comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ferias dixi potest argui quia titꝰ de feriis scribens nũdmaꝵ
dies non int̾ ferias retulit s tantũ sollẽnes uocauit. Et q̃đ
iulius modestꝰ affirmat. Messala arguit consulente pontifi-¬
ces annũdinarũ romanaꝵ nonaꝵq dies ferus tenerent᷑:
respondisse eos nũdinas sibi ferias nõ uideri. & qđ trebatiꝰ
in libro pͥmo religionũ ait nundinis magistratũ posse manu
libro negat nũdinis contionẽ aduocari posse idẽ cũ populo
nunciat.Causa uͦ huiꝰ uarietatis apud graniũ lucinianum
libro .iiͦ. diligẽs lector inuenio Ait enim nũdinas iouis ẽẽ
ferias. siquidẽ flaminica om̃ibꝰ nundinis in regia iouĩ arie¬
u soleat ĩmolare.S lege hortensia effectũ ut faste eẽn
uti xustici qui nundinãtĩ causa in uebẽ ueniẽbãt lites com¬
ponerẽt. ne fasto enim die p̃tori fari nõ licebat. Ergo qͥ feri¬

Expanded text:
ferias dixi potest argui, quia Titius de feriis scribens nundinarum ferias dixi potest argui, quia Titius de feriis scribens nundinarum dies non inter ferias retulit sed tantum sollemnes vocavit, et quod Iulius Modestus adfirmat Messala augure consulente pontifices, an nundinarum Romanarum Nonarumque dies feriis tenerentur, respondisse eos nundinas sibi ferias non videri, et quod Trebatius in libro primo religionum ait nundinis magistratum posse manu auspiciorum libro negat nundinis contionem advocari posse, id est cum populo nuntiat. Causam vero huius varietatis apud Granium Licinianum libro secundo diligens lector inveniet. Ait enim nundinas Iovis ferias esse, siquidem flaminica omnibus nundinis in regia Iovi arietem soleat immolare: sed lege Hortensia effectum ut fastae essent, uti rustici, qui nundinandi causa in urbem veniebant, lites conponerent: nefasto enim die praetori fari non licebat. Ergo qui feri
Abbreviated transcription (Latin):
militum ad alliam adũsos gallos pugnatireũ eẽ diuinã
dimicandi gr̃a fecisse postridie idꝰ quĩtiles. Item apud cre¬
merã multisq aliis tp̃oribꝰ et locis post satrificiũ die po¬
stero celebratũ male cessisse cõflictũ. Tũc pr̃es iussisse
ut ad collegiũ pontificũ de his religionibꝰ referret᷑. pon¬
tificesq statuisse posttridie oms łrł. non as.idꝰ atros dies
tere atro die parentare. quia tũc quoq ianũ iouẽq p̾farine¬
cesse est quos nominari atro die nõ oporta. Ante diem quoq.
iꝯ obseruationis an religio ulla sit tradita q̃ri solet. s no
nichil suꝑ eare scriptum inuenimꝰ nisi qđ quintꝰ daudiꝰ an¬
nalium quinto dadem illam uastissimã pugne cannensis stãm
refert ante diẽ quartũ non as sextiles ad rem sane militarem
nichil attinere notat uarro uteũ fastꝰ uel ne fastꝰ dies sit. sed
d solas hoc actiones respitere priuatas. Qđ aũt nundie

Expanded text:
militum ad Alliam adversum Gallos pugnaturum rem divinam dimicandi gratia fecisse postridie Idus Quintiles, item apud Cremeram, multisque aliis temporibus et locis post sacrificium die postero celebratum male cessisse conflictum. Tunc patres iussisse ut ad collegium pontificum de his religionibus referretur, pontificesque statuisse postridie omnes Kalendas Nonas Idus atros dies tere atro die parentare, quia tunc quoque Ianum Iovemque praefari necesse est, quos nominari atro die non oportet. Ante diem quoque Eius observationis an religio ulla sit tradita quaeri solet, sed nos nihil super ea re scriptum invenimus nisi quod Q. Claudius Annalium quinto cladem illam vastissimam pugnae Cannensis factam refert ante diem quartum Nonas Sextiles. Ad rem sane militarem nihil attinere notat Varro utrum fastus vel nefastus dies sit, sed ad solas hoc actiones respicere privatas. Quod autem nundinas
Abbreviated transcription (Latin):
appellat. or quia similes solis effectibꝰ effec¬
s lune in iuuando nocendoq.ideo feminas certis afflit
Idẽ auctor est & publite sospitatis. quoniã ceedit᷑
ol ammantibꝰ p̃stare temꝑiẽ. S quia perpetuã p̾stat s¬
lubritatẽ. & pestilens ab ip̃o casus rarior ẽ Ideo apollinis
simulacra manu dextͥa gr̃as gestãt. arcũ cum sagittis sini¬
stra. qđ add noxam sit pigrior.& ad salutẽ manꝰ pr̃optior
argiat᷑. Hinc est q eidem atribuit᷑ medendi potestas.
temꝑatꝰ solis calor morboꝵ om̃iũ fuca ẽ. Nã coc A CIEAM¬

Expanded text:
appellant, et quia similes sunt solis effectibus effectus lunae in iuvando nocendoque, ideo feminas certis adflictIdem auctor est et publicae sospitatis, quam creditur sol animantibus praestare temperie: sed quia perpetuam praestat salubritatem et pestilens ab ipso casus rarior est, ideo Apollinis simulachra manu dextra Gratias gestant, arcum cum sagittis sinistra: quod ad noxam sit pigrior, et salutem manus promptior largiatur. Hinc est quod eidem attribuitur medendi potestas, quia temperatus solis calor morborum omnium fuga est. Nam ὡς
Abbreviated transcription (Latin):
num̾ũ cesar supͣ fas auxerat. Nec impune respondit enim
lab̾ius. Mirũ si anguste sedes. qui soles cluabꝰ sollis sedere.
Exꝓbata leuitate citeronis quia inmerito optimꝰ ciues
ile aucliebat. idẽ citero alias facilitatẽ cesaris in allegã
senatu rorisit palã. Nã cum ab hospite suo publio mallio xo¬
garet᷑ ut decurionatũ pͥuigno eiꝰ expediret. Assistente fee¬
quẽtia dixit. Rome si ius hẽbit pompeiꝰ clifficile ẽ. Nec intͣ
hec eiꝰ mordacitas stetit. Quippe ab andreone quodã laodi¬
o salutatꝰ. cum causam aduentus requisilset comꝑissete
nam ille se legatũ de libertate prie ad cesarẽ uenisse re¬
spondit ita expressit publicã seruitutẽ fati etitrane rai¬

Expanded text:
numerum Caesar supra fas auxerat. Nec impune. Respondit enim numerum Caesar supra fas auxerat. Nec impune. Respondit enim Laberius, "mirum si anguste sedes qui soles duabus sellis sedere," exprobrata levitate Ciceroni, qua inmerito optimus civis male audiebat. Idem Cicero alias facilitatem Caesaris in adlegendo senatu inrisit palam. Nam cum ab hospite suo P. Mallio rogaretur ut decurionatum privigno eius expediret adsistente frequentia dixit: "Romae, si vis, habebit; Pompeiis difficile est." Nec intra haec eius mordacitas stetit: quippe ab Androne quodam Laodiceno salutatus, cum causam adventus requisisset comperissetque —nam ille se legatum de libertate patriae ad Caesarem venisse respondit— ita expressit publicam servitutem: ἐὰν
Abbreviated transcription (Latin):
cũ socero tuo. Et cũ donasset pompeiꝰ tͣnsfugã ciuitate ro-¬
mana hominẽ bellũ inquit.gallis cuutatẽ ꝓmittit̃ alienã
qui nobis nr̃am nõ potẽ reddere.propt̾ que m̾ito uiclebat᷑
dixisse pompeiꝰ cupio ad hostes atero transeat. ut nos ti¬
at In cesarẽ quoq mordacitas ciceronis dentes suos
stemx. Nam primũ post uictoriã cesaris int̾rogatꝰ cire
in eleccione partis errasset respondit. p̾cinctura me de¬
cepit iocatꝰ in cesarẽ.qui ita toga p̾cingebat᷑ ut trahendo
iciniam uelut mollis incederet adeo ut silla tanquar
ꝓudus dixerit pompeio. Caue trbi illũ pueꝵ male p̾cĩctũ
Deinde cum laberiꝰ in fine lucloꝵ Anulo aureo honoratꝰ a ce¬
sare e uestigio in .xiiiiͬ. ad spectandũ transũt uiolato ordĩe
p̾t̾eunti lab̾io & fedile querẽti recepissẽ te nͥ anguste sede¬
rem. Simul ds illum respuẽs & in nouum senatũ iocatꝰ cuiꝰ

Expanded text:
Cum socero tuo. Et cum donasset Pompeius transfugam civitate RoCum socero tuo. Et cum donasset Pompeius transfugam civitate Romana: Hominem bellum, inquit; Gallis civitatem promittit alienam, qui nobis nostram non potest reddere. Propter quae merito videbatur dixisse Pompeius: Cupio ad hostes Cicero transeat, ut nos timeat. In Caesarem quoque mordacitas Ciceronis dentes suos strinxit. Nam primum post victoriam Caesaris interrogatus, cur in electione partis errasset, respondit: Praecinctura me decepit, iocatus in Caesarem, qui ita toga praecingebatur ut trahendo laciniam velut mollis incederet, adeo ut Sylla tamquam providus dixerit Pompeio: Cave tibi illum puerum male praecinctum. Deinde cum Laberius in fine ludorum anulo aureo honoratus a Caesare e vestigio in quattuordecim ad spectandum transiit violato ordine, praetereunti Laberio et sedile quaerenti, "recepissem te nisi anguste sederem," simul et illum respuens et in novum senatum iocatus, cuius
Abbreviated transcription (Latin):
a tuo uenire s nox me comphendit. Ulcisti autẽ se cic
uidebat᷑ ut qui respondisse sibiuatimũ meminerat. cũ
humeris se rei p. de exilio reportatũ gloriaret᷑. Unde
gͦ tibi uarices. Caniniꝰ qͦ reuillius qui uno die ut iã seruiꝰ
retulit consul fuit rostra cũ ascendisset honorẽ parit̾ init
consulatꝰ & eieraũ. Qđ cicero om̃i gaudens occasione urba¬
est. caninius consul
et deinde hoc consecutꝰ est reuilus ut quereret᷑ quibꝰ con-¬
sulibꝰ consul fuerit dicere pret̾ea nõ destitit. Uigilantem
ẽmꝰ consulẽ camiũ qui in consulatu suo somnũ nõ iudi
pompeiꝰ ciceronis facetiaꝵ impatiens fuit ciiꝰ hec dicca¬
ferebant᷑ Ego uͦ quẽ fugiã habeo quẽ sequar nõ hẽo. S & cũ
acd pompeium uenisset aicentibꝰ eũ sero uenisse. respõdit.
Asimine sero ueni. Nã nichil hic paratũ iudeo. Demde in¬
terroganti pompeio ubi gener eiꝯ dolabella ẽẽt rñdit.

Expanded text:
tu tuo venire, sed nox me conprehendit. Ulcisci autem se Cicero tu tuo venire, sed nox me conprehendit. Ulcisci autem se Cicero videbatur, ut qui respondisse sibi Vatinium meminerat, cum humeris se rei publicae de exilio reportatum gloriaretur: Unde ergo tibi varices? Caninius quoque Revilus, qui uno die, ut iam Servius retulit, consul fuit, rostra cum ascendisset, pariter honorem iniit consulatus et eieravit: quod Cicero omni gaudens occasione urbaest Caninius consul, et deinde: Hoc consecutus est Revilus, ut quaereretur quibus consulibus consul fuerit. Dicere praeterea non destitit: Vigilantem habemus consulem Caninium, qui in consulatu suo somnum non vidit. Pompeio. Sed et cum ad Pompeium venisset, dicentibus sero eum venisse respondit: Minime sero veni: nam nihil hic paratum video. Deinde interroganti Pompeio, ubi gener eius Dolabella esset, respondit:
Abbreviated transcription (Latin):
refero dicta citeronis. Tũ om̃ibꝰ ad audiendum erectis
ille sic incipit. Alartꝰ acero cum apud cdamasippum
mar& & ille uino mediotri posito diceret bi bite fal¬
lentulũ generũ suũ exigue nat᷑e hoĩem longo gladio accinc¬
tum iudisset quis inquit generũ mẽũ ad gladiũ alliga¬
uit. Nec quinto citeroni fratei creca similẽ mordatitatẽ
pepercit Nam cum in ea prouintia quã ille rexerat ui¬
disset lipeatã imagniẽ eiꝰ ingẽtibꝰ lui amẽtis usq
add pectꝰ ex more pictã. erat autẽ quintꝰ ip̃e statirre
paxue. ait. fratꝰ meus dimiduus maior ẽ ꝙͣ totꝰ:ĩ c̃sulatu
uatinii quẽ paucis diebꝰ gessit notabilis citeronis ur¬
banitas circũ ferebat᷑. Magnũ ostentũiquit ãno uatinii
factũ est qđ illo consule nec bruma nec uex nec estas nec
autuninꝰ fuit. Querenti deinde uatimio q̃đ grauatꝰ iẽt
domũ ad se infirmatũ uenire respondit. Uolui in cõsula¬

Expanded text:
refero dicta Ciceronis. Tum omnibus ad audiendum erectis refero dicta Ciceronis. Tum omnibus ad audiendum erectis ille sic incipit: M. Cicero, cum apud Damasippum coenaret et ille mediocri vino posito diceret: Bibite FalerLentulum generum suum, exiguae naturae hominem, longo gladio adcinctum vidisset: Quis, inquit, generum meum ad gladium alligavit? Nec Q. Ciceroni fratri circa similem mordacitatem pepercit. Nam cum in ea provincia quam ille rexerat vidisset clypeatam imaginem eius ingentibus lineamentis usque ad pectus ex more pictam erat autem Quintus ipse staturae parvae, ait: Frater meus dimidius maior est quam totus. In consulatu quem paucis diebus gessit, notabilis Ciceronis urbanitas circumferebatur. Magnum ostentum, inquit, anno Vatinii factum est, quod illo consule nec bruma nec ver nec aestas nec autumnus fuit. Querenti deinde Vatinio, quod gravatus esset domum ad se infirmatum venire, respondit: Volui in consula
Abbreviated transcription (Latin):
incensorium risum remissis ac retractantibꝰ q̃ asingłis
antiqͦ festiuitatis sapore plata sũt sỹmachꝰ ait. hos pla¬
tonis uersiculos quoꝵ magis uenͣustatẽ an breuitatẽ mi¬
eris incertũ ẽ. legisse me memini in latinũ tanto latius
uersos quãto solet nr̃a qũa grecoꝵ lingua breuior et an¬
gustior estimari. & ut opinor hec uerba sũt. Dũ semulco sa¬
iuo meũ puellũ sauior clilcẽq florẽ sp̃s duco exaꝑto tra¬
mite anima egra &̃ saucia cucurrit ad labiam rectũq moris
peruium & labra pueri mollia rimataitiner transitus.
ut teansire nitit᷑. tũ simorȩ quia plustule fuiss in cetu os-¬
culi amoris igne ꝑ ata transisset & me linq̃ret &s mira
ꝓrsum res fiera ut ael me fierẽ mortuꝰ Ad puerũ intus
uiuerẽ. S miror om̃s uosioca tacuisse aceronis in quibus
facundissimꝰ in om̃ibꝰ fuit & siuido ur ut editiuis respon¬
sa numinis sui p̃dicat ita ego que memoriã suggesserit.

Expanded text:
in censorium risum remissis ac retractantibus quae a singulis antiquae festivitatis sapore prolata sunt, Symmachus ait: Hos Platonis versiculos, quorum magis venustatem an brevitatem mireris incertum est, legisse me memini in Latinum tanto latius versos quanto solet nostra quam Graecorum lingua brevior et angustior aestimari: et, ut opinor, haec verba sunt: Dum semiulco savio Meum puellum savior, Dulcemque florem spiritus Duco ex aperto tramite: Anima aegra et saucia Cucurrit ad labias mihi Rictumque in oris pervium, Et labra pueri mollia Rimata itiner transitus Ut transire nititur! Tum si morae quid plusculae Fuisset in coetu osculi, Amoris igne percita Transisset et me linqueret: Et mira prosum res fieret, Ut ad me fierem mortuus, Ad puerum intus viverem. Sed miror omnes vos ioca tacuisse Ciceronis, in quibus facundissimus, ut in omnibus, fuit: et, si videtur, ut aedituus responsa numinis sui praedicat ita ego quae memoria suggesserit
Abbreviated transcription (Latin):
blandiebat᷑ augustꝰ letũ in filia animũ usq ad spetĩe ꝓcaci¬
tatis. s reatu liberũ & talem fuisse apud maiores claudiã
redere audebat. Itaq int̾ amicos dixit duas hẽre filio
de licatas quas necesse habera& ferre rẽ .p. et iuliã uene¬
rata lm̃. licentiore uestitu oculos offenderat pris tatẽtis
Mutauit cultꝰ sui postera die morẽ. & letũ pacr̃e affecta¬
augusti ꝓbabilior est cultus Nõ de fuit patrocinio suo iu¬
lia his uerbis hodie enim me patris ocul ornaui. heri uiri.
Notũ & illud adu̾terãt isse populũ in spectaculo gladiatoꝵ
iuã &s iuliã comitatꝰ dissimilitudine quippe cingentibꝰ lu
grauibꝰ uiris. hec iuuentutis &quidẽ luxurioso grege cre-¬
cũ sidebat᷑. Amonuit pater sceipto iuderet qͣntũ int̾ duas
principes feminas inteẽt. Clegant̾ & illa rescripsit. Et

Expanded text:
blandiebatur sibi Augustus laetum in filia animum usque ad speciem procaciblandiebatur sibi Augustus laetum in filia animum usque ad speciem procacitatis sed reatu liberum, et talem fuisse apud maiores Claudiam credere audebat. Itaque inter amicos dixit duas habere se filias delicatas, quas necesse haberet ferre, rem publicam et Iuliam. Venerat ad eum licentiore vestitu et oculos offenderat patris tacentis. Mutavit cultus sui postera die morem et laetum patrem adfectaAugusti probabilior est cultus!" Non defuit patrocinio suo Iulia his verbis: "hodie enim me patris oculis ornavi, heri viri." Notum et illud: adverterant in se populum in spectaculo gladiatorum Livia et Iulia comitatus dissimilitudine, quippe cingentibus Liviam gravibus viris, haec iuventutis et quidem luxuriosae grege circumsedebatur. Admonuit pater scripto, videret quantum inter duas principes feminas interesset. Eleganter illa rescripsit: "et
Abbreviated transcription (Latin):
merari gretulo iussit. Uultis aliq̃ & filie ei ꝯ iulie dicta re¬
feramꝰ S sigarrulꝰ nõ putabor. uolo de moribꝰ femine pau¬
a pͥmittere nisi quisꝙͣ ur̃um habeat seria ce dicenda que
proferat. Hortantibꝰ autẽ om̃ibꝰ ut cepto insisteret ita de
iulia orsꝰ est. Annũ agebat xxxͣ. & octauum tempꝰ etatis si
mens sana suꝑ esset uergentis in seniũ s indulgentia tam
fortune quã patris abutebat᷑. cũ alioqͥn litteraꝵ amor mul¬
taq erudicio qđ in illa domo facile erat. p̾t̾ea mitis humani¬
tas minimeq seuus animꝰ ingentẽ femine grãm cõciliareent
mirantibꝰ qui uitia nostebant tantã pͥemt᷑us diu̾sitatẽ. Non
semel p̾ceꝑat pat̾ temꝑato tam̃ int̾ indulgentiã gͣuitatẽq ser¬
ne. moderaret᷑ ꝑfusos cultꝰ ꝑspicuosq comi tatꝰ. idem
cum ad nepotũ turbã similitudiuẽq respexerat qͣ repre sen¬
tabat᷑ agrippa dubitare de pudicicia filie erubestebat. Inde

Expanded text:
merare Graeculo iussit. Vultis aliqua et filiae eius Iuliae dicta referamus? Sed si garrulus non putabor, volo de moribus feminae pauca praemittere, ni quisquam vestrum habeat seria et discenda quae proferat.» Hortantibusque omnibus ut coepto insisteret, ita de Iulia orsus est: «annum agebat tricesimum et octavum, tempus aetatis, si mens sana superesset, vergentis in senium, sed indulgentia tam fortunae quam patris abutebatur, cum alioquin litterarum amor multaque eruditio, quod in illa domo facile erat, praeterea mitis humanitas minimeque saevus animus ingentem feminae gratiam conciliarent, mirantibus qui vitia noscebant tantam pariter diversitatem. Non semel praeceperat pater, temperato tamen inter indulgentiam gravitatemque sermone, moderaretur profusos cultus perspicuosque comitatus. Idem cum ad nepotum turbam similitudinemque respexerat qua repraesentabatur Agrippa, dubitare de pudicitia filiae erubescebat. Inde
Abbreviated transcription (Latin):
famã cuꝰ formã tũt gͣuetia mirabat᷑ accessit. ut & ip̃e
famose᷑ amore potiret᷑ Q ubi cdimidiũ talentũ uniꝰ
gelꝰ impuclentes grãmatice ꝓnuncias si tacere talia
uis iuderi tuicionẽ pudoris. Unde neq tuũ nec clissarii
aut chori suꝑcilium liboꝵ erit a suꝑbie nota in p̾texta¬
tum et nos uelitis imitari. Gũc sexuiꝰ postꝗͣ magis
silentiũ erubescenclum iudit. Ad libertatẽ se simił re¬
lationis animauit. Marcꝰ inquit uotaciliꝰ pytholaus
cum gaius seruiliꝰ uno tantũ die consul fuisset dixit ante
flamines. Nũc consules cliales fiũt Nec dissarius ultra ex¬
probacionẽ taciturnitatis expectãs ait. Post hc̃ ghorus

Expanded text:
famam, cuius formam tunc Graecia mirabatur, accessit ut et ipse famam, cuius formam tunc Graecia mirabatur, accessit ut et ipse famoso amore potiretur. Qui ubi dimidium talentum unius gelus, «impudentes, grammatice, pronuntias, si tacere talia vis videri tuitione pudoris, unde neque tuum nec Dysarii aut Hori supercilium liberum erit a superbiae nota, ni Praetextatum et nos velitis imitari.» Tunc Servius, postquam magis silentium erubescendum vidit, ad libertatem se similis relationis animavit. "M'.", inquit, "Otacilius Pitholaus, Caninius Rebilus uno tantum die consul fuisset, dixit, "ante flamines, nunc consules diales fiunt."» Nec Dysarius ultra exprobrationem taciturnitatis expectans ait. Post hunc Horus
Abbreviated transcription (Latin):
diebat. Setutꝰ ẽ furiꝰ albinũs. post mutiniensẽ fugã
querentibꝰ qui ageret antoniꝰ respondille fami¬
liaxis eiꝰ ferebat᷑ Qđ canis in egypto bibit & fugit
uãdo in illis regiõibꝰ canes cõstat raptu croto dil
ext̾ritos currere a bibere. Eustachiꝰ dem̃de publiꝰ
mutiũ in primis maliuolũ cum uidisset solito tristi
nescio cui aliquid boni. inde auienꝰ. faustꝰ sille filiꝯ cum
soror eiꝰ eodem tp̃re duos mechos haberdo fuluũ
lonis filiũ deo pompeiũ cognomĩe macalã miror ĩqͥt
sororẽ meã hẽre maculã cum fullonẽ hẽat. Hic euan¬
gelꝰ. Apued lutiũ in alliũ qui optimꝰ pictor rome habe¬
bat᷑ Seruiliꝰ geminꝰ forte cenabat.Cũq filios eiꝰ defor¬
s uidisset Non similit̾ inquit malli fingis et piñ¬
gis. Et malliꝯ in tenebris enim fingo inqͥt luce pingo
Eusebius demnle. Demostenes inquit excitatꝰ ad laidis

Expanded text:
diebat.» Secutus est Rufius Albinus: «post Mutinensem fugam diebat.» Secutus est Rufius Albinus: «post Mutinensem fugam quaerentibus quid ageret Antonius, respondisse familiaris eius ferebatur: "quod canis in Aegypto: bibit et fugit." Quando in illis regionibus constat canes raptu crocodilorum exterritos currere et bibere.» Eustathius deinde: «Publilius Mucium in primis malivolum cum vidisset solito tristionescio cui aliquid boni."» Inde Avienus: «Faustus Sullae filius cum soror eius eodem tempore duos moechos haberet, Fulvium fullonis filium et Pompeium cognomine Maculam, "miror", inquit, "sororem meam habere maculam cum fullonem habeat."» Hic Euangelus: «apud Mallium, qui optimus pictor Romae habebatur, Servilius Geminus forte cenabat cumque filios eius deformes vidisset, "non similiter", inquit, "Malli, fingis et pingis," et Mallius, "in tenebris enim fingo," inquit, "luce pingo."» Eusebius deinde, «Demosthenes», inquit, «excitatus ad Laidis
Abbreviated transcription (Latin):
deinde.Mat̾ mar ci bruti seruilia cũ p̾ciosum ereparuo
fundũ abstulisset a cesare subiciẽte hastȩ bona ciuiũ nõ
e ffugit dictũ tale ciceronis. Equidẽ quoq meliꝰ emptũ
sciatis comꝑauit seruilia hũc fundũ tertia deducta: fi¬
a autẽ seruilie erat iunia tercia eacdẽq gai crassi ui
la sciuiẽte dictatore tam in matõe ꝙͣ in puellã. Tũc luxu¬
riã adult̾i sonis ciuitas sub inde rumoribꝰ iocisq car¬
pebat ut mala non tantũ feriã forẽt. Post h c̃ cecina al¬
binꝰ. plancꝰ in iudicio forte amiti cũ molestũ testẽ des¬
truere uellet int̾rogauit qͥa sutorẽ sciebat quo arti¬
ficiõ se tueret᷑. ille urbane respondit. Gallã subigo. su¬
toriũ hoc hẽt᷑ inscrum̃tũ qđ non infacete in adulterii
exprobacionẽ ãbiguitate conuertit. Galla .n. dicebat᷑¬
uxor planci. Nã plantꝰ in meuia galla nupta male au¬

Expanded text:
deinde, «mater M. Bruti Servilia cum pretiosum aere parvo deinde, «mater M. Bruti Servilia cum pretiosum aere parvo fundum abstulisset a Caesare subiciente hastae bona civium, non effugit dictum tale Ciceronis "et quidem quo melius emptum sciatis, comparavit Servilia hunc fundum tertia deducta." Filia autem Serviliae erat Iunia Tertia eademque Cassii uxor, lasciviente dictatore tam in matrem quam in puellam. Tunc luxuriam senis adulteri civitas subinde rumoribus iocisque carpebat, ut mala non tantum seria forent.» Post hunc Caecina Al«Plancus in iudicio forte amici, cum molestum testem destruere vellet, interrogavit, quia sutorem sciebat, quo artificio se tueretur. Ille urbane respondit: "gallam subigo." Sutorium hoc habetur instrumentum, quod non infacete in adulterii exprobrationem ambiguitate convertit. Nam Plancus in Maevia Galla nupta male au
Abbreviated transcription (Latin):
xercitum in signibꝰ argẽteis et airreis floxentẽ. In duce¬
bat &nam cuerꝰ cum falcibꝰ & elephantos cũ turribꝰreqͥta¬
tumq frenis &s ephippiis monilibꝰ ac faleris p̾fulgẽtẽ.
atq ibi rex contem placione tanti ac tam ornati ẽxcitus
głabundꝰ. hannibalẽ aspic̃. & putasne inquit satis ẽẽ
romanis hec om̃ia. Tc̃ penꝰ eludẽs ignauiã inbelliã
militũ eiꝰ p̾cio se armatoꝵ plane inquit satis ẽẽ ci¬
do romanis hec &s si auarissimi sũt. Nichil ꝓrsꝰ neq
tam lepide neq tam acerbe dici potest.Rex de num̃o exer¬
citꝰ sui ac de estimãcia equiꝑacione que siuerat.Respõdit
pulis suꝑfuisset igne consum̃et᷑. Hĩc catonis iocꝰ ẽ.Nãq
albidium quẽdã qui bona sua comectiss& & nouissime
domũ q̃ ei reliqͣ exat intendio ꝑclidisset ꝓteruã fecisse
dicebat qđ comesse nõ potuerit id cõbussisse Sẏmachꝰ

Expanded text:
 exercitum insignibus argenteis et aureis florentem: induce exercitum insignibus argenteis et aureis florentem: inducebat etiam currus cum falcibus et elephantos cum turribus equitatumque frenis et ephippiis, monilibus ac faleris praefulgentem. Atque ibi rex contemplatione tanti et tam ornati exercitus gloriabundus Hannibalem aspicit et: Putasne, inquit, satis esse Romanis haec omnia? Tunc Poenus eludens ignaviam inbelliamque militum eius pretiose armatorum: Plane, inquit, satis esse credo Romanis haec, etsi avarissimi sunt. Nihil prorsum neque tam lepide neque tam acerbe dici potest. Rex de numero exercitus sui ac de aestimanda aequiperatione quaesiverat: respondit epulis superfuisset, igne consumeretur. Hinc Catonis iocus est. Namque Albidium quendam, qui bona sua comedisset et novissime domum quae ei reliqua erat incendio perdidisset, propter viam fecisse dicebat: quod comesse
Abbreviated transcription (Latin):
itaq nr̃i cum om̃ia que clixissemꝰ dicta essent q̃ facete
c& breuit̃ &s acute locuti essemꝰ ea ꝓpͥo noĩe appellari dic¬
ta uoluerũt. Hec citero. Nonius uͦ pomponiꝰ locos nõ raro
icteria nomĩant. Marcꝰ asiã cato ille censoriꝰ argute io¬
ei solitꝰ ẽ. horum nos ab inuidia muniret auctoritas criã
si nrẽis cauillarem᷑. At cũuet̾ibꝰ dicta referamꝰ ipsa utiq.
aucto ꝵ diguitate defendim᷑. Sigͦ ꝓbatis muẽtũ agite. qđ¬
cuq de dictis talibꝰ in mentẽ ueni& uitissi meniorĩa
nr̃am excitancdo referamꝰ. Placuit uinu̾sis leticie excogi¬
tata sobrietas. & ut p̾textatꝰ incipiendo auctoritatẽ de
exemplo pͥ̾beraͦ᷑ ortatis. Tum ille.dictũ uolo hostis referre
s uicti &̾ cuiꝰ memoria instaurat romanoꝵ triũphos.
hamubal cartagnuẽsis apud regẽ Anthiochũ ꝓ fugtꝰ fa¬
tissime cauillatꝰ ẽ. Ca cauillatio huiꝰ cemodi fuit. Ost¬
debat antiochus in campo copias ingentes quas bellun

Expanded text:
"itaque nostri, cum omnia quae dixissemus dicta essent, quae facete et breviter et acute locuti essemus, ea proprio nomine appellari dicta voluerunt." Haec Cicero. Novius vero Pomponiusque iocos non raro dicteria nominant. Marcus etiam Cato ille Censorius argute iocari solitus est. Horum nos ab invidia muniret auctoritas, etiam si nostris cavillaremur, at cum veteribus dicta referamus, ipsa utique auctorum dignitate defendimur. Si ergo probatis inventum, agite qcuique de dictis talibus in mentem veniet vicissim memoriam nostram excitando referamus. Placuit universis laetitiae excogitata sobrietas: et ut Praetextatus incipiendo auctoritatem de exemplo praeberet hortati sunt. Tum ille: Dictum volo hostis referre, sed victi et cuius memoria instaurat Romanorum triumphos. Hannibal Carthaginiensis apud regem Antiochum profugus facetissime cavillatus est. Ea cavillatio huiuscemodi fuit. Ostendebat Antiochus in campo copias ingentes quas bellum
Abbreviated transcription (Latin):
c impensa periit. Aliquãdo autẽ coruus cepit dic̾e dictatam
salutacionẽ. hac audita dum transit Augustꝰ respondit.
satis domi salutatoꝵ taliũ habeo.Suꝑfuit coruo memoria
ut & illa quibꝰ dnm q̃rentẽ solebat audree subtoxeret.
a et impensa perit. Ad qđ cesar xisit. emiq auẽ iussi
qͣnti nullã adhuc emerat. Solebat descendenti apalatio ce¬
sari honorificũ Aliquod epigrãma porrig̾e greculꝰ. idẽ
cum frustea sepe fecisset. xuxsusq eum idem facturum
uidisset. Augustꝰ. breue sua manu in charta exarauit
grecũ epigr̃ama ꝑgẽti deinde odaseimisit obuiã. ille le¬
gendo laudare. mirari. tam uoce. quã uultu. Cũq accessisset
ad sellã demissa infundam pauꝑem manu paucos dena¬
xios ꝓtulit quos principi claret. Adiectꝰ hic̃ sermo. Nõ¬

Expanded text:
et impensa periit. Aliquando tamen corvus coepit dicere dictatam et impensa periit. Aliquando tamen corvus coepit dicere dictatam salutationem. Hac audita dum transit Augustus res"satis domi salutatorum talium habeo." Superfuit corvo memoria, ut et illa quibus dominum querentem solebat audire subtexeret: "opera et impensa periit." Ad quod Caesar risit emique avem iussit quanti nullam adhuc emerat. Solebat descendenti a Palatio Csari honorificum aliquod epigramma porrigere Graeculus. Id cum frustra saepe fecisset rursusque eum idem facturum vidisset Augustus, breve sua manu in charta exaravit Graecum epigramma, pergenti deinde ad se obviam misit. Ille legendo laudare, mirari tam voce quam vultu, cumque accessisset ad sellam, demissa in fundam pauperem manu paucos denarios protulit quos principi daret, adiectus hic sermo,
Abbreviated transcription (Latin):
Delectatꝰ exat int̾ cenã sỹphoniacib toronii flacci mã¬
nis. atq eosfrum̃to donauerat. Cũ ialia acromata fuiss&s
nũmis liberatis eosdemq postea toronius eque inter cenã
querenti cesari sic excusaũ admolas st̃. Sublimis Actiata uic¬
toria reuertebat᷑. Occirorit ei int̾ gratulantes coruũ tenẽs
quẽ instituerat hec clic̾e. Aue cesar uictor imꝑator. M¬
cesar .xxͣ. milibꝰ nũmis emit. Socius opificis Ad quẽ nichil
ex illa liberalitate ꝑuenerat affirmauit cesari hẽre illũ
aliũ coruum quẽ ut afferre cog̾et᷑ rogauit. Allatꝰ uerba q̃
didicerat expressit hec. aue uictor imꝑator antoni. Nichil
asꝑatꝰ satis dux̃ iube illũ diuidẽ donatiuũ contubernali
Salutatꝰ similit̾ ab psithaco emi eum iussit.Idẽ mixatꝰ ĩ pica
hanc quoq recdemit. exemplũ autẽ sutorẽ pauꝑem sollici¬
tauit ut coruum inscitueret ad par̃e salutacionẽ. qͥ impẽdio

Expanded text:
Delectatus inter coenam erat symphoniacis Toronii Flacci manDelectatus inter coenam erat symphoniacis Toronii Flacci mangonis, atque eos frumento donaverat, cum in alia acroamata fuisset nummis liberalis: eosdemque postea Toronius aeque inter coenam quaerenti Caesari sic excusavit: Ad molas sunt. Sublimis Actiaca victoria revertebatur. Occurrit ei inter gratulantes corvum tenens, quem instituerat haec diceavem viginti milibus nummum emit. Socius opificis, ad quem nihil ex illa liberalitate pervenerat, affirmavit Caesari illum habere et alium corvum, quem ut afferre cogeretur, rogavit. Allatus verba, quae didicerat, expressit: Ave victor, imperator Antoni. Nihil exasperatus satis duxit jubere illum dividere donarium cum contubernali. Salutatus similiter a psitaco emi jussit eum. Idem miratus in pica hanc quoque redemit. Exemplum sutorem pauperem sollicitavit, ut corvum institueret ad parem salutationem, qui impendio
Abbreviated transcription (Latin):
ño libertatẽ tantũ sed & temeritatẽ tulit. In quadã uilla
inquietas noctes agebat rũpente sõnũ eiꝰ crebro noctue cã¬
tu prendendam eã curauit noctuã Miles aucupii peritus
et spe ingentis premii pretulit. laudato imꝑator mille nũ¬
mos dare iussit. ille ausꝰ est dic̾e malo uiuat auẽq dimisit.
Qͥs non miratꝰ est ñ oftẽsso cesare abisse militem cõtumatẽ:
Uet̾anꝰ cum die sibi dicto ꝑiclitaret᷑ Acceslit in publico ad ce¬
sarẽ rogauit q ut sibi adeẽt. Ille aduocatũ quẽ ex comitatu
suo elegerat sine mora dedit. cõmẽdauit li tigatorẽ excla¬
mauit ingẽti uoce uet̾anꝰ. At nõ ego cesar pecͤ Aitante te
actiato bello uicariũ que siui sed pro te ip̃e pugri aui detex̃q
imp̃ssas acatrites. Erubuit cesar uenitq in aduocationẽ
ut qui uereret᷑ non suꝑbus tantũ sed &iam ingratꝰ iuderi.

Expanded text:
non libertatem tantum sed et temeritatem tulit. In quadam villa non libertatem tantum sed et temeritatem tulit. In quadam villa inquietas noctes agebat rumpente somnum eius crebro noctuae cantu. Prendendam curavit noctuam. Miles aucupii peritus et spe ingentis praemii pertulit. Laudato imperator mille nummos dari iussit. Ille ausus est dicere: Malo vivat, avemque dimisit. Quis non miratus est non offenso Caesare abisse militem contumacem? Veteranus, cum die sibi dicto periclitaretur, accessit in publico ad Caesarem, rogavitque ut sibi adesset. Ille advocatum quem ex comitatu suo elegerat sine mora dedit, commendavitque ei litigatorem. Exclamavit ingenti voce veteranus: At non ego, Caesar, periclitante te Actiaco bello vicarium quaesivi, sed pro te ipse pugnavi, detexitque inpressas cicatrices. Erubuit Caesar, venitque in advocationem, ut qui vereretur non superbus tantum sed etiam ingratus videri.
Abbreviated transcription (Latin):
ei scoipsit. inͥ uichilisolebat licinius libertꝰ eiq̃ nnchoanti oꝑa
patrono magnas pecunias cõferre. Quẽ moren secutus
centum ꝓmisit ꝑ li bellũ in quo uirgule suꝑducte pars ultra
pecunie defectionẽ ꝓtendebat᷑ uacante infra loco. Csar occa¬
one huiꝰ priori alterũ centies sua manu iunx̃ spatio dilĩã
expleto & affectata lictere similitudine geminatãq accepit sũma
dissimulãte liberto. Qui postea cepto alio oꝑe lenit̾ fcũm suũ
cesaei obiecit libello talidato. Confero tibi dũe ad noui oꝑis ĩpẽ¬
sam qđ uidebit᷑ Mira eciam censoris augusti et laudata pa¬
cltates suas. At ille se multiplicasse corã ꝓbaũ. Mox eidem
obiecit qđ ad conẗhendũ matrimoniũ legibꝰ pariussaes. Ille
uxorẽ sibi et tres ẽẽ liberos dixit. Tũ adiec̃ post hac cesar
Cũ de honestis hoibꝰ inquiris honestis mãdato. etiã militis

Expanded text:
ei scripsit: Mihi nihil. Solebat Licinius libertus eius inchoanti opera ei scripsit: Mihi nihil. Solebat Licinius libertus eius inchoanti opera patrono magnas pecunias conferre: quem morem secutus centum promisit per libellum in quo virgulae superductae pars ultra pecuniae defectionem protendebatur vacante infra loco. Caesar occasione usus priori alterum centies sua manu iunxit spatio diligenter expleto et adfectata litterae similitudine: geminatamque accepit summam dissimulante liberto, qui postea coepto alio opere leniter factum suum Caesari obiecit libello tali dato: Confero tibi, domine, ad novi operis impensam quod videbitur. Mira etiam censoris Augusti et laudata pauisset facultates suas. At ille se multiplicasse coram probavit. Mox eidem obiecit quod ad contrahendum matrimonium legibus non paruisset. Ille uxorem sibi et tres esse liberos dixit. Tum adiecit: Posthac, Caesar, cum de honestis hominibus inquiris, honestis mandato. Etiam militis
Abbreviated transcription (Latin):
nõ uolet & ciuis & uir bonꝰ ẽ. satis serio ee catonẽ lauda¬
in augusto magis ãmirari quos ꝑtulit iotos qũa ip̃e qͦs
ꝓuincialis iocus. Asper innotuit. Inteauerat romã simillimꝰ¬
cesari deo in se om̃iũ ora conuterat. Augustꝰ ꝑduci ad re hõĩe
iussit uisumq hoc modo int̾rogauit. Dic mͥ adolescens
fuit aliquãdo mat̾ tua rome e negauit ille. nec cotẽtꝰ
acliec̃. Sed pat̾ meꝰ sepe.tp̃ribꝰ triũ uiralibꝰ pollio cum
phescẽninos in eũ augustꝰ scͥpsisset. ait. At ego tateo. Nõ est
n facile n eũ scribere qui potẽ ꝓstͥbere. Curtius e ques:
delitiis defluens cum maceũ turdum sup̃sisset in cõuiuio
Cesaris int̾rogauit an mittere liceret. Responderat pͥn-¬
ceps. Qͥd nii liceatille ꝑ fenestẽã misit statĩ. Aes alienũ
Augustus cuiusdã senatoris cari sibi nõ regatꝰ exsolu̾at
umerato quacdragies At ille ꝓ gr̃aꝵ actione hoc solu¬

Expanded text:
non volet et civis et vir bonus est." Satis serio et Catonem laudanon volet et civis et vir bonus est." Satis serio et Catonem laudaeo in Augusto magis mirari quos pertulit iocos quam ipse quos provincialis iocus asper innotuit. Intraverat Romam simillimCaesari et in se omnium ora converterat. Augustus perduci ad se hominem iussit visumque hoc modo interrogavit: "dic mihi, adulescens, fuit aliquando mater tua Romae?" negavit ille, nec contentus adiecit: "sed pater meus saepe." Temporibus triumviralibus Pollio, cum Fescenninos in eum Augustus scripsisset, ait: "at ego taceo. Non est enim facile in eum scribere qui potest proscribere." Curtius eques Romanus deliciis diffluens, cum macrum turdum sumpsisset in convivio Caesaris, interrogavit an mittere liceret. Responderat princeps, "quidni liceat?" Ille per fenestram statim misit. Aes alienum Augustus cuiusdam senatoris cari sibi non rogatus exsolverat numerato qua
Abbreviated transcription (Latin):
rat obscuritate q̃reret᷑ dicente uenditore erige altiꝯ &o su¬
uideat in solario ambulaturꝰ sum : Nomenculatori suo de
ciuꝰ obliuione q̃rebatur ditenti. Nunquid ad forũ mancdas.
Accipe inquit cõm̃cdaticias quia illic neminẽ nosti Uatinio
in pͥma suaetate elegant᷑ in sultaũ. Cõfusꝯ ille poclagra uo¬
sũt longiores. relata ad se magnitudĩẽ eris alieni qͣm
quidã eques romanꝰ dum iuxit excedentẽ ducencies sest̃¬
telauerat. culcitã emi cubicularẽ meiꝰ anctione sibi iust
& p̃ceptum mirantibꝰ hanc racionẽ reddidit. habenda ẽ
ad sõnum culcita in qua ille cũ tantum deberet dormire po¬
tuit. Non est int̾mittencus sermo eiq̃ quẽ catonis hono¬
ri dedit. ueñ forte in domũ in qua cato habitau̾at. dem
st̃ bone inadulationẽ cesaris male existiãte de ꝑuicacia
cat onis ait Qsquis p̾sentem statum cĩĩtatis cõmutare

Expanded text:
rat obscuritate quereretur, dicente venditore, "erige altius et surat obscuritate quereretur, dicente venditore, "erige altius et su, in solario ambulaturus sum?" Nomenculatori suo, de cuius oblivione querebatur, dicenti, "numquid ad forum mandas?," "accipe", inquit, "commendaticias, quia illic neminem nosti." Vatinio in prima sua aetate eleganter insultavit. Contusus ille podagra vosunt longiores." Relata ad se magnitudine aeris alieni quam quidam eques Romanus dum vixit excedentem ducenties celaverat, culcitam emi cubicularem in eius auctione sibi iussit et praeceptum mirantibus hanc rationem reddidit: "habenda est ad somnum culcita in qua ille, cum tantum deberet, dormire potuit." Non est intermittendus sermo eius quem Catonis honori dedit. Venit forte in domum in qua Cato habitaverat, dein Strabone in adulationem Caesaris male existimante de pervicacia Catonis ait: "quisquis praesentem statum civitatis commutari
Abbreviated transcription (Latin):
audillet int̾ pueros quos in siria rex herodes iudeoꝵ
int᷑ bimatũ iussit int̾ fici filiũ qͦq eiꝰ occisum ait mallẽ
ẽẽ hecodis portꝰ qũa filiꝰ. Idẽ augustꝰ quia mecenatẽ
suũ nouerat stilo ẽẽ remisso molli et dissoluto. talẽ se ĩ
epistolis quas ad eum scribebat sepiꝰ exhibebat & cõt᷑
castigacionẽ loquẽli quã alias ille stribendo seruabat
in epła ad metenatẽ familiari plura in iocos effusa subte¬
xuit. Uale me legentiũ me cude ebur ex etruriã lassar are¬
tinũ adama saperna tiburinũ magaritũ cilneo ꝵ smaragde¬
iaspi figuloꝵ berylle porsene carbunculũ habeas
Mecharũ. exceptꝰ est a quodã
a satis ꝑta et quasi cotidiana nam pene nulli se inui¬
tanti negabat. post epulũ gͥ mops et sine ullo apparatu dis-¬
cedens ualedicenti hoc tantũ in su surrauit. Nõ putabam
ie tibi tam familiarẽ. Cũ de t̾rrie pirepure quã emi uisse¬

Expanded text:
audisset inter pueros quos in Syria Herodes rex Iudaeorum audisset inter pueros quos in Syria Herodes rex Iudaeorum intra bimatum iussit interfici filium quoque eius occisum, ait: Melius est Herodis porcum esse quam filium. Idem Augustus, quia Maecenatem suum noverat stilo esse remisso molli et dissoluto, talem se in epistolis quas ad eum scribebat saepius exhibebat, et castigationem loquendi quam alias ille scribendo servabat in epistola ad Maecenatem familiari plura in iocos effusa subtexuit: Vale, mel gentium  meculle, ebur ex Etruria, lasar Arretinum, adamas supernas, Tiberinum margaritum, Cilniorum smaragdeiaspi figulorum, berylle Porsenae, carbunculum  habeasecharum." Exceptus est a quodam cena satis parca et quasi cotidiana; nam paene nulli se invitanti negabat. Post epulum igitur inops ac sine ullo apparatu discedens vale dicenti hoc tantum insusurravit: "non putabam me tibi tam familiarem." Cum de Tyriae purpurae quam emi iusse
Abbreviated transcription (Latin):
& ego dedisse me non negabo. Urbanitas eiꝯdẽ ĩno¬
tuit circa herenniũ deditum uicus iuuenẽ quẽ cũ cas-¬
cis excedere iussisset et ille supplex hac dep̃cacu
uteret᷑ quomͦ ad patrias sedes reuertar. quid patri
meo dicam respondit.dic me tibi displiciusse. Saxo in
expedicione ꝑcullum ac notabili cicatrite in fronte de¬
formẽ nimiũ tamẽ sua oꝑa iactantẽ. sic lenit̾ castigauit
t tu cum fugies inquit nunꝙͣ post te ressex exis. ual
cuꝰ informe gybbo erat corpꝰ agenti a pud se cau¬
sam es frequent dicenti cor rige me si quid repre¬
hendis. respondit. ego te monere possum corrige
non possum. Cum multi seuero caslio accusante ab¬
luerent᷑. et Architectꝰ fori angusti expectacioni
oꝑis diu traheret ita iocatꝰ ẽ. Uellẽ cassiꝰ et meum
forũ accuset. Uettius cum monumẽtũ pr̃is exarals&ᷤ
ait augustus hoc uere est monum̃tũ pris colere. Cũ

Expanded text:
et ego dedisse me non negabo. Urbanitas eiusdem innoet ego dedisse me non negabo. Urbanitas eiusdem innotuit circa Herennium deditum vitiis iuvenem. Quem cum castris excedere iussisset, et ille supplex hac deprecatione uteretur: Quomodo ad patrias sedes revertar? quid patri meo dicam? respondit: Dic me tibi displicuisse. Saxo in expeditione percussum ac notabili cicatrice in fronte deformem, nimium tamen sua opera iactantem, sic leniter castigavit: At tu, cum fugies, inquit, numquam post te respexeris. Galbae, cuius informe gibbo erat corpus, agenti apud se cauam et frequenter dicenti: Corrige, in me si quid reprehendis, respondit: Ego te monere possum, corrigere non possum. Cum multi Severo Cassio accusante absolverentur, et architectus fori Augusti expectationem operis diu traheret, ita iocatus est: Vellem Cassius et meum forum accuset. Vettius cum monumentum patris exarasset, ait Augustus: Hoc est vere monumentum patris colere. Cum
Abbreviated transcription (Latin):
te dicturientẽ retardẽ. Et ille. Augustꝰ inquit cesar affec-¬
tauit iocos saluo tamẽ maiestatis pudorisq respectu. nec
ut caderer in scurrã aiacẽ tragoediã scͥpserat. eandemq qđ
sibi disp licuisset deleuerat. Post luciꝰ gaiꝰ tragediãs¬
scriptor int̾rogabat eum quid ageras aiax suus. Et
ille in spongiã in quit suam incubuit. idẽ Augustꝰ cum
ei quiddam libellum trepidus offerret ds modo ꝓ fer¬
r& manũ modo retraheret. putas ait te assẽ ele.¬
phanto dare. idẽ cum ab eo pacubius taurꝰ c̃giariũ
teret cdiceretq iam hoc homines uulgo loqui. nõ ꝑ uã
sibi ab illo pecuniã datã. s tu in quit noli crederẽ abũ
p̃fectura equitũ submotũ & in suꝑ silaria̾ postulãte
dicentẽq non luchii causa cdari hoc mͥ rogo. s ut indi¬
o tuo munꝰ iudear impetrasse & ita officiũ de posuu
hoc dicto reꝑcussit. Tu te accepisse apud om̃s affrema.

Expanded text:
te dicturientem retardem.» Et ille: «Augustus, inquam, Caesar adfecte dicturientem retardem.» Et ille: «Augustus, inquam, Caesar adfectavit iocos, salvo tamen maiestatis pudorisque respectu nec ut caderet in scurram. Aiacem tragoediam scripserat eandemque quod sibi displicuisset deleverat. Postea Varius tragoediarscriptor interrogabat eum quid ageret Aiax suus. Et ille, "in spongiam", inquit, "incubuit." Idem Augustus cum ei quidam libellum trepidus offerret et modo proferret manum modo retraheret, "putas", inquit, "te assem elephanto dare?" Idem cum ab eo Pacuvius Taurus congiarium peteret diceretque iam hoc homines vulgo loqui, non parvam sibi ab illo pecuniam datam: "sed tu", inquit, "noli credere." Alium praefectura equitum submotum et insuper salarium postulantem dicentemque: Non lucri causa dari hoc mihi rogo, sed ut iudicio tuo munus videar impetrasse, et ita officium deposuisse, hoc dicto repercussit: Tu te accepisse apud omnes affirma,
Abbreviated transcription (Latin):
ad gaiũ cassiũ dictatoris uolatorẽ uellẽ idibꝰ marciis me
add cenã inuitasses ꝓfecto reliquiaꝵ nichil fuiss&. nũc me
reliqͥe nr̃e exercent. idem cicero de pisone genero do de mͣr¬
co lepido lepiclissime cauillatꝰ ẽ dicente adhuc sỹmacho
t ut uidebat᷑ plura dicturo int̾cedẽs auienꝰ ut fieri in
monibꝰ conuiualibꝰ solet. Net augustꝰ in quit cesar ĩ huiꝯͦ
dicatitate quo quã minor &o fortasse nec tullio. Et si uolen¬
tibꝰ uobis eit. aliqͣ eiꝯ q̃ memoria suggesserit relaturꝰ sum.
Et chorꝰ ꝑmitte auiene sr̃machꝰ explicet de his quos iam nomi¬
ian̾at dicta ciceronis & oportuniusque de augusto uis re
succeclẽt.Reticẽte auieno sp̃machꝰ.acero in quã cũ piso gener
eiꝯ molliꝰ incederet filia aũt cõcitatiꝰ ait genero ambula tanꝙͣ¬
femina et ait filie ambula sic̃ uir. Et cum martꝰ lepiclꝰ in
senatu dixisset pacribꝰ cõsceiptis Tulliꝰ ait ego notãti fecissẽ

Expanded text:
ellem idibus Martiis me ad cenam invitasses, profecto reliquiarum nihil fuisset. Nunc me reliquiae vestrae exercent." Idem Cicero de Pisone genero et de M. Lepido lepidissime cavillatus est—» Dicente adhuc Symmacho et, ut videbatur, plura dicturo intercedens Avienus, ut fieri in sermonibus convivalibus solet: Nec Augustus, inquit, Caesar in huiusmodi dicacitate quoquam minor, et fortasse nec Tullio: et, si volentibus vobis erit, aliqua eius quae memoria suggesserit relaturus sum. Et Horus: Permitte, Aviene, Symmachus explicet de his quos iam nominaverat dicta Ciceronis: et oportunius quae de Augusto vis referre succedent. Reticente Avieno Symmachus: Cicero, inquam, cum Piso gener eius mollius incederet, filia autem concitatius, ait filiae: Ambula taius, ait filiae: "ambula tamquam vir," et cum M. Lepidus in senatu dixisset patribus conscriptis , Tullius ait, "ego non tanti fecissem
Abbreviated transcription (Latin):
lance tulit os ostendit. Nuxgreca est hec que & amig¬
daleͣ dicit᷑. s & thasia eadẽ nux uotat᷑. testis est cloatius
in ordinatoꝵ grecoꝵ libro.iiii. Cum sic ait. Nux greca a¬
migdale Atta uͦ in supplicatione nucẽ gre cã^  fauũq adde
quãtũlibet. Nucem mollustã licet hiemis nobis tempꝰ inui¬
cleat tanẽ quia de nutibꝰ loquim᷑ indictã nõ relinquemus
Plautꝰ in c̾alceolo sic eiꝰ memiuit. Molluscã nutẽ suꝑ eiꝰ
dixit impendere tegulas. Ecce plaitꝰ nominat quidẽ.sed
que sit nux mollusta nõ exprimit. Est aũt ꝑsicũ qđ uulgo

Expanded text:
lance tulit et ostendit. Nux Graeca haec est quae et amyglance tulit et ostendit. Nux Graeca haec est quae et amygdale dicitur, sed et Thasia eadem nux vocatur. Testis est Cloatius in Ordinatorum Graecorum libro quarto, cum sic ait: Nux Graeca amygdale. Atta vero in Supplicatione: Nucem Graecam, ait, favumque adde quantum libet. Nucem molluscam licet hiemis nobis tempus invideat, tamen, quia de nucibus loquimur, indictam non relinquemus. Plautus in Calceolo sic eius meminit: — Molluscam nucem Super dixit impendere tegulas. Ecce Plautus nominat quidem sed quae sit nux mollusca non exprimit. Est autem "Persicum" quo
Abbreviated transcription (Latin):
hant greci &iã basilicã uocat. Nux hec abellana seu pre¬
uestina que eadẽ ex arbore est que dicit᷑ corilus de qua
uixgiliꝰ dicit corilũ sere. Est autẽ natio hominũ iuxta
agrũ penestinum qui carsitani uocãt᷑
de fortuna inde stilica prenestine nuces: ẽ & illud apud
neuiũ in fabula ariolo quis heri apud te. prenestiui &s
bubam madiclam dari. Alt̾is nuces in prodiuis ꝓfundere.
hauc autẽ nutẽ greci ponticã uocãt. dum unaqueq uatio
melicit huic nuci nomẽ ex loco in quo nascitur copiosior
Nux castanea de qua uirgiliꝯ dicit. Castaneasq nuces.
uocant᷑ & heracleotita. Nã uir doctus opius in libro quem
fecit de siluestribiꝰ arboribꝰ.sic ait. heradeotica nux hec
ã quidam castanẽa nomiuãt. ite q̃ pontica nux atq &
que dicũt᷑ basilice iuglandes germina atq flores Agt̃
similit̾ hisclem temporibꝰ quibꝰ grece nuces. Nũc dicẽ¬
dum est qͤ sit grecanux. Ac simul ħ dicens amigdalã de

Expanded text:
Hanc Graeci etiam basilicam vocant. Nux haec Abellana seu Praenestina, quae est eadem, ex arbore est quae dicitur corylus, de qua Virgilius dicit: Corylum sere. Est autem natio hominum iuxta agrum Praenestinum qui Carsitani vocanturde fortuna: inde scilicet Praenestinae nuces. Est et illud apud Naevium in fabula Ariolo: Quis heri Apud te? Praenestini etbulbam madidam dari, Alteris nuces in proclivi profundere. Hanc autem nucem Graeci Ponticam vocant, dum unaquaeque natio indit huic nuci nomen ex loco in quo nascitur copiosior. Nux castanea, de qua Virgilius: Castaneasque nuces, vocatur et Heracleotica. Nam vir doctus Oppius in libro quem fecit de silvestribus arboribus sic ait: Heracleotica haec nux, quam quidam cataneam nominant, itemque Pontica nux atque etiam quae dicuntur basilicae iuglandes germina atque flores agunt similiter isdem temporibus quibus Graecae nuces. Nunc dicendum est quae sit Graeca nux. Ac simul hoc dicens amygdalam de
Abbreviated transcription (Latin):
dicta ẽ ac si iouis glans. Nã quia id arboris genꝰ nuces
illi quia egregiũ glandiq siilẽ ip̃amq arborẽ deo dig¬
nam existimabãt. iouis glandẽ appellauerũt. que nũc
litteris int̾ lisis iuglaus appellat᷑. Cloatius autẽ uerus
in libro agrecis tracto itamemorat.iugulans di p̾ter¬
mislum est quasi diuiglans icdẽ.¬

Expanded text:
dicta est ac Iovis glans. Nam quia id arboris genus nuces dicta est ac Iovis glans. Nam quia id arboris genus nuces illi, qui egregium glandique similem ipsamque arborem deo dignam existimabant, Iovis glandem appellaverunt, quae nunc litteris interlisis iuglans nominatur. Cloatius autem Verus in libro a Graecis tractorum ita memorat: Iuglans, D praetermissum est, quasi Diuglans, id