comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Omĩa p̃teriti uerba sub iunctiua. & futuri easdẽ uoces hñt
absq pͥma ꝑsona. Nichil igit᷑ ꝓhib& inutrouis tpre ea acciꝑe.
Participia p̃sentis cẽporis & infinita eadẽ etiã p̃t̃iti in ꝑfecti st̃
Lic& ergo utrobiq: eiꝓfenre ut scribens hodie ꝓficio. & scri¬
bens eri ꝓficiebã. & scribere uolo hodie. & scrib̾e uolebã heri
Sciendũ tam̃ qđ lic& etiã p̃t̃itis ꝑfectis. & plusquã ꝑfectis. par¬
ticipia ł infinita supͣdicta sensũ p̃t̃iti inꝑfecti significantia
cõiungere. ut scribens ꝓfeci. ł ꝓfecerã. idest cũ inscribendo
scriptionẽ uolui ł uoluerã. Scimꝰ enĩ qd p̃titũ in ꝑfectum
inceptionẽ rei significat. Nõdũ tam̃ ꝑfectionẽ. Idq usus
auctoꝵ cõꝓbar. Cõmunia uerba tã Actiuã quã passiuam
cõstructionẽ cõcipiunt: ex qua discernit᷑ uarietas signifi¬
cationis. criminor te. & ate. hortor te. & ate. Am&. doceat.
legat. audiat. st̃ imꝑatiui p̃sentis. sunt obtatiui futuri. &

Expanded text:
aeteriti perfecti subiunctiua et futuri easdem uoces habent absque prima persona: nihil igitur prohibet in utrouis tempore ea accipere. participia praesentis temporis et infinita eadem etiam praeteriti imperfecti sunt: licet igitur utrobique ea proferre, ut scribens hodie proficio et scribens heri proficiebam, et scribere uolo hodie et scribere uolebam heri. sciendum tamen, quod licet etiam praeteritis perfectis et plusquamperfectis participia uel infinita supra dicta sensum praeteriti imperfecti significantia coniungere, ut scribens profeci uel profeceram, id est cum in scribendo scriptionem uolui uel uolueram. scimus enim, quod praeteritum imperfectum inceptionem quidem rei significat, nondum tamen perfectionem, idque usus auctorum comprobant. communia uerba tam actiuam quam passiuam constructionem concipiunt, ex qua discernitur uarietas significationis: criminor te et a te, hortor te et a te. amet, doceat, legat, audiat sunt imperatiui praesentis, sunt optatiui futuri et
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ & nominatiur& acc̃ti. & uoc̃ti. hȩ facies. & has facies
Mo facies. Multa qͦq etiã in aliis partib inuenies similia.
nec alit̾ ea potes discernere. nisi ex cõsequentia ordinationis
idest casus casib. & gnr̃a gnr̃ib. & numeros nuneris. & ꝑso¬
nas ꝑsonis. & tẽpora tẽporib: cõgrue disponendo. Nõ igitur
si qͥd simile .ẽ. uoce hoc eisdẽ necesse.ẽ. om̃imͦ accidentib

Expanded text:
uero et nominatiui et accusatiui et uocatiui hae facies, has facies et o facies. multa quoque etiam in aliis partibus inuenies similia nec aliter ea discernes nisi ex consequentia ordinationis, id est casus casibus et genera generibus et numeros numeris et personas personis et tempora temporibus, congrue disponendo. non igitur, si quid simile est uoce, hoc eisdem necesse est omni modo accidentib
Abbreviated transcription (Latin):
fecesse ẽ. ad alias ea fieri ꝑsonas. Absoluta uͦ coꝵidẽ
nõ. Nominadiuus tam̃ primae uł seđae ꝑsonae ꝓ nominĩ
si uerbo iunga : tur. quia uerbũ ꝑse absolutã magis
ꝑsona significat. pleruq discraiuus ẽ. Vt ego dico
ille autẽ nõ. Accidit ꝓnomini relatio intercia ꝑsona
ꝑquã p̃dicta nomina ꝑrecordationẽ ꝓnominantur .÷.¬

Expanded text:
necesse est ad alias ea fieri personas, absoluta uero eorum,non. nominatiuus tamen primae uel secundae personae pronominum, si uerbo iungatur, quia uerbum per se absolutam magis personam significat, plerumque discretiuus est, ut ego dico, ille autem non. accidit pronomini relatio in tertia persona, per quam praedicta nomina per recordationem pronominantur
Abbreviated transcription (Latin):
Sic etiã apd nos. met. te.pte. ee. ad dite intendunt signi¬
fic̃antiã. ut egom& tute. neapte n rapte. tuapte.
huiꝰce. dequib: cũ de ꝑnõe tractabamꝰ latius diximꝰ.
Deffiniunt᷑ aut̃ ꝑsonȩ ꝓ nominũ nõ solũ demõstratione q̃
p̃sentiũ cogmtionẽ sub oculis ostendit s: etia relatione
quȩ ab sentũ recognitionẽ ht̃. Itaq bene dicebat aristabi¬
÷. sbuno cus coiuga eag psonis momina Cu simulit̃ ae cõiuncte per¬
onus ꝑsonas desfiniunt᷑ uł de monstratione uł relatione
Verbauͦ incoiuga icu in prima quide & scđã ꝑsona finiunt᷑
I ntercia uino nĩsi p̃cipuus sit ad aliquẽ unũ ꝑtinens actus
ut fulminat. tonat. de ioue solo intellegimꝰ. Nõ qđ uerbũ
terciae ꝑsonȩ finitũ .ẽ. S qđ is qui eiꝰ significationẽ agie

Expanded text:
nt significationem, ut egomet, tute, meapte, nostrapte, huiusce, de quibus, cum de pronomine tractabamus, latius diximus. definiuntur autem personae pronominum non solum demonstratione, quae praesentium cognitionem sub oculis ostendit, sed etiam relatione, quae absentium recognitionem habet. itaque bene dicebat Aristarchus, coniuga esse personis pronomina, cum similiter et coniuncte perpersonas definiuntur uel demonstratione uel relatione, uerba uero inconiuga, cum in prima quidem et secunda persona finiuntur, in tertia uero non, nisi praecipuus sit ad aliquem unum pertinens actus, ut fulminat et tonat de Ioue solo intellegimus, non quod uerbum tertiae personae finitum est, sed quod is, q
Abbreviated transcription (Latin):
ut p̃dictũ .ẽ. Ut hoc regnũ deagentib eẽ. Uirgłs. in .i. ad ab¬
sentẽ cartaginẽ retulit de monstrationẽ. Iste uͦ plerumq
ad oculoꝵ de monstratonẽ ꝓfert᷑. Virgłs in .uI. Nõ hoc
ista sibi tẽpus spectacula postit. Inuentunt᷑ tam̃ etiã hoc¬
idest iste de absentib ꝓtulisse auctores uł de eis quȩ cerni
no possunt ut supͣdictũ .ẽ. Uirgłs in .xi. s nunc ẽ. omĩa
quando iste animꝰ supra Terentius in adelfis. Iste tuus
ipse sentia posterius. cũ de absente eschino dicat. Ille
qͦq cũ .ẽ. etiã relatiuu. potest tam de absente quã de
p̃sente accipi. Ut sic iupit̃ ille monebat & tune ille ae¬
absentis quasi p̃sentis loquendo uti scđa ꝑsona. Ut iuuenał
in .ii. tune dubs una seuissima uiꝑa cena. tune duos. Iuomͦ¬
tam̃ a pđ grecos ad dit᷑ .&y quib: dã ꝓ nominib: aduĩ signi¬

Expanded text:
ut praedictum est, ut: «hoc regnum dea gentibus esse» Virgilius in I ad abut praedictum est, ut: «hoc regnum dea gentibus esse» Virgilius in I ad absentem Carthaginem retulit demonstrationem; iste uero plerumque ad oculorum demonstrationem profertur. Virgilius in VI: «non hoc ista sibi tempus spectacula poscit»; inueniuntur tamen etiam hoc de absentibus protulisse auctores, uel de eis, quae cerni non possunt, ut supra dictum est. Virgilius in XI: «sed nunc est omnia quando / iste animus supra». Terentius in adelphis : «iste tuus ipse sentiet / posterius», cum de absente Aeschino dicat. ille quoque, cum est etiam relatiuum, potest tam de absente quam de praesente accipi, ut: «sic Iuppiter ille monebat», et: «tune ille Aeabsentis quasi praesentis loquendo uti secunda persona, ut Iuuenalis in II: «tune duos una, saeuissima uipera, cena, / tune duos?». quomtamen apud Graecos addit
Abbreviated transcription (Latin):
nom̃ refertur. Quotiens u ille ehic nõ ostendũ
Anteoculos aliquid refer̃. Oport& intellegere
qd eon demonstratio ad intellectũ refertur. Itaq quedã
sunt oculoꝵ demonstratiua ut ego .tu. Iuedã & oouloꝵ
& intellectus. Oculoꝵ ut hic uir hic ẽ. tibi quẽ ꝓmitti
sepius audis. Intellectus. Ut hno piaatis honos sicnos¬
in sceptra reponis . Pret᷑ea sola ꝓ nomina diuersis uo¬
cib diuersas tercias faciunt ꝑsonas. cũ uerba una uoce
ad plures ꝑsonas ꝑtineant cercias. Dicimꝰ enĩ scribit ꝓbus
uł seruius. uł quicũq: potest hunc actũ suscipere: Nõ
tam̃ hocͣ etiã in ꝓnominib Nã relatiua quidẽ sunt. ipses
uł is. uł sui qd. ẽ. primitiuũ. de monstratiua uͦ hic iste:
uł ille S int est᷑ qd ille spacio longiore intellegitur
Iste u ꝓ pͥinquiore. Hic aut̃ qđ nõ solũ dep̃sente. ueruetiã
de absente possumꝰ dicere. ad intellectũ referentes demostrationẽ

Expanded text:
nomen refertur. quotiens uero ille uel hic non ostendendum nomen refertur. quotiens uero ille uel hic non ostendendum ante oculos aliquid referunt, oportet intellegere, quod eorum demonstratio ad intellectum refertur; itaque quaedam sunt oculorum demonstratiua, ut ego et tu, quaedam et oculorum et intellectus: oculorum, ut: «hic uir, hic est, tibi quem promitti saepius audis»; intellectus, ut: «hic pietatis honoin sceptra reponis?». praeterea sola pronomina diuersis uocibus diuersas tertias faciunt personas, cum uerba una uoce ad plures personas pertineant tertias: dicimus enim scribit Probus uel Seruius, uel quicumque potest hunc actum suscipere, non tamen hoc etiam in pronominibus. nam relatiua quidem sunt ipse uel is uel sui, quod est primitiuum, demonstratiua uero hic, iste uel ille. sed interest, quod ille spatio longiore intellegitur, iste uero propinquiore, hic autem non solum de praesente, uerum etiam de absente possumus dicere, ad intellectum referentes demonstrationem,
Abbreviated transcription (Latin):
loco nominũ ss eque accipi nõ possunt. Siquis
enĩ ꝓ ipse reic̃ oculos claros. ponat iterũ iupit̃. nõ
colligit duas orationes adiouẽ .s quasi principium
alt̃ius facit orationis. Potest aut̃ ꝓpriũ nom̃ &¬
& ad diuersas ꝓferri ꝑsonas. Ut si dicã. Aiax uenit
ad troiam aiax fortit̃ pugnauit cõtra troianos.
dubiũ .ẽ. ande eadem dico ꝑsona cũ duo eiusdem¬
nominis fuer̃. ad quos supͣ dictiactus utinere possun
Sin aut̃ dicã. aiax uenit adtroiã. idem fortit᷑ pug¬
nauit cõtra troianos: de una intelligo ꝑsona.
In omĩb igit᷑ relatiuis ꝓ nominib una eademq est
oratio ex supͣ dicto nõmine pendens. Lice autem
ꝓrelatiuis ꝓnominib nomina ponere : & orationẽ
mutare dciu pr̃e ednat supitꝰ fulminat. Hãe enĩ
orationes singulȩ. ꝑ se possunt ꝓferri. & inuicem¬
cõuerso ordine ppostere dici cũno ad priorem
refert̃ seda qđ facit ꝓ nom̃ relatiuũ. qđ ad p̃dictũ

Expanded text:
 quae iterum accipi non possunt. si quis enim pro ipse reiecit oculos claros, ponat iterum Iuppiter, non colligit duas orationes ad Iouem, sed quasi principium alterius facit orationis. potest autem proprium nomen et ad diuersas proferri personas, ut si dicam Aiax uenit ad Troiam, Aiax fortiter pugnauit contra Troianos, dubium, an de eadem dicam persona, cum duo eiusdnominis fuerint, ad quos supra dicti actus pertinere possunt; sin autem dicam Aiax uenit ad Troiam, idem fortiter pugnauit contra Troianos, de una intellego persona. in omnibus igitur relatiuis pronominibus una eademque est oratio ex supra dicto nomine pendens. licet autem pro relatiuis pronominibus nomina ponere et orationem mutare, ut Iuppiter tonat, Iuppiter fulminat; eae enim orationes singulae per se possunt proferri et inuicemconuerso ordine praepostere dici, cum non ad priorem refertur secunda, quod facit pronomen relatiuum, quod ad praedictum
Abbreviated transcription (Latin):
me partes orationis. finis aut̃ ꝓ nominis casus . ẽ. obtinebit
tradendae fiat docum̃tũ cõstructionis: Qm̃ igitur p̃dictũ
est dep̃cipua & singulari de monstratione ꝓnominis:
quae fit inutraq parte in principio ꝑsonarũ infine casuũ¬
nunc de cã is uideamꝰ. Apd grecos alia sunt de monstra¬
tiuoꝵ ꝓnominũ absoluta Alia diser& iua. Absoluta di¬
cunt᷑. quae nõ egent altius cõiunctione ꝑsonae. q̃ &. tN¬

Expanded text:
me partes orationis, finis autem pronominis casus est, obtinebit tradendae fiat documentum constructionis. quoniam igitur praedictum est de praecipua et singulari demonstratione pronominis, quae fit in utraque parte, in principio personarum, in fine casuum, de ceteris uideamus. apud Graecos alia sunt demonstratiuorum pronominum absoluta, alia discretiua. absoluta dicuntur, quae non egent alterius adiunctione personae, quae
Abbreviated transcription (Latin):
nens efficit. mei michi me ꝑsonã u imei .tui sui. ꝑsonã
uͦͥ & casũ : mei tibi. & inom̃ib definitũ .e. supdictis id est ꝑ¬
sonis & casib: In quib: etia numeri manifestant᷑ ꝓpt̃ distri¬
butione quȩ inutraq partẽ eoꝵ discessit. idẽ in principiũ
e finẽ. Utraq tam̃ declinatio tam casuũ quã ꝑsoñarũ
ad ꝓprias partes absistens ide ad nom̃ & ad uerbũ. fine.
utebatur. ut bonꝰ. bona. bonũ. boni. bonae. boni. Scribo.
scribis. seribit. Nõ arbitror necessariũ eẽ. si quis quȩrat

Expanded text:
it mei, mihi, me, personam uero mei, tui, sui, personam uero et casum mei, tibi. et in omnibus definitum est supra dictis, id est personis et casibus, in quibus etiam numeri manifestantur propter distributionem, quae in utramque partem eorum discessit, id est principium et finem. utraque tamen declinatio tam casuum quam personarum ad proprias partes absistens, id est ad nomen et ad uerbum, fine utebatur, ut bonus, bona, bonum, boni, bonae, boni, scribo, scribis, scribit. non arbitror necessarium esse, si quis quaerat
Abbreviated transcription (Latin):
quare autẽ in ꝓnomine nõ cõcedebat ꝑsonis magis terminatio
quẽ ad modũ in uerbis quã principiũ. quia oportebat se mel
uni coceder e para finẽ. Et si .e. dicendũ rationabilit᷑ casuali
quippe cũ prius ẽ nom̃ uaerbo quẽ ad modũ ostendimus
Et manifestũ qđ eiꝰ ꝓpri&as. idẽ casus iure optineat finẽ in¬

Expanded text:
quare autem in pronomine non concedebat personis magis terminatio, quaemadmodum in uerbis, quam principium? quia oportebat semel oncedere parti finem et, si est dicendum, rationabiliter casuali, quippe cum prius est nomen uerbo, quemadmodum ostendimus, et manifestum, quod eius proprietas, id est casus, iure obtineat fine
Abbreviated transcription (Latin):
articuloꝵ eẽ possunt capacia p̃positiuoꝵ. qͣuib latinitas
car& sic̃ docuimꝰ. Et mani festũ qd ideo & casus recipiuis
narũ discretionẽ : ea loco illoꝵ ꝓlata cõpleant. Et nomini
quide̾ habent casas. uerbi uͦ ꝑsonas. Itaq undiq declinan¬
tur duas generales declinationes assumentia. unã noĩs
alterã uerbi. Nec ꝑ cõfusionẽ s ꝑ aptissimã partitionem d
Terminationi enĩ iniecer̃ casualẽ declinationẽ. principio

Expanded text:
culorum esse possunt capacia praepositiuorum, quibus Latinitas caret, sicut docuimus. et manifestum, quod ideo et casus recipiunt narum discretionem, ea loco illorum prolata compleant, et nominis quidem habent casus, uerbi uero personas. itaque undique declinantur duas generales declinationes assumentia, unam nominis, alteram uerbi, nec per confusionem, sed per aptissimam partitionem: terminationi enim i
Abbreviated transcription (Latin):
Sub lucẽ exportant calathis. ꝓ ante lucẽ. Cõiunctiones quoq¬
somtã apd̾ nos quã apd̾ illos abundantmͦ. modo deficiunt. mͦ aliȩ
mas. date tela impellite remos. Aliae ꝓ aliis accipiunt᷑ ut uirg̃
in .ii. ȩneid autpelago danaũ insidias suspectaq: dona p̃cipi¬
tare subent subiectisq urere flãmis ꝓsubiectsue. Euripides.
uͦ quȩdã st̃. quȩ cũ supͣdictis om̃ib accidentib idest duiersis
numeris & gnr̃ib & casib. & tẽporib & ꝑsonis indifferent᷑
ponunt᷑ ut nõ bonꝰ uir. nõ bona mulier. nõ bonũ mancipiũ
offendit me. no boniuiri nõ bonȩ mulieris. nõ boni man¬
cipii. ẽ iutupare in nocentẽ. nõ ego nõtu. nõ ille nõ facio. nõ facis.
nõ facif. Similit̃ bene male recte praue. possunt supͣdiotii
om̃ib apte adiungi. Sunt autẽ alia ad uerbia quae nõ possuas
om̃ib copulari. ut .o. quando .ẽ. uocatius. Virgł in .i. eneidos.

Expanded text:
exportant calathis», pro ante lucem. coniunctiones quoque tam apud nos quam apud illos modo abundant, modo deficiunt, modo aliamas, date tela, impellite remos». aliae pro aliis accipiuntur, ut Virgilius in II Aeneidtare iubent, subiectisque urere flammis, aut terebrare  quaedam sunt, quae cum supra dictis omnibus accidentibus, id est diuersis numeris et generibus et casibus et temporibus et personis, indifferenter ponuntur, ut non bonus uir, non bona mulier, non bonum mancipium offendit me; non boni uiri, non bonae mulieris, non boni mancipii est uituperare innocentem; non ego, non tu, non ille non facio, non facis, non facit. similiter bene, male, recte, praue possunt supra dictis omnibus apte adiungi. sunt autem alia aduerbia, quae non possunt omnibus copulari, ut o, quando est uocatiuum ut Virgilius in I Aeneidis
Abbreviated transcription (Latin):
debui facere. cur ñ impleui foros flãmis. cur ñ natũ patrẽq exguri
& supͣ mem& ipsa dedi. Potest tam̃ & hoc possibilitatis. eẽ. Ostendit
enĩ se potuisse nisi demens fuissa hec facere. Idõq se pęnitere. qd
autẽ atticũ morẽ sequentes. his utunt᷑ romani necessariũ. eẽ. exi¬
stimo illoꝵ etiã auctoritatẽ hoc cõꝓbare plato in alcipiade .ii.¬

Expanded text:
debui facere? cur non impleui foros flammis? cur non natum patremque extinxi et supra memet ipsa dedi? potest tamen et hoc possibilitatis esse. ostendit enim, se potuisse, nisi demens fuisset, haec facere ideoque se paenitere. quod autem Atticum morem sequentes his utuntur, necessarium esse existimo, illorum etiam auctoritate hoc comprobare. Plato in Alcibiade II
Abbreviated transcription (Latin):
Ecce more romano sine ara uł an. hoc totũ ꝓtulit. h. Electiue
qͦq sepissimȩ hoc mͦ utimur. ut imperẽ quã moneã discã quã doceã.
inꝑfectũ coniungere. & p̃senti p̃sens. uł futõ solent uł p̾cito
Vt fecissẽ nisi impedires. & contra. facerẽ nisi impedisses. & faciã
nisi impedias. &snisi impedieris. & fecero nisi imp᷑edias. & nͥ

Expanded text:
ecce more Romano sine ἄρα uel ἄν hoc totum protulit. electiue quoque saepissime hoc modo utimur, ut imperem quam moneam; discam quam doceam, imperfectum coniungere et praesenti praesens uel futuro solent uel praeterito, ut fecissem, nisi impedires et contra facerem, nisi impedisses et faciam, nisi impedias et nisi impedieris et fecero, nisi impedias et n
Abbreviated transcription (Latin):
nom̃ substantiã solã quȩrebat cui accidebat quale.
& quantũ. excogitabatur etia dehis introgatio. Oum
Qualitatẽ querentes dicimꝰ qualis ẽ: quantitatẽ uͦ :
quantꝰ : Numerũ uͦ quot & quotus & quotennis : &
pͣderiuitionẽ quȩ a pđ grecos nõ .ẽ. possessiuũ cuius
cuia. cuium. & gentile cuias. cuiꝰ nominatiuũ etiam
cuiatis cõmuni genere antiqui ꝓferebant. plautus inpe¬
nulo. quid sit cuiatis unde sit ne parseris. quid est cuiates
estis. aut ex quo oppido. Idẽ in meneclinis. Rogitant
cuiatis sit. aut ex quo oppido. Ergo si p̃noscit᷑ quis sit
idest si de substantia sciamꝰ & qualitatẽ querimꝰ : tunc supͣ
dictis utendũ .ẽ. Vxputa quis legit : tripho. Qualisas
s apiens doctus uł uters Grãmaticus an orator: & inom¬
nib quȩrendis quȩ possunc accidere : ꝑ adiectiuã signifi

Expanded text:
nomen substantiam solam quaerebat, cui accidebat quale nomen substantiam solam quaerebat, cui accidebat quale et quantum, excogitabatur etiam de his interrogatio, cum qualitatem quaerentes dicimus qualis, quantitatem uero quantus, numerum per deriuationem, quae apud Graecos non est, possessiuum cuius, cuia, cuium et gentile cuias, cuius nominatiuum etiam cuiatis communi genere antiqui proferebant. Plautus in Poenulo : «quid sit, cuiatis, unde sit, ne parseris:: / quid est? cuiates estis? aut quo ex oppido?». idem in Menaechmis : «rogitant, cuiatis sit aut quo ex oppido». ergo si praenoscitur, quis sit, id est si de substantia sciamus et qualitatem quaerimus, tunc supra dictis utendum est, ut puta quis legit? Trypho; qualis? sapiens, doctus; uel uter, grammaticus an orator? et in omnibus quaerendis, quae possunt accidere per adiectiuam signifi
Abbreviated transcription (Latin):
ubi. quando unde an. Haec etiã apꝓbatio .ẽ. prin¬
cipalis duas eẽ partes orationis nom̃ & uerbũ quae
quando inmoticia nõ sunt. habent de se in t̃rogatio¬
nem frequent̃ accipiendam. Inueniunt᷑ aut̃ inplu¬
ribus sic̃ ostendimus. & In nominib: & ad uerbiis ꝓpt̃¬
rationẽ huicemodi qđ in his solis dubitatio potest
fieri substantiae ut qualitatis. Nã substantiã alic̾uiꝰ
sub positi querentes dicimꝰ quis mou& ur : quis am¬
bulat : quis loquit᷑ : cũ manifestus sit actus idẽ motꝰ
uł ambulatio uł loquela. ꝑsona uͦ agens incerta ẽ
Ideo subiectiones nõminatiuȩ fiunt appellatiuorũ
uł ꝓprioꝵ ꝓpriis manifestantib etiã generalem
substantiã. Respondemꝰ enĩ uł homo ambulat. uł
equus. uł trypho. inquo etiã homo intellegit᷑. uł etiã
nom̃. quando dicimus ego. Et quia incerta erant acci¬
dentia p̃positis nominib ipsũ enĩ ꝑse quis in t̃rogatiuũ

Expanded text:
ubi, quando, unde? an haec etiam approbatio est, prinubi, quando, unde? an haec etiam approbatio est, principales duas esse partes orationis nomen et uerbum, quae quando in notitia non sunt, habent de se interrogationem frequenter accipiendam? inueniuntur autem in pluribus, sicut ostendimus, et nominibest fieri substantiae uel qualitatis. nam substantiam alicuius suppositi quaerentes dicimus quis mouetur? quis ambulat? quis loquitur? cum manifestus sit actus, id est motus uel ambulatio uel loquella, persona uero agens incerta; ideo subiectiones nominatiuae fiunt appellatiuorum uel propriorum, propriis manifestantibus etiam generalem substantiam. respondemus enim uel homo ambulat uel equus uel Trypho, in quo etiam homo intellegitur, uel etiam nomen, quando dicimus ego. et quia incerta erant accidentia praepositis nominibus ipsum enim per se quis interrogatiuum
Abbreviated transcription (Latin):
pꝰ nom̃ sic etiã ad uerbiũ in scđo loco pꝰ p̃positionẽ
bene ponit᷑. quȩ ꝑ appositionẽ dictionis uim sibi de
Post supͣdicta uͦ omĩa cõiunctio iure accipit᷑ cũ nullũ
possce ꝑse significare sensum absq supͣ positarum
dictionũ materia. quomodo corporum quoq uincu¬
la inutilia sunt si nõ sint corpora quȩ ab eis uinciant᷑.
Possumꝰ aut̃ & ampliorib: rationib: de ordinatione par¬
tiũ demonstrare. S qr nõ deea ꝓpositũ nobis ẽ
sufficiat huc usq dicere. Illud etiã querendũ est¬
primũ ante quã de cõstructione singular ũ oratio¬
nis partiũ tractemus quare in trogatiua dictionũ
induas partes orationis solascesser̃ id est in nom̃
& in aduerbium. & quare nõ in unũ nom̃ & unũ ad¬
uerbiũ s in ampliora. ut quis qualis. uter quantus.
quot quotus quo tenns cuiucuias. qualit̃ qua quo

Expanded text:
post nomen, sic etiam aduerbium in secundo loco post praepositionem post nomen, sic etiam aduerbium in secundo loco post praepositionem bene ponitur, quae per appositionem dictionis uim sibi defpost supra dicta uero omnia coniunctio iure accipitur, cum nullum possit per se significare sensum absque supra positarum dictionum materia, quomodo corporum quoque uincula inutilia sunt, si non sint corpora, quae ab eis uinciantur. possumus autem et amplioribus rationibus de ordinatione partium demonstrare; sed quia non de ea proposicere. illud etiam primum quaerendum, antequam de constructione singularum orationis partium tractemus, quare interrogatiua dictionum in duas partes orationis solas concesserunt, id est in nomen et in aduerbium, et quare non in unum nomen et in unum aduerbium, sed in ampliora, ut quis, qualis, uter, quantus, quot, quotus, quotenus, cuius, cuias, qualiter, qua, quo,
Abbreviated transcription (Latin):
uo& p̃positiuos habere articulos. tam̃ sic̃ latius docu¬
imus cũ deꝓ nomine tractabamꝰ nõ sunt articuli
hic uero & hȩc & hoc indubitant᷑ ꝓ nomina sunt.
quȩ nisi indeclinatione nominũ a grãmaticis loco
articuloꝵ Nõ recipiunt᷑. Meo mirũ cũ apd grecos
quoq articuli inueniant᷑ loco ꝓnominũ positi.
ꝓ nom̃ sequi deb&. nõ . ẽ. quȩstio. cũ pene pꝰ nomen
debeat poni nisi ꝓpt̃ su p̃dictas causas Apparo dũt
tiquorẽ aliis dictionib post supͣ dictas ponitur. Unde
Neq nom̃inationẽ aꝓpria aliqua significatione ac¬
p̃cepit. S quia supͣdictis p̃ponit᷑ partib quȩ si nõ
diximꝰ etiã ex quib ordinationẽ accepit. Scilic&
cũ modo ꝑ appositionẽ modo ꝑ cõpositionẽ p̃ponit᷑
ante dictis partib: Ergo natura quidẽ posterior . ẽ
Constructione aprincipalis. Aduerbiũ uͦ qđ uerbi
est ui adiectiuũ positio idest nominatuo quoq eiꝰ
ostenit. Quomodo igit᷑ in secundo loco uerbum

Expanded text:
unctiuos habere articulos, tamen, sicut latius docuimus, cum de pronomine tractabamus, non sunt articuli; hic uero et haec et hoc indubitanter pronomina sunt, quae nisi in declinatione nominum a grammaticis loco articulorum non recipiuntur. nec mirum, cum apud Graecos quoque articuli inueniantur loco pronominum positi, pronomen sequi debet, non est quaestio, cum paene post nomen debeat poni, nisi propter supra dictas causas. apparet auttiquiorem aliis dictionibus post supra dictas ponitur, unde neque nominationem a propria aliqua significatione accepit, sed quia supra dictis praeponitur partibus, quae si non diximus, ex quibus etiam ordinationem accepit: scilicet cum modo per appositionem, modo per compositionem praeponitur ante dictis partibus. ergo natura quidem posterior est, constructione uero principalis. aduerbium uero quod uerbi est ui adiectiuum, positio, id est nominatio, quoque eius ostendit. quomodo igitur in secundo loco uerbum
Abbreviated transcription (Latin):
tractauimꝰ. Nec mirũ tam̃ ad uerbia in in t̃rogatione¬
uerboꝵ poni. quȩ loco adiectiuoꝵ eis sunt. Iuo mͦ enĩ
dico bonus homo. celer equus. sapiens uir : sic dico
bene uiuit. celerit̃ currit. sapient̃ disputatꝰ. cũ &
nomina quȩ loco nominũ sunt adintroganiones no¬
minatiuas soleant loco nominũ reddi. ut quis dix̃ s
Virgłs uł homerus uł ego uł .tu uł ille. Et sciendum

Expanded text:
tractauimus. nec mirum tamen, aduerbia in interrogationtractauimus. nec mirum tamen, aduerbia in interrogationrum poni, quae loco adiectiuorum eis sunt. quomodo dico bonus homo, celer equus, sapiens uir, sic dico bene uiuit, celeriter currit, sapienter disputat, cum et pronomina, quae loco nominum sunt, ad interrogationes nominatiuas soleant loco nominum reddi, ut quis dixit? Virgilius uel Homerus uel ego, tu, ille. et sciendum
Abbreviated transcription (Latin):
redioleie. Nom̃ redditiuũ. talis & tot. ad uerbium.
talit & totiens Et quẽ admodũ nõa in t̾rogatiua
generale accentuũ legẽ seruant. Relatiua uero
infine acuuntur. sed incõtextu orationis p̃posita :¬
ipsũ qͦq acutũ ingrauẽ cõuertunt: ut quis. cuius.
cui. qualis: quantꝰ: sic & aduerbia. qualit ꝑtiens¬
Aucinus in primo. Qualit᷑ exp̃ssũ uentis ꝑnubila fulm̃¬
Idem in eodẽ. cursũq furoris teutonici. Quotiens romã
fortuna lacessit ħ aditene bellis. Hoc idẽ etiã loca¬
lia & temporalia seruant aduerbia. quȩ om̃s gene¬
ralit̃ species localiũ uł tẽporaliũ tã ad uerbioꝵ quã
Nominũ sibi subiungunt. Quaetam int̾rogatiua suns
quã relatiua. quatuor differentias habentia. Ad
locũ : ut quo in loco ubi de loco : unde ꝑlocũ qua
haerieni qͦq uel atiua quiðe grauant᷑ ꝑ om̃s syllabas
quando p̃ponunt᷑ aliis dictionib: : quomͦ & supͣdicͥta
qo mina. De quib: in libro qui ẽ. de accentib: latius

Expanded text:
omen redditiuum talis et tot aduerbium taliter et totiens. et quemadmodum nomina interrogatiua generalem accentuum legem seruant, relatiua uero in fine acuuntur, sed in contextu orationis praeposita ipsum quoque acutum in grauem conuertunt, ut qui, cuius, cui, qualis, quantus, sic aduerbia qualitLucanus in I: «qualitèr expressum uentis per nubila fulidem in eodem: «cursumque furoris / Teutonici. quotièns Romam fortuna lacessit, / hac iter est bellis». hoc idem localia et temporalia seruant aduerbia, quae omnes generaliter species localium uel temporalium tam aduerbiorum quam nominum sibi subiungunt, quae tam interrogatiua sunt quam relatiua, quattuor differentias habentia: ad locum, ut quo, in loco, ubi, de loco, unde, per locum, qua. haec enim quoque relatiua quidem grauantur per omnes syllabas, quando praeponuntur aliis dictionibus, quomodo et supra dicta nomina, de quibus in libro, qui est de accentibus, latius
Abbreviated transcription (Latin):
Doces & doceris : & doceo & doceor. uł nõ. uł etiã. ad¬
biis quia generalit̃ om̃s in se species cõp̃hendunt.
Deomĩb sibi subiectis specieb bene respond&ur. ut si
dicã quis .e. illẽ : Potest ad hoc om̃is substantiȩ species
responderi quȩ .ẽ. supͣposita int̃rogationi. Vt homo
equus. coruus piscis. Similit̃ si dicã qualis  om̃s species
qualitatis huiuscemodi int̾rogationi bene reddunt᷑:
ut bonus imalus. albus. niger. & similia. Similiter
quantus int̾rogantib : oñs species quantitatis aptissi¬
me subiciunt᷑. Vt longus breuis magnus paruus &
similia. Numeri qͦq om̃s sunt̃rogatiue ꝓferat᷑ quot :
cõgrue referunt᷑: Ut quot hões tres decẽ mille

Expanded text:
doceris? et doceris et doceo uel non uel etiam. biis, quia generaliter omnes in se species comprehendunt, omnibus sibi subiectis speciebus bene respondetur, ut si dicam quis est ille? potest ad hoc omnis substantiae species responderi, quae est supposita interrogationi, ut homo, equus, coruus, piscis. similiter si dicam qualis? omnes species qualitatis huiuscemodi interrogationi bene redduntur, ut bonus, malus, albus, niger et similia. similiter quantus? interrogantibus omnes species quantitatis aptissime subiciuntur, ut longus, breuis, magnus, paruus et similia. numeri quoque omnes, si interrogatiue proferatur quot, congrue referuntur, ut quot homines? tres, decem, mille
Abbreviated transcription (Latin):
Qnotandũ qd nõsolã ad uerbia. sed etiã nõa loco ad uer¬
bior ut dictũ . ẽ. posita. frequentissime inuenimus
cũ uerbis. Et qͥmꝰ supdicta generalia nomina sunt in¬
finita uł int̾rogatiua. uł relatiua. uł redditiua : sic
Aduerbia qͦq inueniunt᷑ ut nom̃ infinicũ quis & aliqͥs
Aduerbia: aliquo: & alicunde. & alicubi. & aliqua.

Expanded text:
notandum, quod non solum aduerbia, sed etiam nomina loco aduernotandum, quod non solum aduerbia, sed etiam nomina loco aduerbiorum, ut dictum est, posita frequentissime inuenimus cum uerbis. et quomodo supra dicta generalia nomina sunt infinita uel interrogatiua uel relatiua uel redditiua, sic aduerbia quoque inueniuntur, ut nomen infinitum quis et aliquis, aduerbium aliquo et alicunde et alicubi et al
Abbreviated transcription (Latin):
in ipsa ẽ. uoce eoꝵ: cũ supͣ dicta generalia mõa¬
penitꝰ sint infinita cõfusione  omiũ subse specie¬
substãtiã
stantiȩ uł qualitatis uł quantitatis. uł numeri
S uib stantiae : ut quis. Qualitatis. ut qualis. Quantitatis : ut
quantus. Numri : ut quot. Uerba uͦ: generalẽ substan¬
dam ut qualitate. ał quantitatẽ. uł numerũ. ꝓse sis¬
infrere plo possunt. Ideoq quẽ ad modũ officio adiec¬
ti fungunt ad uerbia. adsignificandã uerboꝵ qͣuali¬
tatẽ uł quantitatẽ. uł numerũ. uł tẽpus uł tẽpus. locũ
sic etiã ad generales eoꝵ in t̾rogationes eade accesterorh
Quo modo igit nominũ substantiã quȩrentes. quis dicimꝰ:
sio rađ uerbiꝰ Accuuul p assione querentes. quidagit uł
quid patit dicim̃. E ũ enĩ deficiunt ad uerbia :Loco eoꝵ
qub eunt nomina. Ut derentius in eumicho. Quidagit᷑¬
uł ut . Oratius in .ii. sermonũ ut na si dieni iuuit te
cena beati. Quantitatẽ ũ: quantũ : numeruquotieps¬

Expanded text:
in ipsa uoce est eorum, cum supra dicta generalia nomipenitus sint infinita confusione omnium sub se specisubstantiae uel qualitatis uel quantitatis uel numeri: substantiae, ut quis, qualitatis, ut qualis, quantitatis, ut quantus, numeri, ut quot. uerba uero generalem substantiam uel qualitatem uel quantitatem uel numerum per se significare non possunt, ideoque, quemadmodum officio adiectiui funguntur aduerbia ad significandum uerborum qualitatem uel quantitatem uel numerum uel tempus uel locum, sic etiam ad generales eorum interrogationes eadem accesserunt. quomodo igitur nominum substantiam quaerentes quis? dicimus, sic etiam uerbi actum uel passionem quaerentes quid agit? uel quid patitur? dicimus. cum enim deficiunt aduerbia, loco eorum subeunt nomina, ut Terentius in eunucho : «quid agiuel ut? Horatius in II sermonum : «ut Nasidieni iuuit te cena beati?». quantitatem uero, quantum? numerum, quotiens
Abbreviated transcription (Latin):
nec ad es cu careant auditu qͥ ꝓpͥme ꝑtina ad scđam ꝑsonã loqͥ
possimus. Terciã uͦ habent ꝑsona dequa int̾ pͥmã & sedam loque¬
la recte fieri potest. ut labonit᷑ uestis. Unde uirgłs in .i. eneidos
arte laborate uestes. Potat᷑ fluuius Iuuenalis in .ii. ẽpotaq flu¬
mina medo prandente. Similit̃ dicimꝰ cenat᷑ piscis. pͥndet᷑ olus
decurrit᷑ spaciũ. cinde terentius in adelphis. decurso iã spacio.

Expanded text:
nec ad eas, cum careant auditu, qui proprie pertinet ad secundam personam, loqui possimus; tertiam uero habent personam, de qua inter primam et secundam loquella recte fieri potest, ut laboratur uestis, unde Virgilius in I Aeneidos : «arte laboratae uestes»; potatur fluuius, Iuuenalis in IIII: «epotaque flumina Medo / prandente». similiter dicimus cenatur piscis, prandetur holus, decurritur spatium, unde Terentius in adelphis : «decurso iam spatio».
Abbreviated transcription (Latin):
in .i. ȩneidos. & uacat annales nr̃oꝵ audire laboꝵ Idẽ geopuer¬
gicon .iii. iuuat arua uidere n ullis hominu ñ ulli obnoxia curȩ.
Possunt tm̃ & casib: ad iungi. Dat̃o qͥdẽ. plac&emͥ. lic& .n. liqu&¬
mͥ. lib&. uacat. contingit. accidit. euenit. Acct̃o uͦ iuuat me. iui¬
delectat me. dec& me. oport& me. Acctõ simul & gñto:
penit& me illius rei. pud& me illius rei. misera& me illius rei.
ted&. pig&. lic& tm̃ & ꝑ ecly. psin datiui datiui dicere pͥlac& me¬
facere. lib& te currere. uacat te audire. uł edã ipsius acc̃a
ut plac& discere. uacat audire. miser&. pud&. & similia.
Sciendũ tm̃ qd̃ si ab aliis sint ũbis actiuis uł neutris. eoꝵ constru¬
ctionẽ seruant. ut placeo tibi. plac& tibi. conangot. con¬
tingit mͥ. Euenio illi. euenit mͥ. iuuo illũ. iuuat illũ. Quae

Expanded text:
in I Aeneidis : «et uacat annalis nostrorum audire laborum». idem georin I Aeneidis : «et uacat annalis nostrorum audire laborum». idem georgicon II: «iuuat arua uidere / non ullis hominum, non ulli obnoxia curae». possunt tamen et casibus coniungi: datiuo quidem placet mihi, li libet, uacat, contingit, accidit, euenit, accusatiuo uero iudelectat me, decet me, oportet me, accusatiuo simul et genetiuo paenitet me illius rei, pudet me illius rei, miseret me illius rei, taedet, piget; licet tamen et per ellipsin datiui dicere placefacere, licet te currere, uacat te audire uel etiam ipsius accusatiui, ut placet discere, uacat audire, miseret, pudet et similia; sciendum tamen, quod, si ab aliis sint uerbis actiuis uel neutris, eorum constructionem seruant, ut placeo tibi, placet tibi; contingo tibi, contingit mihi; euenio illi, euenit mihi; iuuo illum, iuuat illum; quae
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓparcito & miserator. Ide inbucolico. Altnis dic&is amant al¬
terna camenae. dicetis ꝓdicite. Oratius epłarũ .i. Si te formȩ
meae grauis urat sarcina chartȩ abicito potius quã qͦ ꝑferre
uibis cłitellas ferus impingas ꝓimpingito. In eodẽ. Uiribus
uteris ꝑcliuos flumina lamas uictor ꝓpositi simul ac ꝑue¬
neris illuc sic positũ seruabis onus ꝓseruato. qͦmͦ uteris ꝓutitor
Iueodẽ. Int̾ cuncta leges. & ꝑ contabere doctos ꝓlegito & ꝓꝑcõ¬
tator. Greci qͦq frequent̃ hoc utunt᷑ modos uerboꝵ ꝓmodis
ponentes de qͥb: in atticis qͥb: romani qͦq utunt᷑ pꝰ ostendetur.
Nꝑsonalia actiuã t̃minationẽ habentia infinitis cõiungunt᷑
ut plac& discere. lic& discere. similit̃ oport&. delectat. lib&.
dec&. liqu&. uacat. cõtingit. accidit. euenit. iuuat. Virgłs

Expanded text:
pro parcito et miserator. idem in bucolico : «alternis dicetis, amant alpro parcito et miserator. idem in bucolico : «alternis dicetis, amant alterna Camenae», dicetis pro dicite. Horatius epistularum I: «si te forte meae grauis urat sarcina chartae, / abicito potius quam quo perferre iuberis / clitellas ferus inpingas» pro impingito. in eodem: «uiribus uteris per cliuos, flumina, lamas: / uictor propositi simul ac perueneris illuc, / sic positum seruabis onus» pro seruato, quomodo uteris pro utitor. in eodem: «inter cuncta leges et percontabere doctos» pro legito et percontator. Graeci quoque frequenter hoc utuntur, modos uerborum pro modis ponentes, de quibus in Atticismis, quibus Romani quoque utuntur, post ostendetur. one impersonalia actiuam terminationem habentia infinitis coniunguntur, ut placet discere, licet dicere; similiter oportet, delectat, libet, decet, liquet, uacat, contingit, accidit, euenit, iuuat. Virgilius
Abbreviated transcription (Latin):
hegionẽ plurimũ iubeo ꝓgaude hegio plurimũ. Sic gͦ & apd nos.
cũ in ꝑfectũ sit dicere coepi ꝓdicebã. scribe coepi ꝓscribebam.
ꝑech psin ũbi coepi solent auctores uerba ꝓferre infinita.
Vt terentius in andria. Ego illud sedulo negare factũ. de est
enĩ coepi negare ꝓnegabam. Nec inirũ infinita quȩ cogna¬
tione ħ abeut̃ adom̃s modos ꝓqͥb dã eotꝰponi & maxime ꝓ
defectiuis cũ sint & ipsa qͦq defectiua. & linꝑatiuus enĩ deficit
tã ꝑ sonis qͥb dã quã cęporib. & p̃titũ in ꝑfectũ actu ipso deficit.
qͥppe semiplenũ eũ significans. & infinita deficiunt numeris
& ꝑsonis cũ alios etiã modos ꝓ alus inuenimꝰ ab auctorib ꝓfer¬
ri. Ut musa m causas memora. & dicit pierides. imꝑatiua ꝓ
optatiuis & contra optatiua uł subiunctiua uł indicitiua
hienĩẽ parcesq futuro contusosq animos & res miserabe fractas

Expanded text:
Hegionem plurimum / iubeo» pro gaude, Hegio, plurimum. sic ergo et apud nos, Hegionem plurimum / iubeo» pro gaude, Hegio, plurimum. sic ergo et apud nos, cum imperfectum sit dicere coepi pro dicebam, scribere coepi pro scribebam, per ellipsin uerbi coepi solent auctores proferre infinita, ut Terentius in Andria : «ego illud sedulo / negare factum», deest enim coepi: negare pro negabam. nec mirum infinita, quae cognationem habent ad omnes modos, pro quibusdam eorum poni, et maxime pro defectiuis, cum sint et ipsa defectiua. et imperatiuus enim deficit tam personis quibusdam quam temporibus et praeteritum imperfectum actu ipso deficit, quippe semiplenum eum significans, et infinita deficiunt numeris et personis, cum etiam alios modos pro aliis inuenimus ab auctoribus proferri, ut: «Musa mihi causas memora» et: «dicite Pierides» imperatiua pro optatiuis, et contra optatiua uel subiunctiua uel indicatiua hiemem parcesque futuro, / contusosque animos et res miserabere fractas»
Abbreviated transcription (Latin):
seđo dedocae uti falsis uocib ꝑ irdcipio etiã. uolo intelligens
sentire. sic & omĩa. Est tm̃ frequent̃ inuenire. nomina ꝑ
nad uerbiis totius ũbi declinationi bene acco medari. ut sub¬
lime uolo sublime uolas. sublime uolat. Igit᷑ aconstructione
ponumꝰ dinoscere. Nes dutẽ in ꝑsonas distributa facit alios
ũbi motus. Quid ẽ. enĩ aliud curro curris currit nisi cursũ ago
agis agit. ltãq om̃s modi in hoc idẽ. infinitũ qunsfuinunt᷑ siue
resoluunt᷑. Ut ambulo. indico ie ambulare. Ambula. Imꝑote
ambulare. utinã ambularẽ. opto me ambulare. cũ legã ambulo.
dico me pͥus legere post ambulare. Itaq apd̃ grecos quidem
tĩ & apd̾nos hoc fit ꝑfigurã eclipseos. id est defecuonis. Gaudẽ
enuĩ dicunt ꝓ gaude. & sub audit̃ iubeo. uł uolo. uł opto. Sic enĩ
santiqͥ gaudere te iubeo ꝓgaude. Terentius in adelphis. Gaude

Expanded text:
II: «dedocet uti falsis uocibus»; participio etiam uolo intellegens II: «dedocet uti falsis uocibus»; participio etiam uolo intellegens sentire. sic omnia. est tamen frequenter inuenire, nomina pro aduerbiis totius uerbi declinationi bene accommodari, ut sublime uolo, sublime uolas, sublime uolat. igitur a constructionpossumus dinoscere, res autem in personas distributa facit alios uerbi motus. quid est enim aliud curro, curris, currit nisi cursum ago, agis, agit? itaque omnes modi in hoc id est infinitum transsumuntur siue resoluuntur, ut ambulo: indico me ambulare; ambula: impero te ambulare; utinam ambularem: opto me ambulare; cum legam, ambulo: dico me prius legere, post ambulare. itaque apud Graecos quidetamen et apud nos hoc fit per figuram ellipseos, id est defectionis; gaudere enim dicunt pro gaude, et subauditur iubeo uel uolo uel opto. sic enim antiqui gaudere te iubeo pro gaude. Terentius in adelphis : «gaudere
Abbreviated transcription (Latin):
qr iacẽ idest celerẽ ad sequendũ. sic & alia. Illud eniã in hoc
modo cõtẽplandu qd ũbis p̃ceptuus qͥb datiua ad iungunt᷑ possi mͦ
& acct̃os copulare infinitis cousequentib:. Vt iubeo t currere
& iubeo te currere. Imꝑo tͥ ꝓficisci & imꝑo te ꝓficiscĩ
Precipio ł legere & p̃cipio te legere. Sic & similia. Sciendũ
tam̃ qd in hoc sensu frequent̃ inuenimꝰ ꝓ infinito uerbo subiun¬
etiuu poni. Vt iubeo facias iubeo dicas. Imꝑo uenias hortor
legas in quib: de .ẽ. uã qđ lic& uł addere uł ñ. Verboꝵ qͦq
om̃ib in odis& participiis possunt cõiungi ut amo discere
ama discere. utinã amarẽ discere. cũ a mauerĩ discere. ama¬
re discere ꝓdest. a mans discere similit̃ Intelligo sentirȩ
intellige sentire. utinã in telligerẽ sentire. cũ intellexerim
sentire. Intelligere filiũ sentire cupio. Horatius carminũ

Expanded text:
/ Aiacem», id est celerem ad sequendum. sic et alia. illud etiam in hoc / Aiacem», id est celerem ad sequendum. sic et alia. illud etiam in hoc modo contemplandum, quod uerbis praeceptiuis, quibus datiui adiunguntur, possumus et accusatiuos copulare infinitis consequentibus, ut iubeo tibi currere et iubeo te currere; impero tibi proficisci et impero te proficisci; praecipio tibi legere et praecipio te legere. sic et similia. sciendum tamen, quod in hoc sensu frequenter inuenimus pro infinito uerbo subiunctiuum poni, ut iubeo facias, iubeo dicas; impero uenias; hortor legas, in quibus deest ut, quod licet uel addere uel non. uerborum quoque omnibus modis et participiis possunt coniungi, ut amo discere, ama discere, utinam amarem discere, cum amauerim discere, amare discere prodest, amans discere. similiter intellego sentire, intellege sentire, utinam intellegerem sentire, cum intellexerim sentire, intellegere filium sentire cupio Horatius carminum
Abbreviated transcription (Latin):
ipsũ purgare ipsis corã placabilius .ẽ. Idẽ in eunucho Certe ex¬
trema linei amare ñ nidil. ẽ. & bonũ.ẽ. legere. utile .ẽ. currere:
Aptiĩ ẽ. scribe optimã .ẽ. philosophari. Qd cũ aliĩs uocib ũbi
dico enĩ bonũ. ẽ. legere. nichil aliud significo nisi bona.ẽ. lectio
taq apd grecos etiã articulis adiungit᷑ infinitũ more Nominũ.
ũ autẽ sine.ẽ. uł alio huiꝰcemodi ũbo. idest substantiuo ꝓferã
bonũ uł cõmodũ. uł utile. uł aliud huiꝰcemodi casuale. nͣ ipsus
uerbi qualitatẽ :s illius rei inqua fit actus ũbi significo. ut si
dicã bonũ lego. Necesse .ẽ. uł carm̃ uł opꝰ uł tale aliqͥd intelligi
Nemo enĩ dicit bonũ. ẽ. lego qͦm bonũ ẽ. legere. Nominat̃is
qͥq ad iectiuoꝵ & obliqͥs eoꝵ.pulcherrima figura cõiungitur
infinitũ. ut fortis bellire prudens intelligere sipiens ꝓuidere.
ꝑicus docere. & similia. Horatius in pͥmo carminũ. & celerẽ se

Expanded text:
ipsum purgare ipsis coram placabilius est». idem in eunucho : «certe extrema linea / amare non nihil est», et bonum est legere; utile est currere; aptum est scribere; optimum est philosophari. quod cum aliis uocibus uerbidico enim bonum est legere, nihil aliud significo nisi bona est lectio. itaque apud Graecos etiam articulis adiungitur infinitum more nominum. cum autem sine est uel alio huiuscemodi uerbo id est substantiuo proferam bonum uel commodum uel utile uel aliud huiuscemodi casuale, non ipsius uerbi qualitatem, sed illius rei, in qua fit actus uerbi, significo, ut si dicam bonum lego, necesse est uel carmen uel opus uel tale aliquid intellegi. nemo enim dicit bonum est lego quomodo bonum est legere. nominatiuis quoque adiectiuorum et obliquis eorum pulcherrima figura coniungitur infinitum, ut fortis bellare; prudens intellegere; sapiens prouidere; peritus docere et similia. Horatius in I carminum : «et celerem sequi
Abbreviated transcription (Latin):
uocant. ut uolo legere. cupio discere desicer uidere Inue¬
nit᷑ tm̃ sepissime & aliis ũbis cõiunctũ. Terentus madelp̃his
ideo sapere. in telligere in loco uereri. int̃ se dmare scire ẽ libe¬
rũ ingeniũ. Uirgłs in .xi. Rem nulli obscurã nrãe nec uocis
egentẽ consulis obone rex cunctis scire fatent᷑ qͥd fortuna ferat

Expanded text:
uocant, ut uolo legere, cupio discere, desidero uidere. inuenitur tamen saepissime et aliis uerbis coniunctum. Terentius in adelphis : «uideo sapere, intellegere, in loco / uereri, inter se amare; scire est liberum / ingenium». Virgilius in XI: «rem nulli obscuram, nostrae nec uocis egentem / consulis, o bone rex. cuncti se scire fatentur, / quid fortuna ferat
Abbreviated transcription (Latin):
Et sic om̃a casualia lic& cõstruere: ꝓossessiua om̃ib sins casib cũ
genitiuis alioꝵ bene. i ungunt᷑ quippe uĩ eiꝰ ubiq habentia. ut
pugna troiana & grecoꝵ multis exicio fuit filius telamonꝰs &e
hesionȩ teucer fuii. Terentiae & tulliani filii misertum est
hectoreũ & andromachȩ filiũ p̃cipitauit ulixes. Onr̃ & fr̃is
amice. Iua & patris tui herodiane ꝓficimꝰ arte. Datm̃ qͦq
solent romani adqͥsitiuoꝵ uł affectiuoꝵ cũ om̃i casu cõsociare

Expanded text:
onstruere. possessiua omnibus suis casibus cum genetiuis aliorum bene coniunguntur, quippe uim eius ubique habentia, ut pugna Troiana et Graecorum multis exitio fuit; filius Telamonius et Hesionae Teucer fuit; Terentiae et Tulliani filii misertum estHectoreum et Andromachae filium praecipitauit Vlixes; o noster et fratris amice; tua et patris tui, Herodiane, proficimus arte. datiuum quoque solent Romani adquisitiuorum uel effectiuorum cum omni casu consociare,
Abbreviated transcription (Latin):
solũ assumit altius casualis obliquũ qͥ uerbo construitur.
Nullus qͥdẽ quando ab solute dr̃. ia .ẽ. in transitiue. ut teren¬
tius abulat. Salustius qͥescut. Obliquũ uͦ qͣndo transitie nłi
ideo porho. recipce idest sui passiue ut cȩsar uincit pomperãa
Cicero arguit catiliꝑã. pat̃ indulg&e filio. Dñs miser&ur sui
& sui serui. Iile aute nomints qui obliqͦs exigente ipsius no¬
minis Natura sibi adsciscit. etiã ꝑ om̃s ut supͣ ostendimꝰ casus
declinatꝰ eande costructionẽ casuũ sibi defendit. ut uictor
pompe̾n caesar int̃fectus. ẽ. Abruto. Uictoris pompen cae¬
saris filia fuit uilia. Uictori pompen caesari cessit res publica
Uictorẽ pompen caesarẽ placuit cicero. Cic tor pompen caesar
clemens fuisti. Uictore pompen cȩsare romana libtas ꝑut:¬

Expanded text:
solum assumit alterius casualis obliquum, qui uerbo construitur. solum assumit alterius casualis obliquum, qui uerbo construitur. nullum quidem, quando absolute dicitur id est intransitiue, ut Terentius ambulat, Sallustius quiescit, obliquum uero, quando transitiue uel ἰδιοπαθῶς id est sui passiue, ut Caesar uincit Pompeium; Cicero arguit Catilinam; pater indulget filio; dominus miseretur sui et sui serui. ille autem nominatiuus, qui obliquos exigente ipsius nominis natura sibi asciscit, etiam per omnes, ut supra ostendimus, casus declinatus, eandem constructionem casuum sibi defendit, ut uictor Pompeii Caesar interfectus est a Bruto; uictoris Pompeii Caesaris filia fuit Iulia; uictori Pompeii Caesari cessit res publica; uictorem Pompeii Caesarem placauit Cicero; uictor Pompeii Caesar clemens fuisti; uictore Pompeii Caesare Romana libertas
Abbreviated transcription (Latin):
laudabilis .ẽ. forgtudine. Participia uͦ &cũ nomine omo
ime te ꝑse posita cõstructionẽ tã ũbi necessario cõsequuntur
quã nominis qr utriq cognata sunt nominis. ut cicero accusans¬
uicit. Ciceronis accusantis oratio ualuit. ciceroni accusenti con¬
tigit gła. ciceronẽ accusantẽ timuit catilina. ocicero accusans
catilinã seruasti patriã. cicerone accusante uictus. ẽ. uerres.
tseus quidẽ cõstructiones adsimilitudinẽ nominũ habent par¬
ticipia. Uerbi uͦ cõstructionẽ seruant eꝰ singula participia
ex quo nascunt᷑ & uł ab solute dnt̃r ħ ẽ in transitiue qͦmͦ &
uerba quȩ ñ egent obliquis casib ut ambulo. sedeo surgo
Ambulans. sedens. surgens. E transitiue .h. ẽ. indiuersas
ꝑsonas uł in se ipsas ꝑ reciꝓ cationẽ id ẽ. sui passionẽ quã greci¬
ioiarrat iat dicunt. dicunt. ut misereor tui uł mei. mise¬
pens cui uł mei. In uideo tibi ułm. inuidens tibi uł michi.

Expanded text:
nomine et per se posita constructionem tam uerbi necessario sequuntur quam nominis, quia utrique cognata sunt. nominis, ut Cicero accusauicit; Ciceronis accusantis oratio ualuit; Ciceroni accusanti contigit gloria; Ciceronem accusantem timuit Catilina; o Cicero accusans Catilinam patriam seruasti; Cicerone accusante uictus est Verres. et eas quidem constructiones ad similitudinem nominum habent participia; uerbi uero constructionem seruant eius singula participia, ex quo nascuntur, et uel absolute dicuntur, hoc est intransitiue, quomodo et uerba, quae non egent obliquis casiuersas personas uel in se ipsas per reciprocationem, id est sui passionem, quam Graeci ἰδιοπάθειαν dicunt: ut misereor tui uel mei, miserens tui uel mei; inuideo tibi uel mihi, inuidens tibi uel mihi;