comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
regnũ ẽ ĩt̃ auaros. cͥ ꝯscͥptores. latrones. plagiarios. unũ eẽ cͥ
noceir ñp̾sit. Siꝗᷤ d̾felicitate diogenis dubitat. p̃t idẽ dubi
Ionte pudet quis ꝗs diuitiĩs ad stupes  Respice age dũ mũ¬
dũ nudos uid̾b̾ t̾os oĩa dãces. nicħ ħnces. hũc tu pauꝑẽ putas
an dus ĩmo̾talib similẽ. ꝗ se fo̾tuitis oĩb exuit. Feliciorẽ tu
demetũ põpeianũ uocas. qm̃ puduit locupletiorẽ ẽẽ põpeio
Iũs illi cotidie ẜuoꝵ ueld̾ imꝑator ex̾citus referebat᷑. Eiã du¬
dũ diuitie ẽẽ d̾buerãt. duo picarii ⁊ cella laxior. At diogenẽ
sũ uĩcꝰ fug̃ nͨ eũ reduce̾. cũ mõstraret᷑ tãti putaũ. Tũpe ẽ ĩ ꝗd¬

Expanded text:
regnum est inter avaros, circumscriptores, latrones, plagiarios unum esse, cui noceri non possit. Si quis de felicitate Diogenis dubitat, potest idem duNon te pudet, quisquis divitiis adstupes ? Respice agedum mundum ; nudos videbis deos, omnia dantis, nihil habentis. Hunc tu pauperem putas an dis immortalibus similem, qui se fortuitis omnibus exuit ? Feliciorem tu Demetrium Pompeianum vocas, quem non puduit locupletiorem esse Pompeio ? Numerus illi cotidie servorum velut imperatori exercitus referebatur, cui iam dudum divitiae esse debuerant duo vicarii et cella laxior. At Diogeni servus unicus fugit nec eum reducere, eum monstraretur, tanti putavit. " Turpe est,"
Abbreviated transcription (Latin):
tp̃e minꝰ tc̃tabłe. ĩcid̾is ut plus otio ac luti̾s uẽdices. uͨ alit̾
ꝗͣ inꝑicłosa nauigatõe subm̃s̾ põ̾tũ petas. nec exp̾tos donec
qr fere plus nob̾ uidem̃ p̾se quã p̾sumꝰ. Ali̾ eloqñtie fiducia
ꝓlabitur Aliꝰ patrimonio suo plus ĩꝑaũ ꝗ̃ fẽre p̾sit. Alius
infu̾nũ corꝰ laborioso p̃ssit offc̃o quoꝵdã paꝵ ꝓdonca est
ue̾cundia reb cuuilib q̃ pͥmã frõtẽ d̾sid̾rãt quoꝵ dã cõtu¬
macisi ñ fac̃ ad aulã. Edã ñ hñt irã ĩpotestate. ⁊ illos adte

Expanded text:
pus minus tractabile incideris, ut plus otio ac litteris vindices, nec aliter quam in periculosa navigatione subinde portum petas nec expectes, donec quia fere plus nobis videmur posse quam possumus. Alius eloquentiae fiducia prolabitur, alius patrimonio suo plus imperavit quam ferre posset, alius infirmum corpus laborioso pressit officio. Quorundam parum idonea est verecundia rebus civilibus, quae firmam frontem desiderant ; quorundam contumacia non facit ad aulam ; quidam non habent iram i
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ in afflicta re .p. ẽe occõe sapiẽtis uiro adse ꝓferendũ ⁊ in
florẽti ac b̾ata pecuniã ĩuidiã. nuille alia inhe̾mia uitia
ita aut explicabimus nos. aut ꝯͣhemꝰ. utiq mouelumꝰ. nec
alligati motu tõpentib p̃mo ille ui fuit : ꝗ ꝑicłis ũdiq in¬
minentib ãmis cĩca ⁊ catenis frem̃tib. nõ abliẜit uͥ̾tutẽ

Expanded text:
lica esse occasionem sapienti viro ad se proferendum et in florenti ac beata petulantiam, invidiam, mille alia inertia vitia ita aut explicabimus nos aut contrahemus, utique movebimus nec alligati metu torpebimus. Immo ille vir fuerit, qui periculis undique imminentibus, armis circa et catenis frementibus non alliserit virtutem
Abbreviated transcription (Latin):
fita q̃ manu p̃nderẽ q̃dã obscurora. ⁊ ĩ recessu q̃dã ñ
itinua s ex int̃ualł redeuntia. q̃ uł molestissima di¬
xerĩ ut hostes uagos ex occasionib ad silientes. ꝑ qͦs
Instatu ut ñ pessimo. ita maxᷤᷤ q̃rulo. ⁊ inoroso positus sum. Ne
egroto. nͨͦ ualeo Non ẽ qd̾ dicas om̃iũ iuĩtutũ cenera ẽẽ pͥnci¬
dig̾tatẽ dico ⁊ eloquẽtie famã ⁊ quicquid adalienũ suffragi¬
ũ uenit. mora ꝯualesce̾. Et que ueras uires parãt. ⁊ q̃ ad pla¬
cendũ suco qͦdã subõnat᷑. Expectãt ãnos dofi paulatĩ colorẽ¬

Expanded text:
 manu prenderem, quaedam obscuriora et in recessu, quaedam non continua sed ex intervallis redeuntis, quae vel molestissima dixerim, ut hostis vagos et ex occasionibus adsilientis, per quos ursus obnoxium ; in statu ut non pessimo, ita maxime querulo et moroso positus sum : nec aegroto nec valeo. Non est, quod dicas omnium virtutium tenera esse princidignitatem dico et eloquentiae famam et quicquid ad alienum suffragium venit, mora convalescere—et quae veras vires parant et quae ad placendum fuco quodam subo
Abbreviated transcription (Latin):
Innũabłes d̾inceps ꝓͥetates sũt. s unꝰ effcs̃ uitii sibi displicere.
ħ orit᷑ ab intemꝑie aĩ ⁊ cupiditatib timidis. aut paꝵ ꝓsꝑis¬
minẽt. semꝑ ĩsta biles mobiles ꝙ st̃. qd necẽt ẽ accid̾e̾ pẽtẽ¬
tib ad uota sua. Omĩ uia pendt̃ ⁊ inhonesta se ac difficłia
docẽt cogt̃ ꝙ ⁊ uͥ siñ p̃mio labor cõq̃t illos irricũ ded̾e̾. nec do¬
let̃ ꝑua sẽ frustra uoluisse. Tũnc illos ⁊ pnĩa cepti tenet ⁊ĩ¬
apiendi timor sũrep̃ q illa aiumi iactatio ñ ĩueniẽtis exi¬
tum. qr nec ĩꝑare cupiditatib suis nec obseq p̾sũt ⁊ cũcta¬
tõ uuite paꝵ se explicãtis ⁊ int̃ ostituta uota co̾pẽtis cĩ sitꝰ
Que om̃ia gͣuiora sunt uͥ odio ĩfelicitatis oꝑose ad otiũ ꝑ fuge¬

Expanded text:
Innumerabiles deinceps proprietates sunt sed unus effectus vitii, sibi displicere. Hoc oritur ab intemperie animi et cupiditatibus timidis aut parominent ; semper in- stabiles mobilesque sunt, quod necesse est accidere pendentibus. Ad vota sua omni via tendunt et in- honesta se ac difficilia docent coguntque, et ubi sine praemio labor est, torquet illos irritum dedecus, nec dolent prava se sed frustra voluisse. Tunc illos et paenitentia coepti tenet et incipiendi timor subrepit- que illa animi iactatio non invenientis exitum, quia nec imperare cupiditatibus suis nec obsequi possunt, et cunctatio vitae parum se explicantis et inter destituta vota torpentis animi situs. Quae omnia g
Abbreviated transcription (Latin):
põĩtũ ħat simul ex̾cetur ⁊ ꝓficit ꝗ inmedĩs se officiis po
insana hõni ãbitõe. tot calũpnatorib ind̾ciꝰ recta tõq̾ntib
ex plicet magꝰ aũis. nec ut leonũ aĩaliũ ꝙ ĩpet̾ caueis coħeꝵ¬
il cũq ociũ suũ abscõderit ꝓdẽe uelit singłs uniũ̾sis ĩ genio:
⁊ tuet᷑ reos ⁊ depace belloq ceset. s ꝗ uinẽcutẽ exõtãt᷑. ꝗi cãta¬
bonoꝵ p̃ceptoꝵ mopia iũtutẽ ĩ stituat aĩos. ꝗ ad pecuniã luxĩ¬
to publicũ negotiũ agit: An ille plus pr̃et ꝗuit̃ ꝑegͥnos. ⁊ ci

Expanded text:
positum habeat, simul et exercetur et proficit, qui in mediis se officiis posinsana hominum ambitione tot calumniatoribus in deterius recta torquentibus explicet magnus animus ; nec ut leonum animaliumque impetus caveis coericumque otium suum abs- conderit, prodesse velit singulis universisque ingenio, et tuetur reos et de pace belloque censet, sed qui iuventutem exhortatur, qui in tabonorum praeceptorum inopia virtutem instillat animis, qui ad pecuniam luxurto publicum negotium agit. An ille plus praestat, qui i
Abbreviated transcription (Latin):
nꝰ d̾tractaui̾s. Neq eͥ ille solus militat ꝗiacie stat ⁊ cõ nudex¬
trũꝙ leuũ qr defendit. S ꝗ põtas tuetur ⁊ statiõe minꝰ ꝑicłosa
nisteria quamius incruenta sint innumeꝵ stipẽdioꝵ ueniũt.
Site adstudia reuocauis õe uite fastidium effugĩs. nec nocte
fieres obtab̾ tedio lucis nec tͥ grauis erit nec aliĩs suꝑuacuꝰ.
młtos maĩcitia attrahes. affluet q adte optimꝰ quisq. Nũ¬
om̃i studio carentẽ. in opia reꝵ agendaꝵ. Incipiemꝰ edificia
alia ponẽ. Alia subũte᷑. ⁊ mare sũmouẽ ⁊ aquas ꝯͣ difficł¬
tatẽ locoꝵ educe̾ ⁊ male dispẽsare t̃pꝰ ꝙ nob̾ naͣ ꝯsũmd̾ d̾dit.¬

Expanded text:
lus militat, qui in acie stat et cornu dextrum laevumque defendit, sed et qui portas tuetur et statione minus periculosa, eest ; quae ministeria, quamvis incruenta sint, in numerum stipendiorum veniunt. Si te ad studia revocaveris, omne vitae ffieri optabis tedio lucis nec tibi gravis eris nec aliis supervacuus; multos in amiciciam attrahes, affluet que ad te optimus quisque. Nunudinem omni studio carentem inopia rerum agendarum. Incipiemus aedificia alia ponere, alia subvertere et mare summovere et aquas contra difficultatem locorum educere et male dispensare tempus,
Abbreviated transcription (Latin):
se ĩꝑib se athenodorꝰ: nimis cito refugisse. ne ego negam̃m
aliq̃ñ cedend̾ s sensi relato gdu ⁊ salius sigͥs salua milita r
digͥtate. S.antiores tutioresq t̃ hostib sius ꝗĩ fidẽ cũ amis
latebras q̃rens quasi ullus loc̾ sit in qͦ ñ p̾sit fõtuna ꝑseꝗ set̃
ꝑtius se inferat officiis ⁊ cũ celectu ĩ ueniat ad in quo utit c
uitati sit̃. militare ñ licet honore. spectet. pͥuato uiuẽdũ est.
sit orator silentiũ ĩdcm̃ ẽ tacita aduocatõe emes. uiuet ꝑicło¬
tubnalẽ. fidelẽ. ãĩcũ. tẽꝑãtẽ. ꝯuiuã. agat. offccã cꝰ admiẜit hois¬

Expanded text:
temporibus se Athenodorus, nimis cito re- fugisse. Nec ego negaverim aliquando cedendum, sed sensim relate gradu et salvis signis, salva militari dignitate ; sanctiorlatebras quaerens, quasi ullus locus sit, quo non possit fortuna persequi, sed parcius se inferat officiis et cum dilectu inveniat aliquid, in quo utilis civitati sit. Militare non licet ? Honores petat. Privato vivendum est ? Sit orator. Silentium indictum est ? Tacita advocatione cives iuvet. Periculontubernalem, fidelem amicum, temperantem convivam agat. Officia c
Abbreviated transcription (Latin):
equalis scto ꝙ c̾su eat ꝓpitiꝰ q sͥ sit ⁊ sua letiis aspiciat. ⁊ ħ gdu¬
dium nõ int̾rũpat. s placido statu maneat. Nco attollos se
unquã nec d̾pͥmẽs id trãꝗllitas erit. Qũo adhanc ꝑuenirt
possit muniũsum q̃ramus. Buines tu expublico remedis.
quantũ uoles. Totu interĩ uitiũ inmediũ ꝓtrahend est.
ex qͦ cogͦscet. quisq pãtem suã. ẜimultum intelliges quã¬
to minꝰ negotiĩ has cum sastidio tui quã hñ quos ad ꝓmissioẽ
specios.ĩ alligatos ⁊ subingenti titulo. laborãtes in sua si¬
mulatõe pudor mag̃ quã uolũtas ten. Om̃s meadẽ cã it̃.
te sue fo̾mãdo sub mõ nouissime manẽt. ĩqͦ illos ñ mu¬
tãdi odiũ s senectꝰ. ad nouãd̾ pigͣ d̾p̃ndit. Adice ⁊ illos ꝗ ñ¬

Expanded text:
equali secundoque cursu eat propitiusque sibi sit et sua laetus aspiciat et hoc gaudium non interrumpat, sed placido statu maneat nec adtollens se umquam nec deprimens. Id tranquillitas erit. Quomodo ad hanc perveniri possit, in universum quaeramus ; sumes tu ex publico remedio quantum voles. Totum interim vitium in medium protrahendum est, ex quo agnoscet quisque partem suam ; simul tu intelleges, quanto minus negotii habeas cum fastidio tui quam ii, quos ad professionem speciosam alligatos et sub ingenti titulo laborantis in sua simulatione pudor magis quam voluntas tenet. Omnes in eadem causa sunt, itae suae reformando subinde in eo novissime manent, in quo illos non mutandi odium sed senectus ad novandum pigra deprendit. Adice et illos,
Abbreviated transcription (Latin):
uẽcundia mãgusto. incluse cupiditates siñ exitu se ip̃as strã¬
gulãt. Iñ meror mãcõ ꝙ ⁊ ille fluctꝰ m̃tis inc̾te quã in choate
suspensam hñt. d̾ ploratã instẽ. Iñ ille affc̃s otiũ suũ d̾testãtiũ
q̃rentiũ q nicħ ip̃os ħ̾re qd̾ agat. ⁊ alienis increm̃tis inimicissi¬
ma inuidia. ałr eͥ liuorẽ infelix mẽtia ⁊ õs d̾strui cupiũt. qr se
d̾ sꝑatõe obirascẽs. fõtũe aũis ⁊ d̾secło q̃rẽs ⁊ ĩ ãgłos se trahẽs
⁊ pene incũbãs sue. dũ illũ tedet sui piget q. Nã eͥ hũanꝰ auĩs
Ut ulcera q̃dã nocitãs manꝰ appetũt.⁊ tactu gaudẽt ⁊ fe¬
dã cõꝑ scabiẽ ⁊ d̾lectat quicquid ex asꝑat. Nõ ałr dixĩ his
m̃tib inquas cupiditates ueld̾ mala nlcera eruꝑũt. nolup¬

Expanded text:
encia: incluse cupiditates sine exitu se ipse strangulant; inde meror marcor que et mille fluctus mentis incerte, quam spes inchoate suspensam habent, deploratam, tristem; inde ille affectus ocium suum detestancium querencium que nichil ipsos habere quod agant, et alienis incrementis inimicissima invidia. Alit enim livorem infelix inhercia et omnes destrui cupiunt, quia se obirascens fortunae animus et de saeculo querens et in angulos se retrahens et poenae incubans suae, dum illum taedet sui pigetque. Natura enim humanus Ut ulcera quaedam nocituras manus adpetunt et tactu gaudent, et foedam corporum scabiem delectat quicquid exasperat, non aliter dixerim his mentibus, in quas cupiditates velut mala ulcera eruperunt, volup
Abbreviated transcription (Latin):
s̃ h̃e in dictione cõtusiã dicat uͥ cum dic̃ acusator aut irri¬
cidit eodemq die.xxx. p̃mia petit. Sunt ntulta in possibilia
quox forma dicta ÷. Uerum in his quinq gn̾ib uitioꝵ fiue
paccusatorem fiue ꝑ defensorẽ ex una parte sunt: Hec indie¬
cione quidem cont᷑ũsia cum alt̾ dic̃ allt̾ qd cicat nichl ẽ. Iila

Expanded text:
igitur hanc in dictione controversiam dicat, ubi, cum dicit accusator, aut irriigitur hanc in dictione controversiam dicat, ubi, cum dicit accusator, aut irricidit eodemque die triginta praemia petit’. Sunt multa impossibilia, quorum forma dicta est, verum in his quinque generibus vitiorum sive per accusatorem sive per defensorem ex una parte sunt nec in dictione quidem cont
Abbreviated transcription (Latin):
icia c̃otrou̾siarũ s̃. uiii. quorũ sialiquid incidit: mani¬
cũ accusatori copia criminũ: ⁊ reo nulta defensiout iłlo
ẽ: Leno decr̃iuuenes cũ erus domũ frequẽtarent. facta
fouea suscep̃ atq mactauit. arguit᷑ homicidii: hic enim de¬
fendi nõ potest: Ac ꝑhoc indiccione ñ ẽ. controu̾sia cũ ms
dic̃ alter tacet .¶aꝑer ostaton hoc ẽ sine cir cdnstantia cũ ac¬
cusator cͥm̃ tantũ intendit. criminuᷤ ñ habet sirmam̃¬
ta. ut illd̾ ẽ. Pat̃ filiũ ab dicare uult sine causa. Unde
ne in hoc quidẽ gn̾e aliqua cotusia ⁊ indicendo ¶ Panuadoron
niis in honestum. ut illud. Quidã de cõiugio pẽdote depect̾
facto ad ult̾io cum p̃cium ⁊ ea ñ acceꝑit. de pastionẽ agit
id quidem indicendo contͦũsia ẽ. quia fpectarent᷑ ut anbo dicãt
s is qui petit qui pͥntus dictur ÷ turꝑitudinis diccione gͤucit᷑.
respuit. qt siquis lenorsẽ aũꝑ ditorẽ socratem direrit. Quis

Expanded text:
itia controversiarum sunt octo, quorum si aliquid inciderit, manirtis, cum accusatori copia criminum est et reo nulla defensio, ut illud est: ‘Leno decem iuvenes, cum eius domum frequentarent, facta fovea suscepit atque mactavit; arguitur homicidii’. Hic enim defendi non potest ac per hoc in dictione non est controversia, cum unus dicit, alter tacet. Ἀπερίστατον, hoc est sine circumstantia, cum accusator crimen tantum intendit, criminum non habet firmamenta, ut illud est: ‘Pater filium abdicare vult sine causa’. Vnde ne in hoc quidem genere aliqua controversia est in dicendo. Πάνυ ἄδοξον: nimis inhonestum, ut illud: ‘Quidam de coniugis pudore depectus facto adulterio, cum pretium ex eo non acceperit, pactione agit’. Id quidem in dicendo controversia est, quia spectantur, ut ambo dicant, sed is qui petit, quia primus dicturus est, turpitudinis dictione deicitur. quis lenonem aut proditorem Socraten dixerit. Quis
Abbreviated transcription (Latin):
illos ñ recte deserurisse itaq cũ dicit nã indignus rẽ
honestissimã uiolabat. stultorũ iͥore dat causam quate
dobuerint ad resistendũ exercitari sapientes: Rem aũ
dicit honestissimã autũ sapientiȩ Demde cũ dicit stul¬
tor̃ ⁊ imꝓborũ tem̾itas ⁊ audatia. ostendit facile illos
signat necessititẽ quia debuerint ĩ regendat .p. ꝑman̾e.
sapientes rem .p. derelinquere. deinde. ut ł rellicte illos
oportuerit sub uenire. Est aũ pͥma causa quod uidebat᷑
uiolari sapientia Alt̾ra quod magna euersione.x.p. fã
dic̃ hoc romanos cͥonfugise .i. intellexisse. ñ eẽ deserẽ¬
dagub̃nacula ciuitatis. catone leliuĩaffricanũ ⁊ grocos.
uerũ loqui. Nansi cõsid̾emus. iũstũerat qͦd moliebat᷑ sena¬
tus cõsultus intpopło agrum suũ reddent quẽ nobilitas ec

Expanded text:
illos non recte deseruisse. Itaque cum dicit nam quo indignius rem honestissimam violabat stultorum temeritas, dat causam, quare debuerint ad resistendum excitari sapientes. Rem autem dicit honestissimam actum sapientiae. Deinde cum dicit stultorum et improborum temeritas et audacia, ostendit facile illos signat necessitatem, qua debuerint in regenda re publica pesapientes rem publicam derelinquere, deinde ut vel relictae illos oportuerit subvenire. Est autem prima causa, quod videbatur violari sapientia, altera quod magna cum eversione rei pdicit hoc Romanos non fugisse, id est intellexisse non esse deserenda gubernacula civitatis: Catonem, Laelium, Africanum et Gracchos. verum loqui; nam si consideremus, iustum erat, quod moliebantur senatus consultis, ut populo agrum
Abbreviated transcription (Latin):
fug̾a. dix̃ sͥ iouẽ dixisse qͦd si in eo loco constitisset iunc̾et.
qm̃ sciebat imperitȩ mulatudini ĩposita religione citius
posse suadẽ. atq ideo sterit ibi ⁊ uincit. Postea in eo loco ioui
statoris templa cõstituit. Illud ⁊̃ qͦd p̃clara consilio gessit.
siebat uinius etatis fore urbẽ suã si con iugia ñ hret. fini¬
tinoꝵ nuptias ĩ pͥmo poscẽ. Deinde instructi laudis cir¬
cẽsibꝰ arte ad ipisci. E neã ⁊̃ postẽa nost̃ ꝑttũ sciuili sciẽtia
ostẽdit .i. politicũ. Nam ĩpͥma eius laude ħ ponit qͦd urbe
condiderit qͦd religiones inuen̾it qͦd cosilia patrũ quȩsierit
quod moenia alta funcdau̾it. Quod hi u̾sus ꝓbat. multa qͥ:
⁊ bello passus dũ cõderit urbẽ. Inferẽq deos latio genus
⁊ rebꝰ cõstat. ne forte dicet sutor aut follo aut cutus cũ q uilisfi

Expanded text:
fugeret, dixit sibi Iovem dixisse, quod, si in eo loco constitisset, vinceret, fugeret, dixit sibi Iovem dixisse, quod, si in eo loco constitisset, vinceret, quoniam sciebat imperitae multitudini imposita religione citius posse suaderi; atque ideo stetit ibi et vicit. Postea in eo loco Iovi Statori templa constituit. Illud etiam, quod praeclara consilio gessit: Sciebat unius aetatis fore urbem suam, si coniugia non haberet; finitimorum nuptias in primo poscere, deinde instructis ludis circensibus arte adipisci. Aeneam etiam poeta noster peritum civili scientia ostendit, id est politicum. Nam in prima eius laude hoc ponit, quod urbem condiderit, quod religiones invenerit, quod consilia patrum quaesiverit, quod moenia alta fundaverit; quod hi versus probant: Multa quoque et bello passus dum conderet urbem inferretque deos Latio; genus ex rebus constat, ne forte diceret sutor aut fullo aut cuiuscumque vilissi
Abbreviated transcription (Latin):
postea iꝑsũ. postea amicos Ac mͥ quidẽ uidet᷑ bestias hoĩbꝰ
multis reb eẽ meliores. Certum ẽ. Nam icur suuicinꝰ.
⁊ uiribꝰ sumꝰ impates ⁊ labore i magnitudine. s eas solas̾mo¬
nis humanitate suꝑmꝰ. qͦd habemꝰ gło sũ. Quãto ergo maior gła
ẽ. si eo uincamus alios in qͦ ipsi bestiis antecellũt. ⁊ tãto his p̃s¬
temꝰ ꝗͣto ilł feris. ut ipsi ap̃ nos ferȩ fuit. hȩc si forte ñ nat̾a.
mͦ cõclusio contͣria platoni qui dic̃ ee̾ ñ artẽ. ult quidic̃t¬
exertitationẽ. ĩdeoiste ditit rethori ȩ partẽ t̾ciã dicendo.¬
U t̾rum artificio quodã. ⁊ simul ostẽdit tres quib rethorica.
cõnstet. ingemũ uisũ. doctrinã. hic quoq euis rei artigͣphoᷤ
dic̃ grecos. quos legit ⁊ de quib excępsit omnia unde instrux̃
e̾ẽ rethoricam negat ideo dic̃. anteq dep̃ceptis. De gn̾e. ipfiꝰ
tis rethoricȩ id ẽ. citiͥł scieritiȩ. qui cũ in stuxit urbẽ p̃cedẽ¬

Expanded text:
postea ipsum, postea amicos. Ac mihi quidem videntur Bestias hominibus multis rebus esse meliores certum est. Nam et cursu vincimur et viribus sumus impares et labore et magnitudine, sed eas sola sermonis humanitate superamus, quod habemus gloriosum. Quanto ergo maior gloria est, si eo vincamus alios, in quo ipsi bestiis antecellunt, et tanto his praestemus, quanto illi feris, ut ipsi apud nos ferae sint. Hoc si forte non natura modo Conclusio contraria Platoni, qui dicit non esse artem, et idedit rhetoricae partem tertiam dicendo: Verum artificio quodam et simul ostendit tres res, quibus rhetorica constet: ingenium usum doctrinam. Hic quoque eius rei artigraphos dicit Graecos, quos legit et de quibus excerpsit omnia, unde instruxit esse rhetoricam negat; ideo dicit antequam de praeceptis. De genere ipsius tis rhetoricae, id est civilis scientiae, quod instruxit urbem praeceden
Abbreviated transcription (Latin):
A mas rẽp. dix̃. amo. respondit ille. Ergo amas scipionem:
semꝑniũ: amo dix̃. si amas semꝓniũ. da ei filiã tuã qͦd
⁊ fec̃. Inde nati sunt gͣcci oratores quos mͦ dic̃. Quare
meo quidẽ iudicio. nichilominus studendũ ẽ. Insuꝑiorib
responsũ ẽ. duob philosophis ⁊ ee̾ artẽ ⁊ bonã ee̾ artẽ nc̃
ꝓfertur aboratore sententia. Sane ex hoc capite iã ĩtͣtͣ
ad laudationẽ: purgauit enĩ pͥmũ illata cͥmina deinde
laudauit. ⁊ hocad rẽ .p. nec magna cõmoda s̃. necusq
adeo bona quȩ ad uniis utilitatẽ se tãtũ porrig̃t. Nã ĩt̾dũ
⁊ res male sĩgłis ꝓ st̾. ut si qͥs alt̾ius it̾itu magnã ad qͥrat

Expanded text:
‘Amas rem publicam?’ Dixit: ‘Amo’. Respondit ille: ‘Ergo amas Scipionem?’ ‘Amas rem publicam?’ Dixit: ‘Amo’. Respondit ille: ‘Ergo amas Scipionem?’ Sempronium?’ ‘Amo’ dixit. ‘Si amas Sempronium, da ei filiam tuam’. Quod et fecit. Inde nati sunt Gracchi, oratores quos modo dicit. Quare meo quidem iudicio nihilo minus studendum est In superioribus responsum est duobus philosophis et esse artem et bonam esse artem; nunc profertur ab oratore sententia. Sane ex hoc capite iam intratur ad laudationem; purgavit enim primum illata crimina, deinde laudavit et hoc ad rem publicam. Nec magna commoda sunt nec usque adeo bona, quae ad unius utilitatem se tantum porrigunt. Nam interdum et res malae singulis prosunt, ut si quis alterius
Abbreviated transcription (Latin):
status ł inmelius noscet. Cicero gͦ quod inquib dã or̾o¬
nib illos rephu̾dit: ñ uerum uidicat. s blandit᷑ nobi¬
litati. Et scipio tantus uir qui ꝓductus atribuno pleb̾
eos dix̃ utre cȩsos uideri fauore nobilitatis hoc fec̃ quia
⁊ ipse exoptimatib erat ñ sic̃ incornelianis tullius: hc
mos iã ap̃ illos antiquos ⁊ barbatos fuit. ut ꝑsequant᷑ po¬
pułares homines: laudat ergͦ oratores tomanos ut dixi¬
mus ł hoc dicit᷑ auidicate. qd nr̃m illam ñ fugit catonẽ.
Nrm̃ idẽ. romanum ⁊ id eo tot uirorũ ꝓferunt᷑ nomina.
ut maior fides sit exempli. Deq hoꝵ disctpulum africañ,
quẽ ad mocdum disipulũ dic̃. cuminaliis cũ discipistũ
legerimus: s intelleg̾e debemus. illos natu fiuisse maio¬
res. In studũs eni. maior minori pene loco magistriẽ.
Neq eius gracos nepotes. Dictum ẽ. sempronio inimico sci¬
pionis aquoda inconuruio. qui amicos illos fac̾e uolebat.

Expanded text:
lius nocet. Cicero ergo quod in quibusdam orationibus illos reprehendit, non verum iudicat, sed blanditur nobilitati. Et Scipio, tantus vir, qui productus a tribuno plebis eos dixit iure caesos videri, favore nobilitatis hoc fecit, quia et ipse ex optimatibus erat; nam, sicut in Cornelianis Tullius, hic mos iam apud illos antiquos et barbatos fuit, ut persequerentur populares homines. Laudat ergo oratores Romanos ut diximus, et hoc dicitur a iudicato Quod nostrum illum non fugit Catonem Nostrum id est Romanum; et ideo tot virorum proferuntur nomina, ut maior fides sit exempli. Neque horum discipulum Africanum Quemadmodum discipulum dicit, cum in aliis condiscipulum legerimus? Sed intellegere debemus illos natu fuisse maiores. In studiis enim maior minori paene loco magistri est. Neque eius Gracchos nepotes Dictum est Sempronio inimico Scipionis a quodam in convivio, qui amicos illos facere volebat:
Abbreviated transcription (Latin):
Ut homines ingeniofissimi idẽ. pollicici ⁊ magna retho¬
res sic exsediciosa actumultuosa uita idẽ. exrethorica
liquis talib unde ad huc bonã intantũ ꝓbat artã. ut
eã magis malũ fitisse contendat. s se instudium quidẽ
conu̾terent. ad philophiam. ad artẽ grãmaticam. ad medi¬
cinã. Et uide quomͦ sic̃ sepedix inns. has artes diu̾sas.
ab oratorib dicit inuentas: hec uͦ idẽ. rethorica aplerisq
to uehem̃tus erat retinetum: istudiosius agendum:
Orit̾ hic questio. magni ⁊ sapientes qui deseruerunt
quod magis gubertiate debuerant s bene extusant ut
s ñ hoc ptudentis ẽ. cõmissum s̃ gub̃naculumir .p.¬

Expanded text:
Vt homines ingeniosissimi id est politici et magni rhetores. Sic ex seditiosa ac tumultuosa vita id est ex rhetorica, liquis talibus. Vnde adhuc bonam in tantum probat artem, ut eam magis malum fugisse contendat. Se converterent: Ad philosophiam, ad artem grammaticam, ad medicinam. Et vide, quomodo, sicut saepe diximus, has artes diversas ab oratoribus dicit inventas. Hoc vero id est rhetorica. A plerisqto vehementius erat retinendum et studiosius adaugendum Oritur hic quaestio: Magni et sapientes cur deseruerunt, quod magis gubernare debuerant? Sed bene excusantur, Sed non hoc prudentis est commissum sibi gubernaculum
Abbreviated transcription (Latin):
locũ mͥ diuitie si effluxerĩt: nicħ auferẽt nisi semet ip̃as
tu stupebis. ⁊ uideb̾is xͥ sine te relictus si ille ate recesse
mũ. diuitie mee sũt. tu diuitiaꝵ es iesines gͦ pħis pe

Expanded text:
locum ? Mihi divitiae si effluxerint, nihil auferent nisi semet ipsas, tu stupebis et videberis tibi sine te relictus, si illae a te recesseemum divitiae meae sunt, tu divitiarum es. Desine ergo p
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ erit bibẽdiq finis d̾sid̾ria nalia  restͥnge̾. ñ ĩplere al¬
uũ nͨ exinanire. Ego amicis iocũdꝰ. inimicis mitis et
facił exorabor. Añ ꝗͣ roger honestis p̃cib occurrã. Pa¬
tet aut racõdimittit. testatꝰ exibo. bonã me ꝯsciẽtiã
amasse. bona studia. nulliꝰ ꝑme lib̾tatẽ diminutã.¬
mĩme meã. Q ħ face̾̃ ꝓponet uolet tẽptabit. ad eos it̃
faciet ne ille etiã sinõ teniu̾t magnis tñ excidit ausis.
Nã ⁊ solẽ luna egra formidat ⁊ adu̾sant᷑ id̾ splendida
nͣt̾na aĩalia. q̃ adpͥmũ eiꝰ ortũ stupẽt. ⁊ latibula sua
passi petũt. ⁊ abdũt̃ in aliquas pͥmas t̃ida lucis. o eĩte
⁊ ĩfelict̃ linguã bonoꝵ ex̾cere ꝯuitio. hiis ate ꝯmõdete¬

Expanded text:
 erit bibendi que finis desideria nature restringere, non implere alvum et exinanire; ego amicis iocundus, inimicis mitis et facilis; exorabor antequam roger, honestis precibus occurram; patet aut racio dimittet, testatus exibo bonam me conscienciam amasse, bona studia, nullius per me libertatem diminutameam "—qui haec facere proponet, volet, temptabit, ad deos iter faciet, ne ille, etiam si non tenuerit, Magnis tamen excidit ausis. Nam et solem lumina aegra formidant et aversantur diem splendidum nocturna animalia, quae ad primum eius ortum stupent et latibula sua passim petunt, abduntur in aliquas rimas timida lucis. Gemite et infelicem linguam bonorum exercete co
Abbreviated transcription (Latin):
so oculo ualebit. Malet tñ sibi eẽ cors robur. ⁊ ħ ita ut sci¬
at ẽẽ aͦ inse ualentiꝰ malã ualitudiũe tolerabit. bonã
optabit. Quedã enĩ ⁊̃ si ĩsũmã rei ꝑua sũt ait ⁊ subduci¬
⁊ sine runa pͥncipalis boni possũt. adiciũt tñ aͥd ad ꝑpt¬
ut dies honꝰ. ⁊ ĩbruma ac srigore apricus locus. Quis põro

Expanded text:
so oculo valebit, malet tamen sibi esse corporis robur, et hoc ita, ut sciat esse aliud in se valentius. Malam valetudinem tolerabit, bonam optabit. Quaedam enim, etiam si in summam rei parva sunt et subduci sine ruina principalis boni possunt, adiciunt tamen aliquiut dies bonus et in bruma ac frigore apricus locus. Quis porro
Abbreviated transcription (Latin):
niũ ⁊ illi ut scłm ĩquo n soriũ cͥme erat pauor angeti
lamelle possidebat. ip̃e quadragics sext̾tiũ miꝰ siñ diu
ꝗͣ crassus plus ꝗͣ cẽsorĩ cato maiore spatiosi ꝯparẽt᷑. ꝓauũ
iuicerat ꝗͣ a crasso iũcerẽt᷑. Et si maiores illi obuenisset᷑ oper
ñ spreuist̃. nec ẽ se sapiens indignũ ullis fortuitis muñib
putat. nõ amat diuitias s mauult. ñ inaũuĩ illas s ĩdonũ
recipit. nͦ respiut possessas s ꝯtinet.⁊ maiorẽ uͥtute sue

Expanded text:
quo censorium crimen erat paucae argenti lamellae, possidebat ipse quadragies sestertium, minus sine dubio quam Crassus, plus quam Censorius Cato. Maiore spatio, si comparentur, proavum vicerat, quam a Crasso vinceretur, et, si maiores illi obvenissent opes, non sprevisset. Nec enim se sapiens indignum ullis muneribus fortuitis putat. Non amat divitias, sed mavult; non in animum illas, sed in domum recipi
Abbreviated transcription (Latin):
nõ potes. obsedͤ te ⁊ q̾cũq dscendis magno apꝑatu
licet. Tibi nõ magis ꝗͣ soli latere ꝯtingit. loqui non¬
potes. nisi ut uocẽ tuã ubiq sĩt gentes excipiãt. Ira¬
sci nõ potes. nͥ ut om̃ia p̾mãtur. Sic ꝗa neminẽ potes¬
tet añ seuiendi ꝗͣ causa d̾ficiat. alioqn quẽadmodũ
p̃cise arbores płimis ramis repululãt ⁊ multa satoꝵ
genera ut densiora surgãt recidũt᷑ sic regia crudeli¬
tas auget nũm inimicoꝵ tollendo. Parẽtes enĩ lib̾iq
eoꝵ qui ĩt̾fecti sũt: ꝓpĩqui ⁊ amici ĩ locũ singłoꝵ suc¬

Expanded text:
non potes ; obsidet te et, quocumque descendis, magno apparatu licet ; tibi non magis quam soli latere contingit. Mupotes, nisi ut vocem tuam, quae ubique sunt gentes, excipiant ; irasci non potes, nisi ut omnia tremant, quia neminem tet ante saeviendi quam causa deficiat ; alioqui, quemadmodum praecisae arbores plurimis ramis repullulant et multa satorum genera, ut densiora surgant, reciduntur, ita regia crudelitas auget inimicorum numerum tollendo ; parentes enim liberique eorum, qui interfecti sunt, et propinqui et amici in locum singulorum suc
Abbreviated transcription (Latin):
bñficioꝵ fragilis ẽ. iniurie tenax. obiurgationi
sẽꝑ aliꝗd blandi admisce. facilius enĩ penetrãt u̾
bonã ꝯstientia. Malis hõĩb utilissimũ cito effuge᷑.
max ĩa felicitas ẽ.arcũ ĩtensio frangit. aũi remissio.
affectũ aĩ ut nõ tm̃ peccare nõ uelit s ⁊̃ nõ possit . Sati¬
multo gͣiu̾ piculũ ẽ ꝗͣhuis ꝗudicãt᷑. hii eͥ singulos timẽt.

Expanded text:
beneficiorum facilis est, injuriarum tenax. Objurgationi semper aliquid blande admisce; facilius enim penetrant verbona conscientia. Malis hominibus tutissimum est cito fugere. maxima felicitas. Acuit intentio, frangit animum remissio. affectu animum, ut non tantum peccare non velit, sed etiam non possit. multo periculum quam his qui judicantur; hi enim singulos timent,
Abbreviated transcription (Latin):
nõ cemeritas hm̃̃ ⁊ ꝯtumacia que sepe tranquilissi¬
misq̾ peciorib atientiã extorsit. nõ ip̃a ostendenͣde ꝑ
errores potincie dira ⁊ frequẽs magnis imꝑis gła cõ¬
ditũ ĩmostͥctũ apud me ferrũ ẽ. Sũma parsimoĩa q̃
iulissimi sanguinis. Nemo nõ cui alia desĩt hõis ap̾
me gratiosus ẽ. Sereritatẽ ahditã.⁊ clemẽtiã ĩꝓcĩtu
habeo. Sic me custodio tanꝗͣ legib quas exabdito ac
tenẽbris inlucẽ reuocaui ationẽ redditurus sum.
alc̾us etate pͥma motus sum. alt̾iꝰ ultima. aliũ digͥ¬
tate donaui.alc̃um humiutate. Quotiẽs nullã ĩue
nerã nĩe cãm nuch peꝑci. hodie dũs ĩmortalib
si ame rationẽ repetãt annũare genꝰ humanũ ꝑatꝰ
sum. Dotes hec sesar audact̃ predicare. Nemo iã di¬
uũ augustũ nec Tyburtũ cesaris iẽ pͥma tpr̃a loquit᷑.
Nec ꝙ te imitari uelit exemplar extra te querit. p̾n¬

Expanded text:
non temeritas hominum et contumacia, quae saepe tranquillissinon temeritas hominum et contumacia, quae saepe tranquillissimis quoque pectoribus patientiam extersit, non ipsa ostentandae per terrores potentiae dira, sed frequens magnis imperiis gloria. Conditum, immo constratum apud me ferrum est, summa parsimonia etiam vilissimi sanguinis ; nemo non, cui alia desunt, hominis nomine apud me gratiosus est. Severitatem abditam, at clementiam in procinctu habeo ; sic me custodio, tamquam legibus, quas ex situ ac tenebris in lucem evocavi, rationem redditurus sim. Alterius aetate prima motus sum, alterius ultima ; alium dignitati donavi, alium humilitati; quotiens nullam inverdiae causam, mihi peperci. Hodie dis inmortalibus, si a me rationem repetant, adnumerare genus humanum paratus sum." Potes hoc, Caesar, audacter praedicare omnia, vum Augustum nec Ti. Caesaris prima tempora loquitur nec, quod te imitari velit, exemplar extra te quaerit ; prin
Abbreviated transcription (Latin):
tus ẽ fecisse nec ullũ uͥtutũ p̃tiũ dignũ illis ext̃ ip̃as
mutẽ oculos inhãc ĩmẽsam multitudinẽ. discordẽ
seditiosã.ĩ potẽtẽ ĩ ꝑnitiem alienã suãq parit̾ exul¬
taturã. si hoc iugũ fregerit ita loqui secũ. Egone
exom̃ib mortalib placui electusq sum qui ĩtris
deoꝵ uice fungerer ego uite necisq arbit̃ gentib.¬
Quid cuiq mortaliũ fortuna datũ uelit meo ore ꝓnũ¬
tiat. Senr̃o responso letitie causas ppłi urbesq ꝯcipiũt
nulla pars usꝗͣ nisi uolẽte ꝓpitioq me floret. ħ tot mi¬
na gladioꝵ q̃ pars mea opprimit ad nutũ meũ strigẽt.
Quas nationes funditꝰ excidi quas trasportari ꝗb lib̾¬
tatẽ dari ꝗb eripi quos reges mãcipia fieri. quoꝵ ca¬
piti regiũ decus cͥcũdari oporteat: q̃ ruãt urbes: que
oriãt᷑ nr̃i iurisdictio ẽ. In hac tãta facultate reꝵ nõ
ira me ad iniqua supplicia ꝯpulit. nõ iuutnił ĩpetus.

Expanded text:
tum pretium dignum illis extra ipsas ttere oculos in hanc immensam multitudinem discordem, seditiosam, impotentem, in perniciem alienam suamque pariter exultaturam si hoc iugum fregerit, et ita loqui secum: " Egone ex omnibus mortalibus placui electusque sum, qui in terris deorum vice fungerer ? Ego vitae necisque gentibquid cuique mortalium fortuna datum velit, meo ore pronuntiat ; ex nostro responso laetitiae causas populi urbesque concipiunt ; nulla pars usquam nisi volente propitioque me floret; haec tot milia gladiorum, quae pax mea comprimit, ad nutum meum stringentur ; quas nationes funditus excidi, quas transportari, quibus libertatem dari, quibus eripi, quos reges mancipia fieri quorumque capiti regium circumdari decus oporteat, quae ruant urbes, quae oriantur, mea iuris dictio est. In hac tanta facultate rerum non ira me ad iniqua supplicia compulit, non iuvenilis impetus,
Abbreviated transcription (Latin):
se ip̃m. Iniq irascit᷑ qui sius irascit᷑. Iamare sic ĩcipe tãꝗͣ
nõliceat d̾sinere. Magnaꝵ reꝵ etiã si successus nõ fuit hõc¬
stus est ip̃e conatuisñ obilitas animi ẽ gn̾ositas sensus.
Nobilitas a corꝑis ẽ gencrosus auimi¶ onestior ẽ ꝗ senec¬
tutt̃ ad otiũ retulit ꝗͣ qui ĩ otio uixerit. ⁊ tẽ ĩcipit la¬
borare.¶ Turpe spectaculũ prebet eger aĩus Inũq̃ tͥstis
sit facies tibi ip̃i incomodo alterus/ hõsum. Quom̃o
cũ multis diueseris. Quõ optime pocentiã tuebor
sio ibi remissio. Ire seueritas inuitio ẽ Sõi uidicis

Expanded text:
vincere. Inique irascitur, qui suis irascitur. Amare sic incipe, tanquam non liceat desinere. Magnarum rerum etiam si successus non fuerit, honestus est ipse conatus. Nobilitas animi est generositas sensus; nobilitas corporis, generosus animus. Honestior est quem senectus ad otium retulit, quam quem in otio invenit, et tunc incipit laborare. Turpe spectaculum praebet animus aeger. Nunquam sit tristis facies tibi in commodo alterius. Homo sum: quomocum multis dives eris. Quomodo optime potentiam tuebor?sio, ibi remissio. Irae severitas in vitio est. Boni judicis
Abbreviated transcription (Latin):
frueris si ea uitau̾is q̃ uituꝑauĩs Cũ alios timue¬
eris te ip̃m maxĩe uerere/ nã sine aliis sepe ẽẽ po¬
tes. sine te nũꝗͣ. sibñ te instruxeris ꝓudeat d̾t̾io¬
scito. tibi ip̃i nũꝗͣ. Tantũ adu̾tutẽ addicies quat̃
exuoluntate abstraxeris ¶stultũ ẽ sõpno delecta¬

Expanded text:
eris, si ea vitaveris quae vituperaveris. Cum alienos timueris, te ipsum verere: nam saepe sine aliis esse potes, sine te nunquam. Si bene te instruxeris, pudeat deterioscito, tibi ipsi nunquam. Tantum ad virtutem adjicies, quantum ex voluptate abstraxeris. Stultum est somno dejecta
Abbreviated transcription (Latin):
nõ occidere ꝯst tuit s imolare. Au sacͥsicantẽ placuit
adoriri. R silenuo in⁊posito maiore multo uoce gͥ
Qiuis finis erit supplicioꝵ: quis sargnis: Egosũ no¬
bilib adolescentui.s exofitũ caput⁊ quo mucrones a¬
cuãt. Nõ est tanti uia si ut ego nõ peam tã multa ꝑdt̃¬
da sũt. Interpellauit candẽ illũ liuia uxor. s: admit¬
tis inꝗd muliebre ꝯsiliũ: fac qd̾ medici f solẽt. quĩ ubi
usitata remedia nõ ꝓsũt tẽptãt ꝯͣria.seueritate p̃aeħ
adhuc ꝓfecisti. Saluidnũ lepidꝰ secutus ẽ. lepidũ murẽa.
Murenã cepio. Cepionẽ ĩnaceus.ut al os taceã quostm̃
ausos pudet. Nũc tẽpta quo m̃o tibi cedat clemẽtia agͦ¬
sce lucio cume. Dep̃hensus ẽ. ia nocere tͥ nõ põt. ꝓdẽe
fame tue põt. Gauisus sibi ꝙ aduotũ ĩuenerat ꝯsilũ

Expanded text:
non occidere constituat, sed immolare ? " nam sacrificantem placuerat adoriri. Rursus silentio interposito maiore multo voce sibi Quis finis erit suppliciorum ? Quis sanguinis ? Ego sum nobilibus adulescentulis expositum caput, in quod mucrones acuant ; non est tanti vita, si, ut ego non peream, tam multa perdenda sunt. " Interpellavit tandem illum Livia uxor et : " Admittis," inquit, " muliebre consilium ? Fac, quod medici solent, qui, ubi usitata remedia non procedunt, temptant contraria. Severitate nihil adhuc proiecisti; Salvidienum Lepidus secutus est. Lepidum Murena, Murenam Caepio, Caepionem Egnatius, ut alios taceam, quos tantum ausos pudet. Nunc tempta, quomodo tibi cedat clementia; ignosce L. Cinnae. Deprensus est; iam nocere tibi non potest, prodesse famae tuae potest. " Gavisus, sibi
Abbreviated transcription (Latin):
humanuorẽ p̃ponderet. Nullũ clemẽtia exom̃b
magis q̃ regc̾ aut pͥncipẽ decet. Ita eni magni uir
fera ius est ualere ad nocendũ. Quis regũ erit tutus
cus sũ nuebra aruspices colligãt. Quod si dii placa¬
biles ÷ equi d̾licta potentiũ non statĩ fulminio per¬
exercere ĩꝑiumc cogitare utrũ mundi status grati¬
or oculis pulcriorq sit sereno puro die an cũ frago
rib om̃ia quatiũtur ⁊ ignes hinc atq illĩc micãt e
atꝗ nõ alia facies ẽ ꝗcti moratiq ĩꝑu ꝗͣ sereni celiꝰ
uit̾entis. Iuiꝰ eñi magnuitudo stabilis fundataq est
diffugiũt. s tãꝗ adclarũ ac bñficũ sidus certatim ad¬
uolãt. obicere se mucronib ĩsidiantium ꝑatissimi.
⁊ sustinere cor sua si per stragẽ illi humanã it̾ adsa¬
futa. nisi honꝰ: preda. si mẽs illa ĩꝑii subtrahatur.
Rege ĩcolumi mens ꝯm̃ib una. amisso rũꝑe fidẽ. Olim¬

Expanded text:
manus retinet. Nullum tamen clementia ex omnibus magis quam regem aut principem decet. Ita enim magnae vifera vis est valere ad nocendum. Illius demum cuius non membra haruspices colligant ? Quod si di placabiles et aequi delicta potentium non statim fulminibus perexercere imperium et cogitare, uter mundi status gratior oculis pulchriorque sit, sereno et puro die, an cum fragoribus crebris omnia quatiuntur et ignes hinc atque illinc micant ! Atqui non alia facies est quieti moratique imperii quam nocendum. Illius demum magnitudo stabilis fundataque estdiffugiunt, sed tamquam ad clarum ac beneficum sidus certatim advolant. Obicere se pro illo mucronibus insidiantium paratissimi et substernere corpora sua, si per stragem illi humanam iter ad safutura nisi onus et praeda, si mens illa imperii subtrahatur. Rege incolumi mens omnibus una; amisso rupere fidem. Hi
Abbreviated transcription (Latin):
s eq̃ mirari aut ĩdigne ferre ea q̃ tã bonis accidũt
qͣmalis morbos dico funera. debilitates : cet̾a extns¬
uerso ĩtuitã humanã ĩcurrẽtia. Quicꝗd exun iuersi
ꝯstitutiõe patiendũ ẽ magno usu excipiat᷑. aĩo ad¬
ħ sacramẽtũ ad ap̾ti sumꝰ ferre mortalia. nͥ ꝑt̾bari ĩ¬
hus q̃ cuitare ñ c̃ nr̃e pot̾atis. In regnonati sumꝰ. dõ

Expanded text:
rius, aeque mirari aut indigne ferre ea, quae tam bonis accidunt quam malis,—morbos dico, funera, debilitates et cetera ex transverso in vitam humanam incurrentia. Quicquid ex universi constitutione patiendum ehoc sacramentum adacti sumus, ferre mortalia nec perturbari iis, quae vitare non est nostrae potestatis. In regno nati sumus ; deo p
Abbreviated transcription (Latin):
alit̃ uũuis. ħ maligͥssima capita ⁊ optimo cuiq inimi¬
cissima. platoni obiectũ ẽ. obiectũ epicuro. obiectum
⁊ enoni. Om̃s isti dicebãt. nõ ꝗ̃admodũ ip̃i uixerunt
si q̃ admod̾ ec̃t ip̃is uiuẽdũ. Deu̾tute ñ d̾ine loquor
ab optimis ne uirꝰ qd̾ istud qͦ alios sꝑgitis qͦuos necatis.
Ne ĩpediet qͦminꝰ ꝑseuerẽ laudare uitã ñ quã ago s quã¬

Expanded text:
aliter vivis." Hoc, malignissima capita et optimo cuique inimicissima, Zenoni. Omnes isti dicebant non quemadmodum ipsi vixerunt, sed quemadmodum esset ipsis vivendum. De virtute, non de me loquor, ab optimis ; ne virus quidem istud, quo alios spargitis, quo vos necatis, me impediet, quo minus perseverem laudare vitam, non qua
Abbreviated transcription (Latin):
negãt exdecirto epicuri fecisse ꝙ sibi gulã p̃secuit. alii d̾¬
mẽtiã ud̾ri uolũt factũ ħcemõi. alii temeritatẽ. Ille
ĩterĩ beatus ac plenꝰ bona ꝯscĩa reddidit s testimõiũ uita
excedens. laudabitq eiꝰ etatis ĩportu⁊ ad ancorã atte ꝗ¬
etẽ ⁊ dixit ꝙ uos ĩuidi audistis qi uobisqͦ faciendũ sit.
Dixi ⁊ q̃ d̾derat cursũ fortuna ꝑogi. De alt̾iꝰ uita d̾alt̾us
morte disputatis.⁊ ad nom̃ maguoꝵ obaliꝗͣ nimiã lau¬
dẽ iuroꝵ sicut ad occũsũ ignotoꝵ hõiũ minuti canes

Expanded text:
negant ex decreto Epicuri fecisse, quod sibi gulam praesecuit. Alii dementiam videri volunt factum hoc eius, alii temeritatem ; ille interim beatus ac plenus bona conscientia reddidit sibi testimonium vita excedens laudavitque aetatis in portu et ad ancoram actae quietem et dixit, quod vos inviti audistis, quasi vobis quoque faciendum sit : Vixi et quem dederat cursum fortuna peregi. De alterius vita, de alterius morte disputatis et ad nomen magnorum ob aliquam eximiam laudent virorum, sicut ad occursum ignotorum hominum minuti canes,
Abbreviated transcription (Latin):
excognitioẽ ueri gaudiũ grande: ĩmotũ. cõitasq et
tis. Qm̃ liberalr agẽ cepi põt beatus dici ꝗ nec cup̾
sui. Nidd̾ int̃est int̾ hosz illa. qm̃ illis nulla rõcst
buis praua ⁊malo suo atq ĩꝑu̾sum solers. seatus enĩ
duci nemo põt ex̃ueritatẽ piectus Beata gͦ uita est
ice to⁊ recto iudicio stabilita ⁊ ĩmuitabilis. Nũc ent
pũa mies s̃ solits om̃ib malis q̃ nõtm̃ laceratioes
sietiã nellicatides effungit᷑. statura semꝑ ꝯsaitio e ac

Expanded text:
ex cognitione veri gaudium grande et immotum comitasque et ex cognitione veri gaudium grande et immotum comitasque et tis. Quoniam liberaliter agere coepi, potest beatus dici qui nec cupsui. Nihil interest inter hos et illa, quoniam illis nulla ratio est, his prava et malo suo atque in perversum sollers ; beatus enim dici nemo potest extra veritatem proiectus. Beata ergo vita est in recto certoque iudicio stabilita et immutabilis. Tunc enim pura mens est et soluta omnibus malis, quae non tantum lacerationes sed etiam vellica
Abbreviated transcription (Latin):
eerectũ ⁊ interritũ ac stabilẽ exͣ metũ ex̃ cupiditatẽ
dositũ cui unũ bonũ sit honestas. unũ malũ tipi¬
cuu. Cetera uilis turba reꝵ nec detrahens ꝗquã be¬
ate iute nec addiciens sine anxitu ac d̾tͥmẽto sũmi
boni ueniens ac recedẽs. h oc ita fundatũ necesse ẽ
uelit nolit seqͣt᷑ ylaricas ꝯtinua ⁊ letitia alta atq ex
alto ueniẽs utq suis gaudeat nec maiora domesticis
cupiat. ꝗnni ista bene penset cũ iniũctis: syuolis et
nõ ꝑseuerãtib corpusculi motib qͦ die infra uolup¬
ꝑatẽ fucrit ⁊ ĩfra dolorẽ erit. uides aũt ꝗͣ malã ⁊ noxi¬
dñia ĩpotentissimaq alt̾nis possidebũt. Gͦ exeundum
adlibertatẽ ẽ. Hãc nõ alia res tͥbuit qͣ fortune noglĩ¬
gentia. tũ illud oriet᷑ incetimabile oonũ quies inẽ¬
tis intuto collocata: sublimitas expulsisq t̾rorib

Expanded text:
et erectum et interritum ac stabilem, extra metum, extra cupiditatem et erectum et interritum ac stabilem, extra metum, extra cupiditatem positum, cui unum bonum sit honestas, unum malum turpitudo, cetera vilis turba rerum nec de- trahens quicquam beatae vitae nec adiciens, sine auctu ac detrimento summi boni veniens ac recedens ? Hunc ita fundatum necesse est, velit nolit, sequatur hilaritas continua et laetitia alta atque ex alto veniens, ut qui suis gaudeat nec maiora domesticis cupiat. Quidni ista bene penset cum minutis et frivolis et non perseverantibus corpusculi motibus ? Quo die infra voluptatem fuerit, et infra dolorem erit ; vides autem, quam malam et noxidominia impotentissimaque, alternis possidebunt. Ergo exeundum ad libertatem est. Hanc non alia res tribuit quam fortunae neglegentia. Tum illud orietur inaestimabile bonum, quies mentis in tuto conlocatae et sublimitas expulsisque erroribus
Abbreviated transcription (Latin):
fericitas ẽ. Dõt ałr qͦ d̾finire bonũ nr̃m .i. eadẽ sẽtẽtia
nõ lisoẽ ꝯp̃hendi u̾ois qũe admodũ idem ex̾citiis modo
latiꝰ pandit᷑. medo inangustũ cohartat᷑ ⁊ aut ĩncornua
sinuata media pãte curuat᷑ aut recta frõte explicat᷑
uis uli utcũq ordinatu ẽ eadẽ est. ⁊ uolũtas peisde
ꝑtib standi. Ita siniti: sũm ⁊ boni alias difundi põt:
exporrigi. alias cõligi inse nõt cogi ¶dẽ itaq erit
s. d xero. Sĩmũ bonũ ẽ aũis̃ fortuita despiciẽs letus u
re ut beatũ dicamꝰ hõiem cui nullũ bonũ malũq sit
nisi bonꝰ malusq aĩus hrͣ.sti cultor uͥtute ꝯtentus q̃
nec extollant fortuita nec frãgant. ꝗ nullũ maiꝰ bonũ
eo qd̾ sibi ip̃e dare potest nouerit. Qui uera uoluptas
erit uoluptatũ ꝯtẽptio. Licet si euagati uelis idẽ ĩ aliã
ag aliã faciem salua integra p otestate trãsferre.
Qiud enĩ ꝓhibet nos bratã uitã dicere liberũ aĩum

Expanded text:
 est eadem sententia non isdem comprendi verbis. Quemadmodum idem exercitus modo latius panditur modo in angustum coartatur et aut in cornua sinuata media parte curvatur aut recta fronte explicatur, vis illi, utcumque ordinatus est, eadem est et voluntas pro eisdem partibus standi : ita finitio summi boni alias diffundi potest et exporrigi, alias colligi et in se cogi. Idem itaque erit, si dixero: " Summum bonum est animus fortuita despiciens, virtutere, ut beatum dicamus hominem eum, cui nullum bonum malumque sit nisi bonus malusque animus, honesti cultorem, virtute contentum, quem nec extollant fortuita nec frangant, qui nullum maius bonum eo quod sibi ipse dare potest noverit, cui vera voluptas erit voluptatum contemptio. Licet, si e vagari velis, idem in aliam atque aliam faciem salva et integra potestate transferre ; quid enim prohibet nos beatam vitam dicere liberum animum
Abbreviated transcription (Latin):
om̃s uias influat animũ blandimẽtis siusleniat aliaq
mortaliũ cui ullũ suꝑẽ hoĩs uestigiũ ꝑdiem noctẽq
titillari uelit. d̾serto aĩo co̾r oꝑam dare: s ãĩquoq
ĩquid uoluptades habebit suas. hãt sane sedeatq lu¬
xuria : uoluptatũ arbit̾ impleat se eis om̃ib que
oblectare sensus solent. d̾iñ p̃cita respiciãt ⁊ exsoletaꝵ
uoluptatũ incõr exultet. pͥorib futurisq iã ĩnuneat.
ac spessuas ordinet. ⁊ dũ corpꝰ in p̃senti sagina iacet
cogitatiõẽad futura p̃mitat. hoc mͥ uidebr̃ miscriõ.
qm̃ mala ꝓbonis legere miscria ẽ. demẽtia est. Nec¬
ꝗsꝗͣ sine sanitate beatꝰ ẽ. Nec sanus cui futura ꝓoptimis
appetũt᷑. Beatus c̃ iudicii rectus. Beatus c̃ p̃sentib qͣlia¬
cũq sĩt ꝯtẽtus amicusq reb siuis. Beatus c̃ is cui om̃e

Expanded text:
omnis vias influat animumque blandimentis suis leniat aliaque mortalium, cui ullum superest hominis vestigium, per diem noctemque titillari velit et deserto animo corpori operam dareit, " voluptates habebit suas." Habeat sane sedeatque luxuriae et voluptatium arbiter; impleat se eis omnibus, quae obiectare sensus solent, deinde praeterita respiciat et exoletarum voluptatium memor exsultet prioribus futurisque iam immineat ac spes suas ordinet et, dum corpus in praesenti sagina iacet, cogitationes ad futuram praemittat : hoc mihi videbitur miserior, quoniam mala pro bonis legere dementia est. Nec sine sanitate quisquam beatus est nec sanus, cui obfutura pro optimis adpetuntur. Beatus ergo est iudicii rectus ; beatus est praesentibus, qualiacumque sunt, contentus amicusque rebus suis ; beatus est is, cui omnem
Abbreviated transcription (Latin):
Ista que spectant᷑ ad q̃ ꝯsistit᷑ q̃ alt̃ alteri stupens
monstrat foris nitẽt. introrsus misera sũt. Quera¬
mus aliquod nõ inspe bonũ s solidũ. ⁊ equale : asecre¬
tiore ꝑte formosiꝰ. hoc eruamꝰ. nec longe põitũ ẽ. in¬
ueniet᷑. Scire tantũ opus ẽ qͦ manũ porrigas. nc̃ ue¬
lut ĩtenebris uicina transimꝰ offensantes ea q̃ d̾side¬
ramus. S ne te ꝑ curcuitꝰ traham alioꝵ quidẽ opi¬
niones p̃t̾ibo. Nã et enũare illas longũ ẽ ⁊ coargue¬
re. Nrãm accipe. nrãm aũt cũ dico nõ alligo int ad
unũ aliq̃ estoicis ꝓcerib. est et mͥ censendi uis. Itaq a¬

Expanded text:
 que spectantur, ad que consistitur, que alter alteri stupens monstrat, foris nitent, introrsum misera sunt". 6. "Queramus aliquod non in specie bonum, set solidum et equale et in secretiore parte formosius ; hoc eruamus. Nec longe positum est; invenietur, scire tantum opus est quo manum porrigas. Nunc velut in tenebris vicina transimus offensantes ea ipsa quae desideramus. Sed ne te per circumitus traham, aliorum quidem opiniones praeteribo—nam et enumerare illas longum est et coarguere. Nostram accipe. Nostram autem eum dico, non alligo me ad unum aliquem ex Stoicis proceribus ; est et mihi censendi ius. Itaq