comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sauinitio urorẽ post bellũ aib loc eẽ repecitã. mulierem tũ emisset Sesectoriba
que tempoie eam pͥmo liberã cẽ audiuit fie iudico reddidit celis. E haor eẽ
quẽdam tiuꝯ bona teneat habitus est hic enis egens quidaon casilpmator mer¬
enide nꝑ aib põ habito petore cepit. hic ilło pͥuato udicio micti ardite nobis
hasdem fosasse pathus cal p̃mami non effugiet. ato edda it nobi aredute. aiobre
forẽ m muuiltoriũ hospitũ A om̃iũ quedam csponem dasati ra sis rerat cea qui¬

Expanded text:
ctoribus, quo tempore eam primum liberam esse audivit, sine iudicio reddidit Ceio. Ennium esse quendam cuius bona teneat habitus. est hic Ennius egens quidam calumniator, meri furti egit, nuper ab ipso habito petere coepit. hic illo privato iudicio, mihi credite, vobis isdem fortasse patronis calumniam non effugiet. atque etiam, ut nobis renuntiatur, hominem multorum hospitum, A.Aulum Bivium quendam, coponem de via
Abbreviated transcription (Latin):
in quo non modus est habitus. non mos consuetudoq ẜuata non cã defen¬
sa. ius illa fuit et ut sepe iam dixi ruina quedam atq cempestas et quidius
potia ꝙ̃ iudiciũ aut disceptatõ aut questio ̾ si quis ẽ. q illud iuditium fu¬
isse arbitretur et qui ħis reb iudicatis standum putet. is tñ hac cam̃ ab̾
illa debet seũgere. ab illo eñ sue qd in legem non iurasset suie qd ex lege

Expanded text:
in quo non modus ullus est adhibitus, non mos consuetudoque servata, non causa defensa; vis illa fuit et, ut saepe iam dixi, ruina quaedam atque tempestas et quidvis potius quam iudicium aut disceptatio aut quaestio. quod si quis est qui illud iudicium fuisse arbitretur et qui his rebus iudicatis standum putet, is tamen hanc causam ab illa debet seiungere. ab illo enim, sive quod in legem non iurasset sive quod ex lege
Abbreviated transcription (Latin):
uenisti ut huiq ur̃bis iura et exempla corrumpes domesticaq in huãnitate nr̃e
ciuitatis hũanitatem inquinares at̃ ꝙͣ acute collecta cͥmĩa blesanniq inquit¬
eius enĩ nomie optum homĩs nec cibi ignoti maledicebat tibi ad regem in qͥt
uehement offensos plaudi tibi non solere nonne intelligis cesar ex urbanis
maliuoloꝵ seruũculis hec ab istis esse collecta blesiunꝰ trrannũ ce baem ss¬
mustas afflictas et eu̾sas domos. armatis militib refertum forum. que semꝑ
iii cruili uictoria sensimꝰ ea te uictore non uidiniꝰ Solus inꝙͣ es G. cesar tuiqi
ini uictoria cecidit nemo insi armatus et quem nos liberi in suma libereite na¬
ti nõ modo non tirãnum s clementissimũ in uictoria uidima ducem Io lleli¬
mio qui biuit in regno triãmis uideri pocest nam de statria quis querit᷑ una.

Expanded text:
venisti ut huius urbis iura et exempla corrumperes domesticaque immanitate nostrae venisti ut huius urbis iura et exempla corrumperes domesticaque immanitate nostrae civitatis humanitatem inquinares? at quam acute conlecta crimina! Blesamius inquit,—eius enim nomine, optimi viri nec tibi ignoti, male dicebat tibi—ad regem inquit vehementer offensos, plaudi tibi non solere. nonne intellegis, Caesar, ex urbanis malevolorum sermunculis haec ab istis esse conlecta? Blesamius tyrannum Caesarem scatos, necatos, multas adflictas et eversas domos, armatis militibus refertum forum! quae semper in civili victoria sensimus, ea te victore non vidimus. solus, inquam, es, C. Caesar, cuius in victoria ceciderit nemo nisi armatus. et quem nos liberi in summa populi am clementissimum in victoria ducimus, is Blesamio qui vivit in regno tyrannus videri potest? nam de statua quis queritur, una
Abbreviated transcription (Latin):
tempora .o. mores Eñ domiaq ille quẽ nos prũ consulem censorem pontificem ma¬
unnnũ uidiniꝰ cũ tribim ũ plebis .m. staurũ principem ciuitatꝭ in iudiciũ pplĩ bocaui¬
set Scauriq ẜuus ad eũ clam domũ eueĩsset et c̾mĩa in dinĩ delaturu se esse
dixisset aꝑphendi hoĩem uissit ad scaurũq deduci Uide quid ine̾sit̾ et si iniq
castorem domicio comparo sed tamẽ ille iĩurico seruũ renusit/ tu ab auo abduxistiu
ĩcorruptũ audire noluit tu corrupisti ille adutorem ẜriũ contͣ diiii repude¬
ad hũc gñ. domiciũ uenit nõne audience hoc ẜiuo sulpicio elai̾ssimo uno qui
cũ casu apud domiciã cenabat et hoc tito torquato optimio adolescente se a ce¬
corruptũ tuis promissis in faudem propulsum ẽẽ confessus est Que est ista
cam imprdens tã ciudelis tã ñnoderata in hũanitas Idc̾co in hanc uibem

Expanded text:
tempora, o mores! Cn. Domitius ille quem nos pueri consulem, censorem, pontificem matempora, o mores! Cn. Domitius ille quem nos pueri consulem, censorem, pontificem maximum vidimus, cum tribunus plebis M. Scaurum principem civitatis in iudicium populi vocavisset Scaurique servus ad eum clam domum venisset et crimina in dominum delaturum se esse dixisset, prendi hominem iussit ad Scaurumque deduci. vide quid intersit, etsi inique Castorem cum Domitio comparo: sed tamen ille inimico servum remisit, tu ab avo abduxisti; ille incorruptum audire noluit, tu corrupisti; ille adiutorem servum contra dominum repudiad hunc Cn. Domitium venit? nonne audiente hoc Ser. Sulpicio, clarissimo viro, qui tum casu apud Domitium cenabat, et hoc T. Torquato, optimo adulescente, se a corruptum, tuis promissis in fraudem impulsum esse confessus est? quae est ista tam impotens, tam crudelis, tam immoderata inhumanitas? idcirco in hanc urbem
Abbreviated transcription (Latin):
abiectam et obscuram e tenebris in luce i uocauit quis tuũ prem̃ antea qui esset
ꝙͣ cui geñ eẽt audiuit. S ꝙͣrus ingrate et impie necessitudinis nomen repu¬
diaretis tamẽ imimicicias honii more gere̾ poceratia. non ficto c̾mine insectari.
non expetere uitam non capitis arcessere esto concedatur hec quoq a cerbitatis
et On magnitudo adeo ne ut omia uite salutisq cõmumio atq eciã huãntatis iura
uiolent. seruũ folicitare uerbis spe promissisq corrũpe. adduce̾ domũ. contra domi¬
mĩ armare. hoc est non uni ppinquo si omĩb familus nephariũ bellũ indic̾e nam is¬
ta corruptela suusnõ mõ impunita fiut̃ s ĩam a tanta auĩte approbata milli ꝑretea
nram salutem̃ nulle leges milla iura custodient ubi enĩ ꝓiod intus est atq nr̃m ĩpu¬
ne euolare potest contraq nos prignare: fit in d̾nãtu fuitꝰ in fuitute dnãtus .O.

Expanded text:
abiectam et obscuram e tenebris in lucem evocavit: quis tuum patrem ante quis esset abiectam et obscuram e tenebris in lucem evocavit: quis tuum patrem ante quis esset quam cuius gener esset audivit?—sed quamvis ingrate et impie necessitudinis nomen repudiaretis, tamen inimicitias hominum more gerere poteratis, non ficto crimine insectari, non expetere vitam, non capitis arcessere. esto: concedatur haec quoque acerbitatis et odi magnitudo: adeone ut omnia vitae salutisque communis atque etiam humanitatis iura violentur? servum sollicitare verbis, spe promissisque corrumpere, abducere domum, contra dominum armare, hoc est non uni propinquo, sed omnibus familiis nefarium bellum indicere. nam ista corruptela servi si non modo impunita fuerit sed etiam a tanta auctoritate approbata, nulli parietes nostram salutem, nullae leges, nulla iura custodient. Vbi enim id quod intus est atque nostrum impune evolare potest contraque nos pugnare, fit in dominatu servitus, in servitute dominatus. O
Abbreviated transcription (Latin):
ilsũ aunta. ametate exatta defecerat᷑. Ita deiotarũ cũ psiteom equiꝰ
sustris. ssent qurodi se pere in co se nex posset ad mitaii foli tamus hit eeuoio¬
osi stẽco quii meꝰ in cilitia miles in gretia cõmilito fuit cũ m ille nio ecitu
emuntaret cãt siuio desectio equitib ques sna cũ eo ad pompe ilã pou miserat
quos actui su fare sosebaat quã se iactare ꝙ se ostentare ꝙ uert in usas causa
fudio et cupidi tate concedete Cũ dero eocitu amisso ego qui peitis inisto suia¬
ꝑ fui ⁊ ost gha salicũ aut̃ plium suasor fussem ar mo no de poueteesen
debat studio ip̃ius belli t pri satisfaciendum esse arburabatur felix ista
dnius que non impunitatem solam adepta sit si accusandi ẽtiam siceaa.
çalamitosus deiotarus qui ab eo qui in linsdem castris fuit nõ mõ apud te si eciã a
sius accusetͣ uos uiã sc̃da fortuã castor non potestis sine ppinqua calamitute esse
contenti sint sane mimicicie que esse non debebãt rex enĩ deiotarus uiam familiã

Expanded text:
a iam aetate defecerant. itaque Deiotarum cum plures in equum sustulissent, quod haerere in eo senex posset, admirari solebamus: hic vero adulescens qui meus in Cilicia miles, in Graecia commilito fuit, cum in illo nostro exercitu equitaret cum suis delectis equitibus quos una cum eo ad Pompeium pater miserat, quos concursus facere solebat, quam se iactare, quam ostentare, quam nemini in illa causa studio et cupiditate concedere! tum vero exercitu amisso ego, qui pacis semper auctor, post Pharsalicum autem proelium suasor fuissem armorum non ponendorum, debat studio illius belli et patri satis faciendum arbitrabatur. felix ista domus quae non impunitatem solum adepta sit sed etiam accusandi licentiam: calamitosus Deiotarus qui et ab eo qui in isdem castris fuerit, et non modo apud te sed etiam a suis accusetur! vos vestra secunda fortuna, Castor, non potestis sine propinquorum calamitate esse contenti? sint sane inimicitiae, quae esse non debebant—rex enim Deiotarus vestram familiam
Abbreviated transcription (Latin):
Ille itm̃ Ille t̾tio auctõnib factis peciũam dedit qua ad bellũ uterenin Il¬
le corpus suũ ꝑiculo obiecit tecũqz in acie contͣ pharnacem fuit tuũq hõstẽ
duoit eẽ suũ Quequidem a te in eam ꝑtem accepta sũt .c. ut eum ãplissiõ
regis honore et noie ad feceris Is igit᷑ nõ mõ ate ꝑiclõ liberatus S eciam
honore amplissimo ornatus arguit᷑ doni sue te int̾ficere uolusse quod
tu isi eũ furiosissimũ iudicas profecto suspitari non potes ut em̃ omittã
cuiꝰ tunti sceleris fuit̃ in couspectu deorũ pe natiũ necare hospitem cuiq¬

Expanded text:
ille iterum, ille tertio auctionibus factis pecuniam dedit qua ad bellum uterere; ilille iterum, ille tertio auctionibus factis pecuniam dedit qua ad bellum uterere; ille corpus suum periculo obiecit, tecumque in acie contra Pharnacem fuit tuumque hostem esse duxit suum. quae quidem a te in eam partem accepta sunt, Caesar, ut eum amplissimo regis honore et nomine adfeceris. is igitur non modo a te periculo liberatus sed etiam honore amplissimo ornatus, arguitur domi te suae interficere voluisse: quod tu, nisi eum furiosissimum iudicas, suspicari profecto non potes. ut enim omittam cuius tanti sceleris fuerit in conspectu deorum penatium necare hospitem, cui
Abbreviated transcription (Latin):
senatus quãti tui quis ignorat tanto ille suꝑiores uicerat gliã ꝙ̃to tu om̃b
p̾stitisti. Ituq gñ. pompen bella uictorias tũphos. consulatus ad mnrãtes nu¬
merabamꝰ tuos enumerare non possumꝰ ad eũ igr̃ rex deiotarꝰ uenit hoc
misero fataliq bello quẽ antea iustis hosti libusq bellis adiuuerat quo cũ
erat non hospitõ solũ uerũ eciam familiaritate cõiunctus et uenit uel rogatq
ut amitꝰ uel acc̃situs ut sociq ueleuocatus ut is qui senatiu ꝑere didi cisset
posfre mo uenit de ad fugientem non ut insequentẽ i ad ꝑĩculi non ad uuto¬
noluit uel officio si quid debuerat uel eriori si quid nestierat saciffcm este
duxit. Sinũ se contulit teq alexandrmũ bellũ gerente ucilitatib tuia pa¬
nuit Ille ex̾citum gñ. Domicni᷑ amplissum uiri suis tectis et copus sustentauit

Expanded text:
senatus, quanti tui, quis ignorat? tanto ille superiores vicerat gloria quanto tu omnibus senatus, quanti tui, quis ignorat? tanto ille superiores vicerat gloria quanto tu omnibus praestitisti. itaque Cn. Pompei bella, victorias, triumphos, consulatus admirantes numerabamus: tuos enumerare non possumus. ad eum igitur rex Deiotarus venit hoc misero fatalique bello quem antea iustis hostilibusque bellis adiuverat, quocum erat non hospitio solum verum etiam familiaritate coniunctus, et venit vel rogatus ut amicus, vel arcessitus ut socius, vel evocatus ut is qui senatui parere didicisset: postremo venit ut ad fugientem, non ut ad insequentem, id est ad periculi, non ad victonoluit; vel officio si quid debuerat, vel errori si quid nescierat, satis factum esse duxit; domum se contulit, teque Alexandrinum bellum gerente utilitatibus tuis paruit. ille exercitum Cn. Domiti, amplissimi viri, suis tectis et copiis sustentavit;
Abbreviated transcription (Latin):
quisti neq em̃ ille odio tui progressus est sed errore cõmum lapsuo est Io
uer quẽ senarus hoc nomẽ sepe honori ficentissimis decretis appellauisset quiqi
illum ordinem ab adolestentia grauissimũ sanctissimũq duxisset hnfdem rel
ꝑturbatus est homo longinquus et aliemgena quibz nos in media re pu ͬ nati
mouebat᷑ ammo Et uir huic imꝑio amantissimus de salute pplĩ . Ro. extimes¬
cebat in qua eciam suã inclusam eẽ dicebat in sũmo tamẽ timore quiestendũ
ut sibi eẽt arbititbat marime uero ꝑturbatus est ut audiuit consules ex ita¬
lia ꝓiofugisse om̃ẽ Ronsulares sic eñ nũciabat cũctum senatũ totũ italiam
effusam talib enĩ nũcus̃ et rumorib patebat ad orientem uia nulli beri¬
nũcii sub sequebant᷑ nichil ille de condicõnib cuis nichil de studio concordie¬
uos om̃o secuti sumus in quem cũ dñ et honuẽs maxima ornamẽta conges¬

Expanded text:
quisti. neque enim ille odio tui progressus, sed errore communi lapsus est. is quisti. neque enim ille odio tui progressus, sed errore communi lapsus est. is rex quem senatus hoc nomine saepe honorificentissimis decretis appellavisset, quique illum ordinem ab adulescentia gravissimum sanctissimumque duxisset, isdem rebus est perturbatus homo longinquus et alienigena quibus nos in media re publica namovebatur animo et vir huic imperio amicissimus de salute populi Romani extimescebat, in qua etiam suam esse inclusam videbat. in summo tamen timore quiescendum esse arbitrabatur. maxime vero perturbatus est, ut audivit consules ex Italia profugisse, omnis consularis—sic enim ei nuntiabatur—cunctum senatum, totam Italiam effusam. talibus enim nuntiis et rumoribus patebat ad orientem via nec ulli veri subsequebantur. nihil ille de condicionibus tuis, nihil de studio concordinos omnes secuti sumus; ad quem cum di atque homines omnia ornamenta conges
Abbreviated transcription (Latin):
fide firimõrem. tu illiq domũ mire cu betus hospiciuĩ renouare cõliusti te eiq
Sii penates acceperũt. te anncũ et platatũ deiotari reg are fociq biderũt C̃
fucile erorari cesar tũ semel exorari soles/ neno umꝙy placauit to nuimicus qui
ullas resedisse in te simultatis reliquias senserit Quamͣͥẜ sũt maudite cũ
deiotaro q̃re le tue nũꝙͣ tu illũ accusasti ut hostem s ut amitũ officõ parũ
functum quod ꝓpensior .in gñ. pompeñ amiciciam fuissot ꝙ in cuam ciu
camẽ ipĩ regi bẽmani daturũ fuisse te dicebas si cũ auxilia pompeio del si
et̾ filiũ msisset ip̃e tũ etatis excu satõne usus esset Itaq eum maxuno cũ
rebus liberares ꝓ ꝓuam inmicicie culpam relinquebas Itaq non solũ in eũ
non uiãuertisti s eũ om̃i metu liberaiusti hospitem agnoiusti Regem reli¬

Expanded text:
fide firmiorem. tu illius domum inire, tu vetus hospitium renovare voluisti; te eius fide firmiorem. tu illius domum inire, tu vetus hospitium renovare voluisti; te eius di penates acceperunt, te amicum et placatum Deiotari regis arae focique viderunt. cum facile orari, Caesar, tum semel exorari soles. nemo umquam te placavit inimicus qui ullas resedisse in te simultatis reliquias senserit. quamquam cui sunt inauditae cum Deiotaro querelae tuae? numquam tu illum accusavisti ut hostem, sed ut amicum officio parum functum, quod propensior in Cn. Pompei amicitiam fuisset quam in tuam: cui tamen ipsi rei veniam te daturum fuisse dicebas, si tum auxilia Pompeio vel si etiam filium misisset, ipse aetatis excusatione usus esset. ita cum maximis eum rebus liberares, perparvam culpam relinquebas. itaque non solum in eum non animadvertisti sed omni metu liberavisti, hospitem agnovisti, regem reli
Abbreviated transcription (Latin):
autõq maxime ciuse debilitat᷑ loco tuũ est .c. qui ꝙro multis sepe droisti quld
michi nũt annm sit ad cerp̃m refferre quo faciliq cũ equitas tua tũ audieidi
disurencia miuat hãt ꝑturlutõẽm meam sed añꝙͣ de accusatõne ipa dico. de
accusatoꝵ spe pauta dicam Qui clĩ uideant᷑ neq ingemo neq ũsu neq excitti¬
tõne rerũ ualere tñ ad hãc̃ causam non sine aliqua spe et cogitatõne benerũt
lratũ te regi deioturo fuisse non erãt nestii. afflitum illum quibusdã nc̃õmodio
esse auicũ cognoua̾nt / quodq apud Ipm̃ te de tuo ꝑiculo dicerẽt fore putabãt
ut in exulcerato aiõ facile fictũ t̾men insideret. Quãobrem hoc nos primlĩ me¬
tu .e. ꝓ fidem et constanciam et clemiẽciam tuã libera ne residere in te ullam pre
iacũdie suspicemur ꝑ dextam istam te oro quã regi deiotaro hospes hospiti
porrexisti Istam iꝙͣ dextãm non tam in bellis neq in p̃lus ꝙpͣ in ꝓmissio et

Expanded text:
usae debilitatur loco, tuum est, Caesar, qui pro multis saepe dixisti, quid mihi nunc animi sit ad te ipsum referre, quo facilius cum aequitas tua tum audiendi diligentia minuat hanc perturbationem meam. sed ante quam de accusatione ipsa dico, de accusatorum spe pauca dicam; qui cum videantur neque ingenio neque usu atque exercitatione rerum valere, tamen ad hanc causam non sine aliqua spe et cogitatione venerunt. iratum te regi Deiotaro fuisse non erant nescii; adfectum illum quibusdam incommodis amicum esse cognoverant, quodque apud ipsum te de tuo periculo dicerent, fore putabant ut in exulcerato animo facile fictum crimen insideret. quam ob rem hoc nos primum metu, Caesar, per fidem et constantiam et clementiam tuam libera, ne residere in te ullam partem iracundiae suspicemur. per dexteram istam te oro quam regi Deiotaro hospes hospiti porrexisti, istam, inquam, dexteram non tam in bellis neque in proeliis quam in promissis et
Abbreviated transcription (Latin):
tori non solũ ad hospiciũ s ad ꝑiculũ et atq ad aciem presto fuit secutũ est¬
bellũ astricanũ graues de te rumores sparsi qui eciã furiosũ illũ cealium ex¬
citauerũt Quo tũ Rex uiõ fuit qui uucionatus sit seseqi spoliate maluerit ꝙ
aibi re tuoati io sabunisfiane At co mauut tempore ipo inaerum Epse sũqi mietesuat

Expanded text:
tori non solum ad hospitium sed ad periculum etiam atque ad aciem praesto fuit. secutum tori non solum ad hospitium sed ad periculum etiam atque ad aciem praesto fuit. secutum bellum est Africanum. graves de te rumores, qui etiam furiosum illum Caecilium excitaverunt. quo tum rex animo, qui auctionatus sit seseque spoliare maluerit quam tibi pecuniam non subministrare. at eo inquit tempore ipso Nicaeam Ephesumque mi
Abbreviated transcription (Latin):
potest at misit᷑ nestio quẽ cealiũ s eos quos misit quod ire noluerũ in uincla
comecit non quero quai uerissile, sit aut nõ habuisse regẽ quos mi̾et aut eos
qui missi erãt non paruisse aut qui dcõ audientes in tanca re non fuissent
fecto is qui optime mr̃s hoies nouit uelqz non nosset uel si nosset conte pn̾et
addit ec̃ illud equites non oꝑtimos misisse: ueteres credo .c. nichil o tuũ equi¬
tatũ sed misit ex hris quos habuit electos ait eciã nestio quem ex eo nĩo suũ
iudicatũ non arbitror non audiui Sz in eo eciã si accidisset nullam cuspam rege
fuisse arbitrarer alieno aũt aiõ a te fuit Quomodo speiauit credo difficiles
tibi alexandrie fore exitus ꝓpt̾ regionũ naturam et flumuĩs at eo tempore ip̃o
peciiãm dedit ex̾citũ aluit. ei quem asie prefeceras misla in re defuit tibi ui¬

Expanded text:
potest. at misit ad nescio quem Caecilium: sed eos quos misit, quod ire noluerunt, in vincla potest. at misit ad nescio quem Caecilium: sed eos quos misit, quod ire noluerunt, in vincla coniecit. non quaero quam veri simile sit aut non habuisse regem quos mitteret aut eos qui missi essent non paruisse, aut, qui dicto audientes in tanta re non fuissent,fecto is qui optime nostros homines novit vel quia non nosset vel si nosset, contemneret. addit etiam illud, equites non optimos misisse. credo, Caesar, nihil ad tuum equitatum, sed misit ex eis quos habuit electos. ait nescio quem ex eo numero servum iudicatum. non arbitror, non audivi: sed in eo, etiam si accidisset, culpam regis nullam fuisse arbitrarer. alieno autem a te animo quo modo? speravit, credo, difficilis tibi Alexandreae fore exitus propter regionum naturam et fluminis. at eo tempore ipso pecuniam dedit, exercitum aluit, ei quem Asiae praefeceras nulla in re defuit; tibi vic
Abbreviated transcription (Latin):
dirit ampluis hoꝵ inquit etam constius quid tũ Ita erat ille emens ut
eũ quẽ tanti sceleris constiũ habẽt a se dimiae̾t Romam et̃ mitt̾e̾t bbi et inmi¬
cissimũ stiret eẽ nepotem suũ et .G. cesarem cui fecisset insidias p̃ẜ̾tini sũ is
unus erat qui posset de absente se uindicare et fr̃es meos inquit quod erant
cnstii in uiicla comecit Cũ igit᷑ eos uinciret quos secũ habebat te solutam
roman mictebat qui eadem stires que illos stire dicis./ Reliqua ꝑs accusatõnis
dupplex fuit una regemi in specłis semꝑ fuisse cũ a te aĩo esset alieno Altã exͣ¬
citũ cͥontͣ te magnũ comparauisse. De excitu dicam brĩter ut cetera nuũꝙ
eas copias rex deiocarus habuit quib inferre bellũ po ͦ ro. posset si quib fi¬
mͣctet̃ atq antea quidem maiores copias alere potãt mc exiguas uix tueri

Expanded text:
dixit amplius. horum inquit eram conscius. quid tum? ita ille demens erat ut dixit amplius. horum inquit eram conscius. quid tum? ita ille demens erat ut eum quem concissimum sciret esse nepotem suum et C. Caesarem cui fecisset insidias, praesertim cum is unus esset qui posset de absente se indicare? et fratres meos, inquit, quod erant conscii, in vincla coniecit. cum igitur eos vinciret quos secum habebat, te solutum Romam mittebat qui eadem scires quae illos scire dicis? reliqua pars accusationis duplex fuit: una regem in speculis semper fuisse, cum a te animo esset alieno, altera exercitum eum contra te magnum comparasse. de exercitu dicam breviter, ut cetera. numquam eas copias rex Deiotarus habuit quibus inferre bellum populo Romano posset, sed quibus fimitteret. atque antea quidem maiores copias alere poterat; nunc exiguas vix tueri
Abbreviated transcription (Latin):
ex̾t̾itu accepit qͦd cũ pñs deiotaruis regio aiõ et more feasset tu i cubitulũ dis¬
cessisti. Obsetio .c. repete illiꝯ tpĩs memoriã pone añ oculos illũ diem uustus homii
te intuentiũ atiri admiranciũ recordate nũ que trepidatõ nũ qui tumultus nũp
nisi moderate iisi quiete insi ex homĩs grauissum et sanccissum disciplina: Quid
igit᷑ cause ex cogtitari potĩt cur te lotũ uõ lũt. cenatũ. noluit occidẽ In postm̃ inq̾t
diem distulit ut cũ in castellũ liceium uentũ eẽt ibi cogitata ꝑfice̾t non uideo cauui¬
sam loci mutandi si tauiẽ acta res c̾mmose est Can inquit post ceuani telle ce bo¬
mere dixisses In balneli te ducẽ ceperũt ubi erãt insidie At te eadem fortuua
ẜuauit in cubitulũ ire malle dixisti dii ce ꝑdat fugitiue Ita non modo neꝙͣ
et improbus s fatuus et amẽs es quid ille signa enea posuerat in insidũs
que e balneo in cubitlm̃ transire non possent hales c̾mina insidiaꝵ / nichil em̃

Expanded text:
exercitu accepit. quod cum praesens Deiotarus regio animo et more fecisset, tu in cubiculum discessisti. obsecro, Caesar, repete illius temporis memoriam, pone ante oculos illum diem, voltus hominum te intuentium atque admirantium recordare. num quae trepidatio, num qui tumultus, num quid nisi modeste, nisi quiete, nisi ex hominis gravissimi et sanctissimi disciplina? quid igitur causae excogitari potest cur te lautum voluerit, cenatum noluerit occidere? in posterum inquit diem distulit ut, cum in castellum ventum esset, ibi cogitata perficeret. non video causam loci mutandi, sed tamen acta res criminose est. cum inquit vomere post cenam te velle dixisses, in balneum te ducere coeperunt: ibi enim erant insidiae. at te eadem tua fortuna servavit: in cubiculo malle dixisti. di te perduint, fugitive! ita non modo nihili et improbus, sed fatuus et amens es. quid? ille signa aenea in balneo posuerat, quae e balneo in cubiculum transire non possent? habes crimina insidiarum: nihil enim
Abbreviated transcription (Latin):
finib tibi se p̾sto fuisse dicit usq ad ultimos prosecutũ cũ ebalneo exisses tecum se
fuisse cũ illa munera inspexisses cenatus cũ in cubiculo iecubuisses eandemq assi¬
duitatem tibi se p̃buisse post trdie Quãobrem si quid eorũ q̃ obiecta sut cogitatũ
sit. non iecusat quĩ ed suũ facinq uidices Qioo c̾ta .c. cesar uelim existimes hodier¬
no die sentenciam tuam aut cũ sãmo dedecore ifertimam pestem importaturam
eẽ regib aut incolume fanã cl̃ salute quorũ altm̃ optare illorũ cuidelitatꝭ est
astin conẜuare clemẽcie tue¬

Expanded text:
finibus tibi praesto se fuisse dicit, usque ad ultimos prosecutum; cum e balneo exisses, tecum se finibus tibi praesto se fuisse dicit, usque ad ultimos prosecutum; cum e balneo exisses, tecum se fuisse, cum illa munera inspexisses cenatus, cum in cubiculo recubuisses; eandemque adsiduitatem tibi se praebuisse postridie. quam ob rem si quid eorum quae obiecta sunt cogitatum sit, non recusat quin id suum facinus iudices. Quocirca, C. Caesar, velim existimes hodierno die sententiam tuam aut cum summo dedecore miserrimam pestem importaturam esse regibus aut incolumem famam cum salute: quorum alterum optare illorum crudelitatis est, alterum conservare clementiae tu
Abbreviated transcription (Latin):
tatꝭ quib salutem dedisti que si in p̾uat glõsa sũt multo magis cõmemorabũt
in regib semꝑ regiũ nomem in hac ciuitate sc̃m fuit sociorũ tẽro regum et annoꝵ
stĩssimũ quod nomẽ hi reges ne amiae̾nt te uiciore timuerũt Recentũ uero a te
unfirmatũ postĩs eciã suis tradituros esse confido . co. pora sua pro salute regũ
suorũ hi legati tibi regii tradũt hyeras et blesannꝰ et antigonus. tili nobisq
omib iam dui notieadẽq fide et uiretute preditus urilaus qui niꝑ cũ hyera le¬
gatus est ad te missus cũ regũ amicissum tũ tibi etiã ut spero probati exquire de
blesanno. nũquid ad regem cont᷑ dignitatẽ tuam scripserit. hyeras quidem causam
oẽni suscipit ⁊ c̾mĩb illis pro rege se supponit reum memoriam tuam implorat
qua bales płimir negat ĩup se a te in deiocari cethiarc̾ia pedem distessisse. in pͥmis

Expanded text:
lumitates quibus salutem dedisti. quae si in privatis gloriosa sunt, multo magis commemorabuntur lumitates quibus salutem dedisti. quae si in privatis gloriosa sunt, multo magis commemorabuntur in regibus. semper regium nomen in hac civitate sanctum fuit, sociorum vero regum et amicorum sanctissimum. quod nomen hi reges ne amitterent te victore timuerunt, retentum vero et a te confirmatum posteris etiam suis tradituros se esse confidunt. corpora sua pro salute regum suorum hi legati regii tradunt, Hieras et Blesamius et Antigonus, tibi nobisque omnibus iam diu noti, eademque fide et virtute praeditus Dorylaus, qui nuper cum Hiera legatus est ad te missus, cum regum amicissimi, tum tibi etiam, ut spero, probati. exquire de Blesamio num quid ad regem contra dignitatem tuam scripserit. Hieras quidem causam omnem suscipit et criminibus illis pro rege se supponit reum. memoriam tuam implorat, qua vales plurimum; negat umquam se a te in Deiotari tetrarchia pedem discessisse; in primis
Abbreviated transcription (Latin):
ameẽ dm̃ cem̃ trãs quillitarem et quietẽ senectutꝭ acrpeam refeit clemẽtie tue quo
quidem aio cũ antea fu̾it tũ non dufito qiũ cius frĩs quaꝵ. exempłu segi quas ad
eũ terracone huic Rlesamio dedisti se magia etꝭ erexiẽ as om̃i q solliutudine abtra¬
dit. Iubes em̃ eũ bñ frare et bono eẽ aiõ quod scio te non frustra strbete meq¬
tuie srĩs dñ spate non frustia eẽ iussũ laboro equidem regria deiatari causa quo
tatem consuetudo attusit. sũmam sero neaessitudinẽ magna eiꝰ officia in me et in
xditiuã meũ effecerũt scd cũ de uło latoro tũ de multis amip assims unis quib se
sait lilerati ⁊more non delesre cesar quod ficri selet in tantis ꝑiculia tempraue
quonã modo dicendo miscrico. diam tuam domoue̾ possim nichil opus eft occuriẽ
solet ip̃a supplĩcib ⁊ calamitosis nusliꝰ oratõne euocata. ppone tibi duos ueges
et id̾ aio contemplare quod oculis non potes dabis profecto id imẜicordie quos

Expanded text:
 omnem tranquillitatem et quietem senectutis refert acceptam clementiae tuae. quo quidem animo cum antea fuit, tum non dubito quin tuis litteris, quarum exemplum legi, quas ad eum Tarracone huic Blesamio dedisti, se magis etiam erexerit ab omnique sollicitudine abstraxerit. iubes enim eum bene sperare et bono esse animo, quod scio te non frustra scribere tuis litteris bene sperare non frustra esse iussum. laboro equidem regis Deiotari causa quoc, familiaritatem consuetudo attulit, summam vero necessitudinem magna eius officia in me et in exercitum meum effecerunt: sed cum de illo laboro, tum de multis amplissimis viris quibus a te liberati timore. non debeo, Caesar, quod fieri solet in tantis periculis, temptare ecquonam modo dicendo misericordiam tuam commovere possim. nihil opus est. occurrere solet ipsa supplicibus et calamitosis, nullius oratione evocata. propone tibi duos reges et id animo contemplare quod oculis non potes: dabis profecto id misericordiae quod
Abbreviated transcription (Latin):
istam ex sangiuẽ et miserus ciuitm parasti uerum ut opior homo nomis
amicicia tantũ et ũtꝰ aiimi est. Imo bero homo leuissunq. suppłex iiincis.

Expanded text:
istam ex sanguine et miseriis civium pararis? Verum, ut opinor, homo novus istam ex sanguine et miseriis civium pararis? Verum, ut opinor, homo novus amicitia tantum ac virtus est animi. Immo vero homo levissimus, supplex inimicis
Abbreviated transcription (Latin):
tius comꝑasti uidel ut nos cõmoue facias ꝙ conu̾sa sit res ꝙu s cũ in
ea domo habites homo flagicõsissime que publui c assi bnai consularis fuit
atꝙ hec cũ ita sunt taniẽ se cicero dicit in concilio deoꝵ ĩio caliũ fuisse.
la te magie extollunt que post consucatũ cũ terẽcia hxore de re pred confuliusti.
cũ legia plautie iudicia doim faciebatie. ex cõuiratois alios peciuã condep̃na¬
bas cũ tibi asius tustulanũ alius pompeianam uillam᷑ edifsicat alius domũ
eruebat qui bero nicħ potat̾ is erat calũpine proxiiꝰ Is aut domũ tuã d̾e¬
neuat oppugnatum aut insidias fenatui fecerat deniqi de eo cibi comptum
fuerat. que tibi si falsa obicio redde rõnem quãti patmoii acceꝑis quidtibi
aitib attreuũ. qua oo peciuã domũ paratũs tustulanũ atq gompeiamd¬
infiito sumptu edificaius: aut si retices cui dũbiũ p̃t eẽ qͥn opusentiam

Expanded text:
tuis comparasti; videlicet, ut nos commonefacias, quam conversa res sit, cum in tuis comparasti; videlicet, ut nos commonefacias, quam conversa res sit, cum in ea domo habites, homo flagitiosissime, quae P. Crassi, viri clarissimi, fuit. Atque haec cum ita sint, tamen se Cicero dicit in concilio deorum immortalium fuisse, la te magis extollunt, quae post consulatum cum Terentia uxore de re publica consuluisti, cum legis Plautiae iudicia domo faciebatis, ex coniuratis aliquos pecunia condemnabas, cum tibi alius Tusculanam, alius Pompeianam villam exaedificabat, alius domum emebat; qui vero nihil poterat, is erat calumniae proximus, is aut domum tuam oppugnatum venerat aut insidias senatui fecerat, denique de eo tibi compertum erat. Quae si tibi falsa obicio, redde rationem quantum patrimonii acceperis, quid tibi litibus accreverit, qua ex pecunia domum paraveris, Tusculanum et Pompeiainfinito sumptu aedificaveris, aut si retices, cui dubium potest esse, quin opulentiam
Abbreviated transcription (Latin):
tauit̾ et inquo nõ maledicta tua paterer mr. tulli si te stniem iudicio
magis ꝙͣ morbo amim petulancia ista uti. Sod cũ in te noq modũ. neq
modestiam ullam anma̾uto respondebo cibi si quam maledicendo cepisti uolup¬
audicia.rẽ . p. defendit acq in hoc ordine ita moderat᷑ quasi unus reliquis e
familia ura clarissum scipionis affricam ac non reꝑticiq. accitus. ac pauloañ
insitus huec ur̃bi cuus: an uero m tulli facta tua ac dicta obscura sũt an no
ita a qui̾cia bixiste ut nichil flagitõsum corpoei tuo putares quod alicui alli¬
buisset. Aut scihistam iio deratam elequẽciam apud .iii. pisonem non pudicitie
iaccura ꝙdidisti Itaq mĩme mirandũ est ꝙ eam flagidose benditas quam
turpissime paristi: berũ ut opmor splendda domesticua tidi aiõe tollit bxor
satrilecta at ꝓuir no debilitata filia mato pelex tibi iocudior acqi ob sque¬
cõriꝙ parenti par est domu̾ cuam ip̃am ui et iapinis funestam tibi at

Expanded text:
aviter et iniquo animo maledicta tua paterer, M. Tulli, si te scirem iudicio magis quam morbo animi petulantia ista uti. Sed quoniam in te neque modum neque modestiam ullam animadverto, respondebo tibi, ut, si quam male dicendo voluptatem cepiudicia, rem publicam defendit atque in hoc ordine ita moderatur, quasi unus reliquus e familia viri clarissimi, Scipionis Africani, ac non reperticius, ac paullo ante insitus huic urbi civis? An vero, M. Tulli, facta tua ac dicta obscura sunt? An non ita a pueritia vixisti, ut nihil flagitiosum corpori tuo putares quod alicui collibuisset? At scilicet istam immoderatam eloquentiam apud M. Pisonem non pudicitiae iactura perdidicisti? Itaque minime mirandum est, quod eam flagitiose venditas, quam turpissime parasti. Verum, ut opinor, splendor domesticus tibi animos tollit, uxor sacrilega ac periuriis delibuta, filia matris paelex, tibi iucundior atque obsequentior quam parenti par est. Domum ipsam tuam vi et rapinis funestam tibi ac
Abbreviated transcription (Latin):
dicẽ est sositi demigne sibi a pplo Ro. eẽ fitm̃ quod nimis magna proturatõne sidera¬
tus modicis regis t̾ñs uteret᷑ potest multo faciliq se de ioratus consolati Ic ep̃
furonia r̾uistã sustimaerat hic erioris omnĩa tu deiocaro cesar e biusti cũ et ip̃i filio
umicio ue fortumne quidem multa se abitratur et pepisse añ factis et habere in aĩo
aoss t̾ tute aue millo mõ possit amitte que em̃ fortuã aut quis casus aut que tãta
bella gesserut seuatus bero iudicia de illo tã musta tamq honorifita que ꝓic ͦ po.
obluuo Suid de u̾tute eiꝰ dicam Quid de annui magnntudme grauutate constẽ¬
cia quie onis̃ docti atqi saꝑientes suma quidem et iam sola dena esfe diteuĩa his ꝙi

Expanded text:
dicere est solitus benigne sibi a populo Romano esse factum, quod nimis magna procuratione liberadicere est solitus benigne sibi a populo Romano esse factum, quod nimis magna procuratione liberatus modicis regni terminis uteretur, potest multo facilius hoc se Deiotarus consolari. ille enim furoris multam sustulerat, hic erroris. omnia tu Deiotaro, Caesar, tribuisti, cum et ipsi et filio mbet inimicis, ne fortunae quidem. multa se arbitratur et peperisse ante factis et habere in animo atque virtute, quae nullo modo possit amittere. quae enim fortuna aut quis casus aut quae tanta bella gesserunt: senatus vero iudicia de illo tam multa tamque honorifica, quae publicioblivio? quid de virtute eius dicam, de magnitudine animi, gravitate, constantia? quae omnes docti
Abbreviated transcription (Latin):
non mu idima nam si sorus affert miudiam mullus locus est ad statuam quidem
reste o ala eioi de plausa autẽ quid respondeam qui nec desideratus un ate eEt
et nõ mĩq̃ oe ftupefactis hom̃ss ipla admũatõne compssus et for tasse co p̃ter mssus
p mesis uustare te dugnũ sideri potest Richis a me arbit p̃termissii sr asiqd ad¬
õrenũ cause reffuatũ id aut̃ aliquid est te ut plane de iotaro retonaliet orõ mea
nõ em̃ iam metuo ne tu illi suctenseais id sentor ne tisi istuom so ceresetisiet oiã mea
sulprde̾ quod abest songissime mchi crede Cesui quid eñi tetmieat ꝑre memnnt.
nõ quad amifit neq se ate multatũ arbitrat᷑ sid cũ goistmmates mistis tisi multa eẽ
tr buenda quominus ãssequai in astera pre potuisset sed ut ea sumeres as illo nen te¬
cusauit. Et em̃ si antiochꝰ magua ille tex asie cũ postea ꝙ a sopione deuituo tau¬
uotemit uegare uissue cẽt dem̃ qi hanc asiam que est nũc ia pre ãdia atinsisset

Expanded text:
non invidemus. nam si locus adfert invidiam, nullus est ad statuam quidem rostris clarior. de plausu autem quid respondeam? qui nec desideratus umquam in te est et non numquam obstupefactis hominibus ipsa admiratione compressus est et fortasse eo praetermissus quia nihil volgare te dignum videri potestem causae reservatum. id autem aliquid quid est? te ut plane Deiotaro reconciliet oratio mea. non enim iam metuo ne illi tu suscenseas; illud vereor ne tibi illum suscensere aliquid suspicere: quod abest longissime, mihi crede, Caesar. quid enim retineat per te meminit, non quid amiserit; neque se a te multatum arbitratur, sed, cum existimares multis tibi multa esse tribuenda, quo minus a se qui in altera parte fuisset ea sumeres non recusavit. etenim si Antiochus Magnus ille, rex Asiae, cum, postea quam a L. Scipione devictus Tauro tenus regnare iussus est, omnem hanc Asiam quae est nunc nostra provincia amisisset,
Abbreviated transcription (Latin):
dap̃natum et mortuũ pro incolumi et biuo dicere eũ illi in quẽ dicit᷑ dmp¬
natõ dẽ ignõmine ꝑiculum iam abftulerit. mors beio eciã doldeis. huic aut̃¬

Expanded text:
damnatum et mortuum pro incolumi et pro vivo dicere? cum illi in quem dicitur damdamnatum et mortuum pro incolumi et pro vivo dicere? cum illi in quem dicitur damnatio omne ignominiae periculum iam abstulerit, mors vero etiam doloris; hic aut
Abbreviated transcription (Latin):
dam quod maxnne requiri intelligo iudiciũ illud pecunia dẽ temptatum nõ
a cluencio s contra cluentiũ faciam ut intelligatis in tota illa causa quid res
ip̃a tulerit quid error adfinxit quid ĩudia conflarit p̾mũ igtit᷑ illud est ex quo
intelligi possit debuisse cluenciũ magnoꝑe cause confidere ꝙ c̃tissimis c̾mĩb
et testib fretus ad accusandũ descenderit. hoc loco faciendũ michi udices est.
ut uobis breuĩt illa quib albius est condep̃nata c̾mĩa exponã Abste peto ołpia¬
nice ut me ĩuitum de pris tui cã dice̾ existimes adductũ fide atq officio defen¬
sionis et enĩ tibi si in p̃ncia saciffucẽ non potuero tñ multe in ad saciffaciendũ
reliquo tꝑẽ facultates dabũtur cluencio insi mũ saciffecero postea michi sacis
fuciendi potestas nõ erit, Siul et illud. quis est qui dubuare debeat contra

Expanded text:
dam quod maxime requiri intellego iudicium illud pecunia esse temptatum non dam quod maxime requiri intellego iudicium illud pecunia esse temptatum non a Cluentio sed contra Cluentium, faciamque ut intellegatis in tota illa causa quid res ipsa tulerit, quid error adfinxerit, quid invidia conflarit. primum igitur illud est ex quo intellegi possit debuisse Cluentium magno opere causae confidere, quod certissimis criminibus et testibus fretus ad accusandum descenderit. hoc loco faciendum mihi, iudices, est ut vobis breviter illa quibus Albius est condemnatus crimina exponam. abs te peto, Oppianice, ut me invitum de patris tui causa dicere existimes adductum fide atque officio defensionis. etenim tibi si in praesentia non potuero, tamen multae mihi ad satis faciendum reliquo tempore facultates dabuntur; Cluentio nisi nunc satis fecero, postea mihi satis faciendi potestas non erit. simul et illud quis est qui dubitare debeat contra
Abbreviated transcription (Latin):
sicuti dicit᷑ non quasi sepe iã dicta et nũꝙͣ probata sic. hadierno enĩ die pͥmũ
ueteris istius c̾mĩs diluendi potestas est data ante hoc tempus erior in hac
cã atq inuidia u̾sata est Wobrem dũ multorũ annorũ accusatõm brerũ di¬
lucideq respondeo. queso ut me uidices sicuti fuce̾ institiustis benigne attente¬
q audiatis. Corrupisse dicit᷑ aulus cluenciq iudicũ peciuã quo inimicũ suum
innocentem statiũ albilĩ condempnaret ostendam udices primũ qñ caput
illiꝰ atrocitatis atq iuidie fuit innocentem pecuma c̾cũuentum neminem
unꝙͣ maiorib cͥmib grauiorib testib eẽ in iudiciũ uocatũ. deinde ea de eo p̾ui¬
dicia eẽ fitã ab ipis iudicib a quib condempnatꝰ ost ut nõ mõ ab hisdein s
ne ab aliis quidem ullis absolui ullo mõ posset. Cũ hec docuero tũ illud osten¬

Expanded text:
sicuti dicitur, non quasi saepe iam dicta et numquam probata sit. hodierno enim die primum sicuti dicitur, non quasi saepe iam dicta et numquam probata sit. hodierno enim die primum veteris istius criminis diluendi potestas est data, ante hoc tempus error in hac causa atque invidia versata est. quam ob rem, dum multorum annorum accusationi breviter dilucideque respondeo, quaeso ut me, iudices, sicut facere instituistis, benigne attenteque audiatis. corrupisse dicitur A.Aulus Cluentius iudicium pecunia, quo inimicum innocentem, Statium Albium, condemnaret. ostendam, iudices, primum, quoniam caput illius atrocitatis atque invidiae fuit innocentem pecunia circumventum, neminem umquam maioribus criminibus gravioribus testibus esse in iudicium vocatum; deinde ea de eo praeiudicia esse facta ab ipsis iudicibus a quibus condemnatus est ut non modo ab isdem sed ne ab aliis quidem ullis absolvi ullo modo posset. cum haec docuero, tum illud osten
Abbreviated transcription (Latin):
ritum aĩõ requiratis ego me iudites ad eam causam accedere que iã ꝑ ãnos oc¬
to continuos ex contraria ꝑte auditur atq ipã opiõne hoñ tucita ꝓpe tõiuita
atq dampnata sit facile incelligo s si quĩs inͥ ders rirãm ad me audiendũ¬
ꝙͣ muidiam. nichil inuocenti suscepta iuidia tam optandum ꝙ equũ iudiciũ
me spes tenet si ea q̃ sut in causa explicare atq omia dicendo consequi potuero
hũc locũ con sessũq ur̃m quẽ illi horuiblem̃ Aulo eluencio ac formi dolosum
fore putauerũt eũ tandem eiꝰ fortuẽ inifere multũq iactate portũ ac ꝑfugiũ
futurũ. Camet si ꝑmulta sũt que michi anteꝙͣ dicam de cõmunib inuidie ꝑi
culis ditenda ẽẽ uĩdeant᷑ tñ ne diucius orõne mea suspensa expectatõ urã
teneatur aggrediar ad crimẽ cũ illa xp̃catõne iudices. qua michi sepuis
utendum eẽ intelligo. sic ut me audiatis quasi hoc tẽ pore hec cã pͥmũ dicat᷑

Expanded text:
ritum animo requiratis. ego me, iudices, ad eam causam accedere quae iam per annos octo continuos ex contraria parte audiatur atque ipsa opinione hominum tacita prope convicta atque damnata sit facile intellego; sed si qui mihi deus vestram ad me audiendum invidiam, nihil innocenti suscepta invidia tam optandum quam aequum iudicium, me spes tenet, si quae sunt in causa explicare atque omnia dicendo consequi potuero, hunc locum consessumque vestrum, quem illi horribilem A.Aulo Cluentio ac formidolosum fore putaverunt, eum tandem eius fortunae miserae multumque iactatae portum ac perfugium futurum. tametsi culis dicenda esse videantur, tamen ne diutius oratione mea suspensa exspectatio vestra teneatur adgrediar ad crimen cum illa deprecatione, iudices, qua mihi saepius utendum esse intellego, sic ut me audiatis, quasi hoc tempore haec causa primum dicatur,
Abbreviated transcription (Latin):
diĩ impulit et a legatorũ pedib abduxit. fugitiu aut̃ dnñi accusantis
et diii absentem et dominũ amicissimũ nr̃e rei pu ͤ cũ os bidebam cum
uerba audiebam non tam afflictam regiam conditõnem dolebam ꝙͣ de
fortums coĩb extimestebam nã cũ more maioꝵ de seruo in diĩ ne
cormẽtis quidem qri liceat in qua q̃stione dolor elice̾ ueram uocem possit
etiã ab ĩuito extortus est ẜ̾mo qui quem in eculeo appellare non posset
nam apud eũ dicẽ de facmore cont cuꝯ bitam consiliũ facmoris inisse
argrisze Cal ꝑ seipm̃ consideres graue est nemo em̃ fere est qui sui piculi iudex
te cetos uesio uditare moueor etiã soci ipsius insosentia d̾ tautã causam quãta
mulla stug̃ in disteptatõne uersata est dico intra domestitos pietess dicoeot᷑
conuentũ et eam fieguẽtiam in qua oratorũ ftudia miti sosent In tus ocusie In

Expanded text:
dominum impulerit, a legatorum pedibus abduxerit. fugitivi autem dominum accusantis dominum impulerit, a legatorum pedibus abduxerit. fugitivi autem dominum accusantis et dominum absentem et dominum amicissimum nostrae rei publicae cum os videbam, cum verba audiebam, non tam adflictam regiam condicionem dolebam quam de fortunis communibus extimescebam. nam cum more maiorum de servo in dominum ne tormentis quidem quaeri liceat, in qua quaestione dolor elicere veram vocem possit etiam ab invito, exortus est servus qui, quem in eculeo appellare non posset, nam dicere apud eum de facinore contra cuius vitam consilium facinoris inisse per se ipsum consideres, grave est; nemo enim fere est qui sui periculi iudete ceteros velis iudicare. moveor etiam loci ipsius insolentia, quod tantam causam quanta nulla umquam in disceptatione versata est dico intra domesticos parietes, dico extra conventum et eam frequentiam in qua oratorum studia niti solent: in tuis oculis, in
Abbreviated transcription (Latin):
Um in omĩb causis grauiorib .G. cesar micio dicendi cõmoueri sole¬
ai uehemencius ꝙͣ uidet᷑ uel usus uel etas mea postulare tũ in hac
causa ita me multa ꝑturbant ut quãtũ mea fides studii michi afferat ad
salutem regis deiccari defendendam tantũ facultatis timor det̾hat Primũ
dico pro capite fortunsq regis deiotari qd ip̃m si nõ iniquũ est in tuo
dũtaxat picbo tñ est ita nusitatũ regem capitis reũ esse ut añ hoc tp̃s
non sit auditũ deinde eũ regem quẽ ornare antea cuncto cũ senatu
crimen cogor deffendere Accidit ut accusatoꝵ alteriꝰ crudelitate alt̾i̾us
indignitate ꝑturber Ccudelis castor est ne dicam steleratũ et impiũ qͥ
nepos auum in distrimen capitis adduxit̾. adolestencieqz sue t̾rorem intu¬
lerit ei cuiq senectutem tueri et tegere debebat cõmendatõemq meuntis
etatis ab impietate etͣ scelere duxũ. aui seruũ corruptũ p̃mis ad accusand

Expanded text:
um in omnibus causis grauioribus, Gaius Caesar, initio dicendi commoueri soleam uehementius quam uideatur uel usus uel causa ita multa me perturbant ut, quantum mea fides studi mihi adferat ad salutem regis Deiotari defendendam, tantum facultatis timor detrahat. primum dico pro capite fortunisque regis, quod ipsum, etsi non iniquum est in tuo dumtaxat periculo, tamen est ita inusitatum, regem reum capitis esse, ut ante hoc tempus non sit auditum. deinde eum regem quem ornare antea cuncto cum senatu ocissimum crimen cogor defendere. accedit ut accusatorum alterius crudelitate, alterius indignitate conturber. crudelis Castor, ne dicam sceleratum et impium, qui nepos avum in capitis discrimen adduxerit adulescentiaeque suae terrorem intulerit ei cuius senectutem tueri et tegere debebat, commendationemque ineuntis aetatis ab impietate et ab scelere duxerit; avi servum corruptum praemiis ad accusandum
Abbreviated transcription (Latin):
admisit Italia exulem suu̾is humeris reportatut: oro te romule arpmas
qui ecgregria tua bir tute om̃õ paulos. fabios. stipiones supasti. quẽ tande¬
sotũ in siat ciuitate obtines: que tibi ꝑtes rei pu ł placent. quẽ amicũ. qͣuẽ mum¬
cũ habes: cui insidias fecisti ancillares. quo iure cũ de exilio tuo dirachio redis
ti sequeris. quos tirãnos appeslabas eoꝵ potẽcie fau es.qui tibi ante obtimates
uidebant᷑ eosdẽ demẽtes ac furiosos uõtas: batini cam̃ agis. de sestio male
existuas bibulũ petulantissimis berbis ledis. laudas cesarem quen maxie
odisti ei mꝙxie obsequeris. a liud stans aliud sedens sentis de re pie his
malediçis illos odisti. le uissume tranffuga neqi in hac neq in illa ꝑte fidem
hatẽs

Expanded text:
admisit, Italia exsulem humeris suis reportavit. Oro te, Romule Arpinas, admisit, Italia exsulem humeris suis reportavit. Oro te, Romule Arpinas, qui egregia tua virtute omnis Paulos, Fabios, Scipiones superasti, quem tandelocum in hac civitate obtines? Quae tibi partes rei publicae placent? Quem amicum, quem inimicum habes? Cui in civitate insidias fecisti, ancillaris. Quo auctore de exsilio tuo Dyrrhachio redisti, eum sequeris. Quos tyrannos appellabas, eorum potentiae faves! Qui tibi ante optimates videbantur, eosdem dementes ac furiosos vocas! Vatini causam agis, de Sestio male existimas. Bibulum petulantissimis verbis laedis, laudas Caesarem. Quem maxime odisti, ei maxime obsequeris. Aliud stans, aliud sedens sentis de re publica. His male dicis, illos odisti, levissime transfuga, neque in hac neque in illa parte fidem habens