comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quãtũ est qd sibi desit intelligit Non gliãt᷑
itaq s suspuat G. Sapientẽ me ꝓfiteor ꝑ.
bene uẽt Res si tos eeñt sapientes quot sapiẽ
ꝓfessores nũc ulud ꝑdifficile est/ Hoc uõ facilliñ¬
G. sũ sapiẽs P di u̾e sapiẽs esse uis noliid
quid opĩari Grede se sapientẽ pͥmꝰ ad scultitiã
nem R utiz sit ad illã ꝑuẽitur s añ tu ꝑue¬
m̾s recogita Non est em̃ res scudii blus ẽgens
ãquot ãnoꝵ ut ielique artes tota uł longi¬
ssuna opus ẽ uita Si quis ut amĩt tota die
currẽs ꝑueĩat ad uesꝑam satis est notũ est
illud pardis ut alia m̃łta pclarissuũ q cico¬
ini plac et michi beatũ et̃ tui in seuectute ꝯtigẽ
ut sapĩam ueras q oꝑĩos assequi possit hac tu
an calle medis comaĩ habueris an nestio quo
pẽnato equo ueccꝰ ãñ tp̃s actigeris intertũ tan
cito saprẽs euasisti G Sapiẽ ꝑfeccõem celitus¬
c̾te uir erat ⁊ celi amicꝰ qui Sicebat nõ ꝙ id̃

Expanded text:
quantum est quod sibi desit intelligit; non gloriatur itaque sed suspirat. Sapientem me profiteor. Bene irent res, si tot essent sapientes, quot sapientie professores; nunc illud perdifficile est, hoc vero facillimum. Sum sapiens. Si vere sapiens esse vis, noli id quidem opinari. Credere se sapientem primus ad stultitiam ni. Utique sic ad illam pervenitur; sed an tu perveneris recogita. Non est enim res studii brevis, egens aliquot annorum ut relique artes: tota vel longissima opus est vita. Si quis, ut aiunt, tota die currens pervenit ad vesperam, satis est. Notum est illud Platonis, ut alia multa, preclarissimum, quod Ciceroni placet et michi: “Beatum, cui etiam in senectute contigerit ut sapientiam verasque opiniones assequi possit!”. Has tu an calle medio obvias habueris an nescio quo pennato equo vectus ante tempus attigeris, incertum: tam cito sapiens evasisti! Sapientiecerte vir erat et celi amicus qui dicebat: “Non quod iam
Abbreviated transcription (Latin):
uideor et aliis bouꝰ/ R. Quid si tu malus
illi autẽ sculti G. bene de me sꝑant cues¬
R. Cura nespes cnuu falsa sit turpe est de se
sperantes cum possis aliud fuistari. G. Eredo
sun de quo nõ frustͣ sꝑẽt multi / P Oi id rẽs¬
nõ id credes malũ d alios pessimũ autẽ se
ip̃m fallẽ G. Om̃s me uirũ bonũ putãt R

Expanded text:
videor et aliis bonus. Quid si tu malus, videor et aliis bonus. Quid si tu malus, illi autem stulti? Bene de me sperant cives. Cura ne spes civium falsa sit; turpe est de se sperantes, cum possis aliud, frustrari. Credo, sim de quo non frustra sperent multi. Si id esses, id non crederes; malum est alios, pessimum autem se ipsum fallere. Omnes me virum bonum putant.
Abbreviated transcription (Latin):
Bonũ dixis gumi uerũ dicẽ non possis. G. bene
deme seucĩt cues mei R. Non refert quid de te
alii senciant sed quid tu E bene de me loquit᷑
cines R. Noli crede̾ quid loquãt᷑ nestiũt et tupi¬
d̾ mẽtiũt᷑ pruritu quod̃ lgne in utraniq ꝑtẽ
nenmo et cõsuetudĩe in nã uersa O bene deme
plam loqunt  R Ingnorãtib tredeꝰ quid ⁊̃ aliud
ꝓͣ uolente falli G Bene de me loquit᷑ uicina¬
R Dulcilogio forsan aut nel mimu̾õ deliuĩta
aut ã quid de te sꝑãs nũ ꝙ̃ nol amãt trediders
uol spanti G. uicim nomẽ meũ celebrant R. al¬
ter altum decipit om̃s te G. bonũ michi testã¬
niũ tiues dant p. Est intus in aĩa tẽstis uto¬
iupror cextior q cõscĩam tuã int̾roga illi ⁊redẽ¬
O bene de me hoĩet opinãt᷑ R copio ambigue
nomẽ est Rei certissiã Res ẽ uirtus G. Eꝙ̃
ip̃e michi bouꝰ uideor P. Ergo es malus boi
em̃ sͥ displicent se q accusant G. Et michi

Expanded text:
bonum dixeris, cum verum dicere non possis. Bene de me sentiunt cives mei. Non refert quid de te alii sentiant, sed quid tu. Bene de me loquuntur cives. Noli credere: quid loquantur nesciunt et cupide mentiuntur pruritu quodam lingue in utranque partem nimio et consuetudine in naturam versa. Bene de me plurimi loquuntur. Ignorantibus credere quid est aliud quam volentem falli? Bene de me loquitur vicinia. Dulcquid sperans; nunquam vel amanti credideris vel speranti. Vicini mei nomen meum celebrant. Alter alterum decipit, omnes te. Bonum michi testimonium cives dant. Est intus in anima testis incorruptior certiorque: conscientiam tuam interroga, illi crede. Bene de me homines opinantur. Opinio ambigue nomen est rei, certissima res est virtus. Ego ipse michi vir bonus videor. Ergo es malus: boni enim sibi displicent seque accusant. Et michi
Abbreviated transcription (Latin):
sponte sua negligit si qͥd ul tã ꝓfectui adu̾slun ꝓ
ꝑfectõis opio / Nemo stud agre̾ qd ꝑegisse se putet
coror hic sepe magna ꝑantib obsticit iã q alta
prensantib / G untus ꝓ hũana capacitate plen
singlõs accũ ac uerboꝵ et cogitatuũ r oẽm ale
ip̃o exigis incorruptꝰ reꝵe arbitꝰ tuaꝵ uidebis

Expanded text:
sponte sua negligit. Si quidem nil tam profectui adversum quam perfectionis opinio: nemo studet agere quod peregisse se putat. Error hic sepe magna parantibus obsistit iamque alta prensantibus. Virtus pro humana capacitate plena singulos actuum ac verborum et cogitatuum rationem a te ip
Abbreviated transcription (Latin):
sos nd ateene tuiꝰ uistotta ⁊in qua brbe quet e i¬
qui sai  detii docti opp̃ari pr̃ptiꝰ sit ꝙͣ nose Et ut
urbem sibeam huĩt scola ilła int̾ multes altibudl̃
tretĩ illũ prie hostem hũc semssiuũ tyrĩnore qu̾
quid pteptoi Socuites ꝯtulerit plato ip̃c restondeat
ĩt sic intelligrus ꝙ mane est p tic in doclia ste¬

Expanded text:
on Athene, cuius in schola et in qua urbe quot et iniqui fuerint et indocti opinari promptius sit quam nosse. Et ut urbem sileam, habuit schola illa inter multos Alcibiadem et Critiam, illum patrie hostem, hunc sevissimum tyrannorum, quibus quid preceptor Socrates contulerit Plato ipse respondeat, vel sic intellig
Abbreviated transcription (Latin):
docet. Nondũ plene gandẽdi igitu tp̃ns est tot
nũc eciã uite ꝑiculit cirtũfufłs sed optand pote
sꝑandi qr uauisurũ te sperore potes sit tꝯu nt
mas doliturio G. Si quid̃ bõi est suncio dĩ su
i ullo gandeo quie quid aũt de est stio bñ rostidĩ
uincõne opĩo falsi est scientem crte falio gande̾
it qued ĩ sib fiungere posit opĩo boñe aut̃o sru¬

Expanded text:
docet. Nondum plene igitur gaudendi tempus est, tot nunc etiam vite periculis circumfusis, sed optandi potius sperandique; gavisurum te sperare potes, sic tamen ut metuas doliturum. Si quid boni est, sentio unde sit et in illo gaudeo; quicquid autem deest, scio unde poscendum tu? Nonne opinio falsa est? Scientem certe falso gaudere est quod non sibi fingere possit opi
Abbreviated transcription (Latin):
pedit mermien esse G. elaquiũ clarũ est¬
ꝑ tlarũ aliquid uarie dicit᷑ clarꝰ sol clarũ
incendiũ/ G. prefulgendũ eloquiũ est / R.
Et lugubres comete ⁊ infesti gladii ⁊ hostiles
galee fulgent ut fulgor elop̃tie glõsũs sit sã¬
tate et sapia temꝑet᷑ G. Copia eloquii ingens
mutũ esse prestabat G. Eloque̾tie satis est¬
R. Satis celanõtie parũ sapre fuisse in hore
illo celestissumo apud crispum legis neq io sͦd
gliãm eloptie q̃ sunt ullam ꝙͣ ꝙͣ alciore indicis
nõ eloquetia sed loquatitas illa fuit uer em̃
Grato hoc est eloquẽtie mag̃r̃ insi uir uouꝰ ise
nõ pt̃. Quod si boiꝰ et sapiẽs putabas adorlito¬
rias landes ꝑfectũ ꝙr mumnꝰ eloquõtiẽ hut uer¬
bore nupetilu qui sepe proquatio atq inuetũ¬
Sne uberior est sine hant ipam Dicendi ꝑmã
sene esst fallaberis lingie uoluptas et ueiboꝵ¬

Expanded text:
rum est. Clarum aliquid varie dicitur: clarus sol, clarum incendium. Prefulgidum eloquium est. Et lugubres comete et infesti gladii et hostiles galee fulgent. Ut fulgor eloquentie gloriosus sit, sanctitate et sapientia temperetur. Copia eloquii ingens mutum esse prestabat. Eloquentie satis est. Satis eloquentie, parum sapientie fuisse in homine illo scelestissimo Catilina apud Crispum legis, neque is quidem gloriam eloquentie quesivit ullam — quamquam altiore iudicio non eloquentia, sed loquacitas illa fuit —. Verus enim orator, hoc est eloquentie magister, nisi vir bonus esse non potest. Quod si bonus et sapiens putabas ad oratorias laudes perfectumque munus eloquentie hunc verborum impetum, qui sepe procacibus atque inverecundis uberior est, sive hanc ipsam dicendi peritiam satis esse, fallebaris: lingue volu
Abbreviated transcription (Latin):
phista ideo in iusam palladi fuix̾e uet̾es araneam
cui ꝰ/ subtile opus ac touues telle sunt fi fragiles elsi¬
ꝓ usui ut muc̾ius ergo sic ingonn acces sit nõ
penetret modo s subfistat/ G prũptũ ac uersabile
ingoriuũ ẽ P. hoc marco cathoni tensorio tribu¬
tũ est ꝙ licle simul atq ãius bellitis ꝙr onũbus
ot urbams ac rustitus actib eque foret ydones
quod . xp̃te greti suo tribuñt epaminõde perse
autẽ/ Ciro tunui hoc uersabile quouã uergat nen
uersutũ sit ne ne aliquid̾ nd̃ agile s lens pociꝰ e
inceuscans heat caueto Aluid est em̃ nõ posse

Expanded text:
phista: ideo invisam Palladi finxere veteres araneam, cuius subtile opus ac tenues tele sunt, sed fragiles nullique usui. Ut mucronis ergo, sic ingenii acies sit: non penetret modo, sed subsistat. Promptum ac versabile ingenium est. Hoc Marco Catoni censorio tributum est, quod litteris simul atque armis, bellicisque omnibus et urbanis ac rusticis artibus eque foret idoneus, quod ex parte Greci suo tribuunt Epaminonde, Perse autem Cyro. Tuum hoc versabile quonam vergat, neu versutum sit neve aliquid non agile, sed leve potius et inconstans habeat caveto. Aliud e
Abbreviated transcription (Latin):
et audatia ẽ quo ilicħ est a sapiente peurars
Het in rebus onub agẽdis ut aspecta sporisior
sic effeccu ꝑiculosior iguania est / Illa mño dom
pigros ⁊ inglonoe terete lee iprlitis serle
et quos᷑ extimabitur ꝑmotura precipitit surde¬
pe dellissics uiros ostend inbelles cardissi
ꝓbauit iicantos et ꝙ ad te redearꝵ qu disctis¬
sun uidebint᷑ infuntissuos pateferit ꝙ eseru¬

Expanded text:
et audacia est, quo nichil est a sapiente remotius. Hec in rebus omnibus agendis ut aspectu speciosior, sic effectu periculosior ignavia est: illa enim domi pigros et inglorios tenet, hec impellit ardentes et quos extimabatur promotura precipitat, hec sepe bellacissimos viros ostendit imbelles, cautissimos probavit incautos utque ad te redeam, qui disertissimi videbantur, infantissimos patefe
Abbreviated transcription (Latin):
mer uiribus glorior R Quid fac̾es tuis cogita n̾o
quãtaꝵt ip̃e sis uirĩ Iste rñ noñ tue sunt sed
hospicii nuo carteris tui uires uanũ est autẽ cũ ip̃e
sie fragilis forti h̃tatulo dicam meliꝰ forti aduͦ¬
sario gloriari G. uiribus meis lector R Quid
hic̃ dicã insi porticũ illud Non langũ letahere in¬
que leticie locũ uenient q̃rele meminusti ut
is ip̃e tã ualidꝰ ꝙͣ bis modo memoraui de suis
uiribus insenectute ꝯqueritur
Ed ꝑuicitas multa est Racio refert quonã
cursus intendit᷑ ml̃tes sua uelotitas in ex¬
iliũ tulit G. Perncitas nuya est R. Cui uite mor¬
tales ut libet celi uelocitas uos pcurrit ⁊ adsem¬
ni et ad mortẽ applicquat illud nobis cursumm
exipiat motũ illa/ G. ꝑuicitas sũma est p. es

Expanded text:
mei viribus glorior. Quid faceres tuis? Cogita vero quantarum ipse sis virium; iste enim non tue sunt, sed hospitii, immo carceris tui vires. Vanum est autem, cum ipse sis fragilis, forti habitaculo, dicam melius, forti adversario gloriari. Viribus meis letor. Quid hic dicam, nisi poeticum illud: Non longum letabere, inque letitie locum venient querele? Meministi ut is ipse tam validus, quem bis modo memoravi, de suis viribus in senectute conqueritur. ernicitas multa est. Refert quonam cursus intendatur: multos sua velocitas in exitium tulit. Pernicitas mira est. Currite mortales ut libet: celi velocitas vos precurrit et ad senium et ad mortem applicat; illud vobis cursum eripiet, motum illa.
Abbreviated transcription (Latin):
pustulũ uon eq̃bis C. ꝑncitas scupẽda est p ha
pleross pendẽtibus et p̾miptis lotꝭ conutata plaus
pedis offndiculo in uia publita ꝓlapsos extĩcta¬
qz nouit etas nr̃a auceps est Contra q natura
insueta gͣmiũ corꝑis hec ienitas uolurem q hoĩez
nõ di fractã nũ ⁊ si in effeusa ꝓcesserit fessatũ
cito definet brene robui hoĩs unior ꝑuititas G.
ualde nñt agilis sum R. Et a sellus agilis nue¬
ta ⁊ femo piger pardus spacio lenitas ingrauessit
pͥma etas stulõs qx̃ fecnos ultiã quicquid es nõ
eris diu ⁊ si esse cupis tura ut sie bonꝰ semũ uirtꝰ
t ingrmũ est uelox R. ad uirtutes utinã
p̾niosa ad suppellex s iiuis houerosa ꝑiculosa labori¬
osa G. Ingenũ ꝑacutũ est ̾. Ingemii nõ acciuen
sed equabilitas atq ꝯstantia uerã laude̾ act ꝑpetuã
merent᷑ quoꝵde acumen tenm tuspide frangit᷑ pͥo¬
q uolunuẽ defit ͭ ualidissima ⁊̃ si ad uitiniũ exte¬

Expanded text:
equabis. Pernicitas stupenda est. Hec plerosque pendentibus et preruptis locis comitata plano pedis offendiculo in via publica prolapsos extinctosque novit etas nostra. Anceps est contraque naturam insueta gravium corporum hec levitas volucremque hominem non diu factura; nam etsi inoffensa processerit, fessa tamen cito desinet: breve robur hominis, brevior pernicitas. Valde nunc agilis sum. Et asellus agilis iuventa et senio piger pardus. Spatio levitas ingravescit. Prima etas stimulos habet, frenos ultima; quicquid es, non eris diu et, si esse cupis, cura ut sis bonus: senium virtus t ingenium velox est. Ad virtutes utinam!pretiosa animi suppellex; si minus, onerosa, periculosa, laboriosa! Ingenium peracutum est. Ingenii non acumen, sed equabilitas atque constantia veram laudem atque perpetuam merentur. Quorundam acumen tenui cuspide frangitur primoque molimine deficiet: validissima etiam, si ad ultimum exte
Abbreviated transcription (Latin):
Tpreclariũ est eloquiũ Racio magnũ
fateor instrumẽtũ glĩe sed anceps cuspi¬
de gemina et hic quoq qualit᷑ utistias resen
plurimũ / G. Eloquiũ torrẽs est et rpidũ e
hand mepte quid̃ sculti ats inꝓbi eloꝙciam

Expanded text:
preclarum est eloquium. Magnum, fateor, instrumentum glorie, sed anceps, cuspide gemina; et hoc quoque qualiter uti scias refert plurimum. Eloquium torrens est et rapidum. Haud inepte qui
Abbreviated transcription (Latin):
ac sapĩa requirũt quod ut sic esse nõ intelũgas
dicam s me mĩeris duaꝵ de quib loquor ure
dissiõones in mentem redeant quaꝵ alc̾a Catho¬
ius Ciceronis est alt̾a Ille ait Grãtor est ui
bouꝰ dicendi ꝑitꝰ iste autẽ Nichil est inquit
alinde lequẽtia iusi copiose louens saꝑiã ex
que uides adoratoris ati eloquẽtie eenciam
et bonitatẽ ⁊ sapĩam exigi uet tauien suffice̾
iussi et ꝑitia adsit es copia Ita ut pͥme ile
dilᵉ uiium bonũ sapientẽ ꝙ dĩtaxat / hec anto
sesiuet bonũ ⁊ sapientom n loquotem quid̃

Expanded text:
ia, requiruntur. Quod si sic esse non intelligas, dicam. Sed memineris duarum, de quibus loquor, rerum: diffinitiones in mentem redeant, quarum altera Catonis, Ciceronis est altera. Ille ait: “Orator est vir bonus dicendi peritus”; iste autem “nichil est” inquit “aliud eloquentia nisi copiose loquens sapientia”. Ex his vides ad oratoris atque eloquentie essentiam et bonitatem et sapientiam exigi nec tamen sufficere, nisi et peritia adsit et copia. Ita ut prime ille due virum bonum sapientemque duntaxat, he autem sole nec bonum nec sapientem nec eloquentem qui
Abbreviated transcription (Latin):
Siscͥminũ ꝙͣis huic ultie uoluptas qued̃ ut
deut̃ sit adm̃ata memorie in quo tñ intellig
delectatio iocũda esse/ Ita q neninẽ laboris ac
ꝑiculi menũsse iuat nisi quietũ aut̾ securum
panꝑtatem lot menunuit Ded dmes mor bim
seduncolunus ẜuitutẽ s liber cart̾em st solutꝰ ex¬
nũ s reu̾sus Bola ignomine in hoie memoria i
medis licet honorib trstis ẽ adeo inchril delicati
nntħ incurabiliꝰ ꝙͣ fama / G. memoria metifoe ͤ¬
ues⁊ tpoi R In Recordacõe młtiplin młti¬
iubor palor q uicissim in filentio occupet qd pess
hom̃i plerũ qr accidͭ incessus ꝙ uarius nox incerta

Expanded text:
discriminum, quamvis huic ultime voluptas quedam, ut discriminum, quamvis huic ultime voluptas quedam, ut aiunt, sit adiuncta memorie; in quo tamen intelligitur delectatio iucunda esse. Itaque neminem laboris ac periculi meminisse iuvat, nisi quietum ac securum. Paupertatem lete meminit, sed dives; morbum, sed incolumis; servitutem, sed liber; carcerem, sed solutus; exilium, sed reversus. Sola ignominie memoria in mediis licet honoribus tristis est: adeo nichil delicatius, nichil incurabilius est quam fama. Memoria multifoemporum. In recordatione multiplici multirubor pallorque vicissim in silentio occupent, quod pessimis hominum plerumque accidit, incessusque sit varius, vox incerta
Abbreviated transcription (Latin):
utrũq ẽst illud ubi intenderis ingemiũ ualere
Malo igit᷑ inguiũ bonũ ꝙͣ ex cellec̃ qd illudĩ
malũ flecti nequit ñ in diu̾sa uolubile est nã
et crispus luciũ catilmã magna ui ad suisẜean
s ingriõ malo prauoq S. Ingemiũ magnũ ẽ¬
ꝑ / bonũ cupio et modestie̾ magnitudo sola suspet
est Sepe magnũ ĩgenũ magnoꝵ lĩtiũ maleꝰ
fuit raro aut̃ magni eruores insi ex̃ magius ĩgil¬
Emoria ingens data est Racio. Ampla erg
domꝰ tedii et acrum sumosaꝵ ymagiũ ub̃i
mulłta displitrant./ G Memoria est ml̃taꝵ ⁊ pre¬
ꝑ młtis in reuus panta delectas plurima truciant
et sepe delectabiliũ mesta recordacõ est G Rrim
õ ad rariar memoi ꝑ Si boudre bene si mala
quid huic gandes paꝵꝭ ne tristitie est uł tulisse
mala uel uidisse insi uel cotidie recursent
uel sub occłis suit seꝑ G. menioria diu̾saꝵ rn
suppetit. R Et culpaꝵ et delictoꝵ et scelir et
ignonumaꝵ ⁊ Repulsaꝵ et dolor et laboꝵ ati

Expanded text:
verumque est ubi intenderis ingenium valere. Malo igitur ingenium bonum quam excellens, quod illud in malum flecti nequit, hoc in diversa volubile est. Nam et Crispus Lucium Catilinam magni vi animi fuisse ait, sed ingenio malo pravoque. Ingenium magnum est. Bonum cupio et modestum: magnitudo sola suspecta est; sepe magnum ingenium magnorum initium malorum fuit. Raro autem magni errores nisi ex magnis ingenemoria ingens data est. Ampla ergo domus tedii et atrium fumosarum imaginum ubi multa displiceant. Memoria est multarum rerum. Multis in rebus pauca delectant, plurima cruciant et sepe delectabilium mesta recordatio est. Rerum adest variarum memoria. Si bonarum, bene; si malarum, quid hinc gaudes? Parumne triste est vel tulisse mala vel vidisse, nisi vel quotidie recursent vel sub oculis sint semper? Memoria diversarum rerum suppetit. Et culparum et delictorum et scelerum et ignominiarum et repulsarum et dolorum et laborum atque
Abbreviated transcription (Latin):
memoriã exercentes inq id nature sib non
ꝯtenti insanã arte laxastis E memoria ops̃
est R Ditulꝰ hic uni suns ẽ des multipotẽs
dice̾ uoluisti. Si qua tñ insignis memorre
bis est qd õi curiositate meliuis fuerit dõp̃¬
nosa Reiciat serĩgat utilia neq tam se dulo q̃
delectẽt aggreget ꝙͣ que prosit᷑ G. memoria
optuma est P. optimo mc̃ħ ẽ melis ꝙ si fide̾¬

Expanded text:
memoriam exercentes inque id nature finibus non contenti insaniam arte laxatis. Memoria omnipotens est. Titulus hic uni suus est Deo: multipotens dicere voluisti; si qua tamen insignis memorie vis est, quod omni curiositate melius fuerit, damnosa reiciat, stringat utilia, neque tam sedulo que delectent aggreget quam que prosint. Memoria optima est. Optimo nichil est melius. Quod si fide
Abbreviated transcription (Latin):
gr̃oria G plurimũ est uirud p. plustulũ elepłã¬
ti G. uiriũ uius est R. sacille credid̾um id qd
suꝑ excessus aut̾e in uiriũ uergit seu ip̃m õ uitĩ¬
S Nums est uiriũ/ R. Ramietas hec si ad medio¬
tutatẽ reddeat bene exit Wuid si ad deffectũ tra¬
ustent quid si hoc robur fagilitas insignis ex¬
cipiat. Crede michi nulle tante usq corpoꝵ ui¬
res que nel la boie niinio dico uel morbo
acri nł cũcta uincente semo nõ frãgant᷑ infati¬
gabił et muicta uis ãnni est G. IIugens Robin
est corꝑis R. Nemo nulone robustior clauores
multi E. castũ et p̾ualidũ coꝵꝑ est p prestẽ¬
tissina Reum uirtus mole corꝑea nõ eget mam
mis hĩtãs s Nnchil hus uirib difficill ł
puio mipossibilia ꝑ mt̃ta atq illis . pͥmis ut

Expanded text:
. Plusculum elephanti. Virium est nimis. Facile crediderim id quidem; superexcessus autem in vitium vergit, seu ipsum est vitium. Nimis est virium. Nimietas hec, si ad mediocritatem redeat, bene erit; quid si ad defectum transeat, quid si hoc robur fragilitas insignis excipiat? Crede michi, nulle tante usquam corporum vires, que vel labore immodico vel morbo acri vel cuncta vincente senio non frangantur; infatigabilis et invicta vis animi est. Ingens robur corporis est. Nemo Milone robustior, clariores multi. Vastum et prevalidum corpus est. Prestantissima rerum virtus mole corporea non eget, in animis habitans. Nichil his viribus difficile. Immo impossibilia permulta atque illud
Abbreviated transcription (Latin):
antea Iuu nomẽ oderãt te amãdũ nirandũ
rin sue bouos erigat in scuporem malos id ꝓ
cum om̃ms uirtus heãt tamen p̾cipue fortitudo cuiꝰ
int̾ fortue trrbines ac tenebras Re e tribiliũ et
crãsquilitas gratior et lux ip̃a couspectior est
michi uero nõ solũ ad autiquũ tui amoren qđ
impossi ͭͤ factu Rbar młtũ none beninolentie ad¬
iec̾is sed alio festinãtem talamiũ ad hoc nõ suo
tr̃e stribenda deflexi̾s ut in sc̾ptis meis amimi
uultũ uelut in spetulo comꝑ. contẽpleris ⁊si
quid ibi minus exrultũ a ꝑuerit qd bona fidẽ
despliceat ad luĩ mod̃ fonnes Atq ita te instituas
ut seu solitꝭ seu nouis artibus q̃ nuum̾abiles
ei stꝭ tecũ post hac fortuã uariau̾i̾t nilla te
spẽs Nꝵe turbet sed ꝑatus ad omĩa Prõpt / ad
onnĩa dultia ꝑit̾ et amara despicias fidentissye

Expanded text:
antea tuum nomen oderant te amandum mirandumque amorem sui bonos erigat, in stuporem malos idque cum omnis virtus habeat, tum precipue fortitudo, cuius inter fortune turbines ac tenebras rerum terribilium et tranquillitas gratior et lux ipsa conspectior est —, michi vero non solum ad antiquum tuum amorem, quod impossibile factu rebar, multum nove benevolentie adieceris, sed alio festinantem calamum ad hec non suo tempore scribenda deflexeris, ut et in scriptis meis animi tui vultum velut in speculo contempleris. Et si quid ibi minus excultum apparuerit, quod bona fide displiceat, ad hunc modum formes atque ita te instituas, ut seu solitis seu novis artibus, que innumerabiles ei sunt, tecum posthac fortuna variaverit, nulla te species rerum turbet, sed paratus ad omnia, promptus ad singula, dulcia pariter et amara
Abbreviated transcription (Latin):
stabili ñc maxio Raꝑis De fonua corꝑis exiua
est. Ratio/ Nichillo firmior ẽ illa quã tpẽ
cĩ eo uemiẽs tũ eos sugit siste si potes tp̃s
piit so son ⁊ forma consiste  E sonua rorꝑis:
ougia est R Giagili int̾ris sĩdlinẽto corpus ip̃¬
uridi udem fterit tũ i ouditaneñ torꝑis accide
tibi peuustroũ spondes  Riene q̃ uũs actidontia
stante subiecto neq̃unt illo ruente nd̃ me̾ at qui
cũctis ex qualitatib que mortali aĩ corꝑe fugunt
nilla uelotior ꝙͣ sorma q̃ mox ut amenũ seostulũ
ostenderit ip̃os inter occulos mirantũ atq land̃¬
cũ euanessit urenis h̃c pruia ꝑusserit lems
hũc aura decuserit subito uł ĩmute mauꝰ in ique
decrepit᷑ nł p̾cerentꝭ morbi talce depͥmit᷑ demq
gllate et exulta ut libet uouit ecce maguis
ussibie qui t. uolotenu latentem de regat quãti
esset sorma uiui hoĩd mors ostendit nt morq̃
eũ reddit neq tantũ gandii uemiens tulit quãtũ

Expanded text:
stabile: nunc maxime raperis. 2 DE FORMA CORPORIS EXIMIA est. Nichilo firmior est illa quam tempus; cum eo veniens, cum eodem fugit. Siste si potes tempus: poterit forsan et forma consistere. Forma corporis egregia est. Fragili niteris fundamento. Corpus iprem preterit: tu momentaneum corporis accidens tibi mansurum spondes! Ruere queunt accidentia stante subiecto, nequeunt illo ruente non ruere. Atque cunctis ex qualitatibus que mortali cum corpore fugiunt nulla velocior quam forma, que mox ut amenum flosculum ostenderit, ipsos inter oculos mirantium atque laudantium evanescit: brevis hunc pruina perusserit, levis hunc aura decusserit, subito vel inimice manus ungue decerpitur vel pretereuntis morbi calce deprimitur. Denique gloriare et exulta ut libet: venit ecce magnis passibus, que te velo tenui latentem detegat. Quanti esset forma vivi hominis mors ostendit; nec mors lum redit neque tantum gaudii veniens tulit quantum
Abbreviated transcription (Latin):
nec dies longa dec̾eret n morb extingueret
nec mors ip̃a ñt caduca miramim/ G. Certe
nũc saltem in falita forã e ꝵ in hacut in alir
multis optanda mediocritas sũi hac łtr̃o forma
uet tibi plac̾ius ñ ñ quadeces allus placẽ cura¬
u̾is ustis ꝙ sull caste sobrie modeste nõ exigna
tur uandis occessio suta est G. preclara fanes

Expanded text:
nec dies longa detereret, nec morbus extingueret nec dies longa detereret, nec morbus extingueret nec mors ipsa; nunc caduca miramini. Certe nunc saltem insolita forma est. In hac ut in aliis multis optanda mediocritas. Sin hac tali forma nec tibi placueris nec nisi qua decet aliis placere curaveris ususque fueris caste, sobrie, modeste, non exigua tue laudis accessio est futura. Preclara facies
Abbreviated transcription (Latin):
sitꝰ obducet atq agiles acteres ut nõ polore tñ
s tenore alio fuit recta cerux atq agiles humers
curuestent untur leue crispabitu aridas manꝰ
et recurnos pedes suspiteris tuos nõ suisse. Quid
multa ueĩt dies quo te in speculo nd agnostas
et h omia q̃ abesse multũ extimas Requid iuꝓ¬
uisis moustrus actoritus nõ p̾dictũ dicas huic
iam tib si uiuis diceo ticiꝰ euẽtura denũtio qui
si michrinũt credis tũt te ꝑtiꝰ mraeris trassor¬
matũ / G. forma interin clara est R. Quid lnt
dicam brenꝰ ꝙͣ illud apubeni madaurensis ex¬
pecta paulisꝑ et nouit/ G. forma corꝑis hacten
excelleus est R. Quã mallem foriã aĩ extel¬
lentem est oñ ⁊ sua aĩe pulcritudo multo suauior
certior qr ꝙͣ corpori ⁊ ip̃a quoq suis legibus decor
ordĩs atq apta suare ꝑti neq dispositõe subsistẽs
illam optare illi operam ĩpẽde̾ dignũ erat quã

Expanded text:
situs obducet atque atteret, ut non colore tantum, situs obducet atque atteret, ut non colore tantum, sed tenore alio sint: recta cervix atque agiles humeri curvescent, guttur lene crispabitur, aridas manus et recurvos pedes suspiceris tuos non fuisse: quid multa? Veniet dies quo te in speculo non agnoscas et hec omnia que obesse multum extimas, ne quid improvisis monstris attonitus non predictum dicas, hic iam tibi, si vivis, dicto citius eventura denuntio, qui si michi nunc credis, tunc te parcius miraberis transformatum. Forma interim clara est. Quid hic dicam brevius quam illud Apuleii Madaurensis: “Expecta paulisper et non erit”? Forma corporis hactenus excellens est. Quam mallem formam anime excellentem! Est enim et sua anime pulchritudo, multo suavior certiorque quam corpori et ipsa quoque suis legibus decore ordinis atque apta suarum partium dispositione subsistens. Illam optare, illi operam impendere dignum erat, quam
Abbreviated transcription (Latin):
Srectabilem et blaudũ hẽ raptorem quietis
at ip̃rs ꝓpenũo q tortoremi hẽs et mat̾iam laboꝵ
uberrnuã disc̾imiiũ causas fomẽta libidinũ uet
minorem querendi odii ꝙ amoris additũ sũs
mulier culis forsan amabilis odiosus uiris aut
certe suspettꝰ nullare magis ꝙͣ sorma corporea q¬
ingalis celus accenditur nulla em̃ Rs ardẽ̾tuus
appetitar ꝙ forma nulla aduĩe mone potentior
at ideo nulla suspectior/ G. forma corporis ma¬
gna est R. Solet hec stultos adolostentes quo
nõ expedit urge̾ dũ uouo suo ut libitũ sic lici¬
tum frui putant neq quid deceat accendũt q̃
sepe iam multꝭ acerbi ac turpis interitꝰ tã
suit. G. forma torꝑis Rara est R. dit breuissin
ip̃s erit qñ oris hĩtꝰ hic color q mutabitur
radat flaua cesaries Reg Rliquie abbestent tou̾as
geneas et sereuai froutem squalentes arabũt
rugo letas occuloꝵ faces et lucida sydera mea
tegit nubes, leue dentiũ ebur ac caudidũ staber

Expanded text:
delectabilem ac blandum, habes raptorem quietis ac temporis perpetuumque tortorem, habes et materiam laboris uberrimam, discriminum causas, fomenta libidinum nec minorem querendi odii quam amoris aditum. Fies mulierculis forsan amabilis, odiosus viris aut certe suspectus. Nulla re magis quam forma corporea coniugalis zelus accenditur. Nulla enim res ardentius appetitur quam forma, nulla animum movere potentior atque ideo nulla suspectior. Forma corporis magna est. Solet hec stultos adolescentes quo non expedit urgere, dum bono suo ut libitum sic licitum frui putant neque quid deceat attendunt, que sepe iam multis acerbi ac turpis interitus causa fuit. Forma corporis rara est. At brevissimum tempus erit, quando oris habitus hic colorque mutabitur: cadet flava cesaries, reliquie albescent, teneras genas et serenam frontem squalentes arabunt ruge, letas oculorum faces et lucida sidera mesta teget nubes, leve dentium ebur ac candidum scaber
Abbreviated transcription (Latin):
Rdent intentio decuã set S. ualitudo corꝑit
bora est R. bene ua̾ alioqn lene bontũ quĩ et
gle malũ si ut solita d culpe tui Ipiam tausa
sit multis ꝑũlosa et pestillia sautas fuit qm
tuciꝰ egrotãssent/ G ualitudo corꝑis optia esst¬
p res ẜ grata multũ q utilis suũ torꝑo quid̃ a¬
gondũ seu aiõ est sed ut qua muidam radicb
harbaꝵ mest uis ueneni q̃ dũ aliaꝵ ꝭ rerum
in ixtione purgata est salubre potilũe pl
sit qued q ex uno pestiseꝵ fuisset sit coppea
auitas ne noxi᷑ sit hũti nõ alit ꝙͣ adiucta

Expanded text:
 intentio declinasset! Valitudo corporis bona est. Bene utere; alioquin leve bonum, quin et grave malum si, ut solita est, culpe cuiuspiam causa sit. Multis periculosa et pestilens sanitas fuit, qui tutius egrotassent. Valitudo corporis optima est. Res pergrata multumque utilis, seu corpore quid agendum seu animo est. Sed, ut quarundam radicibus herbarum inest vis veneni que, dum aliarum rerum immixtione purgata est, salubre poculum e pluribus fit, quod ex uno pestiferum fuisset, sic corporea sanitas, ne noxia sit habenti, non aliter quam adiuncta
Abbreviated transcription (Latin):
contigne stꝭ serꝑ illa p̾labit᷑ semꝑ hᵗ iustat quõ¬
Innẽta mu faltem presens est ⁊ seuectꝰ absens
R ml mobaiꝰ ĩuenta iul insidiosiꝰ sentute/ Illa
nd̾stat multendo q fugiẽs abit / Ista ꝑ tũbras at
silentiũ pedetẽtim subiens inꝑides ferit et dũ
long̃iqua fuigit᷑ in forib ẽ G4 ͦ. Etas in ͦ¬
astensu ẽ. P Insidrosissime res fidas asteusus
iste destensus ũ uita brenis tepñs iustabile fuy¬
tim nullo pedũ strepitu ingit᷑ sõpnũ et iotos effc̾uit
⁊ osi het tp̃oꝵ celitas uite q u̾nitas ut in sine sit¬

Expanded text:
er illa prelabitur, semper hec instat: quocIuventa nunc saltem presens est et senectus absens. Nichil mobilius iuventa, nichil insidiosius senectute; illa non stat mulcendoque fugiens abiit, ista per tenebras atque silentium pedetentim subiens improvidos ferit et, dum longinqua fingitur, in foribus est. Etas in ascensu est. Insidiosissime rei fidis: ascensus iste descensus est; vita brevis, tempus instabile furtim, nullo pedum strepitu, inter somnum et iocos effluit. Et o si hec temporum celeritas viteque brevitas ut in fine si
Abbreviated transcription (Latin):
crt ꝙ ꝑdendo cognoscitis et ꝑ dita erg̃o noci
truciãt ⁊ Recupaita letificãt G. qrauissima febris
sunt gͣuieres q̃ ini aĩa ut̾ ^latĩt hua te maxro
liberat, uelim G. Egutudo abiit o Racio Eg̃tudo
cuit et aĩe lumen ĩmiuut et corꝑis auxit
uidcatur õptabile malũ tñ qd mali Rmedĩ
sit maioris/ G. Tandem egtudo finẽ longior
et̃ R. Ostultissime sic tu Reus mortẽ effugissi
ad quã curris assidue Nñt ꝓpiquior morti es
gͣ dũ illi ꝯtigiuis uidebaris̃ Nrremeabile uobis
est iter neq ulla eius in ꝑte subsistit᷑ neq
Sulsoriũ neq lentior usꝙpͣ gressus et sõpuꝰ et
uigilia et labor et requies ⁊ morb et suictas
equi sũt gradus ad mortẽ G. Aucipiti egritudiẽ
ab solutꝰ sũ R. Greditritem hẽ insallibilem di¬
lata solutõis dieo ẽ s nõ cassaratio haleo egro¬
tare iteꝵ et mon De uirib corꝑio / Caᵐ nᵐ G.¬
Ioium satis ymo multũ ꝯtigit R. Que
de forma ac ualitudĩe dicta sunt relege

Expanded text:
rdendo cognoscitis; et perdita ergo vos cruciant et recuperata letificant. Gravissima febris sunt graviores, que in anima intus latent! His te maxime liberatum velim. Egritudo abiit. Egritudo cuit et anime lumen imminuit et corporis auxit videatur, optabile malum tamen, quod mali remedium sit maioris. Tandem egritudo longior finem habet. O stultissime, sic tu reris mortem effugisse, ad quam curris assidue? Nunc propinquior morti es quam dum illi contiguus videbaris: irremeabile vobis est iter neque ulla eius in parte subsistitur, neque diversorium, neque lentior usquam gressus; et somnus et vigilia et labor et requies et morbus et sanitas eque sunt gradus ad mortem. Ancipiti egritudine absolutus sum. Creditricem habes infallibilem: dilata dies solutionis est, sed non cassa ratio; habes egrotare iterum et mori. 5 DE VIRIBUS CORPORIS Virium satis, immo multum contigit. Que de forma ac valitudine dicta sunt relege:
Abbreviated transcription (Latin):
dedere cola semurib qui michi quod modo ip̃
dicio ⁊ illore huc eus int̾nene aliquid ĩ unde
collige suppliciuã eradat ⁊ unat Innenem semt
ꝑuo ipis et spacio nõ stat magna febititas Tingen¬
tib aã brene nchil optabile est exꝑgissuum conso¬
piti tỹs ẽ colligantes q otultos aꝑite assuestitate
iam tandem et̾na cogitare et auiare ⁊ poptare
simulant̾ ꝑitura ꝯtempne̾ Condiscite ab hus sponte

Expanded text:
est dare colla securibus, qui michi quodammodo ipsest dare colla securibus, qui michi quodammodo ipsditio et illorum: huic enim intervenire aliquid potest, unde college supplicium evadat et vivat, iuvenem senio mporis in spatio non stat magna felicitas et ingentibus animis breve nichil optabile est. Expergiscimini consopiti, tempus est, caligantesque oculos aperite, assuescite iam tandem eterna cogitare et amare et optare, sim
Abbreviated transcription (Latin):
uus siuis ad est/ G. et. S. Etas incipiẽs ab ext̾uo
ꝓcul abest / ꝑ. Intra breuis uie spatiũ nichil est¬
ꝑdil G. ⁊ cs. At nulla ꝑs afine distantior ꝙ pũ¬
cipĩ/ R. nulla quid̃ sed tũt Rte dic̾e̾t᷑ quanu
oñs equis spatus uiuerẽt Iuĩc płib unis et sepi
pͥma etas in morte incidit quo fit ut nleꝵ q
uiciõi sit ext̾mo quid Remocior uidebat᷑ G.u.
Certe florentissuma ẽ etas R. Et siad hoc panci
aĩiuũ adut̾ant tamen ex quo loqmi cepimꝰ nuuite
aliqualis incissit ⁊ modo ꝑ singles sillaꝵ tͣctati
uite aliquid excedĩt aliqd de caduco etatꝭ ftoꝵ
substralpit᷑ Ouid autẽ queso plus ht̃ epic molłis
et intidus adolestens ꝙ ille durꝰ ⁊ scamosus
tai dulte tam iotũdũ nõ intelligo cũ stiat dictu
titiiꝰ se fut̾um qd ille nũt est nl si nestit iusauiat
Nisi foite ednobus capitali sil supplicio ad¬
Dictis ille felicior est hũdus qui noiussime uisses

Expanded text:
bus finis adest. Etas incipiens ab extremo bus finis adest. Etas incipiens ab extremo procul abest. Intra brevis vite spatium nichil est procul. At nulla pars a fine distantior quam principium. Nulla quidem; sed tunc recte diceretur, quando omnes equis spatiis viverent. Nunc pluribus viis et sepius prima etas in mortem incidit, quo fit ut plerumque vicinior sit extremo qui remotior videbatur. Certe florentissima est etas. Etsi ad hoc pauci animum advertant, tamen ex quo loqui cepimus, mutatio aliqualis incessit et modo per singulos syllabarum tractus vite aliquid excidit, aliquid de caduco etatis flore subtrahitur. Quid autem, queso, plus habet hic mollis et nitidus adolescens quam ille durus et squamosus tam dulce, tam iucundum non intelligo, cum sciat dicto citius se futurum quod ille nunc est vel, si nescit, insaniat; nisi forte e duobus capitali simul supplicio addictis ille felicior est habendus, qui novissime iussus
Abbreviated transcription (Latin):
lcõs et ĩ pogintos quoꝵ st̃ iul melius quã sr̃ue¬
ctꝰ decegit ⁊ ẜ dissimulantiũ coniuentiũ q
liũu ingerit nec pͥus quid eẽ debuistis aduer¬
titis p̃ qd cẽ uoluistis effecti estis fieri q iam
alud nõ potestis q si qliis in tpe̾ aut ꝑ semet¬
ip̃m intellige posser aut docenti credeᵈ ille michi
unus ex nilib pctarus at felix furg̾e̾t a dolestẽs
nec tami multꝭ anfractib age̾t uitam cuiꝰ uuita
tuta ⁊ Recca ꝑ uirtute in uia est G ⁊ E. Etris
indecerpta est R. Quomodo indecerptã est que
e quo esse cepit assidue carpitur q̃ minutissimis
portiũtulis dũ datut exipit᷑ siquid̃ motu ꝑꝑetuo
celũ Rotat momenta horas hore diem Rapunt
Ie alũ diem trudit is q aliũ ⁊ nñqt quies sic
menses preñt sic ãin sic it ẽtis ⁊ currit et
ꝓꝑat et ut ticero ait uolat qd̵ꝙ ait maro cele̾s
neq ꝯmouet alas Ita seu naui iter agentibus
nec sentientib qui uelrãtui sepe nec togitanti¬

Expanded text:
et incognitos quorum sunt, nichil melius quam senectus detegit et dissimulantium conniventiumque luminibus ingerit, nec prius quod esse debuistis advertitis quam quod esse voluistis effecti estis fierique iam aliud non potestis. Quod si quis in tempore aut per semetipsum intelligere posset aut docenti credere, ille michi unus ex milibus preclarus ac felix surgeret adolescens nec tam multis anfractibus ageret vitam, cuius unica tuta et recta per virtutem via est. Etas indecerpta est. Quomodo indecerpta est que, ex quo esse ceperit, assidue carpitur et que minutissimis portiunculis dum datur eripitur? Si quidem motu perpetuo celum rotat, momenta horas, hore diem rapiunt, is alium diem trudit, isque alium et numquam quies. Sic menses pretereunt, sic anni, sic it etas, sic currit et properat et, ut Cicero ait, volat quodque ait Maro: Celeres neque commovet alas. Ita ceu navi iter agentibus nec sentientibus qui vehuntur, sepe nec cogitanti
Abbreviated transcription (Latin):
ad is squo acit᷑ actiuet difficiliꝰ ꝑse fortue
apnd me foruudolosior ⁊ qd constat iusidiosior
est foitiã blanda ꝙͣ nũnax qd̾ ut sic opinen
nõ ie scubentiũ fama nõ uerbore laquei nodis
sophifmatũ sed Rre exꝑimenta uite ꝙ huiꝰ adĩti
exẽpla et magnũ diffitultat arguinẽtũ raritas
yram qui sapna qui pauꝑiem qui exiliũ qui ctem
qui supplituẽ qmi morte et peiores mort duunes
mises  auo aõ tulexintꝰ multos uidi q̃ diuicias
qui honores qui potentiã nultũ sta sepe nimo
me spectante contͣ oem adu̾se fortuẽ Giolentiã
aĩ quod mine nõ freglint inflexe ulandit Ne¬
stio eñi quo modo mox ut nutiõi esse cepit for¬
tuã Incipit mens encollita tumdioi fieri et
sue fort oblimonẽ adiucca ꝓsꝑitate conciꝑe Neq
de nichilo dc̃m ẽ iamq apud nr̃os hoĩẽs in ꝓu¬
bnã ueuit magni labores esse ferre ꝓspitaten
nem ⁊ casu flaqꝰ ait hene fre̾ magnĩe diste q¬
fortimã difficilem nepe tensebat artem Ceceru

Expanded text:
icilius prospere fortune apud me formidolosior et, quod constat, insidiosior est fortuna blanda quam minax. Quod ut sic opiner, non me scribentium fama, non verborum laquei nodique sophismatum, sed rerum experimenta viteque huius adigunt exempla et, magnum difficultatis argumentum, raritas. Nam qui damna, qui pauperiem, qui exilium, qui carcerem, qui supplicium, qui mortem et peiores morte graves morbos equo animo tulerint, multos vidi; qui divitias, qui honores, qui potentiam, nullum. Ita sepenumero me spectante contra omnem adverse fortune violentiam e robur animi, quod mine non fregerant, inflexere blanditie. Nescio enim quomodo, mox ut mitior ceperit esse fortuna, incipit mens emollita tumidior fieri et sue sortis oblivionem adiuncta prosperitate concipere. Neque de nichilo dictum est iamque apud nostros homines in proverbium venit magni laboris esse ferre prosperitatem neque casu Flaccus ait: Bene ferre magnam disce fortunam; difficilem nempe censebat artem, qu
Abbreviated transcription (Latin):
ut ꝓpositrũ meũ nosses iudex oꝑis eplã p̾mittenda
erãt ꝙ si astribar dux̾is utũꝵ meciens uide¬
ro ne longior p̃ficto p̾satio libellũ brenem nõ alo
p pregrãde caput exgiuã torpus pͥmti Pachil
est nũ sine mesma ac ꝑtantũ ꝓportione foruo
Tas storida est multun super est ꝑite¬
sitio Rn pͥma mortaliũ uana spes q̃ mñłte
holiuns iiua ⁊ feselit et fallet ots¬
sronda  ta p Iuane gandiũ et brere flos
P Eie inte qram nocet cui et m̃lũ de estet
quarius sit q Rstat incertũ est Seta at̃¬
qui sex est terta uiuende R Omo hant leg̃
quit aũt qd istud legitimũ tr̃o est bite unauissi¬
ma uno lox que nõ om̃ib una est ꝑͥie td
Gadia ut inchul int̾tius in hom uita ꝙ qn

Expanded text:
ut propositum meum nosses, index operis epistola premittenda ut propositum meum nosses, index operis epistola premittenda erat, quam si ascribendam duxeris, utrunque metiens videto ne longior prefatio libellum brevem non aliter quam pregrande caput exiguum corpus premat. Nichil est enim sine mensura ac partium proportitas florida est, multum superest vite. En prima mortalium vana spes, que multa hominum milia et fefellit et fallet! Florida est etas. Inane gaudium et breve! flos . Quis integrum vocet cui et multum deest et quantulum sit quod restat incertum est? Atqui lex est certa vivendi. Quis hanc legem tulit, aut quod istud legitimum tempus est vite? Iniquissima vero lex, que non omnibus una est, immo tam varia, ut nichil incertius in
Abbreviated transcription (Latin):
ut ut in nssibiles aĩoꝵ morbos sit in uisibiliã ẽt̃
Remredia salsis opiõnib tircũnenti ueris sententus
lib̾andi st ꝭ ut qui audiendo cecid̾ant audiõdo ꝯ¬
surgõt ad ħ qui quod hmit̃ regenti libens obtutit
amico quãtulidcũq est plenꝰ amicitie fũctꝰ est inuu̾e
animũ eiũ spectat amititia non Rem q ꝑua licet
magni amoris inditiũ esse pt̃ Ego quid ut
magnificũ quid̃ tibi opto sic quid aptiꝰ hoc
tp̃e largiar nõ hxõ qd si ualidũ senseria ip̃a
qz p̾tiũ Rbus facit utilitas ꝯmendabit sui ĩ¬
ualidũ exiusabit amor nr̃i sic aut̃ ad legendũ
uenres quase quatuor ille famosiores Tt cerisangnatnce
pospones anim spes sou mpiditas e gandlũ meti
et dobor quat dne sorores equis ꝑtub ꝓsꝑitas cħ
quie uero p̾sidet arti i hũs om̃is uia Responde¬
celesti magꝭ auxitio tucũsixmentia hostiũ tela
distutiat ea michr de tuo ingẽo spes est nt unde
uicroriasẽt facille iudices Non te dinciꝰ trahanis

Expanded text:
bos, sic invisibilia esse remedia. Falsis opinionibus circumventi veris sententiis liberandi sunt, ut qui audiendo ceciderant, audiendo consurgant. Ad hec qui quod habuit egenti libens obtulit amico, quantulumcumque est, pleno amicitie functus est munere. Animum enim spectat amicitia, non rem, que parva licet magni amoris indicium esse potest. Ego quidem, ut magnificum quodque tibi opto, sic quid aptius hoc tempore largiar non habeo. Quod si validum senseris, ipsa que pretium rebus facit utilitas commendabit; sin invalidum, excusabit amor noster. Sic autem ad legendum venies, quasi quattuor ille famosiores et consanguinee passiones animi, spes seu cupiditas et gaudium, metus et dolor, quas due sorores equis partubus prosperitas et que vero arci presidet ratio, his omnibus una respondecelesti magis auxilio circumfrementia hostium tela discutiat. Ea michi de tuo ingenio spes est, ut unde victoria stet facile iudices. Non te diutius traham, sed
Abbreviated transcription (Latin):
iactina atp uoi de positua est Nõne uñ ut lati¬
sume pateat si spacũ su tp̃o ⁊ seu lotoꝵ nichilouto¬
nꝰ quotĩap se flex̾it ad sepłcrũ cuerit᷑ Ille saltẽ
anguscie siue ullis aut anstrologitis ꝯreguon an
grometricis demonstratõib guetest ita ex n¬

Expanded text:
ut latissime pateat hoc spatium seu temporum seu locorum, nichilo minus, quocunque sese flexerit, ad sepulchrum currit? Ille saltem angustie sine ullis aut astrologicis coniecturis aut geometricis demonstrationibus note sun
Abbreviated transcription (Latin):
Reges nonimꝰ tibi corregiũ nata dederat noc
dedit Regnũ fortuã nec abstulit ac quem in
cet̾ia illa tam uapie egerit uix quod sciam
nr̃a etas ĩuerẽt Iam in p̾mis ualitudĩe ꝓsꝑr
ma ⁊ coiꝑis uirib dudũ fretꝰ usq ad scuporẽ
oĩum qui te norant intra nõ młtos õnos ter
desꝑatꝰ amedicis ter uĩam ac salutẽ tuã in
solo medici telestis auxilio pofusti sic ab illo
tandom funtati redditꝰ ut penitꝰ tnũ illd
p̃stinũ Robur amiseris nõ inferiore miratulo
deritatꝭ exinue ati in solite gñitatꝭ ut q̃
ib equi tergo impositiꝰ aut hum̾is iuxus lentꝭ
t̾ram passib meniaris patria tua uno ꝓpe tye
añ certatim in aiititiam tuã int̾ent᷑ idem ip̃i
de ulła alia Re cõcordes in tuũ mox exiciũ qsĩ
rõitato consilio conspirarent et ꝑs quid̃ caput
tuũ infidiis pet̾et auro priꝰ ac genũs largiflius

Expanded text:
reges novimus. Tibi, cui cor regium natura dederat, nec reges novimus. Tibi, cui cor regium natura dederat, nec dedit regnum fortuna nec abstulit: at quem in ceteris illa tam varie egerit, vix, quod sciam, nostra etas inveniet. Iam in primis valitudine prma et corporis viribus dudum fretus usque ad stuporem omnium qui te norant, intra non multos annos ter desperatus a medicis, ter vitam ac salutem tuam in solo medici celestis auxilio posuisti: sic ab illo tandem sanitati redditus, ut penitus tuum illud pristinum robur amiseris, non inferiore miraculo dexteritatis eximie atque insolite gravitatis, ut qui nibus equi tergo impositus aut humeris nixus lentis terram passibus metiaris. Patria tua uno prope teante certatim in amicitiam tuam niterentur, idem ipsi, de nulla alia re concordes, in tuum mox exitium quasi communicato consilio conspirarent et pars quidem tuum caput insidiis peteret, auro prius ac gemmis largifluisque
Abbreviated transcription (Latin):
ddudotũ in exictua pixide om̃ib locꝭ atq
Niam ut dixi utraꝙ fortuẽ facies metuẽda
uerĩptamen utͣꝵ tol eranda est et h q̃dõ
fiero ine indiget illa solatio hic ani elatõ
ipͥurenda illic Refonãda ac subleuãda fatiga¬
nio Uaĩ ergo uarietatem cogitanti nucgi
nõ modo tĩ de hoc uellem aliquid seribe̾ tu
ut scube̾m excitabas nõ quid̃ uerbo ut qii
ceptore michi coustiꝰ sis tantoꝵ ses Rbus
ipis ⁊ in utrãłr ꝑtem hũdante mat̾ia/ Mul¬
tos in equuleo fortuẽ hdtos młtos in delicies
scimꝰ młtos magno impetu rotatos nec stan¬
denciũ desunt exẽpla nec ruenciũ nec sũ
uestius quosdam ex altiore fustigio ꝓlaysos
Puod pmam ĩpuratores quot extui Reges
uel hostrũ nol suore mambesĩmo solio detracti
uitem sunul et imnꝑiũ auistrꝰ ac ne ouna a uẽ¬
tustate mutueruũ et exules imuꝑ et captinos et
pł Relatũ ẽ et laqneo euecto fide q lamates

Expanded text:
antidotum, in exigua pixide omnibus locis atque antidotum, in exigua pixide omnibus locis atque Nam, ut dixi, utraque fortune facies metuenda, veruntamen utraque toleranda est et hec quidem freno indiget, illa solatio: hic animi elatio reprimenda, illic refovenda ac sublevanda fatigatio. Hanc ergo varietatem cogitanti michi, non modo cum de hoc vellem aliquid scribere, tu ut scriberem excitabas, non quidem verbo, ut qui ceptorum nichil conscius sis tantorum, sed rebus ipsis et in utranque partem abundante materia. Multos in eculeo fortune habitos, multos in delitiis scimus, multos magno impetu rotatos; nec scandentium desunt exempla nec ruentium, nec sum nescius quosdam ex altiore fastigio prolapsos. Quot Romani imperatores, quot externi reges, vel hostium vel suorum manibus e summo solio detracti, vitam simul et imperium amisere? Ac, ne omnia a vetustate mutuemur, et exules nuper et captivos et vel relatu, et laqueo enectos fedeque laniatos
Abbreviated transcription (Latin):
ptenuissam accingo utriq antẽ stiem panta
ꝑnistui nõ fortue cuiꝰ piam sed uirtnt ant᷑
bimpetellentie aut deffecti ꝙ et si ext᷑ ꝓpositũ
ira quid̃ offectu tamen handdissimli ⁊ leta
Iuoq mestos q aĩos factira uid̾ent᷑ quib in
Rebus quo me gesserun ingeno tu st censebis
Accupatõnũ menor ac tp̃ia qui pancissĩ dieb
ceptũ ꝑfectũ ꝙ opus adiunrãs uideris / Ego soliũs
ifidei index sun seudui hercle nõ ut unũqd q
michi spenosus s̾ut tib atq aliia si tamen
alius qiisq hec accigerit ntilius uisũ est
cõquire deniq fiuis mens is qui semꝑ in hoc
gene᷑ studiore fuit nõ tam stilit seribentꝭ
laus ꝙͣ legent utilitas si qua ex me ꝑcipi
aut sperari potest ad id maxĩe respexi ne ari¬
uiũ euoluore ad oẽm hostis supicõem ac strepi¬
tũ siuect̾e qm̃ mali om̃is et nocentꝭ boni atq
utusq fortũe Remediũ̃ brene s amica ꝯfeccã
manu qͣi duplit morbi utinã nõ mefficax

Expanded text:
termissam, attingere. Utrique autem sciens pauca permiscui, non fortune cuiuspiam sed virtutis aut vitii excellentie aut defectus, quod, etsi extra propositum, ipsa quidem effectu tamen haud dissimili et letos quoque mestosque animos factura viderentur. Quibus in rebus quo me gesserim ingenio tu censebis, occupationum memor ac temporis, qui paucissimis diebus ceptum perfectumque opus admirans videris; ego solius fidei iudex sum. Studui hercle non ut unumquodque michi speciosius, sed ut tibi atque aliis — si tamen alius quisquam hec attigerit — utilius visum est conquirere; denique finis meus is, qui semper in hoc genere studiorum fuit, non tam scilicet scribentis laus quam legentis utilitas, si qua ex me percipi aut sperari potest: ad id maxime respexi, ne armarium evolvere ad omnem hostis suspitionem ac strepitum sit necesse, quin mali omnis et nocentis boni atque utriusque fortune remedium breve sed amica confectum manu, quasi duplicis morbi velut non inefficax