comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
rres ne mireris si uel arator ad miliciam uol
nuiles redeat ad aratrm ingens Roꝵ mortaliũ ro¬
ta est et quia crat ẽ longior brem̃s hñc uita
nõ ꝑcipit qd nsi sic eẽt et ligones Regũ et agre¬
stiũ dyxdemata ceru̾entur Nũt hxom memoriam
occupatami intenta q̃ aliis tpũs fallit et hec est
tota ilła urã nobilitas qua tumdi elati q iiceditiã
uiuũ genus/ G. anore ccara ꝓsapia est R. Quousi
uagaberis de te agit᷑ tu michi nestio quos in tuĩ
locun sustu̾e̾ interis qui pro se forte aliquid prote
nichil iusi ip̃e tuis testib cam̃ iustruxeris respe¬
ustroi fuit ꝑuide auristi nel paut clari fuert
ñ stilit dũ enulgari acie uirtutũ sese aliis
actolẽ ceꝑãt ea nobilitatis Radix ultima Sed
ꝑge alciꝰ exquire acrius ꝑanoꝵ atanos obstuo
Iuuerẽs ⁊ ingnotes ad sũmami hec nõm atq
ymagniũ claritas ⁊ ꝑ breuis est et quãtulũtũq

Expanded text:
ries, ne mireris si vel arator ad militiam vel ries, ne mireris si vel arator ad militiam vel miles redeat ad aratrum. Ingens rerum mortalium rota est et, quia tractus est longior, brevis hunc vita non percipit; quod nisi sic esset, et ligones regum et agrestium diademata cernerentur. Nunc hominum memoriam occupatam intentamque aliis tempus fallit et hec est illa tota vestra nobilitas, qua tumidi elatique inceditis: vanum genus! Avorum clara prosapia est. Quousque vagaberis, de te agitur. Tu michi nescio quos in tuum locum substituere niteris, qui pro se forte aliquid, pro te nichil, nisi ipse tuis testibus causam instruxeris, responsuri sint. Proinde avi isti vel proavi clari fuerint, tum scilicet dum e vulgari acie virtutum sese alis attollere ceperant: ea nobilitatis radix ultima. Sed perge altius, exquire acrius, proavorum atavos obscuros invenies et ignotos. Ad summam, hec nominum atque imaginum claritas et perbrevis est
Abbreviated transcription (Latin):
subruit fieri potest ut quo te nobilem fingis esse
desieris esses forte nobilior si ẜuis incepisses eugo¬
cũctor/ G Inueterata nobilitas est R. Inans ambi¬
cio nec suo merito sed alior oblinione submxa
Confusa nempe sunt omĩa et perplexa successiorũ
series hec int̾ tibia accidit non obliuior ut essee
ignocior/ Origo cũctore una uirꝰ parens hũam
gem̾s unꝰ fons uniu̾soꝵ qui uicissim modo tur¬
ut cum pulo aute clarũ erat mox̃ oostuoũ sut
qd obsinrũ clarum ita nõ de fonte dũbitatio est
ses quib alueolis hec clari sangnis ut dicitis
ad uos unda prosluxerit/ huic est ut qui heri
arabat hodie nulitet et qui ꝑ urbes mediacz ar¬
deutemi cormpedem aureis habenis Rege̾ soliti
suꝑbꝰ incefferat ꝑsqualentem campũ pigros bo¬
nes hũili pugiõe solicitet Esta uero uicisitudo
et condicio statuũ huãnoꝵ uariabilis atq i¬
coustars est ut ilabilis quoq sit semelat plu¬

Expanded text:
subruit. Fieri potest ut quo te nobilem fingis esse subruit. Fieri potest ut quo te nobilem fingis esse desieris; esses forte nobilior, si serius incepisses. Inveterata nobilitas est. Inanis ambitio nec suo merito sed aliorum oblivione subnixa! Confusa nempe sunt omnia et perplexa successionum series; hec inter tibi accidit, non nobilior ut esses sed ignotior. Origo cunctorum una est, unus parens humani generis, unus fons universorum, qui vicissim modo turut quod paulo ante clarum erat, mox obscurum fiat et quod oscurum, clarum. Ita non de fonte dubitatio est, sed quibus alveolis hec clari sanguinis ut dicitis ad vos unda profluxerit. Hinc est ut qui heri arabat hodie militet et qui per urbes medias ardentem cornipedem aureis habenis regere solitus superbus incesserat, per squalentem campum pigros boves humili pugione sollicitet verumque platohec et conditio statuum humanorum variabilis atque inconstans est. Ut iterabilis quoque sit semel et plu
Abbreviated transcription (Latin):
sye fet̾is in tenebs᷑ natũ esse meli sort abuete ⁊
fures et om̃is tuepĩu colois trnebris quenĩt sola lu¬
crin nd̃ resugit feda ħ et falsa nobilitas coguost¬
S appetit tui unũ uitande infanne cõsilũ sit ue¬
tioi .c. Autiqua nobilitas ẽ genis R. dntiqua
igit̃ uirtus fuit sune qua uera nobilitas non est¬
G. Pexuestuta nobilitas est R. uetustas nimia clarita¬
tem ⁊ bus exipit et parit oblimonem quot fu̾ũt nobiꝰ¬
les fauilie quare hodie memoria nulla est quot tiupẽ
tibus frorentissimas uidisti que pancis anuũs serme
mclpilũ redir uñ p̾sagũ facias de hus modo flore¬
utib deqr hus nũt pͥmum exũpẽtibus caput q tolle¬
tibus omia tempus e ĩmiuit ꝯsuunt q seuestũt nõ
modo familie sed urbes mũdus ip̃e infalliumr
ad ext̾mũ uigit tu qui uetustate gliãris uide
ne gliãm̃ ip̃a uetustas extiuxerit neu iam Radix ar¬
nerit cuꝰ florib uis omari Ouine qd in tp̃e cũ¬

Expanded text:
e melius foret. Adulteri et fures et omnis turpium cohors tenebras querunt, sola lucem non refugit feda hec et falsa nobilitas cognoscique appetit, cui unum vitande infamie consilium sit nesciri. Antiqua nobilitas est generis. Antiqua igitur virtus fuit, sine qua vera nobilitas non est. Pervetusta nobilitas est. Vetustas nimia claritatem rebus eripit et parit oblivionem. Quot fuerunt nobiles familie, quarum hodie memoria nulla est? Quot tu ipse florentissimas vidisti, que paucis annis ferme ad nichilum rediere? Unde presagium facias de his modo florentibus deque his nunc primum erumpentibus caputque tollentibus? Omnia tempus imminuit consumitque; senescunt non modo familie, sed urbes: mundus ipse, nisi fallimur, ad extremum vergit. Tu qui vetustate gloriaris, vide ne gloriam ipsa vetustas extinxerit neu iam radix aruerit, cuius floribus vis ornari. Omne quod in tem
Abbreviated transcription (Latin):
muũ belloꝵ abext̾iciis campestris ad puam
nãscit ⁊ maccꝰ aureliꝰ antonineꝰ ut de eo sẽbit᷑
pila lusit apprime Not tñ de ł qr ille diuini
atq huãni unis ꝑitissimꝰ uol hni doccissum atq
optinui yũcipes fu̾ũt Ideo ludus p̾teps ⁊ clamoso

Expanded text:
m bellorum ab exercitiis campestribus ad pilam transiit et Marcus Aurelius Antoninus, ut de eo scribitur, pila lusit apprime. Nec tamen quia vel ille divini atque humani iuris peritissimus, vel hi doctissimi atque optimi princip
Abbreviated transcription (Latin):
retrocessẽ ne ditam histriona que es Rediit ut
nũ illi dedites corrupto gustr falsoq indicio esse
nõ sit dubiũ ꝑfecto enĩ ꝯsequẽs est ut quibus
mala bene sapũt boua illis ignota fuit et curis
nobilib insuetos esse qui uilib delectant᷑ G. multi
cotidie me frequẽtant histriones R. frquẽtare
te desinent cũ tu dines aut largus dicã recte
cum tu stultus aut ꝓdigus esse desieris G magna
enĩ acies histoianũ est R. ymo nustaꝵe que te nctũ
comictẽtur sictũ q descituãt nec descituisse suffrcerit

Expanded text:
retrocessere, ne dicam histrioniam, que eo rediit ut retrocessere, ne dicam histrioniam, que eo rediit ut nunc illi deditos corrupto gustu falsoque iudicio esse non sit dubium. Profecto enim consequens est ut quibus mala bene sapiunt, bona illis ignota sint et curis nobilibus insuetos esse qui vilibus delectantur. Multi quotidie me frequentant histriones. Frequentare te desinent, cum tu dives aut largus, dicam rectius, cum tu stultus et prodigus esse desieris. Magna michi acies histrionum est. Immo muscarum, que te unctum comitentur siccumque destituant nec destituisse suffeceri
Abbreviated transcription (Latin):
custe rotiũt ꝙ nõ facile lomisset nõ dico ꝰͥ
faullim atq mitissum Eicerois anutitiã i¬
genis nu̾ũt digꝰ q ꝓ quo tãtꝰ orator uerbi
fat̾et ⁊ de quo scitum opus meuone post̾or
taderet est h̃tus sud qm trtutũ at scbõ
lle aĩuiũ inflexit ⁊ ab ilło oĩim ꝯtemsteꝵ
admssus in graciam auũlłs q aures donatꝰ
estꝰ qui tot graues uc sires feres siuatũ si
llum per quẽ srena orbis agebant᷑ quostrẽs uoluit
ad usũ ac leccitiã cregit qui xopulũ tantũ et tam
uiriũ sic illexit ut diuonũ salariũ de publico in¬
le deuarios sine gregalibus ac mĩstris solus ip̃e
ꝑnigeret magna merces ꝙ̃rius exigna singnat᷑
moneta nõ sunt mira ꝙdã ⁊ in solida agilitate aui¬
mi hoc fieri posse cõsenserim ut si quis usyͣ rostiꝰ
affulserit nõ tibi forte sit uetitũ qd cicom licitũ
fuit nõ solũ ludis int̾dũ sed samuiliaritate eius
qui queximꝰ multũ brem tp̃e nobilissime artiũ

Expanded text:
dico qui facillimi atque mitissimi Ciceronis amicitiam ingenio meruit dignusque pro quo tantus orator verba faceret et de quo scriptum opus memorie posterorum traderet est habitus, sed qui tetricum ac superbum Sille animum inflexit et ab illo omnium contemptore admissus in gratiam anuloque aureo donatus est; qui tot graves ac severos senes senatumque illum per quem frena orbis agebantur quotiens voluit ad risum ac letitiam coegit; qui populum Romanum tantum et tam varium sic illexit, ut diurnum salarium de publico mille denarios sine gregalibus ac ministris solus ipse perciperet: magna merces, quamvis exigua fingatur moneta. Non sine mira quadam et insolita agilitate animi hoc fieri posse consenserim, ut si quis usquam Roscius affuerit, non tibi forte sit vetitum quod Ciceroni licitum fuit, non solum ludis interdum sed familiaritate eius hunc querimus? multum brevi tempore nobilissime artium
Abbreviated transcription (Latin):
mes quãdami uolut glaciõ delorio at penitõtis
fentire ⁊ se diciliceat uelle similat nolle priois
licet i pt mali usus quadã uidetortot᷑ quei us
ixbe quie spet usu extuso ad meliorõ amutta
passe cõuirti ac qui de prc̃o exultati quid de lrũa
oro reliqnũ spei est G de loctor taxilloꝵ  ludo ꝑ

Expanded text:
 velut glaciem doloris ac penitentie sentire et, si dici liceat, velle simul ac nolle, peiorem licet in partem mali usus quadam vi detorsos, quos haud improbe quis speret usu excusso ad meliorem semitam posse converti: at qui de peccato exultant, quid de his, oro, reliquum spei est? Delector
Abbreviated transcription (Latin):
pudiũ nł quisquis eria io ludia relaxatõ fati
gati ad ⁊ excertitiũ corꝑis nõ uoluptas euerua¬
trip montũt exomplo libentiꝰ abstimussem sũ¬
moꝵ uiroꝵ mitatõ nõ om̃ib tuta est Noncẽ
panci ad plonũ qd nuitant᷑ offligiũt Catho sic
ultimꝰ Rui publice cuois̃ p̾ssũ aĩm unio leuare
sequi uolens unũ semꝑ officiũ aget bibit quod¬
ꝙ illis modicũ ac rarĩ huit imeuss̃ ⁊ ꝯtiuuũ
qd illis Remediũ huic exit ebrietas facile id
in R̾ebus aliis posset estendi si hoc unꝰ intelli¬
gis quid ẽ ꝙ ñc tecũ uerras ex quo tñ dãp̃nate
Rii prõtimũ ut susciꝑem coegisti sũm uiri exẽ¬
plum qd nõ nel equaris uel nõ enuites acciprͣ
quo ip̃is quib apud sunetam ũ urbis in io
libro quo trãsquillicatẽ animi scils iñrt ibtioi
inquit turhale illud et mulitare corpus mout
ad numoros Non mollit̾ s infrngẽd̾ ut ũt mh̃

Expanded text:
ipudium, vel quisquiipudium, vel quisquio et exercitium corporis, non voluptas enervatrix mentium. Exemplo libentius abstinuissem: summorum virorum imitatio non omnibus tuta est — non epauci ad plenum quod imitantur effingunt —. Cato hic ultimus reipublice curis pressum animum vino levarsequi volens unum semper officium aget: bibet, quodque illis modicum ac rarum, huic immensum et continuum, quod illis remedium, huic erit ebrietas. Facile idem in rebus aliis posset ostendi; sed hoc uno intelligis quid est, quod nunc tecum verear. Ex quo tamen damnate rei patrocinium ut susciperem coegisti, summi viri exemplum, quod vel non sequaris vel non mutes accipe, his ipsis quibus apud Senecam est verbis, in eo libro, quo tranquillitatem animi stilo inquirit: “Scipio” inquit “triumphale illud et militare corpus movet ad numeros, non molliter se infringens — ut nunc mos
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑpetua sũt s est elũ ẜuat ⁊ sydera hũc int̾rs
ꝓpetus hõm̃ agit furor In tũctis flue accib atqꝙr
tonsilus nec ullus orpheꝰ isioniani r otã sistit
uisibiliꝰ in choreis ub̃i aĩoꝵ ⁊ uolubilitas corꝑa
socũ uoluit ⁊ idirco cũ de om̃is dici possit de
hus ꝑ ꝓp̾e dicit᷑ qd sc̃ptũ est  In ciotuitu T̃pii
ambulãt hic ludꝰ mltoꝵ dedecors causa funit
sepe ibi mat᷑ua di ẜatũ daciꝰ ꝑdidit sepe i¬
selix uirgĩtula ⁊p̃õ imptiali die de discis qđ
melius ignorasset/ G. honesto tripudio libẽter
legisses Red quo ꝑgas et quid uulie uideo int̾¬
dictũ tolli ueniãdari normã q p̾st̾bi/ Quãdo
egit᷑ sic aseccꝰ es seu is morbus seu ꝯsuetu
porꝰ ea tib om̃ib lex eoit ut quib care pouitu
nõ potes modescissume utaris at Rarissue ne¬
quid ułla in re molle nł feioũ agas s ubut nõ
suis eciã infiib uirilis rigor enuẽat sic q tu¬

Expanded text:
perpetua sunt, hoc est celum servat et sidera, hunc in terris perpetuus hominum agit furor in cunctis fere actibus atque consiliis — nec ullus Orpheus Ixioniam rotam sistit — sed visibilius in choreis ubi animorum volubilitas corpora secum volvit. Et idcirco cum de omnibus dici possit de his perproprie dicitur quod scriptum est: “In circuitu impii ambulant”. Hic ludus multorum dedecorum causa fuit, sepe ibi matrona diu servatum decus perdidit, sepe infelix virguncula ipso nutiali die didicit quod melius ignorasset. Honesto tripudio libenter legisses! Sed quo pergas et quid velis video: interdictum tolli, veniam dari normamque prescribi. Quando igitur sic bi in his omnibus lex erit, ut quibus carere penitus non potes modestissime utaris ac rarissime, nequid ulla in re molle vel femineum agas, sed ubicunque, non suis etiam in finibus, virilis rigor emineat sitque tr
Abbreviated transcription (Latin):
liguis uagis at furtin insidiãtib at ꝙ latrotiuã¬
tib unde latrũtulariꝰ ludꝰ apud uet̾es dicebat᷑
quo lusisse sumain auctor est ꝑliuus mirarie d¬
qui ꝓpe ludus est sume iiistẽ caltulos ac trãppe
⁊ post illi dẽ mptim actare manꝰ ac rethere
insliltarõe ad usapio ⁊ collisia deutib ninairi
msti alccari fremẽ uicissum ꝙ intẽtĩ ut flacti d

Expanded text:
gnis, vagis ac furtim insidiantibus atque latrocinantibus, unde latruncularius ludus apud veteres dicebatur! quo lusisse simiam auctor est Plinius. Miraris: atqui proprie ludus est simie miscere calculos ac transferre et post illidere, raptim iactare manus ac retrahere, insultare adversario et collisis dentibus minari, irasci, altercari, frem
Abbreviated transcription (Latin):
puͣcipe digũ d̃ uix ulla ẽ sca suspicẽt deliuicio G.
cantu gandeo et epaltor R. Cmne nam sc̾ptũ ẽ ex̾i
gandii luccꝰ occupat᷑ et ruesus añ uniuã exaltabit᷑
sps̃ G Cano dulciter R. Nescis an ultuũt ipo
u̾dultit᷑ mortui ꝓxiueꝰ olor cauit plures eñ gau¬
dio quã triscicis ꝑĩtre Bolito dulciꝰ cauẽtẽ int
lector R. Non mi̾to quid̃ Singuli om̃ dieo te
⁊ lre smomẽta ad sepulcrĩ uehũt quo cum cantu
duc̃e manes Tibi utqͣ su̾uis põya placz illuc te
liq̃ ire nd̃ Ientias absq illa requie ꝓpanti G. cantu
uorgor R didipun Refert est handdubie in nc̃
hroñii ꝙ grdesio maxr̃e potentissta iusita ss efect᷑
sus sidem uarii ut ꝓ obiuictam quib res us ucet
uẽye atanasins uanitatis fugitãco tauede usł in
eĩus int̾dixit Ambrosius pretatis appetes ue taue

Expanded text:
ulla est sine suspitione delinitio. Cantu gaudeo et exaltor. Cave: nam scriptum est: “Extrema gaudii luctus occupat”. Et rursus: “Ante ruinam exaltabitur spiritus”. Cano dulciter. Nescis an ultimum; ipse predulciter morti proximus olor canit: plures enim gaudio quam tristitia periere. Solito dulcius canentem inter lector. Non immerito quidem; singuli enim dies te et hore et momenta ad sepulchrum vehunt, quo cum cantu roducere manes. Tibi utraque funeris pompa placet, illuc te licet ire non sentias, absque ulla requie properanti. Cantu moveor. At quid refert? Est haud dubie in animis hominum generosis maxime potentissima musica, sed effectus supra fidem varii: utque omittam quibus res non eget, nempe Athanasius vanitates fugitans canendi usum in ecclesiis interdixit, Ambrosius pietatis exercit
Abbreviated transcription (Latin):
mala illa gͣnissima fec̾it qd młtis fecit ⁊ tetide
corꝑis atis aĩ pestes tuuorẽ corꝑi ꝑientes aĩo q
iubigĩem O ecio fruor iocũdissimo R. utor dic
Nulla oñ hic Re siuẽdũ s utendũ młtis ht̃
doctna salubrior/ G. delectabile otiũ ẽ mithri¬
R. Refert młtũ hoc ip̃m ociũ quale sit duas nẽpe
spẽs oti diffimuũt oposi alt̾am atq ix̃a in Requie
complexi quo iul fediis il filiꝰ est stpłcro de
pͥmo igitui sepe magua oꝑa quedã et modo utila
⁊ suis auctorib gliosa p̾ueniũt de secũdo anto

Expanded text:
tidem corporis atque animi pestes, tumorem corpori parientes animoque rubiginem. Otio fruor iucundissimo. “Utor” dic: nulla hic re fruendum sed utendum multis habet doctrina salubrior. Delectabile otium est michi. Refert multum hoc ipsum otium quale sit: duas nempe species otii diffiniunt, operosi alteram atque ipsa in requie m requiem complexi, quo nil fedius, nil similius est sepulchro. De primo igitur sepe magna quedam opera, et mundo utilia et suis auctorib
Abbreviated transcription (Latin):
que nũc agitur etatrm lic ꝑtior ueuit fñ auxm̃
uoluptas / qua caste ac sobrie delectari huãiitas q̃¬
dum capiaut ⁊ molit iniusicari uauctis multa est¬
b̃ Guanib uocũ modis cũ delectacoe decĩeta .2.
osi audires sc̃oꝵ susprati osi huit aures tuas dãp̃¬
notoꝵ gemutꝰ ac lamẽta ꝑcellerent huic beatore
ibilus et cantꝰ angelici atq illia celestis armo
ma ꝙͣ pitagoras potuit aristotiles eu̾tit Cicero nr̃
iustaurat tib aut pietas fides q siggerit ec̃ ib
ꝑpetuitas at pie dulces uoces et si nõ celoꝵ ac
ne salubrior / Rat̃ surdo seusiu som indiciã qui¬
ctitis de quo hacceie Poona quid̃ res nõ millis
forte Gidebr̃ magnos tñ uiros exerant n sũ
cã diuini plato uir ingelmi musica abitratꝰ est

Expanded text:
que nunc agitur etatem, licet paratior, venit tamen aurium que nunc agitur etatem, licet paratior, venit tamen aurium voluptas, qua caste ac sobrie delectari humanitas quedam, capi autem et molliter inviscari vanitas multa est. Suavibus vocum modis cum delectatione detineor. O si audires sanctorum suspiria! O si hinc aures tuas damnatorum gemitus et lamenta percellerent, hinc beatorum iubilus et cantus angelici atque illa celestis harmonia — quam Pythagoras ponit, Aristoteles evertit, Cicero noster instaurat, tibi autem pietas fidesque suggerit esse ibi perpetuas ac predulces voces, etsi non celorum, ve salubrior! Nunc surdo sensui soni iudicium committis, de quo hactenus parva quidem res nonnullis forte videbitur, magnos tamen viros exercuit. Nec sine causa divini Plato vir
Abbreviated transcription (Latin):
houestsuo ut int̾ libales artes bant quoꝵ cor¬
Siscet ses ur̾tũdũ pĩi lande / ingemiũd qui tĩd ab
iusigui tibitine ad ad ip̃m accito oblatas gibias apli¬
tuisse ⁊ celecto spũ geras inflasset oĩadusa de sorut¬
tate uultꝰ erubuit atꝙ abiectas tibias asꝑrata sie¬
git merut qr luz ten̾a etas exomplo esse ut por
ppłi conseusii extũt achenes tibiaꝵ uslis obsolest
ad res ⁊ si non illud ardẽa musitẽ stirdiũ ꝑuent
oĩum pñcipiũ montes occrraturũ occugautt tñ
aliquoꝵ aĩoa pessiõꝵ maxĩe Geiuis quippe cãa¬
studiosissimꝰ saltandi ꝙ fuit Nero qstimi scadio ci
dibile dictũ est id eñ uero scultũ poti ponitꝰ q ui¬
diculũ ꝙ nocte illa que sͥ uite ultio modo autẽ
respirandi uel modicũ. Prima fuit int̾ querclas
quas uima mors ⁊ p̾sẽt metꝰ dolor q dictabat illud ire¬
bus atq mistrabilius deflent / nõ ꝙ tantꝰ pũcers
ses ꝙ tantꝰ nuisicus ꝑiret micto alios ad hant unniĩ

Expanded text:
tes hanc quoque condisceret; sed verecundum pueri laudemus ingenium, qui cum ab insigni tibicine, ad idipsum accito, oblatas tibias ori applicuisset et collecto spiritu genas inflasset, animadversa deformitate vultus erubuit atque abiectas tibias aspernatus fregit meruitque licet tenera etas exemplo esse, ut totius populi consensu ex tunc Athenis tibiarum usus obsolesceret. Ad vos etsi non illud ardens musice studium pervenerit omnium principum mentes occupaturum, occupavit tamen aliquorum animos pessiltandique fuit, Nero quantum cythare dibile dictu est. Id enim vere stultum penitusque ridiculum, quod nocte illa que sibi vite ultima, mundo autem respirandi vel modicum prima fuit, inter querelas quas vicina mors et presens metus dolorque dictabant, illud crebrius atque miserabilius deflevit, non quod tantus princeps sed quod tantus musicus periret. Mitto alios; ad hanc vestram
Abbreviated transcription (Latin):
sunt delectẽt/ Sipientes hebrei dr̃m ẽ ungũto
⁊ uariis odorib delectatur cor ꝙ̃iuis ungnẽto
quid̃ nõ tñ michi delectatõ uideat᷑ in eẽ ꝙ̃ fa¬
scidiũ s ut in sit odorib meo g̾te cõsllio absentib
resistendĩ ꝯemptri in obliõe p̾sentib utẽd̃ modia
ur̃q nullũ huis studñ impendõdũ ne te uł tacib¬

Expanded text:
ent. Sapientis Hebrei dictum est: “Unguento et variis odoribus delectatur cor”, quamvis unguento quidem non tam michi delectatio videatur inesse quam fastidium; sed, ut insit, odoribus meo certe consilio absentibus resistendum contemptu et oblivione, presentibus utendum modice neque ullum his studium impendendum, — ne te
Abbreviated transcription (Latin):
horeis gandeo Racio Mirabar nͥ fidiũ cantꝰ
et thibie choreas susstitarent ⁊ p̾siyto de more
uauitatẽ uanitas sequeret᷑ uerũ maior multo q
deformiorux cantu eñ̃ dulcedo ãqua ⁊ spe utilis
sum ac mane spe ctatulũ honestis ĩiuisũ octulit
ono indigium / G. Coreis cupide interst̃ / ꝑ Cor¬
pus ãm segit ac detegit manuũ iactatio pet
mobiliie occli uagus ac peculaus tale aliquis ar¬
guãt in aĩo esse qui nõ cerntur Itaq canõ dum

Expanded text:
horeis gaudeo. Mirabar nisi fidium cantus et tibie choreas suscitarent et prescripto de more vanitatem vanitas sequeretur, verum maior multoque deformior. Ex cantu enim dulcedo aliqua et sepe utilis sum ac inane spectaculum, honestis invisum oculis, viro indignum. Choreis cupide intersum. Corpus animum tegit ac detegit. Manuum iactatio, pes mobilis, oculus vagus ac petulans tale aliquid arguunt in animo esse, qui non cernitur; itaque cavend
Abbreviated transcription (Latin):
illetbra odore in quit nõ satago minis cũ absũt
rore Idem fat ne qñ uouis odorbz male oleos
aut odiosis nũdiciis odiosus sis de dulcedũ
melius lac̾iuis ac suspirus prestat om̃ fler¬
do ad gandĩu quã gandendo ad ger̃intũ ꝑuẽrii¬
G. Cuntib soms ꝙ ꝑmulteor R Et fere tantu fateqr
⁊ uolucres illud mirabilius musica quoq dubcediẽ
pistes tangi nota tibi arionis ac delphnns est fu¬
bella tam ꝓ uero hĩta ut iỹis aĩalib sit incerta nrłti
quid̃ sc̾ytoꝵ illustoiũ memeet memerẽ miratuli
eleganceꝰ nomo ꝙͣ herodotꝰ grare pater hystorie
ascipulantur ꝓmagniea enee illit ubi etanto ꝑccus
incoliuus p̾mũ t̾rs appulsus enatãtis pistis tergo
iustdens fidicen ad hoc sirenes cãtu falere Sditã id
Gero nõ e̾ditũ fed cõꝑtũ ut cotidie blddis uorbia hõ
hominem fablit ⁊ ad sũma nichil ad fullendũ uoce¬
aptiꝰ G. ayusica suanitate deliuor ꝑ Et arauea ut

Expanded text:
sunt rere”. Idem fac ne quando bonis odoribus male oleas aut odiosis munditiis odiosus sis. 23 DE CANTUmelius lacrimis atque suspiriis! Prestat enim flendo ad gaudium quam gaudendo ad gemitum pervenire. Cantibus sonisque permulceor. Et fere cantu falluntur et volucres; illud mirabilius, musica quoque dulcedine pisces tangi. Nota tibi Arionis ac delphinis est fabella, tam pro vero habita, ut ipsis annalibus sit inserta; multi quidem scriptorum illustrium memHerodotus Graie pater historie. Astipulantur imagines enee, illic ubi e tanto periculo incolumis primum terris appulsus est natantis piscis tergo insidens fidicen. Ad hec Sirenes cantu fallere creditum; illud vero non creditum sed compertum, ut quotidie blandis verbis homo hominem fallit, apertius. Musica suavitate delinior. Et aranea, ut
Abbreviated transcription (Latin):
dui rigida patrã et ĩmita sobrietas abscitit u¬
condicte gni edicto acẽsbnb cau̾et᷑ ne quis ul
Tibem ip̃am ungnẽta ext̾u̾a cõmeleret noniũti
aut post moderuoꝵ uiciur ut assolet ueterũ sat¬

Expanded text:
uamdiu rigida patrum et invicta sobrietas obstitit,uamdiu rigida patrum et invicta sobrietas obstitit,condite gravi edicto a censoribus caveretur nequis in urbem ipsam unguenta externa conveheret. Non multo autem post, modernoru
Abbreviated transcription (Latin):
młro lacius q seusibilis ꝙͣ aromatũ si terant᷑ aut
sul plurũ si t̾mant᷑ de hũs odorib nõ nares s mẽs
idicat O. Odorib delector ⁊ p. si sensui pares ⁊ rolup¬
tati iulpias ut dcm̃ est aut senum aut mane bi
odor leuis s ad om̃ia ualet illud comitũ ne quid
minis Est aut̃ ut in m̃tis in hoc quoq ra̾ꝵ iusiaa
tẽ siquid̃ uera fama ẽ quã magni nõ respuut᷑ au¬
ctores gens ꝙ gangis fontem attolit oĩs tibi exẜs
solo mali siluestres odore alitir ꝑegre ꝓfecturi uul
uisi bonũ illud malũ ac intale crocũfernt tani feo¬
ris nopacientes nõ sicut es puri nutrit sic infect
odor interuat delicrita cõplexio q̃ sic ms uinat
⁊ ꝑeat huc gous om̃is ad ortũ solis obu̾sa celis
mollicie delinita ut ciboꝵ negligentior sis egenib
aq apperencior est odoꝵ ⁊ inde nuuuirũ hec pͥñ
curiositas nos in nasit /assirii arabes et sabei uñ
arius adomiti suis uõs odorib domuere quib alis¬

Expanded text:
terantur aut sulphurum si crementur! De his odoribus non nares sed mens iudicat. Bonis odoribus delector. Si sensui pares et voluptati, inhias, ut dictum est, aut obscenum aut inane; si odor levis, sed ad omnia valet illud comicum: “ne quid nimis”. Est autem, ut in multis, in hoc quoque naturarum tem: si quidem vera fama est, quam magni non respuunt auctores, gens que Gangis fontem accolit, omnis cibi expers, solo mali silvestris odore alitur; peregre profecturi nil nisi bonum illud malum ac vitale circumferunt, tam fetoris impatientes ut, sinterimat: delicata complexio, que sic vivat et pereat! Hinc gens omnis ad ortum solis obversa celique mollitie delinita, ut ciborum negligentior, sic egentior atque appetentior est odorum; et inde nimirum hec primum curiositas vos invasit. Assyrii, Arabes et Sabei, vestris armis edomiti, suis vos odoribus domuere, quibus aliq
Abbreviated transcription (Latin):
Coluptatũ extructurꝰ aduerdat passus ẽ nõ uñgues
quid s pretate delectatꝰ ac lat̾iis effen̾tis Iauiud
pederõtim usus hic abut ut tũ in młtis etas
uiã maioꝵ glie nuꝑar sit in loc excellẽ rid̾e¬
atut ꝙ ungnẽtaxiã nõ ẽ ⁊ qui hũs capit᷑ non

Expanded text:
cturus advenerat, passus est, non unguento quidem sed pietate delectatus ac lacrimis offerentis. Iam vero pedetentim usus hic abiit, ut cum in multis etas vestra maiorum glorie impar sit, in hoc excellere videatur, quod unguentaria non est et qui his capitur non
Abbreviated transcription (Latin):
uirtutib haibalis tñ aliquid de be̾tis expediebat illis
ut sice eeñt. nobis ut ungerent᷑ ex illo sane m̃tie
seculis su iste mox ĩnalint ut laborstupor qz sit leg̾
que de hac Re in utrisssi lrĩs sc̾yta sunt et quid plãs
morer usq ad illiꝰ pedes quo iul alteꝰ unguẽtũ ben

Expanded text:
uentis aliquid deberetis: expediebat illis ut sicci essent, vobis ut ungerentur. Ex illo sane multis seculis sic iste mos invaluit, ut labor stuporque sit legere que de hac re in utrisque literis scripta sunt. Et quid pluribus morer? Usque ad illius pedes, quo nil altius, unguentum ven
Abbreviated transcription (Latin):
bus assueui R. desuste si cõsiliũ meũ uis tỹis ẽ
emĩ artificiosis ꝙͣ supplicib assuenisse om̃o qđ tue¬
pe est quo artficiosius eo fuit turpiꝰ houestatis
quã grͦtoꝵ rbmã ꝓpe dixim lacedemoii huic pesti
ex asia uemẽti quasi armate Hostũt legiom frois
morib atꝙ edictio obstiterũt ad ext̾iũ tamon mol¬
lis unguẽtors suuil ⁊ uiciore acies sesellit ex¬
nbias in europani trauscut et fortissimas gented
euncit Qm̃i ⁊ singlã ꝓsequi longr̃d est ex unꝰ
aspumi at laboriosissiui uiri molłita durĩcie de
lipus comecturã facito si quid̾in medio bello
estu ille inunctiꝰ at uarbarꝰ cruẽto cũ ext̾itu unaen
est hanibal penetrabilia ungnẽta sy penõt᷑biliora sẽ
uitia itaq euernati ducis at militũ quoꝵ tani

Expanded text:
i. Desuesce, si consilium meum vis; turpius est enim artificiosis quam simplicibus assuevisse. Omne quod turpe est, quo artificiosius, eo fit turpius: honestatis quam Grecorum Romam prope dixerim, Lacedemon, huic pesti ex Asia venienti quasi armate hostium legioni ferreis moribus atque edictis obstiterint, ad extremum tamen mollis unguentorum simulque vitiorum acies fefellit, excubias in Europam transiit et fortissimas gentes vicit. Et quoniam singula prosequi longum est, ex unius asperrimi atque laboriosissimi viri mollita duritie de reliquis coniecturam facito, si quidem in medio bellorum estu ille invictus ac barbarus cruento cum exercitu unctus est Hannibal; penetrabilia unguenta, sed penetrabiliora sunt vitia. Itaque enervati ducis ac militum, quorum tam
Abbreviated transcription (Latin):
eipⁱ qr̃s actu / auteͦ eñ staꝵ lae hausto mox ad
sibotonracas acci suꝑtilio uoce asꝑa malem inquit
alũ adobenisses Di Sit intrepitũ sũ honore
mlribitiẽ suu rescissis iã ꝯcesse grẽ lrĩs bñ oli¬
sũ duisit ita cu semẜ dedecori suit odores
side ꝑiculo Ram ⁊ allud nosti ut plãtiꝰ seuato¬
in uir ordĩe trimurali ꝓ st pcõe motu mortis
sile mitanis latrit̾s᷑ abditꝰ ungnẽti ꝓditꝰ odore

Expanded text:
ias acturus ante eum staret, ille hausto mox odore substomachans acri supercilio, voce aspera “mallem” inquit “alium obolevisses”. Sic increpitum, sine honore inhibitis seu rescissis iam concesse gratie literis, bene olidum dimisit. Ita cum semper dedecori sint odores fuere periculo? Nam et illud nosti, ut Plautius, senatorii vir ordinis, triumvirali proscriptione metu mortis Salernitanis latebris abditus, unguenti
Abbreviated transcription (Latin):
stechũ scribens Noctib uis ter ꝙ surgendueꝰ ĩquit
anoluẽda de sc̾ꝑturis q̃ memoriter retĩẽmꝰ demq
hus studis fatigati occuli alt̾io sopore recreandi
⁊ brem quete Recreati alt̾no exacio fatigandi erñt
re totis noctib doruendo ⁊ culcitre incũbendo sepu¬
tra cadada uideauñ ayotu crebro atqr houesto nos ⁊¬
de quib quid sencĩum audinisti G Odonb scudes¬
R Gdore alii gulam alit libidinem uritant hors
appetitꝰ ĩꝯtiõtie uctam subdit et ifertim̃ uehoniẽs

Expanded text:
rgendum” inquit “revolvenda de scripturis que memoriter retinemus”. Denique his studiis fatigati oculi alterno sopore recreandi et brevi quiete recreati alterno exercitio fatigandi erunt: ne totis noctibus dormiendo et culcitre incumbendo sepulta cadavera videamini, motu crebro atque honesto vos vde quibus quid sentiam audivisti. Odoribus studeo. Odorum alii gulam, alii libidinem irritant; horum appetitus incontinentie notam subit, et presertim vehemens.
Abbreviated transcription (Latin):
bu̾i̾e ut abstinẽtiam ⁊ grantatẽ tra ĩnuiti scupeãt
quã ut lacimam arnci excisent clarior sama est
in nec uerũ g̾mẽ obice̾ quisquis pt̃ uec fal sũ
audet ꝙ̃ tiuodititur sed purgat᷑ accusatorẽ ꝑ¬
socca uirtus ext̾ret medioc̾a irritat Quod̾ ad
rbuctaton acconet mali de cesari suuilẽ quẽ
umi parcissuũ ne ĩmiti quid̃ negau̾ũt᷑ aut
nãquillus ait quã cathomi nõ consortm illũ
enem lõquor de ciiꝰ sobrietate iã diximꝰ s hi
ultiuũ iã obiectã ebcͥtatem seueta sic̃ refellit
it dicat facilius effcturũ quis quid obiecit
mẽ honescũ quã tuopom cathonẽ Quod ad ad
ud de quo agit᷑ nullo modo tpudies mali ꝙ

Expanded text:
vivere ut abstinentiam et gravitatem tuam inimici stupeant, quam ut lasciviam amici excusent. Clarior fama est cui nec verum crimen obicere quisquam potest nec falsum audet quam cui obicitur sed purgatur: accusatorem perfecta virtus exterret, mediocris irritat. Quod ad sobrietatem attinet, malim te Cesari similem, quem vini parcissimum ne inimici quidem negaverunt, ut Tranquillus ait, quam Catoni; non Censorium illum senem loquor, de cuius sobrietate iam diximus, sed hunc ultimum, cui obiectam ebrietatem Seneca sic refellit, ut dicat facilius effecturum quisquis obiecit crimen honestum quam turpem Catonem. Quod ad id vero, de quo agitur, null
Abbreviated transcription (Latin):
edant licent̾ ac dornũãt G. optata ꝑfinor quieti¬
R Qures illa qua fruẽdũ erit tãq finẽ hĩturaa
est luc uide ergo qua gandeas quiete G Qmet̾¬
exostatam Reꝑi R. Quietem dicis dn accubitũ
uis dic̃e an sop̃nũ quẽ mortis consangmẽũ poee
quiestũt ⁊ sedentes iacentes q aĩo laborant et
sõpnꝰ ip̃e aĩaliũ quees dicci suos ht̃ abdictos la¬
uores uisionũ qz ⁊ fautasinatũ turbidos cuiułta

Expanded text:
ac dormiant. Optata perfruor quiete. Quies illa qua perfruendum erit, nullum finem habitura, non est hic. Vide ergo qua gaudeas quiete. Quietem optatam reperi. Quietem dicis: an accubitum vis dicere, an somnum, quem mortis consanguineum poete quiescunt et sedentes iacentesque animo laborant. Et somnus ipse animalium quies dictus suos habet abditos dolores visionumque ac phantasmatum turbidos tumu
Abbreviated transcription (Latin):
intpellante totis noctib queto ⁊ uidet᷑ quid ast¬
tiles qd suꝑiꝰ actigi ita uita hõns ꝑtiri ut di¬
diam ꝑtrm sõpno t̾buat duudi ãq uigilie/ dñ
ꝑ ꝑtem sidia nõ diffrẽ seudiosi uitam ait astuab
uita ⁊ si quid̾ ꝓ sõꝑno noctẽ ꝓ uigilia diem uill
intelligi recta fateor ac uero diuisio est equus

Expanded text:
interpellante totis noctibus quiesco. Videtur quidem Aristoteles, quod superius attigi, ita vitam hominis partiri, ut dimidiam partem somno tribuat dimidiamque vigilie, dum pro parte dimidia non differre studiosi vitam ait a stulti vita. Et si quidem pro somno noctem, pro vigilia diem vult intelligi, recta fateor ac vera est divisio: equis
Abbreviated transcription (Latin):
et insolitꝰ cultꝰ est michri R. non ẽ locꝰ ut deflẽa
ut q execrer ludibria hoc hĩtiũ uxt̾noꝵe quos nõs
ab ext̾nis mõdi sinib furibũda p̾srus etas intulit
s hoĩes q male oderuit has belias hũana effigie
fmo aĩo lĩgna latiã barburico ue h̃tu cõpto fric̃am ad
moliciẽ capillo morib ad primã duritiem horridis
atq incultis huic obsena corꝑis inpudẽtissiue dete¬
genter illuct mentiũ lenitatem uano uertice uolugrũ
plimus extãtib aꝑtissiẽ desinantes an uro tam ui¬
giles magn an tam docles discipuli plusi odii m̾cãt
in dubio est quoꝵ ingemis effeccũ uideas ut int̾
nimos duces q int̾ sorta ⁊ matronas ꝓpe iam iul
int̾sit aspectu nec dũ sistit sed indies ẜpens scre¬
cuim quies ne alaborib obtigit Racio Duo¬

Expanded text:
et insolitus cultus est michi. Non est locus ut defleam et insolitus cultus est michi. Non est locus ut defleam utque execrer ludibria hec habituum externorum, quos vobis ab extremis mundi finibus furibunda presens etas intulit; sed dii hominesque male oderint has beluas humana effigie, ferino animo, lingua latina barbaricove habitu, compto femineam ad mollitiem capillo, moribus ad aprinam duritiem horridis atque incultis, hinc obscena corporum impudentissime detegentes, illinc mentium levitatem vano vertice volucrum plumis extantibus aptissime designantes! An vero tam vigiles magistri an tam dociles discipuli plus odii mereantur in dubio est, quorum ingeniis effectum vides, ut inter mimos ducesque, inter scorta et matronas prope iam nil intersit aspectu; necdum sistit, sed in dies serpens creium quiesve a laboribus obtigit
Abbreviated transcription (Latin):
ingentis formosis forme grãm ĩminuit ⁊ sulgore
suo deformiũ mendas ꝓdit oclõa q pteutũt ad
sp̃tandũ excitat itaq nulla Re perꝰ sib tõsulit de¬
sorinis homo ꝙͣ dr̃ fomosus uult uideri uostis insig¬
or cultꝰ que corꝑis que ad fornã querit᷑ risus
monet C electissimis colorib exnor R. Nata R
hũana arte nõ uicit᷑ sepe egꝭ quasi indignas tẽpa¬
rĩ quo maiore use p̾uit᷑ tegit᷑ q eo magis ac
magis actolit᷑ eminet q natiuã mortalis corpustr¬
li feditatemi n colores alt̾ant uͨ odores qm̃ aut ꝙp
stã magĩa efficiũt aut suspectãt G. preciosis at
Saous omaniẽtis ambior R. pone in fẽtio aureo
palidũ cadaner gõmis illud ostio q cccũda quo plus or¬
nati et płus exit hororis noi qd lo quor ad ĩuixian
tralus origo noĩs inquitẽda ẽ ei quidẽ atadendode
cadaner mi nõ ut mortu sit uiuẽtis Recte dicg̃ uẽte
illud cecid᷑ hoc casioũ d cadit que ꝯtune G. Nors

Expanded text:
intentus formosis forme gratiam imminuit et fulgore suo deformium mendas prodit oculosque pretereuntium ad spectandum excitat. Itaque nulla re peius sibi consulit deformis homo quam dum formosum vult videri. Vestis insignior cultusque corporis qui ad formam queritur risus movet. Electissimis coloribus exornor. Natura rerum humana arte non vincitur; sepe etiam quasi indignans se tentari, quo maiore nisu premitur tegiturque, eo magis ac magis attollitur eminetque; nativam mortalis corpusculi feditatet aut suspectam. Pretiosis ac variis ornamentis ambior. Pone in pheretro aureo pallidum cadaver, gemmis illud ostroque circunda: quo plus ornatus est, plus erit horroris. Neu quod loquor ad iniuriam trahas, origo nominis inquirenda est: si quidem a cadendo dicitur cadaver, cur non ut mortui sic viventhoc casurum est caditque continue. Novus
Abbreviated transcription (Latin):
los iu ꝓpt̾ uerã gliam lucrũq ingeus int̾ dei landet᷑
ac libelles tuos xtem noctiũ uigilare nd poterie¬
G uigilus defessus sõpno totiꝰ intubut / ⁊ Sit et
nõ mitatis scillũ cũcta fr̾e̾ uno modo agitꝭ ⁊ q̃ aꝰ
ex martõrem ualitudiem ad uoluptates for̃am corpia
ad libidinem iobus ad ĩmrus ĩ genili ad fiand̃p
stiãm ad suꝑbiã eloquẽtiami ad dist̾inen domitiliũ at¬
uestitũ ad pempã mamem que iattantiã opes ad au¬
riciã luxũ prolẽ ⁊ ꝯuigĩ ad metũ ⁊ solicitudiom
ĩ mortalem Ite nũt stupete ⁊ queruũ de fortuã et
malis urĩs ingemustite uoius mala facitis de ꝙ celi¬
stib doms ꝯpedes nobis ac laqueos ⁊ uingula aid̃
mulatiũ pr̃es uilãt ac nocte ꝯsurgũt quod ad san¬
tatem at iconomam ⁊ phĩam ut ille ait arisa¬
nles s fures eciã ⁊ insidiatores quod ꝙ est mirabib

Expanded text:
am gloriam lucrumque ingens inter Dei laudes ac libellos tuos partem noctium vigilare non poteris? Vigiliis defessus somno totus incubui. Sic est: non mutatis stilum, cuncta fere uno modo agitis et que et marcorem, valitudinem ad voluptates, formam corporis ad libidinem, robur ad iniurias, ingenium ad fraudes, scientiam ad superbiam, eloquentiam ad dis ad pompam inanemque iactantiam, opes ad avaritiam et luxum, prolem et coniugium ad metum et sollicitudinem immortalem. Ite nunc, stupete et querimini de fortuna, et malis vestris ingemiscite: de bonis mala facitis deque celestibus donis compedes vobis ac laqueos et vincula anime miliarum patres vigilant ac nocte consurgunt, quod ad sanitatem atque economiam et philosophiam utile ait Aristoteles, sed fures etiam et insidiatores quodque est mira
Abbreviated transcription (Latin):
mida underi amiãt mõs ẽ foda colorib abide ̾¬
U. Exquisitissime induor R pudebit tultꝰ ext̾iors
quotiẽs quid eo tegit᷑ cogitabis insana em̃ ambitio
est funũ tege̾ pupura G Mñdissime uestior ꝑ. Ro
audisti quid ille uir fortissimas apud cuspũ ꝙ dicit
nũditias mulierib laborẽ uius quẽne G. ue¬
stiti insiguis ac mollis est R. Suꝑbie uexillũ
iundus qr luxurie G. uestis singularis ⁊ ĩsbata est.¬
R non obiciã tibi sacros pauꝑes semi mudes et Rgi¬
das atq lursutis togis hibernũ fagus arcentes Gcio

Expanded text:
deri amant: mos est feda coloribus abdere. Exquisitissime induor. Pudebit cultus exterioris, quotiens quid eo tegatur cogitabis; insana enim ambitio est fimum tegere purpura. Mundissime vestior. Non audisti quid ille vir fortissimus apud Crispum dicat: munditias mulieribus, laborem viris convenire. Vestitus insignis ac mollis est. Superbie vexillum nidusque luxurie. Vestis singularis ac insolita est. Non obiciam tibi sacros pauperes, seminudos et rigidis atque hirsutis togis hibernum frigus arcentes; scio
Abbreviated transcription (Latin):
chalamo Requiesto R. uter queso putas dultyꝰ
quieste an uatia suo in Rure dormiens an scipis
in affriqua cũ hostib pugnãs cato cũ aguib n
guluꝰ q̃utrisq Nec quies sum gandio nec siri
uirtute uerũ gandiũ esse potest. G. Reuectis la¬
glie hñc qui reicit illas Reicit contra uicu et ĩ¬
fanne mat̾ia sapor est niiis qui multes ad ꝑp¬
ciui soporem uiget atq p̾cipitat fonet ille libi¬
sciãm miuint memoriã extiuguit parit oblim¬
onẽ noꝵ sum causa insõp̃nes industrii qz landa
sõpuo nõ landatos ceriumꝰ s inflatos ꝓuide ut
Sop̃iũ quid̃ mortem dicũt sic̃ uicã a siid ce.¬

Expanded text:
thalamo requiesco. Uter, queso, putas dulcius quiesceret, an Vatia suo in rure dormiens, an Scipio in Africa cum hostibus pugnans, Cato cum anguibus, Regulus cum utrisque? Nec quies sine gaudio nec sine virtute verum gaudium esse potest. Reiectis lautis et glorie; hunc qui reicit, illas reicit; contra, vitii et infamie materie sopor est nimius, qui multos ad perpetuum soporem urget atque precipitat: fovet ille libiscientiam minuit, memoriam extinguit, parit oblivionem. Non sine causa insomnes industriique laudantur, somno non laudatos cernimus sed inflatos: proinde ut somnum quidam mortem dicunt, sic vitam alii
Abbreviated transcription (Latin):
Sĩom quãd̃ exchoreie capio 2. O dulcodo rediculi
finge ur̃ate Moreã clere neq tibiam̃ audire atp
ita stultas muilieriulas ⁊ unos muliertulis mo¬
liores in silentiõ ciecũfeori Nde meptirẽ quid que¬
so uiq abslrodus aut deliranciues uidisti Nnc̃
motꝰ inconditosi lire souꝰ aut tibie hoc est auiẽtia
una aliam tegit. G. Choreis delector/ L Non tam
ibi de leccatõ p̾sena est ꝙ sꝑate delectatõia auspicũ
uenes pludiũ illud quid souo ocupidas ac imfillas
circũuucẽ atqr urgẽ Estrge̾ at specie urbanitatiti
accheie libẽ ib manꝰ liberi occuli libere uolãt
uoces pedũ screpitꝰ ⁊ niłtoꝵ cantꝰ dison et tur¬
bar clangor cõturfacio q̃t ⁊pꝭ et pulius ⁊ q̃

Expanded text:
inem quandam ex choreis capio. O dulcedo ridicula! Finge enim te choream cernere neque tibicinem audire atque ita stultas mulierculas et viros mulierculis molliores in silentio circumferri, ridere, ineptire: quid, queso, unquam absurdius aut delirantius vidisti? Nunc motus inconditos lyre sonus aut tibie, hoc est amentia una aliam regit. Choreis delector. Non tam ibi delectatio presens est quam sperate delectationis auspicium, Veneris preludium illud quidem, sono stupidas ac misellas circumducere atque urgere et stringere ac specie urbanitatis atterere: libere ibi manus, liberi oculi, libere volant voces; pedum strepitus et multorum cantus dissoni et tubarum clangor, concursatio et pulvis
Abbreviated transcription (Latin):
si ienui ⁊ sicti q̃m uram ꝑuitiem effũ ditis in usus
panꝑr̃ uert̾itis tũi caritatem nõ inꝓp̾e inxaretis unt̃
uus hñdore nec de est pter uulgus sonten omis e¬
roris auctor insignis est enĩ ut michi uidetu
ait Cicero ualde decoꝵ pat̾e domos hoñi illistem̃
hospitib illustrib plane uir egregie qui relerre
uicem ualeãt s egentib clausas esse qua iure han
indigne forsitan uocatũ alaccãtio ciconẽ nonimꝰ qui
pfecto illud melius alibi sed eod̃ libro hoc maxine
inquit officuad d ut quisq maxime opis indigeat
Ita eñ potissimũ opiculari quod contra sit a plerisq
a quo enĩ pliuũ sꝑant etꝭ si ille hũs nõ egit tñi
ei potissuũt inseruiũt bene nui ais Cicero et bare
rã ⁊ ita fieri deb ⁊ aplurab contra sit Sed ut
ad rem Redeam si querelis ac fastidĩo ꝯuiuaꝵ¬

Expanded text:
sicci que in vestram perniciem effunditis in usum pauperum verteretis; tunc caritatem non improprie iuraretis. Nunc ibus abundare. Nec deest preter vulgus, fontem omnis erroris, auctor insignis: “Est enim, ut michi videbitur” ait Cicero “valde decorum patere domos hominum illustrium hospitibus illustribus”: plane, vir egregie, qui referre vicem valeant, sed egentibus clausas esse. Qua in re haud indigne forsitan notatum a Lactantio Ciceronem novimus, qui profecto illud melius alibi sed eodem libro: “hoc maxime” inquit “officium est, ut quisque maxime opis indigeat, ita ei potissimum opitulari. Quod contra fit a plerisque; a quo enim plurimum sperant, etiam si ille his non eget, tamen ei potissimum inserviunt”. Bene nunc ais, Cicero, et vere; nam et ita fieri debet et a plurimis contra fit. Sed ut ad rem redeam, si querelis ac fastidio
Abbreviated transcription (Latin):
morare ncc̃m nõ ẽ multo q minꝰ sanctos unros e
oĩuo oñis grãde aliquid pri ne ar̃õ agitantes qͣ
omĩb handdubie tota ea res ĩfamis ⁊ mniusa est¬
fieri ut gule placeas aliene, Credo aũt sũt quos
gula urget fieuat inopia his nichil est gͣriꝰ ꝙͣ
aliena tura ⁊ inperisa frouo illo absolui qd q ꝑse
neq̃nt̃᷑ ꝑ alios adipisti qui hoc eis p̾stant clari
apud illos dũ id faciant Et famosi sant siige de¬
accipe Regulani. Dũ illos affiti pauis Redent arri¬
debũt plandẽt manib laudabunt unũ optimũ li¬
baleni deniqs patrem pat̾e dicẽt nichil ad ulemiu
grare adulõis omisserunt de qua satiritꝰ lõgus ad¬
ulandi gẽtem pdentissimã ⁊ comedã asseruit na¬

Expanded text:
morare necessarium non est multoque minus sanctos viros et morare necessarium non est multoque minus sanctos viros et omnino omnes grande aliquid piumve animo agitantes, quibus omnibus haud dubie tota ea res infamis et invisa estfieri ut gule complaceas aliene. Credo autem, sunt quos gula urget, frenat inopia: his nichil est gratius quam aliena cura et impensa freno illo absolvi quodque per se nequeunt per alios adipisci. Qui hoc eis prestant, clari apud illos, dum id faciant, et famosi sunt. Finge deaccipe regulam: dum illos affatim paveris, rodent, arridebunt, plaudent manibus, laudabunt virum optimum, liberalem, denique patrie patrem dicent, nichil ad ultimum Graie adulationis omiserint, de qua satyricus loquens adulandi gentem prudentissimam et comedam nation
Abbreviated transcription (Latin):
yanuris nualit̾ ꝙͣ edendo et bibendo ⁊ nõ melius
cogitando et loquendo cũ ⁊ docco hoĩ ⁊ erndito ut
ait Cicero ip̃e nur̾e sit cogitare ⁊ iul ꝓfecto sit dol¬
cist noto ac fido colloquio amicoꝵ Nolite ergo rõ
clara. uoce nos a malis int̾ cet̾a acõmessacõib et
hebrietatib dehortantem ⁊ uidete ne ad tupia no¬
inũ splendore rapiãñ G. comina me delectant¬
R. dic quod est ꝯmestiones potacõnes epulatõnes
uisteracõnes hoc si delectat acciꝑe mlis tu uilis
Rei debitor ac si Dare scud scultiꝰ tu sculte solicitũ¬
dĩt sernus et G. Cõmnis gliam quero R. mos
ẽ ur ibi quere uni qd queritis nõ est G. Spero
mare donẽ quitus indutisse usq ad funestam heba¬
etateri legnuꝰ lutiũ uẽ usq ad ꝓflumiũ amentis in¬
pense flebilen q imꝑii iaccurã Quero alios duss
Quẽ michi sanũ pũtipem / Quẽ sobruut regem hui
intentũ dabis Nam phõs ac poetas egregios me¬

Expanded text:
aliter quam comedendo et bibendo, et non melius cogitando et loquendo, cum et docto homine et erudito, ut ait Cicero ipse, vivere sit cogitare et nil profecto sit dulcius noto ac fido colloquio amicorum. Nolite ergo rem clara voce a malis vos, inter cetera a comessationibus et ebrietatibus, dehortantem et videte ne ad turpia nominum splendore rapiamini. Convivia me delectant. Dic quod est: comestiones, potationes, epulationes, viscerationes. Hec si delectant accipere, vilis tu, vilis rei debitor; at si dare, stultus tu, stulte sollicitudinis servus es. Conviviis gloriam quero. Mose ibi, ubi quod queritis non est. Spero Macedonem conviviis indulsisse usque ad funestam ebrietatem legimus, Lucium Verum usque ad profluvium amentis impense flebilemque imperii iacturam. Quero alios duos: quem michi sanum principem, quem sobrium regem his intentum dabis? Nam philosophos ac poetas egregios me
Abbreviated transcription (Latin):
ditissuuꝰ hõdĩ cuiꝰ aliatione Rtro tertia memum ue¬
ste nõ tem̾e̾ alia quã domestita ũsus est as sxoꝵ ⁊
soroꝵ et filia neptib q ꝯfecta nũ ⁊ hoc quoꝵ de alio
sc̾ptũ est dit ille tũctoꝵe dñe paucas quid̃ sibi q m¬
ssimas frias fatigabat tu fortassis aliore ẜun disũ¬
ctissiãs fatigas gentes tib uent tibi peccũt ribi tex̃
belge tibi ꝑse tib seres tib indy tibi tyri mureꝵ
natat tͣ bacta fragaus hospidis pendet arbustulis
tibi oues hĩtant britanuce tibi indica sandix Rubt
nterq tib sudãt occeauꝰ augusto aũt uxor et fili
bia sic contrario delectatis exempla modestre uilueõt
In uictu igit᷑ ac uescitu multi opĩo pñcipũ contemst
post pessiẽs abire uam̃ dico ⁊ Reliquos quor uentu¬

Expanded text:
tus, cuius altercatione retro tertia memini, veste non temere alia quam domestica usus est, ab uxore et sorore et filia neptibusque confecta; nam et hoc quoque de illo scriptum est. Sic ille cunctorum dominus paucas quidem sibique iunctissimas feminas fatigabat; tu fortassis aliorum servos, disiunctissimas fatigas gentes. Tibi nent, tibi pectunt, tibi texunt Belge, tibi Perse, tibi Seres, tibi Indi; tibi Tyrius murex natat, tibi fragrans bacca hispidis pendet arbusculis, tibi oves albicant Britannice, tibi Indica sandix rubet; uterque tibi sudat occeanus, Augusto autem uxor et filia bia. Sic contrario delectaris, exempla modestie viluerunt. In victu igitur ac vestito multi optimo principum contempto post pessimos abiere, Gaium dico
Abbreviated transcription (Latin):
an nõ multi barbari m̃tꝭ gretis ⁊ uirtute ⁊ ingenis
meliores exstiterũt an noñ sone alique et Reꝵ gla
⁊ ĩuencẽe arciũ quib libet uĩns optabili Quid deiq
si bos quid si asuius nasce̾t᷑ quid ad huc̃ ip̃m de quo
loquit᷑ platontui qui iam nõ plato eẽt s id pociꝰ ꝙ¬

Expanded text:
An non multi barbari multis Grecis et virtute et ingenio An non multi barbari multis Grecis et virtute et ingenio meliores extiterunt? An non femine alique et rerum gloria et inventione artium quibuslibet viris optabiliores? Quid denique si bos, quid si asinus nasceretur? Quid ad hunc ipsum de quo loquimur Platonem, qui iam non Plato esset, sed id poti