comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
psalmista dicit. Ad implebis me leticia
cũ uultu tuo: delectationes in dextera
tua usq in finẽ amen. Ecte arbor sapi¬
entie nr̃e ꝑ quindecĩ gradus usq ad
summũ incrementum ꝑuenit. Hic
autem numerus magni misterii conͤ¬
cuis ẽ. Primum qr ex septem ⁊ octo com¬
ponitur. Septenarius uͦ presentem ui¬
tam q̃ septem dieb currit significat.
Octonarius aut̃ qui post septẽ uenit.
et̾nam uitam designat. Septenarius
ergo ad uetus testamentũ pertinet. in
quo ꝓmittunt bona temporalia. Octo¬
narius aut̃ nouo testamento congru¬
it. in quo sperare iubemur et̾na. Cres¬
incipiat. ⁊ ꝑ octo ad consũmationem
ꝑtingat. Prima sapientia sit a deo t̾¬
rena bona petere. scd̃a sapientia ⁊ ma¬
xima sit a deo d̾m desiderare. Item
qͥndecim si dupplicetur triginta efficit.
et sapientia si adiuncta caritate ꝑ dile¬
ctionem dei et proximi geminetur.
usq ad conformitatẽ etatis plenitudi¬

Expanded text:
Psalmista dicit: Adimplebis me laetitia Psalmista dicit: Adimplebis me laetitia cum vultu tuo, delectationes in dextera tua usque in finem . Amen. Ecce arbor sapientiae nostrae per quindecim gradus usque ad summum incrementum pervenit; hic autem numerus magni mysterii conscius est. Primum quia ex septem et octo componitur. Septenarius vero praesentem vitam, quae septem diebus currit, significat. Octonarius autem, qui post septem venit, aeternam vitam designat. Septenarius ergo ad Vetus Testamentum pertinet, in quo promittuntur bona temporalia. Octonarius autem homo testamento congruit, in quo sperare jubemur aeterna. Cresincipiat, et per octo ad consummationem pertingat. Prima sapientia sit a Deo terrena bona petere. Secunda sapientia et maxima sit a Deo Deum desiderare. Item quindecim si duplicentur triginta efficiunt, et sapientia si adjuncta charitate per dilectionem Dei et proximi geminetur, usque ad conformitatem aetatis plenitudi
Abbreviated transcription (Latin):
er mortẽ carpitur. Quando fructꝰ
maturus ẽ tunc discerpit᷑. ut ad pa¬
tris familias mensam ueniat. Et nos
cum admodulum nr̃e ꝑfectionis ꝑduc¬
ti fu̾imus. ab hac uita ꝑ mortẽ precidi¬
mur: ut ad conuiuium regis eterni tͣns¬
feramur. Et hoc est ꝙ in cantico amoris
sponsa ad dilectum suũ loquitur dicẽs.
ueniat dilectus meus in ortum suum.
iet comedat fructum pomoꝵ suoꝵ. Et ip¬
sa uersa uice ad ip̃am respondet. ueni
in hortum meũ soror mea sponsa. mes¬
sui mirram meã cum aromatib meis.
comedi fauum meũ cum melle meo. bi¬
bi uinũ meum cum lacte meo. ꝑ mor¬
tem gͦ carpimur ut qͣsi fructus bene re¬
dolentes in nuptias regis et̾ni presen¬
temur. Nos ibi cibus dei erimus. qr ei
complacebit in nob̾. et ip̃e cibus nr̃ erit.
qr nos delectabimur in ip̃o. facie ad faci¬
em glam eius contemplantes. ita ut ilid̃
ꝓpħie compleat᷑ in nob̾. satiabor cũ ap¬
er contemplationem cibat.
Iste est cib. ista est refectio. de qua

Expanded text:
er mortem carpitur. Quando fructus maturus est tunc discerpitur, ut ad patrisfamilias mensam veniat. Et nos, cum ad modulum nostrae perfectionis perducti fuerimus, ab hac vita per mortem praecidimur, ut ad convivium Regis aeterni transferamur. Et hoc est quod in cantico amoris, sponsa ad dilectum suum loquitur, dicens: Veniat dilectus meus in hortum suum, et comedat fructum pomorum suorum ; et ipse versa vice ad ipsam ibidem respondet: Veni in hortum meum, soror mea sponsa, messui myrrham meam cum aromatibus meis, comedi favum meum cum melle meo, bibi vinum meum cum lacte mea . Per mortem ergo carpimur, ut quasi fructus bene redolentes ad nuptias. Regis aeterni praesentemur. Nos ibi cibus Dei erimus, quia ei complacebit in nobis, et ipse cibus noster erit, quia nos delectabimur in ipso faciem gloriam ejus contemplantes, ita ut illud prophetae compleatur in nobis: Satiabor cum aper contemplationem cibat. Iste est cibus. Ista est refectio, de qua
Abbreviated transcription (Latin):
ritatem roboratur. S iam dum incidẽ¬
tium rationũ expositionem ꝓsequimur
longius a ꝓposito nr̃o digressi sumus.
Uñ ⁊ de hoc quoq ueniam postulamꝰ
qr ut uerum fatear sepius in hoc trac¬
tatu scribenda inuenimus. qͣm inuẽ¬
ta scriberemus. Neq enĩ uł in hoc me¬
am insipientiã fateri erubesco. Nunc gͦ
ad ꝓpositum reu̾tentes de fabricatione
arche sapĩe prosequamu

Expanded text:
ritatem roboratur. Sed jam, dum incidentium rationum expositionem prosequimur, longius a proposito nostro digressi sumus. Unde et de hoc quoque veniam postulamus, quia ut verum fatear, saepius in hoc tractatu scribenda plura invenimus, quam inventa scribemus. Neque enim vel in hoc meam insipientiam fateri erubesco. Nunc ergo ad propositum revertentes de fabricatione arcae sapientiae prosequamur.
Abbreviated transcription (Latin):
habes. neq solus es in hoc bono quod per
grãm datun est omnib. Unus homo dix
pat̾ meus qui utiq hoc ñ dixiss si plus ꝙͣ
homo non fuisset. Ubi enim homo fuit di¬
cere hu̾it pater nr̃. ubi deus fuit dic̾e ha¬
buit pater meus. ubi enim deus fuit. solꝰ
fuit unus unigenitus. Ideo dixit pat̾ mẽ¬
us. ubi aut̃ homo fuit fratres hu̾it. neq so¬
lus fuit. Propterea hic dixit patrẽ ur̃m. Et
alibi. Ite nunciate fr̃ĩb meis. ⁊ iteꝵ narra¬
bo nomen tuũ fratrib meis. Propterea pat̾
nr̃ qui es in ceł. Pater in celis pius ⁊ altus
diligens ⁊ potens. Si pater es prodẽe uis. si
in celis potes. Ergo uis et potes. ꝓpterea ut¬
chil petentes nich hesitamus. uis et potes.
Pater nr qui es in celis. Indulge ꝙ pos¬
culamus. qr rectum est quod petimus. Pri¬
mum ꝙ ad honorem tuũ. pꝰea ꝙ ad salutẽ
nr̃am. ꝙ ad honorẽ tuũ. sc̃ificet᷑ nom̃ tu . a .u.¬

Expanded text:
habes, neque solus es in hoc bono, quod per habes, neque solus es in hoc bono, quod per gratiam datum est omnibus. Unus homo dixit: Pater meus ; qui utique hoc non dixisset, si plus quam homo non fuisset. Ubi enim homo fuit, dicere habuit, pater noster; ubi Deus fuit, dicere habuit, pater meus Ubi enim Deus fuit, solus fuit, unus, unigenitus: ideo dixit: Pater meus. Ubi autem homo fuit, fratres habuit, neque solus fuit. Propterea hic dixit, pater noster, et alibi: Ite, nuntiate fratribus meis . Et iterum: Narrabo nomen tuum fratribus meis . Propterea, pater noster, qui es in coelis. Pater in coelis pius et altus, diligens et potens: si pater es, prodesse vis; si in coelis, potes. Ergo vis, et potes: propterea petentes nihil haesitamus, vis et potes. Pater noster qui es in coelis, indulge quod postulamus, quia rectum est quod petimus. Primum quod ad honorem tuum, postea quod ad salutem nostram. Quod ad honorem tuum: Sanctificetur nomen tuu
Abbreviated transcription (Latin):
tione ante ip̃as peticiones qͣsi captatio q̃
pietatem a prelatis in patre. Si enĩ pa¬
ter est amat filios et pietate mouet᷑. ut
exaudiat clamantes ad se. et prestet
ꝙͦ petitur. Igitur qui dicit pater fidu¬
ciam significat exauditionis. Qui uero
dicit nr̃. humilitatem ostendit non sin¬
gulariter p̾sumens de bono ꝙ in cõi da¬
tum ẽ qui autem dic̃ qui es in celie.
Audit quid debcat postulare. ne forte non
pecenda tequirens aures pietatis offendat.
Cur enim t̾rena petat qui se patrem in celis
hr̃e testatur: Illic namq querenda uͥ est ha¬
bitat pater. dic ergo pater ut impetendo con¬
fidas. dic nr̃ ne de communi bono singula¬
riter ce extollas. dic qui es in ceł. ut quid tibi
petendum sit intelligas. habes dm patrem
habes hominem frẽm. ut ad illum tendens¬
ñ diuidens diuidaris ab isto. Trahat te acl
illum dilectio. Non diuidat ab isto elatio. Id¬
ciro clamas pater nr̃ ut intelligas qr fratres

Expanded text:
tione ante ipsas petitiones quasi captatio bentione ante ipsas petitiones quasi captatio benpietatem a praelatis, in patre. Si enim pater est, amat filios, et pietate movetur, ut exaudiat clamantes ad se et praestet quod petitur, Igitur qui dicit, pater, fiduciam significat exauditionis. Qui vero dicit, noster, humilitatem ostendit, non singulariter praesumens de bono quod in communi datum est. Qui autem dicit, qui es in coelis, audit quid debeat postulare, ne forte non petenda requirens, aures pietatis offendat. Cur enim terrena petat, qui se patrem in coelis habere testatur? Illic namque quaerenda sunt, ubi habitat pater: Dic ergo, pater, ut in petendo confidas; dic, noster, ne communi bono singulariter te extollas; dic, qui es in coelis, ut quid tibi petendum sit, intelligas. Habes Deum patrem, habes hominem fratrem, ut ad illum tendens, non dividaris ab isto: trahat te ad illum dilectio, non dividat te ab isto elatio. Idcirco clamas, pater noster, ut intelligas quod fratres
Abbreviated transcription (Latin):
sunt .uii. uicia que uniuersam anime inte¬
gritatem corrumpunc. Contͣ que sananda
opponuntur septem dona sp̃c sancti quasi
uii. antidota sp̃alia que tũ septiformi peci¬
cione pͥmissa impecͣntur. Primum enĩ ho¬
mni condito quedam bona dederat deus
gratis non rogatus. s qr homo ingratus h
abiecit dignum ẽ ut scd̃a bona non accipi¬
at. donec humiliatus ħ desiderando ⁊ sup¬
plicando requirat. Idcuro precedit pecicio
ut saquatur largicio. Quod uoluntatẽ re¬
quirit. Hec aut̃ septem peticiones in ora¬
tione dñica continent᷑ singule singulis
uiciis opponende. contͣ suꝑbiam opponitur
prima peticio. Sanctificetur nomen tuum.
Contͣ inuidiam opponitur scł̃a peticio.
Ad ueniat regnum tuũ. Contra iram op
am opponitur quarta pecicio. Panem no
ponitur sexta peticio. Ne nos inducas in
temptationẽ. Contra luxuriam opponi¬
tur septima peticio. libera nos a malo.
S nocendum est quod in hac dñica ora¬

Expanded text:
sunt septem vitia, quae universam animae intesunt septem vitia, quae universam animae integritatem corrumpunt, contra quae sananda opponuntur septem dona Spiritus sancti quasi septem antidota specialia: quae tamen septiformi petitione praemissa impetrantur. Primum enim homini condito quaedam bona dederat Deus gratis non rogatus, sed quia homo ingratus haec abjecit, dignum est ut secunda bona non accipiat, donec humiliatus haec desiderando et supplicando requirat. Idcirco praecedit petitio, ut sequatur largitio ejus, quod voluntas requirit. Hae autem septem petitiones in oratione Dominica continentur, singulae singulis vitiis opponendae. Contra superbiam opponitur prima petitio: Sanctificetur nomen tuum. Contra invidiam opponitur secunda petitio: Adveniat regnum tuum. Contra iram oppitur quarta petitio: Panem nosponitur sexta petitio: Et ne nos inducas in tentationem. Contra luxuriam opponitur septima petitio: Libera nos a maloSed notandum est quod in hac Dominica ora
Abbreviated transcription (Latin):
no ñ fuisset. Quod in eo prorsus ẽẽ non
debuit. qui pecem non suscipere s tollere
uenit. Itaq appetitus edendi in eo quidem
ꝙ appetitus est natura ẽ. in eo uero quod
inordinatum ẽ. uicium est. Appetitus uero
concũbendi in eo ip̃o quod est nunc iuste
arguit᷑. nisi ratione p̾eunte. ⁊ gr̃a subse¬
quente excusetur. Ratio aut̃ nulla prece¬
dere ostenditur: nͥ rationalis actio subseqͣ¬
tur. qr quod p̾ter necessitatem nature ẽ qñ
non debet fi̾. non debet etiam concupisci. In¬
his ergo uiciis sicut prima suꝑbia animã
a summis detrahit. ita nouissima luxuria
in infiumis defigit. sicut scriptum est. Infi¬
xus sum in limo profundi et non est sub¬
stantia. Recte gͦ contra głam suꝑbie oppo¬
nitur immundicia luxurie. ⁊ uͥ precedit
sp̃c elatio. sequitur carnis turpitudo. ut qͥ
in se peru̾se considerat. Uñ głatur. in se eti¬
am iuste inueniat. unde confundat᷑. Hec

Expanded text:
ino non fuisset, quod in eo prorsus non esse ino non fuisset, quod in eo prorsus non esse debuit, qui peccatum non suscipere, sed tollere venit. Itaque appetitus edendi in eo quidem quod appetitus est, natura est; in eo vero quod inordinatum est, vitium est. Appetitus vero concumbendi in eo ipso quod est, etiam juste arguitur, nisi ratione praeeunte, et gratia subsequente excusetur. Ratio autem nulla praecedere ostenditur, nisi rationabilis actio subsequatur, quia quod praeter necessitatem naturae est, quoniam non debet fieri, non debet etiam concupisci. his ergo vitiis sicut prima superbia animam a summis detrahit, ita novissima luxuria in infimis defigit, sicut scriptum est: Infixus sum in limo profundi, et non est substantia . Recte ergo contra gloriam superbiae opponitur immunditia luxuriae, et ubi praecedit spiritus elatio, sequitur carnis turpitudo: ut qui in se perverse considerat unde gloriatur, in se etiam juste inveniat unde confundatur. Haec
Abbreviated transcription (Latin):
natura ortum ne malus sit. rõ subsequens
moderatur: a ppecitus aut̃ concũbendi etiã¬
s ab actione refrenet᷑. in eo ipso tamen
uicium est. quod ex rõne precedente non ori¬
tur. Propt̾ea quidem illi oriri natura est.
modum transire uicium. Huius aut̃ et or¬
tus uiciũ est ẽ ubi actio eius rõnabilis non
est. Quod uicium in nob̾ ex fomite peccati
sine rõne oritur. ꝑ rationem refrenat᷑. per
gr̃am excusatur. Sicut scriptum ẽ. Iam nichil
dampnationis est his qui sunt in xp̃o iħu.
Est tũ omnino pecc̃m. ꝙ contra iusticiam
mouet᷑. s non dampnabile ꝙ ꝑ gr̃ãm ex¬
cusatur. ꝓpter hoc dei filius qui naturam
nr̃am cum pena sine culpa assumpsit. fa¬
mem aliqñ sustinuisse legitur. s nullam
omnino in eadem nat᷑a ex pectati fomite
umqͣm titillationẽ sensisse uerissime affir¬
matur. Cuius enĩ actio rationabilis esse¬
ñ potuissec. euis desiderium sine uicio oĩ¬

Expanded text:
natura ortum, ne malus sit, ratio subsequens natura ortum, ne malus sit, ratio subsequens moderatur. Appetitus autem concumbendi, etiamsi ab actione refrenetur, in eo ipso tamen vitium est, quod ex ratione praecedente non oritur. Propterea quidem illi oriri, natura est; modum transire, vitium: hujus autem et ortus vitium est, ubi actio ejus rationabilis non est: quod vitium in nobis ex fomite peccati sine ratione oritur, per rationem refrenatur, per gratiam excusatur, sicut scriptum est: Jam nihil damnationis est iis, qui sunt in Christo Jesu . Est tamen omnino peccatum, quod contra justitiam movetur; sed non damnabile, quod per gratiam excusatur. Propter hoc Dei Filius naturam nostram cum poena sine culpa assumpsit: famem aliquando sustinuisse legitur; sed nullam omnino in eadem natura ex peccati fomite unquam titillationem sensisse verissime affirmatur. Cujus enim actio non rationabilis esse potuisset; ejus desiderium sine vitio omn
Abbreviated transcription (Latin):
Accidia gͥ anime dolorem fãcit. Auaritia
laborem. qr illa ꝑ tristiciam afficit. ista
ꝑ uaria desideria scindens. in laboriosos
conatus extendit. Post auariciam sequi¬
curgula. Mens et enĩ ꝑ appetitum ext̾io¬
rum fusa. pͥmum agula ẽcipit᷑. que ne¬
cessitatem p̾tendens familiarius blandi¬
tur. Que qr post necessitatẽ suꝑ fluitatẽ
inducit. uicium est qm̃ appetitum ⁊ defor¬
mat extra m̃suram trahens. ⁊ affligit ꝑ im¬
moderatũ desiderium tendens. et polluit
turpi udine delectatione iificiens. Nouis¬
sime succedit luxuria. Caro siquidẽ inflã¬
mata ꝑ crapulam. cõntinuo ad libidinẽ
efferuet. In qua similiter turpitudo est qͣn¬
tum mensurã transgreditur et maior tur¬
pitudo qͣntum eius actio nulla necessitate
excusatur. Quod appetitus edendi aliq̃n
natura ẽ. Motus luxurie semꝑ culpa. Si ne
cibo natura subsistere non pot̃. s sine con¬
cubitu pot̃. Propt̾ea appetitum edendi ex

Expanded text:
Acedia igitur animae dolorem facit, avaritia Acedia igitur animae dolorem facit, avaritia laborem; quia illa per tristitiam afficit, ista per varia desideria scindens in laboriosos conatus extendit. Post avaritiam sequitur gula. Mens etenim per appetitum exteriorum fusa, primum a gula excipitur, quae necessitatem praetendens familiarius blanditur. Quae quia post necessitatem superfluitatem inducit, vitium est; quoniam appetitum et deformat, extra mensuram trahens; et affligit, per immoderatum desiderium tendens; et polluit, turpi delectatione inficiens. Novissime succedit luxuria. Caro siquidem inflammata per crapulam, continuo ad libidinem effervet, in qua similiter turpitudo est, quantum mensura transgreditur; et major turpitudo quantum ejus actio nulla necessitate excusatur, quod appetitus edendi aliquando natura est, motus luxuriae semper culpa. Sine cibo natura subsistere non potest, sed sine concubitu potest. Propterea appetitum edendi ex
Abbreviated transcription (Latin):
pe dicit dm non bonum eẽ. Inuidia ⁊ ira
dicunt non bñ fecisse. Illa qr alii bonum
contulit. Ista qr sͥ malum intulit. Sic tria
hec uicia specialit̾ ad inuiriam dĩ spectare
uidentur. in quib bonum suũ qd̃ deus est
mens tõnalis ꝑu̾se deserit. ꝑ suꝑbiam intͦr¬
sum ab illo se diuidens. Per inuidiam ex¬
terius uisum pie non requirens. Piram
ip̃am etiam memoriam illius a recordatio¬
uicia quib suam deus in hominẽ in iuri¬
am ulciscitur: qr pectatrix anima a deo de¬
serta. His qͣi ad uindictam sub sequentib
punitur. In his gͥ quatuor uiciis pͥma ẽ
accidia .i. tedium animi ꝙ de fastidio
interni boni nascitur. In qua animus
amisso bono suo solicarus ⁊ desertus ma¬
nens. sͥ ipsi in amaritudinẽ et dolorem
cõmutatur: deiñ sequitur auaritia .i. im
moderata hñdi eupidi cupiditas que aui¬
mum int̾no bono carentem. ⁊ sͥ non suf¬
ficientẽ. adexteriora appetenda compellit.

Expanded text:
pe dicit, Deum non bonum esse; invidia et ira pe dicit, Deum non bonum esse; invidia et ira dicunt non benefecisse. Illa, quia alii bonum contulit; ista, quia sibi malum intulit. Sic tria haec vitia specialiter ad injuriam Dei spectare videntur, in quibus bonum suum, quod Deus est, mens rationalis perverse deserit. Per superbiam, introrsum ab illo se dividens. Per invidiam, exterius visum pie non requirens. Per iram, ipsam etiam memoriam illius a recordatiovitia, quibus suam Deus in hominem injuriam ulciscitur, quia peccatrix anima a Deo deserta, his quasi ad vindictam subsequentibus punitur. In his igitur quatuor vitiis prima est acedia, id est taedium animi, quod de fastidio interni boni nascitur, in qua animus amisso bono suo solitarius et desertus manens, sibi ipsi in amaritudinem et dolorem commutatur. Deinde sequitur avaritia, id est immoderata habendi cupiditas, quae animum interno bono carentem, et sibi non sufficientem, ad exteriora appetenda compellit.
Abbreviated transcription (Latin):
adu̾satur. Hec ẽ ergo irrõnabilis ꝑtur¬
batio mentis que ira dr. cum malum illa¬
tum pati dedignaris. ideoq turbatis in¬
pacientia agitatus. qr ñ sustines adu̾sica¬
tem. Est aut̃ bona ira qua dedignaris ma¬
lum facere. Mala uͦ qua dedignaris malũ
pati. Illa respuit culpam. ista ñ suscipit
iusticiam. ꝓpter hoc mala ira ex adu̾sicate
occurrente turbatur. et in pacientia qͥ etem
mentis exagitat. neq stare iam uult animꝰ
ad tolerantiam pene.que iusta est. quẽ ad¬
modum pͥus stare noluit ꝑ continentiam
culpe que iniusta ẽ. Auget ergo miseriam
dum cruciatum carnis suscipit. ad dolorem
maxie do adu̾santur. Suꝑbia namq dm̃
negat. Inuidia accusat. Ira fugat. Qui
enĩ de singularitate głatur. suꝑiorem ne¬
gat. Qui uͦ alienis bonis inuidet. largito¬
rem accusat. Qui aut̃ in corde suo ꝑ turba¬
cionem recipit: pacis amatorẽ expellit. Simł
uͦ omnia blasphemant. Suꝑbia namq qͥp¬

Expanded text:
adversatur. Haec est ergo irrationabilis perturadversatur. Haec est ergo irrationabilis perturbatio mentis, quae ira dicitur, cum malum illatum pati dedignaris. Ideoque turbaris impatientia agitatus, quia non sustines adversitatem. Est autem bona ira, qua dedignaris malum facere; mala vero, qua dedignaris malum pati. Illa respuit culpam, ista non suscipit justitiam. Propter hoc, mala ira ex adversitate occurrente turbatur, et impatientia quietem mentis exagitat. Neque stare jam vult animus ad tolerantiam poenae, quae justa est, quemadmodum prius stare noluit per continentiam culpae, quae injusta est. Auget ergo miseriam, dum cruciatum carnis suscipit ad dolorem maxime Deo adversantur. Superbia namque Deum negat, invidia accusat, ira fugat. Qui enim de singularitate gloriatur, superiorem negat, qui vero alienis bonis invidet, largitorem accusat; qui autem in corde suo perturbationem recipit, pacis amatorem expellit, simul vero omnia blasphemant. Superbia quip
Abbreviated transcription (Latin):
ti. ꝓpterea ledit te. et grauis est tͥ aliena
felicitas. qr in ea tͥ tuus ostenditur defec¬
tus. Et ex ea argueris non ẽẽ quod uel
eẽ gaudebas. uł concupieras ut eẽs. In
suꝑbia gͥ iniuste delectaris. In in uidia
iuste cruciaris. Insuꝑbia ꝑuerse tͥ placet.
ꝙ tu es. in inuidia inique tͥ displicet qd̾
alius ẽ. Propterea lesio suꝑbie tanto per¬
niciosius corrumpit. qͣnͣto minus malitia
illius sentiri potest. Et quo suauiꝰ intrat.
eo profundius penetrat. Inuidia autẽ
qm̃ cum lesione sua etiam dolorem ht̃. in
eo ip̃o numqͣm mala esse cognoscitur. quo
ñ solum ꝑuersa. s etiam amara ẽẽ sentit᷑.
In hoc non nichil iusticie inuidia hr̃e cog¬
noscitur: qr qui inuiste agit iuste punitur.
Post hanc sequit᷑ ira. hoc ẽ irrationabił
ꝑturbatio mentis. Que ⁊ ip̃a penam suã
secum h̃t̃. Nam si doloreni facit aliena fe¬
licitas cum cernitur multomagis facit cũ

Expanded text:
ti. Propterea laedit te et gravis est tibi aliena ti. Propterea laedit te et gravis est tibi aliena felicitas, quia in ea tibi tuus ostenditur defectus. Et ex ea argueris non esse, quod vel esse gaudebas, vel concupieras ut esses. In superbia igitur injuste delectaris; in invidia juste cruciaris. In superbia perverse tibi placet, quod tu es; in invidia inique tibi displicet, quod alius est. Propterea laesio superbiae tanto perniciosius corrumpit, quanto minus malitia illius sentiri potest, et quo suavius intrat, eo profundius penetrat. Invidia autem, quoniam cum laesione sua etiam dolorem habet, in eo ipso nonnunquam mala esse cognoscitur, quo non solum perversa, sed etiam amara esse sentitur. In hoc nonnihil justitiae invidia habere cognoscitur, quod qui injuste agit, juste punitur. Post hanc sequitur ira, hoc est irrationabilis perturbatio mentis, quae et ipsa poenam suam secum habet. Nam si dolorem, facit aliena felicitas, cum cernitur, multo magis facit, cum
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ minus in se est qͣm in illo a quo ẽ. Qis¬
quis gͦ extra summũ bonum in aliquo
bono delectatur. dum ꝑu̾se partem eli¬
git. iuste totum amittit. Suꝑbia ergo qͣi
partem a toto p̾cidens. rõnali affectu col¬
lit pulcritudinẽ. cetera uero subsequentia
uicia ingert̃ dolorem. In om̃ib enim re¬
liquis pena primi uicii constat. qr quod
in suꝑbia pͥeunte delinquit᷑. ceteris post
suꝑbiam subsequentib. punitur. In illa
quippe bonum ad ꝓprietatẽ amatur. Gau¬
det enĩ se hr̃e quod alius non h̃t. uel ut
habeat. ꝙ non alius ht̃. Propterea igitur
qr excellentiam ad ꝓprietatẽ amat. Amor
ꝓprie excellentie uocat᷑. In eo aut̃ quod ꝓ¬
prietatem amat. odit communionẽ ci nas¬
citur inuidia filia suꝑbie. Inuidia quip¬
pe odium᷑ felicitatis aliene. q̃ de suꝑbia
nascitur. Non en imͭ displicere pot̾at aliũ
hr̃e. nisi quid tu prius solus hr̃e uoluis¬

Expanded text:
et minus in se est quam in illo, a quo est. Quiset minus in se est quam in illo, a quo est. Quisquis ergo extra summum bonum in aliquo bono delectatur, dum perverse partem eligit, juste totum amittit. Superbia ergo quasi partem a toto praecidens, rationali affectui tollit pulchritudinem; caetera vero obsequentia vitia ingerunt dolorem. In omnibus enim reliquis poena primi vitii constat, quia quod in superbia praeeunte delinquitur, in caeteris post superbiam subsequentibus punitur. In illa quippe bonum ad proprietatem amatur: gaudet enim se habere quod alius non habet, vel ut habeat quod alius non habet: propterea igitur quia excellentia ad proprietatem amat, amor propriae excellentiae vocatur. In eo enim quod proprietatem amat, odit communionem, et nascitur invidia filia superbiae. Invidia quippe odium est felicitatis alienae, quae de superbia nascitur. Non enim tibi displicere poterat id alium habere, nisi quod tu prius solus habere voluis
Abbreviated transcription (Latin):
est. S est alia integritas corporee nate.
alia nature in corporee. Rursum corꝑea
nat᷑a quenidam statum ht̃. sensum nõ
In illa ergo q̃ sensu caret corruptio acce
te: cum amat᷑. Corrupta ergõ cogitacio ꝑ
ignorantiam. anime rõnali quasi qͣndã¬
tionis: sanitas illius. Propt̾ea tnaius ui¬
cium ẽ non amare bonum. qͣm uerum
nescire. Quod enĩ uoluntatem sequitur.
iuste ꝓ culpa deputatur. Scire aut̃ ⁊ nes¬
cire potes nolens. amare aut̃ et non ama¬
re ñ potes. nisi uolens. Idcirco id quod scd̃m
uoluntatem est solum pro merito inputa¬
tur. siue ad bonum si rectum ẽ. siue ad ma¬
lum. si ꝑu̾sum est. Propter hoc in affectu.
om̃e meritum constat. noq iusticia uel culpa
nͥ in affectu rõnalis uoluntatis inueniri
sunt .uii. Prima est suꝑbia .i. amor ꝓprie
excellentie que ip̃m affectum deformat. qr
dum eũ ad parcem detrahit. a toto p̾cidit.
Omne namq bonum a summo bono ẽ.

Expanded text:
est. Sed est alia integritas corporeae naturae; est. Sed est alia integritas corporeae naturae; alia naturae incorporeae. Rursum corporea natura, quaedam statum habet, sensum non In illa ergo, quae sensu caret, corruptio accedte, cum amatur. Corrupta ergo cognitio per ignorantiam, animae rationali quasi quationis, sanitas illius. Propterea majus vitium est non amare bonum, quam verum nescire: quod enim voluntatem sequitur, juste pro culpa deputatur. Scire autem, et nescire potes nolens; amare, et non amare non potes nisi volens. Idcirco id, quod secundum voluntatem est, solum pro merito imputatur, sive ad bonum si rectum est, sive ad malum si perversum est. Propter hoc in affectu omne meritum constat; neque justitia, vel culpa, nisi in affectu rationalis voluntatis inveniri sunt septem. Prima est superbia, id est amor propriae excellentiae, quae ipsum affectum deformat, quia, dum eum ad partem detrahit, a toto praecidit. Omne namque bonum a summo bono est,
Abbreviated transcription (Latin):
ter ordinẽ et extra mensuram. hoc uͦ cum
ꝑ consensum recipit᷑. pecc̃in est. Sentire ã
solum sine consensu: pena ẽ non culpa.
Sane in ñ regeneratis.auicium omnino ex¬
cusationem non h̃t ubi ⁊ si consensus ñ
sequit᷑. solum hoc dampnationi debitũ
ẽ. quod preter rõnem inouetur. ꝓpter qd̃
ait apls. Iam nich̾ dampnatõis est his
qui sunt in xͦ ih̾u. Primum uiciũ est su¬
ꝑbia. Scd̃m inuidia. Tercium ira. Quar¬
tum accidia. Quintum auaritia. Sextũ
gula. Septimum luxuria. Suꝑbia ẽ
amor ꝓprie excellentie. In uidia ẽ liuor
felicitatis aliene. Ira est irrationabilis
ꝑturbatio mentis. Accidia ẽ fastidium
interni boni. auaricia est immod̾ata
hñdi cupiditas. Gula ẽ nimiꝰ edendi
appetitus. Luxuria est immoderatũ de¬
siderium explende libidinis. Hec ergo
sunt uicia septem. de quib uniu̾sa rati¬
onałs anime corruptio manat. Omne
enim ꝙ integͥtatem corrumpit uicium

Expanded text:
ter ordinem, et extra mensuram. Hoc vero, cum ter ordinem, et extra mensuram. Hoc vero, cum per consensum recipitur, peccatum est; sentire autem solum sine consensu, poena est, non culpa. Sane in non regeneratis, vitium omnino excusationem non habet: ubi, etsi consensus non sequitur, solum hoc damnationi debitum est, quod praeter rationem movetur: propter quod ait Apostolus: Jam nihil damnationis est iis, qui sunt in Christo Jesu . Primum vitium est superbia, secundum invidia, tertium ira, quartum acedia, quintum avaritia, sextum gula, septimum luxuria. Superbia est amor propriae excellentiae. Invidia est livor alienae felicitatis. Ira est irrationabilis perturbatio mentis. Acedia est fastidium interni boni. Avaritia est immoderata habendi cupiditas. Gula est nimius edendi appetitus. Luxuria est immoderatum desiderium explendae libidinis. Haec ergo sunt vitia septem, de quibus universa rationalis animae corruptio manat. Omne enim, quod integritatem corrumpit, vitium
Abbreviated transcription (Latin):
tum untus possidet in quo delectatur. Con¬
grue gͥ contra exteriorem uoluptatẽ in¬
terior dulcedo opponitur. ut qͣnto illa plꝰ
sapere et placere inceꝑit. tanto liberius
atq libentius ista contempnat᷑. tandẽq
insemet ip̃a mens pacificata. dum nich
est ꝙ foris appetat. tota ꝑ amorẽ intus
requiescat. Sp̃c ergo sapientie cor sua
dulcedine tangens. ⁊ foris concupiscen¬
tie ardorem temꝑat. et sopita concupiscẽ¬
tia intus pacẽ creat. quatinus dum mẽs
tota ad int̾num gaudium colligit᷑. ple¬
ne ac ꝑfecte homo ad ymaginem di re¬
am non qͣliter debui. s qualiter int̾im
potui adimpleui. Accipe munusculum
de .u. septenis ꝙ postulasti. ⁊ cum illud
respexeris. memento mei. Gratia di sit
tecum. Amen.
principalia. que tõnabilem nat᷑am
inficiunt. ⁊ euis integͥcatem quasi qͦdam
sue admixcionis fermento corrũpunt. uiti¬
um aut̃ est corruptio nat᷑alis affectus. pre¬

Expanded text:
tum intus possidet, in quo delectatur. Contum intus possidet, in quo delectatur. Congrue igitur contra exteriorem voluptatem interior dulcedo opponitur, ut quanto ista plus sapere, et placere incoeperit, tanto liberius atque libentius illa contemnatur: tandemque in semetipsa mens pacificata, dum nihil est quod foris appetat, tota per amorem intus requiescat. Spiritus ergo sapientiae cor sua dulcedine tangens, et foris concupiscentiae ardorem temperat, et sopita concupiscentia intus pacem creat: quatenus dum mens tota ad internum gaudium colligitur, plene ac perfecte homo ad imaginem Dei ream non qualiter debui, sed qualiter interim potui, adimplevi. Accipe manusculum de quinque septenis, quod postulasti: et cum illud respexeris, memento mei. Gratia Dei sit tecum. Amen.principalia, quae rationalem naturam inficiunt, et ejus integritatem, quasi quodam suae admistionis fermento corrumpunt. Vitium autem est corruptio naturalis affectus prae
Abbreviated transcription (Latin):
intelligentie. s ille ad cor ueniens emundat
illud atq purificat.⁊ illum int̾iorem ocłm
cognitione u̾bi dei. quasi quodam collirio sa¬
nans eo usq luminosum atq serenũ effi¬
cit. ut ad ipãm etiam deitatis cdaritatẽ con¬
templandam. ꝑspicax fiat. Contra uicium
gule gͥ remedium opponitur sp̃c intelligẽ¬
tie. Ex sp̃u autem intelligentie munditia
cordis nascitur. Munditia uͦ cordis uisionẽ
dei ꝓmeretur. sicut scriptum ẽ. Beati mun¬
do corde. q.i. d.u. Septima peticio est contͣ
luxuriam qua d̃t. libera nos a malo. Con¬
uenienter sane seruus libertatem petit. et
idcuro huic peticioni datur sp̃c sapientie.
qui amissam captiuo libertatẽ restituat.
et iugum inique dominationis ꝙ suis ui¬
Sapia namq a sapore dr̾ cum mensgus¬
tu interne dulcedinis tacta totam se per
desiderium intus colligit. nec foris iã ener¬
uiter in carnis uoluptate dissoluit᷑. qr to¬

Expanded text:
intelligentiae: sed ille ad cor veniens, emundat intelligentiae: sed ille ad cor veniens, emundat illud atque purificat: et illum interiorem oculum cognitione verbi Dei, quasi quodam collirio sanans, eo usque luminosum, atque serenum efficit, ut ad ipsam etiam deitatis claritatem contemplandam perspicax fiat. Contra vitium gulae igitur remedium apponitur spiritus intelligentiae: ex spiritu autem intelligentiae munditia cordis nascitur: munditia vero cordis visionem Dei promeretur, sicut scriptum est: Beati mun videbunt . » Septima petitio est contra luxuriam, qua dicitur. « Libera nos a malo. » Convenienter sane servus libertatem petit, et idcirco huic petitioni datur Spiritus sapientiae, qui amissam captivo libertatem restituat, et jugum iniquae dominationis quod suis viSapientia namque a sapore dicitur: cum mens gustu internae dulcedinis tacta, totam se per desiderium intus colligit: nec foris jam evidenter in carnis voluptate dissolvitur: quia to
Abbreviated transcription (Latin):
sepe per naturalem appetitum ad excessũ
trahere nititur. ⁊ latent̾ uoluptatem subi¬
cit. dum manifeste nob̾ de necessitate blan¬
ditur. In quam ꝓfecto temptationẽ tunc
nequaqͣm inducimur. si sic studemus scd̾
mensuram necessitatis. nature subsidium
impendere. ut tũ semꝑ memin̾imus. appe¬
titum ab illecebra uoluptatis coherrere. Q
ut implere ualeamus. datur nob̃ petentib
sp̃c incelligentie. ut interna refectio u̾bi cl̃i
appetitum ext̾iorem cohibeat. ⁊ mentẽ spiri¬
tali cibo roboratam. nec ualeat corꝑał eges¬
tas frangere. nec carnus uoluptas suꝑare.
Propterea namq ⁊ ip̃e dñs temptatori suo.
dum esurienti sͥ fraudulentam de ext̾ioris
panis refectione suggestionẽ faceret: respond̾
dicens. Non in solo pane uiuit homo. s in.
qr cum mens illo interius pane reficitur ñ
magnoꝑe curat. si foris ad tempus famem
carnis patiat᷑. Datur ergo contͣ gulam sp̃c

Expanded text:
saepe per naturalem appetitum ad excessum saepe per naturalem appetitum ad excessum trahere nititur, et latenter voluptatem subjicit, dum manifeste nobis de necessitate blanditur. In quam profecto tentationem tunc nequaquam inducimur, si sic studemus secundum mensuram neccessitatis naturae subsidium impendere, ut tamen semper meminerimus appetitum ab illecebra voluptatis coercere: quod ut implere valeamus, datur nobis petentibus spiritus intelligentiae: ut interna refectio verbi Dei appetitum exteriorem cohibeat, et mentem spiritali cibo roboratam nec valeat corporalis egestas frangere, nec carnis voluptas superare. Propterea namque et ipse Dominus tentatori suo, dum esurienti sibi fraudulentam de exterioris panis refectione suggestionem faceret, respondit dicens: Non in solo pane vivit homo, sed in erte demonstraret quod cum mens illo interius pane reficitur, non magnopere curat si foris ad tempus famem carnis patiatur. Datur ergo contra gulam spiritus
Abbreviated transcription (Latin):
admoueat. ut quod ip̃a absens nescit appe¬
teregustu p̾sentis ammonita incipiat o¬
amare. Datur ergo huic peticioni sp̃c for¬
titudinis. ut fatiscentem animã erigat.
quatinus illa pristini uigoris uirtute re¬
cepta. a defectu sui tedii ad desiderium in¬
terni saporis conualescat. Creat ergo sp̃c
fortitudinis in corde famẽiusticie. ut dũ
hic ꝑ desiderium pietatis fortiter accendi¬
tur. illic pro premio plenam beatitudi¬
nis sacietatẽ consequatur. Quinta peti
ẽẽ anxius. qui in exigendo nolu̾it esse
auarus. atq iõ cum a nob̾ ꝑ dei gr̃am
uicium auaricie tollitur. qualitera nr̃o
debito absolui debeamus ex ꝓposita salu¬
tis conditione donatur. Huic ergo pe¬
tioni datur sp̃c consilii qui doceat nos
in hoc scło libenter peccantib in nos mi¬
sericordiam impẽdete quatinus in fu¬
turo cum ꝓ pectatis nr̃is rationem reddi¬
turi sumus. mereamur mĩam inuenire.
Sexta peticio est contra gulã qua dicitur.

Expanded text:
admoveat, ut quod ipsa absens nescit appeadmoveat, ut quod ipsa absens nescit appetere, gustu praesentis admonita, incipiat amare. Datur ergo huic petitioni spiritus fortitudinis, ut fatiscentem animam erigat: quatenus illa pristini vigoris virtute recepta, a defectu sui taedii ad desiderium interni saporis convalescat. Creat ergo spiritus fortitudinis in corde famem justitiae: ut dum hic per desiderium pietatis fortiter accenditur; illic pro praemio plenam beatitudinis satietatem consequatur. Quinta petitesse anxius, qui in exigendo noluerit esse avarus: atque ideo cum a nobis per Dei gratiam vitium avaritiae tollitur, qualiter a nostro debito absolvi debeamus, ex proposita salutis conditione docetur. Huic ergo petitioni datur spiritus consilii: qui doceat nos in hoc saeculo libenter peccantibus in nos misericordiam impendere quatenus in futuro cum pro peccatis nostris rationem reddituri sumus, mereamur misericordiam invenire. Sexta petitio est contra gulam, qua dicitur:
Abbreviated transcription (Latin):
scientie oꝑante interiꝰ ex humilitate nas¬
citur: ira ⁊ indignatio animi mitigat᷑.
qr econu̾so stultum ira int̾ficit. quando
in adu̾sis ꝑ impacientie uicium agita¬
tus atq cecatus. uel malum ꝙ patitur
se meruisse. uel bonum ꝙ habet ꝑ gr̃am
accepisse. non agnoscit. Hanc aut̃ uirtutẽ
.i. compunctionẽ suie dolorem premium
consolationis sequit. ut qui se hic sponte
coram deo ꝑ lamenta affligit. illic uerũ
gaudium et leticiam inuenire mereat᷑.¬
Quarta peticio ẽ contra tristiciam qua dr̃.
Panem nr̃m cottidianũ da no. ho. tͥsticia
namq tedium ẽ animi cum merore. qñ
mens quodamm tabefacta.⁊ uicio suo ama¬
ricata. int̾na bona non appetit. atq omni
uigore emortuo. nullo sp̃ualis refectionis
desiderio hylarescit. Propterea ad sanand̾
hoc uicium dep̾cari nos oportet mĩam do¬
mini. ut ip̃e solita pietate. anime tedio
suo languenti. int̾ne refectionis pabuluoi

Expanded text:
scientiae operante, interius ex humilitate nasscientiae operante, interius ex humilitate nascitur ira et indignatio animi mitigatur quia e converso stultum ira interfecit, quando in adversis per impatientiae vitium agitatus, atque caecatus, vel malum quod patitur se meruisse, vel bonum quod habet per gratiam accepisse non agnoscit. Hanc virtutem, id est compunctionem, sive dolorem, praemium consolationis sequitur, ut qui se hic sponte coram Deo per lamenta affligit, illic verum gaudium et laetitiam invenire mereatristitiam, qua dicitur: Panem nostrum quotidianum da nobis hodie. Tristitia namque taedium est animi cum moerore quando mens quodammodo tabefacta, et vitio suo amaricata, interna bona non appetit, atque omni vigore emortuo, nullo spiritualis refectionis desiderio hilarescit: propterea ad sanandum hoc vitium deprecari nos oportet misericordiam Domini, ut ipse, solita pietate, animae taedio suo languenti, internae refectionis pabulum
Abbreviated transcription (Latin):
tendo ꝑfidem. ⁊ post in herendo ꝑ spem.
Qui ergo petit ut rognum dei adueniat.
ille ꝓfecto salutem querit hominũ. ac ꝑ
hoc dum pro communi om̃ium salute
postulat: liuoris uicium se repbare demõ¬
strat. huic petitioni datur sp̃c pietatie.
ut ip̃e ad cor ueniens. ad benignitatẽ il¬
lud accendat. qͣtinus ad candem homo et̾¬
ne hereditatis possessionem ad qͣm alios
placere indicat quicqͥd uoluntas dei si¬
ue in se. siue in aliis. scd̃m arbitrium sue
dignationis dispensat. Huic gͦ peticio¬
ni datur sp̃c scientie. ut ip̃e ad cor ueni¬
ens erudiat illud. ⁊ salubriter cõpungat.
ut sciat homo malum ꝙ patitur. ex sua
culpa ꝓuenire. Si quid aut̃ boni habu¬
erit. ex misctłia dei ꝓcedere. ac ꝑ hoc dis¬
cat. siue in malis que sustinet. siue in
bonis que non h̃c contra creatorem ñ iras¬
ci. s ꝑ omnia pacientiam exhibere. Op¬
cue gͦ ꝑ compunctionem cordis q̃ sp̃u

Expanded text:
rendo per fidem et post inhaerendo per speciem. rendo per fidem et post inhaerendo per speciem. Qui ergo petit, ut regnum Dei adveniat ille profecto salutem quaerit hominum; ac per hoc dum pro communi omnium salute postulat, livoris vitium se reprobare demonstrat. Huic petitioni datur spiritus pietatis, ut ipse ad cor veniens, ad benignitatem illud accendat: quatenus ad eamdem homo aeternae haereditatis possessionem, ad quam alios placere indicat quidquid voluntas Dei, sive in se, sive in aliis secundum arbitrium suae dignationis dispensat. Huic ergo petitioni datur spiritus scientiae, ut ipse ad cor veniens, erudiat illud, et salubriter compungat, ut sciat homo malum, quod patitur, ex sua culpa provenire: si quid autem boni habuerit ex misericordia Dei procedere, ac per hoc discat, sive in malis, quae sustinet, sive in bonis, quae non habet, contra Creatorem non irasci, sed per omnia patientiam exhibere. Optime ergo per compunctionem cordis quae spiritu
Abbreviated transcription (Latin):
psalmista loquit᷑ dicens. Expectans expec¬
taui dñm .⁊ intendit mͥ. Et exaudiuit
preces meas. ⁊ e. d. m. ⁊ d. l. fe. Propt̾ea
ergo ip̃e nos orare docuit. ut totum bo¬
num nr̃m ab ipso sit. ut ⁊ ꝙ petimus.
et ꝙ petentes accipimus. eius donum. ñ
nr̃m meritum ẽẽ intelligamus. Prima
gͦ peticio contͣ suꝑbiam est. qua de deo di¬
cimus. Sandificetur nom̃ tuum. Hoc
enim petimus. ut det nob̾ timere ⁊ uene¬
rati nom̃ suum. quatinus ei ꝑ humilita¬
tem subiecti simus. qui per suꝑbiam rebel¬
les et contumaces extitimus. huic peticio¬
ni datur donum sp̃c timoris dñi. ut ille
ad cor ueniens uͥtutem in eo creet humili¬
tatis. que suꝑbie morbum sanet. quatinꝰ
possit. Scd̃a peticio est contra inuidiam
qua dr. adueniat regnum tuũ. Regnũ
si quidem dei ẽ salus hominum. qr tu ne
ds in hominib regnare dr̃. quando ipsi
homines deo subiciunt᷑. ⁊ modo ei adhe¬

Expanded text:
Psalmista loquitur, dicens: Exspectans exspecPsalmista loquitur, dicens: Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi. Et exaudivit preces meas, et ergo ipse nos orare docuit, ut totum bonum nostrum ab ipso sit, ut et quod petimus, et quod petentes accipimus, ejus donum, non nostrum meritum esse intelligamus. Prima ergo petitio contra superbiam est, qua Deo dicimus: Sanctificetur nomen tuum. Hoc enim petimus ut det nobis timere et venerari nomen suum, quatenus ei per humilitatem subjecti simus, qui per superbiam rebelles et contumaces exstitimus. Huic petitioni datur donum spiritus timoris Domini, ut ille ad cor veniens virtutem in eo creet humilitatis quae superbiae morbum sanet: quatenuspossit. Secunda petitio est contra invidiam, qua dicitur: Adveniat regnum tuum. Regnum siquidem Dei est salus hominum; quia tunc Deus in hominibus regnare dicitur, quando ipsi homines Deo subjiciuntur, et modo ei adhae
Abbreviated transcription (Latin):
uulnera nr̃a. ⁊ ad soluendum iugum
captiuitatis nr̃e daturus ẽẽt. repmisit.
S nos anteqͣm ad explanationẽ haꝵ
ueniamus. prius uolumus alia adhuc
similitudine demonstrare. qͣntam in no¬
bis corcuptionem supͣ dicta uicia gene¬
rent. ut qnͣto ꝑiculosior languor osten¬
ditur. tancomagis neccĩa medicina com¬
probetur. ꝑ suꝑbiam gͥ cor inflatur. per
inuidiam arescit. ꝑiram crepat. ꝑ tri¬
sticiam conterit᷑. ⁊ qͣuasi in pulu̾em re¬
digitur. ꝑ auaritiam disꝑgitur. ꝑ gu¬
lam inficitur. ⁊ quasi humectat᷑. ꝑ lu¬
xuriam conculcatur. et in lutum redigi¬
tur. ita ut iam miser dicere possit. Infi¬
xuis sum in limo ꝓfundi et ñ est substã¬
tia. ueni in altitudinem maris ⁊ tẽpes¬
tas demersit me. Cumq huic limo pro¬
fundi ⁊ ñ est animus fu̾it infixus: ⁊ lu¬
to coinquinationis ⁊ immundicie obuo¬
lutus euelli nequaqͣm pocest. nͥ ad illum
clamet: ⁊ eius auxilium postulet. de quo

Expanded text:
vulnera nostra et ad solvendum jugum vulnera nostra et ad solvendum jugum captivitatis nostrae daturus esset, repromisit. Sed nos, antequam ad explanationem harum veniamus, prius volumus alia adhuc similitudine demonstrare quantam in nobis corruptionem supradicta vitia generent; ut quanto periculosior languor ostenditur, tanto magis necessaria medicina comprobetur. Per superbiam igitur cor inflatur, per invidiam arescit, per iram crepat, per tristitiam conteritur, et quasi in pulverem redigitur, per avaritiam dispergitur, per gulam inficitur et quasi humectatur, per luxuriam conculcatur et in lutum redigitur: ita ut jam miser dicere possit: Infixus sum in limo profundi, et non est substantia. Veni in altitudinem maris et tempestas demersit me . Cumque huic limo profundi animus fuerit infixus, et luto coinquinationis et immunditiae obvolutus, evelli nequaquam potest, nisi ad illum clamet et ejus auxilium postulet? De quo
Abbreviated transcription (Latin):
et iram que hominem spoliant continuo
tristicia sequitur. que nudatũ flagellat.
Cui deiñ succedit. auaricia q̃ flagellat̃ ei¬
cit. qr int̾no gaudio amisso. foris consola¬
tionem querere cõpellit. postea accedit gu¬
la que eiectum seducit. qr animum ext̾io¬
rib in hiantem hoc uicium in primis.
qͣsi euicino temptans. ꝑ ip̃m naturalem
appetitum ad excessum illicit. Postremo
suꝑuenit luxuria. que seductum uiolen¬
ter seruituti subicit. qr postqͣm caro ꝑ cra¬
pulam inflammata ẽ. ardorem libidinis
suꝑ uenientẽ emollitus atq eneruit̾ reso¬
lutus animus uincere ñ pocest. Seruit gͥ
seuissime dñatõnu mens turpit̾ subacta.
et nͥ exorata subueniat saluatoris pietas
ñ erit iam unde captiuo seruienti amissa
restituatur lib̾tas. Sequunt᷑ itaq .uii. pe¬
ticiones contͣ .uii. uicia quib ille orat᷑
ut subueniat qui nos et orare docuit. ⁊¬
quod orantib sp̃m bonum ad sananda

Expanded text:
et iram, quae hominem spoliant, continuo et iram, quae hominem spoliant, continuo tristitia sequitur, quae nudatum flagellat. Cui deinde succedit avaritia quae flagellatum ejicit, quia, interno gaudio amisso, foris consolationem quaerere compellit. Postea accedit gula, quae ejectum seducit quia animum exterioribus inhiantem hoc vitium imprimis quasi e vicino tentans per ipsum naturalem appetitum ad excessum illicit. Postremo supervenit luxuria, quae seductum violenter servituti subjicit quia postquam caro per crapulam inflata est, ardorem libidinis supervenientem emollitus atque enerviter resolutus animus vincere non potest. Servit enim saevissimae dominationi mens turpiter subacta; et nisi exorata subveniat Salvatoris pietas non erit jam unde captivo servienti amissa restituatur libertas. Sequuntur itaque septem petitiones contra septem vitia: quibus ille oratur ut subveniat, qui nos et orare docuit, et quod orantibus bonum ad sananda
Abbreviated transcription (Latin):
extollit. tm̃ ꝑ liuorem sub ꝓximo cait.
et qͣntum ibi fallaciter erigitur. tm̃ hic
ueraciter precipitatur: S neq hic sistere
pot̃ semel cepta corruptio. Mox enim ut
de suꝑbia inuidia nata fu̾it. iram ipsa de
se parit. qr miser animus ꝓꝓpterea iam sͥ
ip̃i de sua imꝑfectione irascitur. qr de bo¬
no alterius ꝑ caritatem ñ letatur. atq iõ
id etiam quod h̃t sibi displicere incipit.
q̃m in alio id ꝙ hr̃e non potest agnoscit.
Qui gͦ ꝑ caritatem in deo totum hr̃e po¬
tuit. id etiam quod ꝑ elationem extͣ dm̃
hr̃e conabatur. ꝑ inuidiam et iram amit.¬
tit. qr postqͣm ꝑ suꝑbiam d̾m amittit. per
inuidiam ꝑdit ꝓximum. ⁊ ꝑ iram semet¬
ip̃m. Quia gͥ omnib amissis nicħ suꝑ¬
est uñ gaudeat infelix conscientia. ꝑ tris¬
ticiam in semet ip̃a colliditur. ⁊ que de ali¬
eno bono pie letari noluit. de suo malo
iuste cruciat᷑. Post suꝑbiam gͦ ⁊ inuidiã

Expanded text:
extollit, tantum per livorem sub proximo cadit; extollit, tantum per livorem sub proximo cadit; et quantum ibi fallaciter erigitur, tantum hic veraciter praecipitatur. Sed neque hic sistere potest semel coepta corruptio: mox enim ut de superbia, invidia nata fuerit, iram ipsa de se parit; quia miser animus propterea jam sibi ipsi de sua imperfectione irascitur, quia de bono alterius per charitatem non laetatur. Atque ideo id etiam, quod habet, ipsi displicere incipit, quoniam in alio id, quod habere non potest, agnoscit. Qui ergo per charitatem in Deo totum habere potuit, id etiam, quod per elationem extra Deum habere conabatur, per invidiam et iram amitiit: quia, postquam per superbiam Deum amittit, per invidiam perdit proximum, et per iram semetipsum. Quia igitur omnibus amissis nihil superest unde gaudeat infelix conscientia, per tristitiam in semetipsa colliditur, et quae de alieno bono pie ljuste cruciatur. Post superbiam ergo, et invidiam,
Abbreviated transcription (Latin):
hr̃ amittitur. ꝙ in eo et cum eo a qͦ ha¬
betur ñ amatur. Nam quic̃ non no¬
uit nisi hoc quod h̃t bonum in semet¬
ipso diligere. Necesse est ut dum in alt̾o
bonum ꝙ non ht̃ aspexerit. tanto ama¬
rius sua eum imꝑfectio torqueat. qͣnto
eum in quo omne bonum consistit non
amat. Et idcuro suꝑbiam semꝑ inuidia
sequit᷑ qr qui illic amorem ñ figit uͥ om¬
ne bonum ẽ quantũ de suo ꝑu̾se extol¬
litur tanto grauiꝰ de bono alieno torque¬
tur. Sua gͥ elationi iustissime pena de¬
putata est. ipsa qͣm de se gignit inui¬
dia. queqi cõmune omnium bonũ di¬
ligere noluit. recte nunc boni alieni li¬
uore tabescit. Quam ꝓfecto aliene felici¬
tatis successus ñ ureret si illum in quo
omne bonum est. ꝑ amorem possideret.
Nec eñ alienum a se uidicaret bonũ alte¬
rius. si suum ibi diligeret. uͥ et suum ec
alterius bonũ simul possideret. Nunc er¬
go qntum se ꝑ elationem contͣ creatorẽ

Expanded text:
habetur, amittitur; quod in eo, et cum eo, a quo hahabetur, amittitur; quod in eo, et cum eo, a quo habetur, non amatur. Nam si quisquam non novit, nisi hoc, quod habet, bonum in semetipso diligere necesse est, ut dum in altero bonum, quod non habet, aspexerit, tanto amarius sua eum imperfectio torqueat, quantum eum, in quo omne bonum consistit, non amat. Et idcirco superbiam semper invidia sequitur; quia qui illic amorem non figit, ubi omne bonum est quanto de suo perversius extollitur, tanto gravius de bono alieno torquetur. Sua igitur elationi justissime poena deputata est; ipsa, quam de se gignit, invidia quae quia commune omnium bonum diligere noluit, recte nunc boni alieni livore tabescit. Quam profecto alienae felicitatis successus non ureret, si illum, in quo omne bonum est, per amorem possideret. Nec enim alienum a se judicaret bonum alterius, si suum ibi diligeret, ubi et suum, et alterius bonum simul possideret. Nunc ergo quantum se per elationem contra Creatorem