comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nisi ex siccitate contingͭ. Opportuna inquit dissariꝰ
obiectõ s racõ non obscura est ꝑtes enĩ pͥores capit
fecit nã rariores ut qͥtquid suꝑflui aut fumei flatꝰ
ctͣ cerobrs fuerit euanescat ꝑ plures meatꝰ. Uñ uide¬
mus in siccis defuctorũ capitib uelut qͣsdã sutuns
q̃bus emispĩa ut itã dixerĩ capitis illigãtur. Quib
i᷑ illi meatꝰ fuerint ãpliores humorẽ siccitate mu¬
tãt ⁊ ideo tardius canescunt s non caluicio carent
Si gͦ siccitas caluos efficit ut postiora capitis sicci¬
ora ẽẽ dixisti cur caluũ occipitiũ nuĩquã udemus:
Ille respondit siccitas occipiti non ex uicio red ex
natura ẽ. Ideo om̃ib sicca sũt occipicia. Ex illa at
siccitate caluiciũ nascit᷑ que per malã temꝑiem

Expanded text:
nisi ex siccitate contingit?» «Opportuna», inquit Dysarius, nisi ex siccitate contingit?» «Opportuna», inquit Dysarius, «obiectio: sed ratio non obscura est. Partes enim priores capitis fecit natura rariores, ut quicquid superflui aut fumei flatus circa cerebrum fuerit, evanescat per plures meatus. Vnde videmus in siccis defunctorum capitibus velut quasdam suturas quibus hemisphaeria, ut ita dixerim, capitis illigantur. Quibus igitur illi meatus fuerint ampliores, umorem siccitate mutant et ideo tardius canescunt sed non calvitio carent.» «Si ergo siccitas calvos efficit et posteriora capitis sicciora esse dixisti, cur calvum occipitium numquam videmus?» Ille respondit: «siccitas occipitii non ex vitio sed ex natura est. Ideo omnibus sicca sunt occipitia. Ex illa autem siccitate calviti
Abbreviated transcription (Latin):
mat̾ci ut suũ opris impleant mĩstntur. Ita nulla
in hoĩe ꝑs corpis sine spiram̃to qd̾ ĩuẽtre terebri loca-¬
tum ẽ Et sine spinalis medulle bñficio ꝯstat Sic gͦ
fit ut cum ip̃m ce̾brũ sensu careat sensus tñ a ce̾bro
i õe corpus ꝓficiscat᷑. Euge greculus nr̃ eua¬
gelus ait. Tam plane nobis oñdit res opertu nature
tectas ut quicquid sermone descripsit ocłis uide̾ uideam᷑.
S eustachio iam cedo cui p̃ripui ꝯsulendi locũ: Eu¬
stachius m ͦ ul uir oĩ disẜtissimꝰ eusebius ul qͥtũq
oliit alii ad excitu ꝯsultacionis accedant nos pe¬
i ex aliqua ratioe canos huic p̾cipue ꝑti capitis
assignet. Et dissarius. Et hoc dinus ille uates pru¬
dent̾ ut cet᷑a. Alam ꝑs antior capitis humidior occi¬
picio ẽ et inde cebro solet inciꝑe canicies. Et si pars
anterior ait ille huidior ẽ cur caluiciũ patit᷑ qd̾ nõ

Expanded text:
matrici, ut suum opus impleant, ministrantur. Ita nulla matrici, ut suum opus impleant, ministrantur. Ita nulla in homine pars corporis sine spiramento, quod in ventre cerebri locatum est, et sine spinalis medullae beneficio constat. Sic ergo fit ut cum ipsum cerebrum sensu careat, sensus tamen a cerebro in omne corpus proficiscatur.» «Εὖγε! Graeculus noster», Euangelus ait, «tam plane nobis ostendit res opertu naturae tectas ut quicquid sermone descripsit oculis videre videamur. Sed Eustathio iam cedo, cui praeripui consulendi locum.» Eustathius: «modo vel vir omnium disertissimus Eusebius vel quicumque volent alii ad exercitium consultationis accedant, nos poan ex aliqua ratione canos huic praecipue parti capitis adsignet?» Et Dysarius: «et hoc divinus ille vates prudenter ut cetera. Nam pars anterior capitis umidior occipitio est, et inde crebro solet incipere canities.» «Et si pars anterior», ait ille, «umidior est, cur calvitium patitur quod non
Abbreviated transcription (Latin):
Secunda in aures se diffund᷑ ꝑ ꝙͣ eis ĩnascit᷑ notitia
sonorũ. Tercia narib inserit᷑ rim mĩstras odorãdi:
Quarta palatũ tenet quode gustatib iudicat᷑. Qnta
ui sua õe corpus implet᷑ ^ oĩs pars corporis mollia et
aspera frigida ⁊ calida discernit. Sexta de ce̾b ͦ meãs
neruorũ infundit sensũ spinali
dig̾tate p̃cipua ẽ ut longũ ce̾brũ a medicis sit uocata:
dencia accipit corpus aĩalis ut uiuat ut decore uiuat
⁊ ut ĩmor̾litas illi successione q̃rat᷑. His t̾ͥbus ꝓpositis
ut dixi aĩe ꝑ spinale medullam p̃betur effc̃us. llam
ordi et iecori ⁊ spirandi mĩsteriis q̃ oia ad uiuend
ꝑtinent uires de spinalib quos dirimꝰ meatib mĩs¬
trant᷑ Nerus etiã manuũ pedũ aliarũ ue ꝑciũ per
quas decore uiuit᷑ uirtꝰ inde p̃stat᷑. ⁊ ut successio
ꝓturet᷑ nerui ex eadem spinali medulla pudendis et

Expanded text:
secunda in aures se diffundit per quam eis innascitur notitia secunda in aures se diffundit per quam eis innascitur notitia sonorum; tertia naribus inseritur vim ministrans odorandi; quarta palatum tenet quo de gustatibus iudicatur; quinta vi sua omne corpus implet, omnis enim pars corporis mollia et aspera, frigida et calida discernit. Sexta de cerebro means nervorum infundit sensum spinali dignitate praecipua est ut longum cerebrum a medicis sit vocata. dentia accipit corpus animalis: ut vivat, ut decore vivat et ut immortalitas illi successione quaeratur. His tribus propositis, ut dixi, animae per spinalem medullam praebetur effectus. Nam cordi et iecori et spirandi ministeriis, quae omnia ad vivendum pertinent, vires de spinalibus quos dixi meatibus ministrantur. Nervis etiam manuum pedum aliarumve partium, per quas decore vivitur, virtus inde praestatur, et ut successio procuretur, nervi ex eadem spinali medulla pudendis et
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ ut sensu egeat. Ut ãt hõ ꝯstet ⁊ uiuũ aĩal sit aĩa
p̾stat q̃ uiuũ corpꝰ illiũnat. Porro illũat ĩhĩtã¬
do ⁊ hĩtacio eius in ceͬbro ẽ. Et sꝑalis eĩ na᷑ ⁊ ad
nos de alto ueniens ꝑtẽ in hoiẽ ⁊ altã ⁊ sꝑalẽ te ͥ ͭ
aĩali est locat in cau̾nis cerebri spiram̃tũ de efpͨ¬
tibus suis cuiꝰ spiramẽti na᷑ hͨ est ut sensꝰ ⁊ ingerat
et gubernet. De his irͦ cauernis quas uẽtres cer
nostra uocauit antiquitas nascũt᷑ neruorũ septem
cui rei nomẽ quod ip̃e uoles latinum
facito. Nlos enĩ cyriciau neruorũ uocamꝰ cũ bini¬
eruorũ sinzugie de cerebri uent᷑ nascẽtes uicẽ in¬
plent fiscularũ spiramẽtũ sensificũ ad sua queq loca
nãli lege ducẽtes ut sensũ uicinis ⁊ lõge poĩtis mẽb̾s¬
aialiꝰ infundant. pͥma igi᷑ sycicar
neruors taliũ petͭ
oclos ⁊ dat illis agnicõem spẽrs ⁊ distreciõem colorũ:

Expanded text:
onstet et vivum animal sit, anima praestat, quae corpus inluminat. Porro inluminat inhabitando et habitatio eius in cerebro est. Sphaeralis enim natura et ad nos de alto veniens, partem in homine et altam et sphaeralem tenuit uia necessarius animali est, locat in cavernis cerebri spiramentum de effectibus suis: cuius spiramenti natura haec est ut sensus et ingerat et gubernet. De his ergo cavernis, quas ventres cerebri nostra vocavit antiquitas, nascuntur nervorum septem Cui rei nomen quod ipse voles Latinum facito. Nos enim συζυγίαν nervorum vocamus, cum binnervorum συζυγίαι de cerebri ventre nascentes vicem inplent fistularum, spiramentum sensificum ad sua quaeque loca naturali lege duceanimalis infundant. Prima igitur συζυγία nervorum talium petit oculos et dat illis agnitionem specierum et discretionem colorum;
Abbreviated transcription (Latin):
affc̃m nmuiũ amico ⁊ cũ incet̾is tũ in his optiẽ docto:
Nuꝑ ĩ tusculano meo fui cũ iudemiales fructꝰ ꝓ ãnua
ollemp ͭ ͤ legerent᷑. Erat uide̾ ꝑmistos rusticis serue
haurire uel de exp̃sso ul desponte fluẽte mustũ n ͨ tñ
ebrietate capi. qd̾ in illis p̃cipue admirabar. quos
ĩpelli ad insaniã ꝑuo uino nouerã. Quero q̃ racio
de musto ebrietatẽ fieri aut tardã faciat ãt nullã:
Ad hec dissarius om̃e qd̾ dulte ẽ cito saciat nͨ diut᷑¬
nam desiderii sui fidem tenet s in locũ sacie ͭ ͥ ᷤᷤ sucte¬
dit horror. in musto aũt sola dulcedo est suauitas
nulla Nlã uinũ ciũ infancia est dulte cũ pubestͭ ma¬
gis suaue ꝙͣ dulce est: ẽẽ aũt haꝵ duaꝵ rerũ:¬

Expanded text:
adfectum nimium amico et cum in ceteris tum in his optime docto. adfectum nimium amico et cum in ceteris tum in his optime docto. Nuper in Tusculano meo fui, cum vindemiales fructus pro annua sollemnitate legerentur. Erat videre permixtos rusticis servos haurire vel de expresso vel de sponte fluente mustum nec tamen ebrietate capi. Quod in illis praecipue admirabar, quos impelli ad insaniam parvo vino noveram. Quaero quae ratio de musto ebrietatem aut tardam fieri faciat aut nullam?» Ad haec Dysarius: «omne quod dulce est cito satiat nec diuturnam desiderii sui fidem tenet, sed in locum satietatis succedit horror. In musto autem sola dulcedo est, suavitas nulla. Nam vinum cum in infantia est, dulce; cum pubescit, magis suave quam dulce est. Esse autem harum duarum reru
Abbreviated transcription (Latin):
extinctũ. Quod mulieb ͤ corpꝰ uuabat ardẽtes iuiros
nõ caloris s pinguis carnis ⁊ oleo similioris qd non illis
ꝯtingẽt ex calore. Qd̾ cito admouent᷑ gnacioĩs non¬
imii caloris s infirmioi̾s neͣ ẽ ut exilia ponia ci¬
rius maturescũt robusta seriꝰ. S si uis intellige̾ ĩ
gnacione uerã roẽm caloris. ꝯsidera uiros lõge diuciꝰ
ꝑseuare in gn̾ando ꝙͣ mlieres in pariendo Et ꝯ ͨ t̾ sit
indubitata ꝓbacio in utͦq sexu. ul frigoris ulcaloris:
nã. uis ead in frigidiori corꝑe celeriꝰ extingui᷑ ĩ calidi¬
ore diutius perseuerat. Quod frigꝰ aeris tollãbilius
uiris ferunt facit hͦ suũ frigus. Similib eni similia
gaudent. Ideo enĩ ne corpus earũ frigus horreat facit
suetudo nẽ quã sortite sunt frigidiore. S de hnis si
ut uolut iudicẽt. Ego u ͦ ad sortẽ uenio ꝯsulendi. ⁊ qd̾
scitu dignũ extimo ab eodẽ dissario q̃ro. ⁊ mͥ us ad

Expanded text:
extinctum. Quod muliebre corpus iuvabat ardentes viros, non caloris erat sed pinguis carnis et oleo similioris, quod non illis contingeret ex calore. Quod cito admonentur generationis, non nimii caloris sed naturae infirmioris est, ut exilia poma celerius maturescunt, robusta serius. Sed si vis intellegere in generatione veram rationem caloris, considera viros longe diutius perseverare in generando quam mulieres in pariendo, et hoc tibi sit indubitata probatio in utroque sexu vel frigoris vel caloris. Nam vis eadem in frigidiore corpore celerius extinguitur, in calidiore diutius perseverat. Quod frigus aëris tolerabilius viris ferunt, facit hoc suum frigus, similibus enim similia gaudent. Ideo ne corpus earum frigus horreat, facit consuetudo naturae quam sortitae sunt frigidiorem. Sed de his singuli ut volent iudicent. Ego vero ad sortem venio consulendi, et quod scitu dignum aestimo, ab eodem Dysario quaero et mihi usque ad
Abbreviated transcription (Latin):
fana eoꝵ extra pomeriũ locauerũt.ut et illi saceificii sol¬
lẽnis sibi ceuore colerent᷑. nec tamẽ urebana templa mor¬
te petudum polluerent᷑. Nullũ itaq egypti opidũ. int᷑ mu¬
ros suos aut sat̾ni aut serapis fanũ recepit. hoꝵ alteꝵ
uix egreq a uobis admissum audio Sat̾nũ uͦ ł maximo
inter ceteros honore celebratis. Si gͦ nichil est quod me
hoc scire ꝓhibeat. nolo in mediũ ꝓferat᷑. hic auienꝰ in pre¬
textatũ expectationẽ consulentis remictẽs. licet om̃s ait
qui assunt pari doctrina polleant sacroꝵ tamẽ om̃ium
uoer̾tius unice c̃stius potest & originẽ cultꝰ quĩ huic deo
pendit᷑ &. causã festi sollẽnis aperire. Qđ cũ p̾textatꝰ
i alios refundere temptasset om̃s ab eo impetrauũt
ut ip̃e dillexer&.. Tum silentio sc̃o ita orsus ẽ Sacur¬
nalioꝵ originẽ illã mͥ in medium ꝓferre fas ẽ ñq̃ ad

Expanded text:
fana eorum extra pomerium locaverunt, ut et illi sacrificii solfana eorum extra pomerium locaverunt, ut et illi sacrificii sollemnis sibi cruore colerentur nec tamen urbana templa morte pecudum polluerentur: nullum itaque Aegypti oppidum intra muros suos aut Saturni aut Sarapis fanum recepit. Horum alterum vix aegreque a vobis admissum audio, Saturnum vero vel maximo inter ceteros honore celebratis. Si ergo nihil est quod me hoc scire prohibeat, volo in medium proferatur.» Hic Avienus in Praetextatum expectationem consulentis remittens, «licet omnes», ait, «qui adsunt pari doctrina polleant, sacrorum tamen omnium Vettius unice conscius potest tibi et originem cultus qui huic deo penditur et causam festi sollemnis aperire.» Quod cum Praetextatus in alios refundere temptasset, omnes ab eo impetraverunt ut ipse dissereret. Tunc silentio facto ita exorsus est: «Saturnaliorum originem illa
Abbreviated transcription (Latin):
uos ẽẽ qͦt muse sũt Qđ gͦ ꝑfecto numo q̃ritis adiciẽdos ͤ
Et uortius hoc inquit nobis p̾sencia uestea p̃stabit. ut
musas impleamꝰ. & gras. quas ad festũ deoꝵ om̃iũ pͥnci¬
pis equũ ẽ conuenire. Cum gͥ consedislent chorꝰ auienũ
intuens. quẽ familiarius frequẽtare solitꝰ erat. In hoc
inquit satireni cultu quẽ deoꝵ pͥncip̃e dicitis. xitꝰ iẽ
ab egyptioꝵ religiosissima gẽte in archana temploꝵ
usq al alexandri macedonis occasum post qũe tyran¬
nide ꝑtolomeoꝵ p̃ssi hos quoq deos incultũ recipere
alexandeinoꝵ more apud quos p̾cipue colebant᷑ coacti
sũt Ita tam̃ imꝑio paruerũt. ut nõ õmino ueligiois sue
obseruata confunderẽt Nãqͥa nũꝗ fas fuit egyptiis pe-¬
cudibꝰ aut sanguine. sed p̃cibꝰ et ture solo placare deos
His autẽ duobꝰ aduenis hostie erãt ex more mactãde

Expanded text:
vos esse quot Musae sunt: quid ergo perfecto numero quaeritis adiciendos? vos esse quot Musae sunt: quid ergo perfecto numero quaeritis adiciendos? Et Vettius: Hoc, inquit, nobis praesentia vestra praestabit, ut et Musas inpleamus et Gratias, quas ad festum deorum omnium principis aequum est convenire. Cum igitur consedissent, Horus Avienum intuens, quem familiarius frequentare solitus erat: In hoc, inquit, Saturni cultu, quem deorum principem dicitis, ritus vester ab Aegyptiorum religiosissima gente usque ad Alexandri Macedonis occasum: post quem tyrannide Ptolemaeorum pressi hos quoque deos in cultum recipere Alexandrinorum more, apud quos praecipue colebantur, coacti sunt. Ita tamen imperio paruerunt, ut non omnino religioobservata confunderent. Nam quia numquam fas fuit Aegyptiis pecudibus aut sanguine sed precibus et ture solo placare deos, his autem duobus advenis hostiae erant ex more mactandae,
Abbreviated transcription (Latin):
et epulis exigamꝰ. quibꝰ ut om̃s hodie qui p̾sences sũt ac¬
quiescãt. impetratum teneo
um ille. supuenire fabulis nõ euocatos haud equide
tuxpe existimat᷑. uerũ sponte ireuere in cõuiuiũ alii
eparatũ. Nec homero sine nota uel infre memoratu
ẽ. Et uide nenuiũ arrogant̾tres tͥ uelis menelaos con-¬
tigilse cũ illi tanto regi unꝰ euenerit. Tum om̃s p̾textatũ
iuuantes orare blandeq ad cõmune inuitare cõsortiũ
uangelũ quidẽ sepin et maxime. sed nõ nũquã & ci
eo parit̃ ingressos. Int̾ hec euagelꝯ petitu om̃ium tem-¬
peratꝰ marci uarronis inquit librũ uobis arrbiteor
non ignotum ex saturis menippeis qui in scribitire.
nescis quid uesper uehat. In quo cõuiuarũ numeru
ꝯat lege de finit ut neq minor quã gratiaꝵ sit. nec
qũa musaꝵ numosior. Hic uideo excepto rege cõuiuii tot

Expanded text:
et epulis exigamus, quibus ut omnes hodie qui praesentes sunt acet epulis exigamus, quibus ut omnes hodie qui praesentes sunt acquiescant impetratum teneo. Tunc ille: Supervenire fabulis non evocatos haud equidem turpe existimatur: verum sponte inruere in convivium aliis praeparatum nec Homero sine nota vel in fratre memoratum est, et vide ne nimium arroganter tres tibi velis Menelaos contigisse, cum illi tanto regi unus evenerit. Tum omnes Praetextatum iuvantes orare blandeque ad commune invitare consortium, Evangelum quidem saepius et maxime, sed nonnumquam et cum eo pariter ingressos. Inter haec Evangelus petitu omnium temperatus: M. Varronis, inquit, librum vobis arbitror non ignotum ex saturis Menippeis qui inscribitur: Nescis quid vesper vehat, in quo convivarum numerum hac lege definit, ut neque minor quam Gratiarum sit, neque quam Musarum numerosior. Hic video excepto rege convivii tot
Abbreviated transcription (Latin):
uortius qũãuis ad om̃em patientiã constãt᷑ animi tͣn¬
quillitate firmꝰ nõ nil tamẽ consultacione tã ꝓterua motꝰ
Si aut me inqͥt euangele aut hec ĩnocencie lumina cogi¬
tasses. nullũ int̾ nos tale feccetũ opinarere qđ ñ uł tibi
ueloiam uulgo fieri diluciclũ poss. qͥa neq ego sum ĩ memoo
nec hoꝵ quẽꝙͣ inscium credo illius p̾cepti philosofie sic lo
quendum ẽẽ cum hominibꝰ tanꝗ dii audiãt.sic loquendũ
petamꝰ qđ uelle nos indecoꝵ sit hominibꝰ confiteri. Nosu̾o
ut & honorẽ saceis feriis haberemꝰ &e uitaremꝰ tam̃ tor¬
porẽ feriãdi. acq ociũ in negociũ utile uerteremꝰ.c̃uenimꝰ
diẽ totũ doctis fabulis uelud ex symbolo cõferẽdis daturri.
Nam si ꝑ sacra sollennia riuos dedutere religio nulla ꝓhi¬
bebit. si salubri fluuio mersare oues fas & iura ꝑmittũt
uoluit. facite si uolentibꝰ uõb erit diẽ comunibꝰ et fr

Expanded text:
Vettius, quamvis ad omnem patientiam constanter animi tranquillitate firmus, nonnihil tamen consultatione tam proterva motus, «si aut me», inquit, «Euangele, aut haec innocentiae lumina cogitasses, nullum inter nos tale secretum opinarere quod non vel tibi vel etiam vulgo fieri dilucidum posset, quia neque ego sum immemor nec horum quemquam inscium credo sancti illius praecepti philosophiae, sic loquendum esse cum hominibus tamquam di audiant, sic loquendum  dis petamus, quod velle nos indecorum sit hominibus confiteri. Nos vero, ut et honorem sacris feriis haberemus et vitaremus tamen torporem feriandi atque otium in negotium utile verteremus, convenimus diem totum dNam si per sacra sollemnia rivos deducere religio nulla prohibet, si salubri fluvio mersare oves fas et iura permittunt: voluit, facite, si volentibus vobis erit, diem communibus et fabulis
Abbreviated transcription (Latin):
ate exhistoriis ꝓlata sõnia nr̃is pfalaridis cyri suꝑioris mr̃is dyonisi peni
hanulcaris. hãnbalꝰ.p decii ꝑuulgatũ. iã ilło̾ dep̾sule gͣcchi eciã ⁊ recẽs cecilie¬
babilarice silie sominiũ. S ħ ext̾na ob eamq causani ignota nob̾ st. ũ ũlla
Ĩ facta fortasse. Qs n auctor istoꝵ. Denr̃is somniis qͥd hẽmꝰ dite̾. tu dem̾iso
mez equo ad ripam ego demauo cũ fascib laure atis meni suũ deduci iubẽ¬

Expanded text:
a te ex historiis prolata somnia, matris Phalaridis, Cyri superioris, matris Dionysii, Poeni a te ex historiis prolata somnia, matris Phalaridis, Cyri superioris, matris Dionysii, Poeni Hamilcaris, Hannibalis, P. Decii; pervulgatum iam illud de praesule, C. Gracchi etiaBaliarici filiae, somnium. Sed haec externa ob eamque causam ignota nobis sunt, non nulla etiam ficta fortasse. Quis enim auctor istorum? De nostris somniis quid habemus dicere? tu de emerso me et equo ad ripam, ego de Mario cum fascibus laureatis me in suum deduci iuben
Abbreviated transcription (Latin):
sentanea maiestatideoꝵ. ad aꝑta ⁊ clara ueniamꝰ qͣle ẽ. de illo int̾ferto a
copone megaris qͣle desimonide qͥ ab eo qͦm humarat uetitꝰ ẽ nauiga̾e
qͣle ⁊̃ dealex andro ꝗd ate p̾ti̾tũ ẽẽ miror. qd eñ ptolomeꝰ familiaris eiꝰ inp̾lio
telo uenenato ictꝰ ẽẽt eoq uuln̾e sũmo cũ dolore moret᷑ alexand̾ ad sidens
sc̃nio ẽ ꝯsepitꝰ Tum scõm qͥetem uisus ei dicit dratoĩs qͦm nr olympias a¬
lebat. radiculam ore ferre & simul dice̾ qͦ illa loci uascet᷑. neq is lõge abe¬
rat abeo loco. eiꝰ aũ ẽẽ ui tantã ut ptoloieũ facile sanaret. Cũ alexaud̾ exꝑ¬
rectꝰ narrass amiti somniũ misisse qͥ illã radiculam q̃rerent qͣ muenta &
ptolomeꝰ sanatꝰ dr̃.⁊ iñlti milites q̃rant eod̾ gn̾e reli uuln̾ati: Multa etia st̃

Expanded text:
sentanea maiestati deorum. Ad aperta et clara veniamus, quale est de illo interfecto a sentanea maiestati deorum. Ad aperta et clara veniamus, quale est de illo interfecto a caupone Megaris, quale de Simonide, qui ab eo, quem humarat, vetitus est navigare, quale etiam de Alexandro, quod a te praeteritum esse miror, Quinte. Cum Ptolomaeus, familiaris eius, in proelio telo venenato ictus esset eoque vulnere summo cum dolore moreretur, Alexander adsidens somno est consopitus. Tum secundum quietem visus ei dicitur draco is, quem mater Olympias alebat, radiculam ore ferre et simul dicere, quo illa loci nasceretur neque is longe aberat ab eo loco, eius autem esse vim tantam, ut Ptolomaeum facile sanaret. Cum Alexander experrectus narrasset amicis somnium, emissi sunt, qui illam radiculam quaererent; qua inventa et Ptolomaeus sanatus dicitur et multi milites, qui erant eodem genere teli vulnerati. Multa etiam sunt
Abbreviated transcription (Latin):
me mones qd̾ ñ intelligam: Edͥ me gͥmones.. Ut siqͥs medicꝰ egͣti imꝑet ut
sũmat t̾rigenẽ herbi gradã donii portam sanguĩe cassam pociꝰ qm hoĩum
more tocleam dic̾e̾: Ham pacuiꝰ anphio qͥdrupes tardi grada ag̾stis. hu
ad ꝯiectorem quidam somniasse. se om̃i pend̾e ex fascea lecti sui Cubi¬
inuenit auri aliqñtũ idq tͥcũdatũ argento. Misit ꝯiectori qͣntulũ uisĩ est.
deargẽto tũ ille nithil memqͥt deĩcello. Idn ei ex ouo uidebat᷑. aurũ decla
rasse reliqũ argentũ. Nemo ne gͥ mĩꝙͣ aliis ouũ sõniauit: Cur gͦ h nescio
qͥ tesaurũ solus inuenit: Qm m̃lti inopes digni presidio deoꝵ ullo sõmo
ad thesaurũ reꝑindũ admouent᷑: Qͣm aũ ob causam tñ obscure admonitꝰ
ut ex ouo nasceret᷑ thesauri similitudo pociꝰ qͣm aꝑte thesaurũ q̃re iube¬
tur sic̃ aꝑte simonides uetitꝰ d ẽ nauigare: Q obscura sõnia minime ꝯ¬

Expanded text:
me mones, quod non intellegam? Quid me igitur mones? ut si quis medicus aegroto imperet, ut sumat Terrigenam, herbigradam, domiportam, sanguine cassam, potius quam hominum more cocleam diceret. Nam Pacuvianus Amphio Quadrupés tardigrada, agréstis, huad coniectorem quidam somniasse se ovum pendere ex fascea lecti sui cubiinvenit auri aliquantum, idque circumdatum argento, misit coniectori, quantulum visum est de argento. Tum ille: Nihilne, inquit, de vitello? id enim ei ex ovo videbatur um argentum. Nemone igitur umquam alius ovum somniavit? cur ergo hic nescio qui thensaurum solus invenit? quam multi inopes digni praesidio deorum nullo somnio ad thensaurum reperiendum admonentur! Quam autem ob causam tam est obscure admonitus, ut ex ovo nasceretur thensauri similitudo, potius quam aperte thensaurum quaerere iuberetur, sicut aperte Simonides vetitus est navigare? Ergo obscura somnia minime con
Abbreviated transcription (Latin):
dra innq mari magͦ eadq ppło pͦ e heu uidete Nũ gͥ me cogis ⁊̃ fabil crede̾
q̃ delectatõs hãnt quantũ uoles u̾b̾ sentẽtiis nunieris. cantib adiuuent᷑. Aut¬
toritatẽ quidã ñllã debemꝰ. nͨ fidem ꝯmenticiis reb adiũg̾e̾. Eeid̾q mͦ nͨ e̾
publitio nescio cui. nͨ marnis uatib uec apollinis oꝑtis credendũ ex istiiuo
prudenti probata sũt. Qͥd inqͥes remex ille declasse coponi ñne ea p̾dixit
q̃ facta sũt. Ille uͦ ⁊ ea quid̾ q̃ om̃s eo tp̃re ne acuderent tnuebaniꝰ. Castra u̾

Expanded text:
Eheu videte Num igitur me cogis etiam fabulis credere? quae delectationis habeant, quantum voles, verbis sententiis, numeris cantibus adiuventur; auctoritatem quidem nullam debemus nec fidem commenticiis rebus adiungere. Eodemque modo nec ego Publicio nescio cui nec Marciis vatibus nec Apollinis opertis credendum existimo; prudenti probata sunt. Quid? inquies, remex ille de classe Coponii nonne ea praedixit, quae facta sunt? Ille vero, et ea quidem, quae omnes eo tempore ne acciderent timebamus. Castra
Abbreviated transcription (Latin):
ne ͤ qͣm ut dixi uorant symphacian eiꝰmͥo ut thesaurꝰ exouo intelligi debe¬
at. Nã mediti ex qͥbdã reb ⁊ adueniẽtes & crescẽcis morbos intelligũt. nõ
nulle eciã ualitudis sigͥcatões ut ħ ip̃m pleme nectiue simꝰ ex qͦdã gn̾e atq
banꝰ si eã funditꝰ sustulissemꝰ. Nec uͦ id emĩ diligẽt᷑ intelligi uolo. sr̃stitucdẽ
tollenda religio tollit᷑ nã ⁊ maior̃ iustituta tueri satris rerinioniis q reti¬
adiuirandamq hoĩm gn̾i pulcͥtudinnb mũdi ordoq rerͣ celestiũ cogͥtõ¬
siuetunatẽ. siue tu om̃ audieris siue innuolaris siue auẽ aspexis. si chal¬
deũ si haruspitẽ iudi̾s. si fulserit si tonuerit. si tactu aliqd erit de çelo
si ostenti simile natũ factũ ne qͥppiã quoꝵ ut̃e ẽ pler̃q aliqͥd eueniat¬

Expanded text:
e, quam, ut dixi, vocant sumpa/qeian, eius modi, ut thensaurus ex ovo intellegi debeat? Nam medici ex quibusdam rebus et advenientis et crescentis morbos intellegunt, non nullas etiam valetudinis significationes, ut hoc ipsum, pleni enectine simus, ex quodam genere bamur, si eam funditus sustulissemus. Nec vero id enim diligenter intellegi volo superstitione tollenda religio tollitur. Nam et maiorum instituta tueri sacris caerimoniisque retiadmirandamque hominum generi pulchritudo mundi ordoque rerum caelestium cogit consive tu vatem sive tu omen audieris, sive immolaris sive avem aspexeris, si Chaldaeum, si haruspicem videris, si fulserit, si tonuerit, si tactum aliquid erit de caelo, si ostenti simile natum factumve quippiam; quorum necesse est plerumque a
Abbreviated transcription (Latin):
int̾pone.ca ꝓbare q̃ sinulima ueri uideantur conferre causas. et quid
inquamq senten dici possit expronere. nulla ad hibita sua. auctori¬
tate iudiciũ audienciũ reliuque integrum ãt liberũ: tenebimus
hanc ronsuetudinẽ asocrate traditam eaq inber nos si tibi quinte
frater placebit ꝗͣ sepissime uteor. Mich uero in quit ille. nichil potest¬
esse iocundius. que cum essent pctafireginiuss: AEN¬

Expanded text:
nere, ea probare, quae simillima veri videantur, conferre causas et, quid in quamque sententiam dici possit, expromere, nulla adhibita sua auctoritate iudicium audientium relinquere integrum ac liberum, tenebimus hanc consuetudinem a Socrate traditam eaque inter nos, si tibi, Quinte frater, placebit, quam saepissime utemur. Mihi vero, inquit ille, nihil potestesse iucundius. Quae cum essent dicta, surre
Abbreviated transcription (Latin):
aut cogitauimnꝰ aut egimꝰ. ut mͥ tp̃rib ilł m̃ltũ ĩ aĩo mariꝰ u̾sabat᷑ recordauti
qͣm illo gͣuem suũ casũ in agno aĩo qͣm ꝯstanti tuliss. Hãt dde causã de illo
somandi fuisse. Tibi aũ deme cũ solicitudĩe cogitanti. sb̃ito sũ uisꝰ en̾s eflu¬
mĩe Inerãt u̾ in utͥusq ur̃i animis uigilantiũ cogitatõnũ uestigia. Ac q̃dã
mers rursꝰ ipparuit. An tu censes ullam animi tam debirẽ futurã fuisse ñ sõ¬
niis credet mista casu. ñ nũꝗͣ forte teni̾e ꝯcurrerẽt. Alexandrodraco loqͥuis

Expanded text:
mporibus illis multum in animo Marius versabatur recordanti, quam ille gravem suum casum magno animo, quam constanti tulisset. Hanc credo causam de illo somniandi fuisse. Tibi autem de me cum sollicitudine cogitanti subito sum visus emersus e flumine. Inerant enim in utriusque nostrum animis vigilantium cogitationum vestigia. At quaedam mersus rursus apparuit. An tu censes ullam anum tam deliram futuram fuisse, ut somniis crederet, nisi ista casu non numquam forte temere concurrerent?
Abbreviated transcription (Latin):
pr̃is diuiser̃ etrusci facile id qͥd̾ fuit qͣtuor qͦs nos hẽmꝰ duplicare pꝰ sd̾ it̾m fãc̾e ut
ex eodicent siliũ qua exꝑte eueniss Frimũ idqͥd int̾ ẽ: Dem̃ qͥd significat. Nõ¬
ne ꝑspicuũ ẽ ex pͥma admiratõe honĩm qd̾ thonitrua iactꝰq fulminũ extiiu¬
issent. credidissent ea effic̾e̾ rer̃ oĩum prepotentẽ: Iouẽ itaq ĩ nr̃is cõmetitariss
sqͥtũ hẽmꝰ. ioue tonaute. sulgurante comicia popli hr̃e nefas hor fortasse .r.p.

Expanded text:
partis diviserunt Etrusci. Facile id quidem fuit, quattuor, quas nos habemus, duplicare, post idem iterum facere, ut ex eo dicerent, fulmen qua ex parte venisset. Primum id quid interest? deinde quid significat? Nonne perspicuum est ex prima admiratione hominum, quod tonitrua iactusque fulminum extimuissent, credidisse ea efficere rerum omnium praepotentem Iovem? Itaque in nostris commentariis scriptum habemus: Iove tonante, fulgurante comitia populi habere nefas. Hoc fortasse rei publicae
Abbreviated transcription (Latin):
mente qͥsq sit. nͨ frustra at sine causa qͥd fat̾e dignũ d̾o ẽ. qͥd abhorret ⁊̃ ab ho¬
mis ꝯstantia Ita si pleraq somuia aut ignorant aut neglegũt᷑. aut nescit ea
d̾us aut frustra somnior̃ signifitaroem utit᷑ & hoꝵ neutr̃ ind̾m cadit. Nich
gͥ adeo sõmiis signisitari fatẽdũ ẽ. Illud ⁊̃ reqͥro tͤ si d̾s ista uisa nob̾ ꝓuidẽdi
causa dat ñ uigilantib pociꝰ det qm dormientib.sine em̃ ext̾niis ⁊ aduẽti¬
ẽẽ poterat idq si nra causad̾i scd̾n qͥetẽ farerẽt uigilantib id̾ facerẽt p̃ser¬
tii ut cͥsippꝰ achademitos refellens ꝑmulto clariora & cerciora ẽẽ dicat q̃
uigilantib uideant̾ qͣniq sõniantib fuit gͥ diuina b̾ñ firẽtiadignꝰ ẽ ꝯsu¬

Expanded text:
mente quisque sit, nec frustra ac sine causa quid facere dignum deo est, quod abhorret etiam ab hominis constantia. Ita, si pleraque somnia aut ignorantur aut negleguntur, aut nescit hoc deus aut frustra somniorum significatione utitur; et horum neutrum in deum cadit; nihil igitur a deo somniis significari fatendum est. Illud etiam requiro, cur, si deus ista visa nobis providendi causa dat, non vigilantibus potius det quam dormientibus. Sive enim externus et adventiesse poterat; idque si nostra causa di secundum quietem facerent, vigilantibus idem facerent, praesertim cum Chrysippus Academicos refellens permulto clariora et certiora esse dicat, quae vigilantibus videantur, quam quae somniantibus. Fuit igitur divina b
Abbreviated transcription (Latin):
niauerint. Quero ⁊̃ si uͤlĩ scͥbere. qd aut lege̾ aut cauere. uł uote aut fidib
grometͥcũ qͥddã. aut phisitũ aut dialetticũ explicare. somnũ ne ex p̾tand̃
sit an ars adhibenda. sine qͣ nich̾ ear̃ rer̃ nͨfieri nͨ expedra põt. Ac qͥ nesi na¬
iugare quidẽ ueliu ita gub̾uarẽ ut somnauerim. kesens n̾ pena sit. Qͥd
gͥ ꝯuenit egros acõiectore somnioꝵ pociꝰ qm amedico pet̾e medinã: An escu¬
nantib uon põt. Et si sine medito medicinã dabit nin̾ua. muse scͥbendi
legendi cetarũq arciũ sciencĩa somniantib ñdabũt: Ac si curaco daret᷑
ualetudinis. hic qͦ quȩ dixi darent᷑. Que qm ñ dant᷑ inedicina̾ ñ dat᷑. Qua sõ¬
lata: tollit᷑ oĩs auctoritas somnioꝵ. sħ qͦ inpromptu fuerunt nũt nit̾iora
uideamꝰ. Aut n diuina uis q̃dã ꝯsulens nob̾ sõnioꝵ signisitacioẽs facit aut

Expanded text:
bere quid aut legere aut canere vel voce vel fidibus aut geometricum quiddam aut physicum aut dialecticum explicare, somniumne exspectandum sit an ars adhibenda; sine qua nihil earum rerum nec fieri nec expediri potest. Atqui, ne si navigare quidem velim, ita gubernem, ut somniaverim; praesens enim poena sit. Qui igitur convenit aegros a coniectore somniorum potius quam a medico petere medicinam? An Aescunantibus non potest? et si sine medico medicinam dabit Minerva, Musae scribendi, legendi, ceterarum artium scientiam somniantibus non dabunt? At si curatio daretur valetudinis, haec quoque, quae dixi, darentur; quae quoniam non dantur, medicina non datur; qua sublata tollitur omnis auctoritas somniorum. Sed haec quoque in promptu fuerint; nunc interiora videamus. Aut enim divina vis quaedam consulens nobis somniorum significationes facit, aut
Abbreviated transcription (Latin):
opidorũ sitꝰ. hoĩum sigãs: Num gͥcũ aut muros babilonis aut hoĩm faciem
Ammoꝵ ẽ. ea ius. eaq nã. ut uigeant uigiłates ñllo aduẽticõ pulsu s suo mo¬
tu nicredibił quadam teleritate h eũ sustinent̾ mẽbris & corꝑe & sensib oĩa
c̾ciora t̾nũt. cogitant sentiũt. Cũ aũ h sb̃itͣta sũt desertq animꝰ lãgore cor¬
ꝑis: tũ agitat᷑ ip̃e ꝑ se Itaq ineo & forme u̾santͤ ⁊ acriones. Im̃lta aud̾i m̃lta¬

Expanded text:
oppidorum situs, hominum figuras. Num igitur, cum aut muros Babylonis aut Homeri faciem est ea vis eaque natura, ut vigeant vigilantes nullo adventicio pulsu, sed suo motu incredibili quadam celeritate. Hi cum sustinentur membris et corpore et sensibus, omnia certiora cernunt, cogitant, sentiunt. Cum autem haec subtracta sunt desertusque animus languore corporis, tum agitatur ipse per sese. Itaque in eo et fo
Abbreviated transcription (Latin):
Aut si euenit qͥppiam qͥd ad ferri põt. c̾ ñ casu id euenerit. Rex prusias c̃ hãm¬
bali ap̃ eũ exulãti depugri place̾t negabat se aud̾e qd̾ exta prohiberent. An
tu inqͥt caruntulȩ uituliiȩ maiꝰ qͣm imꝑato̾i ueti cred̾e: Quid ip̃e cesar asũmo
haruspite moue̾t᷑ ne ii affricã añ brumã tramittẽt nonne tͣmisit: Qinfecs
set uni in loco oĩs adu̾sarioꝵ copiȩ ꝯuenissent. Qoͥ gͦ haruspicũ resp̃õsa ꝯme-¬
more: Possũ eqͥd inmnumerabilia q̃ aut ñllos habueruit exitꝰ aut ꝯͣrios. hͦ ciui-¬
li bello dii ĩmortales ꝗͣ m̃lta luserũt q̃ nob̃ ingͤtiam roma respõsã haruspicũ
missa st̃ q̃ dicta põpeio. Et enĩ ille admodũ extis q̃ ostentis mouebat᷑. Nõ lub

Expanded text:
aut, si evenit quippiam, quid adferri potest, cur non casu id evenerit? Rex Prusias, cum Hannaut, si evenit quippiam, quid adferri potest, cur non casu id evenerit? Rex Prusias, cum Hannibali apud eum exsulanti depugnari placeret, negabat se audere, quod exta prohiberent. Ain tu? inquit, carunculae vitulinae mavis quam imperatori veteri credere? Quid? ipse Caesar cum a summo haruspariorum copiae convenissent. Quid ego haruspicum responsa commemorem possum equidem innumerabilia, quae aut nullos habuerint exitus aut contrarios? Hoc civili bello, di inmortales! quam multa luserunt! quae nobis in Graeciam Roma responsa haruspicum missa sunt! quae dicta Pompeio! etenim ille admodum extis et ostentis movebatur. Non lubet
Abbreviated transcription (Latin):
locũ ecruriã ꝯuenisse. Tum illũ plura lotutũ m̃ltis audiẽtib qͥoiã u̾ba eiꝰ ex¬
ceꝑnit lit̾isq mandarint. Onnem aũt or̃onẽ fuisse eãq haruspic̃e disciplie¬
ꝯtni̾e̾t᷑ eani pꝰea creuisse reb nouis coguoscendis & adead illa pͥncipia iꝰ ferẽdiᷤ
Hacrepiniꝰ ab ip̃is. ħ scͥpta ꝯseruãt. hunc fontẽ hñt discipline. Nũ gͦ opꝰ ẽ ad ħ
r̾fellẽda carneade nũ epituro: Est ne qͥsꝙͣ ĩta desipiens qͥ credat exaratũ ẽẽ
cẽ aspicer: Qdͥ sd̾ nonue potat d̾s hõib discipliã suꝑiore eloco td̾e. Si aũ
homo ille tages fuit. quonãmꝰ potuit t̾ra opp̃ssꝰ uiu̾e: Unde porzo illa potu¬
it q̃ docebat alios ip̃a didicisse: S ego insipiẽcior ꝙͣ illi ip̃i qͥ ista credũt. qͥ qͥd
ꝯtͣ eos tam diu disputẽ. Uetꝰ aũ illud tatonis admodũ scicuin̾e. qͥ mirari se age¬

Expanded text:
locum Etruriam convenisse; tum illum plura locutum multis audientibus, qui omnia verba eius exlocum Etruriam convenisse; tum illum plura locutum multis audientibus, qui omnia verba eius exceperint litterisque mandarint; omnem autem orationem fuisse eam, qua haruspicinae discipliisse rebus novis cognoscendis et ad eadem illa principia referendis. Haec accepimus ab ipsis, haec scripta conservant, hunc fontem habent disciplinae. Num ergo opus est ad haec refellenda Carneade? num Epicuro? estne quisquam ita desipiens, qui credat exaratum esse, cem aspiceret? quid? idem nonne poterat deus hominibus disciplinam superiore e loco tradere? Si autem homo ille Tages fuit, quonam modo potuit terra oppressus vivere? unde porro illa potuit, quae docebat alios, ipse didicisse? Sed ego insipientior quam illi ipsi, qui ista credunt, qui quidem contra eos tam diu disputem. Vetus autem illud Catonis admodum scitum est, qui mirari se aie
Abbreviated transcription (Latin):
qͣ qd̾ fieri nõ potuerit ẽẽ fctm. Sin potuerit ñ ẽẽ mirandũ. Causar̃ emin
ignoracõ ire noua miracõe facit. Eadem ignoracõ si in reb usitatis est
ũ miram᷑. Nam qͥ iulam pepisse mirat᷑ is qͦuiͦ equa pareat aut omnino
q̃ nã ꝑtũ aiãntis faciat ignorat S qd̾ crebro iudet ñ mirat᷑. eciã si cur fiat
plura: Ortũ uide amꝰ haruspitine. sis facilime qd ħt auctoritatis iudicamꝰ
Lages qͥdam dicit᷑ magͦ tarqͥmensi cũ terra araret᷑ & sultꝰ alciꝰ eẽt mp̃ssꝰ extitis¬
L se repente & eũ ad facus ẽẽ qͥ arabat. his aũ tages ut in libͥs ẽ. etruscoꝵ pueri¬
luspẽ dicit᷑ uisus. s senili fuisse pridencia. Eiꝰ aspͤtu cũ obstupuiss bubultꝰ¬
clamnorẽq maiore cũ admiratõe edidiss ꝯc̾sũ ẽẽ fitm totãq breui ip̃r meũ

Expanded text:
quam, quod fieri non potuerit, esse factum; sin potuerit, non esse mirandum. Causarum enim quam, quod fieri non potuerit, esse factum; sin potuerit, non esse mirandum. Causarum enim ignoratio in re nova mirationem facit; eadem ignoratio si in rebus usitatis est, non miramur. Nam qui mulam peperisse miratur, is, quo modo equa pariat, aut omnino quae natura partum animantis faciat, ignorat. Sed quod crebro videt, non miratur, etiamsi, cur fiat, plura? ortum videamus haruspicinae; sic facillume, quid habeat auctoritatis, iudicabimus. Tages quidam dicitur in agro Tarquiniensi, cum terra araretur et sulcus altius esset impressus, extitisse repente et eum adfatus esse, qui arabat. Is autem Tages, ut in libris est Etruscorum, puerili specie dicitur visus, sed senili fuisse prudentia. Eius adspectu cum obstipuissamoremque maiorem cum admiratione edidisset, concursum esse factum, totamque brevi tempore in eum
Abbreviated transcription (Latin):
& resꝑsionẽ pigm̃itoꝵ. & rostrũ suis &̾ alia multa Id carneadem sing̾e dicis de
capite panisci. qͣsi uisi potuerĩt id euenire casu & nõ uio mariore ntre sit ĩ õẽ
uł praxitelia capita. Illa em̃ ip̃a esfĩcũt᷑ dettͣciõe neq qͥcꝙͣ illuc idferat aprix¬
uele capita. s cũ mũlta t deccͨta & ad limamẽta horis ꝑuentũ ẽ. cũ intelligas
aliud qd̾ iam expolitun sit iitꝰ suisse. Pot gͥ tale aliqͥd ecĩa sua sponte nl api-¬
cidinis chioꝵ extitisse. S sit ħ fictũ. qͥd in nubib: Nũꝗͣ animau̾tisti leõis for¬
mam aut hippocentauri: Pot̃ gͥ qd̾ modo negabas iseritatem casꝰ mu
haruspicina sit ꝑtcͣtata. Mule partꝰ ꝓlatꝰ ẽ. ate res iuirabił ꝓpte̾a qr ñ sepe
fit. S si fieri ñ potuiss facta uõ ẽẽt.itaq hoc eꝯͣ oĩa ostenta ualeat. nũ¬

Expanded text:
et respersionem pigmentorum et rostrum suis et alia permulta. Idem Carneadem fingere dicis de et respersionem pigmentorum et rostrum suis et alia permulta. Idem Carneadem fingere dicis de capite Panisci; quasi non potuerit id evenire casu et non in omni marmore necesse sit inesse vel Praxitelia capita! Illa enim ipsa efficiuntur detractione, neque quicquam illuc adfertur a Praxitele; sed cum multa sunt detracta et ad liniamenta oris perventum est, tum intellegas illud, quod iam expolitum sit, intus fuisse. Potest igitur tale aliquid etiam sua sponte in lapicidinis Chiorum extitisse. Sed sit hoc fictum; quid? in nubibus numquam animadvertisti leonis formam aut hippocentauri? Potest igitur, quod modo negabas, veritatem casus imharuspicina sit pertractata. Mulae partus prolatus est a te. Res mirabilis, proptere potuisset, facta non esset. Atque hoc contra omnia ostenta valeat, num
Abbreviated transcription (Latin):
calide iuppit̾ cogitauit romulus lactens fulmĩe ictꝰ. Urbi gͥ ꝑiculũ ostenditur.
ei qͣn eille ꝯdidit. Qũã scite ꝑuotas nos c̾ciores fat̃ iuppitͥ. At eod̾ tp̃r sigñ iouis
collocaba. qͦ ꝯuiracõ iudicabat᷑ & tirscił maus numie deoꝵ io fctm̃ ꝗͣ casu arbit᷑
ri. Et redep̃tor qͥ coluniuã illã deroctam & de torquato cõduxa̾t faciendã. uõ
mercia aut iopia tardior fuit. s adeis inmortalib ad istam horã rͤseruatꝰ est
Ion equidem plane despero ista ee uera s uescio & disce̾ ate uolo. nã ẽ mͥ q̃da
casu uiderent᷑ sit euenire ut p̾dicta eeñt adiuuãtib dixisti ułta de casu. utue¬
neriũ iaci posse casu qͣtuor talis iactis & quatrĩgẽtis centũ uenerios ũ posse ca¬
su consist̾e. Pmũ uescio cur ũ pessuit. s ñ pugno. Abũdant. n̾ similib habes

Expanded text:
callide Iuppiter excogitavit! Romulus lactens fulmine ictus; urbi igitur periculum ostenditur, callide Iuppiter excogitavit! Romulus lactens fulmine ictus; urbi igitur periculum ostenditur, ei quam ille condidit. Quam scite per notas nos certiores facit Iuppiter! At eodem tempore signum Iovis conlocabaari, et redemptor, qui columnam illam de Cotta et de Torquato conduxerat faciendam, non inertia aut inopia tardior fuit, sed a deis inmortalibus ad istam horam reservatus est. Non equidem plane despero ista esse vera, sed nescio et discere a te volo. Nam cum mihi quaedam casu viderentur sic evenire, ut praedicta essent a divinantibus, dixisti multa de casu, ut Venerium iaci posse casu quattuor talis iactis, sed quadringentis centum Venerios non posse casu consistere. Primum nescio, cur non possint, sed non pugno; abundas enim similibus. Habes
Abbreviated transcription (Latin):
&̾ remꝰ cũ altrite. belua ut fulmĩs ictu ꝯcider̃t. deq his reb haruspicũ extiter̃t
responsa uerissinia Mirabile aũ illud qd̾ eo ip̃o tp̃r qͦ sie̾t iudiciũ ꝯuracõnis
dere fateris. Eo uereor Uer̃ quid tͥ hic tandẽ nocet res neq q̃ talis ẽ au ego qͥ
uerũ explicari uolo: Itaq nichil ꝯtͣico. ate rõnẽ tociꝰ haruspitins peto set
te mirifficã in latebrã ꝯiecisti. Ed n intellige̾s fore ut p̾mer̾e Cũ exte causas
uinꝰ cͦq diuinacoĩs exqͥrerem: m̃lta uerba fecisti.te cũ res uderes roem cãmq
ñ q̃rere qͥd fieret ũ cur fieret ad rẽ ꝑtine. qua si ego aut fieri concede̾m aut ẽe
uideres. Dissimile totũ. Nã & ꝓgnosticoꝵ causas ꝑsecuti sũt. &̾ beiechꝰ stoitus
iari. amimadũtiq uactae uͦ statua aut aera legũ decelo tacta qͥd h
obseruatũ ac uetustũ pinarii uatre nobiles anobilitate: Igit᷑ ꝑiculũ hꝰ tam

Expanded text:
haruspicum extiterunt responsa verissuma. Mirabile autem illud, quod eo ipso tempore, quo fieret indicium coniurationis dere?—Frater es; eo vereor. Verum quid tibi hic tandem nocettotius haruspicinae peto. Sed te mirificam in latebram coniecisti; quod enim intellegeres fore ut premerere, cum ex te causas unius cuiusque divinationis exquirerem, multa verba fecisti te, cum res videres, rationem causamque non quaerere; quid fieret, non cur fieret, ad rem pertinere. Quasi ego aut fieri concederem aut essvideres. Dissimile totum; nam et prognosticorum causas persecuti sunt et Boëthus Stoicus, ique potuerunt. Nattae vero statua aut aera legum de caelo tacta quid habent observatum ac vetustum? Pinarii Nattae nobiles; a nobilitate igitur periculum. Hoc tam
Abbreviated transcription (Latin):
s roem̃ dutem. Ita ue siqͥs aliquit ex suare atq ex suo seruio̾e dixi̾t. ⁊ eiꝰ
u̾bũ aliqͥd apte ceciderit ad tõ qd̾ ages aut cogitab̾. ea res tͥ aut tiuorẽ ad¬
feret aut alacͥcatẽ. Cũ nic̾ssũ exercitũ brundisu inpon̾et.⁊ qͥdã inportu cari¬
cas canno aduectans uendens cauueas damitabant. Hicamꝰ si placet moni¬
corrigie ⁊ sternimĩta ert̾ obseruanda Sortes restant & caldei ut ad
uates ueniamꝰ ⁊ ad sõnia. Ditẽdũ gͥ putas desortib qͥd ti sors ẽ: Id̾ ꝓpe modũ
qd̾ inicare ꝙ talos iat̾e̾ qd̾ tesseras qͥb inreb temeritas ÷ casus ñ rõ. nͨ ꝯsiliũ
ualet. Cota res est inuenta fallacus. aut aquestũ aut adsr̃sticionẽ. aut ad er¬
rorem. Atq ut inharuspitina fȩcimꝰ sit uideamꝰ cdarissinar̃ sorciũ q̃¬
t̾dat᷑ iiuentio Nũm suffusciũ p̾siestinoꝵ monum̃ta declarant. honestũ

Expanded text:
sed rationem ducem? Itane? si quis aliquid ex sua re atque ex suo sermone dixerit et eius sed rationem ducem? Itane? si quis aliquid ex sua re atque ex suo sermone dixerit et eius verbum aliquod apte ceciderit ad id, quod ages aut cogitabis, ea res tibi aut timorem adferet aut alacritatem? Cum M. Crassus exercitum Brundisii inponeret, quidam in portu caricas Cauno advectas vendens Cauneas clamitabat. Dicamus, si placet, monint observanda. Sortes restant et Chaldaei, ut ad us et ad somnia. Dicendum igitur putas de sortibus? Quid enim sors est? Idem prope modum, quod micare, quod talos iacere, quod tesseras, quibus in rebus temeritas et casus, non ratio nec consilium valet. Tota res est inventa fallaciis aut ad quaestum aut ad superstitionem aut ad errorem. Atque ut in haruspicina fecimus, sic videamus, clarissumarum sortium qutradatur inventio. Numerium Suffustium Praenestinorum mon
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃o in iudicando placeat m̃lritudo. Eͦtus qͥsq ẽ qͥ uoluptatẽ neget
ẽẽ bonũ. pleriq ⁊ sumniũ bonũ dict. Nũ gͥ eoꝵ frequencia stoici de
sentencia deterrent᷑.aut nũ plerisq in reb seqͥt᷑ eoꝵ auctoritatem
conueniens & ꝯiuncta ꝯstancia. ad nr̃i augͤni ꝯsuetudinẽ dixit emis.
cũ tonuit leuũ bñ tempestate serena. At om̃i eꝰ aiax ap̃ achillẽ q̃ rets
rac̃o q̃ bona sint sinstra nos dic̾e̾ ⁊̃ si dextͣ sint. S certe nr̃i sinistrũ noĩa¬
uer̃t. extermiq dextra qr plerũq meliꝰ id uidebat᷑. ħ quãta dissensio ẽ:
Qd qr aliis auib utũt᷑ aliis signis alit̾ obseruant alia respõdent. No ncͣce
 fati ꝑtĩ hoꝵ ercorẽ susceptũ ẽẽ ꝑtĩ suꝑsticõe m̃lta fallẽdo. Atq suꝑsti¬
cionib his nõ dubitasti eciã oĩa ad iũg̾e emilio pauloꝑsa perisse ꝙ pater
omen accepit cecilia sororis filie sedes suas trad̾e. Iam illa fauete liguis

Expanded text:
do! Quotus quisque est, qui voluptatem neget esse bonum? plerique etiam summum bonum dicunt. Num igitur eorum frequentia Stoici de sententia deterrentur? aut num plerisque in rebus sequitur eorum auctoritatem conveniens et coniuncta constantia? Ad nostri augurii consuetudinem dixit Ennius: Tum tonuit laevum bene tempestate serena. At Homericus Aiax apud Achillem querens m haud ignoro, quae bona sint, sinistra nos dicere, etiamsi dextra sint; sed certe nostri sinistrum nominaverunt externique dextrum, quia plerumque id melius videbatur. Haec quanta dissensio est! Quid? quod aliis lta fallendo? Atque his superstitionibus non dubitasti etiam omina adiungere. Aemilia Paulo Persam perisse, quod pater omen accepit; Caecilia se sororis filiae sedes suas tradere. Iam illa: Favete lingui
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑteni orb̾ uenerint iqͦ sit ortꝰ eiꝰ qͥ nastat aut in eã q̃ ꝯuinctũ aliqͥt habeat
aut ꝯsentiens ea tͥangła illi ⁊ qͣdrata nominent. Et eñi t̃ tpr̃ anni fẽpesta¬
sit aer ita pueros orientis animari atq formari. Exeoq ingenia mores ani
error stulticia dicenda ẽ. qͥb ⁊ diogenes stoitos ꝯcedit aliqͥd ut p̾dic̾e pos¬

Expanded text:
rtem orbis venerint, in qua sit ortus eius, qui nascatur, aut in eam, quae coniunctum aliquid habeat rtem orbis venerint, in qua sit ortus eius, qui nascatur, aut in eam, quae coniunctum aliquid habeat aut consentiens, ea triangula illi et quadrata nominant. Etenim cum †tempore anni tempestasit ae+r, ita pueros orientis animari atque formari, ex eoque ingenia, mores, anerror stultitia dicenda est. Quibus etiam Diogenes Stoicus concedit aliquid, ut praedicere pos
Abbreviated transcription (Latin):
explosit. fani pulcͥtudo & ẜuenustas p̃nestinar̃ ⁊̃ nẽ retiuet sorciũ nom̃
atq id inuulgꝰ. Qs nꝰ magistratꝰ. aut quis uir inlustrior utit᷑ sortib: Cet̾is
uͦ in lons sortes plane refrixerũt. Qd carneadeni diconatꝰ stͥbit dr̃e solifũ
nusqͣ se fortuãtiorẽ qͦm p̃ueste uidisse fortunã ¶ Ergo ħ diuinationis
genꝰ omittamꝰ ad caldeoꝵ monstͣ ueniamꝰ deqͥb ei sdoxis platonisi audi¬
tor Inastͦlogia iudicia doctissimor̃. hoñn facile pͥnceps si copnia id qd̾ scpͥ
alũ ⁊̃ cassandrũ sũmos astro logos illiꝰ etatis q̃rat ip̃e tͣ inceti̾s astlogię pr̃i¬
bus excellerent ħ p̃ditionib gn̾e inuisos tylax halicarnasiꝰ familiaris
paneci extellens in astrologia io̾q inregẽda sua cuitate pnceps. totũ hic
chaldaicũ p̾dicendi genꝰ repudiauit. S ut rõe utamᷤᷤ omissis restib sic
ip̃i disputant qͥ ħ calteor̃ uatalicia p̾dicta defendũ. Uimi qͣndã ẽe̾ agunt

Expanded text:
do et vetustas Praenestinarum etiam nunc retinet sortium nomen, atque id in volgus. Quis enim magistratus aut quis vir inlustrior utitur sortibus? ceteris vero in locis sortes plane refrixerunt. Quod Carneadem Clitomachus scribit dicere solitum, nusquam se fortunatiorem quam Praeneste vidisse Fortunam. Ergo hoc divinationis genus omittamus. Ad Chaldaeorum monstra veniamus; de quibus Eudoxus, Platonis auditor, in astrologia iudicio doctissimorum hominum facile princeps, sic opinatur, id quodalum et Cassandrum, summos astrologos illius aetatis, qua erat ipse, cum in ceteris astrologiae partibus excellerent, hoc praedictionis genere non usos. Scylax Halicarnassius, familiaris Panaetii, excellens in astrologia idemque in regenda sua civitate princeps, totum hoc Chaldaicum praedicendi genus repudiavit. Sed ut ratione utamur omissis testibus, sic isti disputant, qui haec Chaldaeorum natalicia praedicta defendunt: Vim quandam esse aiunt
Abbreviated transcription (Latin):
apessimuba: S qr breui ip̃r reguare cepit qd̾ acidat casu uini habuit ostenti.
Ac lacedemoniis inhertuł fano arma sonuerũ. eiꝰdq deichebis ualue clause subito
se aperuerũt eaq scuta q̃ fuerãt sublime fixa. sũt humi inuenta. Hor cũ fieri
nicħ potueit siue aliqͦ motu. qͥd ẽ qͥ diuinitꝰ ea pociꝰ qͣ caũ facta ẽẽ dicamꝰ: At in

Expanded text:
apes in iuba? Sed quia brevi tempore regnare coepit, quod acciderat casu, vim habuit ostenti. apes in iuba? Sed quia brevi tempore regnare coepit, quod acciderat casu, vim habuit ostenti. At Lacedaemoniis in Herculis fano arma sonuerunt, eiusdemque dei Thebis valvae clausae subito se aperuerunt, eaque scuta, quae fuerant sublime fixa, sunt humi inventa. Horum cum fieri nihil potuerit sine aliquo motu, quid est, cur divinitus ea potius quam