comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Nempe omne datũoptimũ ⁊ omne do¬
nũ ꝑfectũ desursũ ẽ descendens a pat᷑
luminũ. fit enĩ unguentũ istud de di¬
uinis collatis humano gn̾e bñficiis.
felix qui ip̃a sibi studiose collig̾e ⁊ ã¬
te mentis sue oculos digna cũ gaciar̃
actione reducẽ curat. ꝓfecto cum fue¬
rint in uasculo pectoris pistillo crebͤ
meditationis ꝯtusa atq ꝯtrita dem̃q
igne sci desid̾ii simul de cocta oĩa ⁊ de¬
mũ inpingnata oleo leticie: erit uc̃¬
tio longe preciosior ⁊ excellentior pͥo¬
re. Sufficit ad ꝓbandũ eiꝰ testimoniõ
qui ait. Sacrisiciũ laudis honorifica¬
bit me. Nec dubiũ qͥuexcitet ad lau¬
dandũ bñficioꝵ recordatio. Porro cũ
neqͣꝗͣ despicitur: liquet ampliꝰ eẽ ꝯm̃¬
datum qd̃ ⁊ honorificat. Deniq illud
pedib apponitur. hoc capiti. Si enĩ ĩ
xp̃o caput ad diuinitatẽ refe̾ndũ ẽ
o caput ungit qui grãs agit. qm̃ dm̃
ip̃m qͦd ꝑ hominẽ ministratur. ꝓfec¬

Expanded text:
m, et omne donum perfectum desursum est, descendens a Patre luminum . Fit enim unguentum istud de divinis collatis humano generi beneficiis. Felix qui ipsa sibi studiose colligere, et ante mentis suae oculos digna cum gratiarum actione reducere curat. Profecto cum fuerint in vasculo pectoris pistillo crebrae meditationis contusa atque contrita, deinde igne sancti desiderii simul decocta omnia, et demum impinguata oleo laetitiae, erit unctio longe pretiosior excellentiorque priore. Sufficit ad probandum ejus testimonium qui ait: Sacrificium laudis honorificabit me . Nec dubium quin excitet ad laudandum beneficiorum recordatio. 8. Porro cum nequaquam despicitur, liquet amplius esse commendatum, quod et honorificat. Denique illud pedibus apponitur, hoc capiti. Si enim in Christo caput ad divinitatem referendum est, o caput ungit, qui gratias agit, quoniam Deum ipsum quod per hominem ministratur. Profec
Abbreviated transcription (Latin):
ne decarne ⁊ metet corruptionem
crarsũ. escauentri ⁊ uent̾ escis.
ds̃ autem ⁊ hunc ⁊ has destruet. ui¬
de aũ ne ñ carni tantũ s ⁊ mũdo for¬
te cõpetat ista ꝓportio. Si quidẽ ⁊ ip̃e
transit ⁊ ꝯcupiscentia eiꝰ. Et cũ oĩa q̃
in mundo sunt finẽ habeãt: finis eoꝵ
ñ ent finis. Uerũ ub̾a ñ sic. Hec enĩ ẽ
ex hausta fuennt. rursũ de fonte ma¬
terni pectoris sumũt qͦd ꝓpinãt sugẽ¬
tib. Merito ꝓiñ meliora carnis scłi¬
ue amore asseruntur uba sponse. que
nullo unꝗͣ lactentiũ numero arefi¬
unt. s semꝑ habundant de uiscib
caritatis. ut iterũ fluant. flumina
siquidem fluũt deuentre eiꝰ. fitq
in ea fons aque uiue salientis ĩ uitã
et̾nam. Cumulatur dem̃ laus uberũ
fraglantia unguentoꝵ. qͦd ñ solum
uerboꝵ sapore p̾ascant: s ⁊ factoꝵ o
pinione redoleant. Iam q sint ub̃a
quo tumida lacte. qualib delibuta
unguentis: subalio sermonis pͥnci¬

Expanded text:
metet corruptionem ; et rursum: Esca ventri, et venter escis; Deus autem et hunc, et has destruet . Vide autem ne non carni tantum, sed et mundo forte competat ista proportio. Siquidem et ipse transit, et concupiscentia ejus: et cum omnia quae in mundo sunt, finem habeant, finis eorum non erit finis. Verum ubera non sic. Haec enim cum exhausta fuerint, rursum de fonte materni pectoris sumunt quod propinent sugentibus. Merito proinde meliora carnis, saeculive amore asseruntur ubera sponsae, quae nullo unquam lactentium numero arefiunt, sed semper abundant de visceribus charitatis, ut iterum fluant. Flumina siquidem fluunt de ventre ejus, fitque in ea fons aquae vivae salientis in vitam aeternam . Cumulatur deinde laus uberum fragrantia unguentorum, quod non solum verborum sapore pascant, sed et factorum opinione redoleant. Jam quae sint ubera, quo tumida lacte, qualibus delibuta unguentis, sub alio sermonis princi
Abbreviated transcription (Latin):
tũ meũ. Legis ꝓfecto de longanimi¬
tate: Andiuicias bonitatis eius ⁊ pa¬
tientie ⁊ longanimitatis ꝯtẽpnis:
Item. Anignoras qr benignitas dei
ad penitentiam te adducit: Ad hoc
siquidem dui suspendit sententiam
ex hibeat grãm remissionis inpeni¬
tente. Nonuult enĩ mortẽ peccatoris
s ut ꝯu̾tatur ⁊ uiuat. Ponamꝰ exẽplũ ⁊¬

Expanded text:
tum meum. Legis profecto de longanimitum meum. Legis profecto de longanimitate: An divitias bonitatis ejus, et patientiae, et longanimitatis contemnis? Item: An ignoras quia benignitas Dei ad poenitentiam te adducit? Ad hoc siquidem diu suspendit sententiam exhibeat gratiam remissionis in poenitente. Non enim vult mortem peccatoris, sed ut convertatur, et vivat. Ponamus exempl
Abbreviated transcription (Latin):
singillatim corda ur̃a ⁊ intelligit oĩa
oꝑa ur̃a. Sponsa gͦ sponsum adesse ꝑ¬
sentiens subsistit. Pudet enĩ p̃sũptõ¬
nis in qua se dep̃hensam intelligit.
Namu̾etundiꝰ id moliri ꝑ int̾nũtios
tatem ꝓ ut ualet excusare conatur.
quia meliora sunt inquiens ub̾a tu¬
a uino fraglantia unguentis optimi
Acsi dicat. Si altũ saꝑe uideor. tu fecis¬
ti osponse. qui in dulcedine uberũ
tuoꝵ tanta me dignatione lactasti:
quatenꝰ oĩ metu tui caritate ñ mea
temitate depulso: audeam forte plus
quã expediat. Audeo sane pietatis
lis sit ista uberũ sponsi ꝯm̃datio ui¬
deamꝰ. Duo sponsi ub̾a. duo in ip̃o st̃
ingenite mansuecudinis argum̃ta.
qd̾ ⁊ patienter expectat delinquentẽ.
⁊ clementer recipit penitentẽ. Gemi¬
na inꝗͣ dulcedo suauitatis exuberat
in pectore dñi ihũ. Longanimitas
uidet in expectando ⁊ indonando fa¬
cilitas. Et audi quia ñ sit hoc ĩuen¬

Expanded text:
singillatim corda vestra, et intelligit omnia singillatim corda vestra, et intelligit omnia opera vestra. Sponsa ergo sponsum adesse persentiens, substitit pudet enim praesumptionis in qua se deprehensam intelligit, nam verecundius id moliri per internuntios itatem, prout valet, excusare conatur: Quia meliora sunt, inquiens, ubera tua vino, fragrantia unguentis optimis. Ac si dicat: Si altum sapere videor, tu fecisti, o sponse, qui in dulcedine uberum tuorum tanta me dignatione lactasti, quatenus omni metu, tui charitate, non mea temeritate depulso, audeam plus forte quam expediat. Audeo sane pietatis lis sit ista uberum sponsi commendatio, videamus. Duo sponsi ubera, duo in ipso sunt ingenitae mansuetudinis argumenta, quod et patienter exspectat delinquentem, et clementer recipit poenitentem. Gemina, inquam, dulcedo suavitatis exuberat in pectore Domini Jesu, longanimitas videlicet in exspectando, et in donando facilitas. Et audi quia non sit hoc inven
Abbreviated transcription (Latin):
antia unguentis optimis. Et hec u̾ba
tuiꝰ sint auctor ñ loquit᷑. relinquẽs
nobis lib̾e cõmentari cui potissim̃
ꝑbone ꝯueniant. Michi uero ñ deẽ.
unde illa ꝯgruent̾ assignẽ siue spõse
sue sponso. siue etiam spõsi sodalib
łtpͥmũ sponse qualit̾ ꝯgruant iudi¬
cibo. Interim ꝯfabulantib illa pa¬
rit̾ atq illis: accessit ip̃e de quo s̾¬
mo erat. Utiq libens appropiat de
seloquentib. Sic solet. Sic eunti¬
b inemaus ⁊ ꝯferentib int̾ se io¬
cundũ se facundũq exhibuit comi¬
tem. Nempe hoc ẽ qd̃ in engłio pol¬
ñ ñ uocatus adfuit. ⁊ delectatꝰ u̾b̾
preuenit preces. Arbitror q̃d int̾dũ
nec u̾ba expectat. s solis cogitatioib
aduocatur. Demq ait hõ qui ĩuẽtꝰ
est sedm̃ cor lei. Desid̾iũ pauperũ
exaudiuit dñs p̃parationes cordis eoꝵ
audiuit auris tua. Attendite ⁊ uos uo¬
scrutans corda ⁊ renes d̃s̃. qui finxit

Expanded text:
antia unguentis optimis . Et haec verba antia unguentis optimis . Et haec verba cujus sint, auctor non loquitur, relinquens nobis libere commentari, cui potissimum personae conveniant. Mihi vero non deest, unde illa congruenter assignem sive sponsae, sive sponso, sive eEt primum sponsae qualiter congruant, indicabo. Interim confabulantibus illa pariter atque illis, accessit ipse, de quo sermo erat. Utique libens appropiat de se loquentibus. Sic solet. Sic euntibus in Emmaus, et conferentibus inter se, jucundum se facundumque exhibuit comitem . Nempe hoc est quod in Evangelio polnunc non vocatus adfuit, et delectatus verbis praevenit preces. Arbitror quod interdum nec verba exspectat, sed solis cogitationibus advocetur. Denique ait homo qui inventus est secundum cor Dei: Desiderium pauperum exaudivit Dominus, praeparationem cordis eorum audivit auris tua . Attendite et vos voscrutans corda et renes Deus, qui finxit
Abbreviated transcription (Latin):
ne stolide mentis. qͦd dei scił alta
atq subtilia penetrare nequirẽt.
qͦd de suauitate sp̃c aut nil aut parẽ
sentirent. Quid isti msiadosculũ s¬
pirant: Suspirant plane ⁊ inhias
Spũ sapientie ⁊ intellectus. Intel¬
lectus utiq quo ꝑtingant. sapiena¬
e: quagustent qd̾ intellectu a p̃ẽ¬
derint. Ego in hoc ip̃o affectu scm̃p
pe ⁊ pinguedine repleatur aĩ m:¬
a. ⁊ labiis exultationis laudabit s
meum. Osculũ omnino petebat. ⁊
qalibi i demipse precatur. Replea¬
uros meũ laude. ut cantẽ głamtu¬
an tota die magnitudinẽ tuã. De¬
nq ⁊ ructauit ubi gustauit. Quã
nagna multitudo dulcedinis tue
ĩñe. quã abscondisti timentib te
ꝯatis hoc osculũ detinuit nos et
nerdũ me illud ut uerũ fatear dig¬
i satis exp̾ssisse ꝯfido. S transeamꝰ
Oreliqua. quia id melius imp̾ssum
q̃ rrpͥssum innotescit. Sequitur. Ꝙ a
ameliora sunt ub̾a tua uino fbagl¬

Expanded text:
ne stolidae mentis, quod Dei scilicet alta ne stolidae mentis, quod Dei scilicet alta atque subtilia penetrare nequeant, quod de suavitate spiritus aut nil, aut parum sentiant. Quid isti, nisi ad osculum suspirant? Suspirant plane, et inhiant spiritui sapientiae et intellectus: intellectus utique quo pertingant; sapientiae, quia gustent quod intellectu apprehenderint. Ego in hoc ipso affectu sanctum pe et pinguedine repleatur anima mea, et labiis exsultationis laudabit os meum . Osculum omnino petebat, etquod alibi idem ipse precatur: Repleatur os meum laude, ut cantem gloriam tuam, tota die magnitudinem tuam . Denique et eructavit ubi gustavit: Quam magna multitudo dulcedinis tuae, Domine, quam abscondisti timentibus te . Satis hoc osculum detinuit nos, et necdum me illud, ut verum fatear, digne satis expressisse confido. Sed transeamus ad reliqua; quia id melius impressum, quam expressum innotescit. 4. Sequitur: Quia meliora sunt ubera tua vino, fragr
Abbreviated transcription (Latin):
iam annis caste sobrieq uiu̾e turo
lectõni insisto. resistouitiis ĩomĩ
cũbo frequenter. Uigilo ꝯtratem¬
ptationes. recogito anͦnos meos in
amaritudine anime mee.Sine q̃¬
rela arbitror qͣntũ ĩ me ẽ ꝯu̾sarũ¬
ta sum. egrediens ⁊ regrediens ad
imꝑiũ senioris. Aliena ñ cupio. ine¬
a potius ⁊ me parit̾ dedi. In sudore
uultus mei comedo panẽ meũ. setes¬
rũ qͦd in hiis omnib ẽ torũ ꝯstat
de ꝯsuetudine. de dulcedine nuchis
Nuid nisi iuxta ꝓphãm uitula eff¬
im sum. docta dilig̾e triturã: Deni¬
q in euangelio qui hoc solũ facit¬
qd̃ facẽ debet seruus inutilis repu¬
tatur. Mandata forsan uitũq abl̃¬
pleo. s aĩa mea sicut t̾ra sine aqre
in illis. Ut gͥ holocaustũ meũ pi¬
gue fiat: osculetur me queso osculi
oris sui. Pleriq ur̃m michi qͥ ur
memini in pͥuatis ꝯfessionib suis
ꝯquer solent suꝑ huiꝰcemodi anme
i arentis languore. atq hebitudi¬

Expanded text:
us multis jam annis caste sobrieque vivere curo, us multis jam annis caste sobrieque vivere curo, lectioni insisto, resisto vitiis, orationi incumbo frequenter; vigilo contra tentationes, recogito annos meos in amaritudine animae meae. Sine querela me arbitror, quantum in me esta sum, egrediens et regrediens ad imperinm senioris. Aliena non cupio; mea potius et me pariter dedi. In sudore vultus mei comedo panem meum: caeterum quod in his omnibus est, totum constat de consuetudine, de dulcedine nihil. Quid nisi, juxta prophetam, vitula Ephraim sum docta diligere trituram? . Denique in Evangelio qui hoc solum quod facere debet, facit, servus inutilis reputatur . Mandata forsan utcunque adimpleo; sed anima mea sicut terra sine aqua in illis. Ut igitur holocaustum meum pingue fiat: Osculetur me, quaeso, osculo oris sui. 3. Plerique vestrum mihi quoque, ut memini, in privatis confessionibus suis conqueri solent super hujuscemodi 1289 animi arentis languore atque hebetudi
Abbreviated transcription (Latin):
diffeteorait. Et illi. Enimuͦ nũ tu
es que iurare ⁊ obtestari solebas si
unꝗͣ ad osculũ manꝰ ꝑuenire dare¬
tur suffic̾e̾ iã tibi. ⁊ nil te de cetero
petituram: Ego. Quid gͥ: forte ho o¬
rũ que acceperas quippiam ablatũ
causaberis: Nichil. An uͦ times re¬
petitũ iri qͦd tibi de malatua pͥsti¬
na ꝯu̾satione indultũ p̃sũpseras:
Non. age tamen. dic unde queamt᷑
satisfacere tibi. Non quiesco ait. nͥ
osculetur me osculo oris su. Grãs
de osculo pedũ. grãs ⁊ demanꝰ. s
si cura ẽ ei ulla de me: osculetur
o. accepi fateor mitis potiora. s ꝓ¬
rsus inferiora uotis. Desid̾io feror
ñ ratione. Ne queso causemini p̃ d̃¬
sũptionẽ ubi affectio urget. Pud¬
or sane reclamat. s suꝑat amor.
Nec ignoro qr honor regis iudicium
diligit. s p̃ceps amor nec iudicium
p̾stolatur nec consilio temꝑatur
nec pudore frenatur. si rõu subici¬
tur. Rogo. supplico. flagito: oscule

Expanded text:
diffiteor, ait. Et illi: Enimvero num tu diffiteor, ait. Et illi: Enimvero num tu es quae jurare et obtestari solebas, si unquam ad osculum manus pervenire daretur, sufficere jam tibi; nil te de caetero petituram? Ego. Quid igitur? Forte horum quae acceperas quidpiam ablatum causaberis? Nihil. An vero times repetitum iri, quod tibi de mala tua pristina conversatione indultum praesumpseras? Non. 2. Age tamen, dic unde queamus satisfacere tibi. Non quiesco, ait, nisi osculetur me osculo oris sui. Gratias de osculo pedum, gratias et de manus; sed si cura est illi ulla de me, Osculetur o. Accepi, fateor, meritis potiora, sed prorsus inferiora votis. Desiderio feror, non ratione. Ne, quaeso, causemini praesumptionem, ubi affectio urget. Pudor sane reclamat; sed superat amor. Nec ignoro, quod honor regis judicium diligit ; sed praeceps amor nec judicium praestolatur, nec consilio temperatur, nec pudore frenatur, nec rationi subjitur. Rogo, supplico, flagito, osculet
Abbreviated transcription (Latin):
ccedamus iamad librũ. u̾¬
bisq sponse rationẽ demꝰ ⁊
consequentiam. Pendent
enim ⁊ prerupta nutant absq pͥn¬
cipio. ideoq p̃mittendũ ẽ: cui cõpe¬
tenter cohereant. Ponamus ꝓmde
istos quos sponsi sodales diximꝰ. uisi¬
mirari causam ⁊ quasi alloqui ĩ hc̃
modũ. Quid noui accidit: Quid te c̾¬
nimꝰ solito tristiorẽ: Que inopina¬
ti murmuris causa: certe cũ au̾sa ⁊¬
⁊ alienata ires post amatores tuos c̃
quib male erat tibi cõpulsa tandẽ
reu̾ti ad uirũ tuũ priorem ñne ut
saltem merereris tang̾e pedes mul¬
tis p̃cib ⁊ fietib institisti: Recolo ĩ¬
quit. Quid: Obtento eo simulq ac¬
cepta in osculo pedũ indulgentia de
offensis. ñ rursus facta ĩpatiens et
tanta nequaquam dignatione cõ¬
tenta s maioris familiaritatis cu¬
pida scdãm qͦ grãm eadẽ qua prius
instantia postulasti ⁊ impetrasti.
ita ut in osculo manus adepta sis
uirtutes ñ paucas ⁊ ñ paruas. Ñ

Expanded text:
ccedamus jam ad librum, verbisque sponsae rationem demus et consequentiam. Pendent enim, et praerupta nutant absque principio. Ideoque praemittendum cui competenter cohaereant. Ponamus proinde istos, quos sponsi sodales diximus, visimirari causam, et quasi alloqui in hunc modum. Quid novi accidit? quid te cernimus solito tristiorem? quae inopinati murmuris causa? Certe cum aversa et alienata ires post amatores tuos, cum quibus male erat tibi, compulsa tandem reverti ad virum tuum priorem, nonne ut saltem merereris tangere pedes, multis precibus et fletibus institisti? Recolo, inquit. Quid? Obtento eo, simulque accepta in osculo pedum indulgentia de offensis, nunquid non rursus facta impatiens, et tanta nequaquam dignatione contenta, sed majoris familiaritatis cupida, secundam quoque gratiam eadem qua prius instantia postulasti et impetrasti, ita ut in osculo manus adepta sis virtutes non paucas, et non parvas? Non
Abbreviated transcription (Latin):
hec ip̃a ub̾a que sponse data sunt an
⁊ sponso ꝯgruant uideamus. S põsa
loquente de sponso repente ur dre¬
ram ad est ille. annuit uoto dari
culum. ĩpletq in ea sermonẽ qͥ sq̃¬
tus est. Desid̾ium cordis eiꝰ tribuist
ei. ⁊ uoluntate labioꝵ eiꝰ ñ frauda
tione. Tante nẽpe efficacie ostuli
factũ est: ut ex ip̃o mox cũ atirĩ¬
rit illud sponsa: ꝯcipiat tumestre¬
tib nimirũ ub̾ib ⁊ lacte qͣi pms¬
uescentib in testimoniũ. Qulbs
dium est orare frequent̾. exptisfuns
qͦd dico. Sepe corde tepido ⁊ ardoa
tio piecatis. ⁊ si sit qui p̃mat lac ur¬
cepte dulcedinis: ub̾tim infund̾e
tardabunt. Dicat gͦ. Habes sponle
qͦd petisti.⁊ hoc tibi signũ. Quas
liora sunt ub̾a tua uino. hinc tes
ert̃. facta in ub̾tate lactis melies
plus ualet qͦd ille iam dedit quãe
tu petis. Qd̃ enĩ postulas te qͥdemnd¬
lectat. s ub̾a quib paruulos als
quos ⁊ paris. meliora hec ⁊ necest¬

Expanded text:
haec ipsa verba, quae sponsae data sunt, an haec ipsa verba, quae sponsae data sunt, an et sponso congruant videamus. 7. Sponsa loquente de sponso, repente, ut dixeram, adest ille, annuit voto, dat osculum, impletque in ea sermonem qui scriptus est: Desiderium cordis ejus tribuisti ei, et voluepletione. Tantae nempe efficaciae osculum sanctum est, ut ex ipso mox, cum acceperit illud, sponsa concipiat, tumescentibus nimirum uberibus, et lacte quasi pinguescentibus in testimonium. Quibus studium est orare frequenter, experti sunt quod dico. Saepe corde tepido et aridoatio pietatis; et si sit qui premat, lac conceptae dulcedinis ubertim fundere non tardabunt. Dicat ergo: Habes, sponsa, quod petiisti, et hoc tibi signum, quia meliora facta sunt ubera tua vino. Hinc te serunt, facta in ubertate lactis melioraplus valet quod ille jam dedit, quam quod tu petis. Quod enim postulas, te quidem delectat; sed ubera, quibus parvulos alis, quos et paris, meliora, hoc est necess
Abbreviated transcription (Latin):
bitur eiꝰ. ⁊ ad deũ nostrũ qm̃ multꝰ
est ad ignoscendũ. Pulchre dauid pa¬
ucis ꝯp̃hendit utrũq dicens. Longa¬
nimis ⁊ multũ misericors. huius gͦ
gemine bonitatis exꝑimento in eam
se fiduciam ercreuisse fatetur spõsa
ut auderet petẽ osculũ quid mirũ
dicens si sic p̃sumo de te osponse que
de tuis ub̃ib tantã sũ exꝑta habun¬
dantiam suauitatis: Ergo ad auden¬
dũ me ꝓuocat ducedo uberũ tuoꝵ. ñ
meoꝵ ꝯfidentia mi̾toꝵ. stõ autẽ dicit
Meliora sunt ub̾a tua uino: hoc est.
pinguedo gr̃e que de tuis ub̾ib fluit
ne qͦ opimonis grato odore resꝑgis
absentes. bonũ habens testimoniõ
ab hiis qui intus ⁊ ab hiis qui foris
sunt. Habesinꝗͣ lac intꝰ ⁊ foris un¬
guenta. qm̃qͥdem ñ essent quos lac¬
te refic̾es: si ñ priꝰ odore attraheres
Sane de hiis unguentis siquid digñ
ꝯsid̾atione ꝯtineant. uidebitur post
hec cũ eo uentũ fuerit ubi dicit in
ꝯsequentib in odore unguentoꝵ

Expanded text:
bitur ejus; et ad Deum nostrum, quoniam multus est ad ignoscendum . Pulchre David paucis comprehendit utrumque, dicens: Longanimis, et 1290 multum misericors . Hujus ergo geminae bonitatis experimento in eam se fiduciam excrevisse fatetur sponsa, ut auderet petere osculum. Quid mirum, dicens, si sic praesumo de te, o sponse, quae de tuis uberibus tantam sum experta abundantiam suavitatis? Ergo ad audendum me provocat dulcedo uberum tuorum, non meorum confidentia meritorum. 6. Quod autem dicit: Meliora sunt ubera tua vino, hoc est. Pinguedo gratiae, quae de tuis uberibus fluit,nae quoque opinionis grato odore respergis absentes, bonum habens testimonium et ab his qui intus, et ab his qui foris sunt. Habes, inquam, lac intus, et foris unguenta; quoniam quidem non essent quos lacte reficeres, si non prius odore attraheres. Sane de his unguentis, si quid dignum consideratione contineant, videbitur post haec, cum eo ventum fuerit, ubi dicit in consequentibus: In odore unguentorum
Abbreviated transcription (Latin):
sola ꝯfidentia possidet. que tñ de lib̾ca¬
te sp̃s ⁊ cordis puritate descendat. sine
enim pusillanimis est ⁊ modice fidei
mens. rei sue familiaris tenuitateꝯ
stringitur. nec ualet pre ĩopia ocia¬
ri ad uacandũ diuinis laudib seu hii
que laudes paruĩt intuendis bñfrisa
Et siqñ certe conatur assurg̾e: ꝯfest̃
domesticarũ necessitatũ curis urgen¬
tib reuocatur ad sua ⁊ in se ꝯpͥmiꝓp
a egestate ꝯpellitur. Qd si huius mie¬
rie queritur a me causa: dicã qͦd ip̃ũ
uob̾ nisi fallor aut ẽẽ aut fuisse recog¬
noscitis. Duab de causis uidet᷑ michi
huiꝰcemodi animi egͥtudo ⁊ diffidentu
solere ꝯting̾e̾. aut denouitate uideł ꝯ
u̾sionis. aut c̾te de ꝯu̾sationis tepor
etiãsi ĩ ꝯu̾sione longũ tempꝰ habuete
nes necdũ in se emortuas sentit.⁊ ne¬
cesse ꝓinde habens resecandis intẽ de
de cordis hortulo spinis iniqͥtatũ ⁊ ur¬
ultare: Quonã mͦ in ore gementis et
plangentis sonabit pariter illud ylal

Expanded text:
possidet, quae tamen de libertate spiritus et cordis puritate descendat. Quae enim pusillanimis est et modicae fidei mens, rei suae familiaris tenuitate constringitur, nec valet prae inopia otiari ad vacandum divinis 1294 laudibus, seu his, quae laudes pariunt, intuendis beneficiis. Et si quando certe conatur assurgere, confestim domesticarum necessitatum curis urgentibus revocatur ad sua, et in se compa egestate compellitur. Quod si hujus miseriae quaeritur a mo causa, dicam quod ipsi in vobis, nisi fallor, aut esse, aut fuisse recognoscetis. Duabus de causis videtur mihi hujuscemodi animi aegritudo et diffidentia solere contingere, aut de novitate videlicet conversionis, aut certe de conversationis tepore, etiamsi in conversione longum tempus habuerit. nes necdum in se emortuas sentit: et necesse proinde habens resecandis intendere de cordis hortulo spinis iniquitatum et ur laudibus exsultare? Quonam modo in ore gementis et plangentis sonabit pariter illud Isaia
Abbreviated transcription (Latin):
in hus qͣato astutior. danto loqͣtior
rauenti ds̃tas si audias. Riũ uami¬
tatis flimsĩ esse scurpilitatis: os eiꝰ.
ita ut seuos qͦq ⁊ graues aĩos in le¬
uitatem contidet usus. Et ut tetum
pͥrabrem colligam: ta multiloqͥo iac

Expanded text:
in his quanto assuetior, tanto loquacior in his quanto assuetior, tanto loquacior invenitur. Dicas, si audias rivum vanitatis, fluvium esse scurrilitatis os ejus, ita ut severos quoque et graves animos in levitatem concitet risus. Et ut totum in brevi colligam,
Abbreviated transcription (Latin):
ib. ⁊ coartat eum sp̃c ut̾i sui. Esu¬
pit ⁊ sicit auditores quib suas iac¬
titer uanitates. qͥbus om̃e ad̾ sen¬
tit effumdat. quibus quał ⁊ qͣntus
sit ignorescat. Inuenta autẽ octi¬
sione loq̃ndi si de litt̾is. sermo exo¬
pitur uerera ꝓfey ũtur ⁊ noua
uolant sententie. u̾ba resonant
ampubosa. p̾uenit int̾ oogantẽ
soluit. ⁊ u̾ba colloturoris ĩ ꝑft̾a p̃¬
scidit. Cum añt pulsato signo ne¬
cesse est interrs̃pi colloqͥũ. horã
longam. breue q̃uit᷑ int̾i llũ. q̃rit
licentiam ut sid fabulas reu̾tatur
post horam nõ ut ꝙ̃piam edificet
gitur: statim uisiones ⁊ sõpuia ꝓ¬
feruntur. Demnde laudat ieiuma
ꝯmendat uigilias. suꝑ omĩa ora¬
tõnes ex altãt. De pactentia. de hu¬
militate aut de singłis uͥtutibus
plenissime set uauissunc disputat
ut ta .s. si audieris ditas. ꝙ ex ha¬
bundantia cordis os loquitur. et
qͥa bonꝰ hõ de bono thescuro suo ꝓf̾t
bona. si ad lubrita sermo conũtitur

Expanded text:
coarctat eum spiritus uteri sui. Esurit et sitit auditores, quibus suas jactitet vanitates, quibus omne quod sentit, effundat: quibus, qualis, et quantus sit, innotescat. Inventa autem occasione loquendi, si de litteris sermo exoritur, vetera proferuntur, et nova; volant sententiae, verba resonant ampullosa. Praevenit interrogantem, solvit, et verba collocutoris imperfecta praescindit. Cum autem pulsato signo necesse est interrumpi colloquium, horam longam, breve queritur intervallum; quaerit licentiam, ut ad fabulas revertatur post horam, non ut quempiam aedificet,gitur, statim visiones et somnia proferuntur. Denique laudat jejunia, commendat vigilias, super omnia orationes exaltat; de patientia, de humilitate, et de singulis virtutibus plenissime, sed vanissime disputat: ut tu scilicet, si audieris, dicas, quod ex abundantia cordis os loquitur, et a bonus homo de bono thesauro suo profert bona . Si ad ludicra sermo convertitur,
Abbreviated transcription (Latin):
dentiũ de angulo implet. Cum
autẽ ex hiis que singłarit̃ s mn¬
aniter agit apud simplitiores eiꝰ
opinio excreuerit qui ꝓfcõ oꝑa
ꝓbanr que cernũt. set ude ꝓde¬
ant non discernũt. dũ miserum
audit. laudat qd̾ agit. ⁊ ciã
quid intendat non attendit. O¬
pladscitur fatentõnẽ: dũ amplt̾¬
titur opraionem. Quiq de orani
aliare plus sibi credit qͣm aliis:
de se solo plus aliis eredit ꝙͣ sibi.
ut iar non u̾botemis aut sola o¬
ꝑum ostentatõne sudm ꝓferat
religionẽ s intimo cordis cre¬
dar affcũ se om̃ib sanctiotem.
Et qͥd de se landatũ agnou̾it: ñ
ignorantie aut benuolentie lau

Expanded text:
dentium 577 de angulo implet. Cum dentium 577 de angulo implet. Cum autem ex his quae singulariter, sed inaniter agit, apud simpliciores ejus opinio excreverit, qui profecto opera probant quae cernunt, sed unde prodeant non discernunt; dum miserum audit, laudat quod agit, et quod intendat non attendit. Obliviscitur intentionem dum amplectitur opinionem. Quique de omni alia re plus sibi credit, quam aliis, de se solo plus aliis credit, quam sibi: ut non jam verbo tenus, aut sola operum ostentatione suam praeferat religionem, sed intimo cordis credat affectu omnibus se sanctiorem: et quidquid de se laudatum agnoverit, non igno
Abbreviated transcription (Latin):
aibi bland̃itur de uno ieumio ꝙ ce¬
teris ꝓͦndentibus fat: qͣm si cum
cet̃is septem ieiundũit. Comniodi¬
or sibi indetur una oratiuncła pe¬
tularis: qͣm tott psallmodia unius
noctis. Int̾ pͣndendũ coebro solet
comed̾e uiderit uictum se doleat
⁊ fncipisit ad ip̃ma sibi crudelit̾ sub¬
trahere qd̾ necessariũ uictui indł¬
gendum preuiderat plus głe me¬
tuens detrimentũ: qͣm famis con¬
tiatum. si ꝙ̃ maiorem. si ꝙ̃ pała¬
diorẽ ꝓspexerit: uilem se estimat.
nũqͣm requiescit. Et qm̃ uultum
se intuentib offert: manus qͣ
potest ⁊ brachia specbans. palpat
costas. humeros aitrectat᷑ ⁊ lim
lorem ad talorẽ oris discernat.
ad oñtia demiq sua scremiꝰ. ad cõ¬
mumia pig̃. uigilat in lecto. dor¬
rait in choro. Cume aliis psallẽ¬
tib ad uigilias tota nocte dopmi¬
ter post uigilias aliss in claustro
qͥescentib: solus in oratorio re¬
manet. cxcrent. ⁊ tuscit gemi¬
tibus ac suspiriis aures foris se¬

Expanded text:
r de uno jejunio, quod caeteris prandentibus facit, quam si cum caeteris septem dies jejunaverit. Commodior sibi videtur una oratiuncula peculiaris, quam tota psalmodia unius noctis. Inter prandendum crebro solet comedere viderit, victum se doleat, et incipiat idipsum sibi crudeliter subtrahere, quod necessarium victui indulgendum praeviderat, plus gloriae metuens detrimentum, quam famis cruciatum. Si quem macriorem, si quem pallidiorem perspexerit, vilem se aestimat, nunquam requiescit. Et quoniam vultum se intuentibus offert, manus quas potest et brachia spectans, palpat costas, humeros attrectat et lumblorem oris ac colorem discernat. Ad omnia denique sua strenuus, ad communia piger. Vigilat in lecto, dormit in choro: cumque aliis psallentibus ad vigilias tota nocte dormitet, post vigilias aliis in claustro quiescentibus solus in oratorio remanet: exscreat, et tussit, gemitibus ac suspiriis aures foris se
Abbreviated transcription (Latin):
ualnitas cresc̾e. ⁊ uesita gros¬
descere ceꝑit. ncc̃e est ut ampliori
foramine laxato sinu uentositas
eructuetur. alioqͥn rũpetur. sic mo¬
nachus mnepta redundante leriti
dũ nsu uł sigins colm apire nõ suffi¬
maeus qͣs mustũ absq spiracło qd̾ no

Expanded text:
anitas crescere, et vesica grossescere coeperit, necesse est ut ampliori foramine, laxato sinu, ventositas eructetur, alioquin rumpetur. Sic monachus inepta redundante laetitia dum risu, vel signis eam aperire non suffimeus, quasi mustum a
Abbreviated transcription (Latin):
unsu̾salius escłm narͣ. ꝯicut eiĩ u̾e
siue que sant sine que fingi possunt
remotõne se legens animꝰ aliqͥd qd̾
cens fiatura ess cas̃ rerũ q̃ intellcũ
capi possũt. recte contra ficta q̃ t̃ s̾i
eut. desñ estintellrũ capi possunt. ⁊
natura nõ siuit: addidit. que tum
fint. Qeñ u̾o illa que sunt sepe y¬
maginatõne confusa sepe preter
ãminitłm ꝓpͥetatis rei ip̃ius ꝑa qͣmi
farenditur animꝰ concipit. qͣliter
uellet accipi qd̾ pͥmiserat intellt¬
tu capi possirit explanauit dicẽs.
siue ꝑ solam cer̾oꝵ remotõnẽ abs

Expanded text:
salius est, quam natura. Sicut enim vere, sive quae sunt, sive quae fingi possunt, remotione selegens animus, aliquid quod cens: natura est earum rerum quae intellectu capi possunt, recte contra ficta, quae etiu capi possunt, et natura non sunt, addidit, quae cum sint. Quoniam vero illa quae sunt, saepe imaginatione confusa, saepe propter adminiculum proprietatis rei ipsius in quam intenditur animus concipit, qualiter vellet accipi, quod praemiserat, intellectu capi possunt, explanavit, dicens: sive per sol
Abbreviated transcription (Latin):
sitat sensus deinde in id qd sati sibͥit¬
mixtim atq confuse cogitat. deu
ab alliis in que simł cum ed offen̾s
quadam ꝓꝓͥa tatõrs austratõne a¬
seꝑat. ⁊ syͣm sicut est fixa aue us
Et in hiis quidem que sentiunt᷑ pd¬
est: hot tlarũ est. uisus enĩ qui cals
ãminicris seu figura hus subi̾a a
pora sentit pubeũ ⁊ subrnbeũ s a¬
tu suo simsis fn eos offendat pͥpoi

Expanded text:
sitat sensus, deinde in id quod sibi subjecmixtim atque confuse cogitat; deinde ab aliis in quae simul cum ea offenderat quadam propria rationis abstractione est fixa acie notat; et in his quidem quae sentiuntur exterius hoc clarum est. Visus enim qui colorum adminiculis, seu figurarum, his subjecta corpora sentit, rubeum et subrubeum, si motu suo simul in eos offendat, primo
Abbreviated transcription (Latin):
mlis deleg̾it. ⁊ fixa mentis atie
sus ꝓpͥetate uocata ꝑceptõni assẽ¬
serit intellectus uotãtur. fecte u¬
uq. tunc enĩ u̾e in animo rei simłi¬
nido esse dicenda est. cũ de int̾ cet̾a
ñ ãminicło sue ꝓpͥetatis seleg̾itiac
ihoc p̃cedenti ꝑceptõm assense¬
in. et natura quidẽ eoꝵ qͥb aliꝙͥ
sunt ficta u̾o eoꝵ qͥb aliqͥd ẽẽ fm

Expanded text:
mentis acie ipsius proprietate notata perceptioni assenserit, intellectus vocatur. Recte utique. Tunc enim vere in animo rei similitudo esse dicenda est, cum deintra caetera rem adminiculo suae proprietatis selegerit, ac per hoc praecedenti perceptioni assenserit; et natura quidem eorum quibus aliquid sunt, ficta vero eorum
Abbreviated transcription (Latin):
nicħ hi inuenire potest qd̾ eius con¬
ceptu a̾minitłerur. id eoq ip̃m com¬
p̾hend̾e ꝑ ea quib sit aliquid ⁊ aͥd
tõnẽ ip̃m selegens ⁊ eũ u̾e esse tñ
assensione ꝑtipiens qͣfit̾cunq ĩ tel¬
quid sit gñe uł qͣntus mensura. ł

Expanded text:
enire potest quod ejus conceptui adminiculetur; ideoque ipsum comprehendere per ea quibus sit aliquid, et aliquid tionem, ipsum selegens, et eum vere esse cum assensione percipiens, qualitercunque intelqui
Abbreviated transcription (Latin):
ser in gns u̾o que int̾ius sentit animꝰ
hõ modo rerũ simłitudo. u̾ũ ⁊̃ młtitu¬
ł farit. ut pͥmo id in qd̾ agit tanqͣm
rresagiis ꝑꝑendat. deinde qͣdam aitẽ¬
t̃e magis q magis q ꝑtipiat. ñdũ
t̃eiisentiat. et hec presaga ꝑꝑẽ¬
ious line sissrasione ꝑceptõ quia nõ
et eiis qͥ nõ est nõ uotat᷑ opino. set
qĩ est eius qd̾ esti cuiꝰ tam̃ ñitatẽ nõ¬
ꝑ tes est nõ tñ u̾itas illius cuins yma
nest Ideoq rei ꝑceptõ sine u̾iltis
m̃us assensione recbe df̃ ymagi

Expanded text:
animus, non modo rerum similitudo, verum etiam multitudo facit, ut primo id in quod agit tanquam praesagus perpendat, deinde quadam attentione magis magisque percipiat, nondum tamen ei assentiat. Et haec praesaga peo, quia non est ejus quod non est, non vocatur opinio: sed quoniam est ejus quod est, cujus tamen veritatem nonque res est, non tamen veritas illius cujus imago est: ideoque rei perceptio sine veritatis illius assensione recte dicitur
Abbreviated transcription (Latin):
modo intelltũ tal¬
pi possunt. hat gͥ
disfinitõne q̃ res
sint nature ñ tñ
eas esse nalturas
monstratũ est. sic̃
enĩ hoc est eas ẽẽ
naturas intellet¬

Expanded text:
modo intellectu capi possunt. Hac igitur diffinitione quae res sint naturae, non tamen eas esse naturas, monstratum est. Non enim, hoc est eas esse naturas intellec
Abbreviated transcription (Latin):
sstentes in qͥ t
cidentia sunt. qͥ
subsistentie qͥb assiunit intelltuã hi¬
sunt. deinde cur adiet̾it quoqmͦ. tpa
cum sint explanat dicens. ad̾ditũ ͥ

Expanded text:
stentes, in quibus accidentia sunt, quam subsistentiae, quibus adsunt, intellectu cssunt. Deinde cur adjecerit quoquomodo, et quae cum sint, explanat dicens: Additum vero
Abbreviated transcription (Latin):
mediocoib esse poettis non du
homines nõ cõscesse colũpne. ¶at
etã sensus sir. siõ concessere poris
medioeres essẽ. tim̃ casũ tasui m¬
dens: dixit medioetib sicut dixt¬

Expanded text:
Mediocribus esse poetis Non dii non homines non concessere columpne. Quamuis enim sensus sit: non concessere poetis mediocres esse, tamen casum casui reddens dixit "mediocribus" sicut dix
Abbreviated transcription (Latin):
cumi opus dr̃ ereũ in eo ꝙ ẽ. uel
qd̾ fit esse illius quo auctore ⁊ cẽ
ip̃ius est & aliqͥd est ⁊ ip̃m qd ẽ ali¬
quid. ut cũ opus dr̃ humanuĩ in eo
esse de quo pͣtur ut in eo ꝙ dr̃ opꝰ¬

Expanded text:
citur aereum in eo quod est -- uel quod sit esse illius quo auctore et esse ipsius est quod aliquid est et ipsum quod est aliquid -- ut cum opus dicitur humanum in eo esse de quo praedicatur ut in eo
Abbreviated transcription (Latin):
confregie. alligauit fortẽ. ⁊ uasa capti¬
uitatis eripuit. Descendit nichilomi
no ⁊ oleo anime mee sanitatem re¬
stauras. fortit̾ suauis ⁊ suauit̾ for¬
tis. fortis ꝓme: suauis mͥ. Deniq
attingis a fine usq ad finẽ fortit̾. et
disponens oĩa suauit̾. ꝓpellens ini¬
micũ ⁊ infirmũ fouens. Saname
dñe ⁊ sanabor. psallam et confite¬
bor nõi tuo ⁊ dicam. Oleũ effusũ no¬
mentuũ. ñ uinũ effusũ. nolo enim
ut intres in iudiciũ cũ seruo tuo. s
oleũ: quia coronas me ĩ mĩa ⁊ mise
uatat cunctis quib ĩ miscetur liqͦrib.
liquido illud designat nom̃ qͦd ẽ su¬
pomne nom̃. O nom̃ p̃suaue ⁊ p̃dul¬
ie. o nom̃ p̃clarũ. p̃electũ. ⁊ p̃excelsũ
ł superaltatũ in scła. Hoc u̾e oleũ:
qͦd exhilarat faciem hõis. qͦd caput ie¬
iunantis inpinguat. ut oleũ pecc̃oris
ñ sentiat. Hoc nom̃ nouũ qͦd os dñi no¬
minauit. qͣd ⁊ uocatũ ẽ ab angelo

Expanded text:
confregit; alligavit fortem, et vasa capticonfregit; alligavit fortem, et vasa captivitatis eripuit. Descendit nihilominuno et oleo animae meae sanitatem restauras, fortiter suavis, et suaviter fortis! fortis pro me, et suavis mihi. Denique attingis a fine usque ad finem fortiter, et disponis omnia suaviter, propellens inimicum, et infirmum fovens. Sana me, Domine, et sanabor; psallam et confitebor nomini tuo, et dicam: Oleum effusum nomen tuum . Non vinum effusum nolo enim ut intres in judicium cum servo tuo, sed oleum, quia coronas me in misericordia supernatat cunctis quibus immiscetur liquoribus, liquido illud designat nomen, quod est super omne nomen. O nomen praesuave et praedulce! o nomen praeclarum, praeelectum et praeexcelsum, et superexaltatum in saecula! Hoc vere oleum quod exhilarat faciem hominis, quod caput jejunantis impinguat, ut oleum peccatoris non sentiat. Hoc nomen novum, quod os Domini nominavit . Quod et vocatum est ab angelo
Abbreviated transcription (Latin):
uis indulgentiam. et clausis aꝑtioi
ut p̃dicarem annũ placabilẽ dñ¬
niebat ut audis ung̾e contritionese
stras. ac lemre dolores. ideoꝙ ueñũ
camina curauit afferre. Attulit I¬
iritũ sapĩe ⁊ intellectꝰ. sp̃m̃ consilꝰ
et fortitudinis. spm̃ scientie ⁊ piaa¬
tis. et spm timoris dm̃. Uides qͥ l
plenas odoramentoꝵ celestis medic̃
paruit ad sananda uuln̾a illiꝰ mi¬
eri qui incidit in latrones. Septẽ s̃
numero. septẽ fortassis p̃fatis exci¬
festo infudit oleũ meis uuln̾ib. In¬
fadit ⁊ uinũ. s minꝰ quã olei. Sicnẽ
reꝯgruebat infirmitatib meis. ut.
idmodũ uino oleũ suꝑfertur ĩfusũ
Aitulit ꝓm̃ quinq cados olei. uini:
ñ nisi duos. uinum siqͥdẽ. timor tã¬
tũ ⁊ fortitudo fuere. reliqua qͥnq. o¬
leũ ꝓpͥa suauitate designant. In spũ
deniq fortitudinis tanquã potens
capulatꝰ a uino: descendit ad ĩ fõs.
contuit portas ereas. et uectes ferreos

Expanded text:
vis indulgentiam, et clausis apertionem: vis indulgentiam, et clausis apertionem: ut praedicarem annum placabilem DVeniebat, ut audis, ungere contritiones nostras, ac lenire dolores; ideoque venitcamina curavit afferre. Attulit spiritum sapientiae et intellectus, spiritum consilii et fortitudinis, spiritum scientiae et pietatis, et spiplenas odoramentis coelestis medicus praeparavit ad sananda vulnera illius miseri, qui incidit in latrones? Septem sunt numero, septem 1317 fortasse praerofecto infudit oleum meis vulneribus; infudit et vinum, sed minus quam olei. Sic nempe congruebat infirmitatibus meis, ut fertur infusum. Attulit proinde quinque cados olei, vini nonnisi duos. Vinum siquidem timor tantum et fortitudo fuere; reliqua quinque oleum propria suavitate designant. In spiritu denique fortitudinis, tanquam potens crapulatus a vino , descendit ad inferos, contrivit portas aereas, et vectes ferreos
Abbreviated transcription (Latin):
fr̃ĩcida confessi sunt: et diffisi sunt.¬
Alt̾. peccaui inquit. tradens sanguis
iustũ. Alter: maior ẽ iniquitas ms
quã ut ueniam merear. et uerar
cet nil in eis ꝓfuit infideł confessios
hee itaq tres confessionis obseruas¬
tie iũcte quatuor suꝑiorib cõpũã¬
onis: septenariũ implent. Iam u̾ se
cõpũctus et sic confessus ac ꝓpͥa pine
certꝰ de uita. certus qͦ nichilommnꝰes
ut arbitroꝵ uacuo neqͣquã noĩt apt¬
lari ihm. eũ qui in te talia ualui
et uoluit oꝑari. nec uacue subsecuns
fuisse baculũ quẽ p̃miserat. N ueno
uacue quia ñ uenit uacuus. Nã qͥm
uacuus. in qͦ habitauit plenitudo:
quẽ unxit pat̾ oleo leticie pre consor¬
tib suis. Unxit: et misit plenũ gͣit
et ueritatis. unxit: ut ung̾et. Om̃s
ab eo ũcti sunt. qui deplenitudint
eiꝰ meruert̃ acciꝑe. Ideo ait. Sp̃e dñ¬
andũ mansuetis misit me. Ut mat¬
rer contritis corde. ut p̃dicarẽ capti¬

Expanded text:
fratricida confessi sunt, et diffisi suntfratricida confessi sunt, et diffisi suntalter: Peccavi, inquit, tradens sanguinem justum ; alter: Major est iniquitas mea, quam ut veniam merear ; et verax licet, nil eis profuit infidelis confessio. Hae itaque tres confessionis observantiae, junctae quatuor superioribus compunctionis, septenarium implent. 13. Jam vero sic compunctus, et sic confessus, ac propria proinde certus de vita, certus quoque nihilominus es, ut arbitror, vacuo nequaquam nomine appellari Jesum, eum, qui in te talia valuit et voluit operari, nec vacue subsecutum fuisse baculum quem praemiserat. Non venit vacue, quia non venit vacuus. Nam quomodo vacuus, in quo habitavit plenitudo? quem unxit Pater oleo laetitiae prae consortibus suis ; unxit et misit plenum gratiae et veritatis . Unxit ut ungeret. Omnes ab eo uncti sunt, qui de plenitudine ejus meruerunt accipere. Ideo ait: Spiandum mansuetis misit me, ut mederer contritis corde, et praedicarem capti
Abbreviated transcription (Latin):
plũ. nec culpam siqͥdem diffitentis. nͨ
tamen ueniam consequentis: ñ dubi¬
um quin ob reatus mulieris admi¬
xtionẽ. Genꝰ excusationis ẽ. cũ argu¬
eris tu: alium incusare. Porro excu¬
sare te uelle qñ corriꝑis. quã sit ñ mͦ
minime fructuosũ s ⁊ ꝑniciosũ: scm̃
dauid int̾roga. Herba nempe mali¬
cie excusationes in peccatis appellat.
ne in ea declinet cor suũ rogans ⁊ su¬
pplicans. Merito qͥdẽ. In animã et e¬
nim peccat suam. qui se excusat. re¬
pellens ꝑ uĩ a se indulgentie medici¬
nam. et sic uitã sibi ore ꝓpͥo int̾cludẽs
Et quenã maior malicia. quã ꝓpͥam
armari in salutẽ. et lingue tue tem¬
etip̃m mucrone confodẽ: Deniq qͥ
sibi nequã. cui ẽ bonus: Sit aũ ⁊ fi¬
deł confessio. ut confitearis in spe de
indulgentia penitꝰ ñ diffidens. ne
tuo te ore ñ tam iustifices quã ꝯdẽp¬
nes. Iudas certe ꝓditor dñi et caym

Expanded text:
plum, nec culpam siquidem diffitentis, nec plum, nec culpam siquidem diffitentis, nec tamen consequentis veniam non dubium quin ob reatus mulieris admistionem . Genus excusationis est, cum argueris tu, alium incusare. Porro excusare te velle quando corriperis, quam sit non modo minime fructuosum, sed et perniciosum, sanctum David interroga. Verba nempe malitiae, excusationes in peccatis appellat, ne in ea declinet cor suum rogans et supplicans . Merito quidem. In animam etenim suam peccat qui se excusat, repellens proinde a se indulgentiae medicinam, et sic vitam sibi proprio ore intercludens. Et quaenam major malitia, quam propriam armari in salutem, et linguae tuae temetipsum mucrone confodere? Denique qui sibi nequam, cui est bonus? 12. Sit autem et fidelis confessio, ut confitearis in spe, de indulgentia penitus non diflidens, ne tuo te ore non tam justifices, quam condemnes. Judas certe proditor Domini, et Cain
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ humilẽ contẽpnẽt confessionẽ
humilitatis magist̾. ⁊ cui humilib
dare grãm certe ingenicũ ẽ: Omni¬
no non pot̾at ñ placari. si q̃ in ore so¬
nuit in corde radiass humilitas. Ec¬
ce cur humilem eẽ debere confessio¬
nem dixi. Oportet autẽ ẽẽ et simplicẽ
sion intentione forte quia latet hoĩes
ercusare delectet si sit rea. nec leuiga¬
re culpam q̃ grauis ẽ. nec alieno adũ¬
brare suasu: cũ in uiciũ nemo coeg̾it.
Primũ illud ñ confessio ẽ. s defensio.
nec placat s ꝓuocat. Sequens mõstͣt᷑
ingratitudinẽ. ⁊ qͦminor reputatur
culpa: eo minuitur ⁊ gła indultoris.
s enim minꝰ libent̾ bñficiũ datur. qͦd
minꝰ grate minꝰ ue necessarie ꝓueni¬
re sentitur. Ueniam ꝓinde sibi abiu¬
dicat. qui munꝰ largitoris attenuat.
qd̃ quidem omnis qui reatũ suũ uer¬
bis alleuiare conatur: facit. Iama po¬
stremo pͥmi homuns dehortetur exẽ¬

Expanded text:
enim humilem contemneret confessionem enim humilem contemneret confessionem humilitatis magister, et cui humilibus dare gratiam certe ingenitum est? Omnino non poterat non placari, si quae in ore sonuit, in corde radiasset humilitas. Ecce cur humilem esse debere confessionem dixi. 11. Oportet autem esse et simplicem. Non intentionem forte quia latet homines excusare delectet, si sit rea; nec levigare culpam, quae gravis est; nec alieno adumbrare suasu, cum invitum nemo coegerit. Primum illud non confessio est, sed defensio; nec placat, sed provocat. Sequens monstrat ingratitudinem; et quo minor reputatur culpa, eo minuitur et gloria indultoris. Sed enim minus libenter beneficium datur, quod minus grate minusve necessarie provenire sentitur. Veniam proinde sibi abjudicat, qui munus largitoris attenuat: quod quidem omnis qui reatum suum verbis alleviare conatur, facit. Jam a postremo primi hominis dehortetur exem
Abbreviated transcription (Latin):
lionẽ ꝓ conuicio uł maledicto. idẽ.
malum ꝓ malo. aut maledictũ ꝓ
maledicto audact᷑ reddid̾int. S est
confessio eo ꝑiculosius noxia: quo
subtiliꝰ uana. cũ ip̃a etiã inhonesta
et turpia de nob̃ detegẽ ñ uemur.
ñ quia humiles sumus s ut ẽẽ pu¬
temur. Appet̾e aũ de humilitate la¬
udem: humilitatis ñ ẽ uirtꝰ s sub¬
u̾̃sio. Uerus humit. uit uult repu¬
tari. ñ humił p̃dicari. Gaudet ꝯtẽp¬
tu sin. hoc solo sane suꝑb qͦd laudes
contẽpnit. Quid ꝑu̾sius. qͥd ue ĩdig¬
iiiͦ. ut humilitatis custos confessio su¬
ꝑbie milicet. ⁊ inde ueł uideri meli¬
or unde uideris det̾ior: Mirabile iac¬
tantie genꝰ. ut ñ possis putari sc̃s. si
ñ appareas scełatus. at tal confessio
sp̃em habens humilitatis ñ uirtu
ad increpationẽ samueł peccasse ꝯ¬
fessus ẽ: Culpabił ꝓculdubio fuit
illa confessio. q̃ culpam ñ diluit. Qñ

Expanded text:
lionem pro convicio vel maledicto, id est lionem pro convicio vel maledicto, id est malum pro malo; aut maledictum pro maledicto audacter reddiderint. 10. Sed est confessio eo periculosius noxia, quo subtilius vana, cum ipsa etiam inhonesta et turpia de nobis detegere non veremur, non quia humiles sumus, sed ut esse putemur. Appetere autem de humilitate laudem, humilitatis est, non virtus, sed subversio. Verus humilis vilis vult reputari, non humilis praedicari. Gaudet contemptu sui. hoc solo sane superbus, quod laudes contemnit. Quid perversius, quidve indignius, quam ut humilitatis custos confessio superbiae militet, et inde velis videri melior, unde videris deterior? Mirabile jactantiae genus, ut non possis putari sanctus, si non appareas sceleratus. At talis confessio speciem habens humilitatis, non virtse ad increpationem Samuelis peccasse confessus est? Culpabilis procul dubio fuit illa confessio, quae culpam non diluit. Quando
Abbreviated transcription (Latin):
si sunt ñ nũꝗͣ audimꝰ aliquos remi¬
usci ⁊ iactare impudentissime ma¬
la sua p̃terita. que u̾bi gr̃a aliqͣdo
ul fortit̾ gladiatoro. ut argute lit¬
fatorio gessere conflictu. seualiud qͥd
ldm̃ mundi qͥdẽ uanitatẽ fauorabi¬
l. sedm̃ uͦ anime salutẽ: nociuũ. ꝑ¬
niciosũ. dãpnofũ. Scłaris adhuc ami¬
m indiciũ ẽ hoc. ⁊ humił habitꝰ qͥ
gestatur a talib ñ sc̃e nouitatis est
mitũ. s pͥsce uetustatis oꝑculũ. Nõ¬
nillitalia quasi dolendo ⁊ penitẽdo
rememorant. s glãm intentiõe cap¬
antes cõmissa sua ñ diluunt. s se¬
põs illudunt. Nam ds̃ ñ irridet᷑.
liant. Non ꝓditur aut ꝓieitur uetus
fermentũ illa confessione s statuitur
a dũ clamarẽ totadie. Pudet reminiᷤᷤ
at eos cũ exultatione lugenda tͣcta¬
re. qͦd ⁊ pꝰ susceptũ scm̃ habitũ calli¬
de quẽpiam supplantauerĩt ⁊ circ̃¬
uenĩnt in negocio fr̃em. aut qͦd ta¬

Expanded text:
si sunt, nonnunquam audivimus aliquos remisi sunt, nonnunquam audivimus aliquos reminisci et jactitare impudentissime mala sua praeterita; quae, verbi gratia, aliquando vel fortiter gladiatorio, vel argute litteratorio gessere conflictu, seu aliud quid secundum mundi quidem vanitatem favorabile, secundum animae vero salutem nocivum. perniciosum, damnosum. Saecularis adhuc animi indicium est hoc; et humilis habitus qui gestatur a talibus, non sanctae novitatis est meritum, sed priscae vetustatis operculum. Nonnulli talia, quasi dolendo et poenitendo rememorant; sed gloriam intentione captantes, commissa sua non diluunt, sed seipsos illudunt: nam Deus non irridetur . liant. Non proditur aut projicitur vetus fermentum illa confessione; sed statuitur, a, dum clamarem tota die . Pudet reminisciat eos cum exsultatione lugenda jactitare, quod et post susceptum sanctum habitum callide quempiam supplantaverint, et circumvenerint in negotio fratrem; aut quod ta
Abbreviated transcription (Latin):
tib fletũ. et stridorẽ dentiũ. et mar¬
um pedũq dura uincula. et pũ
cathenarũ p̃mentiũ. stringencib̃
urentiũ nec consumentium lis
utionis et plorationis et̾ne: surex¬
eprꝰ ingenib.cur lactatꝰ ub̾ib. na¬
tis incombustionẽ ⁊ cib ignis: Qui
sitafłcitur sensũ ꝓculdubio recuꝑa¬
r illo eque duplici: Habet oscitati¬
mes quatuor:Tres que restant ex
paee confessionis adiciet. et nequaꝗͣ
dietur iã de eo qͦd ñ sit uox neq sẽ¬
us. si tñ de corde humili. simplici.
deliq ꝓcesserit illa confessio. Om¬
ut qͦ qͦd remordet conscientiã: confi¬
tre humiłr. pure. fidełr. et has ui¬
es implesti. Sunt qui głantur ẽ
male fec̾int ⁊ exultant in reb pes¬
simis. quos notans ꝓph̃a: peccata
inquit sua p̃dicauerunt sicut sodo¬
mna. Ucrũ hos ab hac disputatione¬
clares tanqͣ amoueo. Nã qͥd ad noᷤ
xhus q̃ foris sunt: Quãquã ⁊ de hiis
qui religiose uestiti ⁊ religionẽ ꝓfes¬

Expanded text:
em dentium, et manuum pedumque dura vincula, et pondus catenarum prementium, stringentium, urentium, nec consumentium. Heunationis, et plorationis aeternae? « Cur exceptus in genibus, cur lactatus uberibus , natus « in combustionem et cibum ignis? » Qui sic afficitur, sensum procul dubio recure illo aeque duplici habet oscitationes quatuor. Tres quae restant ex voce confessionis adjiciet, et nequaquam dicetur jam de eo, quod non sit vox neque sensus, si tamen de corde humili, simplici, fidelique processerit illa confessio. Omne ergo quod remordet conscientiam, confitere humiliter, pure, fideliter; et has vices implesti. Sunt qui gloriantur cum male fecerint, et exsultant in rebus pessimis ; quos notans propheta: Peccata sua, inquit, praedicaverunt sicut Sodoma . Verum hos ab hac disputationelares amoveo: nam quid ad nos de his qui foris sunt? 9. Quanquam et de his, qui religiose vestiti, et religionem profes