comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ frs km̃i. leuemꝰ in celũ corda cũ ma¬
nib: & asdendentẽ dnm̃ sequi uelut qͥb¬
dam passib deuotionis ⁊ fidei ꝯtẽdamꝰ.
Erit enĩ cum sine mora sine difficulta¬
conatib corda leuare necesse: quȩ qͥdẽ
ut miserabilit̾ satis in libro ꝓpͥe exꝑi¬
entie legimꝰ. ⁊ corruptio corꝑis aggͤ̃uat.
& t̾rena in habitatio depͥmit. At forte
tradendum ÷ qͥd sit leuare cor. aut quẽ¬
admodũ illd̾ oporteat eleuari: s tradẽ¬
ñq s. t̃. Ac si manifestiꝰ dicat. Si ꝯsur¬
rexistis. ⁊ coascendite: si conuiuitis. ⁊ cõ¬
regnate. Sequam̃ fĩs. seqͣm̃ agnũ. quo¬
cumq ierit: sequam̃ patientẽ. sequam̃
⁊ resurgentẽ. sequam᷑ muldo libentius
ascendentẽ. Crucifigat᷑ uetꝰ homo nr̃
simul cũ illo. ut destruat᷑ corpꝰ peccati.
⁊ ultra ñ seruiamꝰ pecc̃o. mortificatis
nimirũ menbris nr̃is quȩ st̾ suꝑt̾rã:

Expanded text:
cum manibus, et ascendentem Dominum sequi velut quibusdam passibus devotionis et fidei contendamus. Erit enim cum sine mora, sine difficultaconatibus corda levare necesse est; quae quidem ut miserabiliter satis in libro propriae experientiae legimus et corruptio corporis aggravat, et terrena inhabitatio deprimit? 3. At forte tradendum est, quid sit levare cor, aut quemadmodum illud oporteat elevari; sed tradenrram . Ac si manifestius dicat: Si consurrexistis, et coascendite; si convivitis, et conregnate. Sequamur, fratres, sequamur Agnum quocunque ierit; sequamur patientem, sequamur et resurgentem, sequamur multo libentius ascendentem. Crucifigatur vetus homo noster simul cum illo, ut destruatur corpus peccati; ut ultra non serviamus peccato, mortificatis nimirum membris nostris, quae sunt super
Abbreviated transcription (Latin):
hodie ueritatẽ que de t̾ra orta ẽ celumsͥ
redditã głatur. hodie sponiꝰ aufert᷑
a filiis ⁊ lugendũ eis ÷ sicut ip̃e p̃dix̃.
Non enĩ luge pot̾ant filii sponsi. do¬
nec sponsꝰ cum eis erat: s uenit dies
ut auferat᷑ ab eis. ut de cet̾o lugeant
ꝑfectiꝰ tab̾nacłm ñ manu factum. idi
ñ huiꝰ ereationis. Quom̃ gͦ iam bonum:¬

Expanded text:
Hodie Veritatem, quae de terra orta est, coelum sibi redditam gloriatur. Hodie sponsus aufertur a filiis, et lugendum eis est, sicut ipse praedixit. Non enim poterant filii sponsi lugere, donec sponsus cum eis erat; sed venit dies ut auferatur ab eis, ut de caetero lugeant perfectius tabernaculum, non manu factum, id est, non hujus creationis. 2. Quomodo ergo jam bonum
Abbreviated transcription (Latin):
num dei pecc̾m ñ habentẽ. ⁊ õium pec¬
cata portantẽ. Beate aures quȩ uerba
uite ab iꝑsius u̾bi incarnati ore ꝑci¬
pere merebant᷑. quib enarrabat uni¬
genitꝰ qui erat insimi patͥs. & nota
faciebat quecũq audisset a patre. ut
fluenta doctrine celestis ab ipsius ue¬
ritatis purissimo fonte haurirent.
abeis sese ꝓnuntiaret iturũ. ⁊ adderet.
quo ego uado. uos ñ potestis uenire me
Ꝙd ni concutent᷑ uiscera. turbaret᷑ as¬
fectus. hesitaret animꝰ. hereret uultus.
paueret auditꝰ. nec oĩo equanimit̾ disces¬
sionis eiꝰ sermo posset admitti. ut relin¬
queret eos ꝓ quo oĩa reliquissent: set̾m
ñ ut maneret in carne s ut tͣnsferetur
ad sp̃m. dotꝰ ab eo in illam carnẽ discpłoꝵ
fuerat collectꝰ affectꝰ ut dic̾e eẽt aliqñ.

Expanded text:
n habentem, et omnium peccata portantem. Beatae aures, quae verba vitae ab ipsius incarnati Verbi ore percipere merebantur, quibus enarrabat Unigenitus qui est in sinu Patris, et nota faciebat quaecunque audisset a Patre: ut fluenta doctrinae coelestis ab ipsius Veritatis purissimo fonte haurirent, ab eis sese pronuntiaret iterum, et adderet: Quo ego vado, vos non potestis venire modo? Quidni concuterentur viscera, turbaretur affectus, haesitaret animus, haereret vultus, paveret auditus, nec omnino aequanimiter discessionis ejus sermo posset admitti, ut relinqueret eos, pro quo omnia reliquissent? Caeterum non ut maneret in carne, sed ut transferretur ad spiritum, totus ab eo ut illam carnem discipulorum fuerat collectus affectus, ut dice
Abbreviated transcription (Latin):
que exuꝑas omnẽ sensum: õpax etiã
suꝑ pacem. o mensura sup̃ m̃suram.
de: qd̃ ÷ declina a malo ⁊ fac.b.i.p.⁊ ꝑ .e.¬
memorat᷑ docuisse discipłos. Sic u̾itaᷤ
ipsa monet ineuangłio lumbos pre¬
cingere. lucernas accende. ⁊ deinceps
hominib expectantib dñm suũ simi¬
les inueniri. Cet̾m gemina quedam
si bñ adu̾tistis ascensio nob ab apło cõ¬
mendat᷑. in eo qͦd & querere ⁊ saꝑe mo¬
nuit. ñ infima s suꝑna. Quã fortasse
⁊ ꝑsequere eam. ut hoc sit pacem se¬
quendam qͥrere. ꝑsequi inquisitam:
qd̾ ⁊ sapienda querere. quesita sapere:
que sursum sc̃ ñ que suꝑ t̾ram. Himirũ
donec diuisa sunt corda nr̃a ⁊ multos
int̾m sinus inueniunt᷑ hab̃e. nec sͥ õĩo
coherere uident᷑. uel particłatim eam⁊¬

Expanded text:
quae exsuperas omnem sensum! o pax etiam super pacem! o mensura super mensuram, de: quod est: Declina a malo, et fac bonum, memoratur docuisse discipulos . Sic Veritas ipsa monet in Evangelio praecingere lumbos, lucernas accendere, et deinceps hominibus exspectantibus Dominum suum similes inveniri . 5. Caeterum gemina quaedam, si bene advertistis, ascensio nobis ab Apostolo commendatur, in eo quod et quaerere, et sapere monuit, non infima, sed superna. Quam fortasse et persequere eam, ut hoc sit pacem sequendam quaerere, persequi inquisitam, quod est sapienda quaerere, quaesita sapere, quae sursum sunt, non quae super terram. Nimirum donec divisa sunt corda nostra, et multos interim sinus inveniuntur habere, nec sibi omnino cohaerere videntur; vel particulatim ea
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ t. itorum. ueillis qͥhic fle¬
re incipiunt. et infut᷑o ñqͣm
flere desistunt. uenichħomi¬
nꝰ illis qui adtempꝰ exultant.
ut met̾num lugeant. Illi in¬
turȩ gaudia nesciunt. istis ã
dupplex ue. qui et semꝑlu¬
gent bona que bic ꝑdider̃t.
et mala q̃ hinc recedente il¬
lic inuenert̃. felices illi qͥ sic
lugent intempore ut gaude¬
ant inet̾nitate. felices et illi
ĩmo his multo feliciores qͥ ĩ
tempore p̃gͥtant. un et̾nalr
gaudeant. Uox itaq exulta¬

Expanded text:
is justorum. Vae illis qui hic flere incipiunt, et in futuro nunquam flere desistunt. Vae nihilominus illis qui ad tempus exsultant, ut in aeternum lugeant. Illis, inturae gaudia nesciunt. Istis autem duplex vae, qui et semper lugent bona quae hic perdiderunt, et mala quae hinc recedentes illic invenerunt. Felices et illi qui sic lugent in tempore, ut gaudeant in aeternitate. Felices et illi, imo his multo feliciores, qui in tempore praegustant unde aeternaliter gaudeant. Vox itaque exsulta
Abbreviated transcription (Latin):
meroris et saluatõmꝰ. habituri
qñq uocẽ exultatõnis et salu¬
tis. Dolete gͦ et flete int̾im. qui
ingaudiũ. Notande st̃ he iͦii
uoces. et a se inuicem distinguẽ¬
de uoxexuitat̃onis et ꝑditiõiᷤ.
inꝑũse letantib uox meroriᷤ
et ꝑdicionis in ꝑniciose dolẽ

Expanded text:
eroris et salvationis, habituri quandoque vocem exsultationis et salutis. Dolete ergo et flete interim qui in gaudium. Notandae sunt hae quatuor voces, et a se invicem distinguendae, vox exsultationis et perditionis in perverse laetantibus, vox moeroris et perditionis in
Abbreviated transcription (Latin):
dilectũ meũ. ut annuncietis
er qͥa amore langueo. & dean¬
gelis scͥptum ẽ inqͣm desidant
angeli ꝓspicere. et itẽ dehõĩb
legitur. ueniet desideratꝰ cuc¬
tis gentib. Ergo diectꝰ iste di¬
lectus ẽ patris sui. dilectꝰ spõ¬
se suȩ. dilectꝰ angłorum. dilec¬
dilectꝰ singłoꝵ. Patet gͥ qͥaue¬
ram dilectionem ñ habet. qͥ hꝰ
dilecti dilectione ñ ardet. Au¬
diuimꝰ qͦrum dilectꝰ. audiamꝰ
ad huc qͤmad̾m uł qͣntũ dilec¬
tus. et dilectꝰ inqͥt qͣmad̾m filiꝰ
unicorniũ. Sed qͥd ẽ qͣmad̾m
filius unic̃: Anforte hoc genꝰ
animaliũ p̾cet̾is omĩb dilig̃
fetum suũ. ut paracior sit u¬
nicornis ꝓfetu suo ꝑire. qͣm fe¬
tum suũ ꝑdere. ut malit ꝓip
so mortẽ incurr̃e qͣm ip̃m ut
uiuũ amittere: Sedqͥs hoc
nium. Nam ip̃i eius dilectore.
ipsi utiq ft̃ unicornes. et ipe
eorum dilectꝰ eoꝵ qͥdẽ ẽ filiuᷤ.
filius. et diligit᷑ ab eis qͣm ad̾m

Expanded text:
dilectum meum ut annuntietis dilectum meum ut annuntietis ei, quia amore langueo ; et de angelis scriptum est: In quem desiderant angeli prospicere ; et item de hominibus legitur: veniet desideratus cunctis gentibus . Ergo dilectus iste dilectus est Patris sui, dilectus sponsae suae, dilectus hominum, dilecdilectus singulorum. Patet ergo quia veram dilectionem non habet, qui hujus dilecti dilectione non ardet. Audivimus quorum dilectus, audiamus adhuc quemadmodum, vel quantum dilectus: Et dilectus, inquit, quemadmodum filius unicornium. Sed quid est quemadmodum filius unicornium? An forte hoc genus animalium prae caeteris omnibus diligit fetum suum, ut paratior sit unicornis pro fetu suo perire, quam fetum suum perdere, ut malit pro ipso mortem incurrere, quam ipsum vel vivum amittere? Sed quis hoc nium. Nam ipsi ejus dilectores, ipsi utique sunt unicornes; et ipse eorum dilectus, eorum quidem est filius, filius, et diligitur ab eis quemadmodum
Abbreviated transcription (Latin):
num fastꝰ. se in altum attollt̃.
Subtaliũ cedroꝵ umbra. uitu¬
li delectabilit̾ se pascunt. dum
ꝓadipiscendo scĩtatis noĩe. in
tantis laborib ñ lacescunt. Et
cõminuet eos tamꝗͣ uitlm liba
dñs cõminuit cedros tãqͣm ui¬
tłm libani. sed et iste dilectus
qͤmad̾m filius unicorniũ. Sed
qͥs est iste dilectꝰ. uel qͦrum di¬
lectꝰ: Nondicit horum uł il¬
loꝵ idcͥco fortassis ut intelliga¬
mus dilectum omniũ qͣmad̾m
gum et dñs dominantiũ. Qs gͦ
ẽ iste singłarit᷑ dilectꝰ. et sin¬
głorum dilectꝰ: Sed qͥs alius
hoc erit nͥ ille speciosus p̃filiiˢ
hominũ. qͥ ꝓ incomꝑabili pu¬
leritudine sua omnib se ad¬
mirabilẽ ostendit. et amabilẽ
facit: Uultis uidere qͦmͦ sit õ¬
niũ dilectꝰ: Audi quid dicat
de eo pat̾ eius: attendet qͥd ꝓ
eo clamet sponsa eiꝰ. uox patͥs
Addilectum. hic ẽ filius ms̃ di¬
lectꝰ inqͦ mͥ bene complacui.
Uor sponsȩ dedilecto. adiuro
uos filie iersm. si iueneretis

Expanded text:
num fastus se in altum attollunt. Sub talium cedrorum umbra vituli delectabiliter depascunt, dum pro adipiscendo sanctitatis nomine in tantis laboribus non lassescunt. Et comminuet eos tanquam vitulum LibaDominus comminuit cedros, tanquam vitulum Libani, sed et iste dilectus quemadmodum filius unicornium. Sed quis est iste dilectus, vel quorum dilectus? Non dicit horum, vel illorum, idcirco fortassis ut intelligamus dilectum omnium, quemadmgum, et Dominus dominantium. Quis ergo est iste singulariter dilectus, et singulorum dilectus. Sed quis alius hoc erit, nisi ille speciosus prae filiis hominum, qui pro incomparabili pulchritudine sua omnibus se admirabilem ostendit, et amabilem facit? Vultis videre quomodo sit omnium dilectus? Audi quid dicat de eo Pater ejus; attende quod pro eo clamet sponsa ejus: vox Patris ad dilectum: Hic est filius meus dilectus in quo mihi bene complacui ; vox sponsae de dilecto. Adjuro vos, filiae Hierusalem, si inveneritis
Abbreviated transcription (Latin):
famem iusticie patiunt᷑. et cͥcueut
ciuitatẽ ñ babilonie s eccłie: et qd̾
mortuũ a uiciis ibidem repꝑiunt
commedunt. et sibi consepeliunt.
Ue autẽ his qͦs extͣ ciuitatẽ mortu¬
os. uolucres ħ ẽ demones ꝑinane
uolantes comedt̃. qͣles fuerunt achi¬
tophel. et absalon:⁊ iezabel. ⁊ iu¬
das. qui accipientes in uano am

Expanded text:
famem justitiae patiuntur, et circumeunt famem justitiae patiuntur, et circumeunt civitatem, non Babyloniae, sed Ecclesiae, et quod mortuum a vitiis ibidem reperiunt, comedunt, et sibi consepeliunt. Vae autem his quos extra civitatem mortuos volucres, hoc est daemones, per inane volantes comedunt, quales fuerunt Achithophel et Absalon, et Jezabel et Judas, qui accipientes in vano a
Abbreviated transcription (Latin):
uestigia remanent et caluaris qui
fuerat locus suꝑbie. spoliatꝰ capillo¬
rum gła: quia impium suꝑeralta.¬
tum et eleuatum sic̃ cedros libaniri
transiui et ecce ñ erat. Hec ẽ calua
ris ierabel: que uestita erat decore
meretricio: et pinxerat ocłos suo sti¬
bio. Decaluatus ẽ suꝑbie uertex. ñ:
qui iam dignetur aspicere. nͥ qui uo¬
luerit nefas eiꝰ ab horrere. ut lauet
manus suas in sanguine peccatoris
et uelut eqͦ fortis et uelox. meretri¬
ce piectam ungula sua confodiat
et conculcet. et p̾tereat. Propter h
et paries adhuc sanguineus reli¬
ctus ẽ. ut t̾reat uiros sanguinum
et dolosos. qui ꝓpter auaritiam suã
lapidant humilem naboth S caneᷤ
impudentissimi amatores cadaue¬
rum carnes fornicarias incorꝑant.
unde et sanguinem eius conseq̃nt̃
lambt̾: quia sic̃ libidinis ita et ul¬
tionis participes er̃t. Alii uͦ sunt ca¬
nes. qui fiũt ex mimicis ab ipso. qͥ

Expanded text:
vestigia, remanent, et calvaries, qui vestigia, remanent, et calvaries, qui fuerat locus superbiae, spoliatus capillorum gloria, quia vidi impium superexaltatum, et elevatum sicut cedros Libani, et transivi et ecce non erat . Haec est cria Jezabel quae vestita erat decore meretricio, et pinxerat oculos suos stibio. Decalvatus est superbiae vertex. Non est qui eum dignetur aspicere, nisi qui voluerit nefas ejus abhorrere; ut lavet manus suas in sanguine peccatoris, et velut equus fortis et velox meretricem projectam ungula sua confodiat, et conculcet, et praetereat. Propter hoc et paries adhuc sanguineus relictus est, ut terreat viros sanguinum et dolosos, qui propter avaritiam suam lapidant humilem Naboth. Sed canes, impudentissimi amatores cadaverum, carnes sibi fornicarias incorporant: unde et sanguinem ejus consequenter lambunt; quia sicut libidinis, ita et ultionis participes erunt. Alii vero sunt canes qui rubri fiunt ex inimicis ab ipso; qui
Abbreviated transcription (Latin):
usq in hodiernũ diem ab homine
ñ inuenitur. Deniq quis poterit il
lis qd̾ fixit ds̃ et ñ homo: P ropterea
usq hodie dum legitur moyses ue¬
latam habet faciẽ. quia ab homine
mortali sepulchrũ eiꝰ ñ inuenitur.
In codem agro sangiunis et głosa
regum linea sortem recepit. qui sepul¬
ti sunt in sepultura patrũ suoꝵ in ie¬
rłm. Illie et ꝓpħarum uisio et ma
spulture ꝑegrinoꝵ illa quondã
głosa in regnis. inclita in suꝑbia caldeoꝵ
turris babel. Quid simile huic nr̃e se¬
pulture rẽpꝑitur: Ibi una in plures
lingua discinditur. hic quinq ciuita¬
tes egipti ñ iam lingua egiptia nec ca¬
mat̾. idoloꝵ cultrix. auaritie artifex
et cum sepelire eam uellent quia erat
filia regis. ñ inuenerunt nͥ tantum
caluariem et manuum summitates
et sanguine respsum parietem. Hec
sane ẽ impioꝵ sepultura. hec digna
retributio. quod ex eis ñ nisi manuũ
summitates. hoc ẽ oꝑum uix extrema

Expanded text:
usque in hodiernum diem ab homine usque in hodiernum diem ab homine non invenitur . Denique quis poterit illlis, quod fixit Deus, et non homo? Propterea usque hodie, dum legitur Moyses, velatam habet faciem, quia ab homine mortali sepulcrum ejus non invenitur. In eodem agro sanguinis et gloriosa regum linea sortem accepit, qui sepulti sunt in sepultura patrum snorum in Jerusalem: illic et Prophetarum visio et Macpulturae peregrinorum, illa quondam gloriosa in regnis, inclyta in superbia Chaldaeorum, turris Babel. Quid simile huic nostrae sepulturae reperitur? Ibi una in plures lingua discinditur; hic quinque civitates Aegypti, non jam lingua Aegyptia vel Chamater, idolorum cultrix, avaritiae artifex: et cum eam sepelire vellent, quia erat filio regis, non invenerunt nisi tantum calvariem et manuum summitates, et sanguine respersum parietem. Haec sane est impiorum sepultura, haec digna retsummitates, hoc est operum vix extrema
Abbreviated transcription (Latin):
N spelunca itaq duplici filioꝵ:¬
patarche nobiles una cum suis con¬
iugib sepulti sunt. Habitarunt enĩ
in tabernacłis sic̃ aduene et ꝑegrim
suꝑ t̾ram. ideo sepulturam ꝑegrinoꝵ
tam ipsi qͣm tota coꝵ successio heredi¬
tate possident. S quid ẽ quod iacob gͣn¬
deuus maiore qͣm cet̾i ambitione. su¬
auite et gła ibidem a filio suo ioseph
sepelitur. : Per iacob gͣndeuũ ꝑfecta
caritas expͥmitur. in qua pater a fi¬
lio immo cum filio consepelit᷑ dicen¬
te ipso. quia si quis diligit me ser¬
monẽ meũ seruabit. et pat̾ m̃s dili¬
get eum. et ad eũ ueniemꝰ ⁊ mansio¬
nẽ apud eũ faciemꝰ. Hec ẽ illa głosa
et suauis sepultura patris antiqui
dierum. qͥ diligentes se sibi consepe¬
lit. et abscondit eos in abscondito
faciei sue a conturbatione hominũ.
Illuc etiam osse ioseph. saluatoris
to ossa ioseph: quia fetentia et deal¬
bata sepulchra detestatur. Et moy¬
sen ds̃ sepeliuit. s sepulchrum eius

Expanded text:
n spelunca itaque duplici Patriarchae nobiles una cum suis conjugibus sepulti sunt. Habitarunt enim in tabernaculis, sicut advenae et peregrini super terram: ideo sepulturam peregrinorum tam ipsi, quam tota eorum successio haereditate possident. Sed quid est quod Jacob grandaevus, majore quam caeteri ambitione, suavitate, et gloria ibidem a filio suo Joseph sepultus est? Per Jacob grandaevum, perfecta charitas exprimitur; in qua Pater a Filio, imo cum Filio consepelitur, dicente ipso, quia si quis diligit me sermonem meum servavit, et Pater meus diliget eum, et ad eum veniemus et mansionem et suavis sepultura Patris antiqui dierum: qui diligentes se sibi consepelit, et abscondit eos in abscondito faciei suae a conturbatione hominum. Illuc etiam ossa Joseph, salvatoris to relicta sunt, quia fetentia et dealbata sepulcra detestatur. Et Moysen Deus sepelivit, sed sepulcrum ejus
Abbreviated transcription (Latin):
Non inuirtute mea. sed inue¬
ritate tua. ñ inscĩtate mea. set
inũitate tua. Non enĩ confi¬
do demeritis meis. sed de p̃¬
sumo de ꝓmissis tuis q̃m cõ¬
sisti. tu abȩt̾no p̃destinasti m̃¬
tiriñ potes qui ueritas es q̃
ꝓmisisti implere potes. que
p̾destinasti adimpł̃e debes.
qͥa ueraxez. Si talis sumqͥliᷤᷤ
abȩt̾no p̃ordinatꝰ sũ tͥ plac̾e
debeo. imo scio qͥa placeo. &
si ñ dũ talis sum placeo tñ apd̃

Expanded text:
non in virtute mea, sed in veritate tua; non in sanctitate mea, sed in veritate tua. Non enim confido de meritis meis, sed praesumo de promissis tuis, quoniam comsisti; tu ab aeterno praedestinasti; mentiri non potes quia veritas es: quae promisisti, implere potes; quae praedestinasti, adimplere debes, quia verax es. Si talis sum qualis ab aeterno praeordinatus sum, tibi placere debeo; imo scio quia placeo, et si nondum talis sum, placeo tamen apud
Abbreviated transcription (Latin):
Probame dñe. & temptame: duo
sunt. facere bona. et declinare a
tus sim adbona facienda. tẽp¬
ta me utrũnam cautꝰ sim ad ma¬
minẽ ꝑfectum efficiũt. uirtꝰ &
sapientia. utrumq desidero qͥa
ad ꝑfectionem suspiro. ꝓbame
dimur adu̾itatem. Pbafonib
ex̾cetur uirtꝰ nr̃a. temptat̾onib
instruit᷑ prudentia nr̃a. ꝓba.
Scioqͥa concupiscentia aliq̃n
surgit exuicio carnis aliqñ des¬
extinguenda desideria cordiͦ
ure. t̾m. Ure renes meos ad
consumendũ pruritũ carnĩ.
Urec.m. adexsiccandũ fluxũ
ro conterat᷑. cor cõpungat᷑ ca¬
ro affligat᷑  abore. cor affi¬
ciat᷑ dolore. Utrumq cõcre¬
metur. utrũq pͣget᷑. Ure re¬
sumo defortitudine mea. sed

Expanded text:
Proba me, Domine, et tenta me. Duo sunt, facere bona, et declinare matus sim ad bona facienda; tenta me utrumnam cautus sim ad maminem perfectum efficiunt, virtus et sapientia. Utrumque desidero, quia ad perfectionem suspiro. Proba dimur ad veritatem. Probationibus exercetur virtus nostra, tentationibus instruitur prudentia nostra.Scis quia concupiscentia aliquando surgit ex vitio carnis, aliquando desexstinguenda desideria cordis ure cor meum. Ure renes meos ad consumendum pruritum carnis; ure cor meum ad exsiccandum fluxum ro conteratur, cor compungatur. Caro affligatur labore, cor afficiatur dolore; utrumque concremetur, utrumque purgetur. Ure resumo de fortitudine mea, sed
Abbreviated transcription (Latin):
Et qͥdem difficue fuit abext̾i¬
orib ad int̾ĩora mentẽ reuoca¬
re. Durũ ualde dereb usibili¬
b adinuisibilia penetrare. s
multo forte difficiliꝰ erit in il¬
lis. diutius ꝑmanere. sꝑanͤ tñ¬

Expanded text:
Et quidem difficile fuit ab exterioribus ad interiora mentem revocare, durum valde de rebus visibilibus ad invisibilia penetrare. Sed multo forte difficilius erit in illis diutius permanere, sperans t
Abbreviated transcription (Latin):
sionis intrare potueĩt et tam̃
sine multo labore. sine mag¬
na fortitudine. eam sͥ pꝰ modõ
defensare ñ ualueit̃. Uix tand̾
tram lacte. et melle manãtẽ
tetigi. sero contemplõnis dulce¬
dinem degustare merui. & iam
cc me hostium inuidiã inflam¬
mari uehementiꝰ intueor. certꝰ
tam̃ sum qr indño sꝑans ñ ĩ fir.¬

Expanded text:
sionis intrare potuerunt, et tamen sine multo labore, sine magna fortitudine, eam sibi postmodum defensare non valuerunt. Vix tandem terram lacte et melle manantem tetigi, sero contemplationis dulcedinem degustare merui, et jam contra me hostium invidiam, inflammari vehementius intueor; certus tamen sum quia in Domino sperans non infir
Abbreviated transcription (Latin):
Ut̾q intꝰ erat. ut̃q sanꝰ erat. ambo
postea infirmi erant effecti.
ambo pꝰ modũ foras eiecti. uñ
ecelo alter de paradiso. nam
ego foris. ego infirmꝰ. Nuncã
ingrediar in locum tabnacu¬
li ãmirabilis usq addomũ
dei inuoce exultatõnis & con¬
fessionis. & intro gressus ĩ dño

Expanded text:
ue intus erat, uterque sanus erat; ambo postea infirmi erant effecti, ambo postmodum foras ejecti; unus e coelo, alter de paradiso. Nam ego foris, ego infirmus. Nunc autem ingrediar in locum tabernaculi admirabilis usque ad domum Dei, in voce exsultationis et confe
Abbreviated transcription (Latin):
sp̃m et sp̃s adu̾sus carnẽ. qñ corpꝰ
castigat᷑ & inseruitutẽ redigit᷑.
Sed post ꝑactam pugnã. pꝰ acqͥ¬
sitam uictoriam. pax cõponitur.
discordia sedatur. & transit᷑ de
pace ad pacem. decarnali ad sp̃a¬
lem. defalsa adũam. de malaad
bonã. In prima pace carodñat᷑.
gnat. caro obtemꝑat. Primapax
ꝑagitur in regione dissimilitu¬
dinis ubi regnat concupiscẽtia.
scda inuenit᷑ int̾ra reꝓmissioniꝰ
ubi imꝑiũ tenet iusticia. brãsit̾
qͥdem difficilis ẽ. neq enĩdatur¬

Expanded text:
spiritus adversus carnem, quando corpus castigatur et in servitudinem redigitur. Sed post peractam pugnam, post acquisitam victoriam, pax componitur, discordia sedatur, et transitur de pace ad pacem, de carnali ad spiritualem, de falsa ad veram, de mala ad bonam. In prima pace caro dominatgnat, caro obtemperat. Prima pax peragitur regione dissimilitudinis ubi regnat concupiscentia. Secunda invenitur in terra repromissionis, ubi imperium tenet justitia. Transitus quidem difficilis e
Abbreviated transcription (Latin):
qn sp̃c obtemꝑat carni. Aliapar
est post ꝑactam penittentiã
qñcaro subicit᷑ sp̃ui. Paxnãq
ẽ qͣndo caro concupiscit. sp̃s acqͥ¬
ad carnem dr. Nc̃ autẽ q̃ ad pa¬
cem tuamst̃. seduenient dies
De pace carnis ad sp̃m dr. Et par di.¬

Expanded text:
s obtemperat carni. Alia pax est post peractam poenitentiam, quando caro subjicitur spiritui. Pax namque est quando caro concupiscit, spiritus acquiad carnem dicitur: Nunc autem quae ad pacem tuam sunt, sed venient dies,De pace carnis ad spiritum di
Abbreviated transcription (Latin):
& recedit iusticia et remanet
qͥdem pax sed sola. fitq q̃nq ut
post expletam concupiscentiã
conpungat᷑ cor ad penitentiã.
conu̾tat᷑q ad iticiam. Exurig̃t
itaq subito exardesct̃q uehe¬
ment̾. hinc concupiscentie sp̃s
illinc concupiscentie carnis.
sp̃s siqͥdem concupiscit. s caro
contradicit. fugat᷑ pax iꝰticia
reu̾tit᷑. pugna ualida ĩchoat᷑
Nec priꝰ quiescit sp̃s donec re¬
gnum suũ iure incarne sua
recipiat. & eam ꝑpetuȩ serui¬
tuti adiciat. Seruit itaq caro
priꝰ tam̃ inuita. pꝰea uͦ uolũta¬
ria. Componit᷑ item pax mũ¬
da conscĩa. sicq redit pax ut
ñ recedat iꝰticia. Neciam se in¬
uicẽ paciunt᷑ t̃m. sed cariꝰ am¬
plectunt᷑ & incaritatiꝰ oscło
inuicẽ fed̾antur sic̃ scͥptum est

Expanded text:
 recedit justitia, et remanet quidem pax, sed sola. Fitque quandoque ut post expletam concupiscentiam compungatur cor ad poenitentiam convertaturque ad justitiam. Exsurgunt itaque subito, exardescuntque vehementer hinc concupiscentiae spiritus, illinc concupiscentiae carnis. Spiritus si quidem concupiscit, sed caro contradicit. Fugatur pax, justitia revertitur, pugna valida inchoatur. Nec prius quiescit spiritus, donec regnum suum jure in carne sua recipiat, et eam perpetuae servituti addicat. Servit itaque caro, prius tamen invita, postea vero voluntaria. Componitur item pax, munda conscientia, sicque redit pax, ut non recedat justitia. Nec jam se invicem patiuntur tantum, sed charius amplectuntur, et in charitatis osculo in
Abbreviated transcription (Latin):
regno ad ppłm alt̾m. nͥ in mano
potenti et brachio excelso. Qo
ẽ degente adgentẽ ñ deconcu¬
picẽntiĩs carnis adconcupicẽ¬
tias sp̃s: Nuid ẽ de regno ad
iegnum. ñ de regno iniqͥtatis
ad regnum caritatiꝰ: distingue
ergo hec tͥa tempora. primo q̃n
expletur concupiscentia. scdo.
qñ excetur penitencia. t̃cio: q̃n¬
qñ diligitur iꝰticia. Qmͣdiu ita¬
q caro concupiscit. sp̃s ũo acqͥ

Expanded text:
o ad populum alterum, nisi in manu potenti et brachio excelso. Quid est de gente ad gentem nisi de concupiscentiis carnis ad concupiscentias spiritus? Quid est de regno ad regnum, nisi de regno iniquitatis ad regnum charitatis? Distingue ergo haec tria tempora. Primo, quando expletur concupiscentia; secundo, quando exercetur poenitentia; tertio, quando diligitur justitia. Quandiu itaque caro concu
Abbreviated transcription (Latin):
tam potent̾. quatinꝰ non sinat reg¬
nare pecc̾m in suo mortali corporẽ:
nec membra sua det arma iniqͥtati.
sed exibeat seruire iusticie. & ita iam
ñ erit homo seruꝰ pecei. cũ pecc̾m ñ
fec̾it. a quo utiq lib̾atꝰ iam lib̾tatẽ
recuꝑare consili. iam suã incipiet
uendicare dignitatẽ: dũ diuine ĩse
imagini condignã uestierit simili¬
tudinẽ. immo antiꝙ̃. reꝑau̾it uenus¬
tate. Curet aut̃ hec ag̾e ñ minꝰ suauit
qͣm fortit̾. hoc ⁊ ñ ex tristicia aut ex¬
necessitate. qͦd ⁊ initiũ ñ plenitudo
sapientis s̃ ꝓmpta ⁊ alacri uolunta¬
te qd facit acceptũ sacrificiũ. q̃m hy¬
larem datorẽ diligit d̾s. Sicq ꝑ oĩa
imitabit᷑ sapientiam: dum ⁊ uicus
resistet fortit᷑. ⁊ inconscientia reqͥescet
suauit᷑. ulerũ cuiꝰ ad talia ꝓuocam᷑
exemplo. indigemꝰ ⁊ auxilio. quo ipsi
uidł ꝑ ipsam confortem̃. atq in ean¬
dem imaginẽ transformem̃ a clari¬

Expanded text:
tam potenter, quatenus non sinat regtam potenter, quatenus non sinat regnare peccatum in suo mortali corpore, nec membra sua det arma iniquitati, sed exhibeat servire justitiae. Et ita jam non erit homo servus peccati, cum peccatum non fecerit: a quo utique liberatus, jam libertatem recuperare consilii, jam suam incipiet vindicare dignitatem, dum divinae in se imagini condignam vestierit similitudinem, imo antiquam reparaverit venustatem. Curet autem haec agere, non minus suaviter quam fortiter, hoc necessitate; quod est initium, non plenitudo sapientiae: sed prompta et alacri voluntate, quod facit acceptum sacrificium; quoniam hilarem datorem diligit Deus . Sicque per omnia imitabitur sapientiam, dum et vitiis resistet fortiter, et in conscientia requiescet suaviter. 35. Verum cujus ad talia provocamur exemplo, indigemus et auxilio: quo ipsi videlicet per ipsam conformemur, atque in eamdem imaginem transformemur a clari
Abbreviated transcription (Latin):
partes t̾re. a maximo angło. usq ad
minimũ uermicłm. Attingit gͦ fortit̾
ñ qͥdem mobili discursione. uel locali
diffusione. uł subiecte creatẽ tantum
officiali ãministratiõe s substantiali
qͣdam & ubiq p̃senti fortitudine. qͣ
utiꝙ unit̾sa potentissime mouet. or¬
dinat ad ministrat: & hec oĩa nulla
sui cogit᷑ fac̾e necessitate: nec enĩ aliq̃
inhis laborat difficultate: s disponit
om̃ia suauit̾ placida uoluntate. uel
certe attingit ã fine usq ad finẽ. hocẽ
ab ortu creature. usq ad finẽ destina¬
tum a creatore: siue inquẽ urget
natura. siue quẽ accełat causa siue
quẽ concedit gr̃a. Attingit fortiter
dum nil hoꝵ euenit qd̃ ñ ꝓut uult
potenti p̃ordinat. ꝓuidentia. Sic gͦ
& lib̾um arbit̾um suo conet᷑ p̃ esse
corꝑi. ut p̃ ÷⁊ sapientia orbi. attingẽs
& ipsum a fine usq ad finẽ fortit᷑.
ĩꝑans scił singłis sensib ⁊ artubus

Expanded text:
partes terrae, a maximo angelo usque ad partes terrae, a maximo angelo usque ad minimum vermiculum. Attingit autem fortiter, non quidem mobili discursione, vel locali diffusione, vel subjectae creaturae tantum officiali administratione: sed substantiali quadam et ubique praesenti fortitudine, qua utique universa potentissime movet, ordinat, administrat. Et haec omnia nulla sui cogitur facere necessitate. Nec enim aliqua in his laborat difficultate: sed disponit omnia suaviter placida voluntate. Vel certe attingit a fine usque ad finem, hoc est ab ortu creaturae usque ad finem destinatum a Creatore: sive in quem urget natura, sive quem accelerat causa, sive quem concedit gratia. Attingit fortiter, dum nihil horum evenit, quod non, prout vult, potenti praeordinet providentia. 34. Sic ergo et liberum arbitrium suo conetur praeesse corpori, ut praeest sapientia orbi attingens et ipsum a fine usque ad finem fortiter; imperans scilicet singulis sensibus et artubus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑdidãt. hoc ÷ imaginẽ suã. que nati¬
uo spoliata decore. sub pelle peccati
sordens tanqͣm inpuluere latitabat.
inuentã dergeret. ⁊ tolleret de regiõe
dissimilitudinis pͥstinãq in spetiem
reformatã. similem faceret illam in
bat qͣm d̾i filio. qui cum sit splẽdor
⁊ figura sub̃e patris. portans u̾bo
uniu̾sa ex utroq facile munitꝰ ap¬
paruit:⁊ un reformar& deformẽ.
& un debilem confortaret.dũ & de
splendore fugans tenebras pecc̃oꝵ
redleret sapientẽ. & ex uirtute uerbi
contͣ tirannidem demonũ potentẽ ef¬
fic̾et: uenit gͦ ipsa forma cui conformã
dum erat lib̾um arbitͥum. qr ut pͥstinã
reciꝑet formã. ex illa erat reformandũ.
ex qua fuerat & formatũ: fõrma aũ sa¬
pientia ẽ. Conformatio: ut faciat ia¬
go incorꝑe qd̾ forma fac̃ in orbe. Porro
illa attingit afine usꝙ ad finẽ fortit᷑.¬
hoc: a sũmo celo usq ad inferiores

Expanded text:
perdiderat : hoc est, imaginem suam, quae natiperdiderat : hoc est, imaginem suam, quae nativo spoliata decore, sub pelle peccati sordens, tanquam in pulvere latitabat; inventam tergeret, et tolleret de regione dissimilitudinis; pristinamque in speciem reformatam, similem faceret illam in bat quam Dei Filio, qui cum sit splendor et figura substantiae Patris, portans verbo universa, ex utroque facile munitus apparuit, et unde reformaret deformem, et unde debilem confortaret, dum et de splendore figurae fugans tenebras peccatorum, redderet sapientem, et ex virtute Verbi contra tyrannidem daemonum potentem efficeret? Venidum erat liberum arbitrium: quia ut pristinam reciperet formam, ex illa erat reformandum, ex qua fuerat et formatum. Forma autem, sapientia est: conformatio, ut faciat imago in corpor, quod forma facit in orbe. Porro illa attingit a fine usque ad finem fortitest a summo coelo usque ad inferiores
Abbreviated transcription (Latin):
hunqͥd ñ tam̃ si optio detur. malt̾
adhuc peccare. qͣm penã sustinere
peccati: Et t̾n illd̾ inĩquu ẽ: hoc
iustum ẽ. Qñ uͦ uolundas bona ma¬
gis qd̾ iniquũ qͣm ꝗd̾ iustũ ẽ elig̾et:
Cet̃m ñ uere pemtent qͥ ñ cã dolẽt.
se sibi uixisse. qͣm hoc ip̃m iã ñ posse.¬
Deniq foris ostendit᷑ qͥd intꝰ agature
Nam qͣndiu corpꝰ uiuit inflãma: tãdiu
constat in malitia ꝑsiste̾ uoluntatem.
Itaq de similitudine quȩ inconsilii itẽq
cõplaciti lib̾tate continet᷑. apd̾ inferos
penitꝰ nichil ẽ. nec ẽẽ potest: imagine
tam̃ etiã illic ꝑ lib̾um arbit̾um ĩ mo¬
bili ꝑmanente. S neq in hoc sclło eque
inueniri uspiam poss similitudo. s
ad huc hic feda ⁊ de formis iacuisset
imago: si ñ eũgłica illa mulier lu¬
cernam accender&. hoc ÷ sapientia
in carne apparer&. eu̾tere domũ . s.¬
uicioꝵ: dragmã suã requireret qͣm

Expanded text:
nunquid non tamen, si optio detur, malint nunquid non tamen, si optio detur, malint adhuc peccare, quam poenam sustinere peccati? Et tamen illud iniquum est, hoc justum. Quando vero voluntas bona magis quod iniquum, quam quod justum est eligeret? Caeterum non vere poenitent, qui non tam dolent se sibi vixisse, qDenique foris ostenditur, quid intus agatur. Nam quandiu corpus vivit in flamma, tandiu constat in malitia persistere voluntatem. Itaque de similitudine, quae in consilii, et item complaciti libertate continetur, apud inferos penitus nihil est, nec esse potest, imagine tamen etiam illic per liberum arbitrium immobili permanente. Sed neque in hoc saeculo aeque inveniri uspiam posset similitudo, sed adhuc foeda, et deformis jacuisset imago, si non evangelica illa mulier lucernam accenderet, sapientia in carne appareret, everteretque um, drachmam suam requireret quam
Abbreviated transcription (Latin):
que facta st: hunqͥd intorm̃tis q̃spiã
aut ñ penit̾e. aut penit̾e mali ñ esse
saꝑe potest: Hoc autẽ recte oppon̾et᷑.
la puniret᷑. Hulli quippe dubium ẽ
qd̾ nemo in torm̃tis positꝰ actũ it̾are
peccati delectet᷑. heruntam̃ si uolũtas
ã intorm̃tis mala ꝑseu̾at qͥd pondis
putat᷑. quod iam in mediis flammis
luxuriari ñ libeat: Deniq in maliuo¬
lam animã ñ introibit sapientia.
Uñ aut̃ ꝓbabimꝰ qd̾ mala ⁊ in penis
uoluntas ꝑseuera: Certe ꝙͣ cetera
omittã: nollent oĩno puniri. Iustũ ÷
autẽ puniri: qui punienda gessert̾.
Holunt gͥ qd̾ iustum ẽ. S qui ñ uult
qd iustum ẽ. iusta eiꝰ uoluntas ñ ẽ.
Eo gͦ in iusta ac ꝑhoc & mala est¬
uoluntas quo iusticiȩ ñ concordat.
Quib gͦ peccare libuit quãdiu licu¬
it. ⁊ cũ iam ñ posst̾ multum man̾e
uolt̾ qd̾ peccauert̾. quid in hoc uere¬
sapientie. quid bone uoluntatis ap¬
paret: S esto. Penitet eos peccasse.

Expanded text:
acta sunt? Nunquid aut in tormentis quispiam non poenitere; aut poenitere mali, non esse sapere potest? Hoc autem recte opponeretur, la puniretur. Nulli quippe dubium est, quod nemo in tormentis positus actum iterare peccati delectetur. Verumtamen si voluntas etiam in tormentis mala perdurat, quid ponderis putetur, quod jam in mediis flammis luxuriari non libeat? Denique: In malevolam animam non introibit sapientia . Unde autem probabimus quod mala et in poenis voluntas perseveret? Certe, ut caetera omittam, nollent omnino puniri. Justum est autem puniri, qui punienda gesserunt. Nolunt igitur quod justum est. Sed qui non vult quod justum est, justa ejus voluntas non est. Eo ergo injustavoluntas, quo justitiae non concordat. Quibus ergo peccare libuit, quandiu licuit, et cum jam non possunt, inultum remanere volunt quod peccaverunt: quid in hoc sapientiae verae, quid bonae voluntatis apparet? Sed esto, poenitet eos peccasse:
Abbreviated transcription (Latin):
nec angłi scĩ cum ita boni sint ut ñ
possint eẽ & mali. nec p̃uaricatores
angui cũ ita sint mali ut iã ñ uale¬
ant ẽẽ boni: lib̃i arbitrii eẽ dicentur.
S & nos illd̾ pꝰ resurrectionẽ amissuri
sumꝰ: qͣn utiq in seꝑabilit̾ alii bonis.

Expanded text:
nec angeli sancti, cum ita sint boni, ut non possint esse et mali; nec praevaricatores angeli, cum ita sint mali, ut non valeant esse boni, liberi arbitrii esse dicerentur. Sed et nos post resurrectionem illud amissuri sumus, quando utique inseparabiliter alii bonis
Abbreviated transcription (Latin):
titum intelligi u̾bum. ꝯminationis.
ꝓmissionis. dilectiõis. imitatioĩs ⁊ oro̾
indiuinarũ reꝑit̃ seriȩ scͥpturarum:
& forte ipsa sunt qͥnq u̾ba. qͦr memi¬
nit paulꝰ. malens quinq u̾ba loqͥ in
sensu. ꝗͣ. decẽ milia in lingua. P ret̾it gͦ
sigura hꝰ mundi. Huxta aliud testimo¬
nium: mundꝰ tͣnsit ⁊ ꝯcupiscentia eius.
hȩc aut̃ u̾ba tͣnseunte mundo ñ mͦ ma¬
nent: uerũ &̃ leuigant᷑ magis. dũ ꝑ¬
tͣnseuntib plurimis. multiplex ⁊ scien¬
tia. Iam uͦ collectos istos lapides contͣ

Expanded text:
um intelligi, comminationis, promissionis, dilectionis, imitationis et oratin divinarum reperitur serie Scripturarum. Et forte ipsa sunt quinque verba, quorum meminit Paulus, malens quinque verba loqui in sensu, quam decem millia in lingua . Praeterit enim figura hujus mundi ; et juxta aliud testimonium: Et mundus transit, et concupiscentia ejus . Haec autem verba transeunte mundo non modo manent, verum etiam levigantur magis, dum pertranseuntibus pluribus multiplex est scientia. Jam
Abbreviated transcription (Latin):
in culpa. Ierunet auris nequit̾ pruri¬
ens a fabuł ⁊ rumorib: & quecumq
ociosa sunt. ⁊ ad salutẽ minime ꝑtinẽ¬
tia. Ieiunet & lingua a detͣctiõe. ⁊ mur¬
muratione ab inutilib uanis ⁊ scur¬
rilib u̾abis: in t̾dum qͦ ob gͣuitatem
silentii.:⁊ abipsis qͥ uideri pot̾ant ne¬
cessaria. Ieiunet manꝰ ab ociosis sig¬

Expanded text:
in culpa. Jejunet auris nequiter pruriin culpa. Jejunet auris nequiter pruriens a fabulis et rumoribus, et quaecunque otiosa sunt, et ad salutem minime pertinentia. Jejunet lingua a detractione et murmuratione, ab inutilibus, vanis atque scurrilibus verbis: interdum quoque, ob gravitatem silentii, et ab ipsis quae videri poterant necessaria. Jejunet man
Abbreviated transcription (Latin):
xl. dieb. s dum inueniri potest.
inuocate eum dum ꝓpe est. Neq
enim tunc erit inuocandi tẽpus.
qͣndo nemini ꝓximꝰ erit d̾s: s aliis qͥ¬
dem p̃sens. aliis uͦ nimis ualde remotus.
facile potest. Quis tͥ uidet᷑ ꝓximꝰ fuisse
ei qui incidit in latrones: utiq qͥ fẽc̃ cũ
potest: inuocate eũ dũ ꝓpe ẽ. Neruntam̃
p̃senti quadragesima maiori nob̾ ÷ fer¬
uore querend̾: quȩ ñ solum pars. s &
sacram̃tum ⁊ dotiꝰ tẽꝑis huiꝰ. Propt̾ea
si forte dieb cet̾is studia ur̃a aliquatenꝰ
indepuerant: dignũ ÷ ut nc̃ inferuore
sp̾c recalescant. Qd̾ si gula sola peccaũ.
sola qͦ ieiunet & sufficit. Si uͦ peccauert̃
⁊ m̃bra cet̾a: cur ñ ieiunent & ipsa:
Iegunet gͥ ocłs qui p̃datꝰ ÷ aiãm. ieiu¬
net auris. ieiunet lingua. ieiunet
manꝰ. ieiunet etiã aĩa ipsa. Ieiunet
ocłs a curiosis aspectib ⁊ oĩ petulãtia.
ut bene humiliatꝰ restringat᷑ in pe¬
nitentia. qui male liber uagabatur

Expanded text:
 diebus, sed dum inveniri potest; invocate eum, dum prope est . Neque enim tunc erit invocandi tempus, quando nemini proximus erit Deus; sed aliis quidem praesens, aliis vero nimis valde remotus. facile potest. Quis tibi videtur proximus fuisse illi qui incidit in latrones? Utique qui fecit cum potest; invocate eum, dum prope est. 4. Verumtamen praesenti Quadragesima majore nobis est fervore quaerendus, quae non solum pars, sed et sacramentum est totius temporis hujus. Propterea si forte diebus caeteris studia nostra aliquatenus intepuerant, dignum est ut nunc in fervore spiritus recalescant. Quod si gula sola peccavit, sola quoque jejunet, et sufficit. Si vero peccaverunt et membra caetera, cur non jejunent, et ipsa? Jejunet net auris, jejunet lingua, jejunet manus, jejunet etiam anima ipsa. Jejunet oculus a curiosis aspectibus et omni petulantia, ut bene humiliatus coerceatur in poenitentia, qui male liber vagabatur
Abbreviated transcription (Latin):
adu̾sus monstruose magnitudinis ho¬
minẽ loricatũ. clipeoq ꝓtectũ ac galea.
cet̾isq t̾ribile militarib armis. Si qua
in nob̾ erant uiscera pietatis. ñ potuimꝰ
ñ timere sic in eunti ꝯflictum. ñ ꝯgau¬
dere uincenti. Laudauimꝰ magnani¬
mitatẽ paruuli. qd̾ comed̾et aiam eiꝰ
Zelus do mus dei. ⁊ opprobria ex ꝓbrã

Expanded text:
monstruosae magnitudinis hominem loricatum, et clypeo protectum ac galea, caeterisque terribilem militaribus armis. Si qua in nobis erant viscera pietatis, non potuimus non timere sic ineunti conflictum, non congaudere vincenti. Laudavimus magnanimitatem parvuli, quod comederet animam ejus zelus d
Abbreviated transcription (Latin):
tomagis sacram̃cum. Nam si deuote
ieiunandũ nob̃ ÷ multo deuotiꝰ. Si quid
enim addit᷑ ad solitum abstinentie mo¬
dũ. nunqͥd ñ ualde indignũ ÷ ut nob̾
onerosum sit. qd̾ eccłia portat uniũsa
⁊ ppłs. nobiles ⁊ ignobiles. simul ĩ unũ
diues ⁊ pauꝑ. Hȩc iccirco dix̾im fr̃s. ne
piat. dũ se fortassis memin̾it prioris
qͦ ieiunii pondꝰ satis difficile tolerasse.
hoc enĩ qͣntũ potest laborat adu̾sariꝰ
nr. ut holocaustũ nr̃m deuotiõis pin¬
guedine uacuet᷑. ut ⁊ minꝰ acceptũ sit
deo. ⁊ ꝯscientia nr̃a in sp̃uali gaudio
minꝰ exhilaret᷑: sicq de pusillanimi¬
tate tolerantie. &̃ ꝯscientie pusillani¬
mitas generet᷑. Cuiꝰ nos astutias ñ ig¬
norantes. tota obsecro adu̾sus eũ solli¬
citudine uigilemꝰ. ⁊ quia hilarẽ dato¬
rem diligit ds̃. ⁊ ipsa qͦ oscientia nr̃a
ampliori ex inde fiducia sulleuat᷑. ut
deu otiora sint nr̃a ieiunia sollicite
no a bis totiꝰ eccłie ꝓponamꝰ exempla.

Expanded text:
ramentum. Nam si devote jejunandum nobis est multo devotius. Si quid enim additur ad solitum abstinentiae modum, nunquid non valde indignum est, ut nobis onerosum sit quod Ecclesia portat universa et populus, nobiles et ignobiles, simul in unum dives et pauper. Haec idcirco dixerim, fratres, ne piat, dum se fortassis meminerit prioris quoque jejunii pondus satis difficile tolerasse. Hoc enim quantum potest laborat adversarius noster, ut holocaustum nostrum devotionis pinguedine vacuetur, ut et minus acceptum sit Deo, et conscientia nostra in spirituali gaudio minus exhilaretur: sicque de pusillanimitate tolerantiae, etiam conscientiae pusillanimitas generetur. Cujus astutias non ignorantes, tota, obsecro, adversus eum sollicitudine vigilemus: et quia hilarem datorem diligit Deus, et ipsa quoque conscientia nostra ampliori exinde fiducia sublevatur; ut devotiora sint nostra jejunia, sollicite nobis totius Ecclesiae proponamus exempla. 2.
Abbreviated transcription (Latin):
one. nicħ in his quȩ diximꝰ añ app̃hendẽ
quẽ eleuatũ uidis. ⁊ exaltatũ sic̃ cedros
libani. subu̾sꝰ impius iã non erit. Sed
fortasse queras quẽ admodũ suo ipsius
gladio golie possis abscidẽ cap̃. Id enim
tanto tibi iocundiꝰ qͣnto molestiꝰ hosti.
capiant ⁊ adu̾tant sine mora. qd̾ in se¬
met ip̃is crebro sentiunt actitari. Qͦdsẽs
ꝓuocante te uanitate ad recordationem
cõminatioĩs diuine. seu ꝓmissiois aut
erubescere. deuictꝰ: qͥdem golias. s ad
resurgat: & stans suꝑ eum mucrone
ꝓpͥo cap̃ eiꝰ abscide. de ea ipsa quȩ te
Ellata siqͥdem cogitatione pulsatꝰ. si
ex ea ipsa mat̾iam ⁊ occasionẽ sumas
humilitatis. qͦ nimirũ humiliꝰ deĩcepᷤ
⁊ abiectiꝰ tanqͣm de suꝑbo hoĩe sentiaᷤᷤ
de teipso: goliã utiq goliae gladio ꝑ¬
emisti:¬

Expanded text:
one, nihil ex his quae diximus apprehendere one, nihil ex his quae diximus apprehendere quem elevatum videras et exaltatum sicut cedros Libani, subversus impius, jafortasse, quemadmodum suo ipsius gladio Goliae possis abscindere caput: id enim tanto tibi jucundius, quanto molestius hosti. capiant et advertant sine mora, quod in semetipsis crebro sentiunt actitari. Quoties te, provocante vanitate, ad recordationem comminationis divinae, seu promissionis, aut erubescere, resurgat; et stans super eum mucrone proprio caput ejus abscinde, de ea ipse quae te Elata siquidem cogitatione pulsatus, si ex ea ipsa materiam et occasionem sumas humilitatis, quo nimirum humilius deinceps et abjectius, tanquam de superbo homine, sentias de teipso; Goliam utique Goliae gladio peremisti
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯminet᷑ d̾s. quanta ꝓmittat. qͣntã nob̃
exhibeat caritatẽ. ⁊ quã multa nob̾
scĩtatis exempla ꝓponat. quẽ ad modũ
deniq orationum nob̃ uͥq cõmendat
instantiã. Hos in qͣm lapides tollat.
quisqͥs suꝑbie uiciũ debellare festinat.
ut quotiens uenenatũ audet erig̾e cap̾
quilib& ex his lapidib manu cogita¬
tatiõis eiꝰ occurrat: ꝑcussus infronte
golias deiciat᷑ oꝑtꝰ ꝯfusione. Inqͦ sane
ꝯflictu. funda qͦ necessaria ẽ. longa¬
nimitatis formam habens: ꝙͣ. huic
maxime certamini nulla ratione deeẽ
necesse ẽ. Quotiens gͦ uanitatis cogitatio
mentẽ pulsat. si ex intimocordis affe¬
ctu. diuinas expauesce ceꝑis ꝯminati¬
ones. seu ꝓmissiones eiꝰ desid̾re. ñ susti¬
ritatẽ ꝓrsꝰ ab hominari incipis ⁊ abicẽ
tianitatẽ: Sic ⁊ exempla scõꝵ si diligenti
tibi ꝯsid̾atione ꝓponas. erit sine dubio
adrepͥm̃dã elationẽ cogitatio ista ꝑ util.
Iam uͦ sine forte in surgente subitoelati¬

Expanded text:
quantam nobis exhibeat charitatem, et quam multa nobis sanctitatis exempla proponat, quemadmodum denique orationum nobis ubique commendet instantiam. Hos, inquam, lapides secum tollat, quisquis superbiae vitium debellare festinat: ut quoties venenatum audet erigere caput, quilibet ex his lapidibus manui cogitationis ejus primus occurrat, percussus in fronte Golias dejiciatur, opertus confusione. In quo sane conflictu funda quoque necessaria est, longanimitatis formam habens, quam huic maxime certamini nulla ratione deesse necesse est. 5. Quoties ergo vanitatis cogitatio mentem pulsat, si ex intimo cordis affectu divinas expavescere coeperis comminationes, seu promissiones ejus desiderare, non sustiritatem, prorsus abominari incipis et abjicere vanitatem? Sic et exempla sanctorum si diligenti tibi consideratione proponas, erit sine dubio ad reprimendam elationem cogitatio ista perutilis. Jam vero si forte insurgente subito elati
Abbreviated transcription (Latin):
iactans semetip̾m. nec ꝑire potuit. nec
timere. At uͥ uidic uentũ ualidũ uemi¬
entẽ ad se timuit: ipsoq timore ꝓtinus
mergi cepit. Simile aliquid &̃ ñc atble¬
quiens resist̾e philisteo isti. nec pugna¬
re adu̾sus eũ. qm̃ puer es: hic aut̃ uir
bellator ab adolescentia. Uerũtñ ñ acqͥ¬
escit ille tale aliqͥd meditari. s p̃sumẽs
de uirtute eiꝰ. cuiꝰ auxilio pͥora c̾tami¬
na iam uicisset: accedit intrepidꝰ. Col¬
ligit gͥ abiectis armis sauł qͥnq lapi¬
des de torrente: quos nimirũ cũ leuia
queq tolleret. leuigare torrens potuit:
neratio p̃terit. tanqͣm tumens unda
⁊ impellens. Qa gͦ om̃is caro fenũ. &.
leuia facile trahit secũ torrens in un¬

Expanded text:
jactans semetipsum, nec perire potuit, nec timere. At ubi vidit ventum validum venientem, timuit, ipsoque timore protinus mergi coepit . Simile aliquid etiam nunc athlequiens, resistere Philistaeo isti, nec pugnare adversus eum, quoniam puer es, hic autem vir bellator ab adolescentia sua. Verumtamen non acquiescit ille tale aliquid meditari; sed praesumens de virtute ejus, cujus auxilio priora certamina jam vicisset, accedit intrepidus. Colligit igitur, abjectis armis Saulis, quinque lapides de torrente, quos nimirum, cum levia quaeque tolleret, levigare torrens potuit, neratio praeterit ; tanquam tumens unda undam implens. Quia ergo omnis caro fenum, et levia facile
Abbreviated transcription (Latin):
legẽ eẽ ñ ignoramꝰ: ⁊ scriptã eẽ ꝓpt̾ noᷤᷤ
ñ solum ext̾ioris suꝑficiei oblectandoᷤ
nob ⁊ quisnã uideat᷑ iste golias. qui
ꝓpło dei iam repmissionis t̾rã ing̾sso.
iamq multis ex hostib triũphanti so¬
lus exꝓbrare p̃sumit. elatꝰ ⁊ inflatꝰ
sp̾u carnis sue. Credo enĩ ñ in ꝯgrue
suꝑbo homine. suꝑbie uiciũ designari.
Ipsum nãq ẽ pecẽm maximũ qd̾ di
ppło magis insultat: & insurgit speti¬
alit̾ adu̾sus eos. qui cet̾a iam uideant᷑
uicisse pecc̃a. hinc ÷ qd̾ ꝓuocat ad sin¬
gulare certam̃: tanꝗͣ cet̾is iam subactis
Nam ⁊ philistei illo intẽpore timebaꝵ
om̃ino adu̾sus isrł inĩre ꝯflictũ: nͥ qd̾
de golia enormis magnitudinis uiro.
eoꝵ fiducia tota pendebat. Uñ eiꝰ moi
aiãm suꝑbia tẽptet. quẽ sibi subiuga¬
uit inuidia. seu tepiditas ea quȩ solet¬
apud dm̃ uomitũ ꝓuocare aut pigͥcia
que fac̃ ut boum st̾corib lapidet᷑. unde

Expanded text:
legem esse non ignoramus , et scriptam esse propter nos non solum exterioris superficiei oblectandos nobis est quisnam videatur iste Golias, qui populo Dei, jam repromissionis terram ingresso, jamque multis ex hostibus triumphanti, solus exprobrare praesumit, elatus et inflatus spiritu carnis suae. Credo enim non incongrue in superbo homine superbiae vitium designari. Ipsum namque est peccatum maximum, quod Dei populo magis insultat, et insurgit specialiter adversus eos, qui caetera jam videantur vicisse peccata. Hinc est quod provocat, ad singulare certamen, tanquam caeteris jam subactis. Nam et Philistaei illo in tempore timebant omnino adversus Israel inire conflictum, nisi quod de Golia, enormis magnitudinis viro, eorum fiducia tota pendebat. Unde enim ejusmodi animam superbia tentet, quam sibi subjugavit invidia, seu tepiditas ea, quae solet Deo vomitum provocare ; aut pigritia, quae facit ut boum stercoribus lapidetur? Unde,
Abbreviated transcription (Latin):
cipis ⁊ defic̾e. dũ tͥ alteriꝰ ꝯparatioẽ
etiam nimis egisse uideris. sicq in
depiditatẽ incidis. ⁊ incipis remissiꝰ
agere. Scimꝰ aut̃ quia d̾s suꝑb̃ resi¬
stit. humilib aũ dat grãm.: quia ma¬
ledictꝰ qui opꝰ dei fecerit negligent᷑.

Expanded text:
cipis et deficere, dum tibi alterius comparatione cipis et deficere, dum tibi alterius comparatione etiam nimis egisse videris: sicque in tepiditatem incidis, et incipis remissius agere. Scimus autem quia Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam ; et quia maledictus, qui opus Dei