comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
etudine desidare altitudinẽ ꝯsilii tui. suꝑ sa¬
lutem gen̾is hũani qnͣtũ fleui ĩ hymuis ⁊̃ cã¬
ticis tuis. suaue sonantis eccłie tue uocib ꝯmo¬
tus acrit̾. uoces ille influebãt aurib mcic: ⁊
eliqͣbat᷑ u̾itas tua ĩcor meũ. ⁊ exestuarat ĩde
asfcũs pietatis. ⁊ ꝯcurrebant lac̾me.⁊ bñ mͥ
erat cum eis Non longe ceꝑat mediolañ ect̃a
genus hoc ꝯsolatõnis ⁊ exhortatõis celebrare
magno studio fr̃m ꝯcinenciũ uocibꝰ ⁊ cordib
Ni mirũ annꝰ erat aut nõ młto ampliꝰ. cum
iustina uelentiniani regis pueri mat̾ hoĩem
tuũ ambrosiũ ꝑ seq̃retur he̾sis sue cã que fu̾at
seducta ab arrianis excusabat pia plebs t̃ ec̃a.
mori ꝑata cũ ep̃o suo seruo suo. Ibi mea mas sgi
nib uiuebat. Nos adhuc frigidi acalore spc̃cui¬

Expanded text:
considerare altitudinem consilii tui super salute generis humani. quantum fleui in hymnis et canticis tuis suaue sonantis ecclesiae tuae uocibus conmotus acriter! uoces illae influebant auribus meis et eliquabatur ueritas in cor meum et exaestuabat inde affectus pietatis, et currebant lacrimae, et bene mihi erat cum eis. Non longe coeperat Mediolanensis ecclesia genus hoc consolationis et exhortationis celebrare magno studio fratrum concinentium uocibus et cordibus. nimirum annus erat aut non multo amplius, cum Iustina, Valentiniani regis pueri mater, hominem tuum Ambrosium persequeretur haeresis suae causa, qua fuerat seducta ab Arrianis. excubabat pia plebs in ecclesia mori parata cum episcopo suo, seruo tuo. ibi mater mea, ancilla nibus uiuebat. nos adhuc frigidi a calore spi
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃ fortit̾ tosserabant᷑. qr recesserat cupiditas q̃
mecũ solebat ferregͣue negociũ. ⁊ ego p̃mendꝰ re¬
in anserã il pacĩa succed̾et. pectasse me ĩ hoc qͥsꝙͣ
seruoꝵ tuoꝵ frm̃ meoꝵ dix̃it. ꝙ iam pleno corde¬
milicia tua passus me fi̾lim. ł una hora sede ĩ
rendic ⁊ funcreis ĩ aquastã ignouisti ⁊ remi¬
sisti mͥ. Macerabat᷑ anxietudĩe uerecũtꝰ de isto
nr̃o bono quod pp̃ uincła sua quib tenacissie
tenebat᷑ deseri se nr̃o ꝯsortio uidebat ñ dum
pede ab itiñc quo aggressi eramꝰ retardabat᷑. nͨ
ep̃ianũ ẽẽ alio modo se uelle dicebat. qmͣ illo
quo non pot᷑at. Beuignesane obtulit. ut ꝗͣ

Expanded text:
tamen fortiter tolerabantur, quia recesserat cupiditas, quae tamen fortiter tolerabantur, quia recesserat cupiditas, quae mecum solebat ferre graue negotium, et ego premendus remanseram, nisi patientia succederet. peccasse me in hoc quisquam seruorum tuomilitia tua passus me fuerim uel una hora sedere in rendis et funereis in aqua sancta ignouisti et remisisti mihi? Macerabatur anxitudine Verecundus de isto nostro bono, quod propter uincula sua, quibus tenacissime tenebatur, deseri se nostro consortio uidebat. nondum pede ab itinere, quod aggressi eramus, retardabatur nec christianum esse alio modo se uelle dicebat quam illo, quo non poterat. benigne tamen obtulit, ut,
Abbreviated transcription (Latin):
blicã ꝓfessione: atq añ õĩn oclos sita. ante
discedem ut ñ ꝯu̾ca ĩfcm̃ meũ ora cunctoꝵ
ĩtuenciũ ꝙͣ uincinũ iudemialiũ ⁊ iem p̾ueni¬
re uoluerim. multi drẽnt ꝙ quasi aꝑpetissẽ
magnꝰ uideri. Et quo mͥ erat istac ut pu¬
taret᷑ ⁊ disputaret᷑ de aĩo meo ⁊̃ ĩblasphema¬
retur bonũ nr̃m. quĩ eciam ꝙ ip̃a estate
litt᷑ario labori nimio płmoĩt ced̾e ceꝑat . ⁊
disficult᷑ trahe suspiria toloriba pectoris
testari sẽ saucium uocẽq clariorem ꝓductiorẽ¬
ne recusare pͥmo. ꝑturbaũas me qr magistii
bat. aut si curari ⁊ ꝯualesc̾e potuissẽ. cerce
intͥmit̾em. s ubi plena uolutas uacandi.
susberat: nõ m̃dax excusatõ que defen osfensionẽ
hor̃ excusape temꝑaret. qui pp̃ lib̾os suos me
lib̾um ẽẽ nunꝙͣ uolebant. plenuc gͥ tali gaudio
toslerabam illud int̾uasseum demꝑis donec
deciur̾et. Nescio utt̃ uł uinginti dies erant. set

Expanded text:
te discedere, ut conuersa in factum meum ora cunctorum intuentium, quam uicinum uindemialium diem praeuenire noluerim, multa dicerent, quod quasi appetissem magnus uideri. et quo mihi erat istuc, ut putaretur et disputaretur de animo meo et blasphemaretur bonum nostrum? Quin etiam quod ipsa aestate litterario labori nimio pulmo meus cedere coeperat et difficulter trahere suspiria doloribusque pectoris testari se saucium uocemque clariorem productioremue recusare, primo perturbauerat me, quia magisterii bat aut, si curari et conualescere potuissem, certe intermittere. sed ubi plena uoluntas uacandi suberat non mendax excusatio, quae offensionem hominum temperaret, qui propter liberos suos me liberum esse numquam uolebant. plenus igitur tali gaudio tolerabam illud interuallum temporis, donec decurreret — nescio utrum uel uiginti dies erant — sed
Abbreviated transcription (Latin):
qm̃ mirificauit doꝰ scm̃ suñ. clamat quousa
clamat scitote. Sx ego tam diu nesciẽs uanica¬
tem dilexi ⁊ m̃daciũ q̃siui. ⁊ ideo audiui ⁊ ꝯtre¬
mui. qmͣ talib dicit᷑ qualẽ me fuisse remĩscebar.
erat ⁊ mendaciũ. Et insomii mlt̾a grauit̾ ac
fortit̃ indolere recordatõis mee que utinã audis¬
sent qui adhuc usq diligunt. nanieatẽ ⁊ q̃it̃
mendacis̃. forte ꝯturbarent᷑ ⁊ euomissent c̃
rexandires eos cum clamarent ad te qm̃ u̾a
morte carnis mortuꝰ ẽ ꝓ nob̾ qͥ te ĩt̾peslat pio
nob̾. Legebã irascimini ⁊ nolite p̾care. ⁊ quo¬
modo mouebar deuc meus: qr iam didisc̾am
irasci mͥ de p̾t̾itis ut decec̾o ñ pͨcarem. Et m̃ito
irasci quia nõ alia natura gentis tenebraꝵ. de
me p̾cabat. sic̃ dñt qui sibi nõ irascunt᷑. ⁊ the¬
saurizat sͥ iram ĩ die ire ⁊ reuelo̾nis uisti iu¬
dicu dei. Nam iam bona mea foris erant. nec
ocłis carneis ĩ isto sole q̃rebant᷑. uelentes enim

Expanded text:
magnificauit sanctum suum. clamat quousque, clamat scitote, et ego tamdiu nesciens uanitatem dilexi et mendacium quaesiui et ideo audiui et contremui, quoniam talibus dicitur, qualem me fuiserat et mendacium. et insonui multa grauiter et fortiter in dolore recordationis meae. quae utinam audissent qui adhuc usque diligunt uanitatem et quaerunt mendacium: forte conturbarentur et euomuissent illud, et exaudires eos, cum clamarent ad te, quoniam uera morte carnis mortuus est pro nobis, qui te interpellat pro nobis. Legebam: irascimini et nolite peccare, et quomodo mouebar, deus meus, qui iam didiceram irasci mihi de praeteritis, ut de cetero non peccarem, et merito irasci, quia non alia natura gentis tenebrarum de me peccabat, sicut dicunt qui sibi non irascuntur et thesaurizant sibi iram in die irae et reuelationis iusti iudicii tui. nec iam bona mea foris erant nec oculis carneis in isto sole quaerebantur. uolentes enim
Abbreviated transcription (Latin):
sus. ⁊ uidebã ⁊ horrebã ⁊ quo ame fug̾em non
erat. Et si conabar au̾tere a me aspectũ Narra¬
bat ille ꝙ narrabat. ⁊ tu merursꝰ opponebas
mͥ: ⁊ ĩpingebas me ĩ ocłos meos ut ĩuenirẽ
miqͥtatẽ incam ⁊ odissem nou̾am eam. s
dissinulabam ⁊ ꝯuĩebã ⁊ obluuiscebaR. tc̃
uero qnͣto ardencł amabam illos de quib
audiebã salubres affc̃s quod se totos tͥ sanãdos
anni ex quo habunde uigesimo anno etatismee
lecto cireonis hortensio excitatꝰ eram studio
tis thesauris regnsq genciũ ⁊ adnutũ cͥꝯ¬
fluentib corꝑis uoluptatib. at ego ad olescẽs
miser ualde miser ĩ exordio ip̃iꝰ adolescencie
⁊̃ pecierã ate castitatẽ ⁊ dix̃am da mͥ casti¬
n tatẽ ⁊ ꝯtinenciã. s noli mͦ. Timẽbã enĩ ne

Expanded text:
sus. Et videbam, et horrebam; et quo a me fugerem non sus. Et videbam, et horrebam; et quo a me fugerem non erat. Et si conabar a me avertere aspectum, narrabat ille quod narrabat, et tu me rursus opponebas mihi, et impingebas me in oculos meos ut invenirem iniquitatem et odissem. noueram eam, sed dissimulabam et cohibebam et obliuiscebar. Tunc uero quanto ardentius amabam illos, de quibus audie- bam salubres affectus, quod se totos tibi sanandos anni — ex quo ab undeuicensimo anno aetatis meae lecto Ciceronis Hortensio excitatus eram studiotis thesauris regnisque gentium et ad nutum circumfluentibus corporis uoluptatibus. at ego adulescens miser ualde, miserior in exordio ipsius adulescentiae, etiam petieram a te castitatem et dixeram: "da mihi castitatem et continenti
Abbreviated transcription (Latin):
aliac orti ꝑtes deambulabãt q̃rentes eos deuene
ĩt ĩ eundem locum ⁊ ĩuenientes admonuer̃t ut
redirent ꝙ iam declinasset dies. At illi narrato pla¬
cico ⁊ ꝓposiso suo quoq mͦ ĩ eis talis uoluntas or¬
ta eẽt. atq firmata petiuert̃ ne dͥ molesti eẽnt
si adũgi recusarent. Isti aut̃ nich mutati apͥsti¬
uic fleuert̃ se tũ ut dicebãt. atq ilł pre ꝯgͣtulati
sunt ⁊ ꝯm̃dauer̃t se or̃ouib eoꝵ ⁊ trahentes corĩ
t̾ram abierunt ĩ pallaciũ. illi at asfligentes cor
ĩcelo mãser̃t̃ ĩcasa. ł hẽbant ambo sponsas. que
postea qmͣ hoc audiert: dicau̾nt ⁊̃ ip̃e uirgĩtatẽ
t᷑. Narrabat ħ põcianꝰ. tu autẽ dñe int̾ u̾ba eiꝰ.¬
recorq̃bas me ad me ipm auf̾e̾ns me adorso meo
ubi posuerã dum nollem me atcend̾e: ⁊ ꝯstitu¬
ebas me añ faciem meã. ut uid̾em ꝙͣ curpic
eẽm ⁊ qmͣ distorsus ⁊ sordidus ⁊ maculosꝰ ⁊ ulc̾o¬

Expanded text:
alalrunt in cumdem locum, et invenientes admonuerunt ut redirent, quod declinasset dies. At illi narrato placito et proposito suo, quoque modo in eis talis voluntas orta esset atque firmata, petiverunt ne sibi molesti essent si adjungi recusarent. Isti autem nihilo mutati a pristinis fleuerunt se tamen, ut dicebat, atque illis pie congratulati sunt et conmendauerunt se orationibus eorum et trahentes cor in terra abierunt in palatium, illi autem affigentes cor caelo manserunt in casa. et habebant ambo sponsas: quae posteaquam hoc audierunt, dicauerunt etiam ipsae uirginitatem tibi. Narrabat haec Ponticianus. tu autem, dretorquebas me ad meipsum, auferens me a dorso meo ubi me posueram, dum nollem me attendere; et constituebas me ante faciem meam, ut viderem quam turpis essem, quam distortus et sordidus, maculosus et ulcero
Abbreviated transcription (Latin):
replet᷑ amore scõ ⁊ sobrio pudore nratꝰ sibi ꝯte¬
cit ocłos ⁊̃ amicũ ⁊ ait illi. dic q̃to te om̃ib istis
laborib nr̃is quo ambimꝰ ꝑuenire. Quid qͣrimꝰ
Quiꝰ rei causa militamꝰ. Maior ne ẽẽ pot̾it spes
nr̃a ĩ palacio qmͣ ut amici inꝑatoꝵt simꝰ. Et
turbidus ꝑturicõe noue uite reddidit occłos
pagamis ⁊ legebat ⁊ mutabat᷑ intꝰ ubi tu uide¬
bas ⁊ exuebut᷑ mundomẽs euc ut mox apeuit.
Iamq dum legit. ⁊ uoluit finctꝰ cordis sui
int̾̃remuit aliqñ ⁊ discͤuit de creuit meliora
iamq tutꝰ ait amico suo. Ego iam ab ripi me
ab illa spe nr̃a. ⁊ deo seruire statui ⁊ hoc ex
hora. In hoc loco aggredior. Iit tesipiget mu¬
tari. noli adu̾sari. Respondit ille ad her̾e se
tocio tante merted is : tanteq milicie. Et ambo
iam tui edificabant turrim sinuptu ydoneo reliiꝙ̃¬
diomĩa sua ⁊ seqũdite. Tunc poncianꝰ ⁊ qͥ cũ eo ꝑ

Expanded text:
repletus amore sancto et sobrio pudore iratus sibi conierepletus amore sancto et sobrio pudore iratus sibi coniecit oculos in amicum et ait illi: "dic, quaeso te, omnibus istis laboribus nostris quo ambimus peruenire? quid quaerimus? cuius rei causa militamus? maiorne esse poterit spes nostra in palatio, quam ut amici imperatoris simus? et turbidus parturitione nouae uitae reddidit oculos paginis: et legebat et mutabatur intus, ubi tu uidebas, et exuebatur mundo mens eius, ut mox apparuit. namque dum legit et noluit fluctus cordis sui, infremuit aliquando et discreuit decreuitque meliora iamque tuus ait amico suo: "ego iam abrupi me ab illa spe nostra et deo seruire statui et hoc ex hac hora, in hoc loco aggredior. te si piget imitari, noli aduersari". respondit ille adhaerere se socium tantae mercedis tantaeque militiae. et ambo iam tui aedificabant turrem sumptu idoneo relinquendi omnia sua et sequendi te. tum Ponticianus et qui cum eo per
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ille quia ĩ audita nob̾ erant. Inde sermo ei de¬
uolut᷑ est ad monasf̾ioꝵ greges ⁊ mores fuaue¬
olencie tue. ⁊ ub̾a deserta heremi. quoꝵ nos nich
sciebamꝰ. Et erat monast̾ium melodiani plenũ
bonit tr̃ib exͣ urs̾ inenia sub ambsio nutͥtore
⁊ nõ renouamꝰ. pretendebat ille ⁊ loquebat᷑ ad¬
hut: ⁊ nos ĩtenti tacebamꝰ dñ incidit ut dic̃et
nescio qñ se ⁊ tres alios ꝯtubͥnales suos nĩmir̃
apd trenos cum ĩpator ꝓ meridiano circẽsiũ
Ppectacło ten̾et᷑ exisse dẽ ambulatũ ĩ ortos mu¬
ros ꝯgiios satq illit ut force ꝯbinati sꝑaciabãt᷑
Unũ secum seorsũ ⁊ alios ⁊ alios duos itidem sedr¬
sum ꝑit digressos. s illos uageab undos ueruisse
ibi codicem ĩ quo erat uita scͥpta antonii e
leg̃e cepitunꝰ eoꝵ ⁊ mirari ⁊ accendi ⁊ inter
legem dum meditati arriꝑe talem uitam
Et relieta milicia scłari seruire tͥ. Srat auõ ex
eis quos dicunt agentes eẽ ĩreb. T̃unc subite

Expanded text:
 ille quia inaudita nobis erant. 15. Inde sermo ejus devolutus est ad monasteriorum greges, et mores suaveolentiae tuae, et ubera deserta eremi quorum nos nihil sciebamus. Et erat monasterium Mediolani plenum bonis fratribus, extra urbis moenia, sub Ambrosio nutritore; et non noveramus. Pertendebat ille et loquebatur adhuc, et nos intenti tacebamus. Unde incidit ut diceret nescio quando se et tres alios contubernales suos, nimirum apud Treveros, cum imperator pomeridiano Circensium spectaculo teneretur, exisse deambulatum in hortos muris contiguos; atque illic ut forte combinati spatiabantur, unum secum seorsum, et alios duos itidem seorsum pariterque digressos: sed illos vagabundos irruisse ibi codicem in quo scripta erat vita Antonii. Quam uamlegere coepit unus eorum et mirari et accendi et inter legendum meditari arripere talem uitam et relicta militia saeculari seruire tibi. erant autem ex eis, quos dicunt agentes in rebus. tum subito
Abbreviated transcription (Latin):
cuit m inꝯspectutuo ñ tumłtuose abriꝑe. set
lenit᷑ subtraħe mĩst̾iũ lingue mee nũdinis
loqͣtitatis ne ulterus pueri meditantes non
legem tuam. nc̃ pacem tuam: s insanias
mendates ⁊ bella forencia mercarent᷑ ex ore meo.
arma furori suo. Et oportune iam paucissimi
dies sr̃erant ad uindemiales ferias. ⁊ statui
tollerare illos. ut sollempnit᷑ abstendem. ⁊ re¬
tempt᷑ ateiam ñ redirem uenalis. Consi¬
uum ergo nr̃m erat corã te. coram hõĩb qs

Expanded text:
cuit mihi in conspectu tuo non tumultuose abripere, sed cuit mihi in conspectu tuo non tumultuose abripere, sed leniter subtrahere ministerium linguae meae nundinis loquacitatis, ne ulterius pueri meditantes non legem tuam, non pacem tuam, sed insanias mendaces et bella forensia mercarentur ex ore meo arma furori suo. et opportune iam paucissimi dies supererant ad uindemiales ferias, et statui tolerare illos, ut sollemniter abscederem et redemtus a te iam non redirem uenalis. consilium ergo nostrum erat coram te, coram hominibus
Abbreviated transcription (Latin):
coes ⁊ dext̾a tua respiciẽt ꝓfunditatẽ mortis
mee: ⁊ a fundo cordis mei exhauriens abẏssum
corruptõnis. ⁊ hor erat tõt nolle ꝙ uolebas. ⁊
uesle quod nollebas. s: uͥ erat tam annoso temꝑe
⁊ te quo ĩmo altoq secreto uocatũ ẽ ĩ momĩtoᷤ
libum arbitum meũ quo subd̾em c̾uitẽ ieui iugo
tuo: ⁊ humĩos ieni sartine tue xp̃e ihu aduicor
meus ⁊ redem̃ptor meus qmͣ suaue mͥ subito
fcm̃ ẽ car̾e suauitatib nugaꝵ. ⁊ qͣt amicte̾ me¬
tus fu̾at. iam dimitt̾e gandiũ erat. Ecie¬
bas enĩ ea ame u̾a tu ⁊ sũma suauitas. eicie¬
bas ⁊ intrabas ꝓeis om̃i uoluptate dulcior s ñ
carni ⁊ sangũi ⁊ om̃i hice clarior. s oĩ secreto ĩ¬
derior. om̃i honore sub limior. s nõ sub limib lle
Iam lib̾ erat animꝰ meus a curis mordacib am¬
biendi ⁊ adquirendi ⁊ uoħitandi atq scalpẽdi
scapiem libidinuĩ. ⁊ garriebã tͥ claritati mee
⁊ diuiciis meis ⁊ saluti me dño deo meo s⁊ pla¬

Expanded text:
cors et dextera tua respiciens profunditatem mortis meae et a fundo cordis mei exhauriens abyssum corruptionis. et hoc erat totum nolle quod uolebam, et uelle quod uolebas. sed ubi erat tam annoso tempore et de quo imo altoque secreto euocatum est in momento liberum arbitrium meum, quo subderem ceruicem leni iugo tuo et umeros leni sarcinae tuae, Christe Iesu, adiutor meus et redemptor meus? quam suaue mihi subito factum est carere suauitatibus nugarum, et quas amittere metus fuerat, iam dimittere gaudium erat. eiciebus enim eas a me, uera tu et summa suauitas, eiciebus et intrabas pro eis omni uoluptate dulcior, sed non carni et sanguini, omni luce clarior, sed omni secreto interior, omni honore sublimior, sed non sublimibus iam liber erat animus meus a curis mordacibus ambiendi et adquirendi et uolutandi atque scalpendi scabiem libidinum, et garriebam tibi, claritati meae et diuitiis et saluti meae, domino deo meo. Et pla
Abbreviated transcription (Latin):
uincłis ⁊ resoluta languore ł quoqͦ modo ĩpe¬
dita st̃. Si auulsi capillũ. si ꝑcussi frontem
si ꝯsertis digitis amplexatus sum genu. ꝙ.
uolui feci. Potui autem uelle ⁊ nõ face si¬

Expanded text:
vinculis vel resoluta languore vel quoquo modo impevinculis vel resoluta languore vel quoquo modo impedita sint. Si vulsi capillum, si percussi frontem, si consertis digitis amplexatus sum genu, quia volui feci; potui autem velle et non face
Abbreviated transcription (Latin):
dentẽ litem. ꝙͣ mec̃ agg̾ssus eram. donec exu
qua te sciebas. aut ego aut̃ ñ. s tm̃ ĩsaniebã
salubrit̾.⁊ mouebar uitalit̾. gnarꝰ quid mali
eẽm ⁊ ignarꝰ quid boni pt paululũ futurꝰ eẽm
abcessi gͦ ĩortũ ⁊ alipis pedem ptꝰ pedem. seq
enĩ secret̃ meũ nõ erat nͥ ille aderat. Aut qñ me
sic asfcm deser̾et. Sedimꝰ qnͣtum potuimꝰ. remo¬
ibat᷑ nauib aut qͣdrigis aut pedib qnt̃ saltẽ
de domo neũ locũ ieram uͥ sedebamꝰ. Nam ut
solum ire uer̃ ⁊̃ ꝑ uenire illuc nich̾ erat aliud
ꝙͣ uelle ire. s uelle fortit̾ ⁊ integre. ñ semical¬
ciam hac atq hac uersare ⁊ iactare uolũtatẽ
ꝑte assurgentẽ. cum alia ꝑte cadente luctantẽ
deniq tam mlt̾a faciebã corꝑe ĩ ip̃is cũctatõns
estib que aliqñ nolũt hoĩes ⁊ nõ uallent. sl
autem ip̃a manbͣ nõ hc̃ant aut ea ł collogitꝰ

Expanded text:
rdentem litem, quam mecum aggressus eram, donec exiret rdentem litem, quam mecum aggressus eram, donec exiret qua tu sciebas, ego autem non: sed tantum insanibam salubriter et moriebar uitaliter, gnarus, quid mali essem, et ignarus, quid boni post paululum futurus essem. abscessi ergo in hortum et Alypius pedem post pedem. neque enim secretum meum non erat, ubi ille aderat. et quando me sic affectum desereret? sedimus quantum potuimus remoibatur nauibus aut quadrigis aut pedibus, quantum saltem de domo in eum locum ieram, ubi sedebamus. nam non solum ire uerum etiam peruenire illuc nihil erat aliud quam uelle ire, sed uelle fortiter et integre, non semisauciam hac atque hac uersare et iactare uoluntatem parte adsurgente cum alia parte cadente luctantem. Denique tam multa faciebam corpore in ipsis cunctationis aestibus, quae aliquando nolunt homines et non uaaut ipsa membra non habeant aut ea vel colligata
Abbreviated transcription (Latin):
ut seq̃retur me conantẽ post te ire. ⁊ reme¬
bat᷑ recusabat ⁊ ñ me excusabat. Consĩorio
rant ⁊ ꝯuicta argum̃ta omia: Remãserit n¬
ta tͤpidatio ⁊ qrͣ mortẽ reformidabat restͥrgui
fluxu ꝯfuetudĩs quo tabescebat ĩ mortẽ Tiu
ĩula grandi rixa int̾ioris domꝰ mee ꝙͣ forris
excitau̾am cum aĩa mea ĩcubiculo nr̃o ord
meo tam uultu qmͣ ñte curbatꝰ ĩuado llo¬
gunt indocti ⁊ celũ rapiunt. Et nos cum die¬
nis nr̃is sñ corde ecce ubi uoluptam᷑ ĩ carne
⁊ sangiũe. anqr p̃cesser̃t pudet sequi. ⁊̃ non
pudet nec saltẽ sequi. Dixi nescio que talia
⁊ ab ripuit me ab illo estꝰ meꝰ cum tac̾et atont
me intuẽt. Neq enĩ solita sanabã. plus loquẽ
animũ meũ frons gene ocłi color. nodꝰ ueui
qmͣ u̾ba que ꝓ meb̃am: Qrtulus qͥdã erat p¬
picii nr̃i. quo nos utebam᷑ sic̃ tuta domo. Nan
hospes ibi nõ hĩtabat dñs domꝰ. Illuc me abst¬
lerat tumultꝰ pectoris ubi nemo ĩpediret n¬

Expanded text:
ut sequeretur me conantem post te ire? et renitebatur, recusabat et non se excusabat. consumpta erant et conuicta argumenta omnia: remanserat muta trepidatio et quasi mortem formidabat restringi a fluxu consuetudinis, quo tabescebat in mortem. Tum in illa grandi rixa interioris domus meae, quam fortiter excitaueram cum anima mea in cubiculo nostro, corde meo, tam uultu quam mente turbatus inuado Alygunt indocti et caelum rapiunt, et nos cum doctrinis nostris ecce ubi uolutamur in carne et sanguine! an quia praecesserunt, pudet sequi et non pudet nec saltem sequi?" dixi nescio qua talia, et abripuit me ab illo aestus meus, cum taceret attonitus me intuens. neque enim solita sonabam. plus loquebantur animum meum frons, genae, oculi, color, modus uocis quam uerba, quae promebam. hortulus quidam erat hospitii nostri, quo nos utebamur sicut tota domo: nam hospes ibi non habitabat, dominus domus. illuc me abstulerat tumultus pectoris, ubi nemo impediret a
Abbreviated transcription (Latin):
anꝰ ⁊ fidelis fc̃c. ex hac uita migͣuit. ita mi¬
sertꝰ es nõ solum eiꝰ. s eciam nr̃i. ne cogitãtes
egregiam erga nos amici hũanitatẽ. nͨ cũ
ĩgrege cuo num̾antes dolore ĩtollerabłi cͣci
hortatões ⁊ ꝯsolatõnes tue fideł promissor
redois u̾ecundo pro rure eiꝰ cassitiaco uͥ ab
estu scłi reqͥeuimꝰ. Inte amenitatẽ sẽpit̾ne
uirentis ꝑadisi tui qm̃ dimisisti ei pcc̃a sr̃¬

Expanded text:
anus et fidelis factus ex hac uita emigrauit. ita misertus es non solum eius sed etiam nostri, ne cogitantes egregiam erga nos amici humanitatem nec eum in grege tuo numerantes dolore intolerabili cruciahortationes et consolationes tuae: fidelis promissor reddis Yerecundo pro rure illo eius Cassiciaco, ubi ab aestu saeculi requieuimus in te, amoenitatem sempiternae uirtutis paradisi tui, quoni
Abbreviated transcription (Latin):
ante quem ulłi ⁊ ꝑt᷑ quem nulli nupta.ẽ. Qui ser¬
uiũ fructũ tͥ asferẽs cum tołancia ut eumqͦ liei¬
frib meis. filus tuis dñis meis. Quib uoce ⁊ cor. de¬
um monice famule cue cum patͥcio qndã eiꝰ ꝯui¬
ge. ꝑ quoꝵ carnẽ introduxistime ĩ hanc uicã¬
quẽadmod̾ nescio. meminerĩt cũ affectu pio pn¬
tum ieoꝵ ĩ hac luce tnͣsitoria ⁊ fr̃m meor sus
te pr̃e in mr̃e cacholica ⁊ ciuiũ meoꝵ in etna
ierłm. Cui suspirat ꝑegͥnat̃o popłi tui abexitu
uberiꝰ ei prestetur ĩ młtoꝵ or̃onib tam ꝑ ꝯfessi¬
ones qmͣ ꝑ or̃ones meas.

Expanded text:
ante quem nulli et post quem nulli nupta est, cui serante quem nulli et post quem nulli nupta est, cui seruiuit fructum tibi afferens cum tolerantia, ut eum quoque lucrfratribus meis, filiis tuis, dominis meis, quibus et corde et uoce eum Monicæ famulæ tuæ, cum Patricio quondam eius coniuge, per quorum carnem introduxisti me in hanc vitam. Meminerint cum affectu pio parentum meorum in hac luce transitoria, & fratrum meorum sub te patre in matre Catholica, ciuium meorum in æterna Hierusalem, cui suspirat peregrinatio populi tui ab exitu vberius ei præstetur in multorum orationibus, tam per confessiones quam per orationes meas.
Abbreviated transcription (Latin):
credoiam fec̃is quod te rogo. s uoluntaria oris
mei aꝓꝓba dñe. Namq illa ĩ iminẽte die reso¬
lutõit sue ñ cogitauit suũ corpꝰ sum ꝑtuose
ꝯtegi aut ꝯdiri aromatib aut monum̃tũ esc¬
tum ꝯcupiuit. aut curauit sepulchrũ patũ.
sciret dispencari uictimã scãm qua deletũ ẽ qros
delicta nr̃a. ⁊̃ querens quid obiciat. ⁊ nicħ ĩ ueni. ĩ
illo ĩ quo uincimꝰ. quis ei refundet ĩnocẽtẽ sangͥnꝰ
Quis ei restituet p̃cium quo nos emit ut nos ofle
ei. ad cuiꝰ p̃cui nr̃i sacm̃tum ligauit ancilla tua aĩm
suam uincło fidei. Nemo aꝓtectõne tua disrumpi.
eam. non se int̾ponat. nec tu uero ĩsidiis leo ⁊dc
Nleq enĩ Respondeb̾ illa nichil se debere: ne ꝯuir¬
catur ⁊̃ obtineat᷑ ab accusatore calido. si respondet
dimicta debita sua abeo. cui nemo reddet ꝙ ꝓ no
nõ reddens debens reddidit. sic gͦ ĩ pace cum uito

Expanded text:
credo, iam feceris quod te rogo, sed uoluntaria oris credo, iam feceris quod te rogo, sed uoluntaria oris mei adproba, domine. namque illa imminente die resolutionis suae non cogitauit suum corpus sumptuose contegi aut condi aromatis aut monumentum electum concupiuit aut curauit sepulchrum patrium seruierat, unde sciret dispensari uictimam sanctam, qua deletum esdelicta nostra, et quaerens quid objiciat, et nihil inveniens in illo in quo vincimus. Quis ei refundet innocentem sanguinem? Quis ei restituet pretium quo nos emit ut nos auferat ei? Ad cujus pretii nostri sacramentum ligavit ancilla tua animam suam vinculo fidei. Nemo a protectione tua disrumpat eam. Non se interponat nec vi nec insidiis leo et draco: neque enim respondebit illa nihil se debere, ne convincatur et obtineatur ab accusatore caliido; sed respondebit dimissa debita sua ab eo, cui nemo reddet quod pro bis non debens reddidit. Sit ergo in pace cum uiro,
Abbreviated transcription (Latin):
so spũ. ꝯsid̾atione ꝑ iculoꝵ om̃is anime q̃ ĩadã
moritur ꝙͣ qmͣ illa ĩ xp̃o uiuificata ⁊̃ nõ ouma
tarne resoluta sic iuxit. ut laudet᷑ nom̃ tuũ ĩ
fide moribq eiꝰ. Nontñ audeo dr̃e ex quo eam ꝑ
baptisiũ regnasti: nullũ u̾bũ exisse ab ore eiꝰ
ꝯͣ p̃ceptũ tuum. Et dcm̃ ẽ au̾itate filio tuo.
si quic dix̃it fratͥ tuo fatue. reus crit gehẽne
ignis. ⁊ ue ⁊̃ laudabłi uite hoĩm. si remota mĩa
discucias eum. Quia uͦ nec exquiris delicta ue¬
hem̃t̾ fiducialit̾ sꝑamꝰ aliꝙͥ apd̾te locũ ĩueĩre¬
indulgencie. qͥs qͥs aut̃ tibi enum̾at uera m̾ita
dicinã multet uulnerũ ur̃oꝵ que pependit
ĩ ligno. ⁊ sedẽt ad dext̃am tuã te int̾pellat ꝓ
nob̾. scio miscd̾it̾ oꝑatam ⁊ ex corde dimisisse
debita debitorib nr̃is. dimitte illi ⁊ tu debita
sua. Si qua ⁊̃ ꝯtraxit ꝑ tot annos ptꝰ aqmͣ salutis.
dimice dñe. Dimicte dñe obsecro. ne intres cũ ea

Expanded text:
u consideratione periculorum omnis animae, quae in Adam moritur. quamquam illa in Christo uiuificata etiam nondum a carne resoluta sic uixerit, ut laudetur nomen tuum in fide moribusque eius, non tamen audeo dicere, ex quo eam per baptismum regenerasti, nullum uerbum exisse ab ore eius contra praeceptum tuum. et dictum est a ueritate, filio tuo: si quis dixerit fratri suo: fatue, reus erit gehennae ignis; et uae etiam laudabili uitae hominum, si remota misericordia discutiam eam. quia omnino non exquiris delicta uehementer, fiducialiter speramus aliquem apud te locum. quisquis autem tibi enumerat uera merita dicinam uulnerum nostrorum, quae pependit in ligno et sedens ad dexteram tuam te interpelo misericorditer operatam et ex corde dimisisse debita debitoribus suis: dimitte et tu illi debita sua, si qua etiam contraxit per tot annos post aquam salutis. dimitte, domine, dimitte, obsecro, ne intres cum ea
Abbreviated transcription (Latin):
iie ubi comꝑit ĩ moratꝰ ẽ ĩ eo sermone. iñsinu
anc tantũ uirũ ignorantib. ⁊ admirans eãd
nrãm ignoranciã. stupebamꝰ aut̃ andiẽtes
tam recenti menioria ⁊ ꝓpe nr̃is temporib desta¬
tiscima mirabłia tua ĩfide rectissima catholica

Expanded text:
ille ubi conperit, inmoratus est in eo sille ubi conperit, inmoratus est in eo sans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatis
Abbreviated transcription (Latin):
aut̃ illud prudentissĩe cauẽt ĩ notesc̾e ꝑ sonis scdm
hoc scłm maiorib deuitans ĩ eis om̃em ĩqͥetudĩe
ĩi quem uolebat hr̃e lib̾um ⁊ ꝙͣ mlt̾is poss horis
feriatum ad q̃rendum aliꝙ̾ uł iegendũ x audiẽ¬
dum de sap̃ia. Quodam gͥ die nõ recolo cãm qua
erat absens nebridiꝰ. cum ecce ad nos domũ ueĩt
uolebat. Et ꝯcedimꝰ ut colloq̃remꝰ. ⁊ forte supra
m̃sam lusoriam que añ nos erat artendit coditẽ
tulit. aꝑuit. ĩ ueĩt. paulũ apłm ĩ opinate sane.
dutau̾at enĩ aliꝙͥ de libris quoꝵ ꝑfessio me ꝯt̾e¬
bit. Tum si aridens meq intuens gͣtulatorie: mi¬
utꝰ ẽ ꝙ eas ⁊ solac p̃ocłis meis littas repente ꝯpiss¬
bat᷑ ĩ ecc̃a ce̾b̾s ⁊ duit᷑nis or̃onis cui ego curui¬
dicassem me scͥpturis curam maximã iupẽ¬
dere ort est sermo ip̃o narrancede antonio egos¬
tio monacho. cuiꝰ nomẽ excellũt᷑ clarebat apd
ceruos tuos. sot aut̃ usq ĩ ciã horã iatedat. qd̾

Expanded text:
prudentissime cauens innotescere personis secundum hoc saeculum maioribus, deuitans in eis omnem inquietudinem animi, quem uolebat habere liberum et quam multis posset horis feriatum ad quaerendum aliquid uel legendum uel audiendum de sapientia. Quodam igitur die — non recolo causam, qua erat absens Nebridius — cum ecce ad nos domum uenit uolebat. et consedimus, ut conloqueremur. et forte supra mensam lusoriam, quae ante nos erat, adtendit codicem: tulit, aperuit, inuenit apostolum Paulum, inopinate sane; putauerat enim aliquid de libris, quorum professio me conterebat. tum uero arridens meque intuens gratulatorie miratus est, quod eas et solas prae oculis meis litteras repente batur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. cui ego cum indicassem illis me scripturis curam maximam inpendere, ortus est sermo ipso narrante de Antonio Aegyptio monacho, cuius nomen excellenter clarebat apud seruos tuos, nos autem usque in illam horam latebat. quod
Abbreviated transcription (Latin):
tnͣsire trepidabã. casta dignitas ꝯtinencie
serena ⁊ nõ dissolute ibaric honeste blandiẽs
ut uenirẽ neq dubitarẽ. ⁊ extendẽs ad me
le. ibi iuuentꝰ ẽ mlt̾a. ⁊ oĩs etas. ⁊ gͣueciudue
⁊ uirgines. anus. ⁊ ĩ om̃ib ip̃a ꝯtinencia. ne¬
quaqͣ sterił s fecunda mat̾ filioꝵ gaudior :
de marico te dñe. Et irridebat me irrisione hor¬
tatoria. qiͣ dic̾et. tu nõ pot̾is ꝙ isti ⁊ iste. an uͦ
isti ⁊ iste inseip̃is possunt. Au ñ ĩ dño deo suo.

Expanded text:
transire trepidabam, casta dignitas continentiae, transire trepidabam, casta dignitas continentiae, serena et non dissolute hilaris, honeste blandiens, ut uenirem neque dubitarem, et extendens ad me lae, ibi iuuentus multa et omnis aetas et graues uiduae et uirgines anus, et in omnibus ipsa continentia nequaquam sterilis, sed fecunda mater filiorum, gaudiorum de marito te, domine. et inridebat me inrisione hortatoria, quasi diceret: "tu non poteris quod isti, quod istae? an uero isti et istae in se ipsis possunt ac non in domino deo su
Abbreviated transcription (Latin):
lominꝰ ianuãq attingebã ⁊ tenebam ⁊ ñ ibi erã.
nec attingebam. nec tenebã hesitans mori morti
⁊ uite uiu̾e plusꝙͣ ĩ me ualebat deteriꝰ molicũ:
qmͣ meliꝰ ĩ solitum. pũctũq ip̃m temꝑis quo
aluid futurꝰ eram. qnͣt̃ ꝓpiꝰ ad mouebat᷑. tanto
ampliorẽ ĩcuciebat horrorem. s nõ recuciebat
retro nec au̾tebat s suspendebat. Retinebãt
nuge nugaꝵ ⁊ uanitates uanitat̃ antique a¬
mice mee. ⁊ succutiebãt uestẽ meã carneam.
ĩco. ꝙ dixi hoc ⁊ illud que suggebãt deus m̃s.
Au̾tat ab aĩa serui tui mĩa tua quas sordes
⁊ descendentẽ quasi furtĩ uellicantes ut respi¬
d̾em. retardabãt tñ me recuntãtẽ abriꝑe atq
extut̾e abeis: ⁊ transilire quo uocabar. cũ
dio̾et mͥ ꝯsuetudo iuolenta. putas ne sñ istis
pot̾is. s iam tepidissime ħ dicẽbat. aꝑiebat᷑
enĩ ab ea ꝑte qua intend̾am faciem : ⁊ quo

Expanded text:
lo minus jamjamque attingebam et tenebam; et non ibi eram, lo minus jamjamque attingebam et tenebam; et non ibi eram, nec attingebam, nec tenebam, haesitans mori morti, et vitae vivere; plusque in me valebat deterius inolitum, quam melius insolitum: punctumque ipsum temporis quo aliud futurus eram, quanta propius admouebatur, tanto ampliorem incutiebat horrorem; sed non recutiebat retro nec auertebat, sed suspendebat. Retinebant nugae nugarum et uanitates uanitantium, antiquae amicae meae, et succutiebant uestem meam carneam in eo, quod dixi "hoc et illud," quae suggerebant, deus meus? auertat ab anima serui tui misericordia tua! quas sordes et discedentem quasi furtim uellicantes, ut respicerem. retardabant tamen cunctantem me abripere atque excutere ab eis et transilire quo uocabar, cum diceret mihi consuetudo uiolenta: "putas sine istis poteris?" Sed iam tepidissime hoc dicebat. aperiebatur enim ab ea parte, qua intenderam faciem et quo
Abbreviated transcription (Latin):
donccunuĩ eligatur quo feratur tota una uolũ
inferiꝰ. eatem aĩa ẽ. nõ tota uoluntate ĩ autr
hec uolens ⁊ ido̾ discerpit᷑ gram molefti .a. duu
aAlus u̾itate pͥponit. hoc famsiaritate ñ punit
Sic egͦtabam ⁊ excruciabar accusans mem ip̃m so¬
lito acerbiꝰ nimis. ac uoluens ⁊ u̾sans me ĩuincso
meo donec abrum ꝑetur totum. quo iam exiguo te¬
nebar.⁊ tenebar tam̃. ⁊ ĩ stabas tu ĩ occłtis meis
dñe seuera mĩa flagelsa ĩgeminãs timoris ⁊ pu¬
doris ne rursus cessarem ⁊ nõ abrumꝑet᷑ id ip̃m
exiguũ ⁊ tenue ꝙ remãserat ⁊ reualesc̾et it̾um.
⁊ me robꝰ tius ałligaret. dicebã enĩ apud meintꝰ.
Ecce modo siat. modo fiat.⁊ cũ u̾bo iam ibã ĩpla¬
citum. Iam pene faciebã ⁊ non faciebã. nec rela¬
bebar tñ ĩp̾stina. s de ꝓximo stabam ⁊ respirabã.
⁊ item conabar ⁊ pauloꝰ ianuãq ibi eram : pau¬

Expanded text:
donec eligatur unum, quo feratur tota voluntas donec eligatur unum, quo feratur tota voluntas inferius, eadem anima est non tota uoluntate illud aut hoc uolens et ideo discerpitur graui molestia, dum illud ueritate praeponit, hoc familiaritate non ponit. Sic aegrotabam et excruciabar accusans memet ipsum solito acerbius nimis ac uoluens et uersans me in uinculo meo, donec abrumperetur totum, quo iam exiguo tenebar. sed tenebar tamen. et instabus tamen in occultis meis, domine, seuera misericordia flagella ingeminans timoris et pudoris, ne rursus cessarem et non abrumperetur id ipsum exiguum et tenue, quod remanserat, et reualesceret iterum et me robustius alligaret. dicebam enim apud me intus: "ecce modo citum. Jam pene faciebam, et non faciebam: nec relabebar tamen in pristina, sed de proximo stabam, et respirabam. Et item conabar, et paulo minus ibi eram, et pau
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ de duob ꝯͣruit pͥncipiis ꝯtende unã uonã. al¬
tam malã. Nam tu ds uerax imꝑbas eos ⁊ redar¬
guis atq ꝯuincis eos. sic̃ ĩntͣti mala uolũtate
cũ qͥsq telib̾as utr̃ hoĩem ueneno int̾imat
an fr̃o. utrum fundum alienũ illũ an illũĩ
luxuria. an pͥcuniam seruet auaricia. utr ad
circuni ꝑgat an ad theatrum. Si uno die utr̃a
exhibeatur. addo ⁊̃ fciũ an ad furt᷑ de domo ali¬
ena si subest occasio. addo eciam qrͣtũ an ad ꝯ¬
raitend̾ ad ult̾ium si ⁊ inde sił facultas aꝑitur
si om̃ia ꝯcurrant ĩ unũ arcicłm ꝑit̾q cupiãt᷑.
ri sit ĩ lectõne apsi. ⁊̃ utr̃ bonũ sit delectari psal¬
mo sobrio ⁊ utr̃ honũ sit einsagłm disser̾e̾. Res¬
pondebt̃ ad singła. bomĩ. Quid si gͦ parit̾ deloc¬
tent om̃ia. simulq uno tp̃re. ñ ne dulse uolũ
tates distendt̃ cor hõis. cum delibatur ꝙͥ potis¬
simũ arupiam̃ : ⁊ om̃s bone sũt ⁊ c̾tant secum

Expanded text:
 de duobus contrariis principiis contendere, unam bonam, alteram malam. nam tu, deus uerax, inprobas eos et redarguis atque conuincis eos, sicut in utraque mala uoluntate, cum quisque deliberat, utrum hominem ueneno interimat an ferro, utrum fundum alienum illum an illum inluxuria an pecuniam seruet auaritia, utrum ad circum pergat an ad theatrum, si uno die utrumque exhibeatur; addo etiam tertium, an ad furtum de domo aliena, si subest occasio; addo et quartum, an ad conmittendum adulterium, si et inde simul facultas aperitur, si omnia concurrant in unum ari lectione apostoli et utrum bonum sit delectari psalmo sobrio et utram bonum sit euangelium disserere. respondebunt ad singula: "bonum." quid? si ergo pariter delectent tates distendunt cor hominis, cum deliberatur quid potissimum arripiamus? Et omnes bonae sunt, et certant secum,
Abbreviated transcription (Latin):
am pacem ꝑentib reddid̾at. domũ suã pie tͣcͣta¬
u̾at ĩ oꝑib bonis. testimoĩũ hẽbat. nuitͥuerat
filios tociẽs eos ꝑturiẽs quociẽs ate : deniare cerne¬
bat. Postremo nob̾ dñe om̃ib qui ex mun̾e
tuo sinis loqui seruis tuis. qͥ añ dormitoẽm eiꝰ ĩ te
iam ꝯsociati uiuebamꝰ: ꝑcepta gr̃a bap̾ tui. ita
curã gessit. quas om̃s genuiss. ita seruiuit. qiͣ
ab omĩb genita fuisset. In iminẽte aut̃ die quo
ex hac uita erat exitura ꝙͣ̃ diem tu nou̾as ignorã¬
tib nob̾ ꝑ uen̾at ut credo ꝓcurante te ocłtis tuic
modis. ut ego ⁊ ip̃a soli staremꝰ ĩ cũbentes ad ꝙͣ¬
dam fenestcam. Unde ortꝰ intͣ domũ que nos hẽ¬
bat ꝓspectabat᷑ illic capd̾ hostia tyb̾ina ubi re
mot̾i a turb̾ ptꝰ longi itinis laborem. instaura¬
bamꝰ nos naiuigatõi. Collo quebam᷑ gͦ soli uaite
dulcit᷑. ⁊ p̃t̾ita obluuscẽtes mea que añ sunt
Nextenti. querebamꝰ apd̾ nos p̃sentẽ uͥitatẽ ꝙ¬

Expanded text:
am uicem parentibus reddiderat, domum suam pie tractauerat, in operibus bonis testimonium habebat. nutrierat filios totiens eos parturiens, quotiens abs te deuiare cernebat. postremo nobis, domine, omnibus, quia ex munere tuo sinis loqui seruis tuis, qui ante dormitionem eius in te iam consociati uiuebamus percepta gratia baptismi tui, ita curam gessit, quasi omnes genuisset, ita seruiuit, quasi ab omnibus genita fuisset. Impendente autem die, quo ex hac uita erat exitura — quem diem tu noueras ignorantibus nobis — prouenerat, ut credo, procurante te occultis tuis modis, ut ego et ipsa soli staremus incumbentes ad quandam fenestram, unde hortus intra domum, quae nos habebat, prospectabatur, illic apud Omoti a turbis post longi itineris laborem instaurabamus nos navigationi: colloquebamur ergo soli valde dulciter; et praeterita obliviscentes, in ea quae ante sunt extenti , quaerebamus inter nos
Abbreviated transcription (Latin):
s nõ sic̃ sex dñi dei tui. Ista ꝯtrou̾sia ĩcorde
lateri meo ĩ usitati motꝰ mei exitum taa¬
ꝯtraxit ⁊ ꝯiessit totam museriã meã ĩ ao
cordit mei. oborta ẽ ꝓcella ingens ferent igonis
ymbrem lacͥmaꝵ: ⁊ ut totum esfund̾em cimꝰ
uocib suis surrexi ab alipio. Solitudo mͥ ad nem¬
um flendi aptior sugg̾ebat᷑ ¶ Et secessi remoe
qmͣ ut posset mͥ honerosa ẽẽ ⁊̃ eiꝰ p̃sencia. sic f̃
eram ⁊ ille sensit. Nescio quid enĩputo. dix̾am
ĩ quo apparebat sonꝰ uocis mee iam flecu graus
⁊ sic surrex̃am. mansit ergo ille ubi sedebam
nimie stupens. ego sub quadã feci arbore stͣili
me nescio quõ ⁊ dimisi habenas lacͥmic ⁊ pu¬
puert̃ flumĩa occuloꝵ meoꝵ acceptabile sacͥ¬
ficiũ tuũ. Et non quidem hic u̾bis. s inhac sm̃a¬

Expanded text:
sed non sicut lex Domini Dei tui . Ista controversia in corde lateri meo itraxit et congessit totam miseriam meam in conspectu cordis mei, oborta est procella ingens ferens ingentem imbrem lacrimarum. et ut totum effunderem cum uocibus suis, surrexi ab Alypio — solitudo mihi ad negotium flendi aptior suggerebatur — et secessi remotius, quam ut posset mihi onerosa esse etiam eius praesentia. sic tunc eram, et ille sensit: nescio quid enim, puto, dixeram, in quo apparebat sonus uocis meae iam fletu grauidus, et sic surrexeram. mansit ergo ille ubi sedebamus nimie stupens. ego sub quadam fici arbore straui me nescio quomodo et dimisi habenas lacrimis, et proruperunt flumina oculorum meorum, acceptabile sacrificium tuum, et non quidem his uerbis, sed in
Abbreviated transcription (Latin):
firmitatẽ. timuitq negari axp̃o coram angłic
scĩs si eum timeret coram hõib ꝯfiteri reusq
depudiuit uanitati: ⁊ crubuit u̾itati. subitoq
t̃ ĩopinatꝰ ait. simpliciano ut ip̃e narrabat. Ca¬
mus ĩ eccłiam. xp̃ianꝰ uolo fĩ. at ille ñ se capiẽs
leticia ꝑ rex̃ cum eo. ubi aut̃ ibutꝰ ẽ. pͥmis ĩ¬
structõnũ sacͣm̃tis nõ mlt̾o post ⁊̃ nom̃ dedit.

Expanded text:
firmitatem timuitque negari a Christo coram angelis sanctis, si eum timeret coram hominibus confiteri, reusque depuduit uanitati et erubuit ueritati subitoque et inopinatus ait Simpliciano, ut ipse narrato: "eamus in ecclesiam: Christianus nolo fieri". at ille non se capiens laetitia perrexit cum eo. ubi autem imbutus est primis instructionis sacramentis, non multo post nomen dedit,
Abbreviated transcription (Latin):
edendi ⁊̃ bibendi uolumtas nlła ẽ. nͥ p̃cedat esu¬
riendi ⁊ sciciendi molestra.⁊ ebriosi q̃dã falsius¬
cula comedũt quo fiat molestus ardor que dum
exxinguit. potatõ fit delectatõ. Et institut̃ ÷ ut
iam pacte sponse ñ tradant᷑ statim ne uilem ha¬
beat maritꝰ datã. qmͣ nõ suspirau̾it spont᷑ dila¬
tam. hoc inturpi ⁊ excecranda leticia ħ ĩ ea que ꝯces¬
sa ⁊ licita ẽ. hoc ĩ ip̃a sinc̾issima honestate amicicie
hoc ĩ eo qui mortiis ẽ. ⁊ reuixit ꝑierat ⁊ ĩuentꝰ
ẽ. ubiq maiꝰ gaudiũ molestia maiore precedit᷑.
Quid ẽ hoc dñe deus m̃s. cum tu et̃nũ tibi ip̃e
scis gaudiũ. ⁊ quedam de te cͥca te semꝑ gaudẽat
quid ẽ. quod ħ rerum ꝑs alt̾nat defectu ⁊ ꝓfectu
osfensionib ⁊ collisionib. An is ẽ modꝰ ẽarum
⁊ tm̃ dedista eis cum asũmis celoꝵ usq ad ima

Expanded text:
edendi et bibendi uoluptas nulla est, nisi praecedat esuedendi et bibendi uoluptas nulla est, nisi praecedat esuriendi et sitiendi molestia. et ebriosi quaedam salsiuscula comedunt, quo fiat molestus ardor, quem dum exstinguit potatio, fit delectatio. et institutum est, ut iam pactae sponsae non tradantur statim, ne uile habeat maritus datam, quam non suspirauerit sponsus dilatam. Hoc in turpi et exsecranda laetitia, hoc in ea quae concessa et licita est, hoc in ipsa sincerissima honestate amicitiae, hoc in eo qui mortuus erat et reuixit, perierat et inuentus est: ubique maius gaudium molestia maiore praeceditur. quid est hoc, domine deus meus, cum tu aeternum tibi, tu ipse sis gaudium, et quaedam de te circa te semper gaudeant? quid est, quod haec rerum pars alternat defectu et profectu, offensionibus et conciliationibus? an is est modus earum et tantum dedisti eis, cum a summis caelorum usque ad ima
Abbreviated transcription (Latin):
ampliꝰ delectat᷑ ĩ uentis aut redditis reb qͣtoi¬
ligit. qmͣ si eas semꝑ habuiss. Contestant᷑ eĩ
⁊ cet̾a. ⁊ plena sũt om̃ia testimoniis clamã¬
cib ita ẽ tͥum phat uictor ⁊̃ ꝑator ⁊̃ ñ uiciss
nͥ p̃ugnass. Et qnͣto mag̾ ꝑicłm fuit ĩprelio.
tanto ẽ maiꝰ gandiũ ĩ triumpho. Iactat tẽ¬
postas nauigãtes. minat᷑q naufgiũ. om̃s
futura morte pallescũt. tñqͥllat᷑ celũ ⁊ mare
⁊ cxultant nimis. qm̃ timuert̃ nimis. Eg̾
ẽ tarus. ⁊ uena eiꝰ malũ rem̃iciat. om̃s qui
eum salua cupiũt. egͦ tant sie anio. Sit
ei recte ⁊ non dum ambalat p̾stinis uirib ⁊ fit iã
tale gaudiũ: qͣle nõ fuit cum fuit salius ancea¬
⁊ fortis ambularet. Pasq ip̃as uoluptates hũane
uite ⁊̃ ñ ĩ opinatis ⁊ pret̾ uolũtatẽ irruentib: s
institutis ⁊ uolũtariis molestus hoĩes adqͥrunt.

Expanded text:
amplius delectatur inuentis aut redditis rebus, quas diamplius delectatur inuentis aut redditis rebus, quas diligit, quam si eas semper habuisset? contestantur enim et cetera et plena sunt omnia testimoniis clamantibus: "ita est". triumphat uictor imperator et non uicisset, nisi pugnauisset, et quanto maius periculum fuit in proelio, tanto est gaudium maius in triumpho. iactat tempestas nauigantes minaturque naufragium; omnes futura morte pallescunt: tranquillatur caelum et mare, et exultant nimis, quoniam timuerunt nimis. aeger est carus et uena eius malum renuntiat; omnes, qui eum saluum cupiunt, aegrotant simul animo: fit ei recte et nondum ambulat pristinis uiribus, et fit iam tale gaudium, quale non fuit, cum antea saluus et fortis ambularet. easque ipsas uoluptates humanae uitae etiam non inopinatis et praeter uoluntatem inruentibus, sed institutis et uoluntariis molestiis homines adquirunt.
Abbreviated transcription (Latin):
nͦ. uictorinꝰ. Sito somiert̃ exultacõe qr uidebãt
eum ⁊ cito siluert̃ intentõe ut audirẽt eum.
Pnuncrauit ille fidem u̾acem p̃clara fiducia.
Deus bone quid agit᷑ ĩ hoĩe ut plus gaud̾at de
salute desꝑate aĩe ⁊ de maiore ꝑ icło lib̾ate ꝙͣ
si spec ei semꝑ affuiss aut ꝑicłm minꝰ fuiss
Et enĩ tu qͦ misericors pat̾ plus gaudes de
dimꝰ cum audimꝰ qmͣ exultantis pastoris
humeris reporte̾ ouic qͤ errau̾at ⁊ dragma
refatur ĩ thesauros tuos. colletantib uicinis
młri q̃ ĩuenit ⁊ lac̾mas excutit gaudiũ sol¬
lẽpuitatis domꝰ tue. cũ log ĩ domo tua de mi¬
nore filio tuo. qm̃ mortuus erat ⁊̃ reuixit
perierat ⁊ ĩuentꝰ ẽ. Gandes qͥpꝑe ĩnob̾ ⁊ ĩangłi
tuis scã caritate scĩs. Nam tu semꝑ idẽ qui
ea que nõ semꝑ nec eodem modo sunt. eod̾
modo semꝑ nosti oĩa. quid ergo agit᷑ ĩ aĩa c̃

Expanded text:
nus, Victorinus". cito sonuerunt exultatione, quia uidebant nus, Victorinus". cito sonuerunt exultatione, quia uidebant eum, et cito siluerunt intentione, ut audirent eum. pronuntiauit ille fidem ueracem praeclara fiducia, Deus bone, quid agitur in homine, ut plus gaudeat de salute desperatae animae et de maiore periculo liberatae, quam si spes ei semper affuisset aut periculum minus fuisset? etenim tu quoque, misericors pater, plus gaudes de dimus, cum audimus quam exsultantibus pastoris umeris reportetur ouis, quae errauerat, et drachma referatur in thesauros tuos conlaetantibus uicinis mulieri, quae inuenit, et lacrimas excutit gaudium sollemnitatis domus tuae, cum legitur in domo tua de minore filio tuo, quoniam mortuus fuerat et reuixit, perierat et inuentus est. gaudes quippe in nobis et in angelis tuis sancta caritate sanctis. nam tu semper idem, quia ea quae non semper nec eodem modo sunt eodem modo semper nosti omnia. Quid ergo agitur in anima, cum
Abbreviated transcription (Latin):
spes eiꝰ ⁊ ñ respiciebat ĩ uanitates ⁊ ĩsanias m̃ ã ꝑzõ axxix. expa¬
daces. Deniq ut uentũ ẽ adhoram ꝓfitẽde fid̾i
que u̾b t̾cis ꝯceptis retentisq memorit̾ de lo¬
co eminen cõre in ꝯspͤtu ppłi fideł rome reddi
solet ab eis qui accessuri st̃ ad grãm tuã oblat᷑
ẽẽ dicebat uictormno ap̃sbitis ut secrecꝰ redd̾e̾t
fic̃ ñ nuit̾ qui ueꝯdia trepidaturi uidebãt᷑ of¬
tr̾i mos erat. illũ aut̃ ualuisse salutẽ suã in
ꝯsp̾tu scẽ młtitudĩs ꝓfiteri. nõ eĩ erat salus
qm̃ docebat ĩ rechorica ⁊ tñ eam publice ꝓ¬
fessus crat. qnͣcomĩ gͦ uereri debuit man̾su¬
etum grogem tuũ ꝓmĩcians u̾bũ tuũ qui
ñ u̾ebatur ĩ ũb̾ tuis curbas ĩ sanoꝵ. Itaq ubi
ascendit ut redd̾et om̃c sibim: ĩuicem quisqͥs
ut eum nou̾at instrepuer̃t nom̃ eiꝰ strepitu
ꝗͣtuiatõis. qͥs aut̃ nõ eimibi nou̾at: Et sonu
p̃sso sonitu ꝑora cunctoꝵ colletanciũ uictori¬

Expanded text:
spes eius et non respiciebat in uanitates et insanias mendaces. Denique ut uentum est ad horam profitendae fidei, quae uerbis certis conceptis retentisque memoriter de loco eminentiore in conspectu populi fidelis Romae reddi solet ab eis, qui accessuri sunt ad gratiam tuam, oblatum esse dicebat Victorino a presbyteris, ut secretius redderet, sicut nonnullis, qui uerecundia trepidaturi uidebantur, offerri mos erat; illum autem maluisse salutem suam in conspectu sanctae multitudinis profiteri. non enim erat salus, quam docebat, in rhetorica et tamen eam publice professus erat. quanto minus ergo uereri debuit mansuetum gregem tuum pronuntians uerbum tuum, qui non uerebatur in uerbis suis turbas insanorum? itaque ubi ascendit, ut redderet, omnes sibimet inuicem, quisque ut eum nouerat, instrepuerunt nomen strepitu gratulationis. quis autem ibi non eum nouerat? et sonuit presso sonitu per ora cunctorum conlaetantium: "Victori
Abbreviated transcription (Latin):
da erat ⁊ dubitabã ꝑexi gͦ ad simplicianũ pa¬
Ubi aut̃ ꝯmemoraui legisse me qͦfdã libros pla¬
tonicoꝵ quos uictormꝰ qnͦdã rechor urbis ro¬
me qm xpĩanũ defunctũ ẽẽ audierã ĩ latinã
linguã tñstuliss gͣtulatꝰ ẽ m ꝙ ñ ĩ alioꝵ ph
losophoꝵ scͥpta incidissem plena falłaꝵ de

Expanded text:
da erat, et dubitabam. Perrexi ergo ad Simplicianum, paubi autem conmemoraui legisse me quosdam libros Platonicorum, quos Victorinus quondam rhetor urbis Romae, quem christianum defunctum esse audieram, in latinam linguam ilosophorum scripta incidissem plena fallaciaru
Abbreviated transcription (Latin):
ea disferre de die indiem ꝯtempta spe scłi te
nudarer mͥ ⁊ increparet me ꝯscĩa mea ubi
ẽ lingua. Nempe tu dicebas ꝑp̃ ĩcertũ uerũ
siolle te abic̾e sarcinã uanitatis. Ecte iã cercũ
recipiũt pennas. qͥ neq ita ĩ q̃rendo atͥci sũt.i.
decennio: ⁊ ampliꝰ ista meditati ita rodebar. nor
⁊ ꝯfundebar pudore horribłi uehem̃t᷑ cum po¬
cianꝰ talia ioqueret᷑. Terminato aut̃ sermo

Expanded text:
terea differre de die in diem contemta spe saeculi te nudarer mihi et increparet in me conscientia mea: "ubi est lingua mea? nempe tu dicebas propter incertum uerum nolle te abicere sarcinam uanitatis. ecce iam certum recipiunt, qui neque ita in quaerendo adtriti sunt nec decennio et amplius ista meditati". ita rodebar intus et confundebar pudore horribili uehementer, cum Ponticianus talia loqueretur. terminato autem sermo