comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nuĩ sane credi et sermonẽ bñ unũ tamiẽ exemplũ quod occurat michi
refirã ne intercidat Instruenda est enĩ uita exemplis illustris Non sẽ
ꝑ fiugiauius ad uetem .I. piso urbis custos ebrius ex quo semel fiñs
sextũ fere. hoc eius erat matitinũ Sfficiũ taiẽ suũ quo tutelã urbis
continebatar diligentissime ãmĩstrauit. huic et diuus augustus dodit
secreta mandata cũ illũ p̃poneret traite ꝙͣ ꝑdomuit et tiberius ꝓficistẽs
n campaniam cũ multa in urbe et suspecta reliqueret et iniusa pa¬
taͦ quia illi bñ cesserat ꝑisonis ebrietas postea cossũ fecit urbis p̃str̃a
iurũ grauẽ modentũ sed mersũ uiño et madentẽ Adeo ut ex senatu
aliqñ in quẽ e cõuimo uenerat opp̃ssus in excitabili sompuo tollerctur
huic tamẽ tiberius multa manu sua siripsit que cõnuttenda e ne mĩs¬

Expanded text:
num male credi et sermonem bene, unum tamen exemplum, quod occurrit mihi, num male credi et sermonem bene, unum tamen exemplum, quod occurrit mihi, referam, ne intercedat Instruenda est enim vita exemplis inlustribus. Non semper confugiamus ad vetera. L. Piso, urbis custos, ebrius ex quo semel factus est, am fere sextam dormiebat; hoc eius erat matutinum. Officium tamen suum, quo tutela urbis continebatur, diligentissime administravit. Huic et divus Augustus dedit secreta mandata, cum illum praeponeret Thraciae, quam perdomuit, et Tiberius proficiscens in Campaniam, cum multa in urbe et suspecta relinqueret et invisa. Puto, quia illi bene cesserat Pisonis ebrietas, postea Cossum fecit urbis praefectum, virum gravem, moderatum, sed mersum et vino madentem, adeo ut ex senatu aliquando, in quem e convivio venerat, obpressus inexcitabili somno tolleretur. Huic tamen Tiberius multa sua manu scripsit, quae committenda ne minis
Abbreviated transcription (Latin):
esse concedis inter ebriũ et ebriosũ potest et qui ebraus est tũt pͥmũ
esse net habere hoc niciũ et qui ebnosus est sepe exira ebuctatẽ esse.
Itaq id intelligo quod significari isto uarbo solet p̃sectĩ cũ ab hoĩe di¬
ligenciã ꝓponatur ꝓfesso et uerba exanñante adice m̃t ꝙ si hoc intellge¬
it zenon et nos incelligere uoluit ãbiguitate uerbi quesiut locũ fran¬
di quod faciendũ non est ubi ueritas queritur Si sane hec senserit qd̾
sequitur falsũ est ei qui solebat ebrius fiai non cõmiti sermonẽ sexr¬
secretũ Cogita enĩ ꝙͣ multis militibus non semꝑ sobriis/ et ĩpator et̾
tribinus et ceutimo tacenda mandauerĩt De illa gan cesaris cede iłliꝰ
dico qui suꝑato pompeio remꝑ. tenuit tam creditũ est illi cbro ꝙ
tassio Cassius tota uita aquã uibit Tullius et tñuber et mimꝰ eunt ĩ

Expanded text:
esse concedes et inter ebrium et ebriosum. Potest et qui ebrius est, tunc primum esse concedes et inter ebrium et ebriosum. Potest et qui ebrius est, tunc primum esse nec habere hoc vitium, et qui ebriosus est, saepe extra ebrietatem esse. Itaque id intellego, quod significari verbo isto solet, praesertim cum ab homine diligentiam professo ponatur et verba examinante. Adice nunc quod, si hoc intellexit Zenon et nos intellegere voluit, ambiguitate verbi quaesiit locum fraudi, quod faciendum non est, ubi veritas quaeritur. Sed sane hoc senserit; quod sequitur, falsum est, ei qui soleat ebrius fieri, non committi sermonem secretum. Cogita enim, quam multis militibus non semper sobriis et imperator et tribunus et centurio tacenda mandaverint. De illa C. Caesaris caede, illius dico, qui superata Pompeio rem publicam tenuit, tam creditum est Tillio Cimbro quam C Cassio. Cassius tota vita aquam bibit, Tillius Cimber et nimius erat in
Abbreviated transcription (Latin):
tissime ac scissime conditor siudi ergo quẽadmodũ colligat irũ bonũ
non futurũ ebriũ Ebrio secretũ sermonẽ nemo cõmittit diro autẽ bono
cõmittit Ergo uir bonus ebrius non eat Quẽadmodñ oppofita ĩterro¬
gacione simili derideatur attende. Satis enĩ est unã ponere ex multis
Dormienti nemio secretũ sermonẽ cõmitit iuro autẽ bono cõmittit
uir bonus ergo non dormt Quo uno mõ potest possidonius zeno¬
ius nr̃i cansam agit Deo ne fic quidẽ ut existuno agi potest dlit emĩ
ebriũ duobus modis dici slltero cũ aliquis unuo granus est et ĩpos su
ditero si solet ebtius ficri et huit obnoxius uicio est hunc a zenone
dici qui solet ficii ebrius non qui sit huic autẽ norue cõmissurũ archa¬
na que ꝑ uinũ eloqui posset qued falsũ est pͥma eñ illa ĩtcrrogatio
cõplectitur eũ qui est ebrius non eũ qui fimrus est ptiũ enĩ inter¬

Expanded text:
tissimae ac sanctissimae conditor. Audi ergo, quemadmodum colligat virum bonum tissimae ac sanctissimae conditor. Audi ergo, quemadmodum colligat virum bonum non futurum ebrium: "ebrio secretum sermonem nemo committit; viro autem bono committit; ergo vir bonus ebrius non erit." Quemadmodum opposita interrogatione simili derideatur, adtende. Satis est enim unam ponere ex multis: "dormienti nemo secretum sermonem committit; viro autem bono committit; vir bonus ergo non dormit." Quo uno modo potest, Posidonius Zenonis nostri causam agit, sed ne sic quidem, ut existimo, agi potest. Ait enim ebrium duobus modis dici: altero, cum aliquis vino gravis est et inpos sui; altero, si solet ebrius fieri et huic obnoxius vitio est. Hunc a Zenone dici, qui soleat fieri ebrius, non qui sit. Huic autem neminem commissurum arcana, quae per vinum eloqui possit. Quod est falsum. Prima enim illa interrogatio conplectitur eum, qui est ebrius, non eum, qui futurus est. Plurimum enim inter
Abbreviated transcription (Latin):
temꝑat Non multũ mͥ ad balueñ suꝑest Panis inde sictus et sine
mensa pnͣdiũ post ꝙ non sunt lauande manus sorimo uñmũ cõ¬
suetudĩem ineam nosti Brenissimo sompo utor et quasi int̾inugo Sa¬
tis est nũ iugilare desisse dlliqũ dormusse me scio aliqͥñ suspitor Ette m¬
censiũ obstrepit ilamor subita aliqua et uimisa uoce fenũtur aures
mee uet cogitacionẽ meam excutiũt nec intercũpũt quidem fremitũ
pacientisseme fero Multe uoces et in imũ confuse ꝓ flictu m̃ sunt ã
uento siluã uerberante et ceteris sñ intelltũ sonantibus a mo ergo
est nũc cui aĩm aidiecer̃ dicam Suꝑest ex hestano in cogitatio. qmid
sibi noluerĩt prudentissum niri qui rerũ maximarã probationes
ieuissimas et ꝓplexas fecerant que ut sint uere tamẽ mendatio simmiles
sunt uit nos ab ebrietate deterre̾ zenõ uir maxnuus huius secte for¬

Expanded text:
temperat. Non multum mihi ad balneum superest. Panis deinde siccus et sine temperat. Non multum mihi ad balneum superest. Panis deinde siccus et sine mensa prandium, post quod non sunt lavandae manus. Dormio minimum. Consuetudinem meam nosti: brevissimo somno utor et quasi interiungo. Satis est mihi vigilare desisse. Aliquando dormisse me scio, aliquando suspicor. Ecce circensium obstrepit clamor. Subita aliqua et universa voce feriuntur aures meae. Nec cogitationem meam excutiunt, ne interrumpunt quidem. Fremitum patientissime fero. Multae voces et in unum confusae pro fluctu mihi sunt aut vento silvam verberante et ceteris sine intellectu sonantibus. Quid ergo est nunc, cui animum adiecerim ? Dicam. Superest ex hesterno mihi cogitatio: quid sibi voluerint prudentissimi viri, qui rerum maximarum probationes levissimas et perplexas fecerunt, quae ut sint verae, tamen mendacio similes sunt. Vult nos ab ebrietate deterrere Zenon, vir maximus, huius sectae for
Abbreviated transcription (Latin):
inͥ sufficit farimis puer ut scis amabilis sed imitabitur Iam aliquẽ
teneriorẽ quero hic quidem ait nos eandẽ crism habcre quia ut̾q deu¬
tes cadũt Sed iam iux illũ assequor currentẽ et ite̾ panissimos dies¬
uancissimos non potero uide quid extertitatio condiana ꝓfirat sito
magnũ interuallũ fit inter duos inter diu̾sos eũtes. Eodẽ tpe ille astẽ¬
dit ego descendo rrec ignoras ꝙͣto ex hiĩs uelotiis alterũ fiait menti¬
tus sũ Iam enĩ etas nr̃a non descendit sed cadit Qũo autẽ ho erm̃¬
d certamẽ nobis cesseris queas Quod raro cursoribus enenit hieran
feriꝰ ddo hac fatigacione magis ꝙͣ ex̾citacione insrigidã descendi hoc
apud me uocatur parũ calda Ille tantus psythorlitustes qui kalen¬
dis ianuariis enripũ salutabam qui ãmno nouo quẽadinodũ legere scai¬
deinde ad hoc soluĩ quod cũ fortissimus sũ et oĩa boua fide fiunt sol

Expanded text:
mihi sufficit Pharius puer, ut scis, amabilis, sed mutabitur. Iam aliquem mihi sufficit Pharius puer, ut scis, amabilis, sed mutabitur. Iam aliquem teneriorem quaero. Hic quidem ait nos eandem crisin habere, quia utrique dentes cadunt. Sed iam vix illum adsequor currentem et intra paucissimos dies non potero; vide, quid exercitatio cotidiana proficiat. Cito magnum intervallum fit inter duos in diversum euntes. Eodem tempore ille adscendit, ego descendo, nec ignoras, quanto ex his velocius alterum fiat. Mentitus sum; iam enim aetas nostra non descendit, sed cadit. Quomodo tamen hodiernum certamen nobis cesserit quaeris ? Quod raro cursoribus evenit, hieran fecimus. Ab hac fatigatione magis quam exercitatione in frigidam descendi; hoc apud me vocatur parum calda. Ille tantus psychrolutes, qui kalendis Ianuariis euripum salutabam, qui anno novo quemadmodum legere, scrideinde ad hoc solium, quod, cum fortissimus sum et omnia bona fide fiunt, sol
Abbreviated transcription (Latin):
ingulos dies tibi meos et quidẽ totos ĩdicari suo dalutẽ¬
iubes Sene de me iuidicas si nichl in huis esse putas quod ab¬
siondã Sic ex cecte uiuendũ est tamꝙͣ in conspcũ ninamꝰ Dit cogitã¬
dũ tamꝙͣ aliquis in pectus ĩtimũ ꝓspicere possit et potest Qiud em̃
ꝓdest ab hoĩe aliquid esse secretũ richil deo clausũ est Inierest cũtius
nr̃is et cogitacioĩbus medus interuenit. Dit interuent dico cãꝙ aliqu
discedat faciũ ergo quod iuubes et quid agam et quo ordiue lbent
tibi scribã Sbsernabo me ꝓtimis et quod est utilissinuĩ diema mcũ
recognoscam hoc nos pessimos facit ꝙ nenio intam suã respicit Rͣd
ftũri simus cogitamus atq consiliũ futuri ex p̃terito uenit hodieras
dios solidus est Nemo ex illo quidꝙͣ mñ eripuit totus inter stratũ lc̃o¬
nẽq diuisus est miminũ excercitatiomi corꝑis datũ. Et hoc noĩe qri

Expanded text:
 suo salutem Singulos dies tibi meos et quidem totos indicari  suo salutem Singulos dies tibi meos et quidem totos indicari iubes; bene de me iudicas, si nihil esse in illis putas, quod abscondam. Sic certe vivendum est, tamquam in conspectu vivamus; sic cogitandum, tamquam aliquis in pectus intimum introspicere possit; et potest. Quid enim prodest ab homine aliquid esse secretum ? Nihil deo clusum est. Interest animis nostris et cogitationibus mediis intervenit—sic intervenit, dico, tamquam aliquando discedat. Faciam ergo, quod iubes, et quid agam et quo ordine, libenter tibi scribam. Observabo me protinus et, quod est utilissimum, diem meum recognoscam. Hoc nos pessimos facit, quod nemo vitam suam respicit. Quid facturi simus cogitamus. Atqui consilium futuri ex praeterito venit. Hodiernus dies solidas est; nemo ex illo quicquam mihi eripuit. Totus inter stratum lectionemque divisus est. Minimum exercitationi corporis datum, et hoc nomine ago
Abbreviated transcription (Latin):
ptinus infancia iubuitur enĩtis quod auxiliũ inuenis Qiud dicis¬
de iubecillitate hũana quid dicis quo inflãmati in media ꝑicula irru¬
ant Qua raciõe hñt timendũ consensũ quibus ingeniĩ iiribus ob¬
noxã contra te ꝑsuasionẽ hũam generis auertis uerba mͥ captiosa
cõponis et interrogaciũculas uectis Magnis telis magna portẽta
feriũtuir. Scipentem illam in afftita seuã et romanis legionibus ba¬
lo ip̃o tecribihorẽ frustu sagitis fundisq pecierũt qe pithuo quidẽ
ulucrabilis erat Cũ ingens magnitudo ꝓ uastitate corꝑis solida fer¬
rũ et quidꝙͥ hũane torserant manus reiceret molaribus denrã fr̃at¬
ta saxis est an aduerius mortẽ tot iimita iacularis et subula leo¬
nẽ excipis dlcrita sunt ista que dicis Richil est acucius arista Eue¬
dã ĩutilia et inefficacia ip̃a subtilitas reddit Rale. Seneta Iucilio

Expanded text:
protinus infantia inbuitur, evincis ? Quod auxilium invenis protinus infantia inbuitur, evincis ? Quod auxilium invenis inbecillitati humanae ? Quid dicis, quo inflammati in media pericula inruant ? Qua oratione hunc timendi consensum, quibus ingeni viribus obnixam contra te persuasionem humani generis avertis ? Verba mihi captiosa conponis et interrogatiunculas nectis ? Magnis telis magna portenta feriuntur. Serpentem illam in Africa saevam et Romanis legionibus bello ipso terribiliorem frustra sagittis fundisque petierunt; ne Pythio quidem venerabilis erat, cum ingens magnitudo pro vastitate corporis solida ferrum et quicquid humanae torserant manus reiceret. Molaribus demum fracta saxis est. Et adversus mortem tu tam minuta iacularis? Subula leonem excipis ? Acuta sunt ista, quae dicis: nihil est acutius arista. Quaedam inutilia et inefficacia ipsa subtilitas reddit. VALE. Seneca Lucilio
Abbreviated transcription (Latin):
aiors gloriosa est mors ergo non malũ S efficacissime
Concionẽ quis post hanc dubitet se infestis ingere mucronibus et
stans mori dit ille leoindas ꝙͣ fortiter allocutus est Sic inquit con¬
militones pndete tamꝙͣ apud inferos cenaturi Non in ore creuit
cibus non hesit in fancibus non elapsus est manibus Allacres et
ad pndiũ illi ꝓmiserũt et ad cenã Quid dux ille romanus qui ad occu¬
pandũ locũ militos missos cũ ꝑ ingentẽ hostiũ excercitũ ituri essent sic
allocutus est Ire cõmilitones illo ncc̃e est uñ redire non est iũte uides
forciorẽ facere quẽ erectiorẽ possunt frangũt aĩm qui nũꝙͣ minus cõ¬
trihendus est et ĩmita ac spinosa cogendus ꝙͣ cũ aliquid grande
componitur Non trecentis sed oĩbus mortibus mortis tinor detrahi
debet Año illos doces malũ nõ esse quõ opĩmones tocius eui quibꝰ

Expanded text:
mors gloriosa est; mors ergo non malum " ? O efficacem mors gloriosa est; mors ergo non malum " ? O efficacem contionem ! Quis post hanc dubitet se infestis ingerere mucronibus et stans mori ! At ille Leonidas quam fortiter illos adlocutus est! "Sic," inquit, "commilitones, prandete tamquam apud inferos cenaturi." Non in ore crevit cibus, non haesit in faucibus, non elapsus est manibus; alacres et ad prandium illi promiserunt et ad cenam. Quid? Dux ille Romanus, qui ad occupandum locum milites missos, cum per ingentem hostium exercitum ituri essent, sic adlocutus est: " ire, commilitones, illo necesse est, unde redire non est necesse." Vifortiorem facere, quem erectiorem possunt ? Frangunt animum, qui numquam minus contrahendus est et in minuta ac spinosa cogendus, quam cum aliquid grande componitur. Non trecentis, sed omnibus mortalibus mortis timor detrahi debet. Quomodo illos doces malum non esse ? Quomodo opiniones totius aevi, quibus
Abbreviated transcription (Latin):
iuadendũ est Nr̃i quidem inderi nolũt zenonis ĩterrogacionẽ uerã
fuisse fallatẽ aut alterã et falsam que illi opponitur Ergo non redigo
ista ad legen dyaleticã et ad illos artificii uet̾nosi nodos Cotũ genꝰ
istud exturbandũ iudico quo circũscribi se interrogatus existunat et ad
confessionẽ ꝑductus aliud rñdes aliud putat ꝓ ueritate simplicis a¬
gendũ est cõntra metũ forcius ħ ip̃a qui uoluũtur ab illis soluere
atũ prro cõuigibus ac liberis mortẽ obiturũ quom̃o exhortabitur
Do tibi fabios totũ reip. bellũ in unã tñfferentos domũ laconas
tibi ostendo in ip̃is trimophilarũ angustis positos Rec untoriam
sperant nec reditũ Ille locus illis sepulchrũ futurus est Quemadino¬
dũ exhortaberis ut tocius gentis rumã obicitis corꝑibus excipiant
et uita pocius ꝙͣ loco cedant Dices quod malũ est gloriosũ non est

Expanded text:
invadendum est. Nostri quidem videri volunt Zenonis interrogationem veram invadendum est. Nostri quidem videri volunt Zenonis interrogationem veram esse, fallacem autem alteram et falsam, quae illi opponitur. Ego non redigo ista ad legem dialecticam et ad illos artificii veternosissimi nodos. Totum genus istuc exturbandum iudico, quo circumscribi se, qui interrogatur, existimat et ad confessionem perductus aliud respondet, aliud putat. Pro veritate simplicius agendum est, contra metum fortius. Haec ipsa, quae volvuntur ab illis, solvere citum pro coniugibus ac liberis mortem obiturum quomodo exhortantur ? Do tibi Fabios totum rei publicae bellum in unam transferentes domum. Laconas tibi ostendo in ipsis Thermopylarum angustiis positos. Nec victoriam sperant nec reditum. Ille locus illis sepulchrum futurus est. Quemadmodum exhortaris, ut totius gentis ruinam obiectis corporibus excipiant et vita potius quam loco cedant ? Dices: " quod malum est, gloriosum non est;
Abbreviated transcription (Latin):
pati mortẽ Quidm gloriosũ sit et inter intixĩa oꝑa mentis humaẽ
rerũ ratura ut aliquis magno aĩo accedat ad id quod malũ iuditat
pongre ueniet et cuctanter Non est antẽ gloriosũ quod ab ĩuito et
tergiuersante fit Nichi facit uirtus qͣaͣ nc̃te est didite nũt ꝙ nchil
honeste fit msi cũi totus aĩmus incubuit atq affuit cui milla ꝑte sui
repugnauꝰ ubi autẽ ad malũ acceditur ant p̾eioꝵ metu ant spe boro¬
rũ ad que ꝑuenire tanti sit deuorata unius mali pacientia dissidẽt
inter se iudicia facientis Huic est quod iubeat ꝓposita ꝑficere illiuc
ꝙ retrahat et ab re suspecta ac ꝑiculosa fugiat In diu̾sa distrahitur
qd̃ facit Tn ne cede malis sed contra audentior ito ꝙͣ tua te fortuã
smet Non ibis audencior si mala ulla esse credidens Seuendũ ħ a pͭ¬
tore est aliquis hesitabit ĩpetũ moratura suspicio trudetur ni id qd̾

Expanded text:
pati mortem quidni gloriosum sit et inter maxima opera mentis humanae ? pati mortem quidni gloriosum sit et inter maxima opera mentis humanae ? rerum natura, ut aliquis magno animo accedat ad id, quod malum iudicat; pigre veniet et cunctanter. Non est autem gloriosum, quod ab invito et tergiversante fit; nihil facit virtus, quia necesse est. Adice nunc, quod nihil honeste fit, nisi cui totus animus incubuit atque adfuit, cui nulla parte sui repugnavit. Ubi autem ad malum acceditur aut peiorum metu aut spe bonorum, ad quae pervenire tanti sit devorata unius mali patientia, dissident inter se iudicia facientis. Hinc est, quod iubeat proposita perficere, illinc, quod retrahat et ab re suspecta ac periculosa fugiat. Igitur in diversa disquod facit. Tu ne cede malis, sed contra audentior ito Qua tua te fortuna sinet. Non ibis audentior, si mala illa esse credideris. Eximendum hoc e pectore est; alioqui haesitabit inpetum moratura suspicio. Tradetur in id, quod
Abbreviated transcription (Latin):
lutionĩs quia uidetur multa nobis bona erꝑe et nos ex hac quã
horremus ignota Natialis p̃terea tenebrarũ metus est in quas ad¬
diutura mors creditur Itaq enam si indifferens mors qt non taiuẽ
ea est que facile negligi possit magna excitatione durandus est aĩms
ut consp̃am eius accessũq paciatur Mors contẽpni debet magis ꝙ̃
solet multa enĩ de illa credidimus multoꝵ ingeniis certatũ est ad au¬
gendam eius infamiã Descriptus est carter inferns et ꝓpetua nocte
oppssa regio in qua ugens ianitor orti ossa suꝑ recubans intro seme¬
sa iruentõ eternũ latrans exangues territat unibras Etiam cũ ꝑ¬
suaseris istas fabulas esse nec quidꝙͣ defimictis suꝑẽe quod timeãt
subit alius metus Eque n enĩ timẽt ne apud inferos sint ꝙͣ ne n
nusoͣ hñs adu̾santibus que nobis effudit longa ꝑsuasio fortiter

Expanded text:
lutionis, quia videtur multa nobis bona eripere et nos ex hac, cui lutionis, quia videtur multa nobis bona eripere et nos ex hac, cui horremus ignota. Naturalis praeterea tenebrarum metus est, in quas adductura mors creditur. Itaque etiam si indifferens mors est, non tamen ea est, quae facile neglegi possit. Magna exercitatione durandus est animus, ut conspectum eius accessumque patiatur. Mors contemni debet magis quam solet. Multa enim de illa credidimus. Multorum ingeniis certatum est ad augendam eius infamiam. Descriptus est carcer infernus et perpetua nocte oppressa regio, in qua Ingens ianitor Orci Ossa super recubans antro semesa cruento, Aeternum latrans exsangues terreat umbras. Etiam cum persuaseris istas fabulas esse nec quicquam defunctis superesse, quod timeant, subit alius metus. Aeque enim timent, ne apud inferos sint, quam ne nusquam. His adversantibus, quae nobis offundit longa persuasio, fortiter
Abbreviated transcription (Latin):
tur Ded ut ceperam dicere iides ip̃am nec malam esse net bonam. ¶ aho
illa honestissime usus es turpissime brutus Sĩs res qd non habnit ders
urtute addita sirnt Cubitulũ lucidũ dicimus hoc idem obsturissĩ
eit uote Dies illi lucem infudit nox eupit. Dic istis que a nobis iu¬
differentia at media dicũtur diuicuis moribus forme honoribus¬
regno et contra morti exitio male ualitudimi doloribus queq alia aͦ
malt nomen Massa ꝑ se non calida net saigida est In fornacem cõiecta
contaluit. in aquã remissa resrxit mors honesta est ꝑ illud quo ho¬
nesta eit id est urtus et am̃ius extrema contempnens Siuit. et ho
lutili que apellantur media grande discrimẽ Non em̃ sir mors ĩ disi¬
rens est quõdo uirũ capillos pares habeas Mors quidem inter ulla
est que mala quidem nõ sunt tñ habent mal sp̃em sui Di amor
est er pmanendi conseruandiq se insita uolũtas atq asꝑnacio disso¬

Expanded text:
retur! Sed, ut coeperam dicere, vides ipsam mortem nec malum esse nec bonum; Cato retur! Sed, ut coeperam dicere, vides ipsam mortem nec malum esse nec bonum; Cato illa honestissime usus est, turpissime Brutus. Omnis res quod non habuit decus, virtute addita sumit. Cubiculum lucidum dicimus, hoc idem obscurissimum est nocte. Dies illi lucem infundit, nox eripit; sic istis, quae a nobis indifferentia ac media dicuntur, divitiis, viribus, formaletudini,doloribus quaeque alia aut mali nomen. Massa per se nec calida nec frigida est; in fornacem coniecta concaluit, in aquam demissa refrixit. Mors honesta est per illud, quod honestum est, id est virtus et animus extrema contemnens. Est et horum, Lucili, quae appellamus media, grande discrimen. Non enim sic mors indifferens est, quomodo utrum capillos pares an inpares habeas. Mors inter illa est, quae mala quidem non sunt, tamen habent mali speciem; sui amor est et permanendi conservandique se insita voluntas atque aspernatio disso
Abbreviated transcription (Latin):
circa indifferencia tamꝙͣ indifferentia esse dico .i. nec bona nec mala
morbũ dolorẽ pauꝑtatẽ exiliũ morter Richil hoꝵ ꝑ se glonosũ est
nichil tamẽ sine hiis Iandatur enĩ non pauꝑtas nõ submittit sed in
turrat Iaudatur non exiliũ ut
quẽ nichil toegit dolor Nremo mortẽ laudat sed eũ cuius mors aut abs¬
tulit aĩm ꝙͣ conturbauit Dĩa ista ꝑ se nõ sunt honesta nec gloriosa s
quidꝙͣ ex illis utus adiit tractanitq honestũ et gloriosũ facit Illa in
medio posita sunt Interest utrũ malicia illis an iurtus manũ admo¬
uerit Mors enĩ illa que in cathone gloriosa est in bruto statim turpis
et et erubescenda h est emĩ brntus qui cũ ꝑpiturus mortis moras que¬
reret ad exonerandũ uentrẽ secessit euocatus ad mortem iussusq p̃bere
bo nx ĩ biuã Pene adiecit uel sub antomo s hoĩem dignũ quibite Qde¬

Expanded text:
circa indifferentia. Tamquam indifferentia esse dico, id est nec bona nec mala, circa indifferentia. Tamquam indifferentia esse dico, id est nec bona nec mala, morbum, dolorem, paupertatem, exilium, mortem. Nihil horum per se gloriosum est, nihil tamen sine his. Laudatur enLaudatur non exilium, sequem nihil coegit dolor. Nemo mortem laudat, sed eum, cuius mors ante abstulit animum quam conturbavit. Omnia ista per se non sunt honesta nec gloriosa, sed quicquid ex illis virtus adiit tractavitque, honestum et gloriosum facit; illa in medio posita sunt; interest, utrum malitia illis an virtus manum admoverit. Mors enim illa, quae in Catone gloriosa est, in Bruto statim turpis est et erubescenda. Hic est enim Brutus, qui cum periturus mortis moras quaereret, ad exonerandum ventrem secessit et evocatus ad mortem iussusque praebeo." O hominem dignum, qui vitae dede
Abbreviated transcription (Latin):
nec attollet qui cauillacionibus tibi ꝑsuadere tẽptauerit mortem
malũ non esse Libet enĩ lucili uiroꝵ optime ridere ineptias gretas quas
nondũ ꝙͣus mirer extussi zenon noster hac collc̃ione utitur Rullũ
malũ gloriosũ est mors antem. glonosa est mors ergo non est malũ
ꝓfecisti liberatus sũ metu Post hoc non dubitabo porrigere teruitẽ
Non uis seuerius loqua net moriturũ risum mouere. Non me her¬
nile facile tibi dixerim utrũ ieptior fuerit qui si hac ĩterrogacione
indicauit mortis metũ extinguere an qui ħ tãꝙͣ ad rem ꝑtineret to¬
natus est soluere Nami et ip̃e qui ĩcerrogauit cõtrariã opposunit ex
eo natã ꝙ mortem inter indifferentia ponimus qui a ata s o pa
sa est ergo mors non est indifferens hec interrogacio iudes nb̃i obre¬
pat Mors non est gloriosa sed fortiter mori gloriosũ est et cũ dicis

Expanded text:
nec adtollet, qui cavillationibus tibi persuadere temptaverit mortem nec adtollet, qui cavillationibus tibi persuadere temptaverit mortem malum non esse. Libet enim, Lucili virorum optime, ridere ineptias Graecas, quas nondum, quamvis mirer, excussi. Zenon noster hac collectione utitur: "nullum malum gloriosum est; mors autem gloriosa est; mors ergo non est malum." Profecisti; liberatus sum metu; post hoc non dubitabo porrigere cervicem. Non vis severius loqui nec moritura risum movere ? Non mehercules facile tibi dixerim, utrum ineptior fuerit, qui se hac interrogatione iudicavit mortis metum extinguere, an qui hoc, tamquam ad rem pertineret, conatus est solvere. Nam et ipse interrogationem contrariam opposuit ex eo natam, quod mortem inter indifferentia ponimus, quae ἀδιάφορα Grsum est; ergo mors non est indifferens." Haec interrogatio vides ubi obrepat: mors non est gloriosa, sed fortiter mori gloriosum est. Et cum dicis:
Abbreviated transcription (Latin):
Neminẽ occupat nisi herentem sibi Itaq quantũ possumus ab illa
resiliamus quod sola p̃stabit sui natureq cogricio Sciat quo iturus
sit unde ortus qd illi bomũ quod malũ sit quid petat quid eitet que
sit illa ratio que petenda ac fugienda discernat qua cupiditatũ mã¬
suescit insania timoꝵ sericia compescitur ħ quidam putant ip̃os et
phia rep̃ssisse sed cũ securos aliquis casus exꝑtus est repͥmitur sera
confessio magͣna ͣ uerba excidũt Cũ tortor poposut manũ cũ mors ꝓpi¬
us accedit possis illi dicere sucile ꝓmocabas mala absentia Ecte dolor ꝙ̃
tollerabilem esse dicebas Ecte mors ꝙͣ contra multa aĩo se lotutus es So¬
nat Nlagella gladius inuat ꝓrũc amꝰ opus enca est nũc pectore fir¬
mo faciet autẽ illud firmũ assidua meditatio si non uerba ex̾cueris
sed aĩm si contra mortẽ te p̃paraueris adu̾sus quã non exhortabitur

Expanded text:
neminem occupat nisi haerentem sibi. Itaque quantum possumus, ab illa neminem occupat nisi haerentem sibi. Itaque quantum possumus, ab illa resiliamus; quod sola praestabit sui naturaeque cognitio. Sciat, quo iturus sit, unde ortus, quod illi bonum, quod malum sit, quid petat, quid evitet, quae sit illa ratio, quae adpetenda ac fugienda discernat, qua cupiditatum mansuescit insania, timorum saevitia conpescitur. Haec quidam putant ipsos etiam sine philosophia repressisse. Sed, cum securos aliquis casus expertus est, exprimitur sera confessio. Magna verba excidunt, cum tortor poposcit manum, cum mors propius accessit. Possis illi dicere: facile provocabas mala absentia; ecce dolor, quem tolerabilem esse dicebas, ecce mors, quam contra multa animose locutus es; sonant flagella, gladius micat: Nunc animis opus, Aenea, nunc pectore firmo. Faciet autem illud firmum adsidua meditatio, si non verba exercueris, sed animum, si contra mortem te praeparaveris, adversus quam non exhortabitur
Abbreviated transcription (Latin):
nõ saciuis esti ucl sic iacere ꝙͣ in istis officioꝵ nertitibus uoluptari  utra¬
q res decestabilis est et contractio et turpos Pnto eque qui i odoribus
iacer mortuus est ꝙͣ qui rapitur unco Sciũ sine łris mors est et hõĩs
ui sepultura Suid deude ꝓde secessisse tamꝙͣ insi tñsinaria nos solle¬
citudimũ canse ꝑsequantur Qne latebra enĩ in quã non iutret metus
mortis Quc tam eiminita et in altũ subducta iute quies ꝙͣ nõ dolor
territer Etuatũq te abdideris mala hũana circũstrepent ꝙ multa exra
sunt que cuduernt nos que aut fallant aut irgeant inulta intus que
in media soltitudine exestuant Phia circũdanda est inexpugnabilio
murus quẽ fortima nultis macdiins lacessitũ non irausit In iusuꝑabi¬
i loco stat aĩmus qui externa deseruit et arte sua se uendicat infra
alũ telũ om̃e cadit Non habet ut putamus fortuna longas maniis

Expanded text:
non satius est vel sic iacere quam in istis officiorum verticibus volutari ?" Utranon satius est vel sic iacere quam in istis officiorum verticibus volutari ?" Utraque res detestabilis est, et contractio et torpor. Puto, aeque qui in odoribus iacet, mortuus est quam qui rapitur unco. Otium sine litteris mors est et hominis vivi sepultura. Quid deinde prodest secessisse ? Tamquam non trans maria nos sollicitudinum causae persequantur ! Quae latebra est, in quam non intret metus mortis ? Quae tam emunita et in altum subducta vitae quies, quam non dolor territet ? Quacumque te abdideris, mala humana circumstrepent. Multa extra sunt, quae circumeunt nos, quo aut fallant aut urgeant, multa intus, quae in media solitudine exaestuant. Philosophia circumdanda est, inexpugnabilis murus, quem fortuna multis machinis lacessitum non transit. In insuperabili loco stat animus, qui externa deseruit, et arce se sua vindicat; infra illum omne telum cadit. Non habet, ut putamus, fortuna longas manus;
Abbreviated transcription (Latin):
ros uit pac losa res bñficia in aliquẽ inagoa conferre ⁊ am qma pn¬
nor turpe non ieddoit ñ uolt esse tui gedat Tibi habe quod accepisti
non repeto nouerigo  ꝓfisse tntũ sit Nullũ est odĩ pintiosius ꝙͣ¬
me bñficii molan pndere. Bale Seneta lucilio suo saltem
esiy iam dete esse soltiatus Ernem inquis dcoꝵ sposorem accepis¬
ti eñ scilicet qui neminẽ fallit añm rũ at bom amator ̃ Inii¬
to par en cno uĩ est potest foctuna tibi ĩuriã fucere quod ad remina¬
Is ptinct ne tnneo ne en facias tibi Qna ie cepisti uadẽ et i iston¬
ntẽ habitu cõpone placide non molliter małe michi esse malo ꝙ
polliter . Dñt sic extipe ꝙ̃ admoduĩ a ppło solet dici dite aspe laboro¬
mibitudinẽ oti sui et pngitie in qua iacet soluitur Eruid ergo iumo nõ
uł obrugescere sacuis est Sem̃ iidem delitati timent mortẽ ciu nitano¬
feg̾ͤe somlẽ a ultũ iterest inter onũ et conditũũ Q iud ergo inquio

Expanded text:
res sit beneficia in aliquem magna conferre; nam quia putat turpe non reddere, non vult esse, cui reddat. Tibi habe, quod accepisti; non repeto, non exigo. Profuisse tutum sit. Nullum est odium perniciosius quam e beneficii violati pudore. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Desii iam de te esse sollicitus. "Quem," inquis, "deorum sponsorem accepisti?" Eum scilicet, qui neminem fallit, animum recti ac boni amatorem. In tuto pars tui melior est. Potest fortuna tibi iniuriam facere; quod ad rem magis pertinet, non timeo, ne tu facias tibi. I, qua ire coepisti emihi esse malo quam molliter; male nunc sic excipe, quemadmodum a populo solet dici: dure, aspere, laboriosimilitudinem otii sui et pigritiae, in qua iacet, solvitur. Quid ergo? Viro non vel obrigescere satius est? Deinde idem delicati timent, cui vitafecere similem. Multum interest inter otium et conditivum. " Quid ergo?" inquis, "
Abbreviated transcription (Latin):
dã iurtutẽ p̃bent Quemadinodũ prama ilsa ut antiqui uocabant¬
lr̃atum ꝑ quã pueris elementa tradũtur/ non docent sberales artes
sed mox ꝑtipiendis locũ parant Sic liberales artes non ꝑducunt
Dunt ulgares et sordide sunt iudicre sunt pucriles sunt liberales
Wigares opnficũ que marui constant et instruendam uitã occupate
sunt in quibus nilla decoris nulla honesti similacio est ludicte
sunt qui ad uoluptatẽ oculoꝵ atq anriũ tendunt hiis ãmies licet
machinatores qui ꝑ cinguniata ꝑ se surgencia cogitent et tabulata
tarite in sublime crescentia et alias ĩopinatas narietates aut dchis¬
tentibus que coherebant aut hiis que distabant sua sponte coeũti¬
bus auit liis que eminebant paulatim in sc residentibus hiis ĩꝑito¬
eũ seriũtur oculi oĩa fubita quia cansas non mouere miincũ Pouen¬
les sunt aliꝙͥ habentes liberalibꝰ simile hec artes qͣs E n a aio rc¬

Expanded text:
dam virtutedam virtutera, per quam pueris elementa traduntur, non docet liberales artes, sed mox percipiendis locum parat, sic liberales artes non perducunt : sunt volgares et sordidae, sunt ludicrae, sunt pueriles, sunt liberales. Volgares opificum, quae manu constant et ad instruendam vitam occupatae sunt, in quibus nulla decoris, nulla honesti simulatio est. Ludicrae sunt, quae ad voluptatem oculorum atque aurium tendunt. His adnumeres licet machinatores, qui pegmata per se surgentia excogitant et tabulata tacite in sublime crescentia et alias ex inopinato varietates aut dehiscentibus, quae cohaerebant, aut bis, quae distabant, sua sponte coeuntibus aut his, quae eminebant, paulatim in se residentibus. His imperitorum feriuntur oculi omnia subita, quia causas non novere, mirandum. Pueriles sunt et aliquid habentes liberalibus simile hae artes, quas
Abbreviated transcription (Latin):
le hũt isti ieium nomitores quoꝵ corꝑa in sagnia nõ in macie et
net̾uo sunt dłri liberale studrã istud esse iuuentuti nr̃e credinius quã
maiores nr̃i rectam exertuerũt hastilia iacere sudere torquere eqitũ
agitare arma tractare Richil liberos suos docebãt quod discendũ
esset iacentibus Ded nec hee nec ille docent alũt ue uirtutẽ suam
Qud em̃ ꝓdest equũ agitare et cursum eius freno regere et tempa¬
re afftibus effrenatissimis abstrahi Edind prodest multos unicere luc¬
tatione uel cestu ab iratũdia ñci Qiud ergo Richil nobis conferũt
liberalia studia did alia multũ. ad u̾tutẽ nichil Nam et hee uiles ex
ꝓfessione artes que manu constant ad instrumenta uite plurimũ cõ¬
ferũt tñ ad iurtutẽ non ꝑtinent Qruare ergo liberalibus studus fibioss
erudimius Non quia uirtutẽ dare possunt sed quia aĩm ad accipien¬

Expanded text:
ale habent isti ieiuni vomitores, quorum corpora in sagina, animi in macie et ale habent isti ieiuni vomitores, quorum corpora in sagina, animi in macie et veterno sunt ? An liberale studium istuc esse iuventuti nostrae credimus, quam maiores nostri rectam exercuerunt hastilia iacere, sudem torquere, equum agitare, arma tractare ? Nihil liberos suos docebant, quod discendum esset iacentibus. Sed nec hae nec illae docent aluntve virtutem. Quid enim prodest equum regere et cursum eius freno temperare, adfectibus effrenatissimis abstrahi ? Quid prodest multos vincere luctatione vel caestu, ab iracundia vinci ? " Quid ergo ? Nihil nobis liberalia conferunt studia?" Ad alia multum, ad virtutem nihil. Nam et hae viles ex professo artes, quae manu constant, ad instrumenta vitae plurimum conferunt, tamen ad virtutem non pertinent. "Quare ergo liberalibus studiis filios erudimus ?" Non quia virtutem dare possunt, sed quia animum ad accipien
Abbreviated transcription (Latin):
rapidũ stellasꝙ sequentes ordine respicias nũꝙͣ te trastina fallet ho¬
ni nec insidiis noctis capie serene Satis habũdeq ꝓuisũ est ut ab
insidiis tutus essem Nũꝙͥ me crastina non fallit hora fallit enĩ
qd nescienti uenit Ego quid futurũ sit uestio quid fieri possit suo
Ex hoc nichil sꝑabo totũ exspecto Di quid remittitur bom consulo fal¬
lit me hora si ꝑcit Sed ne fic quidem fallit Nam quemadmodũ sco
oĩa accidere posse sic scio et non utiq casura utiq setũda exspecto
em̃ adducor ut in ñm liberaliũ artiũ putores recipiam non mag
ꝓͣ statuarios aut marmorarios aut ceteros luxure ñstros Eque
luctatores et totã oleo ac luto constantem scĩam expello ex hiis stu¬
diis liberalibus aut unguentarios recipiam et coquos et ceteris
uoluntatibus nr̃is ingenia accomodantes sua Riud eñ oro te libem¬

Expanded text:
rapidum stellasque sequentes Ordine respicies, numquam te crastina fallet Horapidum stellasque sequentes Ordine respicies, numquam te crastina fallet Hora nec insidiis noctis cupiere serenae. Satis abundeque provisum est, ut ab insidiis tutus essem. " Numquid me crastina non fallit hora? Fallit enim quod nescienti evenit." Ego quid futurum sit, nescio; quid fieri possit, scio. Ex hoc nihil desperabo, totum expecto; si quid remittitur, boni consido. Fallit me hora, si parcit, sed ne sic quidem fallit. Nam quemadmodum scio omnia accidere posse, sic scio et non utique casura. Utique secunda expecto, ntem. Non enim adducor, ut in numerum liberalium artium pictores recipiam, non magis quam statuarios aut marmorarios aut ceteros luxuriae ministros. Aeque luctatores et totam oleo ac luto constantem scientiam expello ex his studiis liberalibus; aut et unguentarios recipiam et cocos et ceteros voluptatibus nostris ingenia accommodantes sua. >Quid enim, oro te, liber
Abbreviated transcription (Latin):
metiri in quadratũ redigis ꝙͣtũq acceꝑis formã Interualla ip̃m
dicis mihil est qd̾ in mensurã tuam non cadat Si arcisex es incu¬
re hoĩs aĩm Dit ꝙͣ magnus sit. dic ꝙͣ pusilius sit Dcis que recta
sit linea Qiud tibi ꝓdest si quid in uita rc̃m̃ sit ignoras Uemuo¬
ad ulũ qui celestiũ noticia gloriatur frigida saturuũ sese quo stella
recentet Quos sigius celi cillemꝰ erret in orbes hoc sure ꝙͣ ꝓderit
ut solliitus sim cũ saturinis et mars ex contrario stabñt aut cũ
marturius nesꝑtinũ fcĩet occasũ indente satrarno pocius ꝙͣ hoc dis
cam ubitũq ista ꝓpitia esse nec posse mutari digit illa continrus
ordo fatoꝵ et euitabilis cursus ꝑ statutas uices remeant et esst̃s¬
quid ĩmutabilis rei scĩa ꝓficiet Diue significant quid rest̾ ꝓuidere
quod effugere nõ possis Bcias ista nestias fiant Si uero solem ad

Expanded text:
metiri, in quadratum redigis quamcumque acceperis formam, intervalla siderum metiri, in quadratum redigis quamcumque acceperis formam, intervalla siderum dicis, nihil est, quod in mensuram tuam non cadat. Si artifex es, metire hominis animum. Dic quam magnus sit, dic quam pusillus sit. Scis, quae recta sit linea; quid tibi prodest, si quid in vita rectum sit ignoras ad illum, qui caelestium notitia gloriatur: Frigida Saturni sese quo stella receptet, Quos ignis caeli Cyllenius erret in orbes. Hoc scire quid proderit ? Ut sollicitus sim, cum Saturnus et Mars ex contrario stabunt aut cum Mercurius vespertinum faciet occasum vidente Saturno, potius quam hoc discam, ubicumque sunt ista, propitia esse, non posse mutari? Agit illa continuus ordo fatorum et inevitabilis cursus. Per statas vices remeant et effecquid inmutabilis rei notitia proficiet ? Sive significant, quid refert providere quod effugere non possis ? Scias ista, nescias; fient. Si vero solem ad
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ doceat qũo metiar quantũ hoĩ satis sit Numerare docet ure et
auaricie comodat digitos pocius ꝙͣ doceat nichil ad rem ꝑtincre
istas cõputaciones non esse feliciorẽ cuiꝰ prĩoniũ tabłorios lassat
ĩmo ꝙͣ suꝑuatua possideat qui ĩfelicissimus futurus est si quan¬
tũ habeat ꝑ se computare cogetur Quid inͥ ꝓdest scire agellũ in
ꝑtes diuidere si nestio cũ fr̃e diuide̾ Quid ꝓdest colligere subtiliter
pedes iugeri et comp̃hendere etiã si quid de cõpedẽ effugit Si cristẽ
me facit uicinus ĩpotens et aliꝙͣ ex meo abradens docet qũo nich¬
il ꝑdam ex finibus meis dłt ego distere uolo qũo totos hylaris amit¬
tam paterno ago et a uicto inꝙͣ expellor Qiuis añ aua nuũ Eius
istũ agrãtuũ tenuit cuiꝰ nõ non dico hoĩs sed cuius ppłi fu̾it expe¬
dire põtes Non dononꝰ isto sed colonus intrasti Cuius colonus es

Expanded text:
quam doceat, quomodo metiar, quantum homini satis sit. Numerare docet me et quam doceat, quomodo metiar, quantum homini satis sit. Numerare docet me et avaritiae commodat digitos potius quam doceat nihil ad rem pertinere istas conputationes, non esse feliciorem, cuius patrimonium tabularios lassat, immo quam supervacua possideat, qui infelicissimus futurus est, si quantum habeat per se conputare cogetur. Quid mihi prodest scire agellum in partes dividere, si nescio cum fratre dividere ? Quid prodest colligere subtiliter pedes iugeri et conprendere etiam si quid decempedam effugit, si tristem me facit vicinus inpotens et aliquid ex meo abradens ? Docet quomodo nihil perdam ex finibus meis; at ego discere volo, quomodo totos hilaris amittam. " Paterno agro et avito," inquit, "expellor." Quid? Ante avum tuum quis istum agrum tenuit ? Cuius, non dico hominis, sed populi fuerit, expedire potes ? Non dominus isto, sed colonus intrasti. Cuius colonus es?
Abbreviated transcription (Latin):
Quarc ubi ulixes errau̾it pocius ꝙͣ efficias ne nos semꝑ enemus põ
nacat audire utrũ inter ytaliam et siciliam iactatus sit an extra no¬
tũ nobis orbem Non eni potuit in tam angusto error esse tam lon¬
gus Tempestates nos aĩmi cotidie iactant et nequicia in oi mala
iaixis ĩpellit Non deest forma que sollicitet oculos non hostis ħ mõs¬
tra effera hũano cruore gaudencia hunc insidiosa blandimenta aua¬
suo dederit ati ulixem illũ esse quẽ uidebat añꝙͣ suret suspitata sit
Doce me ꝙͣ sit pudicicia et ꝙͣ in ea bonũ in corꝑe an in aĩa posita
sit did inuficũ tñseo doce me qũo inter se acute ac granes consonẽt¬
noces qũo ueruoꝵ disparẽ reddenciũ sonĩ fiat concordia fat pocius
qũo aĩmus secũ mens consonet nec consilia mea discrepent monsis
mittam flebilẽ uocem metiri ine geomet̾ docet lacifundia pocius

Expanded text:
? Quaeris, Vlixes ubi erraverit, potius quam efficias, ne nos semper erremus ? Non ? Quaeris, Vlixes ubi erraverit, potius quam efficias, ne nos semper erremus ? Non vacat audire, utrum inter Italiam et Siciliam iactatus sit an extra notum nobis orbem, neque enim potuit in tam angusto error esse tam longus; tempestates nos animi cotidie iactant et nequitia in omnia Vlixis mala inpellit. Non deest forma, quae sollicitet oculos, non hostis; hinc monstra effera et humano cruore gaudentia, hinc insidiosa blandimenta aursuo dederit ? An Vlixem illum esse, quem videbat, antequam sciret, suspicata sit ? Doce me, quid sit pudicitia et quantum in ea bonum, in corpore an in animo posita sit. Ad musicum transeo: doces me, quomodo inter se acutae ac graves consonent, quomodo nervorum disparem reddentium sonum fiat concordia; fac potius, quomodo animus secum meus consonet nec consilia mea discrepent. Monstrmittam flebilem vocem. Metiri me geometres docet latifundia potius
Abbreviated transcription (Latin):
ignorat alia frustra scit utrũ doceant iste uirtutẽ an non Si non do¬
cent ne tradunt quidem Si docent philozophi sunt uis scrie stue ꝙ
non ad docendam uirtutẽ confed̾unt dispice ꝙ̃ dissimilia inter se om̃i
studia sint ditqui similicudo esset idem docencũ nisi forte homerã
stoitũ illũ facĩt uirtutẽ solam ꝓbantẽ et noluptates refugientem
et ab honesto ne ab ĩmortalitatis quidem p̃cio recedentẽ mͦ epicureũ
laudantem statũ quiete ciraitatis et inter cõuinia tantus est intam¬
uitam exigentis m ͦ ꝑipatheticũ bonoꝵ genera inducentẽ m ᷑ athade
uit qa oĩa siuut Ista enĩ inte se dissident Demus illis homerã pħm
illa distamus que houierũ facere sapientẽ hoc quideni me querere
utrũ maior etate fuerit homierirs an esiodus non magis ad rem ꝑti¬
net ꝙͣ scire an minor ecuba fu̾it ꝙͣ helenci qͣrͣ tam male talerit etatẽ¬
R̾ inꝙͣ ãnos patrocli et achillis in quirere ad rem gxistimas ꝑtinore

Expanded text:
nat ? Quaeritur utrum doceant isti virtutem an non; si non docent, ne tradunt quidem. Si docent, philosophi sunt. Vis scire, quam non ad docendam virtutem consederint ? Aspice, quam dissimilia inter se omnium studia sint; atqui similitudo esset idem docentium. Nisi forte tibi HStoicum illum faciunt, virtutem solam probantem et voluptates refugientem et ab honesto ne inmortalitatis quidem pretio recedentem, modo Epicureum, laudantem statum quietae civitatis et inter convivia cantusque vitam exigentis, modo Peripateticum, tria bonorum genera inducentem, modo Aeadenia sunt. Ista enim inter se dissident. Demus illis Homerum phililla discamus, quae Homerum fecere sapientem. Hoc quidem me quaerere, uter maior aetate fuerit, Homerus an Hesiodus, non magis ad rem pertinet quam scire, cum minor Hecuba fuerit quam Helena, quare tam male tulerit aetate annos Patrocli et Achillis inquirere ad rem existimas pertinere
Abbreviated transcription (Latin):
usu quõdam et excrtitanone ꝓcedit. Sed ut ꝓccdat inspectanda illi q̃¬
ut ĩ dicam suꝑficiaria est in alieno edificat accipit p̃ma quoꝵ bñs¬
tio ad ulteriora ꝑueniat Si ꝑ se iret ad uerũ si tocius mũdi naturã
posset comp̃hendere dicerẽ multũ collaturã mentibus nr̃is que tra¬
tati celestiũ crescunt trahũtq aliꝙͣ ex aliquo una re confũatur
aĩmꝰ scĩa borioꝵ et maloꝵ ĩmutabili Nichil autẽ nulla res alia de
bonis ac malis querit Singulas habet cirture urtutes fortitudo
contemptree timendoꝵ est terribilia et sub ugũ libertatẽ nr̃am mĩtẽ¬
tia despicit ꝓuocat frangit Nũꝙ ergo hanc liberalia studia corro¬
borabũt fides scissimũ hũam pectoris borũ qt milla necessitate ad
lia studia hos aĩos faccre possimt Tempernicia uoluptatibus impent
alias odit etꝙ abixt alias dispensat et ad sanũ modũ redigit nec ĩꝙ

Expanded text:
usu quodam et exercitatione procedit; sed ut procedat, impetranda illi quusu quodam et exercitatione procedit; sed ut procedat, impetranda illi quut ita dicam, superficiaria est, in alieno aedificat. Accipit prima, quorum beneficio ad ulteriora perveniat. Si per se iret ad verum, si totius mundi naturam posset conprendere, dicerem multum conlaturam mentibus nostris, quae tractatu caelestium crescunt trahuntque aliquid ex alto. Una re consummatur animus, scientia bonorum ac malorum inmutabili; nihil autem ulla ars alia de bonis ac malis quaerit. Singulas Iubet circumire virtutes. Fortitudo contemptrix timendorum est; terribilia et sub iugum libertatem nostram mittentia despicit, provocat, frangit. Numquid ergo hanc liberalia studia corroborant ? Fides sanctissimum humani pectoris bonum est, nulla necessitate ad lia studia hos animos facere possunt ? Temperantia voluptatibus imperat, alias odit atque abigit, alias dispensat et ad sanum modum redigit nec umquam
Abbreviated transcription (Latin):
araũ turba locũ sibi in pħia uenditat Cum uentũ et ad naturales quones
geomet̾e testionio testatur ergo eius quã adiuuat pars est multa adm¬
uãt nos nec ideo ꝑtes nr̃e sunt ĩmo si partos essent non aduiuarẽt Cuins
aditoriũ corꝑis
net tamẽ pars est dlliqd nobis pr̃at geo
est net ula phie Preterea uiraq sines suos habet Sapiens enĩ cansas
naturaliũ et quant et nouit quoꝵ nuos mensurasq geometres ꝑsequ¬
tur et supputat qua ratione constant celestia que ullis sit uis que ue
natura Dapieus suit cursus et recursus et quasdã obseruatiões ꝑ quas
descendũt et allenantur ac spc̃m interdũ stantiũ p̃bent cũ celestibus
stare non liceat Colligit mathematitus que tã in spetulo ꝓmagies
depinat sciens sapiens Illud tibi gcomet᷑ potest ditere quantũ ab esse
debeat torpus ab ymagine qualis forma spetuli quales ymagines rod¬
dat maguũ esse solem pħus ꝓbabit Ruantus sit mathematius Qd̾

Expanded text:
artium turba locum sibi in philosophia vindicat. Cum ventum est ad naturales quaestiones, geometriae testimonio statur; ergo eius, quam adiuvat, pars est." Multa adiuvant nos nec ideo partes nostri sunt. Immo si partes essent, non adiuvarent. Cibus adiutorium corporis nec tamen pars est. Allla philosophiae. Praeterea utraque fines suos habet. Sapiens enim causas naturalium et quaerit et novit, quorum numeros mensurasque geometres persequitur et subputat. Qua ratione constent caelestia, quae illis sit vis quaeve natura, sapiens scit; cursus et recursus et quasdam observationes, per quas descendunt et adlevantur ac speciem interdum standum praebent, cum caelestibus stare non liceat, colligit mathematicus. Quae causa in speculo imagines exprimat, sciet sapiens; illud tibi geometres potest dicere, quantum abesse debeat corpus ab imagine et qualis forma speculi quales imagines reddat. Magnum esse solem philosophus probabit; quantus sit, mathematicus, qui