comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dona reuocemꝰ. Nec frangit qͦd ex dolore
obuiat: si menti cicius hoc qͦd ex munere
subleuat occurrat Nmc namq scͥptũ est. In die bonoꝵ
ne immemor sis maloꝵ : & in die maloꝵ ne ĩmemor sis bo
noꝵ. Quisqͥs enĩ dona ꝑcipit. s donoꝵ tempore ne¬
quãquã &iam flagella ꝑtimescit: ĩnelati¬
onẽ ꝑlȩticiã corruit. Qͥsquis autẽ flagellis
at teritur. sed flagelloꝵ tẽpore nequaquã
se ex donis quȩ eum contigit accepisse con
solat᷑ : abstatu mentis om̃imoda desperati¬
one destruit᷑. Sic gͦ utraq iungenda st̃.
ut unũ sẽꝑ ex altero fulciat᷑. Quatinus &
flagelli pęnã memoria tẽper& doni. & do-¬
n lȩticiam mordeat suspicio ac formido
flagelli. Sc̃s igit᷑ uir ut oppressã mentem
inter uulnera mulceat: inflagelloꝵ doloribꝰ
blandimenta donoꝵ pensat dicens. Si bona¬
accepimꝰ de manu dnĩ: mala quare non
sustineamꝰ Ubi & bene p̃mittit. locuta

Expanded text:
m revocamus. Nec frangit, quod ex dolore m revocamus. Nec frangit, quod ex dolore obviat, si menti citius hoc quod ex munere sublevat, occurrat. Hinc namque scriptum est: « In die bonorum ne immemor sis malorum; et in die malorum ne immemonorum . Quisquis enim dona percipit, sed donorum tempore nequaquam etiam flagella pertimescit, in elatione per laetitiam corruit. Quisquis autem flagellis atteritur, sed flagellorum tempore nequaquam se ex donis, qusolatur, ab statu mentis omnimoda desperatione destruitur. Sic ergo utraque jungenda sunt, ut unum semper ex altero fulciatur, quatenus et flagelli paenam memoria temperet donorum, et donorum memoriam suspicio, ac formido mordeat flagelli. Sanctus igitur vir, ut oppressam mentem inter vulnera mulceat, in flagellorum doloribus blandimenta donoaccepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? Ubi et bene praemittit, Locuta
Abbreviated transcription (Latin):
tenebrȩ creant᷑. in tus ꝑ eruditionẽ lux
mentis accendit᷑. Faciens pacẽ: & creans
mala Quia tc̃ nobis paxcũ dõ redditur:
cũ hȩc quȩ bene sunt condita. sed non be¬
ne concupita. ĩ ea quȩ nobis mala sunt
flagella uertunt᷑. Per culpã qͥppe. dõ dis¬
cordes extitimus dignũ gͦ est ut ad pa-¬
cem illius ꝑ flagella redeamus. Ut cum
unaquęq res bene condita nobis indolo.¬
rem uertitur. correcti mens ad auctoriᷤ
pacẽ humilit̾ reformet᷑. Hȩc itaq fla¬
gella beatꝰ iob mala nominat: qͥa salutis
& tranquillitatis bonũ qua ꝑturbatione
feriant pensat. Sed illud ualde in erꝰ
uerbis intuendũ est. contra ꝑsuasionẽ
coniugis. qͣnta considerationis arte se
÷ colligat dicens. Si bona accepimꝰ de ma-¬
nu dnĩ: mala quare non sustineamꝰ. Mag.
na qͥppe consolatio tribulationis est. si cũ
aduersa patim᷑. auctoris nr̃i ad memoriã¬

Expanded text:
tenebrae creantur, intus per eruditionem lux tenebrae creantur, intus per eruditionem lux mentis accenditur: Faciens pacem et creans mala; quia tunc nobis pax cum Deo redditur, cum haec quae bene sunt condita, sed non bene concupita, in ea quae nobis mala sunt flagella vertuntur. Per culpam quippe Deo discordes exstitimus: dignum cem illius per flagella redeamus; ut cum unaquaeque res bene condita nobis in dolorem vertitur, correcti mens hominis ad actoris pacem humiliter reformetur. Haec itaque in flagella beatus Job mala nominat, quia salutis et tranquillitatis bonum, qua perturbatione feriant, pensat. Sed illud valde in ejus verbis intuendum est, contra persuasionem conjugis, quanta considerationis arte se cens: « Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineppe consolatio tribulationis est, si cum adversa patimur, actoris nostri dona ad memoria
Abbreviated transcription (Latin):
dienciã. uetitũ comedendo contẽpne: Et
quid est dicere benedic dõ & morere: nisi
transcendendo p̃ceptũ ultra quã es conditꝰ
uiue. Sed adam noster fortis insterqͥlinio
iacuit : qͥ in paradyso quondã debilis stetit.
Nam ilico ad male. suadentis uerba res¬

Expanded text:
dientiam, vetitum comedendo, contemne? Et dientiam, vetitum comedendo, contemne? Et quid est dicere: Benedic Deo, et morere, nisi: Transcendendo praeceptum, ultra quam es conditus, vive? Sed Adam noster fortis in sterquilinio jacuit, qui in paradiso quondam debilis stetit. Nam illico ad male suadentis verba res
Abbreviated transcription (Latin):
nis eiꝰ ordinẽ ꝑpendimus: qua calliditate
sȩuiat inuenimus. Mouit autẽ prius dãp¬
na substanciȩ. quȩ & extra naturã profec¬
to essent. & extra corpꝰ. Subtraxit silios:
quod iam quidẽ extra naturã non esset.
sed tam̃ adhuc aliquatenꝰ extͣ ꝓpͥum corpꝰ.
Ad extrema. ꝑcussit & corpꝰ. Sed quia uul¬
neribꝰ carnis ad mentis uulnꝰ ꝑuenire non¬
ualuit : &iam coniuncte mulieris lingũa
quesiuit. Quia enĩ aꝑto certamine supe¬
rari se doluit: de ore coniugis iaculũ qͦsi¬
de insidiis intorsit. quę ꝓfecto dicer&.
Adhuc ꝑmanes insimplicitate tua: Benedic
dõ. & morere. Ecce tẽptando omia abstu¬
lit. ecce tẽptando mulierẽ reliquit: & sc̃o
uiro callide cuncta diri ꝓuit. Sed ualde
callidius adiutricẽ suã mulierẽ reserua¬
uit. quȩ dicat. Adhuc ꝑ manes insimplici¬
tate tua. Uerba sua eua repetit. Nam
qͥđ est dicere simplicitatẽ desere: nisi obe¬

Expanded text:
nis ejus ordinem perpendimus, qua calliditate nis ejus ordinem perpendimus, qua calliditate saeviat invenimus. Movit namque prius damna substantiae, quae et extra naturam profecto essent, et extra corpus. Subtraxit filios, quod jam quidem extra naturam non esset, sed tamen adhuc aliquatenus extra proprium corpus. Ad extremum percussit et corpus. Sed quia vulneribvaluit, etiam conjunctae mulieris linguam quaesivit, et quia aperto certamine superari se doluit, de ore conjugis jaculum qde insidiis intorsit, quae profecto diceret: Adhuc permanes in simplicitate tua? Benedic Deo, et morere. Ecce tentando omnia abstulit, ecce tentando mulierem reliquit, et sancto viro callide cuncta diripuit; sed valde callidius adjutricem suam mulierem reservavit, quae dicat: Adhuc permanes in simplicitate tua? Verba sua Eva repetit. Nam quid est dicere: Simplicitatem desere, nisi: Obe
Abbreviated transcription (Latin):
subruit: ad hoc nimirũ ꝑ linguas adhe¬
rentiũ repit. Hinc enĩ scriptũ est.
Afiliis tuis caue: & adomesticis tuis adten¬
de. Hinc ꝑ ꝓpħam dicit᷑. Unusqͥsq se a
ꝓocimo suo custodiat: & in om̃i fratre suo
non habeat fiduciã. Hinc rursũ scrip¬
tũ est. In imici hominis: domestiei eius.
Callidus nãq aduersarius cũ abonoꝵ cor¬
dibꝰ repelli se conspicit: eos qͥ ab illis ualde
diligunt᷑ exquirit. Et ꝑ eoꝵ uerba¬
blandiens loquit᷑. qͥ plus cȩteris amant᷑:
Ut dũ uis amoris cor ꝑforat. facile per¬
suasionis eiꝰ gladius ad intimȩ rectitudi.¬
nis munimina inrũpat. Post dampna
igit᷑ rerũ. post funera pignorũ. post
uulnera scissurasq membroꝵ: antiquus
hostis linguã mouit uxoris. Et notandũ :¬
quo tẽpore uiri mentẽ studuit uirulento
sermone corrũpere. Uerba enĩ post uulnera
intulit: ut nimirũ cũ uis doloris ingraues¬
cer&. facile ꝑsuasionis suggestio ꝑuersa pre.

Expanded text:
subruit, ad hoc nimirum per linguas adhaerentium repit. Hinc enim scriptum est: «A filiis tuis cave, et a domesticis tuis attenit. Hinc per prophetam dicitur: Unusquisque se a proximo suo custodiat, et in omni fratre suo non habeat fiduciam . Hinc rursum scriptum est: Inimici hominis domestici ejus . Callidus namque adversarius cum a bonorum cordibus repelli se conspicit, eos qui ab illis valde diliguntblandiens loquitur qui plus caeteris amantur; ut dum vis amoris cor perforat, facile persuasionis ejus gladius ad intimae rectitudinis munimina irrumpat. Post damna igitur rerum, post funera pignorum, post vulnera scissurasque membrorum, antiquus hostis linguam movit uxoris. 14. In quo tempore viri mentem studuit virulento sermone corrumpere. Verba enim post vulnera intulit, ut nimirum cum vis doloris ingravesceret, facile persuasionis suggestio perversa pra
Abbreviated transcription (Latin):
paradiso superauit.Atq ad iutricẽ suã
mulierẽ dũ ad uerba malȩ ꝑsuasionis ac¬
cendit. ad doctrinã scẽ eruditionis misit
Et quȩ ercitata fuerat ut ꝑderet erudita
est ne perir&. Sic sic anr̃is uiris fortib
hostis ꝑcutit᷑: ut sua ei &iam tela rapian¬
tur. Unde enĩ se exaggerare estimat
dolorẽ uulneris: inde ei contra sem&ip.¬
sũ suggerit arma uirtutis. Ex uerbis

Expanded text:
paradiso superavit; atque adjutricem suam paradiso superavit; atque adjutricem suam mulierem dum ad verba malae persuasionis accendit, ad doctrinam sanctae eruditionis misit; et quae excitata fuerat ut perderet, erudita est ne periret. Sic sic a nostris viris fortibus hostis percutitur, ut sua ei etiam tela rapiantur. Unde enim se exaggerare aestimat dolorem vulneris, inde eis contra semetipsum suggerit arma virtutis. 13. Ex verbis
Abbreviated transcription (Latin):
alto qͥppe mentẽ fixerat: & ideirco hanc
hostiles insidiȩ inrũpere . ñ. ualebant. Que¬
rit᷑ gͦ ab aduersario in hac arce munitissi¬
ma: quibꝰ gradibus ascendat᷑. Uicina est
autẽ uiro mulier. atq subiuncta. Cor
igit᷑ mulieris tenuit: & qͣsi scalã qua ad
cor uiri ascendere potuiss& inuenit. Oc¬
cupauit animũ coniugis. scalã mariti: sed
nichil hararte pͣualuit: qͥa sc̃s uir subiec¬
tam sibi mulierẽ. & non p̃positã adtendit
Et recta loquens docuit. quã serpens ut.
ꝑuersa loqueret᷑ instigauit. Dignũ qͥppe
erat ut fluram mentẽ uirilis censura res-¬
tringerae: cũ ꝓfecto & de ipso pͥmo lapsu
humani generis noss&. qͦd docere mulier
recta nesciret. Unde bene & ꝑ paulum
dicit᷑. Docere autẽ mulieri non ꝑmitto
Quia nimirũ aliqͣndo eũ docuit. asapien¬
tiȩ ęt̃nitate separauit. Antiquus nãq hostis
adam insterqͥlinio ꝑdidit. qͥ adam in

Expanded text:
alto quippe mentem fixerat; et idcirco hanc alto quippe mentem fixerat; et idcirco hanc hostiles insidiae irrumpere non valebant. Quaeritur ergo ab adversario in hanc arcem munitissimam quibus gradibus ascendatur. Vicina est autem viro mulier atque subjuncta. Cor igitur mulieris tenuit, et quasi scalam, qua ad cor viri ascendere potuisset invenit. Occupavit animum conjugis, scalam mariti. Sed nihil hac arte praevaluit, quia sanctus vir subjectam sibi mulierem, et non praepositam attendit; et recta loquens docuit, quam serpens, ut perversa loqueretur, instigavit. Dignum quippe erat ut fluxam mentem virilis censura restringeret, cum profecto et de ipso primo lapsu humani grecta nesciret. Unde bene etiam per Paulum dicitur: «Docere autem mulierem non permitto .» Quia nimirum aliquando cum docuit, a sapientiae aeternitate separavit. Antiquus itaque hostis ab Adam in sterquilinio perdidit, qui Adam in
Abbreviated transcription (Latin):
te tya Bentore põ tt morere. Anti¬
quus hostis humanũ genꝰ duobꝰ modis tẽp.¬
tare consueuit. Ut uidelic& corda stantiũ.
aut tribulationibꝰ frangat: aut ꝑsuasionibꝰ
molliat. Inutrisq gͦ contra beatũ iob se ue¬
hement̃ exercuit. Nam pͥus patri familiãs¬
intulit dãpna rerũ. orbauit patrẽ morte
filioꝵ: ꝑ cussit in coldinẽ putredine uulne¬
rũ. Sed qͥa putrescentẽ foras sanũ adhuc
interius stare conspexit. & quẽ exterius nu¬
dũ reddidit. hunc interius ditiorem fieri
ꝑ exhibitam laudẽ conditoris inuidit: calli¬
de cogitans pensat. qͦd contra se ath leta
di unde p̃mit᷑. inde subleuat᷑. uictusq
ad suptilia temptandi argum̃ta conũtitur.
Nam antiquȩ artis insidias repetit. & qͥa
scit quomͦ adã decipi soleat. ad euã recur¬
rit. Beatũ enĩ iob inter tot rerũ dãp¬
na. inter tot ꝑcussionũ uulnera: qͣsi ĩqua¬
dã uirtutũ arce stare inuictũ uidit. In

Expanded text:
te tua. Benedic Deo, morere. - Antite tua. Benedic Deo, morere. - Antiquus hostis humanum genus duobus modis tentare consuevit. Ut videlicet corda stantium aut tribulationibus frangat, aut persuasionibus molliat. In utrisque ergo contra beatum Job se vehementer exercuit. Nam pintulit damna rerum, orbavit patrem morte filiorum, percussit incolumem putredine vulnerum. Sed quia putrescentem foras, sanum adhuc interius stare conspexit; et quem exterius nudum reddidit, hunc interius ditiorem fieri per exhibitam laudem conditoris invidit; callide cogitans pensat quod contra se athleta Dei unde premitur, inde sublevatur, victusque ad subtilia tentandi argumenta convertitur.Nam antiquae artis insidias repetit; et quia scit quomodo Adam decipi soleat, ad Evam recurrit. 78 Beatum enim Job inter tot rerum damna, inter tot percussionum vulnera, quasi in quadam virtutum arce stare invictum vidit. In
Abbreviated transcription (Latin):
disiunctꝰ longe ab hominibꝰ fuit Quan¬
do illũ uel silenciĩ culpa attigit: qui ad se
uenientes tam uehem̃ter increpauit dicenꝰ.
genimina uiperarũ: qͥs uobis demonstrauit
fugere auentura ira. & Quid est gͦ. qͦd iob
di testimonio p̃fert᷑: & tam̃ plagis usq ad
sterquiliniũ sternit᷑. Quid est qͦd iohan¬
nes d̃i uoce laudat᷑: & tam̃ ꝓ temulenti uer¬
bis insaltationis p̃miũ morit᷑.  Quid est
q̃d om̃p̃s ds̃ sic uehement̃ in hoc scło despicitꝰ.
qͦs sic sublimit᷑ ante scła elegit: nisi hoc qͦd
pietati fidelium pat&. qm̃ idcirco sic eos
premit in infimis. qͥa uid& quomͦ remune.¬
r& insũmis: Et foras usq ad despecta deicit
qͣa intꝰ usq ad incõprehensibilia ꝑducit᷑. Hinc
gͦ unusqͥsq colligat. qͥd illic sint passuri qͦs
reꝓbat: si hic sic cruciat qͦs amat: Aut
quomodo ferient᷑ qͥ in iudicio arguendi st̃:
si sic eoꝵ uita p̾mit᷑. qui ipso iudice teste

Expanded text:
disjunctus longe ab hominibus fuit? Quandisjunctus longe ab hominibus fuit? Quando illum vel silentii culpa attigit, qui ad se venientes tam vehementer increpavit, dicens: Genimina viperarum, quis demonstravit vobis fugere a ventura ira? Quid est ergo, quod Job Dei testimonio praefertur, et tamen plagis usque ad sterquilinium sternitur? Quid est, quod Joannes Dei voce laudatur, et tamen pro temulenti verbis in saltationis praemium moritur? Quid est, quod omnipotens Deus sic vehementer in hoc saeculo despicit, quos sic sublimiter ante saecula elegit: nisi hoc, quod pietati fidelium patet, quoniam idcirco sic eos premit in infimis, quia videt quomodo remuneret in summis; et foras usque ad despecta dejicit, quia intus usque ad incomprehensibilia perducit. Hinc ergo unusquisque colligat quid illic sint passuri quos reprobat, si hic sic cruciat quos amat; aut quomodo ferientur qui in judicio arguendi sunt, si sic eorum vita premitur, qui ipso judice teste
Abbreviated transcription (Latin):
despiciens affligit. Ecce autem dũ beati
iob uulnera cruciatusq considero. repen¬
te m̃tis oculos ad iohannẽ reduco. Et .ñ.
sine grauissima admiratione ꝑpendo. qͦd
ille ꝓpheciȩ spũ. intra matris uterum
impletus. atq ut ita dixerim prius quã
nasceretur renatꝰ. ille amicꝰ sponsi. ille¬
quo int̾ natos mulierũ maior nemo sur¬
rexit. ille sic ꝓpħa. ut plus &iam qũã ꝓpħa:
ab iniquis incarcerẽ mittit᷑. & ꝓ puellȩ
saltatu capite truncat᷑: & uir tantȩ se ue¬
ritatis. ꝓ risu turpium morit᷑. Nũqͥd. nã
credimus aliquid fuisse: qͦd in eiꝰ uita illa sic
despecta mors terger& Sed qͣndo ille uel
ĩcibo peccauit: qͥ locustas solũmodo & mel
siluestre edit: Quid dõ uel de qualitate
sui tegminis deliquit: qͥ cameloꝵ pilis cor¬
pus operuit. Quid de conuersatione sua
offendere potuit: qͥ de heremo non recessit
Quid illũ loquacitatis reatus polluit: qui

Expanded text:
despiciens affligit. Ecce autem dum beati despiciens affligit. Ecce autem dum beati Job vulnera cruciatusque considero, repente mentis oculos ad Joannem reduco, et non sine gravissima admiratione perpendo, quod ille prophetiae spiritu intra matris uterum impletus, atque, ut ita dixerim, priusquam nasceretur, renatus: ille amicus sponsi, illequo inter natos mulierum major nemo surrexit; ille sic propheta, ut plus etiam quam propheta , ab iniquis in carcerem mittitur, et pro puellae saltatu, capite truncatur, et vir tantae severitatis pro risu turpium moritur. Nunquidnam credimus aliquid fuisse, quod in ejus vita illa sic despecta mors tergeret? Sed quando ille vel in cibo peccavit, qui locustas solummodo et mel silvestre comedit? Quid Deo vel de qualitate sui tegminis deliquit, qui camelorum pilis corpus operuit? Quid de conversatione sua offendere potuit, qui de eremo non recessit? Quid illum loquacitatis reatus polluit, qui
Abbreviated transcription (Latin):
inflat᷑. ꝑ hoc qͦd erga nos agit᷑. fragilitas
nr̃i corporis ab oculis cordis amouetur. Sic¬
pͣsident. dum multoꝵ obsequia sibi suppe¬
tere ad uotũ uident. fragilitatẽ suam intu¬
eri negłegunt. & uas qͦd gestant fictile quã
sit uelociter conterendũ obliuiscentes.
om̃imodo non adtendunt. Beatꝰ autẽ iob.
ut considerationẽ fragilitatis suȩ. & iam
excircũstantibꝰ traher&. & ante oculos suoᷤᷤ¬
uim suȩ despectionis auger&: non qualib&
interra quȩ pene ubiq munda repperit᷑.
sed insterquilinio sedisse describit᷑. Inster¬
quilinio ponebat corpꝰ ut ex terra sũpta
quȩ ess& carnis substancia. bene ꝓficiens
ꝑ p̾ender& animus. Insterquilinio pone¬
bat corpꝰ. ut ceiam ex loci fetore caperet.
qͦd festine corpus ad fetorem redir&e. Sed¬
ecce cum beatus lob tot rerũ dampna sus¬
tinet. tot funeribꝰ pignoꝵ ꝑcussus dol&.
tot uulnera tolerat: dum decurrentẽ
sanem testa radit. dũ ꝑ putredinẽ de¬

Expanded text:
t per hoc quod erga nos agitur, fragilitas nostri corporis ab oculis cordis amovetur; sicpraesident, dum multorum obsequia sibi suppetere ad votum vident, fragilitatem suam intueri negligunt, et vas quod gestant fictile, quam sit velociter conterendum obliviscentes omnimodo non attendunt. Beatus autem Job, ut considerationem fragilitatis suae etiam ex circumstantiis traheret, et ante oculos; novim suae despectionis augeret, non quolibet in terra, quae pene ubique munda reperitur, sed in sterquilinio sedisse describitur. In sterquilinio ponebat corpus, ut ex terra sumpta quae esset carnis substantia, bene proficiens perpenderet animus. In sterquilinio ponebat corpus ut etiam ex loci fetore caperet, 77 quod festine corpus ad fetorem rediret. ecce cum beatus Job tot rerum damna sustinet, tot funeribus pignerum percussus dolet, tot vulnera tolerat; dum decurrentem saniem testa radit, dum per putredinem de
Abbreviated transcription (Latin):
rebus uacuũ. intrinsecus dõ plenũ. Pauluᷤ
cum inseipso diuicias sapienciȩ internę
conspicer&. seq ipsũ exterus esse corrup¬
tibile
corpus uider&: ait. habemꝰ thesaurũ istũ
in uasis fictilibꝰ. Ecce inbeato iob uas fic¬
tile scissuras ulcerum exterius sensit: sed
hic thesaurus interius integer mansit. ło¬
ras enĩ ꝑuulnera crepuit: sed indeficient̃
interius nascens. thesaurus sapientię ꝑ
uerba scȩ̃ eruditionis emanauit dicens.
Si bonã accepimus de manu dñi: mala
quare non sustineamꝰ. Bona scilic& dona

Expanded text:
ntrinsecus Deo plenum. Paulus cum in seipso divitias sapientiae internae conspiceret, seque ipsum exterius esse corruptibile corpus videret, ait: Habemus thesaurum istum in vasis fictilibus . Ecce in beato Job vas fictile scissuras ulcerum exterius sensit; sed hic thesaurus interius integer mansit. Foras enim per vulnera crepuit, sed indeficienter interius nascens thesaurus sapientiae per verba sanctae eruditionis emanavit, dicens: Si bona accepimus de manu Domini, mala q
Abbreviated transcription (Latin):
sui laculis eiciens abscondit. Quid est autẽ
qͦd ad satan dicitur animã serua: Quo
enĩ pacto ille custodit: qͥ custodita sẽꝑ in¬
rũpere appetit.s Sed seruare satan dicit᷑.
ĩrũpere non audere: Sicut econtra patrẽ
ĩoratione postulamꝰ dicentes. ne nos indu¬
cas intẽptationẽ. Neq enĩ intẽptationem
dñs inducit. qͥ sẽꝑ atẽptatione subditos mi¬
sericordit᷑ ꝓtegit. Sed tamen intẽptationẽ
qͥsi eiꝰ inducere est. a tẽptationis. in lecebra nos¬
non munire. Et tunc nos intẽptationis
laqueũ non inducit: cũ tẽptari ultra quã
possumꝰ non ꝑmittit. Sicut gͦ ds inducere
nos intemptationẽ dicit᷑. si nos ab aduer¬
sario induci paciat᷑: ita aduersarius ser¬
uare animã dicit᷑. cũ hanc tẽptando su¬
perare ꝓhibet᷑. Seqͥt᷑. Ecressus icit᷑
SataNꝰ a facit dir̃i. Quomodo satan
a facie dñi exeat: ea iam quȩ suꝑius sepi¬

Expanded text:
sui jaculis objiciens abscondit. CAP. XVI.-- sui jaculis objiciens abscondit. CAP. XVI.-- hoc, quod ad Satan dicitur: Animam illius serva? Quo enim pacto ille custodit, qui custodita semper irrumpere appetit? Sed servare Satan dicitur, irrumpere non audere, sicut e contrario Patrem in oratione postulamus, dicentes: Ne nos inducas in tentationem . Neque enim in tentationem Dominus inducit, qui semper a tentatione subditos misericorditer protegit: sed tamen in tentationem quasi ejus inducere est, a tentationis nos illecebra non munire. Et tunc nos in tentationis laqueum non inducit, cum tentari nos ultra quam possumus non permittit. Sicut ergo Deus inducere nos in tentationem dicitur, si nos ab adversario induci patiatur; ita adversarius servare animam dicitur cum hanc tentando superare prohibetur. VERS. 7.-- Egressus igitur Satan a facie Domini. Quomodo Satan a facie Domini exeat, ea jam quae superi
Abbreviated transcription (Latin):
SERUa. Ecce iterũ ꝑmissionẽ uerberis. co¬
mitat᷑ custodia ꝓtectionis: & electũ suũ
diuina dispensatio custodiendo deserit.
deserendo custodit. Alia illius ꝓdit: alia
ꝓtegit. Si enĩ totũ iob deserera: ĩ manu
tanti aduersarii. homo quid ess& In ipsa
ergo iusticia ꝑmissionis. miscet᷑ quȩdam
libra pretatis: quatinꝰ in uno eodẽq certamine
& seruus humilis ex oppressione ꝓficiat.
& hostis suꝑbiens ex ꝑmissione succũbat.
Manui itaq aduersarii sc̃s uir traditur.
sed tam̃ inintimis. ad iutoris sui manu reti¬
net᷑. De illis qͥppe ouibꝰ fuit: de quibꝰ ine
uuangłio ueritas dicit. Non rapi& eas qͥs¬
qu̾a de manu mea & tamen expetenti
hosti dicit᷑: ecce in manu tua est. Idem ergo
inmanu di: idem est inmanu diaboli. Nã
dicens inmanu tua est. ꝓtinus adiungit:
uerũptam̃ animã illius serua. Patenter
pius adiutor innotuit. qͥa tenuit quẽ con¬
cessit. Et dando non dedit. quẽ aduersarii

Expanded text:
r. --Ecce iterum permissionem verberis comitatur custodia protectionis, et electum suum divina dispensatio custodiendo deserit, deserendo custodit, alia illius prodit, alia protegit. Si enim totum Job desereret in manu tanti adversarii, homo quid esset? In ipsa ergo justitia permissionis miscetur quaedam libra pietatis, quatenus in uno eodemque certamine et servus humilis ex oppressione proficiat, et hostis superbiens ex permissione succumbat. Manui itaque adversarii sanctus vir traditur, sed tamen in intimis adjutoris sui manu retinetur. De illis quippe ovibus fuit, de quibus in Evangelio ipsa Veritas dicit: Non rapiet eas quisquam de manu mea ; et tamen expetenti hosti dicitur: Ecce in min manu Dei est, idem in manu diaboli. Nam dicens: In manu tua est; cum protinus adjungit: Verumtamen animam illius serva; patenter pius adjutor innotuit, quia tenuit quem concessit, et dando non dedit quem adversarii
Abbreviated transcription (Latin):
flicti consolationẽ ueniunt. & inter se &er¬
ga ꝑcussũ. qͣntȩ caritatis fuerint demonstrant:
Quã uis & ꝑ hoc qͦđ scriptura eos tanti
uiri amicos fuisse testat᷑. qͥa boni studu &
rectȩ fuerint intentionis ostendit᷑: sed tam̃
hȩc ipsa illoꝵ intentio eis ad uerba ꝓrũpen
t̾ibꝰ. ante districti iudicis oculos sub orta
indiscretione fuscat᷑. Cym: ELEUASS ENT¬

Expanded text:
em veniunt, et inter se et erga percussum quantae chariratis fuerint, demonstrantur. Quamvis et per hoc, quod Scriptura eos tanti viri amicos fuisse testatur, quia boni studii et rectae fuerint intentionis ostenditur; sed tamen htibus ante districti judicis oculos suborta indiscretione fuscavit. MYSTICE.
Abbreviated transcription (Latin):
& ꝑcussũ sic despiciens curauit. Qu̾a ille
molliciem sane suȩ carni concessit: qui non
uestẽ non digitos. sed testã &iam uulneri¬
bꝰ admouit: Testa gͦ radebat saniem: ut
sem& ipsũ & infragm̃to considerans. &iam
de extersione uulneris sumer& curã. m̃tis.

Expanded text:
et percussum sic despiciens curavit; quam ille et percussum sic despiciens curavit; quam ille mollitiem sanae suae carni concessit, qui non vestem, non digitos, sed testam etiam vulneribus admovit. Testa ergo radebat saniem, ut semetipsum et in fragmento considerans, etiam de extersione vulneris sumeret curam mentis.
Abbreviated transcription (Latin):
flagella pensanda sunt: ut scilic& ꝑpendan-¬
tur aut qualia sint. aut qͣnta. Nã sepe
multa exqͣlitate : sepe grauia exqntitate
leuigant᷑. Si uidelic& cũ multa st̃. ñ. sint
grauia : cũ uero grauia. non sint multa.
Ut igit᷑ ostendat᷑. quomͦ ꝑ asperitatẽ flagel¬
li. aduersarius contra sc̃m uirũ non solum
ꝑ nequiciam qͣlitatis. sed &iam ꝑ pondus
qͣntitatis exarsit: ad demonstrandã quali¬
tatẽ. dicitur. ꝑcussit ulcere pessimo: Ad in¬
sinuandã uͦ qnͣtitatẽ. subiungit᷑. a planta
pedis usq aduerticẽ. Ut nimirũ nil in
mente uac& agła. in cuiꝰ nil corpore ua¬
Unde testa: nisi ex luto conficit᷑. Quid uͦ
est sanies corporis: nisi lutũ: Saniem gͦ.
radere testa ꝑhibet᷑ Acsi aꝑte diceretur.
Luto. tergebat lutũ. Pensabat quippe uir
sc̃s. unde sumptũ fuerat quod gestabat: &
fragm̃to uasis fictilis. confractũ uas ficti¬
le radebat. Quo facto patent᷑ ostenditur:
corpꝰ suũ quomodo sibi sanum subdidit. qͦd

Expanded text:
flagella pensanda sunt, ut scilicet perpendantur, aut qualia sint, aut quanta. Nam saepe multa ex qualitate, saepe gravia ex quantitate levigantur: si videlicet cum multa sunt, non sint gravia; cum vero gravia, non sint multa. Ut igitur ostendatur quomodo per asperitatem flagelli adversarius contra sanctum virum non solum per nequitiam qualitatis, sed etiam per pondus quantitatis exarsit, ad demonstrandam qualitatem dicitur: Percussit eum ulcere pessimo; ad insinuandam vero quantitatem subjungitur: A planta pedis usque ad verticem, ut nimirum nihil in mente vacet aUnde testa, nisi ex luto conficitur? Quid vero est sanies corporis, nisi lutum? Saniem ergo radere testa perhibetur, ac si aperte diceretur: Luto tergebat lutum. Pensabat quippe vir sanctus unde sumptum fuerat quod gestabat, et fragmento vasis fictilis confractum vas fictile radebat. Quo facto patenter ostenditur corpus suum quomodo sibi sanum subdidit, quod
Abbreviated transcription (Latin):
tas. rectitudo autẽ teneatur in facto. beatꝰ
iob & non frustra ꝑcutitur. qͥa auget᷑ meritũ:
& tamen frustra ꝑcutitur. qͥa nullum punit᷑
ad missum. Erustra enim ꝑcussus est. cui cul¬
pa nulla reciditur: & non frustra ꝑcussus est.
cui uirtutis meritũ cumulat᷑. Sed quid est¬
uerbis. ueritas accenditur: ut insubditorũ
suoꝵ cruciatibꝰ instigetur. Quis hȩc de
dõ senserit: quȩ recto &iam homini ĩdigna
ꝑpendit: Sed qͥa nos ferire nisi c̃õmoti
nescimꝰ. ipsa diuina ꝑcussio cõmotio uocat᷑.
& ad nr̃a ũba diuina uoce descendit᷑: ut
eiꝰ factũ ab homine ut cumq capiat᷑. Illa
enĩ uis quȩ absq necessitate omĩa creauit.¬
& sine despectu om̃ibꝰ p̃sid&. & sine labo¬
re cuncta sustentat. & sine occupatione
regit: &iam sine cõmotione corrigit. Sic¬
q humanas mentes ad ea quȩ uoluerit fla¬
gellis format: ut ĩdiuersitatis umbrã. a suȩ

Expanded text:
tas, rectitudo autem teneatur in facto, beatus tas, rectitudo autem teneatur in facto, beatus Job et non frustra percutitur, quia augetur meritum; et tamen frustra percutitur, quia nullum punitur 75 admissum. Frustra enim percussus est, cui culpa nulla reciditur; et non frustra percussus est, cui virtutis meritum cumulatur.  Vetverbis Veritas accenditur, ut in subditorum suorum cruciatibus instigetur? Quis haec de Deo senserit, quae recto etiam homine indigna perpendit? Sed quia nos ferire nisi commoti nescimus, ipsa divina percussio commotio vocatur; et ad nostra verba divina voce descenditur, ut ejus factum ab homine utcunque capiatur. Illa enim vis quae absque necessitate omnia creavit, et sine despectu omnibus praesidet, et sine labore cuncta sustentat, et sine occupatione regit, etiam sine commotione corrigit, sicque humanas mentes ad ea quae voluerit flagellis format, ut in diversitatis umbram a suae
Abbreviated transcription (Latin):
de querendũ est. quomͦ beatũ iob frustra¬
se afflirisse indicat. Quia enĩ iustꝰ est: affli¬
gere frustra non potuit. Sed rursũ quia ue¬
rar est: aliter non potuit dixisse quã fecit. Ut
gͦ iusto & ueraci utraq conueniant. quatinꝰ
& uera dicat. & in iusta non faciat: cognosca¬
mꝰ beatũ iob & iuxta aliquid frustra: & rur.¬
sum iuxta aliquid non frustra ꝑcussũ. Quia
enĩ iustꝰ & uerax hȩc desemetipso asserit:
ostendamꝰ & uerũ extitisse qͦd dixit. & rectũ
fuisse qͦd fecit. Necesse quippe erat. ut sc̃s uir
do soli. sibiq cognitus: qnta uirtute poller&.
ad imitandũ cunctis innotescer&. Aꝑta naq
aliis uirtutis exempla non dar& :si ipse sine
tẽptatione remaner&. Actum gͦ est ut uires
eiꝰ cunctis imitandas. ipsa uis ꝑcussionis osten¬
der&: & flagella ꝓderent. qͦd intranquillitate
latuiss&e. Sed ͤ isdem flagellis creuit uirtꝰ pa-¬
cientie: atq ex dolore uerberis. aucta est
gła remunerationis. Ut gͦ indicto dñi ueri¬

Expanded text:
um est quomodo beatum Job frustra afflixisse se indicat. Quia enim justus est, frustra affligere non potuit; sed rursum quia verax est, aliter non potuit dixisse quam fecit. Ut ergo justo et veraci utraque conveniant, quatenus et vera dicat, et injusta non faciat; cognoscamus beatum Job et juxta aliquid frustra, et rursum juxta aliquid non frustra percussum. Quia enim justus et verax haec de semetipso asserit, ostendamus et verum exstitisse quod dixit, et rectum fuisse quod fecit. Necesse quippe erat, ut sanctus vir Deo soli sibique cognitus, quanta virtute polleret, ad imitandum cunctis innotesceret. Aperte namque aliis virtutis exempla non daret, si ipse sine tentatione remaneret. Actum ergo est ut et vires ejus cunctis imitandas ipsa vis percussionis ostenderet, et flagella proderent quod in tranquillitate latuisset. Sed eisdem flagellis crevit virtus patientiae, atque ex dolore verberis aucta est gloria remunerationis. Ut ergo in dicto Domini veri
Abbreviated transcription (Latin):
supra disseruimꝰ. melius silendo pͣterimus:
ne dũ sepius discussa repetimus. tardius
ad indiscussa ueniamus: quã uis hoc qͦd
uoce di ad satan dicit᷑ unde uenis: nequa¬
quã estimo qͦd ei ut pͥus dicat᷑. Cũ enim
ab eo certamine. in quo relaratus fuerat¬
uictꝰ redit. & unde uenit requirit᷑. qui
unde ueniat scitur: quid aliud quã ĩsir¬
mitas suꝑbiȩ eius increpat᷑: Ac si ei aꝑte
diuina uox dicat. Ecce ab uno & infir ma
carne posito homine uinceris: qui te contͣ
me auctorẽ om̃ium erigere conabaris.
Unde mox dñs cũ beati iob bona sicut pͥus¬
dicer&: hȩc cũ uictoriȩ triumphis enumeran᷑
adiungit̾. Et adhuc RETINENS IN NOCEI¬
tiam suam. Ac si aꝑte dicat. Tii quidẽ exerciusti
maliciã tuã: sed ille in nocenciam non amisit.
Et unde te ȩstimasti ꝓuectũ eiꝰ imminuere.
inde compuilsus es eiꝰ ꝓuectui deseruire: qͥa
mentis ĩnocenciam quã gloriose tenuit in
tranquillitate. gloriosius seruauit inuerbe¬

Expanded text:
supra disseruimus, melius silendo praeterimus: ne, dum saepius discussa repetimus, tardius ad indiscussa veniamus. Quamvis hoc, quod voce Domini ad Satan dicitur: Unde venis? nequaquam aestimo quod ei, ut prius, dicatur. Cum enim ab eo certamine in quo relaxatus fueratdit; et unde venit requiritur, qui unde veniat scitur; quid aliud quam infirmitas superbiae ejus increpatur? ac si ei aperte divina vox dicat: Ecce ab uno et in infirma carne posito homine vinceris, qui te contra me auctorem omnium erigere conaris. Unde mox Dominus cum beati diceret; haec cum victoriae triumphis enumerans adjungit: Adhuc retinens innocentiam suam. Ac si aperte dicat: Tu quidem malitimalitiam, sed ille innocentiam non amisit; et unde te aestimasti provectum ejus imminuere, inde compulsus es ejus provectui deservire, quia mentis innocentiam, quam gloriose tenuit in tranquillitate, gloriosius servavit in verbe
Abbreviated transcription (Latin):
pͥoris ꝓpositionis oblitus. fractꝰ de aliis. alia
postulat. Qͦd tam̃ recte diuina dispensatio¬
ne ꝑmit titur: quatinꝰ altercator impuden᷑
uel sepe uictꝰ obmutescat. Seqͥt᷑. Dixiz¬

Expanded text:
prioris propositionis oblitus, fractus de aliis alia prioris propositionis oblitus, fractus de aliis alia postulat. Quod tamen recte divina dispensatione permittitur, quatenus altercator impudens vel saepe victus obmutescat. Sequi
Abbreviated transcription (Latin):
BENEdicat tibi. Antiquus hostis ex rebꝰ
exterioribꝰ colligit: quod beato uiro ad
mentis crimen infligit. Pellẽ enĩ ꝓ pelle
dari asserit: qͥa sepe dũ uenire ictũ con¬
tra faciem cernimꝰ. manũ palpebris obpo.¬
nimꝰ. ut abic tu oculos defendamꝰ. Et corpꝰ
uulneri obicimꝰ: ne ĩcorpore teneriori
uulnerem᷑. Satangͦ hȩc consuete fieri sei¬
ens dicit: pellẽ ꝓ pelle & cuncta quȩ hab&
homo dabit ꝓ anima sua. Ac si aꝑte dicat.
Idcirco iob tot extra se flagella ȩquanimit᷑̃
patit᷑: ꝗͥa pau& ne ipse feriat᷑. Cura gͦ car-¬
nis est. qͦd dãpno affectuũ carnaliũ motꝰ
non est. Quia dũ sibimae ipsi metuit. mi¬
nus suoꝵ ꝑcussiones sentit. Unde & mox
etꝰ carnẽ feriendã postulat dicens. Mitte
manũ tuã & tange os eiꝰ & carnẽ : & tunc
uidebis qͦd in facie benedicat tͥ. Suꝑius
dixerat. tange cuncta quȩ possida. & tẽ
uidebis qͦd infacie benedicat tibi: nunc qͣsi

Expanded text:
escat. --Antiquus hostis ex rebus exterioribus colligit, quod beato viro ad mentis crimen infligit. Pellem enim pro pelle dari asserit, quia saepe dum venire ictum contra faciem cernimus, manum palpebris opponimus, ut ab ictu oculos defendamus; et corpus vulneri objicimus, ne in corpore teneriori vulneremur. Satan ergo haec consuete fieri sciens, dicit: Pellem pro pelle, et cuncta quae habet homo, dabit pro anima sua. Ac si aperte dicat: Idcirco Job tot extra se flagella aequanimiter patitur, quia pavet, ne ipse feriatur. Cura ergo carnis est, quod damno affectuum carnalium motus non est, quia dum sibimetipsi metuit, minus suorum percussiones sentit. Unde et mox ejus carnem feriendam postulat, dicens: Mitte manum tuam, et tange os ejus et carnem, et tunc videbis quod in faciem benedicat tibi . Superius dixerat: Tange cuncta quae possidet, et tunc videbis quod in faciem benedicat tibi . Nunc quasi
Abbreviated transcription (Latin):
Paulo ante iã diximꝰ. quia corda peccanciũ
ꝑ hoc qͦd strepitꝰ desiderioꝵ possid&: grauis
cogitationũ instiganciũ tumultus premit.
Sed in hac luce quã concepti minime uidert̃.
atumultu suo impiĩ cessare ꝑhibent᷑ quia
nimirũ mediatoris aduentũ quẽ patres
in lege positi diu prȩstolati sunt. ad uitȩ suȩ
requiem populi gentiles inuenerunt: paulo¬
S ad testante qͥ ait. Qͦd querebat isrł hoc non
est consecutus: electio autẽ consecuta est. In
hac itaq luce impii atumultu cessant: dũ
ꝑuersoꝵ mentes ueritate cognita. laboriosa
mundi desideria fugiunt. & tranquillitati
intimi amoris ad quiescunt. An non ad ces.¬
sationẽ uocat. lux ipsa quȩ ait. uenite ad me
om̃s qͥ laboratis & onerati estis. & ego uos
reficiam: Tollite iugũ meũ suꝑ uos. & dis

Expanded text:
Paulo ante jam diximus quia corda peccantium per hoc quod strepitus desideriorum possidet, gravis cogitationum instigantium tumultus premit. Sed in hac luce, quam concepti minime viderunt, a tumultu suo impii cessare perhibentur, quia nimirum Mediatoris adventum, quem patres in lege positi diu praestolati sunt, ad vitae suae requiem populi gentiles invenerunt, Paulo attestante, qui ait: Quod quaerebat Israel, hoc non est consecutus, electio autem consecuta est . In hac itaque luce impii a tumultu cessant, dum perversorum mentes, veritate cognita, laboriosa mundi desideria fugiunt, et tranquillitati intimi amoris acquiescunt. An non ad cessationem vocat Lux ipsa, quae ait: Venite ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego vos reficiam: tollite jugum meum s
Abbreviated transcription (Latin):
ciũ ad ꝑditionẽ fecerat amittat. & solus
cũ suo corpore hostis pereat: dũ multos qͦs
destrurerat. redemptoris gr̃a reformat.
Solitaria gͦ nox efficitur: cũ sublatis eis qui
electi sunt. solus antiquus hostis ȩt̾nis ignibꝰ
gehennȩ mancipat᷑. Bene autẽ dicit᷑. nec
laude digna. Cũ enĩ humanum genꝰ erroriᷤ
tenebris pressũ. deos lapides credera: ꝑ hoc
qͦd idolis seruiebat. qđ aliud quã seductori
sui facta laudabat. Unde bene ꝑpaulũ
dicit᷑. Scimꝰ qͥa nichil est idolũ: sed quae
immolant gentes: demoniis immolant.
Qui gͦ idoloꝵ ueneratione substrati sunt:
quid aliud quã noctis tenebras laudauert
Sed ecce iam cernimꝰ. qͥa nox illa non esse
laude digna cognoscit᷑: cũ aredẽpto humano
genere idoloꝵ ueneratio repbat᷑. Et solitaria
nox relinquit᷑: qͥa cum dãpnato apostata spũ.
adtormenta non itur. Sequit᷑. Maledicant ei

Expanded text:
cium ad perditionem fecerat, 110 amittat; et solus cium ad perditionem fecerat, 110 amittat; et solus cum suo corpore hostis pereat, dum multos quos destruxerat, Redemptoris gratia reformat. Solitaria ergo nox efficitur, cum sublatis eis qui electi sunt, solus hostis antiquus aeternis ignibus gehennae mancipatur. Bene autem dicitur: Nec laude digna. Cum enim humanum genus, erroris tenebris pressum, deos lapides crederet, per hoc quod idolis serviebat, quid aliud quam seductoris sui facta laudabat? Unde bene per Paulum dicitur: Scimus, quia nihil est idolum; sed quae immolant gentes, daemoniis immolant . Qui ergo idolorum venerationi substrati sunt, quid aliud quam noctis tenebras laudaverunt? Sed ecce jam cernimus, quia nox illa non esse laude digna cognoscitur, cum jam a redempto humano genere idolorum veneratio reprobatur; et solitaria nox relinquitur, quia cum damnato apostata spiritu ad tormenta non itur. Sequitur: CAPUT I
Abbreviated transcription (Latin):
nitates intelligi. Singuli enĩ quiq sp̃s qͥa
lucent: dies st̃ Sed quia certis quibdã digni¬
tatibꝰ distinguunt᷑. ut alsi throni. alii do¬
minationes. alii principatꝰ. alii potestates
sint : pro hac ipsa distributione agminũ. men¬
ses uocant᷑. Sed qͥa antiquus hostis nequaquã
ad meritũ lucis. nequaquã ad ordinẽ suꝑnoꝵ
agminũ reducitur. nec indieb anni. nec in
mensibus numerat᷑. Sic qͥppe illũ ꝑpetrate
suꝑbiȩ cęcitas grauat: ut ultra adilla clarita¬
tis intimȩ agmina supna non redeat. Ne¬
quaquã iam stantibꝰ lucis dignitatibꝰ admisce¬
tur: qͥa tenebrarũ suarũ merito sẽꝑ ad ima de¬
pͥmitur. Qui qͥa ab illa patriȩ cȩlestis fre¬
quencia exsors inꝑpetuũ ꝑman&: recte ad¬
districtione ꝑpetua ã frequencia patrię suꝑ¬
nȩ separat᷑. Quod tamen intelle̾gi. & aliter
potest. Ut uidelic& hominẽ quem sibi so¬

Expanded text:
nitates intelligi. Singuli enim quique spiritus, quia nitates intelligi. Singuli enim quique spiritus, quia lucent, dies sunt. Sed quia certis quibusdam dignitatibus distinguuntur, ut alii throni, alii dominationes, alii principatus, alii potestates sint; pro hac ipsa distributione agminum, menses vocantur. Sed quia antiquus hostis nequaquam ad meritum lucis, nequaquam ad ordinem supernorum agminum reducitur: nec in diebus anni, nec in mensibus numeratur. Sic quippe illum perpetratae superbiae caecitas gravat, ut ultra ad illa claritatis intimae agmina superna non redeat. Nequaquam jam stantibus lucis dignitatibus admiscetur, quia tenebrarum suarum merito semper ad ima deprimitur. Qui quia ab illa patriae coelestis frequentia exsors in perpetuum permanet, recte addistinctione perpetua a frequentia patriae supernae separatur. Quod tamen intelligi et aliter potest, ut videlicet hominem, quem sibi so
Abbreviated transcription (Latin):
& p̃dicarẽ captiuis indulgenciã. & clausis
aꝑtionẽ. ut p̃dicarẽ annũ placabilẽ dñi.
Annꝰ enĩ placabilis dnĩ prędicat᷑. cũ futura
plebs fidelium. ueritatis lumine inlustran¬
da p̃dicitur. Quid uͦ ꝑdies: nisi singulȩ
quȩq electoꝵ mentes Quid ꝑ menses. ñ
multiplicate eoꝵ ȩccłȩ quȩ unã catholicã
faciunt designant᷑.  Illa gͦ nox non cõ-
putet᷑ indieb anni: nec numeretur ĩmen¬¬
sibꝰ. Quia antiquus hostis suꝑbiȩ sue te¬
nebris pressus. aduentũ quidem redemptoriꝰ nr̃i¬
conspicit: sed nequaquã adueniã cũ elec tẽ
redit. Hinc enĩ scriptum est. Husquã enĩ
angelos ad p̃hendit. sed sem̃ abrahȩ ad prȩ
hendit. Idcirco nãq redemptor nr̃ aiͣ. angłs.
sed homo factꝰ est. qͥa hoc procul dubio fie¬
ri debuit. qͦd redemit. St & ꝑditum ange¬
lũ non ad p̃hendendo deserer&e. & hominẽ
&iam dies hi qui in interna luce ꝑmanent
angłici sp̃s. menses autẽ eoꝵ ordines & dig¬

Expanded text:
 clausis apertionem, ut praedicarem annum placabilem Domini . Annus enim placabilis Domini praedicatur, cum futura plebs fidelium veritatis lumine illustranda praedicitur. Quid vero per dies, nisi singulae quaeque electorum mentes; quid per menses, nisi multiplicatae eorum Ecclesiae, quae unam catholicam faciuntputetur in diebus anni, nec numeretur in mensibus; quia antiquus hostis superbiae suae tenebris pressus, adventum quidem Redemptoris conspicit, sed nequaquam ad veniam cum electis redit. Hinc enim scriptum est: Nusquam enim angelos apprehendit, sed semen Abrahae apprhendit. Idcirco namque Redemptor noster non angelus sed homo factus est, qri debuit, quod redemit; ut et perditum angelum non apprehendendo desereret, et hominem iam dies hi qui in interna luce permanent, angelici spiritus; menses autem, eorum ordines et dig
Abbreviated transcription (Latin):
interimat: & quȩsita adiumenta picimus.
ne calor exurat. Tot igit᷑ diuersitatibꝰ oc-¬
currentes quid agimus. nisi corruptibilitati
seruimus:Ut saltem multiplicitas impensi
obsequiĩ corpꝰ sustineat. qͦd anxietas infirmȩ
mutabilitatis grauat.Mnde bene ꝑ paulũ
dicit᷑. Uanitati enĩ creatura subiecta est

Expanded text:
interimat, et quaesita adjumenta projicimus, interimat, et quaesita adjumenta projicimus, ne calor exurat. Tot igitur diversitatibus occurrentes quid agimus, nisi corruptibilitati servimus, ut saltem multiplicitas impensi obsequii corpus sustineat, quod anxietas infirmae mutabilitatis gravat? Unde bene per Paulum dicitur: Vanitati enim c
Abbreviated transcription (Latin):
pacis intimȩ pleno desiderio ꝑtrahat. feruen¬
ti certamine caro ꝑturbat. Quȩ & si iam
ante faciem uelut ex aduerso. acie erecta ñ.
obuiat : adhuc tam̃ amentis dorso quasi cap¬
tiua submurmurat.:Et quã uis timendo.
s tam̃ turpi strepitu in corde speciem pulcrȩ
quietis fedat. Electi igit᷑ & si ualenter om̃a
superant. cũ securitatẽ pacis in t̾nȩ desiderant.
grauis eis est molestia adhuc habere quod
u̾ncant. Qui his exceptis. ea iam uincula
sustinent: quȩ grauis exterius necessitas
astringit. Esurire quippȩ. sitire lasses cere:
uincula corruptionis sunt. Quę scilic& solui
nequeunt: nisi cum in illa in mortalitatis
& enim refectionibus corpus. ne extenuatũ de¬
ficiat: ex tenuamus abstinencia. ne nos reple¬
tum premat. Uegetamus hoc motibꝰ. ne situ
mortalitatis intereat: sed cicius hoc collocan¬¬
do sistimus. ne ipsa sua uegetatione succũ¬
bat. Adium̃to hoc uestiũ tegimus. ne frigu̾

Expanded text:
pacis intimae pleno desiderio pertrahat, fervenpacis intimae pleno desiderio pertrahat, fervente certamine caro perturbat? Quae etsi jam ante faciem velut ex adverso acie erecta non obviat, adhuc tamen a mentis dorso quasi captiva submurmurat: et quamvis timendo, sed tamen turpi strepitu in corde speciem pulchrae quietis foedat. Electi igitur etsi valenter omnia superant, cum securitatem pacis internae desiderant, gravis eis est molestia, adhuc habere quod vincant. Qui his exceptis, ea etiam vincula sustinent, quae gravis exterius necessitas astringit. Esurire quippe, sitire, lassescere, vincula corruptionis sunt: quae scilicet solvi nequeunt, nisi cum in illam immortalitatis  Vet. XLI.  Replemus etenim refectionibus corpus, ne extenuatum deficiat; extenuamus abstinentia, ne nos repletum premat. Vegetamus hoc motibus, ne situ immobilitatis intereat; sed citius hoc collocando sistimus, ne ipsa sua vegetatione succumbat. Adjumentis hoc vestium tegimus, ne frigus
Abbreviated transcription (Latin):
lis eos in hac uita positos suȩ molestia cor¬
ruptionis ligat. Scriptum quippe est. Corpꝰ
qͦd corrũpit᷑ ad grauat animã: & de primit
terrena in habitatio sensum multa cogitantẽ.
Eo itaq ipso qͦd adhuc mortales st̃. corrup¬
tionis suȩ pondere grauant᷑. Et astricti moles¬
tia uincti sunt: quia in illa adhuc libertate
uitȩ in corruptibilis non exsurgunt. Aliud
ñaq de mente. aliud de corpore tolerant.
& contra sem&ipsos cotidie in interno certa¬
mine exudant. An non duro molestiȩ uin-¬
culo ligantur: quoꝵ nimirũ mens sine labore
ĩ ignorancia soluitur. & non nisi cũstudio la¬¬
boris erudit᷑. Coacta erigit᷑. libens iaca. ab
infimis uix leuat᷑. & tamen eleuata ꝑtinus
labitur: Semapsã laboriose uincendo suꝑ¬
na conspicit: sed reuerberata lumen qͦd se
inradiauerat refugit. Annon duro molestiȩ
uinculo ligant᷑: quos cũ ascensus sps ad sinũ

Expanded text:
lis eos in hac vita positos suae molestia corlis eos in hac vita positos suae molestia corruptionis ligat. Scriptum quippe est: Corpus quod corrumpitur aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem . Eo itaque ipso quo adhuc mortales sunt, corruptionis suae pondere gravantur, et astricti molestia vincti sunt, quia in illa adhuc libertate vitae incorruptibilis non exsurgunt. Aliud namque de mente, aliud de corpore tolerant, et contra semetipsos quotidie in interno certamine desudant. An non duro molestiae vinculo ligantur, quorum nimirum mens sine labore in ignorantia solvitur, et non nisi cum studio laboris eruditur? Coacta erigitur, libens jacet, ab infimis vix levatur, et tamen elevata protinus labitur. Semetipsam laboriose vincendo, superna conspicit; sed reverberata, lumen, quod se irradiaverat, refugit. An non duro molestiae vinculo ligantur, quos cum accensus spiritus ad sinum
Abbreviated transcription (Latin):
lassant᷑. & dicat: ibi requieuert̃ fessi robore
Ac si aꝑte insinu& dicens. Illic requies lucis re-¬
munerat: qͦs hic interius recreans. ꝓuectꝰ fatigat.
Nec mouere deba qͦd lucem nominans. ne.¬
quaquã subdidit in hac sed ibi. Quã enĩ con-¬
tinere electos conspicit: quasi locũ nrm̃ hanc
esse dep̃hendit. Unde psalmista cũ incõmu¬
tabilitatẽ et̃nitatis aspicer& dicens:: tu idem
ipse es & anni tui non deficient. hunc elec¬
toꝵ locum esse denuntiabat subdens: filii ser¬
situ omĩa contin&: nobis ad se uenientibꝰ lo¬
cus non localis man&. Quẽ locũ dũ ꝑtingimꝰ
&iam ipsa in hac uita mentis nrȩ̃ tranquilli¬
tas quanta fuerit ꝑturbatio uidemus. Quia
& si iam iusti in prauoꝵ comparatione quieti
st̃. in estimatione tamen quietis intimȩ om̃i-
tia. Iustos enĩ quã uis nullus desiderioꝵ car.¬
naliũ tumultus possideat: duris tamen uincu¬

Expanded text:
lassantur, et dicat: Ibi requieverunt fessi robore. lassantur, et dicat: Ibi requieverunt fessi robore. Ac si aperte insinuet, dicens: Illic requies lucis remunerat, quos hic interius recreans provectus fatigat. Nec movere debet quod lucem nominans, nequaquam subdidit: In hac, sed Ibi. Quam enim continere electos conspicit, quasi locum nostrum hanc esse deprehendit. Unde Psalmista cum incommutabilitatem aeternitatis aspiceret, dicens: ipse es, et anni tui non deficient . Hunc electorum locum esse denuntiat, dicens: Filii sersitu omnia continet, nobis ad se venientibus locus non localis manet. Quem locum dum pertingimus, etiam ipsa in hac vita mentis nostrae tranquillitas, quanta fuerit perturbatio videmus. Quia etsi jam justi in pravorum comparatione quieti sunt, in aestimatione tame. Justos viros quamvis nullus desideriorum carnalium tumultus possideat, duris tamen vincu
Abbreviated transcription (Latin):
tus est. Iuia nimirũ mens dũ occulte lo-¬
cutionis adspiratione tangitur: abstatu suȩ̨
fortitudinis infirmata. ipso quo absorbet᷑
desiderio liquat᷑. & inde se apudsem&ipsã
fessã inuenit. quo ultra se esse conspicit for¬
titudinẽ quã conscendit. Hinc ꝓpħa cum
uisionẽ di conspexisse dicera: adiungit.
Elangui & egrotaui. ꝑ dies plurimos. Quia
cũ aduirtutẽ mens stringit᷑: a fortitudine
ꝓpria caro lassatur. Hinc iacob qͥa angelũ
tenuit. uno mox pede claudicauit : quia
qͥ uero amore sublimia respicit. ⁊am ⁊̃ hunc
mundũ duplicib incedere desideriis nes¬
cit. Vno enĩ pede ĩnitit᷑. qͥ solo di amore
roboratur. Et necesse est ut alius marce-¬
at . quia mentis uirtute crescente. oport&
ꝓcul dubio ut carnis fortitudo torpescat.
Beatꝰ igit᷑ iob alta fideliũ corda respiciat.
atq ꝑpendat quẽ sinũ intimȩ quietis in¬
ueniunt. dũ a uiribꝰ ꝓpriis in dm̃ ꝓficiendo

Expanded text:
tus est ? Quia nimirum mens dum occultae lotus est ? Quia nimirum mens dum occultae locutionis aspiratione tfortitudinis infirmata ipso, quo absorbetur, desiderio liquatur; et inde se apud semetipsam fessam invenit, unde ultra se conspicit fortitudinem, quam conscendit. Hinc propheta, cum visionem Dei conspexisse se diceret, adjungit: Elangui et aegrotavi per dies plurimos : quia cum ad virtutem mens adstringitur, a fortitudine propria caro lassatur. Hinc Jacob, qui angelum tenuit, uno mox pede claudicavit, quia qui vero amore sublimia respicit, jam in hunc mundum duplicibus incedere desideriis nescit. Uno enim pede innititur, qui solo Dei amore roboratur, et necesse est ut alius marcescat, quia mentis virtute crescente, oportet procul dubio ut carnis foBeatus igitur Job alta fidelium corda respiciat, atque perpendat quem sinum intimae quietis inveniunt, dum a viribus propriis in Deum proficiendo