comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nitatẽ nisi ex euisde largitoris uiun̾e
accipiamꝰ ⁊ exeqnendi facultatẽ: Sa¬
nus autẽ quia etates diu̾se aliis ⁊
aliis effectib sunt mag̃ apte. Ceite
q̃ in puericia discimus ꝓfundius
retinemus. ⁊ expedicuis ꝓferimus.
Inuiuenili etate est uirtus corporis
robustior ⁊ animꝰ audatior ⁊iccir¬
co ea etas ad exercitationis usum
efficatior. Isq ad ꝓuectiorem etatem
tum multiplex doctrina. tũ młta
rerum exꝑientia cotioianis ꝓuectibꝰ
scientiami auget. ⁊ iccirco ea etas
p̃cet̾is om̃ib consiliis iuget. prudẽti¬
a pollet. Prima itaq dictarum etatũ
ad iliscendum. sccła ad exercitandum
t̃cia uero p̃ualet ad discernendum.
Iuxta similituilinẽ annoꝵ ⁊ m̃nito¬
tiam diuersarum uirtutũ efficati¬
am nos habere cognoscimꝰ. Differen¬
tes itaq efficatie facultates. diũse qͦ¬
dãmodo st̃ animoꝵ etates. Tempoꝵ
ergo ⁊ etatum modos meritorũ ille
optunus moderator alternat. qui nẽ

Expanded text:
ejusdem largitatis munere accipiamus et exsequendi facultatem? Scimus autem quia aetates diversae aliis, et aliis effectibus sunt magis aptae. Certe quae in pueritia discimus profundius retinemus, et expeditius proferimus. In juvenili aetate est virtus corporis robustior, et animus audacior, et idcirco ea aetas ad exercitationis usum efficacior. Usque ad provectiorem aetatem tum multiplex doctrina, tum multiplex rerum experientia quotidianis provectibus scientiam auget, et idcirco ea aetas prae caeteris omnibus consiliis viget, prudentia pollet. Prima itaque dictarum aetatum ad discendum, secunda ad exercitandum, tertia vero praevalet ad discernendum. Juxta similitudinem annorum et meritotiam, diversarum virtutum efficaciam nos habere cognoscimus. Differentes itaque efficaciae, facultates diversae quodammodo sunt annorum aetates. Temporum ergo et aetatum modos meritorum ille optimus moderator alternat, qui nunc
Abbreviated transcription (Latin):
iusti nob̃. Supuis dix̃. Uat sapienti¬
am sapientib. hic aũt dĩc Qiua sa¬
pientiam ⁊ fortitudinẽ dedistimͥ. Et
irem. Quia sermonẽ regis apiusti no¬
is. Precipiuus ordo caritatis. bona cõ¬
munia preferre pruatis. Caritas emm
ñ quent que sua sunt. s que alioꝵ.
Qui gͦ cõmunia bona caritatis instin¬
ctu ꝓpriis ante posuit quid mirum
si prius hostiam laudis obtulit. pro
illis que plus dilexit: Notandum
autem qd̃ tria illa que danelis officio
suꝑuis assignauimꝰ: in hoc uno u̾su
parit᷑ notare possumꝰ. Nota uocem cõ¬
fesionis ⁊ głificationis. in eo qd̃ legis.
Tibi ds̃ patrum meoꝵ cõfiteor. teq la¬
ndo. Suppilicationis antem p̃ces se ob¬
tulisse oftendit in eo qd̾ dic̃. Et nuc ostẽ¬
disti nob̃ que rogauimmꝰ te. In his aũt
trib ni fallor uere deuotionis officiũ
continet᷑. uł expletur.
Quom debea¬
mus equitatis regulam arcuis con¬
sulere eo maxime temꝑe quo opor¬
tet qolibet sublunitaris offm̃ expłe:

Expanded text:
us dixit, dat sapientiam sapientibus. Hic autem dicit: Quia sapientiam et fortitudinem dedisti mihi; et item: Quia sermonem regis aperuisti nobis. Praecipuus ordo charitatis bona communia praeferre privatis. Charitas enim non quaerit quae sua sunt, sed quae aliorum. Qui ergo communia bona charitatis instinctu propriis anteposuit, quid mirum si prius hostiam laudis obtulit pro illis quae plus dilexit? Notandum autem quod tria illa, quae Danielis officio superius assignavimus in hoc uno versu pariter notare possumus. Nota vocem confessionis et glorificationis in eo quod legis: Tibi, Deus patrum meorum, confiteor, teque laudo; supplicationis autem preces se obtulisse ostendit in eo quod dicit: Et nunc ostendisti nobis quae rogavimus te. In his autem tribus, ni fallor, verae devotionis officium continetur vel expletur.o debeamus aequitatis regulam arctius consulere, eo maxime tempore quo oportet quodlibet sublimitatis officium exple
Abbreviated transcription (Latin):
otandum sane qd̃ triplex sit
offm̃ uere &e ꝑfecte deuotionis
primum est confessio ciriminus. scd̃m
postulatio miserationis tercium gli¬
ficatio miserentis. Nrunum est accu¬
satio culpe scd̃m supplicatio uenie. ter¬
cium magnificatio diuine munificen¬
tie. Hec om̃a iste nr̃ daniel magnifice
ex etiuitur. sic̃ ex eius ũbis cognoscitur
Confesuo ⁊ acusatio ẽ culpe uͭ alio loco
dño loquitur ĩ or̃one. Peccauimusin
iqͥtatẽ fecimꝰ. impie egimꝰ. ⁊ recessimꝰ &e
declinauimꝰ a mandatis tuis ac iudici¬
is. Supplicatio ⁊ imploratio est uenie.
ubi legis eodẽ ipso dicente. Exaudi do¬
mine. placare dñe. attende ⁊ fac. Glifi¬
catio ⁊ magnificatio sin creatoris sͥ q
miserentis est ꝓculdubio qd̃ hoc in

Expanded text:
otandum sane quod triplex sit officium verae et perfectae devotionis. Primum est confessio criminis, secundum postulatio miserationis, tertium glorificatio miserentis. Primum est accusatio culpae, secundum supplicatio veniae, tertium magnificatio divinae munificentiae. Haec omnia iste noster Daniel magnifice exsequitur, sicut ex ejus verbis cognoscitur. Confessio et accusatio est culpae, ubi alio loco Domino loquiiquitatem fecimus, impie egimus, et recessimus, et declinavimus a mandatis tuis ac judiciis . Supplicatio, et imploratio est veniae, ubi legis eodem ipso dicente: Exaudi, Domine; placare, Domine; attende, et fac . Glorificatio et magnificatio sui Creatoris sibique miserentis est procul dub
Abbreviated transcription (Latin):
ascło ⁊ usq in scłm. qr sapientia ⁊
fortitudo eius sunt. upse mutat
tẽpora. ⁊ etates. tnͣsfert regna atq cõ¬
stituit. Sapĩa &e fortitudo sane acci¬
pientis quid̾ bona. s ꝓculdubio lar¬
gientis dĩdona sunt. qr ex eius utiq
munere acceperunt. qui c̃q sapĩam
⁊ fortitudinẽ habere. quicũq sapiẽt
ce fortiter agere potuerunt. Naud
eĩ habes inquit apłs. qd̾ ñ accepi¬
stis Iyse inicunt mutat tempora ieta¬
tes. Scumꝰ qr om̃a tẽpꝰ habent ⁊ sius
spaciis transeunt unu̾sa sub celo.
Tempus plantandi ⁊ tẽpus euellẽdi
qd̾ plantatũ est. Iuxta hc̃ modũ ⁊ in
aliis reb cõsid̾ari potest. Ex occasioẽ
itaq temꝑis oportunitatẽ accipinꝰ.
ut modo ħ mͦ illa utiluis uł expedi¬
cuis. ag̾e ualeamꝰ. Nrĩs itaq usib

Expanded text:
in saeculum, quia sapientia, et fortitudo ejus sunt, et ipse mutat tempora et aetates, transfert regna, atque constituit . Sapientia et fortitudo sane accipientis quidem bona, sed procul dubio largientis Dei bona sunt, quia ex ejus utique munere acceperunt quicunque sapientiam et fortitudinem habent, quicunque sapienter et fortiter agere potuerunt. Quid enim habes, inquit Apostolus, quod non accepisti? . Ipse, inquit, mutat tempora et aetates. Scimus quia omnia tempus habent, et suis spatiis transeunt universa sub coelo. Tempus plantandi, et tempus evellendi quod plantatum est. Juxta hunc modum, et in aliis rebus considerari potest. Ex occasione itaque temporis opportunitatem accipimus, ut modo haec, modo illa utilius vel expeditius agere valeamus.
Abbreviated transcription (Latin):
mana semꝑ ad altiora crescit. dũ dui cres¬
cendo tandem aliqñ huinane capacita¬
tis metas tnͣscendit. fit demũ ut a semet¬
ipsa penitꝰ deficiat. et insuꝑ mundanũ
qͣndam tnͣfformata affectum. tota supra
semet ip̃am eat. Et sicut matutina lux
crescendo desunt ñ quidẽ ẽẽ lux. s ẽe lux
matutina. ut ip̃a aurora iam ñ sit auro¬
ra. ita humana intelligentia ex dilata¬
tionis sue magnitudine qñq accipit
ut ip̃a iam ñ sit ipsa ñ qͥdem ut ñ sit in¬
telligentia. s ut iam ñ sit humana. dũ
modo mirabili mutationeq incomp̃hẽ¬
sibili efficit᷑ płꝰqmͣ humana dũ gl̃am
dñi specłando. in eandẽ unaginẽ tͣnͣssor¬
matur a claritate inclaritatem tamimn

Expanded text:
mana semper ad altiora crescit, dum diu cresmana semper ad altiora crescit, dum diu crescendo tandem aliquando humanae capacitatis metas transcendit, fit demum ut a semetipsa penitus deficiat, et in supermundanum quemdam transformata affectum, tota supra semetipsam eat. Et sicut matutina lux crescendo desinit, non quidem esse lux, sed esse lux matutina, ut ipsa aurora jam non sit aurora, ita humana intelligentia ex dilatationis suae magnitudine quandoque accipit, ut ipsa jam non sit ipsa, non quidem ut non sit intelligentia, sed ut jam non sit humana, dum modo mirabili mutationeque incomprehensibili efficitur plus quam humana, dum gloriam Domini speculando, in eamdem imaginem transformatur a claritate in claritatem, tan
Abbreviated transcription (Latin):
diligenciꝰ aitendimꝰ. &e qnͣto attenciꝰ ꝑspici¬
mus: tanto plemꝰ cognoscunꝰ. srescit itaq
ex admirõe attentio: ce :ͤ attentione cogni¬
tio. Mens itaq uelut aurora cõsurgit:
q̃ ex uisionis admirõe paulatĩ ad increm̃¬
ta cognitionis ꝓficit aurora siqͥdẽ paula¬
tim elenatur eleuando dilatat᷑ dilatando da¬
rificat᷑ s miro iͦ dũ tandẽ uidiẽ desunt ꝑ
ꝓmotionis sue increm̃ta ad defectũ uenit.
ce iuide accipit ut maior sit: inde ei acce¬
dit. tandẽq accidit. ut oĩo ñ sit. sic utiq sic
humana intelligentia diuino lumine ir¬
radiata. dũ in intelligibil ium contempłoe
suspendit᷑. dũ in eoꝵ admiratione distendit.
qnͣto semꝑ adaltiora uł mirabiliora ducit᷑.
tanto ampli. tanto copiosius dilatatur. &
unde infimis remocior: uide in semet ipsa
purior. &e ad sublunia subtilior inuenit᷑.
s in eiꝰmodi subleuatione dum mens hu¬

Expanded text:
diligentius attendimus; et quanto attentius perspicidiligentius attendimus; et quanto attentius perspicimus, tanto plenius cognoscimus. Crescit itaque ex admiratione attentio, et ex attentione cognitio. Mens itaque velut aurora consurgit, quae ex visionis admiratione paulatim ad incrementa cognitionis proficit. Aurora siquidem paulatim elevatur, elevando dilatatur, dilatando clarificatur, sed miro modo dum tandem in diem desinit, per promotionis suae incrementa, ad defectum venit et unde accipit ut major sit, inde ei accedit, tandemque accidit ut omnino non sit. Sic utique sic humana intelligentia divino lumine irradiata, dum in intellectibilium contemplatione suspenditur, dum in eorum admiratione distenditur, quanto semper ad altiora vel mirabiliora ducitur, tanto amplius, tanto copiosius dilatatur, et unde ab infimis remotior, inde in semetipsa purior et ad sublimia sublimior invenitur. Sed in ejusmodi sublevatione, dum mens hu
Abbreviated transcription (Latin):
excessu dicta sunt qui surgit ex
magnitudinͤᷤ deuocionis: nc̃ de illio dicẽ¬
dum uidet᷑. qͥ surg̃e solet ex magnitudiẽ
admirõnis. Qͥs aũt nesciat iide fieri ad¬
mirationẽ. cũ aliqͥd cernimꝰ p̃t̃ spẽ ce su¬
pra estimationẽ: Nouitas itaq uisionis.
⁊ rei uix credibił. adduc̃e solet admirationẽ
m̃tis. qñ aliqͥd incipit uideri qd̃ uix possit
credi. Ille gͥ m̃tis excessus qͥ ex admir̃oe orit᷑
attende qmͣ conuenient̃ descͥbat᷑: in eo qd̃
dicit᷑. Que ẽ isteͣ q̃ ꝓgreditur qͣi aurora con¬
surgens: Quid ẽ aurora nͥ lux noua. tene¬
brisq ꝑmixta: Et iuide queso admira¬
tio. nisi ex inopinato increclibiliq spec¬
tacło: Habet itaq ip̃a admir̃õ lucẽ subi¬
tam. tenebrisq ꝑmixtã. lucem uisioni
cum qͥbdã reliqͥis increclulitatis. ambigu¬
itatisq tenebris: ita ut mͦ nurabili mens
absq dubio uideat. qd̃ credẽ uix ualeat
s rei nouitatẽ qntomag̃ miram᷑. tanto

Expanded text:
excessu dicta sunt, qui surgit ex magnitudine devotionis, nunc de illo dicendum videtur, qui surgere solet ex magnitudine admirationis. Quis autem nesciat inde fieri admirationem, cum aliquid cernimus praeter spem, et supra aestimationem? Novitas itaque visionis et rei vix credibilis adducere solet admirationem mentis, quando aliquid incipit videri quod vix possit credi. Ille igitur mentis excessus, qui ex admiratione oritur, attende quam convenienter describatur in eo, quod dicitur: Quae est ista, quae progreditur quasi aurora consurgens? Quid est aurora, nisi lux nova tenebrisque permista? Et unde, quaeso, admiratio nisi ex inopinato incredibilique spectaculo? Habet itaque ipsa admiratio lucem subitam tenebrisque permistam, lucem visionis, cum quibusdam reliquiis incredulitatis, ambiguitatisque tenebris, ita ut modo mirabili mens absque dubio videat, quod credere vix valeat. Sed rei novitatem quanto magis miramur, tanto
Abbreviated transcription (Latin):
nifeste dat᷑ intelligi. q ce. illa nouissi¬
ma duo contemplationũ gen̾a quib
quasi ꝓpͥum esse uidetur ꝑm̃tis excesum
exerceri solent tñ qñq infra bumane com¬
p̃hensibilitatis metas cohib̃i. Omĩia iaq
m̃tis excessu solent exerceri
di donum alii fortuitum hñt. alii iã
quasi ex urtute possident: aoco⁊

Expanded text:
lligi, quia et illa novissima duo contemplationum genera quibus quasi proprium esse videtur per mentis excessum exerceri, solent tamen quandoque infra humanae comprehensibilitatis metas cohiberi. Omnia contementis excessu solent exerceri.di donum alii fortuitum habent, alii tam quasi ex virtute possident. Eo
Abbreviated transcription (Latin):
uamuis autem familiare sit ce qͣsi
ꝓpͥum uideatur duob nouissi¬
inis contemplationum generib ꝑ
m̃tis excessum indere. econtra autem
uuͣ primis qͣsi domesticum ẽ ⁊pene ue-¬
lut singulare sine ulla anum aliena¬
tione incontemplationẽ assugere. posst̃
tñ oĩa atq solent mͦ utra conting̾e. llã
ex ilł q̃ pͥmis cõtempaationũ gen̾bus

Expanded text:
uamvis autem familiare sit, et quasi proprium videatur duobus novissimis contemplationum generibus per mentis excessum videre, econtra autem quatuor primis quasi domesticum est et pene velut singulare, sine ulla animi alienatione in contemplationem assurgere, possunt tamen omnia atque solent modo utroque contingere. Nam ex illis quae primis contempla
Abbreviated transcription (Latin):
lumia raptus. ad illa sex que descͥpsimus
contemplationum genera ex diuina ĩ¬
spiratione ꝓmouetur. Moysi utiq dic¬
tum est. uĩde ut omĩa facias sicut tibi
in monte monstrata sunt. Si eun mon¬
te a dño monstrata sunt omĩa. gͦ ñ solũ
cherubin. s cẽ archa. hoc est qd̃ suꝑius
iam dixi. qr ad quodlibet contempla¬
tionum genus ꝑtinentia possunt dño
reuelante ꝑ m̃tis extessum iud̃i s ex
beseleel oꝑe nichilominus potest ꝑpen¬
di. quia quelibet hoꝵ absq ullo mͣtis
excessu possunt. & solent incontẽplati¬
onem ad duci. Quid enun queso est ar¬
cham fabricare. auro uestire. coronaq
cingere ꝓpiciatorio tegere cherubin ad¬
uingere. nisi gradatim quidem in dic¬
ta contemplationum genera artem
comparare & multo studio atq labore
alia pꝰ alia addisc̾e. & inusum adduc̃̾e.
ce tandem aliqũ opꝰ consummare. &
ad ultimũ iomĩb ꝑfectum ẽẽ: S ut

Expanded text:
limia raptus, ad illa sex quae descripsimus limia raptus, ad illa sex quae descripsimus contemplationum genera ex divina inspiratione promovetur. Moysi utique dictum est: Vide ut omnia facias, sicut tibi in monte monstrata sunt . Si ei in monte a Domino monstrata sunt omnia, ergo non solum cherubin, sed etiam arca. Hoc est quod superius jam dixi, quia ad quodlibet contemplationum genus pertinentia possunt, Domino revelante, per mentis excessum videri. Sed ex Beseleel opere nihilominus potest perpendi, quia quaelibet horum absque ullo mentis excessu possunt et solent in contemplationem adduci. Quid enim, quaeso, est arcam fabricare, auro vestire, coronaque cingere, propitiatorio tegere, cherubin adjungere, nisi gradatim quidem in dicta contemplationum genera artem comparare, et multo studio atque labore alia post alia addiscere et in usum adducere, et tandem aliquando opus consummare, et ad ultimum in omnibus perfectum esse? Sed ut
Abbreviated transcription (Latin):
sunt. ĩmo ce semet ip̃m om̃mo ñ nouit.
Recte gͦ ꝑ soporem m̃tis alienatio expͥ¬
mitur. ꝑ qm ab assuetis absentat᷑ i qͣsi
ꝑ sompniũ occupata a rebꝰ humanis
diunaꝵ rerum coitemplatione ꝑe¬
gͥnatur. Et tẽ qͥdem in idipsum obdor¬
nut. qñ in eo ꝑcontẽplationẽ & admi¬
rationẽ reqͥescit. cui unum idemq est
eẽ om̃e qd̃ ẽ qui solus ueracit᷑ dicere
potest. Ego sum qui sũ. Qd̃ gͥ moyses
designat ꝑ septunum diem. hoc dauid
aꝑtius nominat pacẽ. Et qd̃ apud il¬
lum ẽ ingredi mediũ nebule. hoc apd̃
istum ẽ obdormire. Et qd̃ unus requi¬
escit ĩ rdip̃mr h ẽ qd̾ alius uoratꝰ accedit.
ce moratur apud dñm. Quasi ad moysi
itaq similitudinẽ montis uerticem ascẽ¬
dens medium nebule ingreditur. & arthã
iam dictam designatosq cherubu dño
reuelante uidet de contemplatur. qñ ꝑ
m̃itis subleuationẽ ⁊ alienationẽ qͥs insb̃¬

Expanded text:
sunt, imo et semetipsum omnino non novit. sunt, imo et semetipsum omnino non novit. Recte ergo per soporem, mentis alienatio exprimitur; per quam ab assuetis absentatur, et quasi per somnum occupata, a rebus humanis, divinarum rerum contemplatione peregrinatur. Et tunc quidem in idipsum obdormit, quando in eo per contemplationem et admirationem requiescit, qui unum idemque est esse omne quod est, cui solus veraciter dicere potest: Ego sum qui sum . Quod igitur Moyses designat per septimum diem, hoc David apertius nominat pacem. Et quod apud illum est ingredi medium nebulae, hoc apud istum est obdormire. Et quod unus requiescit in idipsum, hoc est quod alius vocatus accedit, et moratur apud Dominum. Quasi ad Moysi itaque similitudinem montis verticem ascendens, medium nebulae ingreditur, et arcam jam dictam designatosque cherubin, Domino revelante, videt et contemplatur, quando per mentis sublevationem et alienationem quis in sub
Abbreviated transcription (Latin):
gredit᷑. qñ humana mens ab illa diui¬
ni luminis inmensitate absorta. sum-¬
ma sui obliuione sopitur ita ut mira¬
ri ualeas .&. iuste mirari debeas qͦmͦ
concordet ibi nubes cum igne. ⁊ ignis
cum nube. nubes ignorantie. cũ igne
illuminante intelligentie. ignorantia
&e obliuuio notoꝵ ⁊ eiꝑtorum. cũ tene¬
latione ce intelligentia pͥus ignotoꝵ
ce eo usq in ciꝑtoꝵ. Nam uno eodẽq
tempore humana intelligentia ⁊ad
diuina illuminat᷑. &e ad humana obnu¬
bilatur. Hanc subleuati animi pacẽ.
obnubilationem. ⁊ illuminationẽ. psal¬
nista paucis u̾bis comp̃hendit. cum
dicit. Inpace in idipsum dormiã ⁊ reqͥeᷤ¬
cam. ueracit᷑ anima pacem tc̃inuenit.
qñ supͣ semet ip̃am ducta humane
passibilitatis molestias omĩno ñ sentit.
In hac pace obdormit. qñ ad suminam
tnquillitatem c̃sopita quicquid sob̾a
cogitare consueuerat ei mobliuionẽ
uenit. Qui enun dorunt. q̃ circa ipsũ

Expanded text:
greditur, quando humana mens ab illa divigreditur, quando humana mens ab illa divini luminis immensitate absorpta, summa sui oblivione sopitur; ita ut mirari valeas, et juste mirari debeas quomodo concordet ibi nubes cum igne, et ignis cum nube: nubes ignorantiae, cum nube illuminatae intelligentiae. Ignorantia et oblivio notorum et expertorum, cum revelatione et intelligentia, prius ignotorum et eousque inexpertorum. Nam uno eodemque tempore humana intelligentia, et ad divina illuminatur, et ad humana obnubilatur. Hanc sublevati animi pacem, obnubilationem et illuminationem Psalmista paucis verbis comprehendit, cum dicit: In pace in idipsum dormiam et requiescam . Veraciter anima pacem tunc invenit, quando supra semetipsam ducta humanae passibilitatis molestias omnino non sentit. In hac pace obdormit, quando ad summam tranquillitatem consopita, quidquid sobria cogitare consueverat, ei in oblivionem venit. Qui enim dormit, quae circa ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
cor altum ascend̾e: Ciusim uͦ montẽ mi¬
bes tunc tegit qũ ext̾iorum omniũ memo¬
na m̃ti excidit. In hoc monte moyses sex
diebus moratur. ⁊ in septimo de medio
nubis ad dñi colloquium uocatur. Sex
tnͣsigimꝰ in hoc monte qñ cum multo
labore. magnaq anuni industria in
eiuismi sublimitatis statu assuescimus
duitius ꝑman̾e. Tunc autẽ quasi ad sep¬
timũ diem uenit᷑. qñ tanta intis suble¬
uatio m̃ti in oblectam̃tum u̾titur. ⁊ siñ
ullo labore subitur. Quasi ad septimũ
iam diem ꝑtingit᷑. qñ in illo sublimi¬
tatis statu tandem aliqũ ad sũmam
animus tnqͥllitatẽ componit᷑ ut ñ solũ
om̃ẽm curam &e sollicitudinẽ deponat.
immo uniu̾sas pene humane passibi¬
litatis mecas excedat. ad colloquium
dñi dño uocante admittitur. qñ ex di¬
uina inspiratione ⁊ reuelatione in il¬
lam diuinoꝵ iudicioꝵ abyssum intro¬
mittit᷑. In medium nebule moyses in¬

Expanded text:
cor altum ascendere? Ejusmodi vero montem nucor altum ascendere? Ejusmodi vero montem nubes tunc tegit, quando exteriorum omnium memoria menti excidit. In hoc monte Moyses sex diebus moratur, et in septimo de medio nubis ad Domini colloquium vocatur. Sex transigimus in hoc monte, quando cum multo labore, magnaque animi industria in ejusmodi sublimitatis statu assuescimus diutius permanere. Tunc autem quasi ad septimum diem venitur, quando tanta mentis sublevatio, menti in oblectamentum vertitur, et sine ullo labore subitur. Quasi ad septimum jam diem pertingitur, quando in illo sublimitatis statu, tandem aliquando, ad summam animus tranquillitatem componitur, ut non solum omnem curam et sollicitudinem deponat, imo universas pene humanae passibilitatis metas excedat. Ad colloquium Domini, Domino vocante, admittitur, quando ex divina inspiratione et revelatione, in illam divinorum judiciorum abyssum intromittitur. In medium nebulae Moyses in
Abbreviated transcription (Latin):
ad duc̾e. & ꝑ tontẽplationẽ indere S
quia illa semꝑ que ad nouissima du
o ꝑtinent. humane mñtis ꝑspicatiam
excedunt. cum ea uxta consuetum
omũb animi statum incõsicłationẽ
adducit seu econtra ut aliquid in
his ꝑspicatuis ⁊ limpiduis cernere poꝰ¬
sit. ipsa mens humana semet ipsã
excedit. ⁊ in abalienationem tnͣsit
apte quidem eadẽ ipsa non humana
effigie qmͣ angelica forma nuistice
expͥmere oportuit. Quod autẽ hec
omĩa sex contemplationũ genera
possint ꝑ extasim cerni mistico mo¬
ysi exemplo tenemus. qd̃ uͦ sine ullo
m̃tis excessu possint incontẽplatio¬
ne adduci ex typico illo beseleel oꝑe
habemꝰ. Ut enim moy ses archam. ⁊
utrumq cherubin ex diuina reue¬
latione uidere potuisset montẽ ascendit.
nebulam subintrauit. ut autem beselael
msticum illud opus oꝑaret᷑ &e intuere¬
tur. nec montẽ. nec nebulam quesisse uł
subisse legit᷑. Quid ẽ autem montẽ sub-¬
ire nisi scd̃m ꝓphicam sententiam ad

Expanded text:
 contemplationem videre. Sed quia illa semper quae ad novissima duo pertinent, humanae mentis perspicaciam excedunt, cum ea juxta consuetum omnibus animi statum in considerationem adducit, seu econtra, ut aliquid in his perspicacius et limpidius cernere possit, ipsa mens humana semetipsam excedit, et in abalienationem transit apte quidem eadem ipsa non tam humana effigie quam angelica forma mystice exprimere oportuit. Quod autem haec omnia contemplationum genera possint per extasin cerni, mystico Moysi exemplo tenemus. Quod vero sine ullo mentis excessu possint in contemplationem adduci, ex typico illo Beseleel opere habemus. Ut enim Moyses arcam et utrumque cherubin ex divina revelatione videre potuisset, montem ascendit, nebulam subintravit. Ut autem Beseleel mysticum illud opus operaretur et intueretur, nec montem, nec nebulam quaesisse vel subiisse legitur. Quid est autem montem subire, nisi secundum propheticam sententiam ad
Abbreviated transcription (Latin):
qͣq diffundere: Qͥs inqm ille
est qͥ tantã ap̃ se auri copiã
inueniat. qͥ tanta intelligentie
uiuacitate uigeat⁊ ut suffici¬
ent̾ &e ad manũ habeat unde
c qͣm possit ꝓpiciatoriũ suum
in tantã longitudinẽ excend̾e
& in eã laticudinẽ expandere:
q̃ possit totã archam oꝑire : qͥ
eo usq iise in celestiũ aminoꝵ
concordiã in spiritaliũ gaudioꝵ

Expanded text:
quaque diffundere? Quis, inquam, ille quaque diffundere? Quis, inquam, ille qui tantam apud se auri copiam inveniat, qui tanta intelligentia vivacitate vigeat, ut sufficienter, et ad manum habeat unde et quomodo possit propitiatorium suum in tantam longitudinem extendere, et in eam latitudinem expandere quo possit totam arcam operire, qui eousque in coelestium animorum concordiam, in spiritalium gaudio
Abbreviated transcription (Latin):
tanto liberiꝰ. suꝑ mundanarũ
ẽentiarũ occulta rimam. mim¬
det gͥ aurũ suũ studeat ꝙ pur¬
gare intellectũ ab om̃ium in¬
cͣsione fantasmatũ: qͥ anhe¬
lat ad faciendũ sͥ ꝓpicratoriũ.
Qͥs mͥ det inuenire uirũ diui¬
tiarũ. iurũ plene eruditum:
talem deniꝙ uirũ cui nec desit
auri copla nec aitis industria
ad faciendũ ꝓpiciatoriũ qͦ oꝑi¬
enda est archa ͦ Qs ille ẽ qͥ sci¬
at aurũ suũ ab om̃i scoria ñ¬
dare ⁊ qͥ nouerit cor suũ ab
om̃i phantasia adeo purga¬
re qͣntũ exigit dignitas oꝑ is.
ul urget auctoritas p̃ceptoris:
Qͥs ille ẽ qͥ sciat huiꝰ modi opꝰ.
⁊ ad diffinitũ diuino docum̃to
modũ distend̾e ⁊ ad certã men¬
surã restring̾e ⁊ qͥ noũit oor
suũ infirmarũ rer̃ cogitatõ¬
nib in imo relictis in solo
intuitii defig̾e ⁊ & qͣntũ huiꝰ
specłat̾onis amplitudo exigit
intelligentie sue radios cͥcum¬

Expanded text:
tanto liberius super mundanarum tanto liberius super mundanarum essentiarum occulta rimarum. Mundet ergo aurum suum, studeatque purgare intellectum ab omni incursione phantasmatum qui anhelat ad faciendum sipi propitiatorium. Quis mihi det invenire virum divitiarum, virum plene eruditum, talem denique virum cui non desit auri copia, nec artis industria ad faciendum propitiatorium quo operienda est arca? Quis ille est qui sciat aurum suum ab omni scoria mundare, qui noverit cor suum ab omni phantasia adeo purgare quantum exigit dignitas operis, vel urget auctoritas praeceptoris? Quis ille est qui sciat hujusmodi opus et ad diffinitum divino documento modum distendere, et ad certam mensuram restringere: qui noverit cor suum infimarum rerum cogitationibus in imo relictis in solo intuitu defigere, et quantum hujus speculationis amplitudo exigit intelligentiae suae radios circum
Abbreviated transcription (Latin):
ti artificiũ. Qͥqͥo aliud ẽ qm
aurũ qd̃ paras offerre ⁊ ñ in¬
terĩ id opꝰ habemꝰ : tolle qd̾ tu¬
ũ est & uade. Nil in hoc oꝑe o
pꝰ habemꝰ caprar̃ pilis ⁊ s nec
pellib arietinis: seu etiã qͥbꝰ¬
libet lignis. Qnͣus multũ sis
diues ⁊ oe si hec seu his aliqͥd ã¬
pliꝰ habesi aurũ tñ hr̃e ñ po¬
tes: nͨ ẽ tͥ in qͦ artifices adiu¬
ues. Pili caprũ. sordes concu¬
picentiar̃ ex carnis delectatõne
fecide. diligent᷑ inspecte sepiꝰ
retractate adiuuare possunt
conpunccos in oratõne. Exem¬
pla passionũ & q̃ius pelles ari¬
etũ ꝓpͥo sanguine rubͥcate:
iuuare possunt ꝗͣuis afflictos
tͥbulatõne. Pietatis oꝑatones
silua abscise & ad iusticie nor¬
mã dolate: ꝓdẽe possunt sedu¬
lis in administͣtione. S hoꝵ
omĩum ⁊ huiꝰmͦi qͦrulibet me¬
ꝯtemplatõnis specla. Qnͣto e¬
nĩ corꝑaliũ fantasmatũ ꝑfec¬
tiꝰ obluuscim᷑: tanto ꝓfundiꝰ.

Expanded text:
ti aurificium. Quidquid aliud est quam ti aurificium. Quidquid aliud est quam aurum quod paras offerre, non interim eo opus habemus; tolle quod tuum est, et vade. Nil in hoc opere opus habemus caprarum pilis, sed nec pellibus arietinis, seu etiam quibuslibet lignis. Quamvis multum sis dives, et si haec, seu his aliquid amplius habes, aurum tamen habere non potes, nec est tibi in quo aurifices adjuves. Pili caprarum sordes concupiscentiarum ex carnis delectatione fetidae diligenter inspectae saepius retractatae adjuvare possunt compunctos in oratione. Exempla passionum et quaevis pelles arietum proprio sanguine rubricatae juvare possunt quavis afflictos tribulatione. Pietatis operationes silva abscisae et ad justitiae normam dolatae prodesse possunt sedulis in administratione. Sed horum omnium, et hujusmodi quorumlibet mecontemplationis specula. Quanto enim corporalium phantasmatum perfectius obliviscimur, tanto profundius,
Abbreviated transcription (Latin):
creatͥr. moderatͥx. reꝑatͥe ymagina¬
tio. Recedat ꝓcul ab hoc negotio
tot fantasiarũ formatͥe ẏmagnnia¬
tio⁊ q̃ tot corꝑaliũ formas cotidie
nouas creat: antiqͣs reꝑat : ce ꝑtã
multiplices uariosq modos ꝓ ar¬
bitͥo disponit ⁊ ordinat. Nil hic ꝓ¬
sunt immo multũ obsunt suoꝵ si¬
mulaeͦrũ tã copiosa multitudo.
Qdͥ te imꝓbã huic oꝑi ingeris ⁊ qͥd
te in huiꝰ cõtemplatõnis officinam
cũ tanta importunitate intrudis:
Qͥd tu in hac officina ⁊ qͥo tͥ cũ pura
intelligentia. N escis oꝑari in auid:
nil tͥ intali artificio. Nescis purga¬
re aurũ: q̃ semꝑturbas intellectũ
purũ. Aurũ triũ mixtũ ẽ scoria:
ĩmo auri tͥ omĩno nulla ẽ copia.
faciendũ est ꝓpiciatoriũ nr̃m de au¬
de auro mundissimo ñ est tͥ
gas ad tale & in tali negotio.
Nichil in hoc oꝑe opꝰ habemus
oꝑa tua. pauꝑcła & indisci¬
plinata. Nec h̾s aurũ: nec nos¬

Expanded text:
creatrix, moderatrix et reparatrix imaginacreatrix, moderatrix et reparatrix imaginatio? Recedat procul ab hoc negotio tot phantasiarum formatrix imaginatio, quae tot corporalium formas quotidie novas creat, antiquas reparat, et peritam multiplices variosque modos pro arbitrio disponit et ordinat. Nihil hic prosunt imo multum obsunt suorum simulacrorum tam copiosa multitudo. Quid te improbum huic operi ingeris? Quid te in hujus contemplationis officinam cum tanta importunitate intrudis? Quid tu in hac officina, quid tibi cum pura intelligentia? Nescis operari in auro nil tibi in tali artificio. Nescis purgare aurum qui semper turbas intellectum purum. Aurum tuum mistum est scoria, imo auri tibi omnino nulla est copia. Faciendum est propitiatorium nostrude auro mundissimo, non est tibi gas ad tale et in tali negotio. Nihil in hoc opere opus habemus opera tua paupercula, et indisciplinata. Nec habes aurum, nec nos
Abbreviated transcription (Latin):
nis aliqͣ loqͥ debetmꝰ. Constat ita¬
ꝙ hoc contemplatõnis genꝰ uti su¬
piusiam diximꝰ in incorꝑeis & in¬
uisibilib eẽntiis ut pote sp̃itib an¬
głicis ⁊ sp̃itib humanis. Digna
sane mat̾ia: digna plane eoꝵ sci¬
entia. Hec ẽ enĩ nobilis illa ĩmo
nobilissima creat᷑a ad ymagniẽ
dĩ creata om̃ib creat᷑is p̃lata ⁊ ad
sumimũ bonũ facta: in ip̃o ⁊ de
ip̃o bonoꝵ omĩum creatore be¬
anda. Cet̾arũ omĩum ꝓfecto crea¬
t᷑arũ scientia scientiã hoꝵ qͣi ab
io respicit ⁊ & qͣntuncũq eycres¬
cat qͣmus multũ se erigat : ad huiꝰ
celsitudinis culmen ñ ꝑtingit. At¬
tende qm recte designet᷑ ꝑ ꝓpicia¬
toriũ qd̾ erat qͥdẽ totũ ñ deauratũ
sed aureũ: totũ de auro sobo m̃do
atq purissimo factũ. Ilud mube¬
t᷑ fieri de auro puro ⁊ mundo: tu
doceris ex eo in hac consida̾tõne uti
debere intellectu subtili &e puro.
Qͥo hic facit fantasiaitũ corꝑaliũ

Expanded text:
debeamus. Constat itaque hoc contemplationis genus uti superius jam diximus, in incorporeis et invisibilibus essentiis utpote spiritibus angelicis, et spiritibus humanis. Digna sane materia, digna plane eorum scientia. Haec est enim nobilis illa imo nobilissima creatura ad imaginem Dei creata, omnibus creaturis praelata, ad summum bonum facta ipso et de ipso bonorum omnium Creatore beanda. Caeterarum omnium profecto creaturarum scientia scientiam horum quasi ab imo respicit; et quantumcunque excrescat, quamvis multum se erigat, ad hujus celsitudinis culmen non pertingit. Attende quam recte designetur per propitiatorium quod erat quidem totum non deauratum, sed aureum totum, de auro solo mundo atque purissimo factum. Illud jubetur fieri de auro puro et mundo, tu doceris ex eo in hac consideratione uti debere intellectu subtili et puro. Quid hic facit phantasmatum corporalium
Abbreviated transcription (Latin):
uidelicet dĩ sui. oe hoc est qd̃
additur ibi Ad meipsum anima
mea conturbata est. ꝓpt̾ea me¬
mor ero tru: hoc est qd̃ alias dr̃
Memor sui cłi. ar delectatꝰ sum. Et
hoc iloco. Exitus matutini &e
uesꝑe delectabis. Tu inquit dele¬
ctabis. non ipsa hora. non ipsi
intrditus uesꝑtini temporis. Nã
que queso poterit esse delectati¬
o. inconsid̾anda teneborosa illa
humani cordis abisso: Prauũ
siquidem est cor hominis ce
inscrutabile. &r quis cognocet
illud: hoc ẽ qd̃ damel dum di¬
u cogitat apud semet ipsum:
cogitationes sue conturbabrant
eum. S qui infirma sua liben¬
ter considearat. diligent̃ retractar
ce se ineorum consid̾atitione hu¬
miliat. dum illud studiose dis¬
cutit. qd̃ in se ipso ꝑsemet ip̃m
dep̃hendere potuit. sepe ⁊ ad id
diuinitus illuminatur. qd̃ ꝑ se¬
ipsum scire non potuit. Hoc ẽ
qd̃ damel diun apud se du ta¬
citus meclitatur ad p̃noscendã
regie potestatis ruinam eius¬

Expanded text:
videlicet Dei sui, et hoc est quod videlicet Dei sui, et hoc est quod additur ibi: Ad meipsum, anima mea conturbata est, propterea memor ero tui. Hoc est quod alias dicit: Memor fui Dei, et delectatus sum . Et hoc in loco: Exitus matutini, et vespere delectabis. Tu, inquit, delectabis, non ipsa hora, non ipsi introitus vespertini temporis. Nam quae, quaeso, poterit esse delectatio in consideranda tenebrosa illa humani cordis abysso? Pravum siquidem est cor hominis, et inscrutabile, et quis cognoscet illud? Hoc est quod Daniel, dum diu cogitat, apud semetipsum cogitationes suae conturbant eum. Sed qui infirma sua libenter considerat, diligenter retractat, et se in eorum consideratione humiliat, dum illud studiose discutit quod in seipso per semetipsum deprehendere potuit, saepe et ad id divinitus illuminatur quod per seipsum scire non potuit. Hoc est quod Daniel, dum apud se diu tacitus meditatur, ad praenoscendam regiae potestatis ruinam ejus
Abbreviated transcription (Latin):
itus inquit matutu. &e uesꝑ¬
e delectabis. Qui sunt isti ma¬
tutini exitus. nisi ad ueri solis
irradiationem humane m̃tis
excessus: Dicit ergo qr delectãt
exitus matutini. cur non ce nes¬
mane solemus ab interiorib ad
ext̾iora exire &r uesꝑe ab ext̃io¬
rib ad iuteriora redire. Quis
autem digne nuretur qm sit
duilce. qm ue delectabile. feruen¬
te iam caritate. &e quas sub esti¬
uo tempore ad matutinam lu¬
cem radiantis diuinitatis se a
sõpno excutere. &e extra huma¬
ne mentis angustias. in auram
lib̾tatis erumpere. &e in latum il¬
lum diuinoꝵ spectacłoꝵ campũ
mentis alienatione tnͣsire: Delec¬
tant itq exitus matutii. contͥ¬
stant autem introitus uesꝑtini
eo ꝑculdubio temꝑe cum animꝰ
reuertitur ad considationem sui.
Ad me ipsum inquit aĩa mea con¬
turbata est. S in horrore uisio¬
nis nocturne. in consicłatione hor¬
ride conscientie. unum est cer¬
tum leuamen animi. memoria

Expanded text:
itus, inquit, matutini, et vespitus, inquit, matutini, et vespere delectabis . Qui sunt isti matutini exitus, nisi ad veri solis irradiationem humanae mentis excessus? Dicit ergo quia delectant exitus matutini, cur non et vesmane solemus ab interioribus ad exteriora exire, et vespere ab exterioribus ad interiora redire. Quis autem digne miremur quam sit dulce, quamve delectabile, fervente jam charitate, et quasi sub aestivo tempore ad matutinam lucem radiantis divinitatis se a somno excutere, et extra humanae mentis angustias in auram libertatis erumpere, et in latum illum divinorum spectaculorum campum mentis alienatione transire? Delectant itaque exitus matutini, contristant autem introitus vespertini, eo procul dubio tempore cum animus revertitur ad considerationem sui: Ad meipsum, inquit, anima mea conturbata est . Sed in horrore visionis nocturnae, in consideratione horridae conscientiae unum est certum levamen animi, memoria
Abbreviated transcription (Latin):
nomen balthasar. cepit
intra semet ipsum tacitus cogi¬
tare quasi hora una. oe cogi¬
tationes eius conturbabant
eum. Puto quia ad damelem
ꝑtineat. & q uere deuotionis
officium existat. ad semet ip̃m
redire. ext̾ioꝵ obluusci. & interi¬
ora cogitare. eo maxime tem¬
pore cum debet ꝓp̾e uł alieue
salutis consulerẽ. Aluid est tẽ¬
pus inuestigandi que sunt su¬
pra se atq alurd est tempus dis¬
cutiendi que sunt intra se.
Omina enim tempꝰ hñt. Tem¬
pus itaq est contemplandi
magnalia diuina. Et est tem¬
pus consid̾andi infirma no¬
lud est tempus ridendi. nam &e
aduesꝑum demorabit᷑ fietus.
ce ad matutinũ leticia. Cur nõ
sit tempꝰ ridendi u matitiuo
diuine reuelationis. &e contem¬
platione et̾ui luminis: Cur si
sit tempus flendi inuesꝑtino
horrende uisionis. inconsid̾an¬
dis humaue conscientie tenebͥs:
ocłos linen reuelantis gr̃e e
mergit. & in sui admirationem
conuertit ce sepe extra semet¬
ip̃m ꝑ m̃tis excessum rapit. Ex¬

Expanded text:
nomen Balthasar, coepit intra semetipsum tacitus cogitare quasi hora una, et cogitationes ejus conturbabant eum . Puto quia ad Danielem pertineat, et quia verae devotionis officium existat ad semetipsum redire, exteriorum oblivisci et interiora cogitare, eo maxime tempore cum debet propriae, vel alienae saluti consulere. Aliud est tempus investigandi quae sunt supra se, atque aliud est tempus discutiendi quae sunt intra se. Omnia enim tempus habent. Tempus itaque est contemplandi magnalia divina, et est tempus considerandi infirma no est tempus ridendi. Nam et ad vesperum demorabitur fletus, et ad matutinum laetitia. Cur non sit tempus ridendi in matutino divinae revelationis et contemplatione aeterni luminis? Cur non sit tempus flendi in vespertino horrendae visionis, in considerandis humanae conscientiae tenebris? oculos lumen revelantis gratiae emergit et in sui admirationem convertit, et saepe extra semetipsum per mentis excelsum rapit: Ex
Abbreviated transcription (Latin):
declinare: unde oporteat cotidi¬
anis usib neccessaria  Consi¬
la ÷ cõmoda ⁊ incõmoda: muni¬
m̃ta & ꝑicła. Consid̾ate gͦ t̾ram:
& urbem iericho. Consid̾ate ur¬
bem. munitõnũ firmitatẽ hos¬
tiũ ꝙ multitudinẽ : ut scire pꝰ¬
simꝰ qͦm oporteat obsidionẽ or¬
dinare ÷ qͣlit̾ oppugnare: contͣ
qͣles bellũ agere. Inspicite gͦ t̃rã
&e urbem. Inspicite t̾rã qmͣ ds fe¬
cit: & urbẽ qmͣ humana inuẽ¬
tio instituit. Discutite bonum
qd̾ d̾s creauit ad bonũ nr̃m: ce
malũ qd̃ d̾s homo inuenit in ia¬
lum suũ. Considerate t̾ram c
ui bẽ ÷ nat᷑am &e cõsuetudinem.
Distinguite bonũ creatõnis or ma¬
lũ corruptõnis: bonũ cõditõnis
& malũ conseuetudinis. Si nat᷑e bo¬
num cognoscimꝰ : scimꝰ qͥd excolere
qͥd mitͥre qͥd multiplicare debeamꝰ.

Expanded text:
declinare, unde oporteat quotidideclinare, unde oporteat quotidianis usibus necessaria la, commoda et incommoda, munimenta et pericula. Considerate ergo terram et urbem Jericho. Considerate urbem, munitionum firmitatem, hostiumque multitudinem, ut scire possimus quomodo oporteat obsidionem ordinare, qualiter oppugnare, contra quales bellum agere. Inspicite ergo terram et urbem. Inspicite terram quam Deus fecit, et urbem quam humana inventio instituit. Discutite bonum quod Deus creavit ad bonum nostrum, et malum quod homo invenit in malum suum. Considerate terram et urbem, naturam et consuetudinem. Distinguite bonum creationis et malum corruptionis, bonum conditionis et malum consuetudinis. Si naturae bonum cognoscimus, scimus quid excolere, quid nutrire, quid multiplicare debeamus.
Abbreviated transcription (Latin):
ed ut de scd̾a latiꝰ aliqͥd di¬
camꝰ: sufficit in ista explo¬
ratone illa sufficient̃ q̃rere ⁊ q̃ ad
illam ꝓphicam admonitõnem pꝰ¬
sint fufficere. declma a malo ce
fac bonũ. Sufficit inꝗͣ sollerter
puidere ꝗͣ caute mala caueamꝰ
ꝗ̃ discrete bona ꝑficiamꝰ. Alia ẽ
p̃meditatio in cauendis malis :
alia p̃meditatõ in complendis bo¬
nis. S licet utraq sit alia: nulla
tñ debet eẽ sine alt̾a. Simul eant
simul currant sibi q inuicẽm suc¬
currant  q̃ sine adtutorio alt̾ut
negotiũ suum ñqͣ plene expli¬
cant. Hii sunt ut arbitͦr explo¬
ratores duo ꝓuida cautela a ma¬
ma¬
malo ꝓuida sollercia in bone:
qͦs debemꝰ añ faciem nr̃am p̃mit¬
p̃temptare. Ite ait iosue ce consi¬
derate t̾ram: & urbẽ iericho. Cõ¬
sid̾ate inqͥtͥ t̾ram regionũ ꝙ qͣ¬
litatẽ diligent̾ inqͥrite locoꝵ o
portimitatẽ: ut p̃noscamꝰ qͦ in
loco oportimiꝰ possimꝰ cast᷑ fig̾e:
iͥ necessitatis articło expediat

Expanded text:
ed ut de secunda latius aliquid dicamus, sufficit in ista exploratione illa sufficienter quaerere quae ad illam propheticam admonitionem possint sufficere: Declina a malo, et fac bonum . Sufficit, inquam, solerter providere, quam caute mala caveamus, quam discrete bona perficiamus. Alia est praemeditatio in cavendis malis, alia praemeditatio in complendis bonis. Sed licet utraque sit alia, nulla tamen debet esse sine altera. Simul eant, simul currant, sibique invicem succurrant, et sine adjutorio alterutro negotium suum nunquam plene expleant. Hi sunt, ut arbitror, exploratores duo provida cautela a maprovida solertia in bono, quos debemus ante faciem nostram praemittentare: Ite, ait Josue, et considerate terram et urbem Jericho . Considerate, inquit, terram regionumque qualitatem, diligenter inquirite locorum opportunitatem, ut praenoscamus quo in loco opportunius possimus castra figere, ubi necessitatis articulo expediat
Abbreviated transcription (Latin):
oporteat ñ dubitamꝰ. Ecce qͣles ex¬
ploratores debemꝰ ante ingressũ
nrm p̃mitt̾e : ut sciamꝰ contͣ que
mala cauenda & q̃ ad q̃ bona a¬
genda debeamꝰ iugilare. Q tales
exploratores añ faciẽ siam p̃mit¬
tit erroꝵ de uia minime formi
qͥd sit contemplationis . xxxiiii.

Expanded text:
les exploratores debemus ante ingressum nostrum praemittere, ut sciamus contra quae mala cavenda, et ad quae bona agenda debeamus vigilare. Qui tales exploratores ante faciem suam praemittit, errorum devia minime formidquid sit contemplationis. Sed i
Abbreviated transcription (Latin):
Mmuienti ꝑiculo iam cogni fia
to & in mediũ ꝓlato. nouissimo
daniel loco aduingat. quid sub
tante necesitatis articło sieri uł
quomͦ instanti ꝑicło repugua¬
ri oporteat. Quam obrem inqͥt¬
Trex consilium meum placeat
tibi. & peccata tua elemosinis
redime & iuiquitates tuas mi¬
sericordiis pauꝑum. forsitan

Expanded text:
mminenti periculo jam cognito, et in medium prolato, novissimo Daniel loco adjungit quid sub tantae necessitatis articulo fieri, vel quomodo instanti periculo repugnari oporteat: Quamobrem, inquit, rex, consilium meum placeat tibi, et peccata tua eleemosynis redime, et iniquitates tuas misericordiis pauperum; fo
Abbreviated transcription (Latin):
ini quitates tuas misericordiis
panꝑũ. Pauꝑes facit ĩdigentia
bonoꝵ ext̾iorum młtomagis
autem pauꝑes reddit in opia
bonoꝵ int̾iorum. Pauꝑ ẽ qui
discretione caret. qui consiliũ
ñ h̃t. qui uirtutum diuitiis
caret. S ubi pauꝑtas ẽ ibi &e
elemosina ẽẽ põt. Et qͣnto pan¬
ꝑtas est uerior. tanto ⁊ elemo¬
sina maior. Magna elemosi¬
na suo cibo reficere carnem
qñq morituram maior aũt
siui gen̾is alim̃to saginare
aĩam in et̾num uicturam.
Elemosina ẽ nudũ uestire. ma¬
ior autẽ in disciplinatum moꝵ
disciplina oruare. Optimũ ele¬
iosine geuꝰ corripere inqͥe¬
tos. consolari pusisanues
magna aliene afflictioni cõ¬
pati. in aior autẽ ꝓ alienis
errantib compungi p̃clarũ
genus misccł̃ie delinquentes
deflere penitentib indulg̾e.
aliena delicta ꝓpͥis lacͥmis de¬
teriores diuitias ñ habemus.
forsitan inquit ignoscat de¬
lictis tius. Qd ẽ qd̾ forsitan:

Expanded text:
iniquitates tuas misericordiis iniquitates tuas misericordiis pauperum. Pauperes facit indulgentia bonorum exteriorum, multo magis autem pauperes reddit inopia bonorum interiorum. Pauper est, qui discretione caret, qui consilium non habet, qui virtutum divitiis caret. Sed ubi paupertas est, ibi et eleemosyna esse potest. Et quanto paupertas est verior, tanto eleemosyna major. Magna eleemosyna suo cibo reficere carnem quandoque morituram, major autem sui generis alimento saginare animam in aeternum victuram. Eleemosyna nudum vestire, major autem indisciplinatum morum disciplina ornare. Optimum eleemosynae genus corripere inquietos, consolari pusillanimemagna alienae afflictioni compati, major autem pro alienis erratibus compungi; praeclarum genus misericordiae, delinquentes deflere, poenitentibus indulgere, aliena delicta propriis lacrymis teriores divitias non habemus. Forsitan, inquit, ignoscet delictis tuis. Quid est quod forsitan
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑicło ad diuinam ꝓtectionem cõ¬
fugere eiꝰq ꝓpiciationẽ quer̾e cui
nicħ ẽ impossibile: Iustum ẽ aũ
ualde ut qui in sua necesitate
suffragiũ a suo expecit suꝑiori
opem qmͣ ualet ⁊ oportet suo
exhibeat inferiori ut qui sibi
misereri destõat miscdam li¬
bent̃ impendat. ut siat qd̃ scͥo¬
trim ẽ. Beati inisericordes qu̾̃i
ip̃i miãm cõseqͣnt᷑. Recte gͦ dr̃
peccata tula elemosinis recdune
& ũquitates tuas misericordiis
paupum. forte in hac gemina
clausula ẽ repetita sententia.
ut idẽ sit redimere iniquitat̾
atq peccata. Possumꝰ tñ in
peccatis intelligere p̃uarica¬
tates uoluntatis. monet namq
illd̃ nos psalmi aliqͣm inhis
distuictionẽ deb̾e uł pꝰse sieri
Tn remisisti inquit impietatẽ
peccati mei. In elemosinis nich¬
ominus recte intelligitur pie¬
tatis actus. in misericordiis
pietatis affectus. Et uide qm
recte expietur opus oꝑe affe¬
ctus ex affectione. ꝑ ecc̾a tua
inquit elemosinis redime. &

Expanded text:
ad divinam protectionem confugere, ejusque propitiationem quaerere cui nihil est impossibile? Justum est autem valde, ut qui in sua necessitate suffragium a suo expetit superiori, opem quam valet, et oportet suo exhibeat inferiori, ut qui sibi misereri desiderat, misericordiam libenter impendat, ut fiat quod scriptum est: Beati misericordes, quoniam ipsi peccata tua eleemosynis redime, et iniquitates tuas misericordiis pauperum. Forte in hac gemina clausula est repetita sententia, ut idem sit redimere iniquitates atque peccata. Possumus tamen in peccatis intelligere praevaricatates voluntatis. Monet namque illud nos psalmi aliquam in his distinctionem debere, vel posse fieri: Tu remisisti, inquit, impietatem peccati mei . In eleemosynis nihilominus recte intelligitur pietatis actus, in misericordiis pietatis affectus. Et vide quam recte expietur opus opere, actus ex affectione. Peccata tua, inquit, eleemosynis redime, et
Abbreviated transcription (Latin):
ritatem credimꝰ eum recractare.
m̃teq reuoluere illam desid̾an¬
do. illam supirando. illam cõtemi¬
plando. donec tandẽ aliqͣnͣdo in
eandẽ imaginẽ tnͣsforment᷑ a
claritate inclaritatẽ. tanqͣ. a dm̃
mus itaq in hoc negocio artifi¬
cii modꝰ. uti suꝑuis iã diximꝰ sus¬
piriis gemutib q insiffe. si uult
ꝓductile fac̾e cherubinq for¬
mare. Quid namq alud est
opus suñ feriendo ꝓducere. qm
multa corcd̃ contͥtione de dñi
pietate obtiñe ad ꝙ qͥsq ñ po¬
test ꝑ se ip̃m suffic̾e: Nemo cñ
ħ de quib mͦ loquimͣ ⁊ p̃dicta
oꝑa iccirco eqͥpendat. uł parũ
a se inuicẽ deferre credat. q̃ com¬
nunem mat̾iam habeant. ex au¬
ro utraq fiant. Sane si auro p̾ci¬
osius aliqd̃ metallũ inueniri po¬
tuisset. Ex eo mmirum. hec angłi¬
ca forma fieri debuisset. Dignita¬
tis itaq eiꝰ suꝑeminẽtia q̃ minus
potuit ex mat̾ia . plenuis cõmẽ¬

Expanded text:
ritatem credimus eum retractare, ritatem credimus eum retractare, menteque revolvere illam desiderando, illam suspirando, illam contemplando, donec tandem aliquando in eamdem imaginem transformetur a claritatmus itaque in hoc negotio artificii modus, uti superius jam diximus, suspiriis, gemitibusque insistere, si vult productile facere cherubinque formare. Quid namque aliud est opus suum feriendo producere quam multa cordis contritione de Domini pietate obtinere ad quod quisque non potest per seipsum sufficere? Nemo tamen haec de quibus modo loquimur et praedicta opera idcirco aequipendat, vel parum a se invicem differre credat quod communem materiam habeant et ex auro utraque fiant. Sane si auro pretiosius aliquod metallum inveniri potuisset ex eo nimirum haec angelica forma fieri debuisset. Dignitatis itaque ejus supereminentia quae minus potuit ex materia, plenius commen
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ uid̾e ñ ualeo: Puto qͥa nec mo¬
yses ad illã expͥmendã suffic̾et. nͥ
antea ⁊ ip̃e ꝑreuelationẽ didicis¬
set. uñ est illud ꝙ ei dicit᷑. uide
nt om̃a facias sic̃ tibi in mõte mõ¬
stratũ est. Pruis itac moyses in
mõtem ducit᷑. pͥus ei ꝑ reuelatio¬
nẽ ostẽdit᷑. añꝗͣ uosse ualeat. quid
de eiꝰmodi oꝑatione p̃ciꝑe debeat.
Necẽe est itaq ad cor altũ ascẽd̾e
et ꝑm̃itis excessũ ex dñica renelati¬
one addisc̾e. qͥd sit illud ad qd̾ sꝰ¬
pirare uł studere oporteat . &. ad
qualem sublumtatis habitum
animũ suũ compoñe ⁊ assuesc̾e̾ de¬
beat. Nam si semel adlucifluam
illam anglice sublimatioĩs glam
admissus suerit ⁊ ad illud diuinoꝵ
radioꝵ spectacłm intrare meruerit.
piriis. qͣ menarrabilib gemitib
eum qui eiusmodi ẽ putamꝰ insi¬
st̾e. ꝗͣ assidua recordatione ꝗͣ iocũ¬
da admiratione. inspectam da¬

Expanded text:
quam videre non valeo? Puto quia nec Moquam videre non valeo? Puto quia nec Moyses ad illam exprimendam sufficeret, nisi antea et ipse per revelationem didicisset. Unde est illud quod ei dicitur: Vide ut omnia facias sicut tibi in monte monstratum est . Prius itaque Moyses in montem ducitur, prius ei per revelationem ostenditur, antequam nosse valeat quid de ejusmodi operationem percipere debeat. Necesse est itaque ad cor altum ascendere, et per mentis excessum ex Dominica revelatione addiscere quid sit illud ad quod suspirare, vel studere oporteat, et ad qualem sublimitatis habitum animum suum componere, et assuescere debeat. Nam si semel ad lucifluam illam angelicae sublimationis gloriam admissus fuerit, et ad illud divinorum radiorum spectaculum intrare meruerit, piriis, quam inenarrabilibus gemitibus eum qui ejusmodi est putamus insistere, quam assidua recordatione, quam jucunda admiratione, inspectam cla