comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
R
exiguum erit. ⁊ angustum quo possit uita ꝓduci io boni ꝯsulet. Ne ultra necessaria sollicitꝰ
aut anriꝰ uentri. ⁊ scapulũ suũ reddez Et occupationes diuittũ ꝯcursationesq addiuici¬
as euntiũ. securꝰ. letꝰq ridebit. acdicet. Quiongĩ ip̾e te differs: Expectab̾ ne feno¬
ris qͥstũ aut ex merce ꝯpendiũ. aut tabulas b̾ati senis cũ fieri possis statĩ dues Rep̃¬
te male insticuissem. Reges parthos ñ p̃ qͥsꝙͣ salutare sine mune tͥ uale dice̾ ñ licet gͣtis.
Quid istic: Ab epicuro mutuũ suma. Mubas parasse diuicias ñ finis miseriarũ fuit. s mu¬

Expanded text:
ro exiguum erit et angustum, quo possit vita produci, id boni consulet nec ultra necessaria sollicitus aut anxius ventri et scapulis suum reddet et occupationes divitum concursationesque ad divitias euntium securus laetusque ridebit ac dicet: "Quid in longum ipse te differs? Expectabisne fenoris quaestum aut ex merce conpendium aut tabulas beati senis, cum fieri possis statim dives ? Repraete male instituissem. Reges Parthorum non potest quisquam salutare sine munere; tibi valedicere non licet gratis. Quid istic ? Ab Epicuro mutuum sumam: " Multis parasse divitias non finis miseriarum fuit, sed mu
Abbreviated transcription (Latin):
millo artes multa precepta sint multarum etatum ȩxempla.s in imumi ispirata quomodo inquis
atq a̾i uoluptates. Molliũt. ⁊eneruãt. relinq ãbitũ. gumida res: uana. uentosa. nullũ h̾t.

Expanded text:
illo artes, multa praecepta sint, multarum aetatum exempla, sed in unum conspirata. " Quomodo," inquis, que voluptates, molliunt enim et enervant. Relinque ambitu; tumida res est, vana et ventosa, nullum habet
Abbreviated transcription (Latin):
tate sps sin mutenc. uib dã .i. placet. ñ faciendi melł scientiã e̾e illis. scolligendi Aut̃t
inueniri ap̃ indos mel inarundinũ folus. q̃ aut ros illiꝰ celi. aut ipsiꝰ ar undinis humor dul¬
et ꝯthat aĩal. hiucrei genitũ. suidã eristimãt ꝯditã. ⁊ dispositi&e in hãc qͣlitatẽ u̾tiq̃ ex tener¬
rimis uirenciũ. fiorentiũ q decerpserint. ñ sine qͦdã ũ ita dicã feriñto. qͦ muni diu̾sa coa¬
lescunt. s nead aluid ꝙ de qͦ agrꝰ adducar: nõ qͦ haẜ̃ apes debemꝰ innitari. et q̃cũꝓ ex diusa¬

Expanded text:
tate spiritus sui mutent. Quibusdam enim placet non faciendi mellis scientiam esse illis, sed colligendi. Aiunt inveniri apud Indos mel in arundinum foliis, quod aut ros illius caeli aut ipsius arundinis umor dulet rimis virentium florentiumque decerpserint, non sine quodam, ut ita dicam, fermento, quo in unum diversa coalescunt. Sed ne ad aliud quam de quo agitur abducar, nos quoque has apes debemus imitari et quaecumque ex di
Abbreviated transcription (Latin):
bet necmat̾ia eiꝰs ipͥm incueret᷑ haq nec pauptas illũ. nec dolo et qͥeq alius ĩpitos ait it. ⁊pci¬
pite sagit. ꝓhibet: lu illũ p̃mi putas mał. itit᷑. No exebore c̃m fidias sciebae facc similatra.

Expanded text:
 materiam eius, sed ipsam intueretur. Itaque nec paupertas illum nec dolor nec quicquid aliud imperitos avertit et praecipites agit, prohibet. Tu illum premi putas malis ? Utitur. Non ex ebore tantum Phidias sciebat facere simulacra
Abbreviated transcription (Latin):
gnat. Ego ñ uideo qͥ aliud sit pauꝑtas qua pari possessio. de isto uidebimꝰ siqn ualde ua¬
diuiciis dem̾e suꝑciliũ ꝙ litignare d̾ũb̃ qͣsi iã de reb iudicatũ sit. Putemꝰ nos ad ꝯcen¬
tionẽ uocatos. Lex de abolendis dunciis fertur. hiꝰ int̾rogationib suasuri. aut dissuasuri
sumꝰ: hi effecturi ũ ppłs romanꝰ pauꝑtatẽ fundam̃tũ. ⁊ c̃am ĩpii sui requirat: ac laudes.
diuicias aut̃ suas timeat. ũ cogitet has se ap̃ uictoreᷤᷤ repisse. hĩc abitũ: ilargitione̾. i t umil¬
tus inurbẽ sc̃issinã. tẽꝑatissimã irrupisse. Nimiᷤ lururiose ostentari gentiũ spoliada
umis eripuerit oĩb faciliꝰ ab oib um eripiposse. hc satꝰ suadẽ. Et expugnare affectus
n cͥcũspice. Si possumꝰ: fortiꝰ loquamur. Siminꝰ: aꝑtius. Uale.

Expanded text:
gnat; ego non video, quid aliud sit paupertas quam parvi possessio. De isto videbimus, si quando valde vaiis demere supercilium quam litigare de verbis, quasi iam de rebus iudicatum sit. Putemus nos ad contionem vocatos; lex de abolendis divitiis fertur. His interrogationibus suasuri aut dissuasuri sumus ? His effecturi, ut populus Romanus paupertatem, fundamentum et causam imperii sui, requirat ac laudet, divitias autem suas timeat, ut cogitet has se apud victos repperisse, hinc ambitum et largitiones et tumultus in urbem sanctissimam et temperantissimam inrupisse, nimis luxuriose ostentari gentium spolia, quod unus populus eripuerit omnibus, facilius ab omnibus uni eripi posse ? Hanc satius est suadere et expugnare adfectus, non circumscribere. Si possumus, fortius loquamur; si minus, apertius. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
scbe d̾misit. d̾m t̾ra ñ adiessit t̃m s calcaũ. ⁊ p̃ssit. Nega qͥcꝗ e̾e hac ũ ait pissatiõe effica¬
tiꝰ. uidelicet frigꝰ exludit. ⁊ uẽtũ. Munꝰ p̃t̃ca mouet᷑. ⁊ obħ nascenteᷤ radices ꝓdire patit᷑. ac so¬
lũ app̾hende qͣs nece̾e̾: Cet̾as adhuc. ⁊ p̃cario ħentes. leuisqͦ reuelat agitatio. parũ autem
boriᷤᷤ anteꝗ obruat radir.Ex oĩ.n. mat̾ia q̃ nudata÷ ũ ait radices exeut non
napars ꝙ̃ ad mod in oluictis uet̾ib arida. ⁊ retorida cric. Alt̃ ponendi modus ħ fuit. Ramos
forte. nec corticis duri. qͣles ee̾ nouellarũ arboꝵ solet᷑ eod grne̾ s̾ posuit. hi paulo tardiꝰ
surg̃.s cũ tanq. aplanta ꝓcessint nicħ ħnt in se adhorridũ: aut tͥste. Illud ĩ nc̃ uidi uitẽ¬

Expanded text:
scrobem demisit, deinde terram non adgessit tantum, sed calcavit et pressit. Negat quicquam esse hac, ut ait, pisascrobem demisit, deinde terram non adgessit tantum, sed calcavit et pressit. Negat quicquam esse hac, ut ait, pisaradices prodire patitur ac solum adprendere, quas necesse est cereas adhuc et precario haerentes levis quoque revellat agitatio. Rapum autem arboris, antequam obruat, radit. Ex omni enim materia, quae nudata est, ut ait, radices exeunt novna pars quemadmodum in olivetis veteribus arida et retorrida erit. Alter ponendi modus hic fuit: ramos fortes nec corticis duri, quales esse novellarum arborum solent, eodem genere deposuit. Hi paulo tardius surgunt, sed cum tamquam a planta processerint, nihil habent in se abhorridum aut triste. Illud etiamnunc vidi, vi
Abbreviated transcription (Latin):
sor: quis uet̾ arbustũ posse t̃nsferri. si nob senib disce̾ necessariũ : quoꝵ nemo ñ oliietum
alt̾i poñ qͦo uidiillus arboꝵ tͥmũ. ⁊ qͣdrimũ fastidiendi fructus aut depone. łe ͦ ꝓteget
me dret̃: aspeĩ. Nec agͥcolas doce̾ uoluit. s legente̾ delectare. Na ũ alia oĩa tͣnseã ħ qͥ m hodie ne¬
cet funit o̾phedẽ. ascbã. Ue sab̾ satio÷ Tunc te qͦ medica putres accipiũt sulci. ⁊ milio ueñ ãm̃ia
cura anannnio tepore ista ponenda sint: ⁊ an utriꝰq u̾na sit satio. hĩc estime̾ licet. Iumꝰ m̃si: qͦtͥ¬
scͥbo: iã ꝑdiuis inuiliũ. eodẽ die uidi fabã metenteᷤ. miliũ serentes. Adoliuetũ reu̾tar qd uididn¬
ob modis dispositũ. Magnarũ arboꝵ truncos cutũ cisis rantis. ⁊idunũ redactis pedẽ cũ rapo
suo tͣnstulit ãputatis radicib relicto tm capite so. ex qͦ ille pependant. ħ fimo t̾inctũ: in

Expanded text:
senibus discere necessarium est, quorum nemo non olivetum alteri ponit. Quod vidi illud arborum trimum et quadrimum fastidiendi fructus aut deponere. Te quoque proteget me diceretur aspexit nec agricolas docere voluit, sed legentes delectare. Nam, ut alia omnia transeam, hoc cribam: Vere fabis satio est: tunc te quoque, medica, putres Accipiunt sulci, et milio venit annua cura. An uno tempore ista ponenda sint et an utriusque verna sit satio, hinc aestimes licet: Iunius mensis estolivetum revertar, quod vidi duobus modis depositum : magnarum arborum truncos circumcisis ramis et ad unum redactis pedem cum rapo suo transtulit amputatis radicibus, relicto tantum capite ipso, ex quo illae pependerant. Hoc fimo tinctum in
Abbreviated transcription (Latin):
tursores. ⁊ numidas: imultũ ante se pulu̾is agẽtib h sine dubio cultior comitacior
mad cultrũ. Qqͣntũ erat scłi decꝰ ĩpatorẽ. tͥũpbalẽ. censoriũ qͥ suꝑ oĩa h catonẽ uno ca

Expanded text:
cursores et Numidas et multum ante se pulveris agentem ! Hic sine dubio cultior comitatiorqucursores et Numidas et multum ante se pulveris agentem ! Hic sine dubio cultior comitatiorquad cultrum. O quantum erat saeculi decus, imperatorem triumphalem, censorium, quod super omnia hae
Abbreviated transcription (Latin):
uecundia. ⁊ quotiens inaliquẽ comitatũ lautiorẽ incidimꝰ inuitꝰ erubesco. Quod argim̃tũ
est ista q̃ ꝓbo. q̃ laudo. ñdũ h̾re cͥta fidẽ. ⁊ ĩmobilẽ. Qui sordido uehicłõ erubesc p̃cioso gła
br. Parũ ad hic ꝓfeci. ñdii audeo frugalitatẽ palã ferre. ⁊̃ nc̃ curo opiniones inatoꝵꝯtra
minẽ estimatisuo. Cũ ad patͥmoniũ uentũ: diligentissimi ꝯputatores sic r̾onẽ ꝑomts
ꝓducet. s noib ñ respondet. Si creditorib solu̾it nicħ illi suꝑerit. Idẽ in reliqͥs qͦ. facere de¬
dĩa. nͥ forte uidiceᷤ int̾ẽe̾ utrũ aliqͥs ab hor̾e.an afortuna mutuũ sũpsit̾. Quid adrẽ ꝑti¬
nẽt mule saginatȩ uniꝰ os colorisȩ quid ista uehicła celata instratos ostro alipede̾ pi¬
ctisq capetis. Aurea pictorib d̾missa momilia pẽdẽt Tecti auro fuluũ mandũt sub dẽtib
aurũ: ista nec dñm meliorẽ possunt face̾. nec mulã. M. cato cẽsoriꝰ. quẽ tã rei .p. fuit nasci

Expanded text:
sa recti verecundia, et quotiens in aliquem comitatum lautiorem incidimus, invitus erubesco, quod argumentum est ista, quae probo, quae laudo, nondum habere certam sedem et inmobilem. Qui sordido vehiculo erubesr. Parum adhuc profeci. Nondum audeo frugalitatem palam ferre. Etiamnunc curo opiniones viatorum. Cminem aestimatis suo. Cum ad patrimonium ventum est, diligentissimi conputatores sic rationem poniproducet, sed nominibus non respondet; si creditoribus solverit, nihil illi supererit Idem in reliquis quoque facere deia. Nisi forte iudicas interesse, utrum aliquis ab homine an a fortuna mutuum sumpserit. Quid ad rem pertinent mulae saginatae unius omnes coloris ? Quid ista vehicula caelata ? Instratos ostro alipedes pictisque tapetis, Aurea pectoribus demissa monilia pendent, Tecti auro fulvom mandunt sub dentibus aurum. Ista nec dominum meliorem possunt facere nec mulam. M. Cato Censorius, quem tam e re publica fuit nasci
Abbreviated transcription (Latin):
la studia dicta sint indes: quia hoĩe lib̾o digna sunt. Cet̾munũ studiũ ue lib̾ale: ꝗͥ lib̾ũ
dicisse. Quidã illud d̾lib̾alib studiis grendũ iudicauer̃. an uirũ bonũ facent. Ne ꝓmit¬
tunt ꝙ. nec huiꝰ rei scientiã asfectãt. Qrãmaticꝰ circa curã sermonis u̾satut. ⁊ si latiꝰ
euagari uult: cͥca historias. Iã ut longissime fines suos ꝓferat: cͥca carmina. Quid hor
adu̾tutẽ uia stint: silabarũ enarratio. ⁊ ũboꝵ diligentia. ⁊ fabularũ memoria. et
uersuum ler ac mocdificatio: diuis exhi metu ẽmit. cupiditatẽ eximit. libidinẽ frena

Expanded text:
lia studia dicta sint, vides; quia homine libero digna sunt. Ceterum unum studium vere liberale est,  debemus ista, sed didicisse. Quidam illud de liberalibus studiis quaerendum iudicaverunt, an virum bonum facerent; ne promittunt quidem nec huius rei scientiam adfectant. Grammaticus circa curam sermonis versatur et, si latius evagari vult, circa historias, iam ut longissime fines suos proferat, circa carmina. Quid horum ad virtutem viam sternit ? Syllabarum enarratio et verborum diligentia et fabularum memoria et versuum le
Abbreviated transcription (Latin):
tpos cito memoria ocfec̃ ingemoꝵ esc in dignatio. Nec ipns ẽm honor habet᷑ s pã illes
memorie adhesit excipit̾. Pe gͣtis idomeneus in epłam meã uenit. ipẽ ea de suo redimet
do hie picurus illam nobile sententũ scͥpsit qͣ hortat᷑ ũ petoclea locupletẽ. ñ pubsica dn¬

Expanded text:
os cito memoria defecit. Ingeniorum crescit dignatio nec ipsis tantum honor habetur, sed quicquid illorum memoriae adhaesit, excipitur. Ne gratis Idomeneus in epistulam meam venerit ipse eam de suo redimet Epicurus illam nobilem sententiam scripsit, qua hortatur, ut Pythoclea locupletem non publica
Abbreviated transcription (Latin):
epicur: angulos. sinste pauꝑ ꝯtẽpt̾us sic diuicias sumillas meidit. Itaq inutͦs mens estimanda
ẽ inspciendũs an ille panꝑtati indulgeat. anħ dunciis ñ indulgeat. Alioqͥn lene argum̃tũ:
bore uoluntatis gͣbatus aut pamꝰ nͥ apparin̾t alignẽ illa ñ necessitate pati. s malle. Cet̃um
qa. ⁊ scͥpsi magnos iuros sepe fecisse aligͦs dies int̾pone. qͥb nos imaginaria pauꝑtate erer¬
ceamis ad ueram. Quod et mag̃ faciendĩ: qđ delituis ꝑmaduimꝰ. ⁊ om̃ia dura. acdifficila iu-¬
s ad illam ꝑuenire ñ audes Suidsit ant qđ te ĩpediat ꝙ parũ ipẽ despicis dica aagnace

Expanded text:
tempturus sit divitias, si in illas inciderit; itaque in utroque mens aestimanda est inspiciendumque, an ille paupertati indulgeat, an hic divitiis non indulgeat. Alioquin leve argumentum est bonae voluntatis grabatus aut pannus, nisi apparuit aliquem illa non necessitate pati, sed malle. Ceterum quod tibi scripsi magnos viros saepe fecisse: aliquos dies interponere, quibus nos imaginaria paupertate exerceamus ad veram. Quod eo magis faciendum est, quod deliciis permaduimus et omnia dura ac difficilia iused ad illam pervenire non audes. Quid sit autem, quod te inpediat, quia parum ipse dispicis, dicam. Magna e
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ aluecit. ut in ignorantiam uerteret: Apparet illũ ñ sepe de reodendo cogitas¬
se cui obrepsit obliuio. Demq ad reddendam grãm ⁊ iurtute opus ẽ: ⁊ tempore.
lerfacultate. ⁊ aspirante fortuna. Qui meminit sine impendio gratꝰ ẽ. hoo qd̾
ñ oꝑam exigit ñ opes. ñ felicitatem. qui ñ p̃st̾ar nullum habet quo lateat pa¬
trorinium. Numquã enim uoluit gratꝰ eẽ. qui bñfitium tam longe ꝓiecit
ut ȩxtra conspeatim siuim poneret. Quẽad modũ que inususunt. ⁊ manũ coti¬
ni die tactumq patuint᷑. numquan ꝑiculuni satis ad eiũt. Illaq ad oculos ñ
renoeantur. s extra conuersationemsut suꝑ uacua iacuer̃t sordes ipsa colli¬
unt uetũstatt. Ita quicquid frequens cogitatio exeroet ac renouat.
dis numquam subducitur. que nichil ꝑdit nisi ad quod ñ scpe respañsit. Pre¬

Expanded text:
et abiecit, ut in ignorantiam verteret ? Apparet illum non saepe de reddendo cogitaset abiecit, ut in ignorantiam verteret ? Apparet illum non saepe de reddendo cogitasse, cui obrepsit oblivio. Denique ad reddendam gratiam et virtute opus est et tempore et facultate et adspirante fortuna ; qui meminit, sat sine impendio gratus est. Hoc, quod non operam exigit, non opes, non felicitatem, qui non praestat, nullum habet, quo lateat, patrocinium ; numquam enim voluit gratus esse, qui beneficium tam longe proiecit, ut extra conspectum suum poneret. Quemadmodum, quae in usu sunt et manum cotidie tactumque patiuntur, numquam periculum situs adeunt, illa, quae ad oculos non revocantur, sed extra conversationem ut supervacua iacuerunt, sordes ipsa colligunt vetustate, ita, quidquid frequens cogitatio exercet ac renovat, memoriae numquam subducitur, quae nihil perdit, nisi ad quod non saepe respexit. Prae
Abbreviated transcription (Latin):
obluitũ tanquaem ea res ingratumi excuser quȩ facit ut qna hodaetioit alenps
fit ingratus. eum hoe ñ accidat. nisi ingrato. Multasunt genora ingratoruirirat
furum. ut homicidarũ quoũ una culpa ẽ ceterum in paitib datietas iagni dut
erar a pus ill os uestigium cete meritorũ intramalam conscientiam in cduorunt
Auquandoo ad ferendlam gr̃m conuerti esli quia causa possius suati ⁊poltas ouino.
mierit. si subita honestȩ res. cupiditas. qualis solet adtempiis.d̃ unm̃alis pectͥorib
ģoungere. si ĩuitauerit facilis occasio. Hic numquam fieri gratꝰ potest. cui beuesi-¬
tiumtotum dapsum ẽ. Et utrũ tu peiorem uocas. apud quẽ grã bñfitii ia t̃ridit :
an aptid quẽ etia memoria  Uinosi oculi sunt quilũcem reformidant. eȩci qui
ũuident. Et parentes suos ñ amare impietas ẽ. ñ agnoscere in sania. Quis
tam ingratus ẽ. quam qui quod in pͥma parte anum po¬
situm ẽẽ debuit ⁊ semꝑ occurrere. ita se posuit

Expanded text:
blitos, tamquam ea res ingratum excuset, quae facit, aut, quia hoc accidit alicui, non sit ingratus, cum hoc non accidat nisi ingrato. Multa sunt genera ingratorum, ut furum, ut homicidarum, quorum una culpa est, ceterum in partibus varietas magna. Iniam inclusorum ; aliquando ad referendam gratiam converti ex aliqua causa possunt, si illos pudor admonuerit, si subita honestae rei cupiditas, qualis solet ad tempus etiam in malis pectoribus exsurgere, si invitaverit facilis occasio ; hic numquam fieri gratus potest, cui beneficium totum elapsum est. Et utrum tu peiorem vocas, apud quem gratia beneficii intercidit, an apud quem etiam memoria ? Vitiosi oculi sunt, qui lucem reformidant, caeci, qui non vident ; et parentes suos non amare impietas est, non adgnoscere insania ! Quis tam ingratus est, quam qui, quod in prima parte animi positum esse debuit et semper occurrere, ita seposuit
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ipsum qd̾ dat᷑ ꝑ illam actionem. ut pecunia. ut domus. ut p̃texta Unum u¬
triq nom̃ ẽ. iiis quidem ac potestas longe alia. Itaq attende iam intelligu
nichilme: qd̾ opiind̃ tua refugiat dicẽ. Iili benefitio qd̾ actio ꝑficit relata grã ẽ. si alud
bñuole exeipinius. Iilud alterũ quod re continet᷑ ñdũ reddidimus ⁊ uolemus reddere.
Holuntati uoluñtate satis fecimꝰ. re rẽ debemꝰ. Itaq quãuis reculisse illũ grãm dicamꝰ
qui bñficiũ libent̃ accepit. iubemus tañ ⁊ simile aliqͥd ei
qd̾ accep̃ redd̾e. A consuetudine quedam que dicimus
ab horrent. deinde aliauia ad consuetudinẽ redeunt. Negamus.¬

Expanded text:
et ipsum, quod datur per illam actionem, ut pecunia, ut domus, ut praetexta ; unum uet ipsum, quod datur per illam actionem, ut pecunia, ut domus, ut praetexta ; unum utrique nomen est, vis quidem ac potestas longe alia. Itaque attende, iam intellegis nihil me, quod opinio tua refugiat, dicere. Illi beneficio, quod actio perficit, relata gratia est, si illud benevole excipimus ; illud alterum, quod re continetur, nondum reddidimus, sed volemus reddere. Voluntati voluntate satis fecimus ; rei rem debemus. Itaque, quamvis rettulisse illum gratiam dicamus, qui beneficium libenter accipit, iubemus tamen et simile aliquid ei, quod accepit, reddere. A consuetudine quaedam, quae dicimus, abhorrent, deinde alia via ad consuetudinem redeunt. Negamus
Abbreviated transcription (Latin):
Redem enrm̃ dicimus ⁊ lecti: ⁊ ueli. ⁊̃ carminis. Canem ⁊ uenaticũ ⁊ mari¬
nmr⁊ siduis. Quia ti sufficinus ut singulis singula assignemus. quoti¬
ens ep̃us ẽ. inutitimur. f ortitudo ẽ. ꝑ icula uista contempnens aut scienti
abꝑieulbrnmm repellendorum excipiendorum. ꝓuocandorũ. Dicimus tam̃
regładĩatorẽ fortem uirũ. ⁊ seruum nequam quẽ incontemptu mortis.
temeritas im̃pulit. Parsimonia scientia uitandi sumptꝰ suꝑuacuos. aut
arsitefamitrari mddetate aatendi. Parcissimtim tam̃ hominem uocamus
pusillrantm ⁊ contracti. eũ infintum int̾sit. int̾modũ. ⁊ angustias.
Mꝑo alia st iatura s efficit in opia sermonis. ut hunc ⁊ illũ parcũ uoce¬
mus. tanae fortis dicatur cum tatione fortuita. despiciens. ⁊ bio sine
ratione in ꝑiouła ex̾currens. Sie bñfitiũ ẽ ⁊ actio ut diximus bñfitia

Expanded text:
Pedem et nostrum dicimus et lecti et veli et carminis, canem et venaticum et mariPedem et nostrum dicimus et lecti et veli et carminis, canem et venaticum et marinum et sidus ; quia non sufficimus, ut singulis singula adsignemus, quotiens opus est, mutuamur. Fortitudo est virtus pericula iusta contemnens aut scientia periculorum repellendorum, excipiendorum, provocandorum ; dicimus tamen et gladiatorem fortem virum et servum nequam, quem in contemptum mortis temeritas impulit. Parsimonia est scientia vitandi sumptus supervacuos aut ars re familiari moderate utendi ; parcissimum tamen hominem vocamus pusilli animi et contracti, cum infinitum intersit inter modum et angustias. Haec alia sunt natura, sed efficit inopia sermonis, ut et hunc et illum parcum vocemus, ut et ille fortis dicatur cum ratione fortuita despiciens et hic sine ratione in pericula excurrens. Sic beneficium est et actio, ut diximus, benefica
Abbreviated transcription (Latin):
alius ẽ fouctus artis. alius artifer. Artis ẽ fecisse qd̾ uoluit apͣtificii fecisse cum
fructu. ꝑ fecit opus suum fidias ñ si ñ uendidit. Triplex illi fructus est oꝑis
sui. Unus conscientiȩ hunc absoluto opere ꝑcipit. alt̾ fame. t̃tius utilitatis. ꝗͣ
atura ẽ aut gr̃a aut uenditio aut aliqua cominoditas. Sic benefitis
tum ẽ. benefitium ẽ. Qui dedit grãm quid̾e iam recepit. m̃cedona ñcdum. Debeo
ẽ amicitie ex equo ẜ ost deinde aliter bñfitium alit̃ creditũ soluit᷑. ñ ẽ quod
expectes ut solutionem tibi ostendam res int̾ animos gerit᷑. Quod dico ñ ui¬
debit᷑. aurum quamus primo contrã op inionem tuam pugnet. Si te com¬
iñ daueris michi ⁊ cogitaueris plires eẽ res quã uerba. Ingens copia ẽ. rerum
sino nomnne q̃uas ũ ꝓpͥis appollatiõnib nõtamiis. s alienis commodatisꝙ.

Expanded text:
; alius est fructus artis, alius artificii : artis est fecisse, quod voluit, artificii fecisse cum ; alius est fructus artis, alius artificii : artis est fecisse, quod voluit, artificii fecisse cum fructu ; perfecit opus suum Phidias, etiam si non vendidit. Triplex illi fructus est operis sui: unus conscientiae ; hunc absoluto opere percipit; alter famae ; tertius utilitatis, quem allatura est aut gratia aut venditio aut aliqua commoditas. Sic bene ficiitum est beneficium, qui dedit, gratiam quidem iam recepit, mercedem nondum ; debeo est amicitiae, ex aequo. Post deinde aliter beneficium, aliter creditum solvitur ; non est, quod expectes, ut solutionem tibi ostendam ; res inter animos geritur. Quod dico, non videbitur durum, quamvis primo contra opinionem tuam pugnet, si te commodaveris mihi et cogitaveris plures esse res quam verba. Ingens copia est rerum sine nomine, quas non propriis appellationibus notamus, sed alienis commodatisque.
Abbreviated transcription (Latin):
pilam ud oportebat exc̃ipiti si ꝑ ipsum mori quominus remitteret ñ fuit S quam¬
ius inquit artiludentis nichil desit quia partem sib fecit. s patẽquã ti fecit potest
facere. Nusus ipse imꝑfectus ẽ. qui comsumiatur uicib mitendi ac remittendi. slolo
dutius hocrefellere. existimenius ita eẽ. desit aliquid lusus ñ lusori. Sic. ⁊ ihoc
dequo dispitamus de est aliquid reidate. cuipars alia debet᷑ ñ ammo. qui a nimũ
parem sibi nactus ẽ ⁊ quantum in illo ẽ quod uoluit effitit. Henefitium nuchi
dedit Accepi ñ alit̾ quã ipse acripes uoliut. Iam habet qd̾ petit. ⁊ qd̾ unum petit.
Ergo gratus sum post hec usus mei restat. ⁊ aliqͦd exhomine grato commodum.
Hoc ñ ĩ ꝑfecti offitii reliqua pars est. s ꝑfecti accessio.Facit fidias statuam

Expanded text:
pilam, ut oportebat, excepit, si per ipsum mora, quominus remitteret, non fuit. " Sed quampilam, ut oportebat, excepit, si per ipsum mora, quominus remitteret, non fuit. " Sed quamvis," inquit, " arti ludentis nihil desit, quia partem quidem fecit, sed partem, quam non fecit, potest facere, lusus ipse imperfectus est, qui consummatur vicibus mittendi ac remittendo" Nolo diutius hoc refellere ; existimemus ita esse, desit aliquid lusui, non lusori ; sic et in hoc, de quo disputamus, deest aliquid rei datae, cui par alia debetur, non animo, qui animum parem sibi nanctus est et, quantum in illo est, quod voluit, effecit. Beneficium mihi dedit ; accepi non aliter, quam ipse accipi voluit : iam habet, quod petit, et quod unum petit, ergo gratus sum. Post hoc usus mei restat et aliquod ex homine grato commodum ; hoc non imperfecti officii reliqua pars est, sed perfecti accessio. Facit Phidias statuam
Abbreviated transcription (Latin):
efsima optimȩ rei conditio ẽ Dit gratus sumad fortunam mitt̃or. s illaui¬
uta respondere ñ possum. sufficit animus animo. Ssud ergo ñ quiequid po¬
uenone fasiã ⁊ reddani : ⁊ temporũ terũꝙ accasionẽ sequar. ⁊ implere eius
inum eupiam. aquo aliquid aceipi sa malo loco bñfitirm ẽ noi excussis manib
e gratolicet. Qui accepit inquit bñfitiũ licet ammobenignissuno accape¬
et nondum consuminauit officium suum. Restat en̾im pars reddendi foi¬
ut inlusu ẽ aliquid pilam scite acdisigent̃ a e cipere. S ñ dicit᷑ b ouꝰ lusor
ñ qui apte et ex pedĩte. remisit. quam acceperat. G yemplũ hoc dissimilt ẽ. Quare:
quia biuus roe laus in corporis motus est ⁊ magilitate. ñ in ammo. Explicari itaꝙ
torum debet. dequo deulis iudicatur. Nec tam̃ ideo bonim lusorẽ dicam. qui

Expanded text:
pessima optimae rei condicio est : ut gratus sim, ad fortunam mittor ! Si illa ipessima optimae rei condicio est : ut gratus sim, ad fortunam mittor ! Si illa invita respondere non possum, sufficit animus animo. " Quid ergo ? non, quidquid potuero, et faciam, ut reddam, et temporum rerumque occasionem sequar et implere eius sinum cupiam, a quo aliquid accepi ? " Sed malo loco beneficium est, nisi et excussis manibus esse grato licet ! " Qui accepit," inquit, " beneficium, licet animo benignissimo acceperit, nondum consummavit officium suum ; restat enim pars reddendi; sicut in lusu est aliquid pilam scite ac diligenter excipere, sed non dicitur bonus lusor, nisi qui apte et expedite remisit, quam acceperat." Exemplum hoc dissimile est ; quare ? Quia huius rei laus in corporis motu est et in agilitate, non in animo ; explicari itaque totum debet, de quo oculis iudicatur. Nec tamen ideo non bonum lusorem dicam, qui
Abbreviated transcription (Latin):
tum uoluit. Et eum pietas fid es uistitia omnis deniq uirtꝰ intrase ꝑ fectasit. ⁊̃
si illi manũ execcere ñ licuit. gratus quoꝙ homo eẽ potest uoluntate. Quotiens
quod ꝓposuit quisꝙ eũ sequitur. capit oꝑis sui fructũ. Qui bñfitiũ dat. quid
pponieti. ꝓdẽe ei cudat. ⁊ uoluptati sibieẽ. siqd̾ uoluit efficit ꝑuenitꝙp ad me afi¬
museius ac mutuo gandio ad fecit. Tulit qd petut ñ enĩ inincem aliquid sd̃i
ped duioluit. aut ñ fuit bñfitium s regotiatio. Bene naiugauit quiquom de¬
ftimauit portum tenuit. Tali iactus certe manus ꝑegit offitium⁊ sipetita ꝑ¬
cussit Benefitiun quid ar uult excipi grate. Habet qd̃ uoluit. sibene acceptũ.
̃ ẜ srerauit emolum̃ti aliquid. ñ fuit benefiriũ euiis ꝓxͥũ ẽ pchi dereditia
ogitate. Quod aceipiebam eo animo accepi quodabatir  R eddidi. alio qui

Expanded text:
tum voluit ; et cum pietas, fides, iustitia, omnis denique virtus intra se perfecta sit, etiam tum voluit ; et cum pietas, fides, iustitia, omnis denique virtus intra se perfecta sit, etiam si illi manum exserere non licuit, gratus quoque homo esse potest voluntate. Quotiens, quod proposuit, quisque consequitur, capit operis sui fructum. Qui beneficium dat, quid proponit ? Prodesse ei, cui dat, et voluptati esse. Si, quod voluit, effecit pervenitque ad me animus eius ac mutuo gaudio adfecit, tulit, quod petit. Non enim in vicem aliquid sibi reddi voluit ; aut non fuit beneficium, sed negotiatio. Bene navigavit, qui quem destinavit portum tenuit ; teli iactus certae manus peregit officium, si petita percussit ; beneficium qui dat, vult excipi grate ; habet, quod voluit, si bene acceptum est. Sed speravit emolumenti aliquid. Non fuit hoc beneficium, cuius proprium est nihil de reditu cogitare. Quod accipiebam, eo animo accepi, quo dabatur : reddidi. Alioqui
Abbreviated transcription (Latin):
necessaria credidi. ⁊ quia loquendum aliquid de maximis benefitiis erit. cũ. de
minutis. loquemur. si quia inde manat ⁊̃ incetera huius de testabilis. intia audatia
Cui enim res pondebat grate qd̾ munus existimauit. aut magnum anpreddendũ¬
i summa benefitia sꝑnit : Cuis alutẽ cui spm̃ debebit. cu uitam accepisse:
negat quã cotidie ab illis petit. Quicumq gͦ gratos eẽ docet ⁊ hominũ catisã
agit net deoꝵ. Quib milluis pei indigentib pofitis extra desiderium. referre ni¬
nichilominus grãm possumiis. Nonẽ qd̾ quis quam eycusationem m̃tis ingrate
impendio. si meas oꝑa eodem quidem mom̃to qd̃ obligatus es. siuis cum quolibet
te minime mirabile. ut inea fert opinio aut incredibile ẽ eum qui libent̃ acci¬
pit bñfitium reddidisse. Nam cũ omĩa ad animũ referamus. fecit quisq qͣn¬

Expanded text:
necessaria credidi, et quia loquendum aliquid de maximis beneficiis erat, cum de necessaria credidi, et quia loquendum aliquid de maximis beneficiis erat, cum de minutis loqueremur, et quia inde manat etiam in cetera huius detestabilis vitii audacia. Cui enim respondebit grate, quod munus existimabit aut magnum aut reddendum, qui summa beneficia spernit ? Cui salutem, cui spiritum debebit, qui vitam accepisse se a dis negat, quam cotidie ab illis petit ? Quicumque ergo gratos esse docet, et hominum causam agit et deorum, quibus nullius rei indigentibus, positis extra desiderium, referre nihilo minus gratiam possumus. Non est, quod quisquam excusationem mentis ingratae sine impendio, si iners, sine opera. Eodem quidem momento, quo obligatus es, si vis, cum quolibet tae minime mirabile, ut mea fert opinio, aut incredibile est eum, qui libenter accipit, beneficium reddidisse. Nam eum omnia ad animum referamus, fecit quisque, quan
Abbreviated transcription (Latin):
quaiota nobis toibuerit patens nost᷑ quanto ualentiora animalia sab iũ sus i ũ¬
somms q uanto uelociora consequanui quam nichil sit motale ñ subs lctu
iño positum. tor iuitutes acceptimuistot ates. Animum oemq eu nichil ñ
codem quo intendit mom̃to ꝑuium ẽ. siderib uelocior ẽ. quorũ post multa scła
futuros cursus antecedit. tantum deinde feugñ. tantũ opum. tantiunrerum alia¬
rum suꝑ alias aceratarũ. Cirrum̃ eas licet cuncta. ⁊ quia nichil totum inuenief.
qd̾ eẽ te malles. ex ontuib singula excerpas. que tibi dariuelles. B̾ene estimata na¬
turae milulgentia confitearis necesse ẽ. i ndeheiiste illi fuisse. Ita est. Rarissimo
nos habuerunt dii immortales habentꝙ ⁊ qui maximꝰ tͥbui bonos potiut ab ip̃is
ꝓximos cosloenierunt. magna ñ accepimus maiora ñ accepimus. Hȩc mie hiliberał

Expanded text:
quanta nobis tribuerit parens noster, quanto valentiora animalia sub iugum misequanta nobis tribuerit parens noster, quanto valentiora animalia sub iugum miserimus, quanto velociora consequamur, quam nihil sit mortale non sub ictu nostro positum. Tot virtutes accepimus, tot artes, animum denique, cui nihil non eodem, quo intendit, momento pervium est, sideribus velociorem, quorum post multa saecula futuros cursus antecedit ; tantum deinde frugum, tantum opum, tantum rerum aliarum super alias acervatarum. Circumeas licet cuncta et, quia nihil totum invenies, quod esse te malles, ex omnibus singula excerpas, quae tibi dari velles ; bene aestimata naturae indulgentia confitearis necesse est in deliciis te illi fuisse. Ita est : carissimos nos habuerunt di immortales habentque, et, qui maximus tribui honos potuit, ab ipsis proximos collocaverunt. Magna accepimus, maiora non cepimus. Haec, mi Liberalis,
Abbreviated transcription (Latin):
cutis beluis ampins. dentior ursis. mollior fibris. Quod sagacitate nos nariũ eanes
uineant. qd acie luminum aquilȩ. spatio etatis coru. multa ammalia nandi faci¬
litate. Et cumquedam necoire quid̾e id natura patiatur. ut uelocitatẽ corꝑoeum
⁊ uires. exdiuersis acdisidentib bonis hominem ñ eẽ. compositum iniuriã uocant
Et negligentes nr̃i deos. qd̾ ñ bonaualitudo ⁊̃ uitiis in expugnabilis data lit. qd̾
ñ futuri scientia uit sib itemperant quin eousq impudentie ꝓueant᷑. ut natura
oderit qd in fradeos sumus qd̾ ñ inequo illi ftetimus. Quanto satius ẽ. ad con¬
templationem tot tantorumꝙ bñaitiorum ceuerti. Et agere gratias qd uos in
hoc pulcherrimo domicilio uoluer̃t̃ scd̃a sortiri. qd̾ t̾rems p̃fecerunt. Aliquis
ea animalia comparat nobis quorũ potestas penesnos ẽ. Q uicqͥo nobis ugta¬
tume. damiñ potiut. ꝓ romdo quisqͥs es iiquus ostimator sortis huoieie. dosrra

Expanded text:
cutis beluis, decentior dammis, densior ursis, mollior fibris; quod sagacitate nos narium canes vincant, quod acie luminum aquilae, spatio aetatis corvi, multa animalia nandi facilitate. Et cum quaedam ne coire quidem in idem natura patiatur, ut velocitatem corporum et vires, ex diversis ac dissidentibus bonis hominem non esse compositum iniuriam vocant et neclegentes nostri deos, quod non bona valetudo etiam vitiis inexpugnabilis data sit, quod non futuri scientia. Vix sibi temperant, quin eo usque impudentiae provehantur, ut naturam oderint, quod infra deos sumus, quod non in aequo illis stetimus. Quanto satius est ad contemplationem tot tantorumque beneficiorum reverti et agere gratias, quod nos in hoc pulcherrimo domicilio voluerunt secundas sortiri, quod terrenis praefecerunt ! Aliquis ea animalia comparat nobis, quorum potestas penes nos est ? Quidquid nobis negatum est, dari non potuit. Proinde, quisquis es iniquus aestimator sortis humanae, cogita,
Abbreviated transcription (Latin):
quoque urbibꝰ. q̃ p̃stitere exꝓbrent. Et maiores collata aposteris exigant. Nr̃ĩ
maiores mayimiscilicet uiri. ab hostib es tantum p̃ figerunt. benefitia magno
amino dabant magno ꝑdebant. E excepta macedonium gente ñ ẽ innulla data
adu̾sus ingratum actio. Magnum ꝙ hoc argum̃tum ẽ. dandũ ñ fuisse quia ad¬
uersus malofitium omne consensimꝰ. Et homicidii ueneficis. parricidit uola-¬
tarum teligionum a liubi at aliubi diuersa pena ẽ. S ubiq aliqua. Hoc
frequentissimũ cͥmen nusquã punit᷑. ubiq imꝓbat᷑. Neq ab soluimus illud
s cum difficilis eẽt intertȩ reiȩstimatio tantum odio dãpnauimꝰ. Et intẽa
roliquimus q̃ adiudices deos mittimus. Rationes autem multȩ michi oo
curriuit: ꝓpt̾ quas hoc in legem cadere ñ debeat. P rimum oniniũ pars op

Expanded text:
quoque urbibus, quae praestitere, exprobrent et in maiores collata a posteris exigant." Nostri quoque urbibus, quae praestitere, exprobrent et in maiores collata a posteris exigant." Nostri maiores, maximi scilicet viri, ab hostibus tantum res repetierunt, beneficia magno animo dabant, magno perdebant; excepta Macedonum gente non est in ulla data adversus ingratum actio. Magnumque hoc argumentum est dandam non fuisse, quia adversus maleficium omne consensimus, et homicidii, veneficii, parricidii, violatarum religionum aliubi atque aliubi diversa poena est, sed ubique aliqua, hoc frequentissimum crimen nusquam punitur, ubique improbatur. Neque absolvimus illud, sed eum difficilis esset incertae rei aestimatio, tantum odio damnavimus et inter ea reliquimus, quae ad iudices deos mittimus. Rationes autem multae mihi occurrunt, propter quas crimen hoc in legem cadere non debeat. Primum omnium pars op
Abbreviated transcription (Latin):
minora s numero plurima. ⁊ temporib diuersa effluunt. Qui aut dixi ñ sub inde
illa tractamus. Nec libent̃ quid cuiq debeamus recognoscunus. Nudi uoces peten¬
tium. nemo non uicturam semꝑ in animo suo memoriam dixit. Nemo ñ deditũ
se ⁊ deuotum ꝓfessus ẽ. Et si quod aliud humilius uerbum quo se oppigneret
inuenit. Post exiguum tp̃s idemilli uerba pͥora quasi sordida. ⁊ parũ libera e¬
uitant. Pueniunt deinde eo quo ut ego existimo pessimus quisq atꝙ ingra¬
tissimus ꝑuenit ut obluuscantur. Ad eo enim ingratꝰ ẽ. qui oblitꝰ est ut ingratꝰ
sit cui beneficium inmentemuenit. Hoc tam inuisum uitium. animpuni¬
n esse debeat queritur. ⁊ an hȩc lex quȩ in scolis exercet᷑. ⁊̃ inciuitate
da sit. quaingrati datur actio. que uidet᷑ equa omnib Quid .ir. cum urbes e¬

Expanded text:
minora sed numero plurima et temporibus diversa effluunt, quia, ut dixi, non subinde minora sed numero plurima et temporibus diversa effluunt, quia, ut dixi, non subinde illa tractamus nec libenter, quid cuique debeamus, recognoscimus. Audi voces petentium. Nemo non victuram semper in animo suo memoriam dixit, nemo non deditum se et devotum professus est, et si quod aliud humilius verbum, quo se oppigneraret, invenit. Post exiguum tempus idem illi verba priora quasi sordida et parum libera evitant ; perveniunt deinde eo, quo, ut ego existimo, pessimus quisque atque ingratissimus pervenit, ut obliviscantur. Adeo enim ingratus est, qui oblitus est, ut ingratus sit, cui beneficium in mentem venit. Hoc tam invisum vitium an impunitum esse debeat, quaeritur, et an haec lex, quae in scholis exercetur, etiam in civitate ponenda sit, qua ingrati datur actio ; quae videtur aequa omnibus. " Quidni ? cum urbes
Abbreviated transcription (Latin):
aia cuftitaro untinnentium. hoc loco teddendum epieuro tesermonuap
qui asudue queritur. qd ad uersus p̃tita simus ingrati adq̃ cemo papa
sut au oluptas quã qͥuiş gmn empi ñ potest. Presentiabona nondum tora ĩsondo
sunt parest illa casus aliqus incidere. F utuci pendent ⁊ moertasunt. qd̾ p̃terut int̾
tuta se positum ẽ. Quomodo gratꝰ eẽ aiuisqua ad uersus benefitia potest: qui om-¬
nem uitam suam transtulit: p̃sentiumtutos acfuturotum memoria gratum
ficit. Memoriȩ miminum tͥbuit quisqͥs spei plurimum. Qũe ad modum milibera¬
lis quedam res semel ꝑceptȩ herent. quędam ut scias ñ ẽ satis didicisse. Int̾eidit enim
eorũ scientiam nͥ contineat᷑. geometamdico ⁊ sublimium cursũ. ⁊ si qua alia ꝓpt̃
subtilitatẽ lubrica sunt. Ita beneficia quedam magnitudo ñ patitur excidẽ. quedam

Expanded text:
ria est futuro imminentium. Hoc loco reddendum est Epicuro testimonium, ria est futuro imminentium. Hoc loco reddendum est Epicuro testimonium, qui adsidue queritur, quod adversus praeterita simus ingrati, quod, quaecumqusit voluptas, quam quae iam eripi non potest. Praesentia bona nondum tota in solido sunt, potest illa casus aliquis incidere ; futura pendent et incerta sunt ; quod praeteriit, inter tuta sepositum est. Quomodo gratus esse quisquam adversus beneficia potest, qui omnem vitam suam transilit praesentium totus ac futurorum ? Memoria gratum facit ; memoriae minimum tribuit, quisquis spei plurimum. Quemadmodum, mi Liberalis, quaedam res semel perceptae haerent, quaedam, ut scias, non est satis didicisse intercidit enim eorum scientia, nisi continuetur, geometriam dico et sublimium cursum et si qua alia propter suptilitatem lubrica sunt, ita beneficia quaedam magnitudo non patitur excidere, quaedam
Abbreviated transcription (Latin):
habioanus s quid petamus in id qd̾ ẽ qd appetitur intenti quicquid domi ui¬
le est. Sequittar autem ut ubi quod acceꝑ is leue nouorum cupiditas secit.
Nucto quãq eoꝵ ñ sit inp̃tio. N mauimus aliquẽ ⁊ sus peximus ⁊ fundatũ
abillo statum nr̃m ꝓ fessi sumus quam dui nobis placebant eaquȩ consecnti
sumus. E emde in rumpittanimum aliorum ãmirtio ⁊ ad ea impetꝰ factꝰ e.
ut immortalilis i os ẽ ⁊ magnis maiorã cup iendi ꝓtuius excidit qͥcquid
ante apud nos benofioiũ uocabatur. Nec ex intuennr que nos aliis p̃posu¬
ete s easqla quȩ fortuna p̃ eedentium oftentat. Nom potest autem qͥsquam
gaudettis. Detide qitia nomo nrm̃ mnouuit nifi id tempus qd̾ eum mapune
teansiti ad pͣtecita rari aminum recoiquent.Sic fit ut p̃ceptores corumq
bonefitia ant̾cidant. quia tõtam pueritiam reliquimus. Siefit ut mad ole¬
sientiam arã collatam ꝑeant quia ipsanumquam reccaet aeduca memo

Expanded text:
amus, spectamus1; in id, quod adpetitur, intentis, quidquid est domi, vile est. Sequitur autem, ut, ubi quod acceperis leve novorum cupiditas fecit, auctor quoque eorum non sit in pretio. Amavimus aliquem et suspeximus et fundatum ab illo statum nostrum professi sumus, quamdiu nobis placebant ea, quae consecuti sumus ; deinde irrumpit animum aliorum admiratio, et ad ea impetus factus est, uti mortalibus mos est ex magnis maiora cupiendi. Protinus excidit, quidquid ante apud nos beneficium vocabatur, nec ea intuemur, quae nos aliis praeposuere, sed ea sola, quae fortuna praecedentium ostentat. Non potest autem quisquam gaudentis. Deinde quia nemo nostrum novit nisi id tempus, quod cum maxime transit, ad praeterita rari animum retorquent ; sic fit, ut praeceptores eorumque beneficia intercidant, quia totam pueritiam reliquimus ; sic fit, ut in adulescentiam nostram collata pereant, quia ipsa numquam retractatur. Nemo,
Abbreviated transcription (Latin):
onteferre bñfitiis grãm et est turpe napud oritns habtur. eb̃ati ubs¬
talis. De Ideo de igratis ⁊ ingriti quenintur. Cumintdertite ec omiid
heret quod om̃ib dissplice̾t. a deo tr̃ mcont̃racĩum it eit qͣsdaro haea¬
inus infestissimos ñ post benestina tant̾rm s̃ ppt̃ ẜñtidia. Hos praui¬
fite ularure acciaẽ qiuibuso amñ aegaueaim plnerdo quia suan toẽ uni teataisꝰ s pollu

Expanded text:
referre beneficiis gratiam et est turpe et apud omnes habetur, Aebuti Libereferre beneficiis gratiam et est turpe et apud omnes habetur, Aebuti Liberalis ; ideo de ingratis etiam ingrati queruntur, cum interim hoc omnibus haeret, quod omnibus displicet, adeoque in contrarium itur, ut quosdam habeamus infestissimos non post beneficia tantum sed propter beneficia. Hoc pravitate naturae accidere quibusdam non negaverim, p
Abbreviated transcription (Latin):
eum qui rem aliquã stulto subriput furti condempnabimus. Insamie om̃s dicintis
s curamꝰ elleboro. Hisipsis qͦs uocamꝰ insanos. ⁊ suffragium ⁊ iuris dictionẽ com̃¬
mittimꝰ. Si dicitnus eum quibñfitium bono animo concipit grãm reculisse. Hrchil-
ominus illuminare alieno relinquimus grãm relaturũ. Etiam cũ retulit exhortatio
modo referte potero. quando ille ueniet dies quo ills̃ ammũ meũ osteadã hic ipses.
quo ille situm ostendit E xcipe bñfitiũ amplexire gaude. ñ qͥd accipias s qd̾ redeas de¬
biturus quȩsis. Nonad ibis iã magnȩ cei ꝑiculum at casus ingatitni facẽ te possit. slulias
nbi ꝓpona difficultates. ne despondeas anmo. ñelaborũꝰ ac longe seruitutis eypectatioẽ
defitias. Nlon cusfero te. depsentib siat. sutnqũ eris gratus: nisi sfatimese guad s ᷤ
facies : ñ arma sumenda sunt ⁊ fortasse erunt. Non maria emerienda fortalle ⁊ uentis
se te putes s ut securior debeas.¬

Expanded text:
eum, qui rem aliquam stulto surripuit, furti condemnabimus ; insanire omnes dicimus, nec omnes curamus elleboro ; his ipsis, quos vocamus insanos, et suffragium et iuris dictionem committimus. Sic dicimus eum, qui beneficium bono animo accipit, gratiam rettulisse, nihilo minus illum in aere alieno relinquimus gratiam relaturum, etiam cum rettulit. Exhortatio modo referre gratiam potero ? Quando ille veniet dies, quo illi animum meum ostendam ? " Hic ipse est, quo ille suum ostendit ! Excipe beneficium, amplexare, gaude, non quod accipias, sed quod reddas debiturusque sis ; non adibis tam magnae rei periculum, ut casus ingratum facere te possit. Nullas tibi proponam difficultates, ne despondeas animum, ne laborum ac longae servitutis expectatione deficias ; non differo te, de praesentibus fiat. Numquam eris gratus, nisi statim es. Quid ergo facies ? Non arma sumenda sunt : at fortasse erunt. Non maria emetienda : fortasse etiam vse te putes, sed ut securior debeas.
Abbreviated transcription (Latin):
efficias ne no̾ sẽꝑ erremꝰ: Nõ uacat audire utrũ int̾ italiã. ⁊ siciliã iactatꝰ sit: anert᷑ notum
nob̾ orbẽ. Neq.i. potinc intã angusto error eeͥ tã longus. tẽpestateᷤ noᷤ ai cotidie iactat. ⁊ neqͥ¬
tia in oĩa uliriᷤᷤ mala ĩpellit. Nõ d̾ forma q̃ sollicitet ocłos ñ hostis. hĩc mõstra. effera. ⁊ huma¬
no cruore gaudentia. hĩc ĩ sidiosa blandim̃ta auriũ. hĩc naufragia. ⁊ tot uarietates maloꝵ
suspicata sit: Doce qͥd sit uudicicia. ⁊ qͣntũ in ea bonũ. in corpore aninaio posita sit. Ao mu¬

Expanded text:
it, potius quam efficias, ne nos semper erremus ? Non vacat audire, utrum inter Italiam et Siciliam iactatus sit an extra notum nobis orbem, neque enim potuit in tam angusto error esse tam longus; tempestates nos animi cotidie iactant et nequitia in omnia Vlixis mala inpellit. Non deest forma, quae sollicitet oculos, non hostis; hinc monstra effera et humano cruore gaudentia, hinc insidiosa blandimenta aurium, hinc naufragia et tot varietates malorum. suspicata sit ? Doce me, quid sit pudicitia et quantum in ea bonum, in corpore an in animo posita sit. Ad mu
Abbreviated transcription (Latin):
qͣndi sumis sunt. No p̃dici ħ n ec̃ par maximis bonũ: qđ b̾atȩ uitȩ clausulã i posuit ciui
epicurꝰ extrema uoce gr̃ãs es̃. Pnitte mͥ lucili uroꝵ optime. aliqͥd audaciꝰ dicẽ. Snillabo¬
na maiora e̾e aliis possent: ħ ego q̃ t̾stia uident mollib illis. ⁊d elicatis p̃cilissẽ. Maiꝰ ũ. dif¬
fortit ferat. E q et fortis p̃ qͥ ꝓuallosecurꝰ ex cubuit millis hostib castra tẽptantib ⁊qͥ suc¬
cisis poplitib ĩgenua se ercep̃. nec arma dimisit. Macta ũtute esto. sanguinolentais: ⁊ ex
ñ dubitẽ qͥn mag̃ laude truncã illã ⁊ retorridã manũ mucii ꝗ clibet fortissuni saluã
Scetit hostiũ. flãmarũq ꝯtẽptor. ⁊ manũ suã in hostili foculo distillantẽ ꝑspectaũ. donec
numerem tantoq mauis putem quam illa secura. et intemptata forcunȩ quanto

Expanded text:
num, quod beatae vitae clausulam inposuit, cui Epicurus extrema voce gratias egit. Permitte mihi, Lucili virorum optime, aliquid audacius dicere: si ulla bona maiora esse aliis possent, haec ego, quae tristia videntur, mollibus illis et debeatis praetulissem, haec maifortis potest, qui pro vallo securus excubuit nullis hostibus castra temptantibus et qui succisis poplitibus in genua se excepit nec arma dimisit; " macte virtute esto " sanguinolentis ex aci dubitem, quin magis laudem truncam illam et retorridam manum Mucii quam cuiuslibet fortissimi salvam? Stetit hostium flammarumque contemptor et manum suam in hostili foculo destillantem perspectavit, donec numerem tantoque maius putem quam illa secura et intemptata fortunae, quanto
Abbreviated transcription (Latin):
insanit. aliꝰ abdñ seruit. Aliꝰ lucͥtosus ÷. cuiꝰ sũma ñ uices spectat. Aliꝰ inuidia laborat. Aliꝰ ceca
ambitiõe ⁊ in gladios ruente. Adice torporẽ m̃tis ac seniũ.⁊ ña huic inqͥeti pectoris agitationem.
tumultq ꝑpenios. adice estimationẽ sui nimiã ⁊ tumorẽ. ob q̃ ꝯtẽpnendꝰ: ĩsoliis. Eo otumatia in¬
dat᷑us tmor ⁊ mille erores qͥb uoluim᷑. audacia tumidissimoꝵ discordia familiarissimoꝵ ⁊ publi¬
cum malũ ĩccissimis fidẽ fastidire possessa que ꝯsequi posse spes nõ fuit. Int̾ affectꝰ inqͥetissimosrẽ
quietissimã fidem q̃ris. Cogita tecum an quibc̃q debunsti grãm aitułis. aullũ umꝗͣ. ap̃ te ꝑie¬
rit officiũ. an oĩũ te bñficioꝵ memoria comitet᷑. Uidob̾ q̃ puero data sũt an adolescñciã elapsa

Expanded text:
insanit, alius abdomini servit ; alius lucri totus est, cuius summam, non vias, spectat ; alius invidia laborat, alius caeca ambitione et in gladios irruente. Adice torporem mentis ac senium et contraria huic inquieti pectoris agitationem tumultusque perpetuos; adice aestimationem sui nimiam et tumorem, ob quae contemnendus est, insolentem. daturus timor et mille errores, quibus volvimur : audacia timidissimorum, discordia familiarissimorum et, publicum malum, incertissimis fidere, fastidire possessa, quae consequi posse spes non fuit. Inter adfectus inquietissimos rem quietissimam, fidem, quaeris rit officium, an omnium te beneficiorum memoria comitetur. Videbis, quae puero data sunt, ante adulescentiam elap
Abbreviated transcription (Latin):
m̃sas ⁊ estimatũ lignũ senatorio censu eo p̃ciosiꝰ qͦ illud inplures nodos arboris infe¬
licitas torsit. Uideo diplomata ⁊ syngraphas ⁊cautiones uacua habendi simula
era umbra auariciȩ q̃dã laborantis ꝑ qͥ d̾cipiãt aiũ inaniũ opinione gaudentem
quid .n. ista s̃ qͥd fenꝰ. ⁊ halendinariũ ⁊ usira nisi humane cupiditatis ext᷑ nat᷑ãm
spacia t̃rarũ colenda ꝑ unctos. ⁊ familia bellicosis nationib: maior ⁊ edificia
pͥuata laxitatẽ urbiũ magnarũ uincentia. Cũ bͥnficia ista ꝑquȩ diuicias su¬
as disposuit ac fudit. circũs pererit supbũq sese fecit. si qͥcqͥd habet eiqa cup̃
des solent. quoꝵ plura oscla ⁊ ꝯplexius arctiores ñ augẽt amorẽ s.: exercent.¬
manus in hostiliara relicta instar ocisi porsennȩ fuit ⁊ sẽꝵ ꝯtͣ fortunam

Expanded text:
mensas et aestimatum lignum senatorio censu, eo pretiosius, quo illud in plures nodos arboris infemensas et aestimatum lignum senatorio censu, eo pretiosius, quo illud in plures nodos arboris infelicitas torsit. Video istic cra, umbracula avaritiae quaedam laborantis, per quae decipiat animum inanium opinione gaudentem. Quid enim ista sunt, quid fenus et calendarium et usura, nisi humanae cupiditatis extra naturam s ac regna pascendi et familia bellicosis nationibus maior et aedificia privata laxitatem urbium magnarum vincentia ! Cum bene ista, per quae divitias suas disposuit ac fudit, circumspexerit superbumque se fecerit, quidquid habet, ei, quod cupit, tes solent, quorum plura oscula et complexus artiores non augent amorem, sed exercent.manus in hostili ara relicta instar occisi Porsinae fuit, et semper contra fortunam