comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
S scimꝰ om̃s quia infeminis quã in
uiris. quãuis sit forma pulchritudinis
maior: est tñ ad oꝑa uirtutũ constantis
fortitudinis mͥnor. Qͥs nesciat u̾ecun¬
dia quamlibet honesta. cordis robur
quantum emolliat. et quã sepe fetu
oꝑa ĩpediat᷑ dum animꝰ hominis ult
modum confundi deuitat: Est itaq
dina non uir s femina: non filius s
post donatũ ⁊ abulon ds̃ liȩ ñ filium
s. filiã donare decreuit: q̃ fr̃ĩs audaciã
blande mitigaret. et furentis animos
blandiciis deliniret. Habet enim ut
ex p̃dictis apparet ⁊ abulon impetus
uastos. et ingentes gerit animos. Sed
sciunt ut om̃s nouimꝰ feminȩ quã uiri
tum̃tes aiõs blandius alloqͥ: et iratisdul¬
cus blandiri. Ualde gͦ oportunum
iuidetur ꝗd pꝰ zabulon dina nascit᷑: ut
ex sororis lenitate. frĩs ferocitas tẽꝑetur.
Multũ enĩ ꝑ omnẽ modũ ⁊elantis ani¬
mi impetũ temꝑat: cum in seipso in¬

Expanded text:
Sed scimus omnes quia in feminis quam in Sed scimus omnes quia in feminis quam in viris, quamvis sit forma pulchritudinis major, est tamen ad opera virtutum constantia fortitudinis minor. Quis nesciat verecundia quantumlibet honesta cordis robur quantum emolliat, et quam saepe fortia opera praepediat, dum animus hominis ultra modum confundi devitat? Est itaque Dina non vir sed femina, non filius sedpost natum Zabulon, Deus Liae non filium, sed filiam donare decrevit, quae fratris audaciam blande mitigaret, et furentis animos blanditiis deliniret. Habet enim, ut ex praedictis apparet, Zabulon impetus vastos, et ingentes gerit animos. Sed sciunt, ut omnes novimus, feminae quam viri tumentes animos blandius alloqui, et iratis dulcius blandiri. Valde ergo opportunum videtur quod post Zabulon Dina nascitur, ut ex sororis lenitate fratris ferocitas temperetur. Multum enim per omnem modum zelantis animi impetum temperat, cum in seipso in
Abbreviated transcription (Latin):
est illud iudiciũ in quo unꝰ idemq ille
qui iudicat. et ille qui iudicat᷑. ulem ip¬
se qui condempnat. et idem ip̃ qͥ condẽp¬
natur: unus idemq puniens. et ip̃se qͥ
punitur. Non gͦ sine causa fuit. qͦd hoc
tale iudiciũ scͥptura sac̃ non sine demon¬
stratione nominare uoluit. Istud enim
demonstrationẽ semꝑ significat. Et
quid aliud hȩc adiectio quam animum
audientis in admirationẽ excitat: U̾x
iudiciũ mirabile. dignũq ammuratio¬
ne digneq ꝓnuntiandum cum de¬
monstratione: in qͦqͥdẽ iudicio quanto
quisq seipsi m ardentius diligit: tanto
in seipsũ acͥus seuit: et quo sibi paͬci
uehem̃tius cupit. tantominus ipse sibi
partit: quia quo ampliꝰ suam confusi¬
onem formidat: eo acerbius sua quẽq
confusio uexat. S hoc fortassis cuiqũã
mirandũ uidet̃. si hȩc int̾alias uirtutes
digne annumerant᷑: cur ꝑ femineum.
et ñ potius ꝑuirilẽ sexum expͥmitur.

Expanded text:
est illud judicium in quo unus idemque est ille est illud judicium in quo unus idemque est ille qui judicat, et ille qui judicatur; idem ipse qui condemnat, et idem ipse qui condemnatur; unus idem qui punitur et ipse qui punit. Non ergo sine causa fuit quod hoc tale judicium Scriptura sacra non sine demonstratione nominare voluit. Istud enim demonstrationem semper significat, et quid aliud haec adjectio quam animum audientis in admirationem excitat? Verum judicium mirabile dignumque admiratione, digneque pronuntiandum cum demonstratione, in quo quidem judicio quanto quisque seipsum ardentius diligit, tanto in seipsum acrius saevit; et quo parci sibi vehementius cupit, tanto minus ipse sibi parcit; quia quo amplius suam confusionem formidat, eo acerbius sua quemque confusio vexat. Sed hoc fortassis cuiquam mirandum videtur si haec inter alias virtutes digne annumeratur, cur per femineum, et non potius per virilem sexum exprimitur?
Abbreviated transcription (Latin):
etiam corꝑis partes qͦs pudenda uoca¬
mꝰ ds̃ fecit: pudenda autẽ cordis ñ nͥ tu
fecisti. Diligent̃ gͦ consideranti. recteq
discernenti quã sit rarum. uel quam
sit paucorũ humanã u̾ec̃diã plene ui¬
cisse. et solam illam quȩ ordinata est
possi dere: non erit ut arbitror uñ ãpliꝰ
quis ammirari debeat. cur talẽ ꝓlem
uideam: dina udiciũ int̃p̃tatur.
Hoc itaq ẽ illud iudiciũ qͦ qͥsq apro¬
pͥa conscienscia conuenit᷑. coniuncitur.
condempnatur: et digna confusionis
pena multat᷑. Si enim sibi conscius
non eẽt: non eẽt utiq uñ u̾e erubesc̾e
deberet. Et confusio quidẽ si nulla
pena eẽt: non eẽt uñ eã quisquã tam
detestari uel tm̃ deuitare debuisset.
Miro itaq mͦ mens cuiusq de ꝓpͥa
conscientia conuicta. et condigna con¬
fusione deiecta. uno eodemq tempe
ipsa contra seipsam dictat sententiam:
ipsa de seipsa sumit uindictã. Hoc itaq

Expanded text:
etiam corporis partes quas pudenda vocaetiam corporis partes quas pudenda vocamus Deus fecit; pudenda autem cordis nonnisi tu fecisti. Diligenter ergo consideranti, recteque discernenti quam sit rarum, vel quam sit paucorum humanam verecundiam plene vicisse, et solam illam quae ordinata est possidere, non erit, ut arbitror, unde amplius quis admirari debeat talem prolem videamur, Dina judicium istud interpretatur. Hoc itaque est illud judicium quo quisque a propria conscientia convenitur, convincitur, condemnatur, et digna confusionis poena multatur. Si enim sibi conscius non esset, non esset utique unde erubescere deberet. Et confusio quidem si nulla poena esset, non esset unde eam quisquam tam detestari, vel tantum devitare debuisset. Miro itaque modo mens cujusque de propria conscientia convicta, et condigna confusione dejecta, uno eodemque tempore ipsa contra seipsam dictat sententiam, ipsa de seipsa sumit vindictam. Hoc itaque
Abbreviated transcription (Latin):
breuem accentũ ꝓduce̾nt: magis eos for¬
tassis puderet de uitio orationis. quam
de uitio elationis. Crede mͥ ñ ẽ creden¬
dum hanc eẽ illam uerecundiã quam
intellig̾e debemꝰ ꝑ dinã. Wltis ad huc¬
melius nosse. quã sit rarũ humanam
uerecundiam ꝑfecte calcasse: et hanc
ueram et ordinatã hab̾e. qͦd ẽ dinã ge¬
nuisse: Ecce de carnalib omitto cum
spũalib tantum int̾im sit mͥ sermo.
Ecre qͥsqͥs es qui te credisiam dinã ge¬
nuisse. si cog̾eris coram multitudine
nudo corꝑe transire: ñ quid posses non
crubesc̾e̾: Cogita gͣ si tm̃ confundis.
q̃n inniunda cogitatione in mente
sordidaris. Cur te iactes amplius diña
genuisse. et ordinatã uerecundiã. hab̾e:
siminꝰ erubescis pudenda cordis quã
corporis. si magis uereris uultũ homi¬
num. quã conspectũ angłorũ: Siccine
magis est erubescendũ quod ds̃ fecit
bene: quã ꝗd tu male fecisti: Certe illas

Expanded text:
brevem accentum producerent, magis eos forbrevem accentum producerent, magis eos fortassis puderet de vitio orationis, quam de vitio elationis. Crede mihi non est credendum hanc esse illam verecundiam quam intelligere debemus per Dinam. melius nosse quam sit rarum humanam verecundiam perfecte calcasse, et hanc veram et ordinatam habere quodque est Dinam genuisse? Ecce de carnalibus omitto, cum spiritualibus tantum interim sit mihi sermo. Ecce quisquis es qui te credis jam Dinam genuisse, si cogeris coram multitudine nudo corpore transire, nunquid posses non erubescere? Cogita ergo si tantum confunderis quando immunda cogitatione in mente sordidaris. Cur te jactes amplius Dinam genuisse et ordinatam verecundiam habere, si minus erubescis pudenda cordis quam corporis? Si magis vereris vultum hominum quam conspectum angelorum? Siccine magis est erubescendum quod Deus fecit bene, quam quod tu male fecisti? Certe illas
Abbreviated transcription (Latin):
te erubescerent: non tã facile cõmit̾ent
Qualis est pudor erubesc̾e pauꝑtatẽ:
erubesc̾e humilitatẽ: Illud ñ pudet
eos erubesc̾e: ad quod docendũ ñ pudu¬
it celestem magistrũ de celo descendẽ.
Disci ame inquit qr mitis sum et humi¬
liscorde. At isti econt᷑ magis abhominan¬
tes. quam sectantes humulitatẽ multoma¬
gis erubescunt hab̾e sordidam uestem.
quã soedidam mentẽ.
uam multi hodie sunt qͦs magis
puderet in oratione fecisse barba¬
risium contra regłam p̾scian: quam
ꝓtulisse m̃daciũ in suo sermone contͣ
regulam xp̃i. S qͥd hec de istis loqͥm̃
qͥ sepe sua etiã cͥmina iactantꝰ q̃n. qui¬
dem illi etiã qui sp̃ales uident᷑. hunc pu¬
dorem haud facile suꝑant: Sepe dum
in p̃dicationis offitio ꝓximoꝵ ittilita¬
ti deseruiunt. dum forte contra suꝑbiã
disputant conting̃ eos sepe suꝑbire uñ
constat eos cont̾ suꝑbiã subtilit̾ disserere.
Et si forte inter loquendũ qd fieri solet

Expanded text:
erent, non tam facile committerent. Qualis putas pudor est erubescere paupertatem, erubescere humilitatem? Illud non pudet eos erubescere ad quod docendum non puduit coelestem magistrum de coelo descendere: Discite a me, inquit, quia mitis sum, et humilis corde . At isti econtra magis abominantes quam sectantes humilitatem, multo amplius erubescunt habere sordidam vestem quam sordidam mentem. Quam multi hodie sunt, quos magis puderet in oratione fecisse barbarismum contra regulam Prisciani, quam protulisse mendacium in suo sermone contra regulam Christi. Sed quid haec de istis loquimur qui saepe sua etiam crimina jactant, quandoquidem illi etiam qui spirituales videntur, hunc pudorem haud facile superant? Saepe dum in praedicationis officio proximorum utilitati deserviunt, dum forte contra superbiam disputant, contingit eos saepe superbire, unde constat eos contra superbiam subtiliter disserere. Et si forte inter loquendum quod fieri solet
Abbreviated transcription (Latin):
mͦ restͥng̾e uł etiã mutare. Solet autẽ
hos alt̾nantiũ significationũ modos.
modis multis det̾minare: et mͦ ꝑ locũ.
modo ꝑ actũ. uł aliis quibq circũstan¬
tiis sensum suũ aꝑire. ꝑ locum deter¬
minatur: sicut ẽ illud uͥ beniamin in
egiptũ descendisse legitur. Pactum sicut
ibi. uͥ ioseph et beniamin in mutuos am¬
plexus ruunt: et alt̾na oscula iungunt.
Quid ẽ beniamin in egiptũ descendere.
nͥ ab et̾noꝵ contẽplatione. ad temporalia
ꝯtemplanda intuitũ m̃tis reuocare. et
ab eternitatis luce quasi de u̾tice celi
usq ad mutabilitatis tenebras intelligẽ¬
re: Et qͥd est quod ioseph ⁊ beniamin
ꝯueniunt. et oscula iungunt: nͥ quod
meditatio et contẽplatio sepe inuicem
sibi cum rõnis attestatione occurrt̃:
Nam quantũ ad generalẽ ⁊sideratio¬
nem ꝑtinet: sicut ꝑ beniamin grã ꝯ
templationis. sic ꝑ ioseph intelligi ua¬

Expanded text:
modo restringere, vel etiam mutare. Solet autem modo restringere, vel etiam mutare. Solet autem hos alternantium significationum modos, modis multis determinare, et modo per locum, modo per actum, vel aliis quibusque circumstantiis, sensum suum aperire. Per locum determinatur sicut est illud, ubi Benjamin in Aegyptum descendisse legitur. Per actum, sicut ibi, ubi Joseph et Benjamin, in mutuos amplexus ruunt, et alterna oscula jungunt.Quid est Benjamin in Aegyptum descendere, nisi ab aeternorum contemplatione, ad temporalia contemplanda, intuitum mentis revocare, et ab aeternitatis luce, quasi de vertice coeli, usque ad mutabilitatis tenebras, intelligenare? Et quid est quod Joseph et Benjamin conveniunt, et oscula jungunt, nisi quod meditatio et contemplatio saepe invicem sibi cum rationis attestatione occurrunt? Nam quantum ad generalem considerationem pertinet, sicut per Benjamin gratia contemplationis, sic per Joseph intelligi va
Abbreviated transcription (Latin):
humana contraire. Qualia sunt ea quȩ
de trinitatis unitate c̾dimꝰ: et multa q̃
de corꝑe xp̃i indubitata fidĩ auctoritate
tenemus. Quod enĩ in una et simplici na¬
tura triplex ꝑsona sit. uł qd̃ unũ idemq
corpus eodem in tp̃r in diu̾sis locis ẽẽ pos¬
sit. nulla humana rõ patit᷑: et huiusmo¬
di assertionib omĩs absq dubio ratioci¬
natio redamare uidet᷑. Hȩc sunt itaq
duo genera illa contemplationũ: quoꝵ
unũ ad moetẽ rachel alt̾m ꝑtinet᷑ benia.¬
min excessum. In pͥmo beniamin inter¬
ficit matrẽ. uͥ omnẽ suꝑg̾dit᷑ ro̾nẽ: in sccło
autẽ etiã seipsum excedit: ubi in eo qd
ex diuna reuelatione cognoscit. humane
intelligentiȩ modũ transcendit. Hoc aũ
non solum in beniamin. s et in omĩb¬
eius frĩb oportet attende̾: immo in in¬
numis sc̃pturarũ locis diligent̃ obserua¬
re: quomͦ soleat scͥptura diuina circa e¬
andẽ rem nunc significationẽ extendẽ:

Expanded text:
ualia sunt ea, quae de Trinitatis unitate credimus, et multa quae de corpore Christi indubitata fidei auctoritate tenemus. Quod enim in una, et simplici natura triplex persona sit, vel quod unum idemque corpus eodem in tempore, in diversis locis esse possit, nulla humana ratio patitur, et hujusmodi assertionibus omnis absque dubio ratiocinatio reclamare videtur. Haec sunt itaque duo genera illa contemplationum, quorum unum ad mortem Rachel, alterum pertinet ad Benjamin excessum. In primo Benjamin interficit matrem, ubi omnem supergreditur rationem; in secundo autem etiam seipsum excedit, ubi in eo, quod ex divina revelatione cognoscitur, humanae intelligentiae modum transcendit. Hoc autem non solum in Benjamin, sed et in omnibus fratribus oportet attendere, imo et in innumeris Scripturarum locis, diligenter observare, quomodo soleat Scriptura divina, circa eamdem rem, nunc significationem extendere,
Abbreviated transcription (Latin):
cur eam mͦ ad dinam ꝑtin̾e doceamus:
cum ꝑdinã solam ordinatã u̾ecũdiã
intellig̾e debeamꝰ. S aliud ẽ homines
erubesc̾e̾ ꝓpt̃ dm̃: et aliuo eosdem eru¬
besc̾e ꝓpt̃ se ipsos. Sic luceat lux ur̃a
dicit scͥptura ut uideant oꝑa ur̃a bo¬
na: et glificet᷑ pat̾ ur̃ qͥ in cęlis ẽ. Bonũ
ẽ g̾ erubesc̾e infamiã: ñ tam ad nrãm.
quã ad głam diuinã. Et hoc ẽ forte dinã
exire: hominũ infamiã ꝓpt̃ dm̃ erubesc̾e̾.
Nam tunc ꝓculdubio dina intus inue¬
nitur: qñ deoccultis etiã suis corã dõ et
conscientia nr̃a ꝯ fundit᷑. Homines itaq¬
ꝓpter dm̃ erubesc̾e ẽ. bonã u̾ecdiã hab̾e:
et qualẽ non dubitamꝰ ad dinã ꝑti¬
n̾e. Uere cundia itaq talis et ordinata
est: et iuxta aliquid recte humana di¬
ci potest. Reuera tñ huimodi bona est:
siñ sit nimia. Certe si dina ad huc par¬
uula eẽt. uł intra thalami sui sec̾ta seip¬

Expanded text:
cur eam modo ad Dinam pertinere doceamus, cur eam modo ad Dinam pertinere doceamus, cum per Dinam solam ordinatam verecundiam intelligere debeamus. Sed aliud est homines erubescere propter Deum, et aliud eosdem erubescere propter seipsos: Sic luceat lux vestra, dicit Scriptura, ut videant opera vestra bona, et glorificetur Pater vester qui in coelis est . Bonum est ergo erubescere infamiam, non tam ad nostram quam ad gloriam divinam. Et hoc est forte Dinam exire, hominum infamiam propter Deum erubescere. Nam tunc procul dubio Dina intus invenitur, quando de occultis etiam suis coram Deo conscientia nostra confunditur. Homines itaqm erubescere, est bonam verecundiam habere, et qualem non dubitamus ad Dinam pertinere. Verecundia itaque talis et ordinata est, et juxta aliquid recte humana dici potest. Revera tamen hujusmodi bona est, si non sit nimia. Certe si Dina adhuc parvula esset, vel intra thalami sui secreta seip
Abbreviated transcription (Latin):
siuis ut dictũ est excessib ꝓhumana
saltẽ uecundia se temꝑare ñ possit.¬
Tunc murus destruit᷑: qñ ꝑ immoderatã
abstinentiã. rigor pͥoris disciplinȩ penitꝰ
dissipat᷑ S hoc est in huiusmodi bella¬
torib p̾ominib admirabile immo super
omĩa detestabile. qd̃ nullius uinq̃ quã¬
libet prudentis uiri consilio adquieset:
ummo nec ꝓpͥe saltẽ exꝑientie celt᷑: nec tẽ
quidẽ cum iam incipiunt et corꝑe defic̾e.
et corde tabesc̾e. Quoꝵ ꝑtinacia maledic¬
tionis iaculo ꝑcutit᷑. cum ad illos ꝑ iacob
tinatia. s ñ minor insania: ab impetu
cursus sui. a deuio erroris sui. ñ nͥ solo
impossibilitatis freno posse retin̾i. Ecce
quomͦ p̃liari nort̃ uasa iniqͥtatis bel¬
lantia: ecce quanta faciunt. ecce qͣnta
fiunt ꝓdina. ꝓdina masculi circum¬
ciduntur. ꝓdina circũcisi ꝑimunt᷑.
Totum hoc fit ꝓdina: totum ꝓhuma¬
na uerecundia. S miraris forte cum

Expanded text:
suis, ut dictum est, excessibus pro humana suis, ut dictum est, excessibus pro humana saltem verecundia se temperare non possit.Tunc murus destruitur, quando per immoderatam abstinentiam rigor prioris disciplinae penitus dissipatur. Sed hoc est in hujusmodi bellatoribus prae omnibus admirabile, imo supra omnia detestabile, quod nullius unquam quamlibet prudentis viri consilio acquiescunt, imo nec propriae saltem experientiae cedunt, nec tunc quidem cum jam incipiunt et corpore deficere, et corde tabescere. Quorum pertinacia maledictionis jaculo percutitur, cum ad illos per Jacortinacia, sed non minor insania, ab impetu cursus sui, a devio erroris sui, nonnisi solo impossibilitatis freno posse retineri. Ecce quomodo praeliari norunt vasa iniquitatis bellantia, ecce quanta faciunt, ecce quanta fiunt pro Dina. Pro Dina masculi circumciduntur, pro Dina circumcisi perimuntur. Totum hoc fit pro Dina, totum pro humana verecundia.
Abbreviated transcription (Latin):
pacis sue socios tam crudelit̃ quã uiolent̃
occidunt. Uasa iniqͥtatis bellantia: s
in consiliũ eorũ non ueniat aĩa mea.
Ouiros consultos. qui dũ id p̃sumunt
qd̃ effic̾e non possunt: illud etiam amit¬
tunt qd effic̾e̾ potuert̃. luconsiliũ g eoꝵ
non ueniat anima mea: et in cetu eoꝵ
non sit gła mea. Non ẽ bona głatio am¬
bulare in magnis. et in mirabilib suꝑ
se: quo possit quasi de sua głari uirtute.
Non ẽ inquã hiuimodi bona głatio. In
cetu gͦ eoꝵ ñ sit gła mea. Quia inquit
in furore suo occidert̃ uirũ: et inuolun¬
tate sua suffodert̃ murũ. Qͥd ꝑ uirũ¬
nisi uigor m̃tis: qͥd ꝑmurũ nͥ discipli¬
na intelligit᷑ corꝑis: Nir itaq ille ama¬
tor dinȩ tẽ ueracit᷑ occidit᷑. qñ ꝑ afflic¬
tionẽ nimiã uigore m̃tis exhausto.
usq ad aꝑtam impudentiã animus
effrenat᷑. Tunc amator dine absq du
ecatẽ uigor m̃tis eo usq deficit. ut a

Expanded text:
pacis suae socios tam crudeliter quam violenter pacis suae socios tam crudeliter quam violenter occidunt! Vasa iniquitatis bellantia, sed in consilium eorum non veniat anima mea. O viros inconsultos, qui dum hic praesumunt quod efficere non possunt, illud etiam amittunt quod efficere potuerunt! In consilium ergo eorum non veniat anima mea, et in coetu eorum non sit gloria mea. Non est bona gloriatio ambulare in magnis, et in mirabilibus super se, quo possit quasi de sua gloriari virtute. Non est, inquam, hujusmodi bona gloriatio. In coetu ergo eorum non sit gloria mea: Quia, inquit, in furore suo occiderunt virum, et in voluntate sua suffoderunt murum . CAPUnisi vigor mentis? quid per murum nisi disciplina intelligitur corporis? Vir itaque ille amator Dinae tunc veraciter occiditur, quando per afflictionem nimiam vigore mentis exhausto, usque ad apertam impudentiam animus effrenatur. Tunc amator Dinae absque detatem vigor mentis eo usque deficit, ut a
Abbreviated transcription (Latin):
hinc illa etiam indiscreta abstinentia:
quȩ ñ solũ iures corꝑis. uerũ etiã uir¬
tutẽ euacuant m̃tis. Quosdã et enim
seuiente simeone uidimꝰ tam irrationa¬
bili tͥsticia absorb̾i: ut nuliꝰ possi̾nt ali¬
quatenꝰ consolatione releuari. Alios
cognouimꝰ ꝑ immoderatã abstinenti¬
am tam g̾uit̾ corruisse: ut nulla. post¬
modum deliciarũ copia. nulla coqͦ¬
rum diligentia posset eis satisfac̾e.
Ecce bellatores isti symeonẽ loquor
et leui: quomͦ pugnant qualit̃ se uin¬
dicant. Quid est enim᷑ eoͣs arreptis gla¬
diis dine amatores int̾fic̾e: quam
exꝓbratione in euitabiliũ. uł exac¬
tione impossibili e oͥ usq non solum
iures corꝑis. uerũ etiã uigorẽ m̃tis at¬
tenuare: ut ꝓhumana saltẽ uecũdia
non possit se mens a sius excessib temꝑare:
frẽs. uasa iniquitatis bellantia: in con¬
siliũ eorum non ueniat aĩa mea: ẽt in
latores: qui dum fortit̃ egisse uidĩ uolt̃.

Expanded text:
hinc illa etiam indiscreta abstinentia, hinc illa etiam indiscreta abstinentia, quae non solum vires corporis, verum etiam evacuant virtutem mentis. Quosdam etenim, saeviente Simeone, vidimus tam irrationabili tristitia absorberi, ut nullius possent aliquatenus consolatione relevari. Alios cognovimus per immoderatam abstinentiam tam graviter corruisse, ut nulla postmodum deliciarum copia, nulla coquorum diligentia posset eis satisfacere. Ecce bellatores isti Simeon loquor et Levi quomodo pugnant, qualiter se vindicant. Quid est enim aliud eos, arreptis gladiis, Dinae amatores interficere, quam exprobratione inevitabilium vel exactione impossibilium eo usque non solum vires corporis, verum etiam vigorem mentis attenuare, ut pro humana saltem verecundia non possit se mens a suis excessibus temperare? fratres uasa iniquitatis bellantia, in concilium eorum non ueniat anima mea, quia in latores, qui dum fortiter egisse videri volunt,
Abbreviated transcription (Latin):
solus Ad tantum gͦ negotiũ necesse ẽ.
ut ut̃q conueniat: et ut̃q alt̾i opem fe¬
qd̃ fortit̃ agunt. modũ iusti libramuns
excedunt: qd̃ facile conuincimꝰ ex hoc
eorum oꝑe. qd̃ int̾ manꝰ habemꝰ drrep¬
tis enĩ gladiis confedatos sibi sotietatis
pacto uiolent᷑ occidunt: et ꝓuniꝰ pudi¬
citia iuolata. tot uiroꝵi tam subitam
stragẽ fecert̃. Gladius symeonis exꝓ¬
bratio: gladius leui ẽ exactio. Solet
cum symeon corrupte m̃ti exꝓbrare ue¬
hem̃ter malũ qd̃ fecit: leui uͭ solet uehe¬
m̃t̃ exig̾e bonũ. qd̃ fieri oportuit. Qd
igitur aliud ẽ eos his gladiis pugnare:
quã exꝓbrationis et exactionis stimu¬
lis m̃tẽ flagellare: His stimulis quo¬
rũdam mens uehem̃t accensa: sepe
inconsolabilit plangit ea etiam
que nullo mͦ potest euitare. His stimu¬
lis exagitata. ea etiã sepe inchoare p̃su¬
mit: quȩ nullatenꝰ ualet consũ mare.
hinc illa quoꝵ dã immod̾ata tͥsticia.

Expanded text:
solus. Ad tantum ergo negotium necesse est solus. Ad tantum ergo negotium necesse est ut uterque conveniat, et uterque alteri opem fequod fortiter agunt, modum justi libraminis excedunt, quod facile convincimus ex hoc eorum opere quod inter manus habemus. Arreptis enim gladiis, confoederatos sibi societatis pacto violenter occidunt, et pro unius pudicitia violata, tot virorum tam subitam stragem fecerunt. Gladius Simeonis exprobratio, gladius Levi est exactio. Solet enim Simeon corruptae menti exprobrare vehementer malum quod fecit, Levi vero solet vehementer exigere bonum quod fieri oportuit. Quid igitur aliud est eos his gladiis pugnare, quam exprobrationis et exactionis stimulis mentem flagellare? His stimulis quorumdam mens vehementer accensa, saepe inconsolabiliter plangit ea etiam quae nullo modo potest evitare. His stimulis exagitata ea etiam saepe inchoare praesumit, quae nullatenus valet consummare. Hinc illa quorumdam immoderata tristitia;
Abbreviated transcription (Latin):
quis utiliter circumcisorum ad hanc
diem ꝑuenire potuit. Debet tam̃¬
mens sui cͥminis conscia. et de sua infir¬
mitate confusa. et patient̃ dolere. et de
sua correptione ñ desꝑare. O portet eã
sane et dolẽ de corruptione. et sꝑare ni¬
chilominꝰ de correctione: ut ꝑ moderatũ
dolorẽ afflicta. et ꝑspei fiduciã erecta᷑
et satisfaciat dep̃t̾ito: et ꝓuideat de fu¬
turo. Suꝑius autẽ iam diximꝰ: q̃ mͦ
dolorem et sp̃e. ꝑ symeonẽ et leui iitelli¬
g̾e debemꝰ Isti sunt duo illi dine fr̃s sy¬
meon ⁊ leui. iniuriarũ suarũ ultores se¬
ui: s utinã quã fortes forent. tam et dis¬
creti. Ad symeon ꝑtinet satisfac̾e de eo
quod fictũ ẽ: ad leui ꝑtinet animum
erig̾e ad id qd̃ in posterũ ꝓuidendum ẽ
Si gͦ doles de corruptione: desꝑes autẽ
de correctione: est ibi symeon sed solus.
Si negligis de satisfactione p̃t̾iti. sꝑes
tam̃ de cautela futuri: est ibi leui sed

Expanded text:
quis inutiliter circumcisorum ad hanc quis inutiliter circumcisorum ad hanc diem pervenire potuit. CAPUT mens sui criminis conscia et de sua infirmitate confusa, et patienter dolere, et de sua correctione non desperare. Oportet eam sane et dolere de corruptione et sperare nihilominus de correctione, ut per moderatum dolorem afflicta, et per spei fiduciam erecta, et satisfaciat de praeterito, et provideat de futuro. Superius autem jam diximus quomodo dolorem et spem per Simeonem, et Levi intelligere debemus. Isti sunt duo illi Dinae fratres Simeon et Levi injuriarum suarum ultores saevi, sed utinam quam fortes, tam forent et discreti! Ad Simeon pertinet satisfacere de eo quod malefactum est, ad Levi pertinet animum erigere ad id quod in posterum providendum est. Si ergo doles de corruptione, desperes autem de correctione, est tibi Simeon, sed solus. Si negligis de satisfactione praeteriti, speres tamen de cautela futuri, est ibi Levi, sed
Abbreviated transcription (Latin):
te consuetudinis: et absq dubio dolor
effictt᷑ dolor utiq grauis qͣuia ñ relin¬
quit᷑ sine dolore. qd̃ possidebat᷑ cũ amo¬
re. Sccło die consicditionis scđȩ. inuenit
se animꝰ ꝑ det̾m̃ta corꝑis ꝑuenisse ad
dampna m̃tis: et fit utiq dolor quan¬
to iustior. tanto fortassis et grauior. Ter¬
tio die considerationis t̃riȩ. dep̃hendit
se grauia ꝑtulisse de sententia ꝓpͥa:
s grauiora expectare deb̾e de senten¬
tia diuina. Hic est ille dies tercius. in
quo testante scͥptura dolor solet esse
grauissimꝰ. Quantꝰ enim putas dolor
m̃tem transũb̾at. cum diligent̃ consi¬
derat malũ qd̃ ꝑtulit. malũ qd̾ cõmi¬
sit: malum qd ꝓmeruit: malũ qͦd ꝑ¬
tulit ext̾iꝰ in crutiatu corꝑis. malum
qͥd ꝯtraxit intͥnsecus in reatu cͥminis.
malum qd̃ ꝓmeruit diuinitꝰ in con¬
spectu creatoris: ꝓfecto ñ solum gra¬
uiter s etiam grauissime doluit: qͥs¬

Expanded text:
tae consuetudinis, et absque dubio dolor tae consuetudinis, et absque dubio dolor efficitur, dolor utique gravis; quia non relinquitur sine dolore quod possidebatur cum amore. Secundo die considerationis secundae invenit se animus per detrimenta corporis pervenisse ad damna mentis, et fit utique dolor quanto justior, tanto fortassis et gravior. Tertio die considerationis tertiae deprehendit se gravia pertulisse de sententia propria, sed graviora exspectare debere de sententia divina. Hic est ille dies tertius in quo, testante Scriptura, dolor solet esse gravissimus. Quantus enim putas dolor mentem transverberat cum diligenter considerat malum quod pertulit, malum quod commisit, malum quod promeruit, malum quod pertulit exterius in cruciatu corporis, malum quod contraxit intrinsecus in reatu criminis, malum quod promeruit divinitus in conspectu Creatoris. Profecto non solum graviter, sed etiam gravissime doluit quis
Abbreviated transcription (Latin):
lor solet eẽ grauissimꝰ. S qui st̃ isti di¬
es. uł cur tantũ dñr eẽ tres: Si ꝑ noc¬
tem ignorantia: recte ꝑdiem intelli¬
git᷑ noticia. Primꝰ itaq dies est cogni
cognitio eoꝵi quȩ st̃ sup̃ nos. Extra
nos corꝑalia: intra nos spũalia: suꝑ
nos diuina. Eorum itaq qui se cir¬
cumcidunt. ueruntam̃ non ꝓpter
dm̃ hoc faciunt: pͥma consideratio
eẽ debet uł potius eẽ solet: cum dili¬
gent̃ attendunt. quid asꝑitatis ex¬
trinsecus ꝑtulert̃. Scdã considera¬
tio eẽ debet. quid intus ad quisiert̃
ꝑ tot crutiatus corꝑis. immo qͣntũ¬
intus ueracit̃ ꝑdidert̃. ꝑ neuum sinistre
uitentionis. Tertia ꝯsideratio erit. qͥd
retributionis de dõ expectare debeant:
quẽ simulate seruitutis obseqͥo. ñ tam
placasse. quã exasꝑasse ñ dubitant. Pri¬
mo itaq die ꝯsiderationis pͥmȩ. recur¬
rit ad memoriã amputata licentia ama¬

Expanded text:
lor solet esse gravissimus. Sed qui sunt isti dilor solet esse gravissimus. Sed qui sunt isti dies, vel cur tantum dicuntur esse tres? Si per noctem ignorantia, recte per diem intelligitur notitia. Primus itaque dies est cognitcognitio eorum quae sunt supra nos. Extra nos corporalia, intra nos spiritualia, supra nos divina. Eorum itaque qui se circumcidunt, verumtamen non propter Deum hoc faciunt, prima consideratio esse debet, vel potius esse solet, cum diligenter attendunt quid asperitatis extrinsecus pertulerunt. Secunda consideratio esse debet quid intus acquisierunt per tot cruciatus corporis, imo quantintus veraciter perdiderunt per naevum sinistrae intentionis. Tertia consideratio erit quid retributionis de Deo exspectare debeant, quem simulatae servitutis obsequio non tam placasse quam exasperasse non dubitant. Primo itaque die considerationis primae recurrit ad memoriam amputata licentia ama
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓdina circũcisos aduerũ di cultũ pau¬
latim ꝑduc̾e: quã inopinata et repenti¬
na morte ꝑcute̾. Hinc itaq colligat. hinc
diligenter attendat. quomͦ qͥsq debe¬
at circumcisis suis parc̾e: qͣs tñ se memi¬
nit ñ ꝓpt̃ dm̃ circũcidisse. Qui st̃ istiꝰ mͦi
arcũcisi: nͥ mores non bona intentione
orrepti: Nec tam̃ in talib debemus
morũ nonesta destruere: sed intentio¬
nem mutare. Errant gͦ utiq errãt:
qui abiciunt oꝑa bona quãuis forte
inchoata sint. uitentione mala. Er¬
ratuum gͦ suorũ ultores huimodi qͥd
aliud faciũnt: quã suꝑ circũcisos cum
symeon et leui irruentes uiolent̃ occi
dunt: Oꝑe p̃cium ẽ illud &̃ diligent̃
attende: quonammͦ tam pauci tantã
potuert̃ stragem effic̾e. Sed nimirũ
adiuuit eos electa oportunitas tem-¬
poris: qñ ipsos circũcisos et ab istis oc¬
cidendos. opp̃sserat acerbitas doloris.
Ad hoc electus ẽ circumcisionis dies
ille tercius in quo teste scͥptura do¬

Expanded text:
Dina circumcisos ad verum Dei cultum paulatim perducere, quam inopinata et repentina morte percutere! Hinc itaque colligat, hinc diligenter attendat quomodo quisque debeat circumcisis suis parcere, quos tamen se meminit non propter Deum circumcidisse. Qui sunt istiusmodi circumcisi, nisi mores non bona intentione correcti? Nec tamen in talibus debemus morum honesta destruere, sed intentionem mutare. Errant ergo, utique errant qui abjiciunt opera bona, quamvis forte inchoata sint intentione mala. Erratuum ergo suorum ultores hujusmodi quid aliud faciunt, quam super circumcisos cum Simeon et Levi irruentes  pretium est illud etiam diligenter attendere quonam modo tam pauci tantam potuerunt stragem efficere. Sed nimirum adjuvit eos electa opportunitas temporis, quando ipsos circumcisos, et ab ipsis occidendos oppresserat acerbitas doloris. Ad hoc electus est circumcisionis dies ille tertius, in quo teste Scriptura, do
Abbreviated transcription (Latin):
Tercium adeptio sanitatis. Primũ
silentiũ fuit ante legem. Scd̾m int̃
legeni ⁊ gram. Tercium erit post
S pꝰqͣm lex subintͣuit. ⁊ ostendit
languidis uulu̾a sua: statim rup¬
tum ẽ silẽcuim: et ceꝑunt mox egͥ
salutem qͣrere. S quia ꝑ oꝑa legis
ubi salus ñ est saluari uolebant.
quod q̃rebant ñ potuerunt in uemi¬
re Tandem ergo confiderans homo
qͣsi ꝑdiuturnos clamores fatigatꝰ.
⁊ iam deꝑ̾ans. rursum loqui ces¬
sauit. ⁊ subsecutũ est secłm silenciũ
Tunc gͦ omp̃e uerbũ dei patris
in carnẽ ueniens rupit silentium.
locutũ est pacẽ. dedit grãm: ꝓposu¬
it mscd̾iam. ꝓmisit ueniã. & cepe¬
runt egri eurrere ad medicũ: ⁊ qͣsi¬
magnis clamorib. sic pura fide cor¬
dis: ⁊ uera confessione oris. flagitare
remediũ. Itaq nunc inp̃senti uita
receꝑit. ⁊ ad illam felicitatẽ uen
sequetur t̾cium illito silentiũ bea¬
tum. quod nunqͣm sinem habebit
Int̾ pͥmũ ⁊ medium silencium

Expanded text:
est adeptio sanitatis. Primum silentium fuit ante legem. Secundum inter legem et gratiam. Tertium erit post Sed postquam lex subintravit et ostendit languidis vulnera sua, statim ruptum est silentium, et coeperunt mox aegri salutem quaerere; sed quia per opera legis, ubi salus non est, sanari volebant, quod quaerebant non potuerunt invenire. Tandem igitur considerans homo , quasi post diuturnos clamores fatigatus et jam desperans rursum loqui cessavit, et subsecutum est secundum silentium. Tunc ergo omnipotens Verbum Dei Patris in carnem veniens rupit silentium, locutum est pacem, dedit gratiam, proposuit misericordiam, promisit veniam; et coeperunt aegri currere ad medicum, et qmagnis clamoribus, sic pura fide cordis et vera confessione oris flagitare remedium. Hoc itaque nunc in praesenti vita receperit, et ad illam felicitatem ventsequetur tertium illud beatum silentium quod nunquam finem habebit. Inter primum et medium silentium
Abbreviated transcription (Latin):
frequentes m̃tis excessus patitur. quan
sepe in extasim raptus sup̃ seipsum du¬
citur: dum pulcͥtudinis eius magnitu¬
dine attonitꝰ in eius ammiratione
suspendit᷑: et implet᷑ absq dubio qd̃ de
eo legit᷑. beniamin ad olescentulus in
m̃tis excessu: Notandum sane quomͦ
sibi occurrant testimonia scͥpturarũ.

Expanded text:
frequentes mentis excessus patitur, quam frequentes mentis excessus patitur, quam saepe in extasim raptus, supra seipsum ducitur, dum pulchritudinis ejus magnitudine attonitus, in ejus admiratione suspenditur, et impletur absque dubio quod de eo legitur: Benjamin adolescentulus in mentis excessu. Notandum sane quomodo sibi occurrant testimonia Scripturarum.
Abbreviated transcription (Latin):
uocat. ꝓpter castam et ardentissimam
dilectionẽ: Intrans in doniũ meam
inqͥt. conqͥescã cũ illa. Non enim habet
amaritudinẽ ꝯu̾satio illiꝰ. nec tediũ nuc¬
tus ipsiꝰ s leticiã et gaudiũ. et in amicicu
illius delectatio bona. Discat qͥsq qd̃ fen¬
tiat: ego aliam causam non inuemo
quȩ illum intͥnsecus ita ligatũ teneat.
ut nec ad modicũ quidẽ exire ualeat.
Unum autẽ scio: qr qͥsqͥs huiꝰ modi ani¬
ce desidio flagrat. quanto eam famili¬
arius nouit. tanto amplius amat.
it quo frequentius eius fruit᷑ amplexib
eo uehem̃tius euis desiderio estuat. Eius
si quidẽ frequens ꝯtub̃niũ. solet sane desi¬
dĩum non minuere s aug̾e: ⁊ amoris in¬
cendiũ acrius inflammare. Mirũ gͦñ ẽ
cur iste beniamin tota dre quasi in thala¬
mo commoratur: qui talis sponse dulcedi¬
ne fruitur: et int̾ humeros illius requie¬
scens. eiꝰ amore iugit̃ delec tat᷑. Quã putas

Expanded text:
vocat, propter castam et ardentissimam vocat, propter castam et ardentissimam dilectionem? Intrans in domum meam, inquit, conquiescam cum illa. Non enim habet amaritudinem conversatio illius, nec taedium convictus ipsius, sed laetitiam, et gaudium, et in amicitia ipsius delectatio bona . Dicat quisque quid sentiat, ego aliam causam non invenio, quae illum intrinsecus ita ligatum teneat, ut nec ad modicum quidem exire valeat. Unum autem scio, quia quisquis hujusmodi amicae desiderio flagrat, quanto eam familiarius novit, tanto amplius amat, et quo frequentius ejus fruitur amplexibus, eo vehementius ejus desiderio aestuat. Ejus siquidem frequens conturbernium, solet sane desiderium, non minuere, sed augere, et amoris incendium acrius inflammare. Mirum ergo non est, cur iste Benjamin, tota die quasi in thalamo commoratur, qui talis sponsae dulcedine fruitur, et inter humeros illius requiescens, ejus amore jugiter delectatur. Quam putas
Abbreviated transcription (Latin):
iamin ait amantissimꝰ dñi habitabit ĩ
eo ⁊fident᷑ tota die quasi in thalamo
cõmorabit᷑. ⁊ int̾ huneros illiꝰ requies¬
cet Quid putas cause ẽ qd̃ iste benia¬
nim tota die ui thalamo morã facit: qd̾ ibi
iugit̃ requescit. in tm̃ ut nec ad horam
saltẽ exire uelit: Illud autẽ scimꝰ qd̃ in
thalamis soleant sponsus et sponsa si¬
mul morari: amoris obsequiis in alteru¬
trum occupari: mutius amplexib ⁊ cari¬
tate alt̾na confou̾i. Mirande gͦ pulcͥtu¬
dinis ⁊ forme singularis ni fallor p̃roga¬
tiuia pollet. quecũq sit illa beniamin
nr̃i dilecta: cuius ꝯtub̃niũ ñ quã fasti¬
dire ualet: acuius amplexib nec ad ho¬
ram ab eẽ uolet. S si iam uocẽ illam
huiꝰ beniamin eẽ agnoscimꝰ: quante pul¬
cͥtudinis sit eus dilecta minime dubi¬
tamꝰ Dixi sapientie soror mea es: et pru¬
dentiã uocaui amicã meã. Wltis audi¬
re qd̾ non possit fastidire huiꝰ dilec tȩ
sue pulcͥtudinẽ: quam sororẽ et amicam

Expanded text:
ssimus Domini habitabit in eo confidenter, tota die quasi in thalamo commorabitur, et inter humeros illius requiescet . Quid putas causae est quod iste Benjamin tota die in thalamo moram facit, quod ibi jugiter requiescit, intantum ut nec ad horam saltem exire velit? Illud autem scimus quod in thalamis soleant sponsus et sponsa simul morari, amoris obsequiis, in alterutrum occupari, mutuis amplexibus, et charitate alterna confoveri. Mirandae ergo pulchritudinis, et formae singularis, ni fallor, praerogativa pollet, quaecunque sit illa Benjamin nostri dilecta, et cujus contubernium nunquam fastidire valet, et a cujus amplexibus, nec ad horam abesse volet. Sed si jam vocem hujus Benjamin, esse noscimus, quantae pulchritudinis sit ejus dilecta minime dubitamus: Dixi sapientiae, soror mea es, et prudentiam vocavi amicam meam . Vultis audire quod non possit fastidire hujus dilectae suae pulchritudinem, quam sororem et amicam
Abbreviated transcription (Latin):
re pugnauit: Recte g̃ pͥmogenit. qr
a timore dñi om̃e bonum uichoat᷑. rec te
concupiscentias suas roboratur: recte pͥn¬
cipiũ doloris sui qr timorẽ dñi utilis do¬
lor comitatur. Ut enim anini dolor. cui¬
q siuis sit et sibi utilis existat. necesse est
ut eum timor dñi p̾cedat. Primꝰ inquit

Expanded text:
re pugnavit? Recte ergo primogenitus, quia re pugnavit? Recte ergo primogenitus, quia a timore Domini omne bonum inchoatur, recte fconcupiscentias suas roboratur, recte principium doloris sui, quia timorem Domini utilis dolor comitatur. Ut enim animi dolor cuique suus sit, et sibi utilis existat, necesse est ut eum timor Domini praecedat. CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
hoc affectii aliquid loquam᷑ aꝑtius: ma¬
iorem p̃cet̾is siue ad bonũ siue admalũ
ifficientiã hab̾e uidet᷑ Siquidẽ ab illo
frequent̃ a suo mens rectitudinis statu
deicitur: s quolibet mͦ deiecta. sine illo
numquã reꝑat᷑. Quis enim de quouis
pecco quãlibet paruo. sine timore lib̾it᷑:
Sine timore mala nr̃a numquã dese¬
rimꝰ sine timore bona oꝑari. nec saltẽ
uͥdr̃. ruben pͥmogenitus m̃s. tu fortitu¬
do mea pͥncipiũ doloris mei. pͥmꝰ in do¬
nis maior imꝑio: Ubiet illud seqͥt᷑. de qͦ
uł quomͦ sit pͥncipiũ doloris ex suꝑus
iam dictis satis ut arbitror manifestũ
est. quomͦ aũt sit eius fortitudo. ⁊ cetera
quȩ de eo dicunt᷑. ficile ostendi pot̃. Tu in¬
quit fortitudo mea. Quis enim in illo
umquã p̃lio uictor extitit. uͥ sp̃e adu̾sus
carnẽ caro adu̾sus sp̃m concupiscit: quis
inquã tamnumerosũ concupiscentiarũ
suarũ exercitũ debellauit: si sine timo¬

Expanded text:
uid loquamur apertius, mauid loquamur apertius, majorem prae caeteris sive ad bonum, sive ad malum efficaciam habere videtur. Siquidem ab illo frequenter a suo mens rectitudinis statu dejicitur, sed quolibet modo dejecta sine illo nunquam reparatur. Quis enim de quovis peccato quamlibet parvo sine timore liberatur? Sine timore mala nostra nunquam deserimus; sine timore bona operari, nec saltem ur: Ruben primogenitus meus, tu fortitudo mea, principium doloris mei, primus in donis, major imperio . Ubi et illud sequitur, de qvel quomodo sit principium doloris ex superius jam dictis satis, ut arbitror, manifestum est; quomodo autem sit ejus fortitudo, et caetera quae de eo dicuntur, facile ostendi potest: Tu, inquit, fortitudo mea. Quis enim in illo unquam praelio victor exstitit, ubi spiritus adversus carnem, caro adversus spiritum concupiscit? Quis, inquam, tam numerosum concupiscentiarum suarum exercitum debellavit, si sine timo
Abbreviated transcription (Latin):
tionis a siuis se fornicationib temꝑare
uix aut om̃ino non possit. Cum eni
p̃nimia sollicitudine. int̾ orandum ã
sepe mundanoꝵ negotioꝵ fantasias mes
ꝑimaginationẽ recipit: quid aliud bala
quam ad fornicationes ruben sinũ suũ
expandit: Cogita nc̃ gͦ quã sit ineptũ
ut eo tp̃e quo debes ꝓeternis malis remo¬
uendis dño supplicare incipias temꝑalua
de reuolu̾e: illoꝵ ꝓpt̃ quȩ ueneras obluni¬
sci: illa quoꝵ obluusci debueras sola re¬
minisci: hinc ẽ qd̃ mens sepe quȩ pͥus
solebat ꝑ imaginationẽ sola sibi futu¬
roꝵ bona uł mala omĩ hora ante po
incursus a cordis sec̾tario excludere
Quia gͥsepe imaginatio ꝑ suꝑfluum
timorem ad tam impudentẽ cogitatio¬
nũ euagationẽ deducit᷑: recte ad ru¬
ben pater suis de corruptione bale
ei imꝑperando loquit᷑. Effusus es siait
aqua non crescas: qr ascendisti cubile pa¬
tris tui. et maculasti stratũ eiꝰ. S ut de¬

Expanded text:
tionis a suis se fornicationibus temperare tionis a suis se fornicationibus temperare vix, aut omnino non possit. Cum enim prae nimia sollicitudine inter orandum etiam saepe mundanorum negotiorum phantasias mens per imaginationem recipit, quid aliud Bala quam ad fornicationes Ruben sinum suum expandit? Cogita nunc ergo quam sit ineptum, ut eo tempore quo debes pro aeternis malis removendis Domino supplicare, incipias temporalide revolvere, illorum propter quae veneras oblivisci, illa quorum oblivisci debueras sola reminisci. Hinc est quod mens saepe, quae prius solebat per imaginationem sola sibi futurorum bona vel mala omni hora anteponeaecularium incursus a cordis secretario excludere. Quia igitur saepe imaginatio per superfluum timorem ad tam imprudentem cogitationum evagationem deducitur, recte ad Ruben pater suus de corruptione Balae ei improperando loquitur. Effusus es sicut aqua, non crescas, quia ascendisti cubile patris tui, et maculasti stratum e
Abbreviated transcription (Latin):
uisibiliũ intelligentiã subleuat᷑: qñ in¬
uisibilia dĩ acreatura mundi ꝑ ea que
facta sunt intellecta conspiciunt᷑. Hu¬
iusmodi cuiq aq̃ eo ampliꝰ habundat:
quo eiꝰ animꝰ inext̾iorũ scientia copiosiꝰ
se dilatat. Hec utiq aqua quanto ub̃iꝰ
excrescit. dũ omĩa caute circũspicit:
tanto ꝓculdubio formidolose sollici¬
tudinis siluã densiorẽ gignit. et latiꝰ
expandit. Uñ rec te hic dr̃. Effusus es
sicut aqua: non crescas. Cauendũ itaq
sum moꝑe cum mundane scientie aqͣ
habundat: ne multiplicis sollicitudi¬
cum ruben adhuc paruulus eẽt. et an¬
nos pueriles ageret. pat̾s sui cubile in¬
cestare non p̃sumpsit: uł quia ñ potu¬
it uł q minime ausus fuit Adultus
tñ in tantã ut de ipso legit᷑ ꝓrupit au¬
daciã ut patͥs sui corrũperet concubi¬
nã: balam uidelicet racheł ancillã.
S. si ꝑbalã imaginatio intelligitur. qͦ¬
modo putamꝰ huiusmodi. ancilla cor
ꝑfluus imaginationẽ non dicã corrũ¬

Expanded text:
am sublevatur, quando invisibilia Dei a creatura mundi per ea quae facta sunt intellecta conspiciuntur . Hujusmodi cuique aqua eo amplius abundat, quo ejus animus in exteriorum scientia copiosius se dilatat. Haec utique aqua quanto uberius excrescit, dum omnia caute circumspicit, tanto procul dubio formidolosae sollicitudinis silvam densiorem gignit, et latius expandit, unde recte hic dicitur: Effusus es sicut aqua, non crescas. Cavendum itaque summopere est, cum mundanae scientiae aqua abundat, ne multiplicis sollicitudicum Ruben adhuc parvulus esset, et annos pueriles ageret, patris sui cubile incestare non praesumpsit, vel quia non potuit, vel quia minime ausus fuit. Adultus tamen in tantam, ut de ipso legitur, prorupit audaciam ut patris sui corrumperet concubinam, Balam videlicet Rachelis ancillam. Sed si per Balam imaginatio intelligitur, quomodo putamus hujusmodi ancilla corrmor superfluus imaginationem, non dicam, corrum
Abbreviated transcription (Latin):
ad intelligentiam purã: circum spec¬
tio uͦ moꝵ ꝑtinet ad prudentiã uerã.
intelligentiã purã dicimꝰ que est sine
amixtione imaginationis: prudenti¬
am aũ uerã: ad differentiam eius
que dicitur prudentia carnis. Prudentia
uera ẽ: de acquirendis. multiplicandis
ꝯseruandis ueris bonis:. prudentia autẽ
carnis est de bonis transitoriis. scđ̃m quã
filii huius scł̃i dñr prudentiores filis
lucis. Totiens g̃ ioseph suꝑ collum benia¬
min ruit: quotiens meditatio in contẽ¬
plationẽ desinit. Tunc beniamin frẽm
suũ suꝑ se ruentẽ excipit: qñ ex studio
meditationis animꝰ in contemplationẽ
surgit. Tunc beniamin ⁊ ioseph oscula
iungt̃: qñ diuma reuelatio. et humana
ratiocinatio in una u̾itatis attestatiõe
ꝯsentiunt. Uides ne quomͦ diuina scͥp¬
tura circa unã eandẽq rem significa¬
tionis modũ alt̾nat: ubiq tam̃ aliqͥd
adiungit. uñ sensum suũ ex toto lat̾e
non sinat: In morte rachel contẽplatio

Expanded text:
 circumspectio vero morum pertinet ad prudentiam veram. Intelligentiam puram dicimus, quae est sine admistione imaginationis; prudentiam autem veram, ad differentiam ejus quae dicitur prudentia carnis. Prudentia vera est de acquirendis, multiplicandis, conservandis veris bonis; prudentia autem carnis est, de bonis transitoriis, secundum quam filii hujus saeculi dicuntur prudentiores filiis lucis . Toties ergo Joseph super collum Benjamin ruit, quoties meditatie in contemplationem desinit. Tunc Benjamin fratrem suum super se ruentem excipit, quando ex studio meditationis, animus in contemplationem surgit. Tunc Benjamin et Joseph oscula jungunt, quando divina revelatio et humana ratiocinatio in una veritatis attestatione consentiunt. Videsne quomodo divina Scriptura circa unam eamdemque rem significationis modum alternat, ubique tamen aliquid adjungit unde sensum suum ex toto latere non sinat. In morte Rachel contemplatio
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ longe suꝑͥus iam diximꝰ: qͣscũ in
nobis cedinamꝰ innumerũ uirtutũ
redigimꝰ. Primo itaq oedinat᷑ timor
deinde dolor: post hos spes ⁊ amor. P̾
hos quatuor ordinantur leticia. et
ita nouissime aut̃ om̃iũ u̾ecundia. Itaq
nichil aliud ẽ iacob huiusmodi liberos
ex lia genuisse: quã animũ affectionis
suȩ motus ordinando digna uirtutũ
sobolẽ de seipso ꝓc̾asse. Pruben gͥ pͥmoge¬
nitũ iacob intelligimꝰ ordinatũ timoremꝰ.

Expanded text:
longe superius jam diximus: quos cum in nobis ordinamus in numerum virtutum redigimus. Primo itaque ordinatur timor, deinde dolor, post hos spes et amor. Post hos quatuor ordinantur laetitia et ira; novissime autem omnium verecundia. Itaque nihil aliud est Jacob hujusmodi liberos ex Lia genuisse, quam animum affectionis suae motus ordinando dignam virtutum sobolem de seipso procreasse. Per Ruben igitur primogenitum Jacob intelligimus ordinatu
Abbreviated transcription (Latin):
plicius relaxare. De quo et illud ꝯuenien¬
ter intelligit᷑: qd̃ ad ruben ꝑ iacob dicit᷑.
Effusus es sic̃ aqua non crescas. Solet
enĩ ꝑ aquã qñq carnis prudentia: sic̃
ꝑ uinũ intelligi sepe sp̃ał intelligentia.
Hec aqua cuiq tẽ inuinũ u̾tit᷑. qñ aspi¬

Expanded text:
plicius relaxare. De quo et illud convenienplicius relaxare. De quo et illud convenienter intelligitur quod a Ruben per Jacob dicitur: Effusus es sicut aqua, non crescas . Solet enim per aquam quandoque carnis prudentia, sicut per vinum intelligi saepe specialis intelligentia. Haec aqua cuiq
Abbreviated transcription (Latin):
multiplicia rerũ effundit. facilius
decipit: ꝑfectis etenim uiris qñq
subrep̃. Quis namq p̃latoꝵ. quãli¬
bet ꝑfectus dum subiectis suis neces¬
saria p̃uidet. ita sollicitudinis suȩ
curas temꝑet: ut ꝓadu̾sis rerum
casib numquã plus iusto for madet:
ꝑtinet aũ ad ruben tẽ tm̃timor hu¬
iusmodi cũ surgit quid̃ e ñ ex amo¬
re mundi: s de dilectione ꝓximi.
S quis enum̾are sufficiat om̃s anci¬
pites incominodoꝵ casus hinc iñq
surgentiũ: ꝓ quib eum trepidare
cogit. et si non sua. suorum saltem
infirmitas subiectoꝵ: Et quis ñ
uideat quã sit difficile. immo quã
pene impossibile: iuste formidinis
metas nunq̃. excedẽ: Inde fit sepe
ut quanto quis prudentior. tanto
inueniatur et sollicitior: et quanto
qͥsq nouit ꝑspicatiꝰ circũstantiũ
ꝑiculoꝵ casus ancipites ꝓspic̾e: tanto cogit᷑
timide sollicitudinis suȩ habenas multi¬

Expanded text:
multiplicia rerum effundit facilius multiplicia rerum effundit facilius decipit: perfectis etenim viris quandoque subrepit. Quis namque praelatorum quamlibet perfectus dum subjectis suis vitae necessaria providet, ita sollicitudinis suae curas temperet, ut pro adversis rerum casibus nunquam plus justo formidet? Pertinet autem ad Ruben tunc tantum timor hujusmodi, cum surgit quidem, et non ex amore mundi, sed de dilectione proximi. Sed quis enumerare sufficiat omnes ancipites incommodorum casus hinc indeque surgentium, pro quibus eum trepidare cogit et si non sua, suorum saltem infirmitas subjectorum? Et quis non videat quam sit difficile, imo quam pene impossibile justae formidinis metas nunquam excedere? Inde fit saepe ut quanto quis prudentior, tanto inveniatur et sollicitior; et quanto quisque novit perspicacius circumstantium periculorum casus ancipites prospicere, tanto cogitur timidae sollicitudinis suae habenas multi