comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Diogenes aonira. Num te egere coegit. qui ne hortatꝰ quidem ẽ. ille qͦd ñ placebat.
tam ñ existimantur fefellisse ⁊̃ si illa nec bona ẽ nec ȩdificata ratioẽ. Multo
minus quidomum ñ laudarunt. Ubi enĩ uiditium emptoris ẽ. ibifraus ue̾¬
ditoris q̃ potest eẽ. Sin autẽ dictum ñ omne p̃standum ẽ. qd̾ dictũ ñ ẽ. id
p̃standum putas. Quid uero ẽ stultius quã uenditorẽ eius rei qm uendat
uitia narrare. Quid aũ tã ab surcdum. quã si domini uissu. ita p̃co p̃dicet.
domum pestilentẽ uendo. Sic gͦ in quib ła causis dubyis exaltera parte
defenditur honestas. exalteraita de utilitate dicit᷑. ut id qd̾ utile uideatur.
ñ modo facẽ honestumsit. s ⁊̃ ñ facẽ turpe. Hȩc ẽ illa que uidetur utilium
fieri cum honestis sepe dissenfio. q̃ diuidicanda sunt. Non enĩ ut quȩreremꝰ.

Expanded text:
Diogenes contra: Num te emere coegit, qui ne hortatus quidem est? ille, quod non placebat, Diogenes contra: Num te emere coegit, qui ne hortatus quidem est? ille, quod non placebat, tam, non existimantur fefellisse, etiam si illa nec bona est, nec aedificata ratione, multo minus, qui domum non laudarunt. ubi enim iudicium emptoris est, ibi fraus venditoris quae potest esse? Sin autem dictum non omne praestandum est, quod dictum non est, id praestandum putas? Quid vero est stultius quam venditorem eius rei, quam vendat, vitia narrare? quid autem tam absurdum, quam si domini iussu ita praeco praedicet: 'Domum pestilentem vendo'? Sic ergo in quibusdam causis dubiis ex altera parte defenditur honestas, ex altera ita de utilitate dicitur, ut id, quod utile videatur, non modo facere honestum sit, sed etiam non facere turpe. Haec est illfieri cum honestis saepe, dissensio. quae diiudieanda sunt: non enim, ut quaeteremus,
Abbreviated transcription (Latin):
ut nichil suum ciuusq sit. quod sutaẽ. Neuendendum quidẽ quicquã
ẽ s donandum. Hides in hac tota susceptatione ñ illud dici quam uis hoc
turpe sit. tam̃ qm̃ expedit faciam. s ita expedire ut tupe ñ sit. E xalteca
autẽ parte earequia turpe sit ñ eẽ. faciendum. Henoe̾t edes uirbonus
ꝓpt̃ aliqua uitia q̃ ipse norit. cet̾i ignorent. Pestilentes sint. ⁊ habeantur sa¬
lubres Ignoret᷑ in omnib cubiculis apparere serpentes. male matiate rau¬
mosȩ s hoc prȩt̃ dnm̃ nemo norit. Quęto si hec omꝑtorib uenditor ñdixestt
edesq uendiderit. pluris multo. quã se uenditurũ putarit. num udinuiste
non monstrare. qͦd athenis execrationib publicis scm̃ ẽ. si hoc ñ ẽ. empto¬
cẽ pati ruere. ⁊ ꝑ errore intnaximam fraud̃e in eureere. plus ⁊̃ ẽ. quã uiam
non monstrare. quod athenis. slam ẽ srientiam in errorem alterum inducere.

Expanded text:
ut nihil suum cuiusque sit? Quod si ila est, ne vendendum quidem quicquam ut nihil suum cuiusque sit? Quod si ila est, ne vendendum quidem quicquam est, sed donandum. Vides in hac tota disceptatione non illud dici: Quamvis hoc turpe sit, tamen, quoniam expedit, faciam, sed ita expedire, ut turpe non sit, ex altera autem parte, ea re, quia turpe sit, non esse faciendum. Vendat aedes vir bonus propter aliqua vitia, quae ipse norit, ceteri ignorent, pestilentes sint et habeantur salubres, ignoretur in omnibus cubiculis apparere serpentes, male maternosae: sed hoc praeter Dominum nemo sciat. quaero si hoc emptoribus venditor non dixerit, sedesque non vendiderit, pluris multo, quam se venditurum putarit: num id iuste, non monstrare quod Athenis exsecrationibus publicis fancitum est si hoc non est, emptorem pati ruerenon monstrare. nam est scientem, in errorem alterum, inducere.
Abbreviated transcription (Latin):
uinia oportẽ. uendo meum ñ pluris quam ceteri. Fortasse ⁊̃ minoris. cũ maior
ẽ copia. cuifit in uiria. Exorit᷑ antipatͥ ratio. exaltera parte. quid ais. tu cum
hominib consulere debeas. ⁊ seruire humanȩ societati. eaq lege natu sis. ⁊
eahabeas pͥncipi anaturȩ quib parere. ⁊ q̃ sequ debeas. ut utilitas tua cominui¬
nis sit utilitas. uicissimq cominunis utilitas tua sit. cȩlabis homines qͥo uiis
ad sit. commoditatis ⁊ copiȩ Respondebit qͥ iogenes fortasse sic. aliud ẽ cȩlare
aliud tacẽ. Neq ego nẽ te cȩlo si tibiñdico quȩ natura deorum sit. qui sit fins
bonoꝵ q̃ fibi plus ꝓdessent cognita. quã itiq utilitas. S ñ quicqͥo tͥ audiro
utile ẽ. idem michi dice̾ necesse ẽ. Si quidem meministi eẽ int̾ homines. nat᷑a
conuinctam societatẽ memunt inquiet ille. S num ista societas talis est.

Expanded text:
ui, vendo meum non pluris quain ceteri, fortasse etiam minoris, cum maior ui, vendo meum non pluris quain ceteri, fortasse etiam minoris, cum maior est copia. Cui fit iniuria? Exoritur Antipatri ratio ex altera parte: Quid ais? tu cum horninibus consulere debeas et servire humanae societati eaque lege natus sis et ea habeas principia naturae, quibus parere et quae sequi debeas, ut utilitas tua communis sit utilitas vicissimque communis utilitas tua sit, celabis homines, quid iis adsit commoditatis et copiae? Respondebit Diogenes fortasse sic: Aliud est celare, aliud tacere; neque ego nune te celo, si tibi non dico, quae natura deorum sit, qui sit finis bonorum, quae tibi plus prodessent cognita quam tritici vilitas; sed non, quicquid tibi audire utile est, idconiunctam societatem. Memini, inquiet ille; sed num ista societas talis est,
Abbreviated transcription (Latin):
num frum̃ti numerum ad uererit. in rhodioꝵ. in opia ⁊ fame. summaq annonȩ
caritate. Si idem sciat cũ plures m̃catores alexandrea soluisse. nauesq incursu.
fu̾mento o nustas. petentes rhodum uiderit. Dicturus ne sit id rhodus. ansilenti-¬
o siuuim quã płimo uenditurus. Sapientẽ ⁊ bonum uirũ finginꝰ. de eius delibe¬
ratioẽ ⁊ consultatioẽ quęrimus. Qui cęlaturus rhodios ñ sit. sud turpe iudicet.
S dubitet anturpe ñ sit. in huiusmodicausis. Aliud diogeni babylonio. iuoeri
solet. magno ⁊ grau stoico. aliud antipatro. discipło eiꝰ homins acuitissino. An-¬
tipatro omnia patefacienda: ut nequid om̃ino qd̾ uenditor norit. emptor igno¬
ret. Diogeni uenditorem quatenus uire eiuili constitutũ sit dicẽ. uitia oportẽ.
cȩt̾a sine uisidiis age̾.⁊ quõ uendat. uelle quam optime uendẽ. Aduexi. exposus.¬

Expanded text:
num frumenti nurerum advexerit in Rhodiorum inopia et fame summaque annonae num frumenti nurerum advexerit in Rhodiorum inopia et fame summaque annonae caritate, si idem sciat complures mercatores Alexandrea solvisse navesque in cursu frumento onustas petentes Rhodum viderit, dicturusne sit id Rhodiis an silentio suum quam plurimo venditurus. Sapientem et bonum virum fingimus; de eius deliberatione et consultatione quaerimus, qui celaturus Rhodios non sit, si id turpe iudicet, sed dubitet, an turpe non sit. In huius modi causis aliud Diogeni Babylonio videri solet, magno et gravi Stoico, aliud Antipatro, discipulo eius, homini acutissimo. Antipatro omnia patefacienda, ut ne quid om-nino, quod venditor norit, emptor ignoret, Diogeni venditorem, quatenus iure civili constitutum sit, dicere vitia oportere, cetera sine insidiis agere et, quoniam vendat, velle quam optime vendere. Advexi, expos
Abbreviated transcription (Latin):
ta eẽt ad gẏtheum.clam incendi posse. quo facto frangi lacedemomorũ opes. ne¬
cẽe esset. Quod aristides cumaudus: incontionẽ magnaexpectatioẽ itenit. Dixitqs ꝑ¬
utile eẽ consilium qd̾ themistocles afferret.s minime honestum. Itaq athenienses
qd honestũ ñ eẽt. id ne utile quidem putauerunt. T̃ otamꝙ eam rem quã ne audierãt
quidem. auctore aristide. repudiauerunt. melius hii qͣm nos quipiratas immunes.
sotios uectigales habemus. Maneat gͦ qͦd turpe sit. ud numquam eẽ utile. Netũ quid̾e
cum io qd̾ utle eẽ putes. adipiscare. Hocenĩ ipsũ utile putare qd̾ turpe sit. calamitosũ
ẽ. S incidunt ut supradixi sȩpe causȩ. cum repugnare utilitas honestati iud̾eat᷑.
ut amaduertendum sit. repugnet ne plane. anpossit cum honestate conungi.
Cius gem̾̃s hȩ sunt q̃stiones. Si exempli grã. uirbomis alexandrearhodum. mag¬

Expanded text:
ta esset ad Gytheum, clam incendi posse, quo facto frangi Lacedaemoniorum opes neta esset ad Gytheum, clam incendi posse, quo facto frangi Lacedaemoniorum opes necesse esset. Quod Aristides cum audisset, in contionem magna exspectatione venit dixitque perutile esse consilium, quod Themistocles afferret, sed minime honestum. Itaque Athenienses, quod honestum non esset, id ne utile quidem putaverunt totamque ear rem, quam ne audierant quidem, auctore Aristide repudiaverunt. Melius hi quam nos, qui piratas immunes, socios vectigales habemus. Maneat ergo, quod turpe sit, id numquam esse utile, ne tur quidem, cum id, quod esse utile putes, adipiscare; hoc enim ipsum, utile putare, quod turpe sit, calamitosum est. Sed incidunt, ut supra dixi, saepe causae, cum repugnare utilitas honestati videatur, ut animadvertendum sit, repugnetne plane an possit cum honestate coniungi. Eius generis hae sunt quaestiones: si exempli gratia vir bonus Alexandrea Rhodum mag
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ honestate contempuit᷑. Piena exemplorum ẽ. nr̃a res p. cũ sȩpe tũ marime bel
ico scd̾o. quȩ cannensi calamitate accepta maiores animos habuit.c
umquã rebus scdis. Nulla timoris significatio: nulla mentio pacis. Tanta ius
ẽ honesti. ut speciẽ utilitatis obscuret. Athenienses cum ꝑsarum impetũ nullo
modo posse sustinero. statuerẽ atq ut urbe relicta. cũ uigib ⁊ liberis. troerene
depositis. naues conscenderent libertatẽq gretiȩ classe defenderent. cyrsilum
quendam suadentẽ ut inurbe manerent. xerxenq reciꝑent. lapidib obruerunt.
Atq ile utilitatẽ sequi uidebatur.s ea nulla erat repugnante honestate. The
mistocles post uictoriam eius bell. qd̾ cumꝑsis fuit. chyat incontioe se habere
consilium. rez p. salutare. s id sciri nec opus eẽ. Postulauit ut aliquẽ ppłs daret

Expanded text:
prae honestate contemnitur. Plena exemplorum est nostra res publica cum saepe, tum maxime bello prae honestate contemnitur. Plena exemplorum est nostra res publica cum saepe, tum maxime bello Punico secundo; quae Cannensi calamitate accepta maiores animos habuit quam umquam rebus secundis; nulla timoris significatio, nulla mentio pacis. Tanta vis est honesti, ut speciem utilitatis obscuret. Athenienses cum Persarum impetum nullo modo possent sustinere statuerentque, ut urbe relicta coniugibus et liberis Troezene depositis naves conscenderent libertatemque Graeciae classe defenderent, Cyrsilum quendam suadentem ut in urbe manerent Xerxemque reciperent, lapidibus obruerunt. Atqui ille utilitatem sequi videbatur; sed ea nulla erat repugnante honestate. Themistocles post victoriam qius belli, quod cum Persis fuit, dixit in concione, sehabere consilium Reip. salutare, sed id scire opus non esse. Postulavit, ut aliquem populus daret,
Abbreviated transcription (Latin):
postulabunt᷑. religio ⁊ fides ante ponatur amicitiȩ. sic habebit᷑ his quẽ exquirimus
dilectus officii S utilitatis spene inre p. sepissime peccat᷑. ut incdorinthi disturbati-¬
oẽ nr̃i durius ⁊̃ athenienses qui sciuerunt. ut ȩginetis qui classs ualebant polices
p̃ciderent᷑. hoc uisum ẽ utile. Nimis enim imminebat. ꝓpt̾ ꝓpinquitatẽ egina pux̧o.
s nichil qd̾ crudele utile. & st enimhominum naturȩ quã sequ debemus. maxime
inimica crudelitas. Male ĩ qui ꝑegrinos urbib uti ꝓ hibent eosq exterminant.
ut pennus apud patres nrõs. papius nuꝑ. Nam eẽ ꝓ ciue quicuus ñ sit rectum est.
ñ licere. quã legem tulenint sapientissum consules crassus ⁊ scȩuola. Usu uͦ urbis.
ꝓhibere ꝑegrinos. sane inhumanum ẽ. Illa p̃clara inquib publicȩ utilitatis species.

Expanded text:
postulabuntur, religio et fides anteponatur amicitiae. Sic habebitur is, quem exquirimus, postulabuntur, religio et fides anteponatur amicitiae. Sic habebitur is, quem exquirimus, dilectus officii. Sed utilitatis specie in re publica saepissime peccatur, ut in Corinthi disturbatione nostri; durius etiam Athenienses, qui sciverunt, ut Aeginetis, qui classe valebant, pollices praeciderentur. Hoc visum est utile; nimis enim imminebat propter propinquitatem Aegina Piraeo. Sed nihil, quod crudele, utile; est enim hominum naturae, quam sequi debemus, maxime inimica crudelitas. Male etiam, qui peregrinos urbibus uti prohibent eosque exterminant, ut Pennus apud patres nostros, Papius nuper. Nam esse pro cive, qui civis non sit, rectum est non licere; quam legem tulerunt sapientissimi consules Crassus et Scaevola; usu vero urbis prohibere peregrinos sane inhumanum est. Illa praeclara, in quibus publicae utilitatis species
Abbreviated transcription (Latin):
se. ad hibere testem. Id est ut ego arbitror mentem suam. qua nichil homini dedit.
ds̃ ipse diuimius. Itaq p̃clarum amaiorib accepimꝰ morẽ rogandi uidicis. si eumte¬
neremus. quȩ salua fide facẽ poss. Hȩc rogatio ad eaꝑtinet.q̃ paulo ante dixi. honeste
amico. auidice posse concedi. Nam si omĩa facienda sint. quȩ amie uelint. ñ amicui¬
ȩ tales. s ꝯurationes putande sunt. Loquor aũ de communib amicitiis. Nã insapi¬
entib uiris ꝑfectisq nichil potest eẽtale. Damonem ⁊ pynthiam phytagoreos. fert̃ hoc
nimo int̾se fuisse. ut cumeoeum alt̾s dionisius tyrannus. petiuit ut sead a
t̃tium ad scriberent. Cuigͥ id ꝗd̾ utile uidet᷑ inamicitia: cum eo qd̾ honestũ ẽ compa-¬
ratur. iaceat utilitatis speties ualeat honestas. Cum aũ in amicitia q̃ honesta nõsunt

Expanded text:
se adhibere testem, id est, ut ego arbitror, mentem suam, qua nihil homini dedit se adhibere testem, id est, ut ego arbitror, mentem suam, qua nihil homini dedit deus ipse divinius. Itaque praeclarum a maioribus accepimus morem rogandi iudicis, si eum teneremus, quae salva fide facere possit. Haec rogatio ad ea pertinet, quae paulo ante dixi honeste amico a iudice posse concedi; nam si omnia facienda sint, quae amici velint, non amicitiae tales, sed coniurationes putandae sint. Loquor autem de communibus amicitiis; nam in sapientibus viris perfectisque nihil potest esse tale. Damonem et Phintiam Pythagoreos ferunt hoc animo inter se fuisse, ut, cum eorum alteri Dionysius micitiam tertium ascriberent. Cum igitur id, quod utile videtur in amicitia, cum eo, quod honestum est, comparatur, iaceat utilitatis species, valeat honestas; cum autem in amicitia, quae honesta non sunt,
Abbreviated transcription (Latin):
cat. Supplantare eum qui cum certet. aut manudeþellete nullomodo debet.
Ssuiuita sibi quenqm petere. qd̾ ꝑtineat adusum. ñ iniquum ẽ. alt̃ deuꝑẽ.
nis ñ potest. maxime aut̃ ꝑturbent᷑. officia mamicitiis. Quib et ñ tubue̾re.
qd recto possis. ⁊ t̾bueit qd̾ ñ sit equum. contͣ᷑ officiumẽ. S hiuus generis
tonus breue ⁊ ñ difficile p̃ceptum ẽ. que enim iuodent᷑ utilia honores dius¬
tie uolu ptates. cetera gnĩs euisd̾e. hȩc amicitiȩ. nuiquã anteponendast̃.
At neq contrarem .. neq contra iusiurandum. acfidẽ a micicausa uir bonus faci¬
et Ne si quidem iudex erit. de ipso amico. Ponitenim ꝑsonam amici. cũ induit ni¬
dicis. Tantũ dabit amnͣtiȩ. ut ueram amici causam. eẽ malit. utoeandȩ litis tẽpus qͦd̾¬
ad ꝑ leges uceat accominodet. Cum uͦ uiratio sententia dicenda sit. meminerit dm̃

Expanded text:
cat, supplantare eum, quicum certet, aut manu depellere nullo modo debet; cat, supplantare eum, quicum certet, aut manu depellere nullo modo debet; sic in vita sibi quemque petere, quod pertineat ad usum, non iniquum est, alteri deripere ius non est. Maxime autem perturbantur officia in amicitiis, quibus et non tribuere, quod recte possis, et tribuere, quod non sit aequum, contra officium est. Sed huius generis totius breve et non difficile praeceptum est. Quae enim videntur utilia, honores, divitiae, voluptates, cetera generis eiusdem, haec amicitiae numquam anteponenda sunt. At neque contra rem publicam neque contra ius iurandum ac fidem amici causa vir bonus faciet, ne si iudex quidem erit de ipso amico; ponit enim personam amici, cum induit iudicis. Tantum dabit amicitiae, ut veram amici causam esse malit, ut orandae litis tempus, quoad per leges liceat, accommodet. Cum vero iurato sententia dicenda erit, meminerit deum
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ erat utile patriȩ consulere. id erat ita houestum. ut ĩ ipsi collatino ꝓlacẽ deb̾et.
Itaq utiltitas ualuit. ꝓpt̾ honestatẽ sine quane utilitas quide eẽ qꝓ euiss. ad in-
rege qui urbem condidit. Non itẽ. Species enim utilitatis animũ pi
eius. Cui cum uisun eẽt utihus. solum quã cum altõ regnare. fratrẽ int̾emit.
Omisit hic ⁊ pietatẽ.⁊ humanitatẽ. ut id qd̾ utile uidebat᷑ neq erat assoqͥ
posset. Et tñ muri causam. opposuit speciẽ honestatis. nec ꝓbabilem ne sane
idoneani. Peccauit gͥ. pace uł quirini uł romoles diyerums. Nec tam̃ nostes
nob̾utuitates oinittendȩ sunt. alis tradendẽ cumhis ipsi egeamus. S suȩ cua
utilitatiqd sine altĩus inuiria fiat. seruendũ ẽ. Seite chirisippus ut muita.
qui staqiũ inquit cirrit. eniti ⁊ contend̾e debet quã maxime possit. ut uin¬

Expanded text:
quod erat utile, patriae consulere, id erat ita honestum, ut etiam ipsi Collatino placere deberet. quod erat utile, patriae consulere, id erat ita honestum, ut etiam ipsi Collatino placere deberet. Itaque utilitas valuit propter honestatem, sine qua ne utilitas quidem esse potuisset. At in eo rege, qui urbem condidit, non item; species enim utilitatis animum pepulit eius; cui cum visum esset utilius solum quam cum altero regnare, fratrem interemit. Omisit hic et pietatem et humanitatem, ut id, quod utile videbatur neque erat, assequi posset, et tamen muri causamopposuit, speciem honestatis nec probabilem nec sane idoneam. Peccavit igitur, pace vel Quirini vel Romuli dixerim. Nec tamen nostrae nobis utilitates omittendae sunt aliisque tradendae, cum iis ipsi egeamus, sed suae cuique utilitati, quod sine alterius iniuria fiat, serviendum est. Scite Chrysippus, ut multa: Qui stadium, inquit, currit, eniti et contendere debet, quam maxime possit, ut vin
Abbreviated transcription (Latin):
ñ uident. Cum enĩ querimꝰ. si celare possint. quid factui sint ñ q̃runus. possĩt¬
ne celare. S tamquã torm̃ta quedam ad hibemus. Ut si responderint. se impu¬
nitate ꝓposita facturos. qd̾ expediat. facinorosos se eẽ fateant᷑ se negent. Omnia turpia
ꝑ se ipsa fugienda. ẽ concedant. S iam ad ꝓpositum reuertamur. Incilunt sȩpe. mul¬
te causȩ que conturbent animos utilitatis speciȩ. Non cum id deliberet᷑¬
da ne sit. honestas. ꝓpter
utilitatis magnitudinẽ. Nam id quidõ imꝓbũ
ẽ. S illud possit ne id qd̾
utibe uideat᷑. fieri ñ turpet᷑. Cum collatuio colle¬
gȩ. brutꝰ imꝑioum ab rogabat. Poteri iuderi fcicẽ id inuiste. fuerat em̃ in regib
expellendis sonus bruti consiliorũ ⁊ ad uitor. Cum aut̃ consilrũ . encipes. cȩ¬
pissent. cognationẽ suꝑbi nom̃q tarquiniorum. ⁊ memoriam regni eu e corcad̾a

Expanded text:
non vident. Cum enim quaerimus, si celare possint, quid facturi sint, non quaerimus, possintnon vident. Cum enim quaerimus, si celare possint, quid facturi sint, non quaerimus, possintne celare, sed tamquam tormenta quaedam adhibemus, ut, si responderint se impunitate proposita facturos, quod expediat, facinorosos se esse fateantur, si negent, omnia turpia per se ipsa fugienda esse concedant. Sed iam ad propositum revertamur. Incidunt multae saepe causae, quae conturbent animos utilitatis specie, non cum hoc deliberetdane sit honestas propter utilitatis magnitudinem nam id quidem improbum est, sed illud, possitne id, quod utile videatur, fieri non turpiter. Cum Collatino collegae Brutus imperium abrogabat, poterat videri facere id iniuste; fuerat enim in regibus expellendis socius Bruti consiliorum et adiutor. Cum autem consilium hoc principes cepissent, cognationem Superbi nomenque Tarquiniorum et memoriam regni esse tollendam,
Abbreviated transcription (Latin):
quisqui potuit uidere. Sic repente aniu bñfitio rex exortꝰ ẽ lydiȩ. hunc gͥ ipsum
anulũ si habebat sapiens. nicħ plus sibi licẽ putet. peccare quam siñ haberet.
honesta enun bonis urs. non occulta quȩrunt᷑. Atq hoc loco philosophi quidam
minine mal illi quidẽ. s ñ satis acuti. fictam icommentitiam fabulam ꝓlatam
dicunt aplatone. Qua si uero ille. aut factũ id cẽ aut fieripotiuisse. defendat. hȩc
ẽ uis huus anuli. ⁊ huius exempl. Si nemosciturꝰ. nemo suspicaturꝰ quidẽ sit.
cum aliquid diuitiarũ. potentię. dominatioĩs. ubidinis causa feceris: si iddus
hominib ꝙ futurum. sit semꝑ ignotum. sis ne facturus. negant id fieri posse.
Quanquã potest io quide. S quero qd̾ negant posse id si poss quid nam faceñt.
Hurgent rusticȩ sane. Negant enim posse. ⁊ in eo ꝑstant. Hoc uorbũ quid ualeat.

Expanded text:
quisquam potuit videre. Sic repente anuli beneficio rex exortus est Lydiae. Hunc igitur ipsum quisquam potuit videre. Sic repente anuli beneficio rex exortus est Lydiae. Hunc igitur ipsum anulum si habeat sapiens, nihilo plus sibi licere putet peccare, quam si non haberet; honesta enim bonis viris, non occulta quaeruntur. Atque hoc loco philosoplis quidam, minime mali illi quidem, sed non satis acuti, fictam et commenticiam fabulam prolatam dicunt a Platone; quasi vero ille aut factum id esse aut fieri potuisse defendat! Ilaec est vis huius anuli et huius exempli: si nemo sciturus, nemo ne suspicaturus quidemn sit, cum aliquid divitiarum, potentiae, dominationis, libidinis causa feceris, si id dis hominibusque futurum sit semper ignotuml, sisne facturus. Negant id fieri posse. Nequaquam potest id quidem; sed quaero, quod negant posse, id si posset, quidnam facerent. Urguent rustice sane; negant enim posse et in eo perstant; hoc verbum quid valeat,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ fecimus. ꝑ suasum eẽ debet. si omnes deos homimesq celare possimus. Nichil tũ
auare nichil inuiste. nichil libidinose. nichil icontinent᷑ eẽ faciendum. hinc
ille gygas indicit᷑ aplatone. quicum terra discessiss magnis quib cdã imbrib
descendit in illum hiatũ. eneumq equũ ut ferunt fabulȩ. animand uertit.
uus in laterib fores essent. Quib aꝑtis. coepus hominis mortui uidit. iag¬
nitudine muisitata anulumq aureum indigito. quẽ ut de traxit ipse in¬
duit. Cint autẽ regius pastor. Tum in concilium pastorum. se recepit. ibi
eũ palam eius a nuli. ad palmã conuerterit. a nullo uidebabat᷑: iple autem
o mnia uioebat. Idem tursus uidebat᷑. cũ in lociun anulũ inuertereᷤt. Itaq
hac oportunitate anulusus. reginȩ stuprum intulit. eaq ad iuitre ee regẽ
dominum int̾emit. Sustulit qͦs obstare arbitrabat᷑. Necinhis eum facinorib

Expanded text:
profecimus, persuasum esse debet, si omnes deos hominesque celare possimus, nihil tamen profecimus, persuasum esse debet, si omnes deos hominesque celare possimus, nihil tamen avare, nihil iniuste, nihil libidinose, nihil incontinenter esse faciendum. Hinc ille Gyges inducitur a Platone, qui, cum terra discessisset magnis quibusdam imbribus, descendit in illum hiatum aeneumque equum, ut ferunt fabulae, animadvertit, cuius in lateribus fores essent; quibus apertis corpus hominis mortui vidit magnitudine invisitata anulumque aureum in digito; quem ut detraxit, ipse induit erat autem regius pastor, tum in concilium se pastorum recepit. Ibi cum palam eius anuli ad palmam converterat, a nullo videbatur, ipse autem omnia videbat; idem rursus videbatur, cum in locum anulum inverterat. Itaque hac opportunitate anuli usus reginae stuprum intulit eaque adiutrice regem dominum interemit, sustulit, quos obstare arbitrabatur, nec in his eum facinoribus
Abbreviated transcription (Latin):
nuo secernit ab honesto. hĩc sicȩ hinc uenena. hinc falsa testam̃¬
ta nascunt᷑. hinc furta peculatꝰ. expilatio¬
nes direptionesq socioꝵ
⁊ cuuum. hinc opũ nimiarum potentiȩ ñ forẽde. Postremo ⁊̃ in liberis
ciuitatib regnandi existunt. cupiditates. quib nichil nec tecuus. nec fȩdiꝰ.
excogitari potest. Emolum̃ta enĩ rerum fallacib uidicis uidẽt. penam ñ
dicolegum. quam sepe ꝑrumpunt. s ipsius tupitudinis. que acerbissi ma ẽ.
ñ udent. Quam obrẽ hoc quide̾ deliberantium genꝰ pellat᷑ emedio. Est
i ẽẽ uideãt. an se scientos scelere contanunent. In ipsa enĩ dubitai¬
one facinus in est. ⁊̃ si ad idñ ꝑueneruit. Ergo ea deliberanda omnino ñ sunt.
inquib ẽ tuipis ipsa deliberatio. Atq ⁊̃ ex omni delibetatioẽ eelandi ⁊ occultan¬
di spes opuoq remouenda ẽ. Satis enim nobis si modo inphilosophia aliquid

Expanded text:
ipuit, id continuo secernit ab honesto. Hinc sicae, hinc venena, hinc falsa testameipuit, id continuo secernit ab honesto. Hinc sicae, hinc venena, hinc falsa testamenta nascuntur, hinc furta, peculatus, expilationes dir-ptionesque sociorum et civium, hinc opum nimiarum, potentiae non ferendae, postremo etiam in liberis civitatibus regnandi exsistunt cupiditates, quibus nihil nec taetrius nec foedius excogitari potest. Emolumenta enim rerum fallacibus iudiciis vident, poenam non dico legum, quam saepe perrumpunt, sed ipsius turpitudinis, quae acerbissima est, non vident. Quam ob rem hoc quidem deliberantium genus pellatur e medio est  honestum esse videant, an se scientes scelere contaminent; in ipsa enim dubitatione facinus inest, etiamsi ad id non pervenerint. Ergo ea deliberanda omnlino non sunt, in quibus est turpis ipsa deliberatio. Atque etiam ex omni deliberatione celandi et occultandi spes opinioque removenda est. Satis enim nobis, si modo in philosophia aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
post panetium explicatum. qd̾ quid̾e michi ꝓbaret᷑. de his quȩ inmanus meas
uenerint. Cum gͥ aliqua spetief utilitatis abiecta ẽ. commotieri necesse ẽ S si cũ
animum attenderis tuipitudinẽ iudeas ab iectam ete.quȩ speciẽ unlitatis at¬
tulerit. tum ñ utilitas celinquenda ẽ. S intelligendum. ubiturpitudo sit.
ubrutilitatẽ eẽ ñ posse. Quod sinichil ẽ. tam contra naturã. quã turpitudo.
recta enim ⁊ conuenientia. ⁊ constantia. natura desiderat asꝑnat᷑q contraria.
Nichilq tã scd̾m naturam. qͣm utilitas certe inead̾e re util turpitudo ẽẽ ñ
potest. Itẽq si ad honestatẽ natisumus. eaq aut sola expetenda ẽ. ut xenoni
uisum ẽ. Aut certe omĩ pondere grauior habenda. quã reliqua omnia. ꝗd
aristetel placet. Necesse ẽ. qd̾ honestũ sit. id eẽ aut solum. aut suminum
bonum. Quod autẽ bonum. id certe unle. Ita quicquaid honestũ. idutile.

Expanded text:
in manus meas venerunt. Cum igitur aliqua species utilitatis obiecta est, commoveri necesse est; sed si, cum animum attenderis, turpitudinem videas adiunctam ei rei, quae speciem utilitatis attulerit, tum non utilitas relinquenda est, sed intellegendum, ubi turpitude sit, ibi utilitatem esse non posse. Quodsi nihil est tam contra naturam quam turpitudo recta enim et convenientia et constantia natura desiderat aspernaturque contraria nihilque tam secundum naturam quam utilitas, certe in eadem re utilitas et turpitudo esse non potest. Itemque, si ad honestatem nati sumus eaque aut sola expetenda est, ut Zenoni visum est, aut certe omni pondere gravior habenda quam reliqua omnia, quod Aristoteli placet, necesse est, quod honestum sit, id esse aut solum aut summum bonum; quod autem bonum, id certe utile; ita, quicquid honestum, id utile.
Abbreviated transcription (Latin):
ñ idẽ utile sit. sepe testat᷑. Negatq ullam pestem maiorẽ inuitã hominũ in¬
uasisse. quã eoꝵ opinionẽ qui ista distraxerint. Itaq ñ utal quando aute¬
poneremus. ut iha honestis s ut ea sine eirore di uoicaremꝰ si quando incioissent.
Indupit eã q uideret᷑ eẽ. ñ q̃ eẽt repugnantiam. Etanc gͥ partẽ relidamer plebimꝰ.

Expanded text:
non idem utile sit, saepe testatur negatque ullam pestem maiorem in vitam hominum innon idem utile sit, saepe testatur negatque ullam pestem maiorem in vitam hominum invasisse quam eorum opinionem, qui ista distraxerint. Itaque, non ut aliquando anteponeremus utilia honestis, sed ut ea sine errore diiudicaremus, si quando incidissent, induxit earn, quae videretur
Abbreviated transcription (Latin):
bus libris satis multa p̃cepta sunt. quib ꝑ spici possit. qͥd sit ꝓpt̃ turpitud iuẽ.
fugiendum. quid sit qd̾ idcirco fugienduni ñ sit. quod omnino turpe nonsit.
metrȩ solent. ñ omuia docere.s postulare ut quȩd̾a sibi concedant᷑. quo facilius
que uolunt explicent. Sic ego ate postulo micicero. ut michi concedas si potes.
nichil p̃t̃ id quod honestũ sit. ꝓpt̾ se eẽ eypetendũ. Sin hoc ñ licet ꝑcratip¬
pum. at illud certe dabis qd̾ honestũ sit. id eõ max ime p̃t̃ se expetendum.
Michi utrum us satis est. et tum hoc tum illud ꝓbabilius iudetur. Nec p̃tt̃a
quicquã ꝓbabile. Ac pͥmum in hoc panetius defendendũ ẽ. Quod ñ utiha
cum bonestis pugnare aliquando posse dixerit. Neq enim ei fas erat. sed
ea ꝙͣ uiderent᷑ utilia. Nichil uͦ utile. qd̾ ñ id̾e honestum. Nichil honestũ: qd̾

Expanded text:
bus libris satis multa praecepta sunt, ex quibus perspici possit, quid sit propter turpitudinen bus libris satis multa praecepta sunt, ex quibus perspici possit, quid sit propter turpitudinen fugiendum, quid sit, quod idcirco fugiendum non sit, quod omnino turpe non sit.metrae solent non omnia docere, sed postulare, ut quaedam sibi concedantur, quo facilius, quae volunt, explicent, sic ego a te postulo, mi Cicero, ut mihi concedas, si potes, nihil praeter id, quod honestum sit, propter se esse expetendum. Sin hoc non licet per Cratippum, at illud certe dabis, quod honestum sit, id esse maxime propter se expetendum. Mihi utrumvis satis est et tum hoc, tum illud probabilius videtur nec praeterea quicquam probabile. Ac primum in hoc Panaetius defendendus est, quod non utilia cum honestis pugnare aliquando posse dixerit neque enim ei fas erat, sed ea, quae viderentur utilia. Nihil vero utile, quod non idem honestum, nihil honestum, quod
Abbreviated transcription (Latin):
cominemoro hiumanȩ societati. Nam qd̾ ad phalarim attinet. ꝑ facile uidi¬
cũ ẽ. Nulla ẽ enĩ sotietas nob̾ cumtyrannis ⁊ potius. summa diftractio est.
Neq enun contra naturam. spoliare eum si possis quẽ ẽ honestũ necur. Atq
hoc omne genus pestiferum atꝙ impium. ex hominũ comnunitate et ter¬
minandũ est. Et enini ut m̃bra quȩdam. amputant᷑. srupsa sanguine et
tainquam spũ carere. ceperunt. inocent reliquis partib corporis. Sicista infi¬
gura hominis. feritas ⁊inimanitas beluȩ. a tominum tãquã humanititate
corporis segreganda ẽ. huius gnĩs quȩstiones sunt omnes haȩ in quib extẽꝑe.
offitium exquirit᷑. Euismodi gͥ credo res panȩtiũ ꝑsecuturũ fuisse. nisi aliqui casꝰ
aut occupatio. eius consiliũ ꝑemiss et. Ad quas ipsas consultationes exsuꝑiori¬

Expanded text:
commemoro, humanae societati. Nam quod ad Phalarim attinet, perfacile iudicommemoro, humanae societati. Nam quod ad Phalarim attinet, perfacile iudicium est. Nulla est enim societas nobis cum tyrannis, et potius summa distractio est, neque est contra naturam spoliare eum, si possis, quem est honestum necare, atque hoc omne genus pestiferum atque impium ex hominum communitate exterminandum est. Etenim, ut membra quaedam amputantur, si et ipsa sanguine et tamquam spiritu carere coeperunt et nocent reliquis partibus corporis, sic ista in figura hominis feritas et immanitas beluae a communi tamquam humanitatis corpore segreganda est. Huius generis quaestiones sunt omnes eae, in quibus ex tempore officium exquiritur. Eius modi igitur credo res Panaetium persecuturum fuisse, nisi aliqui casus aut occupatio eius consilium peremisset. Ad quas ipsas consultationes superiori
Abbreviated transcription (Latin):
uestit. spoliare ꝑ osset. nonne faciat᷑. hȩc ad udicandum sumno facillima. Nlã
siquid ab homine ad nulã partẽ paitẽ utils. utilitatis tue causa. detiareris. inbu¬
mane feceris cont̃ꝙ natiurȩ legẽ. Sin aut̃ histusis. qui multam ittilitatõ rei.p.
ẽ cont᷑ naturam morbus. aut egestas. aut quid eiꝰ modi. qmͣ detractio ati ap¬
petitio alieni. S communis ucilitatis derelicto contͣ naturã ẽ. Est enĩ inusta.
Itaq lexipsa naturȩ. q̃ utilitatẽ bominũ ꝯseniat ⁊ continet. deceiner ꝓfeoto ut
ab hominẽ uerti. attyinutib. ad sapientẽ bouũ. fortẽ uirum. transferant᷑. res ad
iuueadũ. necessariȩ. Quisi occident multũ de commum itibitate detrarerit. Mo¬
dohoc ita faciat ut ne ipse de & eyistimanis. seseq diligens. hanc causam habeat
adinuiriam. Ita semꝑ offitio funget᷑. utilitati consulens hominũ. ⁊ ei qͣm sepȩ.

Expanded text:
vestitu spoliare possit, nonne faciat? Haec ad iudicandum sunt facillima. Nam, vestitu spoliare possit, nonne faciat? Haec ad iudicandum sunt facillima. Nam, si quid ab homine ad nullam partem utili utilitatis tuae causa detraxeris, inhumane feceris contraque naturae legem; sin autem is tu sis, qui multam utilitatem rei publ. Non igitur magis est contra naturam morbus aut egestas aut quid eius modi quam detractio atque appetitio alieni, sed communis utilitatis derelictio contra naturam est; est enim iniusta. Itaque lex ipsa naturae, quae utilitatem hominum conservat et continet, decernet profecto, ut ab homine inerti atque inutili ad sapientem, bonum, fortem virum transferantur res ad vivendum necessariae, qui si occiderit, multum de communi utilitate detraxerit, modo hoc ita faciat, ut ne ipse de se bene existimans seseque diligens hanc causam habeat ad iniuriam. Ita semper officio fungetur utilitati consulens hominum et ei, quam saepe
Abbreviated transcription (Latin):
munẽ human genĩs societatem. Qua sublata. bñficentia. liberalitas. bo-¬
nitas. iustitia funditꝰ tollitur. Quȩ qui tollunt. ⁊̃ aduersus deos. unmor¬
tales. impii iudicandi sunt. Abhis enĩ ꝯstitutã int̾homines societatẽ eũ¬
tunt. Cuius societatis artissimum. uindm ẽ. magis arbitrari eẽ contra na-¬
turam. hominẽ homini detrahere su commnodi causa. quã omĩa incom¬
moda subire. uł externa. uł corꝑis uł ⁊̃ ipsuis animi. quȩ uacent iustitia.
Hec enim una urtꝰ. omnium ẽ. domina. ⁊ regina uutucũ. Forsitanqͥspi¬
am dixent. nonne gͥ sapiens si fame ipse confisciat᷑ abstulerif cibum altĩ
homini. ad nullamrẽ util: minime uͦ. ñ enimmͥ ẽ uita meautilior.
quã animi talis asfectio. neminẽ ut uolem. commodi mes grã. Quid si
pbalarim ciuolẽ tyrannũ ⁊ mimanẽ. uit bontus ne ipse conficiat᷑ abstule

Expanded text:
munem humani generis societatem; qua sublata beneficentia, liberalitas, bomunem humani generis societatem; qua sublata beneficentia, liberalitas, bonitas, iustitia funditus tollitur; quae qui tollunt, etiam adversus deos immortales impii iudicandi sunt. Ab iis enim constitutam inter homines societatem evertunt, cuius societatis artissimum vinculum est magis arbitrari esse contra naturam hominem homini detrahere sui commodi causa quam omnia incommoda subire vel externa vel corporis vel etiam ipsius animi, quae vacent iustitia; haec enim una virtus omnium est domina et regina virtutum. Forsitan quispiam dixerit: Nonne homini, ad nuliam rem utili? Minime vero, non enim mihi est vita mea utilior, quam animi talis affectio, neminem ut violem commodi mea gratia. Quid? si Phalarim, crudelem tyrannum et immanem, vir bonus, ne ipse frigore conficiatur,
Abbreviated transcription (Latin):
nȩ. uitium. uitis animi grauius. existimat. Ergo ununi debet ẽẽ om̃ib
ꝓpositum. ut eade̾ sit utilitas unius cuiusq ⁊unĩsorum. Quam si ad seqͥsꝙ
rapiet. disoluet᷑ omnis humana consortia. Atq ⁊̃ si hoc natura p̃scͥbit. ut
homo homini quicumq sit ob eam ipsã causã. qd̃ his homosit. consultũ
uelit. Necesseẽ scdm eandeni naturã omnium utilitatẽ eẽ cominunẽ.
Certe iuolare alterũ nat᷑e lege ꝓ hibemur. llerũ autẽ pͥmũ. uerũ gͥ extre¬
mum. Nam illud quide absurdũ ẽ. qd̾ quid̾ã dicint. parenti se aut frĩ
nil detracturos su comodi causa.Aliam rationẽ eẽ cuiium reliquorum
Hii sibi nichil iuris nullam societatẽ cominiuus utilitatis causa. statuũt
eẽ cum ciuib Que sententia omnẽ societatẽ distrahit ciuitatis. Qui aũ
ciuiũ rationẽ dicunt habendam externoꝵ negant. hii dirimunt. com¬

Expanded text:
nae vitium vitiis animi gravius existimat. Ergo unum debet esse omnibus nae vitium vitiis animi gravius existimat. Ergo unum debet esse omnibus propositum, ut eadem sit utilitas unius cuiusque et universorum; quam si ad se quisque rapiet, dissolvetur omnis humana consortio. Atque etiam, si hoc natura praescribit, ut homo homini, quicumque sit, ob eam ipsam causam, quod is homo sit, consultum velit, necesse est secundum eandem naturam omnium utilitatem esse communem. i ita est, certe violare alterum naturae lege prohibemur. Verum autem primum; verum igitur extremum. Nam illud quidem absurdum est, quod quidam dicunt, parenti se aut fratri nihil detracturos sui commodi causa, aliam rationem esse civium reliquorum. Hi sibi nihil iuris, nullam societatem communis utilitatis causa statuunt esse cum civibus, quae sententia omnem societatem distrahit civitatis. Qui autem civium rationem dicunt habendam, externorum negant, ii dirimunt com
Abbreviated transcription (Latin):
insolitudine. ñ mͦ sine ullis molestiss. s ⁊̃ in maximis omnib uoluptatib haburi¬
dantẽ. oĩb copis ut excellas ⁊̃ pulchritudine ⁊ iurib Quo cura optimo quisq
⁊splendidissimo ingenio. longe illam uitam huicanteponit. Eyquo efficit᷑
hominẽ natiue. obecdienten. homini nocere non posse. Deinde quialterũ
uiolat. ut ipse aliquid commodi consequat᷑. aut nichil existant se facere
contra naturã. aut magis fugienda censet. mortẽ. pauꝑtatẽ. dolorẽ. amis¬
sionẽ ⁊̃ liberorum ꝓpinquorum amicoꝵ quã facẽ ciuquã imuriã.Si nich
existimat contͣ naturã fieri hominib iuolandis. quid cumeo disseras. quͥo mĩ-¬
no hominẽ exhomine tollat. Sinfugiendũ id quidẽ censet. ⁊ multo illa pe¬
iora mortaem. pauꝑtatẽ dolorẽ. ertat ineo qd̾ ullũ aut coeporis aut fortu¬

Expanded text:
in solitudine non modo sine ullis molestiis, sed etiam in maximis voluptatibus abunin solitudine non modo sine ullis molestiis, sed etiam in maximis voluptatibus abundantem omnibus copiis, ut excellas etiam pulchritudine et viribus. Quocirca optimo quisque et splendidissimo ingenio longe illam vitam huic anteponit. Ex quo efficitur hominem naturae oboedientem homini nocere non posse. Deinde, qui alterum violat, ut ipse aliquid commodi consequatur, aut nihil existimat se facere contra naturam aut magis fugiendam censet mortem, paupertatem, dolorem, amissionem etiam liberorum, propinquorum, amicorum quam facere cuiquam iniuriam. Si nihil existimat contra naturam fieri hominibus violandis, quid cum eo disseras, qui omnino hominem ex homine tollat? sin fugiendum id quidem censet, sed multo illa peiora, mortem, paupertatem, dolorem, errat in eo, quod ullum aut corporis aut fortu
Abbreviated transcription (Latin):
ratio quȩ est iexdiuina. ⁊ humana. Cui parere qui uelit. om̃s aut̃ parebunt.
qui scd̾m naturam uolent uiue. Num quã comimittet. ut alienũ appetat.
nid qd̾ altĩ detraxerit. sibi assumat. Et enim multomagis ẽ. scd̾m naturam
excelsitas animi ⁊ magnitudo. Itẽq comitas iusticia ⁊ liberalitas. qͣm uonupras
quã utia quã diuitiş. Quȩ quid̾e conteipnere ⁊ꝓnichilo ducere. cõpantem.
cumutiitate comimnum. magnianinu ⁊ excelsiẽ. Det̾bere aũ oe altero sui oo¬
modi causa. magis ẽ. contra naturam. qm mors. qmͣdolor. qͣm cȩta genĩs eiusd̾ẽ.
Itemꝙ inauis est scd̃m natiiram. ꝓ omnib gentib sifieri possit conseruandis aut¬
uuandis. inarimos iabores molestiasq susciꝑe. imitantẽ herod ẽ illũ. quẽ homi¬
num sama benefitiorũ memor. inconcilia celestium collocauit. quã uiuere.

Expanded text:
ratio, quae est lex divina et humana; cui parere qui velit omnes autem parebunt, ratio, quae est lex divina et humana; cui parere qui velit omnes autem parebunt, qui secundum naturam volent vivere, numquam committet, ut alienum appetat et id, quod alteri detraxerit, sibi adsumat. Etenim multo magis est secundum naturam excelsitas animi et magnitudo itemque comitas, iustitia, liberalitas quam voluptas, quam vita, quam divitiae; quae quidem contemnere et pro nihilo ducere comparantem cum utilitate communi magni animi et excelsi est. Detrahere autem de altero sui commodi causa magis est contra naturam quam mors, quam dolor, quam cetera generis eiusdem. Itemque magis est secundum naturamis maximos labores molestiasque suscipere imitantem Herculem illum, quem hominum fama beneficiorum memor in concilio caelestium collocavit, quam vivere
Abbreviated transcription (Latin):
se putaret se ualere si ꝑximi m̃bri ualitudinẽ ad se traduxiss debihtari ⁊ inte-¬
ire totũ copꝰ neceẽ eet Sic sunus quisq nrm̃ ad se rapiat commoda alioꝵ
detrabatqi ꝗd̾ euiq possit emolum̃ti su gr̃a. societas hominum ⁊ cõmunitas
eũtat᷑ neceẽ ẽ. Nam sibi ut quisq malit. qd̾ ad usũ uite ꝑtmeat. quã alteri
ad quirere concessũ ẽ ñ repugnante natura. Ilud natura ñ patit᷑. ut aliorũ
spoliis nrãs̃ facultates copias opes. augeamus. Neq uerohoc solum natura. idẽ.
iure gẽtiũ. s ⁊̃ legib ppłoꝵ quib insingulis cuitatib res .P. continet᷑. eodẽ
mͦ ꝯstitutũ ẽ. ut ñliceat comodi causa nocẽ alteri. hoc enĩ spectant leges. hoc
uolunt incolumem eõ. cuium conunctionẽ. Quã qui duximunt eas morte.
exilio uinolis dampno cohercent. Atq hoc multo multo magis efficit ipsa nat᷑e

Expanded text:
se putaret se valere, si proximi membri valetudinem ad se traduxisset, debilitari et interse putaret se valere, si proximi membri valetudinem ad se traduxisset, debilitari et interire totum corpus necesse esset, sic, si unus quisque nostrum ad se rapiat commoda aliorum detrahatque, quod cuique possit, emolumenti sui gratia, societas hominum et communitas evertatur necesse est. Nam sibi ut quisque malit, quod ad usum vitae pertineat, quam alteri acquirere, concessum est non repugnante natura, illud natura non patitur, ut aliorum spoliis nostras faculiure gentium, sed et legibus populorum, quibus in singulis civitatibus Resp. continetur, eodem modo constitutum est; ut non liceret sui commodi causa nocerealteri, hoc enim spectant leges, hoc volunt, incolumem esse civium coniunctionem: quam qui dirimunt, eos morte, exsilio, vinclis, damno coërcent. Atque hoc multo magis efficit ipsa naturae
Abbreviated transcription (Latin):
stoicorum rationi disciplinaq maxime consentanea. Quã quid̾e his libris ꝓp-¬
terea sequimur quod quãqm ⁊ aueterib academicis. ⁊ aꝑ ypateticis ur̃is qͥ qͦnd̾ã
lendidius hȩc abeis disserent᷑. quib quicquid honestũ ẽ. idẽ utile ui¬
t᷑. nec utile quicqu̾a qd̾ ñ honestum. quam abhis quib ⁊ honestũ aliquid non
utile aut utile ñ honestum. Nobis aũ nr̃a academia. magnam licentiã dat.
ut qͦdcumq maxime ꝓbabile occurat. id nr̃o uirẽ uiceat defend̾e.S redeo ad
augere. magis ẽ. contra naturam. quã mors. qͣm pauꝑtas qm dolor. qmͣ cȩtera
q̃ posst̃ aut corpori accidere. aut reb externis. Nam pͥncipio tollit conuictum¬
humanũ. ⁊ societatẽ. Si enim sic erimus affecti. ut ꝓpt̾ suum quisq emolum̃tũ
oliet aut iuolet alterũ. Disrumpi necesse ẽ. eam quȩ maxune ẽ. scd̃m no

Expanded text:
Stoicorum rationi disciplinaeque maxime consentanea; quam quidem his libris proStoicorum rationi disciplinaeque maxime consentanea; quam quidem his libris propterea sequimur, quod, quamquam et a veteribus Academicis et a Peripateticis vestris, qui quondam a, tamen splendidius haec ab eis disseruntur, quibus, quicquid honestum est, idem utile videtur nec utile quicquam, quod non honestum, quam ab iis, quibus et honestum aliquid non utile et utile non honestum. Nobis autem nostra Academia magnam licentiam dat, ut, quodcumque maxime probabile occurrat, id nostro iure liceat defendere. Sed redeo ad augere magis est contra naturam quam mors, quam paupertas, quam dolor, quam cetera, quae possunt aut corpori accidere aut rebus externis. Nam phumanum et societatem. Sienim sic erimus affecti, utpropter suum quisque emolumentum spoliet, aut violet alterum:
Abbreviated transcription (Latin):
dum q iudeat᷑ credo. siquando dubitatio accidit. quale sit id dequo
consideret᷑. Sepe enim tempore fit. ut quod turpe plerumq haberi soleat. inue¬
mnatur ñ eẽ turpe. Exempli causa ponatut aliquid qd̾ peteat latius. Quod pot̾
mauis scelus. quam ñ modo hominẽ s ⁊̃ familiarem hominẽ occidere. slum igit᷑
se adstrinxit scelere. siquid yranũ occidit quamus familiaiẽ. Populo quiõe
romano ñ uidet᷑. qui ex omnib p̃claris factis. illud pulchertimũ existimat. Ui¬
cit gͦ utilitas honestatẽ. Immo uero honestas utilitatẽ secuta ẽ. Itaq ut sine ullo
errore diuidicare possimꝰ. si quando cum illo qd̃ honestum uitelligimꝰ. pugna
re uidebitur. id qd̃ appellamꝰ utile. formula quedam constituenda ẽ. quã si se¬
quem᷑. incomparatiõe rerum. ab officio nunquã recedemꝰ. Enit aut̃ ħ fcemula

Expanded text:
dumque videatur? Credo, si quando dubitatio accidit, quale sit id, de quo dumque videatur? Credo, si quando dubitatio accidit, quale sit id, de quo consideretur. Saepe enim tempore fit, ut, quod turpe plerumque haberi soleat, inveniatur non esse turpe; exempli causa ponatur aliquid, quod pateat latius: Quod potest maius esse scelus quam non modo hominem, sed etiam familiarem hominem occidere? Num igitur se astrinxit scelere, si qui tyrannum occidit quamvis familiarem? Populo quidem Romano non videtur, qui ex omnibus praeclaris factis illud pulcherrimum existimat. Vicit ergo utilitas honestatem? Immo vero honestas utilitatem secuta est. Itaque, ut sine ullo errore diiudicare possimus, si quando cum illo, quod honestum intellegimus, pugnare id videbitur, quod appellamus utile, formula quaedam constituenda est; quam si sequemur in comparatione rerum, ab officio numquam recedemus. Erit autem haec formula
Abbreviated transcription (Latin):
neid qd̾ uere honestum ẽ. fac ẽ cum utilis repugnantia comparari. Nec
id qd̾ communit̾ appellamus honestũ qd̃ colitur. abhis quibonos se
uiros habers uolunt. cum emolum̃tis umquã ẽ. comꝑandum T̃ amq
id honestum qd̃ in nrãm intelligentiam cadent. tuendum conseruan¬
dumq nobis ẽ. quam illud qd̃ ꝓpͥe dicit᷑ uereq ẽ honestũ sapientibus.
Alt̾ enim teneri ñ potest.siquę ad iurtutẽ ẽ facta ꝓgressio. S hȩc qͥde
dehis qui conseruatiõe officiorum existimant᷑ boni. Quiaut̃ omnia me¬
nuntͦ ⁊ molum̃tis ⁊ commodis. neq ea uolunt p̃ponderari honestate.
hii solent iundeliberando honestũ cũ eo qd̾ utile putant comꝑare. bo¬
niuiri ñsolent.Itaq ex istuno panȩtio cum dierit homines solere in
hac comꝑatioẽ. dubitare. hoc ipsũ sensisse qd̾ dixerit solere modo ñ
Quid gͦ ẽ. quod ñ numquã dubitationẽ adferte solebat. Consideran¬

Expanded text:
nec id, quod vere honestum est, fas est cum utilitatis repugnantia comparari, nec nec id, quod vere honestum est, fas est cum utilitatis repugnantia comparari, nec id, quod communiter appellamus honestum, quod colitur ab iis, qui bonos se viros haberi volunt, cum emolumentis umquam est comparandum, tamque id honestum, quod in nostram intellegentiam cadit, tuendum conservandumque nobis est quam illud, quod proprie dicitur vereque est honestum, sapientibus; aliter enim teneri non potest, si qua ad virtutem est facta progressio. Sed haec quidem de iis, qui conservatione officiorum existimantur boni. Qui autem omnia metiuntur emolumentis et commodis neque ea volunt praeponderari honestate, ii solent in deliberando honestum cum eo, quod utile putant, comparare, boni viri non solent. Itaque existimo Panaetium, cum dixerit homines solere in hac comparatione dubitare, hoc ipsum sensisse, quod dixerit, solere modo, non Quid ergo est, quod non numquam dubitationem afferre soleat consideran
Abbreviated transcription (Latin):
aliquid probi. quod capiant ignaros. quid̃e quid inuna quaq re uitii sit.
nequeant iudicare. Itaq cum sint docti. aꝑitis cdesistunt. facile sententia.
Hȩc gͥ offitia dequib his libris disserimus. quasi scd̃a q̃d̾a honesta ẽẽ dicius.
non sapientium mͦ ꝓpͥa.s cũ omĩ hominum genẽ. communia Itaq his
om̃s in quib ẽ. iurtutis indoles commouent᷑. Necuͦ cũ duodecii. aut duo
scipiones a fortes uiri commemorant᷑. Aut cũ fabricius. aut aristides.ii¬
stus nominat᷑. aut ab illis fortitudinis. aut ab his iusticiȩ tanquã asapi-¬
ente petit᷑. exemplum. Nemo enĩ horũ sic sapiens fuit. ut sapientẽ uolu-¬
mus intelligi.Mec hii qui sapientes habiti ⁊ nominati.m. eato ⁊c. lęliꝰ
sapientes fuerunt. N eilliquidem septem.S ex medioꝵ offitioꝵ. freqñtia
similitudinem. quandam gerebant. spetiemꝙ sapientium. Quocirca

Expanded text:
aliquid probi, quod capiat ignaros, qui quidem, quid in una quaque re vitii sit, aliquid probi, quod capiat ignaros, qui quidem, quid in una quaque re vitii sit, nequeant iudicare; itaque, cum sunt docti a peritis, desistunt facile sententia. Haec igitur officia, de quibus his libris disserimus, quasi secunda quaedam honesta esse dicunt, non sapientium modo propria, sed cum omni hominum genere communia. Itaque iis omnes, in quibus est virtutis indoles, commoventur. Nec vero, cum duo Decii aut duo Scipiones fortes viri commemorantur, aut cum Fabricius aut Aristides iustus nominatur, aut ab illis fortitudinis aut ab hoc iustitiae tamquam a sapiente petitur exemplum; nemo enim horum sic sapiens, ut sapientem volumus intellegi, nec ii, qui sapientes habiti et nominati, M. Cato et C. Laelius, sapientes fuerunt, ne illi quidem septem, sed ex mediorum officiorum frequentia similitudinem quandam gerebant speciemque sapientium. Quocirca