comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
paciet plus ĩputari sibi inuitus. bnficiũ ꝑꝯpensationẽ iniurie. soluetꝰ. in hãc partẽ inclinabit.
hue uͥget ũ cupiat db̾e gr̾am cupiat referre. Errat q siqͣs bnficiũ accip̃ libentiꝰ ꝙ reddit.

Expanded text:
Patietur plus inputari sibi. Invitus beneficium per conpensationem iniuriae solvet. In hanc partem inclinabit, huc verget, ut cupiat debere gratiam, cupiat referre. Errat enim, si quis beneficium accipit libentius quam reddit.
Abbreviated transcription (Latin):
Ice. alias post hac:. sollictate animae
Me procul a uob̾ deis euocat. ileet actie
Rebus terrenis. bospita terra ua

Expanded text:
ite, alias post hanc sollicitate animas. Me procul a vobis deus evocat, ilicet actis rebus terrenis. Hospita terra, va
Abbreviated transcription (Latin):
t frigꝰ. domꝰ mumim̾̃tũ sit adũsus infesta corporis. hac uttĩ cespes ererĩt. anuariꝰ lapts
sentis aliene: nich̾ intt̃ Scito te tã bñ hoi̾em culmo. ꝗ auro tegi. Cõtẽpne oĩa que
supiacuis labor uelut ornam̃tũ ac detꝰ poñ. Cogita nicħ p̃t̃ aiũ ct̾ mirabile. cui mag
l aduocat᷑ scende.aut tabuł testam̃ti amilũ ĩpͥmem aut in senatu candidato.
uocem :i manum ꝯmodarem. Michi credẽ qi nicħ agere uidentur in aiora agunt. huma¬
÷ oẽ qͥcqͥd obtando euenit. hc̃ u̾sũ ate dici ñ pauloeliꝰ.s. adt̾ctiꝰ memun. Nõ : tuũ. fortima q̃ fec̾

Expanded text:
t frigus, domus munimentum sit adversus infesta corporis. Hanc utrum caespes erexerit an varius lapis gentis alienae, nihil interest; scitote tam bene hominem culmo quam auro tegi. Contemnite omnia, quae supervacuus labor velut ornamentum ac decus ponit. Cogitate nihil praeum advocatus descenderem, aut tabulis testamenti anulum inprimerem, aut in senatu candidato vocem et manum commodarem ? Mihi crede, qui nihil agere videntur, maiora agunt; humaest omne, quicquid optando evenit. Hunc sensum a te dici
Abbreviated transcription (Latin):
omnen corrumpiis. Non tantum postquã dedimꝰ bñficia sdum damus.
Quis nr̃m contentus fuit aut leuit̃ rogari aut semel. quis non cum aliquid
ase peti su̾picatꝰ est. frontem abduxit. uultum adduertit. occupationes si mu¬
lauit Longis sermonib q deindustria ñ inuenientib exitum occat̾ionẽ
petendi ahstulit. ⁊ uat lisartib necessitͭͥa te sto ꝓperantes illusit: In angu

Expanded text:
omnem corrumpimus non tantum postquam dedimus beneficia, sed dum damus. omnem corrumpimus non tantum postquam dedimus beneficia, sed dum damus. Quis nostrum contentus fuit aut leviter rogari aut semel ? Quis non, cum aliquid a se peti suspicatus est, frontem adduxit, vultum avertit, occupationes simulavit, longis sermonibus et de industria non invenientibus exitum occasionem petendi abstulit et variis artibus necessitates properantes elusit ; in angu
Abbreviated transcription (Latin):
querimur. ¶sta enat ꝑierunt eum darentut. Nec mirumẽ. int̾plurima ma¬
isaq sultia milium es̃ frequentius quam ingrati anui. Id euemre ex causis
płib iudco. Pnia illa ẽ. qd̾ ñ eligimus. dignos quib tribuamus. Ss noͣmina
facturi anigenter patiinionium ⁊ iutam debitoris in quiri. mus. Semina.
uilsoluem eticum ⁊ serue non sꝑargimus. benefitia sine ullo dilectu magis
pei nis q uamdamus. Nec facise dixetim utrum turpius sit. insitiari. an
t petete bnsiun ad enim genus hiuus crediti est. exquo tantum recipiendũ
it ieuinntro refectur. Necoquere uero fȩlissimum ob hoc ipsum qui-
dininopia eit aouberanduam fidem facultatib s animo. Reddit enim
benefitium quildeb et. S cum sit impsis crimen qui nec confessione quidẽ
grati sunt. inob quoq ẽ. Multos exꝑimur ingratos. plures facimus. Quia
ihas graues exꝓb atores. eractoresq sumus. alias leues. ⁊ quospaulo post. mu¬
neris. sui peniteat. alias queruli. ⁊ minima monienta calumpniãtes. grãm

Expanded text:
darentur. Nec mirum est inter plurima maximaque vitia nullum esse frequentius quam ingrati animi. Id evenire ex causis pluribus video. Prima illa est, quod non eligimus dignos, quibus tribuamus. Sed nomina facturi diligenter in patrimonium et vitam debitoris inquirimus, semina in solum effetum et sterile non spargimus ; beneficia sine ullo dilectu magis proicimus quam damus. Nec facile dixerim, utrum turpius sit infitiari an repetere beneficium ; id enim genus huius crediti est, ex quo tantum recipiendum sit, quantum ultro refertur. Decoquere vero foedissimum ob hoc ipsum, quia non opus est ad liberandam fidem facultatibus sed animo ; reddit enim beneficium, qui debet. Sed cum sit in ipsis crimen, qui ne confessione quidem grati sunt, in nobis quoque est. Multos experimur ingratos, plures facimus, quia alias graves exprobratores exactoresque sumus, alias leves et quos paulo post muneris sui paeniteat, alias queruli et minima momenta calumniantes. Gratiam
Abbreviated transcription (Latin):
et batam uitam ꝑfecta sapi̾a effici. cet̾m tołabilẽ etiam inchoata. S ħ qͥ liquet firmandũ i

Expanded text:
et beatam vitam perfecta sapientia effici, ceterum tolerabilem etiam inchoata. Sed hoc, quod liquet, firmandum et et beatam vitam perfecta sapientia effici, ceterum tolerabilem etiam inchoata. Sed hoc, quod liquet, firmandum et
Abbreviated transcription (Latin):
s ut exerceat detraxit tibi non pusillum neguotium mercedula. ⁊ unis gretus adħ bnficia
qͦs ceca cupiditas in nocit᷑a. c̾te nũꝙ saciata p̃cipitat. quib siqͥtd sitis ee̾ poss fuiss qͥ ñ cogitamꝰ
ꝗͣ iocundum sit nil posce̾. ꝙ magnificũ sit plenĩ eẽ. nec ex fortuna pende. Subin ita lu¬
cili ꝗ multa sis ꝯsecutꝰ recordare. Cũ aspexis qtͦ te ancedant: cogita qtͦ seqͣnt᷑. Siuis gͣtꝰ ẽẽ
adu̾sus dõs: ⁊ adu̾s uitã tuam: cogita gͣ multos ancesseris. Quid tͥ c̃cet̾is: Te ip̃e ancessisti.
liora ꝙ assecutis. Siqͥd inilł ee̾t solidi: aliqͥn. ⁊ ĩpłent. nc̃ a̾urientiũ sitĩ ꝯcitant. Imitant᷑ spe¬
ciosi apparatꝰ. ⁊ qͥd futĩ tẽporis inc̾ta sors uoluit. Quare potiꝰ a fortuna ĩ petrẽ ũ det ꝙ ame
ne petã: Quare aut̃ petã. oblitꝰ fragilicatis humane: Ccogam Inqͥd laborẽ. Eece ħ dies ulamꝰ
÷ ut ñ sit: ꝓpe ab ultimo ẽ.

Expanded text:
 ut exerceat. Detraxi tibi non pusillum negotii; una mercedula et unum Graecum ad haec beneficia quos caeca cupiditas in nocitura, certe numquam satiatura praecipitat, quibus si quid satis esse posset, fuisset, qui non cogitamus, quam iucundum sit nihil poscere, quam magnificum sit plenum esse nec ex fortuna pendere. Subinde itaque, Lucili, quam multa sis consecutus recordare. Cum aspexeris, quot te antecedant, cogita, quot sequantur. Si vis gratus esse adversus deos et adversus vitam tuam, cogita, quam multos antecesseris. Quid tibi cum ceteris ? Te ipse antecessisti. liora quam adsecutis. Si quid in illis esset solidi, aliquando et inplerent; nunc hauriendum sitim concitant. Mittantur speciosi apparatus. Et quod futuri temporis incerta sors volvit, quare potius a fortuna inpetrem, ut det, quam a me, ne petam ? Quare autem petam ? Oblitus fragilitatis humanae congeram ? In quid laborem ? Ecce hic dies ultimus est. Ut non sit; prope ab ultimo est
Abbreviated transcription (Latin):
dictũ c̃. Si ad nat̾am uiuits. niꝗ. eris pauꝵ.Si ad opimiones: niiq eris dines Ex iginĩ¬
natura desiderat. opinio inmensum. Congeratur inte quicguid multi locupletes possideant. ul¬
tra pͥuatũ pecuniȩ modũ fortuna te ꝓuehat. auro tegat. purpura uestiat.: ⁊ ad ħ deliciarũ
statuę epicureȩ.⁊ quicqͥd ars ulla lururie elaboraũ: maiora cuꝑe ab his disces. Nat᷑alia de¬
sid̾ia finita sunt. Ex falsa opimone nascentia: uͥ desinant ñ hñt. Nullus.N. t̃miꝰ falso: uia
eunti aliqͥd extremũ: Error ininsus: Retͣhe gͦ te auanis. Rcũ uoles scire qd petis utrũ
nat̾alẽ hat. ancecam cupiditatẽ: ꝯsidã nũ possit alicubi ꝯsiste.Si longe ꝓg̃sso sẽꝑ aliquid

Expanded text:
 " Si ad naturam vives, numquam eris pauper; si ad opiniones, numquam eris dives." Exigunatura desiderat, opinio inmensum. Congeratur in te quicquid multi locupletes possederant. Ultra privatum pecuniae modum fortuna te provehat, auro tegat, purpura vestiat, eo deliciarum statuae et picturae et quicquid ars ulla luxuriae elaboravit; maiora cupere ab his disces. Naturalia desideria fieunti aliquid extremum est: error immensus est. Retrahe ergo te a vanis, et cum vis scire quod petis, utrum naturalem habeat aut caecam cupiditatem, considera si non possit alicubi consistere. Si longe progresso semper aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
uita cardiaci St̃ erercitationes ⁊ faciles: ⁊ breues q̃ corpꝰ. ⁊ sine mora lafsent. ⁊ tẽpori partãt
cuiꝰ p̃cipua rõ habenda ÷ cursus. ⁊cũ aliqͦ ponde maniis mocȩ. ⁊saltis ł ille qͥ corpꝰ inaltũ
leuat. ł ille qͥ in longũ mittit.ł ille ũ ita dicã salutaris. autͥ  tumeliosĩ dicã fulloniꝰ I&
libet er his elige. usñ rude. facile. Quncqͥd facies. cito redi a corpore ad aiũ. Ilũ noctib: ac di¬
eb ererce. labore modico alit̾ ille. hanc exerertationẽ ñ frigꝰ. ñ estus ĩpediet ne senectꝰ q
Iobonũ cura q̃ uetustate sit meliꝰ. Neq ego te iubeo sẽꝑ imine libro. aut pugillarib dan¬
dũ: aliq̃ int̾̃uallũ aio. ita tn ũ ñ resoluat᷑: s remicta᷑. S estatio ⁊ corpꝰ ꝯcũtit: ⁊ studio ñ

Expanded text:
vita cardiaci est. Sunt exercitationes et faciles et breves, quae corpus et sine mora lassent et tempori pareant, cuius praecipua ratio habenda est: cursus et cum aliquo pondere manus motae et saltusille, qui in longum mittit, vel ille, ut ita dicam, saliaris aut, ut contumeliosius dicam, fullonius; quoius libet ex his elige usum rudem, facilem. Quicquid facies, cito redi a corpore ad animum. Illum noctibus ac diebus exerce; labore modico alitur ille. Hanc exercitationem non frigus, non aestus inpediet, ne senectus quidem. Id bonum cura, quod vetustate fit melius. Neque ego te iubeo semper inminere libro aut pugillaribus; dandum est aliquod intervallum animo, ita tamen ut non resolvatur, sed remittatur. Gestatio et corpus concutit
Abbreviated transcription (Latin):
tͣns ilit. Ille .N. ht suũ fine. Insama ierlibidine orta.: sine t̾minos: Necessaria metit᷑ utilitas Suꝑ¬
uacua quo redigis: Uoluptatib itaq se m̾gunt Quib inꝯsuetudinẽ ad ductis carce ñ possuit.  obħ¬
ctant s ⁊̃ placent. ⁊ desinit eẽ remedio locus. uͥ q̃ fua̾nt uicia mores s̃ Uale.
uod freq̃nt̃ mͥ scrib gr̃as ago. Na qͦ imo mͦ potes te mͥ ostendis. Niis epulã tuã accipio: ũ ñ ꝓti¬
nꝰ una simꝰ. Si immagines nob̾ amicoꝵ absentiũ iocundȩ s. q̃ memoria renonẽt. idesidiũ
absentiȩ falso. atq inanisolatio leuant: qͣnto iocundiorẽ s̃ licte q̃ uera amici absenti uestigia. ueras
notã affer: Nã qd inꝯspectu dulcissimui: id amicimanus epłe ĩp̃ssa p̃stat agnosc̾e. Audisse te scͥb̾sera¬
pione philosopini: cũ istuc applicuis Solet magno cursu u̾ba ꝯuelłe. i n esfundit imo p̃unt ⁊ ur¬

Expanded text:
transilit. Ille enim habet suum finem, inania et ex libidine orta sine termino sunt. Necessaria metitur utilitas; supervacua quo redigis ? Voluptatibus itaque se mergunt, quibus in consuetudinem adductis carere non possunt, et obctant, sed etiam placent, et desinit esse remedio locus, ubi quae fuerant vitia, mores sunt.as ago. Nam quo uno modo potes te mihi ostendis. Nunquam epistolam tuam accipio, quin protinus una simus. » Si imagines nobis amicorum absentium jucundae sunt, quae memoriam renovant, et desiderium absentiae falso atque inani solatio levant, quanto jucundiores sunt litterae, quae amici absentis veras nt ? Nam quod in conspectu dulcissimum est, id amici manus epistulae inpressa praestat, agnoscere. Audisse te scribis Serapionem philosophum, cum istuc adplicuisset: " Solet magno cursu verba convellere, quae non effundit u
Abbreviated transcription (Latin):
Aliter leo aurata uiba demittitur. dum ꝯtrectatun. ⁊ ad patientiam recipiendi ornamenti
ride. Cuiꝰ ħͥ decoꝵ: ñ sine timore aspici. p̃fert̃ illi languido: ⁊ bracteato. Nemo głiri nͥ suo de¬
bet. Uitẽ laudanꝰ. si fructu palmites on̾at. supa pocł̃i ad t̾rã eoꝵ qͥ tulit ãminicło deduc̃
Nũ qͥs hiuc illa p̃feret uitẽ. ciu aureȩ inie. aurea folia dependẽt: Epa it̾ muitẽ fertailita¬
facit nunis insania. Inuicia alt̃ alt̾m trudimꝰ nomꝰ antẽ reuocari adsalutẽ posst̃ qs nemo

Expanded text:
m aurei freni. Aliter leo aurata iuba mittitur, dum contractatur et ad patientiam recipiendi ornamenti decor est, non sine timore aspici, praefertur illi languido et bratteato. Nemo gloriari nisi suo debet. Vitem laudamus, si fructu palmites onerat, si ipsa pondere ad terram eorum, quae tulit, adminicula deducit; num quis huic illam praeferret vitem, cui aurefacit communis insania; in vitia alter alterum trudimus. Quomodo autem revocari ad salutem possunt, quos nemo
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ ꝯeitate.ũ possiᷤ dic̾e facilitatẽ ee illã ñ cełitatẽ. hanc ego inuiro sapiente recipio. ñ exigo ũ or̾o
eiꝰ sine ĩpedim̃to exeat. ꝓferat᷑ tñ malo ꝗ ꝓfluat. Eͥo aut̃ mag̃ te det̾reo ab isto morbo qͥ ñ p̃. tͥ esta¬

Expanded text:
quam concitate, ut posses dicere facilitatem esse illam, non celeritatem. Hanc ego in viro sapiente recipio, non exigo; ut oratio quam concitate, ut posses dicere facilitatem esse illam, non celeritatem. Hanc ego in viro sapiente recipio, non exigo; ut oratio eius sine impedimento exeat, proferatur tamen malo quam profluat. Eo autem magis te deterreo ab isto morbo, quod non potest
Abbreviated transcription (Latin):
illũ ant ostentatio abstułit. aut effectus ĩpetꝰ sin t̾m festinet atꝙ ingerat. qͣnti aures pati ñ¬
posimt Reete gͦ facies sin iuãis istoᷤ qͥ gͣntũ dicãt ñ ꝙ̃ admodł q̃rũt e uipe malueris si necesse
est.ł p. unnitium discere. Qui itaq cum quereretur quomodo. Puincius diceret aselliꝰ
ait. Tractĩ. Nã geminꝰ uariꝰ ait. Iuomͦ istũ disertũ dicati: nescio. Eria u̾ba ñ p. iũg̾eꝰ. liudni ma¬
sano nolo. Nũꝙ. dubitaũ. nũꝙ int̾missit. semel incipiebat. semel desiebat. Quedã m̃n ⁊ natiõib
puto mag̃. aut minꝰ ꝯuenire. Ingc̃i hãc licentiã tułis. Noᷤ. ĩ cũ seribimꝰ int̾pung̾e̾ assueiumꝰ. Cicõ
qͦ nr̃. acͦ romana eloq̃ntia exiluit: gͣdariꝰ fuit.Romanꝰ smno mag̃ se cͥcspic̃ ⁊ estimar. p̃betq e¬
stimandũ. tabianꝰ uir eg̾giꝰ i uita. ⁊ scientia. ⁊ qđ pꝰ ista ẽ eloq̃ntia qͦ disputabat expedite magis

Expanded text:
illum aut ostentatio abstulerit aut affectus inpotens sui, tantum festinet atque ingerat, quantum aures pati possunt. Recte ergo facies, si non videris istos, qui quantum dicant, non quemadmodum quaerunt, et ipse malueris, si necesse est, ut P. Vinicius dicere, qui titubat. Cum quaereretur, quomodo P. Vinicius diceret, Asellius ait: "Tractim." Nam Geminus Varius ait: " Quomodo istum disertum dicatis nescio; tria verba non potest iungere." Quidni masano volo; numquam dubitavit, numquam intermisit; semel incipiebat, semel desinebat. Quaedam tamen et nationibus puto magis aut minus convenire; in Graecis hanc licentiam tuleris; nos etiam custimat praebetque aestimandum. Fabianus, vir egregius et vita et scientia et, quod post ista est, eloquentia quoque, disputabat expedite magis
Abbreviated transcription (Latin):
ut si necessẽ fu̾t.: equo aio inrosa uceat. s in ħ durat᷑ ũ torm̃tis ñ sumitat fidẽ. ĩ si necesse fueriꝰ:¬

Expanded text:
ut si necesse fuerit, aequo animo in rosa iaceat, sut si necesse fuerit, aequo animo in rosa iaceat, s
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ solui. In mores fortuna uis ñ ht. hos disponat ut ꝙ tͣnqͥllissimꝰ ille animus ad ꝑfectũ ueni¬
gerant̃ uulgaria bona: supͣ res suas eminet. siue aliqͥd ex istis. ł om̃ia casus excussit: minor
ñ sit. Si in parthia natus ee̾t: arcũ infans statĩ tendet. Si in germania ꝓtinꝰ puer tenerũ
hastile uibraret.Si auoꝵ nr̃oꝵ. tẽporib fuiss: egiitare. ⁊ hostẽ cominꝰ ꝑcut̃e didiciss: Hec
singłis disciplina gentis suȩ. suadet atq imꝑet. Iuio gͦ huic meditandũ: qdđ adu̾sarꝰ om̃ia
tela qd adu̾sꝰ oe hostiũ genꝰ bñfac̃ Mortẽ ꝯtẽpne̾. ue guinbat aligͥd inse t̾ribile ũ ⁊ animoᷤ
nr̃os qͦs in amorẽ sui nata formaũ offendat: nemo dubitat.Nec .i. opꝰ ee̾t in id ꝯparari .iacu¬
i. in quod instinctu quodã uoluntario iremꝰ sic̃ ferunt̃ oms ad obseruationẽ sui Nemo disc̃

Expanded text:
persolvi. In mores fortuna ius non habet. Hos disponat, ut quam tranquillissimus ille animus ad perfectum venipersolvi. In mores fortuna ius non habet. Hos disponat, ut quam tranquillissimus ille animus ad perfectum veniCui sive adgeruntur vulgaria bona, supra res suas eminet, sive aliquid ex istis vel omnia casus excussit, minor non fit. Si in Parthia natus esset, arcum infans statim tenderet; si in Germania, protinus puer tenerum hastile vibraret; si avorum nostrorum temporibus fuisset, equitare et hostem comminus percutere didicisset. Haec singulis disciplina gentis suae suadet atque imperat. Quid ergo huic meditandum est ? Quod amortem contemnere, quae quin habeat aliquid in se terribile, ut et animos nostros, quos in amorem sui natura formavit, offendat, nemo dubitat; nec enim opus esset in id comparari et acui, in quod instinctu quodam voluntario iremus, sicut feruntur omnes ad conservationem sui. Nemo discit,
Abbreviated transcription (Latin):
tornũ. ⁊ inertẽ uocat. Scĩ qͦsdã ꝑu̾se loqͥ ⁊ significare ꝯtͣria felicẽ uocabãt. Quio gͦ: errat ne
illuo qͥ curo qd̃ quib dã nimis horridi anum uidet᷑. ⁊ tetͥci. Ariston aiebat male se adole̾¬
te ip̃a tͥsticia ꝑseu̾et mͦ cole u̾tutẽ. ꝑluib̾e liber alia studia. ñ illa quib ꝑfundi satis s ħ qͥb tin
gendus aiꝰ. ħ discendi tẽpꝰ. Quid gͦ: aliqͦd : qͦ ñ sit discendũ: Minime. S q̃ admod oib anni stu-¬
de honestii: ita ñ om̃ib institui. lurpiᷤᷤ iridicła re elem̃tariꝰ senex. Iuueni parandũ. seni
utendũ : facies gͦ rẽ utilisimã tͥ. siillũ ꝗ obtimũ fec̾is. Nec aiũt bñficia ee expetenda tͥbuen¬
turpe creditori ꝙ spei bone: deqͦquere. Ad illud es alienũ soluendũ opuse nogocianti naui¬
gatione ꝓsꝑa. Ngrũ colenti ub̾tate eiꝰ quã colic t̾re. celi fauore. Ille qd debet sola pͭ uoluntate

Expanded text:
se loqui et significare contraria. Felicem vocabant; quid ergo ? Erat ? Ne illud quidem curo, quod quibusdam nimis horridi animi videtur et tetrici. Ariston aiebat malle se aduleste ipsa tristitia, peadmodum omnibus annis studere honestum est, ita non omnibus institui. Turpis et ridicula res est elementarius senex; iuveni parandum, seni utendum est. Facies ergo rem utilissimam tibi, si illum quam optimum feceris; haec aiunt beneficia esse expetenda tribuen opus est negotianti navigatione prospera, agrum colenti ubertate eius, quam colit, terrae, caeli favore; ille quod debet, sola potest voluntate
Abbreviated transcription (Latin):
subito uidenc: Assero te mͥ. meũ opns es. Ego cũ uidissẽ indolẽ tuã. iniecimanũ. erortaiꝰ sũ. addi¬
di stimmilos nec lente ire passus sũ: s. subin incitaui. ⁊ nc̃ ide facio s iã currentẽ hortor et
inucẽ hortantẽ. liid aliuo inquis adbuc uolo in hoc: Plurimũ: Nõ sic qͦmͦ pͥncipia to ciꝰoꝑis
dimidiũ occupare dicunt᷑: ita res aio ꝯstat.Itaq pars magna bonitatis : uelle fieribonũ. Sxi quẽ bonũ
dicim: ꝑfectũ ab solutũ que malũ face̾ nulla uis. milla necessitas possit. Hinc inte ꝓspicio siꝑseu̾a¬
iis. uin cubii̾s.⁊ id eg̾is. ũ oi̾a facta. dictaq tua int̃ se ꝯgruant. ac respondeant sibi. ⁊ una forma ꝑcꝰsa
ob ħ ꝓfice. ii amare discas. festina gͦ dũ mͥ ꝓficis: ne istuo altĩ didiceris. E go ꝙͣ ꝑcipio iã fructu. cũ figo
imo nos aĩo futr ro. ⁊ qͥcqͥd etatimeȩ uigoris ab cessit: id ad me excua ꝗꝙ ñ multũ ab: redit̾um.s tn

Expanded text:
subito vident ? Adsero te mihi; meum opus es. Ego quom vidissem indolem tuam, inieci manum, exhortatus sum, addidi stimulos nec lente ire passus sum, sed subinde incitavi; et nunc idem facio, sed iam currentem hortor et invicem hortantem. "Quid aliud?" inquis; "adhuc volo." In hoc plurimum est, non sic quomodo principia totius operis dimidium occupare dicuntur; ista res animo constat. Itaque pars magna bonitatis est velle fieri bonum. Scis quem bonum dicam ? Perfectum, absolutum, quem malum facere nulla vis, nulla necessitas possit. Hunc te prospicio, si pe incubueris et id egeris, ut omnia facta dictaque tua inter se congruant ac respondeant sibi et una forma percussa ob hoc profice, ut amare discas. Festina ergo, dum mihi proficis, ne istuc alteri didiceris. Ego quidem percipio iam fructum, cum mihi fingo uno nos animo futuros et quicquid aetati meae vigoris abscessit, id ad
Abbreviated transcription (Latin):
alit̾ ñ pͭ. humił res stulticia abiecta. sordila. seruił multis affectib ⁊ seuissumꝰ sub iecta. hos
tã gͣnẽ dños. antdũ alt̾natĩ ĩꝑantes. int̾dũ parit᷑. d̾mittit ate sapi̾a. q̃ sola lib̾ta̾: Una ad hãc
fert uia. iꝗđ recta. Nõ aberrab. uade cͥto gͣdu. Siius oĩa tͥ subice: te subice rõi. Multoᷤ reges
innos incurrit. ꝗ no mn illa. Turpe ñ ire si ferri isubito in medio turbine rer̃. stupẽtẽ q̃re
freqͣntemꝰ. Płrimũ ꝓfic̃ sermo. q̃. minutatĩ irrepit aĩo. disputationẽ p̃parate. et

Expanded text:
lis res est stultitia, abiecta, sordida, servilis, multis affectibus et saevissimis subiecta. Hos lis res est stultitia, abiecta, sordida, servilis, multis affectibus et saevissimis subiecta. Hos tam graves dominos, interdum alternis imperantes, interdum pariter, dimittit a te sapientia, quae sola libertas est. Una ad hanc fert via, et quidem recta; non aberrabis. Vade certo gradu; si vis omnia tibi subicere, te subice rationi; multos reges in nos incurrit quam nos in illam. Turpe est non ire, sed ferri et subito in medio turbine rerum stupentem quaerfrequentemus. Plurimum proficit sermo, quia m
Abbreviated transcription (Latin):
reponat dies. Quã multi recisarent nͥ oblito̾ reducet S p̾ea diligentꝰ docebo oĩa q̃ uident̃ pire.
mutari. Equo aĩo debet reditus exire. Obserua orbẽ rer̃ in se remeantiũ uideb nich in ħ mudo
extingius: uicib descende̾ ac surg̾e. ẽstas abit s alt̃ illa annus addiic. Uens cecidit. referet̃
illã sui m̃ses. Solẽ nor obruit. s ipa̾m statĩ dies abiget. Sellarũ iste discursus qͥcqͥd p̃tut re¬
pecit. Pars celileuatur assidue. pars m̃git᷑. Deniq fine facia siħ unũ ad iec̃o. nec infantes.
nec pueroꝰ nec mñte lapsõ cim̾e morẽ ⁊ et c̃pisimũ si ea securiat᷑ nob̾ rõ ñ p̃sat ad qͣ sulticua pi¬
God marimum uinculum est ad bonam mentem ꝓmisisti uirumbonum. sacramenco i¬
gatus es. Der̾ipit se siqͥs tͥ dix̾it molle eẽ miliciã. ⁊ facile. Nolo te d̾cipi. Ead̃ honestissimi
locant. ⁊edunt. ac bibũ.q̃ ꝑsanginnẽ recddãt: cauet᷑ ũ ista. ł imiiti patiant᷑. At est. ũ uolens.

Expanded text:
multi recusarent, nisi oblitos reduceret. Sed postea diligentius docebo omnia, quae videntur perire, mutari. Aequo animo debet rediturus exire. Observa orbem rerum in se remeantium; videbis nihil in hoc mundo extingui, sed vicibus descendere ac surgere. Aestas abît, sed alter illam annus adducet; hiemps cecidit, referent illam sui menses; solem nox obruit, sed ipsam statim dies abiget. Stellarum iste discursus quicquid praeterit repetit; pars caeli levatur assidue, pars mergitur. Denique finem faciam, si hoc unum adiecero, nec infantes nec pueros nec mente lapsos timere mortem et esse turpissimum, si eam securitatem nobis ratio non pod maximum vinculum est ad bonam mentem, promisisti virum bonum, sacramento rogatus es. Deridebit te, si quis tibi dixerit mollem esse militiam et facilem. Nolo te decipi. Eadem honestissimi locant et edunt ac bibunt, quae per sanguinem reddant, cavetur, ut ista vel inviti patiantur; a te, ut volens
Abbreviated transcription (Latin):
a cũ amico habebit. qui multa cũ hoi̾e. ħlucili uiroꝵ obcime. mͥ abistiᷤ subtilib p̃cipi
malo.qͥd amico p̃stare debeam. qͥd homini. ꝙ qͦt modis amicꝰ dicat᷑ :⁊ hꝰ ꝗͣ multa signific&
⁊ silłas dig̾is. Scilicet nͥ int̾rogationc uaferrimas struxero: ⁊ ꝯdusione falsa a uero
nascens m̃cdaciũ astͥnrꝰo: ñ poco afugiẽdi petenda seeͥne. Pldet me Ire tã seria sene̾¬
us silła: mus autẽ cascũ rodit. Silla gͦ caseu¬
tior fuero: caseũ lib̾ comedat nͥ forte illa acutior: collectio. Mus sifla: Siłła aut: caseũ

Expanded text:
 Lucili virorum optime, mihi ab istis subtilibus praecipi malo, quid amico praestare debeam, quid homini, quam quot modis amicus dicatur, et homo quam multa significet. et syllabas digeris. Scilicet nisi interrogationes vaferrimas struxero et conclusione falsa a vero nascens mendacium adstrinxero, non potero a fugiendis petenda secernere. Pudet me; in re tam seria senest, mus autem caseum rodit, syllaba ergo casetior fuero, caseum liber comedat. Nisi forte illa acutior est collectio: " Mus syllaba est. Syllaba au
Abbreviated transcription (Latin):
eni ꝯuntarum censura: ꝑmissi ꝑstat infelix. ⁊ expectat quos adulitio:⁊ intemꝑantia. aut gule
sacietate fastidiat. qͥd illo die esuriat. Cũ iscenare ñ sustinet. ⁊ maiestatis sue dimimicione putat
ũ indi. ⁊eũ q̃ illi ĩpegerat titulũ qͥ int̾ ridicła mancipia ꝓdurãt aliis int̾ntib exeludr. Re¬
tulit illi grãm seruiis. Ille ĩ pͥmã decuriã ꝯiectus inqͣnocẽ p̃co exꝑit᷑. uip̾e illu imucẽ
apolegañ. ⁊ ipẽ ñ iuidicaũ de domo sua dignĩ. Dñis calixcũ uendidiu: s: dño ꝗ multa calistꝰ
Uis tu cogitare istũ que seriuim tuũ uacas exisd seminib ortũ eod srui celo eq̃ spͥaͣe. eque

Expanded text:
ivarum censura permissa est, perstat infelix et exspectat, quos adulatio et intemperantia aut gulae satietate fastidiat, quid illo die esuriat. Cum his cenare non sustinet et maiestatis suae deminutionem putat um vidi et eum, qui illi inpegerat titulum, qui inter reicula mancipia produxerat, aliis intrantibus excludi. Rettulit illi gratiam servus ille in primam decuriam coniectus, in qua vocem praeco experitur; et ipse illum invicem apologavit, et ipse non iudicavit domo sua dignum. Dominus Callistum vendidit; sed domino quam multa Callistus ! Vis tu cogitare istum, quem servum tuum vocas, ex isdem seminibus ortum eodem frui caelo, aeque spirare, aeque
Abbreviated transcription (Latin):
cupiditates d̾mit. qͥd tẽꝑat. Utinã t̾m ñ ꝓdessent. Nocent. ħ tͥ cũ uoleᷤ manifestissimũ faciã
ominui. i debilitari gnosam indolẽ. inistaᷤ argutias yiectã. Pudet dice. ꝯtͣ fortaimã mi¬
litaturis: q̃ porrigat tela q̃ admodũ illo subornent. Hac ad sumũ bonũ it. ꝑistud: pħe

Expanded text:
cupiditates demit ? Quid temperat ? Utinam tantum non prodessent! Nocent. Hoc tibi, cum voles, manifestissimum faciam, cupiditates demit ? Quid temperat ? Utinam tantum non prodessent! Nocent. Hoc tibi, cum voles, manifestissimum faciam, comminui et debilitari generosam indolem in istas argutias coniectam. Pudet dicere, contra fortunam militaturis quae porrigant tela, quemadmodum illos subornent. Hac ad summum bonum itur ? Pe
Abbreviated transcription (Latin):
pauptas urit. aliũ diuiciȩ ł aliene torquent .ł sue. Ille mala fortiã horret.ħ se feli¬
citati sue subduic̾e cupit. hc̃ boi̾es male hnit.illũ du uno mͥ lusora ista ꝯponis: Nõ :
iocandi locus. Ad miseroᷤ ad uocatis es opẽ laturũ te naufragis. captis egris egentib
intente securis subiectii p̃stantib caput. pollicitus es. In. diuit̾is. qͥd agis: ħ cũ quo
ludes. timet succurri. Suid qͥ lag̃ati respondet̃ pͥenis. Sm̃s andiq ad te manꝰ tendẽ
pdite uite. picureq aur iliũ aligd implorant.Ince spes. opesqs. Hogat ũ ex tanta
illos ulutatione extrahas. ut disiectis. ⁊eipantib clarum ueritatis lum̃ ostendas. dic quid nata
necessariũ fecit. qͥo supuacuũ.q facile̾ lege posin̾t. ꝙ iocunda sit uitã. ꝙ expedita illis seqͣnti
b ꝗ acba. ũ plicita eoꝵ q̃ opiniom plisꝙ natẽ credidei: si pͥ docuis. q̃ partẽ eoꝵ leuatã sint qͥd istoꝵ

Expanded text:
se felicitati suae subducere cupit. Hunc homines male habent, illum di. Quid mihi lusoria ista conponis ? Non est iocandi locus; ad miseros advocatus es. Opem laturum te naufragis, captis, aegris, egentibus, intentae securi subiectum praestantibus caput pollicitus es. Quo diverteris ? Quid agis ? Hic, cum quo ludis, timet; succurre, †quidquid laqueti res pendentium penis. † Omnes undique ad te manus tendunt, perditae vitae perituraeque auxilium aliquod inplorant, in te spes opesque sunt. Rogant, ut ex tanta illos volutatione extrahas, ut disiectis et errantibus clarum veritatis lumen ostendas. Dic, quid natura necessarium fecerit, quid supervacuum, quam faciles leges posuerit, quam iucunda sit vita, quam expedita illius docueris, quam partem eorum levatura sint. Quid istorum
Abbreviated transcription (Latin):
plicet᷑ sibi etas: habit̾um se cepꝰ qͦ legat liricos. eoł loco dialecticoᷤᷤ: Tristiꝰ mepti s̃ illi. ex ꝓfe¬
so lasciuiũ. hii ag̾e ipsõ aliqͥd eristimãt. Nec ego nego ꝓspicienda ista .s ꝓspicienda t̃m. i
excutit. quicquio parociosa collegerat. Nonuaeat michi uerba dubie cadentia ꝯsectari. ⁊ ua¬
fricũ iniłł meã exꝑiri. Aspice qͥcocant ppłĩ q̃ menia clausis ferrũ acuant portis. Dagnoms
aĩo strepitꝰ iste belli cͥcsonantiꝰ exaudiendus: Dem̃s oĩb inito uider. sicũ saru i muinim¬
eũ muroꝵ sene. feminet. ꝯgererẽt. eũ iuuient᷑ intͣ portas armata signũ eruptiois eispecta¬
ret. aut poscet. cũ hostilia in portiꝰ tela uibrarẽt :uip̃m solũ substossionib: icimclis
trem̾et sedẽm ociosus: ⁊ci modi q̃stiunclas ponens. ⁊dñ ꝑdidisti ecornuas a habe. Alias

Expanded text:
o pone dialecticos; tristius inepti sunt. Illi ex professo lasciviunt, hi agere ipsos aliquid existimant. Nec ego nego prospicienda ista, sed prospicienda tantum et excutit quicquid pax otiosa collegerat. Non vacat mihi verba dubie cadentia consectari et vafritiam in illis meam experiri. Adspice qui coeant populi, quae moenia clusis Ferrum acuant portDemens omnibus merito viderer, si cum saxa in munimentum murorum senes feminaeque congererent, cum iuventus intra portas armata signum eruptionis expectaret aut posceret, cum hostilia in portis tela vibrarent et ipsum solum suffossionibus et cuniculis tremeret, sederem otiosus et eiusmodi quaestiunculas
Abbreviated transcription (Latin):
tanꝙ salitatores. hoc qui direrit. obluusceͥtur id dominis parum nonesse. qđ deo sat est qui
colit᷑. iamat᷑. Nõ p̾ amor cũ timore misceri. Reclissime gͦ face̾ te uidico qd tim̾i a serius
tuiꝰ nõ uis. d u̾boꝵ castigatio̾e ut̾is. Uerb̃ib multa a̾moneant᷑ ñ qͥcqͥd nõ offendic. i ledit.
S ad rabiẽ cogt ꝑuenire d̾liciȩ. ũ qͥcqͥd ñ ex uoluntate respõdit: irã euocet. Regũ nob̾
in duimꝰ aĩos. lla illi qͦ obliti ⁊ suarũ uiriũ. ⁊ in becillitatis alienȩ sic excandescũt. sic
senuit qͣsi inuiriã accoꝑint. Acuiꝰ rei ꝑicło illos fortune sue magnitudo tutissimo pstat.
Nec ħ ignorant. s occasionẽ nocendi captant q̃rendo acceꝑiit iniuriã ũ face̾nt. diutiꝰ te mora¬
ri nolo. Nõ .i. tͥ exhortatioe opꝰ. ħ hn̾t int ceta bom mores. placẽt sibi ꝑmanẽt. Ieuis: mali¬
cia. sepe mutatur. non in meluis. s inaliud. U aLe.

Expanded text:
salutatores ?" Hoc qui dixerit, obliviscetur id dominis parum non esse, quod deo sat est. Qui colitur, et amatur; non potest amor cum timore misceri. Rectissime ergo facere te iudico, quod timeri a servis tuis non vis, quod verborum castigatione uteris; verberibus mute respondit, iram evocet. Regum nobis induimus animos. Nam illi quoque obliti et suarum virium et inbecillitatis alienae sic excandescunt, sic saeviunt, quasi iniuriam acceperint, a cuius rei periculo illos fortunae suae magnitudo tutissimos praestat. Nec hoc ignorant, sed occasionem nocendi captant querendo; acceperunt iniuriam ut facerent. Diutius te morari nolo; non est enim tibi exhortatione opus. Hoc habent inter cetera boni mores: placent sibi, permanent. Levis est malitia, saepe mutatur, non in melius, sed in aliud. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
cutẽ. Me qͦ. istosipossẽ cͣnfferrẽ. ⁊ nͥ mat̾e ce fine officii sꝑare impet̾tũ: hãc senile expeditionẽ
indixisse mͥ. ne me haribdiꝰ. ⁊ scilla. ⁊ fabulosũ istud fretũ St̾rere potuissent. Transnassẽ ista
ñ solũ tͣnsiecisse. dũ mͦ ce ꝯplecti posse. ⁊ p̃sens estimare qͣntĩ aĩo creuisses. Cet̾m qͥ libros meos tibi
mltti desid̾as. ñ mag̃ ĩo me de̾sertui puto. ꝗ formosũ putarẽ si naginẽ meã pet̾es. Indulgenciȩ
q̃rã ad inic ñ sciã. ⁊ ꝯtuma cit̾ q̃rã. Nõ .i. me cuiꝗ emancipaui. nulliꝰ nom fero. multoꝵ magnoꝵ. inroꝵ

Expanded text:
cutere. Me quoque isto, si possem, transferrem, et nisi mature te finem officii sperarem inpetraturum, hanc senilem expeditionem cutere. Me quoque isto, si possem, transferrem, et nisi mature te finem officii sperarem inpetraturum, hanc senilem expeditionem indixissem mihi nec me Charybdis et Scylla et fabulosum istud fretum deterrere potuissent. Tranassem ista, non solum traiecissem, dummodo te conplecti possem et praesens aestimare, quantum animo crevisormosum putarem, si imaginem meam peteres. Indulgentiae quaeram adhuc, non sciam, et contumaciter quaeram. Non enim me cuiquam emancipavi, nullius nomen fero
Abbreviated transcription (Latin):
ñ anteꝗ nieh̃: Apͥmo mudi ortu. usq in ħ tẽpꝰ ꝑdia ÷ noꝰ ex spendidis. sordidisq alc̃¬
nata series. Pofac̃ nobilẽ atum plenũ fumosis imaginib Nemo inñra gł̃im uͥrit.
ber int̃ ingenios. hiomꝰ inqͥs. Si mala bonaq ñ ppło auctore distinris. Intuedũ
rari. i inmalũ ñ pocest. Iuid ÷ gͦ in qͦ errat cũ õs b̾atã uitã obtent᷑. Quod inssruta
ꝯcussa fiducia: sollicituduns colligunt causas. ⁊ ꝑ insidiosum iter uite non tantum ferunt sarcinas
s tbnic. Ita longiꝰ ab effectu eiꝰ qd petunt sẽꝑ abscedĩ. ⁊ qͦ pł oꝑȩ ĩpendũt: ħ se mag̃ ĩpediũt. et
ferunt᷑ retͦ. q euenit in lab̾into ꝓꝑantib ip̃a illoᷤ uelocitas implicat. uale.
ibroꝵ. istic inopiã et̾ q̃reri. Nõ refert ꝙ mnultos s ꝙ bonoᷤ habeas Lectio certa ꝓ d uari-¬
a: delectat. Qui qͦ d̾stinaũ ꝑuenire uult: unã seqͣt uiã. ñ ꝑ multoᷤ uaget᷑. Nõ ire istuc. s errare est.

Expanded text:
 est. A primo mundi ortu usque in hoc tempus perduxit nos ex splendidis sordidisque alternata series. Non facit nobilem atrium plenum fumosis imaginibus. Nemo in nostram gloriam vixit ber inter ingenuos. " Quomodo?" inquis. Si mala bonaque non populo auctore distinxeris. Intuendum avari enim in malum non potest. Quid est ergo, in quo erratur, cum omnes beatam vitam optent ? Quod instrumenconcussa fiducia, sollicitudinis colligunt causas et per insidiosum iter vitae non tantum ferunt sarcinas, sed trahunt; ita longius ab effectu eius, quod petunt, semper abscedunt et quo plus operae inpenderunt, hoc se magis impediunt et feruntur retro. Quod ibrorum istic inopiam esse querens. Non refert, quam multos, sed quam bonos habeas; lectio certa prodest, varia delectat. Qui, quo destinavit, pervenire vult, unam sequatur viam, non per multas vagetur. Non ire istuc, sed errare est.
Abbreviated transcription (Latin):
et ꝯputarc dãpnũ meũ. Comag̃ itaq indignor aliqͦs ex ħ tepore. qͥ suffic̾e ne ad necessaria

Expanded text:
et conputare damnum meum. Eo magis itaque indignor aliquos ex hoc tempore, quod sufficere ne ad necessariaet conputare damnum meum. Eo magis itaque indignor aliquos ex hoc tempore, quod sufficere ne ad necessaria
Abbreviated transcription (Latin):
spectũ in credibile: ꝙ rescẽs d̾sidiũ tui fec̾int torꝰ mͥ in ocłis es. Cũ mari̾e̾ ate discedo uideo
lacͥmã ꝯbibentẽ. ⁊ affectib tius int̾ ip̃am coertionẽ excuntib nob̾ sati resistentẽ. Modo amisisse
uelle ag̾e. mͦ de si posse. Infinita: uelocitaᷤ tẽporiᷤ ꝙ mag̃ apparet respicientib Nã ad p̾sen¬
ta intentoᷤ fallit adeo p̃cipitiᷤ. Fuge tͣnsicꝰ. leni: Causa buiꝰ reiq̃ris: Quicqͥd tꝑis tͣnsit: eođ loco:
parit̾ aspicit᷑. una iacet. om̃ia in ĩꝓfundẽ cadunt. Et alioquin ñ possunt longita int̃ ualla et in ea
derisit. Aliudex ħ infantia fec. aliud puericiã aliud adolescentiã aliud inclinationẽ qͣndĩ ab
adolescentia ad senectutẽ. aliud ip̾am senectutẽ. in quam annꝰ totꝰ qͦsdã d gͣdus posuit. M te ꝑse
uelox tẽpꝰ uicdi. nc̃ incredibił cursus apparet. siue q amoueri lineas sentio. siue q attẽde cepi

Expanded text:
do. Video lacrimas conbibentem et adfectibus tuis inter ipsam coercitionem exeuntibus non satis resistentem. Modo amisisse velle agere, modo desii posse. Infinita est velocitas temporis, quae magis apparet respicientibus. Nam ad praesentia intentos fallit; adeo praecipitis fugae transitus lenis est. Causam huius rei quaeris ? Quicquid temporis transit, eodem loco est; pariter aspicitur, una iacet. Omnia in idem profundum cadunt. Et alioqui non possunt longa intervalla esse in ea derisit; aliud ex hoc infantiam fecit, aliud pueritiam, aliud adulescentiam, aliud inclinationem quandam ab adulescentia ad senectutem, aliud ipsam senectutem. In quam angusto quodam quot gradus posuit! Modo te pvelox tempus videri; nunc incredibilis cursus apparet, sive quia admoveri lineas sentio, sive quia adtendere coepi
Abbreviated transcription (Latin):
ipo grosa. qͥledit. Do ae qͥadmad huic simlicudinẽ possi dinose. Ilenit ad ꝓ amnico blandis inmi¬
cat ꝓcauto timidis accipͥr. In hiꝰ magno ꝑicłoertamꝰ. hi certas notas inpͥme. Cȩt̃m qͥ it̃rogatur
calelies in quib: me fallacia ipa delectat. effice ũ qͦmꝰ fiuat intelliga ꝑdidiusũ. Idẽ de istis
captiomib dico Quo m. noiẽ potiꝰ sophisimata appelle. Tlec ignora̾ti nocent. nȩscientẽ uun. Si
utig iis u̾boꝵ abigiitatẽ s̾duce ħ nos doce bi̾tũ ñ eũ cẽ que iuulg̾apellat. ad quẽ pecunia nagna

Expanded text:
udinem possim dinoscere. Venit ad me pro amico blandus inimir ignavia, pro cauto timidus accipitur; in his magno periculo erramus. His certas notas inprime. Ceterum qui interrogatur,calculi, in quibus me fallacia ipsa delectat. Effice, ut quomodo fiat intellegam; perdidi usum. Idem de istis captionibus dico; quo enim nomine potius sophismata appellem ? Nec ignoranti nocent nec scientem iuvant. Si utique vis verborum ambiguitates diducere, I hoc nos doce, beatum non eum esse, quem vulgus appellat, ad quem pecunia magna
Abbreviated transcription (Latin):
incubuit. ideo ferrumex hisdem tenebris eẽ ꝓlatum. quibaurum
⁊ argentum ne aut instrum̃tum moedes mud tuas de eẽt auit. p̃tium.
⁊ tamen adhuic ista ł aliquam matĩam. habent. Es in quo ecrorem
oculorum animus sud sequi possit. ideo istic diplomata ⁊ singea¬
phal ucantiones uacua habendi simula chra dbra auaritip quedã
rabdantis rque dccipiant animum. in aniunopimone gaudentẽ.
Aorantusn qusunt. quid fenuis et calendarium ⁊ usuira. dischu¬

Expanded text:
incubuit. Video ferrum ex isdem tenebris esse prolatum, quibus aurum incubuit. Video ferrum ex isdem tenebris esse prolatum, quibus aurum et argentum, ne aut instrumentum in caedes mutuas deesset aut pretium. Et tamen adhuc ista aliquam materiam habent; est, in quo errorem oculorum animus subsequi possit. Video istic diplomata et syngraphas et cautiones, vacua habendi simulacra, umbracula avaritiae quaedam laborantis, per quae decipiat animum inanium opinione gaudentem. Quid enim ista sunt, quid fenus et calendarium et usura, nisi hu
Abbreviated transcription (Latin):
rundo sunt. Iunguntur int̾se ⁊ insuꝑalii binis sruꝑ ponunt᷑. ñ satis mu¬
liebris insania uiros suꝑiecerat. insi bina ac torna patͥmonia. aurib sin¬
głis pependissẽt.ideo sericas uestes si uestes uocandȩ sunt. inquibus
nichil ẽ. quo defendi corpus. aut deniq pudor possit. Quibus sumptis pa¬
rum liquido. nudam se ñ eõ urabit. Hȩ ingentei summa ab ignotis ⁊̃
ad commertium gentib accersiuntur. ut matronȩ mꝑ̃ ne ad ulteris
quidem plus sui incubil culo quam inpublieo ostendant. Quid agis
auaritia qd̾ rerum caritate aurum tuum uictum ẽ. Omnia uta que
retiili. inimnaiore honore p̃tioꝙ sunt. Nunc uolo tuas opes recognoscẽ
Lamnas itrnuisq matĩę ad quas cupiditas nr̃a caligat. ad me bereules
terra quiȩ quicqd utile futurum nobis erat ꝓtiuit. istadefodit ⁊ mersit.
Et ut noriosis reb ac malogentium inmedium ꝓdituris toto pondere

Expanded text:
rundo sunt ; iunguntur inter se et insuper alii binis superponuntur. Non satis murundo sunt ; iunguntur inter se et insuper alii binis superponuntur. Non satis muliebris insania viros superiecerat, nisi bina ac terna patrimonia auribus singulis pependissent. Video sericas vestes, si vestes vocandae sunt, in quibus nihil est, quo defendi aut corpus aut denique pudor possit, quibus sumptis parum liquido nudam se non esse iurabit. Hae ingenti summa ab ignotis etiam ad commercium gentibus accersuntur, ut matronae nostrae ne adulteris quidem plus sui in cubiculo, quam in publico ostendant. " Quid agis, avaritia ? Quot rerum caritate aurum tuum victum est ! Omnia ista, quae rettuli, in maiore honore pretioque sunt. Nunc volo tuas opes recognoscere, lamnas utriusque materiae, ad quam cupiditas nostra caligat. At mehercules terra, quae, quidquid utile futurum nobis erat, protulit, ista defodit et mersit et ut noxiosis rebus ac malo gentium in medium prodituris toto pondere
Abbreviated transcription (Latin):
urãrum. Prima mͥ iuxuriȩ spolia ꝓpone. siue illaiuis ꝑ ordinem expandere.
siue ut ẽ melius iunum aceruum dare. Uideo elaboratam scupulosadi¬
stinctione testudinẽ. ⁊ fedissimorum pigerrimorumq animalium testas
ingentib p̃tiis emptas. In quib ipsa illa que placet uarietas subditis medi¬
cam̃tis insimilitudinẽ ueri coloratur.Uideo utic mensas ⁊estimatum
lignũ senatoriocensu. eo p̃tiosius quo illud inplures notdos arboris infelici¬
tas torsit. Uideo istic cristallina quarum acridit fragilitas p̃tium. Om¬
nium enim rerum uoluptas. apud imꝑitos. ipso quo fugare debet ꝑiculo
cresseit. Uideo murrea pocula. parumscilicet lururia magno fueriit.
nisi qd̾ uomant. capacib geminis int̃ se ꝓnuntia uẽ.Uideo uniones ñ
singulos singulis aurib comparatos. ⁊am enim exercitatȩ aures oneri fe¬

Expanded text:
vestrarum. Prima mihi luxuriae spolia propone, sive illa Vis per ordinem expandere vestrarum. Prima mihi luxuriae spolia propone, sive illa Vis per ordinem expandere sive, ut est melius, in unum acervum dare. Video elaboratam scrupulosa distinctione testudinem et foedissimorum pigerrimorumque animalium testas ingentibus pretiis emptas, in quibus ipsa illa, quae placet, varietas subditis medicamentis in similitudinem veri Coloratur. Video istic mensas et aestimatum lignum senatorio censu, eo pretiosius, quo illud in plures nodos arboris infelicitas torsit. Video istic crystallina, quorum accendit fragilitas pretium ; omnium enim rerum voluptas apud imperitos ipso, quo fugari debet, periculo crescit. Video murrea pocula ; parum scilicet luxuria magno fuerit, nisi, quod vomant, capacibus gemmis inter se propinaverint. Video uniones non singulos singulis auribus comparatos ; iam enim exercitatae aures oneri fe
Abbreviated transcription (Latin):
ertiris furmȩ q inbiis. que ꝓposuit constantiȩ. E ioquentie uero eius queres
foiti smoti deceat:Non concinatȩ nec inuerba sollicite. s ingenti animo
put mpetus tllit cessuas ꝓsequentis. Huic ñ dubito. quinꝓudentia et
talem nrtim. dicale medicendi facultatem. dederit. neaut exomplum sc̃ło
mo aut coniutium de eẽt. Demetuo si res nr̃as aliquis deorum. posiden¬
sas uelis tindere sub lege derta ne liceat donare. affirmauerim repudiatu¬
nn dictu ruri ne. Si go uer me ad istud inextr cabule ponduis nonalaigo.
ue imallam fecem reu munc expedittum hominẽ demitto. Q uuid ad medes¬
fers pploꝵ omutum mala: quȩ nedaturus cauidem astiperem q n modtai
uideo quȩ me donare ũ deceat. Uolo sub conspectu meo ponere. quȩ gẽ¬
tium oculos regumq p̃stringunt. uolo intueri p̃tia sanguinis. animarũꝙ

Expanded text:
entiae firmaeque in iis, quae proposuit, constantiae, eloquentiae vero eius, quae res entiae firmaeque in iis, quae proposuit, constantiae, eloquentiae vero eius, quae res fortissimas deceat, non concinnatae nec in verba sollicitae, sed ingenti animo, prout impetus tulit, res suas prosequentis. Huic non dubito quin providentia et talem vitam et talem dicendi facultatem dederit, ne aut exemplum saeculo nostro aut convicium deesset. Demetrio si res nostras aliquis deorum possidendas velit tradere sub lege certa, ne liceat donare, adfirmaverim repudiaturum dicturumque : " Ego vero me ad istud inextricabile pondus non adligo nec in altam faecem rerum hunc expeditum hominem demitto. Quid ad me defers populorum omnium mala ? Quae ne daturus quidem acciperem, quoniam multa video, quae me donare non deceat. Volo sub conspectu meo ponere, quae gentium oculos regumque praestringunt, volo intueri pretia sanguinis animarumque
Abbreviated transcription (Latin):
Non opus ẽ inquit uobis eo ciue. cui plus opussit quam unicuu. Quanto ma¬
ioris uiri putas repusse hoc munus quam meruisse: Multi enimfines aliis ab-¬
stulerunt. sibinemo constituit. Ergo cum animũ sapientis intuemur. poten¬
tem omnium ⁊ ꝑ unuiersa dimissum. omnia illius eẽ dicimus. Cumad ħ hoc
ius cottidianum siita restulerit. capite censebitur. Multum int̾ ẽ possess io
eus aninio ac magnitudine estimet᷑ ancensii. Hec uniuersa habere de quib
ioqueris. ab hominabitur. Non referamtibi socratẽ. chrisippum. zenonẽ.
icȩteros magnos quid̾e uiros. Maiores quidem. quia inlaudem uetusto¬
rum iniuidia ñ obstat. paulo ante demetrium retuli. quẽ mͥ uidetur
rerum natura nr̃isretulisse temporib. Ut ostenderet nec illum a nobis
corrumpi. nec nos ab illo corripiposse: Uirum exactȩ licet. neget ipse sapi¬

Expanded text:
Non opus est," inquit, " vobis eo cive, cui plus opus sit quam uni civi." Quanto maNon opus est," inquit, " vobis eo cive, cui plus opus sit quam uni civi." Quanto maioris viri putas respuisse hoc munus, quam meruisse ! Multi enim fines aliis abstulerunt, sibi nemo constituit ! Ergo cum animum sapientis intuemur potentem omnium et per universa dimissum, omnia illius esse dicimus, cum ad hoc ius cotidianum, si ita res tulerit, capite censebitur. Multum interest, possessio eius animo ac magnitudine aestimetur an censu. Haec universa habere, de quibus loqueris, abominabitur. Non referam tibi Socraten, Chrysippum, Zenonem et ceteros magnos quidem viros, maiores quidem, quia in laudem vetustorum invidia non obstat. Paulo ante Demetrium rettuli, quem mihi videtur rerum natura nostris tulisse temporibus, ut ostenderet nec illum a nobis corrumpi nec nos ab illo corripi posse, virum exactae, licet neget ipse, sapi
Abbreviated transcription (Latin):
solum quidem amplitudine. illoꝵ at magnificentia dignum. tam̃ a sacs ꝓfa¬
na discerm. Et ñ omnia licere mangulo. cui fam nom̃ impositum ẽ. que sub
cȩlo inconspectu siderum licent. Iniuriam sacͥlegus deo quid̾e ñ potest
facere. quẽ extraictum sua diuinitas posuit.S punit᷑ quia tamquã deo
fecit. Opinio illum nr̃a ac sua obligat. pęnȩ. Quomodo gͦ sacͥlegus iudetur
qui aliqͥd aufert sacri : ⁊̃ si quocũq trinstulit. qd̾ subripuerat intra t̃minos
undiẽ. Sic ⁊ sapienti sur tum potest fieri.auferetur enim illi ñ ex
uniuersa habet s ex his quib dominus inscͥptus ẽ. q̃ uiritim ei seruiunt. Il¬
lam alteram possessionem agnoscet. hanc nolet haberesi poterit. Emutitq
illam uocem quã romanus imꝑator emisit. cum illi obiurtutẽ.⁊ bñ gestam
remp̃. decertieretur tantum agri. quantum arando uno die curum ire potuiss

Expanded text:
solum quidem amplitudine illorum ac magnificentia dignum : tamen a sacris profasolum quidem amplitudine illorum ac magnificentia dignum : tamen a sacris profana discerni; non omnia licere in angulo, cui fani nomen impositum est, quae sub caelo et conspectu siderum licent. Iniuriam sacrilegus deo quidem non potest facere, quem extra ictum sua divinitas posuit, sed punitur, quia tamquam deo fecit : opinio illum nostra ac sua obligat poenae. Quomodo ergo sacrilegus videtur, qui aliquid aufert sacri, etiam si, quocumque transtulit, quod surripuerat, intra terminos mundi est, sic et sapienti furtum potest fieri ; auferetur enim illi non ex iis, quae universa habet, sed ex iis, quibus dominus inscriptus est, quae viritim ei serviunt. Illam alteram possessionem adgnoscet, hanc nolet habere, si poterit, emittetque illam vocem, quam Romanus imperator emisit, cum illi ob virtutem et bene gestam rem publicam tantum agri decerneretur, quantum arando uno die circumire potuisset : "