comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Ercepto sapiẽte teneti mniic accipe q̃r̃
Desipiãt om̃s eque ac tuꝗ tibi nom̃
In sano posuẽruelud siluis uͥ passim
Pallantes er̃or ẽto detramite pellit.
Ille sraistorsu hic d̾st̾orsu abit. unꝰ ut̾ q
Frror. s uariis illudit partib. hoc te
Cred̾ mõ in sanũ nichilo ut sapiẽtior ille
Qui te derid. cauda trahit. est gꝰ unum
S tulricie nichilũ metuẽda ⁊ im̃itis uͥ ignes
Ut rupess fluuiosq ĩcampo obstareq̃rat᷑.
Alt̃m ethuc uariũ et riihi o sapiẽthigmel
Pmiedios fluuiosq ruẽtis clamet amĩca
Mater. honesta soror cũ cognatis pat̾ upor
H ic fossa est est inoens hic rupes mapĩa ẜua
Ñ magis audierit quã fusiꝰ ebriꝰ olim
Cñ chon̾ã ob dormit. catienismille ducñtis.
Mat̾ te appello clamãtib huic ego uuloũ
Frrori similẽ cũctu ĩ sanire docebo.
Iusanit ueteres statuas da masippꝰ em̃do
I nteger ẽ m̃tis damasippi creditor:esto.
Accipe qͥ nĩꝙ̃ reddas mͥ si tibi dicã

Expanded text:
excepto sapiente, tenet. nunc accipe, quare desipiant omnes aeque ac tu, qui tibi nomen insano posuere. velut silvis, ubi passim palantis error certo de tramite pellit, ille sinistrorsum, hic dextrorsum abit, unus utrique error, sed variis inludit partibus: hoc te crede modo insanum, nihilo ut sapientior ille qui te deridet caudam trahat. est genus stultitiae nihilum metuenda timentis, ut ignis, ut rupes fluviosque in campo obstare queratur; alterum et huic varum et nihilo sapientius ignis per medios fluviosque ruentis: clamet amica mater, honesta soror cum cognatis, pater, uxor: ‘hic fossa est ingens, hic rupes maxima: serva!’ non magis audierit, quam Fusius ebrius olim, cum Ilionam edormit, Catienis mille ducentis ‘mater, te appello’ clamantibus. huic ego volgus errori similem cunctum insanire docebo. insanit veteres statuas Damasippus emendo: integer est mentis Damasippi creditor? esto. ‘accipe quod numquam reddas mihi’ si tibi dicam:
Abbreviated transcription (Latin):
Iusanire putas. eggirã indeor mͥ sanꝰ.
Q uid cap̃ absissu demẽs cũ portat agane
Gnati ĩ felicis sibi tũ furiosa udenur
S tultũ me fateor. liceat ꝯcedẽ ueris.
Aiq ẽt ĩ sañ. tñ hoc edisscere quo me
Forotare putes aĩ uitio. accipe pͥmũ
E dificas hoc ẽ longos imitaris abimo
Ad sũmu totus moduł bipedalis ⁊̃ idẽ
Corpore maiorẽ rides tͥurbonis sarmis
S p̃m et ĩcessu. ꝗ ridiculus minꝰ illo.
An quodcũq facit mecenas te qͥꝗ mnr est
T auto disirilẽ et tanto certare mĩorẽ.
Absñtis rane pullis uitusi pede p̾ssis
E nus uͥ effugit matri d̾ narͣat ut ĩgenis
Bellua cognatos eliserit. illa rogabãt
Maior ᷑ dimidio. nũ tantoscũ maõ atq
Se magis ĩ flaret ñ si te ruꝑis inꝗt
P ar eris. ħ ate nõ młtũ abludit umaes:
Que si quis sanus facit et sauꝰ facies tu.
Nõ dica horendũ rabie. iã desine cultũ

Expanded text:
insanire putas? ego nam videor mihi sanus.’ ‘quid, caput abscissum manibus cum portat Agave gnati infelicis, sibi tunc furiosa videtur?’ ‘stultum me fateor — liceat concedere veris — atque etiam insanum; tantum hoc edissere, quo me aegrotare putes animi vitio.’ ‘accipe: primum aedificas, hoc est longos imitaris, ab imo ad summum totus moduli bipedalis, et idem corpore maiorem rides Turbonis in armis spiritum et incessum: qui ridiculus minus illo? an, quodcumque facit Maecenas, te quoque verum est, tanto dissimilem et tanto certare minorem? absentis ranae pullis vituli pede pressis unus ubi effugit, matri denarrat, ut ingens belua cognatos eliserit: illa rogare, ‘maior dimidio.’ ‘num tanto?’ cum magis atque se magis inflaret, ‘non, si te ruperis,’ inquit, ‘par eris.’ haec a te non multum abluditquae siquis sanus fecit, sanus facis et tu. non dico horrendam rabiem — ’ ‘iam desine.’ ’ — cultum
Abbreviated transcription (Latin):
Aiaꝑ im meritos dũ occidit desipit agnos
Cũ prudẽs scelus obtitulos cõmittit ĩ anes
S tus aĩo et purũ est uitio tibi cũ timidũ ẽ cor
Si quis letica uitidã gestare am⁊ agnã
Rufam aut pisillã appellet fortiq uiarito
P estinet uporẽ ĩtdictohui oẽ adimat uis
Pretor et ad sanos abeat tutella ꝓpinqͣs
Q uid si quis gnatã ꝓmuta deuoni⁊ agna
Integer ẽ aĩ ne diperis gͣ est praua
S tufticia est hic sũma ĩ samia ꝗ sceleratꝰ
Et furiosus erat quẽ cepit iutreafama
Hẽ circũtonuit gaudeus bellona aruẽtis
N unc aoe lupuriã et irom̃tanũ ar̃ipemecũ¬
U inc .ii. stultes rat̃o ĩ sanire nepotes
ħ simus accepit patmonii nulle talẽta
Edicit piscator uti poinariꝰ anceps
Inguẽtariꝰ ac tusci ĩpia turba uici
Cũ scufĩs fartor cũ uelabro nẽ macelsũ
M aue domũ ueniãt ꝗ tũ uenẽ freq̃ntes

Expanded text:
Aiax inmeritos cum occidit desipit agnos: Aiax inmeritos cum occidit desipit agnos: cum prudens scelus ob titulos admittis inanis, stas animo et purum est vitio tibi cum tumidum est cor? siquis lectica nitidam gestare amet agnam, Pusam aut Pusillam appellet fortique marito destinet uxorem: interdicto huic omne adimat ius praetor et ad sanos abeat tutela propinquos. quid, siquis gnatam pro muta devovet agna, integer est animi? ne dixeris. ergo ubi prava stultitia, hic summa est insania; qui sceleratus, et furiosus erit; quem cepit vitrea fama, hunc circumtonuit gaudens Bellona cruentis. nunc age luxuriam et nomentanum arripe mecum. vincet enim stultos ratio insanire nepotes. hic simul accepit patrimoni mille talenta, edicit, piscator uti, pomarius, auceps, unguentarius ac Tusci turba inpia vici, cum scurris fartor, cum Velabro omne macellum mane domum veniant. quid tum? venere frequentes,
Abbreviated transcription (Latin):
Rex suũ mlultra ꝓ q̃ro plebeiꝰ et cquã
G ꝯsule et mox respõdere licebit
Cõsule cur aiax heros abacchille sec̃dus
Putrescit tonẽs ẜuatis clarus achiuis
G auorat ut ppłs pͥami. pͥamꝰ ꝙ ĩ u̾mato
ꝑ que tot uiuenes patrio carue sepulcro
M ille ouiũ ĩ sanꝰ morti dedit ĩ ditũ ulipẽ
E t menelauũ una mecũ so occidẽ damãs
T n cũ prouitula statiꝰ dulcẽ aulid̾ natã
A ñ arã spargisq mola capud ĩꝓbe salsa
Rectũ aĩ ẜuas quorsu ĩ sanis ꝗd .i. aiax
Fecit cũ straũ fer᷑u pecꝰ abstinuit uimi
Erore et gnato mala multa p̾catꝰ aclis
Nõ ille aũ tentrũ aut ip̃m uolauit ulixẽ
Umͣ ego ut henͣtes adũso littore nanes
Fripẽ prudẽs placani sanginẽ diuos
N ẽpe tuo furiose meꝯ s nõ furiosus
Qud speties ał ueri scelerisq tumultũ
ꝑ miptas capiet cõiotꝰ habebit᷑ atq
S tulticia ne erͣet nihilũ distabit anir̃a

Expanded text:
rex sum.’ nil ultra quaero plebeius. rex sum.’ nil ultra quaero plebeius. ergo consulere et mox respondere licebit? ‘consule.’ cur Aiax, heros ab Achille secundus, putescit, totiens servatis clarus achivis, gaudeat ut populus Priami Priamusque inhumato, per quem tot iuvenes patrio caruere sepulcro? ‘mille ovium insanus morti dedit, inclitum Ulixen et Menelaum una mecum se occidere clamans.’ tu cum pro vitula statuis dulcem Aulide natam ante aras spargisque mola caput, inprobe, salsa, rectum animi servas? ‘quorsum?’ insanus quid enim Aiax fecit? cum stravit ferro pecus, abstinuit vim uxore et gnato; mala multa precatus atridis non ille aut Teucrum aut ipsum violavit Ulixen. ‘verum ego, ut haerentis adverso litore navis eriperem, prudens placavi sanguine Divos.’ nempe tuo, furiose? ‘meo, sed non furiosus.’ qui species alias veris scelerisque tumultu permixtas capiet, commotus habebitur atque stultitiane erret nihilum distabit an ira.
Abbreviated transcription (Latin):
P efficiẽt ĩ ope uenere nicib atq
I ngẽs accedit stomacho fultura rẽti
Tu cessas age dũ sume h tysanariciiorize
Quio refert morbo anfurtis ꝑeã uerapuus
ꝯ tinuo sanꝰ miniuie aur stoite dicã
Nõ est carcliareꝰ craterũ dipisse putato
h eger recte esti gͥ surgetq uegabit
Quod latis aut renes morbotetẽt᷑ acuto.
Hic porcũ laribus um ambidosus et andax
Naiuget ãticirã ꝗd ii. differt bartro ne
Seruius opidius camusi p̃dia dines
Antico censu gnans diuississe duob
Fertur ⁊ h̾ moriẽs pueris dixisse uocatis
Ad lectũ pꝰquã te talos aule nucesq
F erre simi layo donare et ludẽ indi
T e tiberi numerare cauis ab cõdẽ istẽ
E ntimui ne nõ ag̃t uesatua discors
T u caue ne minuas cu ne maiꝰ faciaᷤ io
I ncicere atq faba bonatu ꝑolasq lupinis
Latus ut ĩ circo spacierent nercus ut stes.
S cil ut plansus quos abppa feras tu
A stuta ĩ genuũ uul mutata leonẽ¬

Expanded text:
eficient inopem venae te, ni cibus atque ingens accedit stomacho fultura ruenti. tu cessas? agedum sume hoc tisanarium oryzae.’ quid refert, morbo an furtis pereamque rapinis?’ continuo sanus? minime. cur, Stoice? dicam. ‘non est cardiacus’ Craterum dixisse putato ‘hic aeger’. recte est igitur surgetque? negabit. quod latus aut renes morbo temptentur acuto hic porcum Laribus; verum ambitiosus et audax: naviget Anticyram. quid enim differt, barathrone Servius Oppidius Canusi duo praedia, dives antiquo censu, gnatis divisse duobus fertur et hoc moriens pueris dixisse vocatis ad lectum: ‘postquam te talos, Aule, nucesque ferre sinu laxo, donare et ludere vidi, te, Tiberi, numerare, cavis abscondere tristem, extimui, ne vos ageret vesania discors,tu cave ne minuas, tu ne maius facias id in cicere atque faba bona tu perdasque lupinis, latus ut in circo spatiere et aeneus ut stes, scilicet ut plausus quos fert Agrippa feras tu, astuta ingenuum volpes imitata leone
Abbreviated transcription (Latin):
Hans furiẽ hĩic aliud iussit qđ splẽdida bilis
P auꝑ opimꝰ poĩti argũti intus et auri
Riuueiẽtanũ festis potare dieb
Campana solitus trulla nappãq ꝓfestis
Quõdã lochargo gͣndi est op̾psus uĩ heres
Iam circũ locũsr̃s ⁊ claues letus oiũasq
Currͣet hũe meoicꝰ młtũ celer atq fidłis
Fxcitat hoc pacto m̾̃sa iubet poni atq¬
E ffimdi saccos ñimoꝵ accede̾ płes
Ad nimerãdũ homiẽs sic erigit adit ⁊ illud
Si tua custodis auidꝰ iã ħ aufer⁊ heres

Expanded text:
hanc furiam, hunc aliud, iussit quod splendida bilis. hanc furiam, hunc aliud, iussit quod splendida bilis. pauper Opimius argenti positi intus et auri, qui Veientanum festis potare diebus Campana solitus trulla vappamque profestis, quondam lethargo grandi est oppressus, ut heres iam circum loculos et clavis laetus ovansque curreret. hunc medicus multum celer atque fidelis excitat hoc pacto: mensam poni iubet atque effundi saccos nummorum, accedere pluris ad numerandum: hominem sic erigit; addit et illud: ‘ni tua custodis, avidus iam haec auferet heres
Abbreviated transcription (Latin):
Blactiaꝵ ac tineaꝵ epule putresdeat ĩ archa
Nimirũ ĩ san̾ paucis uideat᷑ eo qđ
Maxiina pars homĩu morbo luctat᷑ code
F ilius aut ẽt lib̾tus ut ebibat heres
Diis mimice senes custodis netibi desit
Quãtulũ .ii. siĩme curtabit ꝗsq dieꝵ¬
Uroę si causes oleo melgore capuriy
Ccpis ĩ peꝵa fedũ porĩgine qr̃
Si quidduis satis esti ꝑniras sub ripis aufer
Undiq its tu ĩ sanus ppłm si cede᷑ sapis
I ncipias ẜuos ue tuos quos ere paris
Insanũ te om̃es pueri clamẽtq puelle
Cñ laqͥo uxorẽ ĩ t̾uis matrẽq ueneno
Hec ferro ut demẽs genittẽ occid̾it orestẽs
An tu reris cũ occisa ĩ sanisse parẽtez
A c nõ mał añ dem̃te actũ furis quã
I m matris igulo ferrũ tepeẽ acutu
Nĩ ex quo est halitus male tute m̃tiꝰ orẽstẽ
Nil sane fecit qd tii rep̾hẽdẽ᷑ possis
Nõ piladẽ inolare ausus ue sororẽ
E lectra tiũ male dic̃ utq uocãdo

Expanded text:
putrescat in arca: nimirum insanus paucis videatur, eo quod maxima pars hominum morbo iactatur eodem. filius aut etiam haec libertus ut ebibat heres, dis inimice senex custodis? ne tibi desit? quantulum enim summae curtabit quisque diesi caules oleo meliore caputque coeperis inpexa foedum porrigine? quare, si quidvis satis est, peiuras, surripis, aufers undique? tun sanus? populum si caedere saxis incipias servosve tuos, quos aere pararis, insanum te omnes pueri clamentque puellae; cum laqueo uxorem interimis matremque veneno, nec ferro ut demens genetricem occidis Orestes. an tu reris eum occisa insanisse parente ac non ante malis dementem actum Furiis quam in matris iugulo ferrum tepefecit acutum? quin, ex quo est habitus male tutae mentis Orestes, nil sane fecit quod tu reprehendere possis: non Pyladen ferro violare aususve sororem Electran, tantum maledicit utrique vocando
Abbreviated transcription (Latin):
Q uo maõ his credas puer hũc egͦ ꝑuꝰ offclũ
Integris opib noui nõ latiꝰ usu
Quã nc̃ abcisis uideas metato iagello
Cũ pectore et gnatis. fortẽ m̾ced̾ colonũ
Nõ egͦ ror narͣante tem᷑e edi luce ꝓfesta
Q uicqͣ p̃t̾ olus fumose cũ pede ꝑne
A t mͥ seu longũ pꝰtẽpus uenerat hospes
Siue opũ nacuo gͣtus ꝯuiua ꝑ imbrẽ
Ricinꝰ. bñ erat. nõ piscib urbe petitis
S pullo atq hedo. tũe p̾sił una secũdas
Et nuꝑ ornab̾at m̃sas aĩ duplice ficu.
Pꝰ hoc ludꝰ erat culpa potare magistra.

Expanded text:
quo magis his credas, puer hunc ego parvus Ofellum quo magis his credas, puer hunc ego parvus Ofellum integris opibus novi non latius usum quam nunc accisis. videas metato in agello cum pecore et gnatis fortem mercede colonum ‘non ego’ narrantem ‘temere edi luce profesta quicquam praeter holus fumosae cum pede pernae. ac mihi seu longum post tempus venerat hospes sive operum vacuo gratus conviva per imbrem vicinus, bene erat non piscibus urbe petitis, sed pullo atque haedo; tum pensilis uva secundas et nux ornabat mensas cum duplice ficu. post hoc ludus erat culpa potare magistra
Abbreviated transcription (Latin):
Tardiꝰ alueĩes uiciatũ cõmodrꝰ. quã
Inteorũ edax dñs sumeri. hos u̾t iꝰ ter
Heroas natũ tellus me pͥma tulissẽt.
D as aliꝗd fame. que carmiẽ gãor aure
O cupaf humauã gñdes robi pati neq
G rande ferũt una cũ dãrio d decus. adde
Iratũ patriuĩ uicinos tetibi iniquũi
Et ffrustͣ mortis cupidũ: cũ de erit egẽti
Es. laquei p̾cium. Iure ĩ quit t̃lius istis
Iurgatur u̾bis. ego uectigalia magna
Diniciasq habeo trib amplas regib erxo
Q uod suꝑat nõ ẽ meliꝰ qͦ ĩ sumẽ p̾sis :
Templa ruũt antiq̃ dñi: cur ĩ probe care
Nõ aliꝗ patͥe tanto emeti  a ceruo:
U ni nimirũ recte tibi sũꝑ res : erũt
O.magnꝰ post hat inimicis risus ut̾ne
Ad casus dubios sidet sibi c̾tius hic qui
Plurib assuerit m̃te corpꝰq suꝑbũ:
Anqui ꝯtentus paruoi metuẽsq futuri:
I n pace ut sapiẽs aptarit idonea bello :

Expanded text:
tardius adveniens vitiatum commodius quam tardius adveniens vitiatum commodius quam integrum edax dominus consumeret. hos utinam inter heroas natum tellus me prima tulisset. das aliquid famae, quae carmine gratior aurem occupet humanam? grandes rhombi patinaeque grande ferunt una cum damno dedecus. adde iratum patruum, vicinos, te tibi iniquum et frustra mortis cupidum, cum deerit egenti as, laquei pretium. ‘iure’ inquit ‘Trausius istis iurgatur verbis: ego vectigalia magna divitiasque habeo tribus amplas regibus.’ ergo, quod superat non est melius quo insumere possis? templa ruunt antiqua Deum? cur, inprobe, carae non aliquid patriae tanto emetiris acervo? uni nimirum recte tibi semper erunt res, o magnus posthac inimicis risus. uterne ad casus dubios fidet sibi certius? hic qui pluribus adsuerit mentem corpusque superbum, an qui contentus parvo metuensque futuri in pace, ut sapiens, aptarit idonea bello?
Abbreviated transcription (Latin):
Accipe nũc uictꝰ tenuis q̃ quãtaq sõcũ
Afferat. ĩ pͥmis ualeas bñ. nã uarie res
A t nocẽat hoĩ cͣdas memor illiꝰ estoe
Que simplep olim tibi sedit.at simł assis
Miscieris elixar simul c̃chilia turdis.
Pudcia se inbile ũtẽt. stomachoq tumłtu
L enta feret pituita. uides ut palidꝰ oĩs
Coena desurꝑat dubia : ꝗn cõpꝰ honustu
Hesternis uitiis aĩu qͦ p̃orauat una
Atq affigit humo d̾uine particulã aure:
Alt̾ ubi licto citiꝰ airata sopori
Memabra dedit. negetꝰ p̃scͥpta admutiia sui
H ic tñ add meliꝰ pot̾it trãscrrere quoła.
Diue diẽ festũ rediẽs adueperit annus.
S eu recͥare uolet tenuatũ cõpus: ubiq
Accedẽt anni: tcͣtari moliꝰ etas
Imbecila uolet tͥ ꝗonã acced ad istã
Os puer ⁊ ualid̾ p̾sumis moliciẽ. seu
Dura ualitudo ĩ ciderit: seutͣda senectꝰ:
Rancidũ aprũ antiq laudabãt. ñ qr uasus
Ilł nullꝯ erat. s crẽdo hac m̃te ꝙhospes

Expanded text:
nunc, victus tenuis quae quantaque secum adferat. in primis valeas bene; nam variae res ut noceant homini credas, memor illius escae, quae simplex olim tibi sederit. at simul assis miscueris elixa, simul conchylia turdis, dulcia se in bilem vertent stomachoque tumultum lenta feret pitvita. vides, ut pallidus omnis cena desurgat dubia? quin corpus onustum hesternis vitiis animum quoque praegravat una atque adfigit humo divinae particulam aurae. alter ubi dicto citius curata sopori membra dedit, vegetus praescripta ad munia surgit. hic tamen ad melius poterit transcurrere quondam, sive diem festum rediens advexerit annus, seu recreare volet tenuatum corpus, ubique accedent anni, tractari mollius aetas imbecilla volet: tibi quidnam accedet ad istam quam puer et validus praesumis mollitiem, seu dura valetudo inciderit seu tarda senectus? rancidum aprum antiqui laudabant, non quia nasus illis nullus erat, sed, credo, hac mente, quod hospes
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ stupet ĩ sanis acies fulogrib ⁊ cu
A celinis falsis aĩmus mełiora recusat
Berũ hic imp̃nsi mecũ disquirite cirhoc ÷̃ da¬
Dica si potero. male nu exu minat oĩs
Foruptꝰ iudex leporẽ sectatꝰ equo ue
L assus ab ĩdomito uł si romana fatigat
Milicia ad suctũ g̃cari. seu pila uelop
D olit̾ austeꝵ studio fallente laborẽ
Seuta discus a̾it. pete cedñte aera disco.
Cũ labor extuleĩt fastidia siceꝰ. anniss al exud
I ꝑne uilẽ cibũ nmetia mella fallerno
Ne bib̾is diluta foris est pmꝰet atrũ
Defendñs pisces premat maẽ c̃ sale panis
L atͤͣnte stomachũ bñ lenir uñ putasian
Q ui partũ nõ ĩ caro nidore uoluptas
S ũma s inte ip̃o est. tu pusm̃taria q̃re
Uudando pinonẽbitus aluũ. neq ostrer

Expanded text:
cum stupet insanis acies fulgoribus et cum cum stupet insanis acies fulgoribus et cum adclinis falsis animus meliora recusat, verum hic inpransi mecum disquirite. cur hoc? dicam, si potero. male verum examinat omnis corruptus iudex. leporem sectatus equove lassus ab indomito vel, si Romana fatigat militia adsuetum Graecari — seu pila velox molliter austerum studio fallente laborem, seu te discus agit, pete cedentem aera disco: cum labor extuderit fastidia, siccus, inanis sperne cibum vilem; nisi Hymettia mella Falerno ne biberis diluta. foris est promus, et atrum defendens piscis hiemat mare: cum sale panis latrantem stomachum bene leniet. unde putas aut qui partum? non in caro nidore voluptas summa, sed in te ipso est. tu pulmentaria quaere sudando: pinguem vitiis albumque neque ostrea
Abbreviated transcription (Latin):
F amosisq lupo copto u̾sib: atqui
pͥ mores ppłi arripuit. ppłmq tributĩ
S cil uni oquus u̾tuti atq eiꝰ amicis.
Qnĩ ubi se anulos ⁊ scena i secreta rmorãt
Uirtus sĩpiade et mitis sapientia lelii
Nugari cũ illo ⁊ discincti ludere donec
Infra lucilii sensũ ĩgeniũq. tamͣ me
Cñ magnis iuxisse ĩuita fatebit usq
Innidia. et fragili q̃rñs illidere dente
Offend solido nisi ꝗd tu docte trebati
Dissñtis. eꝗ nihił hĩc diffĩge̾ pꝰsum.
S tñ ut monitus caueas. neforte negotii
Incutiati tibi quid scãru ĩscitia legu.
Si mala ꝯdiderit inquẽ quis cãmĩa ius est
Iudiciũ qresto siquis mala ẜbona siquis
Iudice ꝯdiderit laudat᷑ cesaresiquis
Obprobiis dignũ latrauerit ĩ teger ipẽ
Nec meus hic ẜmoẽ. s quẽ p̃cepit offellus
Rusticus. ab normis sapiẽs crassaꝙ mniu̾ua
Discite nõ int̾ lances. m̃sasq mtetẽs.

Expanded text:
famosisque Lupo cooperto versibus? atqui famosisque Lupo cooperto versibus? atqui primores populi arripuit populumque tributim, scilicet uni aequos virtuti atque eius amicis. quin ubi se a volgo et scaena in secreta remorant virtus Scipiadae et mitis sapientia Laeli, nugari cum illo et discincti ludere, donec infra Lucili censum ingeniumque, tamen me cum magnis vixisse invita fatebitur usque invidia et fragili quaerens inlidere dentem offendet solido — nisi quid tu, docte Trebati, dissentis.’ ‘equidem nihil hinc diffindere possum. sed tamen ut monitus caveas, ne forte negoti incutiat tibi quid sanctarum inscitia legum: si mala condiderit in quem quis carmina, ius est iudiciumque.’ ‘esto, siquis mala; sed bona siquis iudice condiderit laudatus Caesare? siquis opprobriis dignum latraverit, integer ipse?’ nec meus hic sermo est, sed quae praecepit Ofellus rusticus, abnormis sapiens crassaque Minerva; discite non inter lances mensasque nitentis,
Abbreviated transcription (Latin):
Qui me cõmorit meliꝰ nõ tãge̾ clamo
Flebit et ĩsionis tora cantabit᷑ urbe̾.
Ceruius iratus leges minitatur et urua
Canidia albuei quib est inimica uenenũ.
G rande malũ turius siquis se iudice certet.
Et quo quisq ualet suspectos tẽreat. utq
Imꝑr ħ natura potens sic collige mecu.
D ente lu pꝰ corn̾ i aurꝰ petit. uñ nisi ĩtus
Monstratũ. sceue uiuace crede ne poti
Matrẽ. nil faciet seleris pia dextra. mirũ.
Ut neq calce lupus quẽꝙ̃ dẽte petit bos
S mala tollet anĩ niciato melle aicutto
Ne lougu faciaz. seu me tranqlla senectꝰ
Erpectat. seu mors atͥs circũsiolat alis.
Diues. in ops rome seu fors ita iusserit epul
Qnisqs erit uitescribã color .o. puer ut sis
Uitał metus. ⁊ rraioꝵ neꝗs amicus
Cederet introrsu turpis: nũ leliꝰ aut q
Puxit abop̃ssa meritũ cartagine nom̃
Inoenio offensi. aut leso doluere metello:

Expanded text:
qui me conmorit — melius non tangere, clamo qui me conmorit — melius non tangere, clamo — , flebit et insignis tota cantabitur Urbe. Cervius iratus leges minitatur et urnam, Canidia Albuci, quibus est inimica, venenum, grande malum Turius, siquid se iudice certes. ut quo quisque valet suspectos terreat utque imperet hoc natura potens, sic collige mecum: dente lupus, cornu taurus petit: unde nisi intus monstratum? Scaevae vivacem crede nepoti matrem: nil faciet sceleris pia dextera — mirum, ut neque calce lupus quemquam neque dente petit bos — , sed mala tollet anum vitiato melle cicuta. ne longum faciam: seu me tranquilla senectus exspectat seu mors atris circumvolat alis, dives, inops, Romae, seu fors ita iusserit, exsul, quisquis erit vitae scribam color.’ ‘o puer, ut sis vitalis metuo et maiorum nequis amicus cederet, introrsum turpis: num Laelius aut qui duxit ab oppressa meritum Carthagine nomen ingenio offensi aut laeso doluere Metello
Abbreviated transcription (Latin):
Qiudd faciã saltat miloni̾ ut semel ieto
Accessit feruor capiti. nũsq lucernis.
Castor gaudet equis. ouoponat᷑ codẽ
Pugnis. qt capitũ uiunnt᷑ totidẽ studioꝵ ꝓul
Millia. me pedib delectat claudẽ u̾ba
Lucilii ritu nr̃m melioris utroq.
Ille uelut fidis archana sodalib olim
Credebat libris neq si male gesserat ũꝙͣ
Decurrens alio ͤᷤ si bñ quofit ut omnis
U otiua pateat ueluti descripata tabella
Uita senis. sequor hũc lucanꝰ an apuł ãceps.
Nam uenisinus arat finẽ subũtrũq colonꝰ
Missus adhoc pulsis uetꝰ ẽ ut fama sabellis.
Quo ne ꝑuacuu romano ĩ curẽt hostis
Siue ꝙ apula gens. seu ꝙ lucania bellũ
I ncuteret uiolẽta s ħ stilꝰ hud petet ultro
Quẽ ꝙͣ aiante. ⁊ me ueluti custod ensig
Uagina tectus quẽ distringere couer
Tntus ab infeses la tronib opat ⁊ rep
I upit̾ ut pereat positũ rubique tellũ
Ne ꝗsꝙͣ noceat cupido m pacis. at ille

Expanded text:
‘quid faciam? saltat Milonius, ut semel icto accessit fervor capiti numerusque lucernis; Castor gaudet equis, ovo prognatus eodem pugnis; quot capitum vivunt, totidem studiorum milia: me pedibus delectat claudere verba Lucili ritu, nostrum melioris utroque. ille velut fidis arcana sodalibus olim credebat libris neque, si male cesserat, usquam decurrens alio neque, si bene; quo fit ut omnis votiva pateat veluti descripta tabella vita senis. sequor hunc, Lucanus an Appulus anceps; nam Venusinus arat finem sub utrumque colonus, missus ad hoc pulsis, vetus est ut fama, Sabellis, quo ne per vacuum Romano incurreret hostis, sive quod Appula gens seu quod Lucania bellum incuteret violenta. sed hic stilus haud petet ultro quemquam animantem et me veluti custodiet ensis vagina tectus: quem cur destringere coner tutus ab infestis latronibus? o pater et rex Iuppiter, ut pereat positum robigine telum nec quisquam noceat cupido mihi pacis! at ille,
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ nihil in magno doctus repheudis homero.
Nil comis tragici muea luciliꝰ acci.
Non ridot u̾sus enni grauitate minores:
Cũ dese loquitur nõ ut maiouerephensis:
F uid uetat nosiet lucilli sc̃pa legñtes

Expanded text:
tu nihil in magno doctus reprehendis Homero? tu nihil in magno doctus reprehendis Homero? nil comis tragici mutat Lucilius acci? non ridet versus Enni gravitate minores, cum de se loquitur non ut maiore reprensis? quid vetat et nosmet Lucili scripta legentis
Abbreviated transcription (Latin):
Atꝗ ego cũ oc̃os facerẽ mare natꝰ citra
U̾ siculos uetuit me tali noce quirimis
pꝰ mediã noctẽ uisus ꝯsõnia uera:
Insiluã nõ uiona feras ĩ samiꝰac si
Magnas oc̃oꝵ malis implere cateriuias.¬
Inrgidꝰ alpinꝰ ingulat dũ m̃ nrona dñq
D efinoit rheni suten cap̃ h̃ ego ludo
En inhede sonẽt c̾tantia iudice tatpa.
Nec tedeãt it̾tim atq it̾ñ spectãda theatͥs.
Arouta meretrice potes dauoq d̾remeta
F ludẽte senẽ comis garrire libelos
Unus uiuoꝵ fundani. polio regũ
Facta cauit ped̾ t̃ ꝑcusso forte eposacer
U t nemo uarꝰ dicit mole atq facetu
Uirgilio anuerãt gandẽtes rure camene
Hoc erat exꝑto frustra uarrone a tacino
Atq quibla aliis meliꝰ ꝙ scribẽ posse
Inuentore minor. neq ego illi dechẽ ansim
Herẽtez capiti cũ multa lauł corona.
Et diei flue̾ ħc lutulẽtu sepe ferũtẽ
Plura ꝙ tollenda relinqñdis: age queso

Expanded text:
atque ego cum Graecos facerem, natus mare citra, atque ego cum Graecos facerem, natus mare citra, versiculos, vetuit me tali voce Quirinus post mediam noctem visus, cum somnia vera: ‘in silvam non ligna feras insanius ac si magnas Graecorum malis inplere catervas.turgidus Alpinus iugulat dum Memnona dumque diffingit Rheni luteum caput, haec ego ludoe in aede sonent certantia, iudice Tarpa, nec redeant iterum atque iterum spectanda theatris. arguta meretrice potes Davoque Chremeta eludente senem comis garrire libellos unus vivorum, Fundani, Pollio regum facta canit pede ter percusso; forte epos acer ut nemo Varius ducit, molle atque facetum Vergilio adnuerunt gaudentes rure Camoenae: hoc erat, experto frustra Varrone Atacino atque quibusdam aliis, melius quod scribere possem, inventore minor; neque ego illi detrahere ausim haerentem capiti cum multa laude coronam. at dixi fluere hunc lutulentum, saepe ferentem plura quidem tollenda relinquendis. age quaeso,
Abbreviated transcription (Latin):
Ergo nõ satis est risu di duce̾ rictu
Est breuitate opus ut curͣat sñtũcia ntuse
Impediat u̾bis lassas onerãtib aures.
Et ẜinõẽ opus mõ tristi sepe iocoso
Defendẽte mõ nicẽ rhetoris atq poete:
I nt̾dũ urbaui parcẽtis uirib atq
Extenuãtis eas cõsulto. ridiculũ acri
Fortiꝰ et meliꝰ magnas plerũq secat res:
Illi scripta quib comedia pͥsca iuris est
Hͦ stabãt ħ sũt imitandi. quos nz pulcher¬
Nil p̃t̾ calmũ edoctus cantare catullum:
At maonũ fecit ꝙ u̾bis greca latinis
Miscuit. oseri studioꝵ qui ne putetis
Distĩcile et mirũ rodio qd pitholeunti
Snauiorutchio nota si ꝯmixta falerni est:
Cñ u̾sus facias te ip̃m ꝑꝯtor an ⁊ cu
Dura tibi ꝑagenda rei sit cã petilli
S alicet oblitus patrieq patrisq latini
Cũ pedius causas exudet publicola ati
Coruinus patriis ĩ t̾misce̾ petita
Bba foris mas.camisini more bilingnis:

Expanded text:
ergo non satis est risu diducere rictum ergo non satis est risu diducere rictum est brevitate opus, ut currat sententia neu se inpediat verbis lassas onerantibus auris, et sermone opus est modo tristi, saepe iocoso, defendente vicem modo rhetoris atque poetae, interdum urbani, parcentis viribus atque extenuantis eas consulto. ridiculum acri fortius et melius magnas plerumque secat res. illi, scripta quibus comoedia prisca viris est, hoc stabant, hoc sunt imitandi; quos neque pulchernil praeter Calvum et doctus cantare Catullum. ‘at magnum fecit, quod verbis Graeca Latinis miscuit.’ o seri studiorum, quine putetis difficile et mirum, Rhodio quod Pitholeonti suavior, ut Chio nota si conmixta Falerni est.’ cum versus facias, te ipsum percontor, an et cum dura tibi peragenda rei sit causa petilli? scilicet oblitus patriaeque patrisque Latini, cum Pedius causas exsudet Poplicola atque Corvinus, patriis intermiscere petita verba foris malis, Canusini more bilinguis.
Abbreviated transcription (Latin):
Qui pulcre noscet. cõsĩstimꝰ uñ ueĩs:
Quo tũdis rogat ⁊respõdet. uellẽ cepi
Et pensare mani lentissima brachia nutãs
Distorquẽs oculos utͣ eripet male salsus
Riodens dissimłare meũ iecur urẽ bilis
Certe nescio quid secreto uelle loꝗte
Agebas mecũ. memini bñ s meliore
p̃i dicã hodie tͥcesima sabata. intitu
Fcurtis uidĩs oppede nlła mͥ ĩqua
Religio est. at mͥ sũ paulo ĩ firmio unus
Multoꝵ ignoses: alias loquar hc̃ cine solẽ
Tani morũ surrepe ih fuoit i ꝓb ac me
Subcultro linquit. tm̃ ueñ obuiꝰ illi
A dñsariꝰ. et qͦ tu t̃pissime magna.
Enclamat boce: et licet antestat᷑ ies̾ uõ
Oi pono aurculã. rap̾rnius: clanior utnq
U ndiq cã cursus sic me ẜ̾uauit ꝓppolloᷤ
Lucilii. quis tãlueilli fautor ĩepte est
Ut nõ ͤ fateatur. at idẽ ꝙ sale multo
Urbẽ diffricuit carta laudatur e adẽ:
N ec tñ ħ̾ tribueris ddrĩ q̃ cet̾a num sic
E t sabers inimos ut pulcͣ poemata mirer.

Expanded text:
ui pulchre nosset. consistimus. ‘unde venis et quo tendis?’ rogat et respondet. vellere coepi et pressare manu lentissima bracchia, nutans, distorquens oculos, ut me eriperet. male salsus ridens dissimulare; meum iecur urere bilis. ‘certe nescio quid secreto velle loqui te aiebas mecum.’ ‘memini bene, sed meliore tempore dicam; hodie tricensima sabbata: vin tu currelligio est.’ ‘at mi: sum paulo infirmior, unus multorum. ignosces; alias loquar.’ huncine solem tam nigrum surrexe mihi! fugit inprobus ac me sub cultro linquit. casu venit obvius illi adversarius et ‘quo tu, turpissime?’ magna inclamat voce, et ‘licet antestari?’ ego vero oppono auriculam. rapit in ius; clamor utrimque, undique concursus. sic me servavit Apollo. Lucili. quis tam Lucili fautor inepte est, ut non hoc fateatur? at idem, quod sale multo urbem defricuit, charta laudatur eadem. nec tamen hoc tribuens dederim quoque cetera; nam sic et Laberi mimos ut pulchra poemata mirer.
Abbreviated transcription (Latin):
U algiꝰ approbet h occtaiiꝰ optimiis. acq
A mbitioẽ relegata: te dicere pꝰsum
Cõplẽs alios doctos ego quos amicos
D etenꝰ nr̃a. demetri teq tigelli
Discipulaꝵ ĩ t̾ iubeo plorare catedras:
S pͦuer atq meo citus ħ subscribe libello:
Lepẽ tonde̾ opiis. sine n̾uis alt̾a quicꝗd
õ posui pars ẽẽ putat. similesq meoꝵ
Mille die u̾sus dduci posse trebati
Quid facia p̾scribe gescas nefaciã ĩquis
Omĩno u̾sus. aio pereã male si non
Ootimũ erat uerũ neq̾o domire t̃ uncti
s rannãto tibim sõno ꝗb est opꝰ alto¬
S rriguũq mero sp̾ noctẽ corpꝰ habento.
Ant si tantus amor sebẽdi te rapit aude
Cesaris inuicti res dicẽ multa labor
Premia laturꝰ cupidũ pat̾ optimeuires
Defficiũt. nec .n. quiuis horẽtia pillis
Agmĩa nͨͦ fracta ꝑeuntes cuspide gallos
A ut labẽtis equo d̾scͥbat uulnera parthi

Expanded text:
e, Valgius et probet haec Octavius optimus atque e, Valgius et probet haec Octavius optimus atque ambitione relegata. te dicere possum, conpluris alios, doctos ego quos et amicos deterius nostra. Demetri, teque, Tigelli, discipularum inter iubeo plorare cathedras. i, puer, atque meo citus haec subscribe libello. legem tendere opus; sine nervis altera quidquid conposui pars esse putat similisque meorum mille die versus deduci posse. Trebati, quid faciam? praescribe.’ ‘quiescas.’ ‘ne faciam, inquis, omnino versus?’ ‘aio.’ ‘peream male, si non optimum erat; verum nequeo dormire.’ ‘ter uncti transnanto Tiberim, somno quibus est opus alto, inriguumque mero sub noctem corpus habento. aut si tantus amor scribendi te rapit, aude aesaris invicti res dicere, multa laborum praemia laturus.’ ‘cupidum, pater optime, vires deficiunt; neque enim quivis horrentia pilis agmina nec fracta pereuntis cuspide Gallos aut labentis equo describit volnera Parthi.’
Abbreviated transcription (Latin):
P tm̃ ꝯtñtus ametas cͥpsisse ducc̾tos
A ñ cibũ u̾sus tondẽ cenatꝰ etrusci
E uale fuit cassi rapido feruẽtius amni
I noeniũ. capsis ꝗ̃ fama ẽ ẽẽ librisq
Arabustũ pͥis fuerit lucilius ĩ qua
Comis et brbanus fuerit limatiõ ⁊ idez
Ruã rudis. ⁊ grecis ĩ tacti carmĩs auctor
Q uãq poetaꝵ senioꝵ turbas⁊ ille
S i foret ħ nr̃m fato dilapsus mnenũ
D etereret sibi multa recidẽt õe qͥ ultra
Perfectũ theretur. ⁊ ĩ uersu faciendo
Sepe cap̾ scaprer. uiuos et rodrer u̾gues.
S epe stillũ ueritas it̾nq̃ diga legi st̃
S cripturꝰ. neq te ut miret᷑ turba labores
Cõtentiis pancis lectorib. antna demẽs
Uilib ĩ ludis dictari carmina mabs :
Nõ edͦ. nazsatis ẽ eꝗtẽ mͥ plandẽ uͥ audaꝵ
Cõtͣptis aliis explosa arbuscila dixit:
Neu moueat cimey pantilliᷤ ãt cruciet ꝙ¬
U ellici ab sents᷑ demetriꝰ. aut ꝙ ĩ eptꝰ
Fãnius hermogenes ledat cũma tigelli

Expanded text:
 contentus, amet scripsisse ducentos ante cibum versus, totidem coenatus, Etrusci quale fuit Cassi rapido ferventius amni ingenium, capsis quem fama est esse librisque ambustum propriis. fuerit Lucilius, inquam, comis et urbanus, fuerit limatior idem quam rudis et Graecis intacti carminis auctor quamque poetarum seniorum turba; sed ille, si foret hoc nostrum fato delapsus in aevum, detereret sibi multa, recideret omne quod ultra perfectum traheretur, et in versu faciendo saepe caput scaberet vivos et roderet unguis. saepe stilum vertas, iterum quae digna legi sint scripturus, neque te ut miretur turba labores, contentus paucis lectoribus. an tua demens vilibus in ludis dictari carmina malis? non ego; nam satis est equitem mihi plaudere, ut audax, contemptis aliis, explosa Arbuscula dixit. men’ moveat cimex Pantilius? aut cruciet quod vellicet absentem Demetrius? aut quod ineptus Fan
Abbreviated transcription (Latin):
O. pueri nitiustis ut hie nouus ĩ cola uenit
N ã ꝓse telluris herũ natura neq illu
Hec mem᷑ quẽquã statuit. nos expułit ille.
Illũ aud neꝗcies aut uafri ĩ sicia iuris
Postremũ expellet certe uiuator heres.
H ũc aperumbereni subꝰ noĩe nuꝑ ofselli

Expanded text:
 nituistis, ut huc novus incola venit? nam propriae telluris erum natura nec illum nec me nec quemquam statuit: nos expulit ille, illum aut nequities aut vafri inscitia iuris, postremum expellet certe vivacior heres. nunc ager Umbreni sub nomine, nuper Ofelli
Abbreviated transcription (Latin):
Quod puero cecinit diuina mota anꝰ urna:
Nec laterũ dolor aut tusfis nͨ tarda poddas̃
G arulꝰ hũc qñ ꝯsumet cũq loqͣces
Ci sapiat uitet simulatꝰ adoleurit etas.
Uentũ erat addueste quarta iã ꝑte diei
Preterita. et casu tũ respõdeͬ uadato
Bebebat qdđ ni feciss ꝑdere litem:
Aut ualeo stare aut noui ciuilia iura
Et propo quosis dubius su quid faciã ĩ ꝗt
Cũ uctore sequor. mecenas q̃ mõ tecũ
Hine repetite pancoꝵ hoĩu ⁊ m̃tis bñsane
Nemo det̾iꝰ fortuna est usus. haberes
Magnũ adiutorẽ possetqui forre secũdas
Hũc homĩe uellos sitradẽ. dispea ni
S ũmosses o tñes nõ isto uinimꝰ illis
Quo tu rere mõ: domꝰ hac nͣ puriõ ulla ẽ
N ec maõ hip̃ aliena mał. nil mioffict ũꝙͣ
Nitior bic: aut ẽ qr doctior. ẽ locus uni
Cuiq suns maonũ narras ⁊ uiꝑ e̾dibileatto¬

Expanded text:
quod puero cecinit divina mota anus urna: quod puero cecinit divina mota anus urna: nec laterum dolor aut tussis nec tarda podagra: garrulus hunc quando consumet cumque: loquaces, si sapiat, vitet, simul atque adoleverit aetas.” ventum erat ad Vestae, quarta iam parte diei praeterita, et casu tum respondere vadato debebat, quod ni fecisset, perdere litem. nteream, si aut valeo stare aut novi civilia iura; et propero quo scis.’ ‘dubius sum, quid faciam’, inquit, cum victore, sequor. ‘Maecenas quomodo tecum?’ hinc repetit. ‘paucorum hominum et mentis bene sanae.’ ‘nemo dexterius fortuna est usus. haberes magnum adiutorem, posset qui ferre secundas, hunc hominem velles si tradere: dispeream, ni summosses omnis.’ ‘non isto vivimus illic, quo tu rere, modo; domus hac nec purior ulla est nec magis his aliena malis; nil mi officit, inquam, ditior hic aut est quia doctior; est locus uni cuique suus.’ ‘magnum narras, vix credibile
Abbreviated transcription (Latin):
Dicẽ nescio ꝗd puero cũ sudor adymos
Manaret talos ote bolane cerebri
Felicẽ aieba tacitꝰ cũ ꝗd libet ille
Garrirz uicos urbẽ landaret. ut illi
Nil respõdebã: misere cipis ĩ quit abire
Iam diidũ inidõ. s nil aois usq tenebo:
Persequar hĩc quo nũc it̾ est tͥ. nil opꝰ est te
Circũ agi. quẽdã uolo uisere nõ tibi notum
Transtiberĩ lõge cubat is ꝓpe cesaris hõtos:
N il habeo quid açam et nõ su pioeruisq seqͣrte
Remitto auriculas ut iniq m̃tis asellus
Cũ grauiꝰ dorso subiit omis: ĩ cipit ille
S i bñi me noui nõ uiscũ płis amicũ.
Nõ uariũ facies. nã ꝗs me scribẽ płes
A ut ciciꝰ possit u̾sus: quis m̃bra mouẽ
Molius: ĩ uideat qđ et hermogenes egͦ canto:
I nt᷑pellandi locꝰ hͥ erat. ẽ tibi mater:
Cognati: quis te saluo ẽ opꝰ hand mͥ qquã est
Omnes ꝯposui. felices. nũc ego resto.
C ͣͫ  dͣ ficͣe nãq instat fatũ m triste sabella

Expanded text:
dicere nescio quid puero, cum sudor ad imos manaret talos. ‘o te, Bollane, cerebri felicem’ aiebam tacitus, cum quidlibet ille garriret, vicos, urbem laudaret. ut illi nil respondebam, ‘misere cupis’ inquit ‘abire: iamdudum video; sed nil agis: usque tenebo; persequar hinc quo nunc iter est tibi.’ ‘nil opus est te circumagi: quendam volo visere non tibi notum; trans Tiberim longe cubat is prope Caesaris hortos.’ ‘nil habeo quod agam et non sum piger: usque sequar te.’ demitto auriculas, ut iniquae mentis asellus, cum gravius dorso subiit onus. incipit ille: ‘si bene me novi, non Viscum pluris amicum, non Varium facies; nam quis me scribere pluris aut citius possit versus? quis membra movere mollius? invideat quod et Hermogenes, ego canto.’ interpellandi locus hic erat ‘est tibi mater, cognati, quis te salvo est opus?’ ‘haud mihi quisquam. omnis conposui.’ ‘felices. nunc ego resto. confice; namque instat fatum mihi triste, Sabella
Abbreviated transcription (Latin):
Cõmĩsit lectũ potus. m̃saue catillũ
Fuandri manib tͥtũ diecerit. obhãc rez
A ut poĩtu añ mea qr pullũ ĩ ꝑte catini
Sustulit exuriẽs minꝰ obħ iocũdus amicꝰ.
Sit mͥ quiol faciã si furtũ fecerit aut si
Prodiderit cõmissa fide. spõsu ue negarit
Quas paria ẽẽ fere placuit pecc̃a laborãt¬
Cõuẽtũ aduerũ est. sensus moresq repug̃at.
Atq ip̃a utilitas iusti ꝓpe mat̾ et equi:
Cũ ꝓrepserũt pͥmis animalia t̾ris
Mutũ et turpe pecus: glandẽ atq cubilia ꝑꝑ
Uuouib et pugnis: d̾ hĩc fustib atꝙ ĩ por̃o
O nꝯ̃abant armis q̃ post fabricauerat usus
Donec u̾ba quib noces sensusq notarẽt
Nomina qiuenere. d̾ hĩc absistere bello
O ppida ceꝑũt munire: et ponẽ leges
Nequis fur ẽẽt. neu latro. neꝗs adult̾
Nam fuit helenã cũnꝰ tet̾rirna belli¬
Causa: s iguotis perier̃t mortib illi

Expanded text:
conminxit lectum potus mensave catillum conminxit lectum potus mensave catillum Evandri manibus tritum deiecit: ob hanc rem, aut positum ante mea quia pullum in parte catini sustulit esuriens, minus hoc iucundus amicus sit mihi? quid faciam, si furtum fecerit aut si prodiderit conmissa fide sponsumve negarit? quis paria esse fere placuit peccata, laborantventum ad verum est: sensus moresque repugnant atque ipsa utilitas, iusti prope mater et aequi. cum prorepserunt primis animalia terris, mutum et turpe pecus, glandem atque cubilia propter unguibus et pugnis, dein fustibus atque ita porro pugnabant armis, quae post fabricaverat usus, donec verba, quibus voces sensusque notarent, nominaque invenere; dehinc absistere bello, oppida coeperunt munire et ponere leges, ne quis fur esset neu latro neu quis adulter. nam fuit ante Helenam cunnus taeterrcausa, sed ignotis perierunt mortibus illi
Abbreviated transcription (Latin):
Q ui minimis urguet᷑. amricꝰ dulas ut equũi ẽ
Cũ mea ꝯpeset uitiis bona plurib hisce
Si uolet ac lege ĩ trutma ponet᷑ eadẽ.
Qui me tuberib ꝓiis offendat amicũ
P ostulat ignoscet uer̃ucis illiꝰ aequũ ẽ
Peccatis ueniã poscẽte reddẽ rursus.
Deuiq qͣuat nus excidi penitꝰ uitiũ ire
Ceta itẽ nequeñt stultis herentia. cur nõ
Pondrib modulis q suis rõ utitur: ac res
U t q̃q est ita supliciis delicta coheret.
Siquis eũ ẜnũ patinã qui tollere iussus
Semesos pĩsces tepidũq ligurierit is
Incrucesħfigat. la beõẽ ĩ sanior int̾
S anos dicat᷑. ꝙͣto hoc ẽ furiosiꝰ atq
M aius peccatũ est paulũ deliꝗt amicus
Q ued nisi ꝯcedas habeare ĩ suanis ac̾b.
O disti. et fugis ut rufonẽ d̾ bitor aeris:
En cũ tristes miszo ueuere Ralencl̾
M ercedẽ aut nũmos un̾ uñ extͥeatiamaras
Porrecto iigulo historias captiuis ut audit.

Expanded text:
qui minimis urgetur. amicus dulcis, ut aequum est, qui minimis urgetur. amicus dulcis, ut aequum est, cum mea conpenset vitiis bona, pluribus hisce, si volet: hac lege in trutina ponetur eadem. qui, ne tuberibus propriis offendat amicum, postulat, ignoscet verrucis illius: aequum est peccatis veniam poscentem reddere rursus. denique, quatenus excidi penitus vitium irae, cetera item nequeunt stultis haerentia, cur non ponderibus modulisque suis ratio utitur ac res ut quaeque est, ita suppliciis delicta coercet? siquis eum servum, patinam qui tollere iussus semesos piscis tepidumque ligurrierit ius, in cruce suffigat, Labeone insanior inter sanos dicatur. quanto hoc furiosius atque maius peccatum est: paulum deliquit amicus, quod nisi concedas, habeare insuavis: acerbus odisti et fugis ut Drusonem debitor aeris, qui nisi, cum tristes misero venere Kalendae, mercedem aut nummos unde unde extricat, amaras porrecto iugulo historias captivus ut audit.
Abbreviated transcription (Latin):
A ppellat petu pat̾: et pullu male ꝑuus
Di cui filiꝰ est. ut abortinus fuit oliz
Sisiphus. hũc uaꝵ distortis crurib illu.
B albutit scanꝵ prauis fultũ male talis.
Partius hic niuit frugi dicat᷑. ĩ eptꝰ
Et iactãtior hic paulo est. cõcinꝰ amicis
Postulat ut iułat᷑: ac ẽ truculẽtior. atii
Plus equo liber simplex fortisq habeatur.
Caldior ẽ acres int̾ nimẽt᷑: opinor
Hec res est iũoit nĩctos et ẜnat amicos.
Fardo cognom̃ pingui damꝰ. hic fuo oẽs
Insidias milliq malo latꝰ obdit aꝑtu.
Cũ genus hoc int̾ uite u̾scet᷑ ubi acris
Simplicior quis est. q̃lem me sepe libẽt̃
Obtulerĩ tibi mecenas. ut forte legẽte
A ut tacitũ impellat quo uis ẜ mõe molestꝰ.
Cũminĩ suͤsu sane caret ĩ quimꝰ heu hen
Q uã temẽ in nosmet leoẽ sancimꝰ imꝙͣ.
Nã uitiis nemo sine nascit᷑: optimꝰ ille ẽ

Expanded text:
appellat paetum pater, et pullum, male parvos appellat paetum pater, et pullum, male parvos sicui filius est, ut abortivus fuit olim Sisyphus; hunc Varum distortis cruribus, illum balbutit Scaurum pravis fultum male talis. parcius hic vivit: frugi dicatur; ineptus et iactantior hic paulo est: concinnus amicis postulat ut videatur; at est truculentior atque plus aequo liber: simplex fortisque habeatur; caldior est: acris inter numeretur. opinor, haec res et iungit iunctos et servat amicos. tardo cognomen, pingui damus. hic fugit omnis insidias nullique malo latus obdit apertum, cum genus hoc inter vitae versemur, ubi acris e vocamus. simplicior quis et est, qualem me saepe libenter obtulerim tibi, Maecenas, ut forte legentem aut tacitum inpellat quovis sermone: ‘molestus, communi sensu plane caret’ inquimus. eheu, quam temere in nosmet legem sancimus iniquam. nam vitiis nemo sine nascitur; optimus ille est,
Abbreviated transcription (Latin):
Q uidã ait. ionoras te. anut iootũ dare nob̾¬
U erba putas. ego in⁊ inihi ignosco mͥemꝰ ĩ ꝗt
Stultus et imꝓb hic amor est dionusq notari:
st tua ꝑuideas oculis mala lippꝰ munctis.
Cur in amicoꝵ uiciis tã e̾nis acutũ
Iracũdior est. paulo minꝰ aptus acutisꝰ
Rustitiꝰ tonso toga defluit. et male laxꝰ
Impedd̾ calceus herꝗͣ. at ẽ bonꝰ. ut meliõ uir
N õ alius quisꝙͣ. at tͥ amicꝰ at ĩgeniũ ĩgens
Inculto latet ẜ subcorpore. deniq te ip̃ra
Cõcute nñq tibi uitioꝵ ĩ seruit olim
Natura: aut et ꝯsuetude mala: nãq
Neolectis urẽda filix in nascit᷑ aoris
Surpia d̾cipiñt cecũ uitiaiaut ⁊̃ ip̃a ħ
Delectãt. ueluti balbinũ pͥołipꝰ agne.
Ułlem ĩ amicitia sie e̾raremꝰ. et isti
E rori nom̃i uirtus posuissz honestuz
Et pat̾ ut guati sic nos dbemus amuici
Si qd sit uitiu nõ fastidire. strabonẽ

Expanded text:
quidam ait ‘ignoras te an ut ignotum dare nobiquidam ait ‘ignoras te an ut ignotum dare nobis verba putas?’ ‘egomet mi ignosco’ Maenius inquit. stultus et inprobus hic amor est dignusque notari. cum tua pervideas oculis mala lippus inunctis, cur in amicorum vitiis tam cernis acutum iracundior est paulo, minus aptus acutis nrusticius tonso toga defluit et male laxus in pede calceus haeret: at est bonus, ut melior vir non alius quisquam, at tibi amicus, at ingenium ingens inculto latet hoc sub corpore. denique te ipsum concute, numqua tibi vitiorum inseverit olim natura aut etiam consuetudo mala; namque neglectis urenda filix innascitur agris. turpia decipiunt caecum vitia aut etiam ipsa haec delectant, veluti Balbinum polypus Agnae. vellem in amicitia sic erraremus et isti errori nomen virtus posuisset honestum. ac pater ut gnati, sic nos debemus amici siquod sit vitium non fastidire. strabonem
Abbreviated transcription (Latin):
Mnib hoc niciũ est cãtorib ĩ t̾amicos
Ut nũꝙͣ inducãt aĩn cantare rogati.
Iniussi nũꝙͣ distãt. sarclus habebat
Ille tigeliꝰ hoc. cẽsarꝰ qui cogẽ posset
Si peteret ꝑarcitiã patris atq suã nõ
E nicꝙ̃ proficeret collibuiss abono
U sq ad mala citaret aobache mõ summa
oce mõ hac resonat q̃ cordas q̃tuor urg¬
H il eq̃le hoĩ fuit illi. sepe uelut qui
Eurẽbat fugiẽs hostẽ ꝑsepe uelut ꝙ
Iu noius sacra ferẽt. habeat sepe ducẽtos
Bipe decẽ ẜuos mõ reges atq tretarcas
O mĩa magna loquẽs. mõ siti mͥ m̾sa tͥpesq
Cõca sał pueri:et toga q̃ deffend̾re frigus
Qãius crassa queat. decies cẽtenea olisçes
B nic parco paucis cõteito quĩq dieb
il erat in loculis. noctes nigilabat ad ipm
Mane. diẽ totũ stei tebat: nil fuit unꝙͣ
Sic impar sibi. nũc aliquis dicat mͥ ꝗd tũi minora
uulla ne habes uiçia. ymo alia. et fõtasse mĩari.

Expanded text:
mnibus hoc vitium est cantoribus, inter amicos ut numquam inducant animum cantare rogati, iniussi numquam desistant. sardus habebat ille Tigellius hoc. Caesar, qui cogere posset, si peteret per amicitiam patris atque suam, non quicquam proficeret; si conlibuisset, ab ovo usque ad mala citaret ‘Io Bacchae’ modo summa voce, modo hac, resonat quae chordis quattuor ima. nil aequale homini fuit illi: saepe velut qui currebat fugiens hostem, persaepe velut qui Iunonis sacra ferret; habebat saepe ducentos, saepe decem servos; modo reges atque tetrarchas, omnia magna loquens, modo ‘sit mihi mensa tripes et concha salis puri et toga, quae defendere frigus quamvis crassa queat.’ deciens centena dedisses huic parco, paucis contento, quinque diebus nil erat in loculis; noctes vigilabat ad ipsum mane, diem totum stertebat; nil fuit unquam sic inpar sibi. nunc aliquis dicat mihi ‘quid tu? nullane habes vitia?’ immo alia et fortasse minora.
Abbreviated transcription (Latin):
S teu ꝙ meret̾ce nepos insanꝰ amica
Filiꝰ uxorẽ grandi cũ dote recuset.
Fbrius et magnũ ꝙ łdecus ãbulet añ
Noctẽ cũ facib. nũꝗd pomponiꝰ istis
Audiret leniora pat̾ si niuer ⁊ aergo
Nõ satis est puris u̾su ꝑscͥbẽ u̾bis.
Quẽ si dissoluas quis stomachet᷑ eodẽ
Q uo ꝑsonatꝰ pacto pat̾: his ego q̃ nũc
Dlĩ quȩ sepsit luciliꝰ cripias si

Expanded text:
 quod meretrice nepos insanus amica filius uxorem grandi cum dote recuset, ebrius et, magnum quod dedecus, ambulet ante noctem cum facibus.’ numquid Pomponius istis audiret leviora, pater si viveret? ergo non satis est puris versum perscribere verbis, quem si dissolvas, quivis stomachetur eodem quo personatus pacto pater. his, ego quae nunc, olim quae scripsit Lucilius, eripias si
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ sius expouit causaz. ridetur aboĩ
C õnentir lauolat brutũ laudati chortẽ.
Solẽ asie brutũ appellat. stellasq salubres
A ppellat comites excepto reos: canẽ illũ
Iniusu aoricolis sidus uenisse ruebat
Flum̃ ut hib̾niũ. fert᷑ qͦ rara securis.
Enp̾ssa arbusto regerit ꝯuitia: duiꝰ
Uindemiator ⁊ ĩ uietꝰ cui sepe mator
C essisset magã ꝯpellãs uoce cuaillũ.
Et grecꝰ pqͣnã est i talo ꝑfusis aceto
ꝑ siuis exclamat. ꝑmagnos obrute dõste

Expanded text:
Persius exponit causam; ridetur ab omni Persius exponit causam; ridetur ab omni conventu; laudat Brutum laudatque cohortem, solem Asiae Brutum appellat stellasque salubris appellat comites, excepto Rege; canem illum, invisum agricolis sidus, venisse: ruebat flumen ut hibernum, fertur quo rara securis. expressa arbusto regerit convicia, durus vindemiator et invictus, cui saepe viator cessisset magna conpellans voce cuculum. at Graecus, postquam est Italo perfusus aceto, Persius exclamat: ‘per magnos, Brute