comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ u̾bo. tͣpis ĩ fcõ. Prodigͦ fui secretoꝵ. tenax
malaꝵ suspitõnũ: utrobiq ꝑu̾sus. Et ipa
ꝑsecutꝰ ẽ ĩunicꝰ aĩam meã. hũiliauit ĩ t̾ra ui¬
tam meam. Piissiẽ dñe uũ possũ ẽẽ bonꝰ. qͥ
ĩ bono sic fui malus. Ego pͤcalũ ⁊ tu dissimu¬
labas. ꝓlongabã młto tp̃r ĩiqͥtatẽ meã ⁊ tu
pietatẽ tuã: qr penitẽtiã ⁊ ĩdulgẽtiã cogitałia ᷤᷤ.¬
Da gͦ nũãm misero: qͥ tã diu peꝑcisti c̾mino
sic erit qͥsi nũꝙͣͣ fuerit.¬
On solũ ĩuidia cor meũ afflixit. u̾ũ etiã
bam ⁊̃ doc̾e q̃ nesaclũ. credi de. me sblima uo¬
lelñ. delectabilia gͣnib añ ponebã: execrabar
In ꝓunssioẽ honesta fui uelox: ĩ exhibitõe m̃dax.
lono mutabił malitenax. ĩ u̾bo gͣuis aĩo tͣpis.
ubiq fallax. letꝰ ad ꝓsꝑa. fragił ad adu̾sa. ĩ flatꝰ
ad obsegͥa. anxĩus ad oꝓpba. ĩ mod̾atꝰ ad gaudia.
facił ad hũana. difficił ad honesti ¶usicordissiẽ

Expanded text:
tenax malarum suspicionum, utrobique perversus. Et ita persecutus est inimicus animam meam, humiliavit in terra vitam meam . Piissime Domine, unde possum esse bonus, qui in bono sic fui malus? Ego peccabam, et tu dissimulabas: prolongabam multo tempore iniquitatem meam, et tu pietatem 348 tuam; quia poenitentiam et indulgentiam cogitabadiam misero, qui tam diu pepercisti criminossic erit quasi nunquam fuerit.on solum invidia cor meum afflixit, verum etiambam etiam docere quae nesciebam. Credi de me sublimia volebam, delectabilia gravibus anteponebam, exsecrabar In promissione honesta fui velox, in exhibitione mendax; a bono mutabilis, mali tenax; in verbo gravis, animo turpis, ubique fallax; laetus ad prospera, fragilis ad adversa; inflatus ad obsequia, anxius ad opprobria, immoderatus ad gaudia facilis ad humana, difficilis ad honesta. Misericordissime
Abbreviated transcription (Latin):
diã. Cor enĩ suo arbito dimissũ. aut ad iutã
sentit᷑ aut ad mortẽ. Uelle nãq pͨtare ma¬
ad se ip̃m redeat ⁊ se ip̃m discuciat. Cũq ĩ¬
uen̾it culpã: timeat penã. Querẽdo aꝰ cus¬
at. Ge eqͥdẽ culpatũ: añ se afflictũ. Sereum.
añ se iudicẽ seuerũ. Se ĩ piũ: añ se ad pieta¬
tudinẽ tuã: ut recogites stusticiã tuã. Sic m̃
fluxũ ⁊ uanũ: ne ꝑfluat ĩ aby̾ssũ ext̾minũ.
uis ista seu molẽtia. rapit regnũ celoꝵ. Regñ
Nobile regnũ pꝰsidet: qͥ cor suũ possidet. Non
regnat qͥ ĩ corde addiictus seruitutib uicioꝵ
p̾sidet urbib ⁊ turbis ppłoꝵ. Solus is regnat.
qui deposito cordis ĩꝑio. legib rõnis ordinat to¬
tam fanuliã motuuĩ ĩt̾ioꝵ ⁊ ext̾ioꝵ. Gi ꝯsurgiꝰ¬

Expanded text:
diam. Cor enim suo arbitrio dimissum, aut ad vitam se vertit, aut ad mortem. Velle namque peccare, maad seipsum redeat, et seipsum discutiat: cumque invenerit culpam, timeat poenam. Quaerendo autem culet; se equidem culpatum, ante se afflictum; se reum, ante se judicem severum; se impium, ante se ad pietatudinem tuam, et recogites stultitiam tuam. Sic igitur in fluxum et vanum; ne profluat in abyssum exterminii. Vis ista seu violentia rapit regnum coelorum. RegNobile regnum possidet, qui cor suum possidet. Non regnat, qui in corde suo deditus servitutibus vitiorum, praesidet urbibus et turbis populorum. Solus is regnat, qui deposito cordis imperio, ad leges rationis ordinat tatam familiam motuum interiorum et exteriorum. Si insurg
Abbreviated transcription (Latin):
no ñ credebã: ip̃as res bñ gestas ĩ malũ male
ĩt̾p̾tando cõu̾tebam. Omẽ malũ ꝙ de illis m̃¬
dix fania iactabat: statim tanꝙͣ si ego iudissẽ
credebã. Oinĩa mala meis emulis fi̾gebã. ⁊ ꝓ
fectu eoꝵ deficielũ. ħ u̾o odia intͣ me abscõde¬
bam. ⁊ ĩ meos cruciatꝰ enutͥebã. Proficiẽtib ĩ¬
uidelam. Pcãtib fauebã. de malis eoꝵ gan¬
debam: ⁊ de ꝓfectib lugebã. Gratiutiꝰ inimi

Expanded text:
bam: ipsas res bene gestas, in malum male interpretando convertebam. Omne malum quod de illis mendax fama jactabat, statim tanquam si ego vidissem, credebam. Omnia mala meis aemulis fingebam, et ex profectu eorum deficiebam. Haec vero odia intra me abscondebam, et in meos cruciatus enutriebam. Proficientibus invidebam, peccantibus favebam, de malis eorum gaudebam, et de profectibus luge
Abbreviated transcription (Latin):
aliis. ⁊ sepo młta ĩt̾sero suꝑflua: atqita usui¬
miũ laudñdo uł uituꝑando fere qͦtiens loquor
mẽtior. Guit᷑ ĩsatiabili ardet ĩgliis Gula
litia plenũ: ꝑ puiã ꝯfessionẽ pͣgare ñ ꝙͥͣ i potu.
Omꝰ ad opꝰ pͣuũ fu̾unt parate. ⁊ ad eꝑãdũ bo¬
nũ pigre. Stomachus ⁊ ĩtestina niuuo cibo ⁊
potu sepe stͥ distẽta ⁊ id̾o dolore st̾ plena. Nã mm̃
gula delectat᷑ inde uẽt̾ ĩ flat᷑. corpꝰ ĩfir mitur.
⁊ sepe mors seqͥt᷑. Per gule delectatõnẽ corruĩ
uẽtris ĩgluiẽ ⁊ nñ debui mͥ ꝑare salutẽ mde

Expanded text:
ta intersero superflua; atque ita vel nimium laudando, vel vituperando, fere quoties loquor, mentior. 29. Guttur insatiabili ardet ingluvie: gullitia plenum, per puram confessionem purgare nunquam 347 potui. Manus ad opus pravum fuerunt paratae, et ad operandum bonum pigrae. Stomachus et intestina nimio cibo et potu saepe sunt distenta, et ideo dolore sunt plena. Nam unde gula delectatur, inde venter inflatur, corpus infirmatur, et saepe mors sequitur. Per gulae delectationem corrui in ventris ingluviem: et unde debui mihi parare salutem, inde
Abbreviated transcription (Latin):
puptas iste ñ sentit ĩuirias ridet obͥpłi ⁊gtẽ
puit dĩpna mortẽ lucrũ deputat. ñno ñ ioei se
putat. cũmag̾ de morte ad uitã tͣnsiro sesciat. Q¬
uem sic amor dei ĩtͥnsecus ligatũ ten. nͨ ad mo¬
dicũ qͥdẽ exire ext̾iꝰ ualet. s ĩt̾ius ĩ eiꝰ des id̾io
flagrat. tanto am pliꝰ qͣnto fanuliariꝰ. ⁊ eo uehe¬
m̃tiꝰ qͦ freq̃ntiꝰ. Qͥ sic ĩ amore dei iugit̾ delec¬
tat᷑ freq̃ntes m̃tis excessus patit᷑. freq̃nt̾ ab oĩ¬
b p̾sentib ⁊ t̾renis. raptus corã deo p̾sentat ᷑
Et dũ pulc̾tudinẽ eiꝰ ꝯsid̾at: magnitudĩe pł¬

Expanded text:
pertas: iste non sentit injurias: ridet opprobria, temnit damna, mortem lucrum reputat: imo nec mori se putat, cum magis de morte ad vitam transire se sciat. Quem sic amor Dei intrinsecus ligatum tenet, nec ad modicum quidem exire exterius valet; sed interius in ejus desiderio flagrat, tanto amplius, quanto familiarius, et eo vehementius, quo frequentius. Qui sic in amore Dei jugiter delectatur, frequenter mentis excessus patitur: ab omnibus praesentibus et terrenis raptus, coram Deo praesentatur; et dum pulchritudinem ejus considerat, magnitudine pu
Abbreviated transcription (Latin):
ulte st̃ scĩe homi: s ulła meliorẽ illa
ͣ cognoscit hõ se ip̃m. Qmobrẽ rede¬
am ad cor meũ. ⁊ ibistare assuescã: ut dotam
uitã meã possim discute̾ ⁊ me ip̃m cognosc̾e
Om̃s misi̾as meas corã dõ effũdã: si forte illa
sua magna ꝓietas mouait eũ. Cõfidebor eĩ
pct̃a mea cui oĩa nuda st̃ ⁊ aꝑta. quẽ falłe nõ
gͦ puisiẽ deꝰ ꝯfessionẽ meã ⁊ respice ad pieta
sepe de memoria mea de expulit irruenst .¬
ba plurim aꝵ cogitatõnũ: que uelud ple¬
bs ad aliꝙ spectatu̾m solent effluere in cor
meũ. Dũ mrare uł cantare ĩ monast̾iõ uo¬
lo nescio ciiꝰmodi stulta cogitatio cor meũ
ripiat. ⁊ ducit ꝑ diu̾sa loca. Cũq illd̾ ad me
reuoco den̾e ñ possũ. s ilico elabit᷑ ⁊ huc
illucq disꝑgit᷑. ⁊ ꝓ ĩmuu̾a effunditur¬
.Idcͥto crebra t̾renaꝵ cupiditatũ illecebra
⁊ uanitatũ effusio. ita cor meũ occupant
ut ꝙ uitare studeã ħ cogitẽ animoq uol¬

Expanded text:
unt scientiae hominum, sed nulla melior est illa, qua cognoscit homo seipsum. Quamobrem redeam ad cor meum, et ibi stare assuescam, ut totam vitam meam 345 possim discutere, et meipsum cognoscere. Omnes miserias meas coram Deo effundam, si forte illa sua magna pietas moveat eum. Confitebor ei peccata mea, cui omnia nuda sunt et aperta, quem fallere non  piissime Deus, confessionem meam; et respice ad pietatam. Audi quam saepe de memoria mea te expulit irruens turba plurimarum cogitationum, quae velut plebs ad aliquod spectaculum solent effluere in cor meum. Dum orare vel cantare in monasterio volo, nescio cujusmodi stulta cogitatio cor meum rapit, et ducit per diversa loca. Cumque illud ad me revoco, tenere non possum, sed illico elabitur, et huc illucque dispergitur, et per innumera effunditur. Idcirco crebra terrenarum cupiditatum illecebra, et vanitatum effusio ita cor meum occupant, ut quod vitare studeam, hoc cogitem, animoque vol
Abbreviated transcription (Latin):
ci. nec ĩ uolũtate habui ita recogito: qiͣ peni¬
Incorde enĩ seruo depicta. q̃ iuidi ⁊ feci. Ideo
tꝑ̃raliũ reꝵ cumłtus ĩ corde u̾sare ñ cesso. ⁊̃
cũ uaco. In cogitatoẽ enĩ ꝯmedo cũ ieiuuo: lo¬
quor cũ taceo. Irascor ⁊ tͣnq̾lus sũ. corpꝰ reqͥes¬
cit. ⁊ animꝰ huc illuc discurrit. Ita uitã istam
dabiłr uixi sine aliqͦ reatuẽ: si remota pietate
discutiat᷑. De ucc̃itatib meis eripe me dñe. Cre¬
bro nãq dũ necessitati debita redd̾e studeo. uol¬
uptatis uicio deseruio. Sub uelamine nc̃atatis:
cado ĩ laq̃um uoluptatis. Sepissĩe nãq comedi
⁊ bibi. ñ ad necessitatẽ. s ad uoluptatẽ ⁊ ꝙ ncc̃i¬
tati satis erat. uoluptati parũ erat. Cogitani ⁊̃
de cibo ⁊ potu. qrñ ñ debui ⁊ ubiñ debui ⁊ plusꝙͣ
debui. Cogitando de eis: epulas ĩ cogitatoẽ tota
dieruminabã. Cũ tegendis mẽbris uestim̃ta q̃¬
ro: ñ solũ q̃ tegãt. s q̃ extollant expeto. ⁊ ꝯtra

Expanded text:
ci, nec in voluntate habui, ita recogito, quasi poeniIn corde enim servo depicta quae vidi et feci. Ideo temporalium rerum tumultus in corde versare non cesso, etiam cum vaco. In cogitatione enim comedo, cum jejuno: loquor, cum taceo: irascor, et tranquillus sum: corpus requiescit, et animus huc illucque discurrit. 28. Ita vitam istam dabiliter vixi, sine aliquo reatu est, si remota pietate discutiatur. De necessitatibus meis eripe me, Domine. Crebro namque dum necessitatis debita reddere studeo, voluptatis vitio deservio: sub velamine necessitatis, cado in laqueum voluptatis. Saepissime namque comedi et bibi non ad necessitatem, sed ad voluptatem: et quod necessitati satis erat, voluptati parum erat. Cogitavi etiam de cibo et potu, quando non debui, et ubi non debui, et plus quam debui. Cogitando de escis, epulas in cogitatione tota die ruminabam. Cum tegendis membris vestimenta quaero, non solum quae tegant, sed quae extollant, expeto: et contra
Abbreviated transcription (Latin):
n̾at: delectatoẽ illicita mẽtẽ affigit. ⁊ ad ꝯsen¬
sũ pͣuitatis anim̃ ĩflectit. Om̃sq aĩe uͥtutes
corrũpir. hac peste cũ astͥctꝰ teneor: diuelli
ab illa uix possũ. qm̃ stimulos eiꝰ ꝯfit̾i aut
nescio aut erubesco tam sb̾tiles ⁊ turpes sũt.
Reu̾a difficile ẽ libidĩs ĩcẽdia extinguere. q̃¬
pubes stimulat. iuuenes ĩflãniat. iuros en̾ua ͭ.
senes ⁊ decrepitos fatigat. Nõ asꝑnat᷑ tuguria.
ñ reu̾et᷑ platia. utinã sola cenobia fugiat. Ad¬
iuua me dñe deꝰ meꝰ. ut huic tã pestifo̾ ⁊ morti¬
fero uicio resist̾e possim. Scio enĩ. qr ꝙ resistẽ¬
tẽ fatigat: iñcentẽ coronat. Scio ⁊̃ qm̃ si mẽtẽ
moĩ ĩ cogitatõe ĩnũda polluero. tͥ qͥ m̃dicie.
actor es plac̾e ñ ualeo
Or mũdũ crea ĩ me deꝰ. qm̃ ñ solũ uana
cogitatio illdꝰ occupat ⁊ tͣpis ĩqͥnat. uerũ

Expanded text:
nerat, delectatione illicita mentem afficit, et ad consennerat, delectatione illicita mentem afficit, et ad consensum pravitatis animum inflectit, omnesque animae virtutes corrumpit. Hac peste cum astrictus teneor, divelli ab ea vix possum, quoniam stimulos ejus confiteri aut nescio, aut erubesco; tam subtiles et turpes sunt. Revera difficile est libidinis incendia exstinguere. Impuberes stimulat, juvenes inflammat, viros enervat, senes et decrepitos 346 fatigat. Non aspernatur tuguria, non reveretur palatia. Utinam sola coenobia fugiat. Adjuva me, Domine Deus meus, ut huic tam pestifero et mortifero vitio resistere possim. Scio enim quia quod resistentem fatigat, vincentem coronat. Scio etiam quoniam si mentem meam cogitatione immunda polluero, tibi, qui munditiae auctor es, placere non valeoor mundum crea in me, Deus, quoniam non solum vana cogitatio illud occupat, et turpis inquinat, verum
Abbreviated transcription (Latin):
ues ⁊ phãtasias clausis oclis uideo: easq ĩuictus
tolero. Qnͣtoq ab eis aciem m̃tis au̾t̾e nitor:
tãto ampliꝰ ille se mͥ ĩgerũt. ⁊ molestiis tͣpiũ
cogitatõnũ cor meũ maculãt. Inde ẽ ꝙ sepe mͥ
dinis. ħ enĩ pestis qͦ p̾ cet̾is uiciis est. mͥ fami¬
liarior: eo ad nocendũ ꝓcliuor ⁊ ad repellẽd
difficilior. Nã cũ eã repellere uolo: nolenti mͥ
se ĩgerit blande on̾osa dispłtẽdo placẽs ⁊ pla¬
cẽdo displicens. Carnis libiduẽ nũꝙͣ fug̾e po¬
tui. s semꝑ me ꝑseqͥt᷑. ⁊ cũ aliqͣ delectõis cogita¬
tõe. uł uisus ĩtentõe me ꝯp̾hend̾e pot̃. ñ dieben
noctib reqͥesc̾e sinit. Subtilit̾ ĩtrat ⁊ m̃tẽ occu¬
pat. ⁊ nͥ sb̾ito repellat᷑ allicit. ⁊ ĩcendit. ⁊ qͣsi uirꝰ
pestilentie ꝑ totũ corpꝰ paulatĩ se diffundit.
Cogitatões pͣuas młtiplicat affectões malas ge¬

Expanded text:
nes et phantasias clausis oculis video, easque invitus nes et phantasias clausis oculis video, easque invitus tolero: quantoque ab eis aciem mentis avertere nitor, tanto amplius illae se mihi ingerunt, et molestiis turpium cogitationum cor meum maculant. Inde est quod saepe mihi dinis. Haec enim pestis quo prae caeteris vitiis est mihi familiarior, eo ad nocendum proclivior, et ad repellendum difficilior. Nam cum eam repellere volonolenti mihi se ingerit, blande onerosa, displicendo placens, et placendo displicens. Carnis libidinem nunquam fugere potui, sed semper me persequitur, et cum aliqua delectationis cogitatione, vel visus intentnoctibus requiescere sinit. Subtiliter intrat, et mentem occupat, et nisi subito repellatur, allicit et incendit, et quasi virus pestilentiae per totum corpus paulatim se diffundit. Cogitationes pravas multiplicat, affectiones malas ge
Abbreviated transcription (Latin):
nͨ ualeo. s uisa ⁊ audita. dtã ⁊ fcã ad memoriã
reuocãt. ⁊ ĩ ea cũ magna ĩportimitate ꝑstre¬
pũt. Cogitãda cogito. cogitata recogito: ⁊ eid̾
it̾m atq it̾m replicare ñ cesso. Et cũ diuml¬
tũq qͥcꝙͥ pot̾o cogitau̾o. sine cogitatõib eẽ
ñ possũ: s ĩtrant ⁊ exeũt. atq aliałalias ĩtͦ᷑¬
abisqꝙ oĩ discretaẽ uaga mñte discr̃o. Ita mẽs
mea semꝑ mobilis ⁊ nũꝙͣ stabilis. sꝑ uaga ⁊ uł¬
ud ebria ꝑ diu̾sa distͣhit᷑. auit̾ pecto cũ corme.¬
um d̾elinqͦ : qm̃ gͣuis iactura est q̃ ꝑ negligen¬
tiã fit. Uim patior. cũ illd̾ me deserit. Confma
cor meũ deꝰ. qm̃ cũ stare ĩsemet ip̃o nitit᷑. aliqͦ
modo a semet ip̃o ⁊̃ nesciẽndo deseruiat᷑. Ita p̾cã¬
di ꝯsuetudie ⁊̃ cũ nescio pecto: ⁊ cor meũ cor unĩ
ꝑ ĩfinita deducit᷑ ⁊ ĩ młta desid̾ia duudit᷑. In
nocte uͦ cũ dormire uolo. młtaꝵ reꝵ ymagĩ¬

Expanded text:
isa et audita, dicta et facta ad memoriam revocant, et in ea cum magna importunitate perstrepunt. Cogitanda cogito, cogitata recogito, et eadem iterum atque iterum replicare non cesso: et cum diu multumque quidquid potero cogitavero, sine cogitationibus esse non possum, sed intrant et exeunt, atque aliae alias introabsque discretione, vaga mente discurro. Ita mens mea semper mobilis, et nunquam stabilis, ssa distrahitur. Graviter pecco, cum cor meum derelinquo; quoniam gravis jactura est quae per negligentiam fit. Vim patior cum illud me deserit. Confirma cor meum, Deus, quoniam cum stare in semetipso nititur, aliquo modo a semetipso etiam nesciendo derivatur. Ita peccandi consuetudine etiam cum nescio pecco: et cor meum cor vanum per infinita deducitur, et in multa desideria dividitur. 26. In nocte vero cum dormire volo, multarum rerum imagi
Abbreviated transcription (Latin):
uirgia q̃ dest̾ ĩ corde pogo. Presentes ñ uideo ab¬
cipio. receptis aut̃ duriꝰ respõdo̾. Cũq qͥ obuiẽt
nsłus assit: rixas ĩ corde ꝯpono. Insidias ĩuidẽtiũ¬
ro ꝙͥ respõdeam. ⁊ cũ ren nlłam teneã uacuus
licigator elaboro. Gicq diẽ ĩ ociũ: noctẽ uͦ iñ
cogitatõnẽ u̾so. Torpeo ab utilioꝑe: qũi facigor
illicita cogitatoẽ. Ita mens ñitꝰ ꝓugnat. cũ mẽti

Expanded text:
ris desunt, in corde perago. Praesentes non video, abcipio, receptis autem durius respondeo. Cumque qui obviet nullus adsit, rixas in corde compono, insidias invidentiuiro quid respondeam; et cum rem nullam teneam, vacuus litigator elaboro. Sicque diem in otium, noctem vero in cogitationem verso. Torpeo ab utili opere, quoniam fatigor illicita cogitatione. Ita mens intus pugnat, cum menti
Abbreviated transcription (Latin):
corpꝰ tuũ õ pͥnceps ⁊ dñs corꝑis si regłas neces¬
sitatis ex̾ceret extesserit. ⁊ ad baratrũ ꝯtupis¬
cẽtie os aꝑu̾it: lacũ ꝑditõis sibi effodit ĩ bospi¬
cio reꝑitois. ⁊ de remedio ꝯꝑat exitũ de uehi¬
culo naufragiũ. Qͥd ꝓinde. Suꝑfiuũ tolłit
uetessarur. aufer suꝑflua: ulłi deerũt nctͣia :
qr de suꝑfluenti copia alioꝵ. nascit᷑ ualde egra
alioꝵ ĩopia. Tuũ est male acta corrig̾e. tuñ
um dispon̾e. tuũ singłoꝵ negotia scd̾m ꝯpetẽ

Expanded text:
is, si regulas necessitatis excesserit, et ad barathrum concupiscentiae os aperuerit, lacum perditionis sibi effodit in hospitio reparationis, et de remedio comparat exitium, de vehiculo naufragium. Quid proinde? Superfluum tollit necessarium. Aufer superflua, et nulli deerunt necessaria; quia de superfluenti copia aliorum nascitur valde aegra aliorum inopia. 23. Tuum est male acta corrigere: tuum um disponere: tuum, singulo
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ ꝑmaneat .h. u̾e ille est dilectꝰ tuꝰ
qͥ uisitat te s uenit ĩiusibilis uenit ot¬
tultꝰ. uenit ĩꝯp̾hẽsibilis uenit ut tãgat
te nõ ut uideat᷑  ate. uenͣ ut ãmoneat
te nõ ut ꝯp̾ħẽdat᷑ a te. uenit nõ ut totũ
ĩfundat se. s ut gustandũ p̾beat se. nõ
ut ĩpleat desid̾iũ. s ut tͣhat affcm. pͥmi¬
cias quasdã porrigit sue dilectõĩs ñ ple¬
intudinẽ exhib ꝑfcẽ societatis. Et hoc
est ꝙ maxiẽ ad ariã despõsatõis tue ꝑti¬
possidẽdũ dabit nũt aliqnͣ ut ꝙͣ dulcis
sit agnoscas. setͥ ad gustãdũ ꝓ̾bet. Siml
⁊̃ ĩt̾im̃̃ de absentia eł cõsoleris. qñ eiꝰ iusi¬
tatoẽ ne deficias ĩcessant̾ refic̾is. Queso aĩa
mea mlta iam diximꝰ pꝰt ħ oĩa unũ agno

Expanded text:
semper permaneat. HOMO. Vere ille est dilectus tuus semper permaneat. HOMO. Vere ille est dilectus tuus qui visitat te, sed venit invisibilis, venit occultus, venit incomprehensibilis. Venit ut tangat te, non ut videatur a te; venit ut admoneat te, non ut comprehendatur a te; venit non ut totum infundat se, sed ut gustandum praebeat se; non ut impleat desiderium, sed ut trahat affectum; primitias quasdam porrigit suae dilectionis, non plenitudinem exhibet perfectae satietatis. Et hoc est quod maxime ad arrham desponsationis tuae pertipossidendum dabit, nunc aliquando utquam dulcis sit agnoscas se tibi ad gustandum praebet. Simul etiam interim de absentia ejus consoleris, quando ejus visitatione ne deficias incessanter reficeris. Quaeso, anima mea, multa jam di
Abbreviated transcription (Latin):
et ultimũ ĩt̾rogatoĩs mee beuigne ut
suspicias queso Qͥd ÷ illd̾ dulce ꝙ ĩ eiꝰ
recordatõe aliqͣnͣdo me tang̾e solet. ⁊ tã uebe¬
m̃t̾ atq suauit̾ affic̾e̾. ut iam tota qͦdãmͦ
a memet ip̃a ab alienari. ⁊ nescio qͦ abstrahi
ĩcipiant. Subito eĩ innouor ⁊ tota ĩmuitor. ⁊
bene mͥ eẽ ĩcipit ultͣ ꝙͣ dic̾e sufficiam. ex¬
doloꝵ miseria. exultat auimꝰ. cdarescit ĩtes¬
lectus. cor illuminat᷑. desid̾ia iocũdant᷑. iam¬
q alibi uescio ubi me ẽẽ iudeo. ⁊ qͣsi qͥddam
amplexib amoris intus teneo ⁊ nescio qͥd
tabłr animꝰ ne recedat ab eo ꝙ semꝑ am¬
plecti desid̾at. ⁊ qͣsi ĩ ilło oũim desid̾ioꝵ fi¬
nẽ ĩuen̾it. sũme ⁊ ĩ effablit᷑ exultat. Nich̾
ampliꝰ querẽs. nͥl ultͣ appetens semꝑ sic
eẽ uolens. Nuncͥ ille est dilectꝰ meus.
Queso dic mͥ ut sciã si ille est ut si demio
ad me uen̾it obsecrẽ eũ ne recedat. s

Expanded text:
 ultimum interrogationis meae benigne, ut suscipias, quaeso, quid est illud dulce, quod in ejus recordatione aliquando me tangere solet, et tam vehementer atque suaviter afficere, ut jam tota quodammodo a memetipsa abalienari, et nescio quo abstrahi incipiam. Subito enim innovor et tota immutor, et bene mihi esse incipit ultdolorum miseria, exsultat animus, clarescit intellectus, cor illuminatur, desideria jucundantur, jamque alibi nescio ubi me esse video, et quasi quiddam amplexibus amoris intus teneo, et nescio qutabiliter animus, ne recedat ab eo, quod semper amplecti desiderat, et quasi in illo omnium desideriorum finem invenerit summe et ineffabiliter exsultat, nihil amplius quaerens, nihil ultra appetens, semper sic esse volens. Nunquid ille est dilectus meus? Quaeso, dic mihi, ut sciam an ille est, ut si denuo ad me venerit, obsecrem eum ne recedat, sed
Abbreviated transcription (Latin):
creatoris sui: subsistat. ⁊ dim̾tat alas suas re¬
tinẽs se ⁊ habenis deifice ꝯꝑadõis se ad se colli¬
gẽs ⁊ cohibẽs. ñ tͣnsg̾diat᷑ t̾minos suos. Sic eĩ
stã aĩalia ĩ uisione erechielis cũ fieret uox
sr̾ fipmam̃tũ ꝙ ĩminebat capiti eoꝵ: stabãt
⁊ sb̾m̃tebãt alas suas. Qd̾ plane scĩ faciunt.
cũ ꝑ lustͣtis. oꝑũ ⁊ nuirabiliũ dei. suꝑ ĩtelligiti¬
ĩtelligẽtib absꝯditis mist̾is. nichil se scire de pͥ¬
hendunt: s moiũto stat̾e oĩa oꝑi sua appendũt.
Tuc̃ se nõ ase mou̾i cor ĩtlłigit. qr ꝑ se ĩmobilei
usurpet. ut ꝓpͥũ. s ut ꝯmodatũ. Ad uolũtatem
nãq ꝯmodãtis. ꝯmodatariꝰ uti deb ꝯmodato
Auoqͥn furtũ facit sure ꝯmodata. ¶ũ gͥ de¬

Expanded text:
Creatoris sui, subsistat et dimittat alas suas, retinens se, et habenis deificae comparationis se ad se colligens et cohibens, non transgrediatur terminos suos. Sic enim sancta animalia in visione Ezechielis, cum fieret vox super firmamentum, quod imminebat capiti eorum, stabant et submittebant alas suas . Quod plane sancti faciunt, cum perlustratis operibus et mirabilibus Dei super intelligibilibus absconditis mysteriis, nihil se scire deprehendunt, sed momento staterae omnia opera sua appendunt. Tunc se non a se moveri cor intelligit; quia per se immobile usurpet ut proprium, sed ut commodatum. Ad voluntatem namque commodantis, commodatarius uti debet commodato: alioquin furtu
Abbreviated transcription (Latin):
u̾um ⁊̃ dñm angłoꝵ. hĩtare delectet. Mũ¬
data domo cunctisq malis ab ea exclusis.
oĩb bonis impleat᷑. ue sit nob̾ necẽe foras
pnas septẽ qͥb tota fabrica ĩtitat᷑. Domꝰ
am ĩter oĩa dei dona q̃ ad salutẽ hõis spͨta

Expanded text:
m Dominum angelorum habitare delectet. Mundata domo, cunctisque malis ab ea exclusis, omnibus bonis impleatur; ne sit nobis necessarium mnas septem, quibus tota fabrica innitatur. Domuia Dei dona, quae ad salutem hominis specta
Abbreviated transcription (Latin):
Inspic̾e si aliqͥd ĩ eo respiciat. ꝙ deo displi¬
coat. Terg̾e nõ solũ ꝓcc̃a actõnũ uerũ ⁊̃
cogitatõnĩ: ut nicħ ĩ es remaneat d ꝙ
deũ offendat. Tenere: ne deorsũ corruens
t̾re ꝑ amorẽ ĩħ̾eat. ⁊ ne iuanium cogitatõ¬
mĩ pulu̾e sordestat. Custodire: ut illecuiꝰ
tas ĩtͥlucere. ⁊ ĩmẽsus qͥdã ĩsolute uisionis
radiꝰ oculis cordis apparere. Ex huiꝰ lumĩs
uisione animꝰ ĩflãmatꝰ. ĩcipit mũda cordis
acie suꝑna ⁊ ĩt̾na ꝯspic̾e. deñ dilig̾e ⁊ id̾o
Cũctis sunis affectõib rem̃tiat ⁊ totꝰ soli
ĩcũbit amori sciens solũ illũ ẽẽ b̾atũ
qͥ deũ amat. Porro ad tantã grãm ñqm

Expanded text:
displiceat. Tergere, non solum peccata actionum, verum etiam cogitationum, ut nihil in eo remaneat quod Deum offendat. Tenere, ne deorsum corruens, terrae per amorem inhaereat, et ne inanium cogitationum pulvere sordescat. Custodire, ut ille cujutas interlucere, et immensus quidam insolitae visionis radius oculis cordis apparere. Ex hujus luminis visione animus inflammatus, incipit munda cordis acie superna et interna conspicere, Deum diligere, Deo cunctis suis affectionibus renuntiat, et totus soli incumbit amori, sciens solum illum esse beatum, qui Deum amat. Porro ad tantam gratiam nunquam
Abbreviated transcription (Latin):
oriã bona q̃ nob̾ tͥbuit. Quomͦ ĩ ꝑiculis se¬
se admonuit. au̾sos a se reuocauit. ueniẽ¬
tes ad se benigne suscepit. penitẽtib ĩdulsit.
ꝑseu̾antes custodinit. stantes temut lapsoᷤᷤ
erexit: malas delectatões ĩ amaritidĩes ꝯu̾¬
tit ⁊ rursꝰ salub̾t᷑ amaricatis ꝯsolatões suas tͥ¬
buit. ꝓust᷑mo aut̃ tͥbulatõe pͣgãs qͥexẽ ⁊ patẽ¬
ꝑfcãm restituit. qͥ nͨ pcantib unꝙͣ defuit
ut corrig̾et. uͨ iustis ut c̾to custodiret. Reco¬
gitemꝰ qͣnͣta bona fecit nob̾ ñ rogantib ñ
desid̾mtib. ĩmo recusãtib ⁊ ꝙͣ młta pcc̃a dimi¬
Qũ magnadignatio pietatis fuit ꝙ ĩgͣtos¬

Expanded text:
oriam bona, quae tribuit, et quod in periculis saese admonuit, aversos a se revocavit, venientes ad se benigne suscepit, poenitentibus indulsit, perseverantes custodivit, stantes tenuit, lapsos erexit, malas delectationes in amaritudines commutavit, sed rursum salubriter amaricatis consolationes suas tribuit. Postremo autem tperfectam restituit: qui nec peccantibus unquam defuit, ut corrigeret; nec justis, ut custodiret. Recogitemus quanta bona Deus fecit nobis non rogantibus neque desiderantibus, imo recusantibus; et quam multa peccata dimiquam magna dignatio pietatis fuit, quo
Abbreviated transcription (Latin):
se appellat᷑ ꝯscĩa: qñ p̾t̾ se alia. noĩatur
scientia.
Onscĩa bona titulus est religioĩs. tem¬
plũ salomonis. ager bñdictõis. ortꝰ deli¬
ciaꝵ. aureũ reclinatoeiuĩ. gaudiũ angesoꝵ ar¬
cha fed̾is. thesaurꝰ regis. aula dei. hĩtacłm spc̃¬

Expanded text:
scientia: quando praeter se alia, nominatur scientia. Conscientia bona, titulus est religionis, templum Salomonis, ager benedictionis, hortus deliciarum, aureum reclinatorium, gaudium Angelorum, arca foederis, thesaurus Regis
Abbreviated transcription (Latin):
qͣl̾ eẽ debeit. qͣle m̃tis edifitiũ deo p̾parare ⁊ qͥ¬
b obseqͥis eũ placare oporteat. Qu ita euaga¬
tões mẽtis ĩ uiũ colligit. ⁊ om̃s cordis motus
ĩ uno et̾uitatis desid̾rõ figit ꝓfecto iã ad cor
suũ rediit. iam ibi libent̾ ĩmorat᷑ ac muabłr

Expanded text:
qualis esse debeat, quale mentis aedificium Deo praeparare, et quibus obsequiis eum placare oporteat. 14. Qui ita evagationes mentis in unum colligit, et omnes cordis motus in uno aeternitatis desiderio figit, profecto jam ad cor suum rediit, et jam ibi libenter moratur, ac mir
Abbreviated transcription (Latin):
tis ꝑticipatõem. mrͣ ꝑ alioꝵ ĩstructõem. O
fidens aĩa expande simis. dilata affcͣus. ne an¬
ꝯscĩa pura a  ut deũ ꝯducat ad hospiciũ nr̃m.
Git sollicita cͥca fidele obseqũ: ne tanta maies¬
tas recus. cordis gremiũ. Sit deuota: ut solĩ
deo placeat. soli d̾o ĩtẽdat nͨ recedat ab eo. Talis

Expanded text:
tis participationem; mater, per aliorum instructionem. O fidelis anima, expande sinus, dilata affectus; ne anconscientia pura, ut Deum conducat ad hospitium nostrum: sit sollicita circa fidele obsequium, ne tanta majestas recuset cordis gremium: sit devota, ut soli Deo placeat, soli Deo intendat, nec recedat ab eo. Talis
Abbreviated transcription (Latin):
ficia accepimꝰ. toto corde diligamꝰ. ħ ẽ to¬
da cogitatõe cota affectõe sine defectõne. Sit
correctũ ut ei ꝑ oĩa placeat deͦ. Sit rectim
rectitudĩe ĩtẽtõis exclusione ꝑu̾se cogitatõnus:
assiduitate ꝯtẽplatõis. Sit ꝑatũ seqͥ uolũta¬
Sit sursũ ad sola celestia ⁊ dĩna ꝯtẽplãda
⁊ desid̾anda. Sit purũ ut nicħ morari ĩtͣ se
patiat᷑ : uec modicũ qͥdẽ offẽdicłm tołable
reputet. aut ĩ ꝯscĩa sua aut ĩ aliena. Sit
dulce dulti respõsione suaui ãmonitõe. be¬
ngna rep̾hensiõe modłita correctõe. Sit m̃¬
dũ ut cociꝰ ĩmũdicie spͣtitias respuẽs cogi¬

Expanded text:
ficia accepimus, toto corde diligamus: hoc est, tota cogitatione, tota affectione, sine defectione. Sit cor rectum, ut ei per omnia placeat Deus. Sit rectum rectitudine intentionis, exclusione perversae cogitationis, assiduitate contemplationis. Sit paratum sequi voluntaSit sursum, ad sola coelestia et divina contemplanda et desideranda. Sit purum, ut nihil morari intra se patiatur mali: nec modicum quidem offendiculum tolerabile reputet, aut in conscientia sua, aut in aliena. Sit dulce dulci responsione, suavi admonitione, benigna reprehensione, moderata correctione. Sit mundum, ut totius immunditiae spurcitias respuens, cogi
Abbreviated transcription (Latin):
Talib domꝰ aĩe edificat᷑. Qd̾ si forte ut fi̾ so¬
let fur ad ħ ueu̾it. qͥ ñ uenit nͥ ut furet᷑
mactet ⁊ ꝑdat. si ĩqm fur ueu̾ittio ẽ. uel
cordis elatõ ĩ tͥnsecus oriens. uł appetitꝰ hũme
laudis extͥnsecꝰ adueniens. seu aliqͣ q̃sib pestiᷤ
q̃ domũ istã machinet᷑ ꝑfod̾e̾. tũt iua qͣi
canis de thesaurũ custodiens eiugilet. latret.
mordeat ⁊ iugidet irruẽtes hostes: nemini ꝑat.
nullũ ĩtͣre ꝑm̾ͣtat. s clamet ⁊ excicet intus
hĩtantes ad arma capessenda. Qdq uitium
siũ clam siñ palã noc̾e tẽptau̾it. ꝓcul illd̾ ar¬
ceat ut sĩt secura ꝯscĩa. Secura ẽ. ꝙͣdo actu¬

Expanded text:
nim domus animae aedificatur. Quod si forte, ut fieri solet, fur advenerit, qui non venit, nisi ut furetur, et mactet et perdat: si, inquam, fur venerit, id est vel cordis elatio intrinsecus oriens, vel appetitus humanae laudis extrinsecus adveniens, seu aliqua quaelibet pestis, quae domum istam machinetur perfodere; tunc raticanis, thesaurum custodiens, evigilet, latret, mordeat et jugulet: irruens in hostes, nemini parcat, nullum intrare permittat; sed clamitet, et excitet intus habitantes ad arma capessenda. Undecunque vitium, sive clam, sive palam nocere tentaverit, procul illud arceat, ut sit secura conscientia. Secura est quando accu
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ cesar ⁊ uent̾ utrũq tͥbutũ. ut esca ⁊ pec¬
cesar collendo pecuniã. ꝙͣ uent̾ accipiẽdo
escã. Cesar enĩ semel auferẽdo pecuniam
sollicitudinẽ tollit. uent̾ anͣt se sine ĩter¬
muissione exigẽdo escam. nuĩꝙͣ nos sine sol¬
licitudeine ẽẽ ꝑmͣtit. Cesar anferẽdo pecu¬
nã mag̾ nos alleuiat. uent̾ accipiẽdo es¬
⁊ ut breuit̾ ꝯcludã ego ꝑ omĩa miserabi¬
liorẽ uideo eũ qͥ seruit uentͥ ꝙͣ illũ qui
seruit tesari. Necessita gͦ alia ẽ ĩ debito
dandi. alia ĩ indigẽtia accipiẽdi. Et illa qͥ¬
dẽ q̃ ĩdebito dandi est. młtis modis accipit᷑
Debent enĩ p̾lati sd̾iectis ꝓuidentiã. debe¬
ut sb̾iecti p̾latis obedientiã. debent eqͣles

Expanded text:
 Caesar, et venter. Utrumque tributum est et esca et pecCaesar tollendo pecuniam, quam venter accipiendo escam. Caesar enim semel auferendo pecuniam sollicitudinem tollit, venter autem sine intermissione escam exigendo nunquam nos sine sollicitudine esse permittit. Caesar auferendo pecuniam magis nos allevat, venter accipiendo esEt ut breviter concludam ego per omnia miserabiliorem video eum qui servit ventri, quam illum qui servit Caesari. Necessitas ergo alia est in debito dandi, alia in indigentia accipiendi. Et illa quidem, quae in debito dandi est, multis modis accipitur. Debent enim praelati subjectis providentiam, debent subjecti praelatis obedientia
Abbreviated transcription (Latin):
int᷑ aut̃ ĩt̾ ce t̾as artes lib̾ales. ars ista p̾aliiᷤ
lib̾alis. qͣ teneat᷑ cor ꝙ om̃i mobiłi mobiliꝰ ẽ. qd̃
omi lub̾co. lub̾cosiꝰ est. Mobilitate eñi nat᷑aili ĩ¬
stabile. uł ĩ puncto fixũ recusat ꝯsist̾e: cuiꝰ uita
ĩ motu ẽ. ⁊ motꝰ est eiuita. Mone molã totiꝰ
corꝑis hũani: tantillus iste ĩ corde uitał motꝰ.¬
⁊ qͣ ꝯͥ coh̾ceat᷑ arte. ut alia mouẽs ip̃e nõ mo¬
ueat᷑  forte mola asmaria siei ad collũ suspẽ¬
d̾et᷑ ñ mou̾et᷑ : ĩmo młto magis cũ mola
coagitaret᷑. Agẽdũ itaq cũ eo est ut cͥcueat¬

Expanded text:
ales ars ista prae aliis liberalis, qua teneatur cor quod omni mobili mobilius est, quod omni lubrico lubricosius est. Mobilitate enim naturali instabile, vel in puncto fixum recusat consistere: cujus vita in motu est, et motus est ei vita. Movet molem totius corporis humani tantillus iste in corde vitalis motus: et qua coerceatur arte, ut alia movens, ipse non moveatur? Forte mola asinaria si ad collum ei suspendatur, non moveretur. Imo multo magis cum mola concitaretur. Agendum itaq
Abbreviated transcription (Latin):
omuẽq motũ corꝑis mei ad ĩmũda desid̾ia
tͣrͥunt. aures titiꝰ aꝑui u̾bis ociosis ⁊ uanisqͣ
sauctis. Delectatꝰ ẽ odoratꝰ uanis odorib. ꝯͦtꝰ
sensus his ⁊ ilłis. uixta ꝙ cuiq suus feresin
appetit᷑. Ita deꝰ meus. ĩ om̃ib menbris me¬
is nat᷑o modũ excessi oĩa mẽbͣ mes ueld̾ ꝯm̃¬
ratõe fcã ĩimico meo de me dĩnum tͣ did̾e cũ
morte fedus n̾ere: pactũ pepig̾e cũ ĩferno.
Ripeme dñe ab hoĩe malo. id ¶ xuii¬
est ad me ip̃o: a qͦ reced̾e ñ possũ. Nam
uado ꝯscĩa mea ñme deserit. s p̾sensasistit.
Et si hõib celo ꝙ egi. mͥ tñ qͥ noui malum
ꝙ gessi celare nequeo. Propͥi reatꝰ ꝯscĩa nõ
me reqͥesc̾e sinit. s de die ĩ diẽ uehem̃ter tor¬
quet. ⁊ de die iudicii uehem̃tiꝰ t̾ret. Nã ĩ die

Expanded text:
immunda desideria traxerunt. Aures citius aperui verbis otiosis et vanis, quam sanctis. Delectatus est odoratus vanis odoribus; gustsensus, his et illis, juxta quod cuique suus ferebat appetitus. Ita, Deus meus, in omnibus membris meis naturae modum excessi. Omnia membra mea velut conjuratione facta inimico meo de me dominium tradidere, cum morte foedus iniere, pactum pepigere cum inferno.Eripe me, Domine, ab homine malo, id est, a me ipso; a quo recedere non possum. Nam vado, conscientia mea non me deserit, sed praesens assistit, Et si hominibus celo quod egi, mihi tamen, qui novi malum quod gessi, celare nequeo. Proprii reatus conscientia non me requiescere sinit, sed de die in diem vehementer me torquet, et de die judicii veh
Abbreviated transcription (Latin):
celebrãt ͤ. Porro aĩa q̃ ñ studet ĩ se ꝯsist̾e̾.
nͨ ĩ amore dei desid̾iũ fig̾e: ꝑ ocłos ⁊ aures
aliosq corꝑis sensus foras egredit᷑᷑ atq
ĩ his ext̾iorib delectat᷑. S exit cũ ĩuen̾it
portas istas clausas. ⁊ tũc rediens ad se rui¬
dens se nudã ⁊ solã: ĩestimabili ꝯfusione
⁊ horrore ꝯcutiet᷑ Et qr mũdi ꝯsolatõnem
q̃siuit. illã q̃ a dõ ĩtus dat᷑ nõ hẽbit. Nõ¬

Expanded text:
celebrantur. 3. Porro anima quae non studet in se consistere, nec in amore Dei desiderium figere, per oculos et aures, aliosque corporis sensus foras egreditur, atque in his exterioribus delectatur. Sed cum invenerit portas istas clausas, tunc rediens ad se, et videns se nudam et desolatam, inaestimabili confusione et horrore concutietur. Et quia mundi consolationem quaesivit, illam quae a D
Abbreviated transcription (Latin):
dicit carnalis ꝯcupiscẽtie. Acetũ siciens aĩa
cũ desid̾io bibit. Inuẽtã gͥ ĩ curis ext̾iori¬
b diabolꝰ corrũpit ⁊ iam nullo sibi iudiciõ
rõnis retunt entẽ ad q̃lib erroris p̾cipi¬
tia trahit.
ed qr nũct dixinꝰ ad qͣnta nos malasr̾¬
bia p̾cipitat. dignũ ÷ ut ⁊̃ ꝯsid̾e̾mꝰ ꝙ¬

Expanded text:
dicit, carnalis concupiscentiae acetum sitiens anima dicit, carnalis concupiscentiae acetum sitiens anima cum desiderio bibit. Inventam igitur in curis exterioribus diabolus corrumpit, et jam nullo sibi judicio rationis renitentem, ad quaelibet erroris praecipitia trahit. Sed quia nunc diximus ad quanta nos mala superbia praecipitat, dignum est ut etiam
Abbreviated transcription (Latin):
tus aut̾ nam extitat. qr typo suꝑbie ĩ flatus
animiꝰ ĩtolerabile eẽ credit. qͥcꝙͥ ab eo susti¬
net ꝙ̃ despicit. deiñde ia ĩ indignatõem
crescit. Indignatõ iñ ꝯtumeliã ꝓcedit. cõ¬
tumelia odiũ parit. Odiũ aut̃ ł suuet̾atũ
ĩ inuidiã tnͣsit. Inuidia u̾o anim̃o ceduumm
giguit. Tediũ aut̃ cũ ĩsederit cordi. quasi
tinea demolit᷑ illd̾ ⁊ suffocato gaudio ĩt̾no
ĩsemiet ip̃a ꝯscĩa tabescit. fit sibi ip̃i gͣuis
ammꝰ ⁊ qͣsi plũbũ ĩmobilis ꝑmanens. sur¬
sũ erigi nõ ualet. ⁊ qͥ pͥus pennis ꝯtẽpla¬
tõis celos penetͣre ꝯsueu̾at. nũt gͣui p̾ssus
pond̾e sub se cadit. ꝑhorrescit tenebras suaᷤᷤ
foras funditꝰ t̾renis se ñustet actoĩb ut
uł occupatꝰ obliuisci possit maloꝵ suoꝵ
Et qr lemus ẽẽ iudicat omẽ malũ eoppõ
ꝙ ĩtus tołat iam miser ⁊̃ dolores sue actu¬
patõis foris auiat. ⁊ qr u̾am dulcedidin¬
em longo cedio palatũ cordis gustare dedi¬

Expanded text:
utem iram excitat, quia typo superbiae inflatus animus intolerabile esse credit, quidquid ab eo sustinet, quam despicit. Deinde ira in indignationem crescit, indignatio in contumeliam procedit, contumelia odium parit, odium autem inveteratum in invidiam transit, invidia vero animo taedium gignit, taedium autem cum insederit cordi, quasi tinea demolitur illud, et suffocato gaudio interno in semetipsa conscientia tabescit. Fit sibi ipsi gravis animus et quasi plumbum immobilis permanens sursum erigi non valet. Et qui prius pennis contemplationis coelos penetrare consueverat, nunc gravis pressus pondere sub se cadit. Perhorrescit tenebras suas, foras funditus terrenis se immiscet actionibus, ut vel occupatus oblivisci possit malorum suorum. Et quia levius esse judicat omne malum eo ipso quod intus tolerat, jam miser etiam dolores suae occupationis foris amat. Et quia veram dulcedinem longo taedio palatum cordis gustare dedi
Abbreviated transcription (Latin):
sid̾at xp̃m ꝑ fidẽ hĩtare ĩ corde suo .i. ĩ se ip̃a
uideat ⁊ sollicite caueat. ne a se ĩuicẽ m̃bre
eiꝰ dissideant id ÷ ratio. uolũtas ⁊ memoria.
Dignũ habitacłmm parat deo. cuiꝰ nec est
rõ decepta. nͨ uoluntas ꝑu̾sa. nͨ memoria
ĩqͥnata. Felix illa aĩa q̃ ita domũ cordis sui

Expanded text:
m inhabitare in corde suo, id est in seipsa: videat et sollicite caveat, ne a se invicem membra ejus dissideant; id est, ratio, voluntas, et memoria. Dignum habitaculum parat Deo, cujus nec est ratio decepta, nec voluntas perversa, nec memoria inquinata. Felix illa anima est, quae domum cordis sui
Abbreviated transcription (Latin):
tͥsticiã uultu p̾ferũt. ĩ uidͥ tabesc̾e credũt
⁊ quos ala alacres ⁊ deuotos ĩ mĩstͣnͣda ꝑ¬
spex̾m̃t. leues ⁊ ĩqͥetos ẽẽ asserũt. Quos de¬
biles ⁊ gͣues. ĩuen̾int qiͣ pigros ⁊ ĩertes
accusant. abstenuos morbo ypacͥsi laborare.
⁊ eos qͥ plꝰ ncc̃itati ĩ dulgẽt luxi deseruire¬
C existimant. ¶ .xi

Expanded text:
abescere credunt. Et quos alacres et devotos in ministrando perspexerint, leves et inquietos esse asserunt. Quos debiles aut graves invenerint, quasi pigros et inertes accusant. Abstemios, morbo hypocrisis laborare, et eos qui plus necessitati indulgent, luxui deservire existimant. Et
Abbreviated transcription (Latin):
recedit ĩ temꝑe angustie. Om̃s gͥ cordis
distͥttões ⁊ m̃tis fluctuatõnes ĩ imũ collige
⁊ ĩ solo d̾o̾ totũ desid̾iũ tuũsige ut ibisit cor
tuũ ubi ẽ thesauiꝰ tuus desid̾bilis multũq
amabilis. Ip̃e eiũ freꝙ̃t̾ usitat ⁊ libẽt̾ ĩhĩtat
tͣnqͥllitat̾e̾ cordis. ⁊ ocm̃ quiete m̃tis. qm̃ pax
est ⁊ ĩ pace locus eiꝰ. Propt̾oa talẽ te p̾para.¬
ut tecũ assit᷑ deꝰ. sit ĩ ore sit ĩ corde tecũ eat.
tecũ redeat nͨ recedat a te. Nisi tu pͥor ilsum¬

Expanded text:
cordis distractiones, et mentis fluctuationes in unum collige, et in solo Deo totum desiderium tuum fige ibi sit cor tuum, ubi est thesaurus tuus desiderabilis multumque amabilis. Ipse enim frequenter visitat et libenter inhabitat tranquillitatem cordis, et otium quietae mentis; quoniam pax estut tecum adsit Deus; sit in ore, sit in corde: semper tecum eat, tecum redeat; nec recedat a te. Nunquam il
Abbreviated transcription (Latin):
aut̃ sic. Uane octuparis õ cor saꝑiens. ⁊ cũ p̾ro¬
gatiua excellẽs: in his q̃ uanitates uanitatũ
st̾. Nõ te decet his sb̾eẽ: s pͥeẽ. Te ĩdigẽt ista
ut meliꝰ ⁊ ꝯmodius subsistant : tu his nãq ad
bituoiñ idigos. nep aid imorta sitatẽ. Uiatic
quidẽ ium̃to tuo p̾purant ĩ uia: s si ad m̃suram

Expanded text:
autem sic: Vane occuparis, o cor sapiens et omni praerogativa excellens, in his quae vanitates vanitatum sunt. Non te decet his subesse, sed praeesse. Te indigent ista, ut melius et commodius subsistant: tu his neque ad beatitudinem indiges, neque ad immortalitatem. Viaticum quidem jumento tuo praeparant in via, sed s
Abbreviated transcription (Latin):
do diues relictis cẽtũ ꝓpͥis ouib. unam
ouiculam pauꝑis anferebat. Desid̾iũ eĩ
carnał ꝯtupiscẽtie qͣi hospes ꝑegͥnꝰ ad da¬
uid uen̾at. qnͣdo deambulans ĩ solario do¬
mꝰ sue. bersabee uxorẽ urie se lauantem
ꝯspexit. ⁊ adamauit. Tũt aut̃ ĩ pastuꝑ
egrini relictis centũ ouib suis unam
ouiculã pauꝑis octidit. Enͣdo relictis
multis uxorib suis ad explẽdã uolupta¬
tẽ suã unicam urie uxorẽ abstulit. ꝑe¬
gͥni gͥ surculi nudo trunco ĩfigũt᷑. ut
eũ uestiant. qr sepe oĩpotens deꝰ qͦs ĩ ociõ
suo tepidos ⁊ cũ midos a boms oꝑib eẽ
ꝯspicit. illicitis desid̾is ad tẽpꝰ uulu̾ari
ꝑnuttit. ut timorati ⁊ cͥtũ spͤti fiant. Qͣ¬
lit̾ aut̃ isti afft̃us cũ sint mali hoĩem ex¬
ceant. difficile est agnosce̾. difficiliꝰ ena¬

Expanded text:
do dives relictis centum propriis ovibus unam oviculam pauperis auferebat . Desiderium enim carnalis concupiscentiae quasi hospes peregrinus ad David venerat, quando deambulans in solario domus suae Bersabee uxorem Uriae se lavantem conspexit, et adamavit . Tunc autem in pastu peregrini relictis centum ovibus suis unam oviculam pauperis occidit, quando relictis multis uxoribus suis ad implendam voluptatem suam unicam Uriae uxorem abstulit. Peregrini igitur surculi nudo trunco infiguntur, ut eum vestiant, quia saepe omnipotens Deus quos in otio suo tepidos, et quasi nudos a bonis operibus esse conspicit, illicitis desideriis ad tempus vulnerari permittit, ut timorati et circumspecti fiant. Qualiter autem isti affectus cum sint mali hominem exerceant, difficile est agnoscere, difficilius ena
Abbreviated transcription (Latin):
uolet gͦ ⁊ ñ deficiat. uolet donͣ añ regẽ głie¬
ꝑueniat. ibiq ploret ⁊ suspiret mactetq se
ĩlacͥmis dep̾cet᷑ ueniã postulet grãm nͨ ĩdere¬
cedat: qͦ ad usq deũ ꝙ̃ninuũ offed̾at placa¬
tũ sentiat et ab eo ꝯsolatõnẽ recipiat.
cõtẽplatõnẽ sublimiũ sb̾leuata ⁊ ĩ dĩne
ꝯtẽplatõis archanũ rapta: atq ibi illuminata
nitatis. om̃s illicitas uolũtatis affectões ⁊ ua¬
gas memorie cogitatões cordis disꝑsiones auĩ¬
mi fluctuatoẽs sp̃c euagatões ⁊ m̃tis distͣctõnes
ĩ unũ colligat. atq ĩ illo felicitatis fõde totũ su

Expanded text:
Volet ergo, et non deficiat. Volet, donec ante 341 Regem perveniat, ibique ploret et suspiret, mactetque se in lacrymis: deprecetur veniam, postulet gratiam; nec inde recedat, quousque Deum quem nimium offenderat, placatum sentiat, et ab eo consolationem recipiat.contemplationem sublimium sublevata, et in divinae contemplationis arcanum rapta, atque ibi illuminata nitatis, omnes illicitas voluptates, affectiones, et vagas memoriae cogitationes, cordis dispersiones, animi fluctuationes, spiritus evagationes, et mentis distractiones in unum colligit, atque in illo felicitatis fonte totum su
Abbreviated transcription (Latin):
u̾o p̾sentẽ uitã q̃ septẽ dieb cͣrit significi
Octonariꝰ aut̾ qͥ poit septẽ uenit. et̾nã uitã
designat. Septenariꝰ gͦ ad uetꝰ testam̃tum
ꝑtiu. ĩ qͦ ꝓu̾itunt᷑ bona tẽꝑalia. Octonariꝰ
aut̃ nouo testam̃to ꝯgruit. ĩ qͦ sꝑare uibe¬
mur et̾na. Crescat gͦ ꝑ septẽ ⁊ octo sapĩa ꝑ
septẽ ĩcipiat. ꝑ octo ad ꝯsũmatõnẽ ꝑtingat
Prima sapĩa sit a d̾o̾ t̾renabona petere. scdi
sap̃ia ⁊ maxia sit a do̾ deũ desid̾are. Itẽ qͥnde¬
cim si dupłicet᷑. triginta efficit. ⁊ sapĩa siad¬
uincta caritate ꝑ dilectõnẽ dei ⁊ ꝓximi. gemi¬

Expanded text:
sentem vitam, quae septem diebus currit, significat. Octonarius autem, qui post septem venit, aeternam vitam designat. Septenarius ergo ad Vetus Testamentum pertinet, in quo promittuntur bona temporalia. Octonarius autem homo testamento congruit, in quo sperare jubemur aeterna. Crescat ergo per septem et octo sapientia. Per septem incipiat, et per octo ad consummationem pertingat. Prima sapientia sit a Deo terrena bona petere. Secunda sapientia et maxima sit a Deo Deum desiderare. Item quindecim si duplicentur triginta efficiunt, et sapientia si adjuncta charitate per dilectionem Dei et proximi gemi
Abbreviated transcription (Latin):
tur. Positꝑͣ enĩ ꝑ ignẽ ꝯpũctõis rubigo
pct̃i a mẽte fu̾it ꝯsumpta ⁊ ille ĩt̾uꝰ fulgor
ĩ corde mitare ceperit. ꝯfestim animꝰ ĩ qͣn¬
dã ꝯtẽplatõis speculã subleuat᷑. ubiq qͦdã¬
modo se ip̃o altior effcũs qͣndã ut ita dix̾¬
im lucidã regionẽ ⁊ t̾ram nouã emimꝰ ꝓ¬
spicit. qͣlẽ nũꝙͣ antea uł iuidisse se memiinͭ.
uł eẽ estimauit᷑. Mirat᷑ ⁊ ip̃e qui uidet ⁊
p̾gaudio p̾sentis luminis p̾t̾itas ignoran¬
tie sue tenebras accusat. mirat᷑ sb̾ter se. im
cendit. crescit ꝑ desid̾iũ. ⁊ ꝙ̃admod̾ uͥgula
fumi qͣnͣto magis sursũ tollit᷑. tanto amp¬
luis extemiat᷑. ita celestib appropinqͣus. ⁊
oẽm t̾rene ꝯcupiscẽtie nebulã euaporans
totꝰ sp̃alis efficit᷑. tandẽq huãnis subducit
asp̃tib. dũ ad t̾rena ista ⁊ iusibilia ꝯcupis¬
cenda ampliꝰ exire recusans ĩtus ĩ absodito

Expanded text:
ignem compunctionis rubigo peccati a mente fuerit consumpta, et ille internus fulgor in corde micare coeperit, confestim animus in quamdam contemplationis speculam sublevatur, ibique quodammodo seipso altior effectus, quamdam, ut ita dixerim, lucidam regionem, et terram novam eminus prospicit, qualem nunquam antea vel vidisse se meminit, vel esse existimavit. Miratur et ipse qui videt, et prae gaudio praesentis luminis praeteritas ignorantiae suae tenebras accusat, miratur subter se in cendit, crescit per desiderium, et quemadmodum virgula fumi, quanto magis sursum tollitur, tanto amplius extenuatur, ita coelestibus appropinquans, et omnem terrenae concupiscentiae nebulam evaporans totus spiritalis efficitur, tandemque se humanis subducit aspectibus, dum ad terrena ista, et visibilia concupiscenda amplius extra recusans, intus in abscondito
Abbreviated transcription (Latin):
maturescit. Inchoata uirtꝰ nõ ꝓdest uͥ
ad finẽ ꝓducat᷑. Ac ꝑ hoc qͥsqͥs u̾tutẽ ĩcho¬
at qͣsi quẽdã ĩ se bonitatis fructũ format.
s si u̾tutẽ ꝙͣ ĩcipit ante finẽ deserit uł¬
ut ĩmaturꝰ ⁊ nõ aptꝰ esui ãte tẽpꝰ fructꝰ
cadit. ⁊ ideo pacientia nob̾ ualde necessa

Expanded text:
Inchoata virtus non prodest, nisi ad finem perducatur. Ac per hoc quisquis virtutem inchoat, quasi quemdam in se bonitatis fructum format; sed si virtutem, quam incipit, ante finem deserit, velut immaturus et non aptus esui ante tempus fructus cadit. Et ideo patientia, et perseve
Abbreviated transcription (Latin):
do ĩpetrare id qͦ ĩdigemꝰ dñ istis nccitatibꝰ
spectõnẽ erudimur:
t sicut de timorib dictũ 3. sic ⁊̃ sing¬
ule necessitates gen̾ant curas suas. af¬
fectꝰ ẽ desid̾iũ ꝑfruendi. Desid̾ia alia sũt
bona. alia st̃ mala. Et bona desid̾ia st̾ sp̃ã.¬
ua Mala desid̾ia carnalia. Spñale desi¬
d̾iũ qͣsi uinũ dulce suauit̾ ĩebriat. carna¬
le desid̾iũ qͣi uinũ acidũ ⁊ ĩtoxitatũ bibẽ¬
tes aut ĩfurorem u̾tit. aut necat. de illo
uino drͦ. qr calix ĩ manudm̃ uini m̾i pl¬
Et alibi. Calix dñi ĩ ebrians ꝙͣ ꝑoptimꝰ¬
tͫ. De hoc aut̃ uino dcm̃ ẽ. fel drachonum
uinũ eoꝵ. ⁊ uenenũ aspidũ ĩsanabile. ꝙ
expͥmit᷑ de botro amarissimo. ꝙ ꝓpuiat
babylon. de calice aureo fornicatõnũ su¬
aꝵ de qͦ ĩebriant᷑ om̃s gentes. De hoc ⁊̃¬

Expanded text:
d quo indigemus, dum istis necessitatibus spectionem erudimur? Et sicut de timoribus dictum est, etiam singulae necessitates generant curas suas. Affectus est desiderium perfruendi. Desideriorum alia sunt bona, alia sunt mala. Et bona desideria sunt spiritulia, mala desideria carnalia. Spiritale desiderium quasi vinum dulce suaviter inebriat, carnale desiderium quasi vinum acidum, et intoxicatum bibentes aut in furorem vertit, aut necat. De illo vino dicitur, quod calix in manu Domini vini meri plettur. De hoc autem vino dictum est: Fel draconum vinum eorum, et venenum aspidum insanabile , quod exprimitur de botro amarissimo, quod propinat Babylon de calice aureo fornicationum suarum, de quo inebriantur omnes gentes. De hoc
Abbreviated transcription (Latin):
do trunco ĩfig̾e surculos. ut ibi cõcrescẽtes
arborẽ uestiant. Timor gͥ ÷ qͣi e pondꝰ suꝑpo¬
sitũ. Cura qͣsi põdus sb̾tͦ apꝑensũ. Necessitas
est siuulis stipiti qͥ ligat. Affcus ÷ qͣsi sur¬
tulus qui ĩfixus uuln̾at. Ista qͣtuor nascũ¬
tur ex qͣtuor gn̾ib maloꝵ q̃ hõ sustinetĩ
hoc mũdo. q̃ st̃ ira dei. uanitas mũdi. ĩfir¬
uutas hũane ꝯdicõis. ⁊ ĩuidia diaboli. Ira
abimꝰ. Insirmitas hũane ꝯditõis est ꝙ fa¬
cile ledim᷑ adu̾sis. ⁊ difficile ad bona agẽdi
ꝯualescimꝰ. Imudia diaboli ÷ cũ ip̃o ĩnestigã¬
te ad uicia ĩflãnamͦ. Igit᷑ ira dei timore
do deorsũ tͣhit. Infirmitas nr̃e ꝯditõis diri ᷤ
nos ncc̃itatib ligat. ĩ uidia diuiboli illicitis
desid̾iis nos ĩflãmando ułn̾at. S ĩ his oĩb¬

Expanded text:
do trunco infigere surculos, ut ubi concrescentes do trunco infigere surculos, ut ubi concrescentes arborem vestiant. Timor igitur est quasi pondus superpositum. Cura quasi pondus subtus appensum. Necessitas est similis stipiti qui ligat. Affectus est quasi surculus, qui infixus vulnerat. Ista quatuor nascuntur ex quatuor generibus malohoc mundo, haec sunt: Ira Dei, vanitas mundi, infirmitas humanae conditionis, invidia diaboli. Ira abimus; infirmitas humanae conditionis est quod facile laedimur adversis, et difficile ad bona agenda convalescimus; invidia diaboli est, cum ipso instigante ad vitia inflammamur. Igitur ira Dei timore do deorsum trahit, infirmitas humanae conditionis, diris nos necessitatibus ligat, invidia diaboli, illicitis desideriis nos inflammando vulnerat. Igitur