comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
gorii neocesiariensis legimꝰ. Qͥ
c̃ uolens edificare eccłiã ĩ loco ap¬
to. ud̾ret q eũ angustiorẽ eẽ ꝙͣ
res engebat. uenit nocte ad loc̃¬
montẽ longiꝰ iuxta fidẽ petẽtis
ag̃et. Et mnane facto reũs ĩueñ
moutẽ tant̃ spacii reliqͥsse struc¬
torib eccłie qͣntũ opꝰ habebãt. Hã
⁊ sc̃a scolastica manꝰ ⁊ capud in
mensa posuit. ⁊ ut plueret ora
runt᷑ maiorib p̃miis cumulent᷑.
Dr̃o uãq pͥuatis locis oportumꝰ
fundit᷑. dũ d̾o tm̃ deste dͤꝓmitur.
Neq enĩ cõciliat dm̃ multiplex¬

Expanded text:
egimus. Qui cum volens aedificare Ecclesiam in loco apto, videretque eum angustiorem esse quam res exigebat, venit nocte ad locmontem longius juxta fidem petentis ageret. Et mane facto, reversus invenit montem tantum spatii reliquisse structoribus Ecclesiae, quantum opus habebat. Nam et sancta Scholastica manus et caput in mensam posuit, et ut plueret, oraruntur, majoribus praemiis cumulentur. Oratio namque privatis locis opportunius funditur, dum Deo tantum teste depromitur. Neque enim conciliat D
Abbreviated transcription (Latin):
sericordis iudicis ꝓximi dilectiõe
condit᷑. Q t̃c ueratit̃ qͥsq cumu¬
lat. si ħ eciã ꝓ adũsariis ĩpendat.
Tantꝰ dbet eẽ orãtis erga d̾m affectꝰ
ut ñ dͦsꝑet p̃cis effectũ. Inanit̃ aũ
oramꝰ. si spei fiduciã ñ habemꝰ. Pe¬
ne cͤdẽtes accipiecis. ytͤdit qͥdã sẽ¬
nex aliqͣndo ĩ monte synai. ⁊ c̃ en¬
ret ĩde. occͣrit ei fr̃ ĩ uia ⁊ ĩgemis¬
cens dicebat sem. affligim᷑ abba
ꝓpt̃ siccitatẽ qͥa nob̾ ñ pluit. Et dic̃
ei senex. Quare ñ oratis ⁊ rogatis
dm̃i: Et ille respõdit. Et oramꝰ ⁊ de¬
p̃cam᷑ assidue dm̃ ⁊ ñ pluit. Et diẽ¬

Expanded text:
ricordis judicis, proximi dilectione conditur. Quod tunc veraciter quisque cumulat, si hoc etiam pro adversariis impendat. Tantus esse debet orantis erga Deum affectus; ut non desperet precis effectum. Inaniter autem oramus, si spei fiduciam non habemus. Peietis . Venit quidam senex aliquando in montem Sinai, et cum exiret inde, occurrit ei frater in via, et ingemiscens dicebat seni: Affligimur, Abba, propter siccitatem, quia nobis non pluit. Et dixit ei senex: Quare non oratis et rogatis Deum? Et ille respondit: Et oramus et deprecamur assidue Deum, et non pluit. Et di
Abbreviated transcription (Latin):
tep̃tam̃tis exestuat. ut quo
or̃o uitioꝵ ĩpugnationẽ extinguit.
Tã ꝑseuerant̃ ĩtend̾e oportet ani¬
mũ nr̃m orando atq pulsando qͦ¬
usq ĩpoitunas desiderioꝵ carnaliũ
suggestiones. q̃ nr̃is obstrepunt sen¬
sibus fortissima ĩtenciõe suꝑemus.
ac tãdiu ĩsist̾e qͦusq ꝑsistendo uin¬
camus. Ham negligendes or̃ones:¬

Expanded text:
tentamentis exaestuat, ut quotoratio vitiorum impugnationem exstinguit. Tam perseveranter intendere oportet animum nostrum orando, atque pulsando, quousque importunas desideriorum carnalium suggestiones, quae nostris obstrepunt sensibus, fortissima intentione superemus: ac tandiu insistere, quousque persistendo vincamus. Nam negligentes orationes
Abbreviated transcription (Latin):
ruscare. aut is quẽ suꝑne uͥtutis doñ
ad sola miracula roborat. ⁊̃ diuine
legis pand̾e occulta cõtendat. ĩ p̃cipi¬
ti pedẽ porrigit. qͥꝗ m̃surar̃ suar̃ li¬
mitẽ ñ adcendit. Dicebant d̾ ab¬
rauit. neq maledix̃ hoĩem. neq si
necesse ñ fuit: locutus ÷ alicͥ. Uenit
aliqñ abbas hiylarion d palestina
ad abibatẽ antoniũ ĩ montẽ. ⁊ dixt
ei abbas antomiꝰ. Bñ uenisti luci¬
fer qͥ mane oriris. Et dix̃ ei abbas
hylarion. Paxtͥ colipp̃na lucis que
cepi solitariꝰ ẽẽ : ñꝙͣ me uidit solinã¬
dicantẽ. Respõdit ei abbas ioh̾es.ni
me irascentẽ. Dicebant d̾ ab ba¬
te arsenio. qͥa dota nocte uigilabat
⁊ qͣndo uolebat cͥca mane dormire.
dicebat sõp̃no. Neni serue male.
Et subripiebat parũ sep̃ui sed̾udo

Expanded text:
ruscare: aut is quem supernae virtutis donum ruscare: aut is quem supernae virtutis donum ad sola miracula roborat, etiam divinae legis pandere occulta contendat, in praecipitio pedem porrigit, qui mensurarum suarum limitem non attendit. Dicebant de abravit, neque maledixit hominem, neque si necesse non fuit locutus est alicui. Venit aliquando abbas Hilarion, de Palaestina ad abbatem Antonium in montem, et dixit ei abbas Antonius: Bene venisti, lucifer, qui mane oriris. Et dixit ei abbas Hilarion: Pax tibi, columna lucis, quae coepi solitarius esse, nunquam me vidit sol manducantem. Respondit ei abbas Joannes: Nec me irascentem. Dicebant de abbate Arsenio quod tota nocte vigilabat, et quando volebat circa mane dormire, dicebat somno, Veni, serve male. Et subripiebat parum somni sedendo
Abbreviated transcription (Latin):
stipotens du̾s sic cuncta mod̾rat᷑. ut
dũ singła q̃q st̾ o̾iũ int̾posita qͣdã
caritatis necessitudine. fiant om̾ia
singłoꝵ. Et unꝰ qͥsq sic ꝙ ñ accepit ĩ
altm possio̾at. ut alt̾i possid̾nd̾ qd̾
accepit humiłr ĩpendat. Sc̃a eccłia
suꝑni capitis sui corpꝰ est.I qͣ alius
alte uidendo och. aliꝰ recta oꝑando
manꝰ. aliꝰ ad cuncta discurredo pes.
aliꝰ p̃ceptoꝵ uocẽ ĩtelligẽdo auris.
aliꝰ maloꝵ fetorẽ bonoꝵq flagrãciã
disc̾nendo naris ÷. ¶ enĩ corꝑalium
more m̃broꝵ. dũ uicissĩ sibi accepta
offrcia ĩpẽdunt. unũ d̾ semet ipis cĩb
corpꝰ reddint. Miro cõsilio auctor
ac dispositor nr̃. huie illa largiair.
q̃ aliis d̾negat. aliis ħ d̾uegat. q̃ ali.
largitur. Mensuras itaq sibi posi¬
tas. egredi uitit᷑. qͥsq posse plusq
acceꝑit conat᷑. Nuusqͥsq fid̾liũ eui
fortasse taucũmͦ datũ ÷ p̃ceptoꝵ ocul¬
ta disserere. si tẽp̃tat ⁊̃ miracłis cho¬

Expanded text:
ipotens Deus sic cuncta moderatur ut dum singula quaeque sunt omnium, interposita quadam charitatis necessitudine, fiant omnia singulorum: et unusquisque sic quod non accepit in altero possideat, ut ipse alteri possidendum quod accepit humsui capitis corpus est, in qua alius alta videndo, oculus, alius recta operando, manus, alius ad cuncta discurrendo, pes, alius praeceptorum vocem intelligendo, auris, alius malorum fetorem, bonorumque fragrantiam discernendo, naris est. Qui enim corporalium more membrorum, dum vicissim sibi accepta officia impendunt, unum de semetipsis omnibus corpus reddunt. Miro consilio auctor ac dispositor noster huic illa largitur quae alii denegat, alii haec denegat quae isti largitur. Mensuras itaque sibi positas egredi nititur, quisquis posse plus quam acceperit conatur. Unusquisque fidelium cui fortasse tantummodo datum est praeceptorum occulta disserere si tentat etiam miraculis co
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ celesti potestate subum st̾. qͥ t̾rena
oĩa spõte reliq̃it᷑. Ea qͥsqͥs stimulo dnumi
amoris excitatꝰ h possessa reliq̃rit. illie
ꝓculdubio culm̃ rdiciarie potesta¬
tis obtinebit ut simul te̾ uidex ẽ ni¬
dice ueniat. qͥ nc cõsid̾ratiõ̾e iudien
sese spõtanea uolũtate castigat. Re¬
dẽptor u̾r iudicii sentẽeiã c̾ sci̾s eccłie
p̃dicatorib d̾cernit. sic̃ ip̃e ĩ exãgłio

Expanded text:
rena omnia sponte reliquerunt. Quia quisquis stimulo divini amoris excitatus, hic possessa reliquerit, illic procul dubio culmen judiciariae potestatis obtinebit, ut simul tunc judex cum judice veniat, qui nunc consideratione judicii sese spontanea voluntate castigat. Redemptor nester judicii sententiam cum sanctis Ecclesiae praedicatoribus decernit, sicut ipse in Evangelio
Abbreviated transcription (Latin):
suis etiã seip̃m qͥsq abneget. S qͥd
est se ip̃m abnegare. nͥ uoluptatib
ꝓpͥis renũciare Ut qͥ suꝑb erat sit
humilis. Qui iracundus est: studͤat¬
ciat morib pͣuis. semetip̃mi scilieet

Expanded text:
tiam seipsum quisque abneget; sed quid est seipsum abnegare, nisi voluptatibus propriis renuntiare? Ut qui superbus erat sit humilis; qui iracundus esse studeattiat moribus pravis, semetipsum scilicet
Abbreviated transcription (Latin):
uisus. fit alienꝰ. Abbas arseniꝰ orauit
dicẽs. dñe dirige me ad salutẽ. Uenit
ei uox dicens. Ax seui. fuge hoĩes. tace.
qͥesce ⁊ saluꝰ eris. Nr̃ abbas moyses.
sagittis ũmici: qͥ amat qͥetẽ. Qaũ uns¬
cecur multitudini: erebra suscipiet
n fine scłi ẽ d̾o iudices ueniunt. qͥ ĩ mnũ
do ꝓ d̾o ĩiuste iudicant᷑. Tn̾c eoꝵ lux tãto

Expanded text:
is et visus. Abbas Arsenius oravit dicens: Domine, dirige me ad salutem; et venit ei vox dicens: Arseni, fuge homines, tace, quiesce, et salvus eris. Dixit abbas Moyses: sagittis inimici, qui amat quietem; qui autem miscetur multitudini, crebra suscipiet In fine saeculi cum Deo judices venient, qui nunc pro Deo injuste judicantur.
Abbreviated transcription (Latin):
cͥcũ spiciat. atq ea q̃ mũdi sc̾ ꝑfec¬
de deserat.⁊ ꝙ ostendit humanis
oculis habitu. ħ añ d̾i ocłos mori¬
bus p̃tendat. Electi nãq mouachi
eñ eis trãsitoria ꝓsꝑitas arridet: fa¬
uorẽ mũdi qͣi nescientes dissimu¬
lant. ⁊ forti gressu int̾ius undͦ ex¬
deriꝰ subleuant᷑ calcant. Ulecti mo¬
nachi nullis praue actiois clamo¬
rib ꝑstrepunt: nuillo cupiditatũ
tẽporaliũ turbulento appetitu ra¬
uite necessariis ĩmoðratiꝰ occupa¬
re refugiunt. Sepe bona agẽcis
monachi pat̾na ad huc flagella
senciunt. ut tanto ꝑ fectiores ad he¬
reditatẽ ueniant : quãto eos pie fe¬
rientis disciplina cotidie etiã d̾ mini¬
mis purgat. Ueri monachi funditꝰ
scło renũciances. ita huic mundo
moriunt᷑. ut soli d̾o uiue dlectent᷑.

Expanded text:
cumspiciat, atque ea quae mundi sunt, perfecte deserat, et quod ostendit humanis oculis habitu, hoc ante Dei oculos moribus praetendat. Electi namque monachi cum eis transitoria prosperitas arridet, favorem mundi quasi nescientes dissimulant, et forti gressu interius ea unde exterius sublevantur calcant. Electi monachi nullis pravae actionis clamoribus perstrepunt, nullo cupiditatum temporalium turbulento appetitu ravitae necessariis immoderatius occupati refugiunt. Saepe bona agentes monachi, paterna adhuc flagella sentiunt, ut tanto perfectiores ad haereditatem veniant, quanto eos pie ferientis disciplina quotidie etiam de minimis purgat. Veri monachi funditus saeculo renuntiantes, ita huic mundo moriuntur, ut soli Deo vivere delectentur,
Abbreviated transcription (Latin):
Mͥa nͥl hꝰ mũdi appetũt: nulł peł
dubio ĩ cord̾ tumultib p̃munt᷑. Qm̃ s
qͥppe ĩordinatos d siderioꝵ motꝰ a cu¬
bili cordis manꝰ sc̃e ꝯũsationis eitĩt.
Et qͥa transitoria cuncta d̾spiciut̾: ex
his nascẽtes cogitationũ ĩsolencias ñ
patiunt᷑. Solã nãq ec̾nã patͥã appetũt.
⁊ qͥa nulla huiꝰ mũdi diligt̾: magna
m̃tis tͣuqͥllitate ꝑfruunt᷑. Magna reqͥ
es m̃tis ÷. a secreto cordis t̾renoꝵ deside¬
rioꝵ tumultus expelłe. ⁊ una ĩtenciõe
et̾ne patͥe ĩ amorẽ ĩtime qͥetis hanelare.
a tumultu rer̃ tẽꝑaliũ dauid secessũ¬

Expanded text:
mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur. Omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis manu sanctae considerationis ejiciunt; et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur. Solam namque aeternam patriam appetunt, et quia nulla hujus mundi diligunt, magna mentis tranquillitate perfruuntur. Magna mentis est requies a secreto cordis terrenorum desideriorum tumultus expellere, et una intentione aeternae patriae in amorem intimae quietis anhelare. A tumultu rerum temporalium David
Abbreviated transcription (Latin):
strepitũ d̾serit: ⁊ ꝑ qͥetis studiũ eius
mens uͥtutib ĩcenta. qͣi uigilans
dormit. Unꝰqͥsq monachꝰ ad ꝯtẽplã¬
da int̾na minime ꝑducit᷑ nͥ ab his
q̃ exceriꝰ ĩplicant. studiose subtͣhat᷑.¬

Expanded text:
strepitum deserit, et per quietis studium ejus strepitum deserit, et per quietis studium ejus mens virtutibus intenta, quasi vigilans dormit. Unusquisque monachus ad contemplanda interna minime perducitur, nisi ab his quae exterius implicant, studiose subtra
Abbreviated transcription (Latin):
monachi plene mortificationẽ suã
appetunt. qͣnto st̃ uitiniores ad finẽ
tãto se enbent ard̾nciores ĩ oꝑe. labo¬
rando gͦ ñ d̾ficiunt. s magis ad usũ
laboris crescũt. qͥa cũ iã p̃mia ꝓpin¬
qͥora cõsid̾rant. eo oꝑe dlectabiliꝰ eni¬
dant. Os monachi scłm relĩquẽteis
punire flendo ñ s̾sinc̾ q̃ dreliq̃it̃.
Graui se merore affligt̾ qͥa lõge a facie
cõditoris ꝓiecti. ad hue ĩet̾ne pat̾e gau¬
tẽplanda oͦsio̾ria minime ꝑueniut.
ut ip̃a int̾ueniente tarditate ad ead̾
desid̾ria laxato m̃tis sinu dilatent᷑.E
na dispositione agrͣ. ut repulsa multi¬
plitiꝰ crescant. Pleriq monachoꝵ sie
ĩ p̃senti scło se mortificare appetunt.
ut iã ꝑfecte si liceat cõditoris sui faciẽ
cõtẽplent᷑. S eoꝵ desideriũ differt᷑
ut ꝓficiat. ⁊ a carditatis sue sinu
nut̾tur ut crescat. Bonꝰ monachus
ab ħꝰ mũdi ĩqͥeta cõcupiscẽcia se pe¬
nitus subtrahit. ac t̾renarũ actioñ

Expanded text:
monachi plene mortificationem suam appetunt, quanto fiunt viciniores ad finem, tanto se exhibent ardentiores in opere. Laborando ergo non deficiunt, sed magis ad usum laboris crescunt; qui quo jam praemia propinquiora considerant, eo in opere delectabilius eudant. Omnes monachi saeculum relinquentes, punire flendo non desinunt quae deliquerunt. Gravi se moerore affligunt, quia longe huc a facie conditoris projecti, adhuc in aeternae patriae gaucepta desideria minime perveniunt, ut ipsa interveniente tarditate ad eadem desideria laxato mentis sinu dilatentur; na dispositione agitur ut repulsa multiplicius crescant. Plerique monachorum sic in praesens saeculum mortificari appetunt ut jam perfecte, si liceat, Conditoris sui faciem contemplentur. Sed eorum desiderium differtur, ut proficiat; et tarditatis suae sinunutritur, ut crescat. Bonus monachus ab hujus mundi inquieta concupiscentia se penitus subtrahit, ac terrenarum actionum
Abbreviated transcription (Latin):
ut futa iter̃ ñ cõmictat. Nã qͥ plãgit
peccatũ: ⁊ iterũ admittit peccatũ. qi
siqͥs lauec laterẽ erudũ. quẽ cͣte ma¬
gis eluerit: q̃nto ãplius lucũ facit.
Quãuis qͥq sit peccator ⁊ ĩpius. si ad
penitenciã comĩtat᷑. conseqͥ ueniã
posse creditur festinare debet ad dr̃
peuitendo unꝰqͥsq dũ potest. Ne si
dũ potest nolũit: c̾tard̃ uolũit om̃o

Expanded text:
ut futura iterum non committat. Nam qui plangit ut futura iterum non committat. Nam qui plangit peccatum, et iterum admittit peccatum, quasi si quis lavet laterem crudum, quem quanto magis eluerit, tanto amplius lutum fecit. 8. Quamvis quisque sit peccator, et impius, si ad poenitentiam convertatur, conseposse creditur. Festinare debet ad Deum poenitendo unusquisque dum potest, ne si dum potest noluerit, cum tarde voluerit, omnino
Abbreviated transcription (Latin):
cũ iudiciũ. sũ nͦ ꝓ malis q̃ fecimꝰ:
discipline flagello acterim᷑. ⁊ ħ per
penitenciã deflemꝰ. iniqͥtatẽ nrãm
signat ⁊ curat. qͥa ne multa h dese¬
rit. uͦ ĩ iuditio puniendo seruat. Bñ
se iudicat instus ĩ hac uita: ne iudi¬
cet᷑ d̾o dap̃natione ppetua. Tunc au̾
iudiciũ de se qͥsq sumit: qñ ꝑ dig¬
nam penitenciã sua pͣua facta cõ¬
dep̃nat. amaritudo penitencie fa
cit aĩm ⁊ sua facta subtilius discu¬
tere: ⁊ dona di q̃ contẽpsit flẽdo cõ¬
memorare. Hichil aũ peius ꝙͣ eul¬
pam agnosc̾e. uͭ deflere. Duplicẽ fle¬
cator siue qͥa ꝑ negligenciã bonũ ñ
fecit: seu qͥa malũ ꝑ audatiã ꝑpetra¬
uit. Ꝙ enĩ oportuit ñ gessit: ⁊ gessit
ag̃e ꝙ ñ oportuit. Ille penitenciam
digne agit: qͥ reatũ suũ satisfactiõe
legitina plangit. cõdẽp̃nando seili¬
cet ac d̾flendo q̃ gessit. tanto inde¬
plorando ꝓfundiuis: qͣnto extitit in

Expanded text:
cum judicii. Cum vero pro malis quae fecimus, cum judicii. Cum vero pro malis quae fecimus, disciplinae flagello atterimur, et haec per poenitentiam deflemus, iniquitatem nostram signat et curat, quia nec multa hic deserit, nec in judicio puniendo servat. Bene se judicet justus in hac vita, ne judicetur a Deo damnatione perpetua. Tunc autem judicium de se quisque sumit, quando per dignam poenitentiam sua prava facta condemnat. Amaritudo poens discutere, et dona Dei quae contempsit flendo commemorare. Nihil autem pejus quam culpam agnoscere nec deflere. Duplicem habcator, sive quia per negligentiam bonum non fecit, seu quia malum per audaciam perpetravit. Quod oportuit non gessit, et gessit quod agere non oportuit. Ille poenitentiam digne agit, qui reatum suum satisfactione legitima plangit, condemnando scilicet ac deflendo quae gessit. Tanto in deplorando profundius, quando exstitit in
Abbreviated transcription (Latin):
cinere penitenciã ag̃e est: cõtẽplata
sũma essencia uͥl aliud ꝙͣ fauillã se
cinerẽq recognosẽe. Icilitio asꝑitas.
⁊ cõpunctio peccatoꝵ.I ciñe aũ: pul¬
uiis ostenditur mortuoꝵ. Et idcͥdo itr̃q
adhiberi ad penitenciã solet. ut in
cõpunctionis cilicio cognoscamꝰ qͥd
damus: qͥd ꝑ iudiciũ facti sumꝰ. fide¬
lis qͥsq dũ cogitationes ĩ iudicio ey¬
quiri subtilit̾ ñ ignorat. semet ip¬
sũ uitͦrsus discutiens añ iudicium
uehem̃ter examinat. ut districtius
nidex eo iã tranqͥlliꝰ ueniat. ⁊ cor ꝙ¬
discut̾e appetit ꝓculpa punitũ cer¬
nat. qͥa ea dũ nos punimꝰ. ip̃e neqͣ¬
ꝙͣ ĩ extremo examine iudicat. pau¬
lo teste qͥ ait. Si nosmet ip̃os diui¬
dicaremꝰ: ñ utiq iudicarem᷑. Quod
exteriꝰ agimꝰ nͥ penitencia int̾uenien¬
te diluamꝰ. in secreto iuditioꝵ d̾i sub
quadã occultatione seruat᷑. ut qñq
etiã de sigillo secreti exeat ad publi¬

Expanded text:
 contemplata summa essentia, nihil aliud quam favillam se cineremque cognoscere. In cilicio asperitas et compunctio peccatorum, in cinere autem pulvis ostenditur mortuorum. Et idcirco utrumque adhiberi ad poenitentiam solet, ut in compunctionis cilicio cognoscamus quid damus quid per judicium facti sumus. Fidelis quisque, dum cogitationes in judicio exquiri subtiliter non ignorat, semetipsum introrsus discutiens, ante judicium vehementer examinat, ut districtus Judex eo jam tranquillus veniat, quo discutere appetit, pro culpa punitum cernat. Quia eam dum nos punimus, ipse nequaquam in extremo examine judicat. Paulo attestante qui ait: Si nosmetipsos dijudicaremus, non utique judicaremur . Quod exterius agimus nisi poenitentia interveniente diluamus, in secreto judiciorum Dei sub quadam occultatione servatur, ut quandoque etiam de sigillo secreti, exeat ad publi
Abbreviated transcription (Latin):
dũ ꝑpenitenciã expulsa fuerit ab
hoĩe uitia. si forte pꝰ ħ int̾cedeute se¬
curitate q̃libet culpa subrepserit. cõ

Expanded text:
 poenitentiam expulsa fuerint ab homine vitia, si forte post haec, intercedente securitate, quaelibet culpa subrepserit, co
Abbreviated transcription (Latin):
penitencia: duplũ h̾re debet
gemitũ. Himirũ qͥa ⁊ bonũ ꝙ opor¬
tuit ñ fecit: ⁊ malũ ꝙ ñ oportuit fec̃.
sũ ad bona oꝑa ñ adsurgamꝰ. uecesse
est ut nosmet ip̃os duplicit̾ d̾fleamꝰ.
qͥa ⁊ recta ñ fecimꝰ: ⁊ pͣua oꝑati sumꝰ.
ꝑbeatũ moysen unꝰ turt᷑ ꝓ peccato:¬
holocaustũ nãq. totũ ĩcensũ dicit᷑.
Unũ gͦ curturẽ ꝓpeccato offerimꝰ:
gligimꝰ nosmet ip̃os funditus accẽ¬
dentes igne doloris ardemꝰ. Beatꝰ iob
post flagella ꝓficiens.⁊ asemec ip̃o ĩ
magna sui redargucione diseuciens

Expanded text:
enitentia duplum habere gemitum debet, nimirum quia et bonum quod oportuit non fecit, et malum quod non oportuit fecit; cum ad bona opera non adjungimus, necesse est ut nosmetipsos dupliciter defleamus, qui et recta non fecimus et prava operati sumus. Per beatum Moysem unus turtur pholocaustum namque totum incensum dicitur. Unum ergo turturem pro peccato offerimus, gligimus, nosmetipsos funditus accendentes igne doloris ardemus. Beatus Job post flagella proficiens et a semetipso in magna redarguti
Abbreviated transcription (Latin):
reqͥẽ. Caũ pͣue uiuendo penitẽciã
ĩmor tis agit ꝑiculo. sic̃ eiꝰ dap̃na¬
tio in.certa est. sic remissio dubia.
Quis  ꝑ penitenciã ꝓpitiatio pecca¬
torũ. sit sine metu hõ esse ñ d̾bet
qͥa penitencie satisfactio diuino¬
tancũ pensat᷑ iuditio ñ humano.
ꝓĩde qͥa miseratio d̾i occulta est
sine iut̃missione flere necesse ẽ. Neq
enĩ unꝙͣ oporcet penitentẽ hab̾e
d̾ pecratis securitatẽ. Nã securitas.
negligenciã parit. Negligencia añ¬

Expanded text:
Qui autem prave vivendo poenitentiam in mortis agit periculo, sicut ejus damnato incerta est, sic remissio dubia. Quamvis per poenitentiam propitiatio peccatorum sit, sine metu homo esse non debet, quia poenitentiae satisfactio divino pensatur judicio, non humano. Proinde quia miseratio Dei occulta est, sine intermissione flere necesse est. Neque enim unquam oportet poenitentem habere de peccatis securitatem. Nam securitas negligentia
Abbreviated transcription (Latin):
rita peccata ꝯfiterent᷑. atq ĩmi¬
nencia d̾uitent. qͣtinꝰ trãsactas
culpas ad moriã reuocent. ⁊ pollui
ĩ futuris erubescant. Amonendi
st̃ peccata carnis eꝑtr:. ut uigi¬
lanti cura ꝑspiciant. pꝰ delicta nob̾
ad se red̾untib d̾s qͦmͦ sinũ sue pie¬
tatis expandat. dicens nob̾ ꝑ ꝓpħam.¬

Expanded text:
ata considerent, atque imminentia devitent, quatenus transactas culpas ad memoriam revocent, et pollui in futuris erubescant. Admonendi sunt peccata carnis experti, ut vigilanti cura conspiciant post delicta nobis ad se redeuntibus Deus quomodo sinum suae pietatis expandat, dicens nobis p
Abbreviated transcription (Latin):
Angusta ⁊ arta uia ÷: ut cogitatioĩ¬
b suis h̾o uiolenciã faciat. ⁊ abfcĩ¬
dat ꝓpt̾ dñi uoluntates suas. hoc
eit eciã ꝙ. scͥptũ est. Ecce uos relinqͥ¬
neus oĩa. ⁊ secuti sumꝰ te. Oont
senex. Debet monachꝰ cotidie ma¬
ueri sero cogitare ĩ semet ip̃o qͥd
tractans oẽm uitã suã penitẽciã
agendo. monachꝰ eẽ potest. Dix̃
senex. Dcruuente te aut surgẽte
ł aliqͥd aliud faciente. si fuerit
d̾s añ oculos tuos. ĩ nullo ĩuineꝰ¬
de pot̾it d̾cerrere. Et si talis cogi¬
tatio manserit ĩ hoĩs. etiã d̾i uirtus

Expanded text:
Angusta et arcta via est, ut cogitationibus suis homo violentiam faciat, et abscidat propter Deum voluntates suas. Hoc est etiam quod scriptum est: Ecce nos reliquimus omnia, et secuti sumus te . Dixit senex: Debet monachus quotidie mane et sero cogitare in semetipso, quid tractans omnem vitam suam poenitentiam agendo, monachus esse potest. Dixit senex: Dormiente te, aut surgente, vel aliud quid faciente, si fuerit Deus ante oculos tuos, in nullo te inimicus poterit deterrere, et si talis cogitatio manserit in homine, etiam Dei virtus
Abbreviated transcription (Latin):
sto est: ħ ÷ ut faciat opꝰ manuũ. ⁊ se¬
maiorẽ ĩcelligenciã p̃bet. Meliꝰ ÷ enĩ
conferre ꝙͣ legere. Collatio: docibili¬
tatẽ facit. Nani ꝓpositis int̾rogatioĩb
cunctatio rerũ excludit᷑. ⁊ sepe obiec
ꝑspicitur. Siẽ instrui solet collatio:
ita cõtencio d̾strui. ħ enĩ relicto sen¬
su ueritatis: lites geũat.⁊ pugnãdo
lectio: memorie auxlio eget. Q si fu¬
erit natiralit̾ tardior. fixq̃nti tam̃
meditatione acuitur: ac lege̾di assi¬
duitate colligat᷑. Sepe ꝓlixa lectio
longitudinis cã memoriã legentis
oblit̾at. Ꝙ si breuis sit: submoto q
libro. sencencia recractet᷑ ĩ aĩo. tc̃
sine labore legit᷑. ⁊ ea q̃ secta st̃ ĩ reco¬
lendo memoriã minime excedt᷑. ae
ceptabilior est sensib lectio tacita.
ꝙͣ aꝑta ampliꝰ enĩ ĩcellectꝰ instruit᷑.
qñ uoxbegentis qͥescit. ⁊ sub silen¬
cio singua mouet᷑. Nam elare legẽ¬

Expanded text:
sto est, hoc est, ut faciat opus manuum, et semajorem intelligentiam praebet. Melius est enim conferre quam legere. Collatio docibilitatem facit, Nam propositis interrogationibus cunctatio rerum excludiperspicitur. Sicut instruere solet collacio, ita contencio destruere; hec enim relicto sensu veritatis lites generat et pugnando Lectio memoriae auxilio eget. Quod si fuerit naturaliter tardior, frequenti tamen meditatione acuitur, ac legendi assiduitate colligitur. 8. Saepe prolixa lectio longitudinis causa memoriam legentis obtergit. Quod si brevis sit, submotoque libro sententia retractetur in animo, tunc sine labore legitur, et ea quae lecta sunt recolendo a memoria minime excidunt. 9. Acceptabilior est sensibus lectio tacita quam aperta; amplius enim intellectus instruitur, quando vox legentis quiescit, et sub silentio lingua movet
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓtege me a lingua mea. Et usq n̾e̾
ꝑ singłos ãnos dies: corruo ꝑ ip̃am ⁊
olinqͦ. Nbbas machariꝰ maior
ĩ sciti dicebat᷑ fr̾ib pꝰmissas eccłie. fu¬
mus fugẽ ampliꝰ a solitudine ista ᷑.
Et ille ponebat digitũ suũ ĩ ore dice̾s.
Istud ÷ ꝙ fugiend̾ dieo. ⁊ sic intrabat
ĩ cellã suã. ⁊ claud̾ns hostiũ sed̾bat
solus. Dint abbas sẏsor. qͥa ꝑegͥ¬
natiq nr̃a in ħ est. ut teneat ho os
suũ. Dix̃ abbas yꝑitiꝰ. Monachꝰ qͥ
ñ retinet linguã suã ĩ tẽꝑe furoris.
neqr passiones cet̾as pot̾it aliqñ ĩ hi¬
bere. Dix̃ abbas longinꝰ abbati lu¬
cio. habeo tres cogitationes. Inã ut
ad ꝑegͥnationẽ ꝑgã. Et respõdit ei
senex. Si ñ denueris linguã. qͦ cũq¬

Expanded text:
tege me a lingua mea: et usque nunc per singulos dies corruo per ipsam et delinquo. Abbas Macharius major in Scmus fugere amplius a solitudine ista? Et ponebat digitum suum in ore suo, dicens: Istud est quod fugiendum dico. Et sic intrabat in cellam suam, et claudens ostium, sedebat solus. Dixit abbas Sysois: Quia peregrinatio nostra in hoc est ut teneat homo os suum. Dixit abbas Hyperitius: Monachus qui non retinet linguam suam in tempore furoris, neque passiones caeteras poterit aliquando prohibere. Dixit abbas Longinus abbati Lucio: Habeo tres cogitationes: unam, ut ad peregrina pergam. Et respondit ei senex: Si non tenueris linguam, quocunq
Abbreviated transcription (Latin):
aut rõne iuste necessitatis. aut ĩtẽ¬
cione pie humilitatis caret. Si gͦ rõ
Socioso smone q̃ritur. pensemꝰ que
pena multiloqͥo maneat. ĩ qͦ eciã ꝑ
uoria ũba peccatur. Dix̃ aliqͣndo
abbas sisois. Prede. cred̾. qͥa ecce tͥgr̃¬

Expanded text:
necessitatis, aut intentione piae utilitatis caret. Si ergo ratio de otioso sermone exigitur, pensemus quae poena multiloquio maneat, in quo etiam per noxia verba peccatur. Dixit aliquando etiam abbas Sysois: Crede, crede, quia ecce trigin
Abbreviated transcription (Latin):
egit ĩ corꝑe: ħ ĩpaͦtuna cogitati¬
oue pꝰmodũ ũset᷑ ĩ m̃te. lñ nichil
foras oꝑe agit᷑. s sola intꝰ cogitati¬
one peccat᷑. districto se reatu me̾s
obligat. uͥ ħ sollicit̾ lam̃tis dergat.
plerũq aurẽ cordis t̾renar̃ cogitati¬
onum turba dũ ꝑstrepit claudit.
atq ĩ secretariũ m̃tis. qͣnto minꝰ
curarũ tumultuanciũ sonꝰ cõpes¬
citur. tanto ãplius uox p̃sidentis¬

Expanded text:
ogitatione postmodum versetur in mente. Cum nihil foris opere agitur, sed sola intus cogitatione peccatur, districto se reatu mens obligat, nisi hoc sollicitis lamentis tergat. Plerumque aurem cordis terrenarum cogitationum turba dum perstrepit, claudit; atque intra secretarium mentis quanto minus curarum tumultuantium sonus compescitur, tanto amplius vox p
Abbreviated transcription (Latin):
sꝑeunt. dũ ꝑ multiplicia ũba dila¬
bunt᷑. humana ⁊ enĩ meus aq̃ more
⁊ cͥcũ clausa ad suꝑiora colligit᷑: qͥa
ill. Quc repetit. und̾ d̾scendit. ⁊ relax¬
ata deꝑit. qͥa se ꝑĩfinita inutiliter
spargit. Qͥ suꝑuacuis ubis a silẽcii
sui censura dissipatur. qͣsi tot riuis
eitra se ducit᷑. Hndͤ ⁊ redire int̾iꝰ
mens ad sui cognitionẽ ñ suffic̃.
qͥa ꝑ multiloqͥũ sparsa. a secreto
se ĩtime consid̾rationis exeludit.
Totã uͦ se ĩsidiantis hostis uulñib
decegit. qͥa munitionẽ custodie cir

Expanded text:
iloqua verba dilabuntur. Humana etenim mens aquae more circumclusa ad superiora colligitur, quia illuc repetit, unde descendit. Quare relaxata deperit, quia se per infima inutiliter spargit. Qui supervacuis verbis a silentii sui censura dissipatur, quasi tot rivis extra se ducitur. Unde et redire interius mens ad sui cognitionem non sufficit, quia, per multiloquium sparsa, a secreto se intimae considerationis excludit. Totam se vero insidiantis hostis vulneribus detegit, quia nulla munitione cus
Abbreviated transcription (Latin):
atq loq̃ndi ceusura: ꝑ salomonẽ dr᷑.
Tẽpꝰ loq̃ndi ⁊ tẽpus tacẽdi. Discrete
qͥpe uicissitudinũ pensanda sunt
tẽꝑa: ne aut ẽ restͥugi lingua debet
ꝑ ũba ĩutilit̃ o̾fluat. aut ẽ leqͥ utilit̾
pocest seniec ip̃ãm pigre restͥngat.
Qͣnta sit utilitas taciturnitatis ꝓsal
diam ori meo: ⁊ ostiũ cͥcũstãcie la¬
biis meis. Ñ enĩ poui ori suo parie¬
tem s ostiũ petit. ꝙ uidlicet aꝑit᷑
⁊ clauditur. Undͤ ⁊ nob̾ caute dicend̾
eit. qͣtinꝰ os discrecũ ⁊ congͥo tẽpore
uor aꝑiat. ⁊ rursũ cõgruo tacit᷑nitas
ant. uud̃ eos iuste rep̃hendunt. Nociĩ
medicamine utroyqz saluti coneur¬
ritur. dũ ab illo qͥ ĩfeit actio praua
ꝯpescitur.⁊ ab ħ qͥ sultiuet doloris
feruor uulũe aꝑto temꝑat᷑. E prori¬
moꝵ mala respiciunt. ⁊ tñ ĩ silẽcio
lingnã p̃munt: qͣĩ cõspectis uulnerib
usũ medicaminis subtraht̾.⁊ eo mortis
auctores fiunt. qͦ uirꝰ ꝙ pot̾ãt curare

Expanded text:
 loquendi censura per Salomonem dicitur: Tempus loquendi, et tempus tacendi . Discrete quippe vicissitudinum pensanda sunt tempora, ne aut cum restringi lingua debet, per verba inutiliter defluat, aut cum loqui utiliter potest, semetipsam pigre restringat. Quanta sit utilitas taciturnitatis silendiam ori meo, et ostium circumstantiae labiis meis . Non enim poni ori suo parietem, sed ostium petit, quod videlicet aperitur et clauditur. Unde et nobis caute dicendum est, quatenus os discretum et congruo tempore vox aperiat, et rursum congruo tacitant unde eos juste reprehendunt. Vocis medicamine utrorumque saluti concurritur, dum ab illo qui infert actio prava compescitur, et ab hoc qui sustinet doloris fervor vulnere aperto temperatur. Qui proximorum mala respiciunt, et tamen in silentio linguam premunt, quasi conspectis vulneribus usum medicamini subtrahunt, et eo mortis auctores fiunt, quo virus quod poterant curare
Abbreviated transcription (Latin):
illos ĩcrepat: qͥ ab statu rectitudimꝰ
ad erroris uitia ĩtrãsmigratio̾e ce¬
cid̾runt.¶Erat̾ int̾rogauit senẽ
dicens. Si ĩcurrerit monachꝰ ĩ pec¬
catũ: ⁊ affligat᷑ ꝓ eo. qͥa dͤ ꝓfectu
ĩ dt̾iorẽ statũ ꝑueñit:⁊ laborat do¬
nec resurgat ; Respõd̾ns aũ senex
dint. Monachꝰ in tẽptationẽ ĩ cur¬
rens: sic est tãꝙͣ domꝰ q̃ cecidit. Et
si sob̾us fuerit ĩcogitatione sua.
reedificet eã: ĩueniens mat̾ias ad
edificiũ ꝓfuturas. hn̾s posita fun
citer eiꝰ fabͥca ꝓficit. Ita ÷ monachꝰ
si ĩ tep̃tationẽ cecid̾rit. ⁊ conũsꝰ fu¬

Expanded text:
tu rectitudinis ad erroris vitia in transmigratione ceciderunt. Frater interrogavit senem dicens: Si incurrerit monachus in peccatum, et affligatur pro eo quia de profectu in deteriorem statum pervenerit, et laboret donec resurgat? Respondens autem senex dixit: Monachus in tentationem incurrens, sic est tanquam domus quae cecidit. Et si sobrius fuerit in cogitatione sua, reaedificat eam inveniens materias ad aedificium profuturas, habens posita fundciter ejus fabrica proficit. Ita est monachus, si in tentationem ceciderit, et con
Abbreviated transcription (Latin):
taniꝰ: ĩ magno lingue ꝓ sabim᷑
cͥmine. Et dũ facta q̃dã ñ gͣuia lib̾e
ac sine uietu cõmitcimꝰ. ad potiora
sceła.⁊ horrendã peceãdi cõsuetudi¬
nem labim᷑. Nam smones. ĩ ore. ap̃i¬
ani eẽ ñ d̾bent. Hã siẽ malos mores
bona colloqͥa corrigunt: ita praua
colloqͥa bonos mores corrũpũt. Eusto¬
dia ori pouit᷑. dũ qͥsq ñ se iustũ s qd̾
mag̃ uerũ ÷. peccatorẽ fatet᷑. Manum
suꝑ os pouit: qͥ bonis oꝑib lĩgne exces¬
sum oꝑit. Manũ suꝑ os ponit. qͥ male
locutionis culpas bone actionis ue¬
lamiue cegit. Quad̾ͥmoda ÷ dicendi

Expanded text:
linguae prolabimur crimine, et dum facta quaedam non gravia libere ac sine metu committimus, ad pejora scelera horrenda peccandi consuetudine labimur. Vani sermones in ore Christiani esse non debent. Nam sicut malos mores bona colloquia corrigunt, ita prava colloquia bonos mores corrumpunt . Custodia ori ponitur , dum quisque non se justum, sed quod magis verum est peccatorem fatetur. Manum super os ponit , qui bonis operibus linguae excessum operit. Manum super os ponit, qui malae locutionis culpas bonae actionis velamine tegit. Quadrimoda est dicendi
Abbreviated transcription (Latin):
d̾tur. Cord̃ bene loqͥt᷑. qͥ caritatẽ ñ si¬
mulat. Bre bñ loqͥt᷑. qͥ ueritatẽ ãnun¬
erat. factis bñ loqͥt᷑. qͥ alios bonis exẽ¬
plis. edificat. Mali malo respõ dͤnt ꝓ
bonis. ⁊ adũsa ꝓ optimis. Boni bo
adhibenda ÷ patiencie. ut tẽp̃tatio ũbi
q̃ foris ĩpugnat: tolerãcie u̾tute de¬
uicta discedat. Dicebat qͥdã patr̃.
qͥa dũ sed̾rent aliqñ seniores ⁊ loq̃rent᷑
s̃monẽ d̾ edificatioĩb. erat int̾ eos
scłaris: disceobant angłi ⁊ uolupta¬
bant᷑ porei ĩ medio eoꝵ. pleni fecorib
⁊ polluebant eos. Cũ aũ rursꝰ leq̃rẽ¬
tur oͦ edificatioĩb: uenientes iterũ

Expanded text:
e loquitur, qui charitatem non simulat. Ore bene loquitur, qui veritatem annuntiat. Factis bene loquitur, qui alios bonis exemplis aedificat. Mali mala respondent pro bonis, et adversa pro prosperis. Boni bonadhibenda est patientiae, ut tentatio verbi quae foris impugnat, tolerantiae virtute devicta discedat. Dicebat quidam Patrum quia dum sederent aliquando seniores, et loquerentur sermonem de aedificationibus, erat inter eosaecularis, discedebant angeli, et volutabantur porci in medio pleni fetoribus, et polluebant eos; cum autem rursus loquerentur de aedificatione, veniebant iterum
Abbreviated transcription (Latin):
tẽplũ eiꝰ. Et si subripiat m̃tib elec¬
roꝵ diabolus. ũ aũ ĩ eis reqͥescit sic̃
ĩ cordib repboꝵ. Nã calore fidi mox
excitat᷑. ui exeat ab electis. Nõ nulli
qͦs iã auido ore diabolus d̾uorau̾at.
rursus diuini iudicii occulta mise¬
ratione ab eiꝰ ore eripiunt᷑. ⁊ saluti
restituunt᷑. Nã sepe multos qͦs anti¬
quus hostis luyarie uoragine mer¬
sos tenuit: potẽcia diuina ꝑpeni¬
tenciã ab eius faueib trant. Mul¬

Expanded text:
i subrepat mentibus electorum diabolus, non autem in eis requiescit, sicut in cordibus reproborum; nam calore fidei mox excitatur, ut exeat ab electis. 30. Nonnulli, quos jam avido ore diabolus devoraverat, rursus divini judicii occulta miseratione ab ejus ore eripiuntur, et saluti restituuntur. Nam saepe multos, quos antiquus hostis luxuriae voragine immersos tenuit, potentia divina per poenitentiam ab ejus faucibus traxit.
Abbreviated transcription (Latin):
clectoꝵ: t̾ror eiꝰ uilis est. Ab ĩcredu¬
pens ÷ lub̾cus. cuiꝰ si capiti idẽ pͥme
suggestioni ñ resistit᷑. in ĩt̾na cor¬
dis dũ sentit᷑ illabitur. ĩ ẽtatiomiĩ
diabolicarũ iuitia frigilia st̃. Q si
ñ caueaut᷑. s ꝑ usũ ĩ cõsuetudinẽ tͣn

Expanded text:
lium terror ejus vilis est. Ab incredupens est lubricus, cujus si capiti, id est primae suggestioni, non resistitur, totus interna cordis, dum consentit, illabitur. Tentationum diabolicarum initia fragilia sunt. Quae si non caventur, sed per usum in consuetudine
Abbreviated transcription (Latin):
ouib patit᷑. qͣi toc flatib mouet᷑.
plerũq mĩtẽ hõis tumultꝰ cogitati¬
onũ dpͥmit: ira ꝑturbat. Et c̃ rece¬
dit ira. succedit ĩ epta lecicia. Erat̾
qͥdã int̾rogauit qͦsdã patr̃si polluit᷑
h̾o qͣndo res sordidas cogitat:. Et alii
uos qͥ ydiote sumꝰ. S ħ ꝑtinet ad salu¬
teni: si ea q̃ cogitamꝰ corꝑalit̃ ñ feceri¬
mus. Dix̃ qͥdã senex. Ñ qͥa ĩcrant
cogitationes male ĩ nos ꝯd̾mpnam᷑
giũ patiam᷑. ⁊ id̾o cogitatioĩb

Expanded text:
itur, quasi tot flatibus movetur. Plerumque mentem hominis tumultus cogitationum deprimit, ira perturbat, et cum recedit ira, succedit inepta laetitia. Frater quidam interrogavit quosdam Patrum utrum polluitur homo quando res sordidas cogitat? Et alii nos, qui idiotae sumus. Sed hoc pertinet ad salutem, si ea quae cogitamus corporaliter non fecerimus. Dixit quidam senex: Non quia intrant cogitationes malae in nos, condemnamur gium patiamur, et pro cogitationibus
Abbreviated transcription (Latin):
cii sp̃alis. De cogitatione. axui.¬
cogitatione admiccit᷑. pͥus au̾actio
resecanda ÷. pꝰea cogitatio. Pͥus praua
oꝑa: pꝰmodũ dͤsideria. Nicissim autẽ¬
⁊ a cogitatione oꝑa ꝓcedunt: ⁊ ab oꝑe
cogitatio nasciti. Quãuis ⁊ si ab oꝑe
malo qͥsq uacet ꝓ solius tñ pͣue co¬

Expanded text:
 cogitatione, qucogitatione admittitur. Prius autem actio resecanda est, postea cogitatio; prius prava opera, postmodum desideria. Vicissim autem a cogitatione opera procedunt, et ab opere cogitatio nascitur. Quamvis et si ab opero malo quisque vacet,
Abbreviated transcription (Latin):
scͥptura. Periculũ enĩ ÷ ñ paruum.
Duit senex. Quia h̾o si ũbũ qͥdem
habeat. oꝑa aũ ñ habeat: adsimilabr᷑
arbori hñci folia. fructũ aũ ñ. Sic̃ enĩ
arbor fructib pleua. eciã foliis uiri¬

Expanded text:
Scriptura. Periculum enim est non parvum. Dixit senex: Quia homo si verbum quidem habeat, opera autem non habeat, assimilabitur arbori habenti folia, fructum autem non. Sicut enim arbor fructibus plena etiam foliis viri
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ. Aliud ÷ ñ peccare amore dilectioĩs
dr̃. aliud timore supplicii. Qͥ enĩ amo¬
re caritatis d̾i ñ peccat: horrescit õe
malũ. ãplectendo iusticie bonum.
Nec eũ olectat peccatũ ⁊̃ si sceleris
supplicii ĩ se uitia expͥmit. ꝙͣuis nõ
eipleat opus peccatr. itiuit cã ĩ eo no¬
siuitas peccandi. doletq sibi. quia¬

Expanded text:
. Aliud est non peccare amore dilectionis Dei, aliud timore supplicii. Qui enim amore charitatis Dei non peccat, horrescit omne malum, amplectendo justitiae bonum; nec eum delectat peccatum, etiam si sceleris supplicii in se vitia repriexpleat opus peccati, vivit tamen in eo voluntas peccandi, doletque sibi
Abbreviated transcription (Latin):
lare ualeant. ꝙ ĩ nob̾ d̾o flẽces mi¬
molamꝰ. Os qͥ uel illicita appetunt.
ł ĩ ħ mũdo uid̾ri aliqͥd uolunt. den¬
sis cogitationũ tumultib ĩ cord̾ cõ¬
fluctꝰ maris st̃ cogitatioe̾s m̃tis. que

Expanded text:
lare valeant quod in nobis Deo flentes immolamus. Omnes qui vel illicita appetunt, vel in hoc mundo videri aliquid volunt, densis cogitationum tumultibus in corde comfluctus maris sunt cogitati
Abbreviated transcription (Latin):
fusio int̃precat᷑. Sepe enĩ qͥ postꝙͣ
ĩ cõfusione uitioꝵ cecid̾rit. erubes¬
cens mala q̃ ꝑpetrauit ad peniten¬
eiam redit. seq a suis lapsib bene
ad babilonẽ uenit. ⁊ ibi lib̾atꝰ est.
Nõnũꝙͣ qͥsq erubescens mala que
fecit: se contra se erigit. ⁊ bñ oꝑãdo
ad statũ rectitudinis redit. I babrlo¬
ne itaq liberatꝰ est. qͥ ꝑ diuinã grã
ostendit᷑ ⁊ d̾ confusione saluatꝰ. pro¬

Expanded text:
catur? Saepe enim quis postquam in confusionem vitiorum cecidit, erubescens mala quae perpetravit, ad poenitentiam redit, seque à suis lapsibus bene ad Babylonem venit, et ibi liberatus est? Nonnunquam quisque erubescens mala quae fecit, se contra se erigit, et bene operando ad statum rectitudinis redit. In Babylone itaque liberatus est, qui per divinam gratiam ostenditur etiam de confusione salvatus.
Abbreviated transcription (Latin):
und̃ ⁊ optat ab ħ scło funditꝰ euelli
qͦ⁊ erũpnis careat. ⁊ fixã illuc secu¬
ritatẽ ĩ ueniat. ñ ampliꝰ tẽp̃tat elec¬
⁊ si nolens utilitati tñ sc̃or seruit
diabolus. qñ eos cẽp̃tatioĩb suis
ñ d̾cipit:s potiꝰ erudit. Sollicite
hostis uisidias intellig̃ e paxrit̾
uere d̾i seruã oporcet. Sicq ĩ inno¬
cenera uite enst̾e sĩplicẽ. ut cñ oyor

Expanded text:
o funditus evelli, quo et aerumnis careat, et fixam illic securitatem inveniat. Non amplius tentat elecsi nolens, utilitati tamen sanctorum servit diabolus, quando eos tentationibus suis non decipit, sed potius erudit. Sollicite hostis insidias intelligere pariter et cavere Dei servum oportet, sicque innocentia vitae existere simplicem,
Abbreviated transcription (Latin):
Ñ enĩ solũ factis. s ⁊ cogitatioĩb de¬
linqͥmꝰ. si eis illicite occurrentib de
tis lac̾ata ꝑimit᷑. ita nos cogitatiões
teriꝰ uiꝑeo ueneno cõsiumt᷑. aĩamq
nrãm crudli uulñe ꝑimit. Dũ unꝰ¬
qͥsq diuina illuminatione p̃uenit᷑
statĩ molestiis turpiũ cogitationũ
pulsat᷑. S d̾i seruꝰ iuditio timoris di
tep̃tam̃ta a semet ip̃o reicit. bonisq
contra obiectis eogitatioib qͣes a se
repellit. Magna obsuancia cͥca cor¬
dis ÷ custodiã adhibenda: qͥa aut bo¬
ue aut male rei ibi cõsistit origo.
mus. plerũq ex bonis oꝑib discimꝰ
qͣntã uite mundiciã ĩ cogitatiõe cõ¬
struamꝰ. Pene cuncta bona oꝑa ex
cogitatione ꝓcedut. s st̾ ñ nulla cogi¬
tationis acumina. q̃ exoꝑatiõe nas¬
cuntur. Hã si c̃ ab aĩo opꝰ sumit᷑: ita
rursus ab oꝑe animꝰ erudit᷑. Halde
necesse : ut cũ cogitatio extra usũ
ducit᷑: ꝓtiuꝰ m̃tis oculos ad oꝑa tͣus¬

Expanded text:
n enim solum factis, sed et cogitationibus delinquimus, si eis illicite occurrentibus detis lacerata perimitur, ita nos cogitationes tenostram crudeli vulnere perimunt. Dum unusquisque divina illuminatione pervenitur, statim molestiis turpium cogitationum pulsatur. Sed Dei servus judicio timoris Dei tentamenta a semetipso rejicit, bonisque introjectis cogitationibus turpes a se repellit. Magna observatio circa cordis est custodiam adhibenda, quia aut bonae aut malae rei ibi consistit origo. mus. Plerumque ex bonis operibus discimus quantam vitae munditiam in cogitatione construamus. Pene cuncta bona opera ex cogitatione prodeunt, sed sunt nonnulla cogitationis acumina, quae ex operatione nascuntur. Nam sicut ab animo opus sumitur, ita rursus ab opere animus eruditur. Valde necesse est ut cum cogitatio extra usum ducitur, protinus mentis oculus ad opera trans
Abbreviated transcription (Latin):
catũ. sogitatio nãq praua: Slecta¬
tiouẽ parit. delectatio: consẽcionẽ.
consencio actionẽ. actio consue¬
tudiuẽ. cõsuetudo: necessitatẽ. Sicq
his uinculis hõ ĩplicatꝰ. qͣdam cathena
uitioꝵ teuet᷑ adstrictus. ita ut ab ea
nũ iacentis app̃hendat. peccatũ ad¬
mitt̃e: cadre ẽ ĩ puteũ. Consuecu¬
dinẽ uͦ peccandi fac̃e: os putei ÷ co¬
angustari. ne is qͥ cecidit ualeat
exire. S int̾dũ ⁊̃ tales d̾s lib̾at. dum
eoꝵ dsꝑationẽ ad conũsionẽ lib̾ta¬
tis cõmutat. Ip̾o euĩ miserãte p̾cata

Expanded text:
catum. Cogitatio namque prava delectationem parit, delectatio consensum, consensus actionem, actio consuetudinem, consuetudo necessitatem, sicque his vinculis homo implicatus quasi quadam catena vitiorum tenetur astrictus, ita ut ab ea atia manum iacentis apprehendat. Peccatum admittere cadere est in puteum, consuetudinem vero peccandi facere os putei est coangustare, ne is qui cecciderit valeat exire. Sed interdum etiam tales Deus liberat dum eorum desperationem ad conversionem libertatis commutat. Ipso enim m
Abbreviated transcription (Latin):
candũ ĩspexĩt. Ex ea parte diabo¬
centẽ humorẽ facile ĩclinari ad ui¬
tia cõspicit: ut scd̾m humoris cõ¬
sparsiouẽ adhibeat ⁊ tep̃tationem
lege balaam qͥ ĩ figͣa diaboli contͣ
ppłm d̾i ex ea parte p̃cepit ꝑuitio¬
sos p̃tendͤre laq̃os. ex qͣ sensit eos faci¬
sius ẽẽ lapsuros. Nã ⁊ qͥ aꝙͣ alicubi de¬
drcit. ñ eã ꝑ aliã partẽ mittit. uͥ ubi
ĩpetũ eiꝰ intẽdit. Aliud : ĩtrare ĩ uĩtẽ

Expanded text:
abocentem humorem facile inclinari ad vitia conspicit, ut secundum humoris conspersionem adhibeat et tentationem. Lege Balaam, qui in figura diaboli contra populum Domini ex ea parte praecipit perniciosos praetendere laqueos, ex qua sensit eos facilius esse lapsuros . Nam et qui aquam alicubi deducit, non eam per aliam partem mittit, nisi ubi impetum ejus intendit. Aliud est intrare in mentem
Abbreviated transcription (Latin):
liũ inuẽtes si posst̾ a ueritate diuer¬
tunt. St̃ peccata leuia: q̃ ab ĩcipien¬
tib cotidiana satisfactiorie pͣgant᷑.
mina euitant᷑. Qd aũ hoĩes de mag¬
nis scełib agere dbet. qͣndo eciã ꝑ¬
fecti leuia q̃q olicła qͣsi gͣuissima
lugent: sꝑm̃to minor peccatoꝵ.
qͥ d̾ paruis corrigi noluert̾. Indicio
aũ diuino ĩ reatri neqͥore labunt᷑.
qͥ distinguere minora sua facta cõ¬
tep̃mint. Multi a c̾mine corruunt
ĩ erim̃. qͥd̾i cognitionẽ habentes:
timorẽ eiꝰ negligunt. ⁊ quẽ nouers̾
ꝑ scienciã. ꝑ act̾ionẽ ñ uenerant᷑.

Expanded text:
bene viventes si possunt a veritate divertunt. Sunt peccata levia quae ab incipientibus quotidiana satisfactione purgantur,mina evitantur. Quid autem homines de magnis sceleribus agere debent, quando etiam perfecti levia quaeque delicta quasi gravissima lugent? Experimento minorum peccatorum qui de parvis corrigi non noverunt. Judicio autem divino in reatum nequiorem labuntur, qui distringere minora sua facta contemnunt. Multi a crimine corruunt in crimen, qui Dei cognitionem habentes, timorem ejus negligunt, et quem noverunt per scientiam, per actione
Abbreviated transcription (Latin):
uel uoluntatẽ d̾flectimꝰ. ybi uͦ uio¬
leut̃ adicim᷑. ⁊ facinꝰ aut flagitiũ ũ
cõmisso ꝓculdubio caret facinore.
uatuor dͤ multimodis peccatis.
modis cõmittit᷑ peccatũ ĩ cord̃.
qͣtuoi ꝑpetrat᷑ ⁊ oꝑe. admittit᷑ cord̾
suggestione demonũ. Slectatione¬

Expanded text:
vel voluntatem deflectimus. Ubi vero violenter addicimur, etsi facinus aut flagitium non commisso procul dubio caret facinore. CAPUT XXXIV. De multimodis peccatis. Quatuor modis committitur peccatum in corde, quatuor perpetratur et opere. Admittitur in corde, suggestione daemo
Abbreviated transcription (Latin):
uita securꝰ. s sẽꝑ humilis caueat. sẽꝑq
ne ĩ fiuẽ ruat sollieitꝰ ꝑtimescat. Dia¬
bolus sc̃os o̾s ñ tep̃tãdo posuid̾t. s tẽp¬
taudo ꝑseqͥtur. Nã qͥa ñ ĩ ers ĩ crĩsecus
regnat. contra eos eitrũsecꝰ pugnat.
Et qͥ int̾ius amisit oñiũ. exceriꝰ cõmo¬
uet bellũ. Diab łs qñ deciꝑe quẽdã q̃

Expanded text:
vita securus, sed semper humilis caveat, semperque ne in fine ruat sollicitus pertimescat. Diabolus sanctos homines non tenendo possidet, sed tentando persequitur. Nam quia non in eis intrinsecus regnat, contra eos extrinsecus pugnat; et qui interius amisit dominium, exterius commovet bellum. Diabolus quando decipe
Abbreviated transcription (Latin):
seiunat: qͥ carnẽ suã uitiox gͣmina pus¬
lulãtẽ sc̃ir̃ meditatiõe uͥtutũ ⁊ sobeta¬
tis amore castigat. Bũ iciuuat: qͥ fra¬
t̃uas ĩiurias pacifici pectoris leuitate
dimictit. Gratissimũ d̾o d̾feit ieiuni¬
uni: qͥ m̃tẽ suã ap̃ius cogitatioib ocłos
a cõ cupiscencia. linguã manꝰq alice
eustedit. Et sic ĩeiiiũ nr̃m sc̾ificet ca¬
sticas. oruet patienciã. beniguitas foue¬
at. misedia letificet. cõmend̾t humuili¬
tis ut gemino qͦdã corꝑis aĩq ĩeiumo

Expanded text:
jejunat, qui carnem suam vitiorum germina pullulantem, sanctarum meditatione virtutum, et sobrietatis amore castigat: bene jejunat, qui fraternas injurias pacifici pectoris lenitate dimittit: gratissimum Deo defert jejunium, qui mentem suam a pravis cogitationibus, oculos a concuspiscentia, linguam mancustodit. Et sic jejunium nostrum sanctificet castitas, ornet patientia, benignitas foveat, misericordia laetificet, commendet humilitas, ut gemino quodam corporis animique jejunio
Abbreviated transcription (Latin):
da uͦ sp̃c: econtͣrio mogitationes scãs ⁊¬
dlinent̾ obponit. Illa fabulis uanis ob¬
lectait᷑. ⁊ ũbis: ista scͥpturar̃ meditatio¬
nib atq p̃ceptis. Illa gaud̾t spectacłis
rerũ t̾rest̾am: ista ꝯtẽplatione celestiũ
Sludioꝵ. Illa t̾rena gaudia q̃rit. ista
gomitus ⁊ suspiria trahit. Illa ĩ sõpnũ
snctͣis ĩ estuat. ista semet ip̃am ieiumis
⁊ abstinẽcie cͥciatib macerat. Illa lum¬
rie subdita eͤpiũ ꝑpetrationũ affectus
lect. Illa auaricie flãma succẽsa appe¬
tit luer̃: ⁊ fugit dap̃na cẽꝑaliũ rerũ.
Ista cõtẽpnens mundũ: solũ sͥ uẽdicat
tib gaudt. ⁊ ninores sͥ p̃ caritate p̃po¬
uit. Ia exestuans uͥl eqͣnimit̾ portat.¬
s ꝑ turbata m̃te: usq ad uoces tumul¬
tũ exaltat. ista uulla eraspiratioe mo¬
uetur. s ꝑ trãqͥllitatis miãsuetudinẽ
patient̃ oĩa sustinet. Illa tͥsticia ĩficit᷑.
dũ q̃libet adũsa ꝑsenserit. ista nullo

Expanded text:
us e contrario cogitationes sanctas indesinenter opponit. Illa fabulis uanis oblectatur et uerbis, ista Scripturarum meditationibus atque praeceptis. Illa gaudet spectaculis rerum terrestrium, ista contemplatione caelestium gaudiorum. Illa terrena gaudia quaerit, ista gemitus et suspiria trahit. Illa torpore somgutturis aestuat, ista semetipsam ieiuniis et abstinentiae cruciatibus macerat. Illa luxuriae subdita turpium perpetrationum affectus,lchritudinem diligit. Illa auaritiae flamma succensa appetit lucrum et fugit damna temporalium rerum; ista contemnes mundum solum sibi uindicat tibus gaudet, et minores sibi per caritatem praeponit. Illa ira exaestuans, nihil aequanimiter portatsed perturbatam mentem usque ad vocis tumultum exaltat; ista nulla exasperatione movetur, sed per tranquillitatem et mansuetudinem patienter omnia sustinet. Illa tristitia inficitur, dum quaelibet adversa persenserit; ista nullo
Abbreviated transcription (Latin):
dium flecib lauamꝰ. fortit̾ contͣ ui
reludamus. Duit abbas aggad
Qͥa scd̾m uoluntatẽ meã ñꝙͣ. dorin¬
ii. retinens ĩ cord̾ adũsus quẽꝙͣ de¬
lorem. neq dimisi dormire aliun
habentẽ adũsus me aliqͥd. Quit a¬
ñ sop̃no satiatꝰ sũ. panẽ qͥdẽ pẽsati
accipiens. aꝙͣ u̾ ad m̃surã. Sopno

Expanded text:
rdium fletibus lavamus, fortiter contra vitia rdium fletibus lavamus, fortiter contra vitia reluctamur. Dixit abbas Agathon: Quia secundum voluntatem meam nunquam dormivi, retinens in corde adversus quemquam dolorem: neque dimisi dormire alium habentem adversum me aliquid. Dixit anon somno, satiatus sum. Panem quidem pensatum accipiens, aquam vero ad mensuram, somno