comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ młta possumꝰ collige̾.
Erũ si huic nouissi¬
me speculacioni uelit quis
ĩ eiusmodi ex̾citatos selus
habens diligẽt̾ insist̾e̾ ml¬
ta suꝑius disputata ⁊ diu̾¬
sis demõstracõib ꝓbata po¬
tert fortassis ex hac sola
ĩdubitant̾ collig̾e ⁊ ꝓbabi¬
li assertione cõuince̾. Si
quis unũ deũ ẽẽ alcius ĩ¬
telligit ⁊ ip̃m sũme bonũ
beatũ esse manifesta rõne
deprehendit s de ꝑsonarũ
płalitate diffidit ex eo ꝙ
iam credit ĩ id qd̃ nondũ
app̃hendit ꝑ hanc speculã
assurg̾e̾ pot̾i̾t. Ex hac una
ut arbitror speculacõe ꝑso¬
narũ płalitatẽ ỹmo totã
trinitatẽ pot̾it elice̾ et do¬
cumẽtis ꝓbabilib astrue¬
re. hec speculacio ut supe

Expanded text:
a possimus colligere. Verum si huic novissae speculationi velit quis in hujusmodi exercitatos sensus habens diligenter insistere, multa superius disputata et diversis demonstrationibus probata poterit fortassis ex hac sola indubitanter colligere et probabili assertione convincere. Si quis unum Deum esse altius intelligit, ipsum summe bonum, summe beatum esse manifesta ratione deprehendit. Sed, si de personarum pluralitate diffidit, ex eo quod jam credit in id quod nondum apprehendit per hanc speculam assurgere poterit. Ex hac una, ut arbitror, speculatione personarum pluralitatem, imo totam Trinitatem poterit elicere et documentis probabilibus astruere. H
Abbreviated transcription (Latin):
hiis itaq p ꝙ in ip̃a diui¬
nitate condilcĩo locũ non
habe̾t si duob tm̃ cõsistẽti¬
b t̾cia ꝑsona deess. Non
em̃ hic de qualicũq s de sũ¬
ma cõdilcione loquim᷑ et
qualẽ creatura a creatore
explicare ualeat qnͣta sit
uirtus beniuolẽcie sũme

Expanded text:
n ipsa divinitate condilectio locum non haberet, si duobus tantum consistentibus tertia persona deesset. Non enim hic de qualicunque, sed de summa condilectione loquimur, et qualem creatura a Creatore explicare valeat quanta virtus benevolentiae summae
Abbreviated transcription (Latin):
ac ꝓpriecatẽ cõdilectionis
diligenti cõsideracione ꝑpẽ¬
damus ⁊ cicius ĩueniemꝰ
qd̃ querimus. Qñ unus
altĩ amorẽ impendit ⁊ so¬
lus solũ diligit dilectio qͥ¬
dem ẽ s condilcĩo nõ est.
Qñ duo se mutuo diligũt
⁊ sũmi desiderii affectum
ĩ uicẽ ĩpendunt. ⁊ istiꝰ ĩ illũ.
illius uõ ĩ istũ affectꝰ dis¬
currit et quasi in diu̾sa
tendit. Utͦbiq quidẽ dilc̃o
est s cõdilcĩo nõ est. Con¬
dilc̃io autẽ iure dicit᷑ ubi
a duob t̾cius concordit̾

Expanded text:
s diligenti consideratione perpendamus, et citius inveniemus quod quaerimus. Quando unus alteri amorem impendit, et solus solum diligit, dilectio quidem est, sed condilectio non est. Quando duo se mutuo diligunt, et summi desiderii affectum invicem impendunt, et istius in illum, illius vero in istum affectus discurrit, et quasi in diversa tendit, utrobique quidem dilectio est, sed condilectio non est. Condilectio autem jure dicitur, ubi a duobus tertius c
Abbreviated transcription (Latin):
finẽ acciperet. S nulla o¬
pinio hoc recipit nec rõ
aliqua usq qͣz admittit.
qua existat de qua nulla
alia originẽ trahit. Opor¬
tet nichilominꝰ ut eadẽ
ip̃ã existendi pͥncipiũ ex
alia habeat. sicut ⁊ illã que
ex alia aliqua nõ ẽ oportet
ut altĩ existẽdi causã exhi¬
beat. utͥusq siñe eadẽ iacio
utrũq conuincit᷑ ĩ dissiłi ar¬
gumẽto. Cũ emĩ cõuincat

Expanded text:
finem acciperet. Sed nulla opinio hoc recipit, nec ratio aliqua usquequaque admittit. e talis aliqua existat de qua nulla alia originem trahat. Oportet nihilominus ut eadem ipsa existendi principium ex alia habeat, sicut et illa quae ex alia aliqua non est, oportet ut alteri existendi causam exhibeat. Utriusque sententiae eadem ratio, utrumque convincitur non dissimili argumento.
Abbreviated transcription (Latin):
diuine quot pñt esse hꝰ¬
modi diffe̾ncie essẽt utiq
ĩ finite. Oportet itaq p¬
sonaꝵ ꝓprietates diligẽti¬
possit aliqua sinistͣ suspicio
litate oporteat ꝑsonã ali-¬
quã esse que nõ habeat
aliunde qm a se originẽ tͣ¬
h̾e. S sicut necesse ẽ ibi
esse aliquã que nõ sit ab
alia sic ibi esse oporteat
aliã a qua nõ sit alia ali¬
qua. utrũq nãq sili rõ¬
ne cõuincit᷑ utrũq paui
quidẽ demõstͣtione cõꝓba-

Expanded text:
divinae quot possunt esse hujusmodi differentiae, essent utique infinitae. Oportet itaque personarum proprietates diligentipossit aliqua sinistra suspicio litate oporteat personam aliquam esse quae non habeat aliunde quam a se originem trahere. Sed, sicut necesse est ibi esse aliquam quae non sit ab alia, sic ibi esse oportet aliam a qua non sit aliqua alia. Utrumque namque simili ratione convincitur. Utrumque pari quidem de
Abbreviated transcription (Latin):
płalitatẽ cõuincit. opor¬
tet itaq ut ibi sit qui exi¬
stendi pͥncipiũ aliũde nõ
sumat s exhibeat. oportz
eq ut ⁊ ibi sit qui ecõu̾so
ip̃m qd̾ est ab alio accipi¬
at ⁊ nulli alii impendat.

Expanded text:
pluralitatem convincit. Oportet itaque ut ibi sit qui existendi principium aliunde non sumat, sed exhibeat; oportet aeque ut ibi sit qui e converso ipsum quod est, ab alio accipiat, et nulli alii impendat.
Abbreviated transcription (Latin):
quomͦ ꝑfraudulentiã pͤci¬
pitat᷑ hõ in in pudentiam
De uicio in pudentiez
ttende obsecͦ quam
sit bestialis. ⁊ plusꝗͣ
bestiał uita. reiecto humano
pudore ad omĩa se pͤcipitẽ
dare.⁊ ꝯspectũ diuinum ut
uultꝰ hominũ nec meru¬
bescendis erubesc̾e. ⁊ tand̾
aliqñ ad omnẽ se malitiã ef¬
frenare. Qͥd enĩ aliud ẽ in¬
pudentia. quã p̾ceps ⁊ effre¬
nata malitia: Andiamꝰ nc̃
itaq qͥd de hac ultima bes¬
tia dicat᷑. Post ħ aspiciebã
inquit inuisione noctis. ⁊ ecce
bestia qͣrta t̾ribił atꝙmi¬
rabit᷑ ⁊ fortis numis. Dentes

Expanded text:
quomodo per fraudulentiam praeciquomodo per fraudulentiam praecipitatur homo in impudentiamDe vitio impudentiae. Attende, obsecro, quam sit bestialis, et plus quam bestialis vita, rejecto humano pudore, ad omnia se praecipitem dare, et conspectum divinum vel vultus hominum, nec in erubescendis erubescere, et tandem aliquando ad omnem se malitiam effrenare. Quid enim aliud est impudentia quam praeceps, et effrenata malitia? Audiamus nunc itaque quid de hac ultima bestia dicatur: Post haec aspiciebam, inquit, in visione noctis, et ecce bestia quarta terribilis atque mirabilis et fortis n
Abbreviated transcription (Latin):
otandum aũ quod
de hac bestia đr.qr po-
testas data ẽ ei. Et absꝙ du¬
bio miro dei occuttoq iudi¬
tio maiora sunt pene que y¬
pocͥte face̾ possunt. ⁊ faciuñ.
⁊ districtioris uite obsuantias
custodiunt. quam hi qui se
ꝓpt̾ dm̃ affligunt. Et cum
ꝯstet qr omnis caro fenum
zomĩs gła eiꝰ quasi flos feni
impossibile eiꝰmͦi homines
diu posse lat̾e. Audi quid
huic salomon sentiat. cum
dicat. Qui ambulat. sim¬
plicit̾. ãbulat ꝯfident̾. qͥ
aut̃ de pͣuat uias suas ma¬
nifestꝰ erit. Oportet gͦ du¬
plicit̾ ⁊ fraudulent̾ ãbu¬
lantes. ⁊ uiaꝵ suaꝵ depͣ¬
uatores manifestos fi̾. ⁊ ilsõ
ineis ꝓpħicum impleri.
Eiusmodi homines sepe
cum in hoc fraudulentie
statu dep̾hensi fuerint. ad¬
huo in det̾ĩora ruunt. nã
cum ult̾ius in suis pͣuitati¬
b pꝰ se lat̾e diffidunt. c̃ uni¬
cum illd̃ głationis sue gau¬
dium sñ ulla spe recuꝑandi
amittunt. statĩ ad aꝑtam im¬
pudentiã erũpunt. Ecc e

Expanded text:
otandum autem quod de hac bestia dicitur: Quia potestas data est ei, et absque dubio miro Dei occultoque judicio majora sunt pene quae hypocritae facere possunt, et faciunt et districtioris vitae observantias custodiunt, quam hi qui se propter Deum affligunt, et cum constet quia omnis caro fenum, et omnis gloria ejus quasi flos feni,impossibile ejusmodi homines diu posse latere. Audi quid hic Salomon sentiat cum dicat: Qui ambulat simpliciter, ambulat confidenter, qui autem depravat vias suas manifestus erit . Oportet ergo dupliciter et fraudulenter ambulantes, et viarum suarum depravatores manifestos fieri et illud in eis propheticum impleri: . Ejusmodi homines saepe cum in hoc fraudulentiae statu deprehensi fuerint, adhuc in deteriora ruunt: nam, cum ulterius in suis pravitatibus posse latere diffidunt, cum unicum illud gloriationis suae gaudium sine ulla spe recuperandi amittunt, statim ad apertam impudentiam erumpunt. Ecce
Abbreviated transcription (Latin):
tem designat. fẽreos gͥdentes ⁊ im¬
seuit. De alia bestia dictum ẽ. ꝙ car¬
nes płimas comedat. de hac aut̃ łr.
quod omnia ꝯminuat. Qgͦ oĩa ꝯmi¬
nuit aĩ solũ alioꝵ ĩ firma. s ⁊ fortia
carpit. dampnat. adnichilat.
Omina itaq ꝑ diffamationẽ lace¬
rat. ⁊ quod infamare ñ p᷑ ꝑ despectũ
calcat. Ut aut̃ cetera taceã inħ
maxime uidet᷑ ħ bestiacẽtis dissi¬
mił eẽ. qͦd in ħ nouissimo statu nes¬
cit mens ĩ ꝓba erubesc̾e. Dissimilis
cie uicium ⁊ pͥmo contra deum:

Expanded text:
tem designat. Ferreos ergo dentes et untem designat. Ferreos ergo dentes et unroximos saevit, De alia bestia dictum est, quod carnes plurimas comedat. De hac autem dicitur, quod omnia comminuat. Quae ergo om solum aliorum infirma, sed et fortia capit, damnat, annihilat. Omnia itaque per diffamationem lacerat, et quod infamare non potest, per despectum calcat. Ut autem caetera taceam, in hoc maxime videtur haec bestia caeteris dissimilis esse, quod in hoc novissimo statu nescit mens improba erubescere. Dissimilis tiae vitium, et primo contra Deum
Abbreviated transcription (Latin):
bestie simił sic̃ insuꝑioribꝰ ñ dic̃.
uide gͦ ꝙ genꝰ monst᷑ inuitiis sit.
qͦd mͦ mistice descͥb̾r. ci nulla ĩ tot
bestiar̃ monstͥs cõꝑabił inuenit᷑.
Scimꝰ ã qr mens que inuidia
⁊ ĩpudentia corrupta fu̾it.
decet̾o nulli oĩo. qr nͨ sibi. nec
aliis parc̃. Nlam inuidia quid̃
tollit hõi amorẽ ⁊ ꝯpassionem
ꝓximi. ĩpudentia uͦ mod̾ãtiã
⁊ cͥc̃spectionẽ sui. Et sepe qͥ eiꝰ¬
mͦi st̃. mnłtos labores mnł tos aolo¬
res pacient̾ ĩmo ⁊ libent̾ tole¬
rant. ut alios affligant.⁊ malt̃
ip̃i mseriã sustin̾e. ꝗͣ aliis ñ
inferre. Uide gͦ ꝗͣ sit mirabile.
ꝗͣue horribile hominẽ huma¬
nitatis oblitum. hominẽ exue¬
re. ⁊ cor belumũ. ĩmoplusꝗͣ bel¬
uinũ in duere. Et ecce in qͥt
bestia qͣrta t̾ribił atq mira¬
bił. ⁊ fortis mimis. Nũquid
ñ est fortis.⁊ fortis numis que
obiala ꝓximis inferenda
tam patiens ẽ ad mala tolerã¬
da. Dentes aut̃ ⁊ ungues fer

Expanded text:
sicut in superioribus non dicit. Vide ergo quod genus monstri in vitiis sit, quod modo mystice describitur cui nulla in tot bestiarum monstris comparabilis invenitur. Scimus autem quia mens, quae invidia et impudentia corrupta fuerit, de caetero nulli omnino quia nec sibi, nec aliis parcit. Nam invidia quidem tollit homini amorem et compassionem proximi; impudentia vero moderantiam et circumspectionem sui. Et saepe qui ejusmodi sunt, multos labores, multos dolores patienter imo et libenter tolerant, ut alios affligant, et malunt ipsi miseriam sustinere, quam aliis non inferre. Vide ergo quam sit mirabile, quamve horribile, hominem humanitatis oblitum, hominem exuere, et cor belluinum, imo plus quam belluinum induere. Et ecce, inquit, bestia quarta terribilis atque mirabilis et fortis nimis. Nunquid non est fortis et fortis nimis, quae ob mala proximis inferenda, tam patiens est ad mala toleranda? Dentes autem et ungues ferr
Abbreviated transcription (Latin):
bet modo flagellamur. Secd
uere ⁊ ꝑfecte deuotionis ẽ pe-¬
nam qm patitur suis semper
m̃itis ascribere: ⁊ culpamqͣm
in se minime deprehendit. ex
occulto timere. Ille itaq deuo¬
tionis feruor qͣi summũ ꝑfec¬
tionis culm̃ iam atingit quiqͣm¬
libet iniustum confusionis oꝓpbri¬
um. ⁊ quicquid sͥ etiam p̾ter m̃itũ
actidit. suis m̾itis asscribit. qui in
omni afflictione sua dñm glorifi¬
cati ⁊ semet ip̃m mom̃b sine si¬
multate accusat. Qm recte ille
deuotionis fuor inter filios tnͣs¬
nuigrationis uide deputatur. qui
int̾ quelibet iniuste exꝓbͣatiõis
ignominiosa semꝑ dño humilit̾
confitetur. Sepe autẽ quieiꝰmodi
sunt. qui diuinam precet̾is głam
querunt. qui seipsos ingłios ui¬
dent. ⁊ uid̃i nͣ refugiunt. supͣ cete¬
ros grãm diuinitꝰ ꝑcipiunt. Inue¬
ni inquit hominẽ de filiis tͣnͣsim¬
grationis. qui solutionẽ regi an¬
nuntiet.

Expanded text:
bet modo flagellamur. Sed bet modo flagellamur. Sed verae et perfectae devotionis est poenam quam patitur suis semper meritis ascribere, et culpam quam in se minime deprehendit, ex occulto timere. Ille itaque devotionis fervor quasi summum pertionis culmen jam attigit, qui quodlibet injustum confusionis opprobrium, et quidquid sibi etiam praeter meritum accidit, suis meritis ascribit, qui in omni afflictione sua Dominum glorificat, et semetipsum in omnibus sine simultate accusat. Quam recte ille devotionis fervor inter filios transmigrationis Judae deputatur, qui inter quaelibet injustae exprobrationis ignominiosa semper Domino humiliter confitetur. Saepe autem qui ejusmodi sunt qui divinam prae caeteris gloriam quaerunt, qui scipsos inglorios vident, et videri non refugiunt, supra caeteros gratiam divinitus percipiunt. Inveni, inquit, hominem de filiis transmigrationis, qui solutionem regi annuntiet.
Abbreviated transcription (Latin):
brio tam impudent̾. qm irre¬
uerent̾ affligitur. Nonne sub
babilonica ut sic dicam afflic¬
tione gemebat qui dicebat.
Totadie u̾ecundia mea contͣ
me ẽ. ⁊ confusio faciei mee co¬
oꝑuit me. Cogita tam̃ illam
confusionis sue captiuitatẽ
qͣm tunc sustinuit. qm sine
culpa tunc temporis portaũ.
qui secura conscientia dicere
potuit. Hec omnia uenerũt
suꝑ nos nec obliti sumꝰ te ⁊ imꝙ
ñ egimꝰ intestam̃to tuo. S cum
inter instancia flagella p̾sen¬
tem in nobis culpam minime
deprehendimꝰ. nec tunc quidẽ
securi eẽ debemꝰ. Ad hoc nossu¬
o exemplo erudunt qui ait.
Nichil mͥ consciꝰ sum. s non
in hoc iustificatꝰ sum. Sepent.
ticulpa ꝑcutim᷑. ⁊ pro tali qui¬
dem qͣm omnino nullam uł
forte satisfactione deletã cre¬
debamꝰ. Et quidem qd om̃ino
fatendũ ẽ ñ semꝑ ad correpti¬
onem seu ad purgationemꝑ
cutim᷑. s mͦ ad eruditionẽ. mͦ
ad ꝓbationem. seu alio quoli¬

Expanded text:
brio tam impudenter quam irrebrio tam impudenter quam irreverenter affligitur. Nonne sub Babylonica, ut sic dicam, afflictione gemebat, qui dicebat: Tota die verecundia mea contra me est, et confusio faciei meae cooperuit me . Cogita tamen illam confusionis suae captivitatem quam tunc sustinuit, quam sine culpa tunc temporis portavit, qui secura conscientia dicere potuit: Haec omnia venerunt super nos, nec obliti sumus te, et inique non egimus in testamento tuo Sed cum inter instantia flagella praesentem in nobis culpam minime deprehendimus, nec tunc quidem securi esse debemus. Ad hoc nos suo exemplo erudivit, qui ait: Nihil mihi conscius sum, sed non in hoc justificatus sum . Saepe ti, culpa percutimur, et pro tali quidem quam omnino nullam, vel forte satisfactione deletam credebamus. Et quidem, quod omnino fatendum est, non semper ad correptionem, seu ad purgationem percutimur. Sed modo ad eruditionem, modo ad probationem, seu alio quoli
Abbreviated transcription (Latin):
confitetur. nam ⁊ uidas confites
int̾pretatur. Uide gͦ qm recte di¬
uinitꝰ głificari m̾uit. qui diuinã
głam ñ ꝓpriam in tanta ⁊ tali
afflictione uiuendo ⁊ confiten¬
do quesuit. Qmͣ multi nͣ tam
ꝓpria culpa qm aliena malici¬
a notam suspicationis incur-¬
runt. ⁊ quasi de ierłm ad ba¬
bilonem .⁊ ueluti de loco pacis
i quietis. ad locum confusioĩs
⁊ captiuitatis tnͣseunt. Ierłm
namq uisio pacis. babiloncon¬
fusio int̾pretatur. Quiditaq
ẽ de irłm in babilonem inꝰte
captiuatum tͣnsire. nisi sub
sinistra. s tñ falsa sͦpiciõe la¬
borare. Prauoꝵ ẽ semꝑbonoꝵ
uitam lacerare. ⁊ cum ueranͣ
possunt: falsa tam̃ crimina¬
tione inpet̾e. ⁊ cum ad oꝑũ
inflammationẽ deficiunt.
simplicem illum intencionis
eoꝵ ocłm. nota si possunt si¬
nistre suspicionis obducunt.
Uelud gͥ in modum daneł
mens iusti sub iniusta capti¬
uitate apud babilonem tene¬
tur. qnͣ falsa suspicione labo¬
rans. in iuste confusionis obꝓ¬

Expanded text:
Nam et Judas confitens interpretatur. Vide ergo quam recte divinitus glorificari meruit qui divinam gloriam non propriam in tanta, et tali afflictione vivendo, et confitendo quaesivit. Quam multi non tam propria culpa, quam aliena malitia notam suspicionis incurrunt, et quasi de Hierusalem ad Babylonem, et veluti de loco pacis et quietis ad locum confusionis et captivitatis transeunt. Hierusalem namque visio pacis, Babylon confusio interpretatur. Quid itaque est de Jerusalem in Babylonem injuste captivum transire, nisi sub sinistra, sed tamen falsa, suspicione laborare? Pravorum est semper bonorum vitam lacerare, et cum vera non possunt, falsa tamen criminatione impetere, et cum ad operum infamationem deficiunt, simplicem illum intentionis eorum oculum nota, si possunt, sinistrae suspicionis obducunt. Velut igitur in modum Danielis mens justi sub injusta captivitate apud Babylonem tenetur, quando falsa suspicione laborans, injustae confusionis oppro
Abbreviated transcription (Latin):
cidit suis m̃itis ascribit.:
Nueni inquit arioch hominẽ
de filiis tnͣsinigrationis iude. qͥ
solutionem regi annuntiet. ab
arioch inuenit᷑ qd̾ equitatis iu¬
dicio iustum ⁊ rectũ ẽẽ dephen¬
ditur. Inuenit itaq arioch da¬
et. qui solutionem regi anunti¬
areti Et forte qd̾ de filũ tnͣsiigͣ¬
tionis iude fuit. qd̃ longamcap¬
tiuitatem pacient̾ sustinuit. da-¬
melis m̾itum in id ip̃m adiuuuit.
leum ad tante gr̾e susceptionẽ
aptiorem exibuit. Iste danel
utiq de ierłm in babilonẽ cap-¬
tiuatꝰ furrat. ⁊ fortassis nichil
tale commiserat unde eiꝰmodi
captiuitatem incurreret. nisieuͣ
cominunis casus inuolueret.
⁊ aliena malicia inuiste opͥme¬
ret. Nichilominꝰ tam̃ m̾itis suis
asscribebat. captiuitatem quã
sine culpa sustinebat. Peccauimꝰ
inquit. iniquitatẽ fecimꝰ. impie
egimꝰ. ⁊ recessimꝰ.:⁊ declinauimus
a mandatis tius aciudiciis. Rec

Expanded text:
cidit, suis meritis ascribit. Inveni, inquit Arioch, hominem de filiis transmigrationis Judae, qui solutionem regi annuntiet. Ab Arioch invenitur, quod aequitatis judicio justum et rectum esse deprehenditur. Invenit itaque Arioch Daus perciperet, qui solutionem regi annuntiaret. Et forte quod de filiis transmigrationis Judae fuit, quam longam captivitatem patienter sustinuit, Danielis meritum in idipsum adjuvit, et eum ad tantae gratiae susceptionem aptiorem exhibuit. Iste Daniel utique de Jerusalem in Babylonem captivatus fuerat, et fortassis nihil tale commiserat unde ejusmodi captivitatem incurreret, nisi eum communis casus involveret, et aliena malitia injuste opprimeret. Nihilominus tamen meritis suis ascribebat captivitatem quam sine culpa sustinebat. Peccavimus, inquit, iniquitatem fecimus, impie egimus, et recessimus, et declinavimus a mandatis tuis ac judici
Abbreviated transcription (Latin):
q morituram. maior aũ sui
generis alim̃to saginare aĩa
in et̾num incturam. El emosi¬
na ẽ nudum uestire: maior aũ
indisciplinatum moꝵ discipli¬
na ornare. Optimum elemosi¬
ne genꝰ corriꝑe inquietos. con¬
solari pusillamimes patientẽ
ẽẽ adomnes. Miscdia magna
aliene afflictioni compati.
maior autẽ ꝓ alienis erratibꝰ
tib indulgere aliena delicta
ꝓpͥis lacrimis delere. In his mi¬
scdie oꝑibus nos exercttare de¬
bemus. qui ex teriores diuitiaᷤ
non habemus. forsitan in qͥt
ignoscat delictis tiuis. Quidẽ
quod forsitan dicit. & quasi
sub dubitatione ponit. nisi qͦd
animus plenam fidutiam ha¬
bere. q̃n suꝑbie & in anis głie
tabe corruptus non pot̾ hec
pura & simplici intentione
ex̾cere:¬

Expanded text:
doque morituram, major autem sui doque morituram, major autem sui generis alimento saginare animam in aeternum victuram. Eleemosyna nudum vestire, major autem indisciplinatum morum disciplina ornare. Optimum eleemosynae genus corripere inquietos, consolari pusillanimes, patientem esse ad omnes. Misericordia magna alienae afflictioni compati, major autem pro alienis erratibustibus indulgere, aliena delicta propriis lacrymis delere. In his misericordiae operibus nos exercitare debemus, qui exteriores divitias non habemus. Forsitan, inquit, ignoscet delictis tuis. Quid est quod forsitan dicit, et quasi sub dubitatione ponit, nisi, quod animus plenam fiduciam habere, quando superbiae et inanis gloriae tabe corruptus, non potest haec pura et simplici intentione exercere
Abbreviated transcription (Latin):
na clausula est repetita senten¬
tia. ut idem sit reduere iniqͥ¬
tates atq peccata. Possumꝰ tam̃
inpeccatis in tellig̾e p̾uaricati¬
ones oꝑis. imquitatib uͦ pͣuitates
uoluntatis. Monet namq illud
nos psalmi. aliquam inhis distĩc¬
tionem debere uł posse fieri.
Tu remisisti inquit impietatẽ
peccati mei. Inelemosinis nichi¬
Lominꝰ recte intelligitur pie¬
tatis accus. in misericordiis
pietatis affectus. Et uide ꝗͣ
recte expiet᷑ opꝰ oꝑe affectus
ex affectione. Peccata tua in¬
qͥt elemosinis redime ⁊ iniqͥ¬
tates tuas misericordiis pan¬
ꝑum. Pauꝑes facit indigenti¬
a bonoꝵ ext̃ioꝵ. multo magis
aũ pauꝑes reddit in opia bono¬
rum int̾ioꝵ. Pauꝑ est qͥ discre¬
tione caret. qui consilium non
ht̃. qͥ uirtutum diuiciis caret.
S ubi pauꝑtas ẽ. ibi & elemo¬
sina ẽẽ pot̃. Et quanto pau-¬
ꝑtas uerior. tanto & elemo¬
sina maior. Magna elemosi¬
na suo cibo refic̾e carnem q̃n¬

Expanded text:
na clausula est repetita sentenna clausula est repetita sententia, ut idem sit redimere iniquitates atque peccata. Possumus tamen in peccatis intelligere praevaricationes operis, in iniquitatibus vero pravitates voluntatis. Monet namque illud nos psalmi aliquam in his distinctionem debere, vel posse fieri: Tu remisisti, inquit, impietatem peccati mei . In eleemosynis nihilominus recte intelligitur pietatis actus, in misericordiis pietatis affectus. Et vide quam recte expietur opus opere, actus ex affectione. Peccata tua, inquit, eleemosynis redime, et iniquitates tuas misericordiis pauperum. Pauperes facit indulgentia bonorum exteriorum, multo magis autem pauperes reddit inopia bonorum interiorum. Pauper est, qui discretione caret, qui consilium non habet, qui virtutum divitiis caret. Sed ubi paupertas est, ibi et eleemosyna esse potest. Et quanto paupertas est verior, tanto eleemosyna major. Magna eleemosyna suo cibo reficere carnem quan
Abbreviated transcription (Latin):
pugnare oporteat uel qͣntum
elemosina ualeat. si simpli¬
ci intentione fiat:
Minmenti ꝑicuilo iam cogni¬
to & in medium ꝓlato. nouis¬
simo daniel loco ad uingat. qͥ d
sub tante necessitatis articło
fieri uł quomͦ in stanti ꝑiculo
repugnari oporteat. Quamo¬
brem inquit rex consiliũ meũ
placeat tibi. & peccata tua elemosi¬
nis redime. & iniquitates tuas
misericordiis pauꝑum. forsitan
ignoscat deliccis tuis. Quid q̃¬
so consultius. quidue cõmodius.
quã urgente ꝑiculo addiuinã
ꝓtectionem confurgere eiꝰq ꝓpi¬
ciationem querere. cui nichil ẽ
impossibile: Iustum est aũ ual¬
de ut qui insua necessitate suffra¬
gium a suo expetit suꝑiori. opem
quã ualet & oportet suo exhibeat
inferiori. ut qui sibi misereri de¬
sid̾ãt miscdam libent̾ inpen¬
dat ut fiat qͦd scͥptum ẽ. Beati
misericordes q̃m ipsi miscł̃iam
consequent᷑. Recte gͦ dr peccata
tua elemosinis redime. & ini¬
quitates tuas misericordiis
pauꝑum. Forte inhac gemi¬

Expanded text:
pugnare oporteat, vel quantum eleemosyna valeat, si simplici intentione fiat. Imminenti periculo jam cognito, et in medium prolato, novissimo Daniel loco adjungit quid sub tantae necessitatis articulo fieri, vel quomodo instanti periculo repugnari oporteat: Quamobrem, inquit, rex, consilium meum placeat tibi, et peccata tua eleemosynis redime, et iniquitates tuas misericordiis pauperum; forsitan ignoscet Deus dilectis tuis . Quid, quaeso, consultius, quidve commodius quam, urgente periculo, ad divinam protectionem confugere, ejusque propitiationem quaerere cui nihil est impossibile? Justum est autem valde, ut qui in sua necessitate suffragium a suo expetit superiori, opem quam valet, et oportet suo exhibeat inferiori, ut qui sibi misereri desiderat, misericordiam libenter impendat, ut fiat quod scriptum est: Beati misericordes, quoniam ipsi misericordiam consequentur . Recte ergo dicitur peccata tua eleemosynis redime, et iniquitates tuas misericordiis pauperum. Forte in hac gemi
Abbreviated transcription (Latin):
cimus si sint eiusdẽ potẽcie
eiꝰdẽ sapĩe eiusdẽ puritatis
atqz bonitatis sz in hac spi¬
rituũ trnitate sicut sũt tre ᷤᷤ¬
ꝑsone sic cõstat ibi ⁊ tres
sb̾stãcias esse. sũma autẽ
trmitas cõstat ĩ unitate
sb̃e. Aliuid itaq ⁊ aliud ꝙͣ¬
uis equale inuenit᷑ ĩ trin¬
tate illa sed talis eqͣlitas
longe est a trinitate diua¬
S inilla sũma trinitate ea
rõne ꝑsonas equales dici¬
mus quia id sũmũ ⁊ sũme
simplex esse ĩ ea plenitudĩe
⁊ ꝑfc̃ĩone qua ẽ ꝑsone uniꝰ¬
cuiꝰsibet ꝑsone alt̾ius

Expanded text:
cimus, si sint ejusdem potentiae, cimus, si sint ejusdem potentiae, ejusdem sapientiae, ejusdem puritatis atque bonitatis; sed in hac spirituum trinitate sicut sunt tres personae, sic constat ibi et tres substantias esse. Summa autem Trinitas constat in unitate substantiae. Aliud itaque et aliud quamvis aequale invenitur in Trinitate illa, sed talis aequalitas longe est a Trinitate diSed in illa summa Trinitate ea ratione personas aequales dicimus, quia illud summum et summe simplex esse in ea plenitudine et perfectione qua est personae uniucujuslibet personae alt
Abbreviated transcription (Latin):
nis sit intelligẽda dc̃a equa¬
litas ubi ẽ tanta unitas
et talis ydemptitas.
d̾ autẽ dictũ est de
ꝑsonaꝵ equalita¬
te possumus ⁊ bene ⁊ male
intellige̾. In tanta namq
ꝑsonarũ simplicitate et
unitate uidet᷑ pocius ydẽp¬
titas ꝙͣ equalitas esse. Ties
statuas aureas si sint eiꝰdẽ
puritatis ⁊ ponderis et ꝑ
omia eiusdẽ siłitudĩs põs¬
sumus et solenus equales
dicere. s eiusmodi eqͣlitas
multũ ꝑeg̾na ẽ ad illam q̃
est in diuinaꝵ ꝑsonaiũ tri-¬
nitate. nam ĩ illa statuaꝵ
equalitate: alia ẽ massa
auri unius. alia ẽ massa
auri statue alt̾ius et iuxta
hoc aliud aliquid ẽ una et
aliud aliquid ẽ alt̾a. nichil
autẽ tale debemus cogitare
de illa u̾a ⁊ sũma trinitate
quasi sit ibi aliud ⁊ aliud
s unũ altiꝰ equale. Nam
sicut iam demonstratũ est
ꝙͦ ẽ in una aliqua ꝑsona.
idẽ ipm̃ et totũ est ⁊ ĩ qua¬
libet altera. Ties rõnales
sp̃c equales nõ ĩmento di¬

Expanded text:
nis sit intelligenda dicta aequalitas, ubi est tanta unitas, et talis identitas. Quod autem dictum est de personarum aequalitate, possumus et bene et male intelligere. In tanta namque personarum simplicitate et unitate videtur potius identitas quam aequalitas esse. Tres statuas aureas si sint ejusdem puritatis et ponderis, et per omnia ejusdem similitudinis, possumus et solemus aequales dicere, sed hujusmodi aequalitas multum peregrina est ad illam quae est in divinarum personarum Trinitate. Nam in illa statuarum aequalitate alia est massa auri statuae unius, alia est massa auri statuae alterius, et juxta hoc aliquid aliud est una, et aliud aliquid est alia. Nihil autem tale debemus cogitare de illa summa Trinitate, quasi sit ibi aliud et aliud, sed unum alteri aequale. Nam, sicut jam demonstratum est, quod est in una aliqua persona, idem ipsum et totum est et in qualibet altera. Tres rationales spiritus aequales non immerito di
Abbreviated transcription (Latin):
nõ dicit᷑. ne qui filiꝰ nõ ẽ
filiꝰ ẽẽ credat᷑ Rõnabilit̾¬
nichilominꝰ ĩgenitꝰ nõ drͣ
ne in hoc naͣlẽ originẽ ha¬
buisse neget᷑.
trẽ gigne̾. quid filiũ nasci
de pr̃e. quid ꝓced̾e ex gnacio

Expanded text:
on dicitur, ne qui Filius non est, Filius esse credatur. Rationabilitnihilominus ingenitus non dicitur, ne in hoc naturalem originem habuisse negetur.trem gignere, quid sit Filium nasci de Patre, quid procedere ex generatio
Abbreviated transcription (Latin):
aliũde:originẽ hr̃e nege¬
tᷤ nomẽ enĩ geniti qñq
stuictius qñq larguiᷤ ae
accipimꝰ. nõ enĩ oĩb q̃
gign̾e uł gigni dicimuᷤ
eadẽ secũdũ usum loꝙ̃di
g̾maĩtatis uocabula
actribuimꝰ. Cũ hõ hoĩem
gignit. hunc parẽtẽ illũ
plẽ. hunc prẽm. illũ filiũ
hũc genitorẽ illũ gẽitũ
norma loq̃di dice̾ cõsue

Expanded text:
 negetur. Nomen enim geniti, quandoque strictius, quandoque largius accipimus. Non enim omnibus quae gignere vel gigni dicimus, eadem secundum usum loquendi germanitatis vocabula attribuimus. Cum homo hominem gignit hunc parentem, illum prolem; hunc patrem, illum filium; hunc genitorem, illum genitum norma loquendi dicere consue
Abbreviated transcription (Latin):
dicit᷑. nec tñ arbor parẽs
nec ramꝰ ples illiꝰ noĩat᷑.
Ramꝰ florẽ gignit. nec
tũ ille pr̃ hic filiꝰ dici cõ¬
sueuit. Uermis ex fructu gi¬
gnitͦ. nec tñ hic genitor ille
huiꝰ genitus noĩat᷑. Ecce uer¬
mem secund̃ unã accepcio¬
nẽ genitũ dicimꝰ. et secũd̾
aliã accepcionẽ genitum
negamꝰ. Gn̾acio autẽ qñ
large accipit: nichil aliud
tis de existente secund̃ oꝑa-¬
cionẽ nature. ꝓductio uõ
q̃ scd̃m nature oꝑationẽ

Expanded text:
arens, nec ramus proles illius nominatur. Ramus florem gignit, nec tamen ille pater, hic filius dici consuevit. Vermis ex fructu gignitur, nec tamen hic genitor, ille hujus genitus nominatur. Ecce vermem secundum unam acceptionem genitum dicimus, et secundum aliam acceptionem genitum negamus. Generatio autem quando large accipitur, nihil aliud tis de existente secundum operationem naturae. Productio vero, quae secundum naturae operationem
Abbreviated transcription (Latin):
tͤ ingenitꝰ ꝑfacile
est uide̾ nec eget laborio¬
sa exposicione. Solus pr̃
a nullo alio ẽ. et idcirco
genitꝰ nulla rõne dici po¬
test. nã sigenitus ess:
ip̃m qd̃ ẽ ab alio accepi-¬
si. mito gͦ ĩgeniti nom̃
accepit qui ab alio aliqͥ
originẽ nõ habuit. Si
uero filiũ nõ genuisset.
pat̾ nullatenꝰ dici debuis¬
set. Ꝙ autẽ filiũ ab et̾¬
no habuerit: ex p̃dictis
iã patuit. filiũ itaq quẽ
ab et̾no habuit: ab et̾no
genitus fuit. ⁊ mĩto dici
debuit qd̾ ab et̾no ẽẽ ac¬
cepit. dicit᷑ gͦ genitꝰ nec
solũ genitꝰ s̃ eciã unge¬
genitus. nam ĩ tunitate
nõ est insi unus filius.
Germanitatẽ nãq illã
quã ht pat̾ ad filiũ nec
pat̾ nec filiꝰ h̃t ad spiritũ
scm. In hũana nata᷑ ubĩ

Expanded text:
 genitus perfacile est videre, nec eget laboriosa expositione. Solus Pater a nullo alio est, et idcirco genitus nulla ratione dici potest. Nam si genitus esset, ipsum quod est ab alio accepisset. Merito ergo ingeniti nomen accepit, qui ab alio aliquo originem non habuit. Si vero Filium non genuisset, Pater nullatenus dici debuisset. Quod autem Filium ab aeterno habuerit ex praedictis jam patuit. Filius itaque, quem ab aeterno habuit, ab aeterno genitus fuit, et merito dici debuit quod ab aeterno esse accepit. Ergo dicitur genitus, nec solum genitus, sed etiam unigenitus. Nam in Trinitate non est nisi unus Filius. Germanitatem namque illam quam habet Pater ad Filium, nec Pater, nec Filius habet ad Spiritum sanctum. In huma
Abbreviated transcription (Latin):
meipsum inquit aĩa mea cont᷑¬
bata ẽ. S in horrore uisiõis noc¬
turne. inconsidatione horide cõ-¬
scientie. unum est certum leuam̃
aĩmi. memoria uidelicet dei suĩ
& hoc est quod additur ibi Ad
meipsum anima mea conturbata
est. ꝓpt̾ea memor ero tui. Hoc ẽ
qd̾ alias dr. Memor fui cd̃i. & delec-¬
tatus sum. Et hoc in loco. Exitus
matutini & uesꝑe delectab̃. Tu in¬
quit delectab̃. non ipsa hora. non
ipsi intͦitꝰ uesꝑtini temporis. Nam
que queso poterit ẽẽ delectatio. in
considanda tenebrosa illa huma¬
ni cordis abisso: Prauum siqui¬
dem est cor hominis ce inscrutabi¬
le. & quis cognocet illud: Hoc est
quod daniel dum diu cogitat ap̃
semet ipsum: cogitationes sue cõ¬
turbabant eum. S qui infirma
sua libent̾ considat. diligent̾ retcͣ¬
tat. && se in eoꝵ considãtione hu¬
miliat. dum illud studiose discutit.
qͦd inseipso ꝑsemet ipsum dep̃hen¬
dere potuit. sepe ce ad id diuinitꝰ

Expanded text:
meipsum, inquit, anima mea contumeipsum, inquit, anima mea conturbata est . Sed in horrore visionis nocturnae, in consideratione horridae conscientiae unum est certum levamen animi, memoria videlicet Dei sui, et hoc est quod additur ibi: Ad meipsum, anima mea conturbata est, propterea memor ero tui. Hoc est quod alias dicit: Memor fui Dei, et delectatus sum . Et hoc in loco: Exitus matutini, et vespere delectabis. Tu, inquit, delectabis, non ipsa hora, non ipsi introitus vespertini temporis. Nam quae, quaeso, poterit esse delectatio in consideranda tenebrosa illa humani cordis abysso? Pravum siquidem est cor hominis, et inscrutabile, et quis cognoscet illud? Hoc est quod Daniel, dum diu cogitat, apud semetipsum cogitationes suae conturbant eum. Sed qui infirma sua libenter considerat, diligenter retractat, et se in eorum consideratione humiliat, dum illud studiose discutit quod in seipso per semetipsum deprehendere potuit, saepe et ad id divinitus
Abbreviated transcription (Latin):
tutinum tempus ẽ qn ante con¬
templantis ocłos lumen reue¬
lantis gr̃e emergit. & in sui ad¬
mirationem conu̾̃tit & sepe extra
semetipsum ꝑm̃tis excessum ra¬
pit. Exitus in quit matutini. et
uesꝑe delectabis. Qui sunt isti
matutini exitus. nisi ad ueri soł
irradiationem humane mentis
excessus: Dicit gͦ quia delectant
exitus matutini. cur non &e ues¬
ꝑa ut in troitus uesꝑtini: Nã
mane solemus abint̾iorib ad
ext̾iora exire & uesꝑe ab ext̾iori¬
b adint̾iora redire. Quis autẽ
digne miretur quãsit dulce. quã¬
ue delecꝰtabile. feruente iam cari¬
tate. & quasi sub estiuo tempore
admatutinam lucem radiantis di¬
uinitatis se a sõpno excutere. c extͣ
humane m̃tis angustias in aurã
lib̾tatis erumꝑe. & in latum illũ
diuinoꝵ spectaculoꝵ campum
mentis alienatione tnsire: De¬
lectant itaq exitꝰ matutini. con¬
tristant autem intͦitꝰ uesꝑtini. eo
ꝓcul dubio tempore cum ãmius
reu̾tit᷑ ad considationẽ sui: Ad

Expanded text:
tinum tempus est quando ante contemplantis oculos lumen revelantis gratiae emergit et in sui admirationem convertit, et saepe extra semetipsum per mentis excelsum rapit: Exitus, inquit, matutini, et vespere delectabis . Qui sunt isti matutini exitus, nisi ad veri solis irradiationem humanae mentis excessus? Dicit ergo quia delectant exitus matutini, cur non et vespera, vel introitus vespertini? Nam mane solemus ab interioribus ad exteriora exire, et vespere ab exterioribus ad interiora redire. Quis autem digne miremur quam sit dulce, quamve delectabile, fervente jam charitate, et quasi sub aestivo tempore ad matutinam lucem radiantis divinitatis se a somno excutere, et extra humanae mentis angustias in auram libertatis erumpere, et in latum illum divinorum spectaculorum campum mentis alienatione transire? Delectant itaque exitus matutini, contristant autem introitus vespertini, eo procul dubio tempore cum animus revertitur ad considerationem sui: Ad
Abbreviated transcription (Latin):
mitatis sue humillatur. sepe
ad sublimen intelligentiam
diuinitꝰ illumiratur
unc daniel cuius no¬
men balthasar. cepit
in tra semetipsum tacitus
cogitare quasi hora una. et
cogitationes eius conturbabãt
eum. Puto quia ad damelem
ꝑtineat. & qr uere deuotionis
officium existat. ad semet ipsũ
redire ext̾ioꝵ oblui̾sci. & in t̾io¬
ra cogitare. eo maxime tempo¬
re cum debet ꝓpͥe uł aliene sa¬
luti consulere. Aliud ẽ tempus
inuestigandi que sunt supra
se. atq aliud est tempꝰ discuti¬
endi que sunt intra se. Omnia
enim tempus hñt. Tempus
itaq est contemplandi mag¬
nalia diuina. Et est tempꝰ con¬
sid̾andi infirma nr̃a. Istud est¬
ridendi. nam & aduesꝑum de¬
morabit᷑ fletus. & ad matuti¬
num leticia. Cur non sit tempꝰ
ridendi. in matutino diune
reuelationis. & contemplatio¬
ne et̾ni luminis: Cur non sit
tempꝰ flendi in uesꝑtino hor¬
rende uisionis. in considan¬
dis humane conscientie tene¬
bris: Uesꝑtinum tempꝰ est.

Expanded text:
mitatis suae humiliatur, saepe ad sublimem intelligentiam divinitus illuminatur. Tunc Daniel, cujus nomen Balthasar, coepit intra semetipsum tacitus cogitare quasi hora una, et cogitationes ejus conturbabant eum . Puto quia ad Danielem pertineat, et quia verae devotionis officium existat ad semetipsum redire, exteriorum oblivisci et interiora cogitare, eo maxime tempore cum debet propriae, vel alienae saluti consulere. Aliud est tempus investigandi quae sunt supra se, atque aliud est tempus discutiendi quae sunt intra se. Omnia enim tempus habent. Tempus itaque est contemplandi magnalia divina, et est tempus considerandi infirma nostra. Isturidendi. Nam et ad vesperum demorabitur fletus, et ad matutinum laetitia. Cur non sit tempus ridendi in matutino divinae revelationis et contemplatione aeterni luminis? Cur non sit tempus flendi in vespertino horrendae visionis, in considerandis humanae conscientiae tenebris? Vespertinum tempus est
Abbreviated transcription (Latin):
fumum.:⁊ pene uł penitus
nichilum reputare: Atten¬
de quomodo in faciem suã
cecidit. quomͦ seip̃m humi¬
liauit. uł humiliari nos
uoluit. qui om̃s iusticias no¬
stras panno mulieris mẽ¬
struate comꝑauit. S nec
dum mirũ. si eo nos temꝑe
minere iam c̾nimꝰ. Tunc in¬
quit rex cecidit in faciem
suam. Tunc cecidit cũ dam¬
ole docente ꝑid̃m suuͣ ag¬
nouit. S sciendũ qd̃ illa hu¬
miliatio que sine ꝑ seu̾antia
c̃ immninenti ꝑicłõ repugnare
ñ potest. Illud quoq notandũ
qd̃ sepe quo se quis inconsul¬
tiꝰ ⁊ in mod̾atiꝰ abicit. eo adin¬
samorem: ⁊ enormiorem post¬
modũ suꝑbiam erumpit. At¬
tende in rege humiliationẽ
instabilem ⁊ indiscretã. ⁊ pꝰt¬
modũ suꝑbiam plusqͣm hu-¬
manam. Nam qui priꝰ dam¬
elem ad orauit. idem ip̃e pꝰt¬
modũ statuam suam ado
te debeamꝰ confidere uł glo

Expanded text:
firmum et pene vel penitus firmum et pene vel penitus nihilum reputare? Attende quomodo in faciem suam cecidit, quomodo seipsum humiliavit, vel humiliari nos voluit, qui omnes justitias nostras panno mulieris menstruatae comparavit. Sed nec dum mirum si eo nos tempore minere jam cernimus. Tunc, inquit, rex cecidit in faciem suam. Tunc cecidit cum, Daniele docente, periculum suum agnovit. Sed sciendum quod illa humiliatio, quae sine perseverantia est, imminenti periculo repugnare non potest. Illud quoque notandum quod saepe quo se quis inconsultius et immoderatius abjicit, eo ad insaniorem et enormiorem postmodum superbiam erumpit. Attende in rege humiliationem instabilem et indiscretam, et postmodum superbiam plus quam humanam. Nam qui prius Danielem adoravit, idem ipse postmodum statuam suam adorte debeamus confidere vel glo
Abbreviated transcription (Latin):
Unc rex nabugodonosor
cecidit in faciem suam
⁊ d amelem adorauit. ⁊ ho-¬
stias ⁊ incensum p̾cepit ut
sacͥficarent᷑ ei. Multũ nec
mirum se ip̃m humilianit.
⁊ m̃ito humiliari debuit.
postqͣm tale tantũq sͥ ꝑicu¬
lum immin̾e cognouit. S
in hoc eum quis iuire ñ rep̃¬
hendat. qd̾ illum qͥ
soli deo debetur honorẽ ho¬
mini mortali exibeat. S for¬
te illum qr uerũ dĩ tẽplũ
ẽẽ deprehendit. tali honore
dignum rudicauit. S ade¬
dificationẽ nr̃am oportet
nos ista diligent᷑ discutere.
uł quid in nobis uixta ho¬
rum similitudinẽ actitari
soleat subtilit̾ inquirere. se¬
cidit inquit infaciem suã.
ꝑfaciem suam homo cogno¬
scitur. ⁊ ea pars in homine
cet̾is decentior uł dignior ha-¬
betur. Quid itaq aliud ẽ in
faciem cad̾e. qmͣ illud etiam
qd̃ in se p̾cipuũ uł optimũ
ẽ alta consid̾atione despic̾e.
⁊ illud utiq unͣ aliis innote¬
scere. ⁊ uelut uenerandꝰ appa-¬
rere consueu̾at: tamqͣm in¬

Expanded text:
ex Nabuchodonosor cecidit in faciem suam et Danielem adoravit, et hostias, et incensum praecepit ut sacrificarent ei . Multum, nec mirum, seipsum humiliavit, et merito humiliari debuit postquam tale tantumque sibi periculum imminere cognovit. Sed in hoc eum quis non jure reprehendat, quod illum qui soli Deo debetur honorem homini mortali exhibeat? Sed forte illum, quia verum templum esse deprehendit, tali honore dignum judicavit. Sed ad aedificationem nostram oportet nos ista diligenter discutere, vel quod in nobis juxta horum similitudinem actitari soleat subtiliter inquirere: Cecidit, inquit, in faciem suam: per faciem homo cognoscitur, et ea pars in homine caeteris decentior vel dignior habetur. Quid itaque aliud est in faciem cadere quam illud etiam quod in se praecipuum, vel optimum est alta desideratione despicere, et illud utique unde aliis innotescere, et velut venerandus apparere consueverat, tanquam in
Abbreviated transcription (Latin):
diuinitatis lum̃ ocłos aꝑit.
&uehem̃ter intẽdit. in firmi¬
tatis sue tenebras plenius ag¬
noscit. Accedite adeum in qͥt
et illuminaui. Quid mirũ
si accedendo ad lumen illu¬
minamur. quid mirum si ex
lumine lumen accenditur:
Et in lumine in quit trio ui¬
debimꝰ lumen. Lumen uide¬
tur in lumine. qn ex cogniti¬
one & oꝑatione claritatis
diuine. plenius illuminat᷑
animus ad cognitionẽ infir¬
mitatis humane Solet tam̃
bec gemina cognitio alt̾na
sibi incrementa ministrare.
& utraq ꝓfecto ex alt̾utra cresc̾e̾.
nam & ex cognitione dei ꝓfic̃
animus ad cognitionem sui.
et eodem utiq mͦ ex multa co¬
gnitione sui crescit ad cogni¬
tionem dĩ. S ecce dum sensus
qui amissus fuerat redit. regnũ
suum qui ꝑdid̾at recepit. Pcul
dubio nisi discretionis grã
in eo reparet᷑ nũquam ad ple-¬
nam uirtutis in tegritatem

Expanded text:
divinitatis lumen oculos aperit, divinitatis lumen oculos aperit, et vehementer intendit, infirmitatis suae tenebras plenius agnoscit: Accedite ad eum, inquit, et illuminamini . Quid mirum si accedendo ad lumen illuminamur? quid mirum si ex lumine lumen accenditur? Et in lumine, inquit, tuo videbimus lumen . Lumen videtur in lumine, quando ex cognitione et operatione claritatis divinae plenius illuminatur animus ad cognitionem infirmitatis humanae. Solet tamen haec gemina cognitio alterna sibi incrementa ministrare, et utraque profecto ex alterutra crescere. Nam et ex cognitione Dei proficit animus ad cogitationem sui, et eodem utique modo ex multa cognitione sui crescit ad cognitionem Dei. Sed ecce dum sensus qui amissus fuerat redit, regnum suum qui perdiderat recepit. Procul dubio nisi discretionis gratia in eo reparetur, nunquam ad plenam virtutis integritatem
Abbreviated transcription (Latin):
N ipso tẽpore¬
sensus m̃s reu̾sus ẽ adme.
de ad honorem regni mei de¬
coremq ꝑueni. ⁊ figura mea
reu̾sa ẽ ad me. In ipso inqͥt
tempore. in ipso quo d̃m
benedixi. in ipso quo lau¬
daui atq glificaui. Certe
si dicta suꝑius bene reco¬
limus. ibi cecidit. cum su¬
ꝑbe satis magnificaret
seipsum. ecceidem ipse re¬
surgit. cum de uote głificat
dm̃ & dñm suum Certe
uides quid agat suꝑba
głiatio. certe uides quid
efficiat deuota głificatio
Su ꝑba głatio met᷑ deiect̾onẽ.
deuota głificat᷑o exaltatõnẽ
Ecce c̃iã nĩsem⁊ ip̃o s ĩ dño
Quod suꝑius dix sensum sͥ
redditũ. hoc mͦ dicit sensum
ad se reuersum. Uel forte sen¬
sus cuiꝰq adsemet ipsum reu̾¬
titur. quando discretionis
ocnlus ad sui consid̾ationem
reuocatur. Sensus adse reu̾¬
titur. q̃n ad m̃itoꝵ suoꝵ con¬
sid̾ationem & cognitionem
diuinitus illuminat᷑. Dum
gͥ aĩmus humanus dm̃ suũ
głificat sensus eius adsemet¬
ipsum redit. qr dum ad illd̾

Expanded text:
n ipso temporesensus meus reversus est ad me, et ad honorem regni mei decoremque perveni, et figura mea reversa est ad me . In ipso, inquit, tempore. In ipso quo Deum benedixi, in ipso quo laudavi, atque glorificavi. Certe si dicta superius bene recolimus, ibi cecidit, cum superbe satis magnificaret seipsum. Ecce idem ipse resurgit cum devote glorificat Deum, et Dominum suum. Certe vides quid agat superba gloriatio, certe vides quid efficiat devota glorificatio. Superba gloriatio meretur dejectionem, devota glorificatio exaltationem. Ecce cum Quod superius dixit sensum sibi redditum, hoc modo dicit sensum ad se reversum; vel forte sensus cujusque ad semetipsum revertitur, quando discretionis oculus ad sui considerationem revocatur. Sensus ad se revertitur, quando ad meritorum suorum considerationem et cognitionem divinitus illuminatur. Dum igitur animus humanus Deum suum glorificat, sensus ejus ad semetipsum redit quia dum ad illud
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ ĩ cõsequẽtib uidere
licet. Quid autẽ ĩ hac
nr̃a natura facit hos diffe¬
rentes g̾manitatis gͣduᷤ
nisi diu̾sus ĩ diu̾sis ꝓcedẽ¬
di modus. nã ubi nõ est
ĩ pli̾b ꝓcedendi młtiformi¬
tas nec ulla ĩ g̾manitate
diu̾sitas. Contingit nã¬
q unũ eundẽq hominẽ
hr̃e liberos plures s ꝑpter
eundẽ ꝓcedendi modũ. una
est g̾manitas quã ht̃ ad
omines sic utiq sit pro sili

Expanded text:
quidem in consequentibus videre quidem in consequentibus videre licet. Quid autem in hac nostra natura facit hos differentes germanitatis gradus, nisi diversus in diversis procedendi modus? Nam, ubi non est in pluribus procedendi multiformitas, nec ulla in germanitate diversitas. Contingit namque unum eumdemque hominem habere liberos plures, sed propter eumdem procedendi modum una est germanitas quam habet ad omnes. Sed utique sic pro simili
Abbreviated transcription (Latin):
sione s ordine nature. Qͣd
ẽ autẽ uelle hr̃e cõdignũ
nisi uelle hr̃e quẽ intime
diligat et coequalitatis
merito digne dilig̾e̾ debe¬
at. Quid ẽ u̾o uelle hr̃e
cõdilectũ nisi hr̃e uelle qͥ
secũ a suo dilectore paritᷤ
diligat᷑ et exhibiti sibi a¬
moris deliciis secũ fruat᷑.
S illd̾ pͥmũ potest cõsiste̾
ĩ sola ꝑsonaꝵ dualitate.
Istud autẽ post̾ius oĩo
sb̾sist̾e nõ põt sine ꝑsona¬
rũ t̾ntate. Qnͣtũ u̾o ad
ordinẽ nature prior est
dualitas ꝙͣ trinitas. nã
ubi est trimtas nõ põt de¬
ẽẽ dualitas. põt autẽ du-¬
alitas esse eciã ubi cõtĩ¬
git t̾ͥnitatẽ deesse. Cõstat
gͦ ad nature ordinẽ pͥnci¬
palior ẽ ꝓcessio illa cui ĩ est
Scĩmus autẽ ꝙ secundũ
ordinẽ ꝓcessioins erit ꝓcul
dubio ⁊ ordo g̾manitatis.
locũ tenet g̾manita ᷤ illa
que est hoĩs ad filiũ. scd̾m
autẽ illa que est hoĩs ad
nepotẽ suũ. Tertiũ locũ
tenet quã hõ quilibet ad

Expanded text:
sione, sed ordine naturae. Quid est autem velle habere condignum nisi velle habere quem intime diligat et coaequalitatis merito digne diligere debeat? Quid est vero velle habere condilectum, nisi habere velle qui secum a suo dilectore pariter diligatur et exhibiti sibi amoris deliciis secum fruatur. Sed illud primum potest consistere in sola personarum dualitate. Istud autem posterius omnino subsistere non potest sine personarum Trinitate; quantum vero ad ordinem naturae prior est dualitas quam Trinitas. Nam ubi est Trinitas non potest deesse dualitas, potest autem dualitas esse etiam ubi contingit Trinitatem deesse. Constat ergo ad naturae ordinem principalior est processio illa cui inest pScimus autem quod secundum ordinem processionis erit procul dubio et ordo germanitatis. locum tenet germanitas illa quae est hominis ad filium, secundum autem illa quae est hominis ad nepotem suum, tertium locum tenet quam homo quilibet ad
Abbreviated transcription (Latin):
latione expectare debemus :¬
ideamꝰ tam̃ qͥd isti ad¬
huc addant. subtiliter
discutientes quid uiriose. uł
quid forte uerascit̾ dicant. Nã
⁊ incaute ꝓlata ad nr̃am cau¬
telam ualent. ⁊ recte ꝓlata ad
unitacionis studiũ informare
hñt. S neq regum quisqͣm in¬
quiunt magnꝰ ⁊ potens u̾bum
huiꝰcemodi sciscitatur ab om̃i
ariolo. ⁊ mago. ⁊ chaldeo. Rex
recte dr̃. qui ad regnũ sublia¬
tur. S quid ait rexille u̾e rex
celoꝵ inquit intͣ uos ẽ. Ad ħ
sane regnum sublimari pos¬
sumꝰ. si ꝑfecte id uolumꝰ. ha¬
bet sane ħ regnũ intͣ nos ex¬
istens incolas multos. ⁊ habi¬
tatores infinitos. Qnͣto autẽ
quisq eiꝰ mõi regnũ ampliꝰ
dilatat. fideliꝰ dispen sat. di¬
stͥctiꝰ regit. prudentiꝰ dispo¬
uit. tanto potencior efficit᷑
tantomaior iudicat᷑. Ad hoc
autem regnũ magis ꝓuehit.
atq conducit pauꝑtas sp̃c. ꝙͣ¬

Expanded text:
latione exspectare debemus. Videamus tamen quid isti adhuc addant, subtiliter discutientes quid vitiose, vel quid forte veraciter dicant. Nam et incaute prolata ad nostram cautelam valent, et recte prolata ad imitationis studium informare habent. Sed neque regum quisquam, inquiunt, magnus, et potens verbum hujusmodi sciscitatur ab omni ariolo, et mago, et Chaldaeo . Rex recte dicitur qui ad regnum sublimatur. Sed quid ait rex ille, vere Rex caelorum, inquit, intra vos est . Ad hoc sane regnum sublimari possumus, si perfecte id volumus. Habet sane hoc regnum intra nos existens incolas multos et habitatores infinitos. Quanto autem quisque ejusmodi regnum amplius dilatat, fidelius dispensat, districtius regit, prudentius disponit, tanto potentior efficitur, tanto major judicatur. Ad hoc autem regnum magis provehit atque conducit paupertas sp
Abbreviated transcription (Latin):
iam u̾ascit̾ dicere possunt. nr̃a
conu̾satio incelis ẽ: nich ueriꝰ di¬
ci potest. Multa enĩ ex diuinam
spiratione agnoscunt. que hũa-¬
nam inuestigationẽ excedunt.
Si uͦsentencia illa suꝑior adhunc
sensum accomodatur. nicħ in ea
nͥ rectũ sonare uid̾r uͥ dr. Nonest
homo suꝑ t̾ram qui sermonẽ tuũ
rex possit implere. Qͣ dicat᷑ nemo
eoꝵ qui suꝑ t̾ram sunt. nͥ illi tm̃qͥ

Expanded text:
jam veraciter dicere possunt: nostra jam veraciter dicere possunt: nostra conversatio in coelis est, nihil verius dici potest. Multa enim ex divina inspiratione agnoscunt, quae humanam investigationem excedunt. Si vero sententia illa superior ad hunc sensum accommodatur, nihil in ea nisi rectum sonare videtur ubi dicitur. Non est homo super terram qui sermonem tuum, rex, possit implere, quasi dicatur: Nemo eorum qui super terram sunt, nisi illi