comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
accipis iures. ut mori possis depre¬
hensus. Ut sciatis inquit uerũ ẽẽ ꝙ
obicio. et abdicare nolui Nõ pot̾
pat̾ efficere ꝑtinacia q̃rendi genus
ꝓbacionis. Tu cũ dicis filius me uo¬
lunt occidere iuderis tibi facere prio¬
ribus iudicbꝰ ĩiudiã exclamare
uos faciles nos misericordes. Iñc
mͣ redditis. Sed iniquissimũ est. ut
abdicacio q̃ nec in sui ualuit effectũ
fidẽ maiori crimini p̃stet. Ilon sũ
reus inexplorati pudoris. nec ante
acta iite mee sub hodierna primũ
lite tractant᷑. Felicior ĩnocentia ẽ citͣ
suspiciones certior post reatũ. Et
ꝓͣtũ infanne p̃stant obiecta dñ mmi¬
tant tantundẽ anctoritatis absolu
et apud senes et apud parẽtes anc¬
toritate p̃uali. Biderint qui cala¬
mitatibꝰ sius sic blandiũt᷑. ut sibi
affuisse credant imisericordiã fanorẽ
filius a patie delatus. nũꝙͣ poterit
suꝑior ẽẽ ñ causa. Dane tũ feramꝰ
ut pͥma abdicacione nõ egessens

Expanded text:
accipit vires, ut mori possis depreaccipit vires, ut mori possis deprehensus. 'Ut sciatis,' inquit, 'verum esse quod obicio, et abdicare volui.' non potest, pater, efficere pertinacia querendi genus probationis. tu, cum dicis 'filius me voluit occidere,' videris tibi facere prioribus iudicibus invidiam, exclamare: 'vos faciles, vos misericordes, hunc mihi redditis?' sed iniquissimum est, ut abdicatio, quae nec in sui valuit effectum, fidem maiori crimini praestet. non sum reus inexplorati pudoris, nec ante acta vitae meae sub hodierna primum lite tractantur. felicior innocentia est citra suspiciones, certior post reatum, et quantum infamiae praestant obiecta dum nutant, tantundem auctoritatis absolutatia pater, et apud senes et apud parentes auctoritate praevalui? viderint, qui calamitatibus suis sic blandiuntur, ut sibi adfuisse credant misericordiam, favorem; filius a patre delatus numquam poterit superior esse nisi causa. sane tamen feramus, ut prima abdicatione non egesseris
Abbreviated transcription (Latin):
lerum. suspicione defendit. Non ha¬
bet pat̾ mnĩ parricidiũ de filio credat
nͥ quẽ posset occidere. Me quidẽ pat̃
infelicis huiꝰ ꝑsuasionis simplicita¬
tem si quis interroget nec a te parna¬
diũ fieri posse credo nͥ meo ueneno
ribꝰ nulł difficilius ꝙͣ libi̾s puto.
Uos adhuc in suprema nr̃a precipi¬
tat auctoritas. qui filiũ occidere. uoca¬
tis plerũq grauitatẽ. sicut abdicaci¬
onis emendacionẽ. sicut reliqua sup¬
plicia nr̃a intionis fronte ꝓtegitis
cũctos q p̃ngide mentis affectus uo¬
cabulo molliore lenitis. Nos nec
felices facniꝰ istud possumꝰ conciꝑe
nec miseri Non ꝑueniũt ad nefas
istud nec ncc̃itates. Omĩs citra des¬
ꝑationẽ dolor. ira languesat. Q
ꝙͣto dii deeq difficilius si paretur
sine cõscio sine mĩstio. totũq facinꝰ
et amiũ filii poscat et manus. Me¬
mento cmꝰ obitias ĩmanitatis hor¬
rorẽ patrẽ occidere uelle. Nmc tm̃

Expanded text:
lerum suspicione defendit. non halerum suspicione defendit. non habet pater, unde parricidium de filio credat, nisi quem posset occidere. me quidem, pater, et infelicis huius persuasionis simplicitatem si quis interroget, nec a te parricidium fieri posse credo nisi meo veneno,ribus nullis difficilius quam liberis puto. vos adhuc in suprema nostra praecipitat auctoritas, qui filium occidere vocatis plerumque gravitatem, sicut abdicationis emendationem, sicut reliqua supplicia nostra rationis fronte protegitis, cunctosque praerigidae mentis adfectus vocabulo molliore lenitis. nos nec felices facinus istud possumus concipere nec miseri. non perveniunt ad nefas istud nec necessitates, omnis citra desperationem dolor, ira languescit. et quanto, dii deaeque, difficilius, si paretur sine conscio, sine ministro, totumque facinus et animum filii poscat et manus! memento, cuius obicias immanitatis horrorem; patrem occidere velle hinc tantum
Abbreviated transcription (Latin):
nuis ĩuenisse se putat ꝙ crederetis
ut contentionibꝰ subm̃ dãnatis
auctoritatẽ de nouo dolore circũ¬
daret musitata com̃t est. Que
sola ni suꝑest rõ iuuendi. facinꝰ
ea simplicitate ea fide denego qͣ
confessus sũ de ueneno. Parricidui
agis. albstulisti mͣ quidẽ partem
ut exclamarẽ hͦ loco fieri nõ põt
Dcio ꝙͣtũ defensiomi mee difficul¬
tatis adiecent ꝙ iam pridẽ in do¬
stat. Sed ꝓmĩciatũ liquet. utri
ex nobis facilior sit ĩpietas. nter
nix alterius langnorẽ suprema
nõ fecerit. Tu unicũ cotidie ꝓtur¬
bare conans e domo. Belles mo¬
piã meã. uelles aspicere squalorẽ
Ego osculor illas expellentes ma¬
nus ego abiciẽtis genua teneo et
ad pat̾rẽ qui me tãm notabiliter
odit. nõ habeo cur uelim redire.
Si nõ amor p̃ualeret noĩs tui.
fortassis auctoritas. si contencio
nr̃a cepisset a ueneno consũpsis¬
a qͥcqd est ꝙ parentes ab om̃ni sie¬

Expanded text:
nus invenisse se putat, quod crederetis, nus invenisse se putat, quod crederetis, et, ut contentionibus subinde damnatis auctoritatem de novo dolore circumdaret, inusitata commentus est, quae sola mihi superest ratio vivendi, facinus ea simplicitate, ea fide denego, qua confessus sum de veneno. Parricidii agis. abstulisti quidem mihi partem, ut exclamarem hoc loco: 'fieri non potest'. scio, quantum defensioni meae difficultatis adiecerit, quod iam pridem in doconstat; sed pronuntiatum liquet, utri ex nobis facilior sit inpietas, uter iuxta alterius languorem, suprema ~non fecerit: tu unicum cotidie proturbare conaris e domo, velles inopiam meam, velles aspicere squalorem. ego osculor illas expellentis manus, ego abicientis genua teneo, et ad patrem, qui me tam notabiliter odit, non habeo, cur velim redire, si non amor. Praevaleret nominis tui fortassis auctoritas, si contentio nostra coepisset a veneno. consumpsisti quicquid est, quod parentes ab omnium sce
Abbreviated transcription (Latin):
quid tererẽ cui pararẽ. Sed ego si¬
ne cunctatione. sine tarditate res¬
pondi. et memori uelle eadẽ ueri¬
tate et confessus sum uenenũ ẽẽ
qd̾ terebatur. Pate. iud̾. patrẽ
qui filiũ mori nolit et credit. Qs
habeat iud̾. dicendi fidem. ..¬
ille pocius effudit. Stetit qͥñmo
intrepidus arrogans nix orbita¬
tem quã uidebat et mͥ mortẽ quã
ꝓmiserã ꝗ minabar ingessit.
a. Ita demũ mͥ nõ est aliud relit¬
tum si pacri pariu iludite nũt
di panter atq hoĩes quid post
tres abdicationes et querelas to¬
ciens indicũ grauitate ꝑcussas
uelnt actonitus amens nũciet sclõ
pr parricda seuꝰ parricida cruda Non
bibi uenenũ. Noc ẽ totũ facinus
meũ. unio. rñdeo nõ fugio iudi¬
cem. nõ cedo criminibꝰ. Iam
nõ miror quid sit circa ꝙ ĩpatien¬
tia decepte crudelitatis exestuet.
plus ꝗ orbitatis gaudiũ ꝙ mͦ ꝑ
didit senex sꝑauerat ut occidere
me posset meo ueneno. Sed quate¬

Expanded text:
quid tererem, cui pararem. sed ego siquid tererem, cui pararem. sed ego sine cunctatione, sine tarditate respondi; et me mori velle eadem veritate et confessus sum venenum esse, quod terebatur. date, iudices, patrem, qui filium mori nolit et credit; quis habeat, iudices, dicenti fidem? ille potius effudit; stetit quin immo intrepidus, adrogans iuxta orbitatem, quam videbat, et mihi mortem, quam promiseram, quam minabar, ingessit. ti? ita demum mihi non est aliud relictum, si patri paravi. Audite nunc, dii pariter atque homines, quid post tres abdicationes et querelas totiens iudicum gravitate percussas velut attonitus, amens nuntiet saeculo pater: parricida saevus, parricida crudelis non bibi venenum! hoc est totum facinus meum: vivo, respondeo, non fugio iudicem, non cedo criminibus. iam non miror, quid sit, circa quod inpatientia deceptae crudelitatis exaestuet: plus quam orbitatis gaudium erat, quod modo perdidit senex: speraverat, ut occidere me posset meo veneno. sed quate
Abbreviated transcription (Latin):
qz cõuersus. herebã miser in oꝑemo
rendi. net dissimulo cũ quãdam
cunctacione cũ mora sinti bone cõ¬
sciencie lenta mors. Uec p̃cipiti ꝑ
suprema trepidatione festinant᷑
quos hꝰͦ solũ qd sui miserent occidit
AAbut ꝑtacitas cõquestiones. mens
in obitus contẽplacione posita. Et
hansurus pocionẽ qua renũciarẽ
rebus hũanis totã apud se repete¬
bat animꝰ ĩnocentiã suã. Cũ pat̾
secretũ ꝙ ꝑ ĩpatientiã ꝑemitis imi¬
parnadio. Quid tenerẽ cui pararẽ
nesciebat qui ĩterrogauit. Nũcio
nobis scissimi iuiri nichil a moriẽ¬
tibus fingi. Nichil uita laborãte
simplicius. Ad subitũ int̾uentũ
prĩs nõ tanꝙͣ dep̃hensus obscipua.
facinus me tacente nõ pallor nõ
nõ ẽ confessa trepidatio. nec sicut
accide̾ nocẽtibꝰ solet. illa obiua sꝑ
errantiũ patrocimoꝵ uerba uaria¬
iii. cũ me repente ĩterrogatione
subita auocanit. abduxit q̃sunt

Expanded text:
que conversus haerebam miser in opere que conversus haerebam miser in opere moriendi, nec dissimulo, cum quadam cunctatione, cum mora, sicuti bonae conscientiae lenta mors, nec praecipiti per suprema trepidatione festinant, quos hoc solum, quod sui miserentur, occidit. abiit per tacitas conquestiones mens in obitus contemplatione posita, et hausurus potionem, qua renuntiarem rebus humanis, totam apud se reputabat animus innocentiam suam, cum pater secretum, quod per inpatientiam pereuntis imparricidio: quid tererem, cui pararem, nesciebat, qui interrogavit. Nuntio vobis, sanctissimi viri, nihil a morientibus fingi; nihil vita laborante simplicius. ad subitum interventum patris non tamquam deprehensus obstipui, facinus me tacente non pallor, non est confessa trepidatio, nec, sicut accidere nocentibus solet, illa obvia semper errantium patrociniorum verba variavi, cum me repente interrogatione subita avocavit, abduxit, quaesivit,
Abbreviated transcription (Latin):
tam longa ꝙ nitã. captaui fateor
re pñtia exorare dñ morior et tãꝙͣ
nouissimi ãbitus genus excogita¬
iii. ut me in honorẽ sui reuerẽntiã¬
q ꝑeuntẽ sit odisse desmeret quomõ
ꝑcere solet ini cedenti. Non habet
aliũ ꝗ mortis exitũ. filius qui nec
reconcilian põt nec abdicari. Erat
in domo nr̃a locus in quẽ secedebã
semꝑ reus in quẽ reuertebar abso¬
lutũs. rens q̃relis meis lacrinus q
iam consans in quẽ se ferant ĩ hũc
nõ tanꝙͣ custodie prĩs ĩponere.
Nã quid possit ĩuenur quo nõ me
captantis aliquid dep̃hendere cu¬
ra sequeretur. Ded sicut solent qui
ĩmori uolũt pudore nõ ira ab õĩbꝰ
que indebant᷑ auocatura secessi.
Nã nec placuerat exitus genus q̃¬
rulũ tumultuosũ. aut ꝙ faceret in¬
iudiã. Ded quid m tecũ est integri¬
tatis nmuia simplicitas. Nõ putat
se posse dep̃hiendi. quisqͥs uenenũ
parat ipse poturus. Totus ocłis aĩo¬

Expanded text:
tam longa quam vitam, captavi, fateor, tam longa quam vitam, captavi, fateor, praesentia, exorare, dum morior, et tamquam novissimi ambitus genus excogitavi, ut me in honorem sui reverentiamque pereuntem sic odisse desineret, quomodo parcere solet ira cedenti. non habet alium quam mortis exitum filius, qui nec reconciliari potest nec abdicari. Erat in domo nostra locus, in quem secedebam semper reus, in quem revertebar absolutus, querelis meis lacrimisque iam conscius in quem se ferant. in hunc, non tamquam custodiae patris inponerem, nam quid posset inveniri, quo non me captantis aliquid deprehendere cura sequeretur? sed sicut solent, qui mori volunt pudore, non ira, ab omnibus, quae videbantur avocatura, secessi. nam nec placuerat exitus genus querulum, tumultuosum aut quod faceret invidiam. sed quid mihi tecum est, integritatis nimia simplicitas? non putat se posse deprehendi, quisquis venenum parat ipse poturus. totus oculis animo
Abbreviated transcription (Latin):
tes. Dñ auctoritatem noĩs ur̃is for¬
tius ĩꝑiosis asseritis affectibꝰ et ne
pudorẽ penitenciãq fateanun cõ¬
tuacia uindicatis errorẽ. Calami¬
tatibꝰ uins accessit ut t̾ absoluerer
Nãq ut erat in suꝑnacuo odio mei
senex p̾ma luce deprensus ferre non
potuit ꝙ reddebar mito. Et quia
a indicibꝰ nõ ĩpetrauerat ut abdi¬
caret apud se tenuit ne desmeret hͦ
uelle. Credidit tñ aliquid ꝓfecturum
querelarũ errore repetito et sꝑanit
iixta contencionẽ suã. ut lassesieret
aliqũ pro me iusta miseratio Sr ĩnd
faccrẽ gͥ quo uerterẽ iam fatigatam
ĩnocentiã. Nec exire me decebat ex
domo. ne iuide̾r qͥcqͣd uos nõ crrdide¬
intis agnoscere nec expectare poterã
cũ mͥ r̃rsus aliã seriẽ maloꝵ mina¬
retur ꝙine iam ceꝑat pat̾ contenci¬
one qua nobis irascebat᷑ odisse. Tã¬
dem infelix misertus mei misertus
prĩs. cũ de p̃teritis ꝓspicerẽ irgia

Expanded text:
tes! dum auctoritatem nominis vestri fortes! dum auctoritatem nominis vestri fortius imperiosis adseritis adfectibus, et, ne pudorem paenitentiamque fateamini, contumacia vindicatis errorem, calamitatibus meis accessit, ut ter absolverer. namque ut erat in supervacuo odio mei senex prima lite deprensus, ferre non potuit, quod reddebar invito, et, quia a iudicibus non inpetraverat, ut abdicaret, apud se tenuit, ne desineret hoc velle. credidit tamen aliquid profecturum querelarum errore repetito, et speravit, iuxta contentionem suam ut lassesceret aliquando pro me iusta miseratio. quid facerem igitur, quo verterem iam fatigatam innocentiam? nec exire me decebat ex domo, ne viderer quicquid vos non credideratis, agnoscere, nec expectare poteram, cum mihi rursus aliam seriem malorum minaretur, quod me iam coeperat pater contentione, qua vobis irascebatur, odisse. tandem infelix miseritus mei, miseritus patris, cum de praeteritis prospicerem iurgia
Abbreviated transcription (Latin):
mers cũ me constare cepit. nichul
aliud ẽẽ ꝙͣ miserũ. Bene ꝙ rursus
uocauit in forũ. iussit integritatis
agere causam. fecit ut mͣ iudear ꝑ¬
didisse mortẽ. Si penitet patrẽ ꝙ
me bibere iussit. uenenũ ego ferre
nõ possũ qd̾ effudi. Iicet gͥ ĩmitissi¬
mus senex cõfundere publicos cone¬
tur affectus. querelarum fronte
mutata. nõ sumns nom nobis ac¬
cusator et rens nec nos mͦ pietatis
euerse recens asseruit ĩmanitas
Parricidã me olim nocat. Ita ẽ enĩ
ind̾. ita est. iam pridẽ hõi nefan¬
dorũ soł noĩbꝰ accusatur. Dic michi
illa pͥma prĩs maledixit asꝑitas.
Nic ẽ ille quẽ desm̾e iã uisseratis. qͣ
semꝑ ad uos recurut et unict᷑. Fal¬
litur quisqͥs illã de moribꝰ sens las¬
situdinẽ nel patientiã sꝑat. Patri
qui abdicare nõ potuit. iuiꝰ est fi¬
lius nocens ꝙͣ absolutus. O ꝑtina¬
assimũ accusatoꝵ genus uicti parẽ¬

Expanded text:
meis, cum me constare coepit nihil meis, cum me constare coepit nihil aliud esse quam miserum. bene, quod rursus vocavit in forum, iussit integritatis agere causam! fecit, ut mihi videar perdidisse mortem: si paenitet patrem, quod me bibere iussit venenum, ego ferre non possum, quod effudi. Licet igitur inmitissimus senex confundere publicos conetur adfectus querelarum fronte mutata, non sumus novi vobis accusator et reus, nec nos modo pietatis eversae recens adseruit inmanitas; parricidam me olim vocat. ita est enim, iudices, ita est: iam pridem omnium nefandorum solis nominibus accusor; sic mihi illa prima patris maledixit asperitas. hic est ille, quem desinere iam iusseratis, qui semper ad vos recurrit et vincitur. fallitur, quisquis ullam de moribus senis lassitudinem vel patientiam sperat: patri, qui abdicare non potuit, minus est filius nocens reus quam absolutus. O pertinacissimum accusatorum genus, victi paren
Abbreviated transcription (Latin):
ucidiũ uocat ꝙ nõ biberim. Per¬
missurus fuit. si bibere uoluissem
Queso itaqz ind̾ delationes hodier¬
ne penitus uelitis ꝑspicere causas
Obicere putatis parricidiũ patrem
pro se. Necat᷑. uritur. sine dubio tor¬
quet᷑. Uitam ex hoc tñ nõ põt ferre
qd̾ mori filiũ uissit. nec coegit. Et
sat facinus fuisse in ĩꝑio si ĩnocen¬
cia est ꝙ recusam. Due ꝙ crudeli¬
tatis est. nel ab ĩiudia se giinbꝰ
meis defendit excusat. Et ne uocẽ
illã tanꝙͣ ꝑ actũ facmꝰ oderitis. sub¬
stituit pro malo patre miserũ. Hic
est ind̾ dep̃liense ĩpietatis estus. Ale¬
mo unꝙͣ. uolet ĩnocentẽ filiũ inde¬
ri quẽ uoluent occidere. Illud quoq
iud̃ a grauitate publica peto. ne quis
me mori uoluisse nõ credat certuma¬
citer. ildhuc prioris constancie mee
more defendor. illia ẽ mͥnitio cõnici
fortior sũ reus ꝙͣ ab solutus. Ded tunc
tantũ par ẽẽ nõ possũ calamitatibꝰ

Expanded text:
ricidium vocat, quod non biberim, perricidium vocat, quod non biberim, permissurus fuit, si bibere voluissem. Quaeso itaque, iudices, delationis hodiernae penitus velitis perspicere causas. obicere putatis parricidium patrem? pro se negat. uritur sine dubio, torquetur; vitam ex hoc tamen non potest ferre, quod mori filium iussit nec coegit, et scit facinus fuisse in inperio, si innocentia est, quod recusavi. suae quod crudelitatis est, vel ab invidia se criminibus meis defendit, excusat, et, ne vocem illam tamquam peractum facinus oderitis, substituit pro malo patre miserum. hic est, iudices, deprehensae impietatis aestus: nemo umquam volet innocentem filium videri, quem voluerit occidere. Illud quoque, iudices, a gravitate publica peto, ne quis me mori voluisse non credat. contumaciter adhuc, prioris constantiae meae more, defendor; alia est mihi ratio, cum vici. fortior sum reus quam absolutus, et tunc tantum par esse non possum calamitatibus
Abbreviated transcription (Latin):
iliũ t̾ ab dicare uoluit pat̾
uictus. Inuenit quodã
iꝑe in secieta domꝰ parte medi¬
camentũ. tenenten. Iterrogauit
quid esset. cui parasset. Ille dixit
uenenũ et se mori. Iussit pat̾ bi¬
bere. Ille effudit medicamentũ
accusatur a patre pariadii.
e lassatus ꝑ diuersos
misere mentis estus et
rit abducat et in ꝑtinaciã desꝑaci¬
onẽqz neutrã mͥ licet ꝑferre pacĩa
hoc pͥmũ a notissima clemencia
ur̃a peto. ne nuremini ꝙ inter tã
uaria cristissimaqz facta consilio
deductus sum nec pro malis meis
q̃cꝙͣ melius ĩueniure potui ꝙ ut
morerer. nec pro ĩnocencia ꝙͣ ut
qua satis calamitates meas com¬
ꝑacione. quo deflebo genum. Fi¬
lũ mori uolentẽ. pene occidit qi
int̾uenerat pater. Bidetis adhuc
illa seueti nũi contencione rixantẽ
qͣcquid citra suprema. citra exitũ
est contumatiã uocat. quantũ
absolutionẽ aspicit uitã. Qui pꝰ
liͦ querat ac dubitet quo me affec¬
tu ussent iurus haurire. qui par¬

Expanded text:
ilium ter abdicare voluit pater, victus. invenit quodam tempore in secreta domus parte medicamentum terentem. interrogavit, quid esset, cui parasset. ille dixit venenum et se mori velle. iussit pater bibere. ille effudit medicamentum. accusatur a patre parricidii. . . . lassatusque per diversos miserae mentis aestus et rit, abducat, et inter pertinaciam desperationemque neutram mihi liceat perferre patientia, hoc primum a notissima clementia vestra peto, ne miremini, quod inter tam varia tristissimaque fata consilio diductus sum; nec pro malis meis quicquam melius invenire potui, quam ut morerer, nec pro innocentia, quam qua satis calamitates meas comploratione, quo deflebo gemitu? filium mori volentem paene occidit, quod intervenerat pater. vidistis adhuc illa secreti nostri contentione rixantem: quidquid citra suprema, citra exitum est, contumaciam vocat, tamquam absolutionem aspicit vitam. quis post hoc quaerat ac dubitet, quo me affectu iusserit virus haurire? qui par
Abbreviated transcription (Latin):
conuertit᷑. Pessima ind̾ causa mr̃is
est in qua plurimũ lex p̃õt. Tiberi
parẽtes ini calamitate ne desenint
tatis obsequia. Nomo qui otm cala¬
mitatũ mearũ ambitũ in ħ cõsũꝑ¬
si ut redirẽ qui inter sup̃mas sollici¬
tudines nõ pro me rogam. Michi
quisq cõtumaciũ supplicia lib̾orũ
mͥ neglecte pietatis minat᷑ ũudiã
Bone iupiter ꝙͣti m cõstitit ne malꝰ
filius iuderer. Imputẽ tibi nãe ẽ m̃¬
ꝙ meũ amicũ ꝓpter te reliqui ad quẽ
refero. Iterũ contendo tũ nec ẽẽ legi ᷤ
huniꝰ usũ cũ in talamuitate soli sunt
parentes. Magnã partẽ mortali¬
um fortuna dimisit a legibꝰ nec
ulla iura tom tristia sũt ut ea ĩ adu̾¬
sis paciant᷑ hoĩes. Ego cĩ me neces¬
sitas rapit sic habeo quen quasire¬
lmquar. Excusate sũt parẽtibeꝰ liboꝵ
salamitates. Et si quẽ lex ista depre¬
henderit in alterꝰ factũ transeat

Expanded text:
convertitur. pessima, iudices, causa matris convertitur. pessima, iudices, causa matris est, in qua plurimum lex potest. liberi parentes in calamitate ne deserant;tatis obsequia, homo qui omnium calamitatium mearum ambitum in hoc consumpsi, ut redirem, qui inter supremas sollicitudines non pro me rogavi? mihi quisquam contumacium supplicia liberorum, mihi neglectae pietatis minatur invidiam? bone Iuppiter, quanti mihi constitit, ut malus filius viderer! inputem tibi nece meum amicum propter te reliqui, ad quemrefero; interim contendo tunc esse tantum legis huius usum, cum in calamitate soli sunt parentes. magnam partem mortalium fortuna dimisit a legibus, nec ulla iura tam tristia sunt, ut ea in adversis patiantur homines. ego, cum me necessitas rapit, sic ~habeo queri~ quasi relinquar. excusatae sunt parentibus liberorum calamitates, et si quem lex ista deprehenderit in alterius fatum, transeat
Abbreviated transcription (Latin):
tyrãnus tuiꝰ nõ int̾est an alũ occi¬
dat. miserere m̃r siquis ẽ magnoꝵ
meritoꝵ pudor. querere ꝙ unĩ de ce¬
citate ĩpatientiꝰ ex nob̃is amaris
semꝑ absentẽ. Cui tu fortunas qͥbꝰ
nccitatibꝰ inicis manũ. Me ad am¬
cũ meũ admitteret alte̾iꝰ cattiena¬
et tyrãnus nũc m̃ portas aꝑiret
subsidio nauigiũ pirata prestaret
Si me hercule añ morerer ire de¬
beres m̃r ad diẽ. Misera nõ intelligiᷤ
ꝙͣto te magis plus obligauerit a mi¬
cus. Plus debes hoĩ qui me tibi re¬
msit ex quo pati nõ potes ut reu̾¬
tar. Iibet me hertule id̾ libet
miserer hõi qui me laudãt reu̾¬
tentẽ. ilmicus m credidit ut redirẽ.
Ita nõ ego facio rẽ magnã. Ego sũ
ille bonus amicus. ille miserabilis
ille narrandus. Si qua dicẽtis fĩ
rem se facere turpissimã si nẽatate
detinear. Itaq mulier q̃ adhuc de
afeatu cũcta fecerat ad legẽ subito

Expanded text:
tyrannus, cuius non interest, an alium occityrannus, cuius non interest, an alium occidat. miserere, mater, si quis est magnorum meritorum pudor, querere, quod unum decet, impatientius ex duobus amari semper absentem. cui tu fortunae, quibus necessitatibus inicis manum! me ad amicum meum admitterent alterius catenae tyranni, nunc mihi portas aperiret, subsidio navigium pirata praestaret. si mehercules ante morerer, ire deberes, mater, ad diem. misera, non intellegis, quanto te magis plus obligaverit amicus? plus debes homini, qui me tibi remisit, ex quo pati non potes, ut revertar. Libet mehercules, iudices, libet misereri hominum, qui me laudant revertentem. amicus mihi credidit, ut redirem. ita nunc ego facio rem magnam, ego sum ille bonus amicus, ille mirabilis, ille narrandus? si qua dicentis fiderem se facere turpissimam, si necessitate detinear; itaque mulier, quae adhuc de affectu cuncta fecerat, ad legem subito
Abbreviated transcription (Latin):
nec ulli ũꝙͣ tã plena confessione
laudant᷑ ut illos nͣ ip̃a quoq ami
sumꝰ. hoĩes quorũ oĩa casus fama
gati. Sic mag̾ adu̾sus solutũ car¬
cer inuentus ẽ. Pudet iud̾ fati.
iam ĩ ħ uictus iã inferior recessi
Ex duobꝰ mag̾ amat᷑ quẽ tyrannꝰ
panitus ẽ alligaie. Qñtũ tibi a¬
mice debeo. Non potuit nos di¬
nũciata est. Tuus hic affectus fuit
nõ fecit ut rex desiderauent iucari¬
umi corpus. Amplexus est cathenas
sponderi sibi uoluit hoĩem reditu¬
rũ ꝑ maria ꝑ matrẽ repromisit.
de icertis. tanꝙͣ de aĩo suo. Quis
hoĩm ꝓ se tam multa fecisset. Presti¬
tit inꝙͣ amicus p̃stitit rẽ quã uide¬
bat᷑ ideo tyrãnus indulsisse nefie¬
ret. Et hoĩem qui ĩ rebus hũanis
lt esse nolebat affectũ. decipimꝰ dũ
tẽptani᷑. Ego non ĩuenio cur horre¬
at m̃r arcẽ quid sibi uelit quasi des¬
tinatas oꝑire ceruices. Non odit me

Expanded text:
nec ulli umquam tam plena confessione nec ulli umquam tam plena confessione laudantur, ut illos non ipsa quoque sumus. homines, quorum omnis casus fama gati: sic magis adversus solutum carcer inventus est. pudet, iudices, fateri: iam in hoc victus, iam inferior recessi; ex duobus magis amatur, quem tyrannus paratus est alligare. Quantum tibi, amice, debeo! non potuit nos dinuntiata est, tuus hic affectus fuit,non fecit! ut rex desideravit vicarium corpus, amplexus est catenas; sponderi sibi voluit hominem rediturum per maria, per matrem; repromisit de incertis tamquam de animo suo. quis hominum pro se tam multa fecisset? praestitit, inquam, amicus, praestitit rem, quam videbatur ideo tyrannus indulsisse, ne fieret, et hominem, qui in rebus humanis hunc esse nolebat affectum, decipimus, dum temptamur. Ego non invenio, cur horreat mater arcem, quid sibi velit quasi destinatas operire cervices. non odit me
Abbreviated transcription (Latin):
aĩe nõ eiusdẽ pondus uturi. Et ꝙͣ¬
tominus in causis tanto plus in
affectu est. Admirabilior caritas. ĩ
qua comiuis uiribꝰ mĩs. Nõ pudet
uid̾ hanc fateri ꝑsuasionẽ. Minus
debet᷑ hoĩ qui aliquẽ ideo tantum
amat quia ncc̃e ẽ. Ita est iud̾ ita ẽ
A pmuis statim etatibꝰ in eandẽ coi¬
re uitã ht̃ aliquẽ fr̃nitatis affectũ
Sic affectũ est ut nos statim fama
cõmitteret. et tali certamine coniꝰ
ut si qͥd accidisset uni deberet alteri
exemplũ. Inde ẽ ꝙ et pariter reu̾ti
contẽpsimus et quasi facilius eẽt
inter fides. placuit sub incerta pe¬
lagi coherere. Nec tñ uanitate nec
discursu putetis  extractos.
Ilagnas et ĩexplitabiles nauigãdi
fuisse cãs nel hinc potestis estima¬
re. ꝙ nos nõ detinuit hec mater.
eciã nũc uoluit exꝑimentũ. hme
atia et parũ fortunã credit hoĩbus
adhuc tm̃i feliciter amantibꝰ anh
est magne semꝑ opinionis ĩuidia

Expanded text:
animae, non eiusdem pondus uteri; sed quananimae, non eiusdem pondus uteri; sed quanto minus in causis, tanto plus in affectu est. admirabilior caritas, in quam coimus viribus nostris. non pudet, iudices, hanc fateri persuasionem: minus debetur homini, qui aliquem ideo tantum amat, quia necesse est. ita est, iudices, ita est: a primis statim aetatibus in eandem coire vitam habet aliquem fraternitatis affectum. Sic effectum est, ut nos statim fama committeret, et tali certamine coimus, ut, si quid accidisset, uni deberet alteri exemplum. inde est, quod et pariter ~reverti~ contempsimus, et, quasi facilius esset ~inter fides~ placuit sub incerta pelagi cohaerere. nec tamen vanitate, nec discursu putetis extractos; magnas et inexplicabilis navigandi fuisse causas vel hinc potestis aestimare, quod nos non detinuit haec mater. etiam nunc voluit experimentum ipsa amicitia, et parum fortuna credit hominibus adhuc tantum feliciter amantibus, an haec est magnae semper opinionis invidia,
Abbreviated transcription (Latin):
potestis ñ reuector. Illud sanctissi¬
mi mnd̾ illud affectus meos torquet
ac lacerat ꝙ sim ingenti exspecta¬
cione deceptus. Sꝑauerã futurũ
ut ħ loco rem magnã faceret
et mater. Parauerã apud tirã¬
nũ hanc iactationẽ ut me crede¬
ret remissũ. Et genus ostenta¬
cionis adamauerã. ut murarent᷑
hoĩs fidẽ eciã in orbitate. Quo
uultis ħ aĩo ferã. ꝙ etiã ut reuer¬
tar amico meo mr ĩposint. Et ꝙͣtũ
ad hanc ꝑtinet maximũ uiuenẽ
decepit illũ qui meos crediderit
affectus. Non possũ iud̾ litis huiꝰ
dissimulare facinus. Innocencuiᷤ
suerat. ut ego nollẽ reuerti. Bide¬
rint scissimi uiri sed receptas no¬
minũ ꝑsnasiones uelut aliquã ser¬
uitutem caritatis attendũt. Ile
si quis ĩterroget. nullos effectus
tantũ nasci puto. Et si quis oĩa
citia est. Hoĩes gͣ quos cũ maxĩe
incredibiliũ rerũ loquit᷑ ĩuidia
sumus sine dubio nõ eiusdẽ pars

Expanded text:
potestis, nisi revertor. Illud, sanctissipotestis, nisi revertor. Illud, sanctissimi iudices, illud adfectus meos torquet ac lacerat, quod sim ingenti expectatione deceptus: speraveram futurum, ut hoc loco rem magnam faceret et mater. paraveram apud tyrannum hanc iactationem, ut me crederet remissum, et genus ostentationis adamaveram, ut mirarentur homines fidem etiam in orbitate. quo vultis hoc animo feram, quod, etiam ut revertar, amico meo mater inposuit? et quantum ad hanc pertinet, maximum iuvenem decepit, illum, qui meos crediderit adfectus. non possum, iudices, litis huius dissimulare facinus: innocentius fuerat, ut ego nollem reverti. Viderint, sanctissimi viri, . . . sed receptas nominum persuasiones velut aliquam servitutem caritatis attendunt. me si quis interroget, nullos affectus tantum nasci puto, et si quis omniacitia est. homines igitur, quos cum maxime incredibilium rerum loquitur invidia, sumus sine dubio non eiusdem pars
Abbreviated transcription (Latin):
t si sanctissimi iuiri
olim om̃es iudeor hu¬
manoꝵ pectoꝵ affectu¬
ñi solam anotaciã contulisse et pa¬
cior ĩiudiam hoĩs qui sibi nõ reli¬
querit ut amaret et matrẽ. quoti¬
ens tr̃ uniu̾sam pietatis mee cõ¬
scienciã intueor. in qua minimũ
est qi uideor bonus amicus non
possũ nͥ hanc p̾mã electionis nr̃e cõ¬
micũ relinquere aut matrẽ. facinus
seuerissimi iur facinus fit ĩpacien
pro lure mãtris qui ut illam
uiderẽ amitũ dedi. fidem uestrã
iud̾ ne inter maxximas necessita¬
tes ꝑeat usus hoĩs qui ꝑatus est
duobus ĩpẽdi iam hic est tota
ratio clemencie. ne ibi me detine¬
atis ubi nõ ꝓsim. Nec dissimu¬
lo sanctissinu uui ꝑferre mecum
maxĩe tam incredibilis exempla
fidẽ. ut nõ ĩmerito possim iuder
cũ mr̃e colludere. Ego ideor exco¬
gitasse istũ colorẽ et ħ ꝙ detineor
amicicie uocat᷑ infirinitas. Mise¬
remii iud̾ temptate me et dimit¬
tite. alii uoluerim renerti stire non

Expanded text:
tsi, sanctissimi viri, olim omnes videor humanorum pectorum adfectus in solam amicitiam contulisse, et patior invidiam hominis, qui sibi non reliquerit, ut amaret et matrem, quotiens tamen universam pietatis meae conscientiam intueor, in qua minimum est, quod videor bonus amicus, non possum non hanc primam electionis nostrae conmicum relinquere aut matrem. facinus, severissimi viri, facinus fit inpatientpro luce matris, qui, ut illam viderem, amicum dedi! fidem vestram, iudices, ne inter maximas necessitates pereat usus hominis, qui paratus est duobus inpendi! iam hic est tota ratio clementiae, ne ibi me detineatis, ubi non prosum. nec dissimulo, sanctissimi viri, perferre me cum maxime tam incredibilis exempli fidem, ut non immerito possim videri cum matre colludere. ego videor excogitasse istum colorem, et hoc, quod detineor, amicitiae vocatur infirmitas. miseremini, iudices, temptate me et dimittite. an voluerim reverti, scire non
Abbreviated transcription (Latin):
cadũt. ildice ꝙ hanc qualẽtũq for¬
tunã inter amicos tenet inter pro¬
pinquos habet oĩa ministeria sua
debilitas. suas cõꝑaciones. Dis
sare ꝙͣto ĩtolerabiliꝰ sit ꝙ patit
amicus. Excecauit te ꝙ ego fit
sit tenebar acciꝑe cibos quos carmi

Expanded text:
cadunt. adice, quod hanc qualemcumque forcadunt. adice, quod hanc qualemcumque fortunam inter amicos tenet, inter propinquos; habet omnia ministeria sua debilitas, suas comparationes. vis scire, quanto intolerabilius sit, quod patitur amicus? excaecavit te, quod ego sic tenebar. acc
Abbreviated transcription (Latin):
cesse ẽ. ego amicũ meũ alligaui.
et ut te iuderẽ penã meã alto hoĩe¬
ĩpleui. Scio qͥ ħ amicus p̃stite¬
nit aĩo. sed ego rẽ feci hoĩs nõ re¬
uersimi. Int̾rogo ħ loco ĩpacienci¬
am tuã mat̾. ĩterrogo quid face¬
res si nos ad te uidendã deduxis¬
set alligatos aliqui satelles si bar¬
barus aliqui. fruereris osculis
fruereris ãplexibus. Nõ est ꝙ te
piat. Quid putas eẽ ꝙ me dimi
sit solutũ ire quo uellẽ. Crudelis
artifex nõ reliquit nobis ut ĩpo¬
neremꝰ. Suꝑ uacuo g̾ hͦ uos in
Nolite detinenda putare cãs idẽ
iudens faceret. Net plus ẽ ꝙ nõ
pot̾ cecitas ferre ꝙ mater .÷.
Ut aliqua filio carere nõ possit
nõnũꝙͣ calamitas facit. Qd̾ si
meritis inferior est amicus qͥd ali¬
ud iusticia ur̃a debet actendere. ꝙ
ut̃ plus patiat᷑. Iam satiauit do¬
lorẽ mat̾. egessit estus. effudit im¬
petũ.iam nõ desiderãt oculi cũ

Expanded text:
cesse est: ego amicum meum alligavi, cesse est: ego amicum meum alligavi, et, ut te viderem, poenam meam altstiterit animo, sed ego rem feci hominis non reversuri. interrogo hoc loco inpatientiam tuam, mater, interrogo: quid faceres, si nos ad te videndam deduxissent alligatos aliqui satellites, si barbarus aliqui? fruereris osculis, fruereris amplexibus. non est, quodpiat. quid putas esse, quod me sit solutum ire, quo vellem? crudelis artifex non reliquit nobis, ut inponeremus. Supervacuo igitur hoc vos in nolite detinendi putare causas; idem videns faceret, nec plus est, quod non potest caecitas ferre, quam mater. ut aliqua filio carere non possit, non umquam calamitas facit. quod simeritis inferior est amicus, quid aliud iustitia vestra debet attendere quam uter plus patiatur? iam satiavit dolorem mater, egessit aestus, edit impetum; iam non desiderant oculi, cum
Abbreviated transcription (Latin):
niam generis affectus et tibi ante
omĩa mat̾ excuso ꝙ hͦ fieri passus
sum. Ulla ergo in iebus hũanis
necessitas tanti fuet. ut illũ ami¬
cũ incũ in carterẽ ip̃e deoucerẽ ut
squalorẽ meũ meas cathenas in
mẽbra festinãtis exuerẽ ut tam ab¬
rupti cõmeatus diẽ contra tot in¬
certa ꝓmitterẽ. Testor te misera cõ¬
sciencia. et si ꝙ nos in illa ncc̃itate
numẽ aspexit ꝙͣtũ simꝰ rixati cir¬
ca cathenas ꝙ oĩa fecerim ut ille
pocius uenuẽt ao matrẽ. Fateor
iud̃ uniꝰ cogitacionis pudore
uictus sũ. ꝙ tam magni bñficu
difficultatẽ ab amico nõ acciꝑe
affectus iudebat᷑ hoĩs qui nõn
credidisset. Miscrere mat̾. ne me
solutũ putes. amicũ alligaui.
Hee sũc cathene que tegũt mem¬
bra. que ꝑ maria. ꝑ nifinita t̾m¬
rũ spacia restringũt. Sic nõ põt
carcer effringi. Inideo tyrãno.
scit alligare amicos scit tenere di¬
missũ. iterũ ac subm̃ ꝓclamẽ ne¬

Expanded text:
mani generis adfectus, et tibi ante mani generis adfectus, et tibi ante omnia, mater, excuso, quod hoc fieri passus sum. ulla ergo in rebus humanis necessitas tanti fuit, ut illum amicum meum in carcerem ipse deducerem, ut squalorem meum, meas catenas in membra festinantis exuerem, ut tam abrupti commeatus diem contra tot incerta promitterem? testor te, misera conscientia, et si quod nos in illa necessitate numen aspexit, quantum simus rixati circa catenas, quam omnia fecerim, ut ille potius veniret ad matrem. fateor, iudices, unius cogitationis pudore victus sum, quod tam magni beneficii difficultatem ab amico non accipere adfectus videbatur hominis, qui non credidisset. Miserere, mater, ne me solutum putes; amicum alligavi. hae sunt catenae, quae ligant membra, quae per maria, per infinita terrarum spatia restringunt. sic non potest carcer effringi. invideo tyranno: scit alligare amicos, scit tenere dimissum. iterum ac subinde proclamem ne
Abbreviated transcription (Latin):
alligatos. quoꝵ alterũ amicus re¬
demerit altenĩ m̃r. Rogo ut plus
fecerit. Bone iupiter ꝙͣ aiide ꝙͣ
fortit᷑ uida nũa tractauit quibꝰ ille
p̃cibus exegit ut sibi crederet᷑. ilcape
inquit has manus. hec mẽbra si fie¬
ri pot̾ ut amicũ matri remittamꝰ
In totũ explebo si uidr iutaria pe¬
na locũ recedentis uel si ius utiq t̾
dimissa mẽbra restitu. spondeo quẽ¬
cũq iisseris aꝑto iugulo diẽ. fidẽ
deoꝵ hominũ q. Quud ñ factũ est
ut amicũ meũ peniteret. Ingestũ ẽ
misero illud carteris tenebrarũ q
secretũ. Brauioribꝰ uniculis opus
esse carnifex dix̾ ad bonũ amicũ.
Acced̾e̾ ad illud tubile uissi sũt ho¬
mines nocentes et sub inde dictũ ẽ
Bide tñ amice si tanti est. Bna
nox. unus miseri genutus.
lacerate. distrahite. ille tñ reu̾tet:
Ulisciere mater magna res agit̾
Amicũ meũ reliqui contendentẽ
cũ tyrãno. Excuso me nobis hu¬

Expanded text:
alligatos, quorum alterum amicus realligatos, quorum alterum amicus redemerit, alterum mater: rogo, uter plus fecerit? bone Iuppiter, quam avide, quam fortiter vincla nostra tractavit! quibus ille precibus exegit, ut sibi crederetur! 'accipe,' inquit, 'has manus, haec membra, si fieri potest, ut amicum matri remittamus. in totum explebo, si videtur, vicaria poena locum recedentis, vel, si vis utique tibi dimissa membra restitui, spondeo quemcumque iusseris aperto iugulo diem.' fidem deorum hominumque, quid non factum est, ut amicum meum paeniteret? ingestum est misero illud carceris tenebrarumque secretum, gravioribus vinculis opus esse carnifex dixit ad bonum amicum. accedere ad illud cubile iussi sunt homines nocentes, et subinde dictum est: 'vide tamen, amice, si tanti est.' una vox, unus miseri gemitus: 'urite, lacerate, distrahite, ille tamen revertetur.' Miserere, mater, magna res agitur. amicum meum reliqui contendentem cum tyranno. excuso me vobis, hu
Abbreviated transcription (Latin):
affertus. Oculos in media orbi¬
tate fudisti. sed illud non laxat ca¬
thenas nõ explicat corpus. Qud
mͥ ꝓdest iste qui se citra filiũ consũp¬
sit affectus. Plus fecisset mat̾ que
isset ad tyrannũ illligatus sũ tr
nũt sic flebis tanꝙͣ soluar in lectu¬
lo tãꝙͣ in tius manibꝰ ex spuẽ. In
quibusdã calamitatibꝰ despacis nõ
est sũmus affectus et quisqs orbita¬
tẽ statimi credit festinat ad ĩpacien¬
ne securitatẽ. Dissimules licet mat̾
tante pro me ĩpacientie. tã intre¬
dibilis affectus. amicus rẽ diffici¬
liorẽ fecit. ꝙ seruauit oculos sues
cessit. Ille ille tetribilẽ carterẽ fat̾
qui m̃ ꝓcedit. Iam non corꝑis nexꝰ
herebat nec aliud ꝙͣ resedeant pon¬
dere cathene consũpti longo squalo¬
re uultus concrete diebus noctibꝰ q¬
suꝑ ora lacrime. Miseremini iud̾ ne
ꝑdat auctoritatẽ meritũ qr ultra ex¬
spectationẽ est. Ponite sub oculis

Expanded text:
adfectus; oculos in media orbiadfectus; oculos in media orbitate fudisti; sed illud non laxat catenas, non explicat corpus. quid mihi prodest iste, qui se citra filium consumpsit, adfectus? plus fecisset mater, quae isset ad tyrannum. alligatus sum; tu nunc sic flebis, tamquam solvar in lectulo, tamquam in tuis manibus expirem? in quibusdam calamitatibus desperatio non est summus affectus, et quisquis orbitatem statim credit, festinat ad inpatientiae securitatem. dissimules licet, mater tantae pro me inpatientiae, tam incredibilis adfectus: amicus rem difficiliorem fecit, quod servavit oculos suos, cessit! ille, ille terribilem carcerem facit, qui inde procedit. iam non corporis nexus haerebat, nec aliud quam resederant pondere catenae; consumpti longo squalore vultus, concretae noctibsuper ora lacrimae. Miseremini, iudices, ne perdat auctoritatem meritum, quod ultra expectationem est. ponite sub oculos
Abbreviated transcription (Latin):
Differo interii cãm amicitie aqc
paulisꝑ oĩm libet et trãnus m
plus cõmisit fides neminẽ mag̾
obligauerũt expectationes. Tre¬
did̾ mͣ hõ cui res fauorabilis con¬
tingit si decipit᷑ qui sibi excogitas¬
se contra om̃es amicos iudetur
ut illi ĩponeremꝰ. Nionẽ ꝙ michi
supplicia. ꝙ oem̃ artis apparatũ
mat̾ opponas. facmꝰ est id tm̃i
hoĩbꝰ bñcredere ꝙ expedit et ac¬
tum est. de rebus hũanis. si sola
seruat᷑ utilitatũ fides. Infinitũ ẽ
ꝙͣtũ mͣ credidĩt tyrãnus. sĩ me oc¬
cident reu̾sum. Intelligit ud̾ et
ip̃a m̃r ꝙͣͣte reuerẽtie locũ amitꝰ
optineat q̃ incipit contendere af¬
fectu. Nisi fallor gͣ cũ ego sim ma¬
teria litis. hͦ p̃mõi estimare debe¬
tis ut in mea calamitate plus fẽ
tam rãbido tã p̃cipiti dolore no¬
liusti. quid aduersis tuis p̃stare
faciẽ et in oculos tios accipe nũ̃¬
cũ. Nõ reliquisti tibi ut redune¬
res sine dubio adiecist ad matris

Expanded text:
am amicitiae; agere paulisper omnium libet. et tyrannus mihi plus commisit fides, neminem magis obligaverunt expectationes. credidit mihi homo, cui res favorabilis contingit, si decipitur, qui sibi excogitasse contra omnes amicos videtur, ut illi inponeremus. non est, quod mihi supplicia, quod omnem mortis apparatum, mater, opponas; facinus est id tantum hominibus bene credere, quod expedit, et actum est de rebus humanis, si sola servatur utilitatium fides. infinitum est, quantum mihi crediderit tyrannus, si me occiderit reversum. Intellegit, iudices, et ipsa mater, quantae reverentiae locum amicus optineat, quae incipit contendere adfectu. nisi fallor igitur, cum ego sim materia litis, hoc primum aestimare debetis, uter in mea calamitate plus fecetam rabido, tam praecipiti dolore voluisti, quid adversis tuis praestare faciem et in oculos tuos accipere nuntium? non reliquisti tibi, ut redimeres. sine dubio adiecisti ad matris
Abbreviated transcription (Latin):
mes gͥ licet subm detuli sẽpe q̃st
sũ ter abditare nolmi hͦ nĩ res ista
debet efficere. ut tibi nõ oporteat
credi qͥcqd aliud obieceris. Nõ enĩ
seq̃r patͬ ut me tius triminibꝰ ac¬
cuses. ꝙ nocentẽ tius morib ꝓbes
filiũ. Parriaidã nõ fac̾ seueritas
mã. nõ seuicia nõ terror. ad tam
grande facinꝰ nõ un opus ẽ sed
moribꝰ nõ dolore sed mente. Om̃s
Innocẽtis filii ulcio fuisse ꝙ posset

Expanded text:
mes igitur licet: 'subinde detuli, saepe questus sum, ter abdicare volui!' hoc tamen res ista debet efficere, ut tibi non oporteat credi, quicquid aliud obieceris. Non enim sequitur, pater, ut me tuis criminibus accuses, quod nocentem tuis moribus probes. filium parricidam non facit severitas vestra, non saevitia, non terror; ad tam grande facinus non ira opus est, sed moribus, non dolore, sed mente. omnes innocentis fili ultio est
Abbreviated transcription (Latin):
tis scur qͥd de ħ affecti senciat m̃e
Et amicũ meũ putat malle ne re¬
uertar finge me positis paulisꝑ
mentis quibꝰ obligatus sũ ħ m̃i
dicere amiais alligatus ẽ. Ire uolo
mat᷑ ut redeat ut consolet᷑ dñm re¬
gem ut si trãnus exegi̾t iucariũ
corpus opponã. Qiud detines qd
Nescias an diligat cuiꝰ nõ habet
exꝑimenta nisi sola felicitas. Et
si inte p̃stes oĩa scd̾a amitus otio¬
sa res est. Dicturũ me putas hoc
Expectat alligatus expectat totũ
ĩmo genꝰ hoĩm. Et nos in hanc
fidẽ ꝑsuasionis receperũt ut si hͦ
faciã nemo miret᷑. Dis sare mat̾
quẽ affectũ quã reuerentiã in cala

Expanded text:
tis scire, quid de hoc affectu sentiat mater? tis scire, quid de hoc affectu sentiat mater? et amicum meum putat malle, ne revertar. Finge me sepositis paulisper meritis, quibus obligatus sum, hoc tantum dicere: 'amicus alligatus est.' ire volo, mater, ut redeat, ut consoler, ut ~dominum regem, ut, si tyrannus exegerit, vicarium corpus opponam. quid detines, quid d coimus. nescias, an diligat, cuius non habet experimenta nisi sola felicitas, et, si vitae praestes omnia secunda, amicus otiosa res est. dicturum me putas: 'hoc expectat alligatus'? expectat totum immo genus hominum, et nos in hanc fidem persuasiones receperunt, ut, si hoc faciam, nemo miretur. vis scire, mater, quem affectum, quam reverentiam
Abbreviated transcription (Latin):
ns oꝑires. Dii deeq ꝙͣ longe ẽ lex
que retiuet hoĩem qui pͥene non
uenit. Nesais ꝙͣtũ intelligo mater
ꝙͣtã inuidiã debeant facere lib̾is
parentes. a quibꝰ relinquũt᷑. Ilat̾
que desen se qritur. illud exclamet
filiũ meũ cuitas ꝑegrina sollecitat
ut amenos nestio cuiꝰ recessus orbi
or obit᷑ et pena sit. Non facit
quẽ reuertor. Et ut facinꝰ sit relicta
mat̾ nõ faciũt nͥ cause relmnquẽdi
hõ qui ad tyrãnũ reuertor. si malo
aĩo relinquo matrẽ dignus sũ q̃
detinear. Nõ est itaq ꝙ subm̃ noĩs¬
tura excogitasse ut coue mutem
possit totũ hoĩm genus. Que ĩo
nondũ circa se tenet oẽs ãmiratio¬
nes. qr tota nõ contingt᷑. Que tñ
ꝑuenerat ad ĩcredibiliã fidẽ ñ illã
uos ĩpediretis. lmititia plurimũ¬
corpoꝵ unus animus in carne
manus fortior q moĩs affectus.
Rogo quid fereñt qͥd uocet᷑ ille qͥ
sic amat. Qid ĩterest ex quibus
magna merita descendant. Nul¬

Expanded text:
onge est lex, quae retinet hominem, qui poenae non venit! nescis, quantum intellego, mater, quantam invidiam debeant facere liberis parentes, a quibus relinquuntur. mater, quae se deseri queritur, illud exclamet: 'filium meum civitas peregrina sollicitat; ut amoenos nescio cuius recessus orbisor, obiter et poena sit. non facit quem revertor, et ut facinus sit relicta mater, non faciunt nisi causae relinquendi. homo, qui ad tyrannum revertor, si malo animo relinquo matrem, dignus sum, qui detinear. non est itaque, quod stura excogitasse, ut coire invicem possit totum hominum genus, quae ideo nondum circa se tenet omnes admirationes, quia tota non contigit, quae tamen pervenerat ad incredibilium fidem, nisi illa vos inimus, vicariae manus, fortior quam matris affectus. Rogo, quid refert, quid vocetur ille, qui sic amat? Quid interest, ex quibus magna merita descendant? vul
Abbreviated transcription (Latin):
uouenis affectus. Auicio enẽ et aoe¬
diente et tota ciuitate teste ꝓclanio
tibi grãs agebat ille dũ moreret᷑
Credo me hercule hoc nuserum
dolore consũptũ ꝙ sibi iudebat᷑ pre¬
optime nataliũ nr̃oꝵ saccũ uene¬
randũ q consortiũ ꝓ sonas ꝑegri¬
nationes ꝑ adu̾sa cõmumia ꝑ hoc
ꝙ et tu languere potiusti si te nel
tua qñqz uirtus uel sacietas secra
p̃donũ piatico cant̾ emiserit cõ¬
mendo tibi senẽ quẽ facimꝰ uterq
mendicũ. Testor ĩmortalia numi¬
na et infernamĩ sediũ deos pascerẽ
patrẽ si te redemisset. Ego tñ inqͣt¬

Expanded text:
iuvenis affectus! nuntio enim te auiuvenis affectus! nuntio enim te audiente et tota civitate teste proclamo: tibi gratias agebat ille, dum moreretur. credo mehercules hoc miserum dolore consumptum, quod sibi videbatur preoptime, natalium nostrorum sacrum venerandumque consortium, per socias peregrinationes, per adversa communia, per hoc, quod et tu languere potuisti, si te vel tua quandoque virtus vel satietas secura praedonum piratico carcere emiserit, commendo tibi senem, quem facimus uterque mendicum. testor immortalia numina et infernarum sedum deos: pascerem patrem, si te redemisset.' 'Ego tamen
Abbreviated transcription (Latin):
qz deficiens respirauit aliqͥd ĩ thoro
tandẽq lib̾as uniculis manus ꝑ
tocius lectuli spacia iactanat. Post
ĩpias carceris sordes illũ cũ ferala
neste squalorẽ exint. Paulisꝑ eger
indit ꝓpinquos allocutus ẽ amicos
mãdanit. exegit et ꝙͣuis supma soete
collabeus. prins tñ celi loace libera sa¬
ciatus ẽ. Lontulit in grande uelit
nolit fortuna in orbitate solacium
filiũ qui relictus mea fuit moritu¬
rus ĩiudia. nõ occidi sed ꝑdidi.
Quid ais inuenis. Ita si moritu¬
rũ filiũ redimere nõ debui. nõ suf¬
ficit hec tibi de me pena ꝙ ille de¬
cessit. Irasci pñtantũ fortasse fas
eẽt si uiieret frater ̃ Tunc alimẽta
qrenti rũdere posses. Posce p̃latũ
Qͣntũ intelligo qui de mendicitate
prĩs uindicaris. egn es iedẽpti m¬
uenis ĩimicus. Nlescis qͥd sit ĩmidi¬
am facere prĩ. Melior erat tua cau¬
sa. si mei miserereris. At ꝙͣto du
deeqz alaus fuit ille infelicissimmo

Expanded text:
que deficiens respiravit aliquid in toro que deficiens respiravit aliquid in toro tandemque liberas vinculis manus per totius lectuli spatia iactavit; post impias carceris sordes illum cum ferali veste squalorem exuit paulisper aeger, vidit propinquos, allocutus est amicos, mandavit, exegit, et quamvis suprema sorte conlabens prius tamen luce caeli libera satiatus est. contulit mihi grande, velit nolit, fortuna in orbitate solacium: filium, qui relictus mea fuit moriturus invidia, non occidi, sed perdidi. quid ais, iuvenis? ita, si moriturum filium redimere non debui, non sufficit haec tibi de me poena, quod ille decessit? irasci patri tunc fortasse fas esset, si viveret frater; tunc alimenta quaerenti respondere posses: 'posce praelatum.' quantum intellego, qui de mendicitate patris vindicaris, aegri es redempti, iuvenis, inimicus, nescis, quid sit invidiam facere, patri; melior erat tua causa, si mei miserereris. At quanto, dii deaeque, alius fuit ille infelicissimi
Abbreviated transcription (Latin):
am hoĩs ad quẽ nõ uenent pr̃. Nñ
enĩ sꝑare possũ ut reuertans ut faci
as. Tũt suꝑ abrupta uerba tota de¬
fectione cõtiant strictisq utalibꝰ
circa dolorẽ suũ mẽbra riguerunt
Seclamam fateor. Quid agis infe¬
lix. Cur desꝑacione collaberis Attol¬
le paulisꝑ oculos. confirma dura.
te frater elegit. Uisa est post hanc
uotẽ meã ꝑacta condicio. Continuo
pirata detraxit cathenas. uinicla
laxauit. Uultis elegisse me negẽ
uultis ĩ lucẽ diẽq ꝓductus carteri suo
reddatur egar: Ego uero nõ habri
uerba quibꝰ me delibenare quibus
nolle contenderẽ. Bultis scire qͥd
pr̃ qͥd prata prescitenit. Ego duos
redemi. sed alterũ accepi. At scias
inquit egrũ redimi nõ debuisse.
defunctus est. Crudelissime generis
hũani. qui nos putas p̃ciũ tuũ ꝑ¬
didisse audi ꝙͣ multa nobis ĩ mori¬
turo filio pirata reddiderit. Frater
tuus ille iter uincula cathienas¬

Expanded text:
am hominis, ad quem non venerit pater. unde am hominis, ad quem non venerit pater. unde enim sperare possum, ut revertaris, ut facis . . .' tunc super abrupta verba tota defectione conticuit, strictisque vitalibus circa dolorem suum membra riguerunt. exclamavi, fateor: 'quid agis, infelix? cur desperatione conlaberis? attolle paulisper oculos, confirma, dura; te frater elegit.' visa est per hanc vocem meam peracta condicio: continuo pirata detraxit catenas, vincla laxavit. vultis elegisse me negem, vultis in lucem diemque productus carceri suo reddatur aeger? ego vero non habui verba, quibus me deliberare, quibus nolle contenderem. vultis scire, quid pater, quid pirata praestiterit? ego duos redemi, sed alterum accepi. 'Ut scias,' inquit, 'aegrum redimi non debuisse, defunctus est.' crudelissime generis humani, qui nos putas pretium tuum perdidisse, audi, quam multa nobis in morituro filio pirata reddiderit: frater tuus ille inter vincula catenas