comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
iugi iam studio uͥtutũ roborata rurs ũ ad¬
robustior. qͣnto ex̾titatõr qͣnto cͥcũspͤͨtione
ornatior. ita ut ⁊̃ ip̃a p̾cisio sua ei ꝓfuisse
ed qr ip̃a sap̃ia ꝑ cͥcũspͤͨtionẽ xanios su¬
os expindit. diffimauiꝰ nc̃ qͦsdã gn̾a¬
les modos. quib cͥcũspͤtio ex̾cet᷑ gunt aut̃
qͣtuor. Timor cura. necessitas afftũs. Timor
est anxietas ꝑiclitandi. cura ÷ ssollicitudo e¬
uadendi ĩcõmodi. aut cõmodi adipiscendi.
Ncc̃itas ÷ debitũ dandi. aut ĩdigẽtia acci¬
piendi. Affcũs ÷ desid̾iũ ꝑfruendi. Timor
p̾uit. cura tͣhit. necessitas ligat. affcũs uł¬
n̾at. Sic solent agͥcole qͣndo uolũt expãde̾
ramos arboꝵ. aut suꝑpon̾e eis põd̾a q̃ deorsũ
paũt. aut subtꝰ aligare qͥ deoisi trabant.
aut iuxta affig̾e stipites. ⁊ alligare ramosue
sursũ eleuẽt᷑. s ĩ latũ se diffũdãt. aut ip̃i mi¬

Expanded text:
jugi jam studio virtutum roborata, et jugi jam studio virtutum roborata, et robustior, quanto exercitatior, quanto circumspectione ornatior, ita ut etiam ipsa praecisio sua ei profuisseed quia ipsa sapientia per circumspectionem ramos suos expandit, diffiniamus nunc quosdam generales modos, quibus circumspectio exercetur. Sunt autem quatuor. Timor, cura, necessitas, affectus. Timor est anxietas periclitandi. Cura est sollicitudo evadendi incommodi aut commodi adipiscendi. Necessita est debitum dandi, aut indigentia accipiendi. Affectus est desiderium perfruendi. Timor premit, cura trahit, necessitas ligat, affectus vulnerat. Sic solent agricolae quando volunt expandere ramos arborum, aut supernonere eis pondera quae deorsum premant, aut subtus alligare quae deorsum trahant, aut juxta affigere stipites et alligare ramos, ne sursum eleventur, sed in latum se diffundant, aut ipsi nu
Abbreviated transcription (Latin):
tñ ꝑ desid̾iũ ĩt̾iora ñ deser̾e. Et cũ se ad
curã suscepti regiminis ĩparẽ ẽẽ agno¬
u̾it. tũt sciat ꝙͥ de his sensisse debu̾at qͦs
priꝰ ĩ eod̾ loco positos ĩ ꝯsid̾ate despicie¬
bat. Et qr maiorẽ potestatẽ maior so¬
let sollicitudo ꝯmitari. ip̃a eñĩ cura ex̾¬
torpescat ocio ut ante ꝑicłm aim fir¬
met ut solũ qͥd eueniat s qͥd euenire
possit attẽdat arridẽti forcune nõ nimi¬
ui credat. ĩ adu̾sis fidutiam nõ ãmittat
⁊ qͥcqͥd finẽ hĩturũ est siue bonũ sit sue
malũ eque despiciat. omuẽ euẽtũ ꝯsilio
suo p̾ueniat. amicos aute uecessitatẽ ꝯ¬
ꝑire studeat. ĩ ꝓroprio sensu ñ plusqͣm
oꝑt ꝯfidat. om̃is dilig̾e nõ om̃ib eque
cred̾e. maiorib obedientiã debitã. eqͣlib¬
dilectõnẽ. sb̾iectis pat̾nã sollicitudinem
ĩpendat ⁊ sic ꝑ diu̾sa uͥtutũ studia sa¬
piẽtie sue ramos diffundat. ⁊ tũc dem¬

Expanded text:
ora non deserere. Et cum se ad curam suscepti regiminis imparem esse agnoverit, tunc sciat quid de iis sensisse debuerat, quos prius in eodem loco positos inconsiderate despiciebat. Et quia majorem potestatem major solet sollicitudo comitari, ipsa eum cura exetorpescat otio, ut ante periculum animum firmet, ut non solum quid eveniat, sed quid evenire possit, attendat. Arridenti fortuncredat, in adversis fiduciam non amittat, et quidquid finem habiturum est, sive bonum sit sive malum, aeque despiciat. Omnem eventum consilio suo praeveniat, amicos ante necessitatem comparare studeat, in proprio sensu non plusquam oportet confidat, omnes diligere, non omnibus aeque credere. Majoribus obedientiam debitam, aequalibdilectionem subjectis paternam sollicitudinem impendat. Et sic per diversa virtutum studia sapientiae suae ramos diffundat, et tunc dem
Abbreviated transcription (Latin):
ono loco adiunctũ ÷ ꝑ spem uiret. Epes
fut᷑oꝵ bonoꝵ ĩ mẽte qͣsi sciutillatio q̃dã
est que nutrit  ĩ fomite. Est enĩ spes qͣi mem¬
oria q̃dã ĩiusibiliũ gaudioꝵ. q̃ ĩcorde hoĩs re¬
cõdita calefacit illd ĩtruisetꝰ ⁊ nõ stͥ arescere
frigore ĩfidelitatis ĩ hyeme p̾sentis uite. ⁊
arbor sapĩe. s ꝙ̃admod̾ lignũ illesũ seruat¬

Expanded text:
oco adjunctum est, per spem viret. Spes futurorum bonorum in mente quasi scintillatio quaedam est, quae nutritur in fomite. Est enim spes quasi memoria quaedam invisibilium gaudiorum, quae in corde hominis recondita calefacit illud intrinsecus, et non sinit arescere frigore infidelitatis in hieme praesentis vitae. Et arbor sapi
Abbreviated transcription (Latin):
quos ĩebͥaut reddit hylares. audaces. for¬
tes obluuosos. ⁊ qͦdãm᷑ ĩsensibiles. Sic cari¬
tas mũdando ꝯscĩam mẽte exhplarat. dem̃
audacẽ reddit qͣndo ꝑ mũdiciã ꝯsciẽtie fid¬
uciã p̾stat. Deide uires auget. qr sicut te

Expanded text:
quos inebriaverit reddit hilares, audaces, fortes, obliviosos, et quodammodo insensibiles. Sic charitas mundando conscientiam mentem exhilarat, deinde audacem reddit, quando per munditiam conscientiae, fiduci
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑamꝰ. Itẽ sicut flos ꝑ spẽm fulget ⁊ ꝑ odo¬
rẽ demulcent. ita bonũ opꝰ ꝑ exemplũqͥ¬
dem fulget. qͣndo p̾sentib laudabile appa¬
ret. eos q ad imitatõnẽ accendit. ꝑ odorẽ
aut̃ demulcet. qͣudo a besentib ⁊ longe po¬
sitis ꝑ opinionẽ bone fame ĩnotescit. Q¬
ta recte ĩtẽtoĩs.Sub flore enĩ bomi oꝑis
ꝙ̃ foris ꝑ exẽplũ lucet. qͣsi qͥdã ĩtꝰ ĩm̃te
absꝯditus fructꝰ uͥtutis latet. ꝓinde qͥs

Expanded text:
amus. Item sicut flos per speciem fulget et per odorem demulcet, ita bonum opus per exemplum quidem fulget, quando praesentibus laudabile apparet, eosque ad imitationem accendit. Per odorem autem demulcet, quando absentibus, et longe positis per opinionem bonae famae innotescit. ta rectae intentionis. Sub flore enim boni operis, quod foris per exemplum lucet, quasi quidam intus in mente absconditus fructus virtutis latet. Proinde qu
Abbreviated transcription (Latin):
ut uitã alienã uidicare p̾sim̾ent. nͥ pͥꝰ in se
tumuissent. hic gͥ error semel illapsus ai¬
mo late uenena sua diffundit. ⁊ occulte ser¬
pens ⁊ ĩnusscens se cunctis motib aĩe uolũ¬
tates ĩnuitat. ꝯsilia dissipat. cogitatões ĩ tor¬
quet ⁊ corrũpit desidi̾a. curasq ĩducit suꝑ¬
fluas. Et qr semel ĩflatꝰ aniiiꝰ. magna de se¬

Expanded text:
ut vitam alienam judicare praesumerent, nisi prius in se ut vitam alienam judicare praesumerent, nisi prius in se tomuissent. Hic igitur error semel illapsus animo late venena sua diffundit, et occulte serpens, et immiscens se cunctis motibus animae, voluntates immutat, consilia dissipat, cogitationes intorquet, et corrumpit desideria, curasque inducit superfluas. Et quia semel inflatus ani
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥdam st̃ ĩ qͥb sapĩa ĩ altũ crescit. qͥdã u̾o
ĩ quib ĩ latũ se expandit. In ꝯtẽplatiuis ĩ
altũ surgit qͥ ꝑ acum̃ mẽtis penetrant us
ad ꝯtẽplanda secreta celestia. In actuus in
latũ se expandit. qͥa hii ĩ ꝯtẽplatõnẽ m̃tis
sue młtipłr foras spargũt ad dispensanda
t̾rena. Sũt u̾o nõ nulli qͥ ꝑ qͥetẽ d̾initus
sibi ꝯcessã. pͥmo mnłtũ ĩꝯtẽpłatõẽ extrescunt.
s dui uident alios simplitõres frẽs t̾renis acti¬
onib occupari eos ĩ ꝯꝑltõne sua despiciũt ⁊ dũ
ip̃i steriles st̃ a bono oꝑe. bona tñ oꝑa ĩ aliis ñ
ꝑtimescũt iudicare. Qͥa gͦ ĩ hũibtate stare
negligũt uento elatõis ꝯqͣssati a fastigio ꝯ¬
tẽplatõis cadũt deiectiq uariis patent erro
ꝙ acceꝑant ĩcaute se extollũt. Necesse eñi
est ut ĩ oculis eoꝵ ulescant fcã aliena qui de
sius m̾itis sentiuit tã ĩmod̾ata. Nec fi̾ posset

Expanded text:
rescit, quidam vero, in quibus in latum se expandit. In comtemplativis in altum surgit, qui per acumen mentis penetrant usque ad contemplanda secreta coelestia. In activis in latum se expandit, quia illi intentionem mentis suae multipliciter foras spargunt ad dispensanda terrena. Sunt vero nonnulli, qui per quietem divinitus sibi concessam, primo multum in contemplatione excrescunt, sed dum vident alios simpliciores fratres terrenis actionibus occupari, eos in comparatione sui despiciunt, et cum ipsi steriles sint a bono opere, bona tamen opera in aliis non pertimescunt judicare. Qui ergo in humilitate stare negligunt, vento elationis conquassati, a fastigio contemplationis cadunt. Dejectique variis patent error acceperunt, incaute se extollunt. Necesse enim est ut in oculis eorum vilescant facta aliena, qui de suis meritis sentiunt tam immoderata. Nec fieri posset,
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ ĩ se nͥl rep̾hẽsione dignũ ẽẽ credit. Que
tnĩ suꝑbia pͥmũ se palsiat sb̾ sp̃e boni zeli.
⁊ ꝑsuadet decepte mẽti ñ eẽ ꝑfcm̃ amatorẽ
iusticie qͥ ꝯsensũ p̾bet culpe aliene. eum at
delicto alieno omimͦ ꝯsentire qui negligit
dũ pot̃ delinq̃ntẽ arguere. Hoc gͥ male ꝓ¬
uida mens errore decepta totã se tͣiositati
dedit ⁊ pulatim crescente morbo dũ pͥmũ
errata alioꝵ ĩmod̾te ꝑsequi assuescit. postͤ¬
mo ad hoc deducit᷑ ut qͥcqͥd iud̾it uł a ꝑte
calũpiiari uł sinistre ĩt̾p̾tari conet᷑. ut si
forte aliqͦs ꝓ ꝯmuni utilitate aliꝙͣtulũ sol¬
licitari uid̾int hos cupidos uocant. Quos
ꝓuidos eẽ ꝓspex̾int auaros noĩant Eos a̾
qͥ se affabiles ⁊ hylares om̃il p̾bent. uicio¬

Expanded text:
reprehensione dignum esse credit. Quae tamen superbia primum se palliat sub specie boni zeli, et persuadet deceptae menti non esse perfectum amatorem justitiae, qui consensum praebet culpae alienae. Eum autem delicto alieno omnimodo consentire, qui negligit, non potest, delinquentem arguere. Hoc igitur male provida mens errore decepta, totam se curiositati dedit, et paulatim crescente morbo, dum primum errata aliorum immoderate persequi assuescit, postremo ad hoc deducitur, ut quidquid viderit vel aperte calumniari, vel sinistre interpretari conetur; unde, si forte aliquos pro communi utilitate aliquantulum sollicitari viderint, hos cupidos vocant. Quos providos esse perspexerint, avaros nominant. Eos autem qui se affabiles et hilares omnibus praebent,
Abbreviated transcription (Latin):
ues ⁊ amaros libẽt̾ tolerant qͦs ꝓ amore e¬
t̾ne uite uł ad modicũ sb̾ire recusant cũ
eꝯtͣ electi sine ĩt̾missione laborẽt ⁊ affliga¬
nt semet ipõs. ne desidi̾a carnis ꝑficiant qͥ
ꝑ̃ ncc̃itatib suis nõ sine timore deseruiu¬
nt. timẽtes ne usq ad delectatoẽm affiua¬
nt uoluptatis ꝙ exigit ĩfirmitas ꝯditõis¬

Expanded text:
aves et amaros libenter, tolerant, quos pro amore aeaves et amaros libenter, tolerant, quos pro amore aeternae vitae, vel ad modicum subire recusant, cum e contrario electi sine intermissione laborent, et affligant semetipsos, ne desideria carnis perficiant. Qui etiam necessitatibus suis non sine timore deserviunt, timentes ne usque ad delectationem effluat voluptatis, quod exigit infirmitas conditionis
Abbreviated transcription (Latin):
tũ .i. cura. Qd̾ eiĩ timemꝰ ĩcid̾e̾ sollicite stu¬
domꝰ euitare ⁊ ꝙ dolemꝰ adeẽ sollitite stude¬
mꝰ a nob̾ remou̾e. ⁊ qd̾ desid̾amꝰ adipisci. so¬
slicite studemꝰ obtin̾e. ⁊ sic post affectignẽ
passionis sequit᷑ cura sollicitudinis. ⁊ pꝰt cu¬
ram sollicitudĩs. seqͦ conatꝰ ĩ ex̾citio oꝑatõis
⁊ ꝑ ex̾citiũ eꝑatõis. crescit cautela ccũspͤtõis
Et qr ex uicio nr̃e corruptõis hoc nobis
e formidamꝰ. fit ut cautelam cͥcũsptõnis
ꝙͣ ĩ bonis ⁊ studiis ꝯꝑare negleximꝰ. ꝑ mala
ꝑpetuos gehẽne cruciatꝰ ñ ꝯsid̾at. penastẽ¬
ẽẽ ĩ oculis hoĩm erubescit. ⁊ ꝓ his eiitan¬
dis laborant hoĩes q̃ seruis dei ñ solũ fugi¬
enda nõ st̃̾. ĩmo ⁊̃ ñ nũꝙͣ cũ fructus eoꝵ
ieumiũ ignorant. ⁊ ꝓ cibo uẽtris ꝯꝑando
uehem̃t̾ ĩ fudãt. Et sepe hoĩes ꝓ carnali¬
b desid̾iis ad ĩplendis plurimos labores gͣ¬

Expanded text:
e sollicite studemus evitare, et quod dolemus adesse sollicite studemus a nobis removere, et quod desideramus adipisci, sollicite studemus obtinere; et sic post affectionem passionis requiritur cura sollicitudinis et post curam sollicitudinis sequitur conatus in exercitio operationis, et per exercitium operationis crescit cautela circumspectionis. Et quia ex vitio nostrae corruptionis hoc nobis e formidamus, fit ut cautelam circumspectionis, quam in bonis studiis comparare negleximus per mala perpetuos gehennae cruciatus non considerat, poenas temesse in oculis hominum erubescit. Et pro his evitandis laborant homines, quae servis Dei non solum fugienda non sunt, imo etiam nonnunquam cum fructu eorum um ignorant, et pro cibo ventris comparando vehementer insudant. Et saepe homines pro carnalibus desideriis adimplendis plurimos labores gr
Abbreviated transcription (Latin):
entia orit᷑. oriẽte sapĩa. thesaurꝰ ĩuenit᷑. hec
ꝯpuctõ ⁊ qͣsi palus accutꝰ t̾rã cordis nr̃i fod ͭ
⁊ qͣi ignis rubiginẽ exurit ⁊ qͣi splendor
tenebras pellit. Per hanc debemꝰ fod̾e altos
puteos ĩ cordib nr̃is. eicientes omnẽ t̾renita¬
tem a nobis. ut possimꝰ ĩuenire te thesauros
absꝯditos ⁊ octultã uenã aqͣꝵ uiuẽtiũ. Sic
abrahã ⁊ ysaic ⁊ iacob̾ pres nr̃i puceos fod̾

Expanded text:
itur, oriente sapientia thesaurus invenitur. Haec compunctio, et quasi palus acutus terram cordis nostri fodit, et quasi ignis rubiginem exurit, et quasi splendor tenebras pellit. Per hanc debemus fodere altos puteos in cordibus nostris, ejicientes omnem terrenitatem a nobis, ut possimus, invenire thesauros absconditos, et occultam venam aquarum viventium. Sic Abraham, Isaac et Jacob
Abbreviated transcription (Latin):
tiores fiũt. de qͥb dñs ĩ euͣnͣgłio dicit. filii hꝰ
seculi pͥdẽtiores st̃ fiiis lucis ĩgu̾atõe sua.
S hii tales aliqmñ miseratone diuina aber¬
rore suo ꝯu̾si pre pͣua studia deserunt. s
pͥdẽtiã ꝙͣ ĩ pͣuis studiis didicerũt. nõ amͤͣ¬
tũt. ⁊ ĩ bonis agẽdis tanto cautõres fiunt.
qͣnto ĩ mał ꝓpetͣnͣdis pͥꝰ studiosiores extit̾ũt.
Uñ manifeste ostendit᷑. ⁊̃ hoc eis ꝓfuisse
Res a̾ st̃ timores mũdani uł carnal¬
es. timor ulitatis. timor pene. timor
mortis. qͦꝵ singłi suas curas gen̾ant. Nece¬
ssitas ã duplex ẽ. Alia ĩ debito dãdi. Alia in¬
ĩdigẽtia accipiendi. Alit̾ enĩ dr᷑. uecesse est

Expanded text:
cit: Filii hujus saeculi prudentiores sunt filiis lucis in generatione sua . Sed hi tales alioquin miseratione divina ab errore suo conversi, prava studia deserunt, sed prudentia quam in pravis studiis didicerunt, non amittunt, et in bonis agendis tanto cautiores fiunt, quanto in malis perpetrandis prius studiosiores exstiterint. Unde manifeste ostenditur etiam hoc eis profuisse, res autem sunt timores mundani vel carnales, timor vilitatis, timor poenae, timor mortis, quorum singuli suas curas generant. Necessitas autem duplex, alia indebito dandi, alia indigentia accipiendi. Aliter enim dicitur. Necesse est
Abbreviated transcription (Latin):
eo qͣi ĩ tẽplo deus hĩtaret. Hec ẽ sap̃ia q̃ edi¬
litias ẜ aysuas dicit eẽ cũ filiis hõim. S hec
domꝰ ut edificata est nebula ĩplet᷑. qr homo
ꝯditus at deide pectãdo ab illa ĩt̾ue ꝯtẽpla¬
tõis spetula corruens. ĩ has mseras p̾sentis ui¬
te tenebͥs labit᷑. uͥ digne deo nunistrͣe ñ ual.
qr caligine ignorantie obuolutꝰ ꝙ agẽdum
uł uitãdũ sibisit. ex magna ꝑte iam ñ ni¬
det. Abscõditꝰ est gͦ thesaurꝰ iste ĩ agro cor¬
dis nr̃i qui tũt ĩuenit᷑ qñ sapĩa oritur. ꝙͣ¬

Expanded text:
plo Deus habitaret. Haec est sapientia, quae aedidelicias suas dicit esse cum filiis hominum . Sed haec domus, ut aedificata est, nebula impletur, quia homo conditus, ac deinde peccando ab illa internae contemplationis specula corruens, in has miseras praesentis vitae tenebras labitur, ubi digne Deo ministrare non valet, quia caligine ignorantiae obvolutus quid agendum vel vitandum sibi sit ex maxima parte jam non videt. Absconditus ergo est thesaurus iste in agro cordis nostri, qui tunc invenitur, quando sapientia oritur.
Abbreviated transcription (Latin):
de t̾ra nr̃a ⁊ cognatone nr̃a. ⁊ de domo
prĩs nr̃i alia a dño t̾ra ostẽdit᷑. q̃n no¬
bis ꝑfcẽ huic mũdo mortuis qͥddã iam
de fut᷑is gaudiis qͣi de longe odorare ꝯ
tur. ita desid̾iũ simileet fumo qͥ dem
cendio nascitꝰ᷑. qui ĩdirectũ ascendit ⁊
qͣnto magis sursũ tollit᷑. tanto amp¬
nꝰ extenuat᷑. tandẽ q eleuatus ĩ su

Expanded text:
ra, et de cognatione nostra, et de domo patris nostri, alia a Domino terra ostenditur, quando, nobis perfecte huic mundo mortuis quiddam jam de futuris gaudiis quasi de longe odorare cotur, ita desiderium simile est fumo, qui de incendio nascitur, qui in directum ascendit, et quanto magis sursum tollitur, tanto amplius extenuatur, tandemque elevatu
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃a dubitatõne in qͣndã ꝑuitiosa secitatẽ.
cadiuiꝰ ut iam id solũ ẽẽ iustũ credamꝰ. ꝙ
a nr̃a cupiditate nõ discordare cernimꝰ ita
ut sepe mens nr̃a decepta hoc potuis uẽtu
nifestat ĩdiciis. hec dĩdit᷑ ĩ tria. In zelũ ⁊ ꝯpa¬
ssionẽ ⁊ beniualentiã. Telus ÷ dũ ꝓ amore iꝰti¬
cie defensorẽ ultro se offert auiusꝰ caliman
u̾itatis pati nõ sustinẽs. Compissio est quͣdo
miseriis alioꝵ ꝯdolemꝰ. Benuolentia est qnͣdo
ꝓmipta uolũtate bñficia rogati ãimꝰ. Et plꝰ¬
cra est siłitudo. Germinare enũ gͣna tũt dicimꝰ.
qñ nat᷑a qͥdã occulta ĩ integrũ rũpit ut g̾mẽ
ꝓdeat ꝙ intꝰ latuit. ⁊ nõ secus bona uolũtas
celare se ñ ualens. qͣdã ut ita dicã uiluiolẽtia
ad exhibitõnẽ boni oꝑis foras exit. de ortu. ¶ui

Expanded text:
n quamdam perniciosam securitatem cadimus, ut jam id solum esse justum credamus, quod a nostra cupiditate non discordare cernimus, ita ut saepe mens nostra decepta hoc potius venturnifestat indiciis. Haec dividitur in tria, in zelum et compassionem, et benevolentiam. Zelus est, dum pro amore justitiae defensorem ultro se offert animus calumniam veritatis pati non sustinens. Compassio est, quando miseriis aliorum condolemus. Benevolentia est, quando prompta voluntate beneficia rogati annuimus. Et pulchra est similitudo: Germinare enim grana tunc dicimus, quando natura quadam occulta vi integrum rumpit ut germen prodeat, quod intus latuit, et non secus bona voluntas celare se non valens quadam, ut ita dicam, violentia ad exhibitionem boni operis foras exit. CAP. VI. De o
Abbreviated transcription (Latin):
deꝰ idcͥto hec ad tp̃c electoꝵ suoꝵ mentib
ta miseria falsis istis delectatõib ĩsit. ardẽ¬
tiꝰ et̾na illa ⁊ u̾a gaudia reqͥrant q̃ nulla
tͥsticia corrũpit᷑. ⁊ salubrit̾ aliꝙͣdo delicti ꝑ¬
mitũt᷑ ad tempꝰ serure passionib caruis su
e ut aguostant ĩfirmitatẽ suã. ⁊ de se nõ p̾¬
sumant. ⁊ tanto deuotiꝰ post modũ dĩneg̃¬
cie se sb̾iciant. qͣnto manifestius exp̾cedẽ¬
ti casu didicerũt ex sua uͥtute nõ eẽ ꝙ stãt.
Est ⁊̾ adhuc alidͥ ꝓ quo nõ nũꝙͣ seruꝰ dei
utile est ut tẽptetur. ut uidel ip̃e tẽptatões
eos ex̾teant ⁊ caustiores reddant. qr ꝯflictꝰ
uitioꝵ. ex̾titia st̃ uͥtutũ. Et sicut sepe cadẽ¬
do discit homo. qͥłr. g̾ssũ fig̾e ⁊ caute ãbu¬
decipit᷑. subtiliꝰ post modũ u̾sutias eiꝰ dep̾hẽ¬
dit. ⁊ machinatões sb̾u̾tit. ⁊ hoc ÷ ꝙ młtos
iudetꝰ p̾t magna scłera ad uͥtutũ sũmam

Expanded text:
Deus idcirco haec ad tempus electorum suorum mentibus ta miseria falsis illis delectationibus insit, ardentius aeterna illa et vera gaudia requirant, quae nulla tristitia corrumpit. Et salubriter, aliquando derelicti permittuntur ad tempus servire passionise non praesumant, et tanto devotius postmodum divinae gratiae se subjiciant, quanto manifestius ex praecedenti casu didicerint ex sua virtute non esse quod stant. Est etiam adhuc aliud, pro quo nonnunquam servis Dei utile est, ut tententur, ut videlicet ipsae tentationes eos exerceant, et cautiores reddant; quia conflictus vitiorum exercitia sunt virtutum. Et sicut saepe cadendo discit homo qualiter gressum figere, et caute ambudecipitur, subtilius post modum versutias ejus deprehendit, et machinationes subvertitidemus post multa scelera ad virtutum summam
Abbreviated transcription (Latin):
rursũ aꝙͣ uiuã querebant. ⁊ hoc freꝙ̃t̾
faciebant. Ita ⁊ nos si maligni sp̃t corda
nr̃a studio ꝯpuctõis ab om̃i t̾renitate em̃¬
data rursus ĩsidiãtes t̾ra repleu̾int. nos it̾m
⁊ hoc tam diu fac̾e oꝑt qͦusq aꝙͣ uiuã in

Expanded text:
uam vivam quaerebant, et hoc frequenter faciebant. Ita et nos si maligni spiritus corda nostra studio compunctionis ab omni terrenitate emundata rursus insidiantes terra repleverint, iterum Et hoc tand
Abbreviated transcription (Latin):
aut̃ sursũ faciũt. qr ĩ suꝑna patͥa. quã in
hac uita ꝑ amorẽ semꝑ reqͥrũt uite doua
deles negant. ⁊ de qͦ ĩfirmi ĩ fide dubitant.¬
ħ fideles credũt ⁊ expectant. Et ꝙ ĩfideles
diligũt. ĩfirmi aut̃ ĩfideles zelant. ħ fideles
fugiũt. fides gͥ ẽ ꝑ quã radicat sapĩa qr
ꝑ fidẽ firmat᷑ aminꝰ. ⁊ ꝯstabilit᷑ affcus Qͥ
aut̃ ĩ fide hesitat hic neq ĩ tiore dei.
neq ĩ amore dei ꝑfcũt ẽẽ pot̾̃. Alit̾ enimi
timemꝰ ꝙ suspicam᷑. alit̾ timemꝰ ꝙ crediꝰ.¬

Expanded text:
a, quam in hac vita per amorem semper requirunt, vitae dona deles negant, et de quo infirmi in fide dubitant, fideles et credunt et exspectant. Et quod infideles diligunt, infirmi autem in fide zelant, hoc fideles fugiunt. Fides igitur est, per quam radicat sapientia, quia per fidem firmatur animus, et constabilitur affectus. Qui autem in fide haesitat, hic neque in timore Dei, neque in amore Dei perfectus esse potest. Aliter enim timemus quod suspicamur, aliter timem
Abbreviated transcription (Latin):
or nõ ꝑuenit ⁊̃ ad ip̃m pͥncipiũ sapĩe per¬
ting̾e nõ ꝯtingit. Nũc iam uideamꝰ de
his quos c setundos num̾auiꝰ. si siñt radi¬
cati. aut ubi fix̾int radices suas. Nõ uidẽ¬
tͦ hii hr̃e radices. Infirmi enĩ ĩ fide st̃ qͥb
iam aliqͥd ꝑsuasũ est de u̾itate. S adhut
ĩqͣdã antipimentis sententia fluctuanteᷤᷤ
his que ĩ sacro eloqͥo de futuris ꝓmiis bo¬

Expanded text:
ipsum principium sapientiae pertingere non contingit. Nunc jam videamus de iis, quos secundos numeravimus, an sint radicati, aut ubi fixerint radices suas. Non videntur ii habere radices. Infirmi enim in fide sunt, quibus jam aliquid persuasum est de veritate, sed adhuc in quadam ancipiti mentis sententia fluctuantes, iis quae in sacro eloquio de futuris praemiis bo
Abbreviated transcription (Latin):
trant᷑. hii ĩ t̾ra radices figunt. qr eo magis
qr post hanc uitã se nichil futos ẽẽ existm¬
ant. de nu̾o istoꝵ fuit stultus uie nͥ ĩ libro
iob ꝑ eliphat subsãnat ᷑ Uidi ĩ qͥt stuitũ
firma radice. ⁊ maledixi puscritudimi eiꝰ
tant p̾uid̾e nescit. atq hec ꝑnta ⁊ falsa q̃¬
dam bona qͣi semꝑ sĩt ꝑmãsu̾ra diligit. abe
qͣndo firmit̾ radicatꝰ ẽẽ iudet᷑. dũ tẽꝑasiter
floret. s sapiens eiꝰ pultritudini statun ma¬
ledicit. qr post ħ mom̃tanea bona. ad que
sit mala rapiendꝰ agnoscit. de hoc qͦ stulto
psalmista ait. dixit ĩsipiens ĩ corde suo nõ
est deus. Et deinde anuinn̾atis ꝯpłicib suis.
nõ ÷ ĩqͥt timor dei añ ocłos eoꝵ. Quomͦ eĩ

Expanded text:
trantur. Hi in terra radices figunt, quia eo magiquia post hanc vitam se nihil futuros esse existimant. De numero istorum fuit sJob, per Eliphaz subsannatur. Vidi, inquit, stultum firma radice et maledixi pulchritudini ejus tant praevidere nescit, atque haec peritura et falsa quaedam bona, quasi semper sint permansura, diligit. Hic aliquando firmiter radicatus esse videtur, dum temporaliter floret, sed sapiens ejus pulchritudini statim maledicit, quia post haec momentanea bona ad quae sit mala rapiendus agnoscit. De hoc quoque stulto Psalmista dicit: Dixit insipiens in corde suo, non est Deus ; et deinde annumeratis complicibus ejus. Non est, inquit, timor Dei ante oculos eorum . Quomodo enim
Abbreviated transcription (Latin):
ita nos g̾mẽ bonũ ꝓfr̾e ñ possumꝰ. nͥ priꝰ ꝑ
salubrem quẽdã ⁊ uiuificũ amorẽ dolorẽ huic
mũdo moriam᷑. Dolor hic est de p̾sentis uite
exilio. Et bñ post ꝑceptõem głe dolornas¬
cit᷑ qͥa tũt u̾e ĩ qͥb malis sumꝰ agnoscimꝰ.
qñ ꝑ ĩfusionẽ diuine gr̃e illuminat dulcedi¬
nẽ spiritalieũ bonoꝵ aliqͣtenꝰ de gustare ua

Expanded text:
ita nos germen bonum proferre non possumus, nisi prius per salubrem quemdam, et vivificum dolorem huic mundo moriamur. Dolor hic est de praesentis vitae exsilio. Et bene post perceptionem gratiae, dolor nascitur, quia tunc vere in quibus malis simus agnoscimus, quando per infusionem divinae gratiae illuminati dulcedinem spi
Abbreviated transcription (Latin):
rigat᷑. Sic̃ tinior siłis est senmi. ita gr̃a si¬
nulis ÷ humori. qͥ rigat sem̃ iactũ ĩ t̾ra ⁊ g̾min¬
are facit. Postꝙͣͣ eñ mens hoĩs qͥdam ut ita di¬
x̾iiii uiolentia a delectatõe carnali ꝑ timorẽ
abstiacta fu̾it. necesse ÷ ut statim iam aliqͥd
spuał gaudii p̾gustare ĩcipiat nesi oĩo a dele
ctatõe aliena remãserit. qͣłi sem̃ aridũ absq i
hũore ad g̾mẽ sap̃ĩe ꝯualesc̾e nõ q̃at. Fit gͥ
d̾ina gr̃a aspirante ut cũ animꝰ ꝑstẽ a corꝑeiᷤᷤ
passionib ⁊ desid̾iis t̾renis exutus fu̾it. quadã
statĩ ĩsolita leticia ꝓfundatur. ut eo ampluis
amarũ ẽẽ cognoscat qd̾ deseruit. quo mag̾
dulce sentit ẽẽ ꝙ ĩuenit. Hec ÷ grã q̃ iactum
ĩ corde hõĩs ꝑ timorẽ semẽ sapĩe desuꝑ ĩfusa

Expanded text:
rigatur. Sicut enim timor similis est semini, ita gratia similis est humori, qui rigat semen jactam in terram, et germinare facit. Postquam enim mens hominis quadam, ut ita dixerim, violentia a delectatione carnali per timorem abstracta fuerit, necesse est ut statim jam aliquid spiritualis gaudii praegustare incremanserit, quasi semen aridum absque humore ad germen sapientiae convalescere non queat. Fit igitur divina gratia aspirante, ut cum animus perfecte a corporeis passionibus, et desideriis terrenis exutus fuerit, quadam statim insolita laetitia perfundatur, ut eo amplius amarum esse agnoscat quod deseruit, quo magis dulcis sentit esse quod invenit. Haec est gratia, quae jactum in cor hominis per timorem semen sapientiae,
Abbreviated transcription (Latin):
sit sap̃ia nõ nouerũt. Nam sic̃ b̾s iobte¬
stat᷑ mare loqͥt᷑ secũ ñ ẽẽ sapĩam. qͥa m̃tes
qͣs cure caruales exagitant nõ ꝯp̾hẽdũt eã.
s qͥmimo minorat᷑ actu ip̃e ĩuenit eã. qͥa
dũ aniꝰ ab ext̾iorib abstractus ad se ip̃m
colłigit᷑. robustior ad ꝯtẽplãda et̾na sb̾leu¬
at᷑. Sic gͦ tuor diũ facit pauꝑẽ spũ pauꝑ

Expanded text:
ia non noverunt. Nam sicut beatus Job testatur - Mare loquitur secum non esse sapientiam , quia mentes, quas curae carnales exagitant, non comprehendunt eam, sed qui minoratur actu ipse invenit eam, quia dum animus ab exterioribus abstractus ad seipsum colligitur, robustior ad contemplanda aeterna sublevatur. Sic ergo timor Domini facit pauperem spiritu
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ apud deũ diues eẽ ꝯuincit᷑. Ut̾q a reg¬
noceloꝵ ꝓhibet᷑ͦ. ⁊ ille uidelicet qͥ tẽꝑalib
his ⁊ ꝑituris bonis suꝑfluo hũndare ꝯcũ¬
piscit. ⁊ ille qͥ qͣsi magnũ aliqͥd de se estim¬
ans sua se uͥtute stare głat᷑. S timor dñi
ad mẽtẽ ueniens dũ pondus futi examinis.
ante pouit oẽm mox t̾rene ꝯcupiscẽtie de¬
lectatõuẽ extinguit.⁊ nram ĩ furmitatẽ
utiłr ad memoriã reuocans ꝙͣ hũilia de no¬
bis sentire debeamꝰ ostẽdit. Sapito deinde
t̾renoꝵ desid̾ioꝵ strepitu cõtinuo mens
ad qͥetẽ ĩt̾ne pacis ꝯponit᷑. ⁊ ut capax ẽẽ pꝰsit
celestis sapĩe ex ip̃a sua tͣnqͥllitate p̾paratur.

Expanded text:
 apud Deum dives esse convincitur. Uterque a regno coelorum prohibetur, et ille videlicet, qui temporalibus his, et perituris bonis superfluo abundare concupiscit, et ille qui quasi magnum aliquid de se aestimans sua se virtute gloriatur stare. Sed timor Domini ad mentem veniens, dum pondus futuri examinis, terrenae concupiscentiae delectationem exstinguit, et nostram infirmitatem utiliter ad memoriam revocans, quam humilia de nobis sentire debeamus ostendit. Sopito deinde terrenorum desideriorum strepitu, continuo mens ad quietem internae pacis componitur, et ut capax esse possit coelestis sapientiae, ex ipsa sua tranquillitate pra
Abbreviated transcription (Latin):
ce ⁊ uidete qm̃ suauis est doꝰ. Timor aut̾
dñi. ip̃e ad nos caritatẽ adduçit. qͥa dũ do¬
cet tim̾e ꝑicłm. facit amare p̾sidiũ. Consi¬
ditis enĩ penis ĩferui ⁊ tormentis q̃ ad dã¬
ꝑnatos expectãt. subito animꝰ t̾rore ꝯcuti¬
t᷑ ac deinde ad se reu̾sus ac uiã euadendi
q̃rens statim illũ ex desid̾io reqͥrit ꝑ quẽ
ĩtãs ꝑicłm euad̾e̾ se posse agnoscit ꝙͣ postꝙͣ
ñienit ⁊ ex affcũ dilectõis amplectit᷑ tũc
ille horror pͥmũ ĩtolerabilis ex amore mi¬
tigatur. ⁊ sic detimore qͥdem caritas nasci

Expanded text:
idete quoniam suavis est Dominus . Timor autem Domini ipse ad nos charitatem adducit, quia dum docet timere periculum, facit amare praesidium. Consideratis enim poenis inferni et tormentis, quae damnatos exspectant, subito animus terrore concutitur, ac deinde ad se reversus, ac viam evadendi quaerens, statim illum ex desiderio requirit, per quem instans periculum evadere se posse agnoscit. Quem postquam invenit, ex affectu dilectionis amplectitur; tunc ille horror primum intolerabilis ex amore mitigatur, et sic de timore charitati
Abbreviated transcription (Latin):
nem. Certe lignũ uite ꝙ erat ĩ pidyso
t̾restri corpalẽ tm̃mꝰ uitã sine destũ uege¬
tare potuit. lignũ aut̃ uite fidelis ꝓudy¬
si .i. xp̃c iħt mãducãtib carnẽ suã ⁊ bibẽ¬
idẽ ip̃e expͥm̾e uolens qnͣtũ distaret sac᷑¬
m̃tũ a u̾tute ait. Corpꝰ nicb̾ ꝓdest spt̃ est
qͥ uiuificat. Quasi di dic̾et. Si me corpi¬
lit̾ ĩ sacͣm̃to sumitis. nõ hoc uob̾ sufficere
illuminãs aĩas. tustificans pͤcatores. ⁊ mor

Expanded text:
nem. Certe lignum vitae, quod erat in paradiso terrestri, corporalem solummodo vitam sine defectu vegetare potuit. Lignum autem vitae fidelis carnem suam, et bibenidem ipse exprimere volens quantum distaret sacramentum a virtute, ait: Corpus nihil prodest, spiritus est qui vivificat . Quasi diceretur: Si me corporaliter in sacramento sumitis, non hoc vobis sufficere illuminans animas, justificans
Abbreviated transcription (Latin):
it᷑. ꝑ fidẽ radicat. ꝑ deuotõnẽ gͥminat. per
ꝯpunctõem orit᷑. ꝑ desid̾iũ crescit. ꝑ carita¬
tẽ roborat . ꝑ spem iuret. ꝑ ccũspectõnem
frondet. ⁊ expandit ramos. ꝑ disciplinam
floret. ꝑ u̾tutẽ fructificat ꝑ paciẽtiã mat᷑ͦ¬
escit. per mortẽ carpit᷑ ꝑ ꝯtẽplatõnẽ cibat
S qͥa longiꝰ sermo ꝓcessit paululũ respi¬
reuiꝰ simł orantes ipãm dei sapĩam ut
nos gustu dulcedĩs sue dignet᷑ seciare.
q̃ nos ꝑ gustũ amare mortis nõ dedign¬
ata est redim̾e. Cui fit honor ⁊ ĩꝑiũ in

Expanded text:
minat, per compunctionem oritur, per desiderium crescit, per charitatem roboratur, per spem viret; per circumspectionem frondet, et expandit ramos, per disciplinam floret, per virtutem fructificat, per patientiam maturescit, per mortem carpitur, per contemplationem cibat. Sed quia longius sermo processit paululum respiremus, simul orantes ipsam Dei sapientiam, ut nos gustu dulcedinis suae dignetur satiare, quae nos per gustum amarae mortis non dedignata est redimere. Cui honor, et imperium in
Abbreviated transcription (Latin):
unt ĩ hoc mũdo. s st̃ ꝑ fidẽ ⁊ dilectõnẽ rad¬
icati ⁊ fundati ĩdeo. Isti st̾ uinea dm̃i soreth.
uinea fidelis. uinea iusta ꝙͣ ip̃e bonꝰ agͥcola
plantauit. ĩiuo tͣnsplautauit. qr de egipto
tͣnͣstulit. ⁊ eierit gentes. ⁊ plantauit eam.
de his alibi dñs ꝑ ꝓpħam dicit. Plantaboe¬
os suꝑ humũ suã. ⁊ nõ euellã eos ampliꝰhu

Expanded text:
in hoc mundo, sed sunt per fidem et dilectionem radicati et fundati in Deo. Isti sunt vinea Domini Sorec, vinea fidelis, vinea justa, quam ipse bonus agricola plantavit, imo transplantavit, quia de Aegypto transtulit, et ejecit gentes, et plantavit eam . De his alibi Dominus per prophetam dicit: Plantabo eos super humum suam, et non evellam eos ampliu
Abbreviated transcription (Latin):
dinẽ nõ nouerũt carualis ꝯcupiscẽtie passi¬
oues ⁊̃ tũc amant. cũ affligũt. ⁊ idcͥto grã
cor p̾uenit ut extitet illd̾ ut agnoscat hõ
exiliũ suũ ⁊ flere discat mala q̃ rolerat.
Et inde ẽ ꝙ post acceptũ donũ gr̃e ꝯtinuo
mens ad lam̃ta soluitur. dolore pascit᷑ fletib
delectat᷑. ⁊ tanto iam ĩpacientiꝰ uiala p̾sẽtia
tolerat. qͣnto ardentiꝰ euicino ãmonita bona¬

Expanded text:
alis concupiscentiae passiones etiam tunc amant cum affligunt, et idcirco gratia cor praevenit ut excitet illud, ut agnoscat homo exsilium suum, et flere discat mala quae tolerat. Et inde est, quod post acceptum donum gratiae continuo mens ad lamenta solvitur, dolore pascitur fletibus delectatur, et tanto jam impatientibus mala praesentia tolerat, quanto ardentius e vicino a
Abbreviated transcription (Latin):
isti rursũ te ꝑftẽ nõ diligi eo ꝙ ad cultũ
electã audieras ⁊ adhut ad thalamũ assũp¬
tã nõ iudisti. G tñ it̾m ostendit᷑ tanto
maior erga te dilectio. qͣnto maior ꝑ eius
paciẽtiã tua expectat᷑ ꝑft̃ĩo. Ad extremũ
modo dubitare cepisti. An ĩ hac deformita¬
te tua ꝙͣ licet inuita patis. ab illo posses
diligi. s qͣndo hoc dubitasti olim de totam
fedam. ⁊ tñ dilectam fuisse nõ meministi
Sigͦ te nũc dilig̾e dignatꝰ est qñ tota t᷑pit
⁊ nicħ̾ adhuc decoris lubẽs fuisti qͣnto mag̾
uũt diliget te. qͣnto decorari. ⁊ pͥscam tͣpi¬
tudinẽ depon̾e iam cepisti : Nã hoc qͦr
ad laudẽ dilectõĩs eiꝰ ꝑtin ꝙ ĩꝑfcãm dili¬

Expanded text:
cultum electam audieras, et adhuc ad thalamum assumptam non vidisti. Sed tamen iterum ostenditur tanto major erga te dilectio, quanto major per ejus patientiam tua exspectatur perfectio. Ad extremum modo dubitare coepisti, an, in hac deformitate tua quam licet invita pateris, ab illo posses diligi. Sed quando hoc dubitasti, olim te totam foedam et tamen dilectam fuisse jam non meministi. Si ergo te nunc diligere dignatus est, quando tota turpis, et nihil adhuc decoris habens fuisti, quanto magis nunc diliget te, quando decorari, et priscam turpitudinem deponere jam coepisti? Nam et hoc quoque ad laudem dilectionis e
Abbreviated transcription (Latin):
ut diligã te. Et tñ diligã te dñe fortitu¬
do mea. Firmam̃tũ meũ. refugiũ uieum.
lib̾ator meꝰ. deus meꝰ aduitor meꝰ ꝓtector
meꝰ cornu salutis mee. ⁊ susceptor meus.
⁊ cãta bona accepimiꝰ. Neq eñ ꝯtentus
fuit eadẽ que ⁊ cet̾is bona nobis tͥbuere.
s ĩ malis q ur̃is eũ singularẽ dilectorẽ
agnoscimꝰ ut eũ tã de bonis ꝙͣ de mał nr̃is¬

Expanded text:
ut diligam te? et tamen diligam te, Domine, fortitudo mea, firmamentum meum, refugium meum, liberator meus, Deus meus, adjutor meus, protector meus, cornu salutis meae, et suta bona accepimus? Neque enim contentus fuit eadem quae et caeteris bona nobis tribuere, sed in malis quoque nostris eum singularem dilectorem agnoscimus, ut eum tam de bonis quam de ma
Abbreviated transcription (Latin):
secretis reuelata ĩtelligã. Alios coetaneos
meos ĩ tenebris ignorrãtie d̾eliqͥsti. ⁊ mͥ p̾
illis lum̃ sap̃ie tue ĩfu disti. Tu dedisti mͥu̾
ius cognosc̾e te. puriꝰ dilig̾e te. sinciꝰ cred̾e
ĩte. ardentiꝰ seqͥ te.Tu dedisti mͥ sensitm
capatẽ. ĩtellectũ fac ilẽ. memoriã tenacem.
lingnã disertã. ser monẽ gͣtũ. doctͥnã sua¬
tũ ĩ studiis. effcm ĩceptis solanu ĩ adu̾sis
rabam reduxisti me. qñ ignorabã dociusti
me. qñ p̾cabã corripuisti me. qñ tͥstabar ꝯ¬
solatꝰ es me. qñ desꝑabã ꝯfortasti me qñ ceti¬
di erȩs ererist me. qũ steti demuisti me. qͣndo
iui duxisti me. qñ ueni suscepisti me. hec
ficiis tuis dñe deꝰ meꝰ. Etce habes aĩa mea
arram tuã. ⁊ ĩ arra tua cognoscis spõsum
tuũ. serua te illi ĩtactã. serua ĩpollutã. ser¬
ua ĩtega ĩtegrã. serua ĩꝯtaminatã. Si olim

Expanded text:
telligam. Alios coaetaneos meos in tenebris ignorantiae dereliquisti, et mihi prae illis lumen sapientiae tuae infudisti. Tu dedisti mihi verius cognoscere te, purius diligere te, sincerius credere in te, ardentius sequi te. Tu dedisti mihi sensum capacem, intellectum facilem, memoriam tenacem, linguam disertam, sermonem gratum, doctrinam suatum in studiis, effectum in coeptis, solamen in adversis,rabam, reduxisti me; quando ignorabam, docuisti me; quando peccabam, corripuisti me, quando tristabar consolatus es me, quando desperabam confortasti me, quando cecidi erexisti me; quando steti, tenuisti me, quando ivi duxisti me; quando veni, suscepisti me. Haecficiis tuis, Domine Deus meus. Ecce habes, anima mea, arrham tuam, et in arrha tua cognoscis sponsum tuum; serva te illi intactam, serva impollutam, serva integram, serva incontaminatam. Si
Abbreviated transcription (Latin):
ta qͣntã mĩam tecũ fec̾it .⁊ ĩ hoc ꝑpende
defuisse cognoscis. A.
ere fateor merito amor iste singłaris
dicit᷑. qͥ cũ se ĩ multos diffũdat. ita tam̃
unite singło̾s amplexat᷑. U̾e pulcrũ ⁊ miri¬
ficũ bomĩ ꝙ ꝯmune est oĩm ⁊ totũ singło¬

Expanded text:
 fecerit, et in hoc perpende defuisse cognoscis. ANIMA. Vere fateor merito amor iste singularis dicitur, qui, cum se in multos diffundat, ita tamen unice singulos amplexatur. Vere pulchrum et mirificum bonum, quod commune est omnium, et totum singulo
Abbreviated transcription (Latin):
nollẽ tñ a uob̾ ĩfici. Qnͣto mag̾ nũc qr pa¬
lam ip̃o sũ. ⁊ qr plus certe me ꝯt̾stat eiꝰ offẽ¬
mea iudico. ⁊ uobiscũ deiuceps ulłam ꝯm¬
unionẽ hr̃e uolo. habeo aliud exẽpłar cͥ
ꝯformari cupio. ⁊ ad illd̾ uigit̾ respcio. ac
qͣntũ possũ magis semꝑ ac mag̾ exinde
sili̾tudinẽ traho. ex qͦ hoc ⁊̃ didici ꝙ uos ex¬
t̾minare debeo. ⁊ qͣłr hoc faciam iam agu¬
osco . h. Mira res nobisꝰ agit᷑ ꝙͣ id̾o forta¬
ssis nõ miraris. qr nec dũ cum dr̃e uelim
ĩtelligis. Consido̾ nãq ⁊ qͣlit̾ a pͥncipio nr̃i
sermonis młta q̃ adu̾sari uidebant᷑ dilet¬
tõui ĩ mediũ addux̾is. ⁊ ꝙ ex eis sꝑ nõ ĩfir¬

Expanded text:
nollem tamen a vobis infici. Quanto magis nunc quia panollem tamen a vobis infici. Quanto magis nunc quia palam ipso sum, et quia plus certe me contristat ejus offenmea judico, et vobiscum deinceps nullam communionem habere volo. Habeo aliud exemplar cui conformari cupio, et ad aliud jugiter respicio, ac quantum possum magis semper ac magis exinde similitudinem traho. Et quo hoc etiam didici, quod vos exterminare debeo, et qualiter hoc faciam jam agnosco. HOMO. Mira res nobiscum agitur, quam ideo fortassis non miraris, quia necdum quid dicere velim intelligis. Considero namque qualiter a principio nostri sermonis multa quae adversari videbantur dilectioni in medium addux
Abbreviated transcription (Latin):
et qͣntũ ad bonitatẽ suã ꝑtinet ĩ diuiduus
cooꝑator assit ip̃o oꝑis sui effcũ. patẽt᷑ ostẽ¬
dit. ex qͦ ꝯstat ꝙ licet facies eiꝰ adhͨ a nob̾
nõ possit uid̾i. nũꝙͣ tñ possit p̾sẽtia eius
euitari. Ego aut̃ fateor diligẽtiꝰ hoc ꝯsid̾a̾s
timore ꝑit̾ ⁊ pudore iugenti ꝯfundor. ꝙ illũ
cui tam uehem̃t̾ placere cupio. ubiq mͥ p̾
sentẽ. ⁊ omĩa moa occulta uidẽtẽ ĩtuor. O
qmͣͣ młta st̃ ĩ me de qͥb corã ocłis eiꝰ erubes¬
abscõdi don᷑ macłas istas om̃s det̾gerẽ ⁊ sic
t̾es. o macule fede ⁊ curpes qͥd tã diu ħetis.
abite discedite. ⁊ ue p̾sunatis ampliꝰ ocło̾s di¬
lecti mei offẽd̾e. Nolite fallere uosmet ip̃os
nõ sꝑ mecũ ip̃o adinãte manebitis ꝙͣuis ad
huc me pigͥtante ext̾minari ñ potuistis. Ego
qr oĩo detestor ⁊ ꝓrsus ab hominor turpitu¬
dinẽ urãm. iamq deinceps ⁊̃ sipossẽ ñ ud̾i¬

Expanded text:
atem suam pertinet, individuus cooperator adsit, ipso operis sui effectu patenter ostendit. Ex quo constat quod licet facies ejus adhuc a nobis non possit videri, nunquam tamen possit praesentia ejus evitari. Ego autem fateor, diligentius hoc considerans timore pariter et pudore ingenti confundor, quod illum, cui tam vehementer placere cupio, ubimea occulta videntem intueor. O quam multa sunt in me de quibus coram oculis ejus erubesabscondi, donec maculas istas omnes detergerem, et sic teres, o maculae foedae et turpes, quid tandiu haeretis? Abite, discedite, et ne praesumatis amplius oculos dilecti mei offendere. Nolite fallere vosmetipsas, non semper mecum ipso adjuvante manebitis, quamvis me adhuc pigritante exterminari non potuistis. Ego quia omnino detestor et prorsus abominor turpitudinem vestram. Jamque deinceps, etiamsi possem a
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ hũc ꝓauꝑtate hũiliat ⁊ illũ hũndantia
ꝯsolat᷑. Iste debilis est ⁊ ille fortis. Ine te¬
net᷑ ne malũ ꝑficiat. iste roborat᷑ ue ut¬
a ad bonũ opꝰ ꝯualestat. utͥħ caritas pro¬
but nõ replat. Alter ꝑ sapĩam illiũatur:
alt̾ ĩ simplicitate sui sensus relinqͥt᷑. iste
ut se ip̃m despic̾e. ille ut studeat croitoeẽ
suũ agnosc̾e̾. utͥq tũ uoluit caritas adẽẽ
Talis est amor dei ĩ nob̾ nec qͥcꝙͣ oĩo hũa¬
na ĩfirmitas tolerat ꝙ ip̃e qͣntũ ĩsuabomi¬
tate est ad bonũ nr̃m nõ disponat. Cõfessio.
Onfiteor tͥ misatões tuas dñe doꝰ ¶ .xii.

Expanded text:
 hunc paupertate humiliat, et illum abundantia consolatur. Iste debilis est, et ille fortis. Ille tenetur ne malum perficiat, iste roboratur, ut ad bonum opus convalescat; utrumque charitas probat, non reprobat. Alter per sapientiam illuminatur, alter in simplicitate sui sensus relinquitur. Iste ut seipsum despicere, ille ut studeat Creatorem suum agnoscere, utrique tamen voluit charitas adesse. Talis est amor Dei erga nos, nec quidquam omnino humana infirmitas tolerat, quod ipse quantum in sua bonitate est ad bonum nostrum non disponat. CONFESSIO. Confiteor tibi miserationes tuas, Domine Deus
Abbreviated transcription (Latin):
redolet d̾o hũilitas ĩfirma. ꝙͣ uͥtus elata.
s semꝑ cũ timore ⁊ reu̾entia ora eũ ut ꝙͣ̃¬
ad modũ ip̃e nouit tͥ sb̾ueniat. Gi qua ad¬
huc ĩ te mala ꝑmanserũt pie diluat si
qͣ nichoata S bona benigne ꝑficiat ⁊ eate
qua ip̃e uoluerit uia ad se ꝑducat. Qͥd tͥ
ampliꝰ dicã ͦ Est ne aliꝙͥ ad huc ꝙ dr̃e p᷑si
mꝰ ad ostẽdendã dilectõem. Tibi loquor aĩa
mea. est ne aliꝙͥ: Qͥd dices: Si tua dicis.
aliena nõ pot̾is. si aliena ⁊ tua nõ tñ oĩa
Quis enĩ omĩa dic̾e̾ posset. Et tñ scimꝰ ꝙ
oĩum origo caritas est. Ette duo natist̾

Expanded text:
redolet Deo humilitas infirma, quam virtus elata. redolet Deo humilitas infirma, quam virtus elata. sed semper cum timore et reverentia ora eum, ut quemadmodum ipse novit tibi subveniat. Si qua adhuc in te mala permanserunt, pie diluat, si qua inchoata sunt bona benigne perficiat, et ea te qua ipse voluerit via ad se perducat. Quid tibi amplius dicam? estne aliquid adhuc quod di ad ostendendam dilectionem? Tibi loquor, anima mea, estne aliquid? Quid dicis? Si tua dicis, aliena non poteris. Si aliena et tua, non tamen omnia. Quis enim omnia dicere potest? et tamen scimus quod omnium origo
Abbreviated transcription (Latin):
tõnẽ tuã redeas. uide ꝙͣ pia dispẽsatõe ⁊ͥ
⁊ restaurat᷑ tͥ. nusꝙͣ d̾e linq̃ris ut scias qͣn¬
tũ ille te diligat a qͦ amaris. Nõ uult te
ꝑdere ⁊ ido tanta paciẽtia exp̾tat ⁊ ꝯcedit
pie negligẽt᷑ tociens amissa it̾m acqit̾m
si tu uolueris reꝑare. O qͦt iam ꝑierũt
qui ista tecũ accẽꝑant s amissa it̾m tecũ
reciꝑe nõ m̾uerũt. Plus gͦ om̃ib illis di¬
lecta es. qr tͥ iam benigne amissũ reddit᷑
ꝙ illis p̾dcm tam districte uegabat᷑. Nũꝙͥ
t̾ grã bene oꝑandi nulla data est. Tamen¬
uolũ uolũtitis bona ip̃o largiente negata
nõ est. Si magna oꝑa facis misericordit̾
sblinaris. si nõ facis magna oꝑa fortassis
salubrit᷑ hũiliaris. Meliꝰ nouit ille ꝙͥ tͥ ex¬
pediat ꝙͣ tu. ⁊ ob hoc siuis bñ de illo senti¬
re totũ ꝙ ab ilło tͥ fit bñ fi̾ ĩtlłige. forte
ꝯtuteris meliꝰ ĩ hũibtate solidaris. Guamiꝰ

Expanded text:
ispensatione tibi et restauratur tibi, nusquam derelinqueris, ut scias quantum ille te diligat, a quo amaris; non vult te perdere, et ideo tanta patientia exspectat, et concedit pie, negligenter toties amissa iterum atque iterum si tu volueris reparare. O quot jam perierunt, qui ista tecum acceperant, sed amissa iterum tecum recipere non meruerunt. Plus ergo omnibus illis dilecta es, quia tibi tam benigne amissum redditur, quod illis perditum tam districte negabatur. Nunquid tibi gratia bene operandi nulla data est? tamen voluntas bona ipso largiente negata non est. Si magna opera facis; misericorditer sublimaris. Si non facis magna opera, fortassis salubriter humiliaris. Melius novit ille quid tibi expediat quam tu, et ob hoc si vis bene de illo sentire, totum, quod ab illo tibi fit, bene fieri intellige. Forte concuteris, melius in humilitate solidaris. Suavius
Abbreviated transcription (Latin):
nccͣia st̃ omĩa tͥ data st̃. omĩa tibi obseqͥ¬
ũ impendũt.a.
uod me monebat p̾cidisti potiꝰ qrm
eradicasti. Ego nãq ħ ꝙ unice q̃re¬
bar ꝙ unice diligẽtis. iuce dilecta nͣsum.
qͥa pignus amoris mei aliis eq̃ uideo ẽẽ cõ¬

Expanded text:
ia sunt, omnia tibi data sunt, omnia tibi obsequium impendunt. ANIMA. Quod me movebat, praecidisti potius quam eradicasti. Ego namque hoc querebar, quod unice diligens, unice dilecta non sum, quia pignus amoris mei aliis aeque video esse con
Abbreviated transcription (Latin):
possem. Queso gͥ ut nõ pigriteris ꝑ sin¬
gła mͥ edic̾e que sint illa remedia qͥb fa¬
ciẽ meam debeam ad hũc decorẽ reforma¬
ie qr uehem̃t ili place cupio cuꝰ caritatẽ
erga me tam benignã. ⁊ amorẽ tam ioꝯdino
agnosco. H. sic u̾e ncce ÷ ut facias. Precorq
ut ip̃e qͥ t̾ iã uolũtatẽ ħ facundi tͥbuit. iures
⁊̃ hoc ꝑficiendi tͥbu̾e uelit. Queris ꝙ sit tͥ
cliniũ. q̃re ⁊̃ ꝙͥ sit regis cubicłm. Istas duas
est. Est gͦ tͥcliniũ. est regis cubitulũ. In
as p̾paãt᷑. Celestis ierłm qi regis cubicłm
est ĩ qͣ iptie ip̃e celebͣnͣt᷑. Post tp̃a aut̃ or¬
nãdi de t̾clino tͣnseũt ad regis cubiculum
qr post tẽꝑa bñ oꝑandi ueniu̾ĩt. ut boni oꝑis
sui ꝑcipiãt fructũ. Presens u̾o eccͣ tͥclinium¬

Expanded text:
possem. Quaeso igitur ut non pigriteris per sinpossem. Quaeso igitur ut non pigriteris per singula mihi ediscere, quae sint illa remedia quibus faciem meam debeam ad hunc decorem reformare, quia vehementer illi placere cupio, cujus charitatem erga me tam benignam et amorem tam jucundum agnosco. HOMO. Sic vere necesse est ut facias. Precorque, ut ipse, qui tibi jam voluntatem hoc faciendi tribuit, vires etiam perficiendi tribuere velit. Quaeris quod sit iam quod sit regis cubiculum. Istas duas est. Est ergo triclinium, est regis cubiculum. In as praeparantur. Coelestis Jerusalem quasi Regis cubiculum est, in qua nuptiae ipsae celebrantur. Post tempora autem ornandi, de triclinio transeunt ad Regis cubiculum, quia post tempora bene operandi veniunt, ut boni operis sui percipiant fructum. Praesens vero Ecc
Abbreviated transcription (Latin):
gna c absit eiꝰ ꝯsortõ ĩueniaris. Prepara
te sicut decet spõsam regis ⁊ spõsã regis cele¬
stis. spõsã spõsi ĩ mortalis. A.¶¬
maricasti it̾m me. ⁊ ꝑculisti pauore ñ
modico. Nam qͣntũ ex u̾bis tuis ĩtlłiꝰ¬
Mutaui ꝓpoĩtũ qr ab illo qui me olim detͣ¬
hebat uago ĩstabiliq amore ad imicam
asseris nͥ me omĩmodis dignã exhib̾e stu¬
io ĩ qͦ nisres regie alunt᷑ ⁊ de cibo regio qͥ
eis dat᷑ ⁊ de ip̃is qͦ unguẽtis qͥb ũgũt᷑. ⁊
de cet̾is om̃ib q̃ ad cu ltũ siue decorem eis ex¬
hibent᷑. Ip̃iꝰ eñ dile ctõne ꝓuocor his deĩ¬
ceps studiũ ĩpẽd̾e sine qͥb me uideo ad dil¬
ectõĩs effc̃m nõ posse ꝑ uenire atq utmam
ego illa una ẽẽ m̾ear o cuiꝰ decorẽ atq orn¬
arũ rex laudabit. Qnͣ felix illa ⁊ ꝙͣelec¬
tis electior que ad hũc finẽ studiũ suũ
ꝑducet. Qm exiguũ iam omuẽ laborem
reputẽ.si ad hũc finẽ studiũ meũ ꝑduc̾e

Expanded text:
 absit! ejus consortio inveniaris. Praepara te sicut decet sponsam Regis, et sponsam Regis coelestis, sponsam Sponsi immortalis. ANIMA. Amaricasti iterum me, et perculisti pavore non modico. Nam quantum ex verbis tuis intelliMutavi propositum, quia ab illo, qui me olim distrahebat vago instabilique amore, ad unicam asseris, nisi me omnibus modis dignam exhibere stunio in quo mulieres regiae aluntur, et de cibo regio qui eis datur, et de ipsis quoque unguentis quibus unguntur, et de caeteris omnibus quae ad cultum sive decorem exhibentur. Ipsius enim dilectione provocor, iis deinceps studium impendere, sine quibus me video ad dilectionis affectum non posse pervenire. Atque utinam ego illa una esse merear, cujus decorem atque ornatum rex laudabit. Quam felix illa et quanto electis electior, quae ad hunc finem studium suum perducet? Quam exiguum jam omnem laborem reputarem, si ad hunc finem studium meum perducere
Abbreviated transcription (Latin):
tate plena. Et quomͦ tam cito ĩ illũ pudo¬
ris ⁊ castitatis tħalauiũ ĩtroduci expetis. nͥ
pͥus saltem cura aliqͣ ⁊ studio exculta ad pͥ¬
stinũ decorẽ reꝑeris. Nam hoc ÷ ꝙ nũc ex¬
pectaris. hoc ꝙ iste tuꝰ ꝑ spõsus adħuc p̾sẽtiã
suã tͥ sb̾trabit. ⁊ nͨ dũ ĩ nutuos amplexꝰ ⁊ dul¬
cia & oscula te admͣtit. qr uidelicet nͨ pottu
tũc demũ ĩ illũ celestis sp̃osi thalamũ sine ꝯ¬
fusione ꝑmansura ĩtroibis. Net te pudebit
tũc prisce curpitudĩs cũ nicħ turpe nch
pudore dignuĩ hẽbis. Prius gͦ stude formã
tuã extołe. faciẽ ornare. hĩtum ꝯpon̾e. macłat
t̾g̾e. mũdiciã reꝑire. mores corrig̾e. discipli¬
nã seruare. ⁊ oĩb cãdẽ ĩ meliꝰ ꝯmutatis digao
de mag̾ cantã efficiã. ne ꝓ eo ꝙ electã te audis

Expanded text:
tate plena. Et quomodo tam cito in illum pudotate plena. Et quomodo tam cito in illum pudoris et castitatis thalamum introduci expetis, nisi prius saltem cura aliqua et studio exculta ad pristinum decorem repareris? Nam hoc est quod nunc exspectaris, hoc est quod iste tuus sponsus adhuc praesentiam suam tibi subtrahit, et necdum in mutuos amplexus et dulcia oscula te admittit, quia videlicet nec polluttunc demum in illum coelestis sponsi thalamum sine confusione permansura introibis. Nec te pudebit tunc priscae turpitudinis, cum nihil turpe, nihil pudore dignum habebis. Prius ergo stude formam tuam excolere, faciem ornare, habitum componere, maculas tergere, munditiam reparare, mores corrigere, disciplinam servare, et omnibus tandem in melius commutatis digno te magis cautam efficiam, ne pro eo quod electam te