comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃is frĩb nõ ĩ corꝑe s ĩ anĩa mori. ꝙꝓ diuad¬
i̾it lucrati erimꝰ frẽm. si u̾o ñ m̾eam᷑ ex¬
audiri nbi iam uł tosare uiuos. uł tolerari
a uiuis nõ pot̾it. s ĩcipiet efferri. sꝑ qͥdem¬
fidelit̾ gemo. s iam nõ ita fiducialit᷑ oro
Nõ aꝑte audeo dĩe. Seni dñe ⁊ suscita mo¬
ituũ meũ uł nr̃m. corde tñ suspẽso tremu¬
lus ĩtꝰ clamare nõ cesso. Si forte. si foxte. si
forte desid̾iũ panꝑũ exaudiet dñs. ꝓp̾uatõ¬
nẽ cordis eoꝵ audiet auris eiꝰ. Et iͦ. Nũqd
mortuis facies mirabilia. aut medici susti¬
tabũt ⁊ ꝯficebũt᷑ tibi. Et de qͣtͣduauo. stñꝙͥ

Expanded text:
nostris, non in corpore, sed in anima mori; quandiu adixerit, lucrati erimus fratrem: sin vero non mereamur exudiri, ubi jam vel tolerare vivos, vel tolerari a vivis noita fiducialiter oro. Non aperte audeo dicere, Veni, Domine, suscita mortuum nostrum: corde tamen suspenso, tremulus intus clamare non cesso, Si forte, si forte, si forte desiderium pauperum exaudiet Dominus, praeparationem cordis eorum audiet auris ejus; et illud, Nunquid mortuis facies mirabilia, 581 aut medici suscitabunt, et confitebuntur tibi? et de qu
Abbreviated transcription (Latin):
tib pͣndẽtib facit: ꝙͣ sicũ cet̾is. septẽ ieuma¬
u̾it. Cõmodior sͥ iudet᷑ una oratiuncła peculi¬
aris: qͣm tota psalmodia uuiꝰ noctis. Int̾ pͥn¬
dendũi crebro solet ocłos iactare ꝑ mensas.
ut ꝙͣ minꝰ comed̾e uid̾it iuctũ se doleat ⁊ in¬
cipiat ad ip̃m sͥ crudelit̾ sb̾tͣhere qd̾ uecestari¬

Expanded text:
is prandentibus facit, quam si cum caeteris septem dies jejunaverit. Commodior sibi videtur una oratiuncula peculiaris, quam tota psalmodia unius noctis. Inter prandendum crebro solet oculos jactare per mensas, ut si quem minus comedere viderit, victum se doleat, et incipiat idipsum sibi crudelit
Abbreviated transcription (Latin):
ymbrẽ colligam: iñ młtiloqͥo iactãtiã. In hoc hẽs
qͣrtũ gͣdũ ⁊ descͥptũ noĩatũ fuge rẽ ⁊ teneno¬
mẽ. Iic eidẽ cautela iã accede ad qͥntũ. ꝙͣ nonũo¬

Expanded text:
in brevi colligam, in multiloquio nota jactantiam. In hoc habes in brevi colligam, in multiloquio nota jactantiam. In hoc habes quartum gradum et descriptum, et nominatum. Fuge rem, et tene nomen. Hac e
Abbreviated transcription (Latin):
aut loquet ᷑ gͦ aut rumpet᷑. plenꝰ ÷ enĩ sermo¬
nib ⁊ coartat eũ sp̃c ut̾i sui. Esurit ⁊ sitit
auditores qͥb suas iactet᷑ uauitates. qͥb om̃e
t̾rogantẽ nõ q̃rẽti respõdet. Ip̃e q̃rit. ip̃e
solueͥt. ⁊ n̾ba collotutoris ĩꝑfcã p̾scidit. Eñ
aut̾ pulsato signo ncce ÷ ĩt̾rũpi colloqͥũ. ho¬
rĩ longã. breue q̃rit᷑ ĩt̾uallũ. q̃rit licẽtiã ut
ad fabulas reu̾tat᷑ pꝰt horam. nõ ut ꝙ̃piã edi¬
ficet ut sciãm iactet. Edificare pot̾: s edifica¬
re nõ intendit. Nõ cua curat te doc̾e uł a te
De patiẽcia. de hũilitate. aut de singłis uͥtuti¬
b plenissiẽ s uanissiẽ disputat ut tu .s. si audi¬
eris dicas. ꝙ ex him̃ daintia cordis os loqͥt ⁊ qͥa
bonꝰ bõ de bono thesauro suo ꝓft̾ bona. Gi ad
lubrica sermo ꝯu̾tit᷑  in hiis ꝙͣto astutiar tan¬
ro loqͣcior ĩuenit᷑ dicas si audias. Riuũ uami¬

Expanded text:
Aut loquetur ergo, aut rumpetur. Plenus est enim sermoAut loquetur ergo, aut rumpetur. Plenus est enim sermonibus, et coarctat eum spiritus uteri sui. Esurit et sitit auditores, quibus suas jactitet vanitates, quibus omne terrogantem, non quaerenti respondet. Ipse quaerit, ipse solvit, et verba collocutoris imperfecta praescindit. Cum autem pulsato signo necesse est interrumpi colloquium, horam longam, breve queritur intervallum; quaerit licentiam, ut ad fabulas revertatur post horam, non ut quempiam aedificet, sed ut scientiam jactet. Aedificare potest, sed non aedificare intendit. Non curat te docere, vel a te de patientia, de humilitate, et de singulis virtutibus plenissime, sed vanissime disputat: ut tu scilicet, si audieris, dicas, quod ex abundantia cordis os loquitur, et quia bonus homo de bono thesauro suo profert bona . Si ad ludicra sermo convertitur, in his quanto assuetior, tanto loquacior invenitur. Dicas, si audias rivum vani
Abbreviated transcription (Latin):
ualet. Ut enĩ uesica colłecta t᷑gida uẽto ꝓmp¬
toq forata exiguo. si stͥngit᷑. trepitat cũ de¬
tumescit ac uentꝰ egrediẽs nõ passim effusꝰ
s stͥctim emuissus crebros qͦsdã sonitꝰ reddit.
sic monachꝰ uir uanis scurilib q cor suũ co¬
gitatõib ĩpleu̾it p̃p discipłiã silentii nõ ue¬
mens uẽtus uanitatis qͣ plemiꝰ ũ egrediat᷑
ĩt̾ angustias sãctitũ ꝑ chachĩnos excutitur
Sepe uultũ pudibundꝰ abscondit clandit la¬
bia. ⁊ deutes stͥngit. ridet tñ nolens. chachiũ¬
nat ĩuitꝰ. Cumq os pugnis obstrux̾it suis:
ꝑ nares adhuc stermitare audit᷑. Qrͣtꝰ gͣdꝰ
foramĩe laxato sini uentositas eructuet᷑alli¬
oqͥn rũpet᷑. sic monachꝰ ĩ epta redũdãte letiti¬
a dũ usu uł siguis eam aꝑire nõ sufficit. in
helui u̾ba ꝓrũpit. En uent̾ meꝰ qͣsi mustum
absq spnacło ꝙ nouas laguncłas disrũpit.

Expanded text:
valet. Ut enim vesica collecto turgida vento, punvalet. Ut enim vesica collecto turgida vento, punctoque perforata exiguo, si stringitur, crepitat dum detumescit; ac ventus egrediens non passim effusus, sed strictim emissus crebros quosdam sonitus reddit: sic monachus, ubi vanis scurrilibusque cor suum cogitationibus impleverit, propter disciplinam silentii non inveniens ventus vanitatis qua plenius egrediatur, inter angustias faucium per cachinnos excutitur. Saepe vultum pudibundus abscondit, claudit labia, dentes stringit; ridet non volens, cachinnat invitus. Cumque os pugnis obstruxerit suis, per nares adhuc sternutare auditur. 576 CAPUT foramine, laxato sinu, ventositas eructetur, alioquin rumpetur. Sic monachus inepta redundante laetitia dum risu, vel signis eam aperire non sufficit, in Heliu verba prorumpit: En venter meus, quasi mustum absque spiraculo, quod novas lagunculas dirumpit .
Abbreviated transcription (Latin):
diũ ꝙ sꝑ appetit freꝙ̃ti uidet ĩt̾polari t̾stĩa
ꝙͣ de bonis alt̾iꝰ ꝯtrahit. ĩpatiens sue hũili¬
atoĩs fugit ad ꝯsiliũ false ꝯsolatõis. ex illa
deniq ꝑte qͣ sua sibi uilitas ⁊ aliena excel¬
lentia mõstͣtmr. restͥngit curiositatẽ ut to
leticia ꝯtinuet . Sicq fit ut ꝙ̃ sibi uicissĩ
uẽdicabãt gaudiũ ⁊ tͥstĩa: sola possid̾e̾ ĩcip¬
iat ĩepta letitia. In hac aut̃ t̾tiũ tͥ gͣdu
nũꝙͣ gemẽtẽ audies. lacͥmãtẽ uidebis. puteᷤᷤ¬
sa si attẽdas aut sui oblicũ: aut ablutũ a cul¬
pis. Insigins scurilitas ĩ frõte hylaritas uia
nitas apparet ĩ incessu. ꝓnꝰ ad iocũ. facilis ac
ꝓmptꝰ ĩ risu. Cuictis qͥppe q̃ ĩ se ꝯtẽptibiłia
⁊ ido̾ t̾sticia nou̾at a memoria rasis bonis qsi
qͣ sentit ĩ se adiuiatis uł simłatis añ ocłos
mẽtis dũ nil cogitat nͥ ꝙ lib. nͨ attendit.s.
iam risũ ten̾e. iam ĩeptã leticiã sinisare nõ

Expanded text:
lari tristitia, quam de bonis alterius contrahit, impatiens suae humiliationis, fugit ad consilium falsae consolationis. Ex illa denique parte, qua sibi sua vilitas, et aliena excellentia monstratur, restringit curiositatem, ut tolaetitia continuetur. Sicque fit ut quem sibi vicissim vindicabant gaudium et tristitia, sola possidere incipiat inepta laetitia. In hac autem, in qua tertiuraro gementem audies, aut lacrymantem videbis. Putes, si attendas, aut sui oblitum, aut ablutum a culpis. In signis scurrilitas, in fronte hilaritas, nitas apparet in incessu. Pronus ad jocum, facilis ac promptus in risu. Cunctis quippe quae in se contemptibilia, et ideo tristia noverat, a memoria rasis; bonisque, si qua sentit in se, adunatis vel simulatis ante oculos mentis, dum nil cogitat nisi quod libet, nec attendit si licet; jam risum tenere, jam ineptam laetitiam dissimulare non
Abbreviated transcription (Latin):
pot̾. qͣle̾ .s. se ĩtuentib offert. ianꝰ qͣ potest
⁊ bͣchia spectans. palpa  costas. hum̾os attrectaͭ
nat. ad oĩa demq sua strenuꝰ. ad ꝯminiꝰa pig̾.
uigilat ĩ lecto. dormit ĩ choro Cũq aliis psal¬
lentib ad uigilias tota nocte dormietet. pꝰt
iugilias aliis ĩ claustro qͥescẽtib : solus ĩ ora¬
torio remanet extreat ⁊ tuscit. gemittib
ac suspiriis auxes foris sedentiũ de angło ĩpleᷤ.

Expanded text:
t se intuentibus offert, manus quas potest et brachia spectans, palpat costas, humeros attrectat rnat. Ad omnia denique sua strenuus, ad communia piger. Vigilat in lecto, dormit in choro: cumque aliis psallentibus ad vigilias tota nocte dormitet, post vigilias aliis in claustro quiescentibus solus in oratorio remanet: exscreat, et tussit, gemitibus ac suspiriis aures foris sedentium 577 de angulo implet.
Abbreviated transcription (Latin):
dã suspit᷑ suꝑiores qͦsdã despicit ĩf̾i̾ores. ⁊ ĩ
aliis quidẽ uidet ꝙ ĩuidet. ĩ aliis ꝙ uridet.
iñde fit ut ꝓ mobilitate ocłoꝵ leiugatus
animꝰ. ulła utiq sui cura aggͣuatus. iͦ
ꝑ suꝑbiã ad alta se enigat modo ꝑ ĩiuidiã
ĩ una den̾igat. nũc ꝑ ĩiudiã nequit̾ tabe¬
scit. nũc ꝑ excellenciam puerilit᷑ hylares
gaudet᷑ amor ꝓpe excellẽtie facit. has aut̃
animi uicissitudiẽs nũt pauta ⁊ mordãtia.
nũc młta ⁊ ĩania. nũt risu. nũc luctu ple¬
na. sẽꝑ u̾o irratõnabilia indicant u̾ba. Con¬
ꝑa si uis hos duos pͥmos sr̃bie gͣdus sup̾¬
mis duob huilitatis ⁊ uide si nõ ĩ ultimo
curiositas ĩ penultimo leuitas cohibet᷑. Io
ip̃m ĩ cet̾is reꝑies: si alt̾utrũ ꝯꝑẽt᷑. S iam
ad t̾ciũ docendo nõ descẽdendo ueniamis.

Expanded text:
dam suspicit superiores, quosdam despicit inferiores: et in aliis quidem videt quod invidet, in aliis quod irridet. Inde fit ut pro mobilitate oculorum levigatus animus, nulla utique sui cura aggravatus, modo per superbiam ad alta se erigat, modo per invidiam in ima demergat: nunc per invidiam nequiter tabescit, nunc per excellentiam pueriliter hilaresgaudet, amor propriae excellentiae facit. Has autem animi vicissitudines nunc pauca et mordacia, nunc multa et inania; nunc risu, nunc luctu plena, semper vero irrationabilia indicant verba. Compara, si vis, hos duos primos superbiae gradus supremis duobus humilitatis: et vide si non in ultimo curiositas, in penultimo levitas cohibetur. Id ipsum in caeteris reperies, si alterutrum comparentur. Sed jam ad tertium docendo, non descend
Abbreviated transcription (Latin):
exultauit. Sicut eñ medicꝰ nõ solũ ungũeto
s ⁊ igne utit᷑ ⁊ fr̾. quo om̃e ꝙ ĩ uulu̾e sanã¬
do sr̃fluũ extreu̾it secet ⁊ urat. ne sanit̃atẽ
q̃ ex iniguẽto ꝓcedit. ĩpediat. sic meditꝰ aĩaꝵ
deꝰ huiꝰ modi aĩe ꝓ curat tẽptatõnes. ĩmͣtit t̾b¬
ulatões qͥb afflcta ⁊ hũiliata gaudiũ u̾tat
ĩluctũ. reuelatõnẽ putet illusionẽ. Uñ fit ut¬
⁊ uanitate careat: ⁊ u̾itas reuelatõis nõ ꝑeat
Sic pauli extollẽtia ꝑ stimłos carnis repͥmiti:
⁊ ip̃e reułatõib celebris attollit᷑. Sic zacharie
ĩfidelitas lingue obligatõe młtat᷑. ⁊ ãgłus u̾itaᷤᷤ
suo ĩ tp̃r maĩfestãda nõ mutat᷑. sic lic ꝑgłam
⁊ ignobłitatẽ scĩ ꝑficiũt. dũ int̾ singłaria

Expanded text:
edicus, non solum unguento, sed igne utitur et ferro, quo omne quod in vulnere sanando superfluum excreverit, secet et urat, ne sanitatem, quae ex unguento procedit, impediat: sic medicus animarum Deus hujusmodi animae procurat tentationes, immittit tribulationes, quibus afflicta et humiliata, gaudium vertat in luctum, revelationem putet illusionem. Unde fit ut vanitate careat, et veritas revelationis non pereat. Sic Pauli extollentia per stimulos carnis reprimitur , et ipse revelationibus crebris attollitur. Sic Zachariae infidelitas linguae obligatione mulctatur , et angeli veritas suo in tempore manifestanda non mutatur. Sic per gloriam et ignobi
Abbreviated transcription (Latin):
dep̾hẽde. Si uid̾is manachũ de qͣ pͥꝰ bñ ꝯfi¬
debas ubiꝯ stat. ambulat. sedet. ocłis ĩcipiẽtẽ
uagari. caput erectũ. aures portare suspẽsas.
e motib ext̾ioris hoĩs ĩt̾iorẽ ĩ nuitatũ agnos¬
cas. Uir qͥppe ꝑu̾sꝰ nuit ocid. terit pede. di¬
ipͣm e ignorat: foras mͣtit᷑ ut chedos pascat.
hedos cͥipe qͥ pcc̃m sigͥficãt recte ocłos aures q

Expanded text:
deprehendes. Si videris monachum, de quo prius bene confidebas, ubicunque stat, ambulat, sedet, oculis incipientem vagari, caput erectum, aures portare suspensas; e motibus exterioris hominis interiorem immutatum agnoscas. Vir quippe perversus annuit oculo, terit pede, diipsam ignorat, foras mittitur, ut haedos pascat . Haedos quippe, qui peccatum significant, recte oculos auresque
Abbreviated transcription (Latin):
spm̃ ꝓphetie. ⁊ si nõ oĩa nõ ido tñ pritãdi st̃
adhuc adolescẽtulꝰ narrabat qͦꝵ tũc nust̾iuĩ
ignorabat uanitatẽ posse notari: ego tũ nus¬
terio mag̾ siue sĩplititati pueri deputãd̾ arb¬
itͦr ꝙpͣ uanitati. Qlue tñ si qͣ fuit: ꝑ ea q̃ pasfꝰ
legit᷑ potuit expiari. Nõ ulłis enĩ aliqͣ aliqũ

Expanded text:
prophetiae, etsi non omnia, non ideo tamen putandi sunt adhuc adolescentulus narrabat, quorum tunc mysterium ignorabat, vanitatem posse notari; ego tamen mysterio magis sive simplicitati pueri deputandum arbitror, quam vanitati. Quae tamen, si qua fuit, per ea quae passus legitur, potuit expiari. Nonnullis enim aliqua aliquando
Abbreviated transcription (Latin):
si ad aͦ uinꝙͣ m̃tẽdas. audi curiose sałonem.
audi stulte sapiẽtẽ. Omĩ custodia ĩqͥt c̾todi
cor tuũ. ut om̃s uidel sensus tui uigilent:
ad id im̃ uita ꝓcedit c̾todiẽdũ. Quo enĩ a
te tͤiose recedis: Cui te m̃t̾im ꝯm̃tis : Ut ꝙͥ
audes ocłos leuare ĩ celũ qͥ pcamti ĩ celũ. Ter¬
ũ: uł impẽdas. Leuauit ocłos suos anud m̃
montes ut pet̾et. leuauit ⁊ dñs suꝑ turbas

Expanded text:
si ad aliud unquam intendas. Audi, curiose, Salomonem; audi, stulte, Sapientem. Omni custodia, inquit, custodi cor tuum : ut omnes videlicet sensus tui vigilent ad id, unde vita procedit, custodiendum. Quo enim a te, o curiose, recedis? Cui te interim committis? Utquid audes oculos levare ad coelum, qui peccasti in coelum? Terum, vel impendas. Levavit oculos David in montes, ut peteret : levavit et Dominus super turbas,
Abbreviated transcription (Latin):
Ercia ala ẽ carnis m̃dicia. Caro mũda
ẽ ꝙͣ nlła com̃qinat luxͤia. luxia omĩa
uͥtutũ eradicat genimĩa
petulanciã excludit̃. ħ cͥcumcidit ocłi
uosus obẜuat aspͤtus: iste ⁊ m̃te ẽ ĩpudic᷑.
enna .ii. ẽ auditꝰ castiõnia.
caste st̃ aures q̃ uocẽ ñ recipiũt obrͤctã

Expanded text:
ertia ala est carnis munditia. Caro munda est, quam nulla coinquinat luxuria: luxuria omnium virtutum eradicat germina. petulantiam excludit. Haec circumcidit oculum, riosus oberrat aspectus, iste et mente est impudicus. Secunda penna est auditus castimonia. Castae sunt au
Abbreviated transcription (Latin):
pẽna p᷑. affc̃s sinc̾i rectitudo e̾. affc̃s desid̾¬
ii tui sit rectꝰ. sit sinc̾us. Reccꝰ er̃ si id appetas
ꝙ appet̾e debes. Sinc̾us uͦ. si eo mͦ qͦ honesta¬
tis untꝰ suad. Amõ sororẽ suã dilex̃. affcs̃
amoris rͨtus fuit s ñ eo mͦ quo debuit soro¬

Expanded text:
prima est affectus sinceri rectitudo. Affectus desiderii tui sit rectus et sincerus. Rectus erit, si id appetas quod appetere debes; sincerus vero, si eo modo quo honestatis virtus suadet. Amnon sororem suam dilexit ; affectus amoris rectus fuit, s
Abbreviated transcription (Latin):
ur egͦtꝰ culpa ducat᷑ pnĩa. ut celesti medi¬
co ꝓmittat obedĩam morbi uitare cãm. Id
cibus saĩs ẽ refectõ .i. ꝓuectõ iustis. In ħ ꝯͤ¬
bo solidiori ñ uałnt uti qr manꝰ hnt̃ ĩa¬
lidas ad tend os ad mãd̾ucãd̾ stomachũ
ad recipiend̾. Sio sac̾dos manꝰ h ĩualidaᷤ
ad tcͨtand̾ celestes escas qr manꝰ qͣs porrigt̃

Expanded text:
ut aegrotus culpa, ducatur poenitentia ut coelesti medico promittat obedientiam, morbi vitare causa. Idem cibus, sanis est refectio, id est justis bo solido non valent uti, quia manus habent invalidas ad tenendum, os ad manducandum, stomachum ad recipiendum; sic, sacerdotes manus habent invalidas ad tractandum coelestes es
Abbreviated transcription (Latin):
est eis scõ mandato continget enĩ eis ald̾
ueri ꝓu̾bii canis reusus ad uomitũ suũ
⁊ susꝰ lota in uolutabro luti qͥ nĩmir̃ auͣ¬
ritie morbꝰ mumꝙͣ meliꝰ compescit᷑ nͥ cũ
dies mortis sñ obliuioẽ medita᷑ ⁊ t̃ quał

Expanded text:
est illis sancto mandato . Contingit enim eis illud veri proverbii: Canis reversus ad vomitum suum, et sus lota in volutabro luti . Qui nimirum avaritiae morbus nunquam melius compescitur, nisi cum dies mortis sine intermissione meditatur, cum qua
Abbreviated transcription (Latin):
sistit᷑. ꝯͣ te dem̃ceps sñ m̃sura cumulantur
¶ S pacĩa Rndeo Si passio redemptoris
st̃ ⁊ uos ꝑseq̃ntur. S qͣnta st̾ in cõꝑatõe¬
ꝓbria irrisiões ꝯtũelias. alapas sputa. fla¬
gella. spmeã coronã crucẽq sustinuit. et
nos miẜi ad nr̃am ꝯfusiõm imo ẜmone
fatigam. uno u̾bo deicim et ꝙͣ agius¬

Expanded text:
sistitur, contra te deinceps sine mensura cumulabuntur. 29.  Patientia:  Si passio Redemptoris ntur . Sed quanta sunt in comparatprobria, irrisiones, contumelias, alapas, sputa, flagella, spineam coronam, crucemque sustinuit; et nos miseri ad nostram confusionem uno sermone fatigamur, uno verbo dejicimu
Abbreviated transcription (Latin):
em̃dõ succurr. nisi uͭ ñ am̾tant᷑ rr tp̃alĩ
uoluptates. dũ conseq̾ neq̃uut futĩ seculi
simꝰ ĩpissimꝰ aci sordidissimꝰ illecebͦsissimꝰ qͦ¬
ccce maria magd̾ ĩnu̾is fornicõnũ sordib
ĩ qͥnara ad fontẽ pietatis anxia currẽs dni ueᷤᷤ
bans ũguentoq ꝑungens ablui. Ecce petrꝰ
negatõis sue iũtulis astͣctus amarissĩs lacri¬
mis ĩfidelitatis nodos resoluit. ecce seditõne
⁊ effusiõe fr̃ni sangũis latͦ obnoxiꝰ. umiꝰ hore
mom̃to unaq ꝯfessõnis uoce de cruce ad ꝑa-¬

Expanded text:
succurrit, nisi ut non amittantur rerum temporalium voluptates, dum consequi nequeunt futuri saeculi simus, impurissimus ac sordidissimus, illecebrosissimus qEcce Maria Magdalena, innumeris fornicationis sordibus inquinata, ad fontem piatatis anxia currens, Dominiqumbens, unguentoque perungens ablui meruit. Ecce Petrus negationis suae vinculis astrictus, amarissimis lacrymis infidelitatis nodos resolvit. Ecce seditioni et effusioni fratrum sanguinis latro obnoxius, unius horae momento, unaque confessionis voce, de cruce ad par
Abbreviated transcription (Latin):
git᷑. ħ fecisti ⁊ tacui. ne aut̃ ex hoc discreto
silncio. decͣctores sibi applaud̾ent qui dum
sꝑ occulte derogare malũt. ñ ꝙͣ in aꝑtam
coreptõm ꝓsilũt. adhuc sb̾infert᷑. ex iftĩasti
Ueluti dr̃et᷑. ñ ĩ occulto ut ẽ tua ꝯsuetudo
s ĩ aꝑto ut ẽ m̃a sollicitudo. aptũ corripiẽdi

Expanded text:
 fecisti et tacui. » Ne autem ex hoc discreto silentio detractores sibi applauderent, qui dum semper occulte derogare malunt, nunquam in apertam increpationem prosiliunt, adhuc subinfertur: Existimasti veluti diceretur: Non in occulto, ut est tua consuetudo, sed in aperto, ut est mea sollicitudo, aptum corripiendi
Abbreviated transcription (Latin):
ni affc̃s. Si cet̾os uͥtutib añcellis. tutius
asẜis quid suꝑiores uel equales st̃: quid
te ledit quid te nocet. caue ꝓrsus ne dũ¬
alũs locũ celsitudĩs inuides illũ imite¬
ris de quo scͥptũ retines. ĩuidia dya moᷤ
absit ut illũ ames quẽ in om̃ib ꝯͣrium
hẽs qui te derogat qui tͥ insultat qui ꝯ

Expanded text:
 V. Si caeteros virtutibus antecellis, tutius asseris, quidam superiores, aut aequales sunt, quid te laedit, quid te nocet? Cave prorsus, ne dum locum celsitudinis invides, illum imiteris, de quo scriptum est: « Invidia diaboli mors Absit ut tu illum diligas, quem in omnibus contrarium habes, qui tibi derogat, qui tibi insultat, qui te
Abbreviated transcription (Latin):
nũ qd̃ agis. ut bonus a cc̃tis dicaris ur sc̃s
⁊ uenembił ab omĩb p̃diceris ut deiełes
uoceris ut neõ te ꝯtempnat neõ te despi¬
ciat s uniu̾si debitũ houorẽ tͥ ꝑsoluant¬
S tunor diũ Rnd. Si boni aliquid agis
age occulte ꝙ agis in qͣntũ uales. qd̾ si ex
toto nõ uales. Sit in animo occultandi

Expanded text:
num quod agis, ut bonus a cunctis dicaris, ut sanctus et venerabilis ab omnibus praediceris, ut Dei electus noscaris, ut nemo te contemnat, nemo te despiciat: sed universi debitum tibi honorem persolvant. Timor Domini respondet: Si boni aliquid agis,age. Occulta quod agis, in quantum vales: quod si ex toto non vales, sit in animo occultandi
Abbreviated transcription (Latin):
lecit homĩes de ꝑadiso minauit tuiꝰ ex̾citus
atq armoꝵ conflictus uicia st̃ q̃ breuit᷑
lisa dec̾tent. ¶ Suꝑbia .n. dic̃. Certe mł¬
tis. ĩmo pene om̃ib melior es u̾bo scĩa
diuicus honorib ⁊ cẽtis q̃ cͣrnalib ⁊ spũ¬

Expanded text:
ecit, homines de paradiso eliminavit; cujus exercitus, atque armorum conflictus, vitia sunt, quae breviter lisa decertent. 5.  Superbia:  Certe multis, imo etiam pene omnibus melior es verbo, scientia, divitiis, honoribus
Abbreviated transcription (Latin):
tudĩs depeunt q̃ ꝑ u̾la mana dilabũt᷑ Qui
laudẽ ñ appetit uͭ ꝯtumeliã sentit. Discerue
te tuo indicio: ñ alieno. Nemo enĩ mag̾
uis.: talis esto. Gi sapiens su̾is te sẽꝑ hẽbis
eũdẽ. Gtude loqͥ ñ ꝙ lib s ꝙ o. Cbiuctiosi¬
u̾bũ ñ repͥiuit ad noxia cito tͣnsit. Migiu
si cui noc̾e potiusti parcas. Nobile iũdicte
cõtig̾it. idu̾si: ꝓ tuo pcc̃o euenit tͥ. Tempi
tur ultio. Mala alioꝵ bono tuo supo umi¬
ce maliciã bonitate. Detͣhentiũ exporesdis¬
simłando calea. Nõ sis ĩ pice ĩfidꝰ nͨ leuis
ĩ amititia. Odientes ad pitẽ ĩuita. Discoraĩ¬

Expanded text:
tu depereunt, qui per verba vana dilabuntur. Qui laudem non appetit, nec contumeliam sentit. Discerne te tuo judicio, non alieno. Nemo enim magisvis, talis esto. Si sapiens fueris, te semper habebis eumdem. Stude loqui non bum non reprimit, ad noxia cito transit. Magna si cui nocere potuisti, parcas. Nobile vindictae contigerit adversi, pro tuo peccato evenit tibi. Temdatur ultio. Mala aliorum bono tuo supera. Vince malitiam bonitate: detrahentium errores dissimulando calca: non sis in pace infidus, nec levis in amicitia. Odientes ad pacem invita, discordan
Abbreviated transcription (Latin):
magnũ est ⁊ spaciosũ manib illic repti¬
lia quoꝵ ñ ẽ mim̾us. Sicut enĩ reptieli¬
tent̾ reppit. ⁊ sinuosis anfcͣtib huc pluc de¬
ambulat: ita ꝯsciam hoĩs uenenare aꝑtitõ¬
nes ĩtnͣt ⁊ exeũt ut nesciat hõ im̃ peniãt
aut qͦ uadant. hoc bene coguou̾at qͥ dicebat.
Pranũ est cor hoĩs ⁊ ĩscrutabile. ⁊ quis ag¬
noscet illd̾: qd̾ scrutatõnẽ nõ recepit. nͨ

Expanded text:
magnum est, et spatiosum manibus; illic reptilia quorum non est numerus . Sicut enim reptile latenter repit, et sinuosis anfractibus huc et illuc deambulat: ita conscientiam hominis venenatae cogitationes intrant et exeunt; ut nesciat homo unde veniant, aut quo vadant. Hoc bene cognoverat, qui dicebat: Pravum est cor hominis, et inscrutabile; et quis cognoscet illud ? quod scrutationem non recipit, n
Abbreviated transcription (Latin):
suã renuit coerig̾e̾ uitã. ⁊ alioꝵ ñ desut de¬
tͤctare. Si uis detͣhere ĩ tua te picã retorque.
Nõ alioꝵ delicta: s ꝓpͥa cerno Nũꝙͣ em̃ alii
detrahes. si te bñ ĩspex̾is. Denaso alieno: os
pari reatu detinent᷑. Sicut irasc̾is alt̾i qͣndo
p̾hensio. Multos seducit curiositas. Tamd̾
diuqͥsq pcc̃a sua ignorat. qͣm diu curiose
aliena ꝯsid̾at. Quiseni ip̃m aspic̃it. ñ q̃rit
ꝙͥ ĩ aliis freq̃nt̾ rep̾hẽdat. s ĩ sem ip̃o ꝙͥlu

Expanded text:
suam renuit corrigere vitam, et alienae non desinit desuam renuit corrigere vitam, et alienae non desinit detrahere. Si vis detrahere, tua in te peccata retorque: non aliorum delicta, sed propria cerne. Nunquam enim aliis detrahes, si te bene inspexeris. De malo alieno os tpari reatu detinentur. Sicut irasceris alteri quando . Multos seducit curiositas. Tamdiu quisque sua peccata ignorat, quamdiu curiose aliena considerat. Qui semetipsum aspicit, non quaerit quid in aliis frequenter reprehendat; sed in semetipso qu
Abbreviated transcription (Latin):
rit. conutata ⁊ ꝯsetuta fu̾it ꝓpoĩta: qm ĩtuea¬
unir: apposita: cui adhereamꝰ ĩ posita qͣ repͥma¬
mͣ. totũ de manu extorquet suꝑbia. Qntil
sit iustitia oꝑis apd̾ ĩt̾nũ iuidicẽ. nlła ẽ. si
hnͣc eleuat tumor m̃tis. Perit reu̾a ome
ꝙ agit᷑ si ñ sollitite ĩ hũilitate custodit᷑. Isi¬
gna suꝑbie ħ st̾. Clamor ĩ locutõe amari
ror ĩ tͥsticia. honestas ĩ ymagiie: in ho¬
uestas ĩ actõe. rancor ĩ rep̾hẽsione. Inui¬
dia ẽ animi tinea. sensũ comedit. pectus
urit. mẽtẽ affigit. cor hoĩs qͣsi q̃dã pestiᷤ
depascit ⁊ cuncta bona ardore pestifero
deuorat. Inuidus alienũ bonũ. suuĩ facit
ĩuidendo pct̃m. Cũ pctõres qͦsq cõspit¬
mꝰ ñ facile eos iudicemꝰ: s mag̃ defleam᷑.
qr ĩ similib aut lapsi sumꝰ. aut labi pꝰ¬
sumꝰ. Si uis deliuq̃ntẽ corriꝑe. aꝑte ĩcre¬
pa: ne occłte mordeas. Qͥd enĩ ꝓdest si me
nesciẽte aliis mala mea referas. ue illi qͥ

Expanded text:
rit, comitata et consecuta fuerit; proposita quam intueamur; apposita cui adhaereamus; interposita qua reprimamur: totum de manu extorquet superbia. Quantalibet sit justitia operis apud internum judicem nulla est, si hanc elevat tumor mentis. Perit revera omne quod agitur, si non sollicite in humilitate custodiatur. Signa superbiae haec sunt: clamor in locutioneror in tristitia; honestas in imagine, inhonestas in actione, rancor in reprehensione. 49. Invidia est animi tinea. Sensum comedit, pectus urit, mentem afficit: cor hominis quasi quaedam pestis depascit, et cuncta bona ardore pestifero devorat. Invidus alienum bonum, suum facit invidendo peccatum. Cum peccatores quosque conspicimus, non facile eos judicemus, sed magis defleamus; quia in similibus aut lapsi sumus, aut labi possumus. Si vis delinquentem corripere, aperte increpa, nec occulte mordeas. Quid enim prodest, si me nesciente aliis mala mea referas? Vae illi qui
Abbreviated transcription (Latin):
ercia penia est firmitas qr fortis iii. rẽn¬
⁊ firma d ẽẽ cõfessio. hec firmitas.x. q̃
confessõm ĩpediũt expellit Q st̃ illa pudor.
tas ignoranͣ obliuio. negligñcia necessita
q̃ sola excusabił ẽ. Pudori at̃ fortitudĩs uͥtꝰ¬

Expanded text:
ertia penna est firmitas, quia fortis et firma debet esse confessio. Haec firmitas, decem quae confessionem impediunt, expellit. Quae sunt illa? Pudor,tas, ignorantia, oblivio, negligentia et necessitas, quae sola excusabilis est. Pudori autem fortitudinis
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ nos p̾cib nr̃is preueniamꝰ faciẽm
ñ simulatam deugtõitem s ueram
caritatem offeramꝰ. Beatificemꝰ ami¬
cos dñi nr̃i. ĩdignẽmur inciui ũmi¬
cis eiꝰ laudemꝰ ⁊̃ eo potentiam mag̾¬
fice̾mꝰ ꝑietatei ad mirem᷑ sapienti¬
amur ei culpam nrãm dicamꝰ ⁊ cre¬
damꝰ aliũ nõ eẽ ꝑ quem possimꝰ eripi¬
per quẽ sꝑemꝰ liberari. Item osten¬

Expanded text:
et nos precibus nostris praeveniamus faciem et nos precibus nostris praeveniamus faciem non simulatam devotionem, sed veram charitatem offeramus. Beatificemus amicos Domini nostri, indignemur inimicis ejus, laudemus in eo potentiam, magnificemus pietatem, admiremur sapientiamur ei culpam nostram, dicamus et credamus alium non esse, per quem possimus eripiper quem speremus liberari. Item osten
Abbreviated transcription (Latin):
tiqͥs hystoriis magnalia patrũ ex¬
replicant. ⁊ si iueis ñ ĩueniũt q̃uid
laudent. pͥoꝵ ftã ad eoꝵ laudem re¬
torquẽt. se deutos se fidos nõ solum
omĩ studio uideri laborant. Nun¬
quid putatis iuste rep̾hendi posse¬
⁊ nõ st̃. uere laudabiles eeñt Nec
ob aliam cãm eoꝵ ꝑ petitõ ab hõi¬
b sepe respuitur. nisi quia tales ñ
eẽ quales se fingunt esse sciuntur¬
Si gͦ illi iuste ĩ siuis precib repellũ¬
tur. qr sciunt᷑ tales nõ ẽẽ quales se
esse fingunt: ut nos mereamur quod
petimꝰ a d̾o ꝑcipere qͣles illi se simmu¬
lant. tales studeamiꝰ. in u̾itate deo exi¬
bere Ostendamiꝰ foris. uerbis hr̃e nos
iñtus erga deũ affectũ deuotõis ⁊ nõ
s adulatores simus. ⁊ quia deũ osten¬
tatõne n decipere ñ possumꝰ nos ip̃os
pocius decipiamꝰ Pret̾ea sicut adul¬
atores similatã deuotõm. Pͥores osf̾¬
unt ⁊ per eam illoꝵ quos deprecant᷑¬

Expanded text:
tiquis historiis magnalia patrum tiquis historiis magnalia patrum replicant, etsi in eis non inveniunt quid laudent, priorum facta ad eorum laudem retorquent, se devotos, se fidos non solum omni studio videri laborant. Nunquid putatis juste reprehendi posseet non sunt, vere laudabiles essent. Nec ob aliam causam eorum petitio ab hominibus saepe respuitur, nisi quia tales non esse, quales se fingunt esse, sciunturSi ergo illi juste in suis precibus repelluntur, quia sciuntur tales non esse quales se esse fingunt: ut nos mereamur quod petimus a Deo percipere, quales illi se simulant, tales studeamus in veritate Deo nos exhibere. Ostendamus foris verbis, habere nos intus erga Deum affectum devotionis. Et non sed adulatores simus, et quia Deum ostentatione decipere non possumus, nosmetipsos potius decipiamus. Praeterea sicut adulatores simulatam devotionem priores offerunt, et per eam illorum, quos deprecant
Abbreviated transcription (Latin):
pro hac hũilitate. ⁊ deuotõne iuste a
deo ĩpetͣre ñ debeamꝰ: Onusqͥsq gͦ cũ
uras decantat diligent̾ ꝯsideret. cui
affectui seruiant ⁊ ad illũ affectum
toto nisu cor suũ extitet. ad quem
id ꝙ loquitur magis ꝑtinere uidet.
quia si u̾boꝵ que loquitur affectũ
hũit ꝑ affectũ ip̃m melius u̾boꝵ uͥ
tutem cognosceret. ⁊ intelligentiã
caperet. ⁊ per u̾boꝵ ĩtelligentiam
ĩ maiorem deuotõnẽ. affectũ actẽ¬
deret. Qnͣtũ aut̾ affectus cordig bo¬
nus deo placeat. huinana ⁊̃ nobis cõ
suetudo quamius uiciosa qͣdam tam̃
uirtutis unitatõs demonstrat. Certe
uidemꝰ. adulatores qͥłr se erga illos
a quib aliqͥd expetunt deuotos sił¬
similant. sepe procedentib obuiant.
inturba ꝯstitutos põposis salutatõi¬
b honorant. tͣnsire uolentib uiam
preparant. alios locũ dare iubent.
dñõs aduentare ꝓclamant. catbed.¬
ras ĩ medio ꝯstituunt. plumarias
sternũt. pedib prouoluunt᷑. ex an¬

Expanded text:
 devotione juste a Deo impetrare non debeamus? Unusquisque ergo cum uras decantat, diligenter consideret cui affectui serviant, et ad illum affectum toto nisu cor suum excitet, ad quem id quod loquitur magis pertinere videt, quia si verborum quae loquitur affectum habuerit, per affectum ipsum melius verborum virtutem cognoscet, et intelligentiam capiet, et per verborum intelligentiam in majorem devotionem affectum acceQuantum autem affectus cordis bonus Deo placeat, humana nobis etiam consuetudo, quamvis vitiosa, quadam tamen virtutis imitatione demonstrat. Certe videmus adulatores qualiter se erga illos, a quibus aliquid expetunt, devotos simulant. Saepe procedentibus obviam eunt, in turba constitutos pomposis salutationibus honorant, transire volentibus viam praeparant, alios locum dare jubent, dominos adventare proclamant, cathedras in medio constituunt, pulvinaria sternunt, pedibus provolvuntur. Ex an
Abbreviated transcription (Latin):
deuotõnis affectu ad ip̃m ꝯuertat᷑
quecũq gͦ st̾ uerba orantis absurda
ñ st̃. sĩ tantũiodo ad ꝯ petenter pro¬
ferri possint ut uel orantis affectũ
ad amorẽ dei extitent. uł quod am¬
plius est si iam amore enis flagͣt
excitatũ demonstrent. Demõstrent
aut̃ ñ ut deũ occulta nr̃a qͣi nescien¬
tẽ doceant. s ut nos dũ interuum
nr̃m desid̾iũ foris loquim᷑: ex ipsĩs
ur̃is uerbis amplius ad amorẽ in¬
flãmemur. Sola ͥ cordis deuotõ qͣn¬
tũ ad deũ. suffic̾e poterat. nͥ ad hoc
⁊̃ in uoce formaretur orõ ut men¬
tis orantis ad maiorẽ ⁊ euotõnẽ ac¬
cendat. Nam sicut dixiiꝰ si petitõ¬
ni ĩserta narratõ est. nõ deus doce¬
tur. s orans admonet᷑ considare qͥd
petat ut deuotius oret. Si uera so¬
la supplicatõ est qr deuotonẽ intus
in corde ẽẽ significat. ad maioremde¬
uotõnẽ animũ ĩflãmat. Nequaqͣm

Expanded text:
devotionis affectu ad ipsum convertatur. devotionis affectu ad ipsum convertatur. Quaecunque ergo sunt verba orantis, absurda non sunt, si tantummodo ad hoc competenter proferri possint, ut vel orantis affectum ad amorem Dei excitent, vel quod amplius est si jam amore ejus flagrat, excitatum demonstrentautem, non ut Deum occulta nostra quasi nescientem doceant, sed ut nos dum internum nostrum desiderium foris loquimur, ex ipsis nostris verbis amplius ad amorem inflammemur. Sola ergo cordis devotio quantum ad Deum sufficere poterat, nisi ad hoc etiam in voce formaretur oratio, ut mentem orantis ad majorem devotionem accendat. Nam, sicut diximus, si petitioni inserta narratio est, non Deus docetur, sed orans admonetur considerare quid petat, ut devotius oret. Si vero sola supplicatio est, quia devotionem intus in corde esse significat, ad majorem devotionem an
Abbreviated transcription (Latin):
in utelligi possit. si tam̃ hic sp̃aliter
de monstret᷑. quid nͥ ampliꝰ ueritac pa¬
descit̾. Hot int̾est qnͣdo oramꝰ hoĩem
⁊ cñ oramꝰ deũ. quod hõ necessitatẽ
nrãm scire ñ potest nisi ab alio doc¬
tur quid nob̾ necesse sit hõ gͥ qui
rogat᷑. per narratõnem tuãm edoce¬
tur.ut sciat qͥd uelimꝰ. per supplicatõ
nẽ nrãm pulsatur ut annat qd peti¬
mꝰ. Sed ĩ ilła que ad dm̃ fit orõne nar¬
ratõ necessaria ñ est nͥ forte hõ ad hoc
narret ut ip̃e suam petitõnẽ melius
ĩtelligat. ut ⁊̃ ꝑ narratõm suam ad¬
monitus quid petat ꝯsideret. et per.
ꝯsid̾atõnẽ petitõnis sue extitatꝰ deuo¬
tius oret. Sane qͣntũ ad deũ pertinz
sola supplicatõ sufficit quia ut dixĩ¬
mꝰ. deus ñ necesse ht̃ doceri ut sciãt.
s supplicandus ẽ ut anuat. Sed ĩillo
alio modo citius dñs ad annuendũ
flectit᷑ quam si p̾cantis auimꝰ toto

Expanded text:
intelligi possit, si tamen hic specialiter intelligi possit, si tamen hic specialiter demonstretur, quid nisi amplius veritas patescit? Hoc interest quando oramus hominem, et quando oramus Deum, quod homo necessitatem nostram scire non potest, nisi ab alio doctur, quid nobis necesse sit. Homo igitur, qui rogatur, per narrationem nostram edocetur, ut sciat quid velimus; per suppllsatur, ut annuat quod petimus. Sed in illa, quae ad Deum fit, oratione narratio necessaria non est, nisi forte homo ad hoc narret, ut ipse suam petitionem melius intelligat, ut et per narrationem suam admonitus quid petat consideret, et per considerationem petitionis suae excitatus devotius oret. Sane quantum ad Deum pertinet, sola supplicatio sufficit, quia, ut diximus, Deus non necesse habet doceri ut sciat, sed supplicandus est ut annuat. Sed nullo alio modo citius Deus ad annuendum flectitur, quam si precantis animus toto
Abbreviated transcription (Latin):
cere quib inuemim᷑. uel nichil uł ał¬
iud qͣm necesse est adeo postulare:
⁊son orat s sb̾sannat potius ⁊ ad ira¬
cĩnidiã ꝓuocat deũ. qui cũ añ ꝯspͨtũ
eius qͣi. postulaturus uenerit
subi to se ad alia que nicħ ad rem
nobis ad hoc ꝓdest. sĩ uel quare fre¬
niuerũt gentes. nel attendite pop¬
ule meus. legem. uł aliũ huiꝰmodi
psalmũ decantamꝰ. Nõne ridiculum
est ut talia canentes orare nos credu¬
mͦ Istud fortasse aliqui dicant. ⁊ ex¬
istiment nicħ utalitatis ẽẽ quociẽt
talia nr̃is orõib admiscemꝰ. S qͥscͥs
supͣdictas orõnis sꝑecies diligent᷑ ꝓp¬
ꝑspexerit. qualiter ⁊̃ ista ĩ orõnibus
dicta ualeant facile discernit. Nam
bot genꝰ orandi sepe ad impetrandum
ĩuenitur efficatius quã ilłd̾ ⁊̃ ĩ quo
maĩfeste petitõis nr̃e modũ orantes
explicamꝰ. ⁊ lic hoc u̾diximꝰ ex his q̃
superus memorata st̾ satis eiudent᷑

Expanded text:
dicere, quibus invenimur vel nihil, vel aldicere, quibus invenimur vel nihil, vel aliud quam necesse est a Deo postulare? Non orat sed subsannat potius, et ad iracundiam provocat Deum, qui cum ante conspectum ejus quasi postulaturus venerit, subito se ad alia quae nihil ad rem nobis ad hoc prodest, si vel Quare fremuerunt gentes , vel: Attendite, popule meus , vel alium hujuscemodi psalmum decantamus? Nonne ridiculum est, ut talia canentes orare nos credamus? Istud fortasse, aliqui dicant, et existiment nihil utilitatis esse quoties talia nostris orationibus admiscemus; sed quisquis supradictas orationis species diligenter prospexerit, qualiter etiam ista in orationibus dicta valeant facile discernet. Nam hoc genus orandi saepe ad impetrandum invenitur efficacius quam illud etiam, in quo manifeste petitionis modum orantes explicamus. Et licet hoc, ut diximus, ex his quae superius memorata sunt, satis evidenter
Abbreviated transcription (Latin):
ab orõne diuina excludit᷑ apd̾ ẜbĩẽs
aut̃ maxiẽ suꝑbos ⁊ potentes magno
studio exercetur. Et sicut ĩsupradi¬
ctis ostendiutꝰ. ita qͦ ĩ hiis trib diffe¬
rentiam he ĩuenimꝰ. Insiuuatõ .n.
ex fiducia perfectis ꝯuenit extimore
ĩsipientib. ex cõtemptu malis. ¶uni¬
e huit reliqͣ que de or̃oue tͣcͣtare
ꝓroposiumꝰ. aduectenda st̾. Quos
dam siqͥuid̾ imouere solet quo ĩ orõni¬
bus nr̃is cũ deũ siue pro misericor¬
dia siue pro alioꝵ salute petere uolumꝰ
illos ⁊̃ nõ ñqͣm psalmos qui uel petitõ¬
nis u̾ba ñ hñt. uł ad nostrã petitõnẽ
nõ pertinent decantare solemꝰ ⁊ de aliis
⁊ sc̾pturis quias ĩ or̃onib frequẽtamus.
similem absurditatẽ ꝓdutunt cũ eñit¬
modi st̾ ut uł formã orandi ñ ħãnt.
uł illi qͣm nos agimꝰ cause ñ ꝯtordẽt :
Quid .n. aiunt prodest ĩ orõne illa di

Expanded text:
ab oratione divina excluditur, apud homines ab oratione divina excluditur, apud homines autem maxime superbos et potentes magno studio exercetur. Et sicut in supradictis ostendimus, ita quoque in his tribus differentiam invenimus. Insinuatio enim ex fiducia perfectis convenit, ex timore incipientibus, ex contemptu malis. Dehinc reliqua, quae de oratione tractare proposuimus, adnectenda sunt. dam siquidem movere solet, quod in orationibus nostris cum Deum sive pro nostra sive pro aliorum salute petere volumus, illos etiam nonnunquam psalmos, qui vel petitionis verba non habent, vel ad nostram petitionem non pertinent, decantare solemus. Et de aliis etiam Scripturis, quas in orationibus frequentamus, similem absurditatem producunt, cum ejusmodi sunt, ut vel formam orandi non habeant, vel illi, quam nos agimus, causae non concordant. Quid enim, aiunt, prodest in oratione illa verba
Abbreviated transcription (Latin):
tin̾e posse sola insinuatõne sꝑamꝰ. sic̃
est illd̾. quod ĩ nuptiis deficiente un
no. dño mater dicit. Uinũ nõ hũt.
Non dixit peto ut defectũ poculi.
uinũ creando aut cõmutando supꝑ¬
leas . s hoc mat̾ue reuerentie
priuilegiũ deberi existimauit ut
quicqͥd uł ĩnuendo se uelle signifi¬
caret. pati a filio repulsam nõ deb¬
uiss. hoc quidẽ iustũ fuerat sitale
aliqͥd ab eo petuisset ꝙ ille fac̾e poss
scd̾m naturam quam ab ea sumptam
gerebat. Nsunc aut̾ quodãmodo iuste
rep̾hendit᷑. quia ab ea natura quam
ñ dederat obedientiam ĩmiratulo ex
mulierẽ. nõ matrẽ de p̾sumptõne ca¬
usatur. Maria .ii. a xp̃o ñ quasi ma¬
ter exig̾e a filio. s qͣi mulier si ne¬
cesse fuiss miracłm hũiliter postula¬
re debebat a deo. Contẽptu fit ĩsmu¬
atõ. qͣndo ueĩ cã uilis est. uel persona
que rogatur. humilis. Que ombnuo

Expanded text:
stinere posse sola insinuatione speramus. Sicut stinere posse sola insinuatione speramus. Sicut est illud, quod in nuptiis deficiente vino Domino mater dicit. Vinum non habent . Non dixit: Peto ut defectum poculi, vinum creando aut commutando, suppleas, sed hoc maternae reverentiae privilegium deberi existimavit, ut quidquid vel innuendo se velle significaret, pati a Filio repulsam non debuisset. Et hoc quidem justum fuerat, si tale aliquid ab eo petivisset, quod ille facere posset secundum naturam, quam ab ea sumptam gerebat. Nunc autem quodammodo juste reprehenditur, quia ab ea natura, quam non dederat, obedientiam in miraculo eximulierem non matrem de praesumptione causatur. Maria enim a Christo non quasi mater exigere Filio, sed quasi mulier si necesse fuisset miraculum humiliter postulare, debebat a Deo. Contemptu fit insinuatio quando vel causa vilis est, vel persona quae rogatur humilis. Quae omnino
Abbreviated transcription (Latin):
re. mediũ rogare. minimũ est simpłr
postulare. Insinuatõ est sine petitõe
per solam nariatõnem uolintaris fa¬
cta siguificatõ. Hec quoq trib mo¬
dis fĩt. timore. fidutia. contemptu.
Timore fit qn̈do uel causa magna ẽ
quan agunꝰ. uel magna ꝑsona est
qͣm regamꝰ. Sicut est illo. Dñe si
fuisses hic . F.ni. s .n.ẜ .iii. Rogare
.n. uoluit ut frẽm suũ mortuum
dñs suscitaret. s qr pro magnitu¬
diue cause. ⁊ pro reu̾entia ꝑsone ex¬
timuit: insinuare potius ꝙͣ postu¬
lare elegit̃. Dñe ĩquit . s. f.ħ. ẜ .ii.¬
n.f.ii. Dixit uũ uoliuitas ĩtellig̾et᷑.
s temeritas ñ rep̾hend̾et᷑. ut uel non
extudita repulse ñ pateretur obprob¬
uiii. uel exaudita uoluntatis sue ꝯseq̃¬
ret᷑ effectũ. Fidutia fit ĩsinuatõ quido
uel de facilitate cause. uł de beniuolen¬
cia ꝑsone ꝯfidimꝰ ⁊ ideo desid̾iũ nr̃m
patent̾ expͥmere negligunꝰ. qr nos op¬

Expanded text:
re, medium rogare, minimum simpliciter re, medium rogare, minimum simpliciter postulare. Insinuatio est sine petitione per solam narrationem voluntatis facta significatio. Haec quoque tribus modis fit, timore, fiducia, contemptu. Timore fit, quando vel causa magna est quam agimus, vel magna persona est quam rogamus, sicut est illud: Domine, si fuisse voluit, ut fratrem suum mortuum Dominus suscitaret, sed quia propter magnitudinem causae et reverentiam personae extimuit, insinuare potius quam postulare elegit. Domine, inquit, si fui. Dixit unde voluntas intelligeretur, sed temeritas non reprehenderetur, ut vel non exaudita repulsae non pateretur opprobrium, vel exaudita voluntatis suae consequeretur effectum. Fiducia fit insinuatio, quando vel de facilitate causae, vel de benevolentia personae confidimus, et ideo desiderium nostrum patenter exprimere negligimus, quia nos ob
Abbreviated transcription (Latin):
d .m.. S illud genꝰ supplitatõic ꝙ per
sola nomuna. fit quo magis ẽ foris sig¬
inficatõne ĩꝑfectũ. tanto iñtus est hu¬
bundantia dilectõĩs plem̃. Affectus .n.
hoc apͥum ht̃ quod quanto maior ⁊
feruentior intꝰ est: tanto minꝰ foris
ꝑ uocem explicari potest. Illud uero
genꝰ supplicatõis ꝙ per sola uerba
exprimitur minorẽ quidẽ isto deuo¬
tõnẽ indicat. maiorẽ aut̾ illo quod
solis nominib fit ad purã ordnẽ per¬
tinere uidetur. solis uerbis ad exat¬
tõnẽ. qd noĩb simul ⁊ uerbis ad ca¬
ptatõnẽ. itã ut pura or̃o magis ĩ
iubilũ ꝯu̾tat᷑. ⁊ appropinquet deo ꝑ¬
ueniat᷑ citius ⁊ efficatius obtinat ¶̃ui¬
ostulatõ est determinate petitioni
ĩ serta narratõ sicut est illud.
rogando simpłr postulando. Obsectõ
est qͣndo uehem̃tior necessitas: deuotiꝰ
precib insist̾e̾ cogit. In mediotͥb ca-¬
usis rogamꝰ. in minimis simpłr pos
suas. quia extellẽtissim̃ est obsecra¬

Expanded text:
 . Sed illud genus supplicationis, quod per sola nomina fit, quo magis est foris significatione imperfectum, tanto magis intus est abundantia dilectionis plenum. Affectus enim hoc proprium habet, quo quanto major et ferventior intus est, tanto minus foris per vocem explicari potest. Illud vero genus supplicationis, quod per sola verba exprimitur, minorem quidem isto devotionem indicat, majorem autem illo, quod solis nominibus fit, ad puram orationem pertinere videtur, quod solis verbis ad exactionem; quod nominibus simul et verbis ad captationem. Ita ut pura oratio magis in jubilum convertatur, et appropinquet Deo, perveniat citius, et efficacius obtineatostulatio est determinatae petitioni incerta narratio, sicut est illud: rogando, simpliciter postulando. Obsecratio est, quando vehementior necessitas devotius precibus insistere cogit. In mediocribus causis rogamus, in minimis simplicitersuas, quia excellentissimum est obsecra
Abbreviated transcription (Latin):
cia ad extertitatonẽ m̃tis. ⁊ augm̃¬
tũ bone deuotõis orantes hone com¬
memoremꝰ nicħ ĩeptũ facimꝰ ⁊ ꝑpi¬
um affectũ quem ip̃a ĩ nob̾ uerba
excitant. ubiq orantes sumiꝰ. Cix¬
⁊ enim breuit̾ cuncta amplectar
ciuociẽsꝯ laudẽ dei narramꝰ queꝯ¬
st̃ uerba qͣnͣtũq prolixa qͥd ĩ his oĩb
tam̃ ĩntus cor nr̃m nisi hoc unum
loquit᷑ ꝙ eũ ⁊ adiuirans amat. ⁊ am¬
audo admirat᷑. Siłr qͣndo de nr̃a nuse¬
ria coram eo orantes agiꝰ queq stͥ

Expanded text:
d exercitationem mentis et augmentum bonae devotionis orantes commemoremus, nihil ineptum facimus, et per pium affectum quem ipsa nobis verba excitant, ubique orantes sumus. Ut enim breviter cuncta complectar, quotiescunque laudem Dei narramut verba quantumcunque prolixa, quid in his omnibus tamen intus cor nostrum nisi hoc unum loquitur, quod eum admirans amat, et amando admiratur? Similiter quando de nostra miseria coram eo orantes agimus, quaecun
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtͣ eũ hĩe pacem eooꝵ. Omues gͥ scͥ¬
ꝓture eiꝰ modi qiue ad captatõnẽ faci¬
endã congruunt. siue ip̃a captatiõ
per supplicatõnẽ. siue per postulatõ¬
nem. siue ꝑ insinuatõnẽ fiat alieue
ab orõis usu habende ñ st̃ quia licet
alic̃ ilsaꝵ narratõnes petitõnũ nõ
quos ĩ nobis accendunt per quosor

Expanded text:
eum habere pacem eorum. Omnes igitur Scripturae ejusmodi, quae ad captationem faciendam congruunt, sive ipsa captatio per supplicationem, sive per postulationem, sive per insinuationem fiat, alienae ab orationis usu habendae non sunt, quia licet aliquae illarum narrationes petitionem non q
Abbreviated transcription (Latin):
ed quia diu̾sis modis pumanus
affectus ad amorem dei ꝓnocitur
ubet nunc ip̃os sigillatim modos dis¬
tinguere ⁊ distinctos ꝑ exempla de¬
omne hoc genus orandi qui quibdã
prorsus ad orõis usu excludendum
uidet᷑ ad captatõnẽ pertin. quam ui¬
delic captatõnẽ. qͣmuis suꝑiũs qiͣ spe¬
ciem supplicatõis enu̾auerimꝰ. scd̾m.
qͣndam tamẽ largiorẽ ꝯsuetudinem
ñ solũ supplicando s ⁊̃ postulando et
iñsinuando captare solemꝰ. Incaptatõ¬
ne aut̃ beniuolentia auditoris comꝑ¬
atur. Quod trib modis fit. siue c¬
qͣndo ałiqͥd ĩ laudem eiꝰ dicimꝰ. sĩe
q̃n aliquid de nr̃a miseeria cõmemor

Expanded text:
ed quia diversis modis humanus affectus ad amorem Dei provocatur, libet nunc ipsos sigillatim modos distinguere, et distinctos per exempla deomne hoc genus orandi, quod quibusdam prorsus ab orationis usu excludendum videtur, ad captationem pertinet, quam videlicet captationem, quamvis superius quasi speciem supplicationis annumeravimus, secundum quamdam tamen largiorem consuetudinem non solum supplicando, sed etiam postulando et insinuando captare solemus. In captatione autem benevolentia auditoris comparatur. Quod tribus modis fit, sive quando aliquid in laudem ejus dicimus, sive quando aliquid de nostra miseria commemor
Abbreviated transcription (Latin):
ptiuas quias quorũdam opinio  drõir
usũ nõ esse assumĩdas existimat ictũto
utilit̾ debere ⁊ ꝯuenient̾ posse iuter
uota precum nr̃aꝵ ab orantib reci¬
tari. quia ñ nobis affectũ pie deuo¬
tõis excitãt ⁊ cor nr̃m uel narrando
laudem dei ad eiꝰ amorẽ ꝓuocant. uł
tantũ miseriam. cõmemorando aute
conspectũ eiꝰ nos huiliant. uel mali¬
ciam adu̾sarioꝵ nr̃oꝵ exaggerando.
⁊ utilem nobis sollicitudinẽ ⁊ fidu¬
ciã coram ip̃o ampliorẽ prestant. la¬
udem dei ĩ potentia ⁊ bonitate eius
cognostimꝰ. miseriam nr̃am in hoc
ꝙ fragiles ⁊ pct̃ores sumꝰ. maliciam

Expanded text:
m opinio ad orationis usum non esse assumendas existimat, idcirco utiliter debere, et convenienter posse inter vota precum nostrarum ab orantibus recitari, quia in nobis affectum piae devotionis excitant, et cor nostrum vel narrando laudem Dei ad ejus amorem provocant, vel nostram miseriam commemorando, ante conspectum ejus nos humiliant, vel malitiam adversariorum nostrorum exaggerando, et utilem nobis sollicitudinem et fiduciam coram ipso ampliorem praestant. Laudem Dei in potentia et bonitate ejus cognoscimus. Miseriam nostram in hoc, quod fragiles et peccatores sumus. Mali
Abbreviated transcription (Latin):
deratõne mĩe dei nr̃i. quo desiderio
hanc uitã ĩtͣmuꝰ. cũ dolore ꝑtͣnsimꝰ
cũ luctu exituri sumꝰ. Cogitemus
qͣntis a maritudinib admixtũ sit. si
ccursu suo nobis alludit quã fallax.
qͣmͣ suspectũ. quam ĩstabile. ꝙͣ tͣnsitori¬
um est. quicqͥd huiꝰ mũdi amor partu¬
rit. qͥcqͥd species ⁊ pulcͥtudo tẽporalis
promittit. Alia st̾ mala cũ quib nas¬
cim᷑ ⁊ processu demporis. siue occultad̾i
gr̃a. siue manifesta ĩdustria lib̾amur.
Alia uero ĩ hanc uitã nobistũ ueni¬
unt. ⁊ a nob̾ ante mortẽ ñ recedunt.
alia item st̃ mala que ex tempore nob̾
actrescunt. ⁊ rursũ de cursu temꝑis
abeunt. Alia aut̃ post natiuitate ꝯtͣ¬
himuis. ⁊ añ mortem nõ euacuanius.
Et qͥs omĩa mala uite huiꝰ enum̾are

Expanded text:
ericordiae Dei nostri, quo desiderio hanc vitam intravimus, cum dolore pertransimus, cum luctu exituri sumus. Cogitemus quantis amaritudinibus admistum sit, si ccursu suo nobis alludit; quam fallax, quam suspectum, quam instabile, quam transitorium est quidquid hujus mundi amor parturit, quidquid species et pulchritudo temporalis promittit. Alia sunt mala, cum quibus nascimur, et processu temporis sive occulta Dei gratia, sive manifesta industria, liberamur. Alia vero in hanc vitam nobiscum veniunt, et a nobis ante mortem non recedunt. Alia item sunt mala quae ex tempore nobis accrescunt, et rursum decursu temporis abeunt. Alia autem post nativitatem contrahimus, et ante mortem non evacuamus. Et quis omnia mala vitae hujus enumerare
Abbreviated transcription (Latin):
nitõnem sui illuminat᷑. Compunttiõ
terno dolore tangitur. Deuotõ ẽ pius
⁊ hũilis affectus ĩ deũ. qui ex compũt¬
tõne generat᷑. Territꝰ .n. magnicudine
maloꝵ suoꝵ animꝰ. ⁊ diffidens de ꝓpͥis
uirib: ad deũ se ꝯu̾tit᷑. ⁊ tanto ardentiꝰ

Expanded text:
nitionem sui illuminatur. Compunctio nitionem sui illuminatur. Compunctio terno dolore tangitur. Devotio est pius et humilis affectus in Deum, qui ex compunctione generatur. Territus enim magnitudine malorum suorum animus, et diffidens de propriis viribus, ad Deum