comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
conuertatur. proꝑterea ne nos inducas in
temptationem. s.l .ni. i milo. Utrumq enĩ
petimus. ut a futuris custodias que cauere
non possumus sine te. ⁊ a pret̾itis libẽs que
non fecunus ꝑte. Itaq ne nos inducas in .t.¬
pecicio que contra uicium luxurie opponitur
precedens crapula subsequentis libidinis fo¬
mes est. Itaq post gulam recte contra luxu¬
uiam ad orõnem conuertimus. Libera nos a
malo. Nos enim captiui tenemur nec pos¬
sumus exre a molenta manu uicioꝵ et a
seruitute pcc̃i nisi tu eripias. libera nos Et¬
ce ad quem finem uenit superbia nrã. tu
fecisti nos ut omni creature tue dominare¬
mur tibi soli domino creaturarum oium
subiecisti. Uenit autem superbia et ꝑsuasit
nobis ut seruicem erigeremus aduersum
te. Si recessimus ate domino ⁊ ecce soli sñ
de facti sumus serui nicioꝵ qui seruire uo¬
lumus domino omnium. Sic ergo domine
stultiaa nr̃a iniuriam tiram ulascitur nris

Expanded text:
convertatur, propterea ne nos inducas in convertatur, propterea ne nos inducas in tentationem, sed libera nos a malo. Utrumque enim petimus, ut et a futuris custodias, quae cavere non possumus sine te, et a praeteritis liberes, quae non fecimus per te. Itaque ne nos inducas in tpetitio, quae contra vitium luxuriae opponitur, praecedens crapula, subsequentis libidinis fomes est. Itaque post gulam recte contra luxuriam ad orationem convertimur, libera nos a malo. Nos enim captivi tenemur, nec possumus exire a violenta manu vitiorum et a servitute peccati, nisi tu eripias, libera nos. Ecce ad quem finem venit superbia nostra. Tu fecisti nos, ut omni creaturae tuae dominaremur; tibi soli Domino creaturarum omnium nos subiecisti. Venit autem superbia et persuasit nobis, ut cervicem erigeremus adversum te; sic recessimus a te Domine, et ecce soli sine te facti sumus servi vitiorum qui servire noluimus Domino omnium; sic ergo, Domine, stultitia nostra injuriam tuam ulciscitur, nostris
Abbreviated transcription (Latin):
quia uita es. Si erramus te sequentes re¬
prehenderis tu qui ducatum prebere debes.
Multa occurrunt in uia uite huius que se¬
ducere conantur s tuum est dirigere ne se¬
ducamur sicut tuum est defendere ne oppri¬
maniur. Uide ergo domine ne impleas ꝙ cu
tim est. Tu ducatum spopondisti curreitib
ad te. duc igitur ⁊ dirige nos ne forte error
cis ad illam. Idarco domine ne inducas nos¬
in temptationem Tibi enim imputabimus
si fieri permiseris hnĩs hic aliquid quod op¬
ponamus adu̾sum te si derelinquimur a te.
Id circo hic aduersus tuam maiestatem am¬
plius aliquid presimumus qui sio fecisti noᷤ
ut sine illo iuiuere non possimus cum quo
securi ẽẽ non possumus propterea si socias
illi custodi ub illo. Alioquin domine inducis
nos tu si decipimur ab eo quod neo repellate
possumus propter te neo oauere sine te. Si gͦ
domine inducis nos tu ⁊ decens non erit boni¬
tati tue si perdicio nra in tuam causationẽ

Expanded text:
quia vita es; si erramus te sequentes, requia vita es; si erramus te sequentes, reprehenderis tu, qui ducatum praebere debes; multa occurrunt in via vitae hujus, quae seducere conantur, sed tuum est dirigere, ne seducamur, sicut tuum est defendere, ne opprimamur. Vide ergo, Domine, ut impleas, quod tuum est. Tu ducatum spopondisti currentibus ad te. Duc igitur et dirige nos, ne forte error cis ad illam. Idcirco, Domine, ne nos inducas in tentationem; tibi enim imputabimus, si fieri permiseris. Habemus hic aliquid, quod opponamus adversum te; si derelinquimur a te. Idcirco hic adversus tuam majestatem amplius aliquid praesumimus, qui sic fecisti nos, ut sine illo vivere non possimus, cum quo securi esse non possumus; propterea si socias illi, custodi ab illo. Alioquin, Domine, inducis nos tu, si decipimur ab eo quod nec repellere possumus propter te, nec cavere sine te. Si ergo, Domine, inducis nos tu, et decens non erit bonitati tuae, si perditio nostra in tuam causationem
Abbreviated transcription (Latin):
le cognosamus. propterea quia ꝑ debitum
necessitati obsequium suscipitur: eucuno pil¬
sans cum eo quod dulce est infirmitati blã¬
de suggerit eciam id quod concessum ñ est
necessitati heo est temptatio quam falca
rõ nititur comprobare. ut quasi id quod ne¬
cessitati debitum est rõnabiliter susapitur.
hoc quoq quod merito superfluitati deputã¬
dum est non caueatur: Itaq temptat inciuĩ
possit ad superfluitatem. ħ est temptatio ẜ
uare possunt. Sed quia a natura faciendi
rõnem non habent quasi temptare non pos¬
sunt. propter hoc specialiter temptatio no¬
minata est quia callide persuadet quod li¬
citum non est ad quam quia per nat᷑alem
necessidatem ineuitabilr̃ acceditur. nõ ro¬
gut quod im̃possibile ẽ ut ad illam nõ ue¬
niat sed tantum modo ut in illam non in
currimus ad te. non enim peruenimus ad
te. nis ducamur a te. Ergo dux noster es
tu. duc bene quia u̾itas es. duc ad bonum

Expanded text:
le cognovimus, Propterea quia per debitum le cognovimus, Propterea quia per debitum necessitati obsequium suscipitur, e vicino pulsans cum eo quod dulce est infirmitati, blande suggerit etiam id quod concessum non est necessitati. Haec est tentatio, quam falsa ratio nititur comprobare, ut quia id quod necessitati debitum est, rationabiliter suscipitur, hoc quoque, quod merito superfluitati deputandum est non caveatur; itaque tentat vitium possit ad superfluitatem. Haec est tentatio vare possunt, sed quia a natura, faciendi rationem non habent, quasi tentare non possunt; propter hoc specialiter tentatio nominata est, quia callide persuadet quod licitum non est, ad quam quia per naturalem necessitatem inevitabiliter acceditur, non rogat, quod impossibile est ut ad illam non veniat, sed tantummodo, ut in illam non indcurrimus ad te, non enim perveniemus ad te, nisi ducamur a te. Ergo dux noster es tu, duc bene, quia veritas es, duc ad bonum,
Abbreviated transcription (Latin):
appellatur quia cȩd̾am uicia longe a nat᷑a
sunt humana. ⁊ ob hoc quanto muius rõnis
preferunt tanto minus temptationis addu¬
cunt. Temptare ⁊ enim est callide experiri ⁊
quasi blandis quibdam conatib premissis
ante muolentam impulsionem. probare quid
estimari possit do illo quod dubium est̾. Ubi
est indissimulata molentia est non tam tẽp̃¬
tatio quan oppressio si preualet inuasio no¬
minatur. Appetitus itaq edendi quia per iu¬
situm necessitatem dominatur. tanto effica¬
cuis quicquid adducit ingerit. qnͣto minus
repelli potest ⁊ tunc cum propter id quod
illi reprehensibile mest probari nõ potest. Nã
⁊ quanto superflua suadet quams ꝑ rõnem
ab excessu cohibeatur non tamen ab eõ quod de¬
bitum est necessitati compostitur. Itaq ⁊ tũc
illi ad sustentationem nature ex necessita te
seruimus quando illum per ĩmoderatum desi¬
derii feruorem metas necessitatis transire uel¬

Expanded text:
atur, quia caetera vitia longe a natura atur, quia caetera vitia longe a natura sunt humana; et ob hoc quanto minus rationis praeferunt, tanto minus tentationis adducunt. Tentare etenim est callide experiri, et quasi blandis quibusdam conatibus praemissis, ante violentam impulsionem probare, quid existimari possit de illo quod dubium est. Ubi ergo indissimulata violentia est; non tam tentatio quam oppressio est, si praevalet, invasio nominatur. Appetitus itaque edendi, quia per insitam necessitatem dominatur, tanto efficacius quidquid adducit, ingerit, quanto minus repelli potest, etiam tunc, cum propter id quod illi reprehensibile inest, probari non potest. Nam et quando superflua suadet, quamvis per rationem ab excessu cohibeatur, non tamen ab eo quod debitum est necessitati, compescitur. Itaque et tunc illi ad sustentationem naturae ex necessitate servimus, quando illum per immoderatum desiderii fervorem, metas necessitatis transire vel
Abbreviated transcription (Latin):
casti misc dĩam tuam deus. respice miseros et
refice languidos. ut nutrimento tuo prius
conualescamus ad ueniam. post ea sanati
et iustificat tua refectione proficiamus ad
⁊ per dilectionem renoiramur ad remissionẽ.
sicut scriptum est. dimissa sunt ei pcc̃a mustta.
qm̃ dilexit multum. Idcirco pͥus da panem
da refectionem. infunde dilectionem. ⁊ indul¬
ge remissionem. Da panem cotidianum. egͦ¬
tis quem sempit̾num prebiturus es sauis.
Modo da ut sepe repetatur. post ea daturus
iugiter ad replectionem. Modo da medicinã. a¬
post ca ad gloriam. Sic ergo prius panem
nos itducas in temptationem. Hec ẽ sexta¬
peticio que contra uicium gule opponitur.
orat enim ut itiducatur in tempt̾ neq se¬
ducatur ab illecebra blandiente aue sub ue¬
lumento necessitatis familiarius acredetis
euicino pulsat mentis constanciam ⁊ blãde
prouocat irritans in excessum suꝑfluitatis.
Nani ⁊ idcito specualiter ħ pet stis tẽptacõ¬

Expanded text:
casti misericordiam tuam Deus , respice miseros, et casti misericordiam tuam Deus , respice miseros, et refice languidos, ut nutrimento tuo prius convalescamus ad veniam, postea sanati et justificati tua refectione proficiamus ad et per dilectionem renevemur ad remissionem, sicut scriptum est: Dimissa sunt ei peccata multa, quoniam dilexit multum . Idcirco prius da panem, da refectionem; infunde dilectionem et indulge remissionem. Da panem quotidianum ut aegrotis, quem sempiternum praebiturus es sanis; modo da, ut saepe repetatur, postea daturus ujugiter ad repletionem; modo da ad medicinam, postea ad gloriam. Sic ergo prius panem nos petitio quae contra vitium gulae opponitur. Orat enim, ut non inducatur in tentationem, neque seducatur ab illecebra blandiente, quae sub velamento necessitatis familiarius accedens, e vicino pulsat mentis constantiam, et blande provocat; irritans in excessum superfluitatis. Nam et idcirco specialiter haec pestis tenta
Abbreviated transcription (Latin):
superbia contra tuam pietatem dampnabili
presumptione grassatur Tamen domine tu
gratuita benignitate maiora dimittis. ut nos
prouoces ad dimittenda minora. Nec tamen
sio in merito. Tu enim magnus es. nos ꝑui.
⁊̃ idarro magna operaris. ut excellentem bo¬
nitatem. quo possumus emulemur. ꝓpterea
dinuitamus debitorib nris. Non sumius cu¬
pidi ad repetendum. nec auari ad retinendũ.
dimittumis debitorib nr̃is. dimittumus non
solum tibi uindittam sed illis maliciam. Ti¬
bi dimittimus undittam ut ñ damen eos
puniamus. Illis dimittunus maliciam ut ñ
odiamus. Propterea igitur dimutte nobis .d .n.
post ea remissionem. Si enim expectas de re¬
fectione doneo rogari non oporteat de remis¬
sione ⁊ differatur cibus quo usq desinat
morb non conualescunt egroti tui. Id curco
domine quanuus bonum non sit. panem fi¬
lioꝵ canib mittere. tamen quia homines ⁊
iumenta saluas. quem admodum multipli¬

Expanded text:
superbia contra tuam pietatem damnabili superbia contra tuam pietatem damnabili praesumptione grassatur. Tamen, Domine, tu gratuita benignitate majora dimittis; ut nos provoces ad dimittendum minora, nec tamen sic immerito. Tu enim magnus es, nos parvi; et idcirco magna operaris, ut excellentem bonitatem quo possumus, aemulemur. Propterea dimittimus debitoribus nostris. Non sumus cupidi ad repetendum, nec avari ad retinendum. Dimittimus debitoribus nostris; dimittimus non solum tibi vindictam, sed illis malitiam. Tibi dimittimus vindictam, ut tamen eos puniamus; illis dimittimus malitiam, ut non odiamus, Propterea igitur dimitte nobis debita postea remissionem. Si enim exspectas de refectione donec rogari non oporteat de remissione, et differatur cibus quousque desinat morbus, non convalescunt aegroti tui. Idcirco, Domine, quamvis bonum non sit panem filiorum canibus mittere , tamen quia homines, et jumenta salvas, quemadmodum multipli
Abbreviated transcription (Latin):
nrõs auari non essemus. Propterea domine
demus tantam negligere pietatem̃. Urges .n.
ex omni parte maliciam nrãm hinc gͣtuita
bonitate qua indulgentib spondes ueniã.
hino debita ĩ dignatione qua non udulgẽ¬
tib intonas iram. Propterea domine ecce ũ¬
at nos pietas tua. qua dignaris tam beiug¬
ne tuo iure çedẽ propter nos. Quid enim ẽ
omne quod homo contra hominem face pot̃.
tue inurie comꝑatum. Nam quid mag¬
num est si malus malum offendit. Ubi u̾o
pietas ipã leditur. bonitas exacerbatur. Hec
maior est iquitas. propterea pocm homĩs
aduersus hominem non oĩo peccatum est qr
quod malus unus iniuste agit. alt̾ malus
iuste patitur Quando autem pecramus do¬
mine cumulatur iquitas nr̃a. quia quod
nos facimus ex malicia tu pateris sine culpa⁊
Idcuro debita nr̃a aduersum te oĩo modum
excedunt. nec comꝑari potest id iñ quo homo
ab homine offenditu cuilpe nr̃e in qua nr̃a

Expanded text:
nostros avari non essemus. Propterea, Dominenostros avari non essemus. Propterea, Dominedemus tantam negligere pietatem. Urges enim ex omni parte malitiam nostram, hinc gratuita bonitate, qua indulgentibus spondes veniam, hinc debita indignatione, qua non indulgentibus intonas iram. Propterea, Domine, ecce vincit nos pietas tua, qua dignaris tam benigne tuo juri cedere propter nos. Quid enim est omne quod homo contra hominem facere potest tuae injuriae comparatum? nam quid magnum est si malus malum offendit? Ubi vero pietas ipsa laeditur, bonitas exacerbatur, haec major est iniquitas. Propterea peccatum hominis adversus hominem, non omnino peccatum est, quia quod malus unus injuste agit, alter malus juste patitur. Quando autem peccamus in te, Domine, cumulatur iniquitas nostra, quia quod nos facimus ex malitia, tu pateris sine culpa. Idcirco debita nostra adversum te omnino modum excedunt, nec comparari potest id, in quo homo ab homine offenditur, culpae nostrae in qua nostra
Abbreviated transcription (Latin):
nuittumus ut non repetamus. dimittimꝰ ut ñ
sucrenseamus. Tibi enim domine cor loqͥtur.
tibi animus conatetiu Ideo ex corde dimittumꝰ
quia tu gratum non hr̃es quicquid extͥnsears
fieret. si quod lingua dicit id eciam consciencia
non approbaret. Ideo dimittimus debitorib
nr̃is. Dimittius ut non requiramus ad uin¬
dictam. dinuitunus ut non retineamus ad
maliciam. Propterea tu dimitte sicut dimitti¬
mus nos. dimite ut non retineas ad odium
dinutte ut non exigas ad tormentum. Parum
diligi. Id arco nos minucos eciam diligimus
qui omnes mumiai tui fuimus quam diu
dileximus iniquitatem ⁊ tuam non custodiui¬
mus uoluntatem. Propterea domine quia ti¬
menius iustam. iram tuam configimus ad be¬
nignam conditionem tuam. Tu enim dixisti. di¬
nutte ⁊ dimittetur uobis. Ideo domine tene¬
quam mortem dilexisti. Idcuco sponte promi¬
sisti quod nullo debito exgebaris dimissur
te debita nr̃a si nos ad repetendos debitores

Expanded text:
mittimus ut non repetamus; dimittimus, ut non mittimus ut non repetamus; dimittimus, ut non succenseamus. Tibi enim, Domine, cor loquitur; tibi animus confitetur. Ideo ex corde dimittimus, quia tu gratum non haberes quidquid extrinsecus fieret, si quod lingua dicit, id etiam conscientia non approbaret. Ideo dimittimus debitoribus nostris; dimittimus, ut non requiramus ad vindictam; dimittimus, ut non retineamus ad malitiam, Propterea tu dimitte, sicut dimittimus nos; dimitte, ut non retineas ad odium; dimitte, ut non exigas ad tormentum. Parumdiligi. Idcirco nos etiam inimicos diligimus, qui omnes inimici tui fuimus, quandiu dileximus iniquitatem, et tuam non custodivimus voluntatem. Propterea, Domine, quia timemus justam iram tuam, confugimus ad benignam conditionem tuam. Tu enim dixisti: Dimitte, et dimittetur vobis . Ideo, Domine, tenequam mortem dilexisti. Idcirco sponte promisisti ad quod nullo debito exigebaris dimissurum te debita nostra, si nos ad repetendos debitores
Abbreviated transcription (Latin):
condicionem suscipimus. Tu grã tua cor¬
da nr̃a tetigisti ut indulgenaam diligamꝰ.
Id circo sentimus bonam miscdiãm et cupi¬
mus adiuuari ut implere possimut quod
prolamus.Animus namq desiderio ututis
pronus est ad parcendun ⁊ piopt̾ea deside¬
rat ⁊ affectat cupiens indulgere ut indul¬
geatur. ⁊ sibi. Propterea pronum se offert
ad condicionem non presumptione uͥtutis
desiderio bonitatis hic enim desiderium ornci¬
onem mouet iñ quo uͥtus indulgentie cõ¬
cepta est ⁊ ip̃o comitu pietatis flagitat
tua grã largiente quod nr̃m est offerimus
perficituit ideo quod iam accepinus libenter os¬
ferimꝰ desid̾ium. ut tu quem non dum accepimꝰ
sed desideramus ⁊ desiderando oramus uirtutis
prestet effectum. Idcuco aun dicimus tĩbi nos
dimittunus non iactamus uirtutis plenitu¬
dinem. sed gratulamur propter desiderii boni
inchoationem. Propterea ecce dimittunus ꝑati
sumus dinittere parati sumus indislgere. di¬

Expanded text:
conditionem suscipimus. Tu gratia tua jam corconditionem suscipimus. Tu gratia tua jam corda nostra tetigisti, ut indulgentiam diligamus. Idcirco sentimus bonam misericordiam et cupimus adjuvari, ut implere possimus quod probamus. Animus namque desiderio virtutis pronus est ad parcendum, et propterea desiderat et affectat cupiens indulgere, ut indulgeatur et sibi. Propterea et pronum se offert ad conditionem, non praesumptione virtutis, sed desiderio bonitatis. Hic enim desiderium orationem movet, in quo virtus indulgentiae concepta est; et ipso conatu pietatis flagitat,tua gratia largiente, quod nostrum est offerimus,perficitur, ideo quod jam accepimus, libenter offerimus desiderium, ut tu quem nondum accepimus, sed desideramus, et desiderando oramus, virtutis praestes affectum. Idcirco cum dicimus tibi, nos dimittimus, non jactamus virtutis plenitudinem, sed gratulamur propter desiderii boni inchoationem. Propterea ecce dimittimus, parati sumus dimittere, parati sumus indulgere. Di
Abbreviated transcription (Latin):
appetitu in flammamur Postremo nͥ amor
castitatis in desiderio esset nemo contra tur¬
pes luxurie delectationes orõnem funderes.
prius ergo excitanur ut uelimus. post ea
oramus ut amplius possimus. Sicut scͥptum
est. Concupiuit auima mea desiderare iustifi¬
cationes tiras in omni tempore. Sic ergo pa
gracias agimus de presenti suplicamus. Qͦ¬
modo futura eueniant non nrm ẽ querere
sed tuum est prouidere. Itaq non rogantꝰ
pro crastino qui utrumi nobis concessus sit
ignoramus. Speramus tamen qm̃ nec in
illo nobis largicio tua deerit si uoluntas tua
fuerit ut ad illum perueniamus. Scͥptum
ce. qui dedisti inicium p̾sta nutͥmentum. Nũ
si tu deseris ad queni respicimus. Itaq pa¬
quinta peticio que contra uaum auaricie op¬
ponitur. Conceꝑrit enim spũ desiderium
indulgendi. qui tam fideliter cotiditionem
proponit. dimutte sict dinuttimu. Nos
enim parati sumus dimittere. Ideo securre

Expanded text:
appetitu inflammamur. Postremo nisi amor appetitu inflammamur. Postremo nisi amor castitatis in desiderio esset, nemo contra turpes luxuriae delectationes orationem funderet; prius ergo excitamur, ut velimus; postea oramus, ut amplius possimus, sicut scriptum est: Concupivit anima mea desiderare justificationes tuas in omni tempore . Sic ergo pangratias agimus, de praesenti supplicamus. Quomodo futura eveniant, non nostrum est quaerere sed tuum est providere. Itaque non rogamus pro crastino; qui utrum nobis concedendus sit, ignoramus; speramus tamen, quoniam nec in illo nobis largitio tua deerit, si voluntas tua fuerit, ut ad illum perveniamus. Scriptumce, qui dedisti initium, praesta nutrimentum. Nam si tu deseris, ad quem respiciemus? Itaque paquinta petitio, quae contra vitium avaritiae opponitur. Conceperat enim spiritu desiderium indulgendi qui tam fideliter conditionem proponit, dimitte sicut dimittimus. Nos enim parati sumus dimittere; ideo secure
Abbreviated transcription (Latin):
I anima ad desid̾ium exatatur. Et nota qd̾
panis hic cotidianus dicitur qr secundum
numerum sp̃alium illuminationum refec¬
tio int̾ne dulcedinis multiplicatu Con¬
siderandum uero quomodo ħ pecicio pro ui¬
ao accidie salicando suplicars dicitur. in qͣ
non fastidiens sed esuriens ⁊ desideran
orare memoratui: Sed sciendum est quod
nisi mens orantio prius per graciam ad de¬
siderium boni extitata esset numquam ad
persequendum malum suum qualescereti
⁊ idarco eo desiderio quo per graciam ꝗtͣ¬
malum suum accenditur pro eodem p̾ mod̾
malo desiderio sauando orat quia nͥ aliqua¬
tenus quod perdidit sentiret quod patitur ñ
doleret. Itaq nec contra superbiam orare pͭ.
inuidiam nisi qui saltem in affectum benigni¬
tatem possidet. Sic mansuetudine contra irã
sio desiderio contra acaidiam suplicamꝰ. Contͣ
auaricalm orantes indulgendi desidi̾o atten¬
dimur contra gulam suplicantes ꝯtinentie

Expanded text:
am anima ad desiderium excitatur. Et nota quod am anima ad desiderium excitatur. Et nota quod panis hic quotidianus dicitur, quia secundum numerum spiritualium illuminationum refectio internae dulcedinis multiplicatur. Considerandum vero, quomodo haec petitio pro vitio acediae sanando supplicare dicitur, in qua non fastidiens, sed esuriens et desiderans orare memoratur. Sed sciendum est, quod nisi mens orantis prius per gratiam ad desiderium boni excitata esset, nunquam ad persequendum malum suum convalesceret. Et idcirco eo desiderio, quo per gratiam malum suum accenditur; eodem postmodum pro malo desiderio sanando orat; quia nisi aliquatenus quod perdidit sentiret, quod patitur non doleret. Itaque nec contra superbiam orare poteinvidiam, nisi qui saltem in affectu benignitatem possidet. Sic mansuetudine contra iram, sic desiderio contra acediam supplicamus; contra avaritiam orantes, indulgendi desiderio accendimur; contra gulam supplicantes, continentiae
Abbreviated transcription (Latin):
esurit. Quid est esurire : desiderare. esurit aĩa.
desiderat anima. Quid desiderat᷑ panem. Quẽ
punem: u̾itatem. Iste est pains suis. Hhinc pa¬
nem alia creatura sumere non potest. nͥ sola
rõnalis. propterea ait panem nr̃m. ad huno
fc̃i sumus ad hunc creati sumus. propterea
est hodie: in die presenti. Intendite. Anima
rõnalis ita creata fuerat ut a u̾itate illui¬
naretur. ⁊ lumen ip̃ins u̾itatis in ea numꝙͣ
obscuraretur. Si ergostetisset in lumine ue¬
ritatis unus illi dies esset. ⁊ ille dies et̾ius
esset non hñs hest̾num. nel crastinum. Nũc
autem quia a u̾itate deficit. recedit ab ea lu¬
men u̾itatis ⁊ non stat cum ea semper. pp̃ea
dies eius transeunt. ⁊ succedunt post lumen
tenẽbre quando per culpam u̾itas relinquit᷑
⁊ post tenẽbras rursum redit lux qñ anima
in peccato iacens per grãm iuusitatur. Qñ
ergo adẽ gracra dies est. quia illuminatur

Expanded text:
esurit. Quid est esurire? desiderare. Esurit anima, esurit. Quid est esurire? desiderare. Esurit anima, desiderat anima. Quid desiderat? panem. Quem panem? veritatem. Iste est panis ejus; hunc panem alia creatura sumere non potest, nisi sola rationalis propterea ait: Panem nostrum. Ad hunc facti sumus, ad hunc creati sumus. Propterea est, hodie? In die praesenti. Intendite, anima rationalis ita creata fuerat, ut a veritate illuminaretur et lumen ipsius veritatis in ea nunquam obscuraretur; si ergo stetisset in lumine veritatis, unus illi dies esset et ille dies aeternus esset, non habens hesternum vel crastinum. Nunc autem quia a veritate deficit, recedit ab ea lumen veritatis, et non stat cum ea semper. Propterea dies ejus transeunt et succedunt post lumen tenebrae, quando per culpam veritas relinquitur; et post tenebras rursum redit lux, quando anima in peccato jacens per gratiam visitatur. Quando ergo adest gratia, dies est, quia illuminatur
Abbreviated transcription (Latin):
panis. qm̃ ipsum uerbum est panis. da ergo
nerbum tuum ut reficias arumas nostras
Quid est u̾bum tuum᷑ ueritas. Mute u̾ita¬
tem tuam in cor nr̃m ut reficiat nosi Mute
ueniat cm filio spiritus sauctus. Ambo ueni¬
ant ut refectio sit plena. Illuminet u̾itas refi¬
ciat caritas. Nam ipsu dilectio ipsa est refectõ
dies enim hodiernus presens est. sicut ext̾nus
pret̾itus. crastimis futurus. Que diem intus
siintus refectionem agnosais. Intus panem ĩ¬
tus diem. Nam de ext̾iori pane ⁊ extĩori die
quamuis ⁊ illi a deo sint ⁊ a deo petendi sint.¬
pro m̾ito nuno int̾im siletur propter intenti¬
onem melioris. Quere ergo intus diem quere
uitus punem. Nam si ille qui reficitur ĩ tꝰ
est intus ẽ quo reficitur untus est quando refi¬
citur. Clamat hio esuriens ⁊ querit refectio¬
nem suam ne deficiat. clamat anima. Ip̃a est
esuriens ⁊ utinam esuriat. ⁊ ħ esuriat ꝙ cum
plene percepit amplius non esuriat. G am̃

Expanded text:
panis, quoniam ipsum verbum est panis. Da ergo panis, quoniam ipsum verbum est panis. Da ergo verbum tuum, ut reficias animas nostras. Quid est verbum tuum? veritas. Mitte veritatem tuam in cor nostrum, ut reficias nos. Mitte veniat cum Filio Spiritus sanctus; ambo veniant, ut refectio sit plena, illuminet veritas, reficiat charitas. Nam ipsa dilectio, ipsa est refectio.Dies enim hodiernus praesens est, sicut hesternus praeteritus, crastinus futurus. Quaere diem intus; si intus refectionem agnoscis, intus habes panem, intus diem. Nam de exteriori pane et de exteriori die quamvis et illi a Deo sint et a Deo petendi sint nunc siletur, propter intentionem melioris. Quaere ergo intus diem, quaere intus panem. Nam si ille qui reficitur intus est, intus est quo reficitur, intus est quando reficitur. Clamat hic esuriens et quaerit refectionem sui ne deficiat. Clamat anima, ipsa est esuriens, et utinam esuriat, et hoc esuriat, quod cum plene percepit, amplius non esuriat. Ergo anima
Abbreviated transcription (Latin):
uoluntas tua. Ette igitur manemus uͭ sit
heo requies nr̃a in seculum seculi. M anere
non possumus nisi comedamus. da ergo nõb̾
citi sumus de crastino hodiernam tantum
quantum suffiat ⁊ non amplius. non colli¬
giius nisi quantum uti possumus. Panẽ
tionem prebo refectionem. Quantum illu¬
minasti. tantum refice. quantum dedisti
sare tantum da diligere. Nolumus uͭ ap
nos dilectio tua sine sciencia excedat quia
quod seauidum saiãm non agitur repre¬
hẽsibile est. cciam si ex delo iusticie oriri ii¬
deatur. Propt̾ea arguntur qui zelum ha¬
buerunt non secundum sciãmi qui ultra il¬
luminationem protuahere uoluerunt refeo¬
tionem. Nocte comederunt abum qui nꝰ
nisi in die sumendus fuerat. Ideo errau̾nt¬
⁊ ebrii facti sunt ut non intellig̾e̾nt quid
fucerent. propter hoc panem .n.c. d.n.h. da
uit homo. sed in omni uerbo quod procedit
de ore dei Ergo pascit uerbum sicut pascit

Expanded text:
voluntas tua. Ecce igitur manemus: Ut sit voluntas tua. Ecce igitur manemus: Ut sit haec requies nostra in saeculum saeculi . Manere autem non possumus, nisi comedanius. Da ergo nobis citi sumus de crastino; hodiernam tantum quantum sufficit, et nos amplius non colligimus nisi quanto uti possumus. Panem tionem, praebe refectionem. Quantum illuminasti, tantum refice; quantum dedisti scire, tantum da diligere. Nolumus ut apud nos dilectio tua sine scientia excedat, quia quod secundum scientiam non agitur , reprehensibile est, etiam si ex zelo justitiae oriri videatur; propterea arguuntur, qui zelum habuerunt non secundum scientiam; qui ultra illuminationem protrahere voluerunt refectionem. Nocte comederunt cibum, qui non nisi in die sumendus fuerat. Ideo erraverunt et ebrii facti sunt, ut non intelligerent quid facerent. Propter hoc panem nostrum quotidiavit homo, sed in omni verbo, quod procedit de ore Dei . Ergo pascit verbum, sicut pascit
Abbreviated transcription (Latin):
fieri non pernuttas. Quod ⁊ si fieret uolũ
tas minus potens non esset nra plus mi¬
ut de nobis plus tibi quam nobis credamus
propterea fiat uoluntas tua. Non enim et
malum nr̃m uelle possumus tu non potes
quem nec ignorantia decipit neo nralicia cor¬
rumpit. Idcirro domine fiat uoluntas tua si¬
um accidie opponitur. hic enim petitur panis
uite ab esurientib iusticiam panis refectio ẽ.
da panem da refectionem. panem nr̃m .c. d.
das nr̃m quia acapimus tuum qura a te.
riõm quia nobis. a te oritur. ideo tuum. nõb̾
conceditur ideo nr̃m. Tu es enim terra terra¬
illa uiuentium. de qua oritur panis iute qui
confirmat cor homuus. Idcuto o terra da pa¬
nem da refectionem. pasce habitatores. Si hĩ¬
tamus in te. pascanur ex te. Iam cepimus
manere iam cepinius quiescere quia iam
cepimus adquiescere. ecce non resslimus ꝑ
contradictionem aliquam cantammꝰ. fiat᷑

Expanded text:
fieri non permittas. Quod et si fieret, voluntas fieri non permittas. Quod et si fieret, voluntas tua minus potens non esset; nostra plus mionitate tua confidimus ut de nobis plus tibi quam nobis credamus, propterea fiat voluntas tua. Nos enim et malum nostrum velle possumus; tu non potes quem nec ignorantia decipit, nec malitia corrumpit. Idcirco, Domine, fiat voluntas tua, sidiae vitium opponitur. Hic enim petitur panis vitae ab esurientibus justitiam. Panis refectio est; da panem, da refectionem. Panem nostrum quotdas; nostrum, quia accipimus; tuum, quia a te; nostrum, quia nobis, a te oritur; ideo tuum; nobis conceditur, ideo nostrum. Tu es enim terra illa viventium, de qua oritur panis vitae, qui confirmat cor hominis . Idcirco, o terra, da panem, da refectionem, pasce habitatores. Si habitamus in te, pascamur ex te. Jam coepimus manere, jam coepimus quiescere, quia jam coepimus acquiescere. Ecce non resilimus per contradictionem aliquam; cantavimus, fiat
Abbreviated transcription (Latin):
das tua fiat mmutentur illos qui ad huo
aui mo terre mherent ⁊ t̾ra sunt ⁊ prece¬
dunt corde quo secuturi sunt ⁊ corpore. Sic
ergo stat uoluntas tua sicut in celo ⁊ in t̾¬
facere uoluimus. aluid perficere cogitaui¬
mus. Sed consideramus modo qura oip̃s uo¬
luntas cua ẽ.⁊ id circo si intumur ccͣ illam
aut potestate tua contingemur ne quod
nusle uolumus perficiamus. aut paciẽcia
tua sinemur ut ꝑeamus. Idcnto domine
non contendimus tecum. fiat uolũtas cira.
Scimus domine quia sine uolumus siue
nolumus. uoluntas tua siet. Io fie̾t uolũ¬
tas tua. Concedimus quod prohibere oĩo ñ
possumus. Ne forte si isliud uelimus nõ
detur effectus ⁊ dampnetur affectus. Ideo
adiengimus uolunt atem ut remuneres
pietatem. quia laudamus ⁊ amanus tuam
potestatem̃. ut facias oramus quod te posse
non dubitamus ut tua bona uoluntate p̃¬
uas nr̃as uoluntates comprimas ⁊ quod
male uolumus nos. tu aucem bñ non uis

Expanded text:
tas tua fiat, imitentur illos, qui adhuc tas tua fiat, imitentur illos, qui adhuc animo terrae inhaerent, et terra sunt, et praecedunt corde, quo secuturi sunt corpore. Sic ergo, fiat voluntas tua, sicut in coelo et in terfacere voluimus, aliud perficere cogitavimus; consideramus modo, quia omnipotens voluntas tua est; et idcirco si nitimur contra illam, aut potestate tua corrigemur, ne quod male volumus, perficiamus; aut patientia tua sinemur, ut percamus. Idcirco, Domine, non contendimus tecum: Fiat voluntas tua. Scimus, Domine, quia sive volumus, sive nolumus, voluntas tua fiet. Ideo Fiat voluntas tua. Concedimus quod prohibere omnino non possumus, ne forte si aliud velimus, non detur effectus et damnetur affectus. Ideo adjungimus voluntatem, ut remuneres pietatem, quia laudamus et amamus tuam potestatem; ut facias oramus, quod te posse non dubitamus, ut tua bona voluntate pravas nostras voluntates comprimas, et quod male volumus nos, tu autem bene non vis,
Abbreviated transcription (Latin):
lesionem nature. propter implectionem i̾ticie.
Quod autem ex uicio appetimus ⁊ plangendũ
est quod oritur ⁊ cohibendum ne ꝑficiatur.
ut fiat quod scriptum ẽ. Non regͥnet pccm
in urõ mortali corpore. propterea ut in terra
quoq carius nr̃e regnum pectati destruatur
⁊ regnum dei adue̾at orandum ut sicut in
celo sic ⁊ in terra uoluntas eius fiat. quia
tunt eciam in terra regnum eius aduenit. si
motus qui ex iusticia non est subiectus rõm
non dominatur sed seruit. Cum autem hõ
celum anime sue ⁊ terram carnus sue regno
dei subiecerit tuno affectu caritatis in aut̾io¬
ra se extendens orare debet. ut quod instguã
operante agitur endem grã largiente extius
compleatur. fiat uoluntas tura sicut ĩ celo
⁊ in terra. Sicut angeli in celo obediunt sio
obediant homines in terra. Et si qui in t̾ra
homines per gr̃am celum ft̃i sunt. ⁊ ad ce¬
lum mente subleuati sunt ut in eis nolũ¬

Expanded text:
laesionem naturae propter impletionem justitiae. laesionem naturae propter impletionem justitiae. Quod autem ex vitio appetimus, et plangendum est quia oritur, et cohibendum ne perficiatur, ut fiat quod scriptum est: Non regnet peccatum in vestro mortali corpore . Propterea ut in terra quoque carnis nostrae, regnum peccati destruatur et regnum Dei adveniat; orandum ut sicut in coelo, sic et in terra voluntas ejus fiat, quia tunc etiam in terra regnum ejus advenit; si motus, qui ex justitia non est, subjectus rationi non dominatur, sed servit. Cum autem homo coelum animae suae et terram carnis suae regno Dei subjecerit tunc affectu charitatis in anteriora se extendens, orare debet, ut quod in se gratia operante agitur, eadem gratia largiente exterius compleatur. Fiat voluntas tua sicut in coelo et in terra. Sicut angeli in coelo obediunt sic obediant homines in terra. Etsi qui in terra homines per gratiam coelum facti sunt et ad coelum mente sublevati sunt, ut in eis volun
Abbreviated transcription (Latin):
entis uoluit aluid suꝑiuis per iudicium rõ¬
nis iusticiam amantis approbauit. sic nos
quod in nõbis ex uicio contra iusticiam dĩ
mou̾i cernimus uidicio rõius cohibere debe¬
mus decentes domine non nr̃a uolutas fi¬
at sed tua. Nostra enim uoluntas est uolũ¬
tas carnis nr̃e quo siue ex infirmitate nature
moueatur nr̃a est quia in nobis. siue ex uicio
culpe nr̃a est quia ex nobis. ħ nr̃a est ama
portamus. illa nr̃a que fecimus. fecimꝰ enmm
culꝑam portamus naturam. Ideo qd̃ mouet
ex natura. ⁊ si aliquando cohibetur numqmͣ
imputatur. In eo autem quod moneta ex
culpa. ⁊ reprehesibile est quo oritur. ⁊ cohi¬
bendum est ne operetur. Id arco autem qd
secundum infirmitatem nature appetinũ
et si culpa non sit aliquando tamen cohibere
debenius. quia cum aliud iusticia dei exigit
ad puniendam culpam. aliud inarmitas ad fo¬
uendam naturam pacienter sustinere debomꝰ

Expanded text:
entis voluit, aliud superius per judicium ratentis voluit, aliud superius per judicium rationis justitiam amantis, approbavit; sic nos, quod in nobis ex vitio contra justitiam Dei moveri cernimus, judicio rationis cohibere debemus, dicentes: Domine, non nostra voluntas fiat, sed tua. Nostra enim voluntas, est voluntas carnis nostrae, quae sive ex infirmitate naturae moveatur, nostra est, quia in nobis, sive ex vitio culpae, nostra est, quia ex nobis; illa nostra est, quia portamus; haec nostra, quia fecimus. Fecimus enim culpam, portamus naturam. Ideo quod movetur ex natura, etsi aliquando cohibetur, nunquam imputatur. In eo autem quod movetur ex culpa, et reprehensibile est quo oritur, et cohibendum est ne operetur. Idcirco autem quod secundum infirmitatem naturae appetimus, etsi culpa non sit, aliquando tamen cohibere debemus, quia cum aliud justitia Dei exigit ad puniendam culpam, aliud infirmitas ad fovendam naturam; patienter sustinere debemus
Abbreviated transcription (Latin):
enim agnoscit se perpetrasse mala prohibita
pacienter sustinet mala illata. In quib do¬
lerandis ⁊ si caro per ĩpacienciam murm᷑is
per turbationem suscipit rõ tamen per con¬
siderationem iusticie tranquilla permanens
ad obedienciam se componit uoluntas quiꝑpe
spõ diuine uoluntati per iustiçiam ꝯformata
hos quod in sua oarne contra u̾itatem mon̾i
sentit improbat ⁊ ut iꝑsum quoq ad consen¬
sum u̾itatis tranquilletur exoptat dicens. fi¬
at uoluntas tua sicut in celo ⁊ in t̾ra. hoc
quippe celum id est rõ per amorem iusticis ce¬
lestib conformata in nullo contra dei uolũ¬
tatem nititur ⁊ quod in acͣium moueri sentis
per uigorem eiusdem iusticie non effluat mo¬
deratur. Sicut scriptum est non mea nolun¬
tas fiat sed tua. Sicut enim humanitas in
homine deo secundum proprietatem nacͤe
mortalis quam portabat alius inf̾us per
carius affectum naturaliter penam fugi¬

Expanded text:
enim agnoscit se perpetrasse mala prohibita, enim agnoscit se perpetrasse mala prohibita, patienter sustinet mala illata. In quibus tolerandis etsi caro per impatientiam murmuris, perturbationem suscipit; ratio tamen per considerationem justitiae tranquilla permanens, ad obedientiam se componit. Voluntas quippe spiritus divinae voluntati per justitiam conformata, hoc quod in sua carne contra veritatem moveri sentit, improbat et ut ipsum quoque ad consensum veritatis tranquilletur, exoptat, dicens: Fiat voluntas tua, sicut in coelo et in terra. Hoc quippe coelum, id est ratio per amorem justitiae coelestibus conformata; in nullo contra Dei voluntatem nititur, et quod in contrarium moveri; sentit, per vigorem ejusdem justitiae ne effluat, moderatur, sicut scriptum est: Non mea voluntas, sed tua fiat . Sicut enim humanitas in homine Deo secundum proprietatem naturae mortalis quam portabat, aliud inferius per carnis affectum naturaliter poenam fugi
Abbreviated transcription (Latin):
ad pacem eterne tranquillitatis componens
Regnum ergo dei est quo interius per gtam
preaidens fluctuantes mentes hominũ regit
⁊ ad loges et̾ne iustiae sequendas non uisi
amore inflectit. ut sub ip̃o per deuotionem.
⁊ post ipsum per imitationem dirigantuꝵ
ad ipsum ꝑ glorificationem Sicut ergo ii pͥ¬
ma pecicione gloriam dei postulamus sic in se¬
cunda salutem peoxum flagitamus Illuꝰ ccͣ
superbiam ħ contra inudiam. Ibi nos per
humilitatem suꝑiori subiecimus hic per ca¬
uitatem proximo sociamus. Sinttificeturno¬
men tuum. adueniat regnum tuiu fiat uo¬
luntas tua sicut in celo ⁊ in terraħ est t̾cra
peticio que contra uicium ure opponitur. Qui
enim uoluntati diuine annuit non uult cõ¬
tendere sed humiliter subiat se dispositioni
iuste ut in eo eciam quod contra uoluntatem
agitur aduersus iudicem suum nullo ĩpaciẽ¬
die sue murmurationis uicio moueatur. Nua

Expanded text:
ad pacem aeternae tranquillitatis componens. ad pacem aeternae tranquillitatis componens. Regnum ergo Dei est, quo interius per gratiam praesidens, fluctuantes mentes hominum regit et ad leges aeternae justitiae sequendas non vi, sed amore inflectit, ut sub ipso per devotionem et post ipsum per imitationem dirigantur ad ipsum per glorificationem. Sicut ergo in prima petitione gloriam Dei postulamus, sic in secunda salutem proximi flagitamus. Illud contra superbiam, hoc contra invidiam. Ibi nos per humilitatem superiori subjecimus hic per charitatem proximo sociamus. Sanctificetur nomen tuum. Adveniat regnum tuum. luntas tua, sicut in coelo et in terra. Haec est tertia petitio quae contra vitium irae opponitur. Qui enim voluntati divinae annuit; non vult contendere, sed humiliter subjicit se dispositioni justae, ut in eo etiam, quod contra voluntatem suam agitur adversus judicem suum nullo impatientiae, sive murmurationis vitio moveatur. Quia
Abbreviated transcription (Latin):
ficetur nomen tuum. Sanctificatur enim
cum glorificatur santtificetur nom̃ tuum.
in qua desiderium sr̃ne salutis ꝯmendatur
Quid enim est regnum dei nisi salus homi¬
nums Non enim hic illud regnficatura
quo cunctis deus potestate presidet ⁊ nutu
potentie sue uniusa ad arbitoium sue uo¬
linitatis intorquet. hoc enim regnum neo ꝑ
profectum aduenit neo per defectum rece¬
dit quia diuina potestas nec augeri pocest.
quia plena est nec minui quia eterua est.
Illud uero regnum quo piis mentib ꝑ amo¬
reni subiectis presidet tantum adueiit᷑ qnͣ¬
tutũ salus hominum crescit. In quib iudeli¬
ces mentib dum id quod conc̾ca iusticiam ia¬
le nitebatur ad nutum diuine uoluntatis
per graciam aspirantem componitur. Tuno
ninurum in eis deo aduenienti regnuu p̃¬
paratur. Ut in ipsis habitet. nunc omneur
motum illarum ad iusticiam dioige̾s post¬
ea nero finito mutabilitatis huius cursu cẽ
desiderium carum sopita ouii contradiborie

Expanded text:
ificetur nomen tuum. Sanctificatur enim ificetur nomen tuum. Sanctificatur enim cum glorificatur. Sanctificetur nomen tuum. in qua desisiderium fraternae salutis commendatur. Quid enim est regnum Dei, nisi salus hominum? Non enim regnum hic illud significatur, quo cunctis Deus potestate praesidet, et nutu potentiae suae universa ad arbitrium suae voluntatis intorquet. Hoc enim regnum nec per profectum advenit, nec per defectum recedit, quia divina potestas nec augeri potest, quia plena est; nec minui, quia aeterna est. Illud vero regnum, quo piis mentibus per amorem subjectis praesidet, tantum advenit, quantum salus hominum crescit. In quibus videlicet mentibus dum id quod contra justitiam male nitebatur, ad nutum divinae voluntatis per gratiam aspirantem componitur, tunc nimirum in eis Deo advenienti regnum praeparatur, ut in ipsis habitet. Nunc omnem motum illarum ad justitiam dirigens, postea vero finito mutabilitatis hujus cursu, omne desiderium earum sopita omni contradictione
Abbreviated transcription (Latin):
enim es ⁊ resistis quantum potes ⁊ obfur¬
mans animam tuam ut non timeas aut
uerraris illum cuius ⁊ non susciꝑis bonitatẽ
non tamen effugis potestatem. Ergo ora il¬
lum ut ad suam reu̾entiam cor tuum ini¬
oluiet. ⁊̃ sicut illuminauit ad cognitionem
sis excitet ad dilectionem. ut humilieris sb̾
uerearis ⁊ diligas bonum. Sic humlitate
superueniente fuperbia cadet ita ut iam
letus ⁊ mansuetus deo canere mapias.
domine clamaui ad te ⁊ sanasti me. pꝰamͣ
autem deus in te santtificau̾it ⁊ te sancti¬
ficare fecit nomen santtum suum ñ hic
sistas.Non tibi sufficiat silus tua. Extẽ¬
de affectum caritatis ⁊ pro aliis clama ad
illum. Sinttificetur nomen tuum. Ab or̃¬
b sanctificetur. ⁊ ab omnib glorificetur
ut secutidum nomen tuum sit ⁊ lauscua
usq in fines terre. Si ergo sanctificetur
nomen tuum. Non nobis inquit domine
nobis sed nomini tuo da gloriam. hoo ẽ sc̃¬

Expanded text:
et resistis quantum potes, et obfiret resistis quantum potes, et obfirmas animam tuam, ut non timeas, aut verearis illum; cujus etsi non suscipis bonitatem, non tamen effugis potestatem. Ergo ora illum ut ad cui reverentiam cor tuum inclinet; et sicut illuminavit ad cognitionem, sic excitet ad dilectionem, ut humilieris sub aris magnum, et diligas bonum. Sic, humilitate superveniente, superbia cadet, ita ut jam laetus et mansuetus Deo canere incipias. Domine, clamavi ad te, et sanasti me . Postquam autem Deus in te sanctificaverit, et te sanctificare fecerit nomen sanctum suum; non hic sistas non tibi sufficiat salus tua. Extende affectum charitatis, et pro aliis clama ad illum, sanctificetur nomen tuum. Ab omnibus sanctificetur, et ab omnibus glorificetur, ut secundum nomen tuum, sit et laus tua usque in fines terrae . Sic ergo sanctificetur nomen tuum. Non nobis, inquit, Domine, non nobis; sed nomini tuo da gloriam . Hoc est, sanct
Abbreviated transcription (Latin):
P̾rimum creauit post ea reꝑauit. in fine bĩ¬
ficauit. Non aliud ⁊ aliud quanius aliꝰ
⁊ aliud. In omnib his nominatus est d̾ ds̃
⁊ personuit nomen eius in aurib tuis et
celebris facta est apud te fama illius. non
re deinceps de ignaiia excusare potes.Audi¬
sti nomen eius. Sed ħ caue nomen der tui ac¬
cipias inuanum. quid est nomen dei ĩua¬
num accipere Audire contempnere. Ag¬
noscere ⁊ non reuereri. Sare ⁊ non amare
Ergo ora ut sanctificetur nomen eius a pd̾
ce. Nam in se sanctum est semper quio¬
tocum sanctum est sed tibi non est si non
diligis si non reuereris. Nam in tua estima¬
tione sanctus non est si tu illum sanctũ eẽ
non putas. Si ergo audis ⁊ desꝑicis ñ sanc¬
tificatur nomen eius apud te. Tollis illi
santticatem tuam. Tollis in te qͥ sĩ potes¬
potes facis. ⁊ si plus posses plus faceres. Iu¬
dicabit ergo deus affectum malignitatis tue¬

Expanded text:
Primum creavit, postea reparavit, in fine beaPrimum creavit, postea reparavit, in fine beatificavit. Non alius et alius, quamvis aliud et aliud. In omnibus his nominatus est tibi Deus, et personuit nomen ejus in auribus tuis, et celebris facta est apud te fama illius. Non te deinceps de ignorantia excusare potes; audisti nomen ejus, sed hoc cave, ne nomen Dei tui accipias in vanum. Quid est nomen Dei in vanum accipere? Audire, et contemnere; agnoscere, et non revereri; scire, et non amare. Ergo ora ut sanctificetur nomen ejus apud te: nam in se sanctum est semper. Quidtotum sanctum est; sed tibi non est, si non diligis, si non revereris. Nam in tua existimatione sanctus non est, si tu illum sanctum esse non putas. Si ergo audis et despicis, non sanctificatur nomen ejus apud te. Tollis illi sanctitatem tuam, tollis in te, qui nopotes, facis; et si plus posses, plus faceres. Judicabit ergo Deus affectum malignitatis tu
Abbreviated transcription (Latin):
est tibi deus ⁊ cognouisti quia creator oĩum
ipse est. audi iterum. Quam bonus ispł deus
his qui recto sunt corde. Quomodo bonus. Bz̃
f. c ⁊ t̾.i. ⁊ omnia que in eis sunt. Ergo dc̃
qui creauit celum et terram ipse est israel ⁊
deus iacol. Nam istł ipse est ⁊ iacob. Si ergo
deus iacob fecit celum ⁊ terram mare ⁊ oĩa
que in eis sunt. Ergo qui in principio fecit
celum ⁊̃ terram deus est isrł ⁊ deus iacob. Ibi
creator hic aduitor. Ibi magnus hic bonus.
Quoniam bonus: Beatus cuius deus iacob ad¬
iitor eius. Bonus ad tantum bonum. bonꝰ ad
beatitudinem. Ergo summe bonus quia ad
summum bonum bonus. Sed forte soli isit
bonus ⁊ solus iacob beatus cuius deus adiu¬
tor eus. Audi iterum. Beati omnes qui timẽt
dominum qui ambulant ĩ .ii.e. Ergo idem ds̃
qui in principio celum ⁊ terram fecit. ⁊ ĩdem
ip̃e qui post ea legem dedit unus ⁊ idem ip̃e
est qui in nouissimo adueniens grãm ꝯtulit.

Expanded text:
est tibi Deus, et cognovisti quod Creator omnium est tibi Deus, et cognovisti quod Creator omnium ipse est. Audi iterum: Quam bonus Israel Deus iis, qui recto sunt corde . Quomodo, bonus? Beatus, n eis sunt . Ergo Deus, qui creavit coelum et terram, ipse est Deus Israel et Deus Jacob: nam Israel ipse est et Jacob. Si ergo Deus Jacob fecit coelum et terram mare et omnia quae in eis sunt: ergo qui in principio fecit coelum, et terram, Deus est Israel et Deus Jacob: ibi creator, hic adjutor; ibi magnus, hic bonus. Quam bonus! Beatus, cujus Deus Jacob adjutor ejus. Bonus ad tantum bonum, bonus ad beatitudinem: ergo summe bonus, quia ad summum bonum bonus. Sed forte soli Israel bonus, et solus Jacob beatus, cujus Deus adjutor ejus. Audi iterum: Beati omnes qui timent Dominum, qui ambulant in viis ejus . Ergo idem Deus, qui in principio coelum et terram fecit, et idem ipse qui postea legem dedit: unus et idem ipse est, qui in novissimo adveniens, gratiam contulit.
Abbreviated transcription (Latin):
ea per nos. Quod est nomen der: forte cogitels
uel cogitandam putas uocem illiquam cum
audis nomen dei. Si ergo uox sanctificando est
qualis uox cogitanda est que digna sit ut si¬
bi singulariter usurpet santtificationem cũ
nobis᷑ Au forte omnia hec nominra unũ no¬
men continent quod deus nominatur ĩ nob̾
ħ est unam noticiam unam cognitionem
unam fidem. qua reuelatus est nobis. ⁊ cog¬
noscitur a nobis᷑: hoc est nomen quo noĩatur
ille. ⁊ ille homo magnum nomen ht̃ in popło.
Magni nominis magne fame. Notus in iu¬
dea deus in isrł magnum nomen eius. Ergo ĩ
ipsa noticia ipsum est nomen. Ibi enim noĩatꝰ uͥ no¬
tus. Quid enim petis cum dicis deo santtificet᷑
nomen tuum. Iam enim nominatus ẽ tibi
deus. Nomen eius ad te usq peruenit. Tecũ
enim est nomen eius. modo cum intrasti ecclesi¬
am auduusti scripturam clamantem. In pͥn¬
cipio creauit deus celum ⁊ terram. nominat᷑ꝰ

Expanded text:
ea per nos. Quod est nomen Dei? forte cogitas, ea per nos. Quod est nomen Dei? forte cogitas, vel cogitandam putas vocem aliquam, cum audis nomen Dei: si ergo vox sanctificanda est, qualis vox cogitanda est, quae digna sit, ut sibi singulariter usurpet sanctificationem? cumnobis. An forte omnia haec nomina unum nomen continent, quod Deus nominatur in nobis? Hoc est unam notitiam, unam cognitionem, unam fidem, qua revelatus est nobis, et cogoscitur a nobis? Hoc est nomen, quo nominatuille, et ille homo magnum nomen habet in populo; magni nominis, magnae famae. Notus in Judaea Deus, in Israel magnum nomen ejus . Ergo in ipsa notitia ipsum est nomen: ibi enim nominatus, ubi notus. Quid enim petis cum dicis Deo: Sanctificetur nomen tuum? Jam enim nominatus est tibi Deus, nomen ejus ad te usque pervenit; tecum enim est nomen ejus: modo cum intrasti Ecclesiam, audivisti Scripturam clamantem: In principio creavit Deus coelum et terram . Nominatus