comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sito. Adhesit aĩa mea aĩe illiꝰ: ⁊ unã fec̃
de duab. ñ consanguinitas. s unanimi¬
tas. Carnis qͥdem necessitudo ñ defuit: s
plus iunx̃ societas sp̃s. consensus aĩorũ.
morũ conformitas. Cũ gͦ eẽmꝰ cor unũ.⁊
aĩa una. hanc meã parit̾ atq ipsiꝰ aĩam
ꝑtͣnsiuit gladiꝰ. ⁊ scindens mediã. partẽ
locauit in celo. partẽ in ceno deseruit.
Ego ego illa portio misera in luto iacens.¬
truncata parte sui. ⁊ parte potiori: ⁊idr̃¬
mͥ ne fłueris: Auulsa sunt uiscera me¬
a a me: ⁊ dr̃ mͥ ne senseris: Sentio senti¬
o uł inuitꝰ. qr nec fortitudo lapidũ. forti¬
tudo mea: nec caro mea enea ẽ.Sentio ꝓr¬
sus ⁊ doleo: ⁊ dolor meus in conspectume¬
o semꝑ. Non sane nos pot̾it duritie. ⁊ in¬
sensibilitatis arguere ille qͥ u̾berat: qͦmͦ
illos de qͥb ait. Percussi eos ⁊ñ doluerũt.
affectũ meũ confessus sum: ⁊ ñ negaui.
carnalẽ quis dix̾it. ego humanũ ñ ne¬

Expanded text:
sito. 9 Adhaesit anima mea animae illius; et unam fecit de duabus, non consanguinitas, sed unanimitas. Carnis quidem necessitudo non defuit; sed plus junxit societas spiritus, consensus animorum, morum conformitas. Cum ergo essemus cor unum et anima una, hanc meam pariter atque ipsius animam pertransivit gladius, et scindens, mediam partem locavit in coelo, partem in coeno deseruit. Ego, ego illa portio misera in luto jacentruncata parte sui, et parte potiori; i: Ne fleveris? Avulsa sunt viscera medicitur mihi: Ne senseris? Sentio, sentio vel invitus, quia nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea aenea est; rsus et doleo, et dolor meus in conspectu meo semper. Non sane nos poterit duritiae et insensibilitatis arguere ille qui verberat, quomodo illos de quibus ait: Percussi eos, et non doluerunt . Affectum meum confessus sum, et non negavi. Carnalem quis dixerit: ego humanum non ne
Abbreviated transcription (Latin):
asciculus mirre dilectꝰ
meus mͥ: int̾ ub̾a mea cõmorabit᷑.
Ante rex: mͦ dilectus. Ante in accubitu
regio: mͦ int̾ ubera sponse. Magna hu¬
militatis uirtus. cui etiã dĩtatis maie¬
stas tam facile se inclinat. Cito reueren¬
tie nomen inuocabulum amiticie mu¬
tatũ ẽ: ⁊ qui longe erat. in breui factuᷤ ẽ
amara res.: dura. ⁊ asꝑa tͥbulationũ signi¬
ficat. Ea sibi dilecti causa inimin̾e ꝓspi¬
ciens. gratulabunda id loquit᷑: confideñ
se oĩa uirilit̾ subiturã. Ibant inquit gau¬
dentes discipłi a conspectu concilii: q̃m
digni habiti sunt ꝓ noĩe iħu contumeli¬
am pati. Propt̾ea deniq ñ fasce s fasci¬
cłm dilectũ dicit: qͦd leue p̃ amore illiꝰ du¬
cat. qͥcqͥd laboris immineat:idoloris. Be-

Expanded text:
asciculus myrrhae dilectus meus mihi, inter ubera mea commorabitur . Ante rex, modo dilectus; ante in accubitu regio, modo inter sponsae ubera. Magna humilitatis virtus, cui etiam Deitatis majestas tam facile se inclinat. Cito reverentiae nomen in vocabulum amicitiae mutatum est: et qui longe erat, in brevi factus est amara res, dura et aspera tribulationum significat. Ea sibi dilecti causa imminere prospiciens, gratulabunda id loquitur, confidens se omnia viriliter subituram. Ibant, inquit, gaudentes discipuli a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunt pro nomine Jesu contumeliam pati . Propterea denique non fascem, sed fasciculum dilectum dicit, quod leve prae amore ipsius ducat, quidquid laboris i
Abbreviated transcription (Latin):
more dilecti. Reliquũ capituli alias ꝓse¬
quemur. si tam̃ exoratus a nobis sp̃c sc̃s
adfuerit. qui nos intelligere faciat u̾ba
sponse. que ipse inspirando formauit si¬
cut nouit illius cuius ipse sp̃c ẽ laudib

Expanded text:
more dilecti. Reliquum capituli alias prosemore dilecti. Reliquum capituli alias prosequemur, si tamen exoratus a vobis Spiritus sanctus adfuerit, qui nos intelligere faciat verba sponsae, quae ipse inspirando formavit, sicut novit illius, cujus ipse Spiritus est, laudibus
Abbreviated transcription (Latin):
erant congregati in loco uno ꝑseueranteᷤᷤ
unanimit̾ in oratione cũ mulierib i ma¬
reuera tunc temꝑis nardũ paruule et
trepidantis sponse dare odorem suum:
Deniq cum factꝰ ẽ repente de celo sonus
tanqͣm aduenientis sp̃c uehem̃tis:⁊ repleuit
totam domum uͥ erant sedentes. annon
merito pauꝑcula tunc dicere potuit.
cum ẽẽt rex inacubitu suo nardus mea
dedit odorẽ suum: Patuit ꝓ certo om̃ĩbꝰ
in loco manentib qͣm gratꝰ humitatis
et qͣm beneplacitus odor ascenderat: cui
mox tam copiosa ⁊ glosa remuneratio¬
ne responsum ẽ. Ceterũ: illa ñ ingrata
beneficii fuit. Audienim qͦmͦ mox re-¬
pleta deuotione parat se ad omĩa mala
ꝑferenda ꝓ nomine eiꝰ. Nam sequitur.
fasciculus myrre dilectus meus mͥ: int̾
ub̃a mea cõmorabit᷑. Infirmitas mea
ñ s ut ulteriꝰ ꝓgredi. hoc solum dico
quia tribulationum amaritudines sub
myrre nomine dic̃ se subire paratam a¬

Expanded text:
erant congregati in loco uno, perseverantes erant congregati in loco uno, perseverantes unanimiter in oratione cum mulieribus et Marevera tunc temporis nardum parvulae et trepidantis sponsae dare odorem suum? Denique, cum factus est repente de coelo sonus, tanquam advenientis spiritus vehementis, et replevit totam domum ubi erant sedentes , an non merito paupercula tunc dicere potuit: Cum esset rex in accubitu suo, nardus mea dedit odorem suum? Patuit pro certo omnibus in loco manentibus, quam gratus humiliatis, et quam beneplacitus odor ascenderat, cui mox tam 1418 copiosa et gloriosa remuneratione responsum est. Caeterum illa non ingrata beneficii fuit. Audi enim quomodo mox repleta devotione parat se ad omnia mala perferenda pro nomine ejus: nam sequitur: Fasciculus myrrhae dilectus meus mihi, inter ubera mea commorabitur. Infirmitas mean sinit ulterius progredi. Hoc solum dico, quia tribulationum amaritudines sub myrrhae nomine dicit se subire paratam a
Abbreviated transcription (Latin):
regis sinus ẽ patris: qͥa semꝑ in patre filiꝰ.
Nec dubites regem hunc eẽ clem̃tẽ: cui
phennis accubitꝰ ẽ pat̾ne benignitatis
diu̾sorium. Merito clamor humiliũ as¬
cendit ad eũ cui fons pietatis ẽ mansio.
cui familiaris suauitas. cui consubstã
patre ẽ. ut nil ꝓrsus in regia maiestate
nisi pat̾num. humilium trepidatio
suspicetur. Deniq ꝓpt̾ miseriam ino¬
pum ⁊gemitũ pauꝑum nc̃ exurgam
dic̃ dñs. Horum gͥ conscia sponsa ut¬
pote domestica atq carissima. ñ se pu
toꝵ: sola de humitate p̾sumens. Re¬
gem demq nominat. nam sponsum inte-¬
rim t̾rita increpatione ñ audet. ⁊ in alto
habitare fatetur: nec sic tñ diffidit humi¬
litas. Primitiue eccłie potes hunc congru¬
entissime aptare sermonẽ: si recordaris
dies illos qͥb assumpto dño uͥ erat priꝰ ⁊
sedente in dextera patris. illo suo anti¬
quo nobili atq głoso acubitu. discipuli

Expanded text:
regis, sinus est Patris; quia semper in Patre Filius. regis, sinus est Patris; quia semper in Patre Filius. Nec dubites regem hunc esse clementem, cui perennis accubitus est paternae benignitatis diversorium. Merito clamor humilium ascendit ad eum, cui fons pietatis est mansio, cui familiaris suavitas, cui substantialPatre est, ut nil prorsus in regia majestate, nisi paternum, humilium trepidatio suspicetur. Denique: Propter miseriam inopum et gemitum pauperum nunc exsurgam, dicit Dominus . Horum igitur conscia sponsa, utpote domestica atque charissima, non se putatorum, sola de humilitate praesumens. Regem denique nominat, nam sponsum interim territa increpatione non audet; et in alto habitare fatetur, nec sic tamen diffidit humilitas. 11. Primitivae Ecclesiae potes hunc congruentis sine aptare sermonem, si recordaris dies illos, quibus, assumpto Domino ubi erat prius, et sedente in dextera Patris, illo suo antiquo nobili atque glorioso accubitu, discipuli
Abbreviated transcription (Latin):
s. ⁊ collum tuũ sic̃ monilia. Acceꝑat ⁊
promissionẽ ornatꝰ aurei. ⁊ nichilomi¬
us tam̃ cũ humilitate respondet:⁊
nto maiorem seaudit. tanto humili
se in omĩb. Non głatur in meritis. nͨ
iter laudes suas humilitatis obliuis¬
tur: qͣm ⁊ humilit̾ confitet᷑ sub nar
nomine. Ac si uoce uirginis maris di¬
it. Nullius mͥ meriti conscia sum ad
intã dignationẽ: nͥ qd̃ respexit ds̃ hu¬
ulitatẽ ancille. sue. Nam quid ẽ aliud
audus mnea dedit odorem suũ. qͣm pla¬
ut mea humilitas: Non mea inquit
pientia ñ mea nobilitas. ñ mea pulcͥ¬
ido. que nulla erant mͥ: s que sola in¬
at humilitas dedit odorẽ suũ .i. soli¬
imi.Solito placet deo humilitas. Solito
lane atq ex consueto excelsus dñs humi¬
ia respicit: ⁊ iõ cũ eẽt rex in accubitu
in excelso habitaculo suo illuc qͦq hu¬
nilitatis odor ascendit. In altis habitat

Expanded text:
ris, et collum tuum sicut monilia . Acceperat et ris, et collum tuum sicut monilia . Acceperat et repromissionem ornatus aurei, et nihilominus tamen cum humilitate respondet: et quanto majorem se audit, tanto humiliat se in omnibus. Non gloriatur in meritis, nec inter laudes suas humilitatis obliviscitur, quam et humiliter confitetur sub nardi nomine; ac si voce virginis Mariae dicat: Nullius mihi meriti conscia sum ad tantam dignationem, nisi quod respexit Deus humilitatem ancillae suae . Nam quid est aliud, nardus mea dedit odorem suum, quam: Placuit mea humilitas? Non mea, inquit, sapientia, non mea nobilitas, non mea pulchritudo, quae nulla erant mihi, sed quae sola inerat humilitas dedit odorem suum, id est solitum. Solito placet Deo humilitas; solito plane atque ex consueto excelsus Dominus humilia respicit: et ideo, cum esset rex in accubitu, id est in excelso habitaculo suo, illuc quoque humilitatis odor ascendit. In altis habitat,
Abbreviated transcription (Latin):
ue pͥorib ab eo constitutis. ego plu
dico subdere parib subdere ⁊ mu¬
rib. Sic enĩ decet nos inquit omne
impłe iusticiã. Uade ⁊ tu adminor
si uis in iusticia esse ꝑfectus. deferi¬
feriori. iuniori te inclinato. hoc ii. fac
thes ⁊ ipse ad te sponse sermonẽ quẽ
qͥa nardus mea dedit odorẽ suũ. Ode
deuotio ẽ. odor bona opinio q̃ ad õs ꝑi
nt. ut xp̃i sis bonus odor in omni loco: spe¬
tabilis omĩb amabilis om̃ib. Non potest
oc ille humilis quẽ u̾itas adhumilitatẽ
ogit: qñi sibi habet illã. iexire ñ patit᷑.
it sparsa foris redoleat. Magisaut̃ ñ ht̃
dorẽ. quia ñ ht̃ deuotionẽ: uitpote non
uonte neq libent̾ se humiliat. Sponse uͦ
umilitas tanqͣm nardus spargit odorem
iũ. amore calens: deuotione iugens: opi¬
ione ralolens. S ponse humilitas uolun¬
ria ẽ: ꝑpetua ẽ fructifera ẽ. Odor eiꝰ nec
p̃hensione ext̾minat᷑. nec laude. Audie¬
t.Pulehre sunt gene tue sicut turtu¬

Expanded text:
uam ab eo constitutis. Ego plus dico, subdere paribus, subdere et minoribus. Sic enim decet nos, inquit, omnem implere justitiam . Vade et tu ad minorem, si vis in justitia esse perfectus; defer inferiori juniori te inclinato. Hoc enim faciens, trahes et ipse ad te sponsae sermonem quem dixit: Quia nardus mea dedit odorem suum. Odor devotio est, odor bona opinio, quae ad omnes nit, ut Christi sis bonus odor in omni loco, spectabilis omnibus, amabilis omnibus. Non potest hoc ille humilis, quem veritas ad humilitatem cogit; quoniam sibi habet illam, et exire non patitur, ut sparsa foris redoleat. Magis autem non habet odorem, quia non habet devotionem, utpote qui non sponte, neque libenter se humiliat. Sponsae vero humilitas, tanquam nardus, spargit odorem suum, amore calens, devotione vigens, opinione redolens. Sponsae humilitas voluntaria est, perpetua est, fructifera est. Odor ejus nec reprehensione exterminatur, nec laude. Audierat: Pulchrae sunt genae tuae sicut turtu
Abbreviated transcription (Latin):
calida .i. nardo putaĩm designatã.
Et si ita cuncta ꝓbaueris. ꝓbabis enĩ
rationi manifestissime acqͣuiescens. tẽ
si iam apud te ipsum humiliatꝰ es ne¬
cessaria illa humitate. qͣm scrutans
corda renes ueritas sensib ingerit ui
gilantis adhibe uoluntatẽ. i fac de neceᷤ¬
sitate uirtutẽ: q̃m nulla ẽ uirtus sine
istud: si nolis alt̾ apparere foris. quam
inuenis intꝰ. aliqͥn time ne de teipso le¬
gas. Qm̃ dolose egit in conspectu eius
ut inueniat᷑ iniquitas eiꝰ ad odium.
Pondus inquit ⁊ pondus ab ominatio
ẽ apud dm̃. Quid enĩ: Tu te dep̾ciariꝰ
in secreto apud teipsũ ueritatis triiti
ponderatꝰ. i foris alteriꝰ p̾cii m̃ciens ma¬
iori te pondere uendis nobis qͣm ad ip¬
sa accepisti: tune dm̃ ⁊ noli hanc rẽ
pessimam facere: ut qͦm humiliat
u̾itas extollat uoluntas. hoc enĩẽ re¬
sistere u̾itati: hoc pugnare contͣ dm̃
Magis aut̃ acquiesce deo.⁊ sit uolun ulima¬

Expanded text:
calida, id est nardo, putaverim designatam. calida, id est nardo, putaverim designatam. Et si ita cuncta probaveris probabis enim rationi manifestissimae acquiescens tunc si jam apud te ipsum humiliatus es necessaria illa humilitate, quam scrutans corda et renes Veritas sensibus ingerit animae vigilantis; adhibe voluntatem, et fac de necessitate virtutem, quoniam nulla est virtus sine istud, si nolis alter apparere foris, quam te invenis intus. Alioquin time, ne de te ipso legas: Quoniam dolose egit in conspectu ejus, ut inveniatur iniquitas ejus ad odium . Pondus, inquit, et pondus abominatio est apud Deum . Quid enim? tu te depretiaris in secreto apud te ipsum, veritatis trutina ponderatus; et foris alterius pretii mentiens, majori te pondere vendis nobis, quam ab ipsa accepisti? Time Deum, et noli hanc rem pessimam facere, ut quem humiliat veritas, extollat voluntas: hoc enim resistere est veritati, hoc pugnare contra Deum. Magis 1417 autem acquiesce Deo, et sit volun
Abbreviated transcription (Latin):
clusit: qͥ uoluntatẽ confessus ẽ. Non e¬
nim qͦmͦ ego uł tu inuenimꝰ nos in ue¬
ritate dignos de decore ⁊ contẽptu. dig¬
uos omi extremitate ⁊ inferioritate. dig-¬
nos etiã suppliciis. dignos plagis: ñ in¬
qͣm ita ⁊ ille. Que tñ omĩa exꝑtus ẽ quia
uoluit tanqͣm humił corde: hummił ui¬
delicet illa humilitate qͣm cordis suasit
affectio. ñ in qͣm extorsit discussio u̾ita¬
tis. Propt̾ea dixi hanc uoluntarie hu-¬
militatis speciem ñ redargutione u̾ita¬
tis. s caritatis intͣ uos infusione creari.
quia cordis ẽ qͥa affectionis. qͥa uolun¬
tatis: an uͦ recte. tu iudica. Itemq etiã
hoc tuo eque examinetur iudicio. dig¬
ne ne eandem dño assignarim quẽ
caritate postremo morti obnoxium.
cruce inglorium extitisse. S ⁊ hoc u¬
num adhuc tui sit considerare arbitͥ.
rectene etiã hanc ipsam humilitatẽ
ita caritate calentẽ. herba humili .⁊

Expanded text:
clusit, qui voluntatem confessus est. Non eclusit, qui voluntatem confessus est. Non enim quomodo ego vel tu invenimus nos in veritate dignos dedecore et contemptu, dignos omni extremitate et inferioritate, dignos etiam suppliciis, dignos plagis; non, inquam, ita et ille: quae tamen omnia expertus est, quia voluit, tanquam humilis corde; humilis videlicet illa humilitate, quam cordis suasit affectio, non quam extorsit discussio veritatis. 8. Propterea dixi, hanc voluntariae humilitatis speciem, non redargutione veritatis, sed charitatis intra nos infusione creari, quia cordis est, quia affectionis, quia voluntatis: an vero recte, tu judica. Itemque etiam hoc tuo aeque examinetur judicio, dignene eamdem Domino assignarim, quemcharitate postremo morti obnoxium, cruce inglorium exstitisse. Sed et hoc unum adhuc tui sit considerare arbitrii, rectene etiam hanc ipsam humilitatem ita charitate calentem, herba humili et
Abbreviated transcription (Latin):
palam fieri uelle qd̃ noceat agnoscẽti.
Alioqͥn si pͥuato amore tui tentus de¬
tines parit̾ intͣte iudiciũ u̾itatis inclu¬
sum. cui dubium ẽ minꝰ te u̾itatẽ dili¬
gere. cui ꝓpͥum p̃fers uł cõmodũ uel
de seipso ñ altũ iam saꝑe u̾itatis lumm¬
ne redargutũ. ⁊ humilib sponte consẽ¬
tire munere caritatis adnitũ: Illud e¬
nim necessitatis ẽ: hoc uoluntatis. Se¬
met ipsum ex inamuit inquit formã
serui accipiens: ⁊ formã humilitatiᷤᷤtͣ¬
dens. Ipse se exinaniuit. ipse humili¬
auit: ñ necessitate iudicii. s nr̃i cari-¬
tate. Pot̾at nimirum uilem se ⁊ concẽp¬
tibilẽ demonstrare. s plane ñ reputare:
qm̃ sciebat seipsum. Uoluntate ꝓinde
uit . magis autẽ placuit minimum re¬
putari. qui se sumiũ ñ ignorabat.
Deniq ait. discte a me qͥa mitis sũ.
⁊ humilis corde. Corde dixit. cordis af¬
fectui: i. uoluntate. Itaq necessitatẽ ex¬

Expanded text:
palam fieri velle quod noceat agnoscenti. palam fieri velle quod noceat agnoscenti. Alioquin, si privato amore tui tentus detines pariter intra te judicium veritatis inclusum, cui dubium est minus te veritatem diligere, cui proprium praefers vel commodum, vel de se ipso non altum jam sapere, veritate luminis redargutum; et humilibus sponte consentire, munere charitatis adjutum. Illud enim necessitatis est, hoc voluntatis. Semetipsum exinanivit, inquit, formam servi accipiens , et formam humilitatis tradens. Ipse se exinanivit, ipse se humiliavit, non necessitate judicii, sed nostri charitate. Poterat nimirum vilem se et contemptibilem demonstrare, sed plane non reputare, quoniam sciebat se ipsum. Voluntate proinde vit; magis autem placuit minimum reputari, qui se summum non ignorabat. Denique ait: Discite a me quia mitis sum et humilis corde . Corde dixit, cordis affectu, id est voluntate. Itaque necessitatem ex
Abbreviated transcription (Latin):
litas qͣm nobis ueritas parit ⁊ ñ habet
calorem:⁊ ẽ humilitas qͣm caritas for¬
mat ⁊ inflaminat. Atq hec quidẽ in af¬
fectum: illa in cognitione consistit. Et
enĩ tu si teipsum intus ad lumen u̾itatiᷤ
et sine dissimulatione inspicias. ⁊ sine
palpatione duuidices. ñ dubito qͥn hu¬
milieris ⁊ tu in ocłis tuis. factus uilior
tͥ. ex hac uera cognitione tui: qͣmius
necdũ fortasse id ẽẽ patiaris in ocłis ali¬
oꝵ. Eris gͥhumilis. s de oꝑe int̾im ue¬
ritatis: ⁊ minime adhuc de amoris
infusione. Nam si u̾itatis ipsius que te
tͥ u̾aciter atq salubrit̾ de monstrauit.
sic̃ splendore illuminatꝰ. ita affectus a
more fuisses: uoluisses ꝓculdubio qd̃
in te ẽ eandem de te om̃s tenẽ senten¬
tiam. qͣm ipsã apud te u̾itatẽ hab̾e co¬
Ignoscis. Sane qd̃ ite ẽ dixerim. qm̃
plerũq ñ expedit innotesc̾e om̃ib õia
que nos scimus de uob̃: atq ipsa u̾ita¬
tatis caritate ⁊ caritatis u̾itate uetam᷑

Expanded text:
litas quam parit veritas; et non habet calorem, et est humilitas quam format charitas et inflammat. Et haec quidem in affectu, illa in cognitione coenim tu, si temetipsum intus ad lumen veritatis et sine dissimulatione inspicias, et sine palpatione dijudices; non dubito quin humilieris et tu in oculis tuis, factus vilior tibi ex hac vera cognitione tui, quamvis necdum fortasse id esse patiaris in oculis aliorum. Eris igitur humilis, sed de opere interim veritatis, et minime adhuc de amoris infusione. Nam, si veritatis ipsius, quae te tibi veraciter atque salubriter demonstravit, sicut splendore illumies procul dubio, quod in te est, eamdem de te omnes tenere sententiam, quam ipsam apud te veritatem habere cognoscis. Sane, Quod in te est dixerim; quoniam plerumque non expedit innotescere omnibus omnia quae nos scimus de nobis, atque ipsa veritatis charitate, et charitatis veritate vetamur
Abbreviated transcription (Latin):
uit. Et illa quidẽ hoc ꝓ morte temꝑali.
Quantomagis me ꝓ morte et̾na filii mei
manet utiq ploratus. ⁊ ululatus mul¬
tus. etiam si nichil mͥ conscius sum. qͦ¬
dimumond minus annuntiauerim illi: Nides etiã¬
t aumat sim a qͣntis e regione malis ⁊ se ⁊ nos liberat.¬
t huuen ꝓpuiqui correptꝰ mansuete respondet. uere-¬
xp iesh icunde acquiesc̃. modeste obtemꝑat hu¬
militer confitet᷑ huio ego aĩe in oĩb
me ꝓfitear debitorem. huic me mini-¬
strum ⁊ seruum tanqͣm dignissime do-¬
nini mei sponse. ⁊ que reuera dicere poͦ¬
it. Cum eẽt rex in accubitu suo: nardꝰ
nea dedit odorem suum. Bonꝰ humi¬
itatis odor: qui de hac ualle ploratioĩs
scendens. ꝑfusis circumqͣq uicinis
egionib ipsum qͦq regium accubi-¬
um grata suauitate resꝑgat. Est
iardis humilis herba. qͣm ⁊ calide
erunt eẽ nat᷑e. hii qͥ herbarũ uires cu¬
iosius explorarunt: ⁊ iõ ꝑ hanc uide¬

Expanded text:
vit? Et illa quidem hoc pro morte temporali; vit? Et illa quidem hoc pro morte temporali; quanto magis me pro morte aeterna mei filii manet utique ploratus et ululatus multus, etiamsi nihil mihi conscius sum, quominus annuntiaverim illi? Vides etiam a quantis e regione malis et se, et nos liberat, qui correptus mansuete respondet, verecunde acquiescit, modeste obtemperat, humiliter confitetur. Huic ego animae in omnibus me profitear debitorem, huic me ministrum et servum, tanquam dignissimae Domini mei sponsae, et quae revera dicere possit: Cum esset rex in accubitu suo, nardus mea dedit odorem suum. 6. Bonus humilitatis odor, qui de hac valle plorationis ascendens, perfusis circumquaque vicinis regionibus, ipsum quoque regium accubitum grata suavitate respergat. Est nardus humilis herba, quam et calidae ferunt esse naturae hi qui herbarum vires curiosius explorarunt. Et ideo per hanc vide
Abbreviated transcription (Latin):
putat: Ne illis inquit. Ue istud in et̃¬
num ẽ. Aliud ẽ qͣmq temptari aꝓpͥa
cupiscentia abstractum.⁊ illectũ: ia
ud sponte appetere malum tanqͣm
num: ad mortẽ quasi ad uitam m
securũ ꝓperare. Pro huiꝰmodi dico in¬
lem aliqͣndo tacuisse. ⁊ dissimulasse
agi ꝑperam dep̾hendi: qͣm ad tant. issa
rep̾hendisse ꝑitiem. Dicas forsan n ll
qͦd bonum meũ ad me reu̾tatur: ⁊ Mlam̃
liberam animã meam:⁊ mundus sui
a sanguine hominis. cui annuntiaur ⁊
locutus sum. ut au̾teret᷑ auia sua mala
et uiu̾et. S ⁊ si in numera talia addas:
me tam̃ minime ista consolabunt᷑. mor¬
tem filii intuentẽ. Quasi uͦ meã illa re-¬
p̾hensione liberationẽ quesierim: ⁊ non
magis illius. Que enĩ mater etiã si om¬
nẽ qͣm potuit curan i diligentiã egro¬
tanti filio adhibuisse se sciat. si demum
frustratam se uid̾it: iom̃s labores suos
eẽ. penitꝰ in efficaces. illo nichilominus
moriente. ꝓpt̾ea unqͣm a fletib temꝑa¬

Expanded text:
inquit . Vae istud aeternum est. Aliud est quemque tentari a propria concupiscentia abstractum et illectum; et aliud sponte appetere malum tanquam bonum, ad mortem quasi ad vitam male securum properare. Pro hujusmodi, dico, mallem aliquando tacuisse et dissimulasse quod agi perperam deprehendi, quam ad tantam reprehendisse perniciem. 5. Dicas forsan mihi, quod bonum meum, ad me revertatur, et quia liberavi animam meam, et mundus sum a sanguine hominis, cui annuntiavi et locutus sum, ut averteretur a via sua mala, et viveret. Sed etsi innumera talia addas, me tamen minime ista consolabuntur, mortem filii intuentem. Quasi vero meam illa reprehensione liberationem quaesierim, et non magis illius! Quae enim mater, etiamsi omnem quam potuit curam et diligentiam aegrotanti filio adhibuisse se sciat, si demum frustratam se viderit, et omnes labores suos esse penitus inefficaces, illo nihilominus moriente, propterea unquam a fletibus tempera
Abbreviated transcription (Latin):
e mea conuersione. ꝓ aceruo meritoꝵ que mͥ
eesse sciebam. hunc mͥ fascicłm colligare:⁊
nter ub̃̾a mea collocare curaui. collectum
x om̃ĩb anxietatib ⁊ amaritudinib dñi
nei: pͥmum udelicet in fantiliũ illarum
ecessitatũ. deinde laboꝵ quos ꝑtulit in
redicando fatigationũ in discurrendo ui-¬
iliarum in orando. temptationũ in ieiu-¬
ando. lacrimarũ in compatiendo. insidi-¬
rum in collocando. postremo ꝑicl̃oꝵ in
Asis fr̃ib. conuitioꝵ sputoꝵ colaphoꝵ sub¬
inationũ. exꝓbrationũ. clauoꝵ. horũq¬
me llilsl milium. que in salutẽ ñi gen̾is silua
dña qlnuiil iuangłica copiosissime noscitur ꝓtulisse¬
int ibera sui ilos minime p̾termittendam putaui e¬
diunt Etumsiam illã mirram qua in cruce potatus
imbt mortisim: s neq illam qua unctus ẽ in sepultu-¬
cũe llemi mi. Quarum in pͥma applicuit fibi meoꝵ a-¬

Expanded text:
e mea conversione, pro acervo meritorum, quae mihi e mea conversione, pro acervo meritorum, quae mihi deesse sciebam, hunc mihi fasciculum colligare, et inter ubera mea collocare curavi, collectum ex omnibus anxietatibus et amaritudinibus Domini mei: primum videlicet, infantilium 1419 illarum necessitatum; deinde, laborum quos pertulit in praedicando, fatigationum in discurrendo, vigiliarum in orando, tentationum in jejunando, lacrymarum in compatiendo, insidiarum in colloquendo; postremo, periculorum in falsis fratribus, conviciorum, sputorum, colaphorum, subsannationum, exprobrationum, clavorum, horumque similium, quae in salutem nostri generis silva evangelica copiosissime noscitur protulissejus ramusculos minime praetermittendam putavi etiam illam myrrham, qua in cruce potatus est; sed neque illam, qua unctus est in sepultura. Quarum in prima applicuit sibi meo
Abbreviated transcription (Latin):
adiutorio p̃sumere fortitudinẽ: dic̃ illi mhu c¬
int̾ ubera sua cõmorat᷑um cui securaraptui
decantet. Etiam si ambulau̾o in medieeraptius
umbre mortis ñ timebo mala qm̃ tu nutis¬
cũ es. Memini me in uno suꝑioꝵ serm
num. duo sponse ubera congratulatiõ
dixisse ⁊ compassionẽ iuxta paulido.¬
trinam dicentis. gaudere cum gaude¬
tib. flere cum flentib Quia uͦ int̾ adi
sa ⁊ ꝓsꝑa u̾sans. nouit utrobiq ꝑicula
deesse. medium huiuscemodi uberum s¬
oꝵ uult habere dilectum: cuiꝰ adu̾sus utͦ
continua ꝓtectione munitã nec leta exti¬
lant. nec tristia deiciant. Tu qͦq si sapi
imitaberis sponse prudentiã. atq hi
mirre tam carum fascicłm de pͥncipa
tui pectoris nec ad horam patieris aufi¬
ri: amara illa omĩa q̃ ꝓ te ꝑtulit semꝑ¬
memoria retinens. ⁊ assidua meditati¬
mne reuoluens. quo possis dicere ⁊ tu. fas¬
iculus mirre dilectus meus mͥ: int̾ ub̾a
nea cõmorabitur. Et ego fr̃s ab ineun-¬

Expanded text:
adjutorio praesumere fortitudinem; dicit illum inter ubera sua commoraturum, cui secura decantet: Etiamsi ambulavero in medio umbrae mortis, non timebo mala, quonia. 2. Memini me in uno superiorum num duo sponsae ubera congratulationem definisse atque compassionem, juxta Pauli doctrinam, dicentis: Gaudere cum gaudentibus, flere cum fla versans, novit utrobique pericula non deesse; medium hujuscemodi uberum suorum vult habere dilectum, cujus adversus utraque continua protectione munitam nec laeta extollant, nec tristia dejiciant. Tu quoque, si sapis, imitaberis sponsae prudentiam, atque hunc myrrhae tam charum fasciculum de principali tui pectoris, nec ad horam patieris avelli; amara illa omnia quae pro te pertulit, sempmemoria retinens, et assidua meditatione revolvens, quo possis dicere et tu: Fasciculus myrrhae dilectus meus mihi, inter ubera mea commorabitur. 3. Et ego, fratres, ab ineunt
Abbreviated transcription (Latin):
nob̾ ingens cumulus głie. qͥ mͦ ẽ fasciels
passionis asꝑitas mortis amaritudo: s
leuis tñ amanti. Et ideo ñ ait tantum fa¬
ciculus mirre dilectus m̃s. s mͥ inquit q̃
diligo fascicłs ẽ. Unde ⁊ dilectũ nominas
mon strans dilectionis ium. omnẽ ama¬
ritudinũ suꝑare molestiã: ⁊ qͥa fortis ẽu¬

Expanded text:
nobis ingens cumulus gloriae, qui modo est fasciculus passionis asperitas, mortis amaritudo, sed levis tamen amanti. Et ideo non ait tantum: Fasciculus myrrhae dilectus meus; sed: Mihi, inquit, quae diligo, fasciculus est. Unde et dilectum nominat, monstrans dilectionis vim omnium amaritudinum superare molestiam,
Abbreviated transcription (Latin):
bor. Nam ⁊ si uile forsitan cũ fuerit au¬
ditum: ⁊ despicabile uideat᷑. ñ mea refert:
quia qͥ sꝑitalis ẽ ñ me despiciet. qui minꝰ:
ñ me intelliget. Attam̃ si in aliũ istud ser¬
monẽ reseruauero: forte ñ deerunt qui edi-¬
ficent᷑ in his quȩ exoratꝰ interim dñs submi

Expanded text:
bor. Nam etsi vile forsitan cum fuerit auditum, et despicabile videatur, non mea refert; quia qui spiritualis est, non me despiciet; qui minus, non me intelliget. Attamen si in alium istud sermonem servavero, forte non deerunt qui aedificentur in iis, quae exoratus i
Abbreviated transcription (Latin):
etiam in eo quod in tempore factus ẽ: ut om¬
nẽ sibi eminentiã uendicet. supͣ omnẽ pͥn¬
cipatum :⁊ potestatẽ. supͣ omnẽ deniq cre¬
aturam: ut pote pͥmogenitꝰ omĩs creaturȩ.
Itaq qd̃ stultum ẽ dei. sapientius ẽ hoĩb.¬
quidẽ apłs. Michi aut̃ ñ uidetur errare.
si quis etiã sapĩȩ ⁊ fortinidini angłoꝵ. p̾¬
ferendum dicat. identidẽ stultũ infir¬
mumq dei. Ita gͦ: p̾sens locus conuenien¬
ter aptabit᷑ uniu̾sali eccłie. Iam uͦ qd̾ ad¬

Expanded text:
etiam in eo quod in tempore factus est, omnem sibi eminentiam vindicet supra omnem principatum et potestatem, supra omnem denique creaturam, utpote primogenitus omnis creaturae. Itaque quod stultum est Dei, sapientius est hoquidem Apostolus. Mihi autem non videtur errare, si quis etiam sapientiae et fortitudini angelorum praeferendum dicat identidem stultum infirmumque Dei. Ita ergo praesens locus convenienter aptabitur universali Ecclesiae. 10.
Abbreviated transcription (Latin):
Excusabit forsitan ausum. ipsa mea tre
catio. Et forte he lacrime parit̾ uilde¬
puntur. Reuertere ait. Bene abibat: re¬
uoeatur. Quis mͥ referet huiꝰ mutabili¬
tis sacram̃tum: Quis mͥ explicet digne
titur sponsus: Unde. quo uenire. seu de¬
nuo ire queat. qͥ totũ implet: Quẽ demꝙ
aut quẽ postremo. uel cuiꝰcumq geñis¬

Expanded text:
Excusabit forsitan ausum trepidatio ipsExcusabit forsitan ausum trepidatio ipscatio. Et forte hae lacrymae pariter videbuntur. Revertere, ait. Bene. Abibat, revocatur. Quis mihi reseret hujus mutabilitatis sacramentum? Quis mihi dignetitur sponsus? Unde, quo venire seu denuo ire queat, qui totum implet? Quem denique Aut quem postremo vel cu
Abbreviated transcription (Latin):
euertere inqͥt. Liquet ñ adẽẽ quem
reuocat. affuisse tñ. idq ñ longe
ante. qͥppe qͥ dum adhuc abiret reuocari
uidet᷑. In tempestuia reuocatio: magni
uniꝰ amoris. magne alteriꝰ amabilitatis
indiciũ ẽ. Qui sunt isti caritatis cultoreᷤ
amatorii q tam in defessi sectatores ne-¬
gotii. quoꝵ alterum ꝓsequitur. alterã
urget tam inquietus amor: Et mͥ quidẽ
ut memini meȩ ꝓmissionis incumbit
assignare hunc locum u̾bo ⁊ anime: s ad
hoc ut digne uel aliqͣntisꝑ fiat. ipsius
adiutorio u̾bi egere me fateor. Et certe
magisq consciũ scĩ ⁊ archan amoris: s ñ
possũ officio deeẽ meo. ñ ur̃is om̃ino uo¬
tis. Periłm meũ uideo: ⁊ ñ caueo. uos me
cogitis. Prorsus cogitis me ambulare in
magnis. ⁊ in mirabilib suꝑ me. heu qͣm
uereor. ne subinde audiam: quare tue¬
narras iusticias meas:⁊ assumis sacram̃¬
tũ meũ ꝑ os tuũ: audite me tñ homi¬
nẽ quiloqui trepidat ⁊ tacere ñ potest.

Expanded text:
evertere, inquit . Liquet non adesse quem revocat; adfuisse tamen, idque non longe ante: quippe qui dum adhuc abiret, revocari videtur. Intempestiva revocatio, magni unius amoris, magnae alterius amabilitatis indicium est. Qui sunt isti charitatis cultores, amatoriique tam indefessi sectatores negotii, quorum alterum prosequitur, alteram urget tam inquietus amor? Et mihi quidem, ut memini meae promissionis, incumbit assignare hunc locum Verbo et animae; sed ad hoc ut digne vel aliquantisper fiat, ipsius adjutorio Verbi egere me fateor. Et certe magisque conscium sancti et arcani amoris; sed non possum officio deesse meo, non vestris omnino votis. Periculum meum video, et non caveo; vos me cogitis. Prorsus cogitis ambulare in magnis et in mirabilibus super me. Heu! quam vereor ne subinde audiam: Quare tu enarras delicias meas, et assumis sacramentum meum per os tuum? Audite me tamen hominem qui loqui trepidat, et tacere non potest.
Abbreviated transcription (Latin):
Deniq respexit petrũ:⁊ ñ fecit ei u̾bum.
Et fortassis ideo fleuit ille. quod respici¬
in se semꝑ maneat idem. ñ tñ eiꝰdẽ semꝑ
efficatie ẽẽ s conformari meritis singłoꝵ
qͦs respicit. ⁊ aliis quidẽ incutere metũ.
aliis uͦ magis consolationẽ ⁊ securitatẽ
afferre: Deniq respicit t̾ram ⁊ facit eã
trenĩe: cũ e regione respexerit mariam

Expanded text:
Denique respexit Petrum, et non fecit ei verbum: Denique respexit Petrum, et non fecit ei verbum: et ideo fortassis flevit ille , quod respiciin se semper maneat idem, non tamen ejusdem semper efficaciae esse; sed conformari meritis singulorum quos respicit, et aliis quidem incutere metum, aliis vero magis consolationem et securitatem afferre. Denique respicit terram, et facit eam tremere, cum e regione respexerit Mariam
Abbreviated transcription (Latin):
transibit illã nec p̾teribit ab ea. s stabit
⁊ loquet᷑ ei. loquet᷑q amatoria. loquet᷑ siqͥ¬
dem ut dilectus. Sic qͥppe habes: ⁊ dilectũ
meus loquit᷑ mͥ. Bene dilectus. qui uenit
amatoria locuturus. Non aut̃ increpatori
a. neq enum de illis ẽ qui a dño merito ar-¬
guuntur. quod faciẽ celi diuidicare nossẽt.
uigilans. ⁊ uenientẽ a longe ꝓspexit. ⁊ sa¬
lientẽ ꝓfestinatione aduertit ⁊ tͣnsilientẽ
suꝑbos. ut humili sibi ꝑ humilitatẽ ꝓ¬
pinquaret iugilantissime obseruauit et
demum cum iam staret ⁊ occultaret se
post parietem. nichilominus p̾sentem
agnouit. s ⁊ respicientẽ ꝑfenestras can¬
cellosq ꝑsensit: ⁊ nunc ꝓ remuneratio¬
ne tante deuotionis ⁊ religiose solliei¬
tudinis loquentẽ audit. Sane enini si
respexisset. i minime locutꝰ fuisset. sus¬
pectus poterat eẽ ille respectus: ne forte
magis indignationis foret qͣm dilectioniᷤ

Expanded text:
transibit illam, nec praeteribit ab ea, sed stabit transibit illam, nec praeteribit ab ea, sed stabit et loquetur ei, loqueturque amatoria: loquetur siquidem ut dilectus. Sic quippe habes: En dilectus meus loquitur mihi. Bene dilectus, qui venit amatoria locuturus, non autem increpatoria. 2. Neque enim de illis est, qui a Domino merito arguuntur, quod faciem coeli dijudicare nossent, vigilans, et venientem a longe prospexit, et salientem pro festinatione advertit, et transilientem superbos, ut humili sibi per humilitatem propinquaret, vigilantissime observavit; et demum cum jam staret, et occultaret se post parietem, nihilominus praesentem agnovit, sed et respicientem per fenestras cancellosque persensit; et nunc pro remuneratione tantae devotionis et religiosae sollicitudinis loquentem audit. Sane enim si respexisset, et minime locutus fuisset, suspectus poterat esse ille respectus, ne forte magis indignationis foret, quam dilectionis.
Abbreviated transcription (Latin):
t dilectus meus loquitur mͥ. Uide¬
te ꝓcessus grẽ: ⁊ dignationis diui¬
ẽ aduertite gradus. Attendite sponsȩ de¬
iotionẽ atq sollertiam. qͣm iuigili utiq¬
cło sponsi obseruat aduentum: ⁊dein¬
ccelerat. appropiat. ad est. respicit. allo¬
uitur. ⁊ nichil eoꝵ momentoꝵ sponse in¬
ustriam effugit anticipat ue noticiam.
enit inangelis. accelerat in pat̾archis.
ꝓpropiat in ꝓpħis. ad est in carne. respi¬
it in miracłis: alloquit᷑ in apłis. Uel sic.
enit affectu ⁊ studio miserendi. acce¬
erat subueniendi zelo: appropiat humi¬
iando semet ipsũ.: ad est p̾sentib. ꝓspi¬
it in futuros. loquit᷑ docens ⁊ suadens
De regno dĩ. Sic gͦ ẽ aduentꝰ sponsi. Bene¬
lictiones ⁊ diuitiȩ salutis cũ eo ⁊ uniu̾¬
a que de ipso sunt affluunt deliciis: re¬
luntͣia certe iocundis. ac salutarib sacra¬
mentis. Porro qui amat. uigilat ⁊ obseruat.
i beata qͣm dñs inuen̾it uigilantẽ. Nos

Expanded text:
En dilectus meus loquitur mihi . Videte processus gratiae, et dignationis divie advertite gradus. Attendite sponsae devotionem atque solertiam, quam vigili utiqlo sponsi observat adventum, ct deincVenit ille, accelerat, appropiat, adest, respicit, alloquitur; et nihil horum momentorum sponsae industriam effugit, anticipative notitiam. Venit in angelis, accelerat in patriarchis, appropiat in prophetis, adest in carne, respicit in miraculis, alloquitur in apostolis. Vel sic: Venit affectu et studio miserendi, accelerat subveniendi zelo, appropiat humiliando semetipsum, adest praesentibus, prospicit in futuros, loquitur docens et suadens de regno Dei. Sic ergo est adventus sponsi. Benedictiones et divitiae salutis cum eo, et universa quae de ipso sunt affluunt deliciis, redundantia certe jucundis ac salutaribus sacramentis. Porro quae amat, vigilat et observat. Et beata, quam Dominus invenerit vigilantem. Non
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑa s peccata. audi scͥpturã. Peccata nr̃a
inquit. separant inter nos ⁊ deum. Et uti¬
nam unus mͥ obstet tantũ paries corꝑis so¬
lumq obicere patiar. id qͦd ẽ in carne pecca¬
tum: ⁊ ñ multȩ int̾ sunt maceries uicioꝵ
Uereor enim ne etiã p̾ter illud qͦd in ena-¬
tura ẽ qͣm plurima de ꝓpria iniquitate
adiecerim. quoꝵ a me int̾iectu nimirum
elongauerim sponsum: ita ut si uerum
dicere uelim post parietes magis illum
stare fatear. ñ post parietẽ. S dico hoc pla¬
nius. Sponsus quidẽ equalit̾ atq indifferẽ¬
ter. presto uͥq ẽ diuine utiq p̾sentia ma¬
iestatis.⁊ magnitudine uirtutis suȩ. Grẽ

Expanded text:
 sed peccata, audi Scripturam: Peccata nostra, inquit, separant inter nos et Deum . Et utinam unus mihi tantum obstet paries corporis, solumque obicem patiar id quod est in carne peccatum, et non multae d quod in natura est, quam plurima de propria iniquitate adjecerim, quorum a me interjectu nimium elongaverim Sponsum; ita, ut, si verum dicere velim, post parietes magis mihi illum stare fatear, non post parietem. 4. Sed dico hoc planius. Sponsus quidem aequaliter atque indifferenter praesto ubique est, divinae utique praesentia majestatis, et magnit
Abbreviated transcription (Latin):
apło didicit ex his quȩ passus ẽ obedien nerbi¬
tiam In hc̃ modum ⁊ miscdiam didicit: is lispbelus¬
gentium doctor. uͥ eum asserit temptar. ntsĩ t¬
ꝑ omnia ꝓsimilitudine absq peccato miqui pl¬
ut misericors fieret. Uides ne factum ẽẽ til denꝗ hei
erat:⁊ q̃ nouerat didicisse ⁊ sibi apud no altꝰ hutie¬
quesisse rimas. ⁊ fenestras ꝑ quas calam t̃ p¬
tates nr̃as diligentius exploraret: łot a
in nr̃o ruinoso ⁊ pleno rimarirm par¬
te inuenit foramina: qͦt nr̃ȩ infirmit.
⁊ corruptionis in suo corꝑe sensit exp¬
menta. Sic itaq sponsus post parietei
stans. ⁊ ꝑfenestras ⁊ cancellos respicien.
erat. Et bene stans. qͥa solus reu̾a in car
stecit: qͥ carnis peccm̃ ñ sensit. Possum
. fideliter sapere. quia stetit ꝑ diuinitati
itiam. qui ꝑ carnis infirmitatẽ occubu
cente ipso. Sp̃c quidem ꝓmptꝰ ẽ: caro au¬
liu sirma. Ego autẽ puto etiam illud huic

Expanded text:
Apostolo, didicit ex his quae passus est obedienApostolo, didicit ex his quae passus est obedientiam . In hunc modum et misericordiam didicit, etsi misergentium Doctor, ubi eum asserit tentatum per omnia pro similitudine absque peccato, ut misericors fieret . Videsne factum esse quod erat, et quod noverat didicisse, et sibi apud nos quaesisse rimas et fenestras, per quas calamitates nostras diligentius exploraret? Tot autem in nostro ruinoso et pleno rimarum pariete invenit foramina, quot nostrae infirmitatis et corruptionis in suo corpore sensit experimenta. 2. Sic itaque sponsus post parietem stans, et per fenestras et cancellos respiciens erat. Et bene stans, quia solus revera in carne stetit, qui carnis peccatum non sensit. Possumus et hoc fideliter sapere, quia stetit per divinitatis potentiam, qui per carnis infirmitatem occubuit, dicente ipso: Spiritus quidem promptus est, caro autem infirma . Ego autem puto etiam illud huic
Abbreviated transcription (Latin):
.N. respiciens ꝑ fenestras: ꝓspiciens
ꝑ cancellos. scd̃m litteram quidẽ uidetur
dicere qͥa is qͥ cũ saltib aduentare ꝓspie¬
batur appropiasset usq ad contub̾mum¬
sponse. i stans post parietem curiosius intro
asse quidẽ nichilominꝰ intelligit᷑ s alit̾. Ita
sane quemadmodũ ⁊ celesti sponso agi opor
go apꝓpiauit parieti. cum ad hesit carni
caro paries ẽ ⁊ ꝓpiacio sponsi. uerbi in car¬
natio. Porro cancellos ⁊ fenestras ꝑ quas re¬
spicere ꝑhibetur. sen sus ut opinor carnis.⁊
humanos dic̃ affectiis: ꝑ quos exꝑimentũ
cepit humanarum omniũ necessitatum
Deniq languores nr̃os ipse tulit: ⁊ dolorẽ
nrõs ipse portauit. Humanis affectionib
sensibq corꝑeis ꝓ foraminib usus ẽ .i fe¬
nestris. ut miserias hominam homo factꝰ
exꝑim̃to sciret: ⁊ misericors fieret. Scieba
⁊ ante. s alit̾. Sciebat deniq uirtutem
obediendi ipse dñs uirtutum: ⁊ tñ teste

Expanded text:
ras, prospiciens per cancellos . Secundum litteram quidem videtur dicere, quia is qui cum saltibus adventare prospiciebatur, appropiasset usque ad contubsponsae, et stans post parietem curiosius introsasse quidem nihilominus intelligitur, sed aliter, ita sane quemadmodum et a coelesti sponso agi oportgo appropiavit parieti, cum adhaesit carni. Caro paries est, et appropiatio Sponsi Verbi incarnatio. Porro cancellos et fenestras per quas respicere perhibetur sensus, ut opinor, carnis et humanos dicit affectus, per quos experimentum cepit omnium humanarum necessitatum. Denique languores nostros ipse tulit, et dolores nostros ipse portavit . Humanis ergo affectionibus sensibusque corporeis pro foraminibus usus est et fenestris, ut miserias hominum homo factus experimento sciret, et misericors fieret. Sciebat et ante, sed aliter. Sciebat denique virtutem obediendi ipse Dominus virtutum, et tamen, teste
Abbreviated transcription (Latin):
aut stetit si confractus ẽ aut si stecit
uactus ẽ: At ego ostendo tͥ si uis qui
spa tetit in confractione. Ego alium no
is in cruce. diuinitate stabat cum
in uno uob̃̾cum supplicans. in alt̾o
quod iacebat in illo manifestũ erat
ie:i qd̾ stabat in ipso. quasi post
latebat: sane unus idemq homo

Expanded text:
aut stetit, si confractus est: aut si stetitAt ego tibi ostendo, si vis, qui vere stetit in confractione. Ego alium novfractus in cruce, divinitate stabat cum Patre; in uno nobiscum supplicans, in alteroquod jacebat in illo manifestum erat in carne, et quo stabat in ipso quasi post carnem latebat; sane unus idemque homo
Abbreviated transcription (Latin):
cet meoꝵ facio confessionẽ. uideor nͥ
parietẽ. pius explorator. qͥa cor conti¬
tum. ⁊ humiliatũ ds̃ ñ despiciet. Deniq
hortatur ad hoc ipsũ dic tu inquien
iniqͥtates tuas ut iusticeris Quod si in¬
dum corde dilatato in caritate. ꝓcons
deratione diuine dignationis ac misera¬
tionis libet animum laxare in uocẽ lau¬
dis i grãrum actionẽ. puto me ñ iam an¬
gustam. s amplissimã stanti post parie¬
tem sponso aperire fenestram: ꝑ quã
nisi fallor tanto libentius respicit. qͣnto
ampliꝰ sacͥficium laudis honorificat e¬
um. Ad manum ẽ de scͥpturis utramq
hanc approbare confessionẽ. s scienti¬
b ista loquor ⁊ ñ estis suꝑfluis oneran¬
i qui uix necessariis in dagandis suf¬
ficitis. tanta quippe sunt sacram̃ta e¬
pitalamii huiꝰ ⁊ laudum p̾conia. que
in eo detantant᷑ eccłie ⁊ sponso eiꝰ iħu

Expanded text:
icet meorum facio confessionem; videor mihicet meorum facio confessionem; videor mihparietem pius explorator, quia cor contritum et humiliatum Deus non despiciet . Denique et hortatur ad hoc ipsum: Dic tu, inquiens, iniquitates tuas prior, ut justificeris . Quod si interdum corde dilatato in charitate, pro deratione divinae dignationis ac miserationis, libet animum laxare in vocem laudis, et gratiarum actionem, puto me non jam angustam, sed amplissimam stanti post parietem Sponso aperire fenestram, per quam, ni fallor, tanto libentius respicit, quanto amplius sacrificium laudis honorificat eum. Ad manum est de Scripturis utramque hanc approbare confessionem; sed scientibus ista loquor, et non estis superfluis onerandi, qui vix necessariis indagandis sufficitis. Tanta quippe sunt sacramenta epithalamii hujus, et laudem praeconia, quae in eo decantantur Ecclesiae et sponso eju
Abbreviated transcription (Latin):
consuetudo. qͥntus contemptus. Cura
gͦ pͥori concupiscentie totis resistere uiri¬
b ut ñ ꝑtrahat in consensum:⁊ omĩs de¬
inceps malignitatis fabrica euanescit. nec
nus głari possis ⁊ tu dicens de illo. qͥa
en ipse ẽ post parietẽ. S ⁊ hoc tͥ tota ui¬
gilantia ꝓuidendum. ut aꝑtas semꝑ in¬
ueniat fenestras ⁊ cancellos quosdam cõ¬
fessionum tuarũ. ꝑ qͦs te intꝰ benigne
respiciat: qm̃ respectꝰ eiꝰ. ꝓfectus tuus.
auint cancellos angustiores ẽẽ fenestras
quales utiq hi qͥ libros describunt apta  fiuplm¬
re sibi solent ad recipiendum lum̃ pagiant dn¬
nis. Unde ⁊ puto cancellarios eos appellut ltnt il¬
ri. qui cartis conscͥbendis ex officio det¬
putantur. Cum gͦ fint duo genera q̃¬
punctionis. unũ in merore ꝓ nri̾s exce¬
sib. alterũ in exultatione ꝓdiinis mi¬
nerib: quotiens sane eam que sine an¬
gustia cordis minime fit peccatoꝵ scil¬

Expanded text:
consuetudo; quintus, contemptus. Cura consuetudo; quintus, contemptus. Cura ergo concupiscentiae priori totis resistere viribus, ut non pertrahat in consensum; et omnis deinceps malignitatis fabrica evanescit: nec nus gloriari possis et tu dicens de illo, quia en ipse stat post parietem. 7. Sed et hoc tibi tota vigilantia providendum, ut apertas semper inveniat fenestras et cancellos quosdam confessionum tuarum, per quos te intus benigne respiciat, quoniam respectus ejus profectus tuus. Aiunt cancellos angustiores esse fenestras, quales utique hi qui libros describunt, aptare sibi solent ad recipiendum lumen paginis. Unde et puto cancellarios eos appellari, qui chartis conscribendis ex officio deputantur. Cum ergo sint duo genera compunctionis, unum in moerore pro nostris excessibus, alterum in exsultatione pro divinis muneribus, quoties sane eam, quae sine angustia cordis minime fit, peccatorum scil
Abbreviated transcription (Latin):
insitam tolerabat inuitus. De cetero nic
lo qui ñ uidelicet huic interdum consen¬
tiat concupiscentie ad obediendum pec¬
cato: Nouerit ꝓinde is qui peccato con¬
senserit ⁊ alterum sibi se opposuisse pa¬
rietẽ. ipsũ utiq prauũ illicitũq consen¬
sum. nec potest głari qui huiꝰmodi ẽ. qͥa stet
sibi post parietẽ sponsus: qͣndo iam pa-¬
rietes int̾ sint ñ paries. Multo minus si
consensus ꝑuenerit ad effectum. cũ t̾cius
qͦq iam paries. sponsi arceat impediat¬
q accessum. uidelicet ipse peccati. Quid
si ⁊ consuetudo forte peccatũ in usum.
aut usus etiam in contẽptũ ꝑduxerit:
maloꝵ. contempnit. Nonne si ita exieris mi¬
lies ante a rugientib p̾paratus ad escam po-¬
teris deuorari. qͣm ꝑuenire ad sponsum
ñ uno siqͥdẽ iam. s tanta a te parietũ nu¬
merositate int̾clusum: Primꝰ concu piscẽ¬
tia. scđdiis consensus. t̾cius actus. qͣrtus

Expanded text:
insitam tolerabat invitus; de caetero: Niinsitam tolerabat invitus; de caetero: Nilo, qui non videlicet huic interdum consentiat concupiscentiae ad obediendum peccato? Noverit proinde is qui peccato consenserit, et alterum sibi se opposuisse parietem, ipsum utique pravum illicitumque consensum: nec potest gloriari qui hujusmodi est, quia stet sibi post parietem Sponsus, quando jam parietes intersint, non paries. Multo minus si consensus pervenerit ad affectum, cum tertius quoque jam paries sponsi arceat impediatque accessum, actus videlicet ipse peccati. Quid, si et consuetudo forte peccatum in usum, aut usus etiam in contemptum perduxerit? malorum, contemnit . Nonne si ita exieris, millies ante a rugientibus praeparatis ad escam poteris devorari, quam pervenire ad Sponsum, non uno siquidem jam, sed tanta a te parietum numerositate interclusum? Primus, concupiscentia; secundus, consensus; tertius, actus; quartus,
Abbreviated transcription (Latin):
tate. Nam ⁊ si ꝓpe ẽ dñs om̃ib inuocanti¬
b eũ in u̾itate. ⁊ iuxta ẽ his qͥ tribulato
sunt corde: ñ tam̃ omib forsan ita ut di¬
peccatoꝵ pessima est. Quomodo ñ pessima
mors. uͥ ñ subuenit uita: Formido exire. ⁊
in ipso contremesco portus ingressu. dum
ñ confido ꝓpt̾ assistere qui excipiat exeun¬
tem. Quid enĩ: Secure ne exeo si ñ dñs custo¬
diat exitum meũ : heu ero ludibrio de¬
monũ int̾cipiendũ me: ñ asistente qui
redimat neq qui saluum faciat. Nil tale
uerendum erat anime pauli. cui ab aspectu
⁊ amplexii dilecti. unis tantummꝰ pari¬
es obsistebat. uidelicet lex peccati. qͣm in¬
ueniebat in menbris suis. Ipsa ẽ enun car¬
nis concupiscentia. qua carere omnino ñ
potuit. donec in carne fuit. Hoc sane uno
int̾iecto pariete. ñ longe ꝑegrinabatur a
dũo. Unde ⁊ optabat clamans. quis melib̾a¬
bit de corpore mortis huius: sciens se mortiᷤ
lus se fatebat᷑ una lege teneri: concupiᷤ

Expanded text:
nus omnibus invocantibus eum in veritate, et juxta est his qui tribulato sunt corde; non tamen omnibus forsitan, ita ut dipeccatorum pessima . Quomodo non pessima mors, ubi non subvenit Vita? Formido exire, et in ipso contremisco portus ingressu, dum non confido prope assistere qui excipiat exeuntem. Quid enim? securene exeo, si non Dominus custodiat exitum meum? Heu! ero ludibrio daemonum intercipientium me: non assistente qui redimat, neque qui salvum faciat. Nil tale verendum erat animae Pauli. cui ab aspectu et amplexu Dilecti unus tantummodo paries obsistebat, videlicet lex peccati, quam inveniebat in membris suis. Ipsa est carnis concupiscentia, qua carere omnino non potuit, donec in carne fuit. Hoc sane uno interjecto pariete non longe peregrinabatur a Domino; unde et optabat clamans: Quis me liberabit de corpore mortis hujus? Sciens se mortis lus se fatebatur una lege teneri, scilicet
Abbreviated transcription (Latin):
et infuderit gram. Respexit ait humi-¬
litatẽ ancille suȩ: ⁊ ecce ex hoc beatã me
dicent om̃s generationes. Non sunt hec u̾¬
ba plorantis aut trepidantis. s gauden

Expanded text:
et infuderit gratiam. Respexit, ait, humilitatem ancillae suae; ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes . Non sunt haec verba plorantis aut trepidantis, sed gauet infuderit gratiam. Respexit, ait, humi