comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mediis fluctib calentes aque ⁊ noua insulaꝵ in uasto exilienti¬
um mari spatia. Iam uero siquis obseruauerit nudari
litora pelago inse recedente. eadem q intra exiguũ tẽpꝰ oꝑi¬
ri: credet ceta quadam uolutatione modo ꝯtrahi undas ⁊
introrsum agi. modo erumpere ⁊ magno cursu repetere
sedem suam. cum interim ille potionib crescunt. ⁊ adho¬
ram ac diem subeunt ampliores. minores q ꝓut illas lu¬
nare sydus elicinit. Ad cuuis arbitrium occeanus exundit.
Suo ista tempori resuentur. eo quidem magas quo tu ñ
dubitas de ꝓuidentia set quereris. Ingratiam te reducã
cum diis. aduersus optimos optimus sis. Neq enim re¬
rum natura patitur ut unquam bona bonis noceant.
Inter bonos uiros ac deum amicitia ẽ conciliante urtu¬
te. Ainicitiã dico. inmo etiam necessitudo ⁊ similitudo.
Qm̃ quidẽ bonus. tempore tantum adec diffeit discipulus ens
emulator q. ⁊ uera ꝓienies. quam parẽs ille magnificus. ĩuitu¬

Expanded text:
mediis fluctibus calentes aquae et nova insularum in vasto exsilientium mari spatia. Iam vero si quis observaverit nudari litora pelago in se recedente eademque intra exiguum tempus operiri, credet caeca quadam volutatione modo contrahi undas et introrsum agi, modo erumpere et magno cursu repetere sedem suam, cum interim illae portionibus crescunt et ad horam ac diem subeunt ampliores minoresque, prout illas lunare sidus elicuit, ad cuius arbitrium oceanus exundat. Suo ista tempori re- serventur, eo quidem magis quod tu non dubitas de providentia sed querens. In gratiam te reducam cum diis adversus optimos optimis. Neque enim rerum natura patitur ut umquam bona bonis noceant ; inter bonos viros ac deos amicitia est conciliante virtute. Amicitiam dico ? Immo etiam necessitudo et similitudo, quoniam quidem bonus tempore tantum a deo differt, discipulus eius aemulatorque et vera progenies, quam parens ille magnificus, virtu
Abbreviated transcription (Latin):
sarẽ fugere. põpciũ seꝗ. Nc gͦ illi mali ĩmaturai moes
enti ĩpactũ ħ ꝓspicimꝰ hospitiũ. d̾ nr̃is etatib loqͦr qͣi ĩ credi¬
bił celeritate ꝯuoluit. ꝯputa urbiũ secula. uid̾bis qͣ nõ¬
steterĩt ⁊̃ q̃ inuetustate głant/ Oĩa humana breuia ⁊ caduca
sũt ⁊ ĩfiniti tpr̃is nullã ꝑtẽ occupãtia. Terrã hãc cũ urbib
ppłis ⁊ fluminib ⁊ ambitu maris pũcti loco põimꝰ / aduni¬
uersa referẽtes minorẽ portionẽ etas nr̃a ꝗͣ pũcti ht̃. si oĩ¬

Expanded text:
sarem fugere, Pompeium sequi. Nihil ergo illi mali immatura mors aenti in pactum hoc prospicimus hospitium. De nostris aetatibus loquor, quas incredibili celeritate aevucaduca sunt et infiniti temporis nullam partem occupantia. Terram hanc cum urbibus populisque et fluminibus et ambitu maris puncti loco ponimus ad universa referentes ; minorem portionem aetas nostra quam puncti habet, si o
Abbreviated transcription (Latin):
aruĩ dedit irascebat᷑ illi obunũ a alterũ lib̾tus dc̃m qd̾ tacitꝰ
ferre nõ poterat seianũ ĩ ceruices nr̃as ne ĩponi ꝗdẽ se d̾scẽdẽ.
d̾ cernebat᷑ illi statua ĩpõpeii theat᷑ ponẽda qd̾ exustũ cesar
ximi ĩꝑatoris ꝯsecrari ꝑfidũ militẽ. ꝯsecrat᷑ subscriptõ ⁊ ac̾ri¬
mi canes quos ille ut sibi uni mãsuetos om̃ib feros hĩet sã¬
ĩexorabił ꝯstituit filiã fallere. usus itaq baliẽo ⁊ qͦ plus ui¬
riũ ponẽt incubiculũ se qͣi gustaturꝰ ꝯtulit. ⁊ dimissis pue
ipa ĩ firmitate corporis faciebat inditiũ. Complexus itaq ce
⁊̃ mediũ ferre teño. reuocare me nͨ d̾bes nͨ potes. atq ita iussit
lim̃ om̃e p̃cludi. ⁊ se intenebras ab ꝯdidit. Cogͥto cõsilio eiꝰ
pu uoluptas erat ꝙ sic efaucib auidissimoꝵ lupoꝵ educeͣt᷑
preda. accusat om̃s actore seiano ad eũ ꝯsiliũ tͥbunalia q̾rũt᷑

Expanded text:
arium dedit. Irascebatur illi ob unum aut alterum liberius dictum, quod tacitus ferre non potuerat Seianum in cervices nostras ne imponi quidem, sed escendere. Decernebatur illi statua in Pompei theatro ponenda, quod exustum Caesar ximi impera- toris consecrari perfidum militem ? Consecratur subscriptio, et acerrimi canes, quos ille ut sibi uni mansuetos, omnibus feros haberet, saninexorabilis. Constituit filiam fallere. Usus itaque balineo, quo plus virium poneret, in cubiculum se quasi gustaturus contulit et dimissis pueripsa infirmitate corporis faciebat indicium. Complexus itaque teiam medium fere teneo; revocare me nec debes nec potes." Atque ita iussit lumen omne praecludi et se in tene- bras condidit. Cognito consilio eius publica voluptas erat, quod e faucibus avidissimorum luporum educeretur praeda. Accusatores auctore Seiano adeunt consulum tribunalia,queruntur
Abbreviated transcription (Latin):
ut nicͥ illi ꝓcedenti tp̃r timẽdũ sit. labũt humana acaffsu¬
unt noꝗtia . pͥais uite nr̃e tã obnoxia aut tenera ẽ q̃ que
maxiẽ placet. Ideoq felicissimis optãda mors ẽ. ꝗa ĩtanta
ĩꝯstantia turbaq reꝵ nicħ nisi qd̾ p̃terit cercũ ẽ. ꝙ scibi
recipit iꝰ filii tui pulchrimũ corpis ⁊ sũma pudoris crstodia
ĩt̃ luxuriose urbis oculos ꝯseruatũ potiuss ut mõbos ita
rationesq medicoꝵ ossa uiuis legentiũ ⁊ totas inuiscera manꝰ
entior ꝗͣ socrates. uolũtanio uolueret tnͣsfixũ pectus. nõ fuit
sanxior ꝗ̃ cato. cũ ita ꝑspexeris scies optime cũ hiis agi ꝗa¬

Expanded text:
ut nihil illi procedent! tempore timendum sit ? Labant humana ac fluunt neque ulla pars vitae nostrae tam obnoxia aut tenera est quam quae maxime placet, ideoque felicissimis optanda mors est, quia in tanta inconstantia turbaque rerum nihil nisi quod praeterit certum est. Quis tibi recipit illud fili tui pulcherrimum corpus et summa pudoris custodia inter luxuriosae urbis oculos con- servatum potuisse tot morbos ita rationesque medicorum ossa vivis legentium et totas in viscera manus entior quam Socrates, voluntario vulnere transfixum pectus non fuit sanctior quam Cato. Cum ista pe
Abbreviated transcription (Latin):
ĩꝑacorẽ suꝑfuisse uidit egyptiũ carnificẽ sacrosc̃m uic¬
torib corpus satietati p̃stitit ⁊̃ si incolumis fuiss p̃mia sa
salutis acturꝰ. Quid enĩ erat t̾piꝰ ꝗͣ põpeiũ iuiuc̃ bñficio re¬
gis. M.cicero si ille tp̃r qͦ cateline sicas d̾iutauit ꝗb cũ¬

Expanded text:
atorem superfuisse ; vidit Aegyptium carnificem et sacrosanctum vicatorem superfuisse ; vidit Aegyptium carnificem et sacrosanctum victoribus corpus satelliti praestitit, etiam si incolumis fuisset, paenitentiam salutis acturus : quid enim erat turpius quam Pompeium vivere beneficio regis ? M. Cicero si illo tempore, quo Catilinae sicas devitavit, qu
Abbreviated transcription (Latin):
ĩpotẽs uetuerat. ħ exulib ĩ patͥa semꝑ aĩu oculosq tẽdẽtib
coẽs fortuna male dimisit ⁊ equo iure genitos aliũ alii do
nasci nõ sit suppliciũ. q̃ efficit ut nõ ꝯcidã adu̾sus minas
casiũ ut ẜuare aĩũ saluũ ac potẽtentẽ sui possim. habeo
qd̾ appellẽ iudisti cruces nõ uniꝰ ꝗdẽ gn̾is s alit̃ abaliis
stipitẽ egerũ alii brachia patĩbulo explicuert̃. iudoo fi¬
diculas. iudeo u̾b̾a ⁊ mẽbris singłis articulis singula do¬
cuert̃ i nachamẽta. ⁊ uid̾o ⁊ mortẽ sͣ istic. hostes cruẽti ci¬
ues sr̾bi. s uideo instic ⁊ mortẽ. nõ ẽ molestũ seruire ubi
si dñiu ꝑtesũ ẽ licet uno gͣdu adlib̾tatẽ tnͣsire. Carã te uita
bñficio mortis hẽo. Cogita qͣtũ boni optima mors hãt. qͣ
multis duitiꝰ iuxisse nocuerit si .G. neũ põpciũ t̾cus illud
firmamẽtũq ĩꝑii ncapoli ualicudo abstuliss indubita

Expanded text:
impotens vetuerat ; haec exulibus in patriam semper animum oculosque tendentibus s communis fortuna male divisit et aequo iure genitos alium alii donnasci non sit supplicium, quae efficit, ut non concidam adversus minas casuum, ut servare animum salvum ac potentem sui possim : habeo quod appellem. Video istic cruces non unius quidem generis sed aliter ab aliis stipitem egerunt, alii brachia patibulo ex- plicuerunt ; video fidiculas, video verbera, et membris singulis articulis singula nocuerunt machinamenta. At video et mortem. Sunt istic hostes cruenti, cives superbi; sed video istic et mortem. Non est molestum servire, ubi, si dominii pertaesum est, licet uno gradu ad libertatem transire. Caram te, vita, beneficio mortis habeo ! Cogita quantum boni opportuna mors habeat., quam multis diutius vixisse nocuerit. Si Gnaeum Pompeium, decus istud firmamentumque imperii, Neapoli valetudo abstulisset, indubitat
Abbreviated transcription (Latin):
frustra uota acstudia sũt.¶habebit quisq ꝗͣtũ illi dies pͥmꝰ
adscripsit. et exillo quo pͥmũ lucẽ uidit it̾ mortis ingressꝰ.¬
ẽ. accessitq fato ꝓpior. ⁊ illi ip̃i ꝗ adiciebãt᷑ ad olescẽtie anni
uite d̾trahebãt᷑. In hoc om̃s errore u̾sam̃ ut nõ putemꝰ ad
mortẽ nisi senes ĩdĩatosq iã u̾gere. tñ illa ĩfantia statĩ im
uẽta om̃is etas ferat augurii opus suũ. fata nobis sensũ
nr̃e necis auferũt. qͦ faciliꝰ obreptãt. mors subip̃õuite
noĩe latet. ĩ fantẽ ĩse pueritia ꝯu̾tit. pueritiã pub̾tas. ui¬
⁊uenẽ senex abstulit. ĩ cremẽta ip̃a si bene ꝯprtes dapna s̃.¬
¶ Quereris mãtia nõ tã diu filiũ tuũ uxisse ꝗͣ potuisse. ũn

Expanded text:
Frustra vota ac studia sunt ; habebit quisque quantum illi dies primus Frustra vota ac studia sunt ; habebit quisque quantum illi dies primus adscripsit. Ex illo quo primum lucem vidit, iter mortis ingressest accessitque fato propior et illi ipsi qui adiciebantur adulescentiae anni vitae de- trahebantur. In hoc omnes errore versamur, ut non putemus ad mortem nisi senes inclinatosque iam ver- gere, cum illo infantia statim et iuventa, omnis aetas ferat. Agunt opus suum fata ; nobis sensum nostrae necis auferunt, quoque facilius obrepat mors, sub ipso vitae nomine latet ; infantiam in se pueritia convertit, pueritiam pubertas, iuvenem senex abstulit. In- crementa ipsa, si bene computes, damna sunt. Querens, Marcia, non tam diu filium tuum vixisse quam potu
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ ꝙ uiuimꝰ sat̃ ẽ. licet mͥ uaces ⁊ ĩmemoriã tradite senectu¬
tis iuiros noĩas centenos d̾nosq ꝑcẽseas annos cũ ad om̃e
tp̃s dimiẜis aĩu nulla erit breuissimi longissimiq eu dif¬
ferẽtia si inspecto qͦ ꝗs iuxerit spatio ꝯparaueris ꝗͣto nõ iuxi̾t.
deinde simmatutinis d̾cessit uixit enĩ ꝗͣtũ d̾buit uiue.
nicħ illi taultͣ suꝑat. nõ una hõib sentus ẽ ut ne aĩalib¬
ꝗdẽ intͣ quatuordetĩ qͦdã annos d̾fatigauit. ⁊ ħ illis lõgis¬
sima etas ẽ q̃ hõi pͥma. dispar cuiq uiuẽdi facultas dataẽ.
Nemo nimiscito morit᷑ ꝗa uicturꝰ diutiꝰ ꝗͣ iuxit nõ fuit. fixꝰ
excõsilio ꝑdidisse tulit suũ metasq dati ꝑuenit ad eiii. nõ
ẽ itaq ꝙ sic te honeres. potuit diutiꝰ uiue̾. ñ ẽ int̾rupta eiꝰ
uita. nͨ ũꝗͣ se ãnis cãib ĩtermittit. soluit᷑ qd̾ cuiq pmissũ
ẽ.cũt ut sua fata nec adiciũt qꝗͣ.nͨ expmisso semel druta

Expanded text:
 si satis est. Licet mihi vivaces et in memoriam traditae senectutis viros nomines, centenos denosque percenseas annos : cum ad omne tempus dimiseris animum, nulla erit illa brevissimi longissimique aevi differentia, si inspecto quanto quis vixerit spatio comparaveris quanto non vixerit. Deinde sibi maturus decessit ; vixit enim quantum debuit vivere, nihil illi quidem. Intra quattuordecim quaedam annos defetigavit, et haec illis longissima aetas est quae homini prima ; dispar cuique vivendi facultas data est. Nemo nimis cito moritur, quia victurus diutius quam vixit non fuit. Fixus ex consilio perdidisse. Tulit suum Metasque dati pervenit ad aevi. Non est itaque quod sic te oneres : " Potuit diutius vivere." Non est interrupta eius vita nec umquam se annis casus intericit. Solvitur quod cuique pro- missum e
Abbreviated transcription (Latin):
tante fuit austoritatiᷤᷤ ut si dixisset alicui ut quinque nnio
tac̾e̾t ut fabã ñ conͤdet. ñ quereret quare ita. quicquid dice¬
bat ꝓactoritate habebat᷑. Sic eiꝰ dictũ accipiebat᷑ tanꝙͣ responsũ
appolinis. Nã idẽ ⁊ pithagoras conominatꝰ ẽ. Namante illi nom̃
illud fuit qua si pychuis E rgo cum aliquid p̃cepisset. ꝓpt̾ ni¬
miã auctoritatẽ nemo querebat rõnẽ tantũ dicebat᷑. oyto co
eit ⁊ eq id ẽ. dixit ipse Ergo hocmͦ temptat tulliꝰ ⁊ dic̃. si dã¬
tũ possit ermargoras quantũ ille potuit actoritate persuade
hoc poterat. Ideo ait̾c lacerat ermagoran. qi tpsũ sequit᷑ in
aliquãtis ⁊ pene ĩ omnibꝰ. N alus libris ⁊ philosophiã dat ora

Expanded text:
tantae fuit auctoritatis, ut, si dixisset alicui, ut quinquennio tantae fuit auctoritatis, ut, si dixisset alicui, ut quinquennio taceret, ut fabam non comederet, non quaereret, quare. Ita quicquid dicebat, pro auctoritate habebatur; sic eius dictum accipiebatur tamquam responsum Apollinis. Nam ideo et Pythagoras cognominatus est – nam ante illi nomen aliud fuit – quasi Pythius. Ergo hic cum aliquid praecepisset, propter nimiam auctoritatem nemo quaerebat rationem, tantum dicebatur αὐτὸς εἶπεν, id est ‘dixit ipse’. Ergo hoc modo temptat Tullius et dicit: Si tantum posset Hermagoras, quantum ille potuit auctoritate, persuadere hoc poterat. Ideo autem lacerat Hermagoram, quia ipsum sequitur in aliquantis et paene in omnibus – nam in aliis libris et philosop
Abbreviated transcription (Latin):
quatuor eẽ mundi cardines. Que sit soł magnitudo.
utrũ quãta uidemꝰ. Multa enĩ dissentiunt. Alii em̃ dic̃t
eã magnani ee̾ quã magnȩ t̾rȩ st̃ õs. alii maiorẽ a ecẽ
iocto partibꝰ dicunt s lõgitudine fieri ut ita. paruus
ce̾ uideat᷑ quẽ ad modum si ingentissittiã arborẽ loge at¬
t̾ &e plantcies has gͦ questiones rerũ nat᷑aliũ uũgit at¬
ti rethoricȩ ñ bñ tiffimendo ermagoras satis suꝑftue.
Nã quibꝰ inreb fũma ĩgenia phiosophoꝵ cũ plurimo
labore. Argiañtũ aminore ad maius. & ut destruat
ermagorã. argum̃ta fac̃ ꝑ singula. Dicit enĩ magnos phi¬
losophos. multo teuꝑe nonassẽ custos qͦd rechorem irutt
ermagoras impsere. Oigna am̃tia ẽ. sõ dixit errors
a uod si magna inhis hermagoras reb̾ habuissec facultatẽ
id ẽ. si fic artem scisset ut discipura illiꝰ diccione cognosti
uideret᷑ actoritate quã rone quãad modũ pitagotas qͥ

Expanded text:
quattuor esse mundi cardines. Quae sit solis magnitudo? quattuor esse mundi cardines. Quae sit solis magnitudo? Vtrum quantum videmus? Multi enim dissentiunt. Alii enim dicunt tam magnum esse, quam magnae sunt terrae omnes, alii maiorem decem et octo partibus dicunt, sed longitudine fieri, ut ita parvus esse videatur, quemadmodum si ingentissimam arborem longe ade planities. Has ergo quaestiones rerum naturalium iungit arti rhetoricae non bene definiendo Hermagoras satis superflue. Nam quibus in rebus summa ingenia philosophorum cum plurimo labore Argumentum a minore ad maius, et ut destruat Hermagoram, augmenta facit per singula; dicit enim magnos philosophos multo tempore non assecutos, quod rhetorem vult Hermagoras implere. Magna amentia est Non dixit ‘error’, Quodsi magnam in his rebus Hermagoras habuisset facultatem Id est, si sic artem scisset, ut disciplina illius dictione cognosci videretur auctoritate quam ratione quemadmodum Pythagoras, qui
Abbreviated transcription (Latin):
eristimaut. talem fore qualẽ dix̾at uenus. uerũ deceptꝰ fũ
Sẽsus aũ hoĩs duudit᷑ in quinq inin fir. ĩ auditu. tactugusta¬
tu. odoratu. uisus ita fallit. ut suꝑ diximꝰ deremo. auditꝰ
qr plerũq cõ aliũ audiamus loquentẽ. altũ loqui cre
aut calẽt. Gustatus quia egrotanti plerũq uidet᷑ ama¬
liqͦd genus pigm̃ti odoram᷑. uidet᷑ nob̃ male olere qd̃ sico¬
quat᷑ bñ olet. Nã ⁊ quȩ male olent. int̾dum posunt.
obtime saꝑe. Tcia uͦ achadenia dicit posse nos inuentte
s̃ apud ĩ feros penȩ. Cũ diu̾sũ ad uobꝰ dicit᷑. necesse ẽ. tã¬
tũ ab hoc aut ab illo inueniri u̾ttatẽ. Namsi int̾roga¬
u̾is achademicosunt ap̃ inferos penȩ. dic̃ optnor. si dix̾is
ñ s̃. idem dicit. Sic fit. ut ira dubitatio om̃s disputationes
obtineat. Que sit mundi forma: hic phisicam tangit. Mũ¬
dũ pleriq spheroiden dict̾. quos oratiꝰ secutus ait. ammoq
rorundum ꝑcurrisse polum. ali tetͣgonum. auinde anit̃

Expanded text:
verum deceptus sum. Sensus autem hominis dividitur in quinque: In visum, in auditum, tactum, gustatum, odoratum. Visus ita fallit, ut supra diximus de remo; auditus, quia plerumque, cum alium audiamus loquentem, alium loqui credaut calent; gustatus, quia aegrotanti plerumque videtur amaumque, dum aliquod genus pigmenti odoramur, videtur nobis male olere, quod si coquatur, bene olet. Nam et quae male olent, interdum possunt optime sapere. Tertia vero academia dicit posse nos invenire t apud inferos poenae’ ritatem. Nam si interrogaveris academicum: ‘Sunt apud inferos poenae?’ dicit: ‘Opinor’. Si dixeris ‘non sunt’, idem dicit. Sic fit, ut ipsa dubitatio omnes disputationes obtineat. Quae sit mundi forma? Hic physicam tangit. Mundum plerique sphaeroiden dicunt, quos Horatius secutus ait: Animoque rotundum / percurrisse polum; alii tetragonum, unde aiunt
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃a: Quo tẽꝑe magnus uir ⁊ sapiens. oratorẽ d efint. s cadit
questio. dic̃ etũ plato. Cicer quiꝰ ponis ħ orathoris quȩ  sapiẽ¬

Expanded text:
nostra? Quo tempore magnus vir et sapiens Oratorem definit, sed cadit nostra? Quo tempore magnus vir et sapiens Oratorem definit, sed cadit quaestio: Dicit enim Plato: ‘Cicero, quid ponis, huius sapie
Abbreviated transcription (Latin):
rorem atq ĩ scientiam. uͥ error &e. Inscientia. ars
nulla ẽ. ħ duo ꝑartẽ remota sũt. Uides gͦ e̾e artẽ inẽ
enttia ẽ. sicdicas e nescire qͦd u̾e nescias. Error ẽ. stputes
te scire qͥd nescis ueluti si aucas aliquẽ ꝑmalã uiã dum
credis te scite qͦd bona sit. Unde utrg̃. se que nouo uere¬
tũ deceptũ eriore locoꝵ quia putau̾at scire qued nescibat.
Coca ac temeraria. Cecitatẽ ad inscientiem tem̾ttatẽ retulit
ad errorẽ. Dominatrix. bñ dominatrix. quoniam quec̃q s̃
quȩ ex amiii descendunt sentẽtia ad cupidinẽ uentunt. Cuyi¬
ditas aũ amorẽ fac̃. Itam dep̃cordus excitat. ad auaritiam m̃¬
tẽ strulat. ꝑ niciosissimis satellitib. bonã metaforã. ut ty¬
rãni ꝑ satellites: stupra saclegia. crudelitate ᷤᷤ implent. Ita ꝑ
iures corporis inscientia cupiditates suas explet. Ab itreba¬
t᷑. iale ittebat᷑. Ut. qͦusq tandeni abut̾e catilina patientia

Expanded text:
errorem atque inscientiam Vbi error et inscientia, ars nulla est; haec duo per artem remota sunt. Vides ergo esse artem. Inter si dicas te nescire quod vere nescias. Error est, si putes te scire quod nescis, veluti si ducas aliquem per malam viam, dum credis te scire, quod bona sit; unde Virgilius: Seque novo veterum deceptum errore locorum, quia putaverat scire, quod nesciebat. Caeca ac temeraria Caecitatem ad inscientiam, temeritatem retulit ad errorem. Dominatrix Bene dominatrix, quoniam, quaecumque sunt, quae ex animi descendunt sententia, ad cupiditatem veniunt; cupiditas autem amorem facit, iram de praecordiis excitat, ad avaritiam mentem stimulat. Perniciosissimis satellitibus Bona metaphora: Vt tyranni per satellites stupra sacrilegia crudelitates implent, ita per vires corporis inscientia cupiditates suas explet. Abutebatur Male utebatur, ut: Quo usque tandem abutere, Catilina, patientia
Abbreviated transcription (Latin):
arum eẽ ł petuctũ ut pocta nost. Mille meȩ scłis eratit ĩmõ¬
lerantq greges coridõ ⁊ tprsis munũ. Rõne quadam hoc
ẽ. eloquẽtia mixta sapientiȩ sb uinã quãq Ergoñ ẽ. nacura
rechorica. quã om̃s iͣabent. Dãsi fuisset naturȩ. õi eet oratores.
Ntilẽ atq honestam. hominib etũ feriꝰ pͥus mõstada fuit

Expanded text:
arum esse vel pecudum, ut poeta noster: Mille meae Siculis errant in monarum esse vel pecudum, ut poeta noster: Mille meae Siculis errant in monlerantque greges Corydon et Thyrsis in unum. Ratione quadam hoc est eloquentia mixta sapientiae. Et eos unam quamque Ergo non est naturae rhetorica, quam omnes non habent. Nam si fuisset naturae, omnes essent oratores. Vtilem atque honestam Hominibus enim feris prius monstranda fuit
Abbreviated transcription (Latin):
Nã cõdũt᷑ urbes. ferunt᷑ leges. in euntur societates huma¬
na ac diuina uira nascunt᷑. oportunitas qͣ facile fec̃ fiqͥs
eã possit elic̾e̾. quasi oppssã ⁊ fuꝑ crescentibꝰ uitiis dissimula¬
tã. ⁊ñ eã quȩ luce possit erũꝑe. Ut ostẽdat etiam doctrinã
⁊ p̃cipiendo meliorẽ reddẽ. exp̃ssit oratoris dignitatẽ. Quid
ẽ. enĩ orathor: melior bono ut puta ego ⁊ tu ingeniosi
fumus. s ego uolui audire orathorẽ tu poliusti. Ego qui pa¬
ruerã mełior effectus fum prȩceptis cius. Ferrũ ł cȩca mat̾ia
incude ł malleo ex cuait ingeniũ ũ prȩcipiendo. nat᷑a crgooiã
fec̃ s ars pulcͥ orare addidit. ut ebtir aicrũ Unde illud. Q uale
manus addunt ehori decꝰ. Qui atfꝑios homnes. lam ostendẽ
itult ante rechoricã homine feras ⁊ peccora fuisse. Ham dispe
⁊ errando uitã agẽ:⁊ abditos in filius ⁊ cogi in unũ loc ł besti¬

Expanded text:
nam conduntur urbes, feruntur leges, ineuntur societates, humanam conduntur urbes, feruntur leges, ineuntur societates, humana ac divina iura nascuntur. Opportunitas qua facile fecit. Si quis eam possit elicere quasi oppressam et supercrescentibus vitiis dissimulatam et non eam, quae luce possit erumpere, ut ostendat etiam doctrinam. Et praecipiendo meliorem reddere Expressit oratoris dignitatem. Quid est enim orator? Melior bono. Vt puta ‘ego et tu ingeniosi sumus. Sed ego volui audire oratorem, tu noluisti; ego qui parueram, melior effectus sum praeceptis eius. Ferrum vel cetera materia incude vel malleo excuditur, ingenium vero praecipiendo’. Natura ergo omnia fecit, sed ars pulchriora reddidit, ut ebur aurum; unde illud: Quale manus addunt ebori decus. Qui dispersos homines Iam ostendere vult ante rhetoricam homines feras et pecora fuisse; nam disperse et errando vitam agere et abditos in silvis et cogi in unum locum vel besti
Abbreviated transcription (Latin):
disputatio plilosophi ut ipse alibi. hic ergo dubitem ĩhanc
disputatiõe iugredi. Hunc aũ uirũ alii dicc̃ m̾citriũ aliior¬
pheũ alii thesiaꝰ alucoratẽ. alii sat̾num quando latuit. ut
iurg̃. Siegenus in docile ac disꝑsum montib altis cõpofuit.
A lui dipẽ regẽ atheniensiũ qui pͥmus nuptias ĩ uenit. alii ph
sapiẽtior uidebat᷑ omnibꝰ. Cognouit. In eo ipso qͦd cognouit
aute ñ habẽt ꝑ artẽ hr̃e cep̃. Nõ ẽ. gͦ in nat᷑a. qͦd postea cog¬
noscit᷑. Quȩ materies ẽ. res ea ex qua multa possunt ef¬
fici. ut aurum argentum ebur: lignũ. & animꝰ materieᷤ
ẽ Nã exillo multa fiunt. Fit enĩ orator. fit philosophus
poeta. pictor artifex cuius libet rei. S exhis matherus.
solus artifex quiddam esffic̃. Ita gͦ ⁊ hic uit qui animos
ad aliquid inflexit artifex fuit: & ars est ad mixinasre
UIt separet animũ acęteris addidit maximas. Nã quãui
exauri materia fiant respulc̾rȩ. maiores tam̃ ex animi

Expanded text:
disputatio philosophi, ut ipse alibi: Hic ego dubitem in hanc disputationem ingredi. Hunc autem virum alii dicunt Mercurium, alii Orpheum, alii Tisian, alii Coracen, alii Saturnum, quando latuit, ut Virgilius: Is genus indocile ac dispersum montibus altis / composuit; alii Diphyen, regem Atheniensium, qui primus nuptias invenit, alii Empesapientior videbatur omnibus. Cognovit In eo ipso, quod cognovit et ante non habuit, per artem habere coepit. Non est ergo in natura, quod postea cognoscitur. Qufici, ut aurum argentum ebur lignum; et animus materies est; nam ex illo multa fiunt. Fit enim orator, fit philosophus poeta pictor artifex cuiuslibet rei, sed ex his materiis solus artifex quiddam efficit. Ita ergo et hic vir, qui animos ad aliquid inflexit, artifex fuit et ars est. Ad maximas res Vt separet animum a ceteris, addidit maximas. Nam quamvis ex auri materia fiant res pulchrae, maiores tamen ex animi;
Abbreviated transcription (Latin):
tiã. id ÷ gͣui ad ꝓbandã sentẽtiã. suaui ad u̾boꝵ delectationẽ.
Recthor enĩ ad aliquãtũ maturꝰ ẽ: ad aliquãtum suauis.
Orator gͦ fuit. qui eloquentia diuulgauit. qͦd sapientia ĩue¬
nit . & soluis ẽ. oratoris ñ yhilosophi qui solã sequit᷑ uerita¬
tẽ. Et factum platonis ꝓbat. qui etiã eloquentisfimus fuit.
ĩ qͦ a nonnulł rep̃hñsus ẽ. Cuius cũ auditor demostenes
diboꝵ eiustantũ elegantiã laudare ñ illa quȩ suꝑiꝰ seueriꝰq
diceret ab eo ẽ. ex scoł eiectꝰ cui ait. Tueeͥ philosoꝑhus ñ poteᷤ
qͥa tantũ ornam̃ta u̾boꝵ ñ fidei ronẽ sequeris. Ad iusuolu¬
isset sine ul descendẽ. uolũtatis enĩ fuerat qͦd parebant.
qui poteiant uirib repugnare:i ad ius bñdicit qͣsoẽ us
bñ uite sit in rethorica positũ. a bui cõdisfina cõsuetudine

Expanded text:
suavi ad verborum delectationem. Rhetor enim ad aliquantum maturus est, ad aliquantum suavis. Orator ergo fuit, qui eloquentia divulgavit, quod sapientia invenit, et solius est oratoris, non philosophi, qui solam sequitur veritatem. Et factum Platonis probat, qui etiam eloquentissimus fuit, in quo a nonnullis reprehensus est: Cuius cum auditor Demosthenes verborum eius tantum elegantiam laudaret, non illa, quae gravius severiusque diceret, ab eo est ex scholis eiectus. Cui ait: ‘Tu esse philosophus non potes, quia tantum ornamenta verborum, non fidei rationem sequeris.’ Ad ius voluisset sine vi descendere Voluntatis enim fuerat, quod parebant, qui poterant viribus repugnare; et ad ius bene dicit, quasi omne ius bonae vitae sit in rhetorica positum. Ab iucundissima consuetudine
Abbreviated transcription (Latin):
sa lõgius eloquẽtia uidet᷑. etiã pofta maxinus inreb pa¬
cis ⁊ bellicũsũmis hominũ utilitatib eẽ. Nata dixit.
ad eloquentiã ꝓ gressa. ad sapientiã Et bene implet mͦ
tres narrationes: Ante rẽ. in re.post rẽ. Nam qͦd dicit᷑
nata ante rẽ. Ominis erũ res pͥmũ nascit᷑ : itc lisu ł doc

Expanded text:
sa longius eloquentia videtur et item postea maximis in rebus pacis et belli cum summis hominum utilitatibus esse Nata dixit ad eloquentiam, progressa ad sapientiam, et bene implet modo tres narrationes: Ante rem, in re, post rem. Nam quod dicitur nata, ante rem est. Omnis enim res primum nascitur, d
Abbreviated transcription (Latin):
Ad plenũ iã ĩ formatã humanitatẽ. adaec̃. sua uolũptate pare
dos cõmunis cõmͦi causa. s i uitã amittẽdã existimaret̃. In¬
tũ erescant bona rethoricȩ. antea enĩ qui nichil habebãt
ȩqͣbile. mͦ ꝓse etiã mori coactĩt & quare ita p̃fert tullius
rethoricã: quia cupit ei fub icere cuilẽ sciẽtiã. dũ sit
rethorica subiecta ciuił sciẽtiȩ. Cuuł aut̃ scientia ẽ. sic̃ di¬
cimus quȩ parit̃ cõmoda res: ut uideat᷑ bona qͦd ẽ. aristotelis¬
cõtͣrͣuĩ quicandẽ fieri poruit: sẽsus quidẽ plenus ẽd quia
uelut int̾rogatio⁊ quifieri potuit. cõclusio neccessaria fuerit.
Et ẽ ħ ꝓfecto. Nemo nisi gͣui ac suaui cõmotꝰ or̾one ⁊ cet̾a. Nͥ
homines ea q̃ rõne. Inuenissent eloquẽtia ꝑ suadẽ potius sec̃
id enĩ ꝑ solũ oratorẽ factumẽ. cuiꝰ ẽ. iniuenta apte loqui:

Expanded text:
Ad plenam iam informatam humanitatem adiecit sua voluntate parerdos communis commodi causa, sed etiam vitam amittendam existimarent Inmori. Et vide, quantum crescant bona rhetoricae! Antea enim qui nihil habebant aequabile, modo pro se etiam mori coacti sunt. Et quare ita praefert Tullius rhetoricam? Quia cupit ei subicere civilem scientiam, dum sit rhetorica subiecta civili scientiae; civilis autem scientia est, sicut dicemus, quae parit commoda, res ut videatur bona, quod efieri potuit Sensus quidem plenus est, sed quia velut interrogatio est qui fieri potuit, conclusio necessaria fuerit et est haec: Profecto nemo nisi gravi ac suavi commotus oratione et cetera. Nisi homines ea, quae ratione invenissent, eloquentia persuadere potuissent Id enim per solum oratorem factum est, cuius est i
Abbreviated transcription (Latin):
ta uͦ suasione ora coris. fubito eoꝵ cõu̾sos animos. ⁊ addiũ¬
sas tuttȩ rõnes: hac loco ⁊ adu̾satꝰ ẽ phisosophie. Illi em̃
ominũ rerũ originẽ pħilosophiã dicunt iste magis dic̃
rechoticam. Nã dicẽdo ⁊ ad adtu̾sas uitȩ rones tͣcduc̾et. uulm
deri qͣ tethoricas geonietras mathematicos. diu̾sarũq
artiũ exisse ꝓfessores. sic̃ dixͦimus aĩs hominũ nat᷑ał
ars fuisset imp̃ssa. ñ dic̾et. ad diu̾sas ro̾neᷤ s õs ee̾musora
supͣdixit multas urbes cõstitutas ut fidẽ colerent ⁊ uisticiã
retin̾e dscerẽt. urbs enĩ cõstare ñ pot̃ nisi fuerit tusticia.¬

Expanded text:
ta vero suasione oratoris subito eorum conversos animos. Et ad diveta vero suasione oratoris subito eorum conversos animos. Et ad diversas vitae rationes Hoc loco et adversatus est philosophiae. Illi enim omnium rerum originem philosophiam dicunt, iste magis dicit rhetoricam. Nam dicendo et ad diversas vitae rationes traduceret vult videri ex rhetorica geometras, mathematicos diversarumque artium exisse professores. Si, ut diximus, animis hominum naturalis ars fuisset impressa, non diceret ad diversas rationes, sed omnes essemus orautis Quia supra dixit multas urbes constitutas. Vt fidem colere et iustitiam retinere discerent Vrbs enim constare non potest, nisi fuerit
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ arte totũ mitigat ut ẽ illud. Nirg̃. Acueluci magno impo¬
pulo. cũ sepe cohorta ẽ sedicis seuitq anmis ignobile uulgꝰ
lãq faces ⁊ se̾xa uolant. furor arma ministrat. T̃ũ pietate
gͣuẽ si forte ac m̃itis si forte utrũ quẽ cõper̾e: silent atq ar¬
rectisq aurib ãstant. Ille regit dictis ammos: ⁊ pectora
mulcet. sic cunctus pelagi cecidit fragor Ac mͥ quidẽ ui¬
det̾ huec tafͤita. Ergo ut supͣaiximis laborat orator. tie¬
ꝓbet hoc asolo orathore potus se fieri ñ aphilosopho ł aba¬
liquo sapientie. Nã sapientia philosophi tafita ẽ. ⁊ mops.
ꝓ def᷑ aliquid ingemo inuenisse. siunde fluxerit̃ subito cõ¬
u̾cerit. Suꝑiꝰ dix̃ pͥmo reclamantes. s subito quantũ ad
lõgitudinẽ ferttatis ꝑtinet. Et uoluit uĩ ꝑfecti oratoris
ex pͥm̾e: ut uideat᷑ ars displicuisse antͤ suasionẽ. aceep¬

Expanded text:
et arte totum mitigat, ut est illud Virgilii: Ac veluti magno in poet arte totum mitigat, ut est illud Virgilii: Ac veluti magno in populo cum saepe coorta est seditio saevitque animis ignobile vulgus iamque faces et saxa volant, furor arma ministrat; tum pietate gravem ac meritis si forte virum quem conspexere, silent arrectisque auribus astant; ille regit dictis animos et pectora mulcet: Sic cunctus pelagi cecidit fragor. Ac mihi quidem videtur hoc nec tacita Ergo, ut supra diximus, laborat orator, ut probet hoc a solo oratore potuisse fieri, non a philosopho vel ab aliquo sapiente. Nam sapientia philosophi tacita est et inopsprodest aliquid ingenio invenisse si, unde fluxerint. Subito converteret Superius dixit primo reclamantes, sed hic subito, quantum ad longitudinem feritatis pertinet. Et voluit vim perfecti oratoris exprimere, ut videatur ars displicuisse ante suasionem, accep
Abbreviated transcription (Latin):
utilitas. ut sic honestatẽ dscerenti s P ptͣ insollentiã: hicce¬
cidit quęstio ꝑsona aristotiseͥs ꝑ rgo si reclamat̃. uidesquia
mala ẽ. rechorica ideo addidit ꝓpt̾ insolẽtiã: hic ñ platoni
tespõdit. Nam sisuisset in nat᷑a. reclamare minime potius¬
set̃. Ergo ut ostendat᷑ ñ eẽ nat᷑ał rethorica s artificiosa recla¬
masse eos primo dix̃. qͦd si natutał fuisset. nec fuisset studi¬
ũ nec mora discendi s statim rapti ee̾nt ad scientiã. Artẽ
gressus hominũ exꝑientia cep̃. ꝓpt̾ ronẽ. Atq ut ostẽdat¬
rẽ utilẽ sapiẽtiȩ ronẽ. eloquẽtiȩ uirib faciliꝰ e̾e̾ ꝑsuasa. mittes
reddit ⁊ mãsuetos. Mtͣtis ẽ. qͥ ai̾o mitis ẽ. mansuetꝰ ẽ qͥut
mitis. ẽ i. mãsuetꝰ ĩ oꝑe facientis. miͥtis ĩ aninio patiens q̃ ho
toris. qͥque ꝑ sapientiã inuenit. ꝑ eloquẽtiã ꝓfert. Retulit
⁊̃ n illud orator quidẽ. uir bonus dicẽdiꝑitus qͥ beniuolentia

Expanded text:
utilitas, ut sic honestatem discerent. Primo propter insolentiam Hic cecidit quaestio: Persona Aristotelis: ‘Ergo si reclamant, vides, quia mala est rhetorica’. Ideo addidit propter insolentiam. Hic etiam Platoni respondit; nam si fuisset in natura, reclamare minime potuissent. Ergo ut ostendatur non esse naturalis rhetorica, sed artificiosa, reclamasse eos primo dixit. Quodsi naturalis fuisset, nec fuisset studium nec mora discendi, sed statim rapti essent ad scientiam. Artem gressus hominum ex viribus facilius esse persuasam. Mites reddidit et mansuetos ‘Mitis’ est, qui animo mitis est. ‘Mansuetus’ est, qui ut mitis. Est enim ‘mansuetus’ in opere faciens, ‘mitis’ in animo patiens. Ac toris, qui, quae per sapientiam invenit, per eloquentiam profert. Retulit etiam ad illud: Orator quid est? Vir bonus dicendi peritus, qui benivolentia
Abbreviated transcription (Latin):
tium refert᷑. quȩ pudiciciam timori p̃sticit ñs:
dit ad bñfitium dandum ñ aduc̃ cogitacio
auara. nec sordida. s humana liberał cupiens
bonus amicus ⁊ memor officii debet si animo
eius obseruat᷑ spes siluc̾ captator ẽ. si iac̃ ha¬

Expanded text:
tium refertur, quae pudicitiam timori praestitit, no ad beneficium dandum non adducit cogitatio avara nec sordida, sed humana, liberalis, cupiens bonus amicus et memor officii debet : si animo eius obversatur spes lucri, captator est et ha
Abbreviated transcription (Latin):
Ion: itritandus animus ad auaralai ad q̃¬
relas ad discor diam. sua sponte inista fert. qi¬
pulatio emptorem uenditori obligatet nec pacta
conuentaq imp̃stis signis custodirent᷑. fide potł
illa seruaret ⁊ equum colens animꝰ. S necessaria
optimis pͥtulerunt ⁊ cogere fidẽ ꝙͣ spectare malt̃.
adhibent᷑ ab utͣq parte testes. O turpem humani¬

Expanded text:
 irritandus animus ad avaritiam, ad querellas, ad discordiam ; sua sponte in ista fertur. Qupulatio emptorem venditori obligaret nec pacta commentaque impressis signis custodirentur, fides potius illa servaret et aecum colens animus ! Sed necessaria optimis praetulerunt et cogere fidem quam expectare malunt. Adhibentur ab utraque parte testes. Ille per ta
Abbreviated transcription (Latin):
qp d i c̾e posst. Ile me amando occiadtt. Sepe nicħ int
int anicorum iminꝰa ⁊ ho̾tium uota Quiaquid ũ¬
li accide optant in id horum intempestiua indulgẽ¬
da impellit atq instruit. Quid aut̃ tp̃uus quame
quod euenit frequentissime ut nicħint̾ sit int̾ o¬
dium ⁊ bnfitium: Numquam in t̃pitudinem nr̃a
redditura tͥbuamus. Cum sũmȩ amnicitiȩ sit amicũ
sibi equare utiq simul õsulendum ÷. Naboegen¬
di s u̾t ipse ñ egram. Su ccam ꝑititros ut ipse ñꝑ¬
eam. Respiciende sunt cuiq facultates suȩ uiraq:
ne ampliꝰ p̃stemus quam possumus ãut minus.

Expanded text:
 Ille amando me occidit." Saepe nihil interest inter amicorum munera et hostium vota; quidquid illi accidere optant, in id horum intempestiva indulgentia impellit atque instruit. Quid autem turpius quam quod evenit frequentissime, ut nihil intersit inter odium et beneficium ? Numquam in turpitudinem nostram reditura tribuamus. Cum summa amicitiae sit amicum sibi aequare, utrique simul consulendum est. Dabo egenti, sed ut ipse non egeamat. Respiciendae sunt cuique facultates suae viresque, ne aut plus praestemus, quam possumus, aut minus.
Abbreviated transcription (Latin):
cogitare. Quod pudet deb̾e ne acceperis & uidim
surtuit grãs agunt. ⁊ in anguco iadaurem Nõ
eusta ueretũdia. s inficiandi genus. Ingeꝰ e qui
cuti oicant᷑. Alii pessime locunt᷑ de oytime m̾itis.
t̾utius quosdam offende quam dem̾eriasse. aucus¬

Expanded text:
t ; quod pudet debere, ne acceperis. Quidam furtive gratias agunt et in angulo et ad aurem ; non est ista verecundia, sed infitiandi genus ; ingratus est, qui torum. Alii pessime locuntur de optime meritis. Tutius est quosdam offendere quam demeruisse ; argu
Abbreviated transcription (Latin):
t Sunt q̃dam nocit̃a impetͣitaib que ñ dare nega¬
re bñficrum:. Estimabimꝰ itaq utilitatem potĩ qͣm
uolumptatem petentium. Sepe enim noria queq¬
concupiscimꝰ. nec despic̾e quam ꝑniciosa sunt licet.
quia iudicium int̃pellit affectꝰ. S cum subsedit cu¬
piditas: cum impetꝰ ille animi flagͣtis qui cõsiliũ
fugat cecidu decestamur ꝑnitiosos maloꝵ mun̾um
auctores ut frigꝰ uł aquam egris negamus. aut
fibi iratis ferrum aut amantib quicquid contͣ
seusuros ardor petit. Sic omnium q̃ nocit᷑a sunt
impense ac submisse ñ nũꝙͣ ĩ miserabiliter rogantib
ꝑseuerabimus ñ dare. Tum i nicia bñficiorum
ꝑe s ĩ accepisse delectet. Mult sunt qui dicunt

Expanded text:
itura impetrantibus, quae non dare sed negare beneficium est ; aestimabimus itaque utilitatem potius quam voluntatem petentium. Saepe enim noxia concupiscimus, nec dispicere, quam perniciosa sunt, licet, quia iudicium interpellat adfectus ; sed cum subsedit cupiditas, cum impetus ille flagrantis animi, qui consilium fugat, cecidit, detestamur perniciosos malorum munerum auctores. Ut frigidam aegris negamus et lugentibus ac sibi iratis ferrum, ut amentibus, quidquid contra se usurus ardor petit, sic omnino, quae nocitura sunt, impense ac summisse,non numquam etiam miserabiliter rogantibus perseverabimus non dare. Cum initia beneficiorum ccipere, sed etiam accepisse delectet. Multi sunt, qui dicant
Abbreviated transcription (Latin):
tum ⁊: Et ut gͣais sini: ad fortunam mitror. Si uł
illa inuita responde ñ possum. sufficit animus
cide quib dam ñ negauerim płib qr me¬
moriam dempus int̾ positum subducit. Namq̃
accepit. Ingͣtꝰ ÷ qui dissimulat. Ingͣt᷑ꝰ: qui ñ reddit.
Ingͣtisimus omnium qui oblitus ⁊. Illi enm si ñ
soluunt tñ debit.⁊ extat ap illos uestiguui uu¬

Expanded text:
t : ut gratus sim, ad fortunam mittor ! Si illa invita respondere non possum, sufficit animus cidere quibusdam non negaverim, pluribus, quia memoriam tempus interpositum subducit ; nam qaccepit ; ingratus est, qui dissimulat; ingratus, qui non reddit, ingratissimus omnium, qui oblitus est. Illi enim si non solvunt, tamen debent, et extat apud illos vestigiu
Abbreviated transcription (Latin):
res euagata ÷ latius ita ingͣtos plures efficies. ⁊ alti
nita tu credis ẽẽ que inuisa sunt: An ullum sup¬
plicium gͣuius existimas publico odio: Pena÷ quod
Quod omnium de signat᷑ ocłis aut uidicari seuidi¬
cat qd̾ intelłm rei optimȩ ac dulcissimȩ amisit. an
tu infelicem uocas qui çaruit acie oculorum. cuiꝰ¬
aures morb obstruxit᷑. sum uocas miserum eum
qui senfum bñficiorum amisit e ⁊ estes ingͣtorum
omniũ deos metuit. Urit illum ⁊ angit int̾cepti
bñficũ ꝯscientia. Deniq satis ħ ipsa pena ÷ mag¬
quẽ uiuat accepisse. equali ꝑpetuaq uoluptate
fruitur. animum eius a quo accepie. ñ remi intuẽs
gaudet. gͣtum hominẽ semꝑbñficium delectat ingͣ¬
bñficium. at in dulsit liberalius educauit. arteᷤ
quib eruduint᷑ ingenui tͣdidit. bñficium ÷. Idem
ẽ ꝯtͣrio sit inꝑsona serui. quicquid ÷ ꝙ. seriuł of

Expanded text:
res latius evagata est, ita ingratos plures efficies et auctiores latius evagata est, ita ingratos plures efficies et auctionita tu credis esse, quae invisa sunt, aut ullum supplicium gravius existimas publico odio ? Poena est, quod quod omnium designatur oculis aut designari se iudicat, quod intellectum rei optimae ac dulcissimae amisit. An tu infelicem vocas, qui caruit acie, cuius aures morbus obstruxit, non vocas miserum eum, qui sensum beneficiorum amisit ? Testes ingratorum omnium deos metuit, urit illum et angit intercepti beneficii conscientia. Denique satis haec ipsa poena magquem iuvat accepisse, aequali perpetuaque voluptate fruitur et animum eius, a quo accepit, non rem intuens gaudet. Gratum hominem semper beneficium delectat, ingremo hoc dixit beneficium. At indulsit, liberalius educavit, artes, quibus erudiuntur ingenui, tradidit : beneficium est. Idem e contrario fit in persona servi. Quidquid
Abbreviated transcription (Latin):
ricie ut bñficia sñ sponsore ñ demus. & nosi ani¬
mis ⁊ magnisici iuuere ꝓdesse. Qui dat bñstaia.
deos imitatur qui repetio feneratoreᷤ. Peiũ ñ ex¬
Pudorem enĩ rei tollet multitudo peccantium.
⁊ desinet ẽẽ ꝓbri loco ꝯmune maledictum. Nlũ¬
quid iam uila repudio erubeseit postqͣm illustreᷤᷤ¬
feminȩ maritorum ł antos aniinos compuitant.¬
⁊ exeunt matͥmonii causa nubunt repudii ⁊am¬
diu istunc temebat᷑ quam dui rarum erat. qr nul¬
la sñ diuortio acta sunt ꝙ sepe audielant facẽ didice¬
runt. Nlum quid iam adulterii pudor ullus : post¬
quam eo uentum ÷ ut nulla uirum habeat nisi ut
adultum irritet: argitiñtum ÷ de frormitatis pudi¬
cicia. Quam inuenies tam miseram tam sordidã.
ut illi satis sit unum ad ult̾orum par nisi fingulis
mansit. Infrunita ⁊ antiqͣ÷ que nesciat matrimoni¬
um uocari unum ad ult̾ium. Quemiad modum
horum delictoꝵ iam euanuit pudor. Postquam

Expanded text:
ritiae, ut beneficia sine sponsore non demus ! Generosi animi est et magnifici iuvare, prodesse ; qui dat beneficia, deos imitatur, qui repetit, feneratores. Quid pudorem enim rei tollet multitudo peccantium, et desinet esse probri loco commune maledictum. Numquid iam ulla repudio erubescit, postquam illustreed maritorum annos suos computant et exeunt matrimonii causa, nubunt repudii ? Tamdiu istuc timebatur, quamdiu rarum erat; quia nulla sine divortio acta sunt, quod saepe audiebant, facere didicerunt. Numquid iam ullus adulterii pudor est, postquam eo ventum est, ut nulla virum habeat, nisi ut adulterum irritet ? Argumentum est deformitatis pudicitia. Quam invenies tam miseram, tam sordidam, ut illi satis sit unum adulterorum par, nisi singulis mansit. Infrunita et antiqua est, quae nesciat matrimonium vocari unum adulterium. Quemadmodum horum delictorum iam evanuit pudor, postquam
Abbreviated transcription (Latin):
utegrum. sinplicem. memorẽ. gͣcum. alieni
abstinentem. sui ñ auare tenac̾e brmuolũ
hunc egoñ eligam licet ncħ illi fortuna tͥbuat
ex quo referre gram̃ possit exententia res ges¬
go uenalo S omnes isti qr ad alienum conmo¬
dum ꝓsuoueniunt ñ obligant eos quib ꝓsut̃.¬

Expanded text:
tegrum, simplicem, memorem, gratum, alieni abstinentem, sui non avare tenacem, benevolum ; hunc ego cum elegero, licet nihil illi fortuna tribuat, ex quo referre gratiam possit, ex sententia gesgo venalibus ; sed omnes isti, quia ad alienum commodum pro suo veniunt, non obligant eos, quibu
Abbreviated transcription (Latin):
Nullũ : tam plenum bnficium ꝙ ñ uellicare mag¬
lignare possit nullum tam angustum quod ñbo¬
quo obligatus. Si tus: cum qͦlibet paria fecisti. qm̃
qui libent᷑ bñfitium accepit reddidit. Nam cum¬
it.⁊ cum pietas fides ⁊ iustitia. omnis deniq uirtus
intͣ se ꝑfecta sit.: ĩ si illi manum eȩxercere ñ licuit.

Expanded text:
Nullum est tam plenum beneficium, quod non vellicare malignitas possit, nullum tam angustum, quod non boquo obligatus es, si vis, cum quolibet paria fecisti, quoniam, qui libenter beneficium accipit, reddidit. Hocm voluit ; et cum pietas, fides, iustitia, omnis denique virtus intra se perfecta sit, etiam si illi manum exserere non licuit,
Abbreviated transcription (Latin):
debat᷑ a consuetutine recidere. Itam fuit quidẽ temp. Har¬
rationum multa fũt gna̾. Itã ⁊ digressio narratio e fabu¬
la narratios: ⁊ argum̃tumi: ⁊ historia narrõnes sunt:⁊ hocgͦ
capͭ narrationis ẽ Orator enĩ aut uera debet dic̾s ant ueri
similia. S ñ cõsulte hoc agie: qm̃ salustius posuit scribẽs
historiã quodanten pasfimhões ferino moreiurissent. hic sa¬
ne inqp̃ artis recthoricȩ defensio ex his que ꝑ eã facta st̃: hões
ad humanitatẽ decductos ꝑ rethoricã dĩc Iam magnum pͥn¬
cipitum ⁊ laudis ⁊ defensionis. Denide honestior ꝓcessus ẽ ca
dic̃ ꝑ cã cognitum. quicquid diuinũ ẽ. ⁊ humatium. Deind e
honestissimusexitus. quia ars retorica nos fac̃ scire quid fit
utile quid honestum: quid iustiam. Defendit gͦ rechoricam
ut dirimus tͥꝑtita narratione: Ante rẽ. urẽ post reni.

Expanded text:
videbatur a consuetudine recedere. Nam fuit quoddam tempus Narrationum multa sunt genera; nam et digressio narratio est et fabula narratio est et argumentum et historia narrationes sunt. Et hoc ergo caput narrationis est . Orator enim aut vera debet dicere aut veri similia. Sed non inconsulte hoc agit, quoniam Sallustius posuit scribens historiam, quod antea passim homines ferino more vixissent. Hic sane incipit artis rhetoricae defensio ex his, quae per eam facta sunt. Homines ad humanitatem deductos per rhetoricam dicit. Iam magnum principium et laudis et defensionis! Deinde honestior processus est, cum dicit per eam cognitum, quicquid divinum est et humanum; deinde honestissimus exitus, quia ars rhetorica nos facit scire, quid sit utile, quid honestum, quid iustum. Defendit ergo rhetoricam, ut diximus, tripertita narratione: Ante rem, in re, post re
Abbreviated transcription (Latin):
matio ad u̾sarii s ñ potuit casu qr locũ tenebat editũ ⁊ habebat
uirũ auiro lectũ: seqͥt᷑ uidicatio ex hisan uere sit occis clodiꝰ deiñ
firmam̃ta causȩ. Ideo ⁊̃ p̃paratꝰ occiꝰ ẽ q dissolutio fuit aĩ qͥ ⁊̃ sororiᷤ
concubitꝰ ñ utauit ⁊ reliqͣ talia. uide ᷤ gͦ qr qͦt fuerit̃ ĩ cansa q̃stio¬
nes tot necessẽ ẽ. eẽ iudicationes: tot roẽs ł infirmationes tot cause
sirmam̃ta: his oĩbꝰ incausa reꝑtis tũ deniq sigła ⁊ partes totiꝰ cau¬

Expanded text:
matio adversarii: ‘Sed non potuit casu, quia locum tenebat editum et habebat matio adversarii: ‘Sed non potuit casu, quia locum tenebat editum et habebat virum a viro lectum’. Sequitur iudicatio ex his, an iure sit occisus Clodius; deinde firmamenta causae: Ideo etiam praeparatus occisus est, quia dissoluti fuit animi, qui etiam sororis concubitus non vitavit et reliqua talia. Vides ergo, quia, quot fuerint in causa quaestiones, tot necesse est esse iudicationes, tot rationes vel infirmationes, tot causae firmamenta. His omnibus in causa repertis tum denique singulae partes totius cau
Abbreviated transcription (Latin):
causa cõstitutionis uidicatiorĩ firmam̃ta repꝑiri cõtĩgit. ũ in una cau¬
si multȩ sint q̃stioes ⁊ nec e̾e̾ ẽ. ut ex multis q̃stionibꝰ uidicatiões mul¬
tȩ st̃ ita ex multis iudicationibꝰ neceb̾ ẽ ꝑse ꝑse reũ hr̃e multas roẽs
⁊ adu̾sarium multas infirmationes. Deiñ qͦt fuerat ħ tot erc̃ ⁊ iã
firmam̃ta ueluti imiloniana nascit᷑ qstio eur occidisti clodiũ su¬
biẽ reus ronẽ. Iure feci q ille me uoluit occide. ex his iudicatio iã
noscit̾. SUenit econt̃ ĩfirmatio ꝑtͣnslationẽ qͣro aestruatur. utt dicet
ad u̾sarnis s ate eũ ñ opo̾tuit occidi s asenatu. Deiñ firinant̃aĩ se¬
qͥt̾ s occidi cũ. qͥ hc̃ atuntũ cirͤ om̃s habitit qͥolĩ cagitauit denece
ponpei ⁊ reliqͣ. Alt̾a questio cur occisꝰ ẽ. si tpse p̃parau̾at ut occidet¬
ro̾rei q cõtingit ut uiato securꝰ occidat p̃paratum latͦnẽ. Infir¬

Expanded text:
iudicationes, firmamenta reperiri Contingit, ut in una causa multae sint quaestiones, et necesse est, ut ex multis quaestionibus iudicationes multae sint. Ita ex multis iudicationibus necesse est per se reum habere multas rationes et adversarium multas infirmationes. Deinde quot fuerint haec, tot erunt etiam firmamenta. Veluti in Miloniana nascitur quaestio: ‘Cur occidisti Clodium?’ Subicit reus rationem: ‘Iure feci, quia ille me voluit occidere’. Ex his iudicatio iam nascitur. Venit e contra infirmatio per translationem, qua ratio destruatur, ut dicat adversarius: ‘Sed a te eum non oportuit occidi, sed a senatu’. Deinde firmamentum sequitur: ‘Sed occidi eum, qui hunc animum circa omnes habuit, qui olim cogitavit de nece Pompei et reliqua’. Altera quaestio: ‘Cur occisus est, si ipse praeparaverat, ut occideo rei: ‘Quia contingit, ut viator securus occidat praeparatum latronem’. Infir
Abbreviated transcription (Latin):
annon. Dem̃ ex hac questio ꝓcedit ro ⁊ infirmatio ronis q̃rit enuĩ
uidex reddẽ rõnẽ reusinfirmat. Accusator r̾onẽ rei seqͥt᷑ nidica¬
tio uidicis deinde firmam̃tũ. restat .i. concludende cõtͦusiȩ robur.
Nc̃ redeamꝰ assingula fecisti ñ feci Nascit᷑ q̃stio uidex enĩ audita in¬
tẽtione ⁊ depulsione .i. antequã ꝑueniat ad cõtͦu̾siã. Est enĩ ad

Expanded text:
rmatio rationis. Quaerit enim iudex reddere rationem reum, infirmat accusator rationem rei, sequitur iudicatio iudicis. Deinde firmamentum restat, id est concludendae controversiae robur. Nunc redeamus ad singula. ‘Fecisti’: ‘Non feci’. Nascitur quaestio. Iudex enim audita intentione et depulsione, id est antequam perveniat ad controversiam, est enim a
Abbreviated transcription (Latin):
iã strmat̾ nͥtͣnfiatione adeo roĩ sẽꝑ ẽ. in innca tͣnsiatio. ñ enĩ laborit
accusator ut defẽdat mortẽ cly temstrȩ s ut ita dicat. Est qͥdẽ qr
iure occisa ẽ. s ate filio occidi ñ oportuit Ex hac gͦ rõẽ ⁊ĩ firma¬
tiõẽ fit c̾ta iudicatis q̃ ante cõtͦu̾sia pendet ĩ questiõe r̾oĩs post hac
iũ iuidicat iudex rectũ ñ fuerit. ab horeste matrẽ occidi cũ illa eiꝰ
temestrȩ impatrẽ inregnũ ĩ famãgn̾is ⁊ familiã in ipso oreste
ut uire factũ sit. &. eadẽ ab ahio uire ñ occidi. s afilio matrẽ neca
tã qr hꝰ fuerit aĩ. s sane ut his argum̃tis ornatius utam̃ opꝰ ẽ par¬
tio. confirmatio. tephẽsio cõclusio. Inconiecturali aũt̃ constitti¬
tionẽ cũ aliquid nob̾ intendit᷑ neccessẽ ẽ. ut negemꝰ. In hac cõstitu

Expanded text:
iam firmatur nisi translatione; adeo rationi semper est inimica translatio. Non enim laborat accusator, ut defendat mortem Clytemestrae, sed ut ita dicat: ‘Est quidem, quia iure occisa est, sed a te filio occidi non oportuit’. Ex hac ergo ratione et infirmatione fit certa iudicatio, quae ante controversia. Pendet in quaestione rationis, post hoc iam iudicat iudex, rectumne fuerit ab Oreste matrem occidi, cum illa eius ytemestrae in patrem, in regnum, in famam generis et familiae, in ipsum Orestem, ut iure fatam, quia huius fuerit animi. Sed sane ut his argumentis ordinatius utamur, opus est partio confirmatio reprehensio conclusio. In coniecturali autem constitutione Cum aliquid nobis intenditur, ne