
ut ẽẽ robusti ⁊ ꝑfecti oꝑis possit. S cũ ex

Expanded text:
se produxerit fructus, statim mittit falcem, quoniam adest tempus messis. Semen homo jactat in terram, quum cordi suo bonam intentionem inserit, et postquam semen jactaverit, dormit, quia jam in spe boni operis quiescit. Nocte vero exsurgit ac die, et crescit, dum nescit ille, quia, dum adhuc metiri incrementa sua non valet, semel concepta virtus ad perfectum ducitur, et ultro terra fructificat, quia praeveniente se gratia mens hominis spontanee ad profectum boni operis assurgit. Sed haec eadem terra primum herbam, deinde spicam, deinde plenum frumentum producit in spicam. Herbam quippe producere est inchoationis bonae adhuc teneritudinem habere. Ad spicam vero herba pervenit, cum virtus animo concepta ad profectum boni operis pertrahit. Plenum vero frumentum in spica fructificat, quando jam in tantum virtus proficit, ut esse robusti et perfecti operis possit. Sed cum ex
Abbreviated transcription (Latin):
iudiciũ ñ cõp̃hendo. Ninc beatꝰ iob cũ ami¬
coꝵ derogantiũ linguas int̾ dolores uulnerũ
pateret᷑ iacula u̾boꝵ: cogitatione ꝓtinus ad
ꝯscientiã recucurrit. atq ubi mentẽ solidã
haberet aspex̃. dicens. Ecce eñĩ in cęlo testis
meus. ⁊ conscius meus in excelsis. Qui etiam
subdidit. Uerbosi amici mei. ad dm̃ stillat
recurrere ad mentẽ debemꝰ: interiorẽ testem
⁊ iudicẽ quęrere. Quid enĩ ꝓdest si om̃s lau¬
dent. cũ conscientia accuset. Aut qͥd poterit
obeẽ si om̃s nob̃̾ derogent. ⁊ conscientia sola
nos defendat: Beatꝰ gͦ iob int̾ linguas dero¬
gantiũ inflexa m̃te ꝑsistens: ꝙr int̾ra se ĩpug.¬
nari falsis sermonib uidit. in cęlo testẽ quȩ¬
siuit. Hinc esaias ait. Popłe m̃s qͥ beatificant
te. ipsi te decipiunt. ⁊ uiã gressuũ tuoꝵ dissi¬
pant. Qui uidelicet popłs ne u̾ba suȩ laudis

Expanded text:
judicium non comprehendo. Hinc beatus Job cum per amijudicium non comprehendo. Hinc beatus Job cum per amicorum deropateretur jacula verborum, cogitatione protinus ad conscientiam recurrit, atque ubi mentem solidam haberet, aspexit dicens: Ecce enim in coelo testis meus, et conscius meus in excelsis . Qui etiam subdidit: Verbosi amici mei, ad Deum stillatrecurrere ad mentem debemus, interiorem testem et judicem quaerere. Quid enim prodest si omnes laudent cum conscientia accuset? Aut quid poterit obesse si omnes nobis derogent, et conscientia sola nos defendat? Beatus ergo Job inter linguas derogantium inflexa mente persistens, quia in terra se impugnari falsis sermonibus vidit, in coelo testem quaesivit. Hinc Isaias ait: Popule meus, qui beatificant te, ipsi te decipiunt, et viam gressuum tuorum dissipant . Qui videlicet populus ne verba suae laudis
Abbreviated transcription (Latin):
bonis detͣhebant mͥ. qm̃ sub secutus sũ iusti¬
ciam. Bonũ ualde ẽ qđ iustus tribuit. qͣndo
oals agentib lib̾a uoce cont̃dicit. Sed ꝑuersi
mala ꝓbonis retribuunt cũ iustis derogant: qr
contͣ eos iusticiȩ defensionẽ seruant. Non enĩ iusti
humana iudicia sed et̃ni iudicis examen aspiciuiđ:
atq ido derogantiũ uerba contẽpnunt. Hinc
⁊ enĩ derogantib corinchiis. paulus dicebat.
Michi aut̃ ꝓminimo. ẽ. ut a uob̾ iudicer aut
abhumano die. Qui nec incorde suo unde se
rep̃hendere potusset inueniens. adiungit. Sed
neq me ipsũ iudico. Uidens aut̃ qr ei ad ꝑfecti¬
onẽ scĩtatis nec suũ iudiciũ sufficeret: subdi¬
dit. Sed ñ in hoc iustificatꝰ sũ. Cur uero nec
sibimet ipsi de seipso credidit: causã reddidit.
cũ subiunxit. Qui aut̃ iudicat me. dñs est.
Acsi aꝑte dicat. Nec meo de me iudicio cre¬
dendũ existimo : qr ille me iudicat. cuiꝰ ego

Expanded text:
bonis detrahebant mihi, quoniam subsecutus sum justibonis detrahebant mihi, quoniam subsecutus sum justitiam . Bonum valde est quod justus tribuit, quando male agentibus libera voce contradicit. Sed perversi mala pro bonis retribuunt cum justis derogant, quia contra eos justitiae defensionem servant. Non enim justi humana judicia, sed aeterni judicis examen aspiciunt, atque ideo derogantium verba contemnunt. Hinc etenim derogantibus Corinthiis Paulus dicebat: Mihi autem pro minimo est ut a vobis judicer, aut ab humano die . Qui nec in corde suo unde se reprehendere potuisset inveniens, adjungit: Sed neque meipsum judico. Videns autem quia ei ad perfectionem sanctitatis nec suum judicium sufficeret, subdidit: Sed non in hoc justificatus sum. Cur vero nec sibimetipsi de seipso credidit, causam reddidit cum subjungit: Qui autem judicat me Dominus est . Ac si aperte dicat: Nec meo de me judicio credendum existimo, quia ille me judicat, cujus ego
Abbreviated transcription (Latin):
rep̃hendt̃. qđ dñs redarguit e cęlo. Nã ꝑuer¬
soꝵ derogatio uitȩ nr̃e apꝓbatio ẽ: Quia iã
ostenditur nos aliquid iusticiȩ hab̾e. si illis
displicere incipimꝰ : qui ñ placent dõ. Nemo
& enĩ potest in una eademq re oĩpotenti dño
atq eius hostib gratus existere. Nã do se ami¬
cũ denegat: qui eiꝰ placet in imico. In imicis
ueritatis aduersabitur : qui eidẽ ueritati in
inte subiugat᷑. Unde scĩ uiri in uocis libere
increpatione succensi: eos ad sua odia excita¬
re ñ metuunt. qͦs dm̃ ñdiligere cognoscunt.
Qd ꝓpħa ardent̃ exhibens. creatori om̃iũ qͣsi
in munere obtulit dicens. Nonne qͥte odert̃¬
ds̃ oderã illos. ⁊ suꝑ inimicos tuos tabescebã:
ꝑ fecto odio oderã illos. immici facti sunt mͥ.
Ac si aꝑte dicat. Pensa qͣntũ te diligo. qui tuoꝵ
hostiũ excitare contͣme in imicitias ñ ꝑtimes¬
co. Hinc iterũ dic̃. Qui retribuunt mala pro

Expanded text:
reprehendunt, quod Dominus redarguit e coelo. Nam perverreprehendunt, quod Dominus redarguit e coelo. Nam perversorum derogatio vitae nostrae approbatio est, quia jam ostenditur nos aliquid justitiae habere, si illis disetenim potest in una eademque re omnipotenti Domino atque ejus hostibus gratus existere, nam Deo se amicum denegat, qui ejus placet inimico, et inimicis veritatis adversabitur, qui eidem veritati in mente subjugatur. Unde sancti viri in vocis liberae increpatione succensi, eos ad sua odia excitare non metuunt quos Deum non diligere cognoscunt. Quod propheta ardenter exhibens, creatori omnium quasi in munere obtulit dicens: « Nonne qui oderram illos, et super inimicos tuos tabescebam ? Perfecto odio oderam illos, et inimici facti sunt mihi . Ac si aperte dicat: Pensa quantum te diligo qui tuorum hostium excitare contra me inimicitias non pertimesco. Hinc etenim dicit: Qui retribuunt mala pro