comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Ista ratis nec flecte manu fuge ꝓxia uelis.
lictora tunc calabro portu te credere portu.
Cu iam nõ poterit pupi nr̃eq saluti.
Altera t̾ͥra dari. qd̾ tanta strage piretur.
Ignoras querit pelagi celiq tumultu.
Quod p̃iz fortuna michi nõ plura locuto.
Iuulsit lacertos ꝑcussa puppe rudentes.
Turbo rapax fragilẽq suꝑ uolitantia malũ.
Dela tulit. sonuit uictis ꝯpagib almis.
Iñ ruũt tota ꝯgesta ꝑicula mundo.
Primꝰ ibocceano cap̾ exeris achalanteo.
Chore mouens estu iaz te tollẽte furebat.
Pontus ⁊ inscopulos totas erexerat undas.
Occurrit gelidus boreas. pelagusq retundit.
Et dubiu pendet cui uento ꝯcidat equor.
Set sicibici uincit rabies aqlonis ⁊ undas.
Torsit ⁊ abstrusas penitꝰ uada fecit arenas.
Nec ꝑfert pontu boras ad saxo. suũq.
Influecꝰ chori flangit mare motaq possũt.
Equora subductis ⁊̃ ꝯcurtere uentis.

Expanded text:
Ista ratis. Ne flecte manus: fuge proxima velis Ista ratis. Ne flecte manus: fuge proxima velis Litora: tum Calabro portu te crede potitum, Cum iam non poterit puppi nostraeque saluti Altera terra dari Quid tanta strage paretur, Ignoras? Quaerit pelagi coelique tumultu Quid praestet Fortuna mihi. Non plura locuto, Avulsit laceros, percussa puppe, rudentes Turbo rapax, fragilemque super volitantia malum Vela tulit: sonuit victis compagibus alnus. Inde ruunt toto congesta pericula mundo. Primus ab Oceano caput exeris Atlanteo, Core, movens aestus: iam te tollente furebat Pontus, et in scopulos totas erexerat undas. Occurrit gelidus Boreas, pelagusque retundit: Et dubium pendet, vento cui pareat, aequor. Sed Scythici vicit rabies Aquilonis, et undas Torsit, et abstrusas penitus vada fecit arenas. Nec perfert pontum Boreas ad saxa, suumque In fluctus Cori frangit mare: motaque possunt Aequora subductis etiam concurrere ventis.
Abbreviated transcription (Latin):
Cunc reptor trepidus fat̾ ratis. aspice seuũ.
Quanta ꝑat pelagus cephyrus ĩtendat a nerꝰ.
Incertu ẽ pupi dubius ferit undiq pontus.
Nubib ⁊ celo nothus ẽ. simurmura ponti.
Cõsulimꝰ chori uem̃ ĩ mare gurgite tanto.
Nec rates hespias tangent nec naufragiis horas.
Despare uia ⁊ uetitos ꝯuertere cursus.
Sola salus liceat uexata lictõa pupe.
Prende̾ ne longe nimiũ sit ꝓmissa tellus.
Fissus cuneta sibi cessura ꝑicula cesar.
Oꝑne minas in ꝗd pelagi uentoq furenti.
Trade suũ italia sicelo auctore recusas.
Mepete. sola tibi causi ẽ ħ iusta timoris.
Uectore nõ nosse tuu. que numina nũꝙͣ.
Destitiuĩt de quo male tunc fortuna meret.¬
Cu post uota uenit medias ꝑrumpe ꝓcellas.
Tutela secure mea. celi iste fletiq.
Nõ puppis nr̃e labor ẽ hãc esare p̾ssam.
Afluctu defendet honus. nec longa furori.
Uentoꝵ seuo dabit mora ꝓderit u̾ndis.

Expanded text:
Tunc rector trepidae fatur ratis: Adspice, saevum Tunc rector trepidae fatur ratis: Adspice, saevum Quanta paret pelagus. Zephyros intendat, an Euros, Incertum est. Puppim dubius ferit undique pontus. Nubibus et coelo Notus est: si murmura ponti Consulimus, Cori verrunt mare. Gurgite tanto, Nec ratis Hesperias tanget, nec naufragus oras. Desperare viam et vetitos convertere cursus, Sola salus. Liceat vexata litora puppe Prendere, ne longe nimium sit proxima tellus. Fisus cuncta sibi cessura pericula Caesar, Sperne minas, inquit, pelagi, ventoque furenti Trade sinum. Italiam si coelo auctore recusas, Me pete. Sola tibi caussa haec est iusta timoris, Vectorem non nosse tuum; quem numina numquam Destituunt, de quo male tunc Fortuna meretCum post vota venit. Medias perrumpe procellas, Tutela secure mea. Coeli iste fretique, Non puppis nostrae labor est: hanc Caesare pressam A fluctu defendet onus. Ne longa furori Ventorum saevo dubitur mora: proderit undis
Abbreviated transcription (Latin):
Nam sol nõ rutilas deduxit mequora nubes.
Concordes q̃ tulit radios. nothũ altera phebi.
Altera ꝑs borea diducta luce uocabat.
Orbe quoq exaustus medio lãguensq recessit.
Spectantes ocłos infirmo lumine passus.
Lunaq nõ gracili surrexit lucida cormi.
Oratulit. multu subnube tristis a ifõ.
S mͥ nec motꝰ nemoꝵ. nec lictoris ictus.
Nec placet incertus ꝗ ꝓuocat equora delphym
Iut siccu ꝙ m̾gus imiat.q̃q ausa uolare.
Irdea sublimis penne confisa natanti.
Quod̾ ꝙ̃ cap̃ spargens uelud undis occupet ĩbre.
Stabili gressu metit᷑ liccora cornix.
S si ma̾gnaꝵ poscunt discrimina reꝵ.
Iud dubite p̃bere manꝰ. uł lictora tanga.
Iussa uł ħ potiꝰ pelagus flatuq negabũt.
Istra polis. sũt uisa quati niger ĩficit horror.
Terga maris longo ꝑ młta uolumina tractu.
Estuat unda minax. flatusq incerta fut̃i.
Tuibida testant̃ ꝯceptos equora uentos.

Expanded text:
Nam sol non rutilas deduxit in aequora nubes Nam sol non rutilas deduxit in aequora nubes Concordesque tulit radios: Noton altera Phoebi, Altera pars Borean diducta luce vocabat. Orbe quoque exhaustus medio languensque recessit, Spectantes oculos infirmo lumine passus. Lunaque non gracili surrexit lucida cornu, Ora tulit, vultu sub nubem tristis ituro. Sed mihi nec motus nemorum, nec litoris ictus, Nec placet incertus, qui provocat aequora, Delphin: Aut siccum quod mergus amat: quodque ausa volare Ardea sublimis pennae confisa natanti: Quodque caput spargens undis, velut occupet imbrem, Instabili gressu metitur litora cornix. Sed si magnarum poscunt discrimina rerum, Haud dubitem praebere manus. Vel litora tangam Iussa, vel hoc potius pelagus flatusque negabunt. Astra polis, sunt visa quati. Niger inficit horror Terga maris: longo per multa volumina tractu Aestuat unda minax, flatusque incerta futuri: Turbida testantur conceptos aequora ventos.
Abbreviated transcription (Latin):
Limina omouit molli ꝯsurgit anudas.
Quem dabat alga thoro nam mea naufragꝰ ĩꝗd.
Tecta petit. aut quẽ nr̃e fortuna coegit.
luxiliu sꝑare case sic fatur abalto.
Aggere iam tepide sublato fune fauille.
Scintilla tenuere ꝯmotos pauit ĩ ignes.
Securus belli p̃dam eiuilibus arinis.
Scit nõ cẽ casi. ouite tuta facultas.
Pauꝑis ingustiq lares omiun̾a nõ dur.
Intellecta deu. quib hec cõtingẽ templis.
Aut potuit muris nullo trepidare tumultu.
Cesirea pulsante manu tũe poste recluso.
Dux ait expecta uotis maiora modestis.
Spesq tuas laxa. iuuenis si uissa secutiis
Meueis espia nõ ultra cuneta carine.
Debebis manibq inoper dussisse senectar
Ne cessa p̃bere deo. tua fata uolenti.
Ingustos opib subitis implere penates.
Sic fatur ꝙͣꝙͣ plebrio tectus amictu.
Indocilis priuata loqui tũc pauꝑ amidas.
Multa qdͤ phibent nocturno credere ponto.

Expanded text:
Limina commovit. Molli consurgit Amyclas, Limina commovit. Molli consurgit Amyclas, Quem dabat alga, toro. Quisnam mea nafragus, inquit, Tecta petit? aut quem nostrae Fortuna coegit Auxilium sperare casae? Sic fatus, ab alto Aggere iam tepidae sublato fune favillae, Scintillam tenuem commotos pavit in ignes; Securus belli: praedam civilibus armis Scit non esse casas. O vitae tuta facultas Pauperis, angustique lares! o munera nondum Intellecta deum! quibus hoc contingere templis Aut potuit muris, nullo trepidare tumultu, Caesarea pulsante manu? Tum poste recluso, Dux ait: Exspecta votis maiora modestis, Spesque tuas laxa, iuvenis. Si iussa secutus Me vehis Hesperiam, non ultra cuncta carinae Debebis, manibusque inopem duxisse senectam. Ne cessa praebere deo tua fata, volenti Angustos opibus subitis implere Penates. Sic fatur: quamquam plebeio tectus amictu, Indocilis privata loqui. Tum pauper Amyclas: Multa quidem prohibent nocturno credere ponto.
Abbreviated transcription (Latin):
U̾ ocib ercitu pꝰ ꝙͣ cessare uidebat.
Dur se de eẽdeis ac nõ sibi mũna ẽdit.
Sponte ꝑĩcautas audet tẽptare latebras.
Quod iussi timuẽ fretu temeraĩa ꝓno.
Eꝓptus cessisse deo. fluctꝰq uerendos
Cassib exigua sꝑat supare carina.
Soluerat armoꝵ fessas mos languida curas.
Pnta qes miseris ĩquoꝵ pectora sop̃no.
Dat uires fortuna minor cast iaz silebat.
Tertia iar uigiles ꝯmouerat hora sedõs.
Cesar solicitõ puasta silentia gressu.
Uis famuli audenda ꝑat. cunctisq relictis.
dola placet fortuna comes tentoria pꝰꝙͣ.
Egressus uigiliu. sop̃no cedentia m̃bra
Trãsiluit questus tacite qd̾ falle̾ posset.
Lictõa curua legit. pͥmisq ĩueĩt ĩundis.
Rupibexesis her̾te fune garina.
Rectoẽ deũ q̃ ratis secura tẽbat.
luc ꝓeul iñ domꝰ nõ ullo robore fulta.
Sstenli uico eãnaq intesta palustri
Et latus inuersa nudũ munita phaselo.
Hec cesar bist̾q manu q̃ssantia tectu.

Expanded text:
 cessare videbat, Dum se deesse deis, ac non sibi numina, credit, Sponte per incautas audet tentare tenebras, Quod iussi timuere, fretum, temeraria prono Expertus cessisse deo: fluctusque verendos Classibus, exigua sperat superare carina. Solverat armorum fessas nox languida curas: Parta quies miseris, in quorum pectora somno Dat vires fortuna minor. Iam castra silebant; Tertia iam vigiles commoverat hora secundos: Caesar sollicito per vasta silentia gressu Vix famulis audenda parat: cunctisque relictis, Sola placet Fortuna comes. Tentoria postquam Egressus, vigilum somno cedentis membra Transsiluit, questus tacite quod fallere posset. Litora curva legit, primisque invenit in undis Rupibus exesis haerentem fune carinam. Rectorem dominumque ratis secura tenebat Haud procul inde domus, non ullo robore fulta, Sed sterili iunco cannaque intexta palustri, Et latus inversa nudum munita phaselo. Haec Caesar bis terque manu quassantia tectum
Abbreviated transcription (Latin):
Deceptis uacuu manib ꝯplexa cubile ẽ.
Itqr oblita fuge. que sũt nocce maritu.
Iam ꝙͣuis fsama tectas urgẽte medullas.
lõ muat in toto corpus iactare cubili.
Seruat᷑ ꝑs illa thori caruisse timebat.
Pompeio s nõ supi tam leta pcibant.
In stabat misereq magnũ que redderet hora.
Imposuẽ uigis admotaq couimiꝰ ina.

Expanded text:
le est, Atque oblita fugae quaesivit nocte maritum Nam, flamma quamvis tacitas urgente medullas, Non iuvat in toto corpus iactare cubili: Servatur pars illa tori. Caruisse timebat Pompeio: sed non superi tam laeta parabant. Instabat, miserae Magnum quae redderet hora. Imposuere iugi
Abbreviated transcription (Latin):
Iorũt recessus equoris.
Que gemitus niueis unda feracior. rin abu ducle¬
Del qlle rubentis pur pure.
Nec nõ que teienpisce uel asperis. Quod he¬
S quona lageat quod eupiunt bonu. Enfiañ¬
Descire ceci sustuent
Et quod stelliferu trans abut polum.

Expanded text:
Norunt recessus aequoris, Quae gemmis niveis unda feracior, Vel quae rubentis purpurae, Nec non quae tenero pisce, vel asperis PraesteSed quonam lateat, quod cupiunt bonum, Nescire caeci sustinent, Et, quod stelliferum trans abiit polum
Abbreviated transcription (Latin):
sib  m̃e m̃us ꝑturbacior̃ coanque sta est
tu quar per piti meisa per fundo
Mens hebet ꝓpria luce uelicta
Cendit mexternas ie tenebras
Terrenis quotiens ratibus scta

Expanded text:
strae mentis perturbatione conquesta est: Heu quam praecipiti mersa profundo mens hebet et propria luce relicta tendit in externas ire tenebras, terrenis quotiens flatibus aucta
Abbreviated transcription (Latin):
bili materia ꝑfecit qͣueati rostea eadẽ ꝑdẽte cognomi ⁊
sus manili ip̃a irruetat Quar sp̃m uelus. tũmosas
ꝓmagines solet caligo queda neglettę uerustatis oba¬
uerat Har in extrem̾o margine grecũ ĩ sup̃molegerat¬
no

Expanded text:
bilique materia perfectae; quas, uti post eadem prodente, cognovi, suis manibus ipsa texuerat; quarum speciem, veluti fumosas imagines solet, caligo quaedam neglectae vetustatis obduxerat. Harum in extremo margine Π Graecum, in supremo vero
Abbreviated transcription (Latin):
Et dexteia qde eiꝰ libellos sceptiu uo sunstra geltabet
Tlus tui poeticas musas indirño aosutentes toro
flectibusq nũs u̾ba dietandes Comota paniuꝑ acio¬
rius inflamata lummibꝰ Quis inqͥd ħꝯs ascenras
meretrictas ad hñe egin ꝑimisit accede̾ q̃ dolo. s uus

Expanded text:
Et dextra quidem eius libellos, sceptrum vero sinistra gestabat. Quae ubi poeticas Musas vidit nostro assistentes toro fletibusque meis verba dictantes, commota paulisper ac torvis inflammata luminibus: Quis, inquit, has scenicas mer
Abbreviated transcription (French):
Eece m la ditant scrisenda cameue
Solaturmestin mes tasetio¬
.Peniterim peerata malis inopiria senectu¬
Henstuꝙ̃ sutaeiems auertstur aure.
It fientte sos clauden uua negat

Expanded text:
cerae dictant scribenda Camenae solantur maesti nunc mea fata senis. Venit enim properata malis inopina senectuEheu quam surda miseros auertitur aure Et flentes oculos claudere saeua negat.
Abbreviated transcription (Latin):
In qua si toto ꝓperet quis corde reu̾ti.
Nullus neglepti limitis error erit.
Totaq delecti peccati pena peribit.
Condita integru restituente deo.
do miẜretur. Cu deus effectu p̃cib nõ p̃stat in
Multu concedit ꝙ nocitura negat
Errantes uoto nõ uult delinquere facto.
Iratus sineret ꝙ prohibet placidus.
Diseat felici supplex gandte repulsu.
Incipiatq aĩo repellere ꝙ uoluit
Parcẽteq deo noseat sibi. cu miturꝰ
Non exaudiri ne rueret meruit.

Expanded text:
In quam si toto properet quis corde reverti, Nullus neglecti limitis error erit: Totaque deleti peccati poena peribit, Condita in integrum restituente Deo, do miseretur. 673 Cum Deus effectum precibus non praestat iniquis, Multum concedit, quod nocitura negat. Errantes voto non vult delinquere facto, Iratus sineret, quod prohibet placidus. Discat felici supplex gaudere repulsa, Incipiatque animo pellere quod voluit. Parcentemque Deum noscat sibi, cum ruiturus Non exaudiri, ne rueret, meruit.
Abbreviated transcription (Latin):
Quod measis mat m̃tit᷑ ymago loquendi.
Rimula quanideo te docet eẽ lũpu
Insita natoꝵ cordi doctrina p̃antu.
Cum pariat fructu sp̃ta nocere solet.
De rustico ⁊ angue.
Ostica m̃sa diu nutritu nou̾at angue.

Expanded text:
Quod mea sis mater, mentitur imago loquendi. Quod mea sis mater, mentitur imago loquendi. Rimula, qua uideo, te docet esse lupum». Insita natorum cordi doctrina parentum Cum pariat fructum, spreta nocere solet. XXX. De rustico et angue. Rustica mensa diu nutritum nouerat angue
Abbreviated transcription (Latin):
Aua sonat fugnunt lepores palus obuiuat hẽnt
Eit mora respiciunt ante retroq timent.
dum iuibrant ĩm̃te metus se mergere pacti.
Se metui ⁊ ranas stagna sbire uident᷑.
Unus ait sꝑare licet ño sola timoris.
Turba sumꝰ uano timore latet rana.
Apem decet amplecti spes ẽ uia pͥma salutis.
Sepe facit metui nõ metuenda metus.
Corꝑis ẽ leuitas ⁊ m̃tis mhertia nobis.
Ista fuge c̃am suggerit illa fugam.
Sic timeat quicunq timet nẽ mole timoris.
Spe careat grauis est spe fugiente timor.
Sꝑet qui m̃etuit morituros iuuere uidi
Spe duce uicturos spe moriente mori.
delupo ⁊ edo.
Apra cibu querens edu ꝯm̃dat ouili.
Nũe illi solida seru atouile sera.
Natur cauta parens moĩtu p̃munit amico
Ut lateat nec sit insua dãpna uagus.
Hic latet ecce lupus mouet hostiã uoce capella
Exprimit ut pateant hostia clausa petit.
Sta pcul edus ut capͥçans gueture falso.
Cum male capricces tẽ procũl cẽ uolo.

Expanded text:
ua sonat, fugiunt lepores; palus obuiat, herent. Fit mora: respiciunt ante retroque, timent. Dum librant in mente metus, se mergere pacti, Se metui et ranas stagna subire uident. Vnus ait: «Sperare licet; non sola timoris Turba sumus: uano rana timore latet. Spem decet amplecti, spes est uia prima salutis. Sepe facit metui non metuenda metus. Corporis est leuitas et mentis inertia nobis: Ista fuge causam suggerit, illa fugam». Sic timeat quicumque timet ne mole timoris Spe careat: grauis est spe fugiente timor. Speret qui metuit: morituros uiuere uidi Spe duce, uicturos spe moriente mori. XXIX. De lupo et edo. Capra, cibum querens, edum commendat ouili; Hunc illi solida seruat ouile sera. Natum cauta parens monitu premunit amico, Vt lateat, nec sit in sua damna uagus. Hic latet; ecce lupus mouet ostia, uoce capellam Exprimit, ut pateant hostia clausa petit. «Sta procul», edus ait, «caprizas gutture falso; Cum bene caprizes, te procul esse uolo.
Abbreviated transcription (Latin):
dib ĩmmnente. Iace̾ bonos nr̃i discrimints t̾rore ꝓstratos. Eli¬
gitiosũ quẽq ad adu aud ẽdũ ꝗde faci nꝰ implũtate ad effici¬
endu ũo p̃mus ĩcitari. insontes aũt nõ modo secuitate ue¬
ru ⁊ ip̃a defensicẽ priuatos. Itaq libet exclamare
Stelliferi cõditor orbis
Lui perpetuo mrus solio

Expanded text:
e bonos nostri discriminis terrore prostratos, flagitiosum quemque ad audendum quidem facinus impunitate, ad efficiendum uero praemiis incitari, insontes autem non modo securitate uerum ipsa etiam defensione priuatos. Itaque libet exclamare: O stelliferi conditor orbis, qui perpetuo nixus solio
Abbreviated transcription (Latin):
sit ut existimatio bona ꝑrima oĩm deserat infelices. Qui st̃ nũc
ppłi rumares. Quã dissone multiplicesq sẽtentie piget remi¬
nisci. Hoc tm̃ dixeri ultĩa eẽ. aduse fortune sarcina qͦd dui mi¬
seris aliꝙ crim̃ affigitque ꝑfer nicruusse edunt. Et ego ꝗde

Expanded text:
fit, ut existimatio bona prima omnium deserat infelices. 61 Qui nunc fit, ut existimatio bona prima omnium deserat infelices. 61 Qui nunc populi rumores, quam dissonae multiplicesque sententiae, piget reminisci. Hoc tantum dixerim, ultimam esse adversae fortunae sarcinam, quod dum miseris aliquod crimen affingitur, qu
Abbreviated transcription (Latin):
nam Omentos desili crimine nẽme posse cõuinci Cuiꝰ dig̾¬
tate reatꝰ ip̃i ⁊ ia ꝗdetulere uiderũt quã ut alicuiꝰ soeleĩs amiꝰ¬
stione fuscaret obabĩtu dignitatis sacrilegio me ꝯscia poltuisse
m̃titi sũt. At q⁊ tu ĩsita nob cẽ reꝵ mortaliu cupidine dem̃ri
Instillabas enĩ aurib cegitatioĩbusq cotidie mĩs phitagori¬
cur illud. ¶io o Eon. ⁊ lec cõueĩebat uilissimoꝵ me sp̃uũ
p̃sidia capiaie/. quẽ tu ĩhãc excellẽtia cõponebas ut ꝯfile deo
faceresPreteres penetral ĩngcens domꝰ honestissĩoꝵ ectꝰ
nis suspitione defendut S onie far illi ño dete tanti oͥmi¬
nis fidem capiũt. Ata hoc ip̃o uidebim᷑ affines fuisse male¬
ficio ꝙ tuis imbuti disciplinis tuis ĩstituti morib sumils
Ira nõ ẽ satis m nich tũ ꝗꝓfuisse reuentia ñ uitro el meaĩ rea¬
tuꝵ A tm̃ iudieat ẽẽ proiisa que felicitas comdauĩt. Quo

Expanded text:
 meritos de simili crimine neminem posse conuinci! Cuius dignitatem reatus ipsi etiam qui detulere uiderunt; quam uti alicuius sceleris ammixtione fuscarent, ob ambitum dignitatis sacrilegio me conscientiam polluisse mentiti sunt. Atqui et tu insita nobis omnem rerum mortalium cupidinem de Instillabas enim auribus cogitationibusque cotidie meis Pythagoricum illud ἕπου θεῷ. 1 Nec conueniebat uilissimorum me spirituum praesidia captare quem tu in hanc excellentiam componebas ut consimilem deo faceres. Praeterea penetral innocens domus, honestissimorum coetus nis suspitione defendunt. Sed, o nefas, illi uero de te tanti criminis fidem capiunt atque hoc ipso uidebimur affines fuisse maleficio, quod tuis inbuti disciplinis, tuis instituti moribus sumus. Ita non est satis nihil mihi tuam profuisse reuerentiam, nisi ultro tu mea potantum judicat esse provisa, quae felicitas commendaverit. Quo
Abbreviated transcription (Latin):
res ht uti licuiss/ Uam que spari reliqua libertas ꝑo¬
test: atq utina poss ulla respondisse cami uerbo qui
Qua ĩre nõita sensus ños meror hebetanit. ut impios
scelerara ꝯtra uututer querar molitos. s que sꝑancrit
efficisse uehem̃ter ad miror. Ua deteriora uelle ñri u
fuei̾t fortasse defectus posse uo otra ĩnocentia que scel¬
leratꝰ ꝗsq conceꝑit inspectante dco monstri simile est.

Expanded text:
res habet, uti licuisset. Nam quae sperari reliqua libertas pores habet, uti licuisset. Nam quae sperari reliqua libertas potest? Atque utinam posset ulla! Respondissem Canii uerbo, qui Qua in re non ita sensus nostros maeror hebetauit ut impios scelerata contra uirtutem querar molitos, sed quae sperauerint effecisse uehementer ammiror. Nam deteriora uelle nostri fuerit fortasse defectus, posse contra innocentiam quae sceleratus quisque conceperit inspectante deo monstri simile est.
Abbreviated transcription (Latin):
ntati posse astrui udẽt at qui in eo die deferc̃tib eisdẽ
sũ a q̾ris: senatũ dicum̃ saluu ẽẽ uoluisse modu desi¬
deras: celatõ ne docum̃ta deferret ꝗb senatu maiesta¬
tis reu facet ĩpedisse criminans. Quid igit̾ omagr̃a
censes ificiabimꝰ crim̃. ne tibi pudori siutꝰ at nolui.
nec unqua nelle desistã facebim. s impediẽdi delato¬
ris oꝑa cessabit an optasse illiꝰ ordĩs salute nefas uo¬
cabo . Ille quidẽ suis de me decretis uti hoc nefas eẽt
effecerat. s sibi semp m̃tiẽs ĩprudẽtia. reũ merta nõ
pot̾ ĩmutare. Yec mͥ socratico decreto fas ẽẽ arbitror
Quiꝰ rei seriem atq ueritate/ nc latere posteros quiat
stilo etiar memorieq mandani. La decõpositis fal¬
so licteris qͥb libertate arguor sperasse romana quio
actinet dicere/ Quaꝵ frau̾s aꝑta patuiss. si ip̃oꝵ cofe¬

Expanded text:
ritati posse astrui uidetur? Atqui in eo die deferentibus eisdem ritati posse astrui uidetur? Atqui in eo die deferentibus eisdem summam quaeres. Senatum dicimur saluum esse uoluisse. Modum desideras? Delatorem, ne documenta deferret quibus senatum maiestatis reum faceret, impedisse criminamur. Quid igitur, o magistra, censes? Infitiabimur crimen, ne tibi pudor simus? At uolui nec umquam uelle desistam. Fatebimur? Sed impediendi delatoris opera cessauit. An optasse illius ordinis salutem nefas uocabo? Ille quidem suis de me decretis uti hoc nefas esset effecerat. Sed sibi semper mentiens imprudentia rerum merita non potest immutare nec mihi Socratico decreto fas esse arbitror Cuius rei seriem atque ueritatem, ne latere posteros queat, stilo etiam memoriaeque mandaui. Nam de compositis falso litteris, quibus libertatem arguor sperasse Romanam, quid attinet dicere? Quarum fraus aperta patuisset si no
Abbreviated transcription (Latin):
Paulimi cõ ulares inꝵ cuĩ opes palatine canes iam
spe acq ambitioe deuorasiẽt ab ip̃is hiantiu fancibus
trari Et ne albinu ꝯsulareziuꝵ p̃iudicate aecusa¬
tioĩs pena corriperet odus mecipͥani delatoris opposin
Satis nẽ imie magnas uideor exarcebasse discordias
s ẽẽ apud deceros tutior debui. ꝗ michi amore iusticie
nil apud aulicos que magis eẽm tutior resnami. Q¬
bus aũt deferentib ausi sumĩ Quoꝵ basiliꝰ olim re¬
gio ministerio depulsus. indelatione nr̃inois aliem
eris. necessitate cõpulsus est d Loue nõ atq gauden¬
tiu cũobĩmumeras multiplicesq fraudes ne mexiliũ
regia censura decreuiss Cũq illi paiere nolentes sacra¬
ru sese ediũ defenone tuerentim. Cõꝑtũud regi foret e¬
dixit nisi ut intra p̾scriptu die rauerna inte deceteret
notas ĩsignitis dif oitibꝰ pellerentur. Qiid hinc seue

Expanded text:
Paulinum consularem uirum, cuius opes Palatinae canes iam Paulinum consularem uirum, cuius opes Palatinae canes iam spe atque ambitione deuorassent, ab ipsis hiantium faucibus traxi. Ne Albinum consularem uirum praeiudicatae accusationis poena corriperet, odiis me Cypriani delatoris opposui. Satisne in me magnas uideor exacerbasse discordias? Sed esse apud ceteros tutior debui, qui mihi amore iustitiae nihil apud aulicos quo magis essem tutior reseruaui. Quibus autem deferentibus perculsi sumus? Quorum Basilius olim regio ministerio depulsus in delationem nostri nominis alieni aeris necessitate compulsus est. Opilionem uero atque Gaudentium cum ob innumeras multiplicesque fraudes ire in exsilium regia censura decreuisset cumque illi parere nolentes sacrarum sese aedium defensione tuerentur compertumque id regi foret, edixit uti ni intra praescriptum diem Rauenna urbe decederent notas insigniti frontibus pellerentur. Qui
Abbreviated transcription (Latin):
de cu i a pbis graues mexorabiles q discordie quod
cõscientie libestas habet ꝓtuenido iure spreta est poten¬
tum semꝑ offensio Cuotiens ego conigastu ĩ in¬
becillis cuiq fortunas impetu fadiente o̾bn
cepi. Quotiens trigila regie p̃positu domꝰ abince¬
pt̾a ⁊ ꝑpetrata iam ꝓrsus iulria deieci Quotiens
miseros quos ifinitis calupniiis ĩpunita barbaroꝵ
quaritia semꝑ uexabat obiecta periculis auctorita¬
te ꝓtexi lunꝙ̃ me abiure adimuriam quisꝙͣ de¬
traxit IProuĩcianu fortunas tu priuatis rapini
tũ publicis uecͣt galib pessudari non aliter ꝙͣ q u
patiebint indoldi Qu acerbe famis tpr grauis
atq inexplicabilis indicta coemptio ꝓfligatum mo¬
ꝑia campan̾a ꝓuincia uideret. certamen᷑ ad uersũ pre¬
fectu p̃torii cõminis ꝯmodi ratione suscepi rege co¬
gnoscente contendi. Et ne coemptio exigeretur euici. n¬

Expanded text:
de cum improbis graves inexorabilesque discordiae et, quod de cum improbis graves inexorabilesque discordiae et, quod conscientiae libertas habet, pro tuendo iure spreta potentiorum semper offensio. Quotiens ego Conigastum in imbecilli cuiusque fortunas impetum facientem obvius excepi, quotiens Trigguillam regiae praepositum domus ab incepta, perpetrata iam prorsus iniuria deieci, quotiens miseros, quos infinitis calumniis impunita barbarorum semper avaritia vexabat, obiecta periculis auctoritate protexi! Numquam me ab iure ad iniuriam quicquam detraxit. Provincialium fortunas tum tum publicis uectigalibus pessumdari non aliter quam qui patiebantur indolui. Cum acerbae famis tempore grauis atque inexplicabilis indicta coemptio profligatura inopia Campaniam prouinciam uideretur, certamen aduersum praefectum praetorii communis commodi ratione suscepi, rege cognoscente contendi et ne coemptio exigeretur euici.
Abbreviated transcription (Latin):
tis expectas o ut uulnꝰ detegas Tu ego eollecto ĩune
aĩo inꝙ̃an adhuc egez ammonitione nec ꝑse sacis
eminet fortune ĩnos seuientis asꝑitas nichne ip̃a lo¬
cite facies mouet. Hec cine ẽ bibliotheca qua certissĩa
tibi sede nr̃is inlarib ip̃a delegeras. Inqua mecu se¬
pe residens dehumanaꝵ et dusmaꝵq reꝵ sciẽtia disse¬
rebas talis habitus talisq uultus erat.cũ pecu na ecri¬
ta rimarerꝰ Cu michi sydeꝵ uias radio describeres. Cu
mores nros totiusq uide ratione adcelestis ordinis
exemplarformares. Pec cine p̃miã referini tibi obse¬
quentos: Ac ꝙtu hãc sentẽtia platonis ore sanxisti Re¬
atas fore res ꝓlbicasieas uł studiosi sapĩe regerẽt. uł si
eaꝵ rectores sfudere sapientie ꝯtigiss Tu eide umi ore
ĩaccũ publice ⁊ dininistratioĩs optaui. Tu michi
⁊ q sapientiu mtib inserrit ds̃ ꝯsci estis nullã me

Expanded text:
tis exspectas, oportet uulnus detegas. – Tum ego collecto in uires tis exspectas, oportet uulnus detegas. – Tum ego collecto in uires animo: Anne adhuc eget ammonitione nec per se satis eminet fortunae in nos saeuientis asperitas? Nihilne te ipsa loci facies mouet? Haecine est bibliotheca, quam certissimam tibi sedem nostris in laribus ipsa delegeras, in qua mecum saepe residens de humanarum diuinarumque rerum scientia disserebas? Talis habitus talisque uultus erat, cum tecum naturae secreta rimarer, cum mihi siderum uias radio describeres, cum mores nostros totiusque uitae rationem ad caelestis ordinis exempla formares? Haecine praemia referimus tibi obsequentes? Atqui tu hanc sententiam Platonis ore sanxisti beatas fore res publicas si eas uel studiosi sapientiae regerent uel earum rectores studere sapientiae contigisset. Tu eiusdem uiri ore in actum publicae amministrationis optaui. Tu mihi et qui te sapientium mentibus inseruit deus conscii nullum me
Abbreviated transcription (Latin):
qui si qñatra nos iciem struens ualentior incubueĩt.
nĩ adem dux copias suas miarcem ꝯtrhait. illi uõ atca
diripiendas iutiles sarcinulas occupantur at nos de¬
suꝑ irridemꝰ uilissima perqueq rapiẽtes seqñ totẽ furi¬
osi tumultus. Soq uallo muniti quo crassant stuftitie
aspirare fas nori sit.
Uisqs composito serenus eno.
Fatum subpedib egit supbum.
Tortunamq tuens utramq rectus.
Inuictu potuit tenere nultum
Nen illum rabies mineq ponti.
Uersu funditus exagitantis estum.
Nec ruꝑtis quotiens uagus caminis
To quet funificos ueseuuis igties.
Haue celsas soliti ferire tuires
Ardentis ma fulminis mouebit.
Quid tm̃ miseri seuos tyrannos.
Mirantur sine uiribus furentes
Nec speres aliꝗd nec extimescas.
Exarinane impotentis nam
Ad quisqͥs trepidus pauet uł optat.
Quod non sic stabilis sui q uiris.
Abiecit clipeu. locoq mo tus.
Nectit qua ualeat trhai cathenam
fles Quid lacrimis manas¬

Expanded text:
quando contra nos aciem struens ualentior incubuerit, nostra quidem dux copias suas in arcem contrahit, illi uero circa diripiendas inutiles sarcinulas occupantur. At nos desuper irridemus uilissima rerum quaeque rapientes securi totius furiosi tumultus eoque uallo muniti quo grassanti stultitiae aspirare fas non sit. Quisquis composito serenus aeuo fatum sub pedibus egit superbum fortunamque tuens utramque rectus inuictum potuit tenere uultum, non illum rabies minaeque ponti uersum funditus exagitantis aestum nec ruptis quotiens uagus caminis torquet fumificos Vesaeuus ignes aut celsas soliti ferire turres ardentis uia fulminis mouebit. Quid tantum miseri saeuos tyrannos mirantur sine uiribus furentes? Nec speres aliquid nec extimescas, exarmaueris impotentis iram; at quisquis trepidus pauet uel optat, quod non sit stabilis suique iuris, abiecit clipeum locoque motus nectit qua ualeat trahi catenam. fles, quid lacrimis manas
Abbreviated transcription (Latin):
naum cangume petũt nos ẽtia qũos ꝓpugnare bõis
senatinq u̾driant ꝑditu ire uoluisse. S nu ide depa¬
trib quoq mercbam. Meministi ut opinor qm̃ me
dictuꝵ ꝗd factuꝵ ue p̃sens semꝑ ip̃a dirigebas. Memi¬
iestatis crim̃ ĩalbinũ delatur ad cũctu senatus ordine
transferre moliret᷑. Eniusi ĩnccẽtias senatus ꝙta mĩ
ꝓbantis ꝯscientie seccetu quotiens ostentando ꝗs fcm¬
recipit fame p̾tiu. S ĩnccẽtia nr̃a ꝗs exdepit euent
uides ꝓuere urgutis premiis falsi sceleris penas subi¬
mus. Et cui unꝙͣ facinoris manifesta cõfessio a¬
ita iudices habuit inscueritate ꝯcordes ut aliquͣs ul
ip̃e ingenii hetror humani uł fortune condictio cun¬
etis mortalib incerta s̾mictete Si ĩflamare sacra
sedes uoluisse si sacerdotes ĩpro iugulare gladio siboĩs
om̃ib necẽ stturisse discerem. Presente me tm̃ sẽtentia cofessũ.

Expanded text:
pro pugnare bonis 5 senatuique viderant, perditum ire voluisse. Sed num idem de patribus quoque merebamur? Meministi, ut opinor, quoniam me dicturum quid facturumve praesens semper ipsa dirigebas. Memijestatis crimen in Albinum delatum, ad cunctum senatus ordinem transferre moliretur, universi innocentiam senatus quanta mei probantis conscientiae secretum, quoties ostentando quis frecipit famae pretium. Sed innocentiam nostram quis exceperit euentus uides; pro uerae uirtutis praemiis falsi sceleris poenas subimus. Et cuius umquam facinoris manifesta confessio ita iudices habuit in seueritate concordes ut non aliquos uel ipse ingenii error humani uel fortunae condicio cunctis mortalibus incerta submitteret? Si inflammare sacras aedes uoluisse, si sacerdotes impio iugulare gladio, si bonis omnibus necem struxisse dicerentur, piaesentem tamen sententia, confessum
Abbreviated transcription (Latin):
tuera marib discicerant ⁊̃ teeptisq abea pan
eẽ familiares ĩpruẽtia tꝰata. No nulłꝰ eoꝵ ꝓphane płti¬
tudinis erore ꝑuercit. Quod si nec anaxagore fugã
na nouisti at canios ⁊ senetas soranos quoꝵ neĩ pu̾e¬
tusto necuileceer mnemoria scire potusti Quos ni¬
chil aliud ĩcland detrarit ꝙ̃ nris morib ĩstitut scudus¬

Expanded text:
xueram manibus disciderunt abreptisque ab ea panse familiares imprudentia rata nonnullos eorum protudinis errore peruertit. Quodsi nec Anaxagorae fugam t peregrina, nouisti, at Canios, at Senecas, at Soranos, quorum nec peruetusta nec incelebris memoria est, scire potuisti. Quos nihil aliud in cladem detraxit nis
Abbreviated transcription (Latin):
iã sẽ scituꝵ an ille phylo sophꝰ eẽt siꝗdẽ mnlatas ĩiurias
lenit̃ patientq tollerass. Ille ꝑatientiã paulisꝑ adsũpsit
acceptaq ꝯtumelia / uelud insultans ia tande ĩqd in¬
telligis ne me ẽẽphylosophu.Tu illenimiu mordac¬
hoĩes. nulla ẽ oĩo głacũ is euiꝰ eã ẽẽ dr᷑. nõ extet oĩo. Si uo
bene sibi mens conscia terreno cartẽ resoluta celu̾ liba
petit. Nõne om̃etrenu negotiũ spnit. que se celo fru¬
ens t̾renis gaudet exẽpta.
Uicũq sola mente precipiti
Suminumq credit gła. fama¬

Expanded text:
iam se sciturum an ille philosophus esset si quidem inlatas iniurias iam se sciturum an ille philosophus esset si quidem inlatas iniurias leniter patienterque tolerasset, ille patientiam paulisper assumpsit acceptaque contumelia uelut insultans: “Iam tandem,” inquit, “intellegis me esse philosophum?” Tum ille nimium mordachomines, nulla est omnino gloria, cum is cuius ea esse dicitur non exstet omnino. Sin uero bene sibi mens conscia terreno carcere resoluta caelum libera petit, nonne omne terrenum negotium spernat, quae se caelo fruens terrenis gaudet exemptam? Quicumque solam mente praecipiti petit summumque credit gloriam
Abbreviated transcription (Latin):
nis. qm utrũq spatiu definitu est. minima licet ht
tam̃ aliꝙͣ portione. At hic ip̃e nũs annoꝵ eisq quãtu¬
libet mulcplex adint̾minabile diuturnitate nec ꝯpara¬
ri ꝗde põt. Et enĩ finitis ad se iniuiee fuit queda. infini¬
ti uõ. ⁊tq finiti nlla unꝙͣ poterit ẽẽ eonlatio. Ita fit ut
quãtur libet ꝓlici tp̃is fama sicu in exa tista et̾nitate cogi¬
cetur ñõ parua s plane nulla eẽ uideatur. Uos aũt n
idppłires iures manesq rumores rette facere nescitis
⁊ relicta ꝯscientie uirtutisq p̃stantia dealienis p̃mia ẜ¬
muncuł postulatis. Accipẽ in hꝰ modi antgantie leuitate¬
qua festiue aliꝗs illusereĩt Nam cur qda adort eẽt¬
hoĩe cotumelus q nõ aduere uirtutis usñ s adsuper¬
bia gła falsu sibi phylosophi nom̃ ĩduerat ãdieciss ꝙ

Expanded text:
nis, quoniam utrumque spatium definitum est, minimam licet habet nis, quoniam utrumque spatium definitum est, minimam licet habet tamen aliquam portionem; at hic ipse numerus annomlibet multiplex, ad interminabilem diuturnitatem ne comparari quidem potest. Etenim finitis ad se invicem fuerit quaedam: infiniti vero, atque finiti, nulla umquam poterit esse collatio. Ita fit, ut quamlibet prolixi temporis fama, si cum inexhausta aeternitate cogitetur, non parva, sed plane nulla esse videatur. Vos autem nisi ad populares auras inanesque rumores recte facere nescitis et relicta conscientiae uirtutisque praestantia de alienis praemia sermunculis postulatis. Accipe in huius modi arrogantiae leuitatequam festiue aliquis illuserit. Nam cum quidam adorthominem contumeliis, qui non ad uerae uirtutis usum sed ad superbam gloriam falsum sibi philosophi nomen induerat, adiecissetque
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpagare laboratis. An ubi romani noĩs transire fa¬
ma neꝗd romani hoĩs gła ꝓgredietur. Quid qd̾
diuersoꝵ gentiu mores interse. atqr institũta discor¬
dant. Ot quod apud alios laude / apud alios supplieio
dignur uidetur Quo fit ut sique fame predicatio
desectat hũic anpiurimos ppłos nom̃ ꝓferre nullo¬
modo conducat Erit igitur ꝓuulgata int suos gła
ꝗsq contentus ⁊ intra u̾nius gentis terminos pre¬
clara illa fame ĩ mortalitas eõ artabitur. S ꝙͣ r̾ul¬
tos clarissimos suis tp̈rib uiros scriptoꝵ mops de¬
leuit oblimo quo qua ꝗd ip̃a scripta ꝓficiãt nescio.
quecui suis auctorib premit longior atq obscura uc¬
tͥustas. Uos uõ ĩmortalitate ur̃a ꝓpagare uidemĩ cum
futuri fama tpͣis cogitatis. Quod si adeternitatis infim¬
ta spatia ꝑtractes qd̃ habes quod denoĩs tui diuturnitate
leteris. Uniꝰ ⁊ enĩ mora morĩti sidecẽ milib ꝯferatur.an¬

Expanded text:
propagare laboratis? An ubi Romani nominis transire fama nequit, Romani hominis gloria progredietur? Quid quod diversarum gentium mores inter se atque instituta discordant, ut. quod apud alios laude, apud alios supplicio dignum iudicetur. Quo fit, ut, si quem famae praedicatio delectat, huic in plurimos populos nommodo conducat. Erit igitur peruagata inter suos gloria quisque contentus et intra unius gentis terminos praeclara illa famae immortalitas coartabitur. Sed quam multos clarissimos suis temporibus uiros scriptorum inops deleuit obliuio! Quamquam quid ipsa scripta proficiant, quae cum suis auctoribus premit longior atque obscura uetustas? Vos uero immortalitatem uobis propagare uidemini cum futuri famam temporis cogitatis. Quod si ad aeternitatis infinita spatia pertractes, quid habes quod de nominis tui diuturnitate laeteris? Vnius etenim mora momenti si decem milibus conferatur an
Abbreviated transcription (Latin):
ma reꝵ regendardeferatur ut exliberans recindacur
impiobitas Aliistfuxta qued̾a paĩoꝵ qual itate dis.s. d¬
tribuit. Quold̾ar remordet ne longa felicitate luxu¬
rient. Alios duris agitari sinit ut uirtutes ãimi ꝑs¬
tientie usu atq exercitatione ꝯfirmẽt / Alii plus eqͦ¬
despicmũt metuut ꝙ ferre possp̃t. Ilii plus equo despi¬
cuint. qd̾ ferre nõ possũt hos mnexꝑim̃tu sui tristib
ducit. Nõ mulsi uenerandu scłi nom̃. gose p̃tio mor¬
tis emerunt. Quidar suppliciis ĩ expugnabił exẽplũ
ceteris p̃tulerũt ĩmeta mał eẽ uitute. Que ꝙrrecte¬

Expanded text:
ma rerum regenda. deiera.tur, ut exuberans retundatur improbitas. Aliis mixta quaedam pro a.nimorum qualitate distribuit, quosdam ... remordet, ne longa, felicitate luxurient, alios duris sinit agitari, ut virtutes animi patientiae usu atque exercitatione confirment. Alii plus metuunt quod ferre possunt, alii plus aequo despiciunt quod ferre non possunt; hos in experimentum sui tristibus ducit. Nonnulli uenerandum saeculis nomen gloriosae pretio mortis emerunt, quidem suppliciis inexpugnabiles exemplum ceteris praetulerunt inuictam malis esse uirtutem; quae
Abbreviated transcription (Latin):
tie diusm udet. Et inccrice. qd̾ õa diis mcta uero ca¬
t̾omi placuisse familiaĩs ñr iucanꝰ ãmonuit. Hic igu
ꝗcꝗd cit᷑ sp̃e iideas geri reb qd̾ rectus ordo est opimioĩ
nero tue ꝑ u̾sa ꝯfusio. S fit aliꝗs ita bene moratus ut
de eo diuinũ iudiciu parithumanuq ꝯsentiat. Sed
ẽ animi uirib infirmꝰ cui siꝗͥd eueĩatadnersi desut
colere forsita ĩnecentia ꝑ ꝙnon potent retinere fortu¬
na . Parcit itaq sapiens dispensatio ei. que deceriorẽ
facere possit ⁊du̾sitas. ne cui nõ ꝯueniat Iaborare pa¬
tiatur Est aliꝰ cunctis uirtutib ab solurus sg̃rꝵ ac deo
ꝓximꝰ. Hũc ꝯtingi ꝗbilibet adn̾sis nefas ꝓuidentiam

Expanded text:
tiae diuersum uidetur. Et uictricem quidem causam dis, uictam uero Catiae diuersum uidetur. Et uictricem quidem causam dis, uictam uero Catoni placuisse familiaris noster Lucanus ammonuit. Hic igitur quicquid citra spem uideas geri rebus quidem rectus ordo est, opinioni uero tuae peruersa confusio. Sed sit aliquis ita bene moratus ut de eo diuinum iudicium pariter humanumque consentiat, sed est animi uiribus infirmus, cui si quid eueniat aduersi desinet colere forsitan innocentiam per quam non potuit retinere fortunam: parcit itaque sapiens dispensatio ei quem deteriorem facere possit aduersitas, ne cui non conuenit laborare patiatur. Est alius cunctis uirtutibus absolutus sanctusque ac deo proximus: hunc contingi quibuslibet aduersis nefas prouidentia
Abbreviated transcription (Latin):
bonos malos qr discernere Nu igitur poterit. intueri
illa intir ar temperierr uelud incorporib dici solet
aĩoꝵ Non enĩ dissimile est miractin nescienti. cursa¬
nis corporib his qd dulcia. illis uero amara ꝯueniãt.
l medicꝰ ꝗ sanitatis ip̃i᷑ itq egritudĩs modũ tẽperam̃¬
tuzq dignoscit minime micatur. Quid ño aliud an¬
moꝵ salus indetur ẽẽ ꝙͣ ꝓbitas/ Quid egritudo ꝙͣuitia
Quis ẽ aũt aliꝰ uł saluator bonoꝵ uł maloꝵ depulsor.
ꝙͣ rector acmediator mtiuꝰ deus. Qui ᷤ cu exalta pro¬
uidentie speculã respicit. ꝗdunicuiq ꝯueniat agno¬
scit et ꝙ ꝯuenire nouit aconmodat ħ ia fit illud fata¬
lis ordinis igne miracłm cu a scient gerstur qd̾
stupeant ignorantes Na ut pauca q̃ ratio uialet hu¬
mana dediuina ꝓfunditate ꝑstringa deħ que tu iu¬
stissimu ⁊ eꝗ ẜuantissimu ꝓutas Oia scienti ꝓuiden¬

Expanded text:
bonos malosque discernere; num igitur poterit intueri bonos malosque discernere; num igitur poterit intueri illam intimam temperiem, uelut in corporibus dici solet, animorum? Non enim dissimile est miraculum nescienti cur sanis corporibus his quidem dulcia illis uero amara conuenianthoc medicus, qui sanitatis ipsius atque aegritudinis modum temperamentumque dinoscit, minime miratur. Quid uero aliud animorum salus uidetur esse quam probitas, quid aegritudo quam uitia? Quis autem alius uel seruator bonorum uel malorum depulsor quam rector ac medicator mentium deus? Qui cum ex alta prouidentiae specula respexit, quid unicuique conueniat agnoscit et quod conuenire nouit accommodat. Hic iam fit illud fatalis ordinis insigne miraculum, cum ab sciente geritur quod stupeant ignorantes. Nam ut pauca, quae ratio ualet humana, de diuina profunditate perstringam, de hoc quem tu iustissimum et aequi seruantissimum putas omnia scienti prouiden
Abbreviated transcription (Latin):
q hõĩu ĩ desolubili ca̾usaꝵ. conexione ꝯstringit. Que
cu ĩmobilis ꝓuidẽtie ꝓficiseatur exordiis ip̃a quoq
ĩmutabile esse necesse ẽ. Itaeni res optime regunt᷑
simanẽs ĩdiuina m̃te simplicitas indeclinabłlem
causar ording ꝑmiat. Hic uero ordo res mutabiles.
et alioqu temete fluitums ꝓpria ĩcomntabilitate co¬
herceat. Quo fit ut tã et si uob̃ hũe ordine minime
ꝯsiderarẽ ualentibi ꝯfusa oĩa ꝑturbataq udeantur.
Nichomiuiꝰ tũ suus mod̾ adbonu dirigens amcta
pranus error aduerut nẽ du Qdo deluii roni car¬
dine ꝑficiscens asuo quo quã oestectat exordiq. Que
uera in ꝗes pot̃ ulla iniꝗor esse ꝯfusio. quã ut bonis
tingat Nu igusir ea m̃tis integritate hoses degunt
ut qͦs ꝓbos ĩpbos ue censuerĩt eos quoq uti extimant
esse necesse sit. At qͥ hoc hõĩu iudicia depugant ut quos

Expanded text:
que hominum indissolubili causarum conexione constringit, quae que hominum indissolubili causarum conexione constringit, quae cum ab immobilis prouidentiae proficiscatur exordiis, ipsas quoque immutabiles esse necesse est. Ita enim res optime reguntur, si manens in diuina mente simplicitas indeclinabilem causarum ordinem premat. Hic uero ordo res mutabiles et alioquin temere fluituras propria incommutabilitate coerceat. Quo fit ut tametsi uobis hunc ordinem minime considerare ualentibus confusa omnia perturbataque uideantur, nihilo minus tamen suus modus ad bonum dirigens cuncta prauus error auertit, nedum ordo de summi boni cardine proficiscens a suo quoquam deflectat exordio. Quae uero, inquies, potest ulla iniquior esse confusio, quam ut bonis tingant? Num igitur ea mentis integritate homines degunt ut quos probos improbosue censuerunt eos quoque uti existimant esse necesse sit? Atqui in hoc hominum iudicia depugnant et quos
Abbreviated transcription (Latin):
tiu q ẽ intimꝰ. ad simplicitate medietatis accedit. Ce¬
teroꝵ ꝙ ex̃ locatoꝵ ueluti cardo qda cura que u̾sentur¬
existit. exllmus uõ maiore asabitu iotatus ꝙͣto am
apuncd medie ĩ diuiduitate discedit. tanto amplior¬
b sꝑatiis expticatur siꝗd uero illi se mediõ conectat
et societ ĩsimplicitatẽ cogitur diffundiq ac diffluere
heserit firmitati motu carens fati quoq suꝑgredit
necessitate. Igir uti est adĩtellectu ratiotinatio ad
id ꝙ ẽ id ꝙ gignitur adeternitatẽ tp̃s. adpunetu me¬
diu circusus. ita ẽ faci series inobilis ad ꝓuidentie
stabile simplicitate. Ea series c̾elu ac sidera mouet.
elem̃ta inse inuicẽ tẽꝑat. alterna ꝯmutatione fus¬
format. Eads nascẽtia c̃ecidentiaq oĩa ꝑsiłes fecuum
seminũq renouat ꝓgressus. Nec̃ actus etia fortunas¬

Expanded text:
tium qui est intimus ad simplicitatem medietatis accedit cetium qui est intimus ad simplicitatem medietatis accedit ceterorumque extra locatorum ueluti cardo quidam circa quem uexistit: 15 extimus vero majore ambitu rotatus, quanto a puncti media individuitate discedit, tanto amplioribus spatiis explicatur: si quid vero illi se medio connectat et societ, in simplicitatem cogitur, diffundique ac diffluere haeserit firmitati, motu carens, fati quoque supergreditur necessitatem. Igitur uti est ad intellectum ratiocinatio; ad id quod est, id quod gignitur, ad aeternitatem tempus, ad puncti medium circulus, ita est fati series mobilis ad proui- dentiae stabilem simplicitatem. Ea series caelum ac sidera mouet, elementa in se inuicem temperat et alterna commutatione transformat; eadem nascentia occidentiaque omnia per similes fetuum seminumque renouat progressus. Haec actus etiam fortunas
Abbreviated transcription (Latin):
rei forma mẽte Papsens mouet oꝑis effectu.⁊ quod
simplicit p̃sentari eque ꝑspexerat. ꝑtpales ordĩes
dũt. Ita deus ꝓuidẽtia quid̾ singularit᷑ stabilit᷑q fa¬
cienda disponit. fato ũo ħ ip̃a ꝗdisposuit młtiplicit
da ꝓuidẽtie diuine spiritib fat exeicetur señ aia
sen tota inẜmente naͣ. seu celestib syderu motibus¬
seu angelica uirtute.seu demonu uaria solertia.sen
aliqb hoꝵ. seu oĩb fatalis series tetitur. Illud certe
manifestu ẽ ĩmobile simpliceq gerendaꝵ formã
suit mobile nexu atq ordine tp̃ale. Quo fitnt
oĩaq faco sub sũt ꝓuidentir quoq sẜiecta sint. cui ip̃
⁊ sbiacet fatu. Queda uero que syꝓuidentia locata
sunt faci serien ẜipent. Eauero sunt q̃ p̾me ꝓpĩqua
diuitati stabiliter fica fatał ordine mobilitatis exce¬
dunt. Na ut orbiu circa eunde qardine sese ueiten¬

Expanded text:
rei formam mente praecipiens mouet operis effectum et quod rei formam mente praecipiens mouet operis effectum et quod simpliciter praesentarieque prospexerat per temporales ducit, ita deus prouidentia quidem singulariter stabiliterque faciendsdam Providentiae divinis spiritibus, fatum exercetur, seu anima, seu tota inserviente natura, seu coelestiseu angelica virtute, seu Daemonum varia solertia, seu aliquibus horum seu omnibus fatalis series texitur, illud certe manifestum est immobilem simplicemque gerendarum formam suit mobilem nexum atque ordinem temporalem. Quo fit ut omnia quae fato subsunt prouidentiae quoque subiecta sint, cui ipsum etiam subiacet fatum, quaedam uero quae sub prouidentia locata sunt fati seriem superent; ea uero sunt quae primae propinqua diuinitati stabiliter fixa fatalis ordinem mobilitatis excedunt. Nam ut orbium circa eundem cardinem sese uerten
Abbreviated transcription (Latin):
tuit. Qui modus cu inip̃a diuine ⁊̃celligentie puri¬
tate ꝯsp̾icitlit ꝓidentranoĩatur. Cu uero adca que
mouet acꝙq disponit refertur. fatũ aueterib appella¬
tu ẽ. q̃ diuersa esse faci siqłiebit. siꝗs utriusq m m̃te
ꝯspexerit. Na ꝓuidẽtia ẽ ip̃a illa diuina ratio ĩsũmo
oĩu. p̾ncipe ꝯsfituta. que  ͦ tuncta dispoĩt. Fatũ nõ in¬
herens reb mobilib disposit̾o. pꝙͣ ꝓrouidẽtia suisq q̃
neccit ordinib Prouidentia nanq cuncta parit᷑ quã¬
uis diu̾sa ꝙͣuis infinita ꝯplectitur. Fatu nero singu¬
la digerit in motur. locis. formis ac tp̃rib distributa.
Et hec tp̃alis ordinis explieatio ĩdiuie m̃tis ad una¬
ta ꝓspectu ꝓuidentia sit. Eade nõ ⁊dunatio digesta
atq explicata tp̃rib fatu nocetur. Que licet diuersa
sint alteꝵ tñ pendet exaltero. Ordo nãq fatał expro¬
uidentie simplicitate ꝓcedit. Sĩc eni artifex faciende

Expanded text:
in ipsa diuinae intellegentiae puritate conspicitur, prouidentia nominatur; cum uero ad ea quae mouet atque disponit refertur, fatum a ueteribus appellatum est. Quae diuersa esse facile liquebit si quis utriusque uim mente conspexerit; nam prouidentia est ipsa illa diuina ratio in summo omnium principe constituta quae cuncta disponit, fatum uero inhaerens rebus mobilibus dispositnectit ordinibus. Prouidentia namque cuncta pariter quamuis diuersa quamuis infinita complectitur, fatum uero singula digerit in motum locis, formis ac temporibus distributa, ut haec temporalis ordinis explicatio in diuinae mentis adunata prospectum prouidentia sit, eadem uero adunatio digesta atque explicata temporibus fatum uocetur. Quae licet diuersa sint, alterum tamen pendet ex altero; ordo namque fatalis ex prouidentiae simplicitate procedit. Sicut enim artifex faciendae