comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
pietas. ip̃e est sciencia. ip̃e fortitudo
Ip̃e est ꝯsilium. Ip̃e est intellectus.
Ipẽ est sapiencia. Qmniã hec tibisit
qui sibi uinis est. accipiendo illum qͥ
diuersus nõ est. tu ad diu̾sa formari ᷤᷤ
proptͥea multiplicatur inte qui iñ
se unus est semper ⁊ idem. Qui enm
est amor tuus ipse est timor cuus. Iu¬
rauit iacob laban per cimorem prĩs
sui ysaat. Qui enim cõsuminat ip̃e
⁊ in cohat. primũ ad te ueuit ut faci¬
at. timentem. nouissuue ut faciat
diligentem. Idem lumen est qd̃ ocłos
lippientes pungit. ⁊ claros deiuilcet
dinersa facit qr diuersa inuenit. Tñ
ip̃m ĩ se unũ est. ⁊ ĩ de quoq unũ eẽt
si te unum inueniret. si sanũ ocłm
hs̃ percipis lumen sine pena. Si aut̾
eg̾ est oculus molestus fit aduent᷑
illuis. Expedit tamen ut uel sic ue¬
uiat. quia sinõ cruciaris nõ illumĩa¬
ris. Pugnant duo ccͣia medicina ⁊
morb̾. medicina pro te .morb contͣ
te. Si morbo nõ resisf̾etur. sauitas.

Expanded text:
cientia, ipse est fortitudo, ipse est consilium, ipse est intellectus, ipse est sapientia. Omnia haec tibi fit, qui sibi unus est: accipiendo illum, qui diversus non est: tu ad diversa formaris. Propterea multiplicatur in te: qui in se unus est semper et idem. Qui enim est amor tuus, ipse est timor tuus. Juravit Jacob Laban per timorem patris sui Isaac. . Qui enim consummat, ipse et inchoat. Primum ad te venit, ut faciat timentem: novissime ut faciat diligentem. Idem lumen est, quod oculos lippientes pungit et claros demulcet: diversa facit, quia diversa invenit: tamen ipsum in se unum est: et in te quoque unum esset, si te unum inveniret. Si sanum oculum habes, percipis lumen sine poena. Si autem aeger est oculus, molestus fit adventus illius. Expedit tamen, ut vel sic veniat: quia si non cruciaris, non illuminaris. Pugnant duo contraria, medicina et morbus. Medicina propter te, morbus contra te. Si morbo non resisteretur, sanitas
Abbreviated transcription (Latin):
Inde est ⁊ ĩpace quietus. ⁊ ad bella pa
cialis medicus. idelic quilib p̾latus
animũ ĩterioris hõis habenis regat
discretõis. ne si modũ equalitatis exce¬
dat: morbũ dissolutõis ĩcurrat. Unde
de illo sũmo medico dicitur. eqͥtatem
uidit uultus eius. Equitatẽ uidet⁊ qr
animũ tẽꝑatum diligit. Equitatẽ uid:

Expanded text:
Inde est et in pace quietus, et ad bella parritalis medicus, videlicet quilibet praelatus, animum hominis interioris habenis regat discretionis, ne, si modum aequitatis excedat, morbum dissolutionis incurrat. Unde de illo summo medico dicitur: Aequitatem vidit vultus ejus . Aequitatem videt, quia animum temperatum diligit. Aequit
Abbreviated transcription (Latin):
seꝑtem uicia septem sp̃c. Quot mor¬
bi dot medicine. Quid st̾ septem sp̃c
⁊ sp̃c st̃. donum sp̃c. spiritus est se¬
ip̃m da ͭ sꝑ̃t. Unus sp̃t septiformit̾
sp̃c quia septiformiter datus ⁊ septifor¬
nuter aspiratus. Septem aspiratões
⁊ sp̃c unus. Una medicina septẽ mor¬
bos curat. Propt̾ea una seꝑtem ama
natura. oꝑa septem. Sustantia una
septiformis effectus. Pemius sp̃c est.
spiritꝰ timoris. Scd̾s sꝑ̃t est sp̃c pie
est spiritus ꝯsilii. Sextus sp̃c est sp̃c
intessectꝰ. Septimꝰ sp̃c est spiritus sapi¬
entie. ħ aut̃ omĩa operatur unus

Expanded text:
septem vitia, septem spiritus, quot morseptem vitia, septem spiritus, quot morbi, tot medicinae. Quid sunt septem spiritus?  sunt dona: donum spiritus, spiritus est: seipsum dat spiritus: unus spiritus septiformiter ptem spiritus: quia septiformiter datus, et septiformiter aspiratus. Septem aspirationes, et spiritus unus: una medicina septem morbos curat. Propterea una, septem, una natura, opera septem: substantia una, septiformis effectus. Primus spiritus est spiritus timoris, secundus est spium, spiritus consilii; sextum, spiritus intellectus; septimum, spiritus scientiae.
Abbreviated transcription (Latin):
Morb medicinam ñ corrumpit. s
morbũ medicina disrumpit. Non
illam ĩficis sed ex illa deficit. Igit᷑
dignus consortio illius. Non enĩ hoc
fit quia dignus es sed ut dignus
fias. Ueniẽt ad te. ut mansionem
faciat ĩ te. nõ enĩ inueniet quando
ueniet. s ut ueniet ut faciat priꝰ
edificabis. post ea ħĩtabit. primũ son¬
abit post ea illummabit. primũ ad
sanitatẽ. post ea ad iocunditatem Si
gͦ filius es ⁊ patrem petis. ꝯfide ne
dit. Sicut nõ potest ñ audire qr ñ
deus est : sic nõ pot̾ nõ exandire qr
pius est. Dabit gͦ tibi ꝙ petis sire.¬
cte petis. ⁊ non ibit orõ tisa ĩuanũ
sidigna fuerĩt exaudiri pro morbo
sanando postularti. medicmam acci¬
pies. Uicia tua morbus tuus. sp̃t d̾i
sanitas tua. Contra morbum suꝑbie
dabitur. t̾ͥ medicina sp̃t timoris. ut
sanet corruptonem elationem ⁊ resta¬
uret si sanitatem humilitatem. Siñ¬
gula uicia singulas medicinas hñt

Expanded text:
morbus medicinam non corrumpit, sed morbus medicinam non corrumpit, sed morbum medicina disrumpit. Non illam inficit, sed ex illa deficit. Igiturdignus consortio illius: non enim hoc fit, quia dignus es, sed ut dignus fias. Venit ad te, ut mansionem faciat in te. Non enim inveniet quando veniet; sed veniet, ut faciat. Prius aedificabit, postea habitabit. Primum sanabit: postea illuminabit. Primum ad sanitatem, postea ad jucunditatem. Si ergo filius es, et patrem petis, confide, ne dit. Sicut non potest non audire, quia Deus est: sic non potest non exaudire, quia pius est. Dabit ergo tibi, quod petis, si recte petis, et non ibit oratio tua in vanum, si digna fuerit exaudiri. Pro morbo sanando postulasti: medicinam accipies. Vitia tua, morbus tuus: spiritus Dei, sanitas tua. Contra morbum superbiae dabitur tibi medicina spiritus timoris, ut sanet corruptionem elationem, et restauret sanitatem humilitatem. Singula vitia singulas medicinas habent;
Abbreviated transcription (Latin):
celestis dabit spiritum bom̃ petentib
se . Ergo sp̃m dabit pr celestis filus pe¬
centib se. Qui emĩ filii st̃ non aliue
querunt. Qui aliud querunt mercẽ¬
narii st̃ serui non filii. Qui argen¬
tum querunt. qui aurum querunt.
qui tͣnsitoria querunt. qui t̾rena q̃¬
runt. hii querunt iniuist̾ium serui¬
tutis nõ sp̃m libertatis. Quod q̃rit᷑
ditur.Si queris corporalia nõ plis
quam quã queris accipis. Si queris
spũalia qd̃ queris datur ⁊ qd̾ non
queris addicitur. Spãlia dantur. ca¬
rnalia adiciuntur. Querite primũ
regnũ dei ⁊ ħ omĩa adicientur uob̾.
Igitur patrem rogaturus ⁊ patrem qͥ
in celis est celestia dona quere ñ t̾re¬
na. nõ sustentiam corporalem s gr̃am
spãsem. dabit .ii. sp̃m bonũ peniten¬
tib se. dabit sp̃m suũ. Ut sanet spi
catorem sanabit. hic egrotus est ille
medicina. Si gͦ uis sauari istũ q̃ re
illum. Si petis pro sp̃u sp̃m pete. No¬
li timere morbo medicinam adpon̾e

Expanded text:
m petentibus se? . Ergo spiritum dabit Pater coelestis filiis petentibus se. Qui enim filii sunt, non aliud quaerunt: qui aliud quaerunt, mercenarii sunt servi, non filii: qui argentum quaerunt, qui aurum quaerunt, qui transitoria quaerunt, qui non aeterna quaerunt, quaerunt ministerium servitutis, non spiritum libertatis. Quod quaeritur, datur; si quaeris corporalia, non plus quam quaeris, accipis. Si quaeris spiritualia, quod quaeris datur et quod non quaeris adjicitur; spiritualia dantur, carnalia adjiciuntur. Quaerite primum regnum Dei, et haec omnia adjicientur vobis . Igitur Patrem rogaturus, et Patrem, qui in coelis est, coelestia dona quaere, non terrena: non substantiam corporalem, sed gratiam spiritalem. Dabit enim spiritum bonum petentibus se, dabit spiritum suum, ut sanet spirspiritum peccatorum sanabit. Hic aegrotus est, ille medicina. Si ergo vis sanari istum, quaere illum. Si petis pro spiritu, spiritum pete. Noli timere morbo medicinam apponere;
Abbreviated transcription (Latin):
illo. aut ĩ illã ad qd̾ est. Quomodo gͦ
currere deb desid̾ium nr̃m: Tria sũt
deus proximus ⁊ mũdus. Triã deꝰ. duo
proximꝰ. ⁊ unum mũdus. hãt ĩ cursu
desiderii nr̃i. Et est ĩ desid̾io ordina¬
ta caritas. Amor namq ꝑ desid̾ium
⁊ de deo ⁊ cũ deo ⁊ ĩ deum ordinate cͣre¬
re pͬ. de d̾o̾ currit: qnͣdo uoluntatide
ip̃o accipit ñ eum diligit᷑. Cum d̾o
currit. qñ eiꝰ uoluutati in nulło contͣ¬
dicit. In deum currit. qũ ĩ ip̃o reqͥes¬
cere appetit Hec st̾ tria que ad de¬
um petinẽt. duo st̃ proxiii. pot̾ eĩ

Expanded text:
illo, aut in illo ad quod est. Quomodo ergo illo, aut in illo ad quod est. Quomodo ergo currere debet desiderium nostrum? Tria sunt, Deus, proximus, mundus. Tria Deus, duo proximus, unum mundus habeat in cursu desiderii nostri; et est in desiderio ordinata charitas. Amor namque per desiderium et de Deo, et cum Deo, et in Deum ordinate currere potest. De Deo currit, quando de ipso accipit unde eum diligit. Cum Deo currit, quando ejus voluntati in nullo contradicit. In Deum currit, quando in ipso requiescere appetit. Haec sunt tria quae ad Deum pertinent. Duo autem sunt proximi. Pote
Abbreviated transcription (Latin):
est ordiuare caritatem: Si desid̾ium ẽ
amor bene currat. Si gaudiũ est bene
requiescat. Est .ii. anior sicut dictũ
est. delectatõ cordis alituius ad aliud
pp̃ aliqͥd. desideriũ ĩ appetendo ⁊ in pro¬
fruendo gaudiũ ꝑ desideriũ cui᷑ens. ⁊
reqͥescens ꝑ gaudiũ. Currens ad illud.
requiescens in ilło. Ad quid ᷑ aut ĩ quoͤ
rere debeat amor nr̃ aut ĩ qͦ reqͥesc̾e.
Tria quedam st̃ que amari bene aut
male possunt id est. deus proximꝰ et
mnundus. deus supͣ nos est. proximꝰ
iuxͣ nos. mundus sub̾tus nos. Ordi¬
nate gͦ caritatẽ. Si currit bñ cur¬
rat. si requiesçit bñ requiescat. desi¬
deriũ cͣrit. Caudium reqͥescit. propt̾
qd̵ gaudiũ uniforme est. qr semꝑ ĩuno
est. necͥnicissitudine uariari potest.
desid̾ium aut̾ motus mutabilitatem
suscipit. ⁊ idcͥto nõ se continetĩ uno
sed uarias speties rep̾sentat. Omius
namq cursus aut de illo est aut cum

Expanded text:
est, ordinate charitatem? Si desiderium est est, ordinate charitatem? Si desiderium est amor, bene currat; si gaudium est, bene requiescat. Est enim amor, sicut dictum est, delectatio cordis alicujus ad aliquid propter aliquid, desiderium in appetendo, et in perfruendo gaudium, per desiderium currens, et requiescens per gaudium, currens ad illud, et requiescens in illo. Ad quid, aut in quo? Crere debeat amor noster, aut in quo requiescere. Tria quaedam sunt quae amari bene aut male possunt; id est, Deus, proximus, et mundus. Deus supra nos est, proximus juxta nos est, mundus subtus nos est. Ordinate ergo charitatem. Si currit, bene currat; si requiescit, bene requiescat. Desiderium currit, gaudium requiescit. Propter quod gaudium uniforme est, quia semper in uno est, nec vicissitudine variari potest: desiderium autem motus mutabilitatem suscipit, et idcirco non se continet in uno, sed varias species repraesentat. Omnis namque cursus aut de illo est, aut cum
Abbreviated transcription (Latin):
fugeret. ⁊ de ip̃o ꝑ desid̾ium fug̾et¬
biberet. ⁊ ip̃o ꝑ gandiũ possid̾e̾t. Sige
o apicula sũge. Sũge ⁊ bibe dulcoris
tu inenarrabilem suauitatẽ. In mer¬
gere ⁊ replere.quia ille deficere nes¬
cit. si tu nõ ĩcipias fastidire. ad here gͦ
⁊ inhere. sine ⁊ fruere. si sempit̾nus
gustus fuerit. sempit̾na quoq beatitu¬
do erit. Non iam pudeat nos neq
peniteat de amore fecisse u̾bum. Nõ
peinteat ubitanta utilitas. nõ pudeat
sociata est fcõri suo creatura rõnasis.
solumq est dilectõnis uniculum qd̾
tur. geminatus est nexus ĩ caritated̾i
⁊ proximi. ut per caritatem d̾i om̃s
uni cohererent. per caritam proximi
om̃s adĩuicem unũ fierent. ut dꝙ de
illo uno. cui om̃s therebant quilꝙ in
semet ip̃o nõ caperet plenius atq per¬
fectiũs ꝑ caritatem proximi in altero
possideret. et bonũ õĩum fieret totũ
singłoꝵ. Ordinate gͦ caritatẽ. Quid

Expanded text:
sugeret, et de ipso per desiderium sugeret, et de ipso per desiderium biberet, et in ipso per gaudium possideret. Suge, o apicula, suge; suge et bibe, dulcoris tui inenarrabilem suavitatem. Immergere, et replere; quia ille deficere nescit, si tu non incipias fastidire. Adhaere ergo et inhaere, sume et fruere: si sempiternus gustus fuerit, sempiterna quoque beatitudo erit. Non jam pudeat nos neque poeniteat de amore fecisse verbum: non poeniteat ubi tanta utilitas, non pudeat sociata est factori suo creatura rationalis, solumque est dilectionis vinculum quod tur, geminatus est nexus, in charitate Dei et proximi: ut per charitatem Dei omnes uni cohaererent, per charitatem proximi omnes ad invicem unum fierent; ut quod de illo uno, cui omnes inhaerebant, quisque in semetipso non caperet, plenius atque perfectius per charitatem proximi in altero possideret, et bonum omnium fieret totum singulorum. Ordinate ergo charitatem. Quid
Abbreviated transcription (Latin):
es uec aliunde malum es. si malũes.
nũ est. Nam omẽ qd̾ ẽ bonũ est. s
cum id quod bonũ est male amatur:
illud bonũ nõ est. et hoc malum est.
Igitur nec qui amat malũ est. nec
quod anat malum est. nec amor qͦ
amat malum est. s qd̾ male auat.
malum est. ⁊ hoc omẽ malũ ẽ. Ordi¬
nate gͦ caritatem. ⁊ iam malũ nullũ
est. Magnã rem ꝯmendare uolumus.
nullo ĩdiget. quia ip̃e sũmum ⁊ ue¬
rum bonum est. qui nec de alieno ac¬
ciꝑs potest quo crescat. qm̃ ex ip̃o s
dinis participẽ faceret. porro ut id̾e
aptus eẽt tanta beatudine ꝑfrui fecit̃
dulcei dulcedinis int̾ne. quatmꝰ ꝑ ip¬
sam indelicet. dilectõm. sue felicitatis
iocunditatẽ saperet. eiq ĩfatigabili
desid̾io ĩ ħeret. per dilectõnem gͦ copu¬
lauit sibi deus crat᷑am rõnalem ut eĩ
semꝑ ĩħ̾endo ip̃m quo beatificandaer¬
at boñ ⁊ ex ip̃o quodammͦ ꝑ affectũ

Expanded text:
es, nec aliunde malum es, si malum es, es, nec aliunde malum es, si malum es, num est. Nam omne quod est, bonum est: sed cum id quod bonum est male amatur, illud bonum non est, et hoc malum est. Igitur nec qui amat, malum est; nec quod amat, malum est; nec amor quo amat, malum est: sed quod male amat, malum est, et hoc omne malum est. Ordinate ergo charitatem, et jam malum nullum est.nullo indiget, quia ipse summum et verum bonum est; qui nec de alieno accipere potest quo crescat, quoniam ex ipso sunt dinis participem faceret. Porro ut idem aptus esset tanta beatitudine perfrui, fecit  dulcedinis internae: quatenus per ipsam videlicet dilectionem, suae felicitatis jucunditatem saperet, eique infatigabili desiderio inhaereret. Per dilectionem ergo copulavit sibi Deus, creaturam rationalem, ut ei semper inhaerendo ipsum quo beatificanda erat bonum, et ex ipso quodam modo per affectum
Abbreviated transcription (Latin):
clamat. sicut dimittunꝰ. Nos iuquit do¬
mine tua grã largiente qd̾ nr̃m est offĩ¬
mus tu quod tim̃ est adiuugte. Scimꝰ .n.
quia nullũ bonũ sine tua cooperatõne ꝑ¬
ficitur: ideo qd̾ iam accepimꝰ libent̾ offi¬
nꝰ desiderium. ut tu quẽ nõ dũ accepimꝰ
s desid̾amus ⁊ desid̾ando oramꝰ uirtutis p̾s¬
tet̾ effectum ¶Idcirco cũ dicimꝰ tͥ nos di¬
mittimꝰ nõ iactamꝰ uirtutis psenitudi¬
uem. sed gͣtulamur propt̾ desiderii boni
ĩchaatõnem. Propt̾ea ecce dimittiuns ꝑa¬
ti sumus dimittere. Parati sumus ĩdul¬
gere. dimictimꝰ ut nõ repetamꝰ. dimitti¬
mus ut nõ succenseam̃. Tibi. enim dñe¬
cor loquitur. tibi aniinꝰ conficetur. Ideo ex

Expanded text:
clamat, sicut dimittimus. Nos, inquit, Doclamat, sicut dimittimus. Nos, inquit, Domine, tua gratia largiente, quod nostrum est offerimus, tu quod tuum est, adjunge; scimus enim quod nullum bonum sine tua cooperatione perficitur, ideo quod jam accepimus, libenter offerimus desiderium, ut tu quem nondum accepimus, sed desideramus, et desiderando oramus, virtutis praestes affectum. Idcirco cum dicimus tibi, nos dimittimus, non jactamus virtutis plenitudinem, sed gratulamur propter desiderii boni inchoationem. Propterea ecce dimittimus, parati sumus dimittere, parati sumus indulgere. Dimittimus ut non repetamus; dimittimus, ut non succenseamus. Tibi enim, Domcor loquitur; tibi an
Abbreviated transcription (Latin):
tamen qm̃ nec ĩ illo nobis largitio tuade¬
erit si uoliunitas tua fuerit ut ad illum
stĩ iuitium da peesta nutrimentum. Nã
si tu deseris ad quem respicinius: Itaq
ħ est quinta petitio que contͣ uitiũ aua¬
ricie opponitur. Conceꝑat enim spñ desi¬
derigum ĩdulgendi. qui tam fideliter cõ¬
ditõnem ꝑ proponit dimute sicut diui¬
ittimꝰ. Nos emm̃ parati sumꝰ dimittere.
Ideo secure condicionem suscipimꝰ. Tu⁊
gr̃a tua corda nr̃a tetigisti ut ĩdulgen¬
tiam diligamus. Idcirco sentimus bonam
miscd̾iam ⁊ cupimus adiuuari ut imple¬
re possimꝰ qd̃ probamꝰ.: Anmiuis namq
desiderio uirturis pronus est ad parcend̾
⁊ p̃p̃ea desiderat ⁊ affectat cupiens ĩdulg̾e
ut indulgeatur ⁊ sibi. Propt̾ea pronum
se offert ad conditionẽ nõ ꝓ̾sumptione
uirtutis desiderio bonitatis. Hic .n. desid̾i¬
um or̃onem mouet ĩ quo iurtus ĩdulgẽ¬
tie concepti est. ⁊ ip̃o conatu pietatis fla¬
gitat ut adiuuetur ad perfectõnem. p̃p̃ea

Expanded text:
am nec in illo nobis largitio tua deerit, si voluntas tua fuerit, ut ad illumsti initium, praesta nutrimentum. Nam si tu deseris, ad quem respiciemus? Itaque Haec est quinta petitio, quae contra vitium avaritiae opponitur. Conceperat enim spiritu desiderium indulgendi qui tam fideliter conditionem proponit, dimitte sicut dimittimus. Nos enim parati sumus dimittere; ideo secure conditionem suscipimus. Tu gratia tua jam corda nostra tetigisti, ut indulgentiam diligamus. Idcirco sentimus bonam misericordiam et cupimus adjuvari, ut implere possimus quod probamus. Animus namque desiderio virtutis pronus est ad parcendum, et propterea desiderat et affectat cupiens indulgere, ut indulgeatur et sibi. Propterea et pronum se offert ad conditionem, non praesumptione virtutis, sed desiderio bonitatis. Hic enim desiderium orationem movet, in quo virtus indulgentiae concepta est; et ipso conatu pietatis flagitat, ut adjuvetur ad perfectionem; propterea
Abbreviated transcription (Latin):
iora qͣdrupedia st̃. qͦꝵ que suꝑiores.
hñt illiꝰ medii extrenutates st̃ leui¬
ora. que mediũ niinꝰ. que ultimum
tardiõra. In quibrdam u̾o leuiũ extre¬
mitas ĩferior pͥualet. ⁊ grauiora st̾ ut
reptilia. Quoꝵ que suꝑiora illiꝰ ex¬
tremnitatis. ĩ ferioris leuium hñt. agi¬
liora st̃ ut serpens. que mediũ nuuꝰ.
ut bufones. que ĩferiora. tardiora ut
testudo. In quib u̾o gͣuiora p̾miuent.
supͣdictis magis pond̾osa st̃. in qͥbus
uero pͥme gͣniũ extremitates p̾minẽt¬
minus st̃ gͣuia ut pisces. Quoꝵ qui
priorẽ suꝑioris extremitatis gͣuium
hñt extremitatem ꝙ agiliores st̃. qui
mediũ illiꝰ. suꝑioris extremitatis. uimꝰ
qui ultimũ tardiores. In quib u̾o gͣui
suꝑiora hũt illiꝰ mediũ gͣuiũ altius ere¬
crescũt. ut ꝓinus ⁊ abies. que mediũ

Expanded text:
jora quadrupedia, quorum quae superiores habent illius medii extremitates, sunt leviora, quae medium minus, quae ultimum tardiora. In quibusdam vero levium extremitas inferior praevalet, et graviora sunt, ut reptilia. Quorum quae superiora illius extremitatis inferioris levium habent, agiliora sunt, ut serpentes; quae medium minus, ut bufones, quae inferiora tardiora, ut testudo. In quibus vero graviora praeeminent, supradictis magis ponderosa sunt. In quibus vero primae gravium extremitates pminus sunt gravia, ut pisces. Quorum primam superioris extremitatis gravium qui habent extremitatem; agiliores sunt, qui medium illius superioris extremitatis, minus; qui ultimum, tardiores. In quibus vero grasuperiora habent illius medii gravium altius excrescunt, ut pinus et abies; quae me
Abbreviated transcription (Latin):
tuius ⁊ nõ suscipis bonitatẽ. nõ tñ affli¬
gis potestatem. Ergo ora illũ ut ads
suam reu̾entiã cortuũ ĩ clinet. ⁊ sicͭ
illuminauit ad cognitõnem. sic excitz
⁊ diligas bonũ. Sit humilitate super¬
uemente. superbia cadet ita. ut iam le¬
tus ⁊ mansuetus deo can̾e ĩcipias. dñe
clamaui ad te ⁊ sanasti me. postꝙͣͣ aut̃
deus ĩ te sauttificau̾it ⁊ te ẜ scĩficare fe¬
cit nom̃ sc̃m suũ ñ hic sistas. N Iõ tͥ
sufficiat salus tua. Extende affectum
caritatis ⁊ pro aliis clama ad illũ. San¬
ctificetur nom̃ tuũ. Ab omĩb sc̃ificet᷑.
⁊ ab oĩb glorificetur. ut scd̾m nouien
tuũ. sit ⁊ laus tua us ĩ fines terre.
Si gͦ sc̃ificetur nom̃ tuũ. Non nobis
iquit domine nõ nobis. s nomini tuo

Expanded text:
cujus etsi non suscipis bonitatem, non tamen effucujus etsi non suscipis bonitatem, non tamen effugis potestatem. Ergo ora illum ut ad cui reverentiam cor tuum inclinet; et sicut illuminavit ad cognitionem, sic excitetmagnum, et diligas bonum. Sic, humilitate superveniente, superbia cadet, ita ut jam laetus et mansuetus Deo canere incipias. Domine, clamavi ad te, et sanasti me . Postquam autem Deus in te sanctificaverit, et te sanctificare fecerit nomen sanctum suum; non hic sistas non tibi sufficiat salus tua. Extende affectum charitatis, et pro aliis clama ad illum, sanctificetur nomen tuum. Ab omnibus sanctificetur, et ab omnibus glorificetur, ut secundum nomen tuum, sit et laus tua usque in fines terrae . Sic ergo sanctificetur nomen tuum. Non nobis, inquit, Domine, non nobis; sed nomini tuo
Abbreviated transcription (Latin):
reparauit. in fine bĩficauit. Nõ aliud ⁊
aliud qͣmuis aliꝰ ⁊ aliud. In omĩb his no¬
nunatus est tͥ deus ⁊ personuit nom̃ eiꝰ
ĩ ariͥ aurib tuis. et celebeis fcã est apd̾
te faia illius. nõ te deinceps de igna¬
ua extusare potes. Audisti nom̃ eius.
Sed ħ caue homen deitui accipias in
uanum. quid est nom̃ dei ĩuanũ acciꝑe:
audire. contẽpnere. Agnosc̾e ⁊ nõ reue¬
reri. Scire ⁊ nõ amare. Ergo ora ut
sanctificetur nom̃ eius apud te. Nã
quicciuid de illo dici potest. totũ scm̃
est. s tͥ nõ est. si nõ diligis si nõ reu̾e¬
ris. Nam ĩ tua estintatõne sc̃s nõ est
si tu illum scm̃ ẽẽ nõ putas. Si gͦ au-¬
dis ⁊ despicis nõ sanctificatur nom̃ eiꝰ
apud te. Tollis illi sc̃itatem tuã. Tollis
faceres. Quantũ potes facis. ⁊ si plus
posses plus faceres ¶Iudicabit gͦ deus
affectũ malignitatis tue. nõ defectum¬
sistis quantũ potes ⁊ obfirmans aiãm
tuam ut nõ timeas aut u̾earis illum

Expanded text:
 in fine beatificavit. Non alius et alius, quamvis aliud et aliud. In omnibus his nominatus est tibi Deus, et personuit nomen ejus in auribus tuis, et celebris facta est apud te fama illius. Non te deinceps de ignorantia excusare potes; audisti nomen ejus, sed hoc cave, ne nomen Dei tui accipias in vanum. Quid est nomen Dei in vanum accipere? Audire, et contemnere; agnoscere, et non revereri; scire, et non amare. Ergo ora ut sanctificetur nomen ejus apud te: nam Quidquid de illo dici potest, totum sanctum est; sed tibi non est, si non diligis, si non revereris. Nam in tua existimatione sanctus non est, si tu illum sanctum esse non putas. Si ergo audis et despicis, non sanctificatur nomen ejus apud te. Tollis illi sanctitatem tuam, tollis . Quantum potes, facis; et si plus posses, plus faceres. Judicabit ergo Deus affectum malignitatis tuae: susistis quantum potes, et obfirmas animam tuam, ut non timeas, aut verearis illum;
Abbreviated transcription (Latin):
nuttas. Quod ⁊ si fieret uoluntas imꝰ
potens nõ esset nr̃a plus miseria eẽt. Io
plus tͥ quam. nobis credamus propt̾ea
fiat uoluntas tua. Non enim ⁊ malũ
nr̃m uelle possinuus ty nẽ ꝓotes quẽ
net ignorancia decipit uec malicia

Expanded text:
ermittas. Quod et si fieret, voluntas tua ermittas. Quod et si fieret, voluntas tua potens non esset; nostra plus misera esset. Ideplus tibi quam nobis credamus, propterea fiat voluntas tua. Nos enim et malum nostrum velle possumus; tu non potes quem nec ignorantia decip
Abbreviated transcription (Latin):
cedimꝰ ut fiat uo .t. s. ĩ .c. ⁊ int̾. Nõ¬
resistimꝰ. ñ retinunuur. nõ reluctam᷑
nos quidem ͥ actemis aliꝰ fat̾e uoliumꝰ
aliud perfic̾e cogitauimꝰ. S cõsid̾amꝰ
modo quia oĩps uoluntas tua est. et
idc̾co si nitimur ccͣ illam aut potesta¬
te tua contingemͦ. ne qd̃ male uolumꝰ
perficiamꝰ. aut pacientia tua sinemur.
ut ꝑeauiꝰ. Idcirto dñe nõ contendimꝰ
tetum fiat uoluntas tua. Scinius dñe
quia siue uolumꝰ siue nolumus uolũ¬
tas tua fiet. Io fiat uoluntas tua. Con¬
cedimus ꝙ oĩo prohibere oĩo ñ possumꝰ.
Ne forte si aliud uelimꝰ nõ detur es¬
fectus ⁊ dampnetur affectus. Id̾o adiũ¬
guꝰ uoluntatem ut reuiuneres pieta¬
tem. quia laudamꝰ ⁊ amauius tuã potes¬
tatem. Ut facias oramꝰ qd̾ te posse nõ
dubitamꝰ. ut tua bona uoluntate pͣnas
nr̃as uoluntates compͥmas. ⁊ qd̃ male no¬
lumꝰ nos. tu aut̾ bñ nõ uis. fieri nõ ꝑ¬

Expanded text:
cedimucedimuresistimus, non renitimur, non reluctamur; nos quidem hactenus aliud facere voluimus, aliud perficere cogitavimus; consideramus modo, quia omnipotens voluntas tua est; et idcirco si nitimur contra illam, aut potestate tua corrigemur, ne quod male volumus, perficiamus; aut patientia tua sinemur, ut percamus. Idcirco, Domine, non contendimus tecum: Fiat voluntas tua. Scimus, Domine, quia sive volumus, sive nolumus, voluntas tua fiet. Ideo Fiat voluntas tua. Concedimus quod prohibere omnino non possumus, ne forte si aliud velimus, non detur effectus et damnetur affectus. Ideo adjungimus voluntatem, ut remuneres pietatem, quia laudamus et amamus tuam potestatem; ut facias oramus, quod te posse non dubitamus, ut tua bona voluntate pravas nostras voluntates comprimas, et quod male volumus nos, tu autem bene non vis, fieri non p
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ ur̃o mortali corpore. propt̾ea ut ĩ terra
quoq carnus nr̃e regnũ pcc̃i destruetur
⁊ regnũ dei adueniat orand̾ ut sicut ĩ
celo sic ⁊ ĩ t̾ra uoliuitas eius fiat. quiã
tunt ⁊̃ in t̾ra regnũ eius aduenit. si
motus qui ex iusticia nõ est subiectus
rõm nõ dñatur s seruit. Cum aut̾ hõ
celũ aĩe sue ⁊ t̾ram caruis sue regno
dea subiec̾it. tũt affectu caritatis i
ant̾iora se extendens orare debet. ut
qd̃ in se gra oꝑante agitur ead̾ gr̃a
largiente ext̾ius compleatur fiat uo¬
luntas tua sicut ĩ celo ⁊ int̾ra. Sicut
angłi ĩ celo obediunt sic obediant ho-¬
mines in t̾ra. Et si qui ĩ t̾ra. homines
per grãm ĩ celũ fcĩ st̃. ⁊ ad celũ mẽte
subleuati st̾ ut ĩ eis uoluntas tuafiat
mutentur illos qui adhuc animo t̾re
in herent ⁊ t̾ra st̃ ⁊ p̾cedunt corde qͦ
secuturi st̃ ⁊ oꝑe. Sit gͦ fiat uolunta ᷤᷤ
tua sicut ĩ celo ⁊ in t̾ra. Ette dñe con-¬

Expanded text:
ro mortali corpore . Propterea ut in terra quoque carnis nostrae, regnum peccati destruatur et regnum Dei adveniat; orandum ut sicut in coelo, sic et in terra voluntas ejus fiat, quia tunc etiam in terra regnum ejus advenit; si motus, qui ex justitia non est, subjectus rationi non dominatur, sed servit. Cum autem homo coelum animae suae et terram carnis suae regno Dei subjecerit tunc affectu charitatis in anteriora se extendens, orare debet, ut quod in se gratia operante agitur, eadem gratia largiente exterius compleatur. Fiat voluntas tua sicut in coelo et in terra. Sicut angeli in coelo obediunt sic obediant homines in terra. Etsi qui in terra homines per gratiam coelum facti sunt et ad coelum mente sublevati sunt, ut in eis voluntas tua fiat, imitentur illos, qui adhuc animo terrae inhaerent, et terra sunt, et praecedunt corde, quo secuturi sunt corpore. Sic ergo, fiat voluntas tua, sicut in coelo et in terra. Ecce, Domine, con
Abbreviated transcription (Latin):
sic nos qd̾ ĩ nobis ex uicio ꝯtͣ iusti¬
tiam d̾i mou̾i cernimus uiditio rõnis
cohib̾e debemꝰ dicentes dñe nõ nr̃auo
luntas fiat s tua. Nostra enum uo¬
lũtas est uoluntas carins nr̃e quesme
ex infirmitate nature moueatur no.
uetur ex natura. ⁊ si aliqñ cohibet᷑
numꝙͣ imputatur. In eo aut̾ ꝙ moue¬
tur ex culpa ⁊ rep̾hensibile eit qͦ orit᷑
⁊ cohibendum est ne oꝑetur. Idcͥco a̾
qd̃ scd̃m infirmitatem nature appeti¬
mus. et si culpa nõ sit. aliqnͣdo tamep
cohibere debemꝰ quia cum aliuid iustiͣ
dei exigit ad ꝓuniendͦuͣ culꝑam. alid̾
ĩfirnutas ad fouendam naturam paci¬
enter sustin̾e debemꝰ lesionem nature.

Expanded text:
sic nos, quod in nobis ex vitio contra justisic nos, quod in nobis ex vitio contra justitiam Dei moveri cernimus, judicio rationis cohibere debemus, dicentes: Domine, non nostra voluntas fiat, sed tua. Nostra enim voluntas, est voluntas carnis nostrae, quae sive ex infirmitate naturae moveatur, nosvetur ex natura, etsi aliquando cohibetur, nunquam imputatur. In eo autem quod movetur ex culpa, et reprehensibile est quo oritur, et cohibendum est ne operetur. Idcirco autem quod secundum infirmitatem naturae appetimus, etsi culpa non sit, aliquando tamen cohibere debemus, quia cum aliud justitia Dei exigit ad puniendam culpam, aliud infirmitas ad fovendam naturam; patienter sustinere debemus laesionem natur
Abbreviated transcription (Latin):
iuste ut ĩ eo ⁊̃. qd̃ contͣ uoluntatem
agitur. adu̾sus udicem suũ nullo ĩ pu¬
ciencie sue murm᷑atõis uicio moueit᷑.
Quia enim agnoscit se perpetrasse ma¬
ia prohibita pacienter sustuet mala illa¬
ta. In quib tolerandis ⁊ si caro perĩ¬
pacientiam murmis ꝑ turbatõnẽ susci.¬
la permanens ad osbedientiam se com¬
ponit. Soluntas quippe sp̃t diuine uo
sua carne contͣ u̾itatẽ mou̾i sentit ĩ¬
probat. ⁊ ut ip̃m quoq ad ꝯsensum u̾i¬
catis tͣnquilletur exoptat dicens. fiat
uoluntas tua sicut ĩ celo ⁊ iñ t̾ra. hoc
quippe celũ id est rõ per amorẽ iusticie
celestib conformata in nullo contͣ dei
effluat moderatur. Situt scͥptũ est
nõ mea uoluntas s tua. Sicut enm hu¬
manitas in hoĩe deo scd̃m ꝓpͥetatẽ nat᷑e
mortalis quam portabat alius ĩf̾i̾s ꝑ
carnis affectũ naturalit̾ penam fugiẽ¬
tis uoluit aliud suꝑius per iudicium
rõius iusticiam amantis approbauit.

Expanded text:
d contra voluntatem suam agitur adversus judicem suum nullo impatientiae, sive murmurationis vitio moveatur. Quia enim agnoscit se perpetrasse mala prohibita, patienter sustinet mala illata. In quibus tolerandis etsi caro per impatientiam murmuris, perturbationem suscila permanens, ad obedientiam se componit. Voluntas quippe spiritus divinasua carne contra veritatem moveri sentit, improbat et ut ipsum quoque ad consensum veritatis tranquilletur, exoptat, dicens: Fiat voluntas tua, sicut in coelo et in terra. Hoc quippe coelum, id est ratio per amorem justitiae coelestibus conformata; in nullo contra Dei ustitiae ne effluat, moderatur, sicut scriptum est: Non mea voluntas, sed tua fiat . Sicut enim humanitas in homine Deo secundum proprietatem naturae mortalis quam portabat, aliud inferius per carnis affectum naturaliter poenam fugientis voluit, aliud superius per judicium rationis justitiam amantis, approbavit;
Abbreviated transcription (Latin):
eccłiam audiusti scͥpturam clamantem
In pͥncipio creauit deus celũ ⁊ terram.
nõiatus est tͥ deus ⁊ cognouisti qr crea¬
tor oĩum ip̃e est. Audi it̾um. Quam
bonus isrł deus. his qui recto st̾ corde.
Quomodo bonus. B̾s cuius deus iaceb
⁊ omiia que ĩ eis st̃. Ergo deus qui cͤi¬
uit celum ⁊ t̾ram ip̃e est isrł ⁊ deus ia¬
cob. Nam israel ip̃e est ⁊ iacob. Si ergo
deus iacob fecit celũ ⁊ terrã mare ⁊ oĩa
que ĩ eis st̃. Ergo qui ĩ pͥncipio fetit
celũ ⁊ t̾ram deus est isrł ⁊ deus iacob
Ibi creator hic adiutor. Ibi magnus
hic bonus. Quomã bonus P̾c cuius d̾s
iacob adiutor eius. Bonus ad tantum
bonum. bonus ad beatitudinẽ. Ergo sũ¬
me bonus qua qr ad sunimũ bomũ bonꝰ.
Sed forte soli isrł bonus ⁊ solus iacob
beatus cuiũs deus aduitor eius. Audut̾m.
Beati om̃s quitiment dum qui ambu¬
lant ĩ uiis eiꝰ. Ergo idem d̾s qui in pͥ¬

Expanded text:
tem: In principio creavit Deus coelum et terram . Nominatus est tibi Deus, et cognovisti quod Creator omnium ipse est. Audi iterum: Quam bonus Israel Deus iis, qui recto sunt corde . Quomodo, bonus? Beatus, cujus Deus Jacob  omnia quae in eis sunt . Ergo Deus, qui creavit coelum et terram, ipse est Deus Israel et Deus Jacob: nam Israel ipse est et Jacob. Si ergo Deus Jacob fecit coelum et terram mare et omnia quae in eis sunt: ergo qui in principio fecit coelum, et terram, Deus est Israel et Deus Jacob: ibi creator, hic adjutor; ibi magnus, hic bonus. Quam bonus! Beatus, cujus Deus Jacob adjutor ejus. Bonus ad tantum bonum, bonus ad beatitudinem: ergo summe bonus, quia ad summum bonum bonus. Sed forte soli Israel bonus, et solus Jacob beatus, cujus Deus adjutor ejus. Audi iterum: Beati omnes qui timent Dominum, qui ambulant in viis ejus . Ergo idem D
Abbreviated transcription (Latin):
pietatem a p̾latis in pr̃e. Si .ii. p̾r est
amat filios ⁊ pietate mouetur. ut ex¬
audiat tlamantes ad se. ⁊ p̾stet quod
petitur. Igitur qui dit̾. pater fiduci¬
am significat exauditõis. Qui uero
dicit nr. humilitatẽ ostendit. ñ sing¬
ularit̾ p̾sumens de bono ꝙ ĩ coi datũ
est. Qui aut̾ dicit qui es ĩ celis. au¬
dit quid debeat postulare. ne forte
nõ petenda requirens aures pietatis
offendat. Cur .ii. t̾rena petat qui se
prẽm ĩ celis hr̃e testatur.. Illic uamq¬
ter querenda ẽ ubi hĩtat p̃r. Dic gͦ
pater ut ĩ petendo ꝯfidas. dic nr̃. ne
de ꝯmuni bono singłarit̾. te extol¬
las. dic qui es ĩ celis. ut quid tͥ petẽ¬
dum sit intelligas. habemꝰ deũ prẽm
habennus hoĩem frẽm ut ad illum
tendens nõ diuidaris ab isto. Trabit
te ad illũ dilectio. Non diuidas abisto
elatio. Idcͥto clamas p̾r̾ noster. ut ĩ¬
telligas qr frẽs ħs. neq solus est iu
hoc bono ꝙ per grãm datũ est omĩb

Expanded text:
pietatem a praelatis, in patre. Si enim pater est, amat filios, et pietate movetur, ut exaudiat clamantes ad se et praestet quod petitur, Igitur qui dicit, pater, fiduciam significat exauditionis. Qui vero dicit, noster, humilitatem ostendit, non singulariter praesumens de bono quod in communi datum est. Qui autem dicit, qui es in coelis, audit quid debeat postulare, ne forte non petenda requirens, aures pietatis offendat. Cur enim terrena petat, qui se patrem in coelis habere testatur? Illic namque quaerenda sunt, ubi habitat pater: Dic ergo, pater, ut in petendo confidas; dic, noster, ne communi bono singulariter te extollas; dic, qui es in coelis, ut quid tibi petendum sit, intelligas. Habes Deum patrem, habes hominem fratrem, ut ad illum tendens, non dividaris ab isto: trahat te ad illum dilectio, non dividat te ab isto elatio. Idcirco clamas, pater noster, ut intelligas quod fratres habes, neque solus es in hoc bono, quod per gratiam datum
Abbreviated transcription (Latin):
q nõ dixiss si plus quam hõ ũ fuiss.
Sbi em᷑ fuit. dicere hu̾it pat̾ nost̾.
obi d̾s fuit: dic̾e hu̾it pater meus.
Ubi eĩ deus fuit solus fuit iniusu
nigeuitus. In deo dixit pater meus.
uͥ aute̾ hõ fuit fr̃es hu̾it neq solus
fuit. p̾pea hic dixit patrem nr̃m et
alibi. Ite nũcate nunciate fr̾ib meis
incelis puis ⁊ altus diligens ⁊ potens.
Si pat̾ es prodẽẽ uis. si iñ celis potes.:
Ergo ius ⁊ potes. propt̾ea petentes nicħ¬
e hesitamꝰ. iuis ⁊ potes. pater n̾r qͥ es in
celis. In dulge ꝙ postulamꝰ. qr rectum
est ꝙ petimꝰ. Primũ qd̃ ad honorem tuũ.
postea qd̃ ad salutẽ nrãm. Quod ad ho

Expanded text:
 si plus quam homo non fuisset. Ubi enim homo fuit, dicere habuit, pater noster; ubi Deus fuit, dicere habuit, pater meus Ubi enim Deus fuit, solus fuit, unus, unigenitus: ideo dixit: Pater meus. Ubi autem homo fuit, fratres habuit, neque solus fuit. Propterea hic dixit, pater noster, et alibi: Ite, nuntiate fratribus meis in coelis pius et altus, diligens et potens: si pater es, prodesse vis; si in coelis, potes. Ergo vis, et potes: propterea petentes nihil haesitamus, vis et potes. Pater noster qui es in coelis, indulge quod postulamus, quia rectum est quod petimus. Primum quod ad honorem tuum, postea quod ad salutem nostram. Q
Abbreviated transcription (Latin):
per nos. Qd̾ est nomen dei: forte cogi¬
tas uł cogitand̾ ꝓutas uocem aliquã cũ
audis nomẽ dei. Sigͦ uox santisicando
est qualis uox cogitanda est q̃ digna
sit ut sibi singularit᷑ usurpet sancti-¬
ficatõm cũ multa sint noĩa ciuib nõĩa¬
tur deus a nobis sicut multis modis
ĩnotescͥe dignatus  nobis: An forte onũa
hec nomina. unũ nom̾ cõtinent: qd d̾s
noĩatur ĩ nobis. hoc est unam noticiã
unam cognitõnem uuam fidem. quare¬
uelatus est nobis. ⁊ cognoscitur a nob̾:
hoc est nom̃ qd̃ noĩatur ⁊ ĩnotescit d̾s
fama eiꝰ notitia eius fides eius. Si enun
dicimꝰ magni nõis est hõ ille. ⁊ ille hõ
magnũ nom̃ ht̃ ĩ populo. Magni nõis
magne fame. Notus ĩ uidea deus iñ
isrł magnũ nomẽ eiꝰ. Ergo ĩ ip̃a no¬
ticia ipsum est nomen. Ibi em̃ noĩatus
nͥ notus. Quid .n. petis cũ dicis d̾o sant¬
tificet᷑ nom̃ tuũ. Iam ⁊ enim nõiatus ẽ

Expanded text:
per nos. Quod est nomen Dei? forte cogiper nos. Quod est nomen Dei? forte cogitas, vel cogitandam putas vocem aliquam, cum audis nomen Dei: si ergo vox sanctificanda est, qualis vox cogitanda est, quae digna sit, ut sibi singulariter usurpet sanctificationem? cum multa sint nomina, quibus nominatur Deus a nobis, sicut multis modis innotescere dignatus est nobis. An forte omnia haec nomina unum nomen continent, quod Deus nominatur in nobis? Hoc est unam notitiam, unam cognitionem, unam fidem, qua revelatus est nobis, et cognoscitur a nobis? Hoc est nomen, quo nominatur, et innotescit Deus: fama ejus, notitia ejus, fides ejus. Sic enim dicimus: Magni nominis est homo ille, et ille homo magnum nomen habet in populo; magni nominis, magnae famae. Notus in Judaea Deus, in Israel magnum nomen ejus . Ergo in ipsa notitia ipsum est nomen: ibi enim nominatus, ubi notus. Quid enim petis cum dicis Deo: Sanctificetur nomen tuum? Jam enim nominatus
Abbreviated transcription (Latin):
S libera nos a malo amen. Propt̾ea ex¬
audi quia tu dixisti. siquid pecieritis. in
nõie meo dabitur uobis. Nos .ii. potimꝰ
ĩ noie tuo petimus ꝙ ad houorẽ tuum.
pecimꝰ ꝙ ad salutem nrãm. Prmi prote.
postea pro nobis. tu .n. dñs es. ⁊ idcirco
iuire causa tua primũ ubiq locũ hr̃e de¬
bet. P̾rapt̾ea debitũ reu̾entie solumus
supplicantes ut salus nr̃a apud clemẽ¬
tiãt tuam efficatior existat. que se hono¬
rituo ⁊̃ pro se agens postpon̾e ñ cunc¬
tatur. Nicħ nr̃a petitio affert ꝙ auri¬
b tue maiestatis debeat displic̾e. Nr̃e
ꝯmoditati honorem dei preponimꝰ. salutẽ
proximi sociamꝰ. Ne gͦ repellas orõnem
nr̃ãm quã tͥ ⁊ dei ⁊ proximi caritas ꝯm̃.¬
dat. In qua nõ singulare b s ꝯmuue bo¬
num. postulantes. proximũ diliguꝰ sicͤ¬
⁊ nos ⁊ tuam głam prof̾entes te deum
nr̃m supͣ nos. ħ pro ꝯmendatõne capta
est pͥma petitio. qua petinus ut noanẽ
dei sanctificetur. Primũ ĩ nobis postea

Expanded text:
Sed libera nos a malo. Propterea exaudi, quia tu dixisti: Si quid petieritis in nomine meo, dabitur vobis . Nos enim petimus in nomine tuo, petimus quod ad honorem sit tuum, petimus quod ad salutem nostram. Primum pro te, postea pro nobis. Tu enim Dominus es, et idcirco jure causa tua primum ubique locum habere debet. Propterea debitum reverentiae solvimus supplicantes ut salus nostra apud clementiam tuam efficacior existat: quae se honori tuo etiam pro se agens postponere non cunctatur. Nihil nostra petitio affert, quod auribus tuae majestatis debeat displicere; nostrae commoditati honorem Dei praeponimus, salutem proximi sociamus. Ne ergo repellas orationem nostram, qua tibi et Dei et proximi charitas commendatur. In qua non singulare, sed commune bonum postulantes: proximum diligimus sicut nos, et tuam gloriam praeferentes, te Deum nostrum supra nos. Haec pro commendatione captaest prima petitio, qua petimus ut nomen Dei sanctificetur: primum in nobis, postea
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtͣ suꝑbiam orare potest. nͥ qui uel desi¬
derio humilitatẽ ht̾. uec routra ĩiudiã
nisi qui saltem in affectum beiignitatẽ
possidet. Sic mansuetudine contͣ ipã. sic
desiderio contͣ accidiam supplicamꝰ. Cont᷑
auariciam orantes indulgendi desid̾io at¬
tendimur. coutra gulam suplicantes ꝯti¬
nentie appetitu ĩ flaminam᷑. Postremo
nisi amor castitatis ĩ desiderio eẽt ne¬
no contra turpes luxurie delectatões
or̃onem funderet. prius gͦ extitautr uͭ
uelumis. postea oramus ut amplius pos¬
simꝰ. Sicut scͥptum est. Concupiuit aĩa
mea desid̾are istificatones tuas in omĩ
tempore. Sic̃ ergo panem nr̃m .c. d .ii.h.
de p̾sent suplicanius. Quo modo futura eue¬
niaut. nõ nr̃m est querere. s tuum est ꝓ

Expanded text:
contra superbiam orare potest, nisi qui vel in desicontra superbiam orare potest, nisi qui vel in desiderio humilitatem habet. Nec contra invidiam, nisi qui saltem in affectu benignitatem possidet. Sic mansuetudine contra iram, sic desiderio contra acediam supplicamus; contra avaritiam orantes, indulgendi desiderio accendimur; contra gulam supplicantes, continentiae appetitu inflammamur. Postremo nisi amor castitatis in desiderio esset, nemo contra turpes luxuriae delectationes orationem funderet; prius ergo excitamur, ut velimus; postea oramus, ut amplius possimus, sicut scriptum est: Concupivit anima mea desiderare justificationes tuas in omni tempore . Sic ergo panem nostrum quotidianude praesenti supplicamus. Quomodo futura eveniant, non nostrum est quaerere sed t
Abbreviated transcription (Latin):
tite deficit. recedit ab ea liñ u̾itatis. ⁊
nõ stat cũ ea semper. pp̃ea dies eius tͣnse¬
unt. ⁊ succedunt post lumen tenebre qͣn¬
do per culpam u̾itas relinquitur. ⁊ post
tenebras rursum redit lux qͣn anima ĩ
pcc̃o iacens per grãm uisitatur. Quando
gͦ adẽ gr̃a dies est. qr illumiuat᷑ qnͣdo
uisitatur. Hic est hodiernus ĩ quo refec¬
tio queritur. quia ꝓreuenta per grãm
aĩa ad desid̾iũ excitatur. Et nota qd̾ pa¬
nis hic cotidianus dicitur. quia scd̾m m
merũ sp̃aliũ illuminatõnum refectiõ
int̾ne dulcediuis multiplicatur. Consid̾¬
andum u̾o quoniodo hec petitio ꝓ uicio
accidie saluando supplicare di᷑. in qua ñ
fastidiens s esuriens ⁊ desid̾ans orare me¬
morat᷑. Sed sciend̾ est qd̾ nisi mens orã¬
grãm ꝯtͣ malum suum accenditur ꝓ
eodem post modum malo desid̾io sauando
orat qr nisi aliquatenus ꝙ perdidit sen¬
tiret qd̃ patitur nõ doleret. Itaq nec

Expanded text:
tate deficit, recedit ab ea lumen veritatis, et tate deficit, recedit ab ea lumen veritatis, et non stat cum ea semper. Propterea dies ejus transeunt et succedunt post lumen tenebrae, quando per culpam veritas relinquitur; et post tenebras rursum redit lux, quando anima in peccato jacens per gratiam visitatur. Quando ergo adest gratia, dies est, quia illuminatur quando visitatur; hic hodiernus quando refectio quaeritur, quia praeventa per gratiam anima ad desiderium excitatur. Et nota quod panis hic quotidianus dicitur, quia secundum numerum spiritualium illuminationum refectio internae dulcedinis multiplicatur. Considerandum vero, quomodo haec petitio pro vitio acediae sanando supplicare dicitur, in qua non fastidiens, sed esuriens et desiderans orare memoratur. Sed sciendum est, quod nisi mens orangratiam contra malum suum accenditur; eodem postmodum pro malo desiderio sanando orat; quia nisi aliquatenus quod perdidit sentiret, quod patitur non doleret. Itaque nec
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ intus diem quere intus panem.
Nam si ille ᷤ reͥficitur ĩtus est ĩde iutus
est quo reficitur : intꝰ est quãdo refici¬
tur. Clamat hic esurieus . ⁊ querit re-¬
fectõnem suam ne deficiat. clanat aĩa.
Ip̃a est esuriens ⁊ utinã esuriat. ⁊ hoc
esuriat qd̃ cũ plene percepit ampliꝰ
nõ esuriat. Ergo aĩa esurit. Quid ẽ
esurire: desid̾are. esurit aĩa. desid̾at aĩa.
Quid desiderat panem. Quẽ panem.
u̾itatẽ. Iste est panis suus. Hinc pauẽ
alia creatura sumere ñ potest. nͥ sola
rõnalis. propt̾ea ait pauẽ nr̃m. Ad hunc
fc̃i sumꝰ. ad hunc creati sumꝰ. propt̾ea
inquit da quiã creasti nos ut sine ꝑane
est hodie: indie̾ p̾senti. Intendite. Aĩa
rõnalis ita creata fuerat. ut a i̾tate.
tis ĩ ea nuimꝙͣ obscuraretur. Si gͦ stetis¬
set u̾itatis ĩ lumine u̾itatis unus illi dies
eẽt. ⁊ ille dies eteruus eẽt nõ hñs hest̾¬
num. uł crastinũ. Nunc aut̃ quia a u̾i¬

Expanded text:
ergo intus diem, quaere intus panem. ergo intus diem, quaere intus panem. Nam si ille qui reficitur intus est, intus est quo reficitur, intus est quando reficitur. Clamat hic esuriens et quaerit refectionem sui ne deficiat. Clamat anima, ipsa est esuriens, et utinam esuriat, et hoc esuriat, quod cum plene percepit, amplius non esuriat. Ergo anima esurit. Quid est esurire? desiderare. Esurit anima, desiderat anima. Quid desiderat? panem. Quem panem? veritatem. Iste est panis ejus; hunc panem alia creatura sumere non potest, nisi sola rationalis propterea ait: Panem nostrum. Ad hunc facti sumus, ad hunc creati sumus. Propterea inquit, da quia creasti nos, ut sine paneest, hodie? In die praesenti. Intendite, anima rationalis ita creata fuerat, ut a veritate tis in ea nunquam obscuraretur; si ergo stetisset in lumine veritatis, unus illi dies esset et ille dies aeternus esset, non habens hesternum vel crastinum. Nunc autem quia a veri
Abbreviated transcription (Latin):
refectõnem. Nocte comed̾unt cibum
qui nõ nisi iudie sumendus fuerat.
Ideo errau̾nt ⁊ ebrii fcĩ st̃ ut nõ in¬
tellig̾ent quid facerent. propt̾ hoc
fectõnem. Uerbũ tuũ refectio aĩe
est. Non eniiii. ĩ solo pane uiuit
hõ set ĩ oĩ u̾bo quod procedit de ore
dei. Ergo pascit u̾bum sicut pascit
panis. qm̃ ip̃m u̾bum est panis. Da
ergo u̾bũ tuũ ut reficias animas
nostras. Quid est u̾bũ tuũ u̾itas.
Micte u̾itatem tuam ĩ cor nr̃m ut
reficiat nos. Mitte u̾itatẽ. ⁊ cũ u̾ita¬
de caritatem. ueniat filius. Ueni¬
at cũ filio sp̃t sc̃c. Ambo ueniant ut
refectio sit plena. Illumin u̾itas re¬
ficiat caritas. Nam ip̃a dilectõ ip̃a ẽ
hodiernus p̾sens est. sicut ext̾nus p̾ti¬
tus. crastinus futurus. Que diẽ intus
si intus refectõnẽ aguoscis. Intus pa
nem ĩtus diem. Nam de ext̾iori pane
⁊ ext̾iori die quãuis ⁊ illi a d̾õ sint ⁊a
siletur pp̃ ĩtentionem melioris. Qre

Expanded text:
refectionem. Nocte comederunt cibum, refectionem. Nocte comederunt cibum, qui non nisi in die sumendus fuerat. Ideo erraverunt et ebrii facti sunt, ut non intelligerent quid facerent. Propter hoc nem; verbum tuum refectio animae est. Non enim in solo pane vivit homo, sed in omni verbo, quod procedit de ore Dei . Ergo pascit verbum, sicut pascit panis, quoniam ipsum verbum est panis. Da ergo verbum tuum, ut reficias animas nostras. Quid est verbum tuum? veritas. Mitte veritatem tuam in cor nostrum, ut reficias nos. Mitte veritatem et cum veritate charitatem. Veniat Filius, veniat cum Filio Spiritus sanctus; ambo veniant, ut refectio sit plena, illuminet veritas, reficiat charitas. Nam ipsa dilectio, ipsa eshodiernus praesens est, sicut hesternus praeteritus, crastinus futurus. Quaere diem intus; si intus refectionem agnoscis, intus habes panem, intus diem. Nam de exteriori pane et de exteriori die quamvis et illi a Deo sint et a siletur, propter intentionem melioris. Quaere
Abbreviated transcription (Latin):
tidianũ da nobis ħodie. ħ est quarta pe
enim petitur panis uite ab esurientib
iusticiam paiis refectio est. da panẽ
panem nr̃m panẽ cuũ. Tuum qr dat
nr̃m quia accipimius tuũ. quia ate
nr̃m quia nobis. a te oritur. ideo tuũ.
nobis conceditur. ideo nr̃m. Tu es .ni.
terra illa uiuentiũ. de qua oritur paĩs
iuite qui confirmat cor hoĩs. Idcirco o
terra da panem da refectõnem pasce lu¬
bitatores. Si hĩtamus inte pascamur. ex
Ecce gͥ manemus ut sit ħec requies
nisi comedanuis. Da ergo nobis panẽ
quantũ sufficit ⁊ nõ amplius. nõ colli¬
atõnem prebe refectõnẽ. Quantũ illu¬
minasti. tantũ refice. quantũ dedisti
scire. tantum da dilig̾e. Nolumus ut
apud nos dilectio tua sine scientia ex¬
cedat. quia qd̃ scd̾m scĩam nõ agitur
rep̾hensibile est. etiam si ex zelo iustiͤ
oriri iuideatur. Prept̾ea arguuntur qͥ
zelum habuerunt nõ scd̾m scĩam qui
ultͣ illuminatõnem protrah̾e uoluer̃t

Expanded text:
tidianum da nobis hodie. Haec est quarta petenim petitur panis vitae ab esurientibus justitiam. Panis refectio est; da panem, panem nostrum, panem tuum; tuum, quia das; nostrum, quia accipimus; tuum, quia a te; nostrum, quia nobis, a te oritur; ideo tuum; nobis conceditur, ideo nostrum. Tu es enim terra illa viventium, de qua oritur panis vitae, qui confirmat cor hominis . Idcirco, o terra, da panem, da refectionem, pasce habitatores. Si habitamus in te, pascamur ex tEcce igitur manemus: Ut sit haec requies m non possumus, nisi comedanius. Da ergo nobis panem.quantum sufficit, et nos amplius non collinationem, praebe refectionem. Quantum illuminasti, tantum refice; quantum dedisti scire, tantum da diligere. Nolumus ut apud nos dilectio tua sine scientia excedat, quia quod secundum scientiam non agitur , reprehensibile est, etiam si ex zelo justitiae oriri videatur; propterea arguuntur, qui zelum habuerunt non secundum scientiam; qui ultra illuminationem protrahere voluerunt
Abbreviated transcription (Latin):
eptem st̃ uicia pancipalia. Super pa¬
que rationabilem naturam ter no¬
inficiunt ⁊ eiꝰ ĩtegritatem qͣi qͦdã ster¬
sue admixtionis fermento corrumpũt
uitiuͣ autem est corruptio uaturalis af.¬
fectus pret̾ ordinẽ ⁊ extͣ mensuram. ħ¬
hoc u̾o cũ per ꝯsensum. recipitur pcc̃m
est. Sentire autẽ solum sine consensu pe.¬
na est nõ culpa. Saue ñ non regeue¬
ratis uitiũ oĩo extusatõnem ñ ht. ubi ⁊¬
si cõsensus ñ sequitur solum. ħ dampna

Expanded text:
eptem sunt vitia principalia, quae rationalem naturam inficiunt, et ejus integritatem quasi quodam suae admixtionis fermento corrumpunt. Vitium autem est corruptio naturalis affectus praeter ordinem, et extra mensuram. Hoc vero cum per consensum recipitur, peccatum est; sentire autem solum sine consensu, poena est et non culpa. Sane in non regeneratis vitium omnino excusationem non habet, ubi etsi cons