comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
no sin eciã robustissimos ãmonet Inter ħ esse et roborẽ scio qui gra¬
uissinus ꝙͦ uiris subitus affuditur magis quidẽ in iuuenibus
apparet. quibus et plus caloris est et tencra frons Nichiloꝰ uetera¬
nos et senes tangit Quidã nũꝙͣ magis ꝙͣ cũ erubuui̾t timendi sũt
quasi oẽm ueretũdiã effunderĩt Silla tũc erat uioleptissimus cum
faciẽ eius sangus inuaserat Nichil erat mollius ore pompen nũ¬
ꝙͣ non corã pluribus ur rubuit utiq in contẽtionibus. fabiañ
cũ in senatu testis esset inductus erubuisse menũ. et hic illũ mire
pudor docuit non accidit hoc ab infirmitate mentis sed a nonita¬
te rei qui in exertitatos eciã non contutit mouet natiali in hac
fallicitate corporis pronos Nam ut quidã bomi sanguĩs sunt ita
quidã ncitati et mobilis et cito in os prodeũtis ħ ut dixi nulla sapi¬

Expanded text:
o sui etiam robustissimos admonet. Inter haec esse et ruborem scio, qui grao sui etiam robustissimos admonet. Inter haec esse et ruborem scio, qui gravissimis quoque viris subitus adfunditur. Magis quidem in iuvenibus apparet, quibus et plus caloris est et tenera frons; nihilominus et veteranos et senes tangit. Quidam numquam magis, quam cum erubuerint, timendi sunt, quasi omnem verecundiam effuderint. Sulla tunc erat violentissimus, cum faciem eius sanguis invaserat. Nihil erat mollius ore Pompei; numquam non coram pluribus rubuit, utique in contionibus. Fabianum, cum in senatum testis esset inductus, erubuisse memini, et hic illum mire pudor decuit. Non accidit hoc ab infirmitate mentis, sed a novitate rei, quae inexercitatos, etiamsi non concutit, movet naturali in hoc facilitate corporis pronos. Nam ut quidam boni sanguinis sunt, ita quidam incitati et mobilis et cito in os prodeuntis. Haec, ut dixi, nulla sapi
Abbreviated transcription (Latin):
bone iudolis in quo quantũ eẽt amini quãtũ ingenii. quan¬
tũs iam eniam ꝓfectus sermo prius õñdit. Dedit nobis gustũ ad
quẽ res pendebit. non enĩ ex p̃parato locutus est sed subito dep̃hen¬
sus ibi se colligebat u̾ccundia bonũ in adolescentie signũ. iuix potuit
excutere a deõ illi ex alto suffusus est rubor. hic illũ quãtũ suspicor
eciã cũ se confirmau̾it et oĩbus uiciis exuent sapientẽ ꝙ sequetur
Nulla enĩ sapientia naturalia corꝑis aut amiini iuucia ponũtur
Quidꝙͣ infixũ et ingenitũ est leniter arte non unicitur Quibusdã
etiã constantissimis in conspcũ ppłi sudor erũpit non aliter ꝙͣ fati¬
gatis et estuantibus solet Quibusdã tremũt genua dicturis Qnoꝵ¬
dã dentes collidũtur ligna titubat labia concurrũt. ħ nec discipli-¬
na nec usus imꝙͣ excutit sed natura uim suã excercet. et illos uici¬

Expanded text:
bonae indolis, in quo quantum esset animi, quantum ingenii, quanbonae indolis, in quo quantum esset animi, quantum ingenii, quantum iam etiam profectus, sermo primus ostendit. Dedit nobis gustum, ad quem respondebit. Non enim ex praeparato locutus est, sed subito deprehensus. Ubi se colligebat, verecundiam, bonum in adulescente signum, vix potuit excutere; adeo illi ex alto suffusus est rubor. Hic illum, quantum suspicor, etiam cum se confirmaverit et omnibus vitiis exuerit, sapientem quoque sequetur. Nulla Quicquid infixum et ingenitum est, lenitur arte, non vincitur. Quibusdam etiam constantissimis in conspectu populi sudor erumpit, non aliter quam fatigatis et aestuantibus solet, quibusdam tremunt genua dicturis, quorundam dentes colliduntur, lingua titubat, labra concurrunt. Haec nec disciplina nec usus umquam excutit, sed natura vim suam exercet et illo viti
Abbreviated transcription (Latin):
nuis labris ista uenere hunc hce uoces fundamentũ ste hõ non est
unus eppłis ad salutẽ spectat. sic loquere. sic uine uide ne te ulla
res deprimat uotoꝵ tuoꝵ ueterũ licet deis graciã facias dłlia de i¬
tegro suscipe Roga bonã mentẽ bonã ualitudinẽ animi. demde
tunc corꝑis Quid in truista nota sepe facias audacter deũ roga
Nichil illũ de alieno rogaturus es Sed ut more meo cũ aliquo
manusculo epłam mittam. uerũ est quod apud autenodoꝵ inuem
Tunc scito te esse oĩbus cupiditatibus solutũ cũ eo ꝑuẽris ut nichil
dcũ roges nisi quod rogare possis palam. Nunc enĩ quanta de
mencia est hõim turpissima uota diis insusurrant. Si quis adme¬
uit aurẽ conticescent. et quod scire hoĩem nolũt deo narrant Bide¬
ergo ne hoc p̃cipi salubriter possit Sic uĩue cũ hõĩbus tãꝙͣ deus ui¬
deat Sic loquere cũ deo tãꝙ hoĩes audiant. Uale.

Expanded text:
mis labris ista venerunt, habent hae voces fundamentum. Iste homo non est mis labris ista venerunt, habent hae voces fundamentum. Iste homo non est unus e populo, ad salutem spectat." Sic loquere, sic vive; vide ne te ulla res deprimat. Votorum tuorum veterum licet dis gratiam facias, alia de integro suscipe; roga bonam mentem, bonam valitudinem animi, deinde tunc corporis. Quidni tu ista vota saepe facias ? Audacter deum roga; nihil illum de alieno rogaturus es. Sed ut more meo cum aliquo munusculo epistulam mittam, verum est, quod apud Athenodorum inveni: " Tunc scito esse te omnibus cupiditatibus solutum, cum eo perveneris, ut nihil deum roges, nisi quod rogare possis palam." Nunc enim mentia est hominum? turpissima vota diis insusurrant: si quis admoverit aurem conticescent; et quod scire hominem nolunt, Deo narrantergo, ne hoc praecipi salubriter possit: sic vive eum hominibus, tamquam deus videat; sic loquere cum deo, tamquam homines audiant. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
mecũ inquit loquor. cui crates. caue inquid rogo et diligenter attẽ¬
de ue cũ hoĩe malo loquaris. Iugentẽ tuuentẽq custodire solemꝰ
ne sollitudĩe male utatur ꝓremo est ex inprudentibus qui reliu¬
qui sibi debeat Tunc mala consilia coagitant tũc aut aliis aut
ip̃is futura ꝑacula struũt tũc cupiditates improbas ordinant Tñt
ꝙꝙͣ aut metu aut pudore celobat aninꝰ exponit Aut andaciam
acuit libidinẽ ⁊⁊ irritat iracũdiam instigat Demq ꝙ unũ solitudo
habet cõmodũ nichil ulli cõmitere non tunere iudicem ꝑit stul¬
to ipse se prodit uide itaq quid dete sperem ĩmo quid spondam
mͥ. Spes enĩ incerti uom non est non inuenio cũ quo te esse malĩ
ꝙͣ tecũ Reputo memoria ꝙͣ magno aĩo quedã uerba ꝓieceris quã
roboris plena Gratulatus sum protinus michi et dixi Ron a sũ¬

Expanded text:
Mecum," inquit, " loquor." Cui Crates " Cave," inquit, " rogo, et diligenter adtenMecum," inquit, " loquor." Cui Crates " Cave," inquit, " rogo, et diligenter adtende; cum homine malo loqueris." Lugentem timentemque custodire solemus, ne solitudine male utatur. Nemo est ex inprudentibus, qui relinqui sibi debeat; tunc mala consilia agitant, tunc aut aliis aut ipsis futura pericula struunt; tunc cupiditates improbas ordinant; tunc quicquid aut metu aut pudore celabat, animus exponit, tunc audaciam acuit, libidinem inritat, iracundiam instigat. Denique quod unum solitudo habet commodum, nihil ulli committere, non timere indicem, perit stulto; ipse se prodit. Vide itaque, quid de te sperem, immo quid spondeam mihi, spes enim incerti boni nomen est: non invenio, cum quo te malim esse quam tecum. Repeto memoria, quam magno animo quaedam verba proieceris, quanti roboris plena. Gratulatus sum protinus mihi et dixi: " Non a sum
Abbreviated transcription (Latin):
mitũ inuenies. Non est btũs ẽẽ se qui non putat Quid enĩ refert
qualis status sit si tibi indetur malus Quid ergo inquis. si beatũ
se dixerit ille turpiter diues et ille multoꝵ dñs Sed pliaũ serus
beatus sua sm̃a fiei. nõ quid dicat. Sed quid senciat refert Nec quid
uno die sentiat Sed quid assidue. non est antem quod uerearis ne
ad indignũ res tanta ꝑueniat. nisi sapienti sua nõ placent. oĩs stul¬
titia laborat fastidio sm Bale Seneca iucilio suo salutem:.¬
it est non muco seutenciã fuge multitudinẽ fuge pancitatẽ
fuge eniã unũ non habeo cũ quo te cõñtatũ uelim et uide
ꝙ iudiciũ meñ habeo audeo te tibi credere Crates ut auat huius
ip̃ius stilbonis auditor. cuius mencionẽ p̾ore epła feci cũ uidiss
adolestulũ secreto ambulantẽ interrogauit quid illic solus faceret

Expanded text:
comicum invenies: Non est beatus, esse se qui non putat. Quid enim refert, comicum invenies: Non est beatus, esse se qui non putat. Quid enim refert, qualis status tuus sit, si tibi videtur malus? " Quid ergo?" inquis. "Si beatum se dixerit ille turpiter dives et ille multorum dominus sed plurium servus, beatus sua sententia fiet ? " Non quid dicat, sed quid sentiat, refert, nec quid uno die sentiat, sed quid adsidue. Non est autem quod verearis, ne ad indignum res tanta perveniat; nisi sapienti sua non placent. Omnis stultitia laborat fastidio sui. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Sic est, non muto sententiam: fuge multitudinem, fuge paucitatem, fuge etiam unum. Non habeo, cum quo te communicatum velim. Et vide, quod iudicium meum habeas: audeo te tibi credere. Crates, ut aiunt, huius ipsius Stilbonis auditor, cuius mentionem priore epistula feci, cum vidisset adulescentulum secreto ambulantem, interrogavit, quid illic solus faceret ? "
Abbreviated transcription (Latin):
lia quedam que ꝑ medios ignes sine noxa corꝑm transierũt Quã
to. mirabilior uir qui per ferrũ et ruinas et ignes illesus et indemp¬
is euasit uides quanto facilius sit contra gentem ꝙͣ unũ iuirũ un¬
cere. hec uox illi cõmunis est eũ stoio eque et hic intacta bona per
concrematas urbes fert Se enĩ ip̃e contentus est hoc felicitatẽ suã
fine designat Ne existies nos solos generosa nerba iactare et ipse
stilbonis obuirgator epicurus Similem illi uocẽ emisit ꝙͣ tu bom con-¬
sule etiã hũc diem iam expuuxi Si cui in quid sua non uidentur ãplis¬
sima licet totius mũdi dñs sit tamẽ miser est uel si hoc modo tibi
melius enũciari iidetur Id enĩ agendũ est ubi non uerbis seruiamꝰ
sed sensibus miser est qui se bc̃issimũ nõ iudicat licet imꝑet mũdo
ut scias autẽ hos sensus esse cõmunes natura .s. dictante apud co

Expanded text:
lia quaedam, quae per medios ignes sine noxa corporum transeant; quanto lia quaedam, quae per medios ignes sine noxa corporum transeant; quanto hic mirabilior vir, qui per ferrum et ruinas et ignes inlaesus et indemnis evasit! Vides, quanto facilius sit totam gentem quam unum virum vincere ? Haec vox illi communis est cum Stoico. Aeque et hic intacta bona per concrematas urbes fert. Se enim ipso contentus est. Hoc felicitatem suam fine designat. Ne existimes nos solos generosa verba iactare; et ipse Stilbonis obiurgator Epicurus similem illi vocem emisit, quam tu boni consule, etiam si hunc diem iam expunxi. " Si cui," inquit, " sua non videntur amplissima, licet totius mundi dominus sit, tamen miser est." Vel si hoc modo tibi melius enuntiari videtur,— id enim agendum est, ut non verbis serviamus, sed sensibus,—: " Miser est, qui se non beatissimum iudicat, licet imperet mundo.'' Ut scias autem hos sensus esse communes, natura scilicet dictante, apud poetam
Abbreviated transcription (Latin):
tus et liberos tollit se contentus et tamen nõ uinet si fu̾it sine hoĩe
nicturus. ad amicitiã fert illũ nulla utilitas sua sed naturalis ir-¬
ritatio. nã ut aliarũ nobis rerũ iunata dulcedo est. Sic amicicie
qũo solutudo in odiũ est. et appeticio societatis Qũo hoĩem hõmi
natura conciliat. Dit in est huic rei qͥͦ stimulus qui nos amiticiaꝵ
appetentes faciat Nichiloꝰ cũ sit amitoꝵ amantissimus cũ illos sibi
comparet sepe p̃ferat om̃e intra se bonũ terminabit. et dicet ꝙ stilbõ
ille dixit. stabon quẽ epicini epistola sequitur. hic enĩ capta prĩa
amissis liberis amissa uxore cũ exincedio publico solus et tñ beatus
exiret interroganti demetrio cui cognonẽ ab exicio urbiũ poliorcetes
re illũ coegit an uicisset Sĩa mea metũ sunt. Iusticia. uirtus. prudẽ¬
tia hoc ip̃sum bonũ nichil putare quod eripi posset Miramiur aĩa¬

Expanded text:
tus est et liberos tollit; se contentus est et tamen non viveret, si foret sine homine tus est et liberos tollit; se contentus est et tamen non viveret, si foret sine homine victurus. Ad amicitiam fert illum nulla utilitas sua, sed naturalis inritatio. Nam ut aliarum nobis rerum innata dulcedo est, sic amicitiae. Quomodo solitudinis odium est et adpetitio societatis, quomodo hominem homini natura conciliat, sic inest huic quoque rei stimulus, qui nos amicitiarum adpetentes faciat. Nihilominus cum sit amicorum amantissimus, cum illos sibi comparet, saepe praeferat, omne intra se bonum terminabit et dicet, quod Stilbon ille dixit, Stilbon quem Epicuri epistula insequitur; hic enim capta patria, amissis liberis, amissa uxore cum ex incendio publico solus et tamen beatus exiret, interroganti Demetrio, cui cognomen ab exitio urbium Poliorcetes re illum coegit, an vicisset. "Omnia mea mecum sunt ; " hoc ipsum est nihil bonum putare, quod eripi possit. Miramur anima
Abbreviated transcription (Latin):
emĩ necessitatis est Nichil ñte sapienti est. ergo quãnus scip̃o con¬
teritus sit amicis illi opus est. hoc crnt habere ꝙͣ pliimos nõ
ut bt̃e uiiat. uiuet enĩ etiam sine anucis bt̃e Sũmũ bonũ extrĩ¬
secus instrũã non querit domi conitur. ex se totũ est Incipit fortu¬
ne esse subrectus si quã partẽ sui foris querit Qualis tamen su¬
tura est uita sapientis doi sine amucis relinquatur in custodiam
comectus. uel in aliqua gente aliena destitutus uel in naigati¬
one longa retentus aut indesertũ lictus erectus S Qualis est iõ¬
ius cũ rẽsoluto mũdo et diis in unũ confusis panlisper cessante
natura ad quiescit Si et in cogitacioĩbus sius traditus tale quid
sapiens facit in se reconditur. secũ est. quã di quidẽ illic et suo
arbitrio res suas ordinare se contentus est et ducit uxorẽ se contẽ¬

Expanded text:
enim necessitatis est, nihil necesse sapienti est. Ergo quamvis se ipso conenim necessitatis est, nihil necesse sapienti est. Ergo quamvis se ipso contentus sit, amicis illi opus est. Hos cupit habere quam plurimos, non ut beate vivat; vivet enim etiam sine amicis beate. Summum bonum extrinsecus instrumenta non quaerit. Domi colitur, ex se totum est. Incipit fortunae esse subiectum, si quam partem sui foris quaerit. "Qualis tamen futura est vita sapientis, si sine amicis relinquatur in custodiam coniectus, vel in aliqua gente aliena destitutus, vel in navigatione longa retentus, aut in desertum litus eiectus?" Qualis est Iovis, cum resoluto mundo et dis in unum confusis paulisper cessante natura adquiescit sibi cogitationibus suis traditus. Tale quiddam sapiens facit; in se reconditur, secum est. Quamdiu quidem illi licet suo arbitrio res suas ordinare, se contentus est et ducit uxorem; se conten
Abbreviated transcription (Latin):
dẽ hoc in amicicia Nam si ꝓpter se ip̃am expctenda est potest ad illam
aidere qui se ip̃o contentus est Qũo ergo ad illam accedit Qño ad rem
pulcharrimã nõ lucro captus nec uarietate fortime ꝑterrtus Detrahit
amiticie maiestatẽ suam qui illam parat ad bonos casus. Se contentus
est sapiens hoc me iucili pleriq per ciuitatẽ ꝓperã incerp̃tantur fextẽ
samentẽ utiq submonẽt et mtra cutem suam cogunt Distingnendũ
antẽ est quid et quatenꝰ nox ista ꝓmuttat. Se contentus est sapiens
ad bt̃e uinendũ non ad iunendũ ad ħ enĩ multis illi rebus opus
est ad illud tm̃ aĩo sano et rcõ et despniente fortunã. Uolo tibi t̾sip¬
ni quoq distrntionẽ iudicare dlit sapientem nulla re iudigere et
iũ multis illi rebus opus esse Cortra stultũ nulla re opus esse.
Nulla n re utiscit. sed oĩbus eget Sapienti et manibus et oculis
et multis ad cotidianũ usum nccriis opus est Eget nulla re Eg̾e

Expanded text:
obandum est. Nam si propter se ipsam expetenda est, potest ad illam accedere qui se ipso contentus est. " Quomodo ergo ad illam accedit?" Quomodo ad rem pulcherrimam, non lucro captus nec varietate fortunae perterritus. Detrahit amicitiae maiestatem suam, qui illam parat ad bonos casus. Se contentus est sapiens. Hoc, mi Lucili, plerique perperam interpretantur; sapientem undique submovent et intra cutem suam cogunt. Distinguendum autem est, quid et quatenus vox ista promittat; se contentus est sapiens ad beate vivendum, non ad vivendum. Ad hoc enim multis illi rebus opus est, ad illud tantum animo sano et erecto et despiciente fortunam. Volo tibi Chrysippi quoque distinctionem indicare. Ait sapientem nulla re egere, et tamen multis illi rebus opus esse. " Contra stulto nulla re opus est, nulla enim re uti scit, sed omnibus eget." Sapienti et manibus et oculis et multis ad cotidianum usum necessariis opus est, eget nulla re. Egere
Abbreviated transcription (Latin):
congruant qui amicus ẽẽ cepit. quia expedit. placebit aliquod p̃ciũ
contra amiciciã si ullũ in illa placet p̃ter ipsam d̾tiuicũ in quit pa-¬
to uthabeam ꝓ quo mori possim. ut habcam quẽ in exiliũ sequar
cuiꝰ unc morti et opponã et impendã Ista quãtu describis negotiatio
est non amticia que ad cõmodũ accedit Que ꝙͣꝙͣ cũ secutura sit
spectat Non dubie aliꝙͣ habet simule ainicitie affcus amanciũ pos¬
sis dicere ilã esse insanã amiciciã ^2ũꝙͥ ergo quisꝙͣ auiat luca cau¬
sa. Nũꝙ ambitioĩs et glorie Ip̃e ꝑ se amor oĩ aliarũ rerũ negligẽs

Expanded text:
congruant. Qui amicus esse coepit, quia expedit, et desinet, quia expedit. Placebit aliquod pretium congruant. Qui amicus esse coepit, quia expedit, et desinet, quia expedit. Placebit aliquod pretium contra amicitiam, si ullum in illa placet praeter ipsam. In quid amicum paro? Ut habeam pro quo mori possim, ut habeam quem in exilium sequar, cuius me morti opponam et inpendam. Ista, quam tu describis, negotiatio est, non amicitia, quae ad commodum accedit, quae quid consecutura sit spectat. Non dubie habet aliquid simile amicitiae affectus amantium; possis dicere illam esse insanam amicitiam. Numquid ergo quisquam amat lucri causa ? Numquid ambitionis aut gloriae ?
Abbreviated transcription (Latin):
reuertamur. Sapiens eciani si contentus est se tamẽ amicã habere
bult. Si nichil aliud ut excerceat amiciciam ne tam magna uirtus
iaceat Non ad hoc qd̾ dicebat epicuus in hac ip̃a epła ut habeat
qui sibi egro assideat Succurrat in uraculo comecto uel in opi. sed ut
habeat aliquẽ cui ip̃e egro assideat. quẽ ip̃e circũuentũ hostili custo¬
dia liberet qui se spectat et ꝓpter hoc ad auicitiã uenit male cogitat
Quẽadmodũ cepit sic desuet. paranit amicũ aduersum m̃cula latro¬
ni opem cũ primũ crepuerit cathena discedet. Hee sunt amicitie qͣs
temporarias populus appellat Qui utilitatis cansa assumptus ẽ
tam diu placebit quã di utilis fuerit Hac re fiorentes amicorũ tur¬
ba circũsidet. circa euersos solitudo est en et inde amici fugiũt ubi
ꝓbantur. Hac re ista tot nepharia exempla sunt alioꝵ metu relui¬
quenciũ alioꝵ metu prouidenciũ Necesse est micia inter se et exitus

Expanded text:
revertamur. Sapiens, etiam si contentus est se, tamen habere amicum revertamur. Sapiens, etiam si contentus est se, tamen habere amicum vult, si nihil aliud, ut exerceat amicitiam, ne tam magna virtus iaceat, non ad hoc, quod dicebat Epicurus in hac ipsa epistula, " ut habeat, qui sibi aegro adsideat, succurrat in vincula coniecto vel inopi," sed ut habeat aliquem, cui ipse aegro adsideat, quem ipse circumventum hostili custodia liberet. Qui se spectat et propter hoc ad amicitiam venit, male cogitat. Quemadmodum coepit, sic desinet: paravit amicum adversum vincla laturum opem; cum primum crepuerit catena, discedet. Hae sunt amicitiae, quas temporarias populus appellat; qui utilitatis causa adsumptus est, tamdiu placebit, quamdiu utilis fuerit. Hac re florentes amicorum turba circumsedet; circa eversos solitudo est, et inde amici fugiunt, ubi probantur. Hac re ista tot nefaria exempla sunt aliorum metu relinquentium, aliorum metu prodendum. Necesse est initia inter se et exitus
Abbreviated transcription (Latin):
amicũ cito fcũrus sis. dicã Di illud mnͥ tecũ conuenit ut statĩ tibi soluã
quod debeo et quantũ ad hanc epłam paria faciamus hec cathõ ait
Ego tibi monstrabo amatoriũ sine medicanento. sine herba. sine ul¬
lius uenifice carmine. Si uis amari. ama. habes autẽ non tm̃ usu a¬
micicie uet̾is et certe magnam nobuiptatẽ. sed eciã iniciũ et cõꝑacionẽ
noue Qrnod interest mͣetentẽ agricolã et serentẽ. hoc inter eñ qui ami¬
cũ paranit et qui parat dlitalus ꝑhlosophus dicere solebat iocũdius
esse amicũ facere quã habere Rũo artifici iocũdius pig̾e ꝙͣ pinxisse.
Illa in oꝑe suo occupata sollicitudo ingens oblc̃amentũ habet in ip̃a
Iam fructu artis sue fruitur. Ipsa fruebatur arte cũ pingeret. fruic¬
tuosior est adolescentia libroꝵ sed infaucia dulcior frũt ad ppositum

Expanded text:
amicum cito facturus sit; dicam, si illud mihi tecum converterit, ut statim tibi solvam, amicum cito facturus sit; dicam, si illud mihi tecum converterit, ut statim tibi solvam, quod debeo, et quantum ad hanc epistulam, paria faciamus. Hecaton ait: " Ego tibi monstrabo amatorium sine medicamenta, sine herba, sine ullius veneficae carmine: si vis amari, ama." Habet autem non tantum usus amicitiae veteris et certae magnam voluptatem, sed etiam initium et comparatio novae. Quod interest inter metentem agricolam et serentem, hoc inter eum, qui amicum paravit et qui parat. Attalus philosophus dicere solebat iucundius esse amicum facere quam habere, quomodo artifici iucundius pingere est quam pinxisse. Illa in opere suo occupata sollicitudo ingens oblectamentum habet in ipsa Iam fructu artis suae fruitur; ipsa fruebatur arte, cum pingeret. Fructuosior est adulescentia liberorum, sed infantia dulcior. Nunc ad propositum
Abbreviated transcription (Latin):
non sut quidem in hoc cõuodũ om̃e sed sentit illoꝵ ne sentit qui-¬
dẽ Illud nobis et illis cõmune est sapientẽ se ip̃o esse contentũ. sed tũ
et amicũ habere uultz et uicinũ et contubernalem. quãns sibi ip̃e suf¬
ficiat uide ꝙͣ sit se contentus aliqũ sui parte contentus est si illi ma¬
nũ aut morbus aut hostis excderit Si quis ocłm uel oculos casus
excusserit reliquie illi sue satis facient. et erit ĩ numuto corꝑe et ampu¬
tato tam letus ꝙͣ in integro fuit. Sed que tibi tibi desunt non deside¬
rat non deesse mauult Ita sapiens se contentus est non ut uelit
esse sine amico sed ut possit et hoc qd̾ dico. possit. cale est dimissũ
equo aĩo fert sine amico quidem nũꝙͣ ent In sua ꝑtãte habet ꝙ̃ cito
reparet Qũo si ꝑdiderit phidias scatuam pr otimis alterã faciet. sic hic
amicicianĩ faciendarũ artisex substituet aliũ in locũ amissi Queris quõ

Expanded text:
vincit quidem incommodum omne, sed sentit; illorum ne sentit quivincit quidem incommodum omne, sed sentit; illorum ne sentit quidem. Illud nobis et illis commune est: sapientem se ipso esse contentum. Sed tamen et amicum habere vult et vicinum et contubernalem, quamvis sibi ipse sufficiat. Vide quam sit se contentus; aliquando sui parte contentus est. Si illi manum aut morbus aut hostis exciderit, si quis oculum vel oculos casus excusserit, reliquiae illi suae satisfacient, et erit inminuto corpore et amputato tam laetus, quam integro fuit. Sed quae si desunt, non desiderat, non deesse mavult. Ita sapiens se contentus est, non ut velit esse sine amico, sed ut possit. Et hoc, quod dico " possit," tale est: amissum aequo animo fert. Sine amico quidem numquam erit. In sua potestate habet, quam cito reparet. Quomodo si perdiderit Phidias statuam, protinus alteram faciet; sic hic faciendarum amicitiarum artifex substituet alium in locum amissi. Quaeris, quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
bus referam quo negat fortuita in ntr̃o hẽnda dilienũ est om̃e
ꝙͣ ꝙͥ optando euenit. hũc uersũ a te dici non paulo melius sed as-¬
trictius meniim. non est tuũ fortua qđ̾ fecit tuũ Illud eciã¬
nũs melius dcm a te non p̃teribo Dari bonũ qd̾ potuit anferri
epicurus eos qui dicũt Sapientẽ seip̃o esse contentũ. et
ꝓpter hoc amico non indigere. desideras scire ħ obicitur stilboni
ab epicuro et hiis quibus sũmũ bonũ iusum est aminus ĩpaci¬
ens. In ambig tatẽ incidendũ est. Si expͥmere aphacian uno
uerbo cito uoluimꝰ et inpacĩam dicere poterit enĩ contrariũ ei qd̾
significare uolumus intelligi Nos eũ nolumus dic̾e̾. qui respuat
oĩs mali seusũ accipietur is qui nullũ ferre possit malũ uide er¬
go nã sacius sit dlut in uluerabilem aĩm dicere. ant aĩm extra
oem pacientiã positũ hoc inter uos et illos est Noster sapiens

Expanded text:
ibus, referam, quo negat fortuita in nostro habenda: Alienum est omne, ibus, referam, quo negat fortuita in nostro habenda: Alienum est omne, quicquid optando evenit. Hunc sensum a te dici non paulo melius et adstrictis memini: Non est tuum, fortuna quod fecit tuum. Illud etiamnunc melius dictum a te non praeteribo: Dari bonum quod potuit, auferri Epicurus eos, qui dicunt sapientem se ipso esse contentum et propter hoc amico non indigere, desideras scire. Hoc obicitur Stilboni ab Epicuro et iis quibus summum bonum visum est animus inpatiens. In ambiguitatem incidendum est, si exprimere ἀπάθειαν uno verbo cito voluerimus et inpatientiam dicere. Poterit enim contrarium ei, quod significare volumus, intellegi. Nos eum volumus dicere, qui respuat omnis mali sensum; accipietur is, qui nullum ferre possit malum. Vide ergo, num satius sit aut invulnerabilem animum dicere aut animum extra omnem patientiam positum. Hoc inter nos et illos interest: noster sapiens
Abbreviated transcription (Latin):
candidato uotem. et manũ cõmodarẽ Mnichi crede qui nichil agere ui-¬
denti maiora agunt hũana diuina simul tractant Ded iam finis
faciendus est. et aliquid ut iustitui pro hac epistola dependendũ
id non de meo fiet ad ħ epicurũ compilamꝰ cuius hant uocem ho¬
tas. Non differtur in diem qui se illi subiecit et tradidit statim
me interroges. quare ab epicuro tã multa bũ dicta referã pocius
ꝙͣ nostrũ Quid est quare tu istas epicim noces putas ẽẽ non pub¬
licas Quã multi poete dicũt que philosophis aut dicta sunt ant
dicenda non attingam ticos uec cogatas nr̃as. habent enĩ hoc
ꝙͦ aliquid serenitatis. et sunt inter comedias et tragedias medie
Quãtũ disertissimoꝵ uersuũ in terminos iacet. ꝙͣ multa publii
nõ excalceatis sed concuruatis dicenda sunt unũ uersum eius qui
ad philosophiã ꝑtinet et ad hanc partẽ que modo fuit in mam¬

Expanded text:
candidato vocem et manum commodarem ? Mihi crede, qui nihil agere vicandidato vocem et manum commodarem ? Mihi crede, qui nihil agere videntur, maiora agunt; humana divinaque simul tractant. Sed iam finis faciendus est et aliquid, ut institui, pro hac epistula dependendum. Id non de meo fiet; adhuc Epicurum complicamus, cuius hanc vocem hotas." Non differtur in diem, qui se illi subiecit et tradidit; statim me interroges, quare ab Epicuro tam multa bene dicta referam potius quam nostrorum. Quid est tamen, quare tu istas Epicuri voces putes esse, non publicas ? Quam multi poetae dicunt, quae philosophis aut dicta sunt aut dicenda! Non adtingam tragicos nec togatas nostras. Habent enim hae quoque aliquid severitatis et sunt inter comoedias ac tragoedias mediae. Quantum disertissimorum versuum inter mimos iacet! Quam multa Publilii non excalceatis, sed coturnatis dicenda sunt! Unum versum eius, qui ad philosophiam pertinet et ad hanc partem, quae modo fuit in man
Abbreviated transcription (Latin):
dẽ licet Cũ cepit tnͣsuersos agere felicitas aut saltem rcĩs aut se¬
mel fuere non uertit fortuna sed sermlat et allidit / hanc ergo sa¬
sam et salubrẽ formã inte tenete. ut corꝑi tantũ indugeatis quã-¬
tũ bone ualitudini satis est Durius tractandũ est ne animo male
partat. Cibus same cedet ponio sitim extinguat᷑ uestis arceat sri¬
gus Domus imnuimeritũ sit aduersus infesta corporis hant utrum
cespes erexerit an uarins lapis gentis aliene nchil interest Scitote
hoĩem tam bñ culmo ꝙͣ auro tegi Contempinte oĩa que suꝑuacuns
labor uelut ornamentũ aut decus ponit Cogitate nichil p̃ter unũ
esse mirabile cui magno nichil magnũ est Si ħ mecũ. si ħ cñ postc̾is
loquor non uideor tibi plus prodesse ꝙͣ cũ ad uadimoniũ ad nocatꝰ
descenderẽ aut tabulis testamenti amilũ impͥmerẽ diut in senatu

Expanded text:
idem licet, eum coepit transversos agere felicitas, aut saltim rectis aut seidem licet, eum coepit transversos agere felicitas, aut saltim rectis aut semel ruere; non evertit fortuna, sed cernulat et allidit. Hanc ergo sanam ac salubrem formam vitae tenete, ut corpori tantum indulgeatis, quantum bonae valitudini satis est. Durius tractandum est, ne animo male pareat. Cibus famem sedet, potio sitim extinguat, vestis arceat frigus, domus munimentum sit adversus infesta corporis. Hanc utrum caespes erexerit an varius lapis gentis alienae, nihil interest; scitote tam bene hominem culmo quam auro tegi. Contemnite omnia, quae supervacuus labor velut ornamentum ac decus ponit. Cogitate nihil praeter animum esse mirabile, cui magno nihil magnum est." Si haec mecum, si haec cum posteris loquor, non videor tibi plus prodesse, quam cum ad vadimonium advocatus descenderem, aut tabulis testamenti anulum inprimerem, aut in senatu
Abbreviated transcription (Latin):
condidi. et fores clansi non prodesse pluribus possem Nullus mͣ
per occiũ dies exit Partes noctiũ studiis uendico Non uaco sompno
sed sucũbo et negociũ ago Illis aliqua possint prodẽe consiribo. Sa¬
mando ẽẽ illas efficacos in meis ulceribus exꝑtus. que eciã si ꝑ-¬
sonata non sunt serꝑe desierunt. Rectũ iter quod sero cognoni. et
lassus errando aliis monstro Clamo. uitate quecũq wlgo placẽt
que casus attribuit did om̃e fortuitũ bonũ suspiciosi paridiq sub¬
sistite et fera et pisas spe aliqua oblectante decipitur mui̾a ista for¬
time pnitatis. rnsidie sunt. Quisqͥs ur̃m agere tutã uitã uolet ꝙͣ¬
tũ płimũ pt̃ ista iustata bñficia deuitet In quibus ħ quoq miser¬
rimi fallumur hr̃e nos puitamus habemus In p̃cipicia cursus iste
deducit huiꝰ eminentis uite exitus eadem est Deinde ne resistere qͥ¬

Expanded text:
condidi et fores clusi, ut prodesse pluribus possem. Nullus mihi condidi et fores clusi, ut prodesse pluribus possem. Nullus mihi per otium dies exit. Partem noctium studiis vindico. Non vaco somno sed succumbo, et ocu litteris mando, esse illas efficaces in meis ulceribus expertus, quae etiam si persanata non sunt, serpere desierunt. Rectum iter, quod sero cognovi et lassus errando, aliis monstro. Clamo: "Vitate, quaecumque vulgo placent, quae casus adtribuit. Ad omne fortuitum bonum suspiciosi pavidique subsistite; et fera et piscis spe aliqua oblectante decipitur. Munera ista fortunae putatis? Insidiae sunt. Quisquis vestrum tutam agere vitam voletum potest, ista viscata beneficia devitet, in quibus hoc quoque miserrimi fallimur; habere nos putamus, haeremus. In praecipitia cursus iste deducit. Huius eminentis vitae exitus cadere est. Deinde ne resistere qu
Abbreviated transcription (Latin):
didicisti Sed ne soli michi hodie didicerim cõmiũcalia tecũ que occun¬
rũt mͥ egregie dicta. circa eũdem sensũ fere tria Ex quibus unũ
het epła indebitũ soluet Dno in antecessum accipe Bemoc̾tus ait
unus mͥ pro ppłõ est et ppłs pro uno Bene et ille quisqͣs fuit. am¬
bigitur enĩ de actore cũ queretur ab illoꝰ tanta diligencia artis spec¬
taret. ad pancissimos ꝑuenture Satis sunt inquit michi panti
satis est unus. satis est nullus Egregie hoc terciũ epicurus cũ uni
ex consortibus studioꝵ suoꝵ scriberet hec inquit Ego non multis
sed tibi. satis enĩ magnũ alter alti teatrũ sumus Ita mi lucili in
uenientẽ Multi te landant et quid habes cur placeas tibi. Si is
Aet constĩa esse contentũ. ubi illa precepta ur̃a que ĩperant
in actũ mori Quod ego tibi uideor interim suad̾e in hoc me re¬

Expanded text:
didicisti. Sed ne soli mihi hodie didicerim, communicabo tecum, quae occurdidicisti. Sed ne soli mihi hodie didicerim, communicabo tecum, quae occurrerunt mihi egregie dicta circa eundem fere sensum tria; ex quibus unum haec epistula in debitum solvet, duo in antecessum accipe. Democritus ait: " Unus mihi pro populo est, et populus pro uno." Bene et ille, quisquis fuit, ambigitur enim de auctore, cum quaereretur ab illo, quo tanta diligentia artis spectaret ad paucissimos perventurae, " Satis sunt," inquit, " mihi pauci, satis est unus, satis est nullus." Egregie hoc tertium Epicurus, cum uni ex consortibus studiorum suorum scriberet: " Haec," inquit, " ego non multis, sed tibi; satis enim magnum alter alteri theatrum sumus." Ista, mi Lucili, venientem. Multi te laudant. Ecquid habes, cur placeas tibi, si is ientia esse contentum ? Ubi illa praecepta vestra, quae imperant in actu mori ? " Quod ego tibi videor interim suadere, in hoc me re
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ rititat Malignus comes quãus candido et simplici rubiginem
suã affricint. Quid tu accidere hiis moribus credis in quos priblice
stũs est nupotus. Necesse est aut imitetis aut oderis. utrũq autem
enitandũ est. ne ue similis mals fias quia multi sunt. ne ne ũmi¬
cus multis qr dissummles sunt Riecede inte ip̃e quantũ potes Cũ hiis
uersare qui te melorẽ facturi sunt Illos adimitte quos tu meliores
facere potes mutuo ista fiuĩt. et hor̃es dũ docent discũt. Non est qd
te gła publicandi ingemi ꝓducat in mediã. ut recitare istis nels
aut disputare qͥd facere te uellem si h̃es isti ppło ydoneã mertem
Nemo est qui intellige̾ te possit dlliquis fortasse unus aut alter in¬
cidet et hic ipse formandus tibi erit instituendusq ad intellcmn tmi
Cui ergo ista didici. non est quod timeas nec peram ꝑdideris. tibi

Expanded text:
tem inritat, malignus comes quamvis candido et simplici rubiginem tem inritat, malignus comes quamvis candido et simplici rubiginem suam adfricuit. Quid tu accidere his moribus credis, in quos publice factus est impetus ? Necesse est aut imiteris aut oderis. Utrumque autem devitandum est; neve similis malis fias, quia multi sunt, neve inimicus multis, quia dissimiles sunt. Recede in te ipsum, quantum potes. Cum his versare, qui te meliorem facturi sunt. Illos admitte, quos tu potes facere meliores. Mutuo ista fiunt, et homines, dum docent, discunt. Non est quod te gloria publicandi ingenii producat in medium, ut recitare istis velis aut disputare; quod facere te vellem, si haberes isti populo idoneam mercem; nemo est, qui intellegere te possit. Aliquis fortasse, unus aut alter incidet, et hic ipse formandus tibi erit instituendusque ad intellectum tui. " Cui ergo ista didici ? " Non est quod timeas, ne operam perdideris; tibi
Abbreviated transcription (Latin):
ruit ut hoc pateretur. Tu quid meriusti miser ut hoc spectes. Bctide.
uerbera. ure. Quare tam timde incurrt in ferrũ Quare pax andacit
occidit Qanare par̾ libenter moritur. plagis agitur in uulnera imutu¬
os ictus midis et oburis pectoribus exipiant interinissum est specta¬
culũ. Interim iugulantur hoĩes ne nichil agatur age. nec hoc qui¬
deui intelligitis mala exempla in eos redñdare qui faciĩt dłgite
diis ĩmortalibus gr̃as quod eũ docetis esse crudelem. qui non p̃t
discere. Subducendus populo est. Tener animius et parũ tenens rñ
facile tnͣsitur ad plures Rocrati et cathoni et lelo excutere mortem
suam dissiłis multitudo potuisset adeo nemo nr̃m qui cũ maxime
continuanns ingeniũ ferre impetũ uitioꝵ tã magno coĩtatu. ueni¬
enciũ potest unũ exemplũ luxurie aut auaritie multũ mali fecit
Conctor delicatus panlatĩ eneruat et mollit. uituꝰ diues cupidita¬

Expanded text:
ruit ut hoc pateretur; tu quid meruisti miser, ut hoc spectes ? " Occide, ruit ut hoc pateretur; tu quid meruisti miser, ut hoc spectes ? " Occide, verbera, ure ! Quare tam timide incurrit in ferrum ? Quare parum audacter occidit ? Quare parum libenter moritur ? Plagis agatur in vulnera, mutuos ictus nudis et obviis pectoribus excipiant." Intermissum est spectaculum: "interim iugulentur homines, ne nihil agatur." Age, ne hoc quidem intellegitis, mala exempla in eos redundare, qui faciunt ? Agite dis inmortalibus gratias, quod eum docetis esse crudelem, qui non potest discere. Subducendus populo est tener animus et parum tenax recti; facile tsuam dissimilis multitudo potuisset. Adeo nemo nostrum est, qui cum maxime concinnamus ingenium, ferre impetum vitiorum tam magno comitatu venientium potest. Unum exemplum luxuriae aut avaritiae multum mali facit; convictor delicatus paulatim enervat et emollit, vicinus dives cupidita
Abbreviated transcription (Latin):
in aliquo spectatulo residere Tunc euĩ ꝑ uoluptatẽ facilius uicia sub¬
repũt Quid me existimas dicere. auario redeo. ambiciosior. luxuriosi¬
or ĩmo uero crudelior et inhumanior quia inter hoiẽs fui Casu in me¬
ridiamĩ spectaculũ incidi luxus spectans et sales et aliquid laxa mẽti
quo hoĩem oculi ab humano crnore ad quiescant. Contra est. Quid ꝙͣ
Nichil hunc quo tegantur ad ictũ cotis corꝑibus expositi Nũ ꝙͣ frustra
manũ mittũt. hoc pleriq ordinariis patribus et postulacitiis p̃se¬
rũt Quid in p̃ferant non galea non fascuto. repellitur ferc̃ quo
mumimenta quo artes Ecã ista mortis more sunt mane leonibus et
ursis hoiẽs. meridie spectatoribus sins obicĩtur interfectores inter-¬
fectis iubent obiti et nictorẽ in aliam detinent cedem Meitus prgnã¬
ciũ mors est ferro et igne res geritur. hec fuĩt dũ uacat harena Sed

Expanded text:
in aliquo spectaculo desidere. Tunc enim per voluptatem facilius vitia subin aliquo spectaculo desidere. Tunc enim per voluptatem facilius vitia subrepunt. Quid me existimas dicere ? Avarior redeo, ambitiosior, luxuriosior, immo vero crudelior et inhumanior, quia inter homines fui. Casu in meridianum spectaculum incidi lusus expectans et sales et aliquid laxamenti, quo hominum oculi ab humano cruore adquiescunt; contra est. QuicquidNihil habent quo tegantur, ad ictum totis corporibus expositi numquam frustra manum mittunt. Hoc plerique ordinariis paribus et postulaticiis praeferunt. Quidni praeferant? Non galea, non scuto repellitur ferrum. Quo munimenta ? Quo artes ? Omnia ista mortis morae sunt. Mane leonibus et ursis homines, meridie spectatoribus suis obiciuntur. Interfectores interfecturis iubent obici et victorem in aliam detinent caedem. Exitus pugnantium mors est; ferro et igne res geritur. Haec fiunt, dum vacat harena. " Sed
Abbreviated transcription (Latin):
niũ fecit Nec in hoc te accerso tm̃ ut proficias. sed ut ꝓsis plurimũ
euĩ alter alteri conferiemus Interĩ qm̃ diurnã tibi mercedulã debeo
quid me hodie apud heccathonẽ delectaui̾t dicam. queris inꝙͣ quid
hunt amicũ oĩbus esse. Seneca lucilio suo salutem:
uod tibi uitandũ p̃cipue existimes queris Curbam nũdũ tuto
cõmitteris Ego certe confitebor imbecillitatẽ meam Nũꝙͣ mo¬
res quos extuli refero dlliꝙͣ ex eo quod composui turbatur Aliquid
ex hiis que fugaui redit Quod egris euenit quos longa inbecillitas
usq eo affecit. ut misꝙͣ sine offensa ꝓferantur hoc accidit nobis quo¬
rũ animi et longo morbo reficiũtur Inimica est multoꝵ conu̾sacio.
Nemo nõ aliquõd nobis uiciũ aut cõmendat aut imp̾mit aut nesti¬
entibus allinit quo utiq quo maior est populus cui miscentur hoc
ꝑaiculi plus est ssrichil uero tam dampnosum bonis moribus quam

Expanded text:
nium fecit. Nec in hoc te accerso tantum, ut proficias, sed ut prosis; plurimum nium fecit. Nec in hoc te accerso tantum, ut proficias, sed ut prosis; plurimum enim alter alteri conferemus. Interim quoniam diurnam tibi mercedulam debeo, quid me hodie apud Hecatonem delectaverit dicam. "Quaeris," inquit, " quid hunc amicum omnibus esse. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Quid tibi vitandum praecipue existimes, quaeris ? Turbam. Nondum illi tuto committeris. Ego certe confitebor inbecillitatem meam: numquam mores, quos extuli, refero. Aliquid ex eo, quod conposui, turbatur; aliquid ex iis, quae fugavi, redit. Quod aegris evenit, quos longa inbecillitas usque eo adfecit, ut nusquam sine offensa proferantur, hoc accidit nobis, quorum animi ex longo morbo reficiuntur. Inimica est multorum conversatio; nemo non aliquod nobis vitium aut commendat aut inprimit aut nescientibus adlinit. Utique quo maior est populus, cui miscemur, hoc periculi plus est. Nihil vero tam damnosum bonis moribus quam
Abbreviated transcription (Latin):
lutaris quã michi uni securs sum Di cũ hac excepcione detur sa¬
piencia. ut illam niclusam teneam nec em̃tiem reiciam Nullius
boni sine socio iocunda possessio est mictam itaq tibi ipõs libros et
ne multũ oꝑe impendas dũ passim profutura sectaris ĩponam no-¬
tas ut ad ipsa. protinus que probo et miror accedas. plus tamen
tibi et uiua uox et conuictus. quã oracio prodent In rem pñtem
uenias oportet Prmũ quia hoĩes amplius oculis ꝙͣ auribus cre¬
dunt Demde quia longũ est inter ꝑ p̃cepta. brene et efficax ꝑ ex¬
empla. zenonem cleantes non expressisset si tãtũmõ audiuisset
uite eius interfuit secreta ꝑspexit Obseruauit illũ an ex formula
sua uiueret. Plato et aristotiles et oĩs in diu̾sum sapienciũ itura¬
turba plus ex moribus ꝙͣ ex uerbis socratis traxit. Metrodoꝵ et hir¬
marchũ et poliacĩ magnos uiros non scola epycuri sed contuber¬

Expanded text:
lutaris, quam mihi uni sciturus sum. Si cum hac exceptione detur salutaris, quam mihi uni sciturus sum. Si cum hac exceptione detur sapientia, ut illam inclusam teneam nec enuntiem, reiciam. Nullius boni sine socio iucunda possessio est. Mittam itaque ipsos tibi libros et ne multum operae inpendas, dum passim profutura sectaris, inponam notas, ut ad ipsa protinus, quae probo et miror, accedas. Plus tamen tibi et viva vox et convictus quam oratio proderit. In rem praesentem venias oportet, primum, quia homines amplius oculis quam auribus credunt; deinde, quia longum iter est per praecepta, breve et efficax per exempla. Zenonem Cleanthes non expressisset, si tantummodo audisset; vitae eius interfuit, secreta perspexit, observavit illum, an ex formula sua viveret. Platon et Aristoteles et omnis in diversum itura sapientium turba plus ex moribus quam ex verbis Socratis traxit; Metrodorum et Hermarchum et Polyaenum magnos viros non schola Epicuri sed contuber
Abbreviated transcription (Latin):
lati anni ꝙ uicia sua que ad huc ignorabat indet Quibusdam egris
gratulacio fit cũ ip̃os egros se eẽ senserũt Queperem itaq cecũ com¬
municare tam subitam imitacionẽ mei Tunc amicicie nr̃e cerciorem
fiduciã habere cepissem Illius u̾e ꝙͣ non spes non timor nõ utilitatis
sue cura diuellit. Illius cũ qua hoĩes moriũtur pro qua moriũtur
Multos tibi dabo qui non amico sed amicicia caruerint. Hoc non p̃t
accidere cũ aĩos in societatem honesta cupiendi par uoliratas trahit
Quid ii non possit Sciũt enĩ ipsos oĩa habere cõmunia et quidẽ
magis adu̾sa Conciꝑe aĩo non potes quãtũ iomenti afferre michi
singulos dies iudeam mitte in quis et nobis ista que cũ efficacio ẽx¬
pertus es. Ego uero inte oĩa cupio transfud̾e et in hoc aliquid gan¬
deo distere ut doceã Nec me ullares delcãbit licet sit eximia et sa¬

Expanded text:
lati animi, quod vitia sua, quae adhuc ignorabat, videt. Quibusdam aegris lati animi, quod vitia sua, quae adhuc ignorabat, videt. Quibusdam aegris gratulatio fit, cum ipsi aegros se esse senserunt. Cuperem itaque tecum communicare tam subitam mutationem mei; tunc amicitiae nostrae certiorem fiduciam habere coepissem, illius verae, quam non spes, non timor, non utilitatis suae cura divellit, illius, cum qua homines moriuntur, pro qua moriuntur. Multos tibi dabo, qui non amico, sed amicitia caruerunt. Hoc non potest accidere, cum animos in societatem honesta cupiendi par voluntas trahit. Quidni non possit? Sciunt enim ipsos omnia habere communia, et quidem magis adversa. Concipere animo non potes, quantum momenti adferre mihi singulos dies videam. " Mitte," inquis, "et nobis ista, quae tam efficacia expertus es." Ego vero omnia in te cupio transfundere, et in hoc aliquid gaudeo discere, ut doceam. Nec me ulla res delectabit, licet sit eximia et sa
Abbreviated transcription (Latin):
ta sunt Quemadinodũ eadem tathena et custodiã et nulitẽ copu¬
lat Sic ista que tum dissimilia sunt pariter incedũt Sp̃e metus se¬
quitur. nec miror ista sit ire utrũq pendentis aĩmi est utrũq futu¬
ri exspectacione solliciti. Maxĩa antem utriusq causa est quod non
ad pncia aptamur. Sed cogitaciones in longniqua p̃mittiuis Itaq
prorudencia maxiiĩ bonũ condicionis hũane in malũ uersa esti
fere picula que iudent fugiũt Cũ effugere secure sunt. nos et uen
turo torqueniur et p̃terito multa bonanr̃a nobis uocent Amo¬
ris enĩ formentũ memoria reducit. prouidencia aneicipit Re¬
ntelligo luciti non emendari me tm̃. sed transsigurari.
Nec hoc promuto iam aut spero nichil in me super esse¬
quod̾ mutandũ sit Quid in multa habeam que debeant colligi¬
que extenuari que attolli et hoc ip̃m argumentũ est in melus trans¬

Expanded text:
ta sunt. Quemadmodum eadem catena et custodiam et militem coputa sunt. Quemadmodum eadem catena et custodiam et militem copulat, sic ista, quae tam dissimilia sunt, pariter incedunt; spem metus sequitur Nec miror ista sic ire; utrumque pendentis animi est, utrumque futuri exspectatione solliciti. Maxima autem utriusque causa est, quod non ad praesentia aptamur, sed cogitationes in longinqua praemittimus. Itaque providentia, maximum bonum condicionis humanae, in malum versa est. Ferae periculturo torquemur et praeterito. Multa bona nostra nobis nocent. Timoris enim tormentum memoria reducit, providentia anticipat, nentelligo, Lucille, non emendari me tantum sed transfigurari, nec hoc promquod mutandum sit. Quidni multa habeam, quae debeant colligiquae extenuari, quae attolli ? Et hoc ipsum argumentum est in melius trans
Abbreviated transcription (Latin):
lescentem senem mediũ inuenies eq tumdũ mortis eque in¬
sciũ uite Nremo quitꝙͣ habet ftĩ In futurũ enĩ nr̃a disculius
nichil me magis in ista noce delcãt ꝙͣ ꝙ exprobratur sembus
est peiores morimur ꝙͣ nascimur sr̃m istud non nature uici¬
ũ est Illa nobis conquen debet et dicere aiuid hic est sine cupi¬
ditatibus nos genui siue tunoribus sine suꝑsticione sine ꝑfidia
cetensq pestibus Quales intrastis exite ꝑcepit sapenciam si
quis tam securus moritur quã uascitur Nuc uero trepidam
cũ ꝑiculũ accessit non amnus nobis uon tolor constat lacrime
nichil ꝓfature cadunt Quid est turpius ꝙͣ in isto limine securĩ¬
missa est et esftuxs Nemo ꝙͣ bñ iuuat sed ꝙͣ du siuat cũ oĩbus
possit contingere ut bñ nuant ut dui milli. Bale.l

Expanded text:
lescentem senem medium; invenies aeque timidum mortis, aeque inlescentem senem medium; invenies aeque timidum mortis, aeque inscium vitae. Nemo quicquam habet facti, in futurum enim nostra distulimus. Nihil me magis in ista voce delectat quam quod exprobratur senibusest; peiores morimur quam nascimur. Nostrum istud, non naturae vitium est. Illa nobiscum queri debet et dicere: " Quid hoc est ? Sine cupiditatibus vos genui, sine timoribus, sine superstitione, sine perfidia ceterisque pestibus; quales intrastis exite." Percepit sapientiam, si quis tam securus morietur quam nascitur; nunc vero trepidamus, cum periculum accessit, non animus nobis, non color constat; lacrimae nihil profuturae cadunt. Quid est turpius quam in ipso limine securimissa est et effluxit. Nemo quam bene vivat, sed quam diu, curat, cum omnibus possit contingere, ut bene vivant, ut diu, nulli. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
ad uotacionẽ petis ut sine ꝑpetua sollicitudine id tibi facere cõtin¬
gat Quid in tota te cohors stoicoꝵ ꝓbatura sit Bẽs zenones et
cirsippi moderata et honesta tua fuadebũt soł si ꝓꝑter ħ tergi¬
uersaris ut cirtũ aspicias quantũ feras tetũ et quã magna petu¬
ma instruas ociũ nũꝙͣ exitũ inuemies nemo cũ sartuns enatat
Emerge ad meliorem uitã ꝓpitiis diis sed non sit qũo istis ꝓpi¬
cii sunt quibus bono at beagno uoltu mala magnifica trbue¬
rũt ad hoc unũ excusati ꝙ ista que urũt que excruciant optan¬
tibus data funt iam inp̃mebam epłe signũ resoluenda est ut
cũ sollempni ad te mminusculo ueniat et aliquã magnificã uoc
ferat secũ et occurrit mͥ ecce nescio utrũ uerior an eloquentior
Cuius inꝙͣ epicuri did huc enĩ aliena sarcinas adoro Nemo nõ
ita exit a uita tanꝙͣ modo intranert Quõtũq ius occupa ado¬

Expanded text:
advocationem petis, ut sine perpetua sollicitudine id tibi facere continadvocationem petis, ut sine perpetua sollicitudine id tibi facere contingat, quidni tota te cohors Stoicorum probatura sit ? Omnes Zenones et Chrysippi moderata, honesta, tua suadebunt. Sed si propter hoc tergiversaris, ut circumspicias, quantum feras tecum et quam magna pecunia instruas otium, numquam exitum invenies. Nemo cum sarcinis enatat. Emerge ad meliorem vitam propitiis dis, sed non sic, quomodo istis propitii sunt, quibus bono ac benigno vultu mala magnifica tribuerunt, ad hoc unum excusati, quod ista, quae urunt, quae excruciant, optantibus data sunt. Iam inprimebam epistulae signum; resolvenda est, ut cum sollemni ad te munusculo veniat et aliquam magnificam vocem ferat secum, et occurrit mihi ecce nescio utrum verior an eloquentior. "Cuius?" inquis; Epicuri, adhuc enim alienas sarcinas adsero ; "Nemo non ita exit e vita, tamquam modo intraverit." Quemcumque vis occupa, adu