comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
non potuit᷑. ⁊ iam apud deum fc̃m constat ꝙ
homo quidem uere uoluit. s ñ ualuit ad ĩpłere:
quia confessionem ñ contemptus exolusit. sed
impediuit necessitas. ¶. xuiii
pcc̃a addidi. cum de illis clamatus aut aliquo mͦ
excusaui. aut ex toto negaui aut quod det̾ius
est defendi ⁊ impacienter respondi. Cum enĩ nullũ
sit poc̃m. a quo non sim aliquo modo ꝯtaminatus
de cumq aut a quocumq clamer qmͣuis sic lib̾n¬
ti ualeam uel a peccato perpetͣco uel a ꝓpetrando.
Ultitudinem iniquitatum mearum ¶ .xu.¬
expauescens alioꝵ transgressiones rep̾hen¬
dere timui. ⁊ ideo mortis auttor extiti qr uitusꝙ
clamando expelłe potui. ñ expuli. Indignatus
sum aduersus alios qui me de uicĩs meis repre¬
hendebant ⁊ quos amare debui odiui. Illa que
michi nocebant uel displicebant: desideraui ut
non eẽnt Sciebam tamen qd̃ in natura sua erãt
bona ⁊ a bono fcõre fancta: s ideo michi nocelit

Expanded text:
non potuit. Et jam apud Deum factum constat, quod non potuit. Et jam apud Deum factum constat, quod homo quidem vere voluit, sed non valuit adimplere; quia confessionem non contemptus exclusit, sed impedivit necessitas. CAPUT peccata addidi Cum de illis accusatus fui, aut aliquo modo excusavi, aut ex toto negavi; aut, quod deterius est, defendi, et impatienter respondi: cum nullum sit peccatum a quo non sim contaminatus, decunque aut a quocunque accuser; quatenus sic liberari valeam a peccato perpetrato vel perpetrando. Multitudinem iniquitatum mearum expavescens, aliorum transgressiones reprehendere timui, et ideo mortis auctor exstiti; quia virus quod clamando expellere potui, non expuli. Indignatus sum adversus alios, qui me de vitiis meis reprehendebant; et quos amare debui, odivi. Illa quae mihi nocebant, vel displicebant, desideravi ut non essent. Sciebam tamen quod in natura sui erant bona, et a bono factore facta; sed ideo mihi nocebant,
Abbreviated transcription (Latin):
si beatus iacob respondet dicens. Confitenu al¬
terutrum pecrata nr̃a. Conueniens nãq ualde
est ut nos qui pecrando deo contumaces fuimus:
penitendo supplices sacerdotib ⁊ ministͥs eiꝰ simus
⁊ homo qui ad dei gr̾am conseruandam mediato¬
re ñ eguit: iam eam recuꝑare ñ nisi per media¬
torem hoĩem possit. Gemat ergo ⁊ suspiret et
anxius ꝓ pcc̃o timeat ⁊̃ expauescat sollicitus dis¬
currat. auxiliatores ⁊ int̾cessores querat ꝓst̾nat
se humilit̾ homini qui humilr̃ astare noluit cͤ¬
atori Nam ⁊ ħ salub̾rimum est ut corde peni¬
teat ⁊ ore delictum suum confrceatur: quatinus
deus qui pͥus adesti per gr̃ãm ut cor ad puĩam cõ¬
pungat deuide assit ut confitenti pcc̃oꝵ ueni am
tribuat. Qd̾ si forte pcc̃or uere peniteat sed in¬
t̾ueniente articulo necessidatis ad consessionẽ
peruenire non possit: confidenter credere debemiꝰ.
qm̃ suminus sacerdos complet in eo ꝙ mortalis

Expanded text:
sed beatus Jacobus respondet dicens: Confitemini alsed beatus Jacobus respondet dicens: Confitemini alterutrum peccata vestra . Conveniens namque valde est, ut nos qui peccando Deo contumaces fuimus, poenitendo supplices sacerdotibus et ministris ejus simus, ut homo qui ad gratiam conservandam mediatore non eguit, jam eam recuperare non nisi per mediatorem hominem possit. Gemat ergo et suspiret; et anxius pro peccato timeat, et expavescat: sollicitus discurrat, auxiliatores et intercessores quaerat; prosternat se humiliter homini, qui humiliter adstare noluit Creatori. Nam et hoc saluberrimum est, ut homo corde poeniteat, et ore delictum suum confiteatur: quatenus Deus, qui pius adest per gratiam, cor ad poenitentiam compungat: deinde adsit, ut confitenti peccatorum veniam tribuat. Quod si forte peccator vere poeniteat, sed intercurrente articulo necessitatis, ad confessionem pervenire non possit; confidenter credere debemus, quod summus Sacerdos complet in eo quod mortalis
Abbreviated transcription (Latin):
ut illi inheream. ꝑ quem sum sine quo nicħ sum
⁊ nichũ face̾ possum. Et quia pecrando a deo re¬
cessi: nisi peꝵueram. confessionem ad illum redi¬
re ñ possumif ateri ergo oportet qd̃ fatendum
ẽ: quia nũquam eo modo aut ea intentione qua
peccaui peccata confessus sum. Nec oĩum recor¬
Seciam meam diuisi: ut diu̾sis sacerdotib diuersa
manifestarem. Et ita uenia carni ad quam ꝑ
partes putaui ꝑuenire. Execranda namq fictõ
est pecratum didere. ⁊ suꝑfiaietenꝰ radere. non
intrinsecus eradicare. Non enim est utilis ꝯfessio
nisi sit in oris u̾itate ⁊ cordis puritate ⁊ ut cres sĩt
qui testimonium nob̾ dicant in celo pr̃ et filius
⁊ sp̃o sanctus addamus testes sacerdotes cordi ⁊ ori
ut in ore duoꝵ uel t̾um testium stet om̃e u̾bum
S dicis. Sufficit michi soli deo confit̾i qr sacerdos
sine eo a pcc̃is me soluere ñ potest. Ad qd̾ non ego

Expanded text:
st illi inhaeream, per quem sum, sine quo nihil sum, st illi inhaeream, per quem sum, sine quo nihil sum, et nihil facere possum. Et quia a Deo peccando recessi, nisi per veram confessionem ad illum redire non possum. Fateri ergo oportet quod fatendum est; quia nunquam eo modo aut ea intentione, qua peccavi, peccata confessus sum; nec omnium recoretiam meam divisi, ut diversis sacerdotibus diversa manifestarem: et ita venia carui, ad quam per partes pervenire putavi. Exsecranda namque fictio est, peccatum dividere, et superficie tenus radere, non intrinsecus eradicare. Non enim utilis est confessio, nisi sit in oris veritate, et cordis puritate. Et ut tres sint qui testimonium nobis dent in coelo, Pater, Filius, et Spiritus sanctus, addamus testes sacerdotes cordi nostro et ori, ut in ore duorum vel trium testium stet omne verbum. 26. Sed dicis: Sufficit mihi soli Deo confiteri, quia sacerdos sine eo a peccatis me absolvere non potest. Ad quod non ego,
Abbreviated transcription (Latin):
tiones uariati ut saltem uarietate ip̃ax rerum
imꝑleatur quaꝵ qualitate saciari ñ potest. Sic
labitur cordis miseria: subtratta diuiña gracia.
Cumq ad se reu̾titur ⁊ discutit quid cogit auiẽ. ni¬
componit multa de nohilo. Sic demiq sic decipit
ẏmaginatioe qmͣ demonium format illusio. Imꝑat
michi deus ut prebeam illi cor meumꝰ et quia
imꝑanti deo ñ sum obediens ⁊ subditus nichi sũ
rebellis et contͣrius. Unde michi subiugari ñ poto̾
donec illi fu̾o subiettus: michiq seruiam nolens qr
ei nolo seuire uolens. Iccuro plura machinatur cor
meum uno mom̃to: qmͣ omnes homines ꝑ ficere
possent anno uno. Cum deo ñ sum uintꝰ et ideo in
memet ip̃o sum diuisus Cum illo uero unuri non
possum nisi ꝑ caritatem: nec fubici nisi per humi¬
litatem: necͥ uerus humilis eẽ nisi per i̾tatem
Expedit ergo ut in u̾itate me discutiam: ⁊ cognos¬
oam qmͣ uilis. quamsabilis ⁊ qmͣ fragilis sum.
Deinde cum omnes miserias meas cognon̾o. necõe ẽ¬

Expanded text:
tiones variatur, ut saltem varietate ipsarum rerum impleatur, quarum qualitate satiari non potest. Sic labitur cordis miseria subtracta divina gratia. Cumque ad se revertitur, et discutit quod cogitavit, ncomponit multa de nihilo. Sic denique decipit imaginatio, quam daemonum format illusio. Imperat mihi Deus ut praebeam illi cor meum; et quia ranti Deo non sum obediens et subditus, mihi sum rebellis et contrarius. Unde mihi subjugari non potero, donec illi fuero subjectus; mihique serviam nolens, qui ei nolo servire volens. Idcirco plura machinatur cor 330 meum uno momento, quam omnes homines perficere possent uno anno. Cum Deo non sum unitus, et ideo in me ipso sum divisus. Cum illo vero uniri non possum, nisi per charitatem, nec subjici nisi per humilitatem, nec vere humilis esse nisi per veritatem. 25. Expedit ergo ut in veritate me discutiam, et cognoscam quam vilis, quam fragilis, et quam labilis sum. Deinde cum omnes miserias meas cognovero, necesse e
Abbreviated transcription (Latin):
stituet defuntto depoĩtum quod suandum accepit.
Si male facio a dest illa. si autem benefacere uideor
⁊ inde extollor adest illa. Ad est uiuo. seq̃tur mortuũ
ubiq michi głia uel confusio inseꝑabilis pro qua
habro accusatores iudices ⁊ tortores. Accusat me con¬
scĩa testis est memoria. ratio uidex. uoluptas caroꝰ
timor tortor oblectamentum. torm̃tum. Quot qͦt
namq fuerunt oblectamenta mala. tot erunt cor

Expanded text:
stituet defuncto depositum quod servandum accepit. stituet defuncto depositum quod servandum accepit. Si male facio, adest illa; si autem bene facere videor, et inde extollor, adest illa. Adest vivo, sequitur mortuum. Ubique mihi gloria, vel confusio est inseparabilis pro qualhabeo accusatores, testes, judices et tortores. Accusat me conscientia, testis est memoria, ratio judex, voluptas carcer, timor tortor, oblectamentum tormentum. Quotquot enim fuerunt oblectamenta mala, tot erunt torm
Abbreviated transcription (Latin):
me ñ inspico nescio me ip̃m si autem me in¬
spicto tolorare me ip̃m non possum. tanta iu¬
uenio in me que digna sunt reprehensione ⁊ confu
plures abhominationes in angulis cordis mei inue¬
no. Ex quo namq peccare cepi. nũquam unum
diem sine poc̃o transire potuinec ad ħ peccare cesso.
tueor nec doleo quod est mortis signum ⁊ dampira¬
tionis iudicium. Membrum enim qd̾ dolorem non
sentit mortuum est ⁊ morb insensibilis est incu¬
rabilis. leuis sum ⁊ dissolutus nͦ me corrigor s a pec¬
cata q̃ confessus sunfedeo cotidie nͨ caueo foueam
rare ⁊ orare debem pro malis que fec ⁊ bonis q̃ facere
neglexi: prodolor uersum est mͥ in concͣum. nã tepui
⁊ frigui a fuore or̃onis ⁊ iam sine sensu frigidus remã¬
si ⁊ ideo flere me ipsimi non possum. quam latrima
constĩa mea it mecum. secum portans. quicqͥd
ea posui siue bonum siue malum seruat uuo. re¬

Expanded text:
me non inspicio, nescio meipsum: si autem me inme non inspicio, nescio meipsum: si autem me inspicio, tolerare me non possum; tanta invenio in me quae digna sunt reprehensione et confuplures abominationes in angulis cordis mei invenio. Ex quo namque peccare coepi, nunquam unum diem sine peccato transire potui; nec adhuc peccare cesso, tueor, nec doleo: quod est mortis signum, et damnationis 332 indicium. Membrum enim quod dolorem non sentit, mortuum est; et morbus insensibilis, est incurabilis. Levis sum et dissolutus, nec me corrigo, sed ad peccata quae confessus sum, quotidie redeorare et orare deberem pro malis quae feci, et bonis quae neglexi, proh dolor! versum est mihi in contrarium. Nam tepui et frigui a fervore orationis, et jam sine sensu frigidus remansi: et ideo flere meipsum non possum, quoniam gratia conscientia mea mecum est, secum portans quidquid in ea posui, sive bonum sive malum. Servat vivo, re
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ nimia pietas dissolutõnem discipline parturit.
Sic sepe uitium est qd̃ uirtus putatur. sic̾ renussa
segnnities mansuetudo creditur ⁊ pigricie. uitium
quietis uͥtutem imitatur fu me ẽẽ ꝙ nõ eram᷑
in corde uoluebam: ⁊ ita sub ouina pelle. uulpinam
conscĩam abscondeban. Wlpina plane conscĩa. tepi¬
daconu̾satio. animalis cogitatio. ficta confessio: bre¬
uis ⁊ rara compunctio. obedientia sine deuotione.
or̃o sine intentioni. lectio sine edificatione. sino sine
si forte sua magna pietas moucat illum. Dicã pc̃m
porto coronani. ⁊ uestem rotundam: regulam fuero
ieiunioꝵ. statutis psallo horis: s cor meum longe est
omnia arbitroꝵ: ñ senciens u̾ien int̾iorem qui in¬
⁊ ignoraui. ⁊ ideo totus ꝑgens in eil que foris sunt. ⁊
ignaris int̾i̾ox meoꝵ sicut aqua effusus sum ⁊ ad
tium negligens futura ñ ꝓuidens: ingratus sum
ad beneficta pronus ad mala ⁊ tardꝰ ad bona .¶.xui.

Expanded text:
 nimia pietas dissolutionem disciplinae parturit.  nimia pietas dissolutionem disciplinae parturit. Sic saepe vitium est quod virtus putatur. Sic remissa segnities mansuetudo creditur, et pigritiae vitium quietis virtutem imitatur. Finxi me esse quod non eram:  corde volvebam: et ita sub ovina pelle vulpinam conscientiam conservabam. Vulpina plane conscientia est tepida conversatio, animalis cogitatio, ficta confessio, brevis et rara compunctio; obedientia sine devotione, oratio sine intentione, lectio sine aedificatione, sermo sine si forte sua pietas moveat illum. Dicam peccaporto coronam, et vestem rotundam; regulam servo jejuniorum; statutis psallo horis, sed cor meum longe est omnia arbitror, non sentiens vermem interiorem qui inet ignoravi : et ideo pergens totus in ea quae foris sunt, et ignarus interiorum meorum, sicut aqua effusustium negligens, futura non providens. Ingratus sum ad beneficia, pronus ad mala, et tardus ad bona. 31. Si
Abbreviated transcription (Latin):
te a prelatis meis extorsi ñ intendens miser
cim̃ ille se decipit: qui aꝑte uel occulte satagit
ut ħ ei pr̃ spũillis ĩniungat quod ip̃e desidrt.
¶ Acum uel rutellum uel aliquid uile ml̃toriens
mimum desid̾aui neo confessus sum qr poc̃m
non estimabam pp̃ rei ulitatem. uerumꝑtam̃
ñ multum distat᷑ quecunq substantia uilis
nel preciosa requintur. dum eqnaliter sit cormptꝰ
affectus. Non enim cultellum incium est s cultelli
appetitus nec aurum uicium ẽ s auri cupiditas.
In labore ñ laboraui qnͣtum debui et qnͣtum potui.
In silencio eciam fui ociosus: qd̾ est maxinum pc̃cm.
In silencio namq nemo sic debet ẽẽ ociosits: ut ĩ eod̾
ocio utilitatem ñ cogitet ꝓxime nec sic attuosus:
ut contempłõnem non requirat dei. Parum enim
cͥminis. De uͥtutib eciam uicia feci. Iusticia namq dũ
suum modum excedit. crudelitatis uitium gignit:¬

Expanded text:
te a praelatis meis extorsi: non attendens miser, te a praelatis meis extorsi: non attendens miser, quoniam ille se decipit, qui occulte vel aperte satagit ut hoc ei Pater spiritualis injungat quod ipse desiderat. 29. Acum, vel cultellum, vel aliquid utile multoties nimium desideravi, nec confessus sum; quia peccatum non aestimabam, propter rei vilitatem. Verumtamen non multum distat quaecunque substantia vilis vel pretiosa requiratur, dum aequaliter sit corruptus affectus. Non enim cultellus in vitium est, sed cultelli appetitus: neque aurum in vitium est, sed auri cupiditas. In labore non laboravi quantum debui, vel quantum potui. In silentio etiam fui otiosus, quod est maximum peccatum. In silentio namque nemo sic debet esse otiosus, ut in eodem otio utilitatem non cogitet proximi: nec sic actuosus, ut Dei contemplationem non requirat. Parum enim criminis. De virtutibus etiam vitia feci. Justitia namque dum suum modum excedit, crudelitatis vitium gignit: et
Abbreviated transcription (Latin):
pientem iniustum ⁊ impotentem. Qd̾ si eẽt d̾s
non ẽẽt. Non est suꝑbia suꝑer suꝑbiam meã.
ut cum eo in gr̃ãm reu̾tatur. Diu̾sum utͥq hos¬
picium: nec in eodem cohĩtant in animo: quib
non licuit cohĩtare in celo. In celo uata e᷑: Sed̾
uelud ĩmemor qua uiã inde cecidit. illuc pꝰea
redire non potuit.Cum aer pluuia uł nimio
frigore aut calore tubatus fuit: contra deum
miq̃ murmuraui. Omnia namq q̃ ad usumꝰ
iite accepimus ad usum culpe conu̾timus: q̃¬
ꝓpt̾ iustum est ut qui ĩ cunctis peccauimus
in cunctis feriamin: Sepe ad saccum myst̾iũ
uocem meam fregi ut dulcius cantarem: mag̃
delectabar in uoris modulatione qmͣ in cordis
compunctione. Deus u̾o cui non absconditur
quioquid illicitum perpetratur⁊ non querit
uocis leuitatem. s cordis puritatem. Nam
dum oantor mulcet ppłm uoab deum irritat
prauis morib. Loquendi licenciam uel aliqͥd
faciendi sepe nummia ĩ portunitate uł callidita¬

Expanded text:
pientem, injustum et impotentem: quod si esset, Deus 331 non esset. Non est superbia super superbiam meam, ut cum eo in gratiam revertatur. Diversum utriusque hospitium, nec in eodem cohabitant animo, quibus non licuit cohabitare in coelo. In coelo nata est; sed velut immemor qua via inde cecidit, illuc postea redire non potuit. Cum aer pluvia, vel nimio frigore, aut calore turbatus fuit, contra Deum inique murmuravi. Omnia namque quae ad usum vitae accepimus, ad usum culpae convertimus. Quapropter justum est ut qui in cunctis peccavimus, in cunctis feriamur. Saepe ad sacrum Mysterium vocem meam fregi, ut dulcius cantarem: magis delectabar in vocis modulatione, quam in cordis compunctione. Deus vero, cui non absconditur quidquid illicitum perpetratur, non quaerit vocis lenitatem, sed cordis puritatem. Nam dum cantor mulcet populum vocibus, Deum irritat pravis moribus. Licentiam loquendi vel aliquid faciendi, saepe nimia importunitate, vel callidita
Abbreviated transcription (Latin):
sio cor meum semꝑ est in motu. ⁊ nũqmͣ reqͥescit
s si ne dormniam siue uigilem. sompniat ⁊ cogitat
quioquid illi occurrit.⁊ sicut molendinum arena si
imponatur ext̾minat. pix inquinat. palea occu¬
pat: sio cor meum cogitatio amara turłar ĩmũda
maculati uana inquietat ⁊ fatigat. Ita cor meũ
dum futurum ñ curat gaudium. nẽc diismum
q̃rit auxilium ab amore celestium clongatur.
⁊ in amore t̾restͥum occupatur. Cumq elabitur
ab illis ⁊ inuoluitur in istis uanitas illud recipit.
curiositas deducit. cupiditas allicit. uoluptas se¬
ducit. polluit luxuria. torquet inuidia turbat
iracundia cruciat cristicia. Sicq miseris oasibus

Expanded text:
sic cor meum semper est in motu, et nunquam requiescit; sic cor meum semper est in motu, et nunquam requiescit; sed sive dormiam, sive vigilem, somniat et cogitat quidquid ei occurrit. Et sicut molendinum arena, si imponatur, exterminat, pix inquinat, palea occupat; sic cor meum cogitatio amara turbat, immunda maculat, vana inquietat et fatigat. Ita cor meum dum futurum non curat gaudium, nec divinum quaerit auxilium, ab amore coelestium elongatur, et in amore terrestrium occupatur. Cumque elabitur ab illis, et involvitur in istis, vanitas illud recipit, curiositas deducit, cupiditas allicit, voluptas seducit, luxuria polluit, torquet invidia, turbat iracundia, cruciat tristitia; sicque miseris casibus
Abbreviated transcription (Latin):
illum precor ut p̾cem meam exaudiat qmͣ ego qui
fundo non audio. Deprecor illum ut michi intendat.
ego uero nec mͥ nec illi intendo s qd̾ det̾u̾is ẽ ĩmũda
⁊ inutilia in corde u̾tando fedorẽ horribilẽ eiꝰ aspectib
qd̾ quociens me deserit ⁊̃ per pͣuas cogitatões
defluit. tociens deumoffendit. Cor meum cor uanum.
uagum ⁊ instabile. dum suo ducitur arbitrio ⁊ di¬
uino caret consilio. in se ipõ consistere non potest
sed omini mobili mobilius per infinita distrahitur
⁊ hac illaq per inuniera discurrit ⁊ dum per diu̾sa
requiem querit ñ inuenit. sed in labore miserum. ac
requie uacuum manet: Sibi ñ concordat. a se disso¬
nat. a se resilit uoluntates alt̾nat consilia nuitat e¬
difitat noua. destruit uet̾a. destrncta reedificat eoa¬
statu ꝑmanet. Sicut enim molendinũ ueloateꝵ
uoluitur ⁊ nichil respuit. s quicquid imponitur
molit si autem nichil apponitur se ip̃m consumit.

Expanded text:
illum precor ut meam precem exaudiat, quam ego qui illum precor ut meam precem exaudiat, quam ego qui fundo, non audio. Deprecor illum ut mihi intendat: ego vero nec mihi, nec illi intendo; sed, quod deterius est, immunda et inutilia in corde versando, fetorem horribilem ejus aspectibus d quoties me deserit, et per pravas cogitationes defluit, toties Deum offendit. Cor meum cor vanum, vagum et instabile, dum suo ducitur arbitrio, et divino caret consilio, in se ipso non potest consistere; sed omni mobili mobilius, per infinita distrahitur, et hac atque illac per innumera discurrit. Et dum per diversa requiem quaerit, non invenit; sed in labore miserum, a requie vacuum manet: sibi non concordat, a se dissonat; a se resilit, voluntates alternat, consilia mutat, aedificat nova, destruit vetera, destructa reaedificat, eastatu permanet. Sicut enim molendinum velociter volvitur, et nihil respuit, sed quidquid imponitur molit; si autem nihil apponitur, se ipsum consumit:
Abbreviated transcription (Latin):
em̃dare debeo In monast̾io namq sepe dũ oroꝰ
non aitendo qd̾ dicõ. Ore quidem oro: s mentem
foris uagantem oronis fructu priuo. Corꝑe sum
int̾iuis. s corde ext̾ius: ⁊ ideo perdo quod dico. Pa¬
rum enim prodest sola uoce cantare: sine cordis
intentione. Ppt̾ea magna peru̾sitas ĩmo magna
insania est quando ami domino maiestatis loqui
in or̃one presumimus. ⁊ insensati aurem aũtimiꝰ
⁊̃ ad nescio quas inneptias cor conu̾timus. Magna
quoq insania est. ⁊ grauit̾ uindicanda cũ uilissimiᷤᷤ
pulius loquentem ad se audire dedignat᷑ ceatorem
uniu̾sitatis Ineffabilis uo est. diumnẽ dignatio bouita¬
tis: que cotidie conspiat nos infelices aures au̾tentes
obturantes corda ⁊ nchominus clamat ad nos dens¬
dicens. Redite p̾uaricatores ad cor: uacate. ⁊ uidete
qm̃ ego sum deus. Loquitur mͥ deus in psalmo. et
ego illi: nec tamen cum psalmum dico attendo ciꝰ
psalmus sit. Iccirro magnam inuriam deo facio: cũ

Expanded text:
monasterio namque saepe dum oro, non attendo quod dico. Oro quidem ore, sed mente foris vagante, orationis fructu privor. Corpore sum interius, sed corde exterius: et ideo perdo quod dico. Parum enim prodest sola voce cantare sine cordis intentione. Propterea magna perversitas, imo magna insania est, quando cum Domino majestatis loqui in oratione praesumimus, et insensati aurem avertimus, et ad nescio quas ineptias convertimus cor. Magna quoque insania, et graviter vindicanda, cum vilissimus pulvis loquentem ad se audire dedignatur Creatorem universitatis. Ineffabilis vero est dignatio divinae bonitatis, quae quotidie conspicit nos infelices aures avertentes, obdurantes corda, et nihilominus clamat ad nos dicens: Redite, praevaricatores, ad cor . Vacate, et videte quoniam ego sum Deus . Loquitur mihi Deus in Psalmo, et ego illi: nec tamen, cum Psalmum dico, attendo cujus Psalmus sit. Idcirco magnam injuriam Deo facio, cum
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ iugilie ⁊ labor ⁊ requies militant contͣ me. Non
minus suspectus est mͥ iocus quam ira ¶Multos si¬
quidem iooando scandalizaniꝰ ne minus uerror pro
spera quam ad u̾sa. ꝓsꝑa namq suauitate sira me¬
ritudins hñt: uelud pocio amara me suspectum
i. ⁊ timidum. faciunt. Magis timeo malum ꝙ facio
in abscondito. quam qd̃ in aꝑto. Malum namqr qd̾
nemo uidet nullus reprehendito ⁊ ubi ñ timetur re¬
prehensor securius accedit temptator facilius ꝓpetͣt᷑
m̃iquitas. Nimium utrobiq bellum utrobiq ꝑi¬
culum. utribiq tim̃dum: ⁊̃ sic in hostili regione u̾¬

Expanded text:
et vigiliae, labor et quies pugnant contra me. Non minus suspectus est mihi jocus, quam ira. Multos siquidem jocando scandalizavi. Nec minus prospera vereor quam adversa. Prospera namque suavitate sua ritudinis habent, velut potiones amare me suspectum et timidum faciunt. Magis timeo malum quod facio in abscondito, quam quod in aperto. Malum namque quod nemo videt, nullus reprehendit: et ubi non timetur reprehensor, securus accedit tentator, et facilius perpetratur iniquitas. Nimirum utrobique bellum, utrobique periculum, utrobique timendum:
Abbreviated transcription (Latin):
est incelligentie racio intellectus id̃nis fant asticũ
sp̃o. cui eciam suppͥmum corpors corpus. ⁊d est ignis
quadam similitudine iungitur. ⁊ iguiaer: aeri aqͣ.
aque tra. Sensus informat ymaginationem ymagi
rõni occurrens diuma presencia informat eam: ⁊ fao̾
intelligentiam siue sapĩam. Est itaq in ratione qͥd¬
dam ad suꝑna ⁊ celestia intendens ⁊ id dicitur sapũ:
⁊ est quiddam ad transitoria ⁊ caduca respiciens ⁊ id
uirum ⁊ mulieremr ut uir sit supenor ⁊ rogut muli¬
or inferior. ⁊ regatur. Uñ dictum est melior est ũ¬
quitas uiri: quam bñfaciens mulier. Melior siquidẽ
est qui per celeste desid̾ium accensus. carnem neces¬
saria. eciam ei subtrahendo affligite quam qui per
carnalem. affectum resblutus. per omnia quo ꝯ¬
moda sint sacis ei facere contendit . ¶. xIII.

Expanded text:
 intelligentiae est, ratio intellectus, rationis phantasticum  intelligentiae est, ratio intellectus, rationis phantasticum spiritus, cui etiam supremum corporis corpus, id est, ignis quadam similitudine jungitur, et igni aer, et aeri aqua, et aquae terra. Sensus informat imaginationem, imagirationi occurrens divina prudentia, informat eam, et facit intelligentiam sive sapientiam. Est itaque in ratione quiddam ad superna et coelestia intendens, et id dicitur sapientia; et est quiddam ad transitoria et caduca respiciens, et id virum et mulierem, ut vir sit superior et regat, mulier inferior et regatur. Unde dictum est: Melior est iniquitas viri, quam benefaciens mulier . Melior siquidem est qui per coeleste desiderium accensus, carnem necessaria etiam ei subtrahendo affligit, quam qui per carnalem affectum resolutus, per omnia quae commoda sunt ei satisfacere contendit. CAPUT XII.
Abbreviated transcription (Latin):
tione Natura nempe ip̃ius corporis scd̾m ꝙͣ oẽ
coipus corpus ẽ: nullum utiq corpus esti De intł¬
Ntellectus ea uis anime esti que stiuisi lettu .xi.¬
lia percipit. sicuti angelos demones. anmas et
diuenem sp̃m creatum. ¶ De intelligentia .xii.¬
Ntelligentia ea ius anime est que in medrate
supponitur deo. Cernit siquidem ip̃m: summum.
uerum ⁊ uere. incõmucabilem. Sic anima sẽsu
percipit corpora: ẜmaginatione corpoꝵ similitudi¬
nes. ratione corporum naturas iutellectu sp̃m cre¬
atum: intelligentia spm increatum ⁊ quicquid
sensus ꝑecpit ymaginatio representat. cogitatio
format᷑. ingenium inuestigati rõ iudicat. me
Ingentium ea uis anime est siue intentio qua se
extendit amnia ⁊ exeiret ad incognitorum
oata ⁊ offert ad huc iudicanda. Sic fit ascensus
ab inferiorib ad superiora: ⁊ ĩma a sĩmus depen¬
dent. Intellectuo namꝙ q̃dam ymago ⁊ sib̾cudo¬

Expanded text:
tione. Natura namque ipsius corporis secundum quod omne tione. Natura namque ipsius corporis secundum quod omne corpus corpus est, nullum utique corpus est. Intellectus ea vis animae est, quae invisibilia percipit, sicut Angelos, daemones, animas, et omnem spiritum creatum. Intelligentia ea vis animae est, quae immediate supponitur Deo: cernit siquidem ipsum summum verum et vere incommutabilem. Sic igitur anima sensu percipit corpora, imaginatione corporum similitudines, ratione corporum naturas, intellectu spiritum creatum, intelligentia spiritum increatum. Et quidquid sensus percipit, imaginatio repraesentat, cogitatio format, ingenium investigat, ratio judicat, memIngenium est vis ea animae, sive intentio, qua anima se extendit et exercet ad incognitorum dit judicata, et offert adhuc judicanda. Sic fit ascensus ab inferioribus ad superiora, et ima a summis dependent. Intellectus namque quaedam imago et similitudo
Abbreviated transcription (Latin):
sitates. ip̃ius quoq uariatio. Multa undet anima
carnalib occulise multa eciam phantastica yma¬
ginatione concipit. Et ubiq qiͣ distenditur. moue¬
tur. erigitur. ⁊ fluctuare uidetur. Non ã se egredi¬
ens. s in semet ip̃a tanqmͣ in magno percurrens spa¬
cio peruagatur. Non exit ad illa: s tractatib sius
sibi illa repiesentat ht̃ siquidem in se qiͣ quandam
latitudinẽ longitudinem ⁊ altitudinem. Nani
per caritatem dñi ⁊ omnes fideles sibi complectit᷑.
Per medicationem uniu̾sa. que a pͥncipio mundi
meditatur. Per contemplationem que sursum st̃
celestia contemplatur. ¶ De ratione.t.¬
Acio ea uis amme est: que rerum corporearũ
uaturas. formas differentias. ꝓpͥa ⁊ acridẽtia
pempit. omnia incorporea. s non extra corpora. nͥ
racione subsistentia. Abstrahit enim a corporibus
que fundantur in corporib. non attione s consid̾a¬

Expanded text:
rsitates ipsius quoque est variatio. Multa videt anima rsitates ipsius quoque est variatio. Multa videt anima carnalibus oculis, multa etiam phantastica imaginatione concipit: et ubique quasi diffunditur, movetur, erigitur, et fluctuare videtur: non a se egrediens, sed in semetipsa tanquam in magno percurrens spatio pervagatur; et non exit ad illa, sed tractatibus suis sibi illa repraesentat. Habet siquidem in se quasi quamdam latitudinem, longitudinem et altitudinem. Nam per charitatem Deum et omnes sibi fideles complectitur; per meditationem universa quae a principio mundi meditatur; per contemplationem quae sursum sunt coelestia contemplatur. Ratio est ea vis animae, quae rerum corporearum naturas, formas, differentias, propria et accidentia percipit: omnia incorporea, sed non extra corpora, nisi ratione subsistentia. Abstrahit enim a corporibus, quae fundantur in corporibus, non actione, sed considera
Abbreviated transcription (Latin):
quirit ⁊ ĩ muet̾is u̾satur. Racionale ⁊ incellectu¬
ale nr̃m quo ir̃cinamur intelliguus ⁊ sapimꝰ
mentem dicimus. que facta est ad ẜmaginem dei
ut nulla int̾poita natura ab ipsau̾itate forme¬
intelligit: per sapientiam diligit: Sapĩa nãq
est amor boni siue sapor boni: a sapore si quidem
diaitur Daentis iuisio est intelligentia᷑ gustus sa¬
rit nobis sensus deinde ỹmaginatio. post ea racio m̃¬
tellectus. intelligentia ⁊ in summo est sapiencia. Sũ
etas id est a¬
ensus ea nis anime que terum corporearum
corporeas pecapit formas p̾sentes. Ninagia¬
tio est ea ius amme quererum corporearum corꝑeas
percipit formas s absentes. Sensus namq formas
in mat̾ia percpit: ymaginatio extra mat̾iam. Et
eauis que ext̾uis formata sensus dicitur: ea deniq
usq ad intimum transducta ymaginatio uocat᷑
Ymaginatio nanq de sensu oritur. ⁊ scd̾m eius diu̾¬

Expanded text:
quirit, et in inventis versatur. Rationale et intellectuquirit, et in inventis versatur. Rationale et intellectuale lumen, quo ratiocinamur, intelligimus et sapimus, mentem dicimus, quae ita facta est ad imaginem Dei, ut nulla interposita natura ab ipsa veritate formeintelligit, per sapientiam diligit. Sapientia namque est amor boni sive sapor boni, a sapore siquidem dicitur. Mentis visio est intelligentia; gustus, sarit nobis sensus, deinde imaginatio, postea ratio, intellectus et intelligentia, et in summo est sapientia. Summaetas, id essus ea vis animae est, quae rerum corporearum corporeas percipit formas praesentes. Imaginatio est ea vis animae, quae rerum corporearum corporeas percipit formas, sed absentes. Sensus namque formas in materia percipit, imaginatio extra materiam: et ea vis quae exterius formata, sensus dicitur, eadem usque ad intimum traducta, imaginatio vocatur. Imaginatio namque de sensu oritur, et secundum ejus dive
Abbreviated transcription (Latin):
corpus carius non est aliud quam caro. ¶.uiii.
situdine ꝯmutatur in id tamen qd̾ fuit qͣdam
perfecta nouitate se restituit sic mens nc caput
sumnus inserit. nunc decidit in infima. Tum sese
refecens sibi ueris falsa redarguit. modo ad corpor¬
lia regenda deflectitur. modo et̾nis racionib inspi¬
ciendis uel consulendis a deresat. Racio siquidem ẽ
m̃tis aspectus quo bonuum malumq disceruitt iur¬
tutes elogit deumq diligit. Meus untu̾soꝵ capax
⁊ oĩum rerum similitudine insignita. omnia eõ dr̃.
natiua qͣdam potentia: ⁊ natimali dignitate. Io¬
citro inuisibiles rerum cansas per intelligentiam
comp̾hendite ⁊ uisibiles attualium formas perr
sensuum passiones colligit. ⁊ suie per sensus ad sẽ¬
sibilia exeat siue per intelligentiam ad inuisibilia
ascendat. rerum similitudines ad se ipsam trahit.
presentia cognoscit absentia intelligit ignota in¬

Expanded text:
corpus carnis, nihil aliud est quam caro. CAPUT XI.corpus carnis, nihil aliud est quam caro. CAPUT XI.situdine mutatur, in id tamen quod fuit quadam perfecta novitate se restituit: sic mens nunc caput summis inserit, nunc decidit in infima, nunc sese referens sibi, veris falsa redarguit; modo ad corporalia regenda deflectitur, modo aeternis rationibus inspiciendis vel consulendis adhaerescit. Ratio siquidem est mentis aspectus quo bonum et malum discernit, virtutes eligit, Deumque diligit. Mens universorum capax, et omnium rerum similitudine insignita, omnia esse dicitur naturali quadam potentia et naturali dignitate. Idcirco invisibiles rerum causas per intelligentiam comprehendit, et visibiles actualium formas per sensuum passiones colligit. Et sive per sensus ad sensibilia exeat, sive per intelligentiam ad invisibilia ascendat, rerum similitudines ad se ipsam trahit, praesentia cognoscit, absentia intelligit, ignota in
Abbreviated transcription (Latin):
lis pulcoitudo ⁊ nobis foris presto est ⁊ in memoria
nr̃a ht̃ ỹmaginem suam in corporalem quidem sed
corpori similem. ad quam recurrimus aum clausis
acculis eam cogitamus. Qd̾ enim estad corporis sẽ¬
sum aliquod corpus in loco. ħ est ad animi aciem
simi litudo corporis in memoria ⁊ qd̾ est intentio
uoluntatis ad corpus uisum usionemq copulã¬
dam. hoo est eadem intentio uoluntatis ad copu¬
landam ỹmaginem corporis que est ĩ memoria.
t̃ iusionem cogitantu. Ille spõ dicitur factus ad yma¬
ginem ⁊ similitudinem dei: in quo est cognitio uers¬
tatis ⁊ amor uͥtutis. Ymago siquidem est in cogni¬
tione: similitudo in dilectione. Ymago quia rõnał
similitudo quia spũalis. heret siquidem u̾itati nł¬
la int̾posita substantia: Rõnale nr̃m quo ratio¬
ciñanur. intelligimus ⁊ sapimus: sp̃m dicimus.
enim aliud est spiritus mentis quam mens: sicꝰ

Expanded text:
lis pulchritudo, et nobis foris praesto est, et in memoria lis pulchritudo, et nobis foris praesto est, et in memoria nostra habet imaginem suam, incorporalem quidem, sed corpori similem, ad quam recurrimus cum clausis oculis eam cogitamus. Quod enim est ad corporis sensum aliquod corpus in loco, hoc est ad animi aciem similitudo corporis in memoria: et quod est intentio voluntatis ad corpus visum visionemque copulandam, hoc est eadem intentio voluntatis ad copulandam imaginem corporis, quae est in memoria et visione cogitantis. Ille spiritus dicitur factus ad imaginem et similitudinem Dei, in quo est cognitio veritatis et amor virtutis. Imago siquidem est in cognitione, et similitudo in dilectione. Imago, quia rationalis; et similitudo, quia spiritualis. Haeret siquidem veritati nulla interposita substantia. Rationale nostrum, quo ratiocinamur, intelligimus, et sapimus, spiritum dicimus. enim aliud est spiritus mentis, quam mens: sicut
Abbreviated transcription (Latin):
gaudia. quanta leticia: quanta serenitas ⁊ qnͣta
ucrunditas. Sant̾as facit illam securam: aspectus rec¬
tam: uisio beatam. Cum enim ab omni fece fu̾it lib̾a
maculis diluta: tunc se deniq in se ip̃a libentissime
tenet ⁊ nichil sibi metuit aut illa sua culpa quicꝙͣpͣ
augitur ⁊ tuns ingenti quadam ⁊ incredibili fidu¬
cia pergit in dm̃ id est. ui ip̃am contemplatõem
ueritatis. Aspectum siquidem rectum sequitur ip̃a
uisio dr᷑ qui est fus aspectus. Sic anima prius sa¬
natur sanata introduatur introducta reficitui¬
¶ Sp̃o eciam est quedam ius anime m̃te inferior¬
ubi corporalium rerum similitudines expͥmuntur.
Neo iste sp̃o corpus est s corpor similis. Que enim
spũ uidentur ñ sunt corporalia: s corporalib similia
facies siquidem hominis ⁊ nobis forinsecus nota est
⁊ in memoria nr̃a ht̃ ymaginem suam in corꝑalem
quidem s corpori simulem. Mundi quoq istiꝰ mirabi¬

Expanded text:
gaudia, quanta laetitia, quanta securitas, quanta serenitas, et quanta gaudia, quanta laetitia, quanta securitas, quanta serenitas, et quanta jucunditas. Sanitas facit illam securam, aspectus rectam, visio beatam. Cum enim fuerit ab omni faece libera maculisque diluta, tunc se denique in se ipsa libentissime tenet, et nihil sibi metuit, aut ulla sua culpa quidquam angitur: et tunc ingenti quadam et incredibili fiducia pergit in Deum, id est, in ipsam contemplationem veritatis; aspectum siquidem rectum sequitur ipsa visio Dei, qui est finis aspectus. Sic anima prius sanatur, sanata introducitur, introducta reficitur. Spiritus etiam est quaedam vis animae, mente inferiorubi corporalium rerum similitudines exprimunttus corpus est, sed corpori similis. Quae enim spiritu videntur, non sunt corporalia, sed corporalibus similia. Facies siquidem hominis et nobis forinsecus nota est, et in memoria nostra habet imaginem suam, incorporalem quidem, sed corpori similem. Mundi quoque istius mirabi
Abbreviated transcription (Latin):
nis fugit in quantum potest. uuln̾a autem anime
ꝓrsus ignorat: nec medicinam querit eis. Cum aũ
mortuis fũit seusus anme quo uiuit in carnie: tc̃
uiiuficari incipiet sensus ille quo senciet semet¬
ip̃am ⁊ cunc sciet dolores suos ⁊ sentire mapiet
uulu̾a sua tanto grauius quanto ꝓpuis: magis
ceptus ⁊ inde per totum corpus emissus. uitam mor
talium flatu necessario contriet. Ifte tamen sp̃o ui
te dici anma ñ potesti quia aeris uarietate dissolui¬
ad quem pertinet ẏmago ⁊̃ cognitio dei. Occulus
anme est mens ab omni labe corporis pura. Mẽtis
aspectust est racio. Inteblectus: iusio. Tria ħ omni
anime necessaria sunt id est ut sanos occłos hãtrut
aspiciat ut uideat. Sanos occłos ht̃r cum a mortalũ
cupiditatib est purgata atꝙ remota aspiat cum
indes lumine contemplationis occulos figit. Uidet cũ
in illa contemplatione conspiactr quanta sint

Expanded text:
nis fugit in quantum potest, vulnera autem animae nis fugit in quantum potest, vulnera autem animae prorsus ignorat, nec medicinam quaerit in eis. Cum autem mortuus fuerit sensus animae, quo vivit in carne, tunc vivificari incipiet sensus ille, quo sentit semetipsum, et tunc sciet dolores suos, et sentire incipiet vulnera sua tanto gravius quanto propius. Magiceptus et inde per totum corpus emissus mortalium vitam flatu necessario continet. Iste tamen spiritus jure anima dici non potest, quia aeris varietate dissolviad quem pertinet imago et cognitio Dei. Oculus animae est mens ab omni corporis labe pura, mentis aspectus est ratio, intellectus visio. Tria haec omni animae necessaria sunt: ut sanos oculos habeat, ut aspiciat, ut videat. Sanos oculos habet, cum a mortalium cupiditatibus est purgata atque remota. Aspicit, cum in Dei lumine contemplationis oculos figit. Videt, cum in illa contemplatione conspicit quanta sint
Abbreviated transcription (Latin):
int̾ior ⁊ unus extior: ⁊ ut̃q bonum suum hc̃ ĩqͦ
reficitur. Aensus intior refiatur in contemplõne diui¬
nitatis sensus ext̾ior in contemplatione humanitatis.
ꝓptea enim deus homo fĩs est ut totum hominem
in se beatificaret. ut tota conu̾sio hominis ẽẽt ad ip̃m
per carnem: ⁊ ascensu mentis per diuinitatis ꝯtem¬
plationem hoo erat dotum bomiii hominis ut siue
ingrede̾tur. siue egrede̾tur: pascua in fr̃ore suo inue¬
niret pascua foris in carne saluatoris ⁊ pascua intꝰ
in diuinitate creatoris. ħ bomim magnum secutũ
est malum qm̃ perdito bono qd̃ intus erat. eg̾isa
est anima ad bona aliena que fors erant ⁊ pattum
fecit cum delectationib seculi requiescens suꝑ illas:
ñ attendens ab̾sentiam boni sui int̾ioris eo qd̃ con¬
solationes suas cern̾et in bonis alienis. Nam õ ex¬
t̾ior sensus carnalis bono suo utitur. int̾ior sensus
mentis quasi obdormit. Non enim cognoscit bona
nam qui in carne uiuit ui carne sentit et dolores car¬

Expanded text:
ue bonum suum habet in quo reficitur. Sensus interior reficitur in contemplatione divinitatis, sensus exterior in contemplatione humanitatis. Propterea enim Deus homo factus est, ut totum hominem in se beatificaret, et tota conversio hominis esset ad ipsum, tur per divinitatis contemplationem. Hoc autem erat totum bonum hominis, ut sive ingrederetur sive egrederetur, pascua in factore suo inveniret ; pascua foris in carne Salvatoris, et pascua intus in divinitate Creatoris. Hoc bonum magnum secutum est malum; quoniam perdito bono quod intus erat, egressa est anima ad bona aliena, quae foris erant; et pactum fecit cum delectationibus saeculi, requiescens super illas, non attendens absentiam boni sui interioris, eo quod consolationes suas cerneret in bonis alienis. Nam cum exterior sensus carnalis bono suo utitur, interior sensus mentis quasi obdormit. Non enim cognoscit bona apitur. Nam qui in carne vivit, in carne sentit, et dolores car
Abbreviated transcription (Latin):
spĩtulium ⁊ diuinoꝵ comprehensiones et ꝯtempla¬
tiones. Sensus n̾o ⁊ ymaginitio ad racionem nor
ascendunt. s infra remanentes cam aliquatenus de¬
duce̾ possutr ⁊ quasi a longe quedam ostende̾ ad
que ñ possunt peruenire. Simili quadam ꝓportõe
intellectum ⁊ intelligentiam racio uiuare pocest:
s ad statum eoꝵ ñ ualet ascendere qm̃ metas su¬
as ⁊ ꝓpͥos fines ht̃i quos trascendere ñ potest. Sen¬
sum ⁊ ymaginationem cum cet̾is aminalib ꝯmu¬
nia hẽmus. uident si quidem uisibilia: ⁊ iusoꝵ recor¬
dantur. In quibdam eaam sensib nos supperanti
qm̃ iustum fuit ut brutis animalib quib nichil
dandum enat in incellectu aliquid ampluis daretur
in sensu ⁊ econtrario tanto maior necessitas indicit᷑
homini exerrende rõnis: quanto maiore defectum
patitur sensualitatis. Racio autem inde incipit inde
aliquid crcurrit: qd̾ nobis cumanimalib nou sit

Expanded text:
spiritualium et divinorum comprehensiones et contemplaspiritualium et divinorum comprehensiones et contemplationes. Sensus vero et imaginatio ad rationem non ascendunt, sed infra remanentes eam aliquatenus deducere possunt, et quasi a longe quaedam ostendere, ad quae non possunt pervenire. Simili quadam proportione intellectum et intelligentiam ratio juvare potest, sed ad statum eorum non valet ascendere, quoniam metas suas et proprios fines habet, quos transcendere non potest. Sensum et imaginationem cum caeteris animalibus communem habemus: vident siquidem visibilia, et visorum recordantur. In quibusdam etiam sensibus nos superant: quoniam justum fuit ut brutis animalibus, quibus nil dandum erat in intellectu, aliquid amplius daretur in sensu. Et e contrario tanto major necessitas indicitur homini exercendae rationis, quanto majorem defectum patitur sensualitatis. Ratio autem inde incipit, unde aliquid occurrit, quod nobis cum animalibus non sit
Abbreviated transcription (Latin):
in se. illuminat intelligentiam. ad aguitionem u̾i¬
inflaminat affectum ad amorem uirtutis et sicut
dosolem ũ uidet occulus nisi in lumine solis: sic ue¬
rum ac diuinum lumen. uide̾non pot̾it intelligẽ
tui iusi iñ ip̃ius lumine. Dñe inquit ꝓpħa ĩ lumĩe
tuo uidebimus lumen. Cum enim mortisle ħ indu̾it
in mortislitatem ⁊ corruptibile ĩxo induerit ĩ corrup¬
tionem: cunc mente pariter ⁊ corpore sp̃ales effec¬
ti scdm̃ modulum nr̃m ꝑmentis illuminationeru
omnia sciemus. ⁊ per corporis incorruptibilio leuida¬
tem ubiq eẽ pot̾imus. Uolabanus mente per ꝯtem¬
plationem: uolabumis corpore per incorruptõnemi
Discernemus mente. discernenius ⁊ corpore: cũ sens
nrĩ corporei u̾tentur in rõnem. ratio iñ intellectũ¬
ymagines ⁊ sumlicudines. Ad rõnem pertinent ui¬
sibilium rationes ⁊ diffumtões. ⁊ ⁊iusibilium ĩuesti¬
gutiones. Ad intellectum ⁊ intelligentiam spͤtant

Expanded text:
 se illuminat intelligentiam ad agnitionem veriinflammat affectum ad amorem virtsolem non videt oculus nisi in lumine solis; sic verum ac divinum lumen non poterit intelligentia videre nisi in ipsius lumine. Domine, inquit propheta, in lumine tuo videbimus lumen . Cum enim mortale hoc induerit immortalitatem, et corruptibile hoc induerit incorruptibilitatem , tunc mente pariter et corpore spirituales effecti, secundum modulum nostrum per mentis illuminationem omnia sciemus, et per corporis incorruptibilis levitatem ubique esse poterimus. Volabimus mente per contemplationem, volabimus et corpore per incorruptionem. Discernemus mente, discernemus et corpore, cum sensus nostri corporei vertentur in rationem, ratio in intellectumimagines et similitudines, ad rationem pertinent visibilium rationes et definitiones et invisibilium investigationes, ad intellectum et intelligentiam spectant
Abbreviated transcription (Latin):
sensus corporis: sagutrs suis me uuln̾at et mors
flectit. Odoratus cogitationem impedit. Os loquitur
ne exatatui. ⁊ insi ilico respuatur et expuat᷑ subito
totum corpus occupat. ⁊ estuat urit et incendit.
pͥmo carnem catamodicum titillat. deinde delecta¬
tione turpi m̃tem maculat. ad extremum per cõsen¬
sum pͣuitatis sͥ mentem. subingat. Porro diabolus
ꝙ̃ uidcit non possum ⁊ ideo minus oau̾e tetendit¬

Expanded text:
et tactum, sagittis suis me vulnerat; et mors flectit. Odoratus cogitationem impedit. Os loquitur,ne excitatur; et nisi illico respuatur, subito totum corpus occupat, urit et incendit. Primo carnem cogitatione modicum titillat: deinde delectatione turpi mentem maculat; et ad extremum per consensum pravitatis sibi mentem subjugat. Porro diabolus quem videre non possum, et ideo minus ab eo mi
Abbreviated transcription (Latin):
quoq mare fusile. Luterem magnum signifi¬
dat fusilem ex ere rocundum desuper in circut
tu .xx. cubitoꝵ. pertransuersum .x. Qd̃ dicit
resticulam .ixx. cubitoꝵ cinxisse luterem uł sic
quem eream ex ipso opere fusam in similitu
modo .x. cubitis curiuire poterat cum dictũ sit
ipsum ambitum .xix. fuisse cubitoꝵ: Au non to¬
tum arcuilat. sed .x. tantum cubitis ip̃ius am¬
bitus sculpti fuerunt ᷑. An deorsum ambitus
arcubatur subter labium. ut decem cubitis sb̃¬
tet labium posset ambiri ubi sculptura erat ĩ
ciurruitu in duob ordinib cirra inferiorem par¬
tem luteris ubi.xii. boues ex ere fusos super
quos positus fuerat contingebat. Sic enim ui¬
detur. quod lusis luteris significata sit quadra¬
ta .x. cubitoꝵ in singulis laterib in qua erãt
duo ordines sculpturarum histͥatarum bub
supposita .xii. super quam: ipsum mare funda¬
tum erat. Crassitudo autem luteris .i. spissitu¬

Expanded text:
quoque mare fusile. Luterem magnum signifiquoque mare fusile. Luterem magnum significat fusilem ex aere rotundum desuper in circuitu triginta cubitorum, per transversum decem. Quod dicit resticulam triginta cubitorum cinxisse luterem; vel sic quem aeream ex ipso opere fusam in similitudmodo decem cubitis circuire poterat, cum dictum sit ipsum ambitum triginta fuisse cubitorum? Annon totum circuibat, sed decem tantum cubitis ipsius ambitus sculpti fuerunt. An deorsum ambitus arctabatur subter labium, ut decem cubitis subter labium posset ambiri, ubi sculptura erat in circuitu in duobus ordinibus circa inferiorem partem luteris, ubi duodecim boves ex aere fusos super quos positus fuerat, contingebat. Sic enim videtur, quod basis luteris significata sit quadrata decem cubitorum in singulis lateribus, in qua erant duo ordines sculpturarum histriatarum hobus supposita duodecim; super quam ipsum mare fundatum erat. Crassitudo autem luteris, id est spissitu
Abbreviated transcription (Latin):
la que erant super sũmitatem columpnarũ. Ca¬
pitełia. autem ista que eraut super summita¬
tem columpnarum quasi opere lilii fabricata e¬
paut .i. in eisdem capitellis cum malo granatis si¬
militudo folioꝵ lilii facta erat defuper in ipsis. Ex
sequitur in porticu.iiiiͬ. cubitoꝵ obscurum est. Et
fortassis sic intelligi potest quod ipsa capitella desr̃
non rotunda ad similitudinem columpnarum.
quib superposita eranti sed quadrata fuerũt. ha¬
bentia in singulis laterib .iiiiͣ. cubitos. Qd̃ ergo
ait in porticu .iiii. cubitoꝵ non sic legendum ut
ipsa porticus .iiiiͦ. cubitos habuisse dicatur. Sed
potius ip̃a capitella .iiiiͦ. cubitos hñtia fab̾cata
fuisse in porticu. Et rursum alia capitella ĩ fũ¬
mitate columpnarum desuper iuxta mensu¬
ram columpne contra retiacula. Utrum hec se¬
cunda capitella priorib superposita fuerĩt ari
iuxta posita. non satis littera manifestat. Fẽcit

Expanded text:
la, quae erant super summitatem columnarum. Cala, quae erant super summitatem columnarum. Capitella autem ista, quae erant super summitatem columnarum quasi opere lilii fabricata erant, id est, in eisdem capitellis cum malogranatis similitudo foliorum lilii facta erat desuper in ipsis. Quod sequitur: In porticu quatuor cubitorum, obscurum est. Et fortassis sic intelligi potest, quod ipsa capitella desuper non rotunda ad similitudinem columnarum quibus superposita erant, sed quadrata fuerunt habentia in singulis lateribus quatuor cubitos. Quod ergo ait: In porticu quatuor cubitorum; non sic legendum ut ipsa porticus quatuor cubitos habuisse dicatur; sed potius ipsa capitella quatuor cubitos habentia fabricata fuisse in porticu. Et rursum alia capitella in summitate columnarum desuper juxta mensuram columnae contra retiacula. Utrum haec secunda capitella prioribus superposita fuerint, an juxta posita, non satis littera manifestat. Fecit