comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
auditꝰ reꝑat᷑. lingua muta resoluit᷑. disci¬
płs ꝓpe mersus erigat᷑ ⁊ is indubitant̃ ag¬
noscit᷑. cui dixerat longe ante dauid. Aꝑis
tu manũ tuã.:⁊ imples o̾e aĩal bñdictiõe. Et
iter̾. Aꝑiente manũ cuã: oĩa ĩplebunt᷑ boni¬
tate. En secꝰ corꝑales pedes iacens ac penitẽs
tũ legerat. Eg̾diet᷑ diabolus ante pedes eiꝰ.
Ubi nẽpe pecc̾m remittit᷑: ibi ꝓculdubio
diabolꝰ de corde peccoris expellit᷑. hinc um¬
uersaliter decunctis penitentib dicit.
Nunc iudiciũ ẽ mundi: nunc pͥnceps
huiꝰ mundi eiciet᷑ foras. Qđ scilicet humi¬
lit̾ confitenti remittat deus pecc̾m: et di¬
abolus eũ quẽ in hominis corde inuaserat
amittat pͥncipatũ. Deniq ambulat suꝑ
undas carnalib pedib: cui necdũ carne
uestito. iã psalmista p̾cinuerat. In ma¬
ri uie tue: ⁊ semite tue in aqͥs multis.Ꝙ
ẽ. Conculcas corda tum̃tia suꝑboꝵ. ⁊ fluxa

Expanded text:
auditus reparatur, lingua muta resolvitur, disciauditus reparatur, lingua muta resolvitur, discipulus prope mersus erigitur; et is indubitanter agnoscitur, cui dixerat longe ante David: Aperis tu manum tuam, et imples omne animal benedictione ; et item: Aperiente te manum tuam, omnia implebuntur bonitate . En secus corporales pedes jacens ac poenitens tum legerat: Egredietur diabolus ante pedes ejus . Ubi nempe peccatum remittitur, ibi procul dubio diabolus de corde peccatoris expellitur. Hinc universaliter de cunctis poenitentibus dicit: Nunc judicium est mundi, nunc princeps hujus mundi ejicietur foras : quod scilicet humiliter confitenti remittat Deus peccatum; et diabolus eum, quem in hominis corde invaserat, amittat principatum. 5. Denique ambulat super undas carnalibus pedibus , cui necdum carne vestito jam Psalmista praecinuerat: In mari vita tua, et semitae tuae in aguis multis; quod est: Conculcas corda tumentia superborum, et fluxa
Abbreviated transcription (Latin):
utiq imꝑans. suꝑansq fortunã. stultã fa¬
ciens sapĩam hominũ demuq debellans
tirannidẽ: manifeste ipsum se indicat ẽẽ.
ꝑ quẽ eadẽ et ante fiebant. qͣndo fiebant.
In carne inquã ⁊ ꝑ carnẽ potenter ac patñ¬
teroꝑatꝰ mira. locutꝰ salubria. passus indig¬
na. euident̾ ostendit.qr ipse sit qui potent̃
s uisibilit̾ secła condisset. sapient̾ regeret.
benigne ꝓtegeret. Deniq dum euuan¬
głizat ingratis. signa ꝑhibet infidelib
ꝓ suis crucifixorib orat. ñne liqͥdo ipsũ
seeẽ declarat. qͥ cũ pr̃e suo cotidie oriri fãc̃
solẽ suũ suꝑ bonos ⁊ malos.⁊ pluit suꝑ iꝰ¬
tos ⁊ iniustos: hoc enĩẽ qd̃ ipse aiebat. Si
ñ facio oꝑa patris mer: nolite crede. En aꝑ¬
it os carnis sue: docens in monte discipłoᷤ.
qͥ in silentio angłos incelestib docet. En ad
tactũ corꝑee manꝰ curat᷑ lepͣ. fugat᷑ cecitas.

Expanded text:
utique imperans, superansque fortunam, stultam fautique imperans, superansque fortunam, stultam faciens sapientiam hominum, daemonumque debellans tyrannidem; manifeste ipsum se indicat esse, per quem eadem et ante fiebant quando fiebant. In carne, inquam, et per carnem potenter ac patenter operatus mira, locutus salubria, passus indigna, evidenter ostendit, quia ipse sit qui potenter, sed invisibiliter saecula condidisset, sapienter regeret, benigne protegeret. Denique dum evangelizat ingratis, signa praebet infidelibus, pro suis crucifixoribus orat: nonne liquido ipsum se esse declarat, qui eum Patre suo quotidie oriri facit solem suum super bonos et malos, pluit super justos et injustos? Hoc enim est quod ipse aiebat: Si non facio opera Patris mei, nolite credere . 4. En aperit os carnis suae docens in monte discipulos, qui in silentio angelos in coelestibus docet. En ad tactum corporeae manus curatur lepra, fugatur caecitas,
Abbreviated transcription (Latin):
ipso sapiebant s ñ ipsũ: alienati. ingrati.
insensati. hinc demũ factũ ẽut qd̾ erant.
quod uiuebant. qd̾ sapiebant. ñ auctori
tͥbuerent. s nature ascriberent. aut certe
ꝙ insipientiꝰ erat fortune. Propͥe qͦq indus¬
trie atq uirtuti: multi multa arrogabãt.
Quanta sibiusurpart̃ seductorii sp̃s. qnͣ¬
ta soli et lune data sũt. qͣnta t̾ris uł aqͥs
attributa. qͣnta etiã manufactis fabrili¬
bq mortaliũ reputata oꝑib herbis. ar¬
bustis minutissimis uilissimisq semimi¬
b ꝓ numinib deferebat᷑. heu sic hoĩes
ꝑdiderunt et cominutauer̃t głam suã in
similitudinẽ iutuli comedñtis fenũ. Quoꝵ
ds̃ misertꝰ errores. de monte umbroso ⁊ con¬
denso dignant̾ egrediens. in sole posuit ta¬
b̾nadm suũ. Obtulit carnẽ sapientib. car¬
nẽ ꝑ quã discerent saꝑe ⁊ sp̃m. Nã dũ in car¬
ne ⁊ ꝑcarnẽ fac̃ oꝑa ñ carnis s dei. nature

Expanded text:
ipso sapiebant, sed non ipsum, alienati, ingrati, ipso sapiebant, sed non ipsum, alienati, ingrati, insensati. Hinc demum factum est, ut quod erant, quod vivebant, quod sapiebant, non auctori tribuerent, sed naturae ascriberent, aut certe. quod insipientius erat, fortunae; propriae quoque industriae atque virtuti multi multa arrogabant. Quanta sibi usurparunt seductorii spiritus, quanta soli et lunae data sunt; quanta terris et aquis attributa, quanta etiam manufactis fabrilibusque mortalium deputata operibus! Herbis, arbustis, minutissimis vilissimisque seminibus pro numinibus deferebatur. 3. Heu! sic homines perdiderunt et commutaverunt gloriam suam in similitudinem vituli comedentis fenum? Quorum Deus miseratus errores, de monte umbroso et condenso dignanter egrediens, in sole posuit tabernaculum suum . Obtulit carnem sapientibus carnem, per quam discerent sapere et spiritum. Nam dum in carne et per carnem facit opera, non carnis, sed Dei, naturae
Abbreviated transcription (Latin):
qͦd solus sp̃uũ uniu̾sam corꝑeã creaturã eo
usq tͣnscendat. ut qͦc̃q corꝑe in qͦc̃q oꝑe ñ
indigeat: solo spiritali nutu cũ uult ad
queq uult agenda contentꝰ. Sola gͥẽ que
corꝑei opus ht̃illa maiestas: cuiꝰ oĩpotẽti¬
inclinat. omẽ adu̾sum cedit. omẽ creatũ
fauet. etiã nullo int̾ueniente uł subueni¬
ente solatio corꝑali. siue spiritali. Docet uł
monet sine lingua. Prebet uł tenet smne
manib. Sine pedib currit: et succurrit
ꝑeuntib. Actitabat ista icũ pałͥb. pͥorib
secłis: exꝑiebant᷑ hoĩes sedula bñficia. s la¬
tebat eos bñficus. Ille qͥdẽ attingebat a fine
usq ad finẽ fortit̾: s disponens oĩa suauit̾.
ñ sentiebat᷑ ab hoĩb. Et gaudebant de bo¬
nis dñi: et dñm sabaoth. eo qd cũ tͣnqͥllitate
iudicaret oĩa nesciebant. Ab ipso erant: s
ñ cũ ipso. Per ipsũ uiuebant: s ñ ipsi. Ex

Expanded text:
quod solus spirituum universam corpoream naturam eo quod solus spirituum universam corpoream naturam eo usque transcendat, ut quocunque corpore in quocunque opere non indigeat, solo, spirituali nutu, cum vult, ad quaecunque vult agenda contentus. Sola igitur est quae instrumenti opus habet illa majestas, cuinclinat, omne adversum cedit, omne creatum favet, etiam nullo interveniente vel subveniente solatio corporali, sive spirituali. Docet vel monet sine lingua; praebet vel tenet sine manibus; sine pedibus currit et succurrit pereuntibus. 2. Actitabat ista et cum patribus prioribus saeculis; experiebantur homines sedula beneficia, sed latebat eos benficus. Ille quidem attingebat a fine usque ad finem fortiter; sed disponens omnia suaviter, non sentiebatur ab hominibus. Et gaudebant de bonis Domini; et Dominum sabaoth, eo quod cum tranquillitate judicaret omnia omnino nesciebant. Ab ipso erant, sed non cum ipso; per ipsum vivebant, sed non ipsi; ex
Abbreviated transcription (Latin):
seruitute corꝑee creature ñ efficientiã q̃rit
s congruentiã. Esto dem̃ qd̾ corpoꝵ mi¬
nisteria oportune plerũq diuinis oꝑibꝰ
applicent᷑. ut u̾bi grã pluuie inuificãdiᷤ
seminib uł multiplacandis segetib. uel
fructib maturandis. quid ꝓprio q̃so de
corꝑe facẽ ht̃. cui ad nutũ indifferent̾ uni¬
uersa corꝑa celestia atq t̾restria obsequi
constat: Plane suꝑfluo haberet suũ: qui
nullũ sͥ reꝑit alienum. Uerũ si cuncta q̃ h
loco dicenda occurrunt. p̃senti uolumuꝰ
sermone conclude: sermo modũ excedet.
et uires forsitanaliquoꝵ Propt̾ra q̃ restãt:
sub alio seruemꝰ absoluenda pͥncipio:¬
t p̾cedenti seq̃ns sermo cohereat.¬
tenetis nedatũ suꝑiꝰ solũ sũmum
et incircumscriptum sp̃m ad omẽ qd̃ face̾
uł fieri uult. corꝑis instrum̃to siue obse¬
quio ñ egere: Demꝰgͦ securi uerã dõ soli
sic̃ immortalitatem ita. ⁊ incorꝑeitatẽ:

Expanded text:
servitute corporeae creaturae non efficaciam quaerit, servitute corporeae creaturae non efficaciam quaerit, sed congruentiam. Esto deinde quod corporum ministeria opportune plerumque divinis operibus applicentur, ut, verbi gratia, pluviae vivificandis seminibus, vel multiplicandis segetibus, vel fructibus maturandis; quid proprio, quaeso, de corpore facere habet, cui ad nutum indifferenter universa corpora coelestia atque terrestria obsequi constat? Plane superfluo haberet suum, qui nullum sibi reperit alienum. Verum si cuncta, quae hoc loco dicenda occurrunt, praesenti volumus sermone concludere, sermo modum excedet, et vires forsitan aliquorum: propterea quae restant, sub alio servemus absolvenda principiot praecedenti sequens sermo cohaereat,tenetisne datum superius, solum summum et incircumscriptum Spiritum ad omne quod facere vel fieri vult, corporis instrumento sive obsequio non egere? Demus ergo securi veram soli Deo, sicut immortalitatem, ita et incorporeitatem:
Abbreviated transcription (Latin):
En u̾bi grã qd̾ linguã meã corꝑalẽ assũp¬
sit nunc in opꝰ suũ doce uidelicet uos cũ
ꝑ seabsq dubio facilius suauiꝰq id posset:
ꝓfecto indulgentia ẽ ñ indigentia. In
ꝓfectu siquidẽ nr̃o meritũ qrit mͥ: ñ sͥ
solatium. Id ipsũ saꝑe opꝰ ẽ omĩ hoĩ oꝑã¬
tibonum: ne forte in se debonis dñi. et
ñ in dño głet᷑. Est tñ qui bonũ oꝑat᷑ nõ
uolens: siue homo malus. siue angłs
malus. et constat ñ fieri ꝓpt̾ eum quod
fit ꝑeũ: cũ ꝑdesse nullum bonum possic
inuito. Igitur ei quidẽ dispensatio tant̃
credita est. s nescio qͦmͦ gratiꝰ iocundiꝰq
sentimꝰ bonũ qđ ꝑ malũ dispensatorem
ministrat᷑. Ipsa ẽ gͦ causa cur ⁊ ꝑ malosds̃
sensu carentia sunt. multominꝰ dm̃ eg̃e
quisdubitet: S qͣndo in opꝰ bonũ ⁊ ipsa
concurrunt: apparet qm̃ oĩa seruiunt ei
cui merito ẽ dic̾e. meusẽ orb̾ t̾re. Aut certe
qr nouit que ꝑ que conuenientiꝰ fiant: de

Expanded text:
En, verbi gratia, quod linguam meam corporalem assumpsit nunc in opus suum, docere videlicet vos, cum per se absque dubio facilius suaviusque id posset; profecto indulgentia est, non indigentia. In profectu siquidem vestro meritum quaerit mihi, non sibi solatium. Idipsum sapere opus est omni homini operanti bonum, ne forte in se de bonis Domini, et non in Domino glorietur. Est tamen qui bonum operatur non volens, sive homo malus, sive angelus malus: et constat non fieri propter cum, quod fit per eum, cum prodesse nullum bonum possit invito. Igitur ei quidem dispensatio tantum credita est; sed nescio quomodo gratius jucundiusque sentimus bonum, quod per malum dispensatorem ministratur. Ipsa est ergo causa, cur et per malos Deus sensu carentia sunt, multo minus Deum egere quis dubitet? Sed quando in opus bonum et ipsa concurrunt, apparet quoniam omnia serviunt ei, cui merito est dicere: Meus est orbis terrae . Aut certe quia novit quae per quae convenientius fiant; de
Abbreviated transcription (Latin):
tius qaͣ psalmista ait. p̾uenert pͥncipe cõ¬
iuncti psallentib in medio uiuencłarũ
tympanistriarũ: Unde idicebat. In con
ciues reu̾eri. s m p̃sentia pͥncipũ tanqͣm
mortuos apparere: cũ ur̃a ipsi alacͥtate
ꝑmoti. ur̃is int̾esse sollẽpniis delectent᷑.
Uereor ne nr̃am desidiã qͣndoq ab homi¬
nantes. cũ indignatiõe recedant: ⁊inci

Expanded text:
salmista ait: Praevenerunt principes conjuncti psallentibus in medio juvencularum tympanistriarum? Unde et dicebat: In conscives revereri, sed in praesentia principum tanquam mortuos apparere, cum vestra ipsi alacritate permoti, vestris interesse solemniis delectentur. Vereor, ne vestram desidiam quandoque abominant
Abbreviated transcription (Latin):
ibi. ⁊ habitabo ĩ illis.: ⁊ deãbulabo in eis: nc̃
etã currẽ iuxta illud. Exultauit ut g.a.cii.¬
Si recte apło uisũ ẽ caput xp̃i referread dĩ¬
tatẽ. puto ⁊ nob̃ ñ incongrue uideri. pe-¬
rit docet epła ad hebreos. tẽptatũ ꝑhibensꝑ¬

Expanded text:
ibi: Et habitabo in illis, et deambulabo in eis ; nunc etiam currere, juxta illud: Exsultavit ut giSi recte Apostolo visum est caput Christi referre ad Deitatem ; puto et nobis non incongrue videri perit, docet epistola ad Haebraeos, tentatum perhibens
Abbreviated transcription (Latin):
manifestiꝰ quã qđ ꝑfecta caritas fora̾ mit¬
dit timorẽ: Herecunde tñ ñ ad ipsũ spõ¬
sũ sermonẽ dirigit: s ad alios tanꝗͣ de
mendari petentẽ. Itaq ꝑ domesticosi in¬
timos accessus ad intima querit᷑. ambitur
ad desideratũ. Qui nã illi: Credimꝰ angłos
Is cõsastare orantib: offerre dõ p̃ces i uota
hominũ: uͥ tñ sineira ⁊ disceptatione le¬
uari puras manꝰ ꝑspexerint. Probat hoc
angłs: ita loquens ad tobiã. Quando orabã
cũ lacrimis:i sepeliebas mortuos: ⁊ dere¬
linq̃bas pͣndiũ.⁊ mortuos abscondebas

Expanded text:
 perfecta charitas foras mittit timorem? 4. Verecunde tamen non ad ipsum sponsum sermonem dirigit, sed ad alios, tanquam de mendari petentem. Itaque per domesticos et intimos, accessus ad intima quaeritur, ambitur ad desideratum. Quinam illi? Credimus angelos sanctos astare orantibus, offerre Deo preces et vota hominum: ubi tamen sine ira et disceptatione levari puras manus perspexerint. Probat hoc angelus ita loquens ad Tobiam: Quando orabas cum lacrymis, et sepeliebas mortuos, et derelinquebas prandium, et mortuos abscondebas
Abbreviated transcription (Latin):
pedib apte sub uno diuinitatis capite cõ¬
currentib. natꝰ ex muliere. factus suble¬
ge. inuisibilis emmanuel in t̾ris uisusẽ
et cũ hominib conu̾satꝰ ẽ. his certe ꝑtͣnsit
⁊nc̃ bñfaciendo ⁊ sanando om̃sopp̃sso ᷤᷤ a
diabolo: s spiritalit̾. s iuisibilit̾. his in¬
quã pedib deuotas ꝑ ambulat mentes: in¬
cessant̃ lustrans. scrutansq corda: ⁊ renes
Nfideliũ. Nide autẽ ne forte hec illa sint sp̃õ¬
sicrura. q̃ sponsa tã magnifice cõm̃dat in
consequentib comꝑans eas nͥ fallor colũp¬
nis marmoreis. fundatis suꝑ bases aureas.
Pulchre oĩo: qm̃ quidẽ incarnata dei sapra
mens cui semel dñs iħc utrumq infixe¬
Nrit pedem. Aduob signiscognoscite eam
q̃huiꝰmodi ẽ: q̃ secũ necesse ẽ referat diuiniꝰ
imp̾ssa uestigiis. Ipsa sunt timor. i spesille

Expanded text:
pedibus apte sub uno divinitatis capite concurrentibus, natus ex muliere, factus sub lege invisibilis Emmanuel, in terris visus est, et cum hominibus conversatus est . His certe pertransit et nunc, benefaciendo et sanando omnes oppressos a diabolo, sed spiritualiter, sed invisibiliter. His, inquam, pedibus devotas perambulat mentes, incessanter lustrans, scrutansque corda et renes fidelium. Vide autem ne forte haec illa sint sponsi crura, quae sponsa tam magnifice commendat in consequentibus, comparans ea, ni fallor, columnis marmoreis, fundatis super bases aureas . Pulchre omnino; quoniam quidem in incarnata Dei Sapientia, mens, cui semel Dominus Jesus utrumque infixerit pedem! A duobus signis cognoscite eam quae hujusmodi est, quae secum necesse est referat divinis impressa vestigiis. Ipsa sunt timor et spes; ille
Abbreviated transcription (Latin):
de carnis p̾sentia exoptabãt. ac signũ re¬
formande pacis. ꝓpt̾ pusillanimes et in¬
credulos omĩ instantia reqͥrebant. Oradix
iesseqͥ stas in signũ popłoꝵ. quã multi
reges et ꝓpħe uoluer̃t te uide et ñ uide

Expanded text:
de carnis praesentia exoptabant, ac signum rede carnis praesentia exoptabant, ac signum reformandae pacis propter pusillanimes et incredulos omni instantia requirebant. 8. O radix Jesse, qui slas in signum populorum! Quam multi reges et prophetae voluerunt te
Abbreviated transcription (Latin):
longa et molesta expectatiõe fides deficẽt¬
fatigata ⁊ infideł popłs adu̾sus ꝓmissa
dĩ uictus tedio murmuraret. Ad iuẽ¬
tio mea ẽ si ñ hoc idẽ et uos recognoscitiꝰ
de scͥpturis. Inde erant ꝓfecto querule
ille ⁊ plene mme uoces. Alanda reman¬
da. expecta reexpecta: modicũ ibi modi¬
cũ ibi. Inde anxie ille et plene pietate p̃¬
ces: damercedẽ dñe sustinentib te ut
ꝓpħe tui fideles inueniant᷑. Item. Sus¬
cita dñe p̾dicationes: quas locuti sunt
in noĩe tuo ꝓpħe pͥores. Inde blande ille
⁊ plene consolatiõe ꝓmissiões. Ecce ap
in stantia: et diffidentia popłoꝵ.Sic itaq
et plebs inurmurabat. et fides nutabat:
Negͦ uniu̾sũ genꝰ humanũ morã faciente
xp̃o desꝑatiõe ꝑiret. dũ se contẽpni suspi¬
caret᷑ infirma mortalitas. sueq reconcili¬
atioĩs cũ dõ degrã totiens reꝓiissa diffide¬
ret: scĩ qͥ de sp̃u eerti erant certitudinẽ

Expanded text:
longa et molesta exspectatione fatigata fides deficelonga et molesta exspectatione fatigata fides deficeret, et infidelis populus adversus promissa Dei victus taedio murmuraret. Adinventio mea est, si non hoc idem et vos recognoscitis de Scripturis. Inde profecto erant querulae illae et plenae murmure voces: Manda, remanda; Exspecta, reexspecta, Modicum ibi, modicum ibi . Inde anxiae illae et plenae pietate preces: Da mercedem, Domine, sustinentibus te, ut prophetae tui fideles inveniantur. Item: Suscita, Domine, precationes; quas locuti sunt in nomine tuo prophetae priores . Inde blandae illae et plene consolatione promissiones: Ecce appinstantia, et diffidentia populorum. Sic itaque et plebs murmurabat, et fides nutabat; Ne ergo universum genus humanum, moram faciente Christo, desperatione periret, dum se contemni suspicaretur infirma mortalitas, suaeque reconciliationis cum Deo de gratia toties repromissa diffideret; sancti qui de spiritu certi erant, certitudinem
Abbreviated transcription (Latin):
et ds̃ ẽ. Et quid ẽ hõ ut innotescat ei. aut
filiꝰ hominis ut reputet eũ: Que mͥ fi¬
dutia ut tante me audeã credere maies¬
tati: Unde in quã terra et cinis p̾sumo
dm̃ curã habere mei: Ad hec diligit pa
ator meus in parte nequaquã sit: la¬
men si uere ut dicitis decreuit misereri
ds̃. et cogitat ut complatior sit adhuc:
statuat testam̃tũ pacis. et fedus ꝑpetu¬
um feriat mͥ. in oscło oris su. Ut q̃ ꝓce¬
dunt de labiis suis ñ faciat irrita. ex in¬
anat se. humiliet se. indinet se. et osclet᷑
me .o.o. sui. Ut ex equo partib congruenꝰ
mediator neutri suspectus sit: ds filiꝰdĩ
fiat hõ. fiat filiꝰ hoĩs et certũ me reddat
in hoc oscło oris sui. Securus suspicio
mediatorẽ dĩ filiũ: quẽ agnosco et meũ.
Minime plane iã mͥ suspectꝰ erit: fr̃ enĩ
et caro mea ẽ. Puto enĩ spernere me iã
ñ pot̾it. os de ossib meis: et caro de carne

Expanded text:
et Deus est . Et quid est homo ut innotescat ei, aut et Deus est . Et quid est homo ut innotescat ei, aut filius hominis ut reputet eum? Quae mihi fiducia, ut tantae me audeam credere majestati? Unde, inquam, terra et cinis praesumo Deum curam habere mei? Ad haec diligit Patator meus in parte nequaquam sit? Tamen si vere, ut dicitis, decrevit misereri Deus, cogitatque ut complacitior sit adhuc; statuat testamentum pacis, et foedus perpetuum feriat mihi in osculo oris sui. Ut quae procedunt de labiis suis, non faciat irrita; exinaniat se, humiliet se, inclinet se, et osculetur me osculo oris sui. Ut ex aequo partibus congruens mediator neutri suspectus sit, Deus Filius Dei fiat homo, fiat filius hominis, et certum me reddat in hoc osculo oris sui. Securus suscipio mediatorem Dei Filium, quem agnosco et meum. Minime plane jam mihi suspectus erit: frater enim et caro mea est. Puto enim, spernere me jam non poterit, os de ossibus meis, et caro de carne
Abbreviated transcription (Latin):
rũ eiꝰ. et suspectas habentes ꝓmissiones.
signũ ꝓmisse reconciliationis qd̃ ẽ oscłm
flagitabant. Ac si ñciis pacis. unus qͥli¬
bet de popło responderet. Quousq tol¬
litis aĩas nr̃as: Iam olim p̃dicitis pacẽ
et ñuenit: ꝓmittitis bona et adhuc t᷑¬
batio. Ecce hoc ipsũ multifarie multis¬
q modis. et angłi patrib et patres nri
annuntiauerunt nob̃: dicentes pax pax
de sue beneplacito uoluntatis tam cre¬
bra iam legatione spondet nec exhibet:
osculetur me oscło oris sui: sicq in sig¬
no pacis faciat de pace securum. Nam
u̾bis iã qͦmͦ credã: Opus magis ẽ oꝑe u̾¬
ba firmari. Probet ueridicos nuntios
suos ds̃. si tñ ñcii eiꝰ sunt: et sequat᷑ eos
ipse ut sepiꝰ ꝓmisert̃. qr sine ipso possũt
face nichil.Misit puerũ. tulit baculũ:
ñ suscitor. ñ excutior de pulũe. ñ respi¬
ro in spem. siñ ꝓpħa ipse descendat. et
nr̃m se ꝓfitet᷑ mediatorẽ ad dm̃: dĩfiliꝰ ẽ

Expanded text:
rum ejus: et suspectas habentes promissiones, signum promissae reconciliationis, quod est osculum, flagitabant; ac si nuntiis pacis unus quilibet de populo responderet, Quousque tollitis animas nostras? Jam olim praedicitis pacem, et non venit; promittitis bona, et adhuc turbatio. Ecce hoc ipsum multifarie, multisque modis et angeli patribus, et patres nostri annuntiarunt nobis dicentes: Pax, pax; de suae beneplacito voluntatis tam crebra jam legatione respondet, nec exhibet; osculetur me osculo oris sui, sicque in signo pacis faciat de pace securum. Nam verbis jam quomodo credam? Opus magis est opere verba firmari. Probet veridicos nuntios suos Deus si tamen nuntii ejus sunt, et sequatur eos ipse, ut saepius promiserunt, quia sine ipso possunt facere nihil. Misit puerum, tulit baculum, n suscitor, non excutior de pulvere, non respiro in spem, si non propheta ipse descendat, et r se 1272 mediatorem ad Deum, Dei Filius est,
Abbreviated transcription (Latin):
fuit ut corꝑalib pedib corꝑalit̾ incubãs.
et corꝑalib labiis pedes eosdẽ deoscłans.
ueniã peccõꝵ peccatͥr ꝑciꝑet. sicq illa mu¬
tatio dextere excelsi. qua mirabilit̾. s in¬
insibilit̾ iustificat impiũ. etiã carnalibꝰ
innotesc̾et. Nerũ illos sp̃uales pedesdei.
c̾iositatẽ ur̃am: q̃ nil sua uoluntate in¬
scrutatũ oĩo p̾tereat. Nec uͦ ducendũ con

Expanded text:
fuit ut corporalibus pedibus corporaliter incubans, et corporalibus labiis pedes eosdem deosculans, veniam peccatorum peccatrix perciperet; sicque illa mutatio dexterae Excelsi , qua mirabiliter, sed invisibiliter justificat impium, etiam carnalibus innotesceret. 6. Verum illos spirituales pedes Dei,curiositatem vestram, quae nil sua voluntate incrustatum omnino praetereat. Nec vero duce
Abbreviated transcription (Latin):
tare cogitationes pacis. Nec enĩfaceret u̾¬
bum suꝑ t̾ram: qd̾ ñ reuelaret seruis su¬
is ꝓpħis. Erat tñ u̾bũ hoc absconditũ a
multis. fuit namq in temꝑe illorara
fides int̾ris et tenuis admodum spes:
in plurib qͦq illoꝵ qͥ expectabant re¬
demptionẽ isrł. Qui uͦ p̃sciebant. ipsi
et p̾dicabant xp̃m in carne uenturũ
et cũ ipso pacẽ. Inde qͥdã eoꝵ: et pax e¬
rit inqͥt in t̾ra nr̃a cũ uenerit. lmmo
ꝑ ipsum. dei gram homines recuꝑat᷑ores:
cũ omifidutia sic̃ diuinitꝰ acceꝑant p̃dica¬
bant. Qđ et p̃cursor dnĩ ioħs suo tp̃r im¬
pletũ agnouit et ꝑhibuit. grã inquiens
te auctore pacis. nutabat popłi fides. dũ
ñ erat qͥ redimeret. neq qͥ saluũ facẽt. Ita¬
q causabant᷑ hoies moras qđ ille totiens
ñtiatꝰ nedum ueniret pͥnceps pacis. sic̃

Expanded text:
tare cogitationes pacis . Nec enim faceret vetare cogitationes pacis . Nec enim faceret verbum super terram, quod non revelaret servis suis prophetis . Erat tamen verbum hoc absconditum a multis . Fuit namque in tempore illo rara fides in terris, et tenuis admodum spes in pluribus quoque illorum qui exspectabant redemptionem Israel. Qui vero praesciebant, ipsi et praedicebant Christum in carne venturum, et cum ipso pacem. Unde quidam eorum: Et pax erit, inquit, in terra nostra, cum venerit . Imo r ipsum Dei gratiam homines recuperaturos cum omni fiducia, sicut divinitus acceperant, praedicabant. Quod et praecursor Domini Joannes suo tempore impte auctore pacis, nutabat populi fides, dum non erat qui redimeret, neque qui salvum faceret. Itaque causabantur homines moras, quod ille toties nuntiatus necdum veniret princeps pa
Abbreviated transcription (Latin):
aboscł̃ante et oscl̾ato conficitur: ꝑsona
ipsa scilicet ex utroq compacta. media
me ore suo. s tantum oscło oris sur ip̃i
sane seruantes p̃rogatiuã istam cui
singłarit̾ semelq os u̾bi imp̃ssũ tt̃ ẽ.
cũ ei se corꝑalit̾ plenitudo omnis diui¬
nitatis indulsit. felix oscłm ac stupẽ¬
da dignatioe mirabile: in quo ñ os ori
impͥmit᷑ s ds̃ hõi unit᷑. Et ibi quidẽ
contactus labioꝵ complexũ significat
animoꝵ. hic aut̃ confederatio naturarũ
diuinis humana cõponit: q̃ in t̾ra sũt
et q̃ in celis pacificans. Ipse ẽ enĩ pax nr̃a:
ditatẽ et exultationẽ thesauritari suꝑ¬
illũ. et thesauros om̃s sapĩe et scĩe in ip¬
so absconditos eẽ p̃sentirent. cuꝑentq
et ipsi de plenitudie eiꝰ acciꝑe. Sentio.
placet uobis qd̾ dr̃. s accipite et aliũ sen¬
sum. Non latuit scõs et ante aduentũ sal¬
uatoris: dm̃ suꝑ mortaliũ genus cogi¬

Expanded text:
ab osculante et osculato conficitur, persona ab osculante et osculato conficitur, persona ipsa scilicet ex utroque compacta, mediatme ore suo; sed tantum, Osculo oris sui: ipsi sane servantes praerogativam istam, cui singulariter semelque os Verbi impressum tunc est, cum ei se corporaliter plenitudo omnis divinitatis indulsit. Felix osculum, ac stupenda dignatione mirabile, in quo non os ori imprimitur, sed Deus homini unitur. Et ibi quidem contactus labiorum complexum significat animorum: hic autem confoederatio naturarum divinis humana componit, quae in terra sunt, et quae in coelis pacificans. Ipse est enim pax nostrnditatem et exsultationem thesaurizari super eum, et thesauros omnes sapientiae et scientiae in ipso absconditos praesentirent , cuperentque et ipsi de plenitudine ejus accipere. 4. Sentio, placet vobis quod dicitur: sed accipite et alium sensum. Non latuit sanctos et ante adventum salvatoris, Deum super mortalium genus cogi
Abbreviated transcription (Latin):
qͥdẽ coniunctio labioꝵ. q̃ int̾dũ pacẽ mẽ¬
titur ammoꝵ. s plane infusio gaudioꝵ
reuelatio secretoꝵ: mira quedã ⁊ quodã
modo indiscreta cõmixtio suꝑni lumi¬
nis et illuminate mentis. Ad herens qͥppe
deo: unus sp̃s ẽ. Merito ꝓinde uisiões et
somnia ñ recipio. figuras et enigiata
nolo: ipsas quoq anglicas fastidiospe¬
ties. Quippe et ipsos longe suꝑat iħc m̃s
sp̃ẽ sua et pulchritudine sua. Nongͦ ali¬
um siue angłm siue hominẽ: s ipsũ pe¬
to oscłarime oscło oris sui. Nec sane p̃su¬
mo me oscłatũ iri ab ore ipsius. hoc ẽ
enĩ assũpti hoĩs unice felicitatis et p̃¬
rogatiue singłaris: s humiliꝰ ab oscło¬
oris sui peto me oscłari: qd̾ cõmune uti¬
ꝙ ẽ multoꝵ qui dic̾e possunt ⁊ nosõs
de plenitudine eiꝰ accepimꝰ. Intendi¬
te. Sit ososculans uerbum assumens. os¬
culatũ caro q̃ assumit᷑. Oscłm uͦ. qd̾ parit̾

Expanded text:
quidem conjunctio labiorum, quae interdum pacem menquidem conjunctio labiorum, quae interdum pacem mentitur animorum; sed plane infusio gaudiorum, revelatio secretorum, mira quaedam et quodam modo indiscreta commixtio superni luminis et illuminatae mentis. Adhaerens quippe Deo, unus spiritus est . Merito proinde visiones et somnia non recipio, figuras et aenigmata nolo; ipsas quoque angelicas fastidio species. 1271 Quippe et ipsos longe superat Jesus meus specie sua et pulchritudine sua. Non ergo alium sive angelum, sive hominem, sed ipsum peto osculari me osculo oris sui. Nec sane praesumo me osculatum iri ab ore ipsius est enim hoc assumpti hominis unicae felicitatis et praerogatime osculari, quod commune utique est multorum, qui dicere possunt, Et nos omnes de plenitudine ejus accepimus . 3. Intendite. Sit os osculans, Verbum assumens; osculatum, caro quae assumitur: osculum vero, quod pariter
Abbreviated transcription (Latin):
loquens in desidio aiẽ aiebat. oscłetur
me oscło oris sui. nimirũ omĩmodĩ
cupiens tante suauitatis participio
non fraudari. Dicebat enim ꝑfectusqͥsq
Ipse potiꝰ spetiosus forma p̃filiis homiñ:
ipse me oscłetur oscło oris sui. Non audio
iã moisen: impeditioris siqͥdẽ lingue fc̃s
ẽ mͥ. Isaie labia ĩmunda sunt. Leremias
nescit loqui qr puer ẽ: et ꝓpħe omes elin¬
gues sunt. Ipse ipse quẽ locunt᷑. ipse lo¬
quat᷑: ipse me oscłet᷑ oscło oris sui. Non
in eis iam aut ꝑ eosloquat᷑ mͥ qm̃ tene¬
brosa aqua in nubib aeris: s ipse me
oscłet᷑ oscło oris sui. cuiꝰ gratiosa p̾sentia.
et adimrande fluenta doctrine. fiant in
me fons aque salientis inuitã et̾nã. Quẽ
imxit pat̾ oleo leticie p̃consortib suiꝰ nũ¬
qͥd ñ ex ipsomͥ ub̾ior infundit᷑ grã. si tñ
dignet᷑ me oscłari oscło oris sui: Cuiꝰ uti¬
q sermo uiuus et efficax. osculũmͥ ẽ: ñ

Expanded text:
loquens in desiderio animae aiebat, Osculetur loquens in desiderio animae aiebat, Osculetur me osculo oris sui; nimirum omnimodis cupiens tantae suavitatis participio non fraudari. 2. Dicebat enim perfectus Ipse potius speciosus forma prae filiis hominum, ipse me osculetur osculo oris sui. Non audio jam Moysen: impeditioris siquidem linguae factus est mihi . Isaiae labia immunda sunt : Jeremias nescit loqui, quia puer est : et Prophetae omnes elingues sunt. Ipse, ipse quem loquuntur, ipse loquatur: ipse me osculetur osculo oris sui. Non in eis jam, aut per eos loquatur mbrosa aqua in nubibus aeris: sed ipse me osculetur osculo oris sui, cujus gratiosa praesentia, et admirandae fluenta doctrinae fiant in me fons aquae salientis in vitam aeternam. Quem unxit Pater oleo laetitiae prae consortibus suis , nunquid non ex ipso mihi uberior infunditur gratia? si tamen dignetur me osculari osculo oris sui. Cujus utique sermo vivus et efficax osculum mihi est, non
Abbreviated transcription (Latin):
sola q̃ cantat audit et cui cantatur
id: sponsa et sponsus. Est qͥppe
nuptiale carm̃. exprimens castos
iocundosq complexuis animoꝵ: moꝵ
concordiã. et affectuũ consentaneã ad
alterutrũ caritatẽ. Ceterũ ñ ẽ illud can¬
tare seu audire aĩe puerił et neophite ad¬
fictib deo ꝓmouente in tantũ iã creue¬
rit. qͣtinꝰ ad ꝑfectã etatẽ et ad nubiles qͦ
si idonea: qͥlis deniq suoloco plemꝰ des¬
cribit᷑. s p̃terit hora qͣ nos exire urget
ad oꝑa manuũ. et pauꝑtas et institu¬
nus sermo nos expediuit:
suspirantiũ xp̃i in carne
presentiam. frequentissime cogitans:
compungor et confundor in memet¬
ipso. Et nc̃ uix cõtineo lacͥmas: ita pu¬
adet teporis torporisq miserabilium
tempoꝵ hoꝵ. Cui namq nr̃m tantũ
ingerat gaudiũ grẽ huiꝰ exhibitio. qͣn
affectum: spirat mͥ uox ista. Osclet᷑
me oscło oris sui. Senserat nimirũ i
ret grã diffusa in labiis illis: ꝓpt̾ea

Expanded text:
sola quae cantat audit, et cui cantatur, sola quae cantat audit, et cui cantatur, id est sponsa et sponsus. Est quippe nuptiale carmen, exprimens castos jucundosque complexus animorum, morum concordiam, affectuumque consentaneam ad alterutrum charitatem. 12. Caeterum non est illud cantare seu audire animae puerilis et neophytae adrofectibus. Deo promovente, in tantum jam creverit, quatenus ad perfectam aetatem, et ad nubiles quosi idonea, qualis denique suo loco plenius describetur. Sed praeterit hora, qua nos exire urget ad opera manuum et paupertas et institunus sermo nos expedivit. suspirantium Christi a carne praesentiam frequentissime cogitans, compungor et confundor in memetipso; et nunc vix contineo lacrymas, ita pudet teporis torporisque miserabilium temporum horum. Cui namque nostrum tantum ingerat gaudium gratiae hujus exhibitio, quanaffectum spirat mihi vox ista: Osculetur me osculo oris sui . Senserat nimirum inret gratia diffusa in labiis illis. Propterea
Abbreviated transcription (Latin):
appellant᷑: eoqd̃ ad singłis ꝓfectus ue¬
stros iuxta ascensiones quas quisꝙ ĩ
corde suo disposuit. singła sint canti¬
ca depromenda. ad laudem et głam ꝓ¬
mouentis. Quonãmodo impleat᷑ ali¬
ter ille uersiculus ñ uideo. uox exul¬
tatiõis et salutis. in tabernacłis iusto¬
rũ. aut certe apłi illa pulcherrima
salub̾rimaq exhortatio: psalmis hĩ¬
ticũ quod sui singłari dignitate et
suauitate. cunctis merito q̃ memo¬
rauimꝰ et si qua sunt alia antecellit.
et iure hoc appellau̾m canticũ can¬
ticoꝵ quia ceteroꝵ om̃ium ipsũ est
fructus. Istiusmodi canticũ sola
unctio docet: sola addiscit expienti¬
a. Exꝑti recognoscant: in exꝑti in ar¬
descant desidio. ñ tam cognoscendi
quã exꝑiendi. Non ẽ enĩstrepitus
oris. s iubilus cordis: ñ sonus labio¬
rum. s motꝰ gaudioꝵ. uoluntatũ
ñ uocum consonantia. Non audit
foris. nec enim in publico ꝑsonat:

Expanded text:
appellantur, eo quod ad singulos profectus veappellantur, eo quod ad singulos profectus vestros, juxta ascensiones quas quisque in corde suo disposuit, singula sint cantica depromenda ad laudem et gloriam promoventis. Quonam modo impleatur aliter ille versiculus non video: Vox exsultationis et salutis in tabernaculis justorum ; aut certe Apostoli iila pulcherrima saluberrimaque exhortatio: In psalmis, hymticum, quod sui singulari dignitate et suavitate cunctis merito quae memoravimus, et si qua sunt alia, antecellit: et jure hoc appellaverim Canticum canticorum, quia caeterorum omnium ipsum est fructus. Istiusmodi canticum sola unctio docet, sola addiscit experientia. Experti recognoscant, inexperti inardescant desiderio, non tam cognoscendi, quam experiendi. Non est enim strepitus oris, sed jubilus cordis; non sonus labiorum, sed motus gaudiorum; voluntatum, non vocum consonantia. Non auditur foris, nec enim in publico personat:
Abbreviated transcription (Latin):
nulla hora pie in xp̃o uiuentib dest̃.
a carne. amundo. a diabolo. sic̃ militi¬
am eẽ uitã hõis suꝑ t̾rã incessant̃ exꝑi¬
mini in uob̃metipsis: cotidiana nece̾ẽ
ẽ. cantica ꝓ assecutis uictoriis in noua¬
ri. Quotiens tẽptatio suꝑatur. aut
uitiũ subiungat᷑ aut imminens ꝑi¬
łm declinat᷑. aut laqueus insidian¬
tis dep̾hendit᷑ aut annosa & inuet̾a¬
ta q̃cumq aiẽ passio semel ꝑfecteq
sanat᷑. aut multũ diuq cupita. et se¬
pius petita uirtꝰ. tandẽ aliquando
dei munere obiiet᷑. qͥd nisi totiens
iuxta ꝓpħam ꝑsonat grãrũ actio et
uox laudis. et ad singłaqueq bene¬
ficia benedr̃ ds̾ in donis suis: Alioqͥu
ingratꝰ reputabit᷑ cũ discussio uen̾it
qui ñ pot̾it dicẽ dõ. Cantabilesmͥ &
rant istificationes tue: in loco ꝑegͥ¬
nationis mee. Arbitior uosin uob̾ip¬
sis illa iã recognoscẽ. q̃ in psalt̾io nos
cantica canticoꝵ s cantica graduum

Expanded text:
nulla hora pie in Christo viventibus desunt nulla hora pie in Christo viventibus desunt a carne, a mundo, a diabolo, sicut militiam esse vitam hominis super terram incessanter experimini in vobismetipsis, quotidiana necesse est cantica pro assecutis victoriis innovari. Quoties tentatio superatur, aut vitium subjugatur, aut imminens periculum declinatur, aut laqueus insidiantis deprehenditur, aut annosa et inveterata quaecunque animae passio semel perfecteque sanatur, aut multum diuque cupita et saepius petita virtus tandem aliquando Dei munere obtinetur, quid nisi toties, juxta prophetam, personat gratiarum actio et ox laudis , et ad singula quaeque beneficia benedicitur Deus in donis suis? Alioquin ingratus reputabitur, cum discussio venerit, qui non poterit dicere Deo: Cantabiles mihi erant justificationes tuae in loco peregrinationis meae . 10. Arbitror vos in vobis ipsis illa jam recognoscere, quae in psalterio, non Cantica canticorum, sed Cantica Graduum
Abbreviated transcription (Latin):
et ipse instar moisi faciẽ suã. ñ minꝰ for¬
sitan in hac parte fulgentẽ: eoqd̾ illo ad¬
huc intẽꝑe nemo aut rarus erat qͥ re¬
uelata facie głam istã specłari suffic̾et
gitur ꝓ sui excellentia reor nuptiale h
rito cantica canticoꝵ singłarit̾ appelle¬
tur: sicut is quoq cui canitur. singła
et deluto fecis. cantastis dño canticũ
et dirigere gressus urõs: puto qd̾ et tẽ
nichilominꝰ ꝓ indulta nouitate uite
ĩmissũ sit in os ur̃m canticũ nouũ car
m̃ dõ nr̃o. Quid cũ petentib uobis nos
solũ pecc̃a dimisit. s in suꝑ ꝓmisit et p̾¬
mia. ñ multomagis spe gaudentes fu¬
turoꝵ bonoꝵ. cantastis in uiis dñi qm̃¬
clausũ uel obscurũ aliqͥd de scͥpturis
int̾dum eluxit: tunc ꝓrsus necesse ẽ
pro ꝑcepta celestis panis alimonia.
diuinas mulceat aures in uoce exul¬
tationis et confessionis sonus epulã¬
tis. S et cͣotidianis exerciis et bellis q̃

Expanded text:
et ipse instar Moysi faciem suam , non minus foret ipse instar Moysi faciem suam , non minus forsitan in hac parte fulgentem, eo quod illo adhuc in tempore nemo, aut rarus erat, qui revelata facie gloriam istam speculari sufficeret. Igitur pro sui excellentia reor nuptiale hoc rito Cantica canticorum singulariter appelletur, sicut is quoque cui canitur, singulaet de luto faecis, cantastis et ipsi Dominoet dirigere gressus vestros; puto quod et tunc nihilominus pro indulta novitate vitae immissum sit in os vestrum cantmen Deo nostro. Quid cum poenitentibus vobis non solum peccata dimisit, sed insuper promisit et praemia; non multo magis spe gaudentes futurorum bonorum, cantastis in viis Domclausum vel obscurum aliquid de Scripturis interdum eluxerit, tunc prorsus necesse est pro percepta coelestis panis alimonia divinas mulceat aures in voce exsultationis et confessionis sonus epulantis. Sed et in quotidianis exercitiis et bellis, quae
Abbreviated transcription (Latin):
nemo coꝵ legitur appellasse canticũ suũ
canticum canticoꝵ. Sane omnes nifallor
cecinisse reꝑies: pro quoc̃q suo suoꝵue ꝑ
cepto cõmodo. Nerbi grã ꝓ obtentu uicto¬
rie. ꝓ euasiõe ꝑicłi. aut ꝓ cupite rei. qͣlis¬
cumq adepto beneficio. Ita gͦ pleriq ceci¬
nert̃. singłi ꝓ singłis causis. ne ingratidi¬
uinis beneficiis inuenirent᷑ iuxta illud.
Confitebit᷑ tͥ: cũ benefec̾is ci. At uͦ rexiste
salomon sapĩa singłaris. sullimis gła.
reb affluens. pace securus nulliꝰ talum
eguisse cognoscit᷑: ꝓ quo accepto. ista
decantare libuerit. s nec scͥptura ipsa :¬
sui uspiam tale aliquid significare ui¬
detur. Itaq diuinitꝰ inspiratꝰ. xp̃i et eccłe
laudes et sacri amoris grãm. et eterni
conubii cecinit sacramenta. simulq ex¬
pressit sc̃ẽ desid̾iũ anime: et epitalamis
carm̃. exultans in sp̃u. iocundo cõposuit
culogio. figurato tñ. Nimirũ uelabat

Expanded text:
nemo eorum legitur appellasse canticum suum nemo eorum legitur appellasse canticum suum Cantica canticorum. Sane omnes, ni fallor, cecinisse reperies pro quocunque suo, suorumve percepto commodo: verbi gratia, pro obtentu victoriae, pro evasione periculi, aut pro concupitae rei qualiscunque adepto beneficio. Ita ergo plerique cecinerunt, singuli pro singulis causis, ne ingrati divinis beneficiis invenirentur, juxta illud: Confitebitur tibi, cum benefeceris ei . At vero rex iste Salomon, sapientia singularis, sublimis gloria, rebus affluens, pace securus, nullius talium eguisse cognoscitur, pro quo accepto ista decantare libuerit. Sed nec Scriptura ipsa sui uspiam tale aliquid significare videtur. 8. Itaque divinitus inspiratus, Christi et Ecclesiae laudes, et sacri amoris gratiam, et aeterni connubii cecinit sacramenta; simulque expressit sanctae desiderium animae, et epithalamii carmen, exsultans in spiritu, jucundo composuit eulogio, figurato tamen. Nimirum velabat
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑeant. Litulus talis ẽ. Incipiunt can¬
tica canticoꝵ salomonis. Obserua in
pͥmis pacifici nomĩ quod ẽ salomon.
conuenire pͥncipio libri qͥ incipit a
signo pacis: id ÷ ab oscło. Simulq ad¬
uerte huiuscemodi pͥncipiis solas ad
hanc intelligendam scͥpturã menteᷤ
inuitari pacificas: q̃ sese iã a uicioꝵ
uendicare ꝑ turbatiõib et curarum
tumultib p̃ualent. De hinc ne hoc
quoq ociosũ putes. qd̾ ñ simpliciter
cantica. s cantica canticoꝵ ht̃ inscͥptio.
Multa qͥppe legi eantica in scͥpturis: et¬
nullum eoꝵ menini talit̃ appellari. Cecunt
isrł canticum dño. qd̃ gladium parit̾ et iu¬
gum euaserit pharaonis: gemino maris mi¬
rabiliter lib̾atus simul et uindicatus obse¬
quio. Non tñ qd̾ cecinit dictum ẽ canticũ
canticoꝵ: s si bene recolo. cecinit ait scrip¬
tura isrł carm̃ hoc dño. Cecinit etiã deb
uelis. ꝓpħe quoq aliqui cecinerunt: et

Expanded text:
pereant . Titulus talis est: Incipiunt Canpereant . Titulus talis est: Incipiunt Cantica canticorum Salomonis. Observa in primis Pacifici nomen, quod est Salomon, convenire principio libri, qui incipit a signo pacis, id est ab osculo; simulque adverte hujuscemodi principiis solas ad hanc intelligendam scripturam mentes invitari pacificas, quae sese jam a vitiorum vindicare perturbationibus et curarum tumultibus praevalent. 7. Dehinc ne hoc quoque otiosum putes, quod non simpliciter Cantica, sed Cantica canticorum habet inscriptio. Multa quippe legi cantica in Scripturis, eillorum memini taliter appellari. Cecinit Israel carmen Domino, quod gladium pariter et jugum 1269 evaserit Pharaonis, gemino maris mirabiliter liberatus simul et vindicatus obsequio. Non tamen quod cecinit, dictum est Canticum canticorum; sed, si bene recolo: Cecinit, ait Scriptura, Israel carmen hoc Domino . Cecinit etiam Debbuelis ; prophetae quoque aliqui cecinerunt, et
Abbreviated transcription (Latin):
flagitat. deinde sise oscłari a noscio
quo uel petit uel p̾cipit. cur sig¬
nant̾ et nominatĩ ore. et ore suo. qua¬
si aliud quã os. aut alienũ et ñ potiꝰ
suũ. exhibere sibi sołant osculante:
Quamquã ne hoc quidẽ dic̃ osclet᷑ me
ore suo: s aliquid ꝓfecto musitatiꝰ. osdo
inqͥt oris sui. Et quidẽ iocundũ eloqͥũ
qd̾ ab oscło pͥncipium sumit. et blan¬
da ipsa q̃dam scripture facies facile
afficit. et allic̃ ad legendũ: ita ut qd
in ea latet. delectet. etiã cũ labore in¬
uestigare: nec fatiget inquirendifor¬
te difficultas. ubi eloquii suauitas
mulcet. Uerum quẽ ñ ualde atten¬
tum faciat istiusmodi pͥncipiũ sine
mano ingenio s sp̃s arte ita compo¬
sitũ: ut quamuis sit difficile intelle¬
ctu. sit tñ inquisitu delectabile.s qͥd:
Litulum p̃terimꝰ: Non oportet ne u¬
num quidẽ iota: quando et minuti¬
as iubemur colligere fragmentoꝵ ne

Expanded text:
flagitat. Deinde si se osculari a nescio flagitat. Deinde si se osculari a nescio quo vel petit, vel praecipit; cur signanter et nominatim ore, et ore suo; quasi aliud quam os, aut alienum, et non potius suum, exhibere sibi soleant osculantes? Quanquam ne hoc quidem dicit: Osculetur me ore suo: sed aliud profecto inusitatius: Osculo, inquit, oris sui. Et quidem jucundum eloquium, quod ab osculo principium sumit, et blanda ipsa quaedam Scripturae facies facile afficit et allicit ad legendum, ita ut quod in ea latet, delectet etiam cum labore investigare, nec fatiget inquirendi forte difficultas, ubi eloquii suavitas mulcet. Verum quem non valde attentum faciat istiusmodi principium sinemano ingenio, sed Spiritus arte ita compositum, ut quamvis difficile intellectu, sit tamen inquisitu delectabile. 6. Sed quid? titulum praeterimus? Non oportet ne unum quidem iota , quando et minutias jubemur colligere fragmentorum, ne
Abbreviated transcription (Latin):
familias: cognoscite dñm in fracti¬
one panis. Quis enim alt̾ idoneus:
Non equidem ego michi istud te-¬
mere arrogau̾im. Sic spectetis ad
me: ut ex me non expectetis. Nã ego
unus sum de expectantib: mendi-¬
cans et ipse uob̾cum cibũ aĩe mee. a¬
limoniam sp̃s. Reuera pauꝑ et in¬
ops pulsoad eũ qͥ aꝑit et nemo clau¬
dit: sr̃ sermonis huiꝰ ꝓfundissimo
sacram̃u. Ocłi om̃iũin te sperant
dñe. Paruuli petiert panẽ: ñ ẽ qui
frangat eis.Sperat᷑ id a benignita¬
te tua. Opiissime frange esurienti¬
b panẽtuũ: meis quidẽ si dignarĩ
manib. s tuis uirib. Dic queso no¬
bis: aqͦ. deqͦ. ad quemue dr̃. oscule¬
tur me osculo oris sui: aut quale est
istud ita subitaneum. et fc̃m repẽ¬
te de mediosermõĩs exordiũ. Sic qͥp¬
pe inuerba ꝓrumpit quasi quẽpi¬
am loquentẽ p̾miserit: cui conse.¬
quent̃ respondentẽ et hanc intͦdu¬
cat ꝑsonã. quic̃q ẽ ipsa q̃ osculum

Expanded text:
familias; cognoscite Dominum in fractifamilias; cognoscite Dominum in fractione panis. Quis enim alter idoneus? Non equidem ego mihi istud temere arrogaverim. Sic spectetis ad me, ut ex me non exspectetis. Nam et ego unus sum de exspectantibus, mendicans et ipse vobiscum cibum animae meae, alimoniam spiritus. Revera pauper et inops pulso ad eum, qui aperit et nemo claudit, super sermonis hujus profundissimo sacramento. Oculi omnium in te sperant, Domine. Parvuli petierunt panem; non est qui frangat eis; speratur id a benignitate tua. O piissime, frange esurientibus panem tuum, meis quidem, si dignaris, manibus, sed tuis viribus. 5. Dic, quaeso, nobis, a quo, de quo, ad quemve dicitur: Osculetur me osculo oris sui? aut quale est istud ita subitaneum, et factum repente de medio sermonis exordium? Sic quippe in verba prorumpit, quasi quempiam loquentem praemiserit, cui consequenter respondentem et hanc introducat personam, quaecunque est ipsa quae osculum
Abbreviated transcription (Latin):
datoꝵ. Depulsis gͦ duob malis duo¬
rum lectione libroꝵ cõpetent̃ iã ac¬
cedit᷑ adhunc sacrũ theoricũq ser¬
monẽ: qui cũ sit amboꝵ fructus. ñ¬
nisi sobriis m̃tib et aurib omĩno
credendus ẽ. Alioquin ante carnen
discipline studiis edomitam. et mã¬
cipatam sp̃ui. ante spretam et abie¬
ctam scłi pompã et sarcinã: indigne
ab impuris lectio scã p̃sumit᷑. Quo¬
mͦ nempe lux in cassum circũ fund
ocłos cecos uł clausos: ita anima¬
lis homo ñ ꝑcipit ea q̃ sunt sp̃s dĩ.
Quippe sp̃s sc̃s discipline effugiet
fictum: qđ est uita incontinens. S
nec erit eiunquam pars cũ mundi ua¬
nitate: cũ ueritatis sit sp̃c. Que enĩ
societas ei que desursũ ẽ sapiẽ. et sa¬
deo: Puto autẽ quod iam ñ habe¬
bit unde aduersum nos murmu¬
ret is qui nobis de uiauenit amicũ.
cum et terciũ istum insũpserit pa¬
nem. S quis franget: Adest pater¬

Expanded text:
datorum. 3. Depulsis ergo duobus malis duodatorum. 3. Depulsis ergo duobus malis duorum lectione librorum, competenter jam acceditur ad hunc sacrum theoricumque sermonem: qui cum sit amborum fructus, nonnisi sobriis mentibus et auribus omnino credendus est. Alioquin ante carnem disciplinae studiis edomitam et mancipatam spiritui, ante spretam et abjectam saeculi pompam et sarcinam, indigne ab impuris lectio sancta praesumitur. Quomodo nempe lux incassum circumfundit oculos caecos vel clausos, ita animalis homo non percipit ea quae sunt Spiritus Dei . Quippe Spiritus sanctus disciplinae effugiet fictum , quod est vita incontinens; sed nec erit ei unquam pars cum mundi vanitate, cum veritatis sit Spiritus . Quae enim societas ei quae desursum est sapientiae, et saDeo? Puto autem quod jam non habebit unde adversum nos murmuret is, qui nobis de via venit amicus, cum et tertium istum insumpserit panem. 4. Sed quis franget? Adest pater
Abbreviated transcription (Latin):
lominꝰ de amici arca p̃stitos accepis¬
tis: accedite et ad terciũ hunc pa¬
nem. ut ꝓbetis forsitan potiora. Cũ
enim duo sint mala. que uel sola uł
maxime militant aduersus animã.
uanus scilicet amor mundi. et suꝑ¬
fluus nr̃i: pesti utriq illi duolibri
obuiare noscunt᷑. Alt̾ sarculo disci¬
pline praua queq in morib et car¬
nis suꝑflua resecans: alt̾ luce ratio¬
nis in omni gła mundifucũ uani¬
tatis sagatit̃ deprehendens. ueraci¬
terq distinguens a solido ueritatis
Deniq uniuersis humanis studiisac
mundanis desideriis p̃tulit dm̃ time¬
re: eiꝰq obseruare mandata. Merito
quidẽ Uere et enim sapĩe. primum
illud inicium: scđm consummatio
ẽ. Si tam̃ constat uobis. ñ aliud uerã
et consũmatã ẽẽ sapĩam: quã decli¬
nare a malo et facere bonum. itẽq
recedere a malo neminẽ posse ꝑfec¬
te absq timore dei: nec bonum opꝰ
omnino ẽẽ p̃ter obseruantiam maii¬

Expanded text:
lominus de amici arca praestitos accepislominus de amici arca praestitos accepistis, accedite et ad tertium hunc panem, ut probetis forsitan potiora. Cum enim duo sint mala, quae vel sola, vel maxime militant adversus animam, vanus scilicet amor mundi et superfluus sui, pesti utrique duo illi libri obviare noscuntur; alter sarculo disciplinae prava quaeque in moribus, et carnis superflua resecans; alter luce rationis in omni gloria mundi fucum vanitatis sagaciter deprehendens, veraciterque distinguens a solido veritatis. Denique universis humanis studiis, ac mundanis desideriis praetulit Deum timere, ejusque observare mandata. Merito quidem. Verae etenim sapientiae primum illud, initium; secundum, consummatio est: si tamen constat vobis non aliud veram et consummatam esse sapientiam, quam declinare a malo, et facere bonum; itemque recedere a malo neminem posse perfecte absque timore Dei, nec bonum opus omnino esse praeter observantiam man