comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ulddeñdo. idest dũ ego uiuo & int̾ra uideor. Necesse. ẽ. enĩ
huiusce modi structurae siue nom̃ siue paraicipiũ ꝓlatũ
uerbo intptari dũ ad uerbio lił lande  uimib abentibus
addito. Virgłs in .uiI. Non uob rege latino diuitis ub̾
agri troiae ue opulentia deerit . Id .ẽ. dũ rex sũ latinus
uł donec latinꝰ regnat. Lic& enĩ uł nomint̃m ꝓ abłto. &¬
tore florent musae .id.ẽ. dũ ego doctor sum. Nam parti¬
cipia raro sic ꝓferunt ꝓme docente. ut dicã dũ ego docens
ꝓfertur ponimꝰ. ut me doctere .id.ẽ.dũ ego doceo. illo im¬
ꝑatore. donec ille imꝑat. Pi&ate manente. dũ pi&as man&
uirtute florente : quo ad uirtꝰ flor&. Comparatiua qͦq
& suꝑlatiua. grecignto adiungunt. Nos autẽ cõparatiua
qͥde ablatiuo. ut fortior achilles hectore. Suꝑlatiua uͦ
gnto. ut fortissime gentis. De quib: latius in libro tercio
de nominis cõparatione dicentes tractauimꝰ. Verbalia

Expanded text:
uidendo, id est dum ego uiuo et in terra uideor; necesse est enim huiuscemodi structurae siue nomen seu participium prolatum uerbo interpretari, dum aduerbio uel eandem uim habentibus addito. Virgilius in VII: «non uobis rege Latino / diuitis uber agri Troiaeue opulentia deerit», id est dum rex sum Latinus uel donec Latinus regnat. licet enim uel nominatiuum pro tore florent Musae, id est dum ego doctor sum. nam participia raro sic proferuntur, pro me docente ut dicam dum ego docens blatiuum profertur, ponimus, ut me doctore, dum ego doceo; illo imperatore, donec ille imperat; pietate manente, dum pietas manet; uirtute florente, quoad uirtus floret. comparatiua quoque et superlatiua Graeci genetiuo adiungunt, nos autem comparatiua quidem ablatiuo, ut fortior Achilles Hectore, superlatiua uero genetiuo, ut: «fortissime gentis», de quibus latius in libro tertio de nominis comparatione dicentes tractauimus. uerbalia
Abbreviated transcription (Latin):
sessor significat᷑. & nomintõ quidẽ possessionẽ gͣnto autẽ
possessorẽ ꝓferimus. Vt hector filius pͥami dauus seruus
simonis. aeneas rex troianoꝵ. patroclus amicus achillis
patronus uerris hortensius quȩ sic intptam̃ ut ad iuncto
uerbo spossessionẽ significante. possessio quide inuta nomtan

Expanded text:
or significatur. et nominatiuo quidem possessionem, genetiuo autem possessorem proferimus, ut Hector filius Priami; Dauus seruus Simonis; Aeneas rex Troianorum; Patroclus amicus Achillis; patronus Verris Hortensius. quae sic interpretamur, ut, adiuncto uerbo possessionem significante, possessio quidem mutet nomin
Abbreviated transcription (Latin):
ille ego lego. & tu ille legis srecte dicit̃ sic pͥscianus ego lego.
& tu appollonius legis uł appolloni. Lic& enĩ & nominatiuũ
& uoct̃m nõis seđis ad iungere ꝓnominũ ꝑsonis. Virgłs. Ille
ego qͥ qͦndã gricoli modulatꝰ auena carm̃. Horatius in .i. ser mo¬
nũ. tune syridamae aut dionisi filius audes. Virgłs in .i. ȩnei¬
dos. Tune ille aeneas quẽ dardanio anchisae. Et sciendũ
qd has qͥdẽ constructiones quȩ ꝑ nom̃tm ab soluunt᷑ stcici
Ut ego pͥscianus scribo appollonius ãbulat. cato philosophat̃.
Illas uͦ qͥb transitiones ab alia ad aliã fiunt ꝑsonã in qͥbus
necesse. ẽ. cũ nom̃to etiã oblicũ aliquẽ casum ꝓferri

Expanded text:
ille ego lego et tu ille legis recte dicitur, sic Priscianus ego lego ille ego lego et tu ille legis recte dicitur, sic Priscianus ego lego et tu Apollonius legis uel Apolloni. licet enim et nominatiuum et uocatiuum nominis secundis adiungere pronominum personis. Virgilius: «ille ego, qui quondam gracili modulatus auena / carmen». Horatius in I sermonum : «tune Syri, Damae aut Dionysi filius audes?». Virgilius in I Aeneidos : «tune ille Aeneas, quem Dardanio Anchisae?». et sciendum, quod has quidem constructiones, quae per nominatiuum absoluuntur, stoici ut ego Priscianus scribo, Apollonius ambulat, Plato philosophatur, illas uero, quibus transitiones ab alia ad aliam fiunt personam, in quibus necesse est cum nominatiuo etiam obliquum aliquem casum proferri
Abbreviated transcription (Latin):
ut bonꝰ sũ cicero nominor. Sin aliis cõsocient᷑ uerbis tcͦ necessario¬
adiungunt᷑ ꝓnominib ut ipsius essentiae p̃sentis de monstrati¬
one transeunt a tercia ꝑsona connexione ꝓnominũ ad pͥmã uł
scđam. Vt ego pͥscianꝰ scribo. tu apollonius uł apolloni scribis.
Et sciendũ qd̾ uoct̃s ñ eg& ꝓnomine . Quippe cũ scđam sua uoce
finat ꝑsonã. ut appolloni legis uł lege. terenti scribis uł scri¬
be. Virgłs in .x. Uigilas ne dm̃ gens aenea uigila. persius.
Censoremue tuũ uł qd trabeate salutas. Quãuis ad ꝑfectã
significationẽ bene additur indicatiuo uerbo tu nominatiuus.
St uͦ tollamꝰ ꝓnomina ab hac constructione quȩ nom̃to con¬
struit᷑ dicendo pͥscianus scribo. apollonius scribis. solecis mũ
facimus ꝑsonas. Nã nomina ꝑse & participia absq uoct̃o
casu terciae st̃ ꝑsonae. Quomͦ gͦ ñ dicimꝰ illesegouł ille legis
sic ñ dicimꝰ pͥscianus lego nec appollonius legis. Quomͦ autẽ

Expanded text:
ut homo sum, Cicero nominor; sin aliis consocientur uerbis, tunc necessarioadiunguntur pronominibus, ut ipsius essentiae praesentis demonstratione transeant a tertia persona conexione pronominum ad primam uel secundam, ut ego Priscianus scribo, tu Apollonius uel Apolloni scribis. et sciendum, quod uocatiuus non eget pronomine, quippe cum secundam sua uoce finiat personam ut Apolloni legis uel lege, Terenti scribis uel scribe. Virgilius in X: «uigilasne deum gens? / Aenea uigila». Persius: «censoremue tuum uel quod trabeate salutas?», quamuis ad perfectam significationem bene additur indicatiuo uerbo tu nominatiuus. si uero tollamus pronomina ab hac constructione, quae nominatiuo construitur, dicendo Priscianus scribo, Apollonius scribis, soloecismum facimus. nam nomina per se et participia absque uocatiuo casu tertiae sunt personae. quomodo ergo non dicimus ille lego uel ille legis, sic non dicimus Priscianus lego nec Apollonius legis; quomodo autem
Abbreviated transcription (Latin):
poneniuSlaren⁊ thesis ab eat ut puoetm dici possit ut p̾dic¬
tum est. Possum eni etiã ad alienã possessionẽ dirigere ser¬
monẽ. ut .o. genitor nr̃ saturne maxime diuũ. & euandriȩ
fili. uł telamoniȩ aiax. Itaq quãuis qͣntũ ad ipsarũ rerũ
Naturam recte uideat᷑ posse dici o sue fili euandri. & o sua
uxor euandri. ut sidicã euandrie fili & euandria uxor
cũ inħ duȩ t̃ciae intelligant᷑ ꝑsonȩ possessoris & possessionis
usus tam̃ deficit. Quomͦ etiã apð gretos. teste apollopio i de struet
cũ rationabilit̃ poss& dici: inusu tm̃ ñ inuenitur. De hoc
Scđae autẽ ꝑ sonae ut supͣdictũ .ẽ. diriuatiuũ ideo ñ potest hab̾e¬

Expanded text:
naturam habeat, ut per uocatiuum dici possit, ut praedictum est possumus enim etiam ad alienam possessionem dirigere sermonem, ut: «o genitor noster Saturnie maxime diuum», et Euandrie fili uel Telamonie Aiax itaque quamuis quantum ad ipsam rerum naturam recte uideatur posse dici o sue fili Euandri et o sua uxor Euandri, ut si dicam Euandrie fili et Euandria uxor, cum in hoc duae tertiae intellegantur personae possessoris et possessionis: usus tamen deficit, quomodo etiam apud Graecos teste Apollonio σφέτερε, cum rationabiliter possit dici, in usu tamen non inuenitur. de hoc secundae autem personae, ut supra dictum
Abbreviated transcription (Latin):
Lucanus in .IIII. Non senti& ictus. Virgłs in .iiii. ȩneidos.
Sensit enĩ simulata młnte locutam. De monsthenes. in.iIII.¬
phȩlippicoꝵ.¬
tantũ uł qui uenit ecce palemon. Idẽ in .xii. Audiat hȩc
genitor qͥ federa fulmina sancit. Nec lic& alit̃ lacinis nisi
acct̃o supͣdicta uerba coniungere. sentio illũ. dudio illum.
Quomͦ & curo. pacior imp&ro. impedio. quȩ greci eti am
gnĩtuis solene sociare. uł datiuo. Isocrates panegyrico

Expanded text:
Lucanus in IIII: «non sentiet ictus». Virgilius in IIII Aeneidos : «sensit enim simulata mente locutam». Demosthenes Philippicit ecce Palaemon». idem in XII: «audiat haec foedera fulmine sancit». nec licet aliter Latinis nisi accusatiuo supra dicta uerba coniungere: sentio illum, audio illum, quomodo et curo, patior, impetro, impedio, quae Graeci etiam genetiuis solent sociare uel datiuo. Isocrates panegyrico
Abbreviated transcription (Latin):
ut doceor ate & ¶ uideor ab illo & illi. Similit passiua uiuni hiabens¬
tia. neutralia uł deponentia ut uapulo ate & tibi exulo nascor
patior. lic& tam̃ etiã accusatiuũ adde his qͥb ꝑdiuersas res fieri
sola passio ut doceor atelitt̃as. pascor carnẽ. uitupor insi pientuẽ.
Virgłi in .iiii. ȩneidos cestor cara dos ategermani ticq dulce

Expanded text:
ut doceor a te et tibi, uideor ab illo et illi; similiter passiuam uim habentia neutralia uel deponentia, ut uapulo a te et tibi exulo, nascor, patior. licet tamen etiam accusatiuum addere his, quibus per diuersas res fieri solet passio, ut doceor a te literas, pascor carnem, uituperor insipientiam. Virgilius in IIII Aeneidos : «testor, cara, deos et te, germana, tuumque
Abbreviated transcription (Latin):
oni autuia quando actũ significant actiuoꝵ construetionẽ.
quando pͥaͣssionẽ passiuoꝵe sequunt᷑. ut criminor te erminor
atei ueneror te ueneror ate. oc as soiotis
QbSo TTaA siuie actiuȩ siuie passuiaȩ sintꝰ uocłs cũ nominatiuo per¬
fecrã babent constructionẽ. ut plato uiuit aristoteles. de ambulatꝰ.
soerates philosophatur ego esurio tudormis ille uolat eat eri
ꝓferre ut rubeo horreo cepeo ferbeo & conungere his alusuos
ud rubeo pũdor horreo frigore tipeo austro ferbes estate ulec
spolã cam̃ his ħ om̃ib uerbis licce ablatiuu adiungere est causam ꝑ
eu m indicamus ipsius actus uł pussionis. qb liceo in oñ speciet scur ꝑ
perbons. ut placo uiuit anima. id est ꝑ animã. Arstoteles de amoulat
pedibis idest ppedes Soerates philoso phatur saptentea aei embuila
prentiam. Similit̃ horreo frigore idest ꝑfrigus. Hec mira ab soluta
posse uingere casib obliqͥs cũ etiã ransitiua lca ab solur i fesolat

Expanded text:
nia, quando actum significant, actiuorum constructionem, quando passionem, passiuorum sequuntur, ut criminor te et criminor a te, ueneror te et ueneror a te. de absolutis absoluta, siue actiuae siue passiuae sint uocis, cum nominatiuo perfectam habent constructionem, ut Plato uiuit, Aristoteles deambulat, Socrates philosophatur; ego esurio, tu dormis, ille uolat. et reciproferre, ut rubeo, horreo, tepeo, ferueo, et coniungere his ablatiuos, ut rubeo pudore, horreo frigore, tepeo austro, ferueo aestate. nec solum tamen his, sed omnibus uerbis licet ablatiuum adiungere, cum causam per eum indicamus ipsius actus uel passionis, quod licet in omni specie facere uerborum, ut Plato uiuit anima, id est per animam; Aristoteles deambulat pedibus, id est per pedes; Socrates philosophatur sapientia, id est per sapientiam, similiter horreo frigore, id est per frigus. nec mirum absoluta posse obliquis adiungere casibus, cum etiam transitiua licet absolute proferre,
Abbreviated transcription (Latin):
cũ sub iunctiuis .ẽ. intelligenda. In eodẽ. de inpedentia singulari
sunt qͥmirentur. In eodẽ. Iste unus inuentꝰ .ẽ. qui & cõplȩxu paren¬
tum abreptos filios ad necẽ ducer&. & parentes p̃cium ꝓistius
unius supplicio contentus fuerit ac ñ sic statuerit Non istũ maius
inse scelus concepisse quã eos qͥ istũ sententia sua lib̾arint. Nae¬
a eycepineari. Idõ ex uno libro ciceronis tot usus ꝓponere stu¬
dui ut docerẽ quã frequentissime hac cõstructione usi sint
auctores eloquentiae latinȩ. In lioc qͦq dtticos maxine imitati
quor similit̃ usus necessariũ. eẽ. ex istimaui collectos subicere.

Expanded text:
cum subiunctiuis est intellegenda. in eodem: «de inpudentia singulari sunt qui mirentur». in eodem: «iste unus inuentus est, qui et a conplexu parentum abreptos filios ad necem duceret et parenteunius supplicio contentus fuerit ac non sic statuerit, non istum maius in se scelus concepisse quam eos, qui istum sententia sua liberarint», ἠλευθέρωσαν ἄρα. ideo ex uno libro Ciceronis tot usus proponere studui, ut docerem, quam frequentissime hac constructione usi sint auctores eloquentiae Latinae, in hoc quoque Atticos maxime imitati, quorum similiter usus necessarium esse exstimaui collectos subicere.
Abbreviated transcription (Latin):
Nota ñ solũ ei sed& in .a. et R yNia. etiã optatiuo coniungi atticis
cum apd̾ nos tam ut causalis coniunctio quã nequando. yria
significat subiunctiuo sociant᷑ qͥ tam̃ similis. ẽ. ut sepe diximus
optatiuo ut ne frustra disputarẽ. Idẽ in georgica oete oi moy

Expanded text:
nota, non solum εἰ, sed et ἵνα et ὅπως etiam optatiuo coniungi Atticis, cum apud nos tam ut causalis coniunctio quam ne, quando ἵνα μή significat, subiunctiuo sociantur, qui tamen similis est, ut saepe diximus, optatiuo: ut ne frustra disputarem. idem in Gorgia :
Abbreviated transcription (Latin):
U ide autẽ ñ enĩ sit mirũ si qͦmͦ u̾ix coepi. sic uix desiero. & atten¬
de qd illi qͦq ẽ ubi sine coniunctione. an. uł apa. uerbis utun¬
in huiuscemodi sensib: facimus. id.ẽ. qͥ ad supͣdictas cõuine¬
tiones grecas attinent subiunctiui ꝑse uerbis utentes. cũ
illi ñ solũ optatiuis. s etiã indicatiuis ut supͣdiximꝰ eas ad iungant.

Expanded text:
uide autem; non enim sit mirum, si, quomodo uix coepi, sic uix desiero. et attende, quod illi quoque est ubi sine coniunctione ἄν uel ἄρα uerbis utunin huiuscemodi sensibus facimus, id est, qui ad supra dictas coniunctiones Graecas attinent, subiunctiuis per se uerbis utentes, cum illi non solum optatiuis, sed etiam indicatiuis, ut supra diximus, eas adiungant,
Abbreviated transcription (Latin):
silescunt tarbae intea in anguliũ alique abea᷑ atq edormiscã hoc uilli ꝓhoc
uillit qd ẽ. diminutiuũ uimi. Uirgłt in .ii. aeneidos. pars stap& innus¬
tae donũ exiciale mineruae. Horatius in .i. carininũ. Hec muliebrit
expauit enses. Similit̃ dicimꝰ doleo pedẽ. ferbeo pectꝰ. Ambulo spaciũ

Expanded text:
um / aliquo abeam atque edormiscam hoc uilli» pro hoc uillum, quod est diminutiuum uini. Virgilius in II Aeneidos : «pars stupet innuptae donum exitiale Mineruae». Horatius in I carminum : «nec muliebriter / expauit enses». similiter dicimus doleo pedem, ferueo pectus, ambulo spatiu
Abbreviated transcription (Latin):
e plures possessores eiꝰ intelligere ꝓ significatione gnt̃i. ad
possessoris ꝑtinentis. ut suiii illius & suus illoꝵ. Nec mirũ
si ꝑ rerransicionẽ romani utunt᷑ his ꝓhõib. idest sui. sibi . se:
ase & eiꝰ possessiuo. ut ostendimꝰ. Nec nõ si ad coiunctione
sui etiã in alias ꝑsonas aliꝗd agat. ut ille uocat me ad se
duc̃ te secũ. trahit omĩa inse. ł cũ transitũ faciat inaliquos
sibi cõiunctos. ut ille miser&ur eoꝵ. qͥ secũ uiuunt ł sibi pa¬
rentiũ secũ degentiũ. dat sibi fauentib. Incusat secũ certan¬
tes. inuida se inuidentib. & uident hȩc omĩa posessiuoꝵ uĩ
habere. & similia. Hec incogrue huiꝰce modi cõstructionẽ
habuisse cũ attici qͦq soleant cõpositis in huꝰcȩmodi uti cõstruc

Expanded text:
atione genetiui ad possessorem pertinentis, et suus illius et suus illorum. nec mirum, si per retransitionem Romani utuntur his pronominibus, id est sui, sibi, se, a se, et eius possessiuo, ut ostendimus, nec non si ad coniunctionem sui etiam in alias personas aliquid agat, ut ille uocat me ad se, ducit te secum, trahit omnia in se, uel cum transitum faciat in aliquos sibi coniunctos, ut ille miseretur eorum, qui secum uiuunt uel sibi parentium, secum degentium; dat sibi fauentibus, incusat secum certantes, inuidet se indigentibus. et uidentur haec omnia possessiuorum uim habere et similia, nec incogrue huiuscemodi constructionem habuisse, cum Attici quoque soleant compositis in huiuscemodi uti construc
Abbreviated transcription (Latin):
possessiuis liceat gñto pͥmitiui ꝓ omĩ eoꝵ łitai c̃asũ qd osten¬
aliã ꝑsonã transitũ ostendat᷑ facere ꝓsua possessione. ut
amat ille suũ filiũ. & amat sui filiũ. benedicit suo filio.
& benedicit suo filio : paeit Ame ut ꝓsim sũo filiboꝰ & ut ꝓsim
sui filio. Si ip̃sa tam̃ possessio in possessorẽ faciat transicionẽ.
siti gẽĩ. ut ciceroni reddit᷑ suus filius. nõ satis cõmode ꝓ hoc
dr̃ ciceroni reddit᷑ sui filius. Nec ciceronẽ laudat sui filius.
ꝓsuus filius & similia. quia nec apð gcõs benedicit᷑. Gr̃. nisi¬

Expanded text:
possessiuis liceat genetiuo primitiui pro omni eorum uti casu, quod ostenpossessiuis liceat genetiuo primitiui pro omni eorum uti casu, quod ostenaliam personam transitum ostendatur facere pro sua possessione, ut amat ille suum filium et amat sui filium; bene dicit suo filio et bene dicit sui filio; petit a me, ut prosim suo filio et ut prosim sui filio. si ipsa tamen possessio in possessorem faciat transitionem, siti Graeci, ut Ciceroni reddit suus filius non satis commode pro hoc dicitur Ciceroni reddit sui filius, nec Ciceronem laudat sui filius pro suus filius, et similia, quia nec apud Graecos bene dicitur
Abbreviated transcription (Latin):
legt tes suus no e idest sub potestate : legitimi patris nõ ẽ
Quod aut̃ suus ꝓ unius cuiꝰq ꝓprio accipit᷑. usus cõfirmat.
Uirg̃. in .i. georg̃. molles sua thura sabei . Tr̃ inphormione.
qt᷑ hões tot sententiae: suls cuiq mos. ẽ. Sin autẽ inposse¬
ssionẽ fiat apossessore transitio : obliquis possessiun utim̃.
ut cicero miser&ur sin filii. p̃b& suo filio. aspicit suũ filiũ.
potit᷑ suo filio. Sin extrinsecꝰ fit transitio ł transitꝰ inposie¬
ssone t̾ciae ꝑsonae : sufficit gnt̃o ut ipsius possessoris. Ut¬
misereor filii ciceronis. dono filio eiceronis. accuso filium
ciceronis pocior filio ciceronis. Licco tñ ad dere etiam
possessiui casus cõseqͣlentes. ł discr& ionis causa. ł ab un¬
dantiae. ut egeo ingenii sui ciceronis. benedico ingenio suo
ciceronis. & similia. Illud qͦq notantłũ. qd cũ in aliis om̃ib

Expanded text:
leges suus non est, id est sub potestate patris legitimi non est. leges suus non est, id est sub potestate patris legitimi non est. quod autem suus pro uniuscuiusque proprio accipitur, usus confirmat. Virgilius georgicon I: «molles sua tura Sabaei». Terentius in Phormione : «quot homines, tot sententiae; suus cuique mos». sin autem in possessionem fit a possessore transitio, obliquis possessiui utimur, ut Cicero miseretur sui filii, praebet suo filio, aspicit suum filium, potitur suo filio, sin extrinsecus fit transitus in possessionem tertiae personae, sufficit genetiuo uti ipsius possessoris: misereor filii Ciceronis, dono filio Ciceronis, accuso filium Ciceronis, potior filio Ciceronis. licet tamen addere etiam possessiui casus consequentes uel discretionis causa uel abundantiae, ut egeo ingenii sui Ciceronis, bene dico ingenio suo Ciceronis et similia. illud quoque sciendum, quod, cum in aliis omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
fulio filiosed staelli ł eiceroni suus filius. uid& illũ uł
ciceronẽ suus filius. bene meiteuta de illo ł decicerone suus
solo fiunt nõatiuũ possessionis exigunt. amat᷑ ab illo
ł acicerone suus filius. Necnõ tam̃ nõatiuo quã aliis
casib pͥouessiuis lic& uti. cũ possessorẽ ostendimꝰ extrinsecꝰ
facientẽ transitionẽ ad aliquã aliã ꝑsonã ꝓsua possessione.
ut rogat me ille. ut suus legat apð̾ me filius. & ut suus do¬
ceat᷑ ame filius. & ut sui miserear filii. & ut suo donẽ filio
& ut suũ sequar filiũ. & ut suo pociar filio. Cũ poslessiuis
primae & scđae ꝑsonae liceat etiã nõ poisidentes cõstru¬
meo filio. Discr&ionis quoq causa ł abundantiȩ sol& cum
ignto possessoris addi nõatiuus possessiui. ut suus. ẽ. homeri
mos. Intelligit᷑ enĩ nõ alt̃ius. & suus ciceronis filius. heres
.ẽ. patris cõstitutꝰ. Suus dicit᷑ ad discr&ionẽ illius. qͥ scđm

Expanded text:
filius, praestat illi uel Ciceroni suus filius, uidet illum uel Ciceronem suus filius, bene meretur de illo uel de Cicerone suus solo fiunt, nominatiuum possessionis exigunt: amatur ab illo uel Cicerone suus filius. nec non tam nominatiuo quam aliis casibus possessiui licet uti, cum possessorem ostendimus extrinsecus facientem transitionem ad aliquam aliam personam pro sua possessione, ut rogat me ille, ut suus legat apud me filius et ut suus doceatur a me filius et ut sui miserear filii et ut suo donem filio et ut suum sequar filium et ut suo potiar filio, cum in possessiuis primae et secundae personae liceat etiam non possidentes construe sic. discretionis quoque causa uel abundantiae solet cum genetiuo possessoris addi nominatiuus possessiui, ut suus est Homeri mos, intellegitur enim non alterius, et suus Ciceronis filius heres est patris constitutus, suus dicitur ad discretionem illius, qui secundum
Abbreviated transcription (Latin):
filio obseorat cicero uaronẽ. ut suũ erudiare filins
Et notandu qd cũ acercia in ce lã hie ꝑisemã ÷ et nnsiti osten
dubũ uenit possessio ad quã ꝑtineat earũ. ut rogit iste illũ
nesuo noceat filio. Ambiguũ. ẽ. cuiꝰ suo felis instius an illiũ
iest anoogantis an eiꝰ qͥrogat᷑. Quomͦ & apd grcos. Gũ¬

Expanded text:
filio; obsecrat Cicero Varronem, ut suum erudiat natum. filio; obsecrat Cicero Varronem, ut suum erudiat natum. et notandum, quod, cum a tertia in tertiam fit dubium uenit possessio, ad quam pertineat earum, ut rogat iste illum, ne suo noceat filio, ambiguum, cuius suo filio, istius an illius, id est rogantis an eius qui rogatur, quomodo et apud Graecos
Abbreviated transcription (Latin):
care casi quom supͣdieta apd̾ gcõs cõposita oilli quidẽ siue a dio¬
pardi an sit .i. recipcatio ł sui passio. siue inpossessiua dransẽo fiat
utunt mipͣdictiꝰ copositis. ut ostendm. Hos li pͥmituũ quidẽ d¬
sui sibi : se. ase ł preciꝓcationẽ. ut sui potit᷑. sibi indulxe
uł ꝑretransitionẽ utim̃. ut ortat᷑ me ille ut sui potiarero¬
gat te ille ut aibi indulgeas. ponessius ai cũ anede sossessoꝵ
fiat transitio ut sui serui miseret᷑. & suo seruo ꝓdest. & suũ
seruũ diligit. Nec alit̾ tam̃ potest supͣdictũ posẽssiuũ ter¬
ciae ꝑsone cõstrui cũ aliis execrimecꝰ ꝑsonis nisi pretransĩ¬
tione qͦ m co pͥmitiuũ eiꝰ. idest nisi prius apossestoret enos ꝑfu¬
ciseat᷑ inaliã uerbu psonã. ⁊ esic abillã rursus ad posenionẽ
cireiae si adiad ses. ue mogat me ille ut suus seruus munistrae
michae tibi. p̃cat᷑ ut sui patris miserear. petit de ut suo ꝓsis

Expanded text:
caret, quomodo supra dicta apud Graecos composita. et illi quidem, siue ἰδιοπάθεια sit id est reciprocatio uel sui passio, siue in possessiua transitio fiat, utuntur supra dictis compositis, ut ostendimus, nos uero primitiuis quidem sui, sibi, se, a se uel per reciprocationem, ut sui potitur, sibi indulget, uel per retransitionem utimur, ut hortatur me ille ut sui potiar, rogat te ille ut sibi indulgeas, possessiuis uero, cum in ea possessorum fiat transitio, ut sui serui miseretur et suo seruo prodest et suum seruum diligit. nec aliter tamen potest supra dictum possessiuum tertiae personae construi cum aliis extrinsecus personis nisi per retransitionem, quomodo et primitiuum eius, id est nisi prius a possessore eius proficiscatur in aliam uerbum personam et sic ab illa rursus ad possessionem tertiae, sicut et ad se, ut rogat me ille, ut suus seruus ministret mihi uel tibi; precatur, ut sui patris miserear; petit te, ut suo prosis
Abbreviated transcription (Latin):
ut misereri tui eg& animꝰ mei. Cũ enĩ utrũqͣ ũbũ genitiuo solea
iungi. dubiũ .ẽ. cuiꝰ animꝰ misereat᷑ ul egeat. Similitꝰ ꝑdat̃os¬
maledicere tibi plac& m. Et ꝑacctos. cupio te uincere me.
& ꝑ abltos. dignor gła potiri laude. Dubiũ .ẽ enĩ cũ utriq casus
similes sint & utriq ũbo congrue possint aptari qͥs cui reddat᷑
Et aptius quide .ẽ. pͥori casui pͥus sociari ũbũ. Sed auctores fre

Expanded text:
ut misereri tui eget animus mei; cum enim utrumque uerbum genetiuo soleat iungi, dubium est, cuius animus misereatur uel egeat. similimale dicere tibi placet mihi et per accusatiuos cupio te uincere me et per ablatiuos dignor gloria potiri laude. dubium est enim, cum utrique casus similes sint et utrique uerbo congrue possint aptari, quis cui reddatur. et aptius quidem est priori casui prius sociari uerbum. sed auctores fre
Abbreviated transcription (Latin):
penit&e. miser&. Acct̃o quidẽ significant ꝑ sonã in qua fit passio
Gnt̃o uͦ illã ĩnqua fit nec .ẽ. mirahuiꝰ comodi ordinatio cũ in eosdẽ
casus resoluitur. Est enĩ pud&. me tuispudor me hab&. cuisted&
me. tuitediu me hab& tui. infinita uͦ ũbi sui constructionẽ ad casus¬
e seruant. ut misoreor tiu. misereri tui uolo. Noceo tibi nocere tͥ
uolo. Accuso te. accusare te uolo: potior illa re &e illius rei &e
illam rem. potiri illa & illius & illã rem uiolo: Similit̃ eisdem
casibus adiungunt᷑ participialia uł supina quȩ uim infinitiuoꝵ
habent. quae cũ articulis construunt᷑ a pd greccos. Miserendi
tui cuusa facio miserendo tui moueor miserendũ tui. ẽ. nusertũ
tui uenio. misertũ tui doleo. Nocẽdi tibi causa facio. nocendo
tibi ꝓficio. nocendũ tibi. ẽ. nocitũ tibi ꝓꝑo. nocitu tibi gaud&
ꝓinnocendo tibi. Similit̃ alia. Dignandi p̃mio. dignando p̃¬
mio. dignandũ p̃mio. dignatũ p̃mio. dignatu p̃mio. Sciendũ

Expanded text:
et, miseret, accusatiuo quidem significant personam, in qua fit passio, genetiuo uero illam, ex qua fit. nec est mira huiuscemodi ordinatio, cum in eosdem casus resoluitur: est enim pudet me tui: pudor me habet tui; taedet me tui: taedium me hab seruant, ut misereor tui, misereri tui uolo; noceo tibi, nocere tibi uolo; accuso te, accusare te uolo; potior illa re et illius rei et illam rem, potiri illa et illius et illam rem uolo. similiter eisdem casibus adiunguntur participalia uel supina, quae uim infinitorum habent, quae cum articulis construuntur apud Graecos: miserendi tui causa facio, miserendo tui moueor, miserendum tui est, miseritum tui uenio, miseritu tui doleo; nocendi tibi causa facio, nocendo tibi proficio, nocendum tibi est, nocitum tibi propero, nocitu tibi gaudet pro in nocendo tibi. similiter alia: dignandi praemio. dignando praemio, dignandum praemio, dignatum praemio, dignatu praemio. sciendum
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ dinometrus iabicus. deqb plura diximꝰ de ũbo tractantes.
Illa qͦq nomina indus desinentia ũbalia frequentissime & ma¬
xime in obliqͥs casib ꝓ infinitis accipiunt᷑ cũ articulis aꝑd̾
gretos copulatis :. Sed hoc int̃ sunt gerundus. qd genera & cas
& numeros nominũ quib conungunt᷑ seruant. Gicero in ..
inuectiuarũ. Nichil hic munitissimus habendi senatꝰ locus
similit̃ dicimꝰ. legendi uirgilii causa uigilo. legendo uirgilio
uigilo legendũ uirgiliũ puto uł adlegendũ uirgiliũ uenio.
iulegendo uirgilio laboro. Feminino similit̃ cȩlebrandae
suo congruos tantũ & utrosq numeros sibi coniungunt. ut lii¬
gendi uirgiliũ & musam & musas. Similit̃ legendo uirgłm.
legendo musas. & legendũ .ẽ. mͥ uirgłm & musas. Om̃a ũba
insideor tibi metuote. fruor illa rȩ. Ergo si cõiungant᷑ duo ũba

Expanded text:
enim dimetrus iambicus. de quibus plura diximus de uerbo tractantes. illa quoque nomina in dus desinentia uerbalia frequentissime et maxime in obliquis casibus pro infinitis accipiuntur, cum articulis apud Graecos copulatis. sed hoc intersunt gerundiis, quod genera et casus et numeros nominum, quibus coniunguntur, seruant. Cicero in I inuectiuarum : «nihil hic munitissimus habendi senatus locus». similiter dicimus legendi Virgilii causa uigilo, legendo Virgilio uigilo, legendum Virgilium puto, ad legendum Virgilium uenio, in legendo Virgilio laboro; feminino similiter celebrandae suo congruos tantum et utrosque numeros sibi coniungunt, uet Musam et Musas; similiter legendo Virgilium, legendo Musas; et legendum est mihi Virgilium et Musas. omnia uerba insidior tibi, metuo te, fruor illa re. ergo si coniungantur duo uerba
Abbreviated transcription (Latin):
uł dat̃o. ut lic& mͥ. lib& mͥ. uł acct̃o. ut oport& illũ scire
qͦm dec&e. Nã deceo illũ dicimꝰ. Deba qͦq in ꝑsonale accipit᷑
quando infinito passiuã uim habenti coniunctũ tres circuit
ꝑ sonas cũ maxime subiunctiuũ ũbũ consequit᷑. Vt deb& feri
ame.ate ab illo. ut auctores legant᷑. Sed siquis & hec &
om̃a in ꝑsonalia uelit penitꝰ inspicere ad psas res ũboꝵ que¬

Expanded text:
um scire, quomodo decet nam deceo illum non dicimus. debet quoque impersonale accipitur, quando infinito passiuam uim habenti coniunctum tres circumit personas, cum maxime subiunctiuum uerbum consequitur, ut debet fieri a me, a te, ab illo, ut auctores legantur. sed si quis et haec et omnia impersonalia uelit penitus inspicere, ad ipsas res uerboru
Abbreviated transcription (Latin):
Sin insignificatione passiua ꝓferant᷑. necesse ẽ ȩtiã acct̃m subaudi
ut amari ame uoloꝰ illũ. Hoc qͦq sciendũ qd in ꝑsonalia q accto
simul casui & gñto copulantur. Ut pud&e me tui. Similit̃ ted&¬

Expanded text:
sin in significatione passiua proferantur, necesse est etiam accusatiuum subaudiri, sin in significatione passiua proferantur, necesse est etiam accusatiuum subaudiri, ut amari a me uolo illum. hoc quoque sciendum, quod impersonalia, quae accusatiuo simul casui et genetiuo copulantur, ut pudet me tui, similite
Abbreviated transcription (Latin):
uis. sederi a se uult ꝓseđde uult. Nam passuia ñ egent ab lat̃o
Hic p̾assiuũ .ẽ. in transitiue dictũ : sin dicã legi ame uolo. Simibt̃
intransitiue actiuã hab& significationẽ & .ẽ. infinitũ in ꝑsonalis.
Ham ꝓlegere uolo accipit᷑. Sin autẽ transitiue ꝓferat᷑. hoc. ẽ. ut
ab alia in aliã ꝑsonã passio fieri significet᷑ etiã si abłto ad iungatur
passiui .ẽ. infinitũ. ut doceri ame cupis. amari ate cupio. Hanc
Autẽ constructionẽ seruant etiã recipcationes id est sui passiones.
ut amari amema  ipso debeo. uituꝑari a teipso debes. & similia.
Possumꝰ tm̃ & imꝑsonale simillm ꝓferentes dicere a mari me
uis. idest amare me uis. De qͥb iam diximꝰ. Sed hoc qͦq int̃.ẽ.
qd̾ infinitũ in ꝑsonale in infinitũ resoluit᷑ actiuũ. amari a me
uolo ꝓ amare uole. qͦmͦ ambulari ame uolo ꝓambulare uolo

Expanded text:
uis; sederi a se uult pro sedere uult. nam passiua non egent ablatiuo uis; sederi a se uult pro sedere uult. nam passiua non egent ablatiuo hic passiuum est intransitiue dictum; sin dicam legi a me uolo, similiter intransitiue actiuam habet significationem et est infinitum impersonalis: nam pro legere uolo accipitur; sin autem transitiue proferatur, hoc est ut ab alia in aliam personam passio fieri significetur, etiam si ablatiuo adiungatur, passiui est infinitum, ut doceri a me cupis; amari a te cupio. hanc autem constructionem seruant etiam reciprocationes id est sui passiones, ut amari a memet ipso debeo; uituperari a te ipso debes et similia. possumus tamen et impersonale simili modo proferentes dicere amari a me uis pro amare me uis, de quibus iam diximus. sed hoc quoque interest, quod infinitum impersonale in infinitum resoluitur actiuum: amari a me uolo pro amare uolo, quomodo ambulari a me uolo pro ambulare uolo;
Abbreviated transcription (Latin):
ad iungi. Vt statur. currit᷑. sedetur. & in transitue intelliguntur.
VUt uirgłs in .uiii. bellat᷑ cominꝰ armis. ꝓbellant. Idẽ inNi. Itur in anti¬
quã siluã ꝓ eunt. Nã si ad didero nomintm̃ bellat᷑ gens. transitio fit
ab alia ad aliã ꝑsonã. & incipit. eẽ. passiuũ. quãuis apollonius in .iui.
nepycynsare ocostendit inimꝑsonalib etiã posse intelligi
nomint̃m ipsius rei ũboꝵ his uerbis. MeAe I oN ꝑ at ue tĩ¬
ꝑsonalia similit om̃a quib nos frequent̃ utimur que ipsa quoq
cursus intelligit᷑. & sedet᷑ sessio. & anibulat᷑ ambulatio. & euenit
euentus. sic & similia. Quȩ res in om̃ib ũbis etiã absolutis necesse
est ut intelligant᷑. ut uiio uitã. & Ambulo ambulat̾orẽ. & sedeo
sessionẽ. & curro cursũ. Infinita uͦ in ꝑsonaliũ necesse. ẽ. ut abłtm
ꝓ nominis uł nominis uł participii ad ꝑfectã significationẽ assũ¬
mant ut stari ame uolo ꝓstare uolo. curriate uis ꝓcurrere

Expanded text:
sedetur, et intransitiue intelleguntur, ut Virgilius in VII: «bellatur comminus armis» pro bellant. idem in VI: «itur in antiquam siluam» pro eunt. nam si addidero nominatiuum, bellatur gens, transitio fit ab alia ad aliam personam et incipit esse passiuum, quamuis Apollonius in III περὶ συντάξεως ostendit, in impersonalibus etiam posse intellegi nominatiuum ipsius rei uerborum, his uerbis: μέλει Σωκράτῃ personalia similiter omnia, quibus nos frequenter utimur, quae ipsa quoque cursus intellego et sedetur: sessio et ambulatur: ambulatio et euenit: euentus; sic et similia. quae res in omnibus uerbis etiam absolutis necesse est ut intellegatur, ut uiuo uitam et ambulo ambulationem et sedeo sessionem et curro cursum. infinita uero impersonalium necesse est ut ablatiuum pronominis uel nominis uel participii ad perfectam significationem assumant, ut stari a me uolo pro stare uolo; curri a te uis pro currere
Abbreviated transcription (Latin):
eripias tu uoluntatẽ mortuis. bona uiuis. ius om̃ibꝰ. hoc popłs romanꝰ
ñ manu uindicass&. Nisi te huic tẽpori atq iudicio reseruass&.¬

Expanded text:
eripias tu uoluntatem mortuis, bona uiuis, ius omnibus? hoc populus Romanus eripias tu uoluntatem mortuis, bona uiuis, ius omnibus? hoc populus Romanus non manu uindicasset» οὐκ ἂν ἐξεδίκησεν «nisi te huic tempori atque iudicio reseruass
Abbreviated transcription (Latin):
conflagrarit ea nisi ꝓͥuidisses tibi ipsi tũ ꝑeundũ fuissa. In eodẽ¬
Dicent inquã & religione ad ducti & domesticarũ legũ metu qͥd
In eodẽ. In quib ñ dubito quin offensionẽ neglegentiae urtsper
audite ut ex utroq gnr̃e & iuris dicendi & sarcoꝵ tectoꝵ
exigendoꝵ ea postul&is quȩ maxime digna sint . eo. reo eui
ꝓuinciae. doc& hominẽ qͥd poss& fieri tutores peccuniam
p̃tori si dedissent quẽ ad modũ inrationẽ inducerent quẽ ad mo¬
ad arbitriũ eiꝰ cui cõdonabat hereditatẽ ereptã liberis quã
sub iuncdiuo in quo. ẽ. aliqua dubitatio utrũ fiat nec ne. De
confirmatiue posita st̃ subiunctiua. In eodẽ ac si hoc iuris
dẽ heredesue ꝑueniat. In eodẽ. lam hoc magnũ iudiciũ homi¬
nũ de istius singulari imꝓbitate. qd̾ .õ. uerres sua sponte insticuiss&.
ꝓhibe si potes. si habes qui te audiat. si potest tͥ dicto Audiens eẽ.

Expanded text:
conflagrarit, ea, nisi prouidisses, tibi ipsi tum pereundum fuisset». in eodicent, inquam, et religione adducti et domesticarum legum metu, quiin eodem: «in quibus non dubito, quin offensionem neglegentiae uitare acriminibus audite, ut ex utroque genere et iuris dicendi et sartorum tectorum exigendorum ea postuletis, quae maxime digna sint eo reo, prouinciae docet hominem, quid posset fieri tutores pecuniam praetori si dedissent, quemadmodum in rationem inducerent, quemadmoad arbitrium eius, cui condonabat hereditatem ereptam liberis, quamsubiunctiuo, in quo est aliqua dubitatio, utrum fiat necne. «de confirmatiue posita sunt subiunctiua. in eodem: «ac si hoc iuris dem heredesue perueniat». in eodem: «iam hoc magnum iudicium hominum de istius singulari improbitate, quod Gaius Verres sua sponte instituisset»» θελήσοι ἄρα « prohibe, si potes, si habes, qui te audiat, si potest tibi dicto audiens esse,
Abbreviated transcription (Latin):
Inuenit᷑ tñ ea coniunctio apd̃ grecos id .ẽ. ñ solũ indicatiuo s etiã
optatiuo. & maxime apd̃ atticos & subiunctiuo sociata. ut homerꝰ

Expanded text:
inuenitur autem ea coniunctio apud Graecos id est εἰ non solum indicatiuo, sed etiam inuenitur autem ea coniunctio apud Graecos id est εἰ non solum indicatiuo, sed etiam optatiuo et maxime apud Atticos et subiunctiuo sociat
Abbreviated transcription (Latin):
expono ei uł cũ docerẽ legere exponerẽ. & similia. Om̃ib gͥ modis
potest sociari. ut si doceam discis. ut si doceam disce. utinã discas
si doceã. cũ doceã discas. Similit̃ om̃ib modis in ꝑsonał qͦq uerbi
potest coniungi. ut cũ ueniã currit᷑ & cursũ sit & currat᷑. &cur¬
sũ erit. & similia ł requentissime tm̃ si coniunctio dubitationẽ
significans ei socit᷑. idest ꝓ ea̾ greca coniunctione posita. Ct
terentius in adelphis. Si tusis homo hic faci&. Cũ ui eiᷤᷤ coniun¬
ctionẽ grecã significat quȩ apd illos. eynarit e slcuren. nominat᷑
id est coniunctiua qd̾ rem ei cͥontinuari demonstrat. indicatiuo
iungit᷑. ut si uiuit spirat. & si spirat uiuit. si anibulat mou&ur.
In hoc ñ possumꝰ recipce dicere. si mou&ur ambulat. Non enĩ qui
mou&ur omĩmͦ & ambulat. Qui ambulat uͦ onũ mͦ & mouaur.

Expanded text:
expono ei uel cum docerem legere, exponerem et similia. omnibus igitur modis expono ei uel cum docerem legere, exponerem et similia. omnibus igitur modis potest sociari, ut si doceam, discis et si doceam, disce; utinam discas, si doceam; cum doceam, discas. similiter omnibus modis impersonalis quoque uerbi potest coniungi, ut cum ueniam, curritur et cursum sit et curratur et cursum erit et similia. frequentissime tamen si coniunctio dubitationem significans ei sociatur, id est pro ἐάν Graeca coniunctione posita, ut Terentius in adelphis : «si tu sis homo, / hic faciet». cum uero εἰ coniunctionem Graecam significat, quae apud illos συναπτικός nominatur, id est coniunctiua, quod rem rei continuari demonstrat, indicatiuo coniungitur, ut si uiuit, spirat et si spirat, uiuit; si ambulat, mouetur. in hoc non possumus reciproce dicere si mouetur, ambulat: non enim qui mouetur omnimodo et ambulat, qui ambulat uero, omnimodo et mouetur.
Abbreviated transcription (Latin):
& terentius in eu nicho. Ut illũ dii deaeq om̃s suꝑi inferi malis
exemplis ꝑdant. Et ipsͣ tñi uerbũ optatiuũ. sepe ponit᷑ sine
p̃dictis particulis. ut lucanꝰ in .i. Diuisa secundent & fibrise
sit nulla fides s conditor artis. fiixerit istatages. Et nota
qd̃ sub iunctiuo simile ꝓtulit p̃titũ ꝑfectũ optatiui. qđ & mul¬
tis placuit artiũ scriptorib DESUB IUNCTIUOꝵ estructione¬
VBIUNCΠIVUB & dubitatiuus dicit᷑. subiunctiuus uł qd̾ sub¬
iungit᷑ coniunctioni uł qd̾ alteri ũbo omĩmodo sub iungit᷑.
uł sub iungit sibi alterũ. Vt uirgłs inbucolico. Cũ faciã uitu¬
lam ꝓfrugib ipse uenito. Idẽ in .iii. ȩneidos. Int̃ utrãq: iuã
loet discrimine paruo niteneant cursus. certũ .ẽ. dare lin¬
tea retro. Et sciendũ qd̵ necesse .ẽ. Alt̃i mͦ eũ sociari uł eiꝰdẽ
modi alti ũbo etiã sisic cũ infinito. Vt cũ doceã legere discipłm

Expanded text:
omnes, superi inferi, / malis exemplis perdant» et per se tamen uerbum optatiuum saepe ponitur sine praedictis particulis, ut Lucanus in I: «di uisa secundent / et fibris sit nulla fides, sed conditor artis / finxerit ista Tages». et nota, quod subiunctiuo simile protulit praeteritum perfectum optatiui, quod et multis placuit artium scriptoribus. de subiunctiuo subiunctiuus et dubitatiuus dicitur: subiunctiuus, uel quod subiungitur coniunctioni uel quod alteri uerbo omnimodo uel subiungitur uel subiungit sibi alterum, ut Virgilius in bucolico : «cum faciam uitulam pro frugibus, ipse uenito». idem in III Aeneidos : «inter utramque uiam leti discrimine paruo, / ni teneant cursus, certum est dare lintea retro». et sciendum, quod necesse est alteri modo eum sociari uel eiusdem modi alteri uerbo, etiam si sit cum infinito, ut cum doceam legere discipulum,
Abbreviated transcription (Latin):
indicatiuo ñ adiungitur. Et greci qͥdẽ maxime attci etiã sine
dep̃catione solent hoc mͦ uti ꝓ indicatiuo. Nos uͦ hunime qruis
similes sint eiꝰ uoces subiunctiui uocib quib frequentissime
ꝓindicatiuis utunt᷑ auctores nr̃i. Optatiua autẽ p̃titũ ideo ha¬
bent quãꝙ ea debeamꝰ orare quȩ nondũ fuerint. qr sepe euenit
ab. eẽ. eos ꝓ quib oramꝰ & optamꝰ ut id illis iam ꝑfectũ sit quod
cupimꝰ. Vt utinã filius m̃s qͥ a thenis . ẽ doctus ess& uł fuiss&
ĩdẽn. utinã ꝑfecta in ipso doctrina sit. Utinã cognoscamͦ id
illi euenisse. Est autẽ qͣndo optatiuo utim᷑ p̃titi tẽporis do¬
lentes qd̃ ñ factũ sit. ut utinã homines contra se ferrũ non
mouissent. Vtinã mare nũꝙ nauigassent & similia .O. etiã
ad uerbiũ & si coniunctio. & ut ꝓutina inuenit᷑. Virgłs in
Uii. Adsis o tantũ & ꝓpius tua numina firmes. Idẽ in .VI.

Expanded text:
indicatiuo non adiungitur. et Graeci quidem, maxime Attici etiam sine deprecatione solent hoc modo uti pro indicatiuo, nos uero minime, quamuis similes sint eius uoces subiunctiui uocibus, quibus frequentissime pro indicatiuis utuntur auctores nostri. optatiua autem praeteritum ideo habent, quamquam ea debeamus orare, quae nondum fuerint, quia saepe euenit abesse eos, pro quibus oramus et optamus, ut id illis iam perfectum sit, quod cupimus, ut utinam filius meus, qui Athenis est, doctus esset uel fuisset, id est utinam perfecta in ipso doctrina sit, utinam cognoscamus id illi euenisse. est autem quando optatiuo utimur praeteriti temporis, dolentes, quod non factum sit, ut utinam homines contra se ferrum non mouissent, utinam mare numquam nauigassent et similia. o etiam aduerbium et si coniunctio et ut pro utinam inuenitur. Virgilius in VIII: «adsis o tantum et propius tua nu
Abbreviated transcription (Latin):
gi indicatiuo. Vt uirgłs in .iiiii. Si cibi quȩ posco ꝓmittunt
nam mͥ facti fama sat .ẽ. Terentius inphiorinione. Sic sũ siplaceo
utere. Optatiuo Virgłs in .UI. Si nc̃ se nob̵ ille aureus arbore ra¬
mus ostendat subiunctiuo. Terentius in phormione. Si attigisses
ferres infortunũ . s indicatiuo sepe coniunctũ ostendit magis
confirmari & credi rem. sic eẽ uł fieri posse quã dubitari. Virgłs

Expanded text:
IIII: «si, tibi quae posco, promittunt nam mihi facti / fama sat est». Terentius in Phormione : «sic sum: si placeo, utere»; optatiuo Virgilius in VI: «si nunc se nobis ille aureus arbore ramus / ostendat». subiunctiuo Terentius in Phormione : «si attigisses, ferres infortunium». sed indicatiuo saepe coniunctum ostendit magis confirmari et credi rem sic esse uel fieri posse quam dubitari. Virg
Abbreviated transcription (Latin):
aigitur. Uirgłs in .VII. Certat᷑ cõminus armis Terentius
ineunucho Quio agit᷑ stat᷑. T ransitiue ut miseree
me tũi pudae temei penit& illli sui. Mei aut̃ & tui.
csui. genitiuos hic nitellegimꝰ primitiuoꝵ. qui & pos¬
sessiuoꝵ sunt genitiui. Rec mirũ eandẽ uocẽ niutati¬
one significationis ad aliã specie transire : cũ soleat
diuersa significatio easde uoces etiã ad alias partes
trans ferre. Ut nomina in ad uerbia sublime uolat
ꝓsublimit᷑. sole recens orto ꝓrecent᷑. Ecõtra ad ũbia
in nomina. ut sponte sua. & mane nouũ & partici¬
aorpore in his significationib Igit᷑ nõ uoces magis ualent
in parcitione dictionũ . quã earũ significationes. Lõco
nominũ ꝓnomina ponunt᷑. Nõ ut quidã existimant
ꝓpt̃ nominũ ignorantiã. Quȩ enĩ ignorantia nominũ. ẽ.
cũ dicat aeueas addidonẽ. ego te plurima fando enume¬
rare uales. S manifestu qđ qe nõ possunt nõa in pruna

Expanded text:
agitur. Virgilius in VII: «certatur comminus armis». Terentius in eunucho : «quid agitur?:: statur». transitiue, ut miseret me tui, pudet te mei, paenitet illum sui. mei autem et tui et sui genetiuos hic intellegimus primitiuo sunt genetiui. nec mirum, eandem uocem mutatione significationis ad aliam speciem transire, cum soleat diuersa significatio easdem uoces etiam ad alias partes transferre, ut nomina in aduerbia, «sublime uolat» pro sublimiter, «sole recens orto» pro recenter, et contra aduerbia in nomina, ut sponte sua, et «mane nouum», et particitempore in his significationibus. igitur non uoces magis ualent in partitione dictionum quam earum significationes. loco nominum pronomina ponuntur, non, ut quidam existimant, propter nominum ignorantiam. quae enim ignorantia nominum est, cum dicat Aeneas ad Didonem: «ego te, quae plurima fando / enumerare uales»? sed manifestum, quod quia non possunt nomina in prima
Abbreviated transcription (Latin):
anũ. Ego doceor abisto. tu doceris ab illo. Sciendũ autẽ
qđ in ꝑsonalia sine transitiue siue in transitiue ꝓferant᷑
obliquis casib iungunt᷑. ni ꝑdefectionẽ ꝓferantur. Intran¬
sitiuȩ ut currit᷑ ame ꝓcurro. uł stat᷑ ate ꝓstas. uł sedscur
ꝓsed& ille. Quãuis in eis qͦqͣ potest ipsa res intellegi uoce
passiua. Vt cufrit᷑ cursus & bellat᷑ bellũ. Unde etiam
si nõ addat᷑ aqͣubo : potest tam̃ sensũ cõplere ipsius reiq̃

Expanded text:
ianum, ego doceor ab isto, tu doceris ab illo. sciendum autem, ianum, ego doceor ab isto, tu doceris ab illo. sciendum autem, quod impersonalia, siue transitiue siue intransitiue proferantur, obliquis casibus iunguntur, nisi per defectionem proferantur: intransitiue, ut curritur a me pro curro uel statur a te pro stas uel sedetursedet ille; quamuis in eis quoque potest ipsa res intellegi uoce passiua, ut curritur cursus et bellatur bellum, unde etiam, si non addatur a quo, potest tamen sensum complere ipsius rei,
Abbreviated transcription (Latin):
simuut cũ uerbis cõstruunt᷑. et nominatiuis quidẽ
intransitiue. obliquis uͦ transitiue. uerba cõiungunt᷑
Vt heo tistus ut iste currit thieo tisti uł istuis mise¬
reor theotisto uł isti p̃beo theo tistũ uł istũ uideo
Ablãts etiã c̃os oblicos sequit᷑. dieofisto uł isto gaudeo
Nã uoc̃ts qͦq in transitiue secundis ad iungit᷑ uerboꝵ ꝑ
sonis cũ ꝓprius sit naturalit̃ scđae ꝑsonae. Vt theotiste
ut tuñ. doc tor legis uł lege. Uirgłs. in .x. Uigilas ne
dm̃ gens aenea uigila. Obliqui cam̃ cõstructionẽ uerboꝵ
quȩ fit intransitiue cũ nominatiuis excipiunt transitiue
nisi sint uerba absoluta. ut teotistus uł iste. uiuit. spirat.
flor& uig&. &similia. Ed enĩ no egent obliquoꝵ ad iunc¬
tione i dest transitione in alias ꝑsonas. affectꝰ tam̃ singłoꝵ
ostendentib uerbis : Vt ego doceo istũ. Theotistus doc& pͥsc¬

Expanded text:
similiter cum uerbis construuntur. et nominatiuis quidem similiter cum uerbis construuntur. et nominatiuis quidem intransitiue, obliquis uero transitiue uerba coniunguntur, ut Theoctistus uel iste currit, Theoctisti uel istius misereor, Theoctisto uel isti praebeo, Theoctistum uel istum uideo. ablatiuus etiam ceteros obliquos sequitur, Theoctisto uel isto gaudeo; nam uocatiuus quoque intransitiue secundis adiungitur uerborum personis, cum proprius sit naturaliter secundae personae, ut Theoctiste uel tu noster doctor legis uel lege. Virgilius in X: «uigilasne deum gens / Aenea? uigila». obliqui tamen constructionem uerborum, quae fit intransitiue cum nominatiuis, excipiunt transitiue, nisi sint uerba absoluta, ut Theoctistus uel iste uiuit, spirat, floret, uiget et similia: ea enim non egent obliquorum adiunctione, id est transitione in alias personas, affectus tamen singulorum ostendentibus uerbis, ut ego doceo illum uel Theoctistus docet Prisc
Abbreviated transcription (Latin):
tioni sufcedant & cũ unca ad omĩa qli ȩ suntb abe¬
ant significationẽ ut una uoce generali ꝓpͥ& ates onm¬
mũ demonscrent : unicã habuer etiã uocis declinationẽ
ut singulas uarient ꝑ sonarũ & casuũ ꝓlationes :
nulli obnoxia regulae. quȩ in unicis nec locũ habe
uocib poterat. Manifestũ .ẽ. aut̃ qđ &prima & se¬
cunda ꝑsona in qͥb sola ẽ. de mõstraitio singulas ha¬
bent uoces. Itaq genera qͦq omĩa nõ ab scisa ꝓpͥi
t̃minationib s ꝑ eundẽ finẽ cõgruã habuerint
pͥosionẽ. Quippe cũ ꝑci de mõstratio. substantiã
ꝑse significat : absq: discraione generũ. Ille autẽ
Oipse. & hic. miste . & is. quia indiuersis tercus
poterant eẽ ꝑsonis. absentib uł p̃sentib. & longe
uł iuxta positis. diffinitionis causa manifestande
etiã genus cũ cõsequentĩ declinatione acceperunt.
Quẽ aomodũ nõa sic etiã ꝓnomina ꝑ singulos casus

Expanded text:
tioni succedant. et cum unicam ad omnia, quae sunt, habeant significationem, ut una uoce generali proprietates omnium demonstrent, unicam habuerunt etiam uocis declinationem, ut singulas uarient personarum et casuum prolationes, nulli obnoxia regulae, quae in unicis nec locum habere uocibus poterat. manifestum est autem, quod et prima et secunda persona, in quibus sola est demonstratio, singulas habent uoces. itaque genera quoque omnia non abscisa propriis terminationibus, sed per eundem finem congruam habuerunt positionem, quippe cum per ea demonstratio substantiam per se significat absque discretione generum. ille autem et ipse et hic et iste et is, quia in diuersis tertiis poterant esse personis absentibus uel praesentibus et longe uel iuxta positis, definitionis causa manifestandae etiam genus cum consequenti declinatione acceperunt. quemadmodum nomina, sic etiam pronomina per singulos casus