comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sũt partesq t̾rarũ : tot uictorias bellicas. quot sũt in recũ nat᷑a
genera belloꝵ. Ad ingenium inquit eciam ip̃e casꝯ euentusq
xerũ. nõ duces s comites eiꝯ̃ consilioꝵ fuerũt. In qͦ uno ita sũma¬
fortũa cum sũma uirtute certauit s ut omniũ iudicio plꝯ homini
qͣm dẽe tribueret᷑. An pudor. anintegritas. an ueligio in eo. An
diligencia umquã requisita est ͤ Qũe ꝓuincie nẽe. quẽ liberi
populi. quẽ Reges. quen ultͣ eegentes castͥorẽ.moderaciorem.
sancciorẽ ñ mͦ uidert̃: s aut sꝑando umqͣm. Aut obtando cogitaue¬
ius de facto iudices ita q̃xi. ut id agatur licuerit ne ei facere qđ fecit
Anu̾o nõ dicã nõ licuerit s nefas fuerit. Contra fedꝯ enim id est ꝯtͣ¬
ppłi.R. religionẽ et fidẽ fecisle ditit᷑. nõ curpe reip. nõ ne uobis ͥ
is xepetundis dic̾et s ille ille uix cuipatrie salus dulcior qͣm cons¬

Expanded text:
sunt partesque terrarum, tot victorias bellicas quot sunt in rerum natura sunt partesque terrarum, tot victorias bellicas quot sunt in rerum natura genera bellorum. an ingenium? quin etiam ipsi casus eventusque rerum non duces, sed comites eius consiliorum fueruntfortuna cum summa virtute certavit ut omnium iudicio plus homini quam deae tribueretur. an pudor, an integritas, an religio in eo, an diligentia umquam requisita est? quem provinciae nostrae, quem liberi populi, quem reges, quem ultimae gentes castiorem, moderatiorem, sanctiorem non modo viderunt, sed aut sperando umquam aut optando cogitaveius de facto, iudices, ita quaeri ut id agatur, licueritne ei facere quod fecit, an vero non dicam non licuerit, sed nefas fuerit— contra foedus enim, id est i religionem et fidem fecisse dicitur—non turpe rei publicae, nonne vobis? is repetundis diceret, ille, ille vir, cui patriae salus dulcior quam cons
Abbreviated transcription (Latin):
diceret̾. s cont̾atu opoxteret ÷ tam̃o eõt ostus oiꝯniodi repre¬
hensio a uobis iudices repudianda. Nũc ũo quid aitit. qd at
accusator. fecisse pompeium. qđ oi facere nõ licuorit. Qđ gͣuiꝯ
est. Ami si id scũm ab eo ditereni qđ non o portuisset. Sit onim
aliqͥd q̃d nõ oporteat etiã silicet: quit qͥd uero nõ licẽt ceere
nõ oportet. Hic ego nc̃ cũcter sic̃ agere iudices nõ ẽe fas dubi¬
tari qum qđ .s.di. pompeiũ fecisse cõnstet. id nõ solũ decuisse s
etiam debuisse fateamie. Sa enim ab est huit hominii Qđ
siabesset. uixe hẽc et tribui et conçedi putarentꝰ. Usus ne
rexũ qui puericie tempꝰ extreme pͥncipiũ habuit bellorĩt.
atq impioꝵ iaxinoꝵͦ Cuiꝯ pleriq equales minꝯ sepe cast᷑
uiderunt ꝙͣ hic triũphauit. Se tot habet triũphos q̾t hore

Expanded text:
diceretur, sed contra atque oporteret, tamen esset omnis eius modi reprediceretur, sed contra atque oporteret, tamen esset omnis eius modi reprehensio a vobis, iudices, repudianda. nunc vero quid dicitur? quid ait accusator? fecisse Pompeium quod ei facere non licuerit; quod gravius est quam si id factum ab eo diceret quod non oportuisset. est enim aliquid quod non oporteat, etiam si licet; quicquid vero non licet, certe non oportet. hic ego nunc cuncter sic agere, iudices, non esse fas dubitari quin, quod Cn. Pompeium fecisse constet, id non solum licuisse sed etiam decuisse fateamur? quid enim abest huic homini quod, si adesset, iure haec ei tribui et concedi putaremus? Vsusne rerum? qui pueritiae tempus extremum principium habuit bellorum atque imperiorum maximorum, cuius plerique aequales minus saepe castra viderunt quam hic triumphavit, qui tot habet triumphos quot orae
Abbreviated transcription (Latin):
esti s mñ eto qui dodit. Uonato g est ob cas causas eaꝰ gto umipeio
ciuitate. Idl accusator nõ negat. s uephendit. ut incornelio aus
ip̃iꝰ ꝓbeti pcena q̃ rat᷑ i pompeio causa ledat᷑ poena sit nulla n fa¬
me sic̃ innocentiss imi hominis fortunas p̃stantisima mꝑatorsa
factũ condemnaxi uolũt. Ergo in iuditiu caprt toru esu facti
pompei uocat᷑. Hũc enim ĩn ea ciuitate mqua sit nata honestisliõ
loco natũ ẽẽ concedis:& ab meunte etate relictis rebꝰ sus oĩbus
in neis bellis. nostris cũ imꝑatoribꝰ õeu̾sacũ nullis laboris n¬
lius obsessionis. nulliꝰ pxelũ exptẽ fuisse. Hec suntꝰ na plena¬
aĩ laudis : tũ ꝓpa coenelũ. nec in his rebꝰ cemiẽ est ullũ. Ubegͦ
est am̃e : Quod eũ pompeiꝰ ciuitate donauit. Huius& erimen
minꝯ idoneit homine pmio ad fecisset÷ qui etiã si uiađ bonum
s nõ ita meritũ. si deniq aliquid qđ nõ cont ac liceret factum

Expanded text:
eius qui dedit. Donatus igitur est ob eas causas a Cn. Pompeio civitate. id accusator non negat, sed reprehendit, ut in Cornelio causa ipsius probetur, poena quaeratur, in Pompeio causa laedatur, poena sit nulla nisi famae: sic innocentissimi hominis fortunas, praestantissimi imperatoris factum condemnari volunt. ergo in iudicium caput Corneli, factum Pompei vocatur. hunc enim in ea civitate in qua sit natus honestissimo loco natum esse concedis, et ab ineunte aetate relictis rebus suis omnibus in nostris bellis nostris cum imperatoribus esse versatum, nullius laboris, nullius obsessionis, nullius proeli expertem fuisse. haec sunt omnia cum plena laudis tum propria Corneli, nec in iis rebus crimen est ullum. ubi igitur est crimen? quod eum Pompeius civitate donavit. huius crimen? minus idoneum hominem praemio adfecisset, quin etiam si virum bonum sed non ita meritum, si denique aliquid non contra ac liceret factum
Abbreviated transcription (Latin):
Dis forte existtmatis hanc tantã collumione ulli tantamq
euersionẽ ciuitatimminentẽ subito in eostelo tagitanes
uenire potuisse. Est quidẽ ille plenꝯ uini. stupri somni ple¬
uusq inconsidecantissime ac dementismie tensenta ple
ueruntam̃e noctirenis uigiluis ctia coitione homnu iusti¬
tium illud concoctũ at meditatit est inemcter ꝑit. ubso

Expanded text:
nisi forte existimatis hanc tantam conluvionem illi tantamque nisi forte existimatis hanc tantam conluvionem illi tantamque eversionem civitatis in mentem subito in rostris cogitanti venire potuisse. est quidem ille plenus vini stupri somni, plenusque inconsideratissimae ac dementissimae temeritatis; verum tamen nocturnis vigiliis, etiam coitione hominum, iustitium illud concoctum atque meditatum est. Memento
Abbreviated transcription (Latin):
turaq xaꝑem᷑. Neq enim ullꝰ aliꝰ discordiaꝵ solet esse
exitꝰ inter claros potentis uiros. nisi aut uniũsus int̃itꝰ
aut uictoris añatꝰ aut Regnũ. Dissensit cũ mario clarissio
ciue consul nobilissimꝰ & foxtissimꝰ .I. silla e hoꝵ uterq
ita cecidit uictꝰ. ut uictor idem regnauerit. Cũ octauio
collega cina dissedit: uixisq hoꝵ seda foxtuna regnũ est
lortieo adũ sa morte. Idem iteꝵ silla suꝑaũ tame sine dubio
pore haud obscuxũ odium atq id insitũ penit  miustum
animis hominũ amplissimoꝵ. Dissident pucipes apstur
occasio. Nuine tarcũ opibꝯ ualet uestio qua÷ foctuna tam̃
de tempꝰ expectant. Quĩ sine controssa plus postutã tan
fortasse nouuqua consilia ac sentencias nimicoꝵ suoꝵ ex¬
timescũt.Tollat̾ hec etiuitate discordia : iaoñto issi ꝯpoetẽ¬
tore iuris dictionẽ ine̾micti: daudi erariustiliar edu oro

Expanded text:
turaque raperemur; neque enim ullus alius discordiarum solet esse turaque raperemur; neque enim ullus alius discordiarum solet esse exitus inter claros et potentis viros nisi aut universus interitus aut victoris dominatus ac regnum. dissensit cum Mario, clarissimo civi, consul nobilissimus et fortissimus, L. Sulla; horum uterque ita cecidit victus ut victor idem regnaverit. Cum Octavio conlega Cinna dissedit; utrique horum secunda fortuna regnum est largita, adversa mortem. idem iterum Sulla superavit; tum sine dubio pore haud obscurum odium, atque id insitum penitus et inustum animis hominum amplissimorum; dissident principes; captatur occasio. qui non tantum opibus valent nescio quam fortunam tamen ac tempus exspectant: qui sine controversia plus possunt, ii fortasse non numquam consilia ac sententias inimicorum suorum extimescunt. tollatur haec e civitate discordia: iam omnes isti qui portentere, iuris dictionem intermitti, claudi aerarium, iudicia tolli?
Abbreviated transcription (Latin):
quisquã de gregalibꝰ eiꝰ. aut de consiliarus designatur.
Habent eteusti libri certa nomĩa que mid genꝯ ciuiũ cade¬
re possint deteriores repulsos qđ iani audiets hos appel¬
lant s quor et mentes & res sunt ꝑdite longeq a cõmĩn
salute diiuncte. Quarre cũ di inmortales monẽt de obtima¬
cium discordia. de cdapissimoꝵ et obtime meritoꝵ tiuiũ
dissensione p̃dicũt. cũ pͥncipibꝰ ꝑiculũ cedẽq portendũt:
in tuto collocant elodiũ. Qui tantũ abest a pͥntipibꝰ. quãtũ¬
a pu ris. ꝙͣtũ ab religiosis. Uobis o Rm̃i atq obtimi ciues
et mẽe saluti con sulendũ et ꝓspiciendũ uident. Cedes pͥn¬
cipum ostendit᷑. id qđ int̾itũ obtimatiũ sequĩ necesse est ad¬
iungit᷑. ñe in uniꝰ imꝑiũ res recidat admonenĩ. Ad quem
metũ si deoꝵ monitis nõ ducemur: tam̃e ip̃i nẽo sensu cõiet¬

Expanded text:
quisquam de gregalibus eius aut de consiliariis designatur. quisquam de gregalibus eius aut de consiliariis designatur. habent Etrusci libri certa nomina quae in id genus civium cadere possint: deteriores, repvlsos, quod iam audietis, hos appellant quorum et mentes et res sunt perditae longeque a communi salute diiunctae. qua re cum di immortales monent de optimatium discordia, de clarissimorum et optime meritorum civium dissensione praedicunt; cum principibus periculum caedemque portendunt, in tuto conlocant Clodiuligiosis. vobis, o carissimi atque optimi cives, et vestrae saluti consulendum et prospiciendum vident. caedes principum ostenditur; id quod interitum optimatium sequi necesse est adiungitur; ne in unius imperium res recidat admonemur. ad quem metum si deorum monitis non duceremur, tamen ipsi nostro sensu coniec
Abbreviated transcription (Latin):
certe laudet. unũ in hac dignitate dignũ huiꝯ̃ imꝑui głia dicit
do significat se illi ẽe amicisimũ. & recõciliacionẽ eẽ gracie
factã qđ ego qͣmqͣm qͥd sit nestiõ: tamẽ hor statuo .hũc siamita
ẽẽt pompeio laudatireũ illũ nõ fuisse. Qd enim si illi mimitis¬
simꝰ eẽt ampliꝯ ad eiꝯ̃ laude minuendam facere potuisset
Dideant hii qui illum pompeio mnimicũ ẽe gaudeãt. ob eãq
causam in tot tantisq sceleribꝰ contuebant  et nõ nuꝙͣ eiq
indomitos atq effrenatos fuxores plau su etĩa suo ꝓseq̃bant᷑.
quã se cito inuerterit. Nunc enim iam laudat illũ: in eos m¬
uehit᷑ quibꝰ se antea uenditabat. Qͥa existimatis eũ si redim
ei gẽe pacuerit ẽẽ factireũ. qui tam libent̾ in opinionẽ graciẽ
increpat. Quas ego alias ob timatiũ discordias adis ĩmor¬
talibꝰ definixi putẽ. Nam hoc quidẽ uerbo neq .ꝑ. clodiꝯ. neq

Expanded text:
certe laudat, et unum esse in hac civitate dignum huius imperi gloria dicit, certe laudat, et unum esse in hac civitate dignum huius imperi gloria dicit, et significat se illi esse amicissimum et reconciliationem esse gratiae factam. quod ego quamquam quid sit nescio, tamen hoc statuo, hunc, si amicus esset Pompeio, laudaturum illum non fuisse. quid enim, si illi inimicissimus esset, amplius ad eius laudem minuendam facere potuisset? videant ii qui illum Pompeio inimicum esse gaudebant, ob eamque causam in tot tantisque sceleribus conivebant, et non numquam eius indomitos atque ecfrenatos furores plausu etiam suo prosequebantur, quam se cito inverterit. nunc enim iam laudat illum: in eos invehitur quibus se antea venditabat. quid existimatis eum, si reditus ei gratiae patuerit, esse facturum, qui tam libenter in opinionem gratiae inrepat? quas ego alias optimatium discordias a dis immortalibus definiri putem? nam hoc quidem verbo neque P. Clodius neque
Abbreviated transcription (Latin):
atq in delicus quidã oꝑtimi uixi uiperã illam uenenata at
pestisecã habere potuerũt. Quo tandẽ decepti muñe : uolo m¬
quiunt eẽ qui in conciõne decrahat de pompoio. Detrahat ille
uitupaudo uelim. Sic hoc uix suminꝰ ato obcie de mea salu.¬
te meritꝰ accĩpiãtiut ame dicit᷑. Dicã quidẽ certe qͥd sentio.
Mlichi mediꝯ fidiꝯ tũ de illiꝯ amplissima dignitate detrahere
cum maxiniis laudibꝰ efferebat s uidebat᷑. Utrũ tame c ma¬
rius splendidior cũ eũ gauis glaucia laudabat ; an çũ ende
reatꝯ postea uituꝑabat. an ille clemens do iam pde al pena¬
exitiũq p̃ceps foedior aut inquinatior in. Gn. pomptio accu¬
sancdo. quã in uniuerso senatu uituꝑando fuit. Qđ quide miror
cũ alterũ gratũ sit iratis. Alterũ eẽt tambonis ciuibꝰ nõ acerbũ.
S ne id uiros obtimos diuciꝰ delectet legãt hãc ei ꝯ concionẽ
de qua lode. in qua pompeium ornat. an potiꝰ de format

Expanded text:
tque in deliciis quidam optimi viri viperam illam venenatam ac pestiferam habere potuerunt? quo tandem decepti munere? volo, inquiunt, esse qui in contione detrahat de Pompeio. detrahat ille vituperando? velim sic hoc vir summus atque optime de mea salute meritus accipiat ut a me dicitur; dicam quidem certe quod sentio. mihi me dius fidius tum de illius amplissima dignitate detrahere cum illum maximis laudibus ecferebat videbatur. utrum tandem C. Marius splendidior cum eum C. Glaucia laudabat, an cum eundem iratus postea vituperabat? an ille demens et iam pridem ad poenaexitiumque praeceps foedior aut inquinatior in Cn. Pompeio accusando quam in universo senatu vituperando fuit? quod quidem miror, cum alterum gratum sit iratis, alterum esse tam bonis civibus non acerbum. sed ne id viros optimos diutius delectet, legant hanc eius contionem de qua loquor; in qua Pompeium ornat,—an potius deformat?
Abbreviated transcription (Latin):
dicebat᷑. His se tribꝯ auctoribꝰ in consilus capiẽdis adiut oni¬
bꝰ in reg̾enda ẽẽ usireũ dicebat. Ex quibꝰ unũ habere et ex̾ci¬
tum in italia maximũ duo qui pͥuati tũ eẽnt et p̃esse ⁊ pararce¬

Expanded text:
dicebatur. his se tribus auctoribus in consiliis capiendis, adiutoridicebatur. his se tribus auctoribus in consiliis capiendis, adiutoribus in re gerenda esse usurum dicebat; ex quibus unum habere exercitum in Italia maximum, duo, qui privati tum essent, et populo Roma
Abbreviated transcription (Latin):
pes pt̃ satirenino. qui qđ a se questore. ostiensi ꝑ ignominea ierat
pudxt̃ et senatꝰ. et ciuitatis .i.seauxũ remfrumetariã teaslafa
sciebat. dolerẽ suũ magna contencione animi ꝑseq̃bat᷑. s tus slas¬
parũ locupletiũ scorto: cum sororis adultero. cũ stuproꝵ. sacex¬
dote. tũ ueuefico. cũ testamẽtario. cũ sicario. cũ latrone. Quos
homines si id qd facile factu fuit et qđ fieri debuit. qđꝙ ame obꝰ.
nerebar neds autuim ui depulsam rep̃̾henderet. Aut ꝑditoꝵ
facoere i auctoeẽ tic. pompeio clarissimo uixomͥq et nc̃ et q alile¬
qut amĩtestonon ccassus quo cũ m om̃s erãt amititie netessitu¬
dinis. uir fortissimꝰ ab eadẽ illa peste. infestismia &e meties fu¬
tunis pdicabas. ei cesar qͥa me nullo mes merito alienꝯ esse
debebat mimicillimꝰ esse mee saluti ab eodẽ cotidianis cotioibꝰ

Expanded text:
res cum Saturnino, qui quod a se quaestore Ostiensi per ignominiam ad res cum Saturnino, qui quod a se quaestore Ostiensi per ignominiam ad principem et senatus et civitatis, M. Scaurum, rem frumentariam tralatam sciebat, dolorem suum magna contentione animi persequebatur, sed cum scurrarum locupletium scorto, cum sororis adultero, cum stuprorum sacerdote, cum venefico, cum testamentario, cum sicario, cum latrone; quos homines si, id quod facile factu fuit et quod fieri debuit quodque a me verebar ne quis aut vim vi depulsam reprehenderet aut perditorfacere auctore Cn. Pompeio, clarissimo viro mihique et nunc et quoad licuit amicissimo; M. Crassus, quocum mihi omnes erant amicitiae necessitudines, vir fortissimus, ab eadem illa peste infestissimus esse meis fortunis praedicabatur; C. Caesar, qui a me nullo meo merito alienus esse debebat, inimicissimus esse meae saluti ab eodem cotidianis contionibus
Abbreviated transcription (Latin):
serua torẽ peĩe. sextũiam illũ consulatũ gexentẽ. xcs erat eũ ẜ sal re¬
nino ifeꝵ tribuno .P.I. uigilante homme. et in cã popłara si nõ mode¬
rate. At certe populaxitera isti neterq uersato cessit : ne aut unttud
ꝯ fortibq uiris cũ dedetoree caderet aut uictor multis et fortibꝰ tuii
secã quaꝵ nio utiꝰ auttor s dux omniũ uolũtatis fuis ẽ ꝰ queq nõ
modo ad singlãtem meã głiam s ad comunẽ salie omiũ queio ⁊ q̃pe
genciũ ꝓtinerẽt. Ea conditione gesserã ut meũ ftomi semo ne
pstaret ue xeriq deberẽt. Erat autẽ mn contẽtio nõ cũ iucio. e exo¬
t i si cui opis condutis et ad dixipiẽo a utpe atatis. Habeba¬
mimitĩ. nd̃ie maxiũ t̾rorẽ hostiũ. spem subsidiũq pr̃ie: s duõ
inportũa pligia qͦs egestas. ques exis alieni magnindo quos le

Expanded text:
atorem patriae, sextum iam illum consulatum gerentem; res erat cum L. Saturatorem patriae, sextum iam illum consulatum gerentem; res erat cum L. Saturnino, iterum tribuno plebis, vigilante homine, et in causa populari si non moderate at certe populariter abstinenterque versato. cessit, ne aut victus a fortibus viris cum dedecore caderet, aut victor multis et fortibus civisseram quarum non unus auctor sed dux omnium voluntatis fuissem, quaeque non modo ad singularem meam gloriam sed ad communem salutem omnium civium et prope gentium pertinerent; ea condicione gesseram ut meum factum semper omnes praestare tuerique deberent. erat autem mihi contentio non cum victore exercitu, sed cum operis conductis et ad diripiendam urbem concitatis; habebam inimicum non C. Marium, terrorem hostium, spem subsidiumque patriae, sed duo importuna prodigia, quos egestas, quos aeris alieni magnitudo, quos l
Abbreviated transcription (Latin):
uerũt. Exponã enim hodierno die iudites om̃em racionẽ facti
et consilii mei. neq huic ur̃o tanto studio audiendi. nec uͦ huic̃
tante multitudini quãta mea memoria nũqua ullo in iudiçiõ
fuit deero. Nam si ego in cã tani bona. tanto studio senata contẽsu
tam incredibili bonoꝵ omimũ tã parato: tota deniq italia ad
omnẽ contencionẽ expedita. celli. I. R. P.l. despicatissimi
hominis furori . contemtissumoꝵ consulũ leuitatẽ audaciã¬
Q ꝓ tĩmut nimiũ me timidũ nulliꝰ animi. nulliꝯ cõsilũ fu¬
ile confiteon Quidenim simile fuit mꝙ̃ motello aus
suim quãdã magis ille gliãm. quã ad ꝑspicũa salutẽ R.p̃.¬
supserat i eñ amiꝯ m legẽ ꝑ uimi latã uirare noluerat. Deniq
uadeba t ea conditione tã fortis fuisse: ut cum patrie catitade tꝙ¬
stantie gliãn cõmutaret. Erat autẽ ues ei cũ exeratu.c. maxiũ cõ¬

Expanded text:
verunt. exponam enim hodierno die, iudices, omnem rationem facti verunt. exponam enim hodierno die, iudices, omnem rationem facti et consili mei, neque huic vestro tanto studio audiendi nec vero huic tantae multitudini, quanta mea memoria numquam ullo in iudicio fuit, deero. nam si ego in causa tam bona, tanto studio senatus, consensu tam incredibili bonorum omnium, tam parato populo, tota denique Italia ad omnem contentionem expedita, cessi tribuni plebis, despicatissimi hominis, furori, contemptissimorum consulum levitatem audaciamque pertimui, nimium me timidum, nullius animi, nullius consili fuisse confiteor. quid enim simile fuit in Q. Metello? cenim quandam magis ille gloriam quam ad perspicuam salutem rsserat, cum unus in legem per vim latam iurare noluerat: denique videbatur ea condicione tam fortis fuisse ut cum patriae caritate constantiae gloriam commutaret. erat autem res ei cum exercitu C. Mari
Abbreviated transcription (Latin):
tirr. armati homines forũ et contionos tenebãt. cedes lapida¬
tionesq fiebaut. nullꝰ erat senatꝰ. nichil reliqui magistratꝰ.
unꝰ omnẽ omniũ p̃tatẽ. armis et lateocinis possidebat. Non
tu multos. pluris ecĩa spe et ꝓmislis tenebat. Que cũ eent eiq̃
modi iudices cũ senatꝰ autes nullos ac ꝓ ducibꝰ ꝓditores. aut
pociꝰ a ꝑtos hostes hẽeet: eque st̃ ordo reꝰ a cos. citaret᷑: italie
tocꝯ auctoritas repudiaret᷑. Alii nõiatim uelegaxẽt᷑. Alii me¬
tu et ꝑiculo t̾rerõt᷑. arma essent in templis. armati in foro. eaq
non silencio consulũ dissimularent᷑ ł et uoce et sentẽcia cõꝓbatet᷑
cũ om̃s urbẽ nũdum excisam et eũsant s iam captam atq obpssam
uideremꝰ: tam̃e his tantis malis tanto bonoꝵ studio iudices
restitilsemꝰ. S me alii metꝰ acq alie cirre suspicionesq mo¬

Expanded text:
tur, armati homines forum et contiones tenebant, caedes lapidatur, armati homines forum et contiones tenebant, caedes lapidationesque fiebant; nullus erat senatus, nihil reliqui magistratus: unus omnem omnium potestatem armis et latrociniis possidebat, non tu multos, pluris etiam spe et promissis tenebat. quae cum essent eius modi, iudices, cum senatus duces nullos ac pro ducibus proditores aut potius apertos hostis haberet, equester ordo reus a consulibus citaretur, Italiae totius auctoritas repudiaretur, alii nominatim relegarentur, alii metu et periculo terrerentur, arma essent in templis, armati in foro, eaque non silentio consulum dissimularentur sed et voce et sententia comprobarentur, cum omnes urbem nondum excisam et eversam sed iam captam atque oppressam videremus: tamen his tantis malis tanto bonorum studio, iudices, restitissemus, sed me alii metus atque aliae curae suspicionesque mo
Abbreviated transcription (Latin):
teie meriti ꝑiculũ conunctũ cũ ꝑiculo ciuitatis. lug̾e senatu
nõ licebit. Idemq consules si apellandi sũt consules qͦs nemo ẽ
qui nõ mͦ ex memoria s etiã ex fastis euellendos putet. pacto iã
foedere ꝓuincia ꝵ. ꝓducti in circo flaminio in concionẽ ab illa furia
inspectãtibꝰ latalex est ne auspicia ualerẽt: ne quis obnũçiar.
ne quis legi int̾cederet: ut om̃ibꝰ fastis diebꝰ legẽ ferxi liceret.
ut lexalia. lex fu fia ne ualeret. Qua una rogatione qͥs est qͥ uon
intelligat. uniuersm xem .p. ẽẽ deletã. Isdẽq consulibꝰ inspectã¬
tibꝰ seruoꝵ delectꝰ habebat᷑ ꝓ tribunali aurelio. nõie collegiorũ.¬
cũ uic atira hoĩes cõscriberẽt᷑. decuriaxẽt᷑. ad iii. ad mann.
ad cedẽ. ad dixepcionẽ incitarẽt᷑. Is deq consulibꝰ arma ĩ
templo castoris palã cõportabãt᷑. gradꝰ eiꝯdẽ templi tollebã¬

Expanded text:
triae meriti periculum, coniunctum cum periculo civitatis, lugere senatui triae meriti periculum, coniunctum cum periculo civitatis, lugere senatui non licebit? idemque consules, si appellandi sunt consules quos nemo est quin non modo ex memoria sed etiam ex fastis evellendos putet, pacto iam foedere provinciarum, producti in circo Flaminio in contionem inspectantibus, lata lex est, ne auspicia valerent, ne quis obnuntiaret, ne quis legi intercederetut omnibus festis diebus legem ferri liceret, ut lex Aelia, lex Fusia, ne valeret, Qua una rogatione, quis est, qui non intelligat, universam rempublicam esse deletam? iisdem Consulibus inspectantibus, servocuriarentur, ad vim, ad manus, ad caedem, ad direptionem incitarentur. isdemque consulibus arma in templum Castoris palam comportabantur, gradus eiusdem templi tolleban
Abbreviated transcription (Latin):
senatores uedirẽt. Quis unqm consultũ senatũ ip̃iꝯ deceetis pere
ꝓhibuit. Qs tixanꝰ miẜos lug̾e uetuit: Raꝵ ne est piso ut omittã
gabunt̃. qdđ tantũ homines fefellisti  ut neglig̾es auctoritatẽ seatꝰ
optimi cuiq consilia contemineres. xem .ꝓ. ꝓderes. consulare nomie
afliges: Eciam ne edice audeas ne mexerent homines meã. sũã.¬
A.R. calamitatẽ. ne hũt suũ dolorẽ ueste sigͥficarẽt. siue illa uestis
niutatuo ad luctũ ip̃oꝵ. siue ad dẽpcandũ ualebat. quis unqũã tam
ceudelis fuit qui ꝓhiberet quẽ quã aut sibi mere aut cet̾is supti¬
care ͥ Quid sua sponte homines in amicoꝵ ꝑiculis uestitũ mutare
ñ solet . ꝓte ip̃o piso nemo ne mutauit. dle ĩsti quidẽ quos legatos
desꝑati et ꝓditoris rei .p. casum lugebãt fortasse qui uolent:
cuus floxentissimi beniuolençia bonoꝵ et optime de salute pa¬

Expanded text:
senatores redirent. quis umquam consul senatum ipsius decretis parere senatores redirent. quis umquam consul senatum ipsius decretis parere prohibuit? quis tyrannus miseros lugere vetuit? Parumne est, Piso, ut omittam Gabinium, quod tantum homines fefellisti ut neglegeres auctoritatem senatus, optimi cuiusque consilia contemneres, rem publicam proderes, consulare nomen adfligeres? etiamne edicere audebas ne maererent homines meam, suaunc suum dolorem veste significarent? Sive illa vestis mutatio ad luctum ipsorum sive ad deprecandum valebat, quis umquam tam crudelis fuit qui prohiberet quemquam aut sibi maerere aut ceteris supplicare? quid? sua sponte homines in amicorum periculis vestitum mutare non solent? pro te ipso, Piso, nemone mutabit? ne isti quidem quos legatos desperati et proditoris rei publicae casum lugebunt fortasse qui volent: civis florentissimi benivolentia bonorum et optime de salute pa
Abbreviated transcription (Latin):
ratio tam longua aut tam alte repotita uelit: Aut quid ad .p. sestũ
causã cͦ eoꝵ qui ante huiꝰ tribunatũ .R. P. uexarũt: delicta ꝑtinẽt.
Mithi aũt hoc apositũ est ostendere om̃ia consilia .ꝓ. sestũ meteq
mederet᷑. Ac si in exponẽdis uulneribꝰ illis de me ip̃o plura dic̃e
uidebor: ignoscitote. Nam et illã mẽa cladẽ uos et om̃s boni. ma¬
ximũ eẽ rei p. iuilnꝰ iudicastis. et ꝑ. sestius est reus nõ suo sed
meo nõied qui cũ om̃em uim sui tribunatꝰ in mea salute cõsũpẜit.
tani. Erat agit᷑ in luctu senatꝰ squalebat ciuitas pbłito consilio ueste
mutata i nullũ erat italie muni apiũ. nulla colonia nulla p̃fecturas.
nulla rome socetas uettigaliũ. nullũ collegiũ aut conciliũ. aut oĩ¬
no aliqd̃ cõ iũe consiliũ qđ tũ nõ honorisicentissime de mca salu¬
te decreuiss. Cũ subito edicũt duo consules ut ad suũ uestitũ

Expanded text:
ratio tam longa aut tam alte repetita velit, aut quid ad P. Sesti ratio tam longa aut tam alte repetita velit, aut quid ad P. Sesti causam eorum qui ante huius tribunatum rem publicam vexarunt delicta pertineant. mihi autem hoc propositum est ostendere, omnia consilia P. Sesti mentemque tum posset mederetur. ac si in exponendis vulneribus illis de me ipso plura dicere videbor, ignoscitote; nam et illam meam cladem vos et omnes boni maximum esse rei publicae vulnus iudicastis, et P. Sestius est reus non suo, sed meo nomine: qui cum omnem vim sui tribunatus in mea salute consumpserit, tam. erat igitur in luctu senatus, squalebat civitas publico consilio veste mutata, nullum erat Italiae municipium, nulla colonia, nulla praefectura, nulla Romae societas vectigalium, nullum conlegium aut concilium aut omnino aliquod commune consilium quod tum non honorificentissime de mea salute decrevisset: cum subito edicunt duo consules ut ad suum vestitum
Abbreviated transcription (Latin):
ciuẽ inportunũ. aut quo potis hostem tam sceleratũ reẜues. Qͥ
ut omictã cetera q̃ sũt ei cũ collaga immani inpuroq coniuncta
atq cõmunia: hoc unũ hẽt ꝓpͥum ut ex urbe expulerit. relega¬
cio aut edicto ex patria eõs eieterit. Nichil acerbius socu re¬
atmi feesee soliti sũt : quã si id qđ ꝑxaro accidit ex urbe exi¬
ue s consulibꝰ iuberi atq illis erat tũ redito in suas ciuitates
ad suos lares familiaris: et in illo cõmuni incõmodo nullam
diliget quẽ uolet. damnabit atq eiciet nominatim : hic si unqua
uos eos qui nũc estis nire .ꝑ. fore putasset: si deniq imagĩe ũi¬
diuoꝵ aut simula ccũ aliqđ futuxũ inciuitate reliquũ credidisti
ciuiũ deiiqt om̃ium nouis et maudicis edictis. uis libertatẽq ꝑ¬
uertregeEt sime actentissimis animis suma cũ benignitate audi¬
tis iudites : tam̃e uereor ne quis forte urum mixet. quia hec meao¬

Expanded text:
civem importunum aut quo potius hostem tam sceleratum reserves? qui, civem importunum aut quo potius hostem tam sceleratum reserves? qui, ut omittam cetera quae sunt ei cum conlega immani impuroque coniuncta atque communia, hoc unum habet proprium, ut ex urbe expulerit, releganum sine ullo iudicio ut edicto ex patria consul eiecerit. nihil acerbius socii eatini ferre soliti sunt quam se, id quod perraro accidit, ex urbe exire a consulibus iuberi: atque illis erat tum reditus in suas civitates, ad suos Lares familiaris, et in illo communi incommodo nulla ideliget quem volet, damnabit atque eiciet nominatim? hic si umquam vos eos qui nunc estis in re publica fore putasset, si denique imaginem iudiciorum aut simulacrum aliquod futurum in civitate reliquum credidisset, civium denique omnium novis et inauditis edictis ius libertatemque pervertere? etsi me attentissimis animis summa cum benignitate auditis, iudices, tamen vereor ne quis forte vestrum miretur quid haec mea o
Abbreviated transcription (Latin):
uiti debuit. Exanimatꝰ euolat ex senatu nõ minꝰ ꝑturbato
animo atq uultu: quã si annis ante paucis increditoꝵ conuẽtũ
incidisset. Aduocat contionẽ. habet or̃onẽ talẽ cos: qualẽ nũꝙͣ
catilina uictor habuiss. erxare homines si etiã tũ senatũ aliqͥd
in .R P. polle arbitrarẽt᷑. equites u̾o romanos daturos illiꝯ
diei poenas : qui sine consule cum gladus in cliuo capitolmo
fuislent: uenisse tempꝰ his qui in timore fuissẽt. cõparatos
uidelicet dicebat: ulci scendi. Si dixiss hec solũ : om̃i supplicio
esset dignꝰ. Nam or̃o ip̃a consulis ꝑniciosa potest.A P. labefa¬
ctare. Quid fecerit uidete. Illũ iam qui cũ me ip̃m ꝓsũma fa¬
miliaritate que mͥ cũ feẽ cũ pr̃e eius eiꝰ unite diligebat: tũ ꝓ
re .p. uł mortẽ oppetere cupiebat: in concione relegauit. edi¬
ciui ꝓ amico ꝓ re p. dep̃cari. Quid hoc homine facias. aut qͦ

Expanded text:
 publica niti debuit. exanimatus evolat ex senatu, non minus perturbato  publica niti debuit. exanimatus evolat ex senatu, non minus perturbato animo atque vultu quam si annis ante paucis in creditorum conventum incidisset; advocat contionem, habet orationem talem consul qualem numquam Catilina victor habuisset: errare homines si etiam tum senatum aliquid in re publica posse arbitrarentur; equites vero Romanos daturos illius diei poenas quo me consule cum gladiis in clivo Capitolino fuissent; venisse tempus iis qui in timore fuissent—coniuratos videlicet dicebat—ulciscendi se. si dixisset haec solum, omni supplicio esset dignus; nam oratio ipsa consulis perniciosa potest rem publicam labefactare; quid fecerit videte. L. Lamiam, qui cum me ipsum pro summa familiaritate quae mihi cum patre eius erat unice diligebat, tum pro re publica vel mortem oppetere cupiebat, in contione relegavit, ediublica deprecari. quid hoc homine facias, aut quo
Abbreviated transcription (Latin):
.pͥ. retulit: senatꝰq feequẽs uestẽ ꝓ mea salute mutãdã ten¬
suit. O diem illũ iudices funestũ senatiu bonis q om̃ibus
rei p. luctuo sum. mͥ ad domestitũ m̾orẽ grauẽ. ad post̾i̾ta¬
tis memoriã gloriosum. Quid enim quisquã potest ex oĩ
memoria sumere inlustrius. quã ꝓ uno ciue et bonos om̃is
priuato consensu. et uniuersum senatũ publito consilio mu¬
tasse uestẽ: Queqͥdẽ tũ mutacio nõ dep̾caçiõis est causa
lacta: s luctꝰ. Qũe enim dep̃carere.cũ om̃s eẽnt sor didati.
Cũ hoc satis eẽt signi ẽẽ in ꝓbũ : qui mutata ueste nõ eẽt. Hac
mutaciõe uestis facta: tanto in luctu ciuitatis omitto. Quid̃
ille tribunꝯ om̃iũ xeꝵ diuinaꝵ humana ꝵ q p̃do fecerit. qui
adesse nobilissimos adulescentes honestissimos equites. Re de¬
precatores salutis mee uisserit: eosq oꝑaꝵ suaꝵ gladiis et

Expanded text:
publica rettulit, senatusque frequens vestem pro mea salute mutandam cenpublica rettulit, senatusque frequens vestem pro mea salute mutandam censuit. O diem illum, iudices, funestum senatui bonisque omnibus, rei publicae luctuosum, mihi ad domesticum maerorem gravem, ad posteritatis memoriam gloriosum! quid enim quisquam potest ex omni memoria sumere inlustrius quam pro uno civi et bonos omnis privato consensu et universum senatum publico consilio mutasse vestem? quae quidem tum mutatio non deprecationis est causa facta, sed luctus: quem enim deprecarere, cum omnes essent sordidati, cumque hoc satis esset signi esse improbum, qui mutata veste non esset? hac mutatione vestis facta tanto in luctu civitatis, omitto quid ille tribunus omnium rerum divinarum humanarumque praedo fecerit, qui adesse nobilissimos adulescentis, honestissimos equites Romanos, deprecatores salutis meae iusserit, eosque operarum suarum gladiis et
Abbreviated transcription (Latin):
pitoliũ multitudo ex tota urbe cũctaq italia conuenisset. uestẽ
mutandã oñis meq etiã om̃i racione puato consilio qm pu
blits dutibꝰ. A .P. carexet defendendũ putarũt. Eras eodem
tpre senato in ede concordie qđ ip̃m templũ rẽpsentabat me
cosulatꝰ mei: cũ flens uniusus ordo cincinnatũ consulẽ ora¬
bat.nã alt ille horeidꝰ et seuerꝰ consulto se domi cõtinebat.
Qua tũ suꝑbia cenũ illud ac lapes. amplissimi ordinis
pces. et clarissimor ciuium lacrimas repudiauit : meip̃um
ut contensit helluo patrie. Nam quid ego pat̾monũ dicam
qđ ille tũ quasi questũ fat̾et amisit. Uenisse ad senatũ uos
inquĩa equites. R et om̃s boni ueste mutata. nos q ꝓmes
capite ad pedes lenonis inpireissimi ꝓietistis. Cum ut̃is
p̾cibꝰ ab latrone illo repucdiatis. uix meredibilis fide ma¬
gnituddine animi constanciã .I. ninnius. ad senatuã de re

Expanded text:
pitolium multitudo ex tota urbe cunctaque Italia convenisset, vestem pitolium multitudo ex tota urbe cunctaque Italia convenisset, vestem mutandam omnes, meque etiam omni ratione privato consilio qublica careret, defendendum putarunt. erat eodem tempore senatus in aede Concordiae, quod ipsum templum repraesentabat memoriam consulatus mei, cum flens universus ordo cincinnatum consulem orabat; nam alter ille horridus et severus consulto se domi continebat. qua tum superbia caenum illud ac labes amplissimi ordinis preces et clarissimorum civium lacrimas repudiavit! me ipsum ut contempsit helluo patriae! nam quid ego patrimoni dicam, quod ille tum cum quaestum faceret amisit? venistis ad senatum, vos, inquam, equites Romani et omnes boni veste mutata, vosque pro meo capite ad pedes lenonis impurissimi proiecistis, cum, vestris precibus ab latrone illo repudiatis, vir incredibili fide, magnitudine animi, constantia, L. Ninnius, ad senatum de re
Abbreviated transcription (Latin):
focdus fecetũt cũ ł.R ł .I. pala ut ab eo ꝓuiçias acciꝑẽt quas
meo sangiũe ictũ : sanciri posse dicebãt. Quare patestã ueꝙ
enim dissimulare tantũ stelꝯ potat nec lat̾e ꝓmulgaut᷑ uno
eod ẽq tpẽe rogaciones ab eodẽ tribuno de mea ꝑnicie: et deꝓ
uincus consulũ nomiatĩ. Hic tũ senatꝰ sollicitꝰ uos equite̾s
de excitati: ita illa tũcta ꝓmota. om̃s deniq omniũ generum
pe tendũ ẽẽ auxiliũ arbitrabant᷑. cũ illi soli essent p̃t fur iosum
illum tribunũ duo rei ꝑ. turbines : qui ñ mͦ p̃cipitati pateie
nõ subuenixent. s eam nimiũ tarde concidere mererent. Fla¬
gitabat᷑ ab his cotidie cũ querellis bonoꝵ omniũ. tũ eciã p̾cibꝰ
senatꝰ : ut meã causã susciperẽt. agerẽt. Aliqͥd deniq ad se¬
natũ ecferrent. nõ modo negando s eciã inxidendo amplissimũ
quẽq illiꝯ ordinis inseq̃bant᷑. Hic subito cũ intredibitis ile ũ¬

Expanded text:
 plebis palam, ut ab eo provincias acciperent quas meo sanguine ictum sanciri posse dicebant. qua re patefacta—neque enim dissimulari tantum scelus poterat nec latere—promulgantur uno eodemque tempore rogationes ab eodem tribuno de mea pernicie et de provinciis consulum nominatim. hic tum senatus sollicitus, vos, equites Romani, excitati, Italia cuncta permota, omnes denique omnium generum petendum esse auxilium arbitrabantur, cum illi soli essent praeter furiosum illum tribunum duo rei publicae turbines, qui non modo praecipitanti patriae non subvenirent, sed eam nimium tarde concidere maererent. flagitabatur ab his cotidie cum querelis bonorum omnium tum etiam precibus senatus, ut meam causam susciperent, agerent aliqnatum referrent. hic non modo negando, sed etiam irridendo, amplissimum quemque illius ordinis insequebantur. Hic subito, cum incredibilis in Ca
Abbreviated transcription (Latin):
ria quẽ is feui nõ siuit. qui ẽ etiam si s̃o apellat̾ hostis huic fer¬
ui auxiliũ nõ o portet : Retinet e igit᷑ in ꝓuintia diutiꝰ eũ qͣ
de socũs cũ hostibꝰ. de ciubꝰ cũ socus faciat pacciones. qui hoc
etĩa si pluris ẽẽ quã collegã putet qđ ille uos tristicia uultuq

Expanded text:
ria: quem is frui non sinit qui est, etiam si non appellatur, hostis, huic ferria: quem is frui non sinit qui est, etiam si non appellatur, hostis, huic ferri auxilium non oportet? retinete igitur in provincia diutius eum qui de sociis cum hostibus, de civibus cum sociis faciat pactiones, qui hoc etiam se pluris esse quam conlegam putet, quod ille vos tristitia vultuque
Abbreviated transcription (Latin):
esset aut qui uenirete ĩbi publicanũ aut publitani secuum
ẽẽ uetuit. Quid multa crudelis haberet᷑ si in hostis animo fu¬
iset eo quo fuit in ciuis romanos. eiꝰ ordinis p̃sertim qui est
tia. s auaritia. suꝑbia. ceudelitate gabimi pene asfictos iã atq
eũsos publicanos. Quibꝰ quidẽ uos in his angustus erarii tam̃
subueniatis necesse est: et si iam multis nõ potestis qui ꝓpt̃ illum
hostẽ senati nuimicissimũ ordinis equesteis bonoxũq omniũ
ũo solum bona s eciã honestatẽ miseri deꝑdiderũt: quos nõ par¬
suonia. nõ contnẽtia. no uirtꝰ. nõ labor. nõ splendor tuers potuit:
cont᷑ illiꝯ helluonis et p̃donis audaciã. Qđ qui se etiã nc̃ subsidus
pr̃imonũ aut amicoꝵ liberalitate sustentãt. hos perire patiemur:
An siqui frui publico non potuit ꝑ hostẽ. hic tegit᷑ ip̃a lege censo¬

Expanded text:
esset aut quo veniret, ibi publicanum aut publicani servum esset aut quo veniret, ibi publicanum aut publicani servum esse vetuit. quid multa? crudelis haberetur si in hostis animo fuisset eo quo fuit in civis Romanos, eius ordinis praesertim qui est tia, sed avaritia, superbia, crudelitate Gabini paene adflictos iam atque eversos publicanos: quibus quidem vos in his angustiis aerari tamen subveniatis necesse est, etsi iam multis non potestis, qui propter illum hostem senatus, inimicissimum ordinis equestris bonorumque omnium, non solum bona sed etiam honestatem miseri deperdiderunt, quos non parsimonia, non continentia, non virtus, non labor, non splendor tueri potuit contra illius helluonis et praedonis audaciam. quid? qui se etiam nunc subsidiis patrimoni aut amicorum liberalitate sustentant, hos perire patiemur? an si qui frui publico non potuit per hostem, hic tegitur ipsa lege censo
Abbreviated transcription (Latin):
sic fortuna cum imꝓbitate certauit ut nemo posset uteum
posterior an infelicior esset iudicare  An uͦ in sycia diuaꝯ̃
est samiramis illa retinenda : Cuiꝯ iter in ꝓumciã fuit eĩꝰ
modi ut Rex ariobarzanes consulem uesteit ad cedem facien¬
dami tanquã aliquẽ throcẽ conduceret. Demde aduento
in syriam pͥmꝰ . equitatꝰ h abuit int̾itũ. Rost concise sũt ob¬
time cohortes. Igitur nn suriã imiꝑatore illo nichil aliua
neq actũ est nisi pacciones pe cunia ꝵ cũ tiramus decłsio¬
s om̃ia sibi et empta et em̃ela ẽe clamet. Iam uo publicanos mi¬
seros me ecia miserum illoꝵ ita de me meritoꝵ miserus at do¬
lore tradidit in sexiututẽ indeis et sycis naçionibꝰ / natos see¬
uituti statuit ab mitio. et in eo ꝑseuerauit ius publicano nõ dicere.
pactiones sine ulla miuria factas rescidit : custodiao sustidit
uectigalis multos ac scipendiarios liberauit. quo in opido ip̃e

Expanded text:
sic fortuna cum improbitate certavit ut nemo posset utrum sic fortuna cum improbitate certavit ut nemo posset utrum protervior an infelicior esset iudicare. an vero in Syria diutius est Semiramis illa retinenda? cuius iter in provinciam fuit eius modi ut rex Ariobarzanes consulem vestrum ad caedem faciendam tamquam aliquem Thraecem conduceret; deinde adventus in Syriam primus equitatus habuit interitum, post concisae sunt optimae cohortes. igitur in Syria imperatore illo nihil aliud umquam actum est nisi pactiones pecuniarum cum tyrannis, decisiosed omnia sibi et empta et emenda esse clamaret. iam vero publicanos miseros—me etiam miserum illorum ita de me meritorum miseriis ac dolore!—tradidit in servitutem Iudaeis et Syris, nationibus natis servituti. statuit ab initio, et in eo perseveravit, ius publicano non dicere; pactiones sine ulla iniuria factas rescidit; custodias sustulit; vectigalis multos ac stipendiarios liberavit; quo in oppido ipse
Abbreviated transcription (Latin):
ullum oxnamentũ ueliquũ sit ᵈͦ Emisti a foedi ssimo TR.
.Pł. tum in illo naufragio huiꝯ̃ uebis quã cu idem qͥ guber¬
nare debueras euerteras : tũ inqͣm emisti grandi pe cunia
ut tibi de pe cuniis creditis ius in liberos populos contͣ .s.c.
et contea legẽ generi tui dicere literet. Id emptũ ita uen¬
didisti. ut aut ius nõ dic̾es. Aut bonos ciuis romanos euer
uinciã disputo. Itaq om̃ia illa que et sepe audistis et tenetis
animis etiã siño aucliatis. p̃termicto. Dichil de hac eius
urbana qua ille p̃sens in mẽtibꝰ ur̃is oculis q defixit au¬
daciã loquor. nichil de suꝑbia. nichil de contumaçia. nichil
de ceudelitate disputo. latent libidines eiꝯ ille tenebrrico¬
se. quas fronce et suꝑcilio nõ pudore et temꝑançia con¬
tegebat. De ꝓuincia qđ agit̃ id disputo. Huic uos sũmicte¬
sis.hunc diuciꝰ manere paciemini. auꝰ ut ꝓumcia tenigit

Expanded text:
ullum ornamentum reliquum sit? emisti a foedissimo tribuno ullum ornamentum reliquum sit? emisti a foedissimo tribuno plebis tum in illo naufragio huius urbis, quam tu idem qui gubernare debueras everteras, tum, inquam, emisti grandi pecunia ut tibi de pecuniis creditis ius in liberos populos contra senatus consulta et contra legem generi tui dicere liceret: id emptum ita vendidisti ut aut ius non diceres aut bonis civis Romanos evertvincia disputo. itaque omnia illa quae et saepe audistis et tenetis animis, etiam si non audiatis, praetermitto. nihil de hac eius urbana, quam ille praesens in mentibus vestris oculisque defixit, audacia loquor; nihil de superbia, nihil de contumacia, nihil de crudelitate disputo; lateant libidines eius illae tenebricosae, quas fronte et supercilio, non pudore et temperantia contegebat: de provincia quod agitur, id disputo. huic vos non submittetis? hunc diutius manere patiemini? cuius, ut provinciam tetigit,
Abbreviated transcription (Latin):
nobilissimas uregines se in puteos abiecisse: et morte uolũ
geauissima sũit. s qͥa nũc sine teste dico. Ip̃am uero urbẽ byzan¬
tiorũ fuille refertillimã atq ornatillimã signis qͥs ignorat
Que illi ex hausti sũptibꝰ bellisq maximis cũ nithridatitos
impetꝰ totũq pontum armatum efferuestentẽ in asiam atq
exumpentemi ore repulsum et ceruicibꝰ int̃̾clusum suis su¬
stinerẽt. tũ in quã hẏzancũ et postea sigua illa ⁊ xeliqͣ urbis
ornamẽta sc̃issime custoclita tenuerũt. Te imꝑatore in feli¬
cissimo et ceterrimo cysonine caluẽti ciuitas libera et pro
ximis suis beneficiis a senatu et apopulo .R. liberata. sic
spoliata atq nuclata est ut nͥ .c. uirgilius legatꝰ uie for¬
tis et innocens int̾uenillet unũ signũ byzantũ ex maximo
numero nullũ haberẽt. Qcͣ fanũ in achaiã qui lom aut
lucꝰ in grecia tota tam scũs fuit: in quo ullũ simulaorum.

Expanded text:
nobilissimas virgines se in puteos abiecisse et morte voluntanobilissimas virgines se in puteos abiecisse et morte voluntagravissima sint, sed quia nunc sine teste dico. ipsam vero urbem Byzantiorum fuisse refertissimam atque ornatissimam signis quis ignorat? quae illi exhausti sumptibus bellisque maximis, cum omnis Mithridaticos impetus totumque Pontum armatum, effervescentem in Asiam atque erumpentem ore, repulsum et cervicibus interclusum suis sustinerent, tum, inquam, Byzantii et postea signa illa et reliqua urbis ornamenta sanctissime custodita tenuerunt: te imperatore infelicissimo et taeterrimo, Caesonine calventi, civitas libera, et pro eximiis suis beneficiis a senatu et a populo Romano liberata, sic spoliata atque nudata est ut, nisi C. Vergilius legatus, vir fortis et innocens, intervenisset, unum signum Byzantii ex maximo numero nullum haberent. quod fanum in Achaia, qui locus aut lucus in Graecia tota tam sanctus fuit in quo ullum simulacrum,
Abbreviated transcription (Latin):
consulario atqͥ exercitu ita uexata ost  uix ut se possit aiũ¬
turna pace recegare. Cum nnt̾ea quis uxũm hoc nõ audiuit.
quis ignorat acheos ingentem po cuniã pendere .l. pisoni
quot ãnnis̃ uectigal ac portoriũ dyerachinoꝵ totũ thuig
unis questũ ẽẽ conũsum : irebẽ byzantiorum uobis atq huic ĩ¬
perio fi delissimã. hostilẽ in modũ ẽẽ uexatã : Quo ille postea
quã nichil expͥmere ab egentibꝰ. nichil ulla ui amiseris extor¬
quere potuiti cohortis in hibermã misit. His ꝓposuit quos
putauit fore diligẽtissimos sacellites scelexũ: ministros
cupiditatũ suaꝵ. Dmicto iurisdiccionẽ in libera ciuitate.
conẗ leges senataq consulta: cedes reĩmquo. libidi es pre¬
tereo. quaxũ acerbissimũ extat incliciũ : et ad insignẽ memo¬
riã turpitudinis et pene ad iustũ odiũ imꝑu nr̃i qđ ꝯstat

Expanded text:
consulari imperio atque exercitu ita vexata est vix ut se possit diuconsulari imperio atque exercitu ita vexata est vix ut se possit diuturna pace recreare; cum interea quis vestrum hoc non audivit, quis ignorat, Achaeos ingentem pecuniam pendere L. Pisoni quotannis, vectigal ac portorium Dyrrachinorum totum in huius unius quaestum esse conversum, urbem Byzantiorum vobis atque huic imperio fidelissimam hostilem in modum esse vexatam? quo ille, postea quam nihil exprimere ab egentibus, nihil ulla vi a miseris extorquere potuit, cohortis in hiberna misit; iis praeposuit quos putavit fore diligentissimos satellites scelerum, ministros cupiditatum suarum. omitto iuris dictionem in libera civitate contra leges senatusque consulta, caedis relinquo, libidines praetereo, quarum acerbissimum exstat indicium et ad insignem memoriam turpitudinis et paene ad iustum odium imperi nostri, quod constat
Abbreviated transcription (Latin):
iñ gremiõ imꝑũ nri relinq̃re opidum et arcẽ munire co.¬
gantire. ut uiã illa nr̃a q̃ ꝑ maçedoniã est usq ad hellespõ¬
tũ militaxis. nõ solũ excursionibꝰ barbaroꝵ sit infesta sed
eciam casteis chraeciis distincta ac notata. Ita gentes he q̃
ut pace utexent᷑ uim argenti dederant: predaro nẽo iniꝑa¬
tori ut exhaustas domos replexe possent ꝓempta pace. bes¬
lum nobis ꝓpe iustũ intulorũt. Iam u̾o exatꝰ noster ille suꝑ¬
bissimo dilectu et duxissima conquisicione collectꝰ : om̃ig
interit. Magno hoc dito cum dolore. miserandũ in modũ
milites populi .R. capti.necati. dissipati sũt. m̃ curiã. fame.
morbo uastitate consumpti. Ut qđ est maignissmĩ. steltoo
m ãcedoniã domiti ia gentibꝰ finitimis barbariaq cõp̾sła
pacatã ip̃am ꝑse et quietã teniu prosidio. atq exigua manu

Expanded text:
in gremio imperi nostri relinquere oppidum et arcem munire coin gremio imperi nostri relinquere oppidum et arcem munire cogantur, ut via illa nostra quae per Macedoniam est usque ad Hellespontum militaris non solum excursionibus barbarorum sit infesta, sed etiam castris Thraeciis distincta ac notata. ita gentes eae quae, ut pace uterentur, vim argenti dederant praeclaro nostro imperatori, ut exhaustas domos replere possent, pro empta pace bellum nobis prope iustum intulerunt. iam vero exercitus noster ille superbissimo dilectu et durissima conquisitione conlectus omnis interiit. Magno hoc dico cum dolore: miserandum in modum milites populi Romani capti necati deserti dissipati sunt, incuria fame morbo vastitate consumpti, ut, quod est indignissimum, scelus Macedoniam, domitis iam gentibus finitimis barbariaque compressa, pacatam ipsam per se et quietam, tenui praesidio atque exigua manu
Abbreviated transcription (Latin):
nnꝑio uideniꝯ ẽẽ coniũctas. Et syria. et Macedonia quas uõb
inuitis et obpxe̾ssis. pestiferi illi consules ꝓ ꝑũse rei ꝓ pmus
qđ possimꝰ de syria matedoniãq dubitare : micto qđ easata ꝑtas
hũt hĩ qui nũc obtinẽt : ut nõ ante actigerint quã hunc dediem
condeminariñt. quã auctoritatẽ ur̃am eciuitate ext̃minarit:
quã fidem publicã qua ꝑpeniã populi .R salũtẽ. quã meat
meos om̃us foedissime ceude lissimeq uexarint : oñia dome¬
stica atq uebana micto que tanta sunt ut nunqũa hannibal
huis uxbi tantũ mali obtaxit qͣntũ illi offecerint. Ad ip̃as
uenio ꝓuiçias: quaꝵ macedonia q̃ erat antea munita plu¬
rimoꝵ impetoꝵ non turribꝰ s tropeis. que nultis uictori¬
is exat iam aiuteiũphis q pacata. sic abarbaris quibꝰ est
apt̃ auariciã pax erepta uersat᷑ : Ut thossalonicen ses positi

Expanded text:
imperio videmus esse coniunctas, et Syria et Macedonia, quas vobis imperio videmus esse coniunctas, et Syria et Macedonia, quas vobis invitis et oppressis pestiferi illi consules pro perversae rei pquod possimus de Syria Macedoniaque dubitare? Mitto quod eas ita partas habent ii qui nunc obtinent ut non ante attigerint quam hunc ordinem condemnarint, quam auctoritatem vestram e civitate exterminarint, quam fidem publicam, quam perpetuam populi Romani salutem, quam me ac meos omnis foedissime crudelissimeque vexarint. omnia domestica atque urbana mitto, quae tanta sunt ut numquam Hannibal huic urbi tantum mali optarit quantum illi effecerint. ad ipsas venio provincias; quarum Macedonia, quae erat antea munita plurimorum imperatorum non turribus sed tropaeis, quae multis victoriis erat iam diu triumphisque pacata, sic a barbaris, quibus est propter avaritiam pax erepta, vexatur ut Thessalonicenses positi