comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
iuuficans ad conpunctionẽ accendit. atq inuifica¬
tos ꝑ confessionem foras uenire p̾cepit. ac si demum
consitentes ꝑ misterium sacerdotum abext̾iori uin¬
culo. hoc ⁊ a debreo dampnationis absoluit. Bene
autem debitum dampnationis ext̾ius iunculum
dignus ñ÷. quisquis prius in hac uita a tene¬
bris intenebris int̾iorib solui ñ meretur s S male
inquiunt de sacerdore dm̃ facitis. qui ei potestatẽ
dimnittendi peccã quoddo soli cõpetit tribiustis.
Non ego sacerdotes dos facio. Sermo diuinus qui
mentiri non potest. sacerdotes dõs dicit. Diis inqͥt
non detrahes.⁊ pͥncipi popłi tui non maledices. Isti uͦ
contͣ legis p̃ceptum diis detrahunt. qri potestatẽ di¬
uinitus collatam sacd̾otib auferre uolunt. Heq uͦ
ego sacerdotib potestatem dimittendi peccata tribui.
Ille hominib potestatem diuinam tribuit. qui de
peccata dimitt̾e pot̃. Hii uͦ qui ex semetipsis dũ nõ

Expanded text:
vivificans ad compunctionem accendit, atque vivificavivificans ad compunctionem accendit, atque vivificatos per confessionem foras venire praecipit, ac sic deinde confitentes per ministerium sacerdotum ab exteriori vinculo, hoc est a debito damnationis absolvi. Bene autem debitum damnationis exterius vinculum us non est, quisquis prius in hac vita a tenebris interioribus solvi non meretur. Sed male, inquiunt, de sacerdote Domini facitis qui ei potestatem dimittendi peccata, quae Deo soli competit , tribuitis. Non ego sacerdotes deos facio. Sermo divinus, qui mentiri non potest, sacerdotes deos dicit: « Diis, inquit, non detrahes, et principi populi tui non maledices . » Isti vero contra legis praeceptum diis detrahunt, quia potestatem divinitus collatam sacerdotibus auferre volunt. Neque vere ego sacerdotibus potestatem dimittendi peccata tribui, ille hominibus potestatem divinam tribuit qui de hpeccata dimittere potest. Hi vero qui ex semetipsis dii non
Abbreviated transcription (Latin):
mentis. ligatus ÷ ds bito future dampnationis. Quam¬
diu namq gr̾a cłi cum homine ⁊ solutus ÷ homo.⁊
adbene oꝑandum expeditus. S cum ꝑpeccatũ grã
di subtrahit᷑. statun ipsa sua obduratione mens intͥu¬
secus obligat᷑. Ista obduratio siue excecatio mentis
int̾iores tenebre sunt. inquib homo ꝓpeccato suo
inp̾̃senti obligatus tenet᷑. ⁊ nisi abhis in hac uita solu¬
tis fuerit postmodum ligatis manib ⁊ pedib int̾iores
tenebras ꝓͣcretur. S ꝙi nemo sua uircute post ruinã
eum suscitaret. ĩo neceẽ ÷ ut ds gr̃ãm suam quam
peccantib nob̾ iuste subtͣxerat qñ ad penitentiam ui¬
nr̃m a corpore infidelitatis. ⁊ apercati morte ex susci¬
mereamur. Hoc bene in resuscitatione lazari sig¬
natum÷. quẽ ipse dñs ꝑse pͥus intͥasecus auiliculo
mortis ab soluit. iuuficatum aũ de foris ministerio
nunc mortuos peccatis ꝑsolam gr̃am suam int̾ius

Expanded text:
mentis, ligatus est debito futurae damnationis: quanmentis, ligatus est debito futurae damnationis: quandiu namque gratia Dei cum homine est, solutus est homo, et ad bene operandum expeditus. Sed cum per peccatum gratia Dei subtrahitur, statim ipsa sua obduratione mens intrinsecus obligatur. Ista obduratio sive excaecatio mentis interiores tenebrae sunt, in quibus homo pro peccato suo in praesenti obligatus tenetur, et nisi ab his in hac vita solutus fuerit, postmodum ligatis manibus et pedibus in exteriores tenebras projicitur. Sed quia nemo sua virtute post ruinam eum suscitaret, ideo necesse est ut Deus gratiam suam quam peccantibus nobis juste subtraxerat, quando ad poenitentiam vinostrum a torpore infidelitatis et a peccati morte exsuscimereamur. Hoc bene in resuscitatione Lazari significatum est, quem ipse Dominus per se prius intrinsecus a vinculo mortis absolvit, vivificat autem de foris ministerio nunc mortuos peccatis per solam gratiam suam interius
Abbreviated transcription (Latin):
meam dño. ⁊ tu remisisti impietatẽ peccati mei.
Iccurco tñ post contricionem cordis. confessionemqͦ
oris eẽ necessariam. qr siquis ⁊ post impetratam
ueniam peccatoꝵ confitĩ eadem peccata sua negle¬
xerit. quasi institutionis diuine contempror.
quamius non ꝓpeccatis que iam dimissa sunt
reus teneat᷑. eñ ꝓ contemptureus erit. Uł fortasis
qr ipsa peccã iam ad contumacem redeunt. q̃ prius
ꝑ compunctionem humiliato dimissa fuerunt.
Hac gͦ rõne ꝓbant homines nullo mͦ potestatem hr̃e
dimittendi peccata. s hanc solius ẽẽ di. sic̃ etiam
in euangłio udi contͣ dñm murmurantes qi dix̾it
paraclico. dimissa sunt tͥ peccã tua. aierunt solũ
dm̃ peccata posse dimitt̾e. S fortassis qui hec de
absolutione peccatoꝵ dicunt. quomͦ quisq peccato
ligetur. non sacis diligent̾ attendunt Quob enim
modis peccator ligatus ÷. Ligatus ÷ obduratione

Expanded text:
meam Domino; et tu remisisti impietatem peccati mei . meam Domino; et tu remisisti impietatem peccati mei . Idcirco tamen post contritionem cordis confessionem quoque oris est necessaria, quia si quis etiam post impetratam veniam peccatorum confiteri eadem peccata sua neglexerit, quasi institutionis divinae contemptor, quamvis non pro peccatis, quae jam dimissa sunt, reus teneatur, tamen pro contemptu reus erit. Vel fortassis, quia peccata ipsa jam ad contumacem redeunt, quae prius per compunctionem humiliato dimissa fuerunt. Hac ergo ratione probant homines nullo modo potestatem habere dimittendi peccata, sed hanc solius Dei esse, sicut et in Evangelio Judaei contra Dominum murmurantes, quia dixit paralytico: « Dimissa sunt peccata tua, » aierunt solum Deum posse peccata dimittere . Sed fortassis qui hoc de absolutione peccatorum dicunt, quomodo quisquam peccato ligetur non satis diligenter attendunt. Duobus enim modis peccator ligatus est. Ligatus est obduratione
Abbreviated transcription (Latin):
otestatem remitrendi peccã quidam soli dõ
ita asscrib̾e conantur. ut in ea hominẽ parti¬
cipem fieri posse nullo mͦ concelant. Et ad confirma¬
tionem huius assertionis adducunt mundationem
illuis lepsi. quemi dñs prius ꝑ semetipsum sanitati
restituit. acsic deinde ad sacerdotes misit. ñ ut
eius mundatio uirtute illoꝵ ꝑficẽtur. s ut cm̃mͦ
cestimonio illorum confirmaretur. Simili modo
nc̃ inp̾senti eccłia dicunt ministeria sacerdotum
nicħ amplius uirtutis. nili qͣuedam tantummͦ sig¬
na eẽ ait ille uidelicet qui prius ꝑ contͥcionem
cordis uitus a dño absoluitur. postmodum in con¬
fessione oris ab eis absolutus eẽ ostendatur. Quod
autem uisola cordis contͥcione etiam ante confes¬
sionem oris peccã dimitantur. ꝓpħico illo testimo¬
nio ꝓbare uolunt. quo dicit᷑. Quacumq hora
ingemuerit peccator saluus erit. E alibi. Quia
adhuc ce loq̃nte dicam. ecce adsum. Ipsalmi sta.
Dixi inquit confitebor aduersum me iniusticiã

Expanded text:
otestatem remittendi peccata quidam soli Deo ita ascribere conantur, ut in ea hominem participem fieri posse nullo modo concedant. Et ad confirmationem hujus assertionis adducunt mundationem illius leprosi, quem Dominus prius per semetipsum sanitati restituit, ac sic deinde ad sacerdotes misit; non ut ejus mundatio virtute illorum perficeretur; sed ut tantummodo testimonio illorum confirmaretur. Simili modo nunc in praesenti Ecclesia dicunt ministeria sacerdotum nihil amplius virtutis habere, nisi quaedam tantummodo signa esse, ut ille videlicet qui prius per contritionem cordis intus a Domino absolvitur, postmodum in confessione oris ab eis absolutus esse ostendatur. Quod autem in sola cordis contritione etiam ante confessionem oris peccata dimittantur, prophetico illo testimonio probare volunt quod dicitur: Quacunque hora ingemuerit peccator, salvus erit . Et alibi: Quia adhuc te loquente dicam: Ecce adsum . Et Psalmista: Dixi, inquit, confitebor adversum injustitiam
Abbreviated transcription (Latin):
subiecit. Data sunt gͦ uidicia ⁊ contra culpas di¬
u̾sas expiandas correctionum ⁊ satisfactionum mo¬
dus ac mensura rõnabili diffinitione prefigitur
⁊ est scriptus lib̾ penitentialis in quo quasi sꝑit ał
medicine antidoca ꝓponuntur. uͥ medici animarũ
accipiant quod contͣ moribos peccatoꝵ sanandos¬

Expanded text:
subjecit. Data sunt ergo judicia, et contra culpas disubjecit. Data sunt ergo judicia, et contra culpas diversas expiandas, correctionum et satisfactionum modus ac mensura rationabili definitione praefigitur; et est scriptus liber poenitentialis in quo quasi spiritualis medicinae antidota proponuntur, ubi medici animarum accipiant quod contra morbos peccatorum a
Abbreviated transcription (Latin):
sti. qi te accepturam eredidisti. Ido fides cua ce sal¬
uam fecit. uade mnpace. Uide nunc quantam pot̃¬
bona uoluntas. Noli ergotimere. Si bona uolun-¬
tas pigra ñ fuerit. indulgentia tarda ñ erit.
it̃m oꝑa alia occulta qi nesciuntur. alia dubia qr
non disc̾n̾unt᷑. alia manifesta id ÷ uł ita mała ue
ñ ualeant abscondi siue ita bona ut de lus ñ pos¬
sit dubitari. Occulta ⁊ dubia diuino iudicio
resernantur. Que aũ manifesta sunt si bona
sunt ꝑ approbationem iudicant᷑ s ꝑ retͥbutionẽ
ñ iudicantur qr p̃mium ⁊ merces illoꝵ in poste¬
rum reseruatur¶ Mala uoluit d̾s hic iudicari.
⁊pumiri ne si mnposterum illoꝵ udicium seruare¬
tur ñ ad correctionẽ s ad dampnationẽ omne
iudicium exerceretur. ꝓpt̾ea positi sunt homineͦ¬
iudices uice dĩ ut culpas subiectoꝵ examinando
castigent ut infine cumuen̾it uidex d̾s correctos
saluare possit. quos corrigendos humano iudicio

Expanded text:
sti, quia te accepturam credidisti. Ideo: Fides tua te salsti, quia te accepturam credidisti. Ideo: Fides tua te salvam fecit. Vade in pace . Vide nunc quantubona voluntas. Noli ergo timere. Si bona voluntas pigra non fuerit, indulgentia tarda non erit.iterum opera alia occulta quae nesciuntur, alia dubia quae non discernuntur, alia manifesta, id est vel ita mala ut non valeant abscondi sive ita bona, ut de eis non possit dubitari. Occulta et dubia divino judicio reservantur. Quae autem manifesta sunt si bona sunt per approbationem judicantur, sed per retributionem non judicantur, quia praemium et merces illorum in posterum reservatur. Mala voluit Deus hic judicari et puniri, ne si in posterum illorum judicium servaretur, non ad correctionem, sed ad damnationem omne judicium exerceretur. Propterea positi sunt hominejudices vice Dei, ut culpas subjectorum examinando castigent, ut in fine eum venerit judex Deus, correctos salvare possit, quos corrigendos humano judicio
Abbreviated transcription (Latin):
bitur fortassis alicui hoc magis adu̾itatem ꝑtinere
ut illam hic dilectionem incelliganius qua mulier
peceatrix de sidio santatis accensa dilig̾e cepit salna¬
torem. a quo se credidit hr̃e salutem. & qr agnoute
multum eẽ quod sͥ ab eo dimitcendum eẽ sperauit:
iõ multum dilexit. Hondum adhuc audierat dimit¬
cuntur tͥ peccã tua. Adhuc quodd impetrare desi¬
suum amauit aquo se quod petũt accepturã non
dubitauit. Ideo inquit fides cua te saluam fecit.
Quia enumcredidisti: dilexisti. ⁊ qi cdilexisti m̾isti.
Ic̃o fides tua te saluam fecte. Ex quo fides cepit: salꝰ
cepit. s tu nesciebas quod ego te ꝑfidem ⁊ dilectionẽ
adme tralierem. ut credenti ⁊ diligenti peicã mul¬
ta condonarem. Tu aũ forte hoc non cogitabas. Ideo
ut scias ⁊ consoleris nunc dico dimittunt᷑ tͥ percata
tua. Cuiplus dimittit᷑: plus diligit. Ali diligcint
postquam accipiunt. tu ⁊ prius quam acciꝑes dilexi¬

Expanded text:
tur fortassis alicui hoc magis ad veritatem pertinere, tur fortassis alicui hoc magis ad veritatem pertinere, ut illam hic dilectionem intelligamus qua mulier peccatrix, desiderio sanitatis accensa, diligere coepit Salvatorem, a quo se credidit habere salutem; et quia agnovit multum esse quod sibi ab eo dimittendum esse speravit, ideo multum dilexit. Nondum adhuc audierat: Dimittuntur tibi peccata tua. Adhuc quod mulier impetrare desisuum amavit, a quo se quod petiit acceptura non dubitavit. Ideo inquit: Fides tua te salvam fecit . Quia enim credidisti, dilexisti; et quia dilexisti, meruisti; ideo: Fides tua te salvam fecit. Ex quo fides coepit, salus coepit. Sed tu nesciebas, quod ego te per fidem et dilectionem ad me traherem, ut credenti et diligenti peccata multa condonarem. Tu autem forte hoc non cogitabas. Ideo ut scias et consoleris, nunc dico: Dimittuntur tibi peccata tua. Cui plus dimittitur, plus diligit. Alii diligunt postquam accipiunt, et tu prius quam acciperes dilexi
Abbreviated transcription (Latin):
Hisi forte sic dicat qr in hoc apparet quo multum ei
dimittit᷑ qr dilexit multum. qr ille cui plus dinit¬
tit᷑ plus diligit. Dimittunt᷑ inquit ei peccara mi¬
ta qr dilexit multum. Dimittunt᷑ ait illi peccã
multa. E uñ hoc ꝓbo aut quomͦ illud ostñdo. qr
dimittuntur ei peccã multa : In hoc inquit quia
dilexit multum. Magna dilectio magne remissiõs
inditium ÷. Cui enim plus dimittit᷑ plus diligit.
Debitor enim ÷ ille cui plus dinittit᷑ ut plus dil¬
gat. ⁊ siplus diligit facit quod debet. ⁊ ostũduit se
multum accepisse in eo quod multum reddte fsic
gͥ mulier ista multum officiosa. multum sedula.
multum deuota. multum diligit qr multum
se accepisse agnoscit. Dimittunt᷑ ei peccã multa
qm̃ dilexit multum. Si quis gͦ ita intelligere
uelit quod dictum ÷ dimittunt᷑ ei peccã multa
q dilexit multum nichil incotuieuientis erit. S uide.¬

Expanded text:
nisi forte sic dicat, quia in hoc apparet quod multum ei nisi forte sic dicat, quia in hoc apparet quod multum ei dimittitur, quia dilexit multum, quia ille cui plus dimittitur plus diligit. Dimittuntur, inquit, ei peccata multa quia dilexit multum. Dimittuntur illi peccata multa. Et unde hoc probo, aut quomodo illud ostendo quod dimittuntur ei peccata multa? In hoc, inquit, quia dilexit multum. Magna dilectio magnae remissionis indicium est. Cui enim plus dimittitur, plus diligit. Debitor enim est ille cui plus dimittitur, ut plus diligat. Et si plus diligit, facit quod debet, et ostendit se multum accepisse in eo quod multum reddit. Sic igitur mulier ista multum officiosa, multum sedula, multum devota, diligit multum, quia multum se accepisse agnoscit. Dimittuntur ei peccata multa quia dilexit multum. Si quis ergo ita intelligere velit quod dictum est: Dimittuntur ei peccata multa quia dilexit multum, nihil inconveniens erit. Sed vide
Abbreviated transcription (Latin):
prior eẽ quam remissio. ⁊ pursum sulle plus diligit
cui plus dimictitur uidet᷑ pͥor eẽ remissio quam dͥuit¬
cio. Sic enum dictum ⁊. duo debitores erant unite¬
neratori. Unus multum debebat. aliuis parun. Unis
plus. alius minus. Cum non hab̾ent uude redĩent.
donauit utrisq. Quis gͦ eum plus diligit: Et respor¬
dit. Estimo quia is cui plus donauit. Uidetur hicpͥ
eẽ remissio ⁊ posterior dilectio. Ideo enim multum¬
diligit᷑. qr multum dimittit᷑. Postea subiungit
hanc mulierem : Intraui in domum tuam. aquam
pedib meis ñ dedisti. hec aũ postquã intrauit. lait
lacrimis pedes meos ⁊ capillis extersit. E postea. Hs̃
inquit dico tͥ. dimittũt᷑ ei peccã multa qr dilexit.
multum. Cui minus dimittitur minus diligit.
⁊ cui plus dunittit᷑ plus diligit. N on uidẽt᷑ ista
coherere. Quia dixit eum plus dilig̾e cui plus di¬
mittit᷑. ⁊ hiuc iocirco multum dimissum ꝙr multũ
dilexit. In hoc gͥ non uidet᷑ conueniens ͤ similitutͥo

Expanded text:
prior esse quam remissio, et rursum si ille plus diligit cui plus dimittitur, videtur prior esse remissio quam dileetio. Sic enim dictum est: Duo debitores erant uni feneratori, unus debebat multum; alius parum. Unus plus, alius minus. Cum non haberent unde redderent, donavit utrisque. Quis ergo eum plus diligit? Et respondit: Aestimo quia is cui plus donavit . Videtur hic prior esse remissio, et posterior dilectio. Ideo enim diligitur, quia multum dimittitur. Postea subjungit domum tuam; aquam pedibus meis non dedisti. Haec autem, postquam intravi, lavit lacrymis pedes meos, et capillis extersit . Et postea: Propterea, inquit, dico tibi: dimittuntur ei peccata multa; quia dilexit multum. Cui minus dimittitur, minus diligit ; et cui plus dimittitur, plus diligit. Non videntur ista cohaerere, quia dixit eum plus diligere cui plus dimittitur; et huic idcirco multum dimissum quia multum dilexit. In hoc igitur non videtur conveniens esse similitudo
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ incelis: quodcumq solueris suꝑ t̾ram. erit solutũ
⁊incelis. Hon dixit quedcũq solu̾is hoc ÷ ut illi auĩt
solutum ostend̾is. fuit solutum s erit solutum. qi
sententiam pet ñ p̾cedit. s sequitur sententia celi
Ne aũ hoc soli petro concessum eẽ putes. audi quid
sp̃m sc̃m. quoꝵ remiseritis peccã remittent᷑ eis:
quoꝵ retineritis retenta erũt. Uͥ dix̃ si ostenditis¬
as quib hoc ddicebatur prius dictum fuerat. accipite

Expanded text:
quodcunque solveris super terram, erit solutum et in coelis . Non dixit, quodcunque solveris hoc est, ut illi aiunt solutum ostenderis; fuit solutum, sed erit solutum, quia sententiam Petri non praecedit, sed subsequitur sententia coeli. Ne autem hoc soli Petro concessum esse putes, audi quid Spiritum sanctum. Quorum remiseritis peccata, remittuntur eis; et quorum retinueritis, retc. Quibus hoc dicebatur, prius dictum fuerat: Accipite
Abbreviated transcription (Latin):
fitentib peccã sua dimittantur. ꝓpt̃ẽa gͦ con¬
fitemini alt̾utrum peccã ur̃a ⁊ orare ꝓ inuicẽ.
Ad quid: Ut saluemini. Confitemini ut salue¬
mini. Quid ÷ confitemini ut saluemini: hoc ÷
ñ saluemini nͥ confiteamini. Hoc fortassis tu au
dire noliusti qui latebras queris ⁊ abscondis sce¬
lera tua ut non iustificeris. Hon tͥ plac qđ dr̃¬

Expanded text:
fitentibus peccata sua dimittantur. Propterea ergo confitentibus peccata sua dimittantur. Propterea ergo confitemini alterutrum peccata vestra et orate pro invicem. Ad quid? Ut salvemini: confitemini ut salvemini. Quid est confitemini ut salvemini? Hoc est non salvemini, nisi condire noluisti, quia latebras quaeris et abscondis scelera tua ut non justificeris. Non tibi placet quod
Abbreviated transcription (Latin):
tes incuratione sua egͦtos inuenerunt. eos adsalu¬
tẽ querendam ⁊ admonitione sua excitauerunt:
⁊ precepto attraxerunt. Confrcemini inquit
apłs iacobus alt̾utrum peccata ur̃a. ⁊ orate ꝓ
inuicem ut saluemini. Quid ÷ altutrũ: alter
altĩ. homo homini. non solum homo d̃o sic̃ uerus
ille confessor ait. dixi confitebor aduersu me¬
diñ. Plus enim facit qui seruo humiliat᷑ ꝓpter
dñm. quam qui ipsi domiuno humiliatur. ꝓpt̾ra
confitemini alt̾utrum peccata ur̃a. Quid ẽ
alt̾utrum: Nõ tm̃ unusquisq uinicuiq s at
utrum hoc ⁊ iit uos homines hominib ous
pistorib. subiecti platis. hi qui perã hñt. his
quipeccata climitt̾e potestatem hñt. Debitũ quid̃
erat ut confessionem facturi adillum iretis qͥ÷
ceditur. ut peccã ur̃a adinuicẽ uob̃ confrceami¬
ni int̾ uos. Illic quidem qui solus c̃fessionem
ipsi peccata sua confiteant᷑. ut penicentib ⁊ con¬

Expanded text:
tes in curatione sua aegrotos invenerunt, eos ad salutes in curatione sua aegrotos invenerunt, eos ad salutem quaerendam, et admonitione sua excitaverunt, et praecepto attraxerunt. Confitemini, inquit apostolus Jacobus, alterutrum peccata vestra, et orate pro invicem, ut salvemini. . Quid est alterutrum, alter alteri, homo homini? Non solum homo Deo, sicut verus ille confessor ait: Dixi, confiteor, eDeum. Plus enim facit qui servo humiliatur propter Dominum, quam qui ipsi Domino humiliatur. Propterea: Confitemini alterutrum peccata vestra. Quid est alterutrum? Non tantum unusquisquerutrum, hoc est inter vos homines hominibus, oves pastoribus, subjecti praelatis; hi qui peccata habent his qui peccata dimittere potestatem habent. Debitum quidem erat ut confessionem facturi ad illum iretis qui pensatione, conceditur ut peccata ad invicem vobis confiteamini inter vos. Ille quidem qui solus confessionem ipsi peccata sua confiteantur, ut poenitentibus et con
Abbreviated transcription (Latin):
puri homines erant participes fecit potestati sue
ut officium eius implerent penitentiaͣm c̃fessiorẽ
suscipiendo.⁊ potestatem eius exercerent penitentib
⁊ confitentib peccata remittendo. Accipite inquit¬
discipulis suis uicem eiꝰ agentib int̾ra potestatem
dedit duittendi peccata. S dicis fortassis. Quare
confitendi. sic̃ discipulis potestatẽ dedit confiten¬
tium peceata dimittendi: Audi qr̃. Uoluit xp̃c
ut atemetipso surg̾et ut non quasi extorta uł
coacta uidetur confessio tua. Iccirto quod ad se
narent. Medicis gͦ dixit ut curarent. s infirmis
ñdixit ut ad medicos curandi uenirent. Hoc quasi
certum eẽ uoluit quod egri libent̾ salutem quere¬
rent. ⁊ securaudos offerrent. si medicos iiuenirent.
ꝑpt̃ea solos medicos monuit. Infirmum enun
ipse morbus suus sufficient̾ aminonet. neq opus
ꝯ p̃cepto ht̃ sidolet  Eñ ipsi medici postea qi negliga¬

Expanded text:
puri homines erant participes fecit potestatis suae, puri homines erant participes fecit potestatis suae, ut officium ejus implerent poenitentium confessionem suscipiendo, et potestatem ejus exercerent, poenitentibus et confitentibus peccata remittendo. Accipite, inquitdiscipulis suis vicem ejus agentibus in terra potestatem dedit dimittendi peccata. Sed dicis fortassis: Quare cata sua confitendi, sicut discipulis potestatem dedit confitentium peccata dimittendi. Audi quare voluit Christus ut a temetipso surgeret, ut non quasi extorta vel coacta videretur confessio tua. Idcirco quod ad se narent. Medicis ergo dixit ut curarent, sed infirmis non dixit ut ad medicos curandi venirent. Hoc quasi certum esse voluit, quod aegri libenter salutem quaererent, et se curandos offerrent, si medicos invenirent. Propterea solos medicos admonuit; infirmum enim ipse morbus suus sufficienter admonet, neque opus praecepto habet si dolet. Tamen ipsi medici postea quia negligen
Abbreviated transcription (Latin):
uoluit acciꝑe aliqũ in humanitate qdđ semꝑ hũit
indiuinitate : ut euicino homini appropinqͣ¬
ret in eo quod hominis erat. ⁊ in eo ipso qđ
hominis erat. homini exhib̾et qđ di erat. In eo
namq quod hominis erat familiarius homini
iungebat᷑. in eo uͦ qđ dĩ erat potentius in ho¬
mine oꝑabat᷑. ꝓpt̃ea dixit. ut sciatis inquit¬
qr filus hominis potestatẽ ht̃ intra dimitten¬
di peccata. tunc ait paralitico. Surge ⁊ ambu¬
la. Ostendit qđ uid̾e pot̾ant. ut ꝑ hoc cred̾ent
quod ui dere non pot̾ant ¶ꝓpt̃ hoc gͦ d̾s fc̃s
ẽ homo. ut se ad confabulandũ homini ꝓximũ
⁊ familiarẽ exhib̾et. ut in una eadq ꝑsona n
suũ gñs homo inueniret. cui fiducialit̾ infir¬
mitatem suam reuelaret ⁊ supra hominem
dm̃ credens de accepta ab illo remissione peccat
suorum non diffidet. Deinde ut dispensationis
grã larguis multiplicaret᷑. ds homo homines qui

Expanded text:
voluit accipere aliquando in humanitate quod semper habuit voluit accipere aliquando in humanitate quod semper habuit in deitate, ut e vicino homini appropinquaret in eo quod hominis erat: et in eo ipso quod hominis erat homini exhiberet quod Dei erat. In eo namque quod hominis erat familiarius, homini jungebatur; in eo vero quod Dei erat potentius in homine operabatur. Propterea dixit: « Ut sciatis quia Filius hominis habet potestatem in terra dimittendi peccata, tunc ait paralytico: Surge . Ostendit quod videre poterant, ut per hoc crederent quod videre non poterant. Propter hoc ergo Deus factus est homo, ut se ad confabulandum homini proximum et familiarem exhiberet, ut in una eademque persona et suum genus homo inveniret, cui fiducialiter infirmitatem suam revelaret, et supra hominem Deum credens, de accepta ab illo remissione peccatorum suorum non diffideret. Deinde ut dispensationis gratia largius multiplicaretur. Deus homo homines qui
Abbreviated transcription (Latin):
non abscondi. Dixi confitebor aduersum me inui¬
sticiam meam dño ⁊ tu remisisti inpietatẽ peccati
mei. Uide gͦ ⁊ consida. Si taces peccã tua inue¬
t̃antur. si confitĩs condonant᷑. S dicis. Ecce di¬
co pecc̃m meum. s dõ non homini. Scripturã
sequor. Illa mͥ dicit ut d̾o confitear peccatum
meum. non me ad hominẽ mittit in quo salus
non ÷: s illuc trahit confessionem uñ ꝓmittit
remissionem. Dixi confitebor aduersum me inui¬
sticiam meam dño.⁊ turemisisti inpietatem mei.
Quid facit homo : Audi quid facit. Honne ille
ꝓpt̃ea qui illum hominẽ eẽ uiderunt dm̃ aut̃
ñ cognouerunt. murmurauer̃t intͣ se dicentes.
Quis ÷ hic qui ⁊̃ peccata dimittit : Sciebant enĩ
quia peccata dimitt̃e di erat. s nesciebant quia
quod dĩ erat homo a do acceꝑat. ⁊ ille quidem
homo qđ habebat in quantum homo erat ideo
habebat qi acceꝑat. inquantum uͦ d̾s erat hoc
idem ip̃m habebat ⁊ nõ acceꝑat. ꝓpt̃ea aucem

Expanded text:
onfitebor adversum me injustitiam Domino, et tu remisisti impietatem meam peccati mei . » Vide ergo et considera: si taces peccata tua, inveterantur; et si confiteris, condonantur. Sed dicis: Ecce dico peccatum meum, sed Deo, non homini. Scripturam sequor. Illa mihi dicit ut Deo confitear peccatum meum, non me ad hominem mittit: in quo salus non est, sed illuc trahit confessionem, unde promittit remissionem: « Dixi: Confitebor adversum me injustitiam meam Domino, et tu remisisti impietatem peccati mei. » Quid facit homo? Audi quod facit. Nonne ille propterea qui illum hominem esse viderunt, Deum autem non cognoverunt, murmuraverunt inter se dicentes: « Quis est hic qui etiam peccataquod peccata dimittere Dei erat, sed nesciebant quia quod Dei erat, homo a Deo acceperat, et ille quidem homo quod habebat inquantum homo erat, ideo habebat quia acceperat. Inquantum vero Deus erat, hoc idem ipsum habebat, et non acceperat. Propterea autem
Abbreviated transcription (Latin):
detur. Si gͦ ubi plus datur ⁊ ubi minus differens
ẽẽ ñ pot̃ si equalis utͥmq uoluntas habeat᷑. Ideo
dixi tͥ ut ñ desꝑes si facultas de est tͥ. adsit bo¬
na uoluntas quantum uis tm̃ mereris. Fac gͦ
uoluntatẽ magnam siuis hr̾e meritũ magnũ.
Bene hoc sciuit peccatrix illa. q̃ qr multũ hũit
qđ dimitt̾et᷑. ñ acculit sub̾am magnam s dilectio¬
nem magnã. Multum contͣ mulcum. Si multa
pecunia magis ꝗͣ caritate multa iniquitas mul¬
ta redimeretur. feliciores diuites eẽnt ꝗͣ pauꝑes.
& secure peccare possent quantũ uellent ⁊ quã¬
diu uellent. In ipsis enm eẽnt redemptio pecca¬
toꝵ suoꝵ. Qñ uellent darent pecuniam ⁊ hr̾ent
iusticiam. Hunc aũ benefecit ds qr in eo posuit
redemptionem nr̃ancibi nullus nͥ ipse uelir eg̃e
pot̃. Amare possunt equalit̃ diues ⁊ pauꝑ. etiam
sipecuniam equalit̾ dare. non possunt. Dilige

Expanded text:
detur. Si ergo ubi plus datur et ubi minus differens detur. Si ergo ubi plus datur et ubi minus differens esse non potest, si aqualis utrinque voluntas habeatnr. Ideo dixi tibi, ut non desperes si facultas deest tibi, adsit bona voluntas, quantum vis tantum mereris. Fac ergo voluntatem magnam, si vis habere meritum magnum. Bene hoc scivit peccatrix illa, quae quia multum habuit quod dimitteretur, non attulit substantiam magnam, sed dilectionem magnam. Multum contra multum. Si multa pecunia magis quam charitate multa, iniquitas multa redimeretur, feliciores divites essent quam pauperes, et secure peccare possent, quantum vellent et quandiu vellent. In ipsis enim esset redemptio peccatorum suorum. Quando vellent darent pecuniam et haberent justitiam. Nunc autem bene facit Deus quia in eo posuit redemptionem nostram, ubi nullus nisi ipse velit, egere potest. Amare possunt aequaliter et dives et pauper, etiam si pecuniam aequaliter dare non possunt. Dilige
Abbreviated transcription (Latin):
uoluntas ꝓpt̾ opus placet non sic placet qua
Uelle enim semꝑ aliquid uelle: ⁊ placet homo
quia uust aliquid̃ ꝓpt̾ uoluntatẽ iustam que de
qualis eẽ debet᷑. Sic gͦ in uoluntate totum meri
tum ⁊ ⁊̃ si respectum oꝑis sit. quod opus siue sit
siue ñ sit: nicħ inuoluntate minꝰ ÷ nisi forte in
hoc qđ uoluntas ipsa maior fieret sup̃m opus
fieret. Si gͦ magnum mericum hr̃e uis: magnã
habe uolunitatẽ. Magna fiducia. Tantũ me¬
reris quantũ uis. Possunt eẽ uoluntate pares
qui facultatẽ inpares sunt. Multũ dedit
⁊acheus qi diues erat.⁊ multũ habebat: uidua
illa que duo minuta misit. parum habuit ⁊ pa¬
rum dedit. Immo tm̃ dedit quantũ ⁊acheus.
Minores facultates ferebat s parem uoluntatẽ
habebat. Si attend as quid dednt diu̾sa inue¬
nies. si attendas unde dedint paria uiuenies.
ħõ aũ pensat ds quantũ decur. s ex quanco

Expanded text:
voluntas propter opus placet, non sic placet, quavoluntas propter opus placet, non sic placet, quaod placet. Velle enim semper aliquid velle est, et placet homo, quia vult aliquid propter voluntatem justam quae de qualis esse debet. Sic ergo in voluntate totum meritum est etiam si respectu operis sit, quod opus sive sit sive non sit; nihil in voluntate minus est, nisi forte in hoc quod voluntas ipsa major fieret si ipsum opus fieret. Si ergo magnum meritum habere vis, magnam habe voluntatem. Magna fiducia. Tantum mereris quantum vis. Possunt esse voluntate pares, qui facultate sunt impares. Multum dedit Zachaeus qui dives erat, et multum habebat. Vidua illa quae duo minuta misit, parum habuit et parum dedit et tamen tantum dedit quantum Zachaeus. Minores facultates ferebat, sed parem voluntatem habebat. Si attendas quae dederint diversa invenies, si attendas unde dederint paria invenies. Non autem pensat Deus quantum datur, sed ex quanto
Abbreviated transcription (Latin):
yuoluntã.⁊ ip̃e ⁊ homo uolens ⁊ oꝑans ꝓ uolun¬
cate ⁊ oꝑe remun̾atur. Dicit᷑ uoluntas remune¬
rari quia inipsa meritum constat. dr̃ ⁊ opus
remutiari. qi in ip̃o constat causa siue occasio
merendi. Uoluntas remunerat᷑ ꝓ oꝑe. opus re
ꝓoꝑe. qi in illo ut place̾t meruit. opus remune¬
rat᷑ ꝓ uoluntate. qi exila ut placeret accepit.
Uoluntas placet qi ipsa bona ⁊. ⁊ inipsa usticia
ẽ que placet. opus placet qr ex uoluntate bona
÷ ⁊ signum iusticie. ⁊ bonit᷑as que in ipsa uolun¬
tate ÷ ⁊placet. Uoluntas placet ꝓeo quod in ip̃a
ẽ. opus placet ꝓeo ex quo ip̃m ÷. Sĩc gͦ sola
iusticia ⁊ ꝓqua ⁊ uoluntas placet ⁊ opus uolun¬
tatis. sic ñ due s una retributio ⁊ ꝗͣ ⁊ uolim¬
cas remuñatur. ⁊ opus uoluntatis. Unagͦ retͥ
o meretur sEtiam qñ non oꝑatur uoluntas pla¬
cet in hoc quod uoluit oꝑari. ⁊ de ip̃o oꝑe plae¬
cet. iõ placet qi ip̃a uoluntas placet. qñ aũ

Expanded text:
voluntas et ipse etiam homo volens et operans pro voluntate et opere remuneratur. Dicitur voluntas remunerari, quia in ipsa meritum constat. Dicitur et opus remunerari, quia in ipso constat causa sive occasio me rendi. Voluntas remuneratur pro opere, opus remur pro opere, quia in illo ut placeret meruit. Opus remuneratur pro voluntate, quia ex illa ut placeret accepit. Voluntas placet quia ipsa bona est et in ipsa justitia est quae placet. Opus placet quia ex voluntate bona est, et signum justitiae et bonitatis quae in ipsa voluntate est placet. Voluntas plaest; opus placet pro eo ex quo ipsum est. Sicut ergo sola justitia est pro qua et voluntas placet et opus voluntatis, sic non duae sed una retributio est, qua et voluntas remuneratur et opus voluntatis. Una ergo re meretur. Etiam quando non operatur, voluntas placet in hoc quod voluit operari, et de ipseo opere placet, ideo placet quia ipsa voluntas placet. Quando autem
Abbreviated transcription (Latin):
timendum tͥ eẽt. qr hec omnia ⁊̃ inuitis abẽe
possunt. ⁊ adẽe non amantib similit̾. Uoluntas
nulli abẽẽ pot̃ nͥ uolenti. Tale aliquid ÷ uolun¬
tas qđ nec dari nec auferri possit inuito. ꝓpt̃ea
uoluntas hominis ÷. potestas di. E iõ uoluntaᷤᷤ
hominis ÷ qi uelle in pocestate hominis ÷ ⁊ non
pot̃ uoluitatẽ colłe homini aliqua uolentia
extͥusecus incurrens. neq infirmitas. neq aduer¬
sitas ulla. neq pauꝑtas uolunt atẽ homini collẽ
pot̃. nͥ ipse homo uoluerit. Opus ei auferri

Expanded text:
timendum tibi esset. Quia haec omnia etiam invitis abesse timendum tibi esset. Quia haec omnia etiam invitis abesse possunt, et adesse non amantibus similiter. Voluntas nulli abesse potest nisi volenti. Tale aliquid est voluntas: quod nec dari nec auferri possit invito. Propterea voluntas hominis est potestas Dei. Et ideo voluntas hominis est, quia velle in potestate hominis est; et non potest voluntatem tollere homini aliqua violentia extrinsecus incurrens, neque infirmitas, neque adversitas ulla, neque paupertas voluntatem homini tollere potest nisi ipse homo voluerit. Opus ei auferri
Abbreviated transcription (Latin):
ut homo se nolle putet quod posse non dat᷑. Pos¬
sibilitas optue uolunt atem ꝓbat. Si ñ facis
dum potes manifeste ostũdis qi nonuis. Quãuis
autem in tempore sanitatis securior sit penitĩtu
tñ melior ÷ sera quã nulla. Añ finẽ tune ne pe¬
nit̾e differas. in fine confide: ut uł tunc resipiseas
Qđ si forte tͥ suppet̾e nonuides tp̃s boni oꝑis: egre¬
de tam̃ inspe firma cum arra bone deuotionis.
Multum sera fuit latͦnis penitentia. s indulgen
tia non fuit. Quod̾ tamduu pet̾e distulit. uide
quam cito accepit. Cor concͥtum ⁊ humiliatum
d̾s nr̃ nũquã despiciet. quia mortẽ nõ uult
peccatoris s ut conuertatur ⁊ uiuat.¬
Igͦ bonam uoluntatem hẽs noli ꝑandi ñ¬
desperare. Angłi de celo clamant. pax
in t̾ra hominib bone uoluntatis. Nõ dixerunt
pax hominib diuitib aut nobilib aut potenti¬
b siue multa fac̾e ualentib. Si hoc dixissent

Expanded text:
ut homo se nolle putet, quod posse non datur. Posut homo se nolle putet, quod posse non datur. Possibilitas optime voluntatem probat. Si non facis dum potes manifeste, ostendis quod non vis. Quamvis autem in tempore sanitatis securior sit poenitentia, tamen melior est sera quam nulla. Ante finem time, ne poenitere differas; in fine conside, ut vel tunc resipiscas. Quod si tunc forte tibi suppetere non vides tempus boni operis, egredere tamen in spe firma, cum arrha bonae devotionis. Multum sera fuit latronis poenitentia, sed indulgentia sera non fuit. Quod tandiu petere distulit, vide quam cito accepit? Cor contritum et humiliatum Deus noster nunquam despiciet ; quia mortem non vult peccatoris, sed ut convertatur et vivatrgo bonam voluntatem habes, noli desperare. Angeli de coelo clamant: Pax in terra hominibus bonae voluntatis . Non dixerunt pax hominibus divitibus, aut nobilibus, aut potentibus, sive multa facere valentibus. Si hoc dixissent,
Abbreviated transcription (Latin):
face̾ pot̃ ita ⁊ emendare posse si feci̾t. Et numquã
quocunq tempore ⁊̃ in extremis ⁊̃ in articulo ne¬
cessitatis penitentiã hominis infructuosam ẽẽ si
uera fuerit. Ego scripturam audio dicentẽ quia
in quacumq hora ingemuerit peccator saluuserit.
Non dixit biduo aut biennio ante mortẽ si ingemu¬
erit s quacumq hora ingemuerit saluis erit.
amas non mereris. Hec tñ subhac spe secure tͥ
peccandum ÷ ꝓpt̾ea quod infine si conu̾sus fueriꝰ
salus tͥ ꝓmittit᷑. Nam quamius ⁊̃ tunc uenia tͥ
siu̾e penitueris ꝓmittatur. non tũ tͥ quod tunc
uere penitere debeas ꝓmittit. alde difficile est
ut cunc u̾a sit penitentia quando tam sera uenit
Qñ cruciatus menbra ligat ⁊ dolor sensum oppͥmt.
uix homo aliud cogitare potest. Gͤ siuis securus
ẽẽ penitentiã age dum sanus es. Dum mens sib
uacare pot̃ exerce illam in oꝑe suo. Ualde suspet¬
ta debet eẽ penitentia que coacta eẽ uidet᷑. Fãcile:

Expanded text:
sse si fecerit, et nunquam quocunque tempore etiam in extremis et in articulo necessitatis poenitentiam hominis infructuosam esse, si vera fuerit. Ego Scripturam audio dicentem: Quia in quacunque hora ingemuerit peccator, salvus erit . Non dicit biduo aut biennio ante mortem si ingemuerit, sed quacunque hora ingemuerit, salvus erit. ia si non amas, non mereris. Nec tamen sub hac spe secure tibi peccandum est. Propterea quod in fine si conversus fueris salus, tibi promittitur. Nam, quamvis etiam tunc venia tibi si vere poenitueris promittatur, non tamen tibi ut tunc vere poenitere debeas promittitur. Valde difficile est ut tunc vera sit poenitentia, quando tam sera venit, quando cruciatus membra ligat, et dolor sensum opprimit, vix homo aliud cogitare potest. Ergo si vis securus esse, poenitentiam age dum sanus es. Dum mens sibi vacare potest, exerce illam in opere suo. Valde suspecta debet esse poenitentia, quae coacta videtur esse. Facile est
Abbreviated transcription (Latin):
sccͣm ꝓpositum uocati sunt sc̃i. Nam qͥ scł̃m
ꝓpositum uocati nõst̃ ⁊ qui ad uitam p̾destinati
ñ sunt. ⁊ si aliquando ad tempus dm̃ diligant.
usq ad finem in ddilectione dĩ ñ ꝑseuerant. Qͥ
ꝓpt̾ea amissa caritate ꝑeunt. qm̃ cum adiniqui¬
tatẽ ceciłint adcaritatem ñ resurgt̃. Predestina
diligunt ut adilectione non cadant. uł cum
a dilectione ceciđunt it̾m adillam resurgant
ut ñ ꝑeant. Quid tͥ uidetur: Credis ne ita ẽẽ
ut dico : fortassis non tͥ sufficiet apłs qui hoc
dicit. ꝓpt̾ea quod ñ ita existimes intelligendũ
eẽ quod dicit. Apłs non omnes diligentes dĩ
inpudent̾ negare uolueris. S dices forassis
non ita intelligendum ẽẽ qued ait apłs. Scimꝰ¬

Expanded text:
vocati sunt sancti . Nam qui secundum propositum vocati non sunt, et qui ad vitam praedestinati non sunt, etsi aliquando ad tempus Deum diligant, usque ad finem in dilectione Dei non perseverant. Qui propter ea amissa charitate pereunt, quoniam cum ad iniquitatem ceciderint, ad charitatem non resurgunt. Praedestinatveranter diligunt, ut a dilectione non cadant, vel cum a dilectione ceciderint, iterum ad illam resurgunt, ne pereant. Quid tibi videtur? Credis ne ita esse ut dico? Fortassis non tibi sufficiet Apostolus qui hoc dicit, propterea non quod ita existimes intelligendum esse quod dicit Apostolus non omnes diligentes Deumimpudenter negare volueris. Sed dices fortassis non ita intelligendum esse quod dicit Apos
Abbreviated transcription (Latin):
cepit peccatum unum. Quia aũ culpa reuersa ÷.
reuersa : ⁊ pena. Que ꝓfecto reperiea non fuiss:
si culpa reuersa non fuisset. Qñ uenit culpa se¬
cuta ÷ ⁊ pena. Qñ correcta ÷ culpa subtracta ẽ
pena. Qñ reu̾sa culpa reuersa ÷ ⁊ pena. Unum
contra unum ⁊ duo contra duo non unum contra
duo. nec duo contra unum. Hec ÷ iusticia. Quan¬
tum ponit᷑ tm̃ reponit᷑. Quid tͥ uidet᷑ : Respon¬
de si potes. Si autem respond̾e non potes noli
contendere. s deprecare. Hon tͥ non expedit ut
intres iniudicium cum dõ. Quere gͦ miscdiam
ut iusticiam portare possis.¬

Expanded text:
coepit peccatum unum. Quia autem culpa reversa est, coepit peccatum unum. Quia autem culpa reversa est, reversa est et poena; quae profecto repetita non fuisset, si culpa reversa non fuisset. Quando venit culpa, secuta est poena. Quando correcta est culpa, subtracta est poena, quando reversa est culpa, reversa est et poena. Unum contra unum, et duo contra duo non unum contra duo, nec duo contra unum. Haec est justitia. Quantum ponitur, tantum reponitur. Quid tibi videtur? responde si potes. Si autem respondere non potes, noli contendere, sed deprecare. Non tibi expedit ut intres in judicium cum Deo. Quaere ergo misericordiam, ut justi
Abbreviated transcription (Latin):
cuum dedisti. suum accepisti. Situum recipis. ip̃e
quod suum ⁊ hr̃e uult. Hdinquid tͥ ñ ita uidet᷑:
fortassis dicis: ꝙ non ÷ equa uia dñi. ⁊ senties contͣ¬
bit quod scriptum ⁊. non uĩdicabit ds bis inidip̃m.
si ea que ddimissa fuerant. it̾m ad penam requirunt᷑:
Audi quomͦ. Bis in id ipsum ds non uindicat. qr
peccatum quod ꝑ condignam satsfactionem delecũ
ostenditur. ab eo nullatenus ad penam imputatur.
S hoc inquis quod ꝑ satisfactionem deletum fuit
it̃m ad penam requit᷑ur. Iõ requirit᷑. qi satisfactio
iam non ÷ aliqua que ad excusationem illius oppo
⁊ non puniebat᷑ postquam semel dimissum fuerat.
Cessauit aũ satisfactio qñ ct̃ata ÷ malicia qr ⁊ hoc
ad satisfactionem ꝑtinebat ut facta corrigeret᷑.¬
⁊ correcta non iteraret᷑. Postꝗͣ gͦ culpa rediit.
iam quodammꝰ idip̃m non fuit qr bis uireatu eẽ

Expanded text:
tuum dedisti et suum accepisti, si tuum recipis, ipse tuum dedisti et suum accepisti, si tuum recipis, ipse quod suum est habere vult. Nunquid tibi non ita videtur? Fortassis dicis quod non est aequa via Domini; et senties contbit quod scriptum est: Non judicabit Deus bis in idipsum ? si ea quae dimissa fuerant, iterum ad poenam requiruntur. Audi quomodo, Bis in idipsum Deus non judicat; quia peccatum quod per condignam satisfactionem deletum ostenditur, ab eo nullatenus ad poenam imputatur. Sed hoc, inquis, quod per satisfactionem deletum fuit, iterum ad poenam requiritur. Ideo requiritur quia satisfactio jam non est aliqua, quae ad excusationem illius opponremissio et non puniebatur, postquam semel dimissum fuerat. Cessavit autem satisfactio, quando iterata est malitia quia et hoc ad satisfactionem pertinebat, ut facta corrigerentur, et correcta non iterarentur. Postquam ergo culpa rediit, jam quodammodo idipsum non fuit, quia bis in reatu esse
Abbreviated transcription (Latin):
cantur. ubi ẽ quod dicit᷑ qr nullum bonum
irremuneratum eẽ porest: Ecce bonum quod¬
cam hic ÷ penitentia scł hominis huiꝰ que
bona fuit quãdu uera fuit. ⁊ non ht̃ bonũ
istus remunerationem aliquam. qr imputant᷑
homini huic peccata sua quasi numquam peniten¬
tiam egisset. Aut penrtentia illa bona non fuit.
aut si bona fuit. ostende remunerationem eiꝰ.
Quid gͦ: Honne tͥ magna remun̾atio eẽ uidet᷑.
peceati remissio: Iste qñ penitentiam egit dimis¬
sum ÷ ei peccatum suum. Quaidiu penituit
peccatum suum non imputabat᷑ illi. Quãdiu
mericum fuit p̃mium ꝑmansit. Uolebas tu
hanc lib̾tatem dari homunib ut cũ meritum
dedissent ⁊ p̃mium accepissent. rursum qñ¬
ipsis placeret meritum tollerent ⁊ premiũ
retinerent: Nonẽẽt equa commutatio ista
Inique ageres aduersus dm̃ si sic tuum dares: suum
acciꝑes. ut it̾m tuum tolleres :⁊ suum retineres. Si

Expanded text:
tantur, ubi est quod dicitur, quia nullum bonum tantur, ubi est quod dicitur, quia nullum bonum irremuneratum esse potest? Ecce bonum quoddam hic est; poenitentia scilicet hominis hujus quae bona fuit, quandiu vera fuit; et non habet bonum illud remunerationem aliquam, quia imputantur homini huic peccata sua, quasi nunquam poenitentiam egisset. Aut poenitentia illa bona non fuit; aut si bona fuit, ostende remunerationem ejus. Quid ergo? Nonne tibi magna remuneratio esse videtur peccati remissio; iste quando poenitentiam egit, dimissum est ei peccatum suum. Quandiu poenituit, peccatum suum non imputabatur illi. Quandiu meritum fuit praemium permansit. Volebas tu hanc libertatem dare hominibus ut cum meritum dedissent et praemium accepissent, rursum quando placeret eis meritum tollerent, et praemium retinerent? Non esset aequa commutatio ista. Inique ageres adversus Deum si sic tuum dares et suum acciperes, ut iterum tolleres tuum et suum retineres. Si
Abbreviated transcription (Latin):
ceta que oꝑatus ⁊ bona obluuoni tͣdentur. Si aũ
penitenia obliuioni eradit᷑. culpa unde excusat᷑ :
Gͦ si penitentia delet᷑. culpa que ꝓpt̃ penitentiam
dimissa fuerat it̃m necesse ⁊ renascatur. Eẜ me¬
rito qui post acceptam gr̃am ingratus excuit.
cum illo gr̃a ipsa non ꝑmansit. s mutata ẽ ab
eo qm̃ ipse ad illam iem eẽ noluit. Uide quid
tͥ euangłm. dicit de seruo nequam ⁊ ingrato. cui
roganti adño suo debitum omne dimissum fuerat.
s qr ille erga conseruum suum mĩam hr̃e noluit.
rursum ab eo ꝑdastrictionem iusticie exigitur.
quicquid ꝑ lenitatem gr̃e dimissum fuit. Recte
dimict̾e nolumus. iure it̾m exigitur id etiam
quod nobis dunissum eẽ gaudebamus. E m̾ito.
Quod enim culpa peccatori dimittebat᷑ gr̃a
fuit non debitum. Qui si sponde gr̃am colla¬
cam abicit. iustum ꝓfecto ÷ ut illi gr̃am accepis-¬
se non ꝓsit Sea dicis mͥ. Si post penitentiam
factam peccãti it̃m pͥora denuo peccata impu¬

Expanded text:
a quae operatus est oblivioni tradentur; si autem poenitentia oblivioni traditur, culpa unde excusatur? Ergo si poenitentia deletur, culpa quae propter poenitentiam dimissa fuerat iterum necesse est renascatur. Et merito qui post acceptam gratiam ingratus exstitit, cum illo gratia ipsa non permansit; sed mutata est ab eo quoniam ipse ad illam idem esse noluit. Vide quid tibi Evangelium dicat de servo nequam et ingrato, cui roganti a Domino suo debitum omne dimissum fuerat; sed quia ille erga conservum suum misericordiam habere noluit, rursum ab eo per districtionem justitiae exigitur, quidquid per lenitatem gratiae dimissum fuit. Recte dimittere nolumus, jure iterum exigitur id etiam quod nobis dimissum esse gaudebamus. Et merito. Quod etiam culpa peccatori dimittebatur, gratia fuit non debitum. Qui si sponte gratiam collatam abjicit justum profecto est ut illi gratiam accepisse non prosit. Sed dicis mihi: Si post poenitentiam factam peccanti iterum priora denuo peccata impu
Abbreviated transcription (Latin):
qñ. aũ ñ pot̃. si uult qͥdem ꝓpt̾ uoluntatem imn¬
posibilitas non inputat᷑. si aũ non uult ꝓpt̾
mpossibilitatẽ uoluntas non excusatur. Cocum
qͦ meritum inuoluntate ÷. Quantum uis tantũ
mereris SS dicis. Si solum uelle meritum est
si meritum hominis in sola constat uoluntate
qua gͣ opis facit: Habebo uoluntatem ⁊ suffici
⁊ uoluntas si non oꝑatur quod pot̃. Si autem
ĩ pot̃ oꝑari sufficit ipsa sͥ.⁊ lt̃ meritum siuim
ꝓpt se inquo sola placet quod bona ⁊ E dicisit̾n.
Si totum meritum inuoluntate ẽ nicħꝰ amplus

Expanded text:
si vult quidem propter voluntatem impossibilitas non imputatur; si autem non vult propter impossibilitatem, voluntas non excusatur. Totum ergo meritum in voluntate est. Quantum vis, tantum mereris. Sed dicis: Si solum velle meritum est, et si meritum hominis in sola constat voluntate. Quid ergo opus facit? Habeo voluntatem et sufficit i potes. Non est voluntas si non operatur quod potest. Si autem non potest operari, sufficit ipsa sibi, et habet meritum suum propter se, in quo sola placet, quod bona est. Sed dicis iterum: Si totum meritum in voluntate est, nihil amplius
Abbreviated transcription (Latin):
cum z. sp̃c uadens ⁊ nõ redieus. Et de iua ꝑdi¬
tionis dictum ÷. qr om̃s qui ing̾diunt᷑ ꝑ eam
amplius non reuertentur. Quia homo ꝑsequi¬
dẽ admalum ire pot̃: ꝑse redire ñ pot̾. nisi
ꝑ grãm adinuet᷑ ⁊ adiutus sic ad penitentiam
renouetur. Uł sic gͦ intelligendum ÷ quodͥ
scriptum ÷ inpossibile eẽ ꝓlapsos renouari. uł¬

Expanded text:
ia perditionis dictum est, quod omnes qui ingrediuntur per eam amplius non revertentur, quia homo per se quidem ad malum ire potest, per se redire non potest, nisi per gratiam adjuvetur; et adjutus sic ad poenitentiam renovetur. Vel sic ergo intelligendum est quod scriptum est. Impossibile esse prolapsos a
Abbreviated transcription (Latin):
que ita oblata ÷ ut his ꝓsit qui ꝓde peccatis pe¬
nitent non qui ꝑmanent in peccatis. Sic una u̾ita¬
te manifestata. alia quoq in lucem uenit NQuod
aũ dictum ÷ qi non ÷ locus scđe penitentie ita
quidã intellig̾e uolunt. q tota hec uita locuspe
nitentie ⁊ homini peccatori. Qui hic penitentiã
facẽ uolunt locum hũt. qi hic locus datꝰ ⁊ peniten¬
di hominib. Qui aũ hic penitentiã facẽ nolunt
inalia uita ÷ si uoluerint facere penitentiã non
poterunt. ita ut fructum habeat penitentia illoꝵ
qi locum ũ ht̃. Primagͦ penitñtia in hac uita
locum ht̃. scd̃a penitentia pꝰ hanc uitam locum

Expanded text:
quae ita oblata est, ut iis prosit qui de peccatis poequae ita oblata est, ut iis prosit qui de peccatis poenitent, non qui permanent in peccatis. Sic una veritate manifesta, alia quoque in lucem venit. Quod autem dictum est quod non est locus secundae poenitentiae, ita quidam intelligere volunt, quia tota haec vita locus est poenitentiae homini peccatori. Qui hic poenitentiam facere volunt locum habent, quia hic locus datus est poenitendi hominibus. Qui autem hic poenitentiam facere nolunt, in alia vita etiam si voluerint facere poenitentiam non poterunt, ita ut fructum habeat poenitentia illorum, quia locum non habet. Prima ergo poenitentia in hac vita locum habet. Secunda poenitentia
Abbreviated transcription (Latin):
seris ego it̾m mori non possum eadem morte amis¬
sam it̃m reda̾e possum. S nolo mͥ inuriam faci¬
as. qr si salutem tuam morte mea adquisitam uo¬
luntarie peccando it̾m amiseris: quantũ urte est
it̃m erucifigi. it̾m me mori compellis. Ego carnẽ
meam hostiam obtuli. ut de peccat o penitences
ueniam conseꝗnt᷑. non ut uoluntarie peccantes
y in peccato ꝑsistentes iustificarent᷑. Qui gͦ de pec¬
cato penitent. hñt in ea hostiam expiationis. qui
aũ inpeccatis siuis uoluntarie ꝑmanent nõ hñt
ex ea causam saluationis. Hostia quidẽ ista data
fuit illis ut ꝑeam expiarent᷑ de pecc̃õ penitentes.
s iam nc̃ non relinquit᷑ eis ip̃a hostia ut ꝑ eam
in peccato uoluntarie ꝑsistentes iustificent᷑. Hõ
gͥ putent uoluntarie peccantes istam hostiam ad se
ꝑtinere qr uoluntarie peccantib iam ñ relinquit᷑
hostia ꝓpeccato. qr non possunt sͥ eam usurpare.

Expanded text:
seris, ego iterum mori non possum, tamen eadem morte, amisseris, ego iterum mori non possum, tamen eadem morte, amissam iterum reddere possum. Sed nolo mihi injuriam facias; quia si salutem tuam morte mea acquisitam voluntarie peccando iterum amiseris, quantum in te est, iterum crucifigi, iterum me mori compellis. Ego carnem meam hostiam obtuli, ut de peccato poenitentes veniam consequerentur, non ut voluntarie peccantes et in peccato persistentes justificarentur. Qui ergo de peccato poenitent, habent in ea hostiam expiationis. Qui autem in peccatis suis voluntarie permanent, non habent ex ea causam salvationis. Hostia quidem ista data fuit illis ut per eam expiarentur de peccato poenitentes; sed jam nunc non relinquitur eis ipsa hostia ut per eam in peccato voluntarie persistentes justificentur. Non ergo putent voluntarie peccantes istam hostiam ad se pertinere, quia voluntarie peccantibus jam non relinquitur hostia pro peccato, quia non possunt sibi eam usurpare