comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tibi gratius facere posse domũ sullanã desꝑabam iam
ut tibi proxime stripsi s tamẽ nõ abieti tu uelie tib
strib cũ fabr̃ eam ꝑspicias siemm nihil est in ꝑietib¬
uit in tecto iitu. Set̾a inͥ probabuntur dcco
htero papirio pato.s ¶Delectarurme tesilerdũ
Imiquib pͥmũ amaui aatorẽ tuũ quite ud scribendũ
ncitauit uerentẽ ne silius suo nũtio aliqͥd mͥ sollicitudinis
attulisset. De quo et tu m ante st̃pseras his quidem eodẽ
exemplo facile ut intellegerem te esse cõmotũ Et ego tibi
accurate te scripseram ut quomodo in talire acq ten¬
pore ut liberarem te. ista cura aut certe leuarẽ. S qm̃.
proxĩs quoq Itĩs ostendis quantae tibi turae fit ea res
sit mi pete habes quicquid arte fieri pot̾it Non enim
iam satis ost con silio pugnare artificiũ qd̾ dã ex cogitan¬
dum est. sed tamen quicquid elaborari aut effici potuit

Expanded text:
tibi gratius facere posse. domum Sullanam desperabam iam, tibi gratius facere posse. domum Sullanam desperabam iam, ut tibi proxime scripsi, sed tamen non abieci. tu velim, ut scribis, cum fabris eam perspicias ; si enim nihil est in parietibu delectarunt me tuae litterae, in quibus primum amavi amorem tuum, qui te ad scribendum incitavit verentem ne Silius suo nuntio aliquid mihi sollicitudinis attulisset ; de quo et tu mihi antea scripseras bis quidem eodem exemplo, facile ut intellegerem te esse commotum, et ego tibi accurate rescripseram, ut quo modo in tali re atque tempore aut liberarem te ista cura aut certe levarem. sed quoniam proximis quoque litteris ostendis quantae tibi curae sit ea res, sic, mi Paete, habeto, quicquid arte fieri potuerit non enim iam satis est consilio pugnare ; artificium quoddam excogitandum est, sed tamen, quicquid elaborari aut effici potuerit
Abbreviated transcription (Latin):
Nunt autẽ uix est in sentina locus an minꝰ multa senata¬
d futura putas þi eio sin neapoli Rome consumet
geoforum. ce scribunt᷑ apud amatorẽ tuũ famibiadẽ
menui. et quidem cũ in mentẽ uenit ponor ad stribendũ
etemite audio sc in armeniam et fyriam esse platũ¬
qd magis in meaui sentenciã factũ esse dicatur quam
oino mentionẽ nullam de ea re esse factam acqr hoti
nolim me iocari putes. Nam mͥ scito iam a regib ulti¬
mis allatas esse lr̃as quib mihi grãt agant qmode
se mea sentencia reges appellaueruin quodiego nõ duode
retres appellatos s oĩno natos nestiebam. Qadter ꝙ̃bo
est tamen ꝙ̃ diu hic erit noster hĩc p̾ fectus morib ꝓbo
uictoritati tue quã uero ab erit ad fungos metuote
conferã domũ si habebo inde nos dies singulos sup̃¬
tuarie legis dies conferam. ẜmantẽ minꝰ inuenero
quod plateat decreni habitare apud te. scio enĩ me nhil

Expanded text:
nunc autem vix est in sentina locus. an minus multa s. cnunc autem vix est in sentina locus. an minus multa s. c. futura putas, si ego sim Neapoli? Romae cum sum et urgeo forum, s. c. scribuntur apud amatorem tuum, familiarem meum ; et quidem, cum in mentem venit, ponor ad scribendum et ante audio s. c. in Armeniam et Syriam esse perlatum, quod in meam sententiam factum esse dicatur, quam omnino mentionem ullam de ea re esse factam. atque hoc nolim me iocari putes ; nam mihi scito iam a regibus ultimis adlatas esse litteras, quibus mihi gratias agant, quod se mea sententia reges appellaverim, quos ego non modo reges appellatos, sed omnino natos nesciebam. quid ergo est? tamen quam diu hic erit noster hic praefectus moribus, parebo auctoritati tuae ; quom vero aberit, ad fungos me tuos conferam. domum si habebo, in denos dies singulos sumptuariae legis dies conferam ; sin autem minus invenero quod placeat, decrevi habitare apud te ; scio enim me nihil
Abbreviated transcription (Latin):
bracatis et trans alpinis nationib ut nullũ ueteris leporis
uestigiũ appareat. Itaq te cum uideo om̃s mͥ graioe quõs
lucilios uere ut dicam. crassos quoq et lelios uidere uidror
morior si pret te quẽquã reliquũ habeo inquo pobstere
uuaginem antique et uernacule festiuitatis agrrostere
ad hor lepores. cum amor erga me tantꝰ accedat muter¬
rs me tanta ꝑturibatione ualetudinis tue tam guater
exanmatũ fuisse. Quod autẽ altera epła purgas te nẽ
dissuasorem m emptionis neapolitane frusse Bari torue
moderacõis urbane. neq ego alit̾ accepi intellexi tanũ
idem qd  his intellego lrĩs nõ existimasse te in licere id
quod ego aerbitrabar res has nõ oĩo qͥd si maguã ꝑte
relinquere. Cantulũ in narras Et illa temꝑa quid silẽ
ne m quidẽ ip̃i tũt placebat diutius ab esse deretapi
custo dia sedebamꝰ enim in puppi et clauum tenebamꝰ

Expanded text:
bracatis et Transalpinis nationibus, ut nullum veteris leporis bracatis et Transalpinis nationibus, ut nullum veteris leporis vestigium appareat. itaque te cum video, omnis mihi Granios, omnis Lucilios, vere ut dicam, Crassos quoque et Laelios videre videor. moriar, si praeter te quemquam reliquum habeo, in quo possim imaginem antiquae et vernaculae festivitatis agnoscere. ad hos lepores cum amor erga me tantus accedat, miraris me tanta perturbatione valetudinis tuae tam graviter exanimatum fuisse? quod autem altera epistula purgas te non dissuasorem mihi emptionis Neapolitanae fuisse sed auctorem moderationis, urbane, neque ego aliter accepi ; intellexi tamen idem, quod his intellego litteris, non existimasse te mihi licere, id quod ego arbitrabar, res has non omnino quidem sed magnam partem relinquere. Catulum mihi narras et illa tempora. quid simile?' ne mi quidem ipsi tunc placebat diutius abesse ab rei p. custodia ; sedebamus enim in puppi et clavum tenebamus ;
Abbreviated transcription (Latin):
quam quã driduo ante acceperã. Azecho alti quam
acculerat. Pyleros tabellarius/ ex p̾orib tuis lrĩs intellex
ꝑ grataui tibi esse curã meã ualetudiuis tue quã tibi ꝑ¬
spectũ esse gaudeo sed mihi crede non ꝑ inde ut est rẽs ab se ex
lris ꝑspicere potiusti. Nam cum multis nõ enĩ possum
alit᷑ ditere et coli me uideam et diligi nemo est illorum
omniũ iͥ te iocũdior. Nam qd̾ me amas qd̾ id etiam
pridem et constant̾ fatis. Est id quidẽ magnũ acq
haud scio an maximũ ded tibi cõmune cũ multis. quod
tu ip̃e tam amandꝰ es tãq dulcis tamq in omũi genere
iocundꝰ idẽ ꝓprie tuum: accedũt nõ accici s falsiores ꝙͣ
illi accicorũ. Nomani ueteres acq urbani sales Ego autẽ
existimes licet quidlibet miri fice caꝑior fac et his mariẽ
nr̃atib p̾sertim cum eas uideam pͥmũ oblitas latio ciu cũ
in urbeni nram est in fusa peregrinitas. Nũc cuiur enã

Expanded text:
quam quadriduo ante acceperam a Zetho, alteri, quam quam quadriduo ante acceperam a Zetho, alteri, quam attulerat Phileros tabellarius. ex prioribus tuis litteris inteflexi pergratam tibi esse curam meam valetudinis tuae, quam tibi perspectam esse gaudeo ; sed, mihi crede, non perinde, ut est reapse, ex litteris perspicere potuisti. nam cum a satis multis non enim possum aliter dicere et coli me videam et diligi, nemo est illorum omnium mihi te iucundior. nam quod me amas, quod id et iam pridem et constanter facis, est id quidem magnum atque haud scio an maximum, sed tibi commune cum multis ; quod tu ipse tam amandus es tamque dulcis tamque in omni genere iucundus, id est proprie tuum. accedunt non Attici, sed salsiores quam illi Atticorum Romani veteres atque urbani sales. ego autem existimes licet quidlibet mirifice capior facetiis maxime nostratibus, praesertim cum eas videam primum oblitas Latio tum, cum in urbem nostram est infusa peregrinitas, nunc vero etiam
Abbreviated transcription (Latin):
sionie nõ modo nõ inuidiosa sed eciã pplaris esset cũ
bouis om̃ib cũ infimo cuiq gratissima hoc si tibi for¬
tuna quadã contigisset gͣtularer felicitati tue sed con¬
tigit magnitudine tũ amimi tũ eciã ingenii acq consi¬
lii legi enim contionẽ tuã. nihil illa sapientius. ita.
pede tep̃tim et gradatumn tũ accessus a te ad causã facti
tum recessus ut res ip̃a maturitatẽ tibi animaduertendi
om̃n concessu daret. Liberasti igit᷑ et urbem piculo et ci¬
nitatem me tu neq solum ad tempꝰ maximã utilitatẽ
acculisti. Sed eciã ad exemplũ. Quo facto intelligere dẽr
inte positã esse rem .p. tibiq nõ modo tuendos s ecrã or¬
nandos esse illos uiros a quib miciũ libertatis pro fectum
est. s his derebus corã plura ꝓpe dieni ut spero. tũ quĩ
rem .p. nosq conferuar / fac ut diligentissime te ip̃m mi
dolabella custodias. Uale au¬

Expanded text:
sionis non modo non invidiosa sed etiam popularis esset et cum sionis non modo non invidiosa sed etiam popularis esset et cum bonis omnibus tum infimo cuique gratissima. hoc si tibi fortuna quadam contigisset, gratularer felicitati tuae ; sed contigit magnitudine cum animi tum etiam ingeni atque consili. legi enim contionem tuam ; nihil illa sapientius ; ita pedetemptim et gradatim tum accessus a te ad causam facti, tum recessus, ut res ipsa maturitatem tibi animadvertendi omnium concessu daret. liberasti igitur et urbem periculo et civitatem metu neque solum ad tempus maximam utilitatem attulisti sed etiam ad exemplum. quo facto intellegere debes in te positam esse rem p. tibique non modo tuendos, sed etiam ornandos esse illos viros, a quibus initium libertatis profectum est. sed his de rebus coram plura propediem, ut spero. tu quoniam rem p. nosque conservas, fac ut diligentissime te ipsum, mi Dolabella, custodias. duabu
Abbreviated transcription (Latin):
nihil est enim mihi crede. uirtute formosius inhil pul¬
chrius nnhol amabilius semꝑ amaui ut scis M. brutũ
propt̾ eius sũmũ ingeniũ suauissimos mores singula¬
ren probitatem acq constanciã tamẽ idem marciis tan¬
tum accessit ad amorẽ ut mirarer locũ fuisse aug̃edi
in eo qd̾ mihi iau pridẽ cumulatũ eciã udebat᷑ quis
eat qui putaret ad eum amorẽ quẽ erga te habebam
posse a liquid a̧ccedere: tantũ accessit ut inͥ nũc demq
amare uideat᷑ antea delerisse/ Ouare quid est qd̾ ego
te hortor: ut dignitati et glorie seruias ꝓponã tibi
claros uiros qd facere solent qui hortant᷑. neminẽ habeo
clariorẽ quã te ip̃m te mutare. oꝑtet tecũ ip̃e certes net
licet quidem tibi iam tantis rebus gestis non tui similẽ
esse Quod cũ ita sit hortacio non est netessaria gratu¬
latione magis utendũ est/. Contigit enim tibi quod
haut scio an nemini ut sũma seueritas amimaduer¬

Expanded text:
nihil est enim, mihi crede, virtute formosius, nihil pulnihil est enim, mihi crede, virtute formosius, nihil pulchrius, nihil amabilius. semper amavi, ut scis, M. Brutum propter eius summum ingenium, suavissimos mores, singularem probitatem atque constantiam ; tamen Idibus Martiis tantum accessit ad amorem ut mirarer locum fuisse augendi in eo, quod mihi iam pridem cumulatum etiam videbatur. quis erat qui putaret ad eum amorem, quem erga te habebam, pesse aliquid accedere? tantum accessit ut mihi nunc denique amare videar, antea dilexisse. qua re quid est quod ego te horter ut dignitati et gloriae servias? proponam tibi claros viros, quod facere solent qui hortantur? neminem habeo clariorem quam te ipsum ; te imitere oportet, tecum ipse certes ; ne licet quidem tibi iam tantis rebus gestis non tui similem esse. quod cum ita sit, hortatio non est necessaria, gratulatione magis utendum est ; contigit enim tibi quod haud scio an nemini, ut' summa severitas animadver
Abbreviated transcription (Latin):
dibus quasi alũnũ discipline mee lucius quidem cesar
cum ad eum egrotũ neapolini uenissem. Quãquã erat
oppressus totius corꝑis dolorib tamen anteꝙͣ me plane
salutanit Omi Cicero inquit gratulor tibi cũ tantum
uales apud dolabellam quãtum si ego apud sororis fi¬
lium ualerem Iam salui esse possemꝰ. dolabelle uero tuo
tum i hil magnificentius nihil p̾clarius actũ umꝙͣ
nihil rei p. salutarius acq hec una uoxoñn est. Ate
antem peto ut me hanc quasi falsam hereditatẽ aliene
glorie sinas cernere meq aliqua ex parte in socierate
tuaĩ laudũ uenire patiare Quãquã mi dolabella. hec
enm locutus sũ libentiꝰ om̃s meas si modo suĩt aliq̃
mee laudes ad te tranffuderim. quã aliquã partẽ ex¬
hauserim ex tuis. Nam cũ te semꝑ tantũ dilexerim
quãtum tri intelligẽre potuisti tum his tuis factis sic
intensus sum ut nhil umꝙͣ maniore fuerit ardentius

Expanded text:
dibus quasi alumnum disciplinae meae. L. quidem Caesar, dibus quasi alumnum disciplinae meae. L. quidem Caesar, cum ad eum aegrotum Neapolim venissem, quamquam erat oppressus totius corporis doloribus, tamen ante quam me plane salutavit, o mi Cicero inquit gratulor tibi cum tantum vales apud Dolabellam quantum si ego apud sororis filium valerem, iam salvi esse possemus. Dolabellae vero tuo tua; nihil magninihil rei p. salutarius. atque haec una vox omnium est. A te autem peto ut me hanc quasi falsam hereditatem alienae gloriae sinas cernere meque aliqua ex parte in societatem tuarum laudum venire patiare. quamquam, mi Dolabella haec enim iocatus sum libentius omnis meas, si modo sunt aliquae meae laudes, ad te transfuderim quam aliquam partem exhauserim ex tuis. nam cum te semper tantum dilexerim, quantum tu intellegere potuisti, tum his tuis factis sic incensus sum, ut nihil umquam in amore fuerit ardentius.
Abbreviated transcription (Latin):
nio socium me asscribat tuis laudib neminẽ cõnem
Conuenio autẽ cotidie plurimos sunt eñ ꝑmulti opti¬
mi uiri qui ualitudinis causa in hec locã ueniũt. pre¬
terea ex municipiis frequenter necessarii. mei qui om̃s
cum te sũmis laudibus ad celũ extulerũt mͥ continuo
maximas gr̃as agunt. Negant enim se dubitare quin
tu meie p̾ceptis et consiliis optemperans prestantissimũ
te ciuem et singularem consulem pbeas. quib ego ꝙͣ quã
uerissime possim respondere te que facias tuo iudicio
et tua sponte facere nec cuiꝯqm egere confilio Tamẽ
neq plane assentior ne in minuam tuã laudẽ si om̃is
a meis consiliis ꝓfecta uideat᷑ neq ualde nego Sui
enim auidior etiani quã satis est glorie et tñ nõ alie
nũ dignitati tue qd̾ ip̃i agamennom regumi regi fuit
honestum habere aliquẽ in consiliis capiendis nestorem
Mihi uero gloriosum te iuuenem consulem florere lau¬

Expanded text:
nio socium me adscribat tuis laudibus. neminem conveni nio socium me adscribat tuis laudibus. neminem conveni convenio autem cotidie plurimos ; sunt enim permulti optimi viri, qui valetudinis causa in haec loca veniant, praeterea ex municipiis frequentes necessarii mei, quin omnes, cum te summis laudibus ad caelum extulerunt, mihi continuo maximas gratias agant ; negant enim se dubitare quin tu meis praeceptis et consiliis obtte civem et singularem consulem praebeas. quibus ego quamquam verissime possum respondere te quae facias tuo iudicio et tua sponte facere nec cuiusquam egere consilio, tamen neque plane adsentior, ne imminuam tuam laudem si omnis a meis consiliis profecta videatur, neque valde nego. sum enim avidior etiam quam satis est gloriae. et tamen non alienum est dignitate tua, quod ipsi Agamemnoni regum regi fuit honestum, habere aliquem in consiliis capiendis Nestorem, mihi vero gloriosum te iuvenem consulem florere lau
Abbreviated transcription (Latin):
ut homines miseros et fortuna quã uitare nemo potest.
muneris cũ ipsis amitis homĩb cũ municipio caleno
quocũ iͥ magna necessitudo est. Tũ lepte que om̃ibur
ante pono dare quod dicturus sum. Pouto equidem nõ
ualde ad rem ꝑtinere ued tamen nihil ob est res familia¬
ris alti eor ualde ex igua est. alti uix equestris Aua¬
propt̾ qm̃ his cesar intam sua libalitate concessit Ret
est qd̾ his p̾terea magnope possit adimi reditũ si me
tantũ amas ꝙ̃ tum certe amas homĩb confice in quo
nhil est p̾ter uiam longã. quã idcirco nõ fugiũt ut
et uiuant cũ suis et moriant᷑ domi qd ut enitare con¬
tendasq uel potius ut ꝑficias posse enini te inͥ ꝑsuasi
uehement te eçiã acq eciam Nogo.¬
mi dolabella tua gla satisq ex ea magnã stulti¬
ciam uoluptatemq capiebam tamen non possum nõ con¬
fiter cumulari me maxĩo gaudio. qd uulgo hoim opi¬

Expanded text:
ut homines miseros et fortuna, quam vitare nemo potest, ut homines miseros et fortuna, quam vitare nemo potest, muneris cum ipsis amicis hominibus, cum municipio Caleno,. quocum mihi magna necessitudo est, tum Leptae, quem omnibus antepono, dare. quod dicturus sum, puto equidem non valde ad rem pertinere, sed tamen nihil obest dicere: res familiaris alteri eorum valde exigua est, a_eri vix equestris. quapropter, quoniam iis Caesar vitam sua liberalitate concessit nec est quod iis praeterea magno opere possit adimi, reditum, si me tantum amas quantum certe amas, hominibus confice ; in quo nihil est praeter viam longam, quam idcirco non fugiunt, ut et vivant cum suis et moriantur domi. quod ut enitare contendasque vel potius ut perficias posse enim te mihi persuasi, vehementer te etiam atque etiam rogo.bella, tua gloria satisque ex ea magnam laetitiam voluptatemque capiebam, tamen non possum non confiteri cumulari me maximo gaudio, quod vulgo hominum opi
Abbreviated transcription (Latin):
in hispaniam cũ. M. uarrone ante bellum ut in ea pro¬
uincia esset in qua nemo nr̃m post affraniũ superatũ
bellũ ullum fore putaret incidit in ea ip̃a mala q̃ sũmo
studio uitauerat/ O ppressus est emim bello repentino
qd̾ bellũ cõmotũ a scapula ita postea con firmatũ est
A pompeio ut nulla rõe ab illa miseria se eripe posset
Eadem causa fere. M. planu heredis qui est item ta¬
lenꝯ lepte nr̃i fauuliarissimꝰ. hoste igit᷑ ambos tibi
sic comendo. ut maiore curia studio sollicitudine animi
comendare non possim nolo ipsorum cãm eque in eo ue¬
hement᷑ et amicitia mouet et humanitas. Lepta uero
cum ita laboret. Ut eius fortune uideaut᷑ in dist̾men
uenire: non possum ego non aut proxime aut ille aut
etiam eque laborare. Qua ꝓpt̾ et si sepe ex ptus sũ ꝙͣtũ
me amares tamen sic uelim tibi ꝑ suadeas Io me in hac
re maxĩe iudicaturũ Peto igit᷑ a te uel si pateris oro

Expanded text:
in Hispaniam cum M. Varrone ante bellum, ut in ea proin Hispaniam cum M. Varrone ante bellum, ut in ea provincia esset, in qua nemo nostrum post Afranium superatum bellum ullum fore putaret, incidit in ea ipsa mala, quae summo studio vitaverat ; oppressus est enim bello repentino, quod bellum commotum a Scapula ita postea confirmatum est a Pompeio, ut nulla ratione ab illa miseria se eripere posset. eadem causa fere est M. Plani heredis, qui est item Calenus, Leptae nostri familiarissimus. hosce igitur ambos tibi sic commendo, ut maiore cura, studio, sollicitudine animi commendare non possim. volo ipsorum causa, meque in eo vehementer et amicitia movet et humanitas ; Lepta vero cum ita laboret, ut eius fortunae videantur in discrimen venire, non possum ego non aut proxime atque ille aut etiam aeque laborare. quapropter, etsi saepe expertus sum quantum me amares, tamen sic velim tibi persuadeas, id me in hac re maxime iudicaturum. peto igitur a te vel, si pateris, oro
Abbreviated transcription (Latin):
tellegi cupio quod certe intelligit᷑ me a te amari q̃d
lr̃ar mear Nam et celerit una futuros nos arbitror et
nondũ satis sum con firmatus ad stribendum.
Ut scribis salubres repente facte sunt nnisi forte te amant
et tibi assentant᷑ et tam diu dũ tu ab es sunt oblite sui.
Quod quidẽ si ita est minime mnor celum eciã et frar
uim suã si tibi ita cõueniat dimittere oratunculam pr̃o
deiotaro quã reqͥrebas habebam mecũ quod nõ putarã
Itaq eam tibi misi. quã uelim sic legas ut causam tenuẽ
et inopem nec scriptione magnoꝑe dignã. Bed ego hos¬
piti ueteri et amico mimustulã mittere uolui. lenidense
crasso filo cuiusmodi ipsiue solent esse munera Tu
uelun animo sapienti fortiq sis ut tua modera ͦ et
grauitas aliors infamet mipriã. Eeco¬
Cest familiaris et lepte nr̃i. familiarissut ꝑ netes¬
sarius ¶Is cum uitandi belli tatemis causa profectꝰ esset

Expanded text:
tellegi cupio, quod certe intellegitur, me a te amari. quotellegi cupio, quod certe intellegitur, me a te amari. quotati litterarum mearum ; nam et celeriter una futuros nos arbitror et nondum satis sum confirmatus ad scribendum. ut scribis, salubres repente factae sunt ; nisi forte te amant et tibi adsentantur et tam diu, dum tu ades, sunt oblitae sui. quod quidem si ita est, minime miror caelum etiam et terras vim suam, si ita tibi conveniat, dimittere. oratiunculam pro Deiotaro, quam requirebas, habebam mecum, quod non putaram. itaque eam tibi misi ; quam velim sic legas ut causam tenuem et inopem nec scriptione magno opere dignam ; sed ego hospiti veteri et amico munusculum mittere volui levidense crasso filo, cuius modi ipsius solent esse munera. tu velim animo sapienti fortique sis, ut tua moderatio et gravitas aliorum infamet iniest familiaris et Leptae nostri familiarissimi pernecessarius. is cum vitandi belli causa profectus esset
Abbreviated transcription (Latin):
sylle morte anteꝙͣ scertũ scierit Nc̃ querere desiere qͦ mõ
pierit satis putant se scire quod stiunt. ego ceta qui aĩo
equo fero unũ uereor ne hasta cesaris refrixerit. ca¬
lrãs meas desideras ꝙ eo casu quo sũ guissime
afflictus. quen ferrem certe moderatiusꝰ si te haberem
Riam et oratio tua prudens et amor erga me singularis
multũ leuaret S qm̃ breui tp̃re ut opimio nr̃a est. te sũ
uisurus. ita me affectũ offendes ut multũ a te posẜin
inuari non quo ita sim fractus ut aut hoĩem me ẽẽ ob¬
litus sim. aut fortune succũbendũ putem Sed tamen
hilautas illa nr̃a et suauitas que te p̾ter cet̾os delecta¬
bat᷑ erepta in oĩs est. firmitatẽ tamẽ et constanciã
si modo fuit aliquaudo in nobis eandem cognostes quã
reliquisti qd̾ scribis p̾lia te mea causa sustinere nõtã
id laboro. Ut siquid in obtrectent a te refutent᷑ quãin¬

Expanded text:
Sullae morte ante quam certum scierit. nunc quaerere desierunt quo modo Sullae morte ante quam certum scierit. nunc quaerere desierunt quo modo perierit ; satis putant se scire quod sciunt. ego ceteroqui animo aequo fero ; unum vereor, ne hasta Caesaris refrixerit. litteras meas desiderares quam eo casu, quo sum gravissime adflictus ; quem ferrem certe moderatius, si te haberem ; nam et oratio tua prudens et amor erga me singularis multum levaret. sed quoniam brevi tempore, ut opinio nostra est, te sum visurus, ita me adfectum offendes, ut multum a te possim iuvari ; non quo ita sim fractus, ut aut hominem me esse oblitus sim aut fortunae succumbendum putem, sed tamen hilaritas illa nostra et suavitas, quae te praeter ceteros delectabat, erepta mihi omnis est ; firmitatem tamen et constantiam, si modo fuit aliquando in nobis, eandem cognosces quam reliquisti. quod scribis proelia te mea causa sustinere, non tam id laboro ut, si qui mihi obtrectent, a te refutentur, quam in
Abbreviated transcription (Latin):
tem scire curare nisi forte scire ius me int̾ nitiar moos
et iudicum iudicem esse. profert alt̾ opinor duob uersi¬
culis expensum nitie alt̾ aristarcus hos oBeaꝵei Egotĩ¬
quã ermcꝰ antiquꝰ iudicaturꝰ sũ utrũ sint toynoyinoꝵ
antrapem sexan uenoi. puto nũc dicere oblitane lss
cum sophia septime. Euid gͦ tu adeo m excussa seueri¬
tatem ueterem putas. ut ne in foro quidẽ reliquie p̾stine
Rrontis appareant S tñ suauissimũ. cyai bicotan.
⁊rm pr̃stabo inte gelim nec cõmittam ut si ego eum tõ¬
dempnaro tu restituas. ne habeat busra plancus apud quẽ
lrãs discat Bed quid ego cũ mͥ sit incertũ tranquillo ne
sis animo an ut in bello in aliqua maiuscula cura nego¬
cio ue uersere labor longius effecerit. Cum igit᷑ in erit
ex ploratum te libent᷑ esse risurũ. scribam ad te pluribus
Te tñ hoc scire uolo uehement᷑ ppłm sollicitũ fuisse de ꝑ

Expanded text:
tem scire curare, nisi forte scire vis me inter Niciam nostrum tem scire curare, nisi forte scire vis me inter Niciam nostrum et Vidium iudicem esse. profert alter, opinor, duobus versiculis expensum Niciae, alter Aristarchus hos obeli/zei ; ego tamquam criticus antiquus iudicaturus sum utrum sint tou= poihtou= an parembeblhme/noi. puto te nunc dicere: 'oblitusne es cum sophia septimae?' quid ergo? tu adeo mihi excussam severitatem veterem putas, ut ne in foro quidem reliquiae pristinae frontis appareant? sed tamen suavissimum sumbiwth\n nostrum praestabo integellum nec committam ut, si ego eum condemnaro, tu restituas, ne habeat Bursa Plancus apud quem litteras discat. sed quid ago? cum mihi sit incertum tranquillone sis animo an ut in bello in aliqua maiuscula cura negotiove versere, labor longius. Cum igitur mihi erit exploratum te libenter esse risurum, scribam ad te pluribus. te tamen hoc scire volo, vehementer populum sollicitum fuisse de P.
Abbreviated transcription (Latin):
terem sequani᷑ simus innulla Quare uelim mi iocũdis¬
sume cicero si forte pompeius pulsus his quoq locis
Rursus alias regiones pete cogat᷑ ut tu te uel athenas
uel in quannus quietã recipias ciuitatẽ. Qd̾ si eris fac¬
turus uelim inͥ scribas ut ego si ullo modo potero ad te
aduolem. quecũq de tua dignitate ab imp̾. er̃ impetrãda
qua est humanitate cesar facillimũ erit ab eo tib ip̃i im¬
petrare. et meas tñ p̾ces apud eum nõ mĩmũ auctorita¬
tis habituras puto. Erit tue qͦq fidei et hũanitatis curare
Ut is tabellariꝰ quẽ ad te misi reuerti possit ad mne Et ate aͥe
litãs referat. Uale
Inilil ad te lr̃arum dare nec hercule habebam qͥ destriberẽ
nisi te a me mirabilit᷑ amari. De quo etiam in hil scribente ms
te non dubitare certo scio oĩno mihi magit lre sũt exsp¬
tande a te ꝙ̃ a me t᷑/. Nihil enim Rome geritur. qd ti pu¬

Expanded text:
terem sequamur, simus in nulla. qua re velim, mi iucundisterem sequamur, simus in nulla. qua re velim, mi iucundissime Cicero, si forte Pompeius pulsus his quoque locis rursus alias regiones petere cogatur, ut tu te vel Athenas vel in quamvis quietam recipias civitatem. quod si eris facturus, velim mihi scribas, ut ego, si ullo modo potero, ad te advolem. quaecumque de tua dignitate ab imperatore erunt impetranda, qua est humanitate Caesar, facillimum erit ab eo tibi ipsi impetrare, et meas tamen preces apud eum non minimum auctoritatis habituras puto. erit tuae quoque fidei et humanitatis curare ut is tabellarius, quem ad te misi, reverti possit ad me et a te mihi litteras referat. non nihil ad te litterarum dare ; nec me hercule habebam quid scriberem, nisi te a me mirabiliter amari, de quo etiam nihil scribente me te non dubitare certo scio. omnino mihi magis litterae sunt exspectandae a te quam a me tibi ; nihil enim Romae geritur quod te pu
Abbreviated transcription (Latin):
sui nec rerũ gestarũ gloria neq ecrã regũ ac natio¬
nũ clientelis quas ostentare crebro solebat esse tutũ et
hoc eciã qd̾ in fimo cuiq contigit. illi nõ posse con tinge¬
re ut honeste effugere possit. Pulso Italia amissis hĩs¬
paniis capto exercitu ueterano. circũnallato nũc deniq
qd̾ nestio an ulli umꝙͣ nr̃o acaderit imꝑatori. Quamob
rem quid aut ille sperare possit. aut tu aĩmũ aduerte pro
tua prudencia. Sic enim facillime qd̾ tibi utilissinui eit
con silii capies. Illud autẽ te peto. ut si iam ille euita¬
uerit hoc ꝑiculũ et se abdiderit in classem. tutius reb
consulas et aliquãdo tibi potius ꝙ̃ cuiuis sis amicus.
satis factũ est iam a te nel officio uel famliaritate Iu¬
tisfactũ eciã partib et ei rer ꝑ. quã tu probabas ⁊eliq
est ubi nũc est res .p. ibi simus potiut. quã dũ illã ue¬

Expanded text:
sui nec rerum gestarum gloria neque etiam regum ac natiosui nec rerum gestarum gloria neque etiam regum ac nationum clientelis, quas ostentare crebro solebat; esse tutum, et hoc etiam, quod infimo cuique contigit, illi non posse contingere, ut honeste effugere possit, pulso Italia, amissis Hispaniis, capto exercitu veterano, circumvallato nunc denique, quod nescio an nulli umquam nostro acciderit imperatori. quam ob rem quid aut ille sperare possit aut tu animum adverte pro tua prudentia ; sic enim facillime quod tibi utilissimum erit consili capies. illud autem a te peto, ut, si iam ille evitaverit hoc periculum et se abdiderit in classem, tu tuis rebus consulas et aliquando tibi potius quam cuivis sis amicus. satis factum est iam a te vel officio vel familiaritati, satis factum etiam partibus et ei rei p., quam tu probabas ; reliquum est, ubi nunc est res p., ibi simus potius quam, dum illam ve
Abbreviated transcription (Latin):
Iunc autẽ quidẽ sine his cur uiuere uelimꝰ¶Mihi uero cũ
his ipĩs uir. his autẽ detractis ne ur quide. Sed hec corã
et sepius migrationẽ et emptionẽ felicit euenire uolo
tuũq in ea reconsiliũ probo. cura ut ualeas. Eceu¬
recte .U. terentia minus belle hũit certũ stio iam
conualuisse eam p̾terea rectissime sũt apud te omĩa et si
nullo temꝑe in suspitiosionẽ tibi debui uenire Parciũ cã
potius quã tua tibi suadere ut te aut cũ cesare nobis eñ¬
q con iungeres aut certe in ociũ referes. p̾cipue nũt iã
ĩclinata uictoria. ne possũ quidem in ullã aliã incidere opi¬
nionẽ nisi in eam in qua stilicet te tibi fuadere uidear qd̾
pie tacere nõ possim. Tu autẽ mi ticero sit hec accipies.
ut siue probabunt᷑ tibi siue nõ probabunt᷑ de optimo
certe animo ac de ditissimo tibi et cogitata et stripta
esse iudices ammaduerte .cri. pompeiũ nec nominis

Expanded text:
; nunc autem quid est sine his cur vivere velimus? mihi vero cum ; nunc autem quid est sine his cur vivere velimus? mihi vero cum his ipsis vix, his autem detractis ne vix quidem. sed haec coram et saepius. migrationem et emptionem feliciter evenire volo tuumque in ea re consilium probo. cura ut valeas. recte v. Terentia minus belle habuit, sed certum scio iam convaluisse eam ; praeterea rectissime sunt apud te omnia. etsi nullo tempore in suspicionem tibi debui venire partium causa potius quam tua tibi suadere, ut te aut cum Caesare nobiscumque coniungeres aut certe in otium referres, praecipue nunc iam inclinata victoria ne possum quidem in ullam aliam incidere opinionem nisi in eam, in qua scilicet tibi suadere videar quod pie tacere non possim. tu autem, mi Cicero, sic haec accipies ut, sive probabuntur tibi sive non probabuntur, ab optimo certe animo ac deditissimo tibi et cogitata et scripta esse iudices. animadvertis Cn. Pompeium nec nominis
Abbreviated transcription (Latin):
mimere B cum tu tardius faceres idẽ ut ego int̾ pretor
dilittentius teneri nõ potui qui nc̃ iuctionẽ studiorũ
amorisq nr̃i quo possem ir̃arum genere declararẽ feci
irit᷑ sermonẽ int̾ nos habitũ in cumano cũ esset una põ¬
ponnre tibi dedi ꝑtes antiochinas quas a te ꝓbari intel¬
lexisse nͥ uidebar i sũpsi philionis. pnto fore Et cum
legeris mirere nos. id locutos esse nit̾nos. qd̾ nũ ꝙͣ locu¬
ti sumꝰ b nossti morẽ dialogor. Post hec autẽ mi
uarro quã plurima si iudet᷑ et de nobis int̾ nos sero for¬
tasse sed suꝑiorũ temporũ fortuna rei p. cãm sustineat
Hec ip̃ prestare debemꝰ. acq utinã quietis temporib at¬
q aliquo sinõ bono ac saltem certo statu ciuitatis IHec
int̾ nos studia exercere possemꝰ quã quã tũ quidẽ uel alie
que piam rõnes honestas nobis curas et actiones darent

Expanded text:
munere ; sed cum tu tardius faceres, id est, ut ego interpretor, munere ; sed cum tu tardius faceres, id est, ut ego interpretor, diligentius, teneri non potui quin coniunctionem studiorum amorisque nostri quo possem litterarum genere declararem. feci igitur sermonem inter nos habitum in Cumano, cum esset una Pomponius ; tibi dedi partis Antiochinas, quas a te probari intellexisse mihi videbar ; mihi sumpsi Philonis. puto fore ut, cum legeris, mirere nos id locutos esse inter nos, quod numquam locuti sumus ; sed nosti morem dialogorum. posthac autem, mi Varro, quam plurima, si videtur, et de nobis inter nos, sero fortasse ; sed superiorum temporum Fortuna rei p. causam sustineat, haec ipsi praestare debemus. atque utinam quietis temporibus 'atque aliquo, si non bono, at saltem certo statu civitatis haec inter nos studia exercere possemus! quamquam tum quidem vel aliae quaepiam rationes honestas nobis et curas et actiones darent
Abbreviated transcription (Latin):
adhuc scimꝰ istuc ipsum de bais nõ nulle dubitant an
ꝑ sardiniã ueniat illud enim ad huc p̾sidiũ suũ non
inspexit. nec ullũ habet deterius. s tamẽ nõ cõtẽpnit
mtat enim dolabella. Cũ puto magistrũ fore. no a ao
si sciam qd tu con sutueris meum consiliũ accõmo dabo
poti ssimũ ad tuum quare ex specto tuas lrãs.¬
stero uarroni ¶Et si munꝰ flagitare quãuis
quis ostenderet ne ppłus quidem solet insi concita¬
tus tamen ego exspectatione promissi fui moueor ut
admoneam te nõ nt flagitem. Misi autẽ ad te qͣtuor
ad monitores nõ nimis uerecundos/ Nosti enĩ profecto
os eius a dulestentioris a cade mice. Ex ea igit᷑ media
excitatos misi qui me tuo nece forte flagitent. Ego autẽ
mandaui ut rocparent. Exspectabam õnino iam diu
meꝙ sustinebam᷑. ne ad te prius ip̃e quid scriberem quã
aliquid accepisse ut possm te remunerari quã simillimo

Expanded text:
adhuc scimus. istuc ipsum de Baiis, non nulli dubitant an adhuc scimus. istuc ipsum de Baiis, non nulli dubitant an per Sardiniam veniat ; illud enim adhuc praedium suum non inspexit nec ullum habet deterius, sed tamen non contemnit. sciemus ; adventat enim Dolabella. Eum puto magistrum fore. polloi\ si sciam quid tu constitueris', meum consilium accommodabo potissimum ad tuum ; qua re exspecto tuas litteras. etsi munus flagitare, quamvis quis ostenderit, ne populus quidem solet nisi concitatus, tamen ego exspectatione promissi tui moveor ut admoneam te, non ut flagitem. misi autem ad te quattuor admonitores non nimis verecundos ; nosti enim profecto os illius adulescentioris Academiae. ex ea igitur media excitatos misi ; qui metuo ne te forte flagitent ; ego autem mandavi ut rogarent. exspectabam omnino iam diu meque sustinebam, ne ad te prius ipse quid scriberem quam aliquid accepissem, ut possem te remunerari quam simillimo
Abbreviated transcription (Latin):
Que igit᷑ studia magnor hominũ sentencia uacationẽ
hũt eandẽ publici mimneris hus concedente re.p. cur nõ
abutami᷑ sed plus facio ꝙ̃ animꝰ mandauit Inre enm
si quid ego scire caminius rogarat qd̾ tu nescires Ago
et ea narro. que tu melius scis quã ip̃e qui narro faciã
ergo illud quod rogatꝰ sum ut eor que tempis hius
suit. que tua audiero ne quid ignores. Au¬
Icero Uarroni s.¶Cenabam Apud seium cum utriq
nr̃m reddite sunt a te littere. Alihi uero iam ma¬
turũ uidet᷑. Nam qd̾ anteli te calũpmnatꝰ sum iudicabo
l cesare filio mecũ ipse qui hic m faciet patri Itaq nõ
de sino apud istos. qui nũt dominant᷑ tĩuactare. quid
faciã: tempori sermendũ est. S ridicula missa p̾ sertini
cum sit nihil qd̾ rideamꝰ. afuca terribili tremit horri¬
da t̾ra tumultu. Itaq nullũ est A nion po maie¬
non qd non uerear ued quod queris quando qͦq nihil

Expanded text:
quae igitur studia magnorum hominum sententia vacationem quae igitur studia magnorum hominum sententia vacationem habent quandam publici muneris, iis concedente re p. cur non abutamur? sed plus facio quam Caninius mandavit, †iure enim, si quid ego scirem, rogarat, quod tu nescires, ego tibi ea narro, quae tu melius scis quam ipse, qui narro. faciam ergo illud, quod rogatus sum, ut eorum, quae temporis huius sint, †quae tua audiero, ne quid ignores. ignores. cenabam apud Seium, cum utrique nostrum redditae sunt a te litterae. mihi vero iam maturum videtur ; nam quod ante calumniatus sum, indicabo L. Caesare filio, mecum ipse: quíd hic mihi faciét patri? itaque non desino apud istos, qui nunc dominantur, cenitare. quid faciam? tempori serviendum est. sed ridicula missa, praesertim cum sit nihil quod rideamus: Africa terribili tremit horrida terra tumultu. itaque nullum est apoprohgme/non quod non verear. sed quod quaeris, quando, qua, quo, nihil
Abbreviated transcription (Latin):
at imꝑturbata .2e. p. uiuimꝰ quie negat. S hoc uiderĩt
hi qui nulla sibi subsidĩa ad om̃s uite statꝰ. parauerꝰ huc
enim ut uenirem suꝑior longius ꝙͣ uolui fluxit oratiõ
Tum eium te semꝑ magnũ hoĩem duxeriut qd̾ hie tem¬
pestatib es ꝓpe solus in portu fructusq doctrine ꝑcipis
eos qui maximi sunt. Ut ea consideres eaq tractes quor
et usus et delectatrõ est omib istorꝰ et actis et uolup¬
tatib anceponenda. quidem hos tuos tusculanẽser dier
instar esse inte puto libent̾q om̃ib om̃s oper concessetĩ
Ut in liceat in nulla int̾ pellante isto modo uiuore quod
nos quoq imitam᷑ ut possumꝰ et in urĩe studiir liben¬
tissime conquiestimꝰ. Ouie enĩ hoc nõ dederit nobis
Ut cũ oꝑa nrã patria siue non possit uti siue nolit ad
eam uitam reuertani᷑. quã multi docti homoẽs fortasse
non recte sed tamẽ multi eciã rei p. p̃ponendã putauere

Expanded text:
at in perturbata re p. vivimus. quis negat? sed hoc viderint at in perturbata re p. vivimus. quis negat? sed hoc viderint ii, qui nulla sibi subsidia ad omnis vitae status paraverunt ; huc enim ut venirem, superior longius quam volui fluxit oratio. Cum enim te semper magnum hominem duxi, tum quod his tempestatibus es prope solus in portu fructusque doctrinae percipis eos qui maximi sunt, ut ea consideres eaque tractes, quorum et usus et delectatio est omnibus istorum et actis et voluptatibus anteponenda. equidem hos tuos Tusculanensis dies instar esse vitae puto libenterque omnibus omnis opes concesserim, ut mihi liceat vi nulla interpellante isto modo vivere ; quod nos quoque imitamur, ut possumus, et in nostris studiis libentissime conquiescimus. quis enim hoc non dederit nobis ut, cum opera nostra patria sive non possit uti sive nolit, ad eam vitam revertamur, quam multi docti homines fortasse non recte, sed tamen multi etiam rei p. praeponendam putaverunt?
Abbreviated transcription (Latin):
mitia rerũ nam hec in uoluntate fuere. Widi enĩ nã tu ab e¬
ras. nrõs amitos cuꝑe bellũ. hũc autẽ nõ tami cupe ꝙͣ nõ
timere Ergo hec consilii fuere reliqͣ netessaria. uincere
autẽ aut hos aut illos necesse esst. Scio te semꝑ mecũ
in luctu fuisse cũ uideriiꝰ quã illud ngrne milũ altia
utrius exercitus et ducũ interitũ. Tũ uero extremĩ
malorũ om̃t esse ciuilis belli uictoriã quã quidẽ etro etiã
illor timebam. Ad quos ueneramꝰ crudelit enã ocio sissimi
nũciabant᷑. eratꝙ his et tua muisa uoluntas et mea ora¬
tio Nũc uero si essent nr̃i potiti. ualde intemꝑantes fuissẽt
Erant enim nobie ꝑ irati quasi quitquã denr̃a salute de¬
crenissemꝰ. qd̾ non idem illis censuissemꝰ aut quasi utili
rei .p. fuerit nos etiã ad bestiarũ aux iliũ con fugere ꝙ
uelle mori uel tũ spes si nõ optima. at aliqua tamẽ uinẽ

Expanded text:
initia rerum ; nam haec in voluntate fuerunt. vidi enim nam tu abeinitia rerum ; nam haec in voluntate fuerunt. vidi enim nam tu aberas nostros amicos cupere bellum, hunc autem non tam cupere quam non timere ergo haec consili fuerunt, reliqua necessaria, vincere autem aut hos aut illos necesse esse. scio te semper mecum in luctu fuisse, cum videremus quom illud ingens malum, alterius utrius exercitus et ducum interitum, tum vero extremum malorum omnium esse civilis belli victoriam ; quam quidem ego etiam illorum timebam, ad quos veneramus ; crudeliter enim otiosissimi minabantur, eratque iis et tua invisa voluntas et mea oratio ; nunc vero, si essent nostri potiti, valde intemperantes fuissent, erant enim nobis perirati ; quasi quicquam de nostra salute decrevissemus, quod non idem illis censuissemus, aut quasi utilius rei p. fuerit eos etiam ad bestiarum auxilium confugere quam vel emori vel cum spe, si non optima, at aliqua tamen vivere.
Abbreviated transcription (Latin):
turo quib nõ satis facimꝰ qr niuima. Alchi si spatiã
fuerit Ut tusculanũ aitẽ nonas uemendi istia te uide¬
bo si minꝯ ꝑsequar in cumanũ et antete certiorẽ faciã
ut lauatio parata sit¬
uitro uarionis. ¶Canimus noster me tuis uerbie
Umoninit. ut striberem ad te si quid esset qd puttirẽ
tẽ scire oportere Est igit᷑ aduenta de saree stclicẽt ne
tx pectatibne neq tu id ignorae bed tamen tum ille
sid dum su neio faceret multos ei molestorifore ꝓꝑ¬
dixit et se adeum et balbũ et oppiũ scripsisse utita
faceret honnẽr ut cognoni amantes tui hoc ego.
Idcirco nosse te uolui ut stires hospitiũ tibi ubi parara uel
potius utar ubiq. Quid enĩ ille facturꝰ sit incertũ est
et simul ostentaui tibi me istis esse familiarẽ et consiliis
eorũ int̾esse Qeuod ego cur nolim nihil uideo nõ enm est
idem ferre. si quid ferendũ non est set ꝓbare siquid uõ
probandũ est. et si quid nõ probẽ quidẽ iam nescio pretir

Expanded text:
ibus non satis facimus, quia vivimus. mihi si spatium fuerit in Tusculanum ante Nonas veniendi, istic te videbo ; si minus, persequar in Cumanum et ante te certiorem faciam, ut lavatio parata sit Caninius noster me tuis verbis dmonuit, ut scriberem ad te, si quid esset quod putarem te scire oportere. est igitur adventus Caesaris scilicet in exspectatione, neque tu id ignoras. sed tamen, cum ille ad eum sui ne id faceret ; multos ei molestos fore ipmen Hirtius mihi dixit et se ad eum et Balbum et Oppium scripsisse ut ita faceret, homines, ut cognovi, amantis tui. hoc ego idcirco nosse te volui, ut scires hospitium tibi ubi parares, vel potius ut utrubique quid enim ille facturus sit incertum est, et simul ostentavi tibi me istis esse familiarem et consiliis eorum interesse. quod ego cur nolim nihil video ; non enim est idem ferre, si quid ferendum est, et probare, si quid non probandum est. etsi quid non probem equidem iam nescio, praeter
Abbreviated transcription (Latin):
berasEtsi mino iciria acq in foro ant ulece et i¬
beis ui doctissi ueteres feter gͣuare reni p. et de morib
ac legib querere mͥ hec uident᷑. tu qid sis attuꝯ et qdł
ibi placeat ꝑ gratũ erit si ad me scripseriedo¬
gcero. uarrom s. ¶ Et si quid striberẽ non habebam
tamẽ canino id te eunti non potiu nihil ae qd
ego potissimũ scribam. qd̾ uelle te putto nto mead q¬
cendio ciuitutie mistie locie esse: dibimꝙ senont hie
rttum esse quid refert: Lamen in sermonẽ incidema
lclde id predo laborandũ est nenẽ msuoẽ mitideno¬

Expanded text:
et, si minus in curia atque in foro, at in litteris et libris, ut doctissimi veteres fecerunt, gnavare rem p. et de moribus ac legibus quaerere. mihi haec videntur; tu quid sis acturus et quid tibi placeat pergratum erit si ad me scripseris. etsi quid scriberem non habebam, tamen Caninio. ad te eunti non potui nihil dare. quid ergo potissimum scribam? quod velle te puto, cito me ad tis locis esse ; dabimus sermonem iis, victum esse. 'quid refert? tamen in sermonem incidemus. valde id, credo, laborandum est ne, cum omne
Abbreviated transcription (Latin):
omĩbus oꝑtet ita rob̃ꝰ excellat ut ei turpe sit quicꝙͣ
aut spectari aut andiri libc̃tiꝰ habes meũ deomt¬
it uinte indiciũ qd aut sequere si qua probab̾ aut tu
stabis si aliud quoddã est tuũ ĩ quo neq pngnabo te¬
cũ neq hoc meũ de quo cantopere hoc libro asseue¬
solũ alud m ac cibi s mninctipĩ aliud alias uidei
Nt in hac mõ ue que ad uulgi assensum spectet et
ad auriũ uoluptutẽ que duo sunt adiudicãdĩ lems¬
sima s ne ni maxinus guidem rdꝰ quicꝙp ad huc
ĩnem firmiꝰ qd tenerẽ aut quo indiciũ icum
ipm illud uerum tam̃ in occulto tene̾t lacẽt / eñ ac¬
uelim si tibi ea que disputata sunt minꝰ ꝓbabia
ut aut maiꝰ opus institutũ pntes ꝙͣ officii põtue¬
rit aut dum tibi roganti uolueri obsequi ue¬
reciudia negandi stribendi me impͥdentiã susce¬
pisse

Expanded text:
omnibus oportet ita rebus excellat, ut ei turpe sit quicquam omnibus oportet ita rebus excellat, ut ei turpe sit quicquam aut exspectari aut audiri libentius. habes meum de oratore, Brute, indicium; quod aut sequere, si probaveris, aut tuo stabis, si aliud quoddam est tuum. In quo neque pugnabo tecum neque hoc meum, de quo tanto opere hoc libro adsevesolum aliud mihi ac tibi, sed mihimet ipsi aliud alias videri. Nec in hac modo re quae ad vulgi adsensum spectet et ad aurium voluptatem, quae duo sunt ad iudicandum levissima, sed ne in maximis quidem rebus quicquam adhuc inveni firmius, quod tenerem aut quo iudiciipsum illud verum tamen in occulto lateret. tu autem velim, si tibi ea quae disputata sunt minus probabuntur, ut aut maius opus institutum putes quam effici potuerit, aut, dum tibi roganti voluerim obsequi, verecundia negandi scribendi me impudentiam suscepisse
Abbreviated transcription (Latin):
iam magł delectant soluta sequatur eam sane mõ
sit ut si quis fide clipeũ dissoluerit collocatõnis uni¬
nersam spem̃ susculexit nõ singuloꝵ opeꝵ uemistatẽ¬
ut in thuchydide orbẽ mõ or̃onis desideio ornamẽ¬
ta cõparant Isci cuitẽ cũ dissoluũt or̃o in quo nec
res n ͨ nõnm uliũ est insi abiectum nõ clipeũ ẜ ut
tam mͥ uidetur dissoluẽ atq ut plane genꝯ hoc d
los exiscimabo nõ desperaicõe xformidauisse geno
hoc s inditio r̾sugisse aut r̾ꝑiã ipẽ cadẽ cõdiconi qui
uti uelit ut añ aut dicat aut a scribat utͣ uoles linga
eo gene quo illi uolunt faciliꝯ ẽ enũ apta dissoluẽ̾ ꝙ̃
tẽtiose autẽ siue u̾boꝵ et ordine et modo infantias
hr̃i possint eciã plenĩq pridẽtes. Quo ꝙ. ẽ cõtẽtus
utatur. Noquẽs ued qui nõ approbaconẽs solum s
aduurricõnes clamoe̾s plansus si liceat mone̾ debet

Expanded text:
m magis delectant soluta, sequatur ea sane, modo m magis delectant soluta, sequatur ea sane, modo sic ut, si quis Phidiae clipeum dissolverit, conlocationis universam speciem sustuledesidero, ornamenta comparent. isti autem cum dissolvunt orationem, in qua nec res nec verbum ullum est nisi abiectum, non clipeum, sed, ut cam mihi videntur dissolvere. Atque ut plane genus hoc, los existimabo non desperatione reformi- davisse genus hoc, sed iudicio refugisse; aut reperiam ipse eadem condicione qui uti velit, ut aut dicat aut scribat utra voles lingua eo genere quo illi volunt; facilius est enim apta dissolvere quam tentiose autem sine verborum et ordine et modo infantia, haberi possint, etiam plerumque prudentes; quo qui est contentus utatur. Eloquens vero, qui non approbationes solum sed admirationes, clamores, plausus, si liceat, movere debet,
Abbreviated transcription (Latin):
cuũ neq uõ ornamẽta ista uillaꝵs quib ł paulũ et
t cimiuu qui r̾oꝰ is urdem italiã q ome referseruũ
ab aligᵒ iudeo fcicile delyaco aut syro potuisse supe
scante siña ad nchilũ oĩa r̾cidant cũ sit ex ciptis
dissoluta aut si alicꝰ incõditi arcipias dissipatt̃ aliꝙͣ
setẽtia eã q ordine u̾boꝵ panlulũ ꝯmintato in quadra¬
rud redigas Efficiatur aptũ illud quod fuerit defluc̃s
at solutũ Age sũme degͣti ap̃ censores illud hñs se
nõ põt qñi eiusdem homĩs sit probos improbare
qui impcobos probet Qũto aptiꝰ si ita dixiss gu
eiusdem homĩs sit qui improbos probet probos imp¬
uad hoc mõ dicẽ nemo unꝙͣ uoluit nemo qui p̃o.¬
tunit qũ dixerit/ Qui antẽ alic̾ dixerũt huiꝰ assequi
nõ potuerũt Ita facti sunt r̃pẽte actici qrͣ uco tralłi¬
amis fuorit demostenes cuiꝰ nõ tami uibrarent
fulimiã illa nisi nuimers coñria ferrẽtur S se que¬

Expanded text:
uibus L. Paullum et L. Mummium, qui rebus his urbem Italiamque omnem referserunt, ab aliquo video perfacile Deliaco aut Syro potuisse supersententia, ad nihilum omnia recidant, cum sint ex aptis dissoluta? Aut si alicuius inconditi arripias dissipatam aliquam sententiam eamque ordine verborum paululum commutato in quadrum redigas, efficiatur aptum illud, quod fuerit antea diffluens ac solutum. Age sume de Gracchi apud censores illud: Abesse non potest quin eiusdem hominis sit probos improbare qui improbos probet; quanto aptius, si ita dixisset: Quin eiusdem hominis sit qui improbos probet probos improbare! hoc modo dicere nemo umquam noluit nemoque potuit quin dixerit; qui autem aliter dixerunt, hoc adsequi non potuerunt. Ita facti sunt repente Attici; quasi vero Trallianus fuerit Demosthenes ! cuius non tam vibrarent fulmina illa, nisi numeris contorta ferrentur. sed si que
Abbreviated transcription (Latin):
Ram id eciã actico mandarã. tusi mino ad nos. accur¬
remus ad te si hortũ in bibliothera habes de erit ma¬
Itero uarroni .s ¶Mihi uero ad nonat bene mas¬
ipse sequat᷑ consili nr̃i nisi eos quidẽ qui id secutriã
sũt non peniteret nob penitendũ putarẽ locutienim
sumquõ spem sed officium Neliqmo aut̃ pão f dom
sed despationẽ ita uericuudiores finma ꝓ qui se domo
non comonerũt saniores quã i imissis epibua Re¬
mu non reuerterunt. bed nnhil minꝰ fero qũ se¬
ueritatẽ otio sorũ et quo quomodo se reto haberetas¬

Expanded text:
; nam id etiam Attico mandaram. tu si minus ad nos, nos accurremus ad te ; si hortum in bybliotheca habes, deerit nihil. mihi vero ad Nonas bene maipse sequar. consili nostri, ne si eos quidem, qui id secuti non sunt, non paeniteret, nobis paenitendum putarem ; secuti enim sumus non spem sed officium, reliquimus autem non officium sed desperationem. ita verecundiores fuimus quam qui se domo non commoverunt, saniores quam qui amissis opibus. domum non reverterunt. sed nihil minus fero quam severitate