comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ut ordo indelicet. si pocuit int̾ cong̾ĩ¬
em maloꝵ positũ. aurã odoris ip̃ꝰ con¬
cepisse. hic tactꝰ consulendꝰ ⁊ qui pot̃
depond̾e iudicare s metꝰ ÷. nec ⁊ ip̃e
falat᷑. si fallax opifex mat̾iã ã pomi
pondꝰ imitaret᷑ elegit. Confugiend̾: gͥ ad sapo¬
rem qui ũ forme consentiat: malũ eẽ.
nlła dubitatõ ÷ sic ꝓbat᷑ efficatiã sensu¬
um de rẽne pond̾e. iõ d̾ĩ opifȩr om̃s sensꝰ
tibꝰ dictoꝵ soliditatẽ ad eo ut adtestari ł
ip̃m euãgłiri ñ pigeret. Disariꝰ dorde
subiecit. Isti plausus sunt quꝓuocant
Uñ sepe manifestos inc̾rit errores ut plato
biuisas ẽẽ uias deuorandis cibatui ⁊ po

Expanded text:
ut odor iudicet. Sed potuit inter congeriem malorum positum auram odoris ipsius concepisse: hic tactus consulendus est qui potest de pondere iudicare. Sed metus est ne et ipse fallatur, si fallax opifex materiam quae pomi pondus imitaretur elegit: confugiendum est igitur ad saporem, qui si formae consentiat, malum esse nulla dubitatio est. Sic probatur efficaciam sensuum de ratione pendere. Ideo deus opifex omnes sensus tibus dictorum soliditatem, adeo ut attestari vel ipsum Euangelum non pigeret. Dysarius deinde subiecit, «isti plausus sunt qui provocunde saepe manifestos incurrit errores. Vt Plato divisas esse vias devorandis cibatui et po
Abbreviated transcription (Latin):
diximꝰ cũ lum̃ qd̵ ꝑgit e nobis ꝑ aeris lu¬
cem in corpꝰ iucid̾it implet᷑ osficiũ uid̃n¬
di. s ut possit res uisam cagnosci: renũ
figurã sonsus rõ. memoria. Seususrẽ
uisam rõi resundit illa qͥd uisũsit
retordat᷑. Ad eo aũ intuendo nec̃ariũ
⁊ rõis officiũ ut sepe in uno uideudi
sensu. ⁊ aliũ sensũ memoria sugg̾ente
rõ dep̃hendat. Nam si ignis appareat
scit eum ⁊ añ tactũ rõ calere. Si uꝑx fic
tactus rigorẽ. hai cessante uisus in ef.¬
ficax ÷. adeo ut qd̾ reniꝰ in aqua fractus
indet᷑. uel qd turris eminꝰ insa cũ sit
angulosa rocunda exnamat᷑. faciat
rõnis nrgligentia. que si se intendit
agnoscit inturre angłos. ⁊ in remo ĩ¬
tegritatẽ. ⁊ oĩa illa disc̾int que ac̾ade.¬
uniacis dãpnandoꝵ seusuũ occasionẽ

Expanded text:
diximus, cum lumen quod pergit e nobis per aëris ludiximus, cum lumen quod pergit e nobis per aëris lucem in corpus inciderit, impletur officium videndi; sed ut possit res visa cognosci, renuntfiguram, sensus, ratio, memoria, sensus rem visam rationi refundit, illa quid visum sit recordatur. Adeo autem in tuendo necessarium est rationis officium, ut saepe in uno videndi sensu etiam alium sensum memoria suggerente ratio deprehendat. Nam si ignis appareat, scit eum et ante tactum ratio calere: si nix sit tactus rigorem. Hac cessante visus inefficax est, adeo ut quod remus in aqua fractus videtur vel quod turris eminus visa, cum sit angulosa, rotunda existimatur faciat rationis neglegentia, quae si se intenderit, agnoscit in turre angulos et in remo integritatem. Et omnia illa discernit quae Academicis damnandorum sensuum occasione
Abbreviated transcription (Latin):
effectũ uictendi. Lum̃ qd̾ de nobis emit¬
timꝰ. Et ut aer qui in̾t̾racet lucidꝰ sit.
⁊ corpꝰ quo osferiso desinat intentio que
si diutius ꝑgat: rectã intentionẽ lassa¬
ta ñ optinet ᷤᷤ.scissa indext̾am leuãq
diffundit᷑. hĩc ⁊ qd̾ ubic̃q t̾rarũ ste¬
t̾̃is. uid̾is tibi qͣndã celi concłonẽ ui
runt quoꝵ indago fidelit̾ dep̃hũdit
directam ab ocłis aciem ꝑ psanũ contra
aspicientilꝰ ñ ꝑgere ultra centũ lxxx.
stadia ⁊ inde iam recuruari. ꝑ planũ
iõ adieci qͥa altitudines longissime as¬
picieniꝰ quippe qui ⁊ celũ uidemꝰ. G̾ in
omĩ orirontis orbe ip̃e qui intuet᷑ cen¬
tron ÷. Et qͥa diximꝰ qͣntũ acent᷑ acies
usq ad parcẽ ribis extendit᷑. sine du¬
bio in orizonte aia aaet poc. orbis tre¬
centoꝵ sexaginta stadioꝵ ÷ Et si ult̾nus
qui intuet᷑ accessit seu retior sũ recessit
similem se circa orbeni uidebit. Sieut gͥ

Expanded text:
effectum videndi: lumen quod de nobis emiteffectum videndi: lumen quod de nobis emittimus, et ut aer qui interiacet lucidus sit, et corpus quo offenso desinat intentio, quae si diutius pergat, rectam intentionem lassata non optinet sed scissa in dexteram laevamque diffunditur. Hinc est quod, ubicumque terrarum steteris, videris tibi quandam caeli conclusionem virunt. Quorum indago fideliter deprehendit directam ab oculis aciem per planum contra aspicientibus non pergere ultra centum octoginta stadia et inde iam recurvari. Per planum ideo adieci quia altitudines longissime aspicimus, quippe qui et caelum videmus. Ergo in omni horizontis orbe ipse qui intuetur centron est. Et quia diximus quantum a centro acies usque ad partem orbis extenditur, sine dubio in horizonte διάμετρος orbis trecentorum sexaginta stadiorum est, et si ulterius qui intuetur accesserit seu retrorsum recesserit, similem se circa orbem videbit. Sicut igitur
Abbreviated transcription (Latin):
gines celi maris. lictoris pͣtin auiũ
quas uno ocłoꝵ iactu uidemꝰ cum
sit pupilla que uisu pouet oppido
parua: Et qͦnãmͦ totus ex̃citus ui¬
sit᷑ an de singłis milicilꝰ ꝓ fecta si¬
mulacra sẽ congerunt. acq ita col¬
lata tot milia peuetrant ocłos intuentis
S qͥd laboramꝰ opinionẽ sic inanẽ u̾bis
ĩb̾are. cũ ip̃a rei uanitas se refellat : Con¬
stat aũt uisũ nob̾ hac ꝓuenire rõne
geminũ. Lum̃ epuptila quaẽq eai
uert̾is directa linea emicat id ocłoꝵ
domesticũ ꝓfluuiũ sireꝑꝑierit in cireũ¬
fuso nobis aere lucẽ ꝑ eam directũ.
ꝑgit. ꝙͣ cdtu corpꝰ offendat. ⁊ si faciem u̾t̾is
ut circũ spicias utrobiq acies uid̾ndi
Atrecta ꝓcedit. Ip̃e aũt tast᷑ quẽ aximꝰ
de nr̃is ocłis enticare. incipiens a tenui
radice in sũma fit latior sicut radii a
pictore fingunt᷑ iõ ꝑ niimitissimũ fo¬
ram̃. contẽplans ocłos uidet celi ꝓfundi¬
tatẽ. Sͦ tua ista necessaria nobis s̃t̾ ad

Expanded text:
avium quas uno oculorum iactu videmus, cum sit pupula quae visu pollet oppido parva? Et quonam modo totus exercitus visitur? an de singulis militibus profecta simulachra se congerunt atque ita collata tot milia penetrant oculos intuentis? Sed quid laboramus opinionem sic inanem verbis verberare, cum ipsa rei vanitas se refellat? Constat autem visum nobis hac provenire ratione. Genuinum lumen e pupula, quacumque eam verteris, directa linea emicat. Id oculorum domesticum profluvium si reppererit in circumfuso nobis aere lucem, per eam directim pergit quamdiu corpus offendat: et si faciem verteris ut circumspicias, utrobique acies videndi directa procedit. Ipse autem iactus, quem diximus de nostris oculis emicare, incipiens a tenui radice in summa fit latior: sicut radii a pictore finguntur: ideo per minutissimum foramen contemplans oculus videt caeli profunditatem. Ergo tria ista necessaria nobis sunt ad
Abbreviated transcription (Latin):
rõnẽ uocarem. s ubͥs auatomicoꝵ po¬
stea consultis uerũ reꝑꝑi: neruũ qͣndã
de corde pͥorsũ ꝑgere. usq ad digitũ¬
tanꝙͣ corona circũdaret᷑. ⁊ horꝰ. Adeo in¬
quit chysari uerũ icaut dicis egiptios
opinari. ut ego sac̾dotes eoꝵ qͦs ꝓpħaĩ uo

Expanded text:
rationem vocarem: sed libris anatomicorum porationem vocarem: sed libris anatomicorum postea consultis verum repperi, nervum quendam de corde tamquam corona circumdaretur.» Et Horus, «adeo», inquit, «Dysari, verum est ita ut dicis Aegyptios opinari, ut ego sacerdotes eorum, quo
Abbreviated transcription (Latin):
osfendit. absimnit. Inspice. ⁊ pͥme etatis
infantiam qͣnt̃ cibũ ninuo calore confi¬
solet. S et media etas simłto ex̾cicio ex¬
citau̾it sibi uat᷑alẽ colorem. animosius
loris. G si calor semꝑ in appetũtia est.
li quor aũt ꝓpͥũ caloris alim̃tũ ÷. bñ ĩ
ỹcipue calor suũ postulat quo accepto
corpꝰ ome recreat᷑. ⁊ pacientiꝰ ex pectat
cibũ solidiorẽ. His dictis auieniis anu
iũ dem̃sa retulit. qui illi de breuissi¬
iñõ dext̾e manꝰ digito repente decid̃
mim deputatis pocius insereret. osũ¬
dit mauũ ieuam ex iuilnẽ tumidiorẽ
hĩc hore uata q̃stionis occasio. Et dic
inqͥt dẏsari. om̃is enĩ sicus corꝑis ꝑtinz
ad metici notionẽ. cu uͦ doctͥnani ⁊
ultra ꝙͣ meticina postulat consecutꝰ
es. dic inꝙͣ cur sibi cõmuns assensus
anulũ indigito qui minimo uicinus
disaruus. Dehac ip̃a questiotie sermo
quidã ad nos ab egipto uenerat. de
quo dubitabã fabulam ne an uerã

Expanded text:
offendit absumit. Inspice et primae aetatis infantiam, quantum cibum nimio calore confisolet. Sed et media aetas, si multo exercitio excitaverit sibi naturalem calorem, animosius loris. Ergo si calor semper est in adpetentia, liquor autem proprium caloris alimentum est, bene in praecipue calor suum postulat, quo accepto corpus omne recreatur et patientius expectat cibum solidiorem. His dictis anulum Avienus de mensa rettulit qui illi de brevissimo dexterae manus digito repente decidermini deputatis potius insereret, ostendit manum laevam ex vulnere tumidiorem. Hinc Horo nata quaestionis occasio, et: Dic, inquit, Disari omnis enim situs corporis pertinet ad medici notionem, tu vero doctrinam et ultra quam medicina postulat consecutus es, dic, inquam, cur sibi communis adsensus anulum in digito qui minimo vicinus Disarius: De hac ipsa quaestione sermo quidam ad nos ab Aegypto venerat, de quo dubitabam fabulamne an veram
Abbreviated transcription (Latin):
auienꝰ: iniũ maxime necessariũ sponte
oblitꝰ ignoro: p̃t̾misit. Cũ ieiini magis
sciant ꝙͣ esuriant. hoc ĩ cõmime nobis
dysarũ si uidec᷑ ab solue. Et ile. Rem tͣc¬
tatu dignam inquit hore quesisti. s cuiꝰ
ratio in aꝑto sit. Cũ enĩ ał̃al ex diu̾sis
ꝯstet eiem̃tis. unũ ÷ de liis que corpꝰ effi¬
ciunt. qd̾ ⁊ solũ aut maxime ultra cet̾a
aptũ sibi querat alim̃tũ calorẽ dico. qui
liquorẽ sibi exigit: nͣstrari. Certe de
ip̃is iiii. elem̃tis extͥnsecus uidemꝰ nec
aquã uec aorem ueq t̾rã aliqͥd quo alat᷑

Expanded text:
Avienus, unum maxime necessarium, sponte Avienus, unum maxime necessarium, sponte an oblitus ignoro, praetermisit: cur ieiuni magis sitiant quam esuriant. Hoc in commune nobis, Dysari, si videtur, absolve.» Et ille: «rem tractatu dignam», inquit, «Hore, quaesisti sed cuius ratio in aperto sit. Cum enim animal ex diversis constet elementis, unum est de his quae corpus efficiunt quod et solum aut maxime ultra cetera aptum sibi quaerat alimentum, calorem dico, qui liquorem sibi exigit ministrari. Certe de ipsis quattuor elementis extrinsecus videmus nec aquam nec aerem neque terram aliquid quo alatur
Abbreviated transcription (Latin):
dexcia in parcheniũ. leua in ioniũ
⁊ directũ inegeũ. ꝑgit. atui ita ing̃dit᷑
in pontũ. Que gͥ rõ facit. ut riuatim
aque de ponto effluant. cũ foris influ¬
entes aquas pontꝰ accipiat : S constat
utͣq ratio. Nã suꝑficies ponti pp̃ ni
Uñ ꝓbatũ ÷ natantia que ut supͣdixi:
Iaciunt᷑ inpontũ foras polli si uero co
lũna decid̾it ratrorsũ in mari. ⁊ hoc
sepe usu ꝓbatũ ⁊. ut gͣuiora queq ĩ
fundo ꝓpontitis ad ponti int̾iora pel¬
lant᷑. A diecta hac una consultatiõe
reticebo. cur om̃e dulciũ magis ma¬
gis dulce indetͣ cũ frigidũ ÷ ꝙͣ sica.¬
ieut. Respondit dysauiꝰ. Calor sensũ
occupat. ⁊ gustatũ lingue feruor int̾.¬
pedit. Iõ exasꝑatione oris p̃uenta sua¬
uitas excludit᷑. qd̾ si caloris absit inui¬
ria: tũ demũ pot̃ lingua incolumi
penetrat uenaꝵ receptacła: ⁊ iõ uoxa
minuit uoluptatẽ. Suecessit noiꝰ. et cũ
multa inqͥt de potu ⁊ cibatũ auesisset

Expanded text:
dextra in Parthenium, laeva in Ionium et directim in Aegaeum pergit, atque ita ingreditur in Pontum. Quae igitur ratio facit ut rivatim aquae de Ponto effluant cum foris influentes aquas Pontus accipiat? Sed constat utraque ratio. Nam superficies Ponti propterVnde probatum est natantia quae, ut supra dixi, iaciuntur in Pontum foras pelli, si verlumna deciderit, introrsum minari. Et hoc saepe usu probatum est ut graviora quaeque in fundo Propontidis ad Ponti interiora pellantur. Adiecta hac una consultatione reticebo: Cur omne dulcium magis dulce videtur, cum frigidum est, quam si caleat? Respondit Disarius: Calor sensum occupat et gustatum linguae fervor interpedit. Ideo exasperatione oris praeventa suavitas excluditur. Quod si caloris absit iniuria, tum demum potest lingua incolumi penetrat venarum receptacula, et ideo noxa minuit voluptatem. Successit Horus et: Cum multa, inquit, de potu et ciba
Abbreviated transcription (Latin):
fuigori dsi ieuatiores marina. plñtiũ
aũc aquar taliĩ in fluere ponto. ⁊ cotã
suꝑficiem eiꝰ infectam eẽ. dulei liqͦre
ñ t̃ qd̾ ait salustiꝰ mare poncicũ. dulciꝰ
ꝙͣ cet̾a ÷. hoc quoq testimonio. qd̾ si ĩ
poncũ. ⁊ paleas ł iigna seu quec̃q na¬
tantia ꝓieeris: foras extra pontũ in
Meatꝰ enĩ qui solus de ucceano receptaᷤᷤ
aquas in maria nr̃a tͣnsitictit infreto
÷ gaditauo qd̾̃ inspaniam asfricãq int̾¬
iacet. ⁊ sine dubio niũdatio ip̃a ꝑ hnspa.

Expanded text:
frigori quasi levatiores marina. Plurimum frigori quasi levatiores marina. Plurimum autem aquarum talium influere Ponto, et totam superficiem eius infectam esse dulci liquore, praeter quod ait Salustius: Mare Ponticum dulcius quam cetera, est hoc quoque testimonio quod, si in Pontum vel paleas vel ligna seu quaecumque natantia proieceris, foras extra Pontum ferMeatus enim qui solus de oceano receptas aquas in maria nostra transmittit in freto est Gaditano quod Hispaniam Africamque interiacet, et sine dubio inundatio i
Abbreviated transcription (Latin):
ta mollicies. et est ꝙͣ oleum multo uqͥdiꝰ
Acerũ uͦ ⁊ liqͥdissimũ ÷ int̾ cet̾os humo¬
res. ⁊ tanto ÷ a cerbiꝰ ut sit acore tͥsti.¬
ficũ. ⁊ exemplo marine aque que ip̃a
quoq amaritudine sui asꝑsa ÷ nũꝙͣ
gelu contͣhit᷑. Nam qd̵ herodotꝰ histori.¬
ar̃ scͥptor cont᷑ oĩũ ferme qui ħ quesie¬
runt opiiionẽ scͥpsit. mare bosphoriẽ
qd̃ ⁊ cuumeriũ appellat. earũq partiũ
omne qd scyticũ dicit᷑. ad gelu constͥn¬
gi. ⁊ consistere alit̾ ÷. ac putat᷑. Nam
nõ marina aqua contͣhit᷑. s qͥa płimũ
in mis regionibꝰ fluuioꝵ ÷ ⁊ paludũ
ĩ ip̃a maria influenttũ suꝑficies mariᷤ
ciu dulces aque innatant congelascit
⁊ ineolumi aqua marina uider̃t
ĩ mari gelu. s de aduenis unidis coac¬
tũ. hoc ⁊ iporito sĩ uidemꝰ in quo
ferunt᷑ contͣcte deflitui aliũ ⁊ palustͥ¬
um undaꝵ multitudine in quas licet

Expanded text:
ta mollities, et est quam oleum multo liquidius: ta mollities, et est quam oleum multo liquidius: acetum vero et liquidissimum inter ceteros humores, et tanto est acerbius ut sit acore tristificum, et exemplo marinae aquae, quae ipsa quoque amaritudine sui aspera est, numquam gelu contrahitur. Nam quod Herodotus historiarum scriptor contra omnium ferme qui haec quaesiverquod et Cimmerium appellat, earumque partium mare omne, quod Scythicum dicitur, id gelu constringi et consistere, aliter est ac putatur. Nam non marina aqua contrahitur, sed quia plurimum in illis regionibus fluviorum est et paludum in ipsa maria influentium, superficies maris, cui dulces aquae innatant, congelascit et incolumi aqua marina videtur in mari gelu, sed de advenis undis coactum. Hoc et in Ponto fieri videmus, in quo feruntur contractae de fluvialium vel palustrium undarum multitudine, in quas licet
Abbreviated transcription (Latin):
uet̾is que inc solebat agitare ad monuit
questiõis cur uina aut nũꝙͣ aut raro
congelescant. cet̾is ex magna parte hnumo¬
ribꝰ. nimietate frigoris cogi solitis. Nũ
quia uinũ seminũ quedã inse caloris ht̃
et ob eam remi liomerꝰ dix̃ aieoaoito¬
ñ ut qͥã putãt pp̃ calorẽ analia quepiã
causa ÷. cuã qͥs ignor scire cupio ad hoc
dẏsariꝰ. Esto uina nat᷑ali muniant᷑ calo¬
re. nec oleũ minꝰ i gnicũ ÷ aut minorẽ
gelu stringit᷑. Cerce si putas ea que ca¬
uidiora sunt difficilius congelasce: con¬
gruens erat nec oleum concrescẽ. ⁊ ca
que frigictiora st̃ facile gelii cogi. Ace.¬
tũ aũ om̃iũ mgxime frigorisst̃mũ ÷.
atq id tñ nũꝙͣ gelu stringit᷑. Nũ gͥ ma¬
gis oleo causa ÷ coaguli celerioris ꝙ ⁊
leingatiꝰ ⁊ spissus ÷: faciliora euĩ
ad coeuntũ uident᷑ que leuatiora d̾n¬
sioraq suut. Uiuo aũt ñ contingit tã¬

Expanded text:
veteris, quae me solebat agitare, ammonuit veteris, quae me solebat agitare, ammonuit quaestionis, cur vina aut numquam aut rarenter congelascant ceteris ex magna parte humoribus nimietate frigoris cogi solitis? Num quia vinum semina quaedam in se caloris habet et ob eam rem Homerus dixitn, ut quidam putant, propter colorem, an alia quaepiam causa est? quam quia ignoro, scire cupio. Ad haec Disarius: Esto, vina naturali muniantur calore: ne oleum minus ignitum est, aut minorem gelu stringitur. Certe si putas ea quae calidiora sunt difficilius congelascere, congruens erat nec oleum concrescere et ea quae frigidiora sunt facile gelu cogi: acetum autem omnium maxime frigorificum est, atque id tamen numquam gelu stringitur. Num igitur magis oleo causa est coaguli celerioris quod et levigatius et spissius est? faciliora enim ad coeundum videntur quae levatiora densioraque sunt: vino autem non contingit tan
Abbreviated transcription (Latin):
cque uoxia ÷. ac si epota sit frigida. gͦ ñ so.¬
le rigore niualis aqua ꝑniciosa ÷. s ob aliã
causam ꝙͣ ñ ingebit aꝑire auctore aristo¬
tile qui in phisicis questioĩbꝰ siuis hanc
posuit. ⁊ in hc̃ sensũ in fallor absoluit. Dĩs
aqua inquit habz in se aeris cenussimi
portiorem quo salutaris ÷. habr ⁊ t̾renam
fecem qira ÷ corpulenta post terrã. Cũgͦ
aeris frigore ⁊ gelu coacta coalescit. necẽe̾
ꝑ euaporationẽ uelut expͥmi ex ea aurã
illam cenuissimã. qua discendente conue¬
mat itcoagulũ sola t̾rea in se remanẽte
nat᷑a. Qd̾ hĩc apparet. quia cũ fu̾it ead̾
aqua solis calore soluta minor modꝰ eiꝰ
euaporatio solum in aaua salubre consũpsit
Nix gͦ que nicħ ÷ alid̾ quã aqua ĩ aere d̾nsa¬
ta tenutatẽ sui cũ denseret᷑ amsit. ⁊ iõ
exeiꝰ resoluta epotu diu̾sam̃broꝵ gña
iusc̾ibꝰ inseminant᷑. Nominatũ gelu

Expanded text:
aeque noxia est ac si epota sit frigida. Ergo non soaeque noxia est ac si epota sit frigida. Ergo non solo rigore nivalis aqua perniciosa est, sed ob aliam causam, quam non pigebit aperire auctore Aristotele, qui in physicis quaestionibus suis hanc posuit et in hunc sensum ni fallor absolvit. "Omnis aqua", inquit, "habet in se aëris tenuissimi portionem quo salutaris est, habet et terream faecem qua est corpulenta post terram. Cum ergo aëris frigore et gelu coacta coalescit, necesse est per evaporationem velut exprimi ex ea auram illam tenuissimam, qua discedente conveniat in coagulum, sola terrea in se remanente natura. Quod hinc apparet quia cum fuerit eadem aqua solis calore resoluta, minor modus eius evaporatio solum in aqua salubre consumpsit." Nix ergo, quae nihil aliud est quam aqua in aere denseta, tenuitatem sui, cum denseretur, amisit, et ideo ex eius resolutae potu diversa morborum genera visceribus inseminantur. Nominatum gelu
Abbreviated transcription (Latin):
plus feruet ꝙͣ ut diutiꝰ mancti possit ilico
deuoramꝰ. ⁊ tñ aliius ñ ꝑnitiose urit᷑.
Et ile. Intestinus caior que in aluo qͣsi
mlt̾o maior uehem̃tiorq qͥcqͥd calidũ ac¬
cipit. magnitudine sua circũuenit.
ac debilitate. Iõ p̃stat siqͥd ori feruid̾
ad moueris : ñ ut qͥdã faciunt hiare. ne
nouo sp̃u feruori iures ministres. s pau¬
lisꝑ labra cõpͥm̃e. ut maior calor qui de
uentre ⁊ ori opitulat᷑ cõpͥmat intnorẽ
calorem. Manus aũt ut rem feriudã ferre
possit. iuallo ꝓpͥo iuuat᷑ colore. Iamdudũ
inqͥt auienus. nosse habeo. cur aqua que
obsita qlebis nuuium ꝑducit᷑ ad niualem
rigorem. ñ minꝰ in pocu noxia t ꝙͣ ex ip̃a
niue aqua resoluta. Sciꝰ enĩ qͦt qͣnteq
noxe epoto niuis humore nascant᷑. Et dẏ¬
sariꝰ. Addo ad ate quesitis. Aqua enĩ ex ni¬
ue resoluta. ⁊̃ si igne calefiat. ⁊ calida bibat᷑

Expanded text:
plus fervet quam ut diutius mandi possit, ilico plus fervet quam ut diutius mandi possit, ilico devoramus et tamen alvus non perniciose uritur.» Et ille: «intestinus calor qui in alvo est quasi multo maior vehementiorque quicquid calidum accipit magnitudine sua circumvenit ac debilitat. Ideo praestat si quid ori fervidum admoveris, non ut quidam faciunt hiare, ne novo spiritu fervori vires ministres, sed paulisper labra comprimere, ut maior calor qui de ventre etiam ori opitulatur comprimat minorem calorem. Manus autem, ut rem fervidam ferre possit, nullo proprio iuvatur calore.» «Iamdudum», inquit Avienus, «nosse aveo cur aqua quae obsita globis nivium perducitur ad nivalem rigorem minus in potu noxia est quam ex ipsa nive aqua resoluta. Scimus enim quot quantaeque noxae epoto nivis umore nascantur.» Et Dysarius: «addo aliquid a te quaesitis. Aqua enim ex nive resoluta, etiam si igne calefiat et calida bibatur,
Abbreviated transcription (Latin):
potii extiuguit᷑ ꝙͣ cũ famẽ sedat᷑ cibo. Et
dysariꝰ. Exp̃clictis hoc quoq liquet. Nlan
pocionis tocis haustꝰ ut ome corpꝰ sinłꝰ
penetrat. ⁊ omĩũ partiũ sensus facit. u¬
nam maxunã ⁊ sensibilem uolupcatem
Cibꝰ aũ exiguo sub ministrati paulacim
penuriam consolat᷑. io uoluptas eiꝰ multi¬
phariam cõminuit᷑. Hoc qͦ si uidet᷑ addo
quesitis. cur qui aindius uorant facilius
satias capiant ꝙͣ qui ead̾ quietiꝰ ederint.
Breuis ÷ inquit ila responsio. Nam ubi
auide deuorat᷑. tc̃ multꝰ aer cũ ecdulibꝰ ĩ¬
fert᷑ pp̃ hiantũ rictus. ⁊ ebrietatẽ respiran¬
di. Igit᷑ ubi aer uenas cõpleuit. Ad obici¬
end̾ fastidiũ ꝓcibo pensat᷑. Hi molestus
tibi sũ dẏ̃sari patere plus nimio. ex dis¬
cencti cupidine garrientẽ. et dicas que¬
so cur ectulia sacis calida. sacis faciliꝰ cõpͥ¬
miniꝰ ore quã marui sustinemꝰ. ⁊ si qͥd eoꝵ

Expanded text:
potu extinguitur, quam cum fames sedatur cibo? Et potu extinguitur, quam cum fames sedatur cibo? Et Disarius: Ex praedictis hoc quoque licet. Nam potionis totus haustus in omne corpus simul penetrat et omnium partium sensus facit unam maximam et sensibilem voluptatem: cibus autem exiguo subministratu paulatim penuriam consolatur; ideo voluptas eius multifariam comminuitur. Hoc quoque, si videtur, addo quaesitis: Cur qui avidius vorant facilius satias capit quam qui eadem quietius ederint? Brevis est, inquit, illa responsio. Nam ubi avide devoretur, tunc multus aer cum edulibus infertur propter hiantium rictus et crebritatem respirandi; igitur ubi aer venas conplevit, ad obiciendum fastidium pro cibo pensatur. Ni molestus tibi sum, Disari, patere plus nimio ex discendi cupidine garrientem, et dicas, quaeso, cur edulia satis calida facilius conprimimus ore quam manu sustinemus,
Abbreviated transcription (Latin):
uidet᷑ ieuno quã ei aui cibũ sũpsit ⁊ Et
ille. Uenas mectia uacue facit sat᷑itas ob¬
struit. g cũ pocio ꝑmanitatẽ penit᷑ in¬
fluit. qͥa ñ obtusas cibo uenas inuenit:
neq fit admixtione dilutior. et ꝑuacuũ
means gustatu fortiore sentit᷑. Hoc quoq
scienctũ mͥ ÷ auienꝰ ait cur qui esuriens
luberit aliqͣntulũ famẽ subleuat. qui
uͦ scieus cibũ sũpsit. ñ solũ ñ domat sitĩ
s magis magisq cupidinẽ potꝰ accendit
Nota ÷ inqͥt dẏsariꝰ causa. Nara li quori
cerat. accepto potꝰ remedio. qͣ iam ũ ĩ totũ
uacua recreat᷑. cibatꝰ uͦ ut poce concrecior
⁊ granchor in uenas non nisi paulatĩ con¬
fectus admutit᷑. Io sicim quã repꝑit ulło
solatio subleuat. mo qͥcqͥd foris humoris na¬
tus ⁊ exorbet. ⁊ m̃ pemuiria eiꝰ quesitis uocat᷑
auget᷑. Nec hoc mͥ auienus ait ignoratũ
relinquo. cur maior uoluptas : cũ sias

Expanded text:
videtur ieiuno quam ei qui cibum sumpsit? Et videtur ieiuno quam ei qui cibum sumpsit? Et ille: Venas inedia vacuefacit, saturitas obstruit. Igitur cum potio per inanitatem penitus influit, quia non obtusas cibo venas invenit neque fit admixtione dilutior, et per vacuum means gustatu fortiore sentitur. Hoc quoque sciendum mihi est, Avienus ait: Cur qui esuriens biberit aliquantulum famem sublevat, qui vero sitiens cibum sumpserit non solum non domat sitim sed magis magisque cupidinem potus accendit? Nota est, inquit Disarius, causa. Nam liquori cerat accepto potus remedio quasi iam non in totum vacua recreatur: cibatus vero, utpote concretior et grandior, in venas non nisi paulatim confectus admittitur; ideo sitim quam repperit nullo solatio sublevat, immo quicquid foris humoris nactus est exorbet, et inde penuria eius, quae sitis vocatur, augetur. Nec hoc mihi, Avienus ait, ignoratum relinquo: Cur maior voluptas est, cum sitis
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ inimo ÷. Quero gͥ cur oleũ qd̾ in sum
optima ẽẽ credant᷑. Nec cũctatꝰ dẏsarus
ait. Mel qd optimũ ÷ reli quo pond̾osius ÷
Inuase gͥ mellis pars aue in io ÷ utq p̃¬
stat poticse. ⁊ io suꝑuante p̃ciosior ẽ. Con¬
tra inuase iuni pars inferior admixtiõe
fecis ñ mͦ turbulentaᷤᷤ ⁊ sapore det̾ior ÷.
Pars uͦ summa aeris uicinia corũpit᷑. cuiꝰ
admixcione fic dilucior. Uñ agricole do¬
lia non contenti subcecto reposuisse defo.¬
clunt. ⁊ oꝑim̃tis extͥusecus illitis mmuni¬
unt teremouentes inqͣntũ fĩ pot̃ auino
aeris contagionẽ aquo tam manifeste ledit
ut uix se cueat᷑ in uase pleno. ⁊ ĩo aeri
ris admixtiõĩ pacefec̃is. reliquũ qd̾ remã¬
sit om̃e corrũpit᷑. Mectia gͥ pais qͣntũ a
confinio sumini utusq tantũ anoxa re¬
mota ÷. qd̾ si nec turbulenta. nec duluta
Adiecit auienꝰ. Cur ead̾ potio meratior

Expanded text:
quod in imo est. Quaero igitur cur oleum quod in summo quod in imo est. Quaero igitur cur oleum quod in summo optima esse credantur? Nec cunctatus Disarius ait: Mel quod optimum est reliquo ponderosius est, in vase igitur mellis pars quae in imo est utique praestat pondere, et ideo supernante pretiosior est: contra in vase vini pars inferior admixtione faecis non modo turbulenta sed et sapore deterior est, pars vero summa aeris vicinia corrumpitur, cuius admixtione fit dilutior. Unde agricolae dolia, non contenti sub tecto reposuisse, defodiunt et operimentis extrinsecus inlitis muniunt removentes in quantum fieri potest a vino aeris contagionem, a quo tam manifeste laeditur ut vix se tueatur in vase pleno et ideo aeri ris admixtioni patefeceris, reliquum quod remansit omne corrumpitur. Media igitur pars quantum a confinio summi utriusque tantum a noxa remota est quasi nec turbulenta nec diluta. Adiecit Avienus: Cur eadem potio meracior
Abbreviated transcription (Latin):
siuit melle det̾gunt᷑. Igitͣ longinquitate
temporis deutroq aliqͥd exsorbente uinũ.
meratius fit. mel aridius. ⁊ ita mel succo
pͥuatur. ut uinũ aqua uberat᷑. Nec hoc
qd̾ sequit᷑ dissimile quesitis ÷. cur si uasa
uini atq olei diutule semiplena custo¬
dias uinũ ferme macore coirũpit oleo.
contra sapor suauior conciliat᷑. Utrũq
suꝑne li quido caret aer aduena incidit. qͥ
tenuissimũ quẽq humorẽ elicit ⁊ exorb
To siccato uinũ ꝙͣspoliatũ uiribꝰ ꝓut in¬
genio imbecillũ. aut ualitũ fuit. ⁊ acore
exasꝑat᷑. uel aust̾itate restͥngit᷑. Oleum
aũ suꝑuacuo humore siccato uelud muco.¬
re qui in eo latuit abst̾so. Ad quirit nouã
suauitatẽ saporis. Rursus ait auienꝰ hesi¬
dũ ⁊ cet̾is partibꝰ ad sacietacẽ ditit abutñd̾
medietate consistẽt. S ⁊ hoc usu ꝓbatũ ÷
ioleo optimũ ẽẽ qd̾ suꝑnatat in melle

Expanded text:
sunt melle deterguntur. Igitur longinquitate sunt melle deterguntur. Igitur longinquitate temporis de utroque aliquid exorbente vinum meracius fit, mel aridius: et ita mel suco privatur ut vinum aqua liberatur. Nec hoc quod sequitur dissimile quaesitis est: Cur, si vas vini atque olei diutule semiplena custodias, vinum ferme in acorem corrumpitur, oleo contra sapor suavior conciliatur? Utrumquum quod superne liquido caret aer advena incidit, qui tenuissimum quemque humorem elicit et exorbet: eo siccato vinum quasi spoliatum viribus, prout ingenio imbecillum aut validum fuit, vel acore exasperatur vel austeritate restringitur, oleum autem superfluo humore siccato, velut mucore qui in eo latuit absterso, acquirit novam suavitatem saporis. Rursus ait Avienus: Hesiit abutendum, medietate consisteret. Sed et hoc usu probatum est, in oleo optimum esse quod supernatat, in melle
Abbreviated transcription (Latin):
Iõ aũ facile mutat᷑ qd̾ nlło firmam̃to
uixũ undiq sui ad uoxam patet. sex it¬
uino sustiñdo ⁊ alendo ⁊ uiribꝰ suffi.¬
cienctis qͣsi radix eiꝰ ÷. Et boc quero aui¬
entis ait. cur fex inimo subsidit omĩ¬
um: nisi mellis mel solũ ÷. qd̵ ĩ fũmũ
fecit expuat. Ad hoc dysarius. fecis matuã
ut spissa atq t̾rena cet̾is latitibꝰ pondẽ p̃¬
stat melle uincit᷑. iõ in illis gͣnitate deuer.¬
gens ad fundũ decidit. in melle uͦ ut leui¬
or deloco uicta supsũ peilit᷑. Qm̃ exluis que
dicta sunt ingerent se similes questiones
cur dẏsari ita mel ⁊ uinũ diu̾sis etatibꝰ
miscenctũ ec̃ nono hunectio. ⁊ ueculo faler¬
uo: ꝓpt̾ea inquit ille. qͥa intͥse ingenio di¬
uerso sunt. Uͥni enĩ nat᷑a humida est.
mellis arida. si dicto meo ad dubitau̾is:
mecticine contẽplacor effectũ. Namq udã¬
da sunt corpis uino fouent᷑. que siccanda

Expanded text:
Ideo autem facile mutatur, quod nullo firmamento Ideo autem facile mutatur, quod nullo firmamento nixum undique sui ad noxam patet. Faex ino sustinendo et alendo et viribus sufficiendis quasi radix eius est. Et hoc quaero, Avienus ait: Cur faex in imo subsidit omnium nisi mellis: mel solum est quod in summum faecem expuat? Ad hoc Disarius: Faecis materia ut spissa atque terrena ceteris laticibus pondere praestat, melle vincitur. Ideo in illis gravitate devergens ad fundum decidit, in melle vero ut levior de loco victa sursum pellitur. Quoniam ex his quae dicta sunt ingerunt se similes quaestiones: Cur, Disari, ita mel et vinum diversis aetatibus miscendum esse novo Hymettio et vetulo Falerno. Propterea, inquit ille, quia inter se ingenio diversa sunt. Vini enim natura humida est, mellis arida. Si dicto meo addubitaveris, medicinae contemplator effectum. Nam quae udanda sunt corporis vino foventur, quae siccanda
Abbreviated transcription (Latin):
Hoc cessante ꝑ anime cdiscessũ m̃bra
marcescunt. ⁊ om̃e poncłe suo conflictũ
c orpꝰ obterit᷑. cũ sanguis ⁊̃ qui ꝗͣ dui fuit
cõpos caloris dabat m̃bris uigoreni. calore
discedente uersus insaniem ñ manet
int̾ uenas. s foras exprimit᷑ atq ita laxa¬
tis spiram̃tis effluit tabes feculenta. s
fĩ saladmixtiis corꝑi ꝓhibet. Est eiũ na¬
tura siccus ⁊ calidus. ⁊ fluxum qͥd̾̃ corpo¬
ris calore contrahit humorẽ uͦ siccitate
ł cohercet ⁊ crorbet. Certe humorẽ sale
disfr̃i. siue consumi fit hĩe cognicũ facile
qd̾ si duo paries pari magnitudine fec̾is
unũ sale asꝑsum. sitie sale alt̾m inue¬
humore ineo ꝑ salis penurium ꝑ manente
⁊ hoc adisario meo quesitũ uolo cͣ defeca¬
cũ uinũ ualidiꝰ fit uiribꝰ. s uifirmiꝰ ad
ꝑ manendũ. ⁊ tam libentẽ cito ꝑ mouet
ꝗͣ ip̃m si manserit facile mutat᷑. Quod
bibentis qͣnto fit liquidius fece p̃gata

Expanded text:
Hoc cessante per animae discessum membra Hoc cessante per animae discessum membra marcescunt, et omne pondere suo conflictum corpus obteritur: tum sanguis etiam, qui, quamdiu fuit compos caloris, dabat membris vigorem, calore discedente versus in saniem non manet intra venas, sed foras exprimitur: atque ita laxatis spiramentis effluit tabes faeculenta. Id fieri sal admixtus corpori prohibet. Est enim natura siccus et calidus, et fluxum quidem corporis calore contrahit, humorem vero siccitate vel coercet vel exorbet. Certe humorem sale differri sive consumi fit hinc cognitu facile, quod, si duos panes pari magnitudine feceris, unum sale aspersum, sine sale alterum, invescilicet humore in eo per salis penuriam permanente. Et hoc a Disario meo quaesitum volo, cur defaecatum vinum validius sit viribus, sed infirmius ad permanendum, et tam bibentem cito permovet quam ipsum, si manserit, facile mutatur? Quod bibentis quanto fit liquidius faece purgata.
Abbreviated transcription (Latin):
tũ uentͥs comicat᷑ timorẽ. quia muscłi
quibꝰ claudebant᷑ recm̃toꝵ meatus fu¬
tunicatẽ continebant᷑. Seritius his
dictis uenerabilit̾ ad sensus obticuit.
Tunc auienꝰ. Quia me ordo ad similitu¬
dinẽ consultatiõis applicat. rectucendus
m̃ ÷ ad conuiuiũ sermo qui longiꝰ am̃¬
sa iam fuerat euagatus. ⁊ ad alias tͣnsi¬
erat q̃stiones. Sepe apposita salita carne
quã lardũ uocamꝰ ut opinor qͣsi large a¬
rictũ querere mecũ ip̃e coustitui quarõne
carnẽ ad diut᷑nitatẽ usus admixtio salis
seruet. hoc licet estimarẽ mecũ possim.
malo tñ ab eo qui corporibꝰ curat certior
fieri. Et dẏsariꝰ. Om̃e corpꝰ suapte nat᷑a
dissolubile ⁊ marcidũ ÷. ⁊ uisi qͦdã iũ¬
culo coneat᷑ facile defluit. Contine̾t᷑ aũ¬
ꝙͣdui inest. auima reciꝓcatione aeris
qua uagetant᷑ conceptacła spiritꝰ. dũ
semꝑ uouo spirancli nutͥunt᷑ alim̃to

Expanded text:
ntum ventris comitatur timorem, quia musculi ntum ventris comitatur timorem, quia musculi quibus claudebantur retrimentorum meatus, futunitatem continebantur.» Servius his dictis venerabiliter adsensus opticuit. Tunc Avienus, «quia me ordo», ait, «ad similitudinem consultationis adplicat, reducendus mihi est ad convivium sermo qui longius a mensa iam fuerat evagatus et ad alias transierat quaestiones. Saepe adposita salita carne quam laridum vocamus, ut opinor quasi "large aridum", quaerere mecum ipse constitui qua ratione carnem ad diuturnitatem usus admixtio salis servet. Hoc licet aestimare mecum possim, malo tamen ab eo qui corporibus curat certior fieri.» Et Dysarius: «omne corpus suapte natura dissolubile et marcidum est et, nisi quodam vinculo contineatur, facile defluit. Continetur auamdiu inest anima, reciprocatione aeris, qua vegetantur conceptacula spiritus, dum semper novo spirandi nutriuntur alimento.
Abbreviated transcription (Latin):
de his pot̾is cũ nich alid̾ sit rubor nisi co.¬
lor sanguinis. Addit seruius. Et qui gau¬
dent eur rubescunt: Et dysariꝰ. Gau¬
diũ inqͥt extͥnsecus contingit. ad hoc
aĩmoso occ̾su nat᷑a festinat ꝙͣ sanguis
cõmutando qͣi alacͥtate integͥtate sue
cõpotẽ conainguit cutẽ. ⁊ iñ suilis color
nascit᷑. Idẽ refert. Contͣ qui metuũt qua
rõne pallescunt: Nec hoc ait disariuᷤ
in occulto ÷. Nat᷑a enĩ cũ qͥd de excͥusecꝰ
contingentibꝰ metuit ĩ altũ cota dem̾̃git᷑¬
sicut nos quoq continemꝰ lacͥmas late.¬
bras. ⁊ loca nos occulentia querinꝰ.
Gͣ tota descendens ut lateat trahit secum
sanguinẽ quo uelut curru semꝑ uelnit᷑
hoc demĩso. humor dilutior cuti remare
⁊ inde pallescit. iõ tirent ⁊ tremũt quia
uirtꝰ aĩme introrsus fugiens neruos re¬
liquit. quibꝰ tenebat᷑ fortitudo m̃broꝵ
⁊ m̃ saltu timoris agitant᷑. hĩc ⁊ laxam̃¬

Expanded text:
de his poteris, cum nihil aliud sit rubor nisi code his poteris, cum nihil aliud sit rubor nisi color sanguinis. Addit Servius: Et qui gaudent cur rubescunt? Et Disarius: Gaudium, inquit, extrinsecus contingit: ad hoc animoso occursu natura festinat, quam sanguis comitando quasi alacritate integritatis suae compotem tinguit cutem, et inde similis color nascitur. Idem refert: Contra qui metuunt qua ratione pallescunt? Nec hoc, Disarius ait, in occulto est: natura enim, cum quid de extrinsecus contingentibus metuit, in altusicut nos quoque cum timemus latebras et loca nos occulentia quaerimus. Ergo tota descendens ut lateat, trahit secum sanguinem quo velut curru semper vehitur. Hoc demerso umor dilutior cuti remanet, et inde pallescit. Ideo timentes et tremunt, quia virtus animae introrsum fugiens nervos relinquit quibus tenebatur fortitudo membrorum, et inde saltu timoris agitantur. Hinc et laxame
Abbreviated transcription (Latin):
uie ueretundia usq ad ꝓditionẽ coloris
erubuit. Et dẏsarius. Age serui ñ solũ
adolescentium. qui tibi equeui sunt
s senũ quoq om̃iũ doctissime cõmas¬
cłã frontẽ. ⁊ seq̃strata uerecundia ꝙͣ ĩ
te facies rubore indicat confer nobiscũ
ub̾e qd̾ occc᷑rerit int̾ogationibꝰ tuis
ñ minus doctne collaturꝰ ꝙͣ si aliis ꝯ.¬
sulentibꝰ ipse respondeas. Cũq dui u¬
tile tacentẽ crebis iue hortatibꝰ exci¬
taret. Hoc inquit seruius exte qureco
qd̾ mͥ contigisse dixisti: que faciat ut
robur corpori ex ãñmi pudore nascat᷑
Et ille. Nat᷑a inqͥt. cũ qͥd ei occͣrit ho¬
nesto pudore dignũ. imũ petendo pe¬
netrat sanguinẽ. quo cõmoto atq dif.¬
fuso. cutis tinguit᷑. ⁊ in nascit᷑. robur
dũt ⁊̃ phisifi qd̾ nat᷑a pudore tacta ita
sanguinẽ añ se puellam̃to tendat ut
uidemꝰ queq erubescentẽ manũ sibi
ante faciem freqͣrt᷑ oppon̾e. Nec dubitare

Expanded text:
ille verecundia usque ad proditionem coloris ille verecundia usque ad proditionem coloris erubuit. Et Dysarius, «age Servi, non solum adulescentium qui tibi aequaevi sunt sed senum quoque omnium doctissime, commascula frontem et sequestrata verecundia, quam in te facies rubore indicat, confer nobiscum uod occurrerit, interrogationibus tuis non minus doctrinae collaturus quam si aliis consulentibus ipse respondeas. Cumque diutule tacentem crebris ille hortatibus excitaret: Hoc, inquit Servius, ex te quaero, quod mihi contigisse dixisti, quae faciat causa, ut rubor corpori ex animi pudore nascatur? Et ille: Natura, inquit, cum quid ei occurrit honesto pudore dignum, imum petendo penetrat sanguinem, quo commoto atque diffuso cutis tinguitur, et inde nascitur rubor. Dicunt etiam physici quod natura pudore tacta ita sanguinem ante se pro velamento tendat ut videmus quemque erubescentem manum sibi ante faciem frequenter opponere. Nec dubitare
Abbreviated transcription (Latin):
ministrantẽ. hũc in ermuchis debili¬
tatem tybiis ingerentẽ. quarũ ossa qͣi
semꝑ in suꝑfluo humore natantia na¬
t᷑ali uirtute caruert̃. ⁊ iõ facile incor¬
quent᷑. dũ pondus si poñti corporis fer¬
re ñ possunt. sicut canna poudẽ sibi
imposito. curnat᷑. Et ensebius. Qm̃
nos a senectute. usq ad eunuchos tͣxit
suꝑflui humoris disputatio dicas uo¬
lo cur ica a cute uocis sunt. ut sepe
mulier an eunuchꝰ loqͣt᷑ nisi uicleas
esficiens cͥssiorem angustat uocis meatũ
⁊ iõ uel feminis ⁊ eunuchis uox acuta
⁊̃ uiris grauis. quibꝰ uocis tͣnfitꝰ ht̃
liberũ. ⁊ ex in tegro patentẽ meatum
Nasci aũ in eiuchis ⁊ infeminis expa¬
ri frigore pene inportuni humoris ha¬
bundantiã. ⁊ hĩc iiquet qd̾ utr̃q corpꝰ
sepe pinguescit. c̃ce ub̾ã ꝓpe similit̾ uta
grand escunt. His dictis cũ ad int̾ogand̾
ordo seruium iam uocaret: nat᷑ali p̃ssus

Expanded text:
minitantem, hunc in eunuchis debiliminitantem, hunc in eunuchis debilitatem tibiis ingerentem, quarum ossa quasi semper in superfluo umore natantia naturali vigore caruerunt et ideo facile intorquentur, dum pondus superpositi corporis ferre non possunt, sicut canna pondere sibi imposito curvatur.» Et Eusebius: «quoniam nos a senectute usque ad eunuchos traxit superflui umoris disputatio, dicas volo cur ita acutae vocis sunt ut saepe mulier an eunuchus loquatur, nisi videas, efficiens crassiorem angustat vocis meatum et ideo vel feminis vel eunuchis vox acuta est, viris gravis, quibus vocis transitus habet liberum et ex integro patentem meatum. Nasci autem in eunuchis et in feminis ex pari frigore parem paene importuni umoris abundantiam etiam hinc liquet, quod utrumque corpus saepe pinguescit, certe ubera prope similiter utrique grandescunt.» His dictis cum ad interrogandum ordo Servium iam vocaret, naturali pressus
Abbreviated transcription (Latin):
ĩo albi st̃ cani qͥa calorẽ humoris nutͥ.¬
unt᷑ mutant᷑. Si gͦ senibꝰ habundantiꝰ
humoris capillos incanitiem tinguit cur
senecta opinionẽ exathe siccitatis accepit:
Quia senecta inquit ille extĩcto ꝑuetustatẽ
nat᷑ali calore sit frigida: ⁊ ex illo frigore
gelichi ⁊ suꝑflui nascunt᷑ humores. cet̾im
loquor uitał longeuitate siccitatis :
Insenecta sicca ÷ inopia nat᷑ał lnuncris
humecta ÷ habundantia uiciosi ex fri
uusltꝰ ininfantia que humida t. habũdan¬
tia ñ suꝑfluui sͥ natalis humoris. Cadem
ratio ÷ que pueritiam canescere ñ patit᷑
cũ sit humectissima. qͥa ñ ex frigore nato
fleumate humida ÷. si illo naturali. ⁊
uitali humore nutͥt᷑. Ille enĩ humor
qͥa aut de etaitis frigore nascit᷑. aut cuiꝰ¬
libet uiciositãs occasione contͣhit᷑ ut
suꝑflinis ita ⁊ noxiis ÷. hũc uidemꝰ ĩ
feminis nisi crebro egerat᷑. extrema

Expanded text:
ideo albi sunt cani, quia colorem humoris quo nutriideo albi sunt cani, quia colorem humoris quo nutriuntur imitantur. Si ergo senibus abundantia humoris capillos in canitiem tinguit; cur senecta opinionem exactae siccitatis accepit? Quia senecta, inquit ille, extincto per vetustatem naturali calore fit frigida, et ex illo frigore gelidi et superflui nascuntur humores. Ceterum liquor vitalis longaevitate siccatus est: inde senecta sicca est inopia naturalis humoris, humecta est abundantia vitiosi ex frigmultus in infantia, quae humida est abundantia non superflui sed naturalis humoris. Eadem ratio est quae pueritiam canescere non patitur, cum sit humectissima, quia non ex frigore nato phlegmate humida est, sed illo naturali et vitali humore nutritur. Ille enim humor, qui aut de aetatis frigore nascitur aut cuiuslibet vitiositatis occasione contsuperfluus, ita et noxius est. Hunc videmus in feminis, nisi crebro egeratur, extrema
Abbreviated transcription (Latin):
rariores. ut qͥcqͥd suꝑflui aut fumei flatꝰ
circa cerebrũ fu̾it. euanescat ꝑ płes me¬
atus. Unde uidem᷑ in siccis defũctoꝵ
capitibꝰ uelut quasdã suturas quibͦ
hemisferia ut ica dixerĩ capitis inli¬
gant᷑. Quibꝰ gͥ illimeatꝰ fuerĩt ampli¬
ores humorem siccitate mutant. ⁊ ĩo
cardius canescunt. s non caliutio carẽt
Ergo siccitas caluos esficit. ut post̾ia ca¬
pitis sicciora ẽc̃ clixist. cut caluũ occi¬
pitium nũꝙͣ uidemꝰ. Ille respondit. Sic¬
citas occipitii non ex uitio s ex nat᷑a᷑¬
iõ omibꝰ sicca sc̃ ooccipitia .xx. illa aũt
siccitate caluitiũ nascit᷑. que ꝑ malã
care contingit. Incapillos crispi dͥa
ita cemꝑati ut capice sicciore sint: tardͤ
canescunt cito in caluitiũ tͣnseunt
Contͣ qui capillo st̃ rariore non eo facilo
nudant᷑. nutriente humore qd̾ ꝙae¬
saia uocitat᷑. fit illis cita canities. Nã

Expanded text:
rariores, ut quicquid superflui aut fumei flatus rariores, ut quicquid superflui aut fumei flatus circa cerebrum fuerit evanescat per plures meatus: unde videmus in siccis defunctorum capitibus velut quasdam suturas quibus hemisphaeria, ut ita dixerim, capitis alligantur. Quibus igitur illi meatus fuerint ampliores, humorem siccitate mutant et ideo tardius canescunt, sed non calvitio carent. Si ergo siccitas calvos efficit, et posteriora capitis sicciora esse dixisti, cur calvum occipitium numquam videmus? Ille respondit: Siccitas occipitii non ex vitio sed ex natpitia. Ex illa autem siccitate calvitium nascitur quae per malam care, contingit. Unde capillos crispi, quia ita temperati sunt ut capite sicciore sint, tarde canescunt, cito in calvitium transeunt: contra qui capillo sunt rariore non eo facile nudantur nutriente humore, quod φλέγμα vocitatur, sed fit illis cita canities: nam
Abbreviated transcription (Latin):
descͥpsit oclis uidere uidearũ. S eusta¬
chto iam cedo cui p̃r ipui consulendilo¬
cũ. Eustachiꝰ. Modo uel uir omiũ disertis¬
simꝰ eusebus uol quitq uolent. alii ad ex¬
certium consultationis accedant nos
postea lib̾iore ocio cong̃diem᷑. Gͦ ait
eusebius habendꝰ mͥ fermo dysari tec̃
de etate eiꝰ. ianuam iam pene ambo
pulsamꝰ. homerꝰ cum senes itoa ioispo¬
tacoyc. uocant quero utrũ ex parte po¬
etico more tocũ caput sig̃tari uelit. an ex
aliqͣ rõne cano huic p̃cipue parti capiti
assignet. Et dẏsariꝰ. Et hoc diumꝰ ule
uates prudent̾ ut cet̾a. nam pars ant̾ior
capitis humictior occipicio ÷.⁊ inde de
cerebro solet inciꝑe cauities. Et si pars
ant̾ior ait ille huitndior ÷ cur caluitiũ
pacit᷑. qd̾ ñ nͥ exsiccitate contingit: Qpͣ¬
cuna inqͥt disariꝰ obiectio. s rõ ñ obscu¬
ra ÷ Partes enĩ pͥores capitis fecit nat᷑a

Expanded text:
descripsit oculis videre videamur. Sed Eustadescripsit oculis videre videamur. Sed Eustathio iam cedo, cui praecipui consulendi locum. Eustathius: Modo vel vir omnium disertissimus Eusebius vel quicunque volent alii ad exercitum consultationis accedant, nos postea liberiore otio congrediemur. Ergo, ait Eusebius, habendus mihi sermo est, Disari, tecum de aetate cuius ianuam iam paene ambo pulsamus. Homerus, cum senes πολιοκροτάφους vocat, quaero, utrum ex parte poetico more totum caput significare velit, an ex aliqua ratione canos huic praecipue parti capitis adsignet? Et Disarius: Et hoc divinus ille vates prudenter, ut cetera. Nam pars anterior capitis humidior occipitio est, et inde crebro solet incipere canities. Et si pars anterior, ait ille, humidior est, cur calvitium patitur, quod non nisi ex siccitate contingit? Oportuna, inquit Disarius, obiectio, sed ratio non obscura est. Partes enim priores capitis fecit natura
Abbreviated transcription (Latin):
ninie ꝓuiclentia acccipit ccrpꝰ animalis
ut uiuãt. ut decore iuiuat. e t iͣm ortali.¬
tas illi suecessione querat᷑. his cribꝰ ꝓpo¬
sitis ut dixi aĩme ꝑ spinalem mectullam
p̃betur effectus. ⁊lam cordi ⁊ iecori ⁊ spi¬
rancdi munst̾iis. que omĩa ad uniend̾
ꝑtinet. uires despinalibꝰ quos diximꝰ
ineatibꝰ ministrãt᷑. neruis ctiam manuũ
pedũ aliaꝵ ue partiũ ꝑ quas decore
inuitur uirtꝰ in de p̃stat᷑. et ut successi
o ꝓcuret᷑ nerui ex cad̾ spinali mechulba
pudendis. ⁊ matrici ut suũ opus ini¬
pleant ministrant᷑. ita nlła in homine
pars corporis. sine spiram̃to qd̵ inuent᷑
terebui locatũ ÷ ⁊ sine spinalis medul¬
le bñficio constat. Sic gͦ fit ut cũ ip̃m
terebrũ sensu carcat. sensus cñ acerebͦ
in om̃e corpꝰ ꝓfici̾cit᷑ eyte g̃culus rr̃¬
euangłs ait. cam plane nobis ostũdit
res optu nature tectas ait qͥed. s̃iuone

Expanded text:
nimae providentia accipit corpus animalis: nimae providentia accipit corpus animalis: ut vivat, ut decore vivat et ut immortalitas illi successione quaeratur. His tribus propositis, ut dixi, animae per spinalem medullam praebetur effectus. Nam cordi et iecori et spirandi ministeriis, quae omnia ad vivendum pertinent, vires de spinalibus quos dixi meatibus ministrantur. Nervis etiam manuum pedum aliarumve partium, per quas decore vivitur, virtus inde praestatur, et ut successio procuretur, nervi ex eadem spinali medulla pudendis et matrici, ut suum opus impleant, ministrantur. Ita nulla in homine pars corporis sine spiramento, quod in ventre cerebri locatum est, et sine spinalis medullae beneficio constat. Sic ergo fit ut cum ipsum cerebrum sensu careat, sensus tamen a cerebro in omne corpEuangelus ait, tam plane nobis ostendit res opertu naturae tectas, ut quicquid sermo
Abbreviated transcription (Latin):
rebri uentre nascentes uicem implent
fistularũ spiram̃tũ sensificũ ad sua quoq
loca nat᷑ali lege ctucentes. ut sensum
⁊ dat illis agnitionẽ spẽrũ ⁊ discretio¬
nẽ coloꝵ. Seda in aures fe diffundit ꝑ
quã eis innascit᷑ noticia sotioꝵ. Tercia na¬
ribꝰ inserit᷑ iũ ministraris odorandi. Qͣrta
palatũ tenet quo de gustatibꝰ uidicat᷑.
qͥnta ui sua omẽ corpꝰ implet. Omĩs enĩ
pars corꝑis mollia ⁊ asꝑa frigida ⁊ callida
disc̾iut. Sexta de cerebro means stoma¬
chum petit cui maxime sensus ÷ necessa¬
ruis: ut que desunt appetat suꝑfluam
respuat. ⁊ in hõie sobrio se ip̃e mod̾et᷑. Sep.¬
tima sẏragia ueruoꝵ infundit sensum
spinali mechulle que ħ ⁊ animali qd̃ ÷
naui carina ⁊ ad cousu aut dignitate
p̃cipua ÷ ut longũ cerebrũ amecticis sit
uocata. Ex hac deniq ut ex cerebro diu̾¬
si nascunt᷑ meatꝰ uirtutẽ tͥbꝰ anime ꝓ¬
positis ministrantes. Tria sunt que ex a¬

Expanded text:
rebri ventre nascentes vicem implent fistularum, spiramentum sensificum ad sua quaeque loca naturali lege ducentes, ut sensum etit oculos et dat illis agnitionem specierum et discretionem colorum; secunda in aures se diffundit per quam eis innascitur notitia sonorum; tertia naribus inseritur vim ministrans odorandi; quarta palatum tenet quo de gustatibus iudicatur; quinta vi sua omne corpus implet, omnis enim pars corporis mollia et aspera, frigida et calida discernit. Sexta de cerebro means stomachum petit, cui maxime sensus est necessarius, ut quae desunt adpetat, superflua respuat et in homine sobrio se ipse moderetur. Septima συζυγία nervorum infundit sensum spinali medullae, quae hoc est animali quod est navi carina, et adeo usu aut dignitate praecipua est ut longum cerebrum a medicis sit vocata. Ex hac denique, ut ex cerebro, diversi nascuntur meatus, virtutem tribus animae propositis ministrantes. Tria sunt enim quae ex a
Abbreviated transcription (Latin):
tem in hoĩe ⁊ alt̾a ⁊ pheralema tenuit. ⁊
que sensu careat qui non ⁊ aĩme neces¬
sartus. S qͥa necessarius animali ÷: lo¬
cat incauernis cerebri spiram̃tũ de esfe¬
ctibꝰ sius. Cuiꝰ spiram̃ti nat᷑a hec ÷ ut
sensus ⁊ ingerat ⁊ gub̾net. De his gͦ cau̾
quas uentres cerebri nr̃a uocauit autiqͥ¬

Expanded text:
tem in homine et altam et sphaeralem tenuit et tem in homine et altam et sphaeralem tenuit et quae sensu careat, qui non est animae necessarius. Sed quia necessarius animali est, locat in cavernis cerebri spiramentum de effectibus suis: cuius spiramenti natura haec est ut sensus et ingerat et gubernet. De his ergo cavernis quas ventres cerebri nostra vocavit antiqui