comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dit que mͥ tñ nimis longe uile lunt. Inuriã .ii. inͥ fier
putabã cũ rogabar. nollem accidisset tp̃s in qͦ ꝑspitere
polles quanti te pompeiũ quẽ unũ ex omibꝰ facio ut
lum dedecus confitebor. Nontinus qui a te tractatꝰ est
prestanti ac linglari fide cuiꝰ tu bñlicii lũ ego testis
prestat tibi memoriã beniuolentiãꝙ quã debet qui cũ
maximis luus rebus coactꝰ a me ĩnitilbino decellillet tñ
ut bidit int̾esse tua/ conscendẽs iani nauẽ epheso laodiceã
ren̾tit. Talia te cũ studia uideã hĩturũ esse ĩmim̾abłia
plane dubitare nõ pollum qͥn tibi amplitudo ista sollici¬
tudo futura sit. si u̾o efficis ut tensores creentur et si ita
gesseris censurã ut potes et debes nõ tibi solũ sed tus
om̃ibꝰ uideo ĩ ꝑꝑetuũ lũmo te presidio euturũ. Ilbid pugna
et eint̾e ne quid tpris nobis ꝓrogetur ut cũ hic tibi latis

Expanded text:
dit, quae mihi tamen nimis longae visae sunt; iniuriam enim mihi fieri dit, quae mihi tamen nimis longae visae sunt; iniuriam enim mihi fieri putabam, cum rogabar. nollem accidisset tempus, in quo perspicere posses, quanti te, quanti Pompeium, quem unum ex omnibus facio, ut sum dedecus confitebor. Pomptinus, qui a te tractatus est praestanti ac singulari fide, cuius tui benefici sum ego testis, praestat tibi memoriam benevolentiamque, quam debet. qui cum maximis suis rebus coactus a me invitissimo decessisset, tamen, ut vidit interesse tua, conscendens iam navem Epheso Laudiceam revertit. talia te cum studia videam habiturum esse innumerabilia, plane dubitare non possum quin tibi amplitudo ista sollicitudo futura sit; si vero efficis ut censores creentur, et si ita gesseris censuram, ut et debes et potes, non tibi solum, sed tuis omnibus video in perpetuum summo te praesidio futurum. illud pugna et enitere, ne quid nobis temporis prorogetur, ut, cum hic tibi satis
Abbreviated transcription (Latin):
spem et in tuuis magnã habebã. młta ꝙ inͥ beniebãt in¬
in mentẽ quãobrem istũ laborẽ tibi etiã honori pntarem
fore. Illud plane moleste tuli ꝙ c̾tissimũ et instillimũ
tͥiiphũ hoc inuidoꝵ consilio esse tibi ereptũ uidebam.
qͥd tu li tanti facies quãti ego semꝑ indicam faciendũ
esse. facies la pient̾ et ages uictor ex mimicoꝵ dolore tri¬
uuphũ instillimũ. Ego .ii. plane bideo fore ueriꝰ opus. la¬
pientia ꝙ tna uehement̾ ut ĩnuicos tuos penitẽt intẽ¬
ꝑantie lue. de me tibi lit contestans oĩs deos promitto
atq confirmo me ꝓ tua dignitate. malo .ii. dic̾e ꝙͣ pro
salute in hac ꝓuncia cuni tu p̾fiusti rogando dep̾catori ᷤ
laborando ꝓpinqui anctoritate cari homĩs ut sꝑo apud
cinitates granitate imꝑatoris luscepturũ olficia atꝙ
ꝑtes. Omĩa uolo a me et expectes bnicã meis offitiis
cogitatões tuas . A. sermiliuis ꝑbrems mͥ a te lr̃as reddi¬

Expanded text:
tuis magnam habebam, multaque mihi veniebant in mentem, quam ob rem istum laborem tibi etiam honori putarem fore; illud plane moleste tuli, quod certissimum et iustissimum triumphum hoc invidorum consilio esse tibi ereptum videbam. quod tu si tanti facies, quanti ego semper iudicavi faciendum esse, facies sapienter et ages victor ex inimicorum dolore triumphum iustissimum. ego enim plane video fore nervis, opibus, sapientia tua, vehementer ut inimicos tuos paeniteat intemperantiae suae. de me tibi sic contestans omnis deos promitto atque confirmo, me pro tua dignitate malo enim dicere quam 'pro salute' in hac provincia, cui tu praefuisti, rogando deprecatoris, laborando propinqui, auctoritate cari hominis, ut spero, apud civitates, gravitate imperatoris suscepturum officia atque partis. omnia volo a me et pcogitationes tuas. Q. Servilius perbrevis mihi a te litteras reddi
Abbreviated transcription (Latin):
tractasse causam difficiliorem. Sic habeto tñ
nisi iam tunc omĩa negocia cum sũma tua dig¬
ini tate diligencissime confecissem grimet si nħn
uideatur ad meũ erga p̾stinũ scudiũ addi posse
Tamen hec mͥ nr̃a affuntate mĩciata nõ maio¬
re equidem studio s acrius aꝑtius sigficãtiꝰ
diguitatem tuã defendissem. Decedenti mc̃hi
ex imꝑio anno t̾minato ante diu nonas Sextil
cum ad uidam uenisseu naui. et metũ Q ser¬
uilius esset lrẽ a meĩs sunt reddice Dixi
statim ueriulio etenim uidebatur esse cõmotus
ut omña a me maiora expectaret. Qud multa
beniuolençior tibi: ꝙͣ fui inhilo sum factus dili¬
gentior ad declarandũ beniuolenciã mulco
Nam quod ut uetus nr̃a simultas aute stimu¬
labat me: ut caueren. ne cui suspicionẽ ficte
reconsiliate grẽ darem: Sic affuntas nouani
curã mihi ad ferc cauendi. ne quid de sũmo
meo erga te amore Detractũ esse uidea tur

Expanded text:
tractasse causam difficiliorem. sic habeto tamen: tractasse causam difficiliorem. sic habeto tamen: Nisi iam tunc omnia negotia cum summa tua dignitate diligentissime confecissem, tametsi nihil videbatur ad meum erga te pristinum studium addi posse, tamen hac mihi adfinitate nuntiata non maiore equidem studio, sed acrius, apertius, significantius dignitatem tuam defendissem. decedenti mihi et iam imperio annuo terminato ante 4 d. III Nonas Sext., cum ad Sidam navi accederem et mecum Q. Servilius esset, litterae a meis sunt redditae. dixi statim Servilio etenim videbatur esse commotus, ut omnia a me maiora exspectaret. quid multa? benevolentior tibi quam fui nilo sum factus, diligentior ad declarandam benevolentiam multo. nam, ut vetus nostra simultas antea stimulabat me ut caverem ne cui suspicionem ficte reconciliatae gratiae darem, sic adfinitas nova curam mihi adfert cavendi ne quid de summo meo erga te amore detractum esse videatur
Abbreviated transcription (Latin):
insciente facta sunt a meis Bed ita accidisse
ut agerent᷑ eo temꝑe. Spero om̃ino tũ aliq
facultate ut opto. Uerũtrimen plur me ĩ hac
spe tua sapĩa et humauitas consolat᷑ quam
oportunitas temꝑis Itaqi quẽadmodũ expe¬
diam exitum huius institute or̃onis non
reꝑio. Neq enim tristius quicꝙͣ diciꝰ de ber
eade re quam tu ip̃e om̃ib oꝑtims ꝓsequerit
Neq non me tñ mordet aliquid. In quo unuĩ
non uereor. ne tu parũ ꝑspicias ea que gesta
sint. ab illis esse gesta. Quib ego ita manda¬
ram. Ut cum tam longe essem affuturq ad me
ne afferrent. agerent quid probassent In hoc
antem mihi illud occurrit. Cundem tu ergo si
affusses rem probassem de temꝑibus inhil te
inuito Nichi sine consilio egissem tuo uides
sudare me iaui diu laborantẽ. Quomõ ea tuear
que tibi tuenda sunt:. et te non offendam: leua
me igit᷑ hoc honore Nuinꝙ̃ enm mihi uideor

Expanded text:
insciente facta sunt a meis; sed ita cecidisse, insciente facta sunt a meis; sed ita cecidisse, ut agerentur eo tempore! spero omnino cum aliqua felicitate et opto, verum tamen plus me in hac spe tua sapientia et humanitas consolatur quam opportunitas temporis. itaque, quem ad modum expediam exitum huius institutae orationis, non reperio; neque enim tristius dicere quicquam debeo ea de re, quam tu ipse ominibus optimis prosequeris, neque non me tamen mordet aliquid. in quo unum non vereor, ne tu parum perspicias ea, quae gesta sunt, ab aliis esse gesta; quibus ego ita mandaram, ut, cum tam longe afuturus essem, ad me ne referrent; agerent, quod probassent. in hoc autem mihi illud occurrit: 'quid tu igitur, si adfuisses?' rem probassem, de tempore nihil te invito, nihil sine consilio egissem tuo. vides sudare me iam dudum laborantem, quo modo ea tuear, quae mihi tuenda sunt, et te non offendam. leva me igitur hoc onere; numquam enim mihi videor
Abbreviated transcription (Latin):
esse. Sin tibi displicet Non utar es post¬
hac doed si ut scribis: heẽ lr̃e non fuerunt
Nt enu arisfarchus. Homeri uersum negat
quẽ non probat᷑. sic tu libet euim mĩhi
locari. quod diẜtui non erit. non putrris
menni. uale t in ceusura. si iam er censo
Ut spero de pauo multũ cogitato tuo. A¬
Ratulor tibi prius Ita eiũ rerũ ordo pos¬
tulat. Deinde ad me conuertar Ego
uero uehement gratulor De Iudicio ambitus
Neq id quod nemini dubin fuit Ibsolutũ
mirandum est magis Nullam ne tabule qͥdẽ
latebra fuisse absconditã maliuolenciã quo te
oppugnare auderet. Non hor temporũ nõ hor
hominũ acq moꝵ̾ negociũ nihil iam sũ pri¬
dem admiratus magis. De me autẽ suscipe
paulisꝑ meas parces Et euin te esse finge
qui sum ego Si facile inuenerie quid dicas
noli ignostere hesitacioni mee Ego uo uelt
mihi Dillieq mee sicut tu amicissime et
suauissime optas prospe euenire ea q̃ me

Expanded text:
amici; sin tibi displicet, non utar eo postamici; sin tibi displicet, non utar eo posthac. sed si, ut scribis, eae litterae non fuerunt ut enim Aristarchus Homeri versum negat, quem non probat, sic tu libet enim mihi iocari, quod disertum non erit, ne putaris meum. vale et in censura, si iam es censor, ut spero, de proavo multum cogitato tuo. abor tibi prius; ita enim rerum ordo postulat; deinde ad me convertar. ego vero vehementer gratulor de iudicio ambitus, neque id, quod nemini dubium fuit, absolutum mirandum est magis nullam ne in tabellae quidem latebra fuisse absconditam malevolentiam, quae te impugnare auderet. non horum temporum, non horum hominum atque morum negotium! nihil iam sum pridem admiratus magis. de me autem suscipe paulisper meas partis et eum te esse finge, qui sum ego. si facile inveneris, quid dicas, noli ignoscere haesitationi meae. ego vero velim mihi Tulliaeque meae, sicut tu amicissime et suavissime optas, prospere evenire ea, quae
Abbreviated transcription (Latin):
la leniora qui timebam et maiora psidia
di quidem ut scribis om̃s uires ciuitatis
ad pompei regrinen applicuerũt. trmq si
promptũ aminũ et alacreu ꝑspexi ad de feu¬
dendum rem .p. miri ficamq cepi uoluptatẽ
ex hac tua diligencia ꝙ in sũmis occupati¬
onib mihi tamen rei pͥ statũ pite notũ eẽ
uolusti Nam auguraler libros ad cõmiñe
utriusq nr̃im ociũ ẜua Ego enim a te cum
tua promissa ꝑ lrãs flagitabam. ad urbemi te
ociosissimũ arbitrabar Nunc tameu ut ipe
polliceris pro angularib liberis orõner tuas
confectas om̃e expectabam. Tullius cui
mandata ad me dedisti non conuenerat nec
erat iaui quisqm mecũ tuor pret̾ onĩs meos
qui sunt om̃s tui. Scomiatasiorer meas lit¬
teras quas dicas esse non incelligo. Bis ad
te scripsi me purgans diligent teleuit̾ ac¬
cusans in eo qd de me cito credidisses Qd̾
gems querele mihe quidem uidebatur amici

Expanded text:
la leviora, quam timebam, et maiora praesidia, la leviora, quam timebam, et maiora praesidia, siquidem, ut scribis, omnes vires civitatis se ad Pompei ductum applicaverunt; tuumque simul promptum animum et alacrem perspexi ad defendendam rem publicam mirificamque cepi voluptatem ex hac tua diligentia, quod in summis tuis occupationibus mihi tamen rei publicae statum per te notum esse voluisti. nam auguralis libros ad commune utriusque nostrum otium serva. ego enim, a te cum tua promissa per litteras flagitabam, ad urbem te otiosissimum esse arbitrabar; nunc tamen, ut ipse polliceris, pro auguralibus libris orationes tuas confectas omnis exspectabo. D. Tullius, cui mandata ad me dedisti, non convenerat me; nec erat iam quisquam mecum tuorum praeter omnis meos, qui sunt omnes tui. 'stomachosiores' meas litteras quas dicas esse, non intellego. Bis ad te scripsi me purgans diligenter, te leviter accusans in eo, quod de me cito credidisses. quod genus querelae mihi quidem videbatur esse
Abbreviated transcription (Latin):
rari non potest Tuor antem honoꝵ cursq
cui suspectus uinꝙ fuit. Me miseruĩ qͥ nõn
affuerim Qnos ego risus excitassem Sed
de maiescritis iudicio duo inihi illa ex tuir
lrĩs iocundissima fuerunt unũ qd te ab
ip̃a ro publica de fensum stribis : que quidẽ
etiam in sũma bonoꝵ et forciũ ciuiũ copia
tueri tales uiros deberet Nunc uero en
magis. ꝙ mihi trinta penuria est in omii
uel honoris uel etatis gradu. Ut tamurba
ciuitas tales tutores complecti debeat Alt̾ui
ꝙ pompei et bruci fidem beniuolengiamq
miri fice laudas. letor ꝟtute et officio. cũ
tuos necessarios meoꝵ amicissimoꝵꝰ tum
ciuitatis de mercenariis testibus a suis Ci¬
nitatib notandis insi iam frictũ aliquid est
ꝑ flaccum fiet a me cum ꝑ cisiaui decedã
Nunc ad altam eplam uẽnio Q ad me
quasi formã cõmuniũ tempoꝵ̾ et tocius
rei ꝑ misisti expressam. porudencia lrarũ
tuaxͦ ualde mihi est grata Rideo enũ et ꝑicu¬

Expanded text:
rari potest? tuorum autem honorum cursus rari potest? tuorum autem honorum cursus cui suspectus umquam fuit? me miserum, qui non, adfuerim! quos ego risus excitassem! sed de maiestatis iudicio duo mihi illa ex tuis litteris iucundissima fuerunt, unum, quod te ab ipsa re publica defensum scribis, quae quidem etiam in summa bonorum et fortium civium copia tueri talis viros deberet, nunc vero eo magis, quod tanta penuria est in omni vel honoris vel aetatis gradu, ut tam orba civitas talis tutores complecti debeat; alterum, quod Pompei et Bruti fidem benevolentiamque mirifice laudas. laetor virtute et officio quom tuorum necessariorum, meorum amicissimorum, tum civitatis. de mercennariis testibus a suis civitatibus notandis nisi iam factum aliquid est per Flaccum, fiet a me, cum per Asiam decedam. nunc ad alteram epistulam venio. quod ad me quasi formam communium temporum et totius rei publicae misisti expressam, prudentia litterarum tuarum valde mihi est grata; video enim et pericu
Abbreviated transcription (Latin):
ad laudem uiris obscurã m̃ciari solet. tamẽ
cadem illa letiora feterũt mihi tue lr̃e. non
solum quia planinus loquebantur et uberius
ꝙͣ uulgi ẜmo sed eciam quia magis ui de¬
bar tibi gratulari. Cuin de te ex te ip̃o audie¬
ban. Complexus igit᷑ suni cogitacõe te ab¬
sentem. Epłam uero osculatus: etiam ip̃e i¬
congͣtulatus sium Que enim a cuncto ppło
a senatu. a iudicib ingenio industrie. ytuti
tribuunt᷑. quia mihi ĩpsi assentior: fortasse
cum ea in me esse fiugo mihi quoq ipsi
tribui puto. Nec tam gloriosum exitum tru
iudicii extitisse s tam primam inimicorũ
tuoꝵ mentẽ fuisse mirabar. De ambitu ꝟo
qui dinterest inquies ac de maiestate. adrẽ
nihil. alterũ uero non accigisci. Altam aux¬
isti. Uerũtanen est maiẽstas. Ut silla uolu¬
it ne quẽnis impune detlarari licit. Au¬
bitus uero ita aꝑtai uimi habet. ut ant
accusetur improbe. aut defrudatur. Quod
enm fricta et non facta largitio igno¬

Expanded text:
ad laudem viris obscure nuntiari solet, tamen eadem illa laetiora fecerunt mihi tuae litterae, non solum quia planius loquebantur et uberius quam vulgi sermo, sed etiam quia magis videbar tibi gratulari, cum de te ex te ipso audiebam. complexus igitur sum cogitatione te absentem, epistulam vero osculatus etiam ipse mihi gratulatus sum; quae enim a cuncto populo, a senatu, a iudicibus ingenio, industriae, virtuti tribuuntur, quia mihi ipse adsentor fortasse, cum ea esse in me fingo, mihi quoque ipsi tribui puto. nec tam gloriosum exitum tui iudici exstitisse, sed tam pravam inimicorum tuorum mentem fuisse mirabar. 'de ambitu vero quid interest,' inquies, 'an de maiestate?' ad rem nihil; alterum enim non attigisti, alteram auxisti. †verum tamen est maiestas, etsi Sulla voluit, ne in quemvis impune declamari liceret; ambitus vero ita apertam vim habet, ut aut accusetur improbe aut defendatur. quid enim? facta necne facta largitio, igno
Abbreviated transcription (Latin):
catõe impedita legi ꝑmuitꝰ. Itaq conlcĩa mee cõstantis
erga te uolũtatis rescripsi tibi subiratꝰ. his u̾o lr̃ĩs lecti ᷤ
quas philotimo lib̾to meo dedilti cognom intellexi ꝙ ĩ
pronincia młtos fuille qui nos qͦ aĩo int̾ nos limius elle
nollent. ad urbem b̾o ut accellis uel potiꝰ ut pͥmũ t̾nos
uideris cognosce te ex his qua ĩ te ablentẽ fide qͣ in om̃ibꝰ
tuendis olficiis erga te obbnantia et constantia tiullem.
Itaꝙ quãti illud me existimare putas quod ẽ i tnis lrĩs
scriptũ si qd̾ intid̾i̾t qd̾ ad meã dignitatẽ ꝑtineat: et li
uix fieri pollet tñ te parẽ in gr̃am relaturñ. tu ꝟo ta¬
cile facies. nichil est .ii. qd̾ studio et beniuolentia ł amore
potius elfici nõ pollit. Ego et li ip̃e ita iudicabam et fie¬
bam crebro a meis ꝑ lrãs certior tñ maximã leticiã cepi
ex tius lrĩs de spe mĩme dubia et plane explorata tͥñphi

Expanded text:
catione impedita, legi perinvitus; itaque conscientia meae constantis catione impedita, legi perinvitus; itaque conscientia meae constantis erga te voluntatis rescripsi tibi subiratus. Iis vero litteris lectis, quas Philotimo, liberto meo, dedisti, cognovi intellexique in provincia multos fuisse, qui nos, quo animo inter nos sumus, esse nollent, ad urbem vero ut accesseris vel potius ut primum tuos videris, cognosse te ex iis, qua in te absentem fide, qua in omnibus officiis tuendis erga te observantia et constantia fuissem. itaque quanti illud me aestimare putas, quod est in tuis litteris scriptvix fieri possit, tamen te parem mihi gratiam relaturum? tu vero facile facies; nihil est enim quod studio et benevolentia vel amore potius effici non possit. ego, etsi ipse ita iudicabam et fiebam crebro a meis per litteras certior, tamen maximam laetitiam cepi ex tuis litteris de spe minime dubia et plane explorata triumphi
Abbreviated transcription (Latin):
decedat qua michi nichil põt elle nimicitiꝰ. De
nr̃is rebus ꝙ lcire uis tarlo nonis octobribꝰ amanũ
uersus ꝓfecti lumꝰ. Hec lcripli postridie eis diei cũ castra
haberẽ in agro molhestie. ẜi quid egero lcribam ad te.
neq domũ unꝙͣ ad meos lr̃as mittam qͥn adñgam eas
quas tibi reddi uelim. De ꝑthis ꝙ queris. Euille nullos
pnto. arabes qui fuer̃t ãmixto ꝑthico ornatu dicũtur
om̃es ren̾tille. holtem elle in syria negant ullũ. Tu
uelim ad me lepillime et de tins rebus lcribas et de meiᷤ.
et de oĩ rei .p. statui. de quo lũ lollicitꝰ eo magis qͦ ex tnis
lrĩs cognomi pompeiũ nr̃m in hylpaniam iturum.
ix tandem legi lr̃as dignas appio Clodio plenas
humanitatis ollicii diligentie. alpectus uidelicet
urbis tibi tuã pristinã urbanitatẽ reddidit. Nam quaᷤ
ex itm̾e añꝙͣ ex alya egrellus es ad me lrãs milisti una
de legatis a me ꝓhibrtis ꝓficisci. alt̾as de apameoꝵ edili¬

Expanded text:
decedat, qua mihi nihil potest esse inimicius. de nostris rebus quod scire vis, Tarso Nonis Octobribus ad Amanum versus profecti sumus; haec scripsi postridie eius dici, cum castra haberem in agro Mopsuhestiae si quid egero, scribam ad te neque domum umquam ad me litteras mittam, quin adiungam eas, quas tibi reddi velim. de Parthis quod quaeris, fuisse nullos puto; Arabes qui fuerunt admixto Parthico ornatu, dicuntur omnes revertisse; hostem esse in Syria negant ullum. tu velim ad me quam saepissime et de tuis rebus scribas et de meis et de omni rei publicae statu; de quo sum sollicitus eo magis, quod ex tuis litteris cognovi Pompeium nostrum in Hispaniam iturum. vix tandem legi litteras dignas Ap. Claudio, plenas humanitatis, offici, diligentiae. aspectus videlicet urbis tibi tuam pristinam urbanitatem reddidit; nam quas ex itinere ante quam ex Asia egressus es ad me litteras misisti, unas de legatis a me prohibitis proficisci, alteras de Appianorum aedifi
Abbreviated transcription (Latin):
ingrati anumi crnnẽ futurũ lit. Uerũ hec uidebimus.
Illud quidẽ polliceris uelim ꝓ tua fide diligentia ꝙ et ꝓ
noltra nõ instituta led et̃ ĩuet̾ata amicitia cures eni¬
tare ut lupplicatio nobis ꝙhonorificentillime ꝙ pͥmũ ꝙ
decernat᷑. Omĩno lerius muli lr̃as ꝙͣ uellem cñ diffid
natus incidille credo meas lrãs. sed id feci auctoriͭ ͤ addu¬
ctus et consilio tuo. idq a me recte factũ puto ꝙ ut non

Expanded text:
ingrati animi crimen futurum sit. verum haec videbimus. ingrati animi crimen futurum sit. verum haec videbimus. illud, quod polliceris, velim pro tua fide diligentiaque et pro nostra non instituta, sed iam inveterata amicitia cures, enitare, ut supplicatio nobis quam honorificentissime quam primumque decernatur. omnino serius misi litteras quam vellem in natus incidisse credo meas litteras, sed id feci adductus auctoritate et consilio tuo idque a me recte factum puto, quod non
Abbreviated transcription (Latin):
cara ꝑ le Quare qm̃ plures tu habes ꝙͣ cet̾i quos scias ĩ
hant ꝓuinciã ꝓficisci. ꝙ te ademnt fere om̃es li qͥd uelis
gratissimũ michi fec̾is. si ad me siul atq adeptꝰ eris qd̾
et tu confidis et ego opto lrãs miẜis. longi subleln ut nr̃¬
pompenis appellat iudicatio tibi et mora li quẽ tibi itẽ
unũ alt̾m ue diem abstulerit qd .i. põt ampliꝰ tua tñ
dignitas lnũ locũ obtinebit led li me diligis li a me diligi
uelini reliquũ qd̵ est promilli ac mun̾is tui mͥ ꝑlolnas.
cũ ip̃am cognitõnẽ uiris angurii conlequi cupio tñ me¬
hercule tuis incredibilit̾ ltudiis erga me muu̾ibus ꝙ de¬
lector. Ꝙ aut a me tale quiddam desid̾as. lane in conli¬
derandũ est quonã te remunem potillimũ gn̾e. Nam
profecto nõ est meũ qͥ in scribendo ut soles admirari
tantũ indultrie ponã cõmutt̾e ut negligens scribendo
fuille uidear. preẜtim cũ id nõ modo negligẽtis l etiã

Expanded text:
a re, quoniam pluris tu habes quam ceteri, quos scias in hanc provinciam proficisci, quod te adeunt fere omnes, si quid velis, gratissimum mihi feceris, si ad me, simulatque adeptus eris quod et tu confidis et ego opto, litteras miseris. 'longi subselli,' ut nosPompeius appellat, iudicatio et mora si quem tibi item unum alterumve diem abstulerit quid enim potest amplius?, tua tamen dignitas suum locum obtinebit; sed, si me diligis, si a me diligi velim, reliquum quod est promissi ac muneris tui, mihi persolvas. Cum ipsam cognitionem iuris auguri consequi cupio tum mehercule tuis incredibiliter studiis erga me muneribusque delector. quod autem a me tale quiddam desideras, sane mihi considerandum est, quonam te remunerer potissimum genere. nam profecto non est meum, qui in scribendo, ut soles admirari, tantum industriae ponam, committere ut neglegens in scribendo fuisse videar, praesertim cum id non modo neglegentis, sed etiam
Abbreviated transcription (Latin):
Atq tñ hoc te bolo scire me de isto sũptu legationũ aut
nimuendo aut remittendo decreuille nichil nͥ ꝙ pͥnci¬
pes ciuitatũ mane postulallent ne in uenditionẽ
tributoꝵ et illã acerbilłimã exactõnẽ quam tu non
ignoras capitũ atq holtioꝵ induc̾ent᷑ lumptus.
mĩme necellarii. Ego aut̃ cũ hec bilcepillẽ nõ lolũ
iusticia s etiã miẜ icordia addinctꝰ ut lenarẽ miseriis
ꝑditas cinitates et ꝑditas maxĩe ꝑ magistratꝰ luo ᷤ
nõ potun in illo lũptu nõ ncͣcio negligẽs elle. Tu .i.
istius modi lmones ad te delati de me bunt. nõ debilti
crede̾. Si añt hoc gn̾e delectaris ut que tibi in mentẽ
ueniãt aliis attribuas genꝰ ẜionis inducis ĩ amiei¬
ciam mĩme libale. Eto li in ꝓuincia detrahe̾ de tna

Expanded text:
amen te scire volo, me de isto sumptu legationum aut minuendo aut remittendo decrevisse nil nisi quod principes civitatum a me postulassent, ne in venditionem tributorum et illam acerbissimam exactionem, quam tu non ignoras, capitum atque ostiorum inducerentur sumptus minime necessarii. ego autem, cum hoc suscepissem non solum iustitia, sed etiam misericordia adductus, ut levarem miseriis perditasnon potui in illo sumptu non necessario neglegens esse. tu, si istius modi sermones ad te delati de me sunt, non debuisti credere; si autem hoc genere delectaris, ut, quae tibi in mentem veniant, aliis attribuas, genus sermonis inducis in amicitiam minime liberale. ego, si in provincia de tua fama detra
Abbreviated transcription (Latin):
uobis reliquissent magnos arbitrabar. Postea u̾o ꝙͣ ita
accepi et gessi maxima imꝑia ut iͥ nichil neq ad ho¬
norẽ neq ad gloriã acqͥrendã deesse pntarẽ. suꝑiorẽ quidẽ
aliter uidi existimare uel En. pompeiũ quẽ om̃ibns qui
unꝙͣ fuerũt uel. P. lentulũ quem mnͥ ip̃i añpono. tn si alit̾
existimas nichil errabis. Nichil errabis si paulo diligẽtiꝰ
quid sit existentia quid sit nobilitas intelligas. et si anthe¬
nodorus sandonis filius quid de his rebus dicat attendis
ded ut ad rem redeam me tibi nõ amicũ mõ uerũ etiam
amicissimũ existimes uelim. Profecto om̃ibꝰ meis officiis
efficiam. ut ita esse uere possis iudicare. tu aut̃ si id agis
ut minus mea causa dũ ego absum debere uidearis ꝙ ego
tua laborarim libero te ista cura. Adsunt in et alii qͥ et¬

Expanded text:
vobis reliquissent, magnos arbitrabar. postea vero quam ita vobis reliquissent, magnos arbitrabar. postea vero quam ita et cepi et gessi maxima imperia, ut mihi nihil neque ad honorem neque ad gloriam adquirendum putarem, superiorem quidem aliter vidi existimare vel Cn. Pompeium, quem omnibus, qui umquam fuerunt, vel P. Lentulum, quem mihi ipsi antepono; tu si aliter existimas, nihil errabis, si paulo diligentius, ut, quid sit euge/neia, quid sit nobilitas, intellegas, Athenodorus, Sandonis filius, quid de his rebus dicat, attenderis. sed ut ad rem redeam, me tibi non amicum modo, verum etiam amicissimum existimes velim. profecto omnibus officiis meis efficiam, ut ita esse vere possis iudicare. tu autem si id agis, ut minus mea causa, dum ego absim, debere videaris, quam ego tua laborarim, libero te ista cura; pa/r' e/moige
Abbreviated transcription (Latin):
obniam misi Mandaui utriq eoꝵ ut añ ad me excurre¬
rent ut tibi obiam prodire possem. Iurrens lepta uenit
inq nũciauit te iam castra pret̾gressũ esse confestim
iconũ uem cet̾a iam tibi nota sunt/. An ego t̾ obmnã
nõ prodirẽ. Pͥmũ appio Clandio deinde imꝑatoꝵ deinde
more maiorũ denĩ quod caput est amico Presertim
cñ in isto gn̾e multo etiã ambitiosius fat̾e soleam/ ꝙͣ
honos mens et dignitas postulat. Sed hec hactenꝰ.
Illud idem pansaniã dicebat tedixisse. Quid in ap¬
puis lentulo lentulꝰ appio processit obniam. licero
appio noluit. Queso etiã ne tu hat meptias homo
usu. addo urbanitatẽ que est uirtus ut stoiti rectis¬
sime putant ullam appietatẽ aut lentulitatẽ uale̾
apud me plusꝙͣ ornamẽta uirtutis extimas. cum ea cõ¬
secutꝰ nondũ eram que sunt hõim opimonibꝰ amplissĩa.
tñ ista nr̃a nomĩa nũꝙͣ sum admiratus. uiros eos qͥ ea

Expanded text:
obviam misi. mandavi utrique eorum, ut tante ad me excurreobviam misi. mandavi utrique eorum, ut tante ad me excurrerent, ut tibi obviam prodire possem. currens Lepta venit mihique nuntiavit te iam castra praetergressum esse. confestim Iconium veni. cetera iam tibi nota sunt. an ego tibi obviam non prodirem, primum Ap. Claudio, deinde imperatori, deinde more maiorum, deinde, quod caput est, amico, cum in isto genere multo etiam ambitiosius facere soleam, quam honos meus et dignitas postulat? sed haec hactenus. illud idem Pausania dicebat te dixisse: 'quidni? Appius Lentulo, Lentulus Ampio processit obviam, Cicero Appio noluit ?' quaeso, etiamne tu has ineptias, homona, plurimo rerum usu, addo urbanitatem, quae est virtus, ut Stoici rectissime putant? ullam Appietatem aut Lentulitatem valere apud me plus quam ornamenta virtutis existimas? Cum ea consecutus nondum eram, quae sunt hominum opinionibus amplissima, tamen ista vestra nomina numquam sum admiratus; viros eos, qui ea
Abbreviated transcription (Latin):
pot̾am credo añ hyemẽ. sic .ni. scribis quasi uero ego ad
cognoscendũ/ ad illos nõ illi ad me uenire debuerunt. tam
ne eos impedirẽ quo minꝰ añ hyemẽ edificarent nõ eos ad
me uenturos arbitrabere. tam et si id quidẽ fecerũt udicule.
quas .ni. lrãs afferebant ut opnt estate fac̾e possent / eas
mͥ post brumã reddiderũt. Bed scito et multo pluris esse qui
de tributis recusent ꝙͣ qui exigi uelint et me tñ qd̾ te uelle
cxistimem esse facturũ. De appianis hacteniis. A pansa¬
ma lentuli liberto ac cesso meo audim cũ dic̾et me secũ
esse questũ ꝙ tibi obniam nõ prodiissem. bcilicet ꝯtempsi
te nec põt fieri me qͥsꝙͣ suꝑbius. Lum pner tuus ad me
scd̾a uigilia benisset is q te añ lucẽ icomũ mnͥ uenturũ nĩ¬
ciasset incertũ q utra uia cũ essent dne. alt̾a uarronem
tnũ familiarissimũ. alt̾a ꝙ leptã prefectũ fabrñ meñ tibi i¬

Expanded text:
poteram, credo, ante hiemem; sic enim scribis. quasi vero ad poteram, credo, ante hiemem; sic enim scribis. quasi vero ad cognoscendum ego ad illos, non illi ad me venire debuerint. 'tam ne eos impedirem, quo minus ante hiemem aedificarent, non eos ad me venturos arbitrabare? tametsi id quidem fecerunt ridicule; quas enim litteras adferebant, ut opus aestate facere possent, eas mihi post brumam reddiderunt. sed scito et multo pluris esse, qui de tributis recusent, quam qui exigi velint, et me tamen, quod te velle existimem, esse facturum. de Appianis hactenus. A Pausania, Lentuli liberto, accenso meo, audivi, cum diceret te secum esse questum, quod tibi obviam non prodissem. scilicet contempsi te, nec potest fieri me quicquam superbius! Cum puer tuus ad me secunda fere vigilia venisset isque te ante lucem Iconium mihi venturum nuntiasset, incertumque, utra via, cum essent duae, altera Varronem, tuum familiarissimum, altera Q. Leptam, praefectum fabrum meum, tibi
Abbreviated transcription (Latin):
quo loco id cõmodissime fieri possit et quo die. X¬
luribus uerbis ad te scribam cũ plus ocii nactus ero.
Hec scripsi subito cũ bruti pueri laodicee me cõnenis¬
sent / et se Romã proꝑare dixissent Itaq millas is pret̾¬
ꝙͣ ad te et ad brutũ dedi lr̃as. Legati appiam in uolumen a
te plenũ querele iniquissime reddiderũt ꝙ eoꝵ edificatõ¬
nẽ lrĩs meis impedissem. fadem aut̃ epła petebas ut eos
ꝙͣpͥmũ ne in hyemem incide̾nt ad facultatẽ edificãdi liba̾rẽ.
et simul ꝑacute querebare ꝙ eos tributa exige uetarem
pͥusꝙͣ ego re cognita ꝑmisissem. Benus .ii. quoddã impedi¬
cilicia refuo. Ad omĩa accipe et cognosce eqͥtatem¬
expostnlatõnis tne. Pͥmũ cũ ad me aditũ esset ab iis qui
dic̾ent a se intolabilia tributa exigi qͥd habuit imiqͥtatis
me scribe̾ ne fac̾ent añꝙͣ ego rem cãmq cognosc̾em. Non

Expanded text:
quo loco id commodissime fieri possit et quo die. pquo loco id commodissime fieri possit et quo die. pluribus verbis ad te scribam, cum plus oti nactus ero; haec scripsi subito, cum Bruti pueri Laudiceae me convenissent et se Romam properare dixissent. itaque nullas iis praeterquam ad te et ad Brutum dedi litteras legati Appiani mihi volumen a te plenum querelae iniquissimae reddiderunt, quod corum aedificationem litteris meis impedissem. eadem autem epistula petebas ut cos quam primum, ne in hiemem inciderent, ad facultatem aedificandi liberarem, et simul peracute querebare, quod eos tributa exigere vetarem prius quam ego re cognita permisissem; genus enim quoddam fuisse iCilicia recepissem. ad omnia accipe et cognosce aeexpostulationis tuae. primum, cum ad me aditum esset ab iis, qui dicerent a se intolerabilia tributa exigi, quid habuit iniquitatis me scribere, ne facerent, ante quam ego rem causamque cognossem? non
Abbreviated transcription (Latin):
militũ pancitate abesse tris cohortia que sĩt plenissime.
bam. cũ int̾ea ne lũas quidẽ bllas accepi que me docerent
quid ag̾et/ aut ubi te uisurus essem. Itaq uirũ fortẽ mq ĩ
pͥmis probatũ anthoniũ prefectũ enocatorũ nisi ad te cui
usurũ et amicicia nr̃a et br̃e tue fec̾ant quod ne nũc qͥdẽ
despo. Bed plane qm̃ aut ubi te uisurꝰ sim insi ad me scei¬
pseris ne suspican quidem possum. Ego ut me tͥ amicissimũ
esse et equ et miqui intelligant curabo. De tno in me
aĩo miquis secus existimandi uideris nõ nichil loci dedisse
Id si correx̾is in ualde gratũ erit It ut hẽre rõnem possis
quo loco me salua lege cornelia cõnenias ego in ꝓninciam
uem p̾die kł sextilet. iter in ciliciam facio ꝑ capadociam
castra moni ab leomo pͥdie kł septembris. Nñt tu et ex rebꝰ
et ex rõne itmm̾is si pntabis me esse conueniendũ. conscitue ᷤᷤ

Expanded text:
militum paucitate abesse tris cohortis, quae sint plenissimae, militum paucitate abesse tris cohortis, quae sint plenissimae, bam, cum interea ne litteras quidem ullas accepi, quae me docerent, quid ageres aut ubi te visurus essem. itaque virum fortem mihique in primis probatum, D. Antonium, praefectum evocatorum, misi ad te, cuiusurum, et amicitia nostra et litterae tuae fecerant, quod ne nunc quidem despero. sed plane, quando aut ubi te visurus sim, nisi ad me scripseris, ne suspicari quidem possum. ego, ut me tibi amicissimum esse et aequi et iniqui intellegant, curabo; de tuo in me animo iniquis secus existimandi videris non nihil loci dedisse. id si correxeris, mihi valde gratum erit. et ut habere rationem possis, quo loco me salva lege Cornelia convenias, ego in provinciam veni pridie K. Sextilis, iter in Ciliciam facio per Cappadociam, castra movi ab Iconio pridie K. Septembris. nunc tu et ex diebus et ex ratione itineris, si putabis me esse conveniendum, constitues,
Abbreviated transcription (Latin):
ad decedendũ lege ut opinor cornelia constituti eẽnt. ut tnũ
factũ ic̃ qui quo aĩo int̾ noc simus ignorent aliem hominis
ut leuissime dicam et fugientis congressum meũ nõ cõum
demonstrabas. tñ in non dubram spem mei cõnemendi affe¬
rebas. Cuum int̾ea credo equidem maliuoli homĩes. late eñ
patet hoc uiciũ. et si in multis. sed tñ ꝓbabilẽ mat̾iem
nacti sermonis. ignari mee constantie conabãt᷑ alienare
a te uolũtatẽ meã qui te forũ tharsi ag̾e statue multa de¬
cern̾e indicare dic̾ent/ cum posses iam suspicari tibi ẽẽ successũ
que ne ab iis quidẽ fieri solerẽt qui brem tpr̃e sibi succedi pu¬
tarent. Hoꝵ ego sermone nõ monebar/ qͥn et̃ credas michi
uelim/ si qͥd tu ag̾es leuari me putabam molestia et ex
mensiũ ꝓuinciã factã esse gaudebam si absenti in unius
mensis labor detractus esset. Allud ueredicã me monet ĩ tãta

Expanded text:
ad decedendum lege, ut opinor, Cornelia constituti essent, ut tuum ad decedendum lege, ut opinor, Cornelia constituti essent, ut tuum factum, qui quo animo inter nos simus ignorent, alieni hominis, ut levissime dicam, et fugientis congressum, meum vero conidemonstrabas, tamen mihi non dubiam spem mei conveniendi adferebas, cum interea, credo equidem, malevoli homines late enim patet hoc vitium et est in multis, sed tamen probabilem materiem nacti sermonis ignari meae constantiae conabantur alienare a te voluntatem meam; qui te forum Tarsi agere, statuere multa, decernere, iudicare dicerent, cum posses iam suspicari tibi esse successum, quae ne ab iis quidem fieri solerent, qui brevi tempore sibi succedi putarent. Horum ego sermone non movebar, quin etiam, credas mi velim, si quid tu ageres, levari me putabam molestia et ex mensuum provinciam factam esse gaudebam, si absenti mihi unius mensis labor detractus esset; illud, vere dicam, me movet, in tanta
Abbreviated transcription (Latin):
egisset magnope a me petut ut laodiceam ꝓtinuc nem.
te i pͥma ꝓuiicia uelle esse ut ꝙpͥmũ decedet qͥn ñͥ ego
successor essem. quẽ tu cuꝑes uidere te antea ꝙ tͥ successũ
esset decessurũ fnisse. quod quidẽ erat consentaneñ cũ his
lr̃is quas ego rome acceꝑam. ex quibꝰ ꝑspexisse mn uidebar ꝙͣ
festmares. de cede Respondi Clodio me ita esse facturũ ac
mlto quidẽ libentiꝰ ꝙ si illud esset faciendũ qd promiserã
phame. Itaq et consiliũ nuutam. et ad te statĩ mea manu
scriptas lr̃as misi quas quidẽ ex tuis lrĩs intellexi satis ma¬
ture ad te esse platas. Hoc ego meo facto ualde delector. Nichil
n fieri potuit᷑ amantius. Tonsid̾a nũc uicissim tuũ nõ
mõdo tu ibi nõ finsti ubi me ꝙpͥmũ uidere posses. sed eo disces¬
sisti quo ero te ne ꝑsequi quidẽ possem triginta diebꝰ ꝙͣ tibi

Expanded text:
egisset, magno opere a me petivit ut Laudiceam protinus irem; egisset, magno opere a me petivit ut Laudiceam protinus irem; te in prima provincia velle esse, ut quam primum decederes; quin, nisi ego successor essem, quem tu cuperes videre, te antea, quam tibi successum esset, decessurum fuisse; quod quidem erat consentaneum cum iis litteris, quas ego Romae acceperam, ex quibus perspexisse mihi videbar, quam festinares decedere. respondi Clodio me ita esse facturum ac multo quidem libentius quam si illud esset faciendum, quod promiseram Phaniae. itaque et consilium mutavi et ad te statim mea manu scriptas litteras misi; quas quidem ex tuis litteris intellexi satis mature ad te esse perlatas. hoc ego meo facto valde delector; nihil enim potuit fieri amantius. considera nunc vicissim tuum. non modo ibi non fuisti, ubi me quam primum videre posses, sed eo discessisti, quo ego te ne persequi quidem possem triginta diebus, qui tibi
Abbreviated transcription (Latin):
rit̾ tridnũ qd̾ ego ephesi cõmoratꝰ sum nͨ ex eo qͥcꝙͣ audim
quod sibi a te mandatũ dic̾et. Sane aũt uellem potuisse
obseqm uoluntati tue. Non .n. arbitror noluisse
som meñ factũ cũ tuo comparo. et si nõ magis in
Caneo in nr̃a amicicia tuenda ꝙͣ tibi. tñ młto magͣ
meo facto delector ꝙͣ tuo. ego .n. brundusn quesim ex phan¬
na cuiꝰ m uidebar et fidelitatẽ erga te ꝑspexisse/ et nosse
putaret te uelle ut in succedendo pͥmũ uenirẽ cũ ille mͥ
respondisset nichil me tibi grati fac̾e possel ꝙͣ si ad diclam
namgassem  Et si minus dignitatis habebat ille aduẽtꝰ
et ad multas res mͥ mnus erat aptus. tñ ita me dixi esse
facturũ. Idem ego cũ lentulũ Clodiũ Corcyre cõnenissẽ.
hoĩem ita tibi cõninctũ ut mn cñ illo cũ loqu̾er tecũ loqͥ
uiderer dixi ei me ita facturũ esse ut in eã partẽ quã pha¬
ma rogasset pͥmũ uenirẽ. tñc ille mͥ cũ grãs eg

Expanded text:
riduum illud, quod ego Ephesi commoratus sum, nec ex eo quicquam audivi, quod sibi a te mandatum diceret. ac sane vellem potuisset obsequi voluntati tuae; non enim arbitror noluisse. Cum meum factum cum tuo comparo, etsi non magis mihi faveo in nostra amicitia tuenda quam tibi, tamen multo magis meo facto delector quam tuo. ego enim Brundisi quaesivi ex Phania, cuius mihi videbar et fidelitatem erga te perspexisse et nosse putaret te velle ut in succedendo primum venirem. Cum ille mihi respondisset nihil me tibi gratius facere posse quam si ad Sidam navigassem, etsi minus dignitatis habebat ille adventus et ad multas res mihi minus erat aptus, tamen ita me dixi esse facturum. idem ego cum L. Clodium Corcyrae convenissem, hominem ita tibi coniunctum, ut mihi, cum illo cum loquerer, tecum loqui viderer, dixi ei me ita facturum esse, ut in eam partem, quam Phania rogasset, primum venirem. tunc ille, mihi cum gratias
Abbreviated transcription (Latin):
tibi impon̾e nec audeo quieẜͣ ñ debeo. E qd̾ cõmodo tno fien
tẽ si quis casus eripu̾it mea tñ in te oĩa officia constabũt
nõ secus ac si te uidissem. Tibi de nr̃is rebꝰ nchil sum ante

Expanded text:
tibi imponere nec audeo quicquam nec debeo; sed, quod commodo tuo fieri tibi imponere nec audeo quicquam nec debeo; sed, quod commodo tuo fieri tem si quis casus eripuerit, mea tamen in te omnia officia constabunt non secus ac si te vidissem; tibi de nostris rebus nihil sum ante
Abbreviated transcription (Latin):
cie pͥmũ esse uenturũ quo te maxĩe uelle arbitrareꝵ. Tunc
mͥ ille dixit ꝙ classe tu uelles deced̾e̾ et ꝑfore accõmodatũ
tibi si ad illã maritinã ꝑtem ꝓuincie nanbꝰ accessissem.
dixi me esse facturũ. Itaꝙ fecissẽ nisi mͥ lucilius clodius
noster corcyre dixisset mĩme id ẽẽ faciendũ te laoditee
fore ad meũ aduentũ. Erat id mͥ młto bremꝰ młtoq cõ¬
modis cũ p̾sertim te ita malle arbit᷑rer/ tua rõ postea ẽ
cõmutata. Nũt quid fre fieri possit / tu faciliꝰ statues. ego
tibi meñ consiliũ exponã ꝓpe kł̃ sextiles puto me laoditee
fore ꝑpancos dies dũ pecm̃a accipit᷑ que mͥ ex prblica¬
disputatõne debetur cõmorabor. Deinde iter faciam ad
ex̾citũ ut circit᷑ idus sextiles putẽ mead ycomũ fore. B
si qͥd ñt me fallit in scribendo procul .ii. aberam ab re ip̃a
Ut tibi nota sit oĩs rõ dierũ atq it merũ meoꝵ. Oueris

Expanded text:
ciae primum esse venturum, quo te maxime velle arbitrarer. tunc mihi ille dixit, quod classe tu velles decedere, per fore accommodatum tibi si ad illam maritimam partem provinciae navibus accessissem. dixi me esse facturum itaque fecissem, nisi mi L. Clodius noster Corcyrae dixisset minime id esse faciendum; te Laudiceae fore ad meum adventum. erat id mihi multo brevius multoque commodius, cum praesertim te ita malle arbitrarer. tua ratio postea est commutata. nunc quid fieri possit, tu facillime statues; ego tibi meum consilium exponam: Pr. K. Sextilis puto me Laudiceae fore. perpaucos diesabor. deinde iter faciam ad exercitum, ut circiter id. Sext. putem me ad Iconium fore. sed, si quid nunc me fallit in scribendo procul enim aberam ab. re ipsa ut tibi nota sit omnis ratio dierum atque itinerum meorum. oneris
Abbreviated transcription (Latin):
ad istas legatõnes impediendas elle accõmodatũ. Iam
uero nõ tm̃ in bident᷑ iniuriã fac̾e̾ hi qui hec dilputãt
qĩ cuiꝰ aures ad hanc dilputatõnem patent. Rome cõ¬
polm edictũ nichil addidi nͥ quod prblicam me rogarũt
cñ lamũ ad me uenilsent ut de tno edicto totidẽ uerb̃
tũlferrẽ in meũ diligentissime scriptũ caput est qd̾
ꝑtinet ad mimuendos lumptꝰ cinitatũ quo in capite
bint quedã nona lalutaria cmitatibꝰ qͥbꝰ ego magnoꝑe
delector. Hoc u̾o ex quo bispicio nata ẽ me exqui lille ⁊¬
aliqͥd in quo te offendem tnͣllaticium est /neq. n erã tam
desipiens ut pͥnate rei cã legari putarẽ qui et tibi non
pͥnato et pro renẽ pͥmata tua. sed pr ͦ nõ in pͥnato sed
in prblico orbis t̾re consilio .i. in senatu ut gr̃as ag̾ent
mittebantur. Aeq .ii. cñ edixi ne quis in iullu meo

Expanded text:
iendas esse accommodatum. iam non tantum mihi videntur iniuriam facere ii qui haec disputant, quam si cuius aures ad hanc disputationem patent. Romae composui edictum; nihil addidi, nisi quod publicani me rogarunt, cum Samum ad me venissent, ut de tuo edicto totidem verbis transferrem in meum. diligentissime scriptum caput est, quod pertinet ad minuendos sumptus civitatum. quo in capite sunt quaedam nova salutaria civitatibus, quibus ego magno opere delector; hoc vero, ex quo suspicio nata est me exquisisse aliquid in quo te offenderem, tralaticium est. neque enim eram tam desipiens, ut privatae rei causa legari putarem, qui et tibi nonprivato et pro re non privata sua, sed publica, non in privato, sed in publico orbis terrae consilio, id est in senatu, ut gratias agerent, mittebantur; neque, cum edixi ne quis iniussu meo p
Abbreviated transcription (Latin):
Hec ad te scripsi liberius fretus conscĩa officii mei beni¬
uolentie q quã a me certo iudicio susceptã quo ad tu uo¬
les consernabo.
t si qnͣtũ ex tuis lr̃is intelligere potu uidebã te
hant eplam cũ ad urbem esses esse lectinũ refrig̾ato
iam lenissimo sermone hominũ ꝓmncialiũ. tñ cñ tu
tam multis uerbis ad me de imꝓborũ or̃one scripsisses
faciendũ in putam ut tins lrĩs brem responder̃e l
pͥma duo capatla capita epłe tue tacita in quodã modo
relinquenda sunt. nichil .ii. hñt qd definicũ sit ant
certũ insi me unltu taciturnitate significasse me¬
tibi esse amicũ id ꝙ pro tribunali cũ aliqͥd ageret᷑ et
nõnullis in cõminiis intelligi potuisse. hoc totum
nichil esse possum intellig̾e sed cũ sit nichil ne quid
dicatur quidem intelligo. Illud quidẽ scio meos młto
et illustres. Ee ex suꝑiore. et ex equo loco ẜmones hĩtos
cum tua lũma laude et cũ magna lignilicatione

Expanded text:
haec ad te scripsi liberius fretus conscientia offici mei benevolentiaeque, quam a me certo iudicio susceptam, quoad tu voles, conservabo. etsi, quantum ex tuis litteris intellegere potui, videbam te hanc epistulam, cum ad urbem esses, esse lecturum refrigerato iam levissimo sermone hominum provincialium, tamen cum tu tam multis verbis ad me de improborum oratione scripsisses, faciendum mihi putavi ut tuis litteris brevi responderem. sed prima duo capita epistulae tuae tacita mihi quodam mod definitum sit aut certum, nisi me vultu et taciturnitate significasse tibi non esse amicum, idque, pro tribunali cum aliquid ageretur, et non nullis in conviviis intellegi potuisse. hoc totum nihil esse possum intellegere; sed, cum sit nihil, ne quid dicatur quidem intellego; illud quidem scio, meos multos et inlustris et ex superiore et ex aequo loco sermones habitos cum tua summa laude et cum magna sollicitudine
Abbreviated transcription (Latin):
line ulla minuitione dignitatis tue prelertim ip̃is cuu¬
tatibus poltulantibꝰ. Nam inͥ totũ gemis legationr̃e
tuo nonnĩe proficilcentiũ notũ non erat. Apamee cñ
essem multarũ cinitatũ pͥnceps ad me detulerunt
luptus decerm legatis minis magnos cũ loluendo n¬
cmitates non ellent. Hic multa bimul cogitam. Ibri¬
mũ.te hoĩem nõ solũ lapientẽ uerũetiã nũc ut loqͥmur¬
urbanũ. nõ arbitrabar gn̾e ilto legatõnũ delectari. id¬
q me arbitror lyuadis pro tribumali multis uerbisn
disputauille. Primũ appiũ clodiũ lenatui pplõ ꝙ
ro. non midelium teltimonio. in ea .ii. cutate mẽtio
facta est sed sua sponte esse laudatũ. Denide ista me¬
uidisse accidere multis ut eoꝵ cã legatõnes romam ue¬
nirent. led his legatõnibus nõ memiuille bllũ tempus
landandi aut locũ dari studia eoꝵ mnͥ placere ꝙ ĩ te bñ
m̾ito grati ellent. conliliũ totũ uideri mĩme necellariũ

Expanded text:
m ipsis civitatibus postulantibus? nam mihi totum genus legationum tuo nomine proficiscentium notum non erat. Apameae cum essem, multarum civitatum principes ad me detulerunt sumptus decerni legatis nimis magnos, cum solvendo civitates non essent. hic ego multa simul cogitavi. primum te, hominem non solum sapienteurbanum, non arbitrabar genere isto legationum delectari, idque me arbitror Synnadis pro tribunali multis verbis disputavisse, primum Ap. Claudium senatui populoque Romano non Midaeensium testimonio in ea enim civitate mentio facta est, sed sua sponte esse laudatum; deinde me ista vidisse accidere multis, ut eorum causa legationes Romam venirent, sed iis legationibus non meminisse ullum tempus laudandi aut locum dari; studia mihi corum placere, quod in te bene merito grati essent; consilium totum videri minime necessarium;
Abbreviated transcription (Latin):
debent mirari homĩes. cñ et na semꝑ ad largiendũ
ex alieno tnuim restrictior et tpribꝰ quibꝰ alii monẽt᷑
hisdẽ ego mouear neͣ esse acerbũ sibi ut sim dulcis
iiͥ. De rebus urbanis qrbꝰ ꝙ me c̾tiorẽ fecistiꝰ tñ ꝑ
le in gratũfuit tñ ꝙ lignificalti tibi omĩa mãdata¬
mea cure tore in quibꝰ unũ illud te p̾cipne rogo ut cure ᷤᷤ¬

Expanded text:
debent mirari homines, cum et natura semper ad largiendum debent mirari homines, cum et natura semper ad largiendum ex alieno fuerim restrictior et temporibus, quibus alii moventur, isdem ego movear, 'med esse acerbum sibi, uti sim dulcis mihi.' de rebus urbanis quod me certiorem fecisti, cum per se mihi gratum fuit, tum quod significasti tibi omnia mea mandata curae
Abbreviated transcription (Latin):
optimo me ablentẽ deler̾e pollis. Unũ genꝰ excipio ẜmo¬
nis. in quo ꝑlepe aliquid dicit᷑ quod te putẽ nolle diti.
me audiente ut aut gramus dic̾etur aut ĩpurins ꝙͣ
mecũ corcyre clodiꝰ est lequutꝰ cũ in eo gn̾e maxrine
queretur telt te alioꝵ impbi ͭ ͤ minus felicẽ buille. hoꝰ ego
ẜmones ꝙ et multi lunt. et tnã exiltimationẽ ut ego
sentio nõ offendũt lacessim nuĩꝙͣ. sed nõ ualde repressi. Si
quis est qui neminẽ bona lide in gr̃am putet redire polle
nõ nr̃am is ꝑfidiã coarguit. led iudicat luã limulq nõ
recte fecerit led nõ idẽ ut̾q lecutꝰ lit Hñt ego amitũ
habe̾ nõ curo ⟦ebeli lib̾alitas tua ut homĩs nobilissim¬
libalissim latiũs in prouincia patuit / nr̃a li angustior
erit et si de tua prolxa bnficaꝙ natura liitabit aliꝙͥ
polterior anuᷤ ꝓpter quandã triltitiã temporũ non

Expanded text:
optimo me absentem deserere posses? unum genus excipio sermooptimo me absentem deserere posses? unum genus excipio sermonis, in quo persaepe aliquid dicitur, quod te putem nolle dici, me audiente ut aut gravius diceretur aut in pluris, quam mecum Corcyrae Clodius est locutus, cum in eo genere maxime quereretur te aliorum improbitate minus felicem fuisse. hos ego sermones, quod et multi sunt et tuam existimationem, ut ego sentio, non offendunt, lacessivi numquam, sed non valde repressi. si quis est qui neminem bona fide in gratiam putet redire posse, non nostram is perfidiam coarguit, sed indicat suam, simulque non recte fecerit, sed non idem uterque secutus sit, hunc ego amicum habere non curo. liberalitas tua ut hominis nobilissimi latius in provincia patuit; nostra si angustior est etsi de tua prolixa beneficaque natura limavit aliquid posterior annus propter quandam tristitiam temporum, non