comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
consolationis u̾erba letantur cum
male fecerint: ⁊ exultant in rebus
pessimis. Quia dampnationem suam
que eis imminet agnouissent: semet¬
ipsosꝰ lacrimis electorum plangerẽt
Bene autem ꝑiture amime sententia
que subdicur comienit. Et quidem ĩ
hac die que ad pacem tibi. Nunc au¬
tem abscondita sunt ab oculis tuis:
Suam hic diem habet anima ꝑuer¬
sa: que transitorio gaudet in tempore
Cui que acl sunt ad pacem sunt.: qr
dum ex reb temporalibus letatur.
dum honorib extollitur. dum carnis
uoluptate soluit᷑. dum nilla uenture
pene formidine terretur pacem ha¬
bet indie sua: que graue dampnatio¬
nis sue scandalum indie habrbit alie¬
na. Ibi enim affligentia est: ubi isti
letabuntur. Et cuncta que modo ei
ad patem sunt: tunc in maritudinem
rixe uertent᷑. Quia rixari secum in¬
cipit cur dampnationem quam patit᷑
non ex pauit cur a ꝑspiciendis malis
sequentib oculos mentis clausit clau¬

Expanded text:
Salomonis verba, laetantur, cum Salomonis verba, laetantur, cum male fecerint, er exultant in rebus pessimis. Qui si damnationem suam, quae eis imminet, agnovissent, semetipsos cum lacrimis electorum plangerentia quae subditur convenit: Et quidem in hac die tua, quae ad pacem tibi, nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis. Suam hic diem habet anima perversa, quae transitorio gaudet in tempore. Cui ea quae adsunt ad pacem sunt, quia dum ex rebus temporalibus laetatur, dum honoribus extollitur dum in carnis voluptate resolvitur, dum nulla venturae poenae formidine terretur, pacem habet in die sua, quae grave damnationis suae scandalum in die habebit aliena. Ibi enim affligenda est, ubi justi laetabuntur; et cuncta quae modo ei ad pacem sunt, tunc in amaritudinem rixae vertentur, 1647 quia rixari secum incipiet cur damnationem quam patitur non expavit, cur a prospiciendis malis sequentibus oculos mentis clau
Abbreviated transcription (Latin):
fuerat. qr ad hec intemplo adsifte
nouerant. ut aut ñ clantes mun̾a
stud̾ent corporalit̃ ꝑsequi. aut clantes
spũalit̃ necare. Quia uͦ redemtor nr̃¬
sue p̃dicationis u̾ba nec indignis et
ingratis subtrahit: post qmͣ discipli¬
ne iugorem eiciendo ꝑu̾sos tenuit: do¬
num mox gr̃e ostendit Nam subdit᷑.
Et erat dotens cotidie intenplo. hec uix¬
ta hystoriam: breuĩt tractanctlo trans¬
uimus atq euersione sua in melius cõ¬
mutatam: qr expulsos latrones etem¬
plo. atq iam ipsum templum crutũ
scimus: debemus dereb ext̾iorib in¬
trorsus aliquam similitudinẽ tͣhere
ruuram timere. uidens enim ciitatẽ:
fleuit suꝑ illam dicens. Quia si cogno¬
uisses ⁊ tu. hoc semel egit: cum ꝑituram
cuutatem esse nonciauit. Hoc cotidie
redemptor noster ꝑ electos suos agere
nullatenus cessat: cum quosdam ex bo
na uita ad mores reprobos per uenisse
consid̾at. Plangunt enim eos: qui
nesciunt cur plangantur. Qui iuxta

Expanded text:
fuerat, quia ad hoc in templo assistere fuerat, quia ad hoc in templo assistere novestuderent corporaliter persequi, aut dantes spiritaliter necare. Quia vero Redemptor noster praedicationis verba nec indignis et ingratis subtrahit, postquam disciplinae vigorem ejiciendo perversos tenuit, donum mox gratiae ostendit; nam subditur: Et erat docens quotidie in templo. Haec juxta historiam breviter tractando transvimus atque eversione sua in melius commutatam, quia expulsos latrones a templo, atque ipsum jam templum dirutum scimus, debemus ex rebus exterioribus introrsus aliquam similitudinem trahereruinam timere., Videns enim civitatem, flevit super illam, dicens: Quia si cognovisses, et tu. Hoc semel egit, cum perituram civitatem esse nuntiavit. Hoc quotidie Redemptor noster per electos suos agere nullatna vita ad mores reprobos pervenisse considerant. Plangunt enim eos, qui nesciunt, cur plangantur. Qui, iuxta
Abbreviated transcription (Latin):
ementes dicens illis. Scriptum ẽ. qr
domus mea domus oracionis ẽ. Uos fe
cistis autem illã speculũcã latronum:
Qui enim narrauit mala uent᷑a ⁊ ꝓ
tinus templum ingressus ẽ. ut de illo
uendentes ⁊ em̃tes eiceret. ꝓfecto in no¬
tuit. quia riuna populi maxime extul¬
pa sacerdotum fuit. Eu̾sionem quippe
feriens in ipso effectu sui oꝑis ostẽdit.
unde radix prodiit ꝑditionis. Sicut
aut̃ euangelista alio teste didicimus:
intemplo columbe uendebantur. Et
quid ꝑcolumbas nisi scĩ sp̃c donum
accipitur: s uendentes ⁊ ementes de
templo i limi nat: quia uel eos qui
ꝓmun̾e impositionem manuum tͥ¬
buunt uł eos qui donum sp̃c enĩe nitũ¬
tur dampnat. De qͦ templo mor sub¬
clitur. Domus mea domus orationis est
uos autem fecistis illam speculuncam
latronũ. Qui enĩ ad accipienda mu¬
nera intemplo residebant ꝓfecto qr
quibusdlanz non dantib lesiones ex¬
quirerent dubiũ ñ erat. Domus gͦ
orationis spelunca latronũ facta

Expanded text:
s illis: Scriptum est quia domus mea domus orationis est, vos autem fecistis illam speluncam latronum . Qui enim narravit mala ventura, et protinus templum ingressus est ut de illo vendentes et ementes ejiceret, profecto innotuit quia ruina populi maxime ex culpa sacerdotum fuit. Eversionem quippe feriens, in ipso effectu sui operis ostendit unde radix prodiit perditionis. Sicut autem evangelista alio teste didicimus, in templo columbae vendebantur . Et quid per columbas nisi sancti Spiritus donum accipitur? Sed vendentes et ementes e templo eliminat, quia vel eos qui pro munere impositionem manuum tribuunt, vel eos qui donum Spiritus emere nituntur damnat. De quo templo mox subditur: Domus mea, domus orationis est, vos autem latronum. Qui ad accipienda munera in templo residebant, profecto quia quibusdam non dantibus laesiones exquirerent dubium non erat. Domus ergo orationis spelunca latronum facta
Abbreviated transcription (Latin):
fedauerat inuenit. in uia uolentẽ
ad suũ hospucium redire ⁊ p̃lassitudi¬
ne non÷ ualentem. Ipso uͦ itin̾e se
habere phibebat hospicium quo¬
islem martirius manachus ire
festinabat. Uir autẽ dei eiꝰdem lex¬
si lassitulinem misertus pallium
quo uestiebatur interram ꝓtinus
ꝓiecit ⁊ ex pancdit: ac de suꝑ leprosũ
posuit. eumq suo pallio undiq con¬
strictum suꝑ humerum leuauit. secũꝙ
reu̾tentes. detulit. Cumq iam mona¬
sterii forib ꝓpinqͣret. spiritalis pat̃
euisdem monasterii magnis clamare
uocib cepit. Currite ianuas monaste¬
rii cicius aꝑite: quia suꝑ martirius¬
ad monasterium uenit: dñm por¬
tans. Statim uero ut martirius ad
monasterii aditũ ꝑuenit: is quile¬
ꝓsus esse putabatur. decollo eus exili¬
ens ⁊ in ea sp̃e apparens. qua regnos¬
ci ab omnib solet redemptor huma
lum martyrio aspicĩte rediit: eiq as¬
censdens dixit. Martiri tu me non
erubiusti suꝑ terram. ego te nõ erubes¬

Expanded text:
in via, volentem ad suum hospitium redire, sed prae lassitudine non valentem. In ipso vero itinere se habere perhibebat hospitium quoidem Martyrius monachus ire festinabat. Vir autem Dei ejusdem leprosi lassitudinem misertus, pallium quo vestiebatur in terram protinus projecit et expandit, ac desuper leprosum posuit, eumque suo pallio undique constrictum 1651 super humerum levavit, secumque revertens detulit. Cumque jam monasterii foribus propiaret, spiritualis pater ejusdem monasterii magnis vocibus clamare coepit: Currite, januas monasterii citius aperite, quia frater Martyrius venit Dominum portans. Statim vero ut Martyrius ad monasterii aditum pervenit, is qui leprosus esse putabatur, de collo ejus exsiliens, et in ea specie apparens qua recognosci ab hominibus solet Redemptor humanlum Martyrio aspiciente rediit, eique ascendens dixit: Martyri, tu me non erubuisti super terram, ego te non erubes
Abbreviated transcription (Latin):
stat enim nec negare possumus. secl
ueraciter fatemur: quia pͥnceps hu¬
uis mundi habet in nobis multa. S
tamen mortis nr̃e tempore iam nos
rapere non ualet. quia eius menbra
effecti sumus. in quo non habet qͥcꝙͣ.
S quid ꝓdest quod eidem redemptori
nr̃o ꝑfidem uingimur. si habeo mo¬
rib disuingamur: Ipse ⁊ enum dic̃
inus. Transactas nr̃as nequicias. surgẽ¬
tia ab amore dei ⁊ ꝓrimi recta oꝑa suꝑ¬
ent. Nulla que possumus fratrib ĩpen¬
dere bona recusemius. Neq aliter redẽp¬
toris nr̃i menbra efficimur: nͥ in herẽ¬
quia aclamorem dei ⁊ ꝓximi plerumq
corcla audiencium. ex empla qmͣ u̾ba
excitant: caritati ur̃e indicare studeo:
Quod is qui p̃sto. est. filius meus ephi¬
phanuis diaconiis isaurie ꝓuintie
ex ortus in uicina factum terra licao¬
nie solet narrare miraculum: Ait
enum qod in ea quidam. martirius
nomine uite ualde uenerab lis mona¬
chus fuit. qui ex suo manast̾io uisita¬

Expanded text:
stat enim, nec negare possumus, sed stat enim, nec negare possumus, sed veraciter fatemur, quia princeps hujus mundi habet in nobis multa; sed tamen mortis nostrae tempore jam nos rapere non valet, quia ejus membra effecti sumus, in quo non habet quidquam. Sed quid prodest quod eidem Redemptori nostro per fidem jungimur, si ab eo moribus disjungamur? Ipse etenim dicitmus, transactas nostras nequitias surgentia ab amore Dei et proximi recta opera superent, nulla quae possumus fratribus impendere bona recusemus. Neque enim aliter Redemptoris nostri membra efficimur, nisi inhaerenquia ad amorem Dei et proximi plerumque corda audientium plus exempla quam verba excitant, charitati vestrae indicare studeo quod is qui praesto est filius meus Epiphanius diaconus, Isauria provincia exortus, in vicina factum terra Lycaoniae solet narrare miraculum. Ait enim quod in ea quidam, Martyrius nomine, vitae valde venerabilis monachus fuit, qui ex suo monasterio visita
Abbreviated transcription (Latin):
soluit. Ut nos icleo subiure hostis nr̃i
gratuito reddidit quod non debebat. Qui
enim ꝓ nobis mortem carnis indebitam
recilidit. nos adebita morte anime li¬
berauit. Ait gͦ. Uenit enim princeps huiꝰ
mundi ⁊ in me non habet quicqm. Unde
curandum nobis ẽ. ⁊ cum magnis cotidie
fletib cogitantlum: quam rapidus qm
terribilis sua in nos oꝑa requirens in die
nr̃i exitus pͥnceps huius mundi ueniat.
Si etiam adcleum carne morientẽ uenit
et in illo aliquid quesiuit in qͦ ĩuenire
nichil potuit. Quid itaꝙ nos miseri dictiꝰ
quid acturi sumus qui in numera mala
commnisimus ͤ. Quid requirenti adu̾sario
mus. nisi solum quod nobis est. certe re¬
fugium solida spes. qr unum cũ eo fac¬
ti sumus in quo princeps huius mundi
⁊ suum aliquid requisunt ⁊ inuenire
minime potuit. qm̃ solus est inter
mortuos liber. Et a peccati iam serin¬
tio ueraci libertate soluimtr. quia
ei qui uere liber est unimur. Con¬

Expanded text:
solvit, ut nos ideo sub jure hostis nostrsolvit, ut nos ideo sub jure hostis nostrhomo Christus Jesus gratuito reddidit quod non debebat. Qui enim pro nobis mortem carnis indebitam reddidit, nos a debita animae morte liberavit. Ait ergo: Venit enim princeps mundi hujus, et in me non habet quidquam . Unde curandum nobis est, et cum magnis quotidie fletibus cogitandum, quam rabidus, quam terribilis sua in nobis opera requirens in die nostri exitus princeps hujus mundi veniat, si etiam ad Deum carne morientem venit, et in illo aliquid quaesivit in quo invenire nihil potuit. 9. Quid itaque nos miseri dicturi, quid acturi sumus, qui innumera mala commisimus? Quid requirenti adversario mus, nisi solum quod nobis est certum refugium, et solida spes, quia unum cum illo facti sumus in quo princeps hujus mundi et suum aliquid requisivit, et invenire minime potuit? quoniam solus est inter mortuos liber . Et a peccati jam servitio veraci libertate solvimur, quia ei qui vere liber est unimur. Con
Abbreviated transcription (Latin):
secreta ꝑuenit. Hoc nec ioh̃es dice̾
ausus ẽ: qui ꝓ amore p̃pͥit o indemp¬
toris sui pectore. incena recubuit. Nã cũ
ꝓpħa dicat. Ecce enim in iniquitatib
conceptus sum ⁊ in peccatis peꝑit me
mat̃ mea: sine culpa in mundo esse
non potuit: qui inmundum ẽ cͣulpa
uenit. huic namq idem ꝓpha ait. Nõ
istificabitur in conspectu tuo om̃is
niuens. Hinc salomon ait. Non est hõ
uistus interra qui faciat bonum et
non pectet. Hinc iħes dicit. Si dix̾imus
quia peccatum non habemus ipsi nos se¬
duicimus. ⁊ u̾itas noobis nõ est. Hunic iaco¬
bus ait. In multis enim offendimus õs.
Constat enun quia omnes qui de carnis
delectatione concepti sunt: in eoꝵ ꝓcul
dubio uel actione. uel locutione. uel cogi¬
tatione. aliquid suum princeps huius
mundi habuit. S iccirco illos uel post
rapere. uel prius tenere non potuit:
qr eos ille adebitis suis eripuit. qui
pronobis sine debito mortis debitum

Expanded text:
secreta pervenit . Hoc nec Joannes dicere secreta pervenit . Hoc nec Joannes dicere ausus est, qui pro amore praecipuo in Redemptoris sui pectore in coena recubuit . Nam cum Propheta dicat: Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in delictis peperit me mater mea , sine culpa in mundo esse non potuit qui in mundum cum culpa venit. Hinc namque idem Propheta ait: Non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens . Hinc Salomon ait: Non est homo justus in terra qui faciat bonum, et non peccet . Hinc Joannes dicit: Si dixerimus quia peccatum non habemus, ipsi nos seducimus, et veritas in nobis non est . Hinc Jacobus ait: In multis enim offendimus omnes . Constat enim quia omnes qui de carnis delectatione concepti sunt in eorum procul dubio vel actione, vel locutione, vel cogitatione aliquid suum princeps hujus mundi habuit. Sed idcirco illos vel post rapere, vel prius tenere non potuit, quia eos ille a debitis suis eripuit, qui pro nobis sine debito mortis debitum
Abbreviated transcription (Latin):
transacte felicitates que formido ⁊ con¬
sid̾atio uidicis. Quid gͦ esse nobis depre¬
sentibus ad delectationẽ debet intelligi.
quando cunctis simul transeuntibus.
non ualet transire quod imminet: Qnͣdo
⁊ hoc funditus finitur quod colligitur.
lor nũquam finitur. Tunc maligni sp̃e
ingrediente amina sua oꝑa requirunt.
tunt mala que suaserunt replicant ut
sociam ad rormentum trahant.S cur
requirant : Unus autem inhominib
extitit: qui ante passionẽ suam lib̃a
uoce dixit. Iam non multa loquar uo¬
biscum. Uent enĩ princeps mundi hu¬
enĩ hunc mortalem hominẽ uidit suũ
in illo mundi princeps aliqͥd inuenire
posse credidit. S sine llo peccato a
mundi huius corruptione eriit qui
sine pestato ad mundum uenit. Hoc
dese contra mundi principem nec pe¬
trus dicere p̃sumpsit: qui audire me¬
erit solutum ⁊ incelis. Hoc nec pau¬
lus dicere p̃sumpsit. qui priusquam
mortis debitum solueret. ad celi tercii

Expanded text:
transactae felicitatis, quae formido et contransactae felicitatis, quae formido et consideratio judicis. Quid ergo esse nobis de praesentibus ad delectationem debet, quando, cunctis simul transeuntibus, non valet transire quod imminet? quando et hoc funditus finitur quod diligitur, lor nunquam finitur? Tunc maligni spiritus in egrediente anima sua opera requirunt; tunc mala quae suaserunt replicant, ut sociam ad tormenta trahant. Sed cur requirant? Unus autem in hominibus exstitit, qui ante passionem suam libera voce dicit: Jam non multa loquar vobiscum; venit enim princeps mundi huenim hunc mortalem hominem vidit, suum in illo mundi princeps aliquid invenire posse credidit, sed sine ullo peccato a mundi corruptione exiit, qui sine peccato in mundum venit. Hoc de se contra mundi principem nec Petrus dicere praesumpsit, qui audire meerit et in coelis . Hoc nec Paulus dicere praesumpsit, qui priusquam mortis debitum solveret ad coeli tertii
Abbreviated transcription (Latin):
dem uoce nr̃i redemptoris audiuimus:
Et quidem in hac die tua que ad pac̃ẽ
tibi: nunc autem absconditai sunt
ab occulis tuis. Dum enim distirtus
uider sustinet. ⁊ ad huc manum ñ¬
non exerit in ꝑcussionẽ: dum ad retri¬
butionem ultionis ultimȩ esse quedã
temporis securitas uidetur. debemus.
pensare malum quod seqͥtur. Pensã¬
tes gemere. gementes uitare ea que cõ¬
misimus. petcata in desinent̃ aspicere.
aspientes flere. flentes abffgere. Ntil¬
la nos ꝓsꝑitas transitorie laudis leti¬
creꝙ dissouat. nec mentis nr̃e oculos ea
que sunt transitoria obstruant. nec
cecos adignẽ ducant. Si enim districte
pensentur cuius sit ponderis imꝓpiũ
exore u̾itatis agnoscitur: cum negligen¬
ti ⁊ futura ñ ꝓspͤienti d̾r Et quidem
in hac die tua que ad patem tibi nũt
autem abscondita sunt ab oculis tuis:
Nam cngitandum ualde est: quantum
nobis erit terribilis. hora nr̃e resolu¬
tionis. qui pauor mentis quanta tunc
omnium malorum memoria. q̃ obluua

Expanded text:
demptoris audivimus: Et quidem in hac die tua quae ad pacem tibi; nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis. Dum enim districtus judex sustinet, et adhuc manum non exerit in percussionem, dum a retributione ultionis ultimae esse quaedam temporis securitas videtur, debemus pensare malum quod sequitur, pensantes gemere, gementes vitare, et quae commisimus peccata indesinenter aspicere, aspicientes flere, et flentes abstergere. Nulla nos prosperitatis transitoriae laetitia dissolvat, nec mentis nostrae oculos ea quae sunt transitoria obstruant, nec caecos ad ignem ducant. Si enim districte pensetur, cujus sit ponderis improperium, ex ore veritatis agnoscitur, cum negligenti et futura non prospicienti dicitur: Et quidem in hac die tua, quae ad pacem tibi; nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis. 8. Nam cogitandum valde est quantum nobis erit terribilis hora nostrae resolutionis, qui pavor mentis, quanta tunc omnium malorum memoria, quae oblivio
Abbreviated transcription (Latin):
uisses.⁊ tu: fleuit enim pi redẽptor.¬
riunam ꝑfide ciuitatis. qmͣ ipsa sibi
ciuitas non cognoscebat ẽẽ uenturam:
Cui afiente domino recte dr. quia si
cognouissos ⁊ tu sub audis fien̾as. que
modo qi nescis qd̾ ĩminet exultas. Uñ
⁊ subditur. Et quidem in hac dietua
que ad patẽ tibi sunt. Cum enim car¬
nis se uoluptatib daret ⁊ uent᷑a ma¬
la non ꝓspiceret: indie sua q̃ ad patẽ
esse poterat habebat. Eur uero bona
p̃sentia ad patrem habuerit: manife
mala que imminẽt ab scondita non
Cuius mox enim pena que de roma¬
nis sicut p̃chixi principib imminebat
adiuincta est. Qua descripta qͥd domi

Expanded text:
visses, et tu. Flevit evisses, et tu. Flevit eruinam perfidae civitatis, quam ipsa sibi civitas non cognoscebat esse venturam, cui a flente Domino recte dicitur, quia si cognovisses et tu, subaudit, flevisses, sed modo quia nescis quid immineat exsultas. Unde et subditur: Et quidem in hac die tua, quae ad pacem tibi. Cum enim carnis se voluptatibus daret, et ventura mala non prospiceret, in die sua quae ad pacem esse ei poterant habebat. Cur vero bona praesentia ad pacem habuerit, manifesmala quae imminerent abscondita non Cujus mox etiam poena quae de Romanis, sicut praedixi, principibus imminebat, adjuncta est. 2. Qua descripta
Abbreviated transcription (Latin):
te inimici ei uallo. ⁊ circundabunt
te ⁊ coangustabunt te uncliq ⁊ ad t̃ran
conft̾net te: ⁊ filios tuos qui inte fũt.
hoc quoq quod addi tur ⁊ non relui¬
quent inte lapidem suꝑ lapidem. etiam
iam ipsa eiusdem ciuitatis cͣnsmigͣtio
testatur: qr dum nunc meo loco con¬
strucꝰta ẽ ubi extra portam fuerit dñs
crucifixus: prior illa ihrłm ut dicitur.
funditus ẽ eu̾sa. Cui ex qua eu̾sionis
sue culpa. pena fuerit illata: subiũgit᷑.
Eo quod non cognou̾is tempꝰ uisitationis
nationis sue mist̾ium. hanc uisitare
dignatus est: s ipsa timoris ⁊ amoris
illuis recordata non est. Unde etiam per
ꝓpħam inincrepatione cordis humani:
aues celi atestimonium deducuntur:
dum dicitur. Miliuis incelo cognout
tempus suum. turtur.⁊ hirundo et
ciconia custodierunt tempus aduentꝰ
sur: populus aut̃ meus. noncognouit
iudicium domini. S querendum
prius est: quid sit ᷤᷤ dicit᷑. udens ciuitatẽ
fleuit suꝑ illam dicens. Quia si cogno¬

Expanded text:
nt te, et coangustabunt te undique, et ad terram prosternent te, et filios tuos qui in te sunt. Hoc quoque quod additur: Non relinquent in te lapidem super lapidem, etiam ipsa jam ejusdem civitatis transmigratio testatur, quia dum nunc in eo loco constructa est, ubi extcrucifixus, prior illa Hierusalem, ut dicitur, funditus est eversa, cui ex qua culpa eversionis suae poena fuerit illata subjungitur. Eo quod non cognoveris, etc. Creator nationis suae mysterium 1645 hanc visitare dignatus est, sed ipsa timoris et amoris illius recordata non est. Unde etiam per prophetiam in increpatione cordis humani aves coeli ad testimonium deducuntur, dum dicitur: Milvus in coelo cognovit tempus suum; turtur et hirundo et ciconia custodierunt tempus adventus sui, populus autem meus non cognovit judicium Domini . Sed quaerendum prius est quid sit quod dicitur: Videns civitatem, flevit super illam, dicens: Quia si cogno
Abbreviated transcription (Latin):
ceperũt ꝓ ereptione illiꝰ uehemencius
orarẽ. Ecce subitocepit molioratꝰ eger
quib ualebat uocib exultare dicens.
gr̃as deo. ecce draco qui me ad deuorã¬
dum acceꝑat fugit: orationib ur̃is
expulsus. est: stare non potuit. ꝓ
peccatis meis modo intendite: quia
conu̾ti paratus sum: ⁊ scłarem uitã
funditus relinquere. Homo gͦ qui sic̃
iam dic̾tum est abextrema corporis
fuerat parte p̃mortiuis: reseruatꝰ
adriitam toto ad deum corde conu̾sus
est. Longis ⁊ continuis in conu̾sione ea¬
dem flagellis eruditus: atq ante pau¬
cos dies ex crescente corporis molestia.
defunctus est. Qui iam draconẽ mo¬
cordiᷤ immutationem uicit. Ecce fratres
nialis habitus excellentia: corruit ad
penam. Et fr̃ hic de quo ista narraui:
ab ipso mortis arcicło rediit adeter¬
nam uitam. Nemogͦ scit: quid dese
in occultis dei ieliciis agatur. Quia
multi uocati parici uero electi. Quia
gͥ nulli de se certum est electum se
esse. restat ut omnes trepident: õs

Expanded text:
perunt pro ereptione illius vehementius orare. Et ecce subito coepit melioratus aeger quibus valebat vocibus exsultare, dicens: Gratias Deo, ecce draco qui me ad devorandum 1645 acceperat fugit, orationibus vestris expulsus stare non potuit. Pro peccatis meis modo intercedite, quia converti paratus sum, et saecularem vitam funditus relinquere. Homo ergo, qui, sicut jam dictum est, ab extrema corporis fuerat parte praemortuus, reservatus ad vitam, toto ad Deum corde conversus est. Longis et continuis in conversatione eadem flagellis eruditus, atque ante paucos dies excrescente corporis molestia defunctus est. Qui jam moriens drcordis immutationem vicit. Ecce, fratres  sanctimonialis habitus excellentia corruit ad poenam, et frater hic, de quo ista narravi, ab ipso mortis articulo rediit ad aeternam vitam. Nemo ergo scit quid de se in occultis Dei judiciis agatur; quia multi sunt vocati, pauci vero electi. Quia ergo nulli de se certum est electum se esse, restat ut omnes trepident, omne
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ hunc autẽ pͣndiũ cłr: neqͣqm uł hoc
nr̃e intelligencie obsistit quia cũ ad hͦam
nonã apud antiqͦs cotidie pͣndiũ fieret:
ipsum quoq pͣndiũ cena uocabatur
sepe aut̃ iã dixisse me memini: quod
plerumq in scõ eugłio regnũ celoꝵ p̃sens
eccłia nominatur. Cong̃gatio quippe uis¬
salomon ait. anima iusti sedes ẽ sapien¬
qr si deus sapientia anima iti aut̃ sedes
sapiencie: dũ celũ dum sedes di. celũ gͦ ẽ
anima uisti. hinc ꝑ psalmistã de sc̃is p̃¬
dicatorib dr. Celi enarrant głam dei:
Regnũ gͦ celoꝵ ẽ eccłia iustoꝵ quia
dum eorũ corda. ĩ terra nichil ambiunt
ꝑ hoc quod ad suꝑna suspirant. iã ĩ eis
dñs qͣsi incelestib regnat. Dicat᷑ gͦ. Simi¬
le ẽ regnum celoꝵ homini regi: qͥ fec̃
nuptias filio suo. Iam incelligit caritas
ur̃a: quis est rex. regis filii pat̃. Iile nimi¬

Expanded text:
per hunc autem prandium dicitur, nequaquam vel hoc per hunc autem prandium dicitur, nequaquam vel hoc nostrae intelligentiae obsistit, quia cum ad horam nonam apud antiquos quotidie prandium fieret, ipsum quoque prandium coena vocabatur. 2. Saepe autem jam me dixisse memini quod plerumque in sancto Evangelio regnum coelorum praesens Ecclesia nominatur. Congregatio quippe jusSalomon ait: Anima justi sedes est sapiendebemus quia si Deus sapientia, anima autem justi sedes sapientiae, dum coelum dicitur sedes Dei, coelum ergo est anima justi. Hinc per Psalmistam de sanctis praedicatoribus dicitur: Coeli enarrant gloriam Dei . Regnum ergo coelorum est Ecclesia justorum, quia dum eorum corda in terra nil ambiunt, per hoc quod ad superna suspirant, jam in eis Dominus quasi in coelestibus regnat. Dicatur ergo: Simile est regnum coelorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo. 3. Jam intelligit charitas vestra quis est iste rex, regis filii pater: ille nimi
Abbreviated transcription (Latin):
si possum sub breuitate transcͬrere: ut¬
⁊ infine eiꝰ ualeam alloquendũ largus
uaccare. S querenclũ pͥus est an hec
apud matheũ ipsa sit lectio: q̃ apud
lucã sub appellatione cenͣie describitur.
Et quidẽ sunt ñ nulla que sibi dissona
esse uideant᷑. Quia hic pͣndiũ illic or¬
na memoratur. Hic qui ad nuptias nõ
dignis uestibus intͣuit repulsus est: illic
nullus qui uitͣsse d̾r repulsus ẽẽ ꝑhibet᷑.
Qua ex re recte colligite quod ⁊ hic per
nuptias p̃sens eccłia. ⁊ illic ꝑcenam et̃¬
num ⁊ ultimum comuiuũ designat᷑. Qa
⁊ hanc non nulli exiti intͣnt. ⁊ ad illud qͥs¬
quis semel intͣuerit. ult̾iuis non exibit.
At siquis forte contencdat hanc eadem
eẽ lectionẽ. ego meliuis puto salua fide.
alieno intellectui cedere qmͣ contemptio¬
nib deseruire. Qm̃ ⁊ intelligi congrue
forsitam potest qr de piecto eo qͥ cũ nupti¬
ali ueste ñ uen̾at: qd̾ lucas tacuit. ma¬
theus dixit. Quod uero ꝑ illum cena.

Expanded text:
rere, ut in fine ejus valeam ad loquendum largius vacare. Sed quaerendum prius est an haec apud Matthaeum ipsa sit lectio quae apud Lucam sub appellatione coenae describitur . Et quidem sunt nonnulla quae sibi dissona esse videntur, quia hic prandium, illic coena memoratur; hic qui ad nuptias non dignis vestibus intravit repulsus est, illic nullus qui intrasse dicitur repulsus esse perhibetur. Qua ex re recte colligitur quod et hic per nuptias praesens Ecclesia, et illic per coenam aeternum et ultimum convivium designatur, quia et hanc nonnulli exituri intrant, et ad illud quisquis semel intraverit ulterius non exibit. At si quis forte contendat hanc eamdem esse lectionem, ego melius puto, salva fide, alieno intellectui cedere, quam contentionibus deservire, quoniam et intelligi congrue forsitan potest quia de projecto eo qui cum nuptiali veste non venerat quod Lucas tacuit Matthaeus dixit. Quod vero per illum coena,
Abbreviated transcription (Latin):
nisi noui ac uet̾is testamenti patres
accipimus : qr enim uulgo loquor: etiã
ipsa me necesse est uerba euangelice
lecꝰtionis ex planare. Altilia enim sa¬
ginata dicimus. Abeo enim qd̾ ẽ. ale¬
re: altilia qͣsi alatilia uocamus. Cum
uero in lege scriptum sit. diliges amic̃
tuum. ⁊ odio habebis inimicũ tuum.
accepta tũc iustis licẽtia fuerat ut dei
suosq adu̾sarios quanta possent uirtu¬
te comprimerent. eosq uire gladio feri¬
rent qd̃ innꝰͣ ꝓculdubio taestam̃to com¬
pescit᷑: cũ ꝑ semet ipsam u̾itas p̃dicat¬

Expanded text:
nisi novi ac veteris testamenti patres nisi novi ac veteris testamenti patres accipimus? Quia enim vulgo loquor, etiam ipsa me necesse est verba evangelicae lectionis explanare. Altilia enim sagiuata dicimus; ab eo enim quod est alere, altilia quasi alitilia vocamus. Cum vero in lege scriptum sit: Diliges amicum tuum, et odio habebis inimicum tuum , accepta tunc justis licentia fuerat ut Dei suosque adversarios quanta possent virtute comprimerent, eosque jure gladii ferirent. Quod in Novo procul dubio Testamento compescitur, cum per semetipsam
Abbreviated transcription (Latin):
sonis credĩmus unitã: Ex duab qͥppe
atq induab hunc nat᷑is exist̾e dicimꝰ.
s exduab ꝑsonis compositũ credieredi
lio nuptias fecit: quo ei ꝑ incarna¬
tionis myst̾ium. sc̃am eccł̃iam sociaũ.
Uexꝰ aut̃ genitͥtis uirginis. huiꝰ sponsi
thalamus fuit. Unde ⁊ ꝑpsalmistam dic̃.
tanquã tanquam sponsus ꝓcedens de
thalamo suo. Tanqm spinsus quippe.
dethalamo suo. ꝓcessit: qui ad coniun¬
gendã sibi eccłiam incarnatus d̾s ĩn¬
corrupto ut̃o iurginis exiuit. Misit gͦ
seruos suos: ut ad istas nuptias amicos
inuitarent. Misit semel misit iterum:
qr incarnationis dominice p̃dicattres.
⁊ pͥus ꝓpph̃as ⁊ post modũ apołos fecit.
bis itaq seruos ad inuitandũ misit
qr incarnationẽ unigeniti ⁊ ꝑ ꝓpħas
ad nuptiarũ conuiuiũ uenire nolue¬
runt: in scda inuitatione iam dicit᷑.
Ecce prandiũ meum paraui. tauri m̃i
⁊ altilia occisa sunt: ⁊ om̃ia parata.
Quid in tauris uł altilib fratres kañt

Expanded text:
sonis credamus esse unitam! Ex duabus enim atque in duabus hunc naturis existere dicimus, sed ex duabus personis compositum credi,lio nuptias fecit, quo ei per Incarnationis mysterium sanctam Ecclesiam copulavit. Uterus autem Virginis hujus sponsi tha tanquam sponsus procedens de thalamo suo . Tanquam sponsus quippe de thalamo processit, qui ad conjungendam sibi Ecclesiam incarnatus Deus de incorrupto utero Virginis exivit. Misit ergo servos suos ut ad istas nuptias amicos invitarent. Misit semel, misit iterum quia incarnationis dominicae praedicatores, et prius prophetas, et postmodum apostolos fecit. Bis itaque servos ad invitandum misit, quia incarnationem Unigeniti et per prophetas ad nuptiarum convivium venire noluerunt, in secunda invitatione jam dicitur: Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata. 4. Quid in tauris vel altilibus, fratres charissimi,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ altilia occisa sunt. ⁊ omñia parata:
Ac si aꝑcuis dicatur. Patrũ p̃cedenciũ mor¬
tes aspicite ⁊ remeclia uite ur̃e cogitate:
Notandum uͦ quod pͥori inuitatione. nicħ̃
decauris ⁊ altilib dr̃: in sccła aut̃. iam tau¬
ri ⁊ altilia mactata memorantur: Quia
omp̃c deus. cũ u̾ba eꝰ audire nolumus. ad¬
uingit exempla ut omne quod impossi¬
bile credimus. tanto nob̃ ad sꝑandũ fiat
faciluis: ꝗͣto ꝑ hoc tͣnssise iam ⁊ alios au¬
dimus. Sequitur. Illi aut̃. neglexerunt:

Expanded text:
et altilia occisa sunt, et omnia parata. Ac si apertius dicatur: Patrum praecedentium mortes aspicite, et remedia vitae vestrae cogitate. Notandum vero quod in priori invitatione nil de tauris et altilibus dicitur, in secunda autem jam tauri et altilia mactata esse memorantur, quia omnipotens Deus cum verba ejus audire nolumus, adjungit exempla, ut omne quod impossibile credimus. tanto nobis ad sperandum fiat facilius, quanto per hoc transisse jam et alios audimus. 5. Sequitur: Illi autem neglex
Abbreviated transcription (Latin):
rosnisi patres testamenti uetls signifi¬
cant᷑: Nam dum ex ꝑmissione legis acce¬
perant. quatinus adu̾sarios suos odii re¬
tributione ꝑcuterent ut ita dicam qruid
aliud. quam tauri erant. qui inimicos
Qui dum gratiam pinguedinis inter¬
ne ꝑcipiunt: at̾renis desidiis ĩnitentes.
ad sublimia comtemplationis sue pẽna.
subleuantur. In imo quppe cugitationẽ
pon̾e. quid ẽ. aliud ꝙͣ q̃dã aricditas m̃tis ͤ
Qui aut̃ intellectu celestium iam ꝑ sancta
scunt. Hac enim pinguedine saginari
psalmista concupierat: cũ dicebat. Sic̃
adipẽ ⁊ pinguedine. repleatur anima
tionis missi ꝑsecutionẽ ab̃ifidelib ⁊ pͥꝰ

Expanded text:
ros, nisi Patres testamenti veteris significantur? nam dum ex permissione legis acceperant, quatenus adversarios suos odii retributione percuterent, ut ita dicam, quid aliud quam tauri erant, qui inimicos qui dum gratiam pinguedinis internae percipiunt, a terrenis desideriis enitentes, ad sublimia contemplationis suae pennis sublevantur? In imo quippe cogitationem ponere, quid est aliud quam quaedam ariditas mentis? Qui autem intellectu coelestium scunt. Hac enim pinguedine saginari psalmista concupierat, cum dicebat: Sicut adipe et pinguedine repleatur anima ssionis
Abbreviated transcription (Latin):
scĩ e uangłii breui si po̾sum uolo
ser mone ꝑcͣrere: ut illis in ea pro¬
lixior detur intentio qͥ s ũt ex paucĩ
multa cogitare. Quod flente domino
illa iherosolimoꝵ subu̾si o describat᷑
que aues pasiano ⁊ tito. romanis pͥn¬
cipib facta est. nullus qui hystoriam

Expanded text:
ncti Evangelii, brevi, si possum, volo sermone percurrere, ut illis in ea prolixior detur intentio qui sciunt ex paucis multa cogitare. Quod flente Domino illa Jerosolymerum subversio describatur, quae a Vespasiano et Tito Romanis principibus facta est,
Abbreviated transcription (Latin):
ma: ipsa in ꝯflictu postrema. Qͥ de uͥtutũ effectib¬
existunt suꝑbi: cadentes carnis uitio huiłiant᷑
in surgant. Inuitas patrũ cłr. fructus putrefactꝰ
in utilis agͥcole: ⁊ uͥtus suꝑbi inucilis cd̃o. Sicut
ti. pondꝰ fructuũ frangit ramũ: sic suꝑbia decorẽ
anime. Anima suꝑbia derelinqͥt᷑ adeo: ⁊ fit de¬
monũ tdesidiũ. Suꝑbia de celis de posuit archan¬
gełum ⁊ tanqͣm fulgur fecit cadere suꝑ t̾ram. hr¬
militas hoĩem leuat ĩcelũ: ⁊ c̃ angłis letari facit
Noli ꝑsuꝑbiam negare ꝓgeniẽ. ⁊ si egenus : ille¬

Expanded text:
ma: ipsa in existunt superbi, cadentes carnis vitio humiliantur ut resurgant. EX VITIS PATRUM. Fructus putrefactus inutilis agricolae, et virtus superbi inutilis Deo. Sicut enim pondus fructuum frangit ramum, sic superbia decorem frangit animae. Anima superbi derelinquitur a Deo, et fit daemonum desiderium. Superbia de coelis deposuit archangelum, et tanquam fulgurem fecit cadere super terram. Humilitas hominem elevat in coelum, et cum angelis laetari facit. Noli per superbiam negare progeniem, quamvis egena sit e
Abbreviated transcription (Latin):
menta ꝯ fugiã. Qͣre h̃ de seg fragilitas humana p̃su¬
mat. c̃ unũ diẽ uite sue ĩ postestate ñ habeat: Iiuqͥta¬
tẽ i nr̃am si nos agnoscimus: d̾̃s ignoscit. Multi. i
se cͤdebant longo tẽpore uiu̾e. ⁊ ita illos mors repẽ¬
tina subtͣrit. ii nͦ ad illã mom̃taneã possẽt penĩam
ꝑuenire. Crubescimꝰ mͦ paruo tẽpe penĩam agere.

Expanded text:
 de se fragilitas humana praesumat, cum unam diem vitae suae in potestate non habeat? Iniquitatem enim nostram si nos agnoscimus, Deus ignoscit. Multi enim se credebant longo tempore victuros, et ita illos mors repentina subtraxit, ut nec ad illam momentaneam possint poenitentiam pervenire. Erubescimus modo parvo tempore poeni
Abbreviated transcription (Latin):
extitit ꝑdita. plus. it: gaudiũ corã dõ ⁊ angłis eiꝰ. de
Qnͣto .i. ocͥstat res ꝑdica. tãtomagis si fui̾t ĩuenta leti¬
ficat. Multi suꝑna respecti gr̃a: ĩ extremis suis ad
nis fletib pͣgant atq ĩ bonis factis male gesta ꝯmu¬
tant. Qͥb ĩte totũ ꝙ deliq̃rãt ignoscit᷑. qr ip̃i ꝙ male
gesserunt: penitẽdo cognoscũt. Est a penĩa medicam̃¬

Expanded text:
de Quanto contristat res perdita, tanto magis si fuerit inventa, laetificat. Multi superna respersi gratia, in extremis suis adnis fletibus purgant: atque bonis factis mala gesta commutant, quibus juste totum quod deliquerant, ignoscitur. Quia ipsi quod male gesserunt poenitendo cognoscunt. Est autem poenitentia medicame
Abbreviated transcription (Latin):
la plang̾e̾.⁊ plangenda ñ ꝑpet᷑re. Nã qͥ sic peccã
de plorat ut tñ alia comittat: ad huc penitẽtiam
age̾ aũ ignorat: audissimulat. D̾s omp̃s labora¬
re se de nuntiat: c̃duras hõiũ pͣuitates portat.
Siqͥste de pecc̃o fornisecꝰ correx̾it: tuofite̾ ĩt̾iora
purgare a pecc̃o: pͥmo ip̃as causas culpe ĩ cid̾e.

Expanded text:
ccata deplorat ut tamen alia committat, adhuc poenitentiam agere aut ignorat, aut dissimulat. Deus omnipotens laborare se denuntiat, cum duras hominum pravitates portat. Si quis te de peccato forinsecus correxerit, tu confitere interius purgare a peccato, primum ipsas culpas succidere.
Abbreviated transcription (Latin):
tionis illoꝵ uitam roborant que imp¬
pria actione ticubat quid aliud faci¬
unt nisi suꝑ egros manus imponũt
ut bene babeant: Que nimi rum
miracula tanto maiora sunt: quanto
sp̾alia. Tanto maiora sunt: quanto ꝑ
hec non corpora s anime suscitant᷑. Hec
uos facitis. Ex illis enim ext̾ĩorib signis:
obtineri uita adhec oꝑantib ñ ualet.
Nam corporalia illa miracula ostendunt
aliqñ scitatem: non autem faciunt.
Hec uͦ sp̃ualia que aguntur ĩ mente.
uirtutem uite non ostendunt s faci¬
unt. Illa habere ⁊ mali possunt: istis
autem ꝑfrui nͥ boni non possunt. Unde
quibusdam iu̾tas dicit. Multi dicent
michi in illa die. domine domine non¬
ne in nomine tuo ꝓpbauimus:. ⁊ in tuo

Expanded text:
tionis illorum vitam roborant qui in ptionis illorum vitam roborant qui in propria actione titubant; quid aliud faciunt, nisi super aegros manus imponunt, ut bene habeant? Quae nimirum miracula tanto majora sunt, quanto spiritalia; tanto majora sunt, quanto per haec non corpora, sed animae suscitantur: haec i vultis vos facitis. Ex illis enim exterioribus signis obtineri vita ab haec operantibus non valet. Nam corporalia illa miracula ostendunt aliquando sanctitatem, non autem faciunt; haec vero spiritalia, quae aguntur in mente, virtutem vitae non ostendunt, sed faciunt. Illa habere et mali possunt, istis autem perfrui nisi boni non possunt. Unde de quibusdam Veritas dicit: Multi mihi dicent in die illa: Domine, Domine, nonne in nomine
Abbreviated transcription (Latin):
nis atꝙ uirtutib. que adhuc subtiliꝰ
consicdłare debeamus quippe Scã qͥppe
ecclia cntidie sp̃aliter fac̃ quod tunc
ꝑ apołos corporalit̃ faciebat. Nam sacer¬
dotes eius cum ꝑ exorcisini graciam
manum credentib impomunt. ⁊ habi¬
tare malignos sp̃c ĩ eorum mente con¬
tradicunt quid aliud faciunt nͥ demo¬
nia eiciunt: Et fideles qui ꝙ qui iã
uite uet̾is scłaria u̾ba dereanquunt.
scã autem myst̾ia insonant conclitoris
su laudes ⁊ potenciam quantum pre¬
ualent uarrant. quid aliud faciũt
nͥ nouis lingnis locũt᷑s Qui dum bonis
suis exhortationib maliciam de alienis
cordib auferunt: serpentes tollunt.
Et dum pestiferas suasiones audĩt
s tamen ad oꝑationem prauam mi¬
nime ꝑtrahuntur: mortifenrm qͥ¬
dem est quod bibunt. s ñ eis ncicebit
Lui quociens prorimos suos in bons oꝑe
infirmari conspiciunt. dum eis tota
iurtite oncurrunt. ⁊ eremplo sue oꝑa¬

Expanded text:
nis atque virtutibus, quae adhuc subtilius nis atque virtutibus, quae adhuc subtilius considerare debeamus? Sancta quippe Ecclesia quotidie spiritaliter facit quod tunc per apostolos corporaliter faciebat. Nam sacerdotes ejus cum per exorcismi gratiam manum credentibus imponunt, et habitare malignos spiritus in eorum mente contradicunt, quid aliud faciunt, nisi daemonia ejiciunt? Et fideles quique qui jam vitae veteris saecularia verba derelinquunt, sancta autem mysteria insonant, conditoris sui laudes et potentiam, quantum praevalent, narrant, quid aliud faciunt, nisi novis linguis loquuntur? qui dum bonis suis exhortationibus malitiam de alienis cordibus auferunt, serpentes tollunt. Et dum pestiferas suasiones audiunt, sed tamen ad operationem pravam minime pertrahuntur, mortiferum quidem est quod bibunt, sed non eis nocebit. Qui quoties proximos suos in bono opere infirmari conspiciunt, dum eis tota virtute concurrunt, et exemplo suae opera
Abbreviated transcription (Latin):
minime seruauit. adexercenda pͣua
oꝑa ad concupiscendas mundi ponpas
clilapsus est. Uideamus si iam scit plang̾e
quod errauit. Apud iniscricordem nãꝙ
iudicem: nec ille fallax habebitur qͥ
ad u̾itatem reu̾titur: etiam postquam
mentitur. Quia om̃i potens deus dum
libent̃ nram penitenciam suscipit: ip̃e
suo iudicio hoc quod errauimus abs¬
loquentur nouis serpentes tollent.
Et si mortifersi quid biberint non
eos nocebit. Suꝑegros manus manꝰ
imponent ⁊ bene bene habebunt.
Nunquid nam fratres. mei qr ista
signa non facitis minime creclitis: S
hec necessaria in ex hordio eccłie fu¬
erunc: Ut enim ad fidem cresceret:
miraculis fuerat nutrienda. Quia
⁊ nos cum arbusta plantamus: tan¬
diu eis aqmͣ fundimus quousꝙ ea
interra conualiusse uideamus. At si
semel radicem fixerint irrigatio
cessabit. hunic est enim quod paulꝰ
dicit. Lingue insigno sunt: si fideli¬
bus s infidelib. habemus de his sig¬

Expanded text:
minime servavit, sed ad exercenda prava minime servavit, sed ad exercenda prava opera, ad concupiscendas mundi pompas dilapsus est: videamus si jam scit plangere quod erravit. Apud misericordem namque Judicem, nec ille fallax habebitur qui ad veritatem revertitur, etiam postquam mentitur, quia omnipotens Deus dum libenter nostram poenitentiam suscipit, ipse suo judicio hoc quod erravimus abstollent; et si mortiferum quid biberint, non eis nocebit; super aegros manus 1571 imponent, et bene habebunt. Nunquidnam, fratres mei, quia ista signa non facitis, minime creditis? Sed haec necessaria in exordio Ecclesiae fuerunt. Ut enim fides cresceret, miraculis fuerat nutrienda, quia et nos cum arbusta plantamus, tandiu eis aqin terra convaluisse videamus. At si semel radicem fixerint, irrigatio cessabit. Hinc est etenim, quod Paulus dicit: Linguae in signo sunt, non fidelibus, sed infidelibus . An habemus de his sig
Abbreviated transcription (Latin):
credicłit condempnabitur. Fortasse unꝰ¬
quisꝙ apud semet ipsũ dicat. Ego
iam credidi: saluus ero. Uerũ dicit si
fidem oꝑib tenet. Uera ⁊ enim fides ẽ:
que in hoc quod uerbis dic̃ aoribus
ñ contradicit. hinc est enim quod deqͥb¬
dam falsis fidelib paulus dicit. Quicõ¬
fitẽtur se nosse deum: facꝰtis autẽ negãt:
hinc iohes ait. Qui dic̃ se nosse deum ⁊
mandata euis non custodit m̃dax est:
Quodꝰ ita sit: fidei nr̃e u̾itatem inuite nr̃e
consicłatione debemuis agnoscere. Tunc
enim ueracit̃ fideles sumus: si quod u̾bis
ꝓmitimus oꝑib implemus. In die qͥppe
baptimatis: om̃ib nos antiqui hostis
oꝑib atꝙ om̃ib ponpis ab renũcia re
ꝓmissimus. Itaꝙ unusquisꝙ ur̃m ad
consicłation̾e suam mentis oculos redu¬
cat: ⁊ si seruat post baptismum quod
ante baptismum spopondit: certus iem
quia fidelis est gaudeat. S ecte qd̃ ꝓmisit

Expanded text:
crediderit, condemnabitur. Fortasse unucrediderit, condemnabitur. Fortasse unusquisque apud semetipsum dicat: Ego jam credidi, salvus ero. Verum dicit, si fidem operibus tenet. Vera etenim fides est, quae in hoc quod verbis dicit, moribus non contradicit. Hinc est enim quod de quibusdam falsis fidelibus Paulus dicit: Qui confitentur se nosse Deum, factis autem negant . Hinc Joannes ait: Qui dicit se nosse Deum, et mandata ejus non custodit, mendax est. Quod cum ita sit, fidei nostrae veritatem in vitae nostrae consideratione debemus agnoscere. Tunc enim veraciter fideles sumus, si quod verbis promittimus operibus complemus. In die quippe baptismatis, omnibus nos antiqui hostis operibus et omnibus pompis abrenuntiare promisimus. Itaque unusquisque vestrum ad considerationem suam mentis oculos reducat, et si servat post baptismum quod ante baptismum spopondit, certus jam quia fidelis est gaudeat. Sed ecce quod promisit
Abbreviated transcription (Latin):
uunt senciunt. s non discernũt. An¬
geli ⁊ enim sunt: uiuunt senciunt:
⁊ disc̾nunt. Omĩs autem creature:
aliquid habet homo. Habet namq
cominune ẽẽ cũ lapidib: uiu̾e cum
arborib sentire cum animalibus ĩ¬
telligere cum angelis. Si gͥ cõmune
habet aliquid cũ omni creatura hõ.
uirta aliquicł. om̃ĩs creat᷑a hõ. Om̃i
Lotest etiam omnis create᷑ nomine:
omĩs natio genciũ designari: Ante ⁊¬
enim dictum fuerat: in uiam gẽtiũ
in ad uitoriũ fieret: cũ hanc illa ad
damptionis sue testimonium suꝑba
repullisset. Sꝰ discipulos adp̃dican¬
dum u̾itas mictit. quid aliud ĩ mũdo
facit nisi gͣna seminis asꝑgit: Et pau¬
ca gͣna mictit insemine ut multarum
messium fruges recipiat ex nr̃a fide.
Neq ⁊ enim in uniu̾sum mundum
tanta fidelium messis exurgeret: si
de manu domini suꝑ rationalẽ t̾ram
illa electa grana p̃dicancium ñ uenis
sent. Sequitur. Qui credicłit ⁊ bapti¬
zatus fuerit saluus erit. Qui uͦ non

Expanded text:
t, sed non discernunt. Angeli etenim sunt, vivunt, sentiunt, et discernunt. Omnis autem creaturae aliquid habet homo. Habet namque commune esse cum lapidibus, vivere cum arboribus, sentire cum animalibus, intelligere cum angelis. Si ergo commune habet aliquid cum omni creatura homo, juxta aliquid omnis creatura est homo. Omni Potest etiam omnis creaturae nomine, omnis natio gentium designari. Ante etenim dictum fuerat: In viam gentium in adjutorium fieret, cum hanc illa ad damnationis suae testimonium superba repulisset. Sed cum discipulos ad praedicandum Veritas mittit, quid aliudfacit, nisi grana seminis spargit, et pauca grana mittit in semine, ut multarum messium fruges recipiat ex nostra fide? Neque enim in universo mundo tanta fidelium messis exsurgeret, si de manu Domini super rationabilem terram illa electa grana praedicantium ssset. Qui crediderit et baptizatus fuerit, salvus erit; qui vero non
Abbreviated transcription (Latin):
cordib mundꝰ aruerat. Ecce insemet ip
so iam mundus aruit: ⁊ ad huo in
ceca replem᷑ mence carnalis concupis¬
centie. Ip̃as eiꝰ amaritudines amanꝰ
fugientem sequimur. labenti in here¬
mus ⁊ quia labentẽ retin̾e non possu¬
mus. cum ipso labimur quen caden¬
tem tenemus Aliquando nos munclus
nus est ut ipse nos iam mundus mit¬
tat addeum. Pensate gͦ qm nulla st̃.
que temporalĩt̾ currũt. finis tẽporaliũ
ostendat qmͣ nichil sit qd̃ transire po¬
tuit. Casus rerũ indicet: qr res trans¬
siens ⁊ tunc ꝓpe nichil fuit: cum sta¬
re uideretur. hec gͥ fratres kiñi solli¬
cita consictatione pensate met̃nitatis
amore cor figite ut dum terrena
culmina ad ipisci contempnitis: ꝑue

Expanded text:
cordibus mundus aruerat. Ecce jam in cordibus mundus aruerat. Ecce jam in seipso mundus aruit, et adhuc in eca mente carnalis concupiscentiae ipsas ejus amaritudines amamus, fugientem sequimur, labenti inhaeremus. Et quia labentem retinere non possumus, cum ipso labimur, quem cadentem tenemus. Aliquando nos mundus dnus est, ut ipse nos jam mundus mittat ad Deum. Pensate ergo quia nulla sunt quae temporaliter currunt. Finis temporalium ostendit quam nihil sit quod transire potuit. Casus rerum indicat quia res transiens et tunc prope nihil fuit cum stare videretur. Haec ergo, fratres charissimi, sollicita consideratione pensate, in aeternitatis amore cor figite; ut dum terrena culmina adipisci contemnitis, perven
Abbreviated transcription (Latin):
boni gerimus: nulla nos nr̃a inflet
oꝑatio. ñ rerũ habundancia ñ gloria
ex tollat si quib lib exbonis affluen¬
tib intus intimescimus deo despettisi mꝰ
Quo contra psalmista de hominibus
dicit. Custodions paruulos dominus.
Qui qr paruulos humiles app ellat.¬
post qmͣ sententiam protulit consili¬
um illiuis subiungit slam quasi querere
mus quid ipse ad hec faceret: ad uinrit
humiliatus sum: ⁊ liberauit me. hec
ꝓrimis uere seruatis. si apud uosmet¬
ipsos pͥus incorde non timescitis. Nam
qui se ad huc ꝓreb transitorus extol¬
lit nescit inꝓximro uen̾ari qd̾ maneat
Nolite gͦ in uobis met ipsis pensare
quod habetis: s quid estis Ecte mun¬
dus qui diligitur fugit scĩ isti ad quoꝵ
tumbam consistimus. florentem mũ¬
dum mentis despectu calcauerunt Prat
iuta longa: salus continua opulencia
in rebus fecunditas ĩ ꝓpagine tranqͥl¬
liqitas in cluiturna pace. Et tamen
cum in semet ipso floreret: iam in eoꝵ

Expanded text:
boni gerimus; nulla nos inflet boni gerimus; nulla nos inflet operatio, non rerum abundantia, non gloria extollat. Si quidem ex bonis affluentibus intus intumescimus, Deo despecti sumus: quo contra Psalmista de humilibus dicit: Custodiens parvulos Dominus . Qui quia parvulos humiles apppostquam sentenciam protulit, consilium subiungit. Nam quasi querermus quid ipse ad haec faceret, adjunxit: Humiliatus sum, et liberavit me . Haec proximis vere servatis, si apud vosmetipsos prius in corde non intumescitis. Nam qui se adhuc pro rebus transitoriis extollit, nescit in proximo venerari quod maneat. Nolite ergo in vobismetipsis pensare quod habetis, sed quid estis. Ecce mundus qui diligitur fugit. Sancti isti, ad quorum tumbam consistimus, florentem mudum mentis despectu calcaverunt. Tunc enim erat vita longa, salus continua, opulentia in rebus, fecunditas in propagine, tranquillitas in diuturna pace; et tamen cum in seipso floreret, jam in eorum