comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
noui. Et quidẽ iustissime ⁊ amicissime. Age gͦ suta uusttis inmo qui
sic cernitis ac decernitis ⁊ amico expeclire. ⁊ monacho conueniri
te queso oꝑam quatenus una utriusq uoluntas eitius implem
quo ⁊ uob iudelici satis fiat adiusticiam.⁊ mͥ ad salntẽ animi
sulatur. Indicatur si placet clamosis ⁊importunis ranis decarii
ñ egredi. s siuis contentas ẽẽ paludib. N audiant᷑ in concilis u
palatiis ñ inueniant᷑. ad causas ad negocia nulla necessitas. nul
here possit auctoritas. Sic forsitan ur amicꝰ poss
p̃sumptionis notam. Nam noxam uude contrahere potue
ignoro: cum sciam mͥ consilium ẽẽ ꝓꝓpositum: nunquam si
õa dũccixat nr̃i: ordinis ñ fuerit exire demonast̾io. nisi a
suꝑioris auctoritatis pͥiulegio. Quod utiq. si uinquam ꝑmanũ urãm
ut sꝑo michi in manꝰ uen̾it. tc̃ ꝓculdubio ⁊ pax michi ⁊ pax erit de me.

Expanded text:
cognovi. Et quidem justissime, et amicissime. Age ergo si ita vultis, imo quia cognovi. Et quidem justissime, et amicissime. Age ergo si ita vultis, imo quia sic cernitis ac decernitis, et amico expedire, et monacho convenire: date, quaeso, operam, quatenus una utriusque voluntas citius impleatur, quo et vobis videlicet satisfiat ad justitiam, et mihi ad salutem animae consulatur. Indicatur, si placet, clamosis et importunis ranis de cavernis non egredi, sed suis contentas esse paludibus. Non audiantur in conciliis, in palatiis non inveniantur: ad causas, ad negotia nulla necessitas, nulla trahere possit auctoritas. Sic forsitan vester posset amicus declinare praesumptionis notam. Nam noxam unde contrahere potuerim, ignoro: cum sciam mihi consilium esse et propositum, nunquam si causa duntaxat nostri ordinis non fuerit exire de monasterio, nisi aut legio. Quod utique si unquam per manum vestram, ut spero, mihi in manus venerit, tunc procul dubio et pax mihi, et pax erit de me.
Abbreviated transcription (Latin):
Tum demum sensi uixta ꝓpħam ad heresc̾e linguam meã palato meoe
subito pondꝰ suꝑiectum ẽ nr̃is ceruitib atq irrefragabił auctorite
litt̾aꝵ. Hȩc obmutui ⁊ humiliatꝰ sũ. ⁊ silui a bonis. ⁊ dolor iñs renouei¬
uidi repente ad illas litt̾as impleri facies in nocentium
Nlȩtari amplius impios quod male fecerint. ⁊ exultare in reb pessim
Misertum ẽ impio ut iuxta dictum ꝓpħicum ñ disc̾et fac̾e iustician
⁊ qui in t̾ra scõꝵ iniquagessit. ipsius t̾ra ustissimo quo tenebat᷑ a
soluta ẽ int̾dicto. ꝓpt̃ huiꝰmodi ⁊ si aliud ñ sit. grauor int̾ẽs cn¬
sis. quarum p̾sertim mea ñ int̾eẽ rognosco. Grauor. s trahor. At ll
hac necessitate ꝑ quem meliꝰ recrahi posse sꝑauerim quam ꝑuos ur i¬
me. cui uihac re nec potestas deest. nec uoluntas ut comꝑi : Gaudeon¬
pe quod ⁊ uestrȩ prudentiȩ nrãm in talib ocoupationẽ displicers

Expanded text:
Tum demum sensi juxta prophetam adhaerescere linguam meam palato meo : cum Tum demum sensi juxta prophetam adhaerescere linguam meam palato meo : cum subito pondus superjectum est nostris cervicibus, atque irrefragabilis auctoritas litterarum. Heu! obmutui, et humiliatus sum, idi repente ad illas litteras impleri facies innocentium ignominia, et laetari amplius impios quod malefecerint, et exsultare in rebus pessimis. Misertum est impio, ut juxta dictum propheticum, non disceret facere justitiam: et qui in terra sanctorum iniqua gessit , ipsius terra justissimo quo tenebatur, absoluta est interdicto. 3. Propter hujusmodi, etsi aliud non sit, gravor interesse causis: quarum praesertim mea non interesse cognosco. Gravor, sed trahor. At vero ab hac necessitate per quem melius retrahi posse speraverim, quam per vos, vir optime? cui in hac re nec potestas deest, nec voluntas, ut comperi. Gaudeo nempe, quod et vestrae prudentiae nostram in talibus occupationem displicere
Abbreviated transcription (Latin):
uiciss utaris nescius. ⁊ uolens detraħe laudes in uitꝰ: Quasi
uerd ułta mea mala inueniant.ut ꝓmalis bona mͥ obiciant.
uł potius adiciant aliena. At ego nec in dignus uituꝑa¬
monib moueor. nec in debitas recipio laudes. Ni chil mea
rofert: de his quoꝵ auctor ñ extiti. Laudent si uolt̃.
s uituꝑent si nident. de pͥmo quidom dñm albanen¬
sem. de secundo uero dominũ remensẽ. porro de c̾cio
diffitent᷑. Si bene egerunt quid ad me. si alit̾ quideꝙ ad mes̃ An tota ⁊ sai
culpa mea ẽ quod affui. homo solus latebͥs dignꝰ. soli mͥ uidex. soli accusan
zarbit̃ constitus. quatinꝰ monstret actio quod ht̃ ꝓfessio. ⁊ nom̃ monachis¬
iria mͥ conu̾satioint̾pretet᷑: Affui enĩ negare ñ possum: s uo
ad similia. utinam ⁊ nuꝑ ñ issem ubi uidissem ad u̾sum ȩccłiam apłica pri
dolor auotoritate uiolentẽ armari tyrannidem. quasi ñ satis ꝑ se in saniste

Expanded text:
viciis utaris nescius; et volens detrahere laudes invitus? Quasi viciis utaris nescius; et volens detrahere laudes invitus? Quasi vero nulla mea mala inveniant ut pro malis mihi bona objiciant, vel potius adjiciant aliena. 2. At ego nec indignis vituperationibus moveor, nec indebitas recipio laudes: nil mea refert de his, quorum auctor non exstiti. Laudent si volunt, vel vituperent, si audent; de primo quidem dominum Albanensem, de secundo vero dominum Remensem; porro de tertio diffitentur. Si bene egerunt, quid ad me? si aliter, quid aeque ad me? An tota et sola culpa mea est quod adfui, homo solis latebris dignus; soli mihi judex, soli accusator et arbiter constitutus, quatenus monstret actio quod habet professio, et nomen monachi solitaria mihi conversatio interpretetur? Adfui enim, negare non possum; sed ad similia. Utinam et nuper non issem, ubi vidissem adversum Ecclesiam apostolica proh dolor! auctoritate violentam armari tyrannidem, quasi non satis per se insanisset.
Abbreviated transcription (Latin):
famatus. quia ineccła uirdunensi cui p̾fuerat dissipasset bona dñi
sui: An quod inurbe cameracensi monasterii manifestꝰ destructor
fulbtus cełe comꝑulsis ẽ paruino. qui omniũ testimonio fideł ẽ ser¬
aliquid recipiam a dño meo: Et hoc merito atq cum omni gła res¬
ponderem: si quid in eis meum cognoscerem. Nunc aut̃ ut quid uidi¬
cor ego de factis alienis: Aut si meis. cur tanquam de malis cũ cuncta
hȩc iuste ⁊ p̾s lare gesta fuisse. nulla imprudentia dubitare nil
laudabilia ꝑegisse. ⁊iniq redarguor uñ laudari merueram.
Si ñ feci. ut laudem ñ merui: sic ꝓfecto nec intuꝑationem.
Nouum genꝰ aetractionis. ⁊ reuera suile aliquid habens
oꝑi balaam: qui ductꝰ ⁊conductꝰ ad maledicendum popło. ma-¬
gis bñdictionib cuinulabat. Qͥ diustuis. quid iocundius.
ut quẽ rep̾hend̾e in tendis. plus comm̃des. ut p̾coniis ꝓcon¬

Expanded text:
famatus, quia in ecclesia Virdunensi cui praefuerat, dissipasset bona domini famatus, quia in ecclesia Virdunensi cui praefuerat, dissipasset bona domini sui? An quod in urbe Cameracensi monasterii sui manifestus destructor Fulbertus cedere compulsus est Parvino, qui omnium testimonio fidelis est seraliquid recipiam a Domino meo? Et hoc merito atque cum omni gloria responderem, si quid in eis meum cognoscerem. Nunc autem utquid judicor ego de factis alienis? aut si meis, cur tanquam de malis? cum cuncta haec juste atque praeclare gesta fuisse nulla imprudentia dubitare, nullaudabilia peregisse, et inique redarguor, unde laudari merueram. Si non feci; ut laudem non merui, sic profecto nec vituperationem. Novum genus detractionis, et revera simile aliquid habens operi Balaam, qui ductus et conductus ad maledicendum populo, magis benedictionibus cumulabat . Quid justius, quid jucundius, quam ut quem reprehendere intendis, plus commendes; ut praeconiis pro con
Abbreviated transcription (Latin):
audiui necessarium duxi breuit᷑ intimare. Accepta sis
dicto absolui precepistis. male in malo confortatꝰ: quod l
serat minime executꝰ. Die tam̃ nominata qua id se rurse
sit executurũ. eius nos conspectui p̾sentantes : sustims
indies rapiant᷑. eo utiq secure quo impune illa retine
so. facti interim sumus obpbrium uicitns nr̃is. Quo usꝙ : ur̃ȩ uiderit pie
dictus clareualł salutem ⁊ ñ inuia. Etiam ne pauꝑi ⁊ inopi ueri¬
tas odium parit. ⁊ ne ipsa quid̾ miseria de clinare in uidiam pot̃: Que¬
rar an glorier. quod factus sũ ⁊ ipse inimicus n̾a dicens: Uera dicens
an recta agens: S ħ uiderint fr̃s nr̃i. qui contͣ legem maledicunt surdo.
⁊maledictum ꝓpħicum non uerentes. dicunt bonum malum: ⁊ malũ
bonum. Quidin me oboni uiri displicuit fr̃nitati ut̃ȩ: Utr̃ne qd̾
ap̃ catalauniũ amotus ẽ a uillicatione sibi credita homo usq quaꝙ dif¬

Expanded text:
audivi, necessarium duxi breviter intimare. Accepta siquidem s terram ab interdicto absolvi praecepistis, male in malo confortatus, quod bene promiserat, minime exsecutus est. Die tamen nominata, qua id se rursum promisit exsecuturum, ejus non conspectui praesentantes, sustinuimua passim in dies rapiantur, eo utique secure, quo impune illa retinentur. so, facti interim sumus opprobrium vicinis nostris: quousque? vestrae viderit pietdictus Clarae-Vallis, salutem, et non in via. 1. Etiamne pauperi et inopi veritas odium parit, et ne ipsa quidem miseria declinare invidiam potest? Querar, an glorier, quod factus sum et ipse inimicus vera dicens? Vera dicans, an recta agens? Sed hoc viderint fratres vestri, qui contra legem maledicunt surdo , et maledictum propheticum non verentes, dicunt bonum malum, et malum bonum . Quid in me, o boni viri, displicuit fraternitati vestrae? Utrumne quod apud Catalaunum amotus est a villicatione sibi credita homo usquequaque dif
Abbreviated transcription (Latin):
Est ⁊̃ quod non mediocrit̾ ur̃o pio rigori obuiat in hac parte: qd̾ filio
ur̃o regi ludouico. possit hinc ñ paruȩ offensionis tirritationis occasiodi¬
ri.cũ ipse sͥ tota mali hꝰ uideat᷑ eẽ occasio. ꝵ plane tꝑ̃re isto ñ ex pedit. neli¬
num ꝙ ur̃o hortatu bono ⁊ magno aĩo cepit. dignũ ꝙ ab sit ñ habeat exiti
si in scandalo ⁊ animi ꝑturbatione hoc egerit. De cȩt̾o mandastis ⁊ obęds
t fȩcundauit obȩdientiã p̃cipientis auctoritas.Siquidẽ ad nuntiaui ⁊ locutꝰ s
młtiplicati st̃ suꝑ numerũ. Uacuant᷑ urbes ⁊ castella ⁊ pene iã ñ in uenus

Expanded text:
Est etiam quod non mediocriter vestro pio rigori obviat in hac parte, quod filio Est etiam quod non mediocriter vestro pio rigori obviat in hac parte, quod filio vestro regi Ludovico possit hinc non parvae offensionis et irritationis occasio dari, cum ipse sibi tota mali hujus videatur esse occasio. ro hortatu bono et magno animo coepit, dignum quod absit non habeat exitum, si in scandalo et animi perturbatione hoc egerit. De caetero mandastis et obedivi, et fecundavit obedientiam praecipientis auctoritas. Siquidem annuntiavi et locutus sum, multiplicati sunt super numerum. Vacuantur urbes et castella, et pene jam non in
Abbreviated transcription (Latin):
tã seuere animadu̾ti: Semel excessisse ⁊̃ uͥtꝰ pot̾at reputari. si de ur̾o non
de uultu inimicoꝵ udiciũ ꝓdiisset. Deinde qͥd in arto illo fieri opor¬
omia missaꝵ ⁊ corone regie sollempnis debitiq honoris frustratio¬
nẽ nullatenꝰ ad mittebant. S nͨ ip̃i bituricensi archiep̃o omĩno ex pe-¬
diebat. ut honor regis ꝑ eũ impediret᷑. Que cũ ita se habuerint.
estimamꝰ locũ miscłiȩ non deeẽ: uln tanta necessitas tẏpum ex cusat
ꝯtumatiȩ. Nunquid potestatẽ habetis tm̃ ꝑcutere ⁊ neqͣquã sanare:
Nostis qͥ dixerit ꝑcutiã ⁊ ego sanabo. Absit ut cuiꝰ tenetis iucem. non usur¬
petis ⁊ uocẽ: uocẽm p̾cipuẽ pietatis. Ergo sola hac uice redeat sagitta-
ionathȩ retrorsũ. ⁊ si necesse fu̾it: in me magis mittat᷑. Tolerabiliꝰ fin¬
or habuissem int̾dici mͥ missarũ celebrationẽ. quã archiep̃o pallii usum

Expanded text:
tam severe animadverti? Semel excessisse, etiam virtus poterat reputari, si de vestro, non tam severe animadverti? Semel excessisse, etiam virtus poterat reputari, si de vestro, non de vultu inimicorum ejus judicium prodiisset. Deinde quid in arcto illo fieri oporlemnis debitique honoris frustrationem nullatenus admittebant. Sed nec ipsi Bituricensi archiepiscopo omnino expediebat, ut honor Regis per eum impediretur. 2. Quae cum ita se habuerint, aestimamus locum misericordiae non deesse, ubi tanta necessitas typhum excusat contumaciae. Numquid potestatem habetis tantum percutere, et nequaquam sanare! Nostis qui dixerit: Percutiam, et ego sanabo . Absit ut cujus tenetis vicem, non usurpetis et vocem, vocem praecipue pietatis. Ergo sola hac vice redeat sagitta Jonathae retrorsum, et si necesse fuerit, in me magis mittatur. Tolerabilius, fateor, habuissem, interdici mihi Missarum celebrationem, quam archiepiscopo Pallii usum.
Abbreviated transcription (Latin):
clareualł uocatꝰ abbas modicũ id qd̾ ẽ. Parcat uob̃ đs. Qͥ d fe¬
cistis: faciẽ hoĩs uerecundissimi ꝯfudistis.⁊ cꝰ laus ẽ in eccła. ipsũ in fa¬
ae ȩccłȩ humiliastis. Letificastis om̃s inimi cos eius. s quantos uos contͥs¬
tasse putatis: slon ẽ modus ꝯdolendi. qr amicoꝵ. non ẽ numerꝰ. Dilectꝰ
adõ ⁊ hõib gnͣdis cͥminis luit pęnas. nulliꝰ ꝯuictꝰ. nilliꝰ ꝯfessus. Tene¬
mꝰphinees sentimꝰ ⁊ elũ: israhelites ꝑfodit᷑. s non cũ madianitide. Im¬
ponit᷑ ei quod regẽ coronauit. s in hoc non excessisse se tenorẽ pͥui¬
iaioꝵ suoꝵ. Obicitur quod scient̾ diuina p̾sumpserit celebrare
meccła int̾dicta. Negat. Suo tꝑ̃r ꝓhabit᷑ ald̾: pͣgabit᷑ istud. Esto tñ.
putemꝰ oĩa ostare. quecũq in absentem adu̾sariis eiꝰ licuit aut libuit
loqͥ. Debuit ne hoc solo excessu cuiꝰ cet̾a laud abilia extitert̃ tã dure feriri.

Expanded text:
lensis vocatus abbas, modicum id quod est. 1. Parcat vobis Deus: quid fecistis? Faciem hominis verecundissimi confudistis; et cujus laus est in Ecclesia, ipsum in facie Ecclesiae humiliastis. Laetificastis omnes inimicos ejus: sed quantos vos contristasse putatis? Non est modus condolendi, quia amicorum non est numerus. Dilectus a Deo et hominibus, grandis criminis luit poenas, nullius convictus, nullius confessus. Tenemus Phinees, sentimus zelum; Israelites perfoditur, sed non cum Madianitide. Imponitur ei quod Regem coronavit ; sed in hoc non existimat excessisse se tenorem privilegiorum suorum. Objicitur quod scienter divina praesumpserit celebrare in ecclesia interdicta: negat. Suo tempore probabitur illud, purgabitur istud. Esto tamen: putemus omnia constare, quaecumque in absentem adversariis ejus licuit, aut libuit loqui. Debuitne hoc solo excessu, cujus caetera laudabilia exstiterunt, tam dure feriri,
Abbreviated transcription (Latin):
idimittis dimitte : sin aut̃ dele me de libro tuo quẽ scͥpsisti. fideł
uocatus qui qm̃ ñ quȩrit quȩ sua sunt. facile obtinet omne quod
ierit. Plane benignus qui tãquam cap̃ unitũ m̃bris.genti suȩ fir¬
a caritate coherens. aut illam saluabit secum. aut ñ pot̃ nisi idem cũ
fectu cõpassionis ñ contentionis assensu. p̃cõmuni exilio ⁊seruitute
sy libere manere in patͥa liberum fuit. s maluit captuuis abduci
mis dilectio dura sic̃ inferꝰ emulatio. Uidetis quoꝵ uos imitato¬
ucernens dolensꝙ popłi stragem. angło ꝑcutienti festinus occur
u &inse potius domũꝙ patris sui diuinã tnͣ fferri flagitat ul¬
onẽ. Quis hanc tͥ ꝑfectionẽ ꝓponebat:¬

Expanded text:
Si dimittis, dimitte; sin autem, dele me de libro tuo quem scripsisti . Fidelis Si dimittis, dimitte; sin autem, dele me de libro tuo quem scripsisti . Fidelis advocatus, qui, quoniam non quaerit quae sua sunt, facile obtinet omne quod quaerit. Plane benignus, qui tanquam caput unitum membris, genti suae firma charitate cohaerens, aut illam salvabit secum, aut non potest nisi idem cum fectu compassionis, non contentionis assensu, prae communi exsilio et servitute e cui caeteris migrantibus libere manere in patria liberum fuit; sed maluit captivus adduci mors dilectio, dura sicut infernus aemulatio . Videtis quorum vos imitatom David, qui, cernens dolensque populi stragem, angelo percutienti festinus occurrit, et in se potius domumque patris sui divinam transferri flagitat ultionem . 3. Quis hanc tibi perfectionem proponebat
Abbreviated transcription (Latin):
dest. Occurit ferienti. ꝑ eunti succurrit. eo quippe mori paratꝰ
singulis: quo desꝑatus de uniu̾sis. At uͦ dum paulisꝑ retentare
etardare nititur in sequentes suos.uͦ quos ualet erigit corruentes.
uocat fugientes. fit plerumꝙ ut in manu forti tã gratam qmͣ
opinatã obtineat salutem suis. hostib confusionem. fugant
indent quos fugiebant. suꝑant quos pene sustinebant uictores.
quid nos tam̃ religiosum tam forte factum scłarib comparamꝰ.
hiasi exempla nob̃ de ipsa desint religione: An ñ liquido certus
nt deo pollicente moyses. si quidem perisset popłs cui p̃erat. se ñ solũ
r̃ periturum ñ ẽẽ. s insuper ⁊ missũ iri ingentẽ magnam: Et
imñ quo affectu. quo studio. quib pietatis uiscerib irritantib
buenit. obuiat irascenti: Deniq ⁊ se obiciens ꝓdelin quentibus atti

Expanded text:
adest. Occurrit ferienti, pereunti succurrit, eo quippe mori paratus pro adest. Occurrit ferienti, pereunti succurrit, eo quippe mori paratus pro singulis, quo desperatus de universis. At vero, dum paulisper retentare et retardare nititur insequentes, suos vero quos valet, erigit corruentes, revocat fugientes; fit plerumque ut in manu forti tam gratam quam inopinatam obtineat salutem suis, hostibus confusionem. Fugant tandem quos fugiebant, superant quos pene sustinebant victores; tant de victoria. 2. Sed quid nos tam religiosum, tam forte factum saecularibus comparamus, quasi exempla nobis de ipsa desint de religione? An non liquido certus erat Deo pollicente Moyses, si quidem perisset populus cui praeerat, se non solum pariter periturum non esse, sed insuper et missum iri in gentem magnam? Et tamen quo affectu, quo studio, quibus pietatis visceribus irritantibus subvenit, obviat irascenti? Denique et se objiciens pro delinquentibus ait:
Abbreviated transcription (Latin):
cooperaturꝰ ad quoscumq ꝑuenerit. Enĩ uͦ audientes om̃i
timent dm̃ qnͣta fecit animȩ tuȩ : gaudent ⁊ stupent suꝑ tanta mn
subita mutatione dexterȩ excelsi.Ubiq in dũo laudatur anima i
audiunt mansueti ⁊ lȩtantur. ⁊mirantur ⁊̃ qui te ñ nouerun
tatitum audiunt. quał ae quali factꝰ es: atq in te dm̃ glificu
Auget u̾o gaudium ⁊ miraculum parit̾. quod salutis consilium
litus in fusum tͥ ꝓtinus tus refundere. atq ita implere sategi
quod legitur. Qui audit. dicat ueni. Et illud. Quod dico uol
tecta. Sic strenuus in bello miles. unmo sic pius ac fortis mibꝰ
aux uͥ suos forte conspexerit in fugam u̾sos. iamq hostili passim
dio trucidari: ⁊ si se uł solum uideat euadere posse. libet tam̃ m
uoce ⁊ ense terret quantum ualet adu̾sarios: animat suos. Ubis
ustere hostem. sociisꝙ grauius cõꝑit imminere ꝑiculum: ibi

Expanded text:
ooperaturus, ad quoscumque pervenerit. Enim vero audientes omnes qui timent Deum, quanta fecit animae tuae, gaudent et stupent super tanta et tam subita mutatione dexterae Excelsi. Ubique in Domino laudatur anima tua, audiunt mansueti et laetantur; et mirantur etiam qui te non noveruntantum audiunt qualis de quali factus es, atque in te Deum glorificant. Auget vero gaudium et miraculum pariter, quod salutis consilium, coelitus infusum tibi, protinus tuis refundere, atque ita implere sategisti quod legitur: Qui audit, dicat: Veni ; et illud: Quod dico vobi praedicate super tecta . Sic strenuus in bello miles, imo sic pius ac fortis militum dux, ubi suos forte conspexerit in fugam versos, jamque hostili passim gladio trucidari, etsi se vel solum videat evadere posse, libet tamen mori voce et ense terret quantum valet adversarios, animat suos. Ubi acrius insistere hostem, sociisque gravius comperit imminere periculum, ibi
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ honestatis tuȩ ⁊ custodes sint ⁊ testes. In hoc enim te bonum ꝓbabis: si
cirea uos sunt: alpenses illi de bono monte. ⁊illi dealta cumba. In hil
ꝑiemur quanta uob̾ de nob̃cura sit.

Expanded text:
et honestatis tuae et custodes sint, et testes. In hoc enim te bonum probabis, si et honestatis tuae et custodes sint, et testes. In hoc enim te bonum probabis, si res nostri, qui circa vos sunt; Alpenses, illi de Bono-Monte, et illi de Altacumba. In his experiemur quanta vobis de nobis cura sit.
Abbreviated transcription (Latin):
aebet audatiam caritas. ut fidutialitis loquar tͥ. Cathedni
rissime quam nuꝑ sortitus es. hominẽ multoꝵ ex petit men
quȩ in te aut nulla. aut ñ quantum satis ẽ p̃cessisse dolemus. Si quidẽ
ttr tua ⁊ studia tua p̾t̾cta: in nullo ꝓrsus uisa sunt ep̃ali conuenire
cio. Quid tam̃: Non pot̃ ds de lapide hoc suscitare filium abrahȩ:
a hȩo mutatio dext̾ȩ excelsi. quam si uitȩ pͥoris merita s
sic ambrosius de palatio assũptus ẽ: iste ad ep̃atum : ille ad apłatum¬
alios quã plures nouimus deuita ⁊ habitu sołari utilit̾ extitisse
tos. Deniꝙ ñne multociens uͥ suꝑ auerunt delicta. uidetur suꝑhab¬
Paulum imitari curato: in honorificando minist̾ium tuum. Hoi¬
ficab aut̃ grauitate morum. maturitate consilioꝵ. actuũ honesta
consilio. nec tam̃ omniũ aut quoꝵ cũq: s tantũ bonoꝵ. Bon
in consilio. bonos in obsequio. boNo habeas contub̃nͥales. quia

Expanded text:
BET audaciam caritas, ut fiducialus loquar tibi. Cathedra, carissime, quam super sortitus es, hominem multorum expetit meritorum, quæ in te aut nulla, aut non quantum satis est, præcecisse dolemus. Siquidem et facta tua, et studia tua præterita in nullo prorsus visa sunt espiscopali convenire officio. Quid tamen ? Non potest Deus de lapide hoc suscitare filium Abrahæ ? ubita HÆC MUTATIO DEXTERÆ EXCELSI, quam si vitæ prioris merita susic Ambrosius de palatio assumptus est, iste ad Sic alios quam plures novimus de vita et habitu saeculari utiliter exstitisse promotos. Denique nonne multoties ubi superabundaverunt delicta, videtur superabuorrectio. Paulum imitari curato in honorificando ministerium tuum. Honorificabis autem gravitate morum, maturitate consiliorum, actuum honestnia fac cum consilio, nec tamen omnium aut quorumcunque, sed tantum bonorum. Bonos in consilio, bonos in obsequio, bonos habeas contubernales, qui vitae
Abbreviated transcription (Latin):
nefarios usus ꝓfligandas. audacter nimium exponatis. Dico
uob̾ ñ erit dii in ultum. si hoc ita facẽ ꝑgitis. Et ideo dñe mi rex
amicabilit̾ moneo uos. ⁊ fidelit̾ osulo uob̃. ut citius ab hac malitia
desistatis: si forte iam ferire parantis manum niniuitȩ regis exem¬
plo penitentia ⁊ humilitate p̃uenire positis possitis. Dure loquor
qr duriora uob̃ formido. s mementote ã sapiente dictum. meliora eẽ
libera amici. quam fraudulenta oscula inimici.¬

Expanded text:
nefarios usus profligandas audacter nimium exponatis. Dico nefarios usus profligandas audacter nimium exponatis. Dico vobis: non erit diu inultum, si haec ita facere pergitis. Et ideo, domine mi rex, amicabiliter moneo vos et fideliter consulo vobis ut citius ab hac malitia desistatis, si forte jam ferire parantis manum, Ninivitae regis exemplo, poenitentia et humilitate praevenire possitis. Dure loquor, quia duriora vobis formido: sed mementote a Sapiente dictum, Meliora esse verbera amici, quam fraudulenta oscula inimici
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ. ⁊ ipsius sũmi pontificis iustã quod diffiteri ñ debeo contͣ me
indignationẽ. ego in quam assiduus ur̃is q̃ innouare cotidie ñe
satis ex cessib prouocatus. dico uob̃ incipio pęnit̾e suꝑ insipientia
mea pͥori. quia plus uisto ur̃ȩ adolescentiȩ hucusq faui. ⁊ decet̾o
ꝓ mea exiguitate ñ deero ueritati. Non tacebo quod cũ ex cõmins¬
catis it̾ato fedꝰ ⁊ societatẽ inire satagitis. qͦd in necẽ hominũ. com¬
bustionẽ domoꝵ. destructionẽ eccłaꝵ. disꝑsionẽ pauꝑm. rap¬
Quasi ñ satis ꝑuos mala facere ualeatis. Non silebo quod illu¬
tum alud maledictũq iuram̃tũ inconsulte usurpatũ a uob iot
hituricensem eccłam ꝓ quo heu tot ⁊ tanta mala iã merito ꝓue-¬
nerunt. nc̃ ita tandẽ corrigitis.ut xͥ ouib ap̃ catalaunũ pastorem
risꝙ domos ẽp̃ales contͣ uis ⁊ fas in habitandas. ⁊ res eccłȩ in hꝰmi

Expanded text:
nem, et ipsius summi Pontificis justam quod diffiteri non debeo contra me nem, et ipsius summi Pontificis justam quod diffiteri non debeo contra me indignationem; ego, inquam, assiduis vestris, quos innovare quotidie non cessatis, excessibus provocatus, dico vobis, incipio poenitere super insipientia mea priori, qua plus justo vestrae adolescentiae hucusque favi; et de caetero pro mea exiguitate non deero veritati. 4. Non tacebo quod cum excommunicatis iterato foedus et societatem inire satagitis: quod in necem hominum, combustionem domorum, destructionem ecclesiarum, dispersionem pauperum, rapquasi non satis per vos mala facere valeatis. Non silebo quod illicitum illud maledictumque juramentum inconsultissime usurpatum a vobis contra Bituricensem Ecclesiam pro quo, heu! tot et tanta mala jam nunc merito provenerunt non ita tandem corrigitis, ut Christi ovibus apud Catalaunum pastorem riisque domos episcopales contra jus et fas habitandas, et res Ecclesiae in hujusmodi
Abbreviated transcription (Latin):
concepti furoris habeant efficatricẽ. quẽ suis se posse ad implen
turib ñ fidunt inimici corone ur̃ȩ regni manifestissim tur¬
batores. At quicquid uob de regno ur̃o de anima ⁊ corona ur̃
facẽ placeat. nos ȩccłȩ filii. matris in uirias. contẽptũ ⁊ concis¬
cationẽ omĩno dissimulare ñ possumꝰ. q̃ illi p̃t̾ illa quȩ in eam
iam p̃cessisse miserabilit̾ plangimus iterum de nouo partim in¬
ferri. partĩ ĩmin̾e sentimꝰ. ꝓfecto stabimꝰ ⁊ pugnabimꝰ usq ad
mortẽ si ita oportuerit ꝓmatre nr̃a armis quib lic. ñ scuti
⁊gladiis s p̾cib fletib ꝙ addm̃. Et ego quidẽ qui me memini
p̃t̾ cotidianas p̃ces. quas ꝓpace ⁊ salute ur̃a atq regno coram dñ
supplex ipso teste fundebam: etiam ap̃ sedem apłicam litt̾is ⁊mu¬
tiis causam urãm egisse. fateor usq pene ad ꝓpͥȩ conscientiȩ lesis¬

Expanded text:
concepti furoris habeant effectricem, quem suis se posse adimplere concepti furoris habeant effectricem, quem suis se posse adimplere viribus non confidunt, inimici coronae vestrae, regni manifestissimi turbatores. 3. At quidquid vobis de regno vestro, de anima et corona vestra facere placeat, nos Ecclecationem omnino dissimulare non possumus, quae illi, praeter illa quae in eam jam praecessisse miserabiliter plangimus, iterum de novo partim inferri, partim imminere sentimus. Profecto stabimus et pugnabimus usque ad mortem, si ita oportuerit, pro matre nostra, armis quibus licet, non scutis et gladiis, sed precibus fletibusque ad Deum. Et ego quidem, qui me memini, praeter quotidianas preces quas pro pace et salute vestra atque regno coram 205 Domino supplex ipso teste fundebam, etiam apud Sedem apostolicam litteris et nuntiis causam vestram egisse, fateor, usque pene ad propriae conscientiae laesio
Abbreviated transcription (Latin):
cat. ⁊ hoc̃ om̃imodis dep̾cetur uenire ad conuentiones q̃ iit̾ uos
cuurrerunt. qñ facta ẽ pax ⁊ scd̾m iudiciũ diligentiũ norũ
urm. eoꝵ scilicet qui mediatores int̾ uos extitert̃. ꝑ omnia sane¬
cere uelit: ut si p̃uaricationis forte ab ipsis argui potuerit quini
existimat. continuo ad honorẽ ur̃m corrigere ñ cunctetur. u
rum uos nec u̾ba pacis recipitis. nec pacta ur̃a tenetis. nec sauisci¬
siliis acquiescitis. s nescio quo dei iudicio om̃ĩa uob̃ ita ꝑu̾titis inps¬
sum. ut ꝓbra honorem. lionorem ꝓbra ducatis. tuta timeatis. m¬
da ꝯtẽpnatis. ⁊ quod olim sc̃o ⁊ głoso regi dauid ioab legit᷑ ex ꝓbri¬
se diligitis eos qui uos oderunt: ⁊ odio habetis eos qui uos diligmm
ñ merentẽ. quęrunt in hoc lionorem urm̃ s suũ cõmodũ. ĩ moi
suũ cõmodũ s ch̾iboli uoluntatẽ. ut regis quod absit potentiã

Expanded text:
cat, et hoc omnimodis deprecetur, venire ad conventiones quae inter vos cat, et hoc omnimodis deprecetur, venire ad conventiones quae inter vos cucurrerunt quando facta est pax, et secundum judicium diligentium nomen vestrum, eorum scilicet qui mediatores inter vos exstiterunt, per omnia satisfacere velit, ut, si praevaricationis forte ab ipsis argui poterit quod non existimat continuo, ad honorem vestrum corrigere non cunctetur. 2. Verum vos nec verba pacis recipitis, nec pacta vestra tenetis, nec sanis consiliis acquiescitis: sed nescio quo Dei judicio, omnia vobis ita vertitis in perversum, ut probra honorem, honorem probra ducatis, tuta timeatis, timenda contemnatis: et, quod olim sancto et glorioso regi David Joab legitur exprobrasse, diligitis eos qui vos oderunt, et odio habetis eos qui vos diligerenon merentem, quaerunt in hoc honorem vestrum, sed suum commodum, imo nec suum commodum, sed diaboli voluntatem; ut Regis quod absit! potentiam
Abbreviated transcription (Latin):
ex quo noui dilexi. ⁊ urm̃ honorẽ uolui. scitis uos qͣnto labore
quantaq sollicitudine toto anno p̃terito querendȩ paci ur̃ẽ in tendi.
una cum aliis fidelib ur̃is. Timeo aut̃ ne sine causa laborauerimꝰ
inuob̾. uUos namq ut manifestum ẽ ãbono ⁊ sano consilio quod acce¬
ꝑatis nimiũ cito miiãꝙ leuit̾ resilitis ⁊ ad mala pͥora quȩ dudũ
⁊̃imerito ꝑpetrasse uos plangebatis. ad huc recentib ał plagiꝰ
rursum ut audio nescio quo ẏabolico c̃silio festinatis. Aquo
nm nͥ adi abolo ꝓcedere hoc consilium dixerim. ꝑ quod fit ut
incendiis incendia. homicidiis homicidia addantur.clamor de
nent patris orphanoꝵ ⁊ iudicis iuduarum: Plane̾ his hostiĩs
hostis sue antiquus nr̃i gn̾is oblectatur: qm̃ ipse ẽ homicida ab ini¬
tio. Et nolite frustra occasionẽ sum̾e decomite theobaldo ad excu¬
sandas excusationes in peccatis. cum uir ille paratum sȩ di¬

Expanded text:
ex quo novi, dilexi, et vestrum honorem volui: scitis vos quanto labore quantaque sollicitudine toto anno praeterito quaerendae paci vestrae intendi una cum aliis fidelibus vestris. Timeo autem ne sine causa laboraverimus in vobis. Vos namque, ut manifestum est, a bono et sano consilio quod acceperatis, nimium cito nimiumque leviter resilitis: et ad mala priora, quae dudum non immerito perpetrasse vos plangebatis, adhuc recentibus illis plagis, rursum, ut audio, nescio quo diabolico consilio, festinatis. A quo enim nisi a diabolo procedere hoc consilium dixerim, per quod fit ut incendiis incendia, homicidiis homicidia addantur, clamor dennent Patris orphanorum, et Judicis viduarum? Plane his hostiis hostis ille antiquus nostri generis oblectatur, quoniam ipse homicida est ab initio . Et nolite frustra occasionem sumere de comite Theobaldo ad excusandas excusationes in peccatis , cum vir ille paratum se di
Abbreviated transcription (Latin):
ONus hõ de bono thesauro cordis sui ꝓfert bonũ. sẽ archiep̃m
Scͥpta glȩ tuȩ immo ⁊ meȩ satis libent̾ accepi uir tociꝰ reuerenti
nens in illis. unde te non im merito glorificẽ.⁊ ipse non immerito glores
uitatis. Nempe in alto non altũ saꝑe s humilib ꝯfentire: nil do cam
nil rariꝰ apud homines. Qͥs sapiens nisi qui sapientiȩ consitiẜ acquis
Ait aut̃. Quanto maiores tanto humilia te in om̃ib. Hoc cuma
tiã non indebitis efferre laudib.⁊ forte iustiorib his quib me dr¬
ta ẽ ipsa. Quippe int̾est ad dandam rerũ cercitudinẽ. qͥd in certais
opinio. quidꝙ opꝰ euidens reddat indubitatũ. Quod aũ certuis plt
tu unde ꝓbaueris. ego laudũ tuarum argum̃tũ tenes minime die¬
um. ipsas me laudatrices litteras tuas. In quib aliũ fortasse delectt
ditiõis in signe sermo suauis ⁊ purꝰ.oratio luculenta. gratũ laudale
compendiũ. Michi uͦ p̾his illa ducit᷑ miranda humilitas. qua tat¬

Expanded text:
onus homo de bono thesauro cordis sui profert bonum. Scripta gloriae tuae, imo et meae satis libenter accepi, vir 184 totius reverentiae, tenens in illis unde te non immerito glorificem, et ipse non immerito glorierarvitatis. Nempe in alto non altum sapere, sed humilibus consentire , nil Deo charius, nil rarius apud homines. Quis sapiens, nisi qui sapientiae consiliis acquiescit? Ait autem: Quanto major es, tanto humilia te in omnibus . Hoc tu entiam non indebitis efferre laudibus, et forte justioribus his quibus me dignata est ipsa. Quippe interest ad dandam rerum certitudinem, quid incerta jactet opinio, quidque opus evidens reddat indubitatum. Quod autem certius prtu unde probaveris: ego laudum tuarum argumentum teneo minime dubium ipsas mei laudatrices litteras tuas; in quibus alium fortasse delectet eruditionis insigne, sermo suavis et purus, oratio luculenta, gratum laudabileque compendium: mihi vero prae his illa ducitur miranda humilitas, qua tantil
Abbreviated transcription (Latin):
st̃ obliuisci.⁊ adea quȩ ante sunt apłm sequi. Non lati a
nostros quod me familiari affectu diligitis.⁊ tante mͥ felicitatis
tum inuident. si solus habere uoluero. Monachi diuionenses ob ant
illuis eccłȩ religionẽ mͥ carissimi st̃. Sentiant si placr quod ñ sit amse
osus. siue u̾r ad nos: siue nr̃ ad illos. salua tam̃ in omnib iusticia ie
quam ne amicum quidem respic̾e fas ẽ.¬

Expanded text:
t oblivisci, et ad ea quae ante sunt, Apostolum sequi. Non latet amicos nostros quod me familiari affectu diligitis, et tantae mihi felicitatis fructum invident, si solus habere voluero. Monachi Divionenses ob antiquam illius Ecclesiae religionem mihi charissimi sunt. Sentiant, si placet, quod non sit amor otiosus, sive vester ad nos, sive noster ad illos, salva tamen in omnibus justitia, contra quam ne amicum quidem respicere fas e
Abbreviated transcription (Latin):
ceꝑis ini affectu. uł quid ab effectu impedierit. Ad eimnden
N dignaris forsitan. uł ut temꝑantius dicam miraris. quod ꝓlongii
iuxta uirum sapientẽ omnia sub cȩlo tempus hr̃e: ⁊ tempꝰ quidem laii¬
di. ⁊ tempꝰ eẽ tacendi. Qñ aũt suũ tempus suentium habebit. si hosai
sacro dies qͣdragesimȩ nr̃a sibi uendicat confibulatio : Eaꝙ ipsa tanm
occupatior quanto laboriosior. dum ñ quidem p̾sentes alt̾utrum leui
aicere ualemus quȩ uolumus: s absentib necesse ẽ nob in uice̾ diligois
aictare. que uł petimuis ab inuicẽ uł petimur. Dum uͦ absens cp̃
dictito. scͥptito. mittoq quod p̃sens segas. rogo uͥ ocium. uͥ slenti que
S hec inquies omĩa facere potes in silentio. Mꝯirum si ex sententia la
pondeas. Quantus enĩ timultus ẽ in mente dictantium. uͥ multio.
ꝑstrepit. dictionum. orationũ uarietas. ⁊ aiu̾sitas sensuũ ꝯcurdl

Expanded text:
ceperis in affectu, vel quid ab effectu impedierit. EPISTOLA ceperis in affectu, vel quid ab effectu impedierit. EPISTOLA ndignaris forsitan, vel, ut temperantius dicam, miraris, quod pro longjuxta virum Sapientem, omnia sub coelo tempus habere: et tempus quidem loquendi, et tempus esse tacendi . Quando autem suum tempus silentium habebit, si hos etiam sacros dies Quadragesimae nostra sibi vindicat confabulatio? Eaque ipsa tanto occupatior, quanto laboriosior; dum non quidem praesentes alterutrum dicere leviter valemus quae volumus, sed absentibus necesse est nobis invicem diligenter dictare, quae vel petimus ab invicem, vel petimur. Dum vero absens cogito, dictito, scriptito, mittoque quod praesens legas; rogo ubi otium, ubi silentii quies? Sed haec, inquies, omnia facere potes in silentio. Mirum si ex sententia hoc respondeas. Quantus enim tumultus est in mente dictantium, ubi multitudo perstrepit dictionum, ubi orationum varietas et diversitas sensuum concurrit;
Abbreviated transcription (Latin):
Et tunc demum an passim ouilibet an paucis tantum. an uł ciuqͥa
an forte ⁊̃ milli expediat ademonstrari.⁊ si illa quoꝙ p̃fatiuncula pͦ
de nr̃is aliis litteris tu eidem coaptasti apte sedeat. an uͦi aptior qͣn
ebeat: ur̃o utruisq iudicio derelinquo.ͦ iam pene in excideratie
in pͥncipio epłȩ tux̧ questus es quod te arguerim mendacii. hoc alip̃
me locutum fuisse: ñ satis recolo. Si quid tñ fuerit. nam magis mea
tum quam tuum mintium m̃titum crediderim: iocando potuss quti
serio dictum fuisse ñ dubites. Ego ne leuitate te usum putauerim. autꝗͥ
te eẽ est ⁊ non: Absit a me hȩc suspicio de te: qui uigo u̾itatis ueatus .
portas ab ad olescentia lascinos annos. moꝵ suꝑas gͣuitate. Nec tam lum
sum. ut simplicem oris ꝓlationẽ sine cordis auplicitate m̃datiũ puteui
nec tam in aign curiosus tui ut oblitꝰ sim. ut quod iam ludum aes¬

Expanded text:
Et tunc demum an passim cuilibet, an paucis tantum, an vel cuiquam, Et tunc demum an passim cuilibet, an paucis tantum, an vel cuiquam, an forte etiam nulli expediat demonstrari: et si illa quoque praefatiuncula, quam de nostris aliis litteris eidem coaptasti, apte sedeat, an vero aptior quaeri debeat, vestro utriusque judicio derelinquo. 4. Sed jam pene mihi exciderat quod in principio epistolae tuae questus es, quod te arguerim mendacii. Hoc aliquando me locutum fuisse, non satis recolo. Si quid tamen fuerit nam magis me oblitum, quam tuum nuntium mentitum crediderim, jocando potius quam serio dictum fuisse non dubites. Egone levitate te usum putaverim, aut apud te esse Est et Non? Absit a me haec suscipio de te, qui jugo veritatis beatus quod portas ab adolescentia, lascivos annos morum superas gravitate! Nec tam simplex sum, ut simplicem oris prolationem sine cordis duplicitate mendacium putem: nec tam incuriosus tui, ut oblitus sim, vel quod jamdudum con
Abbreviated transcription (Latin):
ĩquam aliquando uen̾is: illum inuenias. uideas ⁊ legas ⁊ ñ aut̃
dem legendum tibi miseram. ñ transcͥbendum: uideris tu qua
uł quoꝵ utilitate tnͣscͥpseris. Quod aut̃ te mittente eum nuni
ht̃ abbas de sc̃õ theodorico. ego quidem ñ miserã: nec tñ displicet
michi. Ut quid enim libellus meus oculos eius formidaret. cui
se uidendum anunus quoq m̃s totum si posset expand̾et S heu
inquanta sermonis angustia mentio se ingessit de tali uiro.
ne liceat ut dignum erat in tam dulcissima nob̾ memoria a¬
quandui immorari: qñ iam iamq desid̾at epła finem. Obsam
te ne graueris oportunitatẽ q uexere quomodo ad eum ꝑgu
p̃dictumq opusculum ñ prius cuiquã scribendum uł legenã
ex ponas. quam cum eo totum ꝑuideas. parit̾ꝙ conferatis⁊ corrig¬
tis quȩ corrigenda sunt. ut in ore duoꝵ testium stet omne u̾bum

Expanded text:
unquam aliquando veneris, illum invenias, videas, et legas; non autem unquam aliquando veneris, illum invenias, videas, et legas; non autem dem legendum tibi miseram, non transcribendum: videris tu, qua vel quorum utilitate transcripseris. Quod autem te mittente eum nunc habet abbas de 95 Sancto-Theoderico, ego quidem non jusseram, nec tamen displicet mihi. Utquid enim libellus meus oculos ejus formidaret, cui se videndum animus quoque meus totum, si posset, expanderet? Sed heu! in quanta sermonis angustia mentio se ingessit de tali viro, ne liceat, ut dignum erat, in tam dulcissima nobis memoria aliquandiu immorari, quando jamjamque desiderat epistola finem? Obsecro te ne graveris opportunitatem quaerere quomodo ad eum pergas, praedictumque opusculum non prius cuiquam scribendum vel legendum exponas, quam cum eo totum pervideas; pariterque conferatis, et corrigatis quae corrigenda sunt, ut in ore duorum testium stet omne verbum.
Abbreviated transcription (Latin):
delectatione tͥ colloquendi. ⁊ desidio satisfaciendi. dñe caritati mo¬
estus fio. qua iam dudum imꝑante finẽ fieri necdum taceo: Oꝗͣ
lita intius litteris patet mat̾ia respondendi. Quod si digne licuisset
ut libuiss. ⁊ tͥ forsitan satis eẽt ⁊mͥ. S quȩ aliud p̃cipit dña ẽ: im
mo añs ẽi cs̾.n. caritas ẽ. ⁊ satis agit ꝓ imꝑio. quatenꝰ debeã
obdire quam hominib nolens dolensꝙ ñ quidem nego qd̾ postułas.
s interim differo: ne dũ cupio tuȩ humilit̾ satisfacere uoluntati.
subp̃textu falsȩ humilitatis ꝑueram suꝑbiam arcem tantȩ potes¬
tatis quȩ te ueracit᷑ attestante etiam angłis imꝑat in cȩł t̾renus
u̾miculus in t̾ris uidear impugnare. Libellum quẽ quęris ipse ꝗͦ
antequã tius ñtius ad nos ueni̾ret. ab eo cui cõmendaueram reqlu¬
siui s necdum recepi. Dabo aut̃ oꝑam ut uł cum uen̾is si tamen

Expanded text:
delectatione tibi colloquendi, et desiderio satisfaciendi, dominae charitati moldelectatione tibi colloquendi, et desiderio satisfaciendi, dominae charitati molestus fio, qua jamdudum imperante finem fieri, necdum taceo. O quam lata in tuis litteris patet materia respondendi. Quod si digne licuisset ut libuisset, et tibi forsitan satis esset et mihi. Sed quae aliud praecipit, domina est, imo dominus est. Deus enim charitas est : et satis agit pro imperio, quatenus debeam obedire quam hominibus; nolens dolensque, non quidem nego quod postulas, sed interim differo: ne dum tuae cupio humiliter satisfacere voluntati, sub praetextu falsae humilitatis per veram superbiam, arcem tantae potestatis, quae, te veraciter attestante, etiam Angelis imperat in coelis, terrenus vermiculus in terris videar impugnare. 3. Libellum quem quaeris, ipse quoque antequam tuus nuntius ad nos veniret, ab eo cui commendaveram, requisivi: sed necdum recepi. Dabo autem operam ut vel cum veneris, si tamen
Abbreviated transcription (Latin):
surtim.raptim. anticipatis horis breuit̾ succincteq rescͥpsi. Quaꝵ
quidem breuitatẽ. an ȩquo animo feras: tu uideris. Ego enim ut
uerum fatear. ꝓpt̾ te mi .O. ipsis meis curis compellor irasei. quã¬
quã inhis teste ꝯscientia. soli caritati cupiam deseruire. Cuiꝰ ꝓfecto
imꝑioquia sapientib ⁊ insipientib debitor sum: ipsa sola facere
potuit. ut necdum tͥ potuerim satisfac̾e̾. Quid gͦs Caritas tͥ dene¬
pat. quod tu petis ex caritate: Petisti. quęsisti. pulsasti. ⁊ caritas te
fustrata ẽ: Quid mͥ indignaris: Siuis si audes : irascere carititi.
Dequanamꝙ p̃sumis ĩpetrare quod postulas: ipsa ꝓhibente fit ne
impetres. Et ecce iam longum causatur sermonẽ. ⁊ tibi indignat᷑ qui
ogis. ñ quod sibi displiceat zelus quo id facis. quippe quẽ ⁊ ipsa do¬
nauit tͥ: s uislt te llum habere scdm scĩam. ut cautꝰ sis maiora mi¬
norib ñ ĩpechire. Uides quã in untꝰ auellor a longiore ep̃a. dum auctꝰ

Expanded text:
urtim, raptim, anticipatis horis, breviter succincteque rescripsi. Quarum quidem brevitatem an aequo animo feras, tu videris. 2. Ego enim, ut verum fatear, propter te, mi Ogeri, ipsis curis meis compellor irasci, quanquam in his teste conscientia, soli charitati cupiam deservire: cujus profecto imperio, quia sapientibus et insipientibus debitor sum, ipsa sola facere potuit, ut necdum tibi potuerim satisfacere. Quid ergo? charitas tibi denegat quod tu petis ex charitate? Petisti, quaesisti, pulsasti; et charitas te frustrata est. Quid mihi indignaris? Si vis, si audes, irascere charitati. De qua namque praesumis impetrare quod postulas, ipsa prohibente fit ne impetres. Et ecce jam longum causatur sermonem, et tibi indignatur qui cogis. Non quod sibi displiceat zelus quo id facis; quippe quem et ipsa donavit tibi: sed vult te illum habere secundum scientiam, ut cautus sis majora minoribus non imp
Abbreviated transcription (Latin):
tociens exauditus sum. puto in ꝓprio ñ confundar. Ego dñe
causam archiep̃i mei meã dico ut pote menbrum quod nil
dicat alienum quod capitis sit. Quod tam̃ ñ dicerem si homo
ee enĩ ab alio estimauerim factũ qd̾ uota tot hominũ tã facile
mert̃ ineũ. ut ñ dico ꝯtͣdictio. s nec ounctatio ulla fu̾it. Et m̾ito.
quippe alustris ñ minꝰ m̃tis generositate quã sanguims. ẽ scien
ẽ uite honestatȩ. Deniq famȩ eius in tegritas. nͨ inmici qui dẽ

Expanded text:
toties exauditus sum, puto in proprio non confundar. Ego, domine mi, causam archiepiscopi mei meam duco, utpote membrum, quod nil a se ducat alienum quod capitis sit: quod tamen non dicerem, si homoNec enim ab alio aestimaverim factum, quod vota tot hominum tam facile convenerunt in eum; ut non dico contradictio, sed nec cunctatio ulla fuerit. Et merito. Est quippe illustris, non minus mentis generositate, quam sanguinis; est scientia, est vitae honestat
Abbreviated transcription (Latin):
le gr̾e ꝓsequatur.⁊ honoris plenitudine quȩ sola deẽ. gaudia
bsuȩ consueta benignitate immo debita liberalitate accu¬
slit. Hoc uniu̾sa ȩccła instantissima supplicatione deposcit:
puer u̾r solita p̃sumptione efflagitat:. Ad eũd̾ in ꝑsona Gode
Ad eũd̾ inꝑsona Gode¬
ꝯ fridi lingonensis: epie copi.

Expanded text:
e prosequatur; et honoris plenitudine, quae sola deest, gaudia plebis suae consueta benignitate, imo debita liberalitate accumulet. Hoc universa Ecclesia instantissima supplicatione deposcit: hoc puer vester solita praesumptione efflagitat. EPISTOLA CLXXII. AD EUMDEM IN PERSONA GODEFRIDI LINGONENSIS EPISCOPI.
Abbreviated transcription (Latin):
qug̨raris. Erras si apud nos quȩris : ego potius illa abs de m̃dica
debuerim.Scio quidem dare quã accipere eẽ beatius. s si det᷑ qs
clanti honestum. accipienti utile sit. quale utiꝙ penes me qͥ cqu
ẽẽ penitus nescio. Quod aut̃ habeo uereor si in medium uenerit. n
quoq optasse illud pudeat. pęniteat postulasse.S quid: N̾ m
nos apud te tu ipse excusabis : Tui tͥ certe fidem oculi faciant. sa
importunitati tuȩ ut uł ex hibitio tollat suspitionem. Res ẽ cu
amico. ñ parco iam uerecundiȩ ꝓrsus dum fiat quod cuui
in sipientie meȩ ñ memorabor. Sermones paucos in pͥncipios
ticoꝵ salomonis recens dictatos en facio transcͥbi. ⁊ tͥ cũ necdũ a¬

Expanded text:
queraris. Erras si apud nos quaeris. Ego potius illa abs te mendicare queraris. Erras si apud nos quaeris. Ego potius illa abs te mendicare debuerim. Scio quidem dare quam accipere beatius esse ; sed si detur quod danti honestum, accipienti utile sit: quale utique penes me quidquam esse penitus nescio. Quod autem habeo, vereor si in medium venerit, ne te quoque optasse illud pudeat, poeniteat postulasse. Sed quid? non melius nos apud te tu ipse excusabis? Tui tibi certe fidem oculi faciant. Cedo importunitati tuae ut vel exhibitio tollat suspicionem. Res est cum amico. Non parco jam verecundiae: prorsus dum fiat quod tu vis, insipientiae meae non memorabor. Sermones paucos in principio Canticorum Salomonis, recens dictatos, en facio transcribi: et tibi, cum necdum e
Abbreviated transcription (Latin):
ab nuo. s parcens mͥ ñ te sꝑnens. Outinam tuo studio ingenio
lignum aliquid elaborare possem. Lum̃ oculoꝵ meoꝵ. ⁊ ipsam
it uile. ⁊ quod nos possumꝰ postulare uideris: minime quippe
miuimis sic instares. Nam uoluntatẽ tuã ⁊ curam inħ satis
ꝓdunt crebrȩ epłȩ tuȩ ⁊ uehementior sp̃s eas animans. Nimirũ
quanto id curiosius te uelle sentio: tanto crede mͥ scrupulosius acq¬
co. Cur hoc: Ne magna uidelicet ex pectanti. ridiculum ꝓdiu
murem. Hoc uereor. ⁊ hec causa cunctationis meȩ. Et quid imn
si uereor dare. quod edere uerecumdo: In uitꝰ fateor p̾beo. qd̾ n
existimẽrȩ ñ tam edere ꝓfuturum. quam ꝓdere contempͥnes
Quis sane dare uelit quod dedisse dedeceat. accepisse non ꝓsit
bens do. inuitꝰ ꝑdo. Scimus qm̃ sꝑanti gnͣdia. modica minus fis
ut ardeas magis. Simpleas uoluntatẽ dñi tui dicentis. Et quis
lo isi ut ardeat: Laudo. s si illic ea quęras. uͥ te frustratũ pꝰmodue

Expanded text:
 mihi, non te spernens. O utinam tuo studio ingenioque dignum aliquid elaborare possem! Lumen oculorum meorum, et ipsam aut vile, et quod nos possumus, postulare videris. Minime quippe pro minimis sic instares. Nam voluntatem tuam et curam in hoc satis produnt crebrae epistolae tuae, et vehementior spiritus eas animans. Nimirum proinde quanto id curiosius velle te sentio, tanto, crede mihi, scrupulosius acquiesco. Cur hoc? Ne magna videlicet exspectanti, ridiculum producam murem. Hoc vereor, et haec causa cunctationis imeae. Et quid mirum si vereor dare, quod edere verecundor? Invitus, fateor, praebeo, quod me existimem non tam edere profuturum, quam prodere contemnendum. Quis sane dare velit, quod dedisse dedeceat, accepisse non prosit? Libens do, invitus perdo. Scimus quoniam speranti grandia, modica minus grata ut ardeas magis, et impleas voluntatem Domini tui dicentis: Et quid volo nisi ut ardeat? Laudo; sed si illic ea quaeras, ubi te frustratum postmodum non
Abbreviated transcription (Latin):
s ẽuanuert̃ incogitationib suis. Merito ꝓinde obscuritũ est¬
in lipiens cor eoꝵ: quia cum u̾itatem cognoscerent ⁊ contẽpueren
receperunt in pęnam. ut nec cognoscerent. Heu sic adherendo uen
ꝑ cognitionẽ. s ab illa defluendo ꝑ amorem. amando ꝓ illa scilicet un¬
tem: homouanitati simił factꝰ ẽ. Et quid uanius quam dilig̾e uan
Et quid iniquius quam contempn̾e u̾itatem: Quid uͦ iustiꝰ quam un¬
ptorib subtrahi ⁊ ipsam cognitionẽ: Quid in quam iustius quam
de eiꝰ cognitione głari non possit. qui cognitam ñ głificauit: Itaꝙi
titꝰ uanitatis. ẽ contemptꝰ u̾itatis. Contemptꝰ u̾itatis: causa nr̃s on¬
sumus in hoc corꝑe. peregrinam᷑ ab eo qui sũme ẽ. Et qui dest hm
deus nisi quod in notuisti ei: Itaꝙ si notitia aĩ arusa ẽ. ut lso
sit. ignorantia fac̃ ut nichil sit. S qui uocat ea quȩ non sunt n
ea quȩ sunt. miseratꝰ quodãmͦ redactos in niohili. manna ssi

Expanded text:
um estinsipiens cor eorum: quia cum veritatem cognoscerent et contemnerent, jure receperunt in poenam ut nec cognoscerent. Heu! sic adhaerendo veritati per cognitionem, sed ab illa defluendo per amorem, amando pro illa scilicet vanitatem, homo vanitati similis factus est. Et quid vanius quam diligere vanitatem; et quid iniquius, quam contemnere veritatem? Quid vero justius quam contemptoribus subtrahi et ipsam cognitionem? quid, inquam, justius, quam ut jam de ejus cognitione gloriari non possit, qui cognitam non glorificavit? Itaque appetitus vanitatis est contemptus veritatis; contemptus veritatis, causa nostrasumus in hoc corpore, peregrinamur ab eo qui summe est. Et quid est homo, o Deus, nisi quod innotuisti ei? Itaque si notitia Dei causa est ut hosit, ignorantia facit ut nihil sit. Sed qui vocat ea quae non sunt, tanquam ea quae sunt, miseratus quodammodo redactos in nihil; manna illud