comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
des. sed ñ liquide om̃s audiunt. Om¬
nes unde uolunt consulũt, sed non
semꝑ qd̾ uolunt audiũt. Optimus
minister tuus est qui non magis ĩ¬
tuetur hoc a te audire qd̃ ip̃e uolue¬
rit. sed potuis hoc uelle qd̃ a te audie¬
rit. Sero te amaui pulchritudo. tã

Expanded text:
des, sed non liquide omnes audiunt omdes, sed non liquide omnes audiunt omnes unde uolunt consulunt, sed non semper quod uolunt audiunt. optimus minister tuus est qui non magis intuetur hoc a te audire quod ipse uoluerit, sed potius hoc uelle quod a te audierit. Sero te amaui, pulchritudo tam
Abbreviated transcription (Latin):
sui quoq meminit aĩmus: nec ibi tu
eras. Quia sicut ñes imago corporal.
nec affectio uiuentis. qualis ẽ cum
letamur. contristam cupimus. metu¬
imus. meminim᷑ obliuiscimire. ⁊ qͥd¬
quid huicemodi est: ita nec ip̃e ani¬
mus es: qr dñs deus animi tu es. Et cõ¬
mutantur hec oĩa tu autẽ in cõmu¬
tabilis manes suꝑ oĩa: ⁊ dignatus
es habitare ĩ memoria mea. ex quote
didici. Et quid quero quoloco eiꝰ habi¬
tes quasi u̾oloca ibi sint: Habitas
certe mea. q̃m tui memini ex quote
didici: ⁊ in eateĩuenio cum recordor
te ꝟbi ergote ĩueniut disc̾emte.
neq eñi iam etas ĩmemoria mea pͥ-¬
usquã te disc̾em: Ebi ergo te inue-¬
ni ut discerem te nisi in te supͣ me:
Et nus qͣm locus. Et recedimus. ⁊ acce¬
dimus. ⁊ nus qͣm locus. Ueritas u¬
biq p̾sides omĩb cõsulentib te: si¬
mulq respondes omĩb etiã ⁊ana¬
du̾sa cõsulentib. Liquide tu respon-¬

Expanded text:
sui quoque meminit animus; nec ibi tu sui quoque meminit animus; nec ibi tu eras: quia sicut non es imago corporalis nec affectio uiuentis, qualis est cum laetamur, contristamur, cupimus, metuimus, meminimus, obliuiscimur et quidquid huius modi est, ita nec ipse animus es, quia dominus deus animi tu es et commutantur haec omnia, tu autem incommutabilis manes super omnia et dignatus es habitare in memoria mea ex quo te didici. et quid quaero quo loco eius habites, quasi uero loca ibi sint? habitas certe in ea, quoniam tui memini ex quo te dedici, et in ea te inuenio cum recordor te. Vbi ergo te inueni, ut discerem te? neque enim iam eras in memoria mea priusquam te inuenirem. ubi ergo te inueni, ut discerem te nisi in te supra me? et nusquam locus, et recedimus et accedimus, et nusquam locus. ueritas ubique praesides omnibus consulentibus te simulque respondes omnibus etiam diuersa consulentibus, liquide tu respon
Abbreviated transcription (Latin):
minissẽ ex quo didici te. Nam ex qͦ di¬
dicite: non sũ oblitus tui ᵈ. Ubi enĩ iue¬
ni u̾itatẽ: ibi ĩueni deum meũ ip̃am
u̾itatem. qͣm ex quo te didici ñ sum
oblitus. Itaq ex quote didici manes
ĩ memoria mea. ⁊ illic de ĩuemio cũte¬
miniscor tui. ⁊ delector ĩte. He sunt
sc̃e delicie me ͤ quas donasti mͥ mĩa tu-¬
a: respiciens pauꝑtatẽ meam. Sed ubi
manes ĩ memoria mea dñe. ubi illic
manes. quale illic cubile fabricastitͥ¬
Quale scũarium edificastitͥ: Tu de¬
disti hanc dignatõem memorie me¬
e: ut maneas ĩ ea. N ĩ qua euis parte
maneas. hoc consid̾o. Trauscendie-¬
nim partes euis quas habent ⁊ bes-¬
tie cũ te recordarer: qr ñ ibi te ĩuemi¬
ebam ĩter imagnnies rerum corpora-¬
liũ: ⁊ ueni ad partes ens ubi cõmẽ¬
daui affectõnes aĩ mei. nec illic ĩue¬
nite. Et intraui ad ip̃ius ãĩ meise¬
dem. que illi est ĩmemoria mea. q̃m

Expanded text:
minissem ex quo didici te. nam ex quo diminissem ex quo didici te. nam ex quo didici te, non sum oblitus tui. ubi enim inueni ueritatem, ibi inueni deum meum, ipsam ueritatem, quam ex quo didici, non sum oblitus. itaque ex quo te didici, manes in memoria mea, et illic te inuenio, cum reminiscor tui et delector in te. hae sunt sanctae deliciae meae, quas donasti ma, respiciens paupertatem meam. Sed ubi manes in memoria mea, Domine, ubi illic manes? quale cquale sanctuarium aedificasti tibi? tu dedisti hanc dignationem memoriae meae ut maneas in ea; sed m qua eius parte maneas hoc considero. transcendi enim partes eius quas habent et bestiae, cum te recordarer, quia non ibi te inueniebam inter imagines rerum corporalium. et ueni ad partes eius, ubi commendaui affectiones animi mei; nec illic inueni te. et intraui ad ipsius animi mei sedem, quae illi est in memoria mea, quoniam
Abbreviated transcription (Latin):
uinci qd̃ falsi sint. Itac ꝓpt̾ eam rem
oderũt u̾itatem qͣm ꝓu̾itate amant
Amãt eam lucentẽ. oderũt eam redar-¬
guentẽ. Quia .i. falli nolunt. ⁊ fal¬
lere uolũt amant eã cum se ip̃a ĩ di¬
cat ⁊ oderũt eam cũ se ip̃os ĩdicat.
Inde retribuit eis. ut qui se abea
manifestari nolũt. ⁊ eos uolentes
manifestet. ⁊ eis ip̃a non sit mani¬
festa. Sic sic etiam. sic aĩmus hũa¬
nus. etiam sic cecus ⁊ lãguidus. tur¬
pis atq indetens latere uult: se aũt
ut lateat aliquid ñ uult. Contrailli
redditur. ut ip̃e uon lateat u̾itatem ip¬
sum aũt lateat i̾itas: tamẽ etiam sic
dũ miser est. uenis iauult gaudere ꝙͣ
falsis. Beatus ergoerit. si nulla int̾pel¬
lante molestia. de ip̃a ꝑ quam uera sũt
oĩa. sola u̾itate gaudebit. Ecte qͣntũ
spaciatus sum ĩ memoria mea. querẽs
te dũe. ⁊ ñ te inueni extraeam. Neq
eñi aliquid de te mueni qd̃ non me¬

Expanded text:
vinci quod falsi sint? Itaque propter eam rem vinci quod falsi sint? Itaque propter eam rem oderunt veritatem, quam pro veritate amant. Amaguentem. quia enim falli nolunt et fallere uolunt, amant eam, cum se ipsa indicat, et oderunt eam, cum eos ipsos indicat. inde retribuet eis, ut, qui se ab ea manifestari nolunt, et eos nolentes manifestet et eis ipsa non sit manifesta. sic, sic, etiam sic animus humanus, etiam sic caecus et languidus, turpis atque indecens latere uult, se autem ut lateat aliquid non uult. contra illi redditur, ut ipse non lateat ueritatem, ipsum autem ueritas lateat. tamen etiam sic, dum miser est, ueris mauult gaudere quam falsis. beatus ergo erit, si nulla interpellante molestia de ipsa, per quam uera sunt omnia, sola ueritate gaudebit. Ecce quantum spatiatus sum in memoria mea quaerens te, domine, et non te inueni extra eam. neque enim aliquid de te inuenio, quod non me
Abbreviated transcription (Latin):
de u̾itate om̃s uolũt. Multos exꝑtus
sum qui uellent fallere. qui autẽ
falli neminẽ. Ebi ergo nouerũt hãc
beatam uitam. uisi ubi nouer̃t etiã¬
iam u̾itatem: Amant enĩ ⁊ ip̃am. qr
falli uolunt. Et cum amant beatam
uitam. qd̃ non est alud qͣm de u̾ita-¬
te gaudiũ utiq amant etiam iuta-¬
tem. Nec amarẽt. nisi eẽt aliqua noti¬
cia eius. ĩ memoria eoꝵ. Cur ergo non
de illa gaudent: Cur non beati sunt:
Quia fortuis occupant᷑ in aliis, que
potius eos faciũt miseros. qͣm illud
beatos. qd̾ cenuit̾ mnemineĩt. Adhuc e¬
uim modicũ lumenest ĩ hõĩb. ambu¬
lent. ambulent. ne tenebre cõprehen¬
dant eos. Cur autẽ u̾itas parit odium.
et inimicus eis factus est homo tuus
p̾dicans u̾m. cum ametur beata uita
que ñ est nisi gaudiũ de u̾itate. nisi qr
sic amatur u̾itas. ut quicũq aliud
amant. hoc qd̃ amant ueluit ẽẽ i̾u-¬
tatem: Et quia falli nolũt. nolũt cõ¬

Expanded text:
de ueritate omnes uolunt. multos expertus de ueritate omnes uolunt. multos expertus sum, qui uellent fallere, qui autem falli, neminem. ubi ergo nouerunt hanc uitam beatam, nisi ubi nouerunt etiam ueritatem? amant enim et ipsam, quia falli nolunt, et cum amant beatam uitam, quod non est aliud quam de ueritate gaudium, utique amant etiam ueritatem nec amarent, nisi esset aliqua notitia eius in memoria eorum. cde illa gaudent? cur non beati sunt? Quia fortius occupantur in aliis quae potius eos faciunt miseros, quam illud beatos quod tenuiter meminerunt. Adhuc enim modicum lumen est in hominibus; ambulent, ambulent, ne eos tenebrae comprehendant . 34. Cur autem veritas parit odium, et inimicus eis factus est homo tuus verum praedicans, cum ametur beata vita, quae non est nisi gaudium de veritate: nisi quia sic amatur veritas, ut quicumque aliud amant, hoc quod amant velint esse veritatem; et quia falli nolunt, nolunt con
Abbreviated transcription (Latin):
is qui de gratis colunt. Quoꝵ gaudi¬
um tu ip̃e es: ⁊ ip̃a est beata uita. Gau¬
dere ad te. de te. ꝓpt̾ te: ip̃a est. ⁊ ñ est
altera. Qui autẽ aliam putant eẽ.
aluid sectant᷑ gaudiũ. non ip̃m ue-¬
rum. Ab aliqua tam̃ imagine gau-¬
dii. uoluntas eoꝵ ñ au̾titur. Non er¬
go c̾cum est. qd̾ om̃s esse brati uolũt
q̃m qui non de te gaudere uolunt.
que sola uita beata es. non utiq u-¬
tam beatam uolunt. An om̃s hoc uo-
ualent. eoq contenti sũt: qr illud
qd̃ non ualent ñ tantũ uolunt. qͣn¬
tum sat est ut ualeãt. Nam quero
abom̃ib. utrũ malint de u̾itate qͣm
de falsitate gaudere. Tam ñ dubitãt
dicere de i̾uitate se malle. qͣm non du¬
bitant dicere beatos esse se uelle. Be¬
ata quippe uita est gaudiũ de u̾ita¬
te. Hoc est enun gaudiũ de te. qui ue¬
ritas es. Dñs illuminacõ mea. salus
faciei mee. deus meus. Hanc uitam
beatam om̃s uoluntz hanc uitam que
sola est beata. om̃s uolunt: gaudiũ

Expanded text:
is, qui te gratis colunt, quorum gaudium tu ipse es. et ipsa est beata uita, gaudere de te, ad te, propter te: ipsa est et non est altera. qui autem aliam putant esse, aliud sectantur gaudium neque ipsum uerum. ab aliqua tamen imagine gaudii uoluntas eorum non auertitur. Non ergo certum est, quod omnes esse beati nolunt, quoniam qui non de te gaudere uolunt, quae sola uita beata est, non utique uitam beatam uolunt. an omnes hoc uolualent eoque contenti sunt, quia illud, quod non ualent, non tantum uolunt, quantum sat est, ut ualeant? nam quaero ab omnibus, utrum malint de ueritate quam de falsitate gaudere: tam non dubitant dicere de ueritate se malle, quam non dubitant dicere beatos esse se uelle. beata quippe uita est gaudium de ueritate. hoc est enim gaudium de te, qui ueritas es, deus, inluminatio mea, salus faciei meae, deus meus. hanc uitam beatam omnes nolunt, hanc uitam, quae sola beata est, omnes uolunt, gaudium
Abbreviated transcription (Latin):
teram. ut mancã lib̾tatẽ captiuus imita¬
rer. faciendo ĩpime qd̾ ñ liceret tenebrosa
om̃ipotentie similitudĩe: Etce ẽ ille ser¬
uus fugiens dñm suũ. ⁊ consecut᷑ umbm.
Oputredo. omonstrũ uite. ⁊ mortis ꝓfũ¬
ditas. potuit nelibere qd̾ ñ licebat. ñ ob¬
aliud nisi qi ñ licebat: Quid retribuam
dño qd recolit hec memoria mea. ⁊ aĩa
mea ñ metuit ĩ de: Diligã te dñe ⁊ gr̃as

Expanded text:
teram, ut mancam libertatem captivus imitateram, ut mancam libertatem captivus imitarer faciendo impune quod non liceret, tenebrosa omnipotentiae similitudine? Ecce est ille servus fugiens Dominum suum et consecutus umbram. O putredo, o monstrum vitae, et mortis profunditas! Potuitne libere qaliud, nisi quia non licebat? Quid retribuam domino, quod recolit haec memoria mea et anima mea non metuit inde? diligam te, domine, et gratias
Abbreviated transcription (Latin):
cellentius: Ira uindictã querit. Ce iti¬
us quis uindicat: Timor. ĩsolita et
repentina exhorrescit. rebus que amã¬
tur adu̾santia. dũ p̾cauet securita¬
ti. Tibi eñĩ qͥd ĩsolitũ. qͥd repẽtinũ aut
quis a te separat qd cliligis. aut ubi.
nisi apd̾ te firma securitas: Tusticia.
reb amissis contabescit. quib se oblec¬
tabat cupiditas: qr ita sibi nollet. sic̃
tͥ aufferri nich̃ potest. Ita fornicatur
aĩa cũ au̾titur abste: ⁊ querit extra
te eaque pura ⁊ liquida ñ ĩuenit. ni¬
si cũ redit ad te. Pu̾se te imitant᷑ om̃s
qui lõge se ate faciũt ⁊ extollũt se adu̾¬
sum te. Sed etiã sic te imitando. ĩ clicant¬
creãtorẽ te ẽẽ om̃is nature: ⁊ ideo ñ ẽẽ quo
a te omĩmodo recedat᷑. Quid ergo ĩ illo fur¬
to ego dilexi. ⁊ ĩ quo dnĩ meũ uel uitio¬
se atq ꝑu̾se imitatus sũ Anlibuit fac̾e
ccͣlegẽ saltẽ fallacia. qr potentatu ñ po¬

Expanded text:
cellentius? ira uindictam quaerit: te iusticellentius? ira uindictam quaerit: te iustius quis uindicat? timor insolita et repentina exhorrescit rebus, quae amantur, aduersantia, dum praecauet securitati: tibi enim quid insolitum? quid repentinum? aut quis a te separat quod diligis? ant ubi nisi apud te firma securitas? tristitia rebus amissis contabescit, quibus se oblectabat cupiditas, quia ita sibi nollet, sicut tibi auferri nihil potest. Ita fornicatur anima, cum auertitur abs te et quaerit extra te ea quae pura et liquida non inuenit, nisi cum redit ad te. peruerse te imitantur omnes, qui longe se a te faciunt et extollunt se aduersum te. sed etiam sic te imitando icreatorem te esse omnis naturae; et ideo non esse quo a te omni modo recedatur. Quid ergo in illo furto ego dilexi? et in quo Dominum meum vel vitiose atque perverse imitatus sum? An libuit facere contra legem saltem fallacia, quia potentatu non po
Abbreviated transcription (Latin):
Quãdo. aut ubi. aut quo uł a quo potestͤ
Et blanditie lasciuientiũ. amari uolunt,
sed neq blandius est aliqͥd tua caritate:
nec amatur quicꝙͣ salubrius. qͣm illa
p̃cũctis formosa. ⁊ luminosa u̾itas tua.
Et curiositas affectare uidet᷑ studiũ sci¬
entie: cũ tu oĩa sũme nou̾is Ignorantia
quoq ip̃a atq stulticia. sĩplicitatis ⁊ in¬
nocẽtie nõie tegitur: qi te simpliciꝰ qͥcqͣm
ñ reperit᷑. Quid te aũt ĩnocenti: Qnͣdo¬
quidr̃ oꝑa sua malis inimica sũt. Et ig¬
nauia qͣi quietẽ appetit. Que u̾o quies
c̾ta. p̾ter dñm. Luxuria sacietatẽ atq ab¬
undantiã se cupit uocari. Tu es aũt ple-¬
nitudo. ⁊ ĩdeficiens copia ĩ corruptibił
suauitatis. Effusio. lib̾alitatis obten¬
dit umbrã: s bonoꝵ oĩum largitoi
affiuentissimꝰ tues. Quaricia multa
possid̾e uult: ⁊ tu possides oĩa Imu-¬
dentia de excellentia litigat. Quidte ex¬

Expanded text:
quando aut ubi aut quo uel a quo potest? quando aut ubi aut quo uel a quo potest? et blanditiae lasciuientium amari nolunt: sed neque blandius est aliquid tua caritate nec amatur quicquam salubrius quam illa prae cunctis formosa et luminosa ueritas tua. et curiositas affectare uidetur studium scientiae, cum tu omnia summe noueris. ignorantia quoque ipsa atque stultitia simplicitatis et innocentiae nomine tegitur, quia te simplicius quicquam non reperitur. quid te autem innocentius, quandoquidem opera sua malis inimica sunt? et ignauia quasi quietem appetit: quae uero quies certa praeter dominum? luxuria satietatem atque abundantiam se cupit uocari: tu es autem plenitudo et indeficiens copia incorruptibilis suauitatis. effusio liberalitatis obtendit umbram: sed bonorum omnium largitor affluentissimus tu es. auaritia multa possidere uult: et tu possides omnia. inuidentia de excellentia litigat: quid te ex
Abbreviated transcription (Latin):
ieti epulatus ĩ de solã iuiqͥtatẽ. qua le¬
tabar fruens. Nam ⁊ si quid illoꝵ pono¬
rũ intrauit ĩ os meũ. condim̃tũ mͥ faci¬
nus erat. Et nũc dñe deus meus q̃ro. quid
me ĩ fuito delectau̾it ⁊ ecce species nulla
est. Non dico sicut ineqͥtate atq prudẽti¬
a. sed neq sicut ĩmẽte hõis atq memoria
et sensib. ⁊ uegetante uita. neq sic̃ speci¬
osa sũt sid̾a ⁊ decora locis suis. ⁊ t̾ra. ⁊ ma¬
re plena fetib qui succedũt nascẽdo de¬
cedentib: ñ saltẽ. ut ẽ quedã defectiua
species ⁊ ũbratica uiciis fallẽtib. Nã ⁊
suꝑbia celsitudinẽ imitatur: cũ tu sis u¬
nus suꝑ oĩa deus excelsus. Et ãbitio. qͥd
nisi honores querit ⁊ głiam cũ tu sis p̾
cũctis honorandꝰ. unus ⁊ gł̾i̾osus. in et̾¬
num: Et seuitia potestatũ. timeri ułt
Quis aũt tim̃dus nisi umus deus. cuius
potestati etipi aut subtrahi qͥd potest:¬

Expanded text:
oieci epulatus inde solam iniquitatem, qua laeoieci epulatus inde solam iniquitatem, qua laetabar fruens. nam et si quid illorum pomorum intrauit in os meum, condimentum ibi facinus erat. et nunc, domine deus meus, quaero, quid me in furto delectauerit, et ecce species nulla est: non dico sicut in aequitate atque prudentia, sed neque sicut in mente hominis atque memoria et sensibus et uegetante uita, neque sicut speciosa sunt sidera et decora locis suis et terra et mare plena fetibus, qui succedunt nascendo decedentibus; non saltem ut est quaedam defectiua species et umbratica uitiis fallentibus. Nam et superbia celsitudinem imitatur, cum tu sis unus super omnia deus excelsus. et ambitio quid nisi honores quaerit et gloriam, cum tu sis prae cunctis honorandus unus et gloriosus in aeternum? et saeuitia potestatum timeri uult: quis autem timendus nisi unus deus, cuius potestati eripi ant subtrahi q
Abbreviated transcription (Latin):
dictũ. ẽ. uecordi ⁊ nimis crudeli hõie.
qd̃ gratuito potiꝰ malus atq crudelis-
erat. p̾dicta est tam̃ causa ne ꝑ otiũ
ĩquit torpesceret manus aut animꝰ.
Quere id quoq cur ita. ut scilicet ⁊¬
illa ex̾citatione scelerũ. capta urbe. ho¬
nores. ĩꝑia diuitias assequeret᷑ ⁊ care¬
ret metu. ⁊ difficultate rerũ p̃p̃ ĩopiam
rei familiaris. ⁊ cõscientiã scelerũ. Nec
ip̃e igit᷑ catelina amauit facinora su¬
a sed utiq aliud. cuiꝰ causa illa faciebat
Quid ego miser ĩte amaui ofurtũ meũ. o
facm᷑ illud meũ nocturiũ. sexti decimi ã¬
ni etatis mee : Non pulchrũ eras cũ furtũ
eẽs. Aut u̾oaliqͥdes. ut loquar ad te: Pul¬
chra erant poma illa que furati sumus:
qm creat᷑a tua erãt pulch̃rime õium. crea¬
tor oĩum. deus bone. deus sũmum bonũ:
et uerum bonũ meũ. Pulchra erãt illa
pomaz sedñ ip̃a cõcupiuit aĩa mea mi-¬

Expanded text:
dictum est uaecordi et nimis crudeli homine, dictum est uaecordi et nimis crudeli homine, quod gratuito potius malus atque crudelis erat; praedicta est tamen causa: ne per otium, inquit, torpesceret manus aut animus. quare id quoque? cur ita? ut scilicet illa exercitatione scelerum capta urbe honores, imperia, diuitias adsequeretur et careret metu legum et difficultate rerum propter inopiam rei familiaris et conscientiam scelerum. nec ipse igitur Catilina amauit facinora sua, sed utique aliud, cuius causa\' illa faciebat. Quid ego miser in te amaui, 0 furtum meum, 0 facinus1 illud meum nocturnum sexti decimi anni aetatis meae? non enim pulchrum eras, cum furtum esses. aut uero aliquid es, ut loquar ad te? pulchra erant poma illa, quae furati sumus, quoniam creatura tua erat, pulcherrime omnium, creator omnium, deus bone, deus summum bonum et bonum uerum meum; pulchra erant illa poma, sed non ipsa concupiuit anima mea mi
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ ꝓpt̾ unitatẽ de multis aĩs. Propt̾ u¬
niu̾sa hec atq huiꝰmodi. pect̃m admitti¬
tur. dũ ĩmod̾ata ĩ ista ĩclinatõe. cũ extͤ¬
ma bona sint. meliora ⁊ sũma deserun¬
tur: tu dñe deus nr̃. ⁊ u̾itas tua. ⁊ lex
tua. Habent em̃ ⁊ hec ima delestatões S
non sicut deus meus qui fecit oĩa: qr
ĩ ip̃o delectat᷑ uistus. ⁊ ip̃e est delicie rec¬
toꝵ corde. Nũ itaq de facinore queritur.
qͣ causa factũ sit.: credi ñ solet nisi cũ
appetit᷑ adipiscendi alicui illoꝵ bonoꝵ.
que ĩfima diximus eẽ. potuisse apparu¬
erit. aut metus amittendi. Pulchra sũt
eñi ⁊ decora: quãꝙͣ pre bonis suꝑiorib
et b̾ificis abiecta ⁊ iacentia. Homicidi¬
ũ fecit. Cur fecit: Amauit eiꝰ cõiugem
aut p̾dium. aut uoluit depͥ̾dari unde
uiueretz aut timuit ab illo tale aliqͥd
a mitt̾e: aut lesus ulcisci se exarsit. Nã
homicidiũ sñ causa face. ip̃o homicidi¬
o delectatũ quis credid̃it: Nã ⁊ de quo

Expanded text:
propter uniuersa haec atque huius modi peccatum admittitur, dum inmoderata in ista inclinatione, cum extrema bona sint, meliora et summa deseruntur, tu, domine deus noster, et ueritas tua et lex tua. habent enim et haec ima delectationes, sed non sicut deus meus, qui fecit omnia, quia in ipso delectatur iustus, et ipse est deliciae rectorum corde. Cum itaque de facinore quaeritur, qua causa factum sit, credi non solet, nisi cum appetitus adipiscendi alicuius illorum bonorum, quae infima diximus, esse potuisse adparuerit aut metus amittendi. pulchra sunt enim et decora, quamquam prae bonis superioribus et beatificis abiecta et iacentia. homicidium fecit. cur fecit? adamauit eius coniugem aut praedium aut uoluit depraedari, unde uiueret, aut timuit ab illo tale aliquid amittere aut laesus ulcisci se exarsit. num homicidium sine causa faceret ipso homicidio delectatus? quis crediderit? nam et de quodam
Abbreviated transcription (Latin):
tanqͣm glaciem soluisti. Gr̃e tue depu¬
to.⁊ q̃cumq ñ feci mala. Quid.Ñ. non
facere potui. qui etiã gratuitũ facinꝰ
amaui: Et oĩa mͥ climissa ẽẽ fateor ⁊ q̃
mea spõte feci mala. ⁊ que te duce ñ feci.
Quis est hoĩm qui suã cogitans ĩfirmi¬
tatẽ. audet uiribus suis tribuere castita
donas pect̃a conu̾sis ad te: Qui .ii. uoca

Expanded text:
tamquam glaciem soluisti. gratiae tuae deputo et quaecumque non feci mala: quid enim non facere potui, qui etiam gratuitum facinus amaui? et omnia mihi dimissa esse fateor, et quae mea sponte feci mala et quae te duce non feci. quis est hominum, qui suam cogitans infirmitatem audet uiribus suis tribuere castitatdonas peccata conuersis ad te? qui enim uoca
Abbreviated transcription (Latin):
cũ alius nemo p̾sens ẽ. uincit risus aliꝙͣ¬
do. si aliqͥd nimie ridiculũ. uł sensib oc¬
currat uł aĩo. At ego illud solus ñ face¬
rem: ñ fac̾em om̃o solus. Ette ẽ coram te
deus m̃s. uiua recordatio aĩe mee: Solus si
facem fuitũ illud.ã quo me ñ libebat id
qd̾ furabar: sed qi furabat. qd me solum
facere ꝓrsus ñ liberet. nec fac̾em. Onimis
inimica amicicia. seductio m̃tis. ĩuesti¬
gabilis ex ludo. ⁊ ioco nocendi auiditas. ⁊
alieni dampni appetitꝰ. nulla lucri mei.
nulla ulciscendi libidine. Sed cũ dr̃ eamꝰ.
faciamꝰ. ⁊ pudet non ẽẽ impudẽtẽ. Quis
exasperet istam tortuosissimã ⁊ ĩplica¬
tissimã nodositatẽ: Feda est. Nolo ĩ eã
intendere: nolo eam uide. Te uolo. usti¬
cia. ⁊ĩnocencia pulchra. ⁊decora hones¬
tis luminib: ⁊ ĩsatiabili sacietate qui¬
es. Est apud te ualde. ⁊ uita ĩꝑturbabi¬
lis. Qui ĩtrat inte. ĩtrat ingaudium

Expanded text:
cum alius nemo praesens est, uincit risus aliqucum alius nemo praesens est, uincit risus aliquando, si aliquid nimie ridiculum uel sensibus occurrit uel animo. at ego illud solus non facerem, non facerem omnino solus. ecce est coram te, deus meus, uiua recordatio animae meae. solus non facerem furtum illud, in quo me non libebat id quod furabar, sed quia furabar: quod me solum facere prorsus non liberet nec facerem. o nimis inimica amicitia, seductio mentis inuestigabilis, ex ludo et ioco nocendi auiditas et alieni damni appetitus nulla lucri mei, nulla ulciscendi libidine, sed cum dicitur: "eamus, faciamus" et pudet non esse impudentem. Quis exaperit istam tortuosissimam et inplicatissimam nodositatem? foeda est; nolo in eam intendere, nolo eam uidere. te uolo, iustitia et innocentia, pulchra et decora honestis luminibus et insatiabili satietate. quies est apud te ualde et uita inperturbabilis. qui intrat in te, intrat in gaudium
Abbreviated transcription (Latin):
Quid ẽ qd mͥ uenit ĩ mentẽ querere. ⁊ dis¬
cutere. ⁊ cõsid̾are: Quia si tũc amarẽ po¬
ma illa que furatus sũ. ⁊ eis frui cupe-¬
rem: possem etiam solus si satis ẽẽt. cõ¬
mittere illã iniquitatẽ. qua ꝑuenirẽ
ad uoluptatẽ meã: net cõfricatõe conso¬
cioꝵ aĩoꝵ accend̾em pruritũ cupiditatis
mee. Sed qͣ̃m ĩ illis pomis uoluptas mͥ
ñ erat: ea erat ĩ ip̃o facinore qͣm faciebat.
cõsortiũ simul peccantiũ. Quid erat ille
affectus aĩ: Ceite enĩ plane turpis erat
nimis: ⁊ ue mͥerat. qr habebã illũ. S
tam̃ quid erat: Delicta qͥs ĩtelligit: fu¬
sus erat qͣi titillato corde qd̃ fauebamꝰ e¬
os. qui het a nobis fieri ñ putabant: et
uehem̾ter uolebãt. Cur ergo eo me delec¬
tabat. qd̾ id ũ faciebã solus: Anquia
etiã nemo facile solus ridet: Nemo quidẽ
facile sed tam̃ etiã solos ⁊ singulos hoĩes.

Expanded text:
quid est, quod mihi uenit in mentem quaerere et disquid est, quod mihi uenit in mentem quaerere et discutere et considerare, quia si tunc amarem poma illa, quae furatus sum, et eis frui cuperem, possem etiam solus, si satis esset, conmittere illam iniquitatem, qua peruenirem ad uoluptatem meam, nec confricatione consciorum animorum accenderem pruritum cupiditatis meae? sed quoniam in illis pomis uoluptas mihi non erat, ea erat in ipso facinore, quam faciebat consortium simul peccantium. Quid erat ille affectus animi? certe enim plane turpis erat nimis, et uae mihi erat, qui habebam illum. sed tamen quid erat? delicta quis intellegit? risus erat quasi titillato corde, quod fallebamus eos, qui haec a nobis fieri non putabant et uehementer nolebant. cur ergo eo me delectabat, quo id non faciebam solus? an quia etiam nemo facile solus ridet? nemo quidem facile, sed tamen etiam solos et singulos homines,
Abbreviated transcription (Latin):
tus a te. secutus ẽ uocẽ tuam. ⁊ uitauit
ea que de me ip̃o recordante me. ⁊ fatente¬
me legit. ñ me derideat abeo medico egrũ
sanari. a quo sibi p̾stitũ est ut ñ egrota¬
retz uł poti ut minus egrotaret. Et id̾ote
tantũdem ĩmo u̾o ampliꝰ diligat: quia
ꝑ quẽ me uidet tantis pecc̃oꝵ meoꝵ lan¬
guorib exui. ꝑ eũ se uidet tantis pecc̃oꝵ
lãguorib ñ ĩplicari. Quẽ fructũ habui
miser aliqͣndo ĩ his que ñc recolens eru¬
besco: Maxĩe ĩ illo furto. ĩ quo ip̃m fur¬
tũ amaui nich alud. cũ ⁊ ip̃m esset
nich̾: ⁊ eo ip̃o ego miserior. Et tam̃ so¬
lus idñ fecissẽ. si recordor aĩmũ tũc me¬
ũ. solus oĩno id ñ fecissẽ. Ergo amauii¬
bi etiã cõsortiũ eoꝵ cũ quib id feci. Nõ er¬
go nich̃ aliud qͣm fuitũ amaui. Immo
u̾o nicħ̃ aliud: qr ⁊ illud nich ẽ. Quis
ẽ reuera. quis ẽ. qui doceat me. nisi qui
illuminat cor meũ. ⁊ discernit ũbras eiꝰ

Expanded text:
tus a te secutus est uocem tuam et uitauit ea, quae me de me ipso recordantem et fatentem legit, non me derideat ab eo medico aegrum sanari, a quo sibi praestitum est, ut non aegrotaret, uel potius ut minus aegrotaret, et ideo te tantundem, inmo uero amplius diligat, quia per quem me uidet tantis peccatorum meorum languoribus exui, per eum se uidet tantis peccatorum languoribus non inplicari. Quem fructum habui miser aliquando in his, quae nunc recolens erubesco, maxime in illo furto, in quo ipsum furtum amaui, nihil aliud, cum et ipsum esset nihil et eo ipso ego miserior? et tamen solus id non fecissem — sic recordor animum tunc meum — solus omnino id non fecissem. ergo amaui ibi etiam consortium eorum, cum quibus id feci. non ergo nihil aliud quam furtum amaui; inmo uero nihil aliud, quia et illud nihil est. quid est re uera? quis est, qui doceat me, nisi qui inluminat cor meum et discernit umbras eius?
Abbreviated transcription (Latin):
accõmodata modificatõ corpoꝵ. Ha¬
bet etiã modũ honor tẽꝑalis. ⁊ ĩꝑitã¬
di atq suꝑandi potẽtia suũ decus:
Unde etiã uindicte auiditas orit᷑.
Et tam̃ ĩ cuncta het adipiscenda . nõ
est egrediendũ abste dũez neq deui¬
andũ a lege tua. Et uita qua hic
uiuimꝰ. habet illecebrã suã ꝓpt̾ quẽ¬
dam modũ decoris sui. ⁊ cõuenien¬
tiã cũ his oĩb ĩfimis pulchris. Noi¬
cicia quoq hoĩm. caro nodo dulcis

Expanded text:
accommodata modificatio corporum; haaccommodata modificatio corporum; habet etiam honor temporalis, et imperitandi atque superandi potentia suum decus, unde etiam vindictae aviditas oritur: et tamen in cuncta haec adipiscenda non est egrediendum abs te, Domine, neque deviandum a lege tua. Et vita quam hic vivimus habet illecebram suam propter quemdam modum decoris sui, et convenientiam cum his omnibus infimis pulchris. Amicitia quoque hominum charo nodo dulcis
Abbreviated transcription (Latin):
nee. pomis onusta, nec forma nͤ
sapore illecebrosa. Ad hãc excutiẽdã
atq asportãdã. neqͥssimi adolescen¬
tuli ꝑreximꝰ nocte ĩtẽpesta: quous
ludum de pestilentie more. ĩ areis
ꝓduxeram᷑. Et abstulimꝰ inde one-¬
ra ĩgentia. non ad nr̃as epulas. s
uel ꝓicienda porcis etiã si aliqͥdĩ¬
de comedim᷑ dũ tam̃ fieret a nobis
qd̃ eolib̾e̾t. qd̾ ñ lic̾et. Ecte cor meũ
deus: ecte cor m̃eũ. qd̃ miserat᷑ es ĩ
imo abyssi. Dicat tͥ nũc. ecce. cor
meũ. Quid ibi q̃ rebam ut eẽm gra¬
tis malus. ⁊ malicie mee causa nul¬
la ẽẽt. nͥ malitia : Feda erat. ⁊ ama-¬
ui eã: amaui perire. amaui defectũ
meũ. Non illd̃ ad qd̃ deficiebã: sed
defectũ meũ ipsũ amaui. Turpis
aĩa ⁊ dissiliẽs a firmam̃to tuoĩ ex¬
corporib et auro ⁊ argento. ⁊ oĩbus.
et ĩ contactu carnis cõgruentia ualet
plurimũ cet̾isq sensib ẽ sua cuiq

Expanded text:
neae pomis onusta nec forma nec neae pomis onusta nec forma nec sapore inlecebrosis. ad hanc excutiendam atque asportandain neqtuli perreximus nocte intempesta, quousque ludum de pestilentiae more in areis produxeramus; et abstulimus inde onera ingentia, non ad nostras epulas, sed vel projicienda porcis, etiamsi aliquid inde comedimus; dum tamen fieret a nobis quod eo liberet quo non liceret. Ecce cor meum, Deus, ecce cor meum quod miseratus es in imo abyssi. Dicat tibi nunc ecce cor meum quid ibi quaerebat, ut essem gratis malus, et malitiae meae causa nulla esset nisi malitia. Foeda erat, et amavi eam; amavi perire: amavi defectum meum; non illud ad quod deficiebam, sed defectum meum ipsum amavi: turpis anima et dissiliens a firmamento tuo in excorporibus, et auro, et argento, et omnibus; et in contactu carnis congruentia valet plurimum, caeterisque sensibus est sua cuique
Abbreviated transcription (Latin):
de me aũt inana: illa aũt qi non so¬
lũ nullo detrim̃to. sed etiã non nul¬
loadiumento. ad te adipiscẽdũ fu¬
tura etistimabat usitata illa studi¬
a doctrine. Ita eñĩ conitio. recolens ut
possum mores parentũ meoꝵ. Rela-¬
xabant᷑ etiã mͥ ad ludendũ habene.
ultͣ temꝑametũ seu̾itatis. ĩ dissolu¬
erat caligo int̾cludens mͥ deus meus
serenitatẽ u̾itatis tue: ⁊ ꝓdibat tã¬
qͣm exadipe iniquitas mea Furtũ
certe punit lex tua dñe alex ĩscri¬
pta ĩ cordib hõmum: qͣm nec ipsa
delet miquitas. Quis .ii. fur. equo
aĩmo furem patitur. Nec copiosus
adactũ in opia. Et ego furtũ facere
uolui ⁊ feci nulla cõpulsus egesta¬
te. nisi penuria ⁊ fastidio iusticie:
et sagina inquitatis. Nam id fu¬
ratus sũ qd̃ mͥ abundabat: ⁊ mul-¬
to melius. Nec ea reuolebã frui. ꝙͣ
furto appetebã: sed ip̃o furto ⁊ pecc̃o.
Arbor erat pirus ĩuicima nr̃e ui-¬

Expanded text:
de me autem inania, illa autem, quia non sode me autem inania, illa autem, quia non solum nullo detrimento, sed etiam nonnullo adiumento ad te adipiscendum futura existimabat usitata illa studia doctrinae. ita enim conicio recolens, ut possum, mores parentum meorum. relaxabantur etiam mihi ad ludendum habenae ultra temperamentum seueritatis in dissoluerat caligo intercludens mihi, deus meus, serenitatem ueritatis tuae, et prodiebat tamquam ex adipe iniquitas mea. Furtum certe punit lex tua, domine, et lex scripta in cordibus hominum, quam ne ipsa quidem delet iniquitas: quis enim fur aequo animo furem patitur? nec copiosus adactum inopia. et ego furtum facere uolui et feci nulla conpulsus egestate nisi penuria pt, fastidio iustitiae et sagina iniquitatis. nam id furatus sum, quod mihi abundabat et multo melius, nec ea re uolebam frui, quam furto appetebam, sed ipso furto et peccato. arbor erat pirus in uicinia nostrae ui
Abbreviated transcription (Latin):
ram. ne uideter abiectior quo eram in¬
nocẽtior ⁊ ne uilior haberer. quo eram
castior. Ecce cũ quib comitib it̾ agebã
platearũ babylome: ⁊ uolutabar ĩ ce¬
no euis. tãqͣm ĩ cynnamomis ⁊ unguẽ¬
tis p̃ciosis: ⁊ ĩumbilico eius quotena¬
cius hererẽ. calcabat me mimicus in¬
uisibilis. ⁊ seducebat me. quia ego
seductił eram. Non .ii. ⁊ illa que iã
de medio babylonis fugerat. sed ibat
ĩ cet̾is eiꝰ tardiormat̾ carnis mee sic̾ monu¬
it me pudiciciã. ita curauit qd̃ de me
auiro suo audierat. Iam que pestilẽ¬
tiosũ ⁊ ĩposterũ ꝑiculosũ sẽtiebat.
coherceret t̾mino cõiugalis affectus.
si resecari ad uiuĩ ñ pot̾at. Nõ curauit
hoc: qͥa metus erat ne ĩpediretur spes
mea cõpede iyxoris. At ñ spes illa quã
ĩte fut᷑i seculi habebat mat̾. sed spes lit¬
tãrum quas ut nossẽ. nimis uolebat pa-¬
rens utq. Ille qr de te ꝓpe nich cogitabat.

Expanded text:
ram, ne uiderer abiectior, quo eram inram, ne uiderer abiectior, quo eram innocentior, et ne uilior haberer, quo eram castior. Ecce cum quibus comitibus iter agebam platearum Babyloniae et uolutabar in caeno eius tamquam in cinnamis et unguentis pretiosis. et in umbilico eius quo tenacius haererem, calcabat me inimicus inuisibilis et seducebat me, quia ego sednctilis eram. non enim et illa, quae iam de medio Babylonis fugerat, sed ibat in ceteris eius tardior, mater carnis meae, sicut monuit me pudicitiam, ita curauit quod de me a uiro suo audierat, iamque pestilentiosum et in posterum periculosum sentiebat cohercere termino coniugalis affectus, si resecari ad uiuum non poterat. non curauit hoc, quia metus erat, ne inpediretur spes mea conpede uxoria, non spes illa, quam in te futuri saeculi habebat mater, sed spes litterarum, quas ut nossem nimis uolebat parens uterque, ille, quia de te prope nihil cogitabat,
Abbreviated transcription (Latin):
inde quioꝙͣ descendit ĩ cor: ut fac̾em il¬
lud. Uolebat eñĩ illa. ⁊ secreto ut me¬
mini monuerat cũ sollicitudĩe ĩgen¬
ti. ne fornicarerz maxĩeq ne adultera¬
rem cuiꝰ qͣm uxorẽ. Qui mͥ monitꝰ mu¬
liebres uidebãtur: quib obtẽꝑare erubes-¬
cerẽ. Illi aũt tui erant. ⁊ nesciebã ⁊ te
tacere putabã. atq illãloqui. ꝑ qͣm mͥ
tu ñ tacebas: ⁊ ĩ illa contẽpnebaris ame
filio eus. filio ancille tue. seruo tuoi sz
nesciebã ⁊ p̃ceps ibã tanta cecitate. ut
int̾ coetaneos meos puderet me mino¬
ris dedecoris. q̃m audiebã eos iactantes
flagitia sua ⁊ tanto gloriãtes magis.
qͣnto mag̾ turpes ẽẽnt: ⁊ libebat fac̾e
non solũ libidine fã. uerũ etiã laudis.
Quid dignũ est uituꝑatõe. nisi uiti¬
ũ: Ego ne uituꝑarer. uiciosior fiebã.
Et ubi ñ suberat quo admisso equa¬
rer ꝑditis. fingebã me fecisse qd̃ ñ fece¬

Expanded text:
inde quicquam descendit in cor, ut facerem ilinde quicquam descendit in cor, ut facerem illud. uolebat enim illa, et secreto memini, ut monuerit cum sollicitudine ingenti, ne fornicarer maximeque ne adulterarem cuiusquam uxorem. qui mihi monitus muliebres uidebantur, quibus obtemperare erubescerem. illi autem tui erant, et nesciebam et tacere putabam atque illam loqui, per quam mihi tu non tacebus, et in illa contemnebaris a me, a me, filio eius, filio ancillae tuae, seruo tuo. sed nesciebam et praeceps ibam tanta caecitate, ut inter coaetaneos meos puderet me minoris dedecoris, quoniam audiebam eos iactantes flagitia sua et tanto gloriantes magis, quanto magis turpes essent, et libebat facere non solum libidine facti uerum etiam laudis. quid dignum est uituperatione nisi uitium? ego, ne uituperarer, uitiosior fiebam, et ubi non suberat, quo admisso aequarer perditis, fingebam me fecisse quod non fece
Abbreviated transcription (Latin):
sitate domestica. feriatꝰ ab om̃i scola.
cũ parentib ẽẽ cepi. excesserũt caput
meũ uepres libidinũ: ⁊ nulla erat
eradicans manus. Quinĩmo ubi
me ille pat̾ in balneis uidit pubescẽ¬
tem. ⁊ ĩquieta ĩdutum adolescenti-¬
dens matri ĩclicauit gaudẽs. uino¬
lentia ĩ qua te iste mũdus oblitus
est. creatorẽ suũ: ⁊ creaturam tuã ꝓ
te amauit. de uino ĩuisibili ꝑu̾se
atq ĩclinate ĩ ima uolũtatis sue.
Sed matris ĩ pectore iã inchoaueras
tẽplũ tuum: ⁊ exordiũ sc̃e hĩtatõis
tue. Nam ille adhuc cathecumin᷑: ⁊ hoc
recens erat. Itaq illa exiliuit pia trepi¬
datõe ac tremore: ⁊ quãuis mͥ nondũ
fideli. timuit tam̃ uias distortas. ĩ qui¬
b ãbulant. qui ponũt ad te tergũ ⁊ ño¬
faciem. Hei mͥ. Et audeo dicere tacius¬
se te deus meus. cũ irem abste longuis:
Ita ne tu tacebas tũc mͥ: Et cuiꝰ erant nͥ
tua u̾ba illa ꝑ matrẽ meam. fidelẽ tu¬
am. que cantasti ĩ aures meas: Nec

Expanded text:
sitate domestica feriatas ab omni schola cum parentibus esse coepi, excesserant caput meum uepres libidinum, et nulla erat eradicans manus. quin inmo abi me ille pater in balneis uidit pubescentem et inquieta indutum adolescentidens matri indicauit, gaudens ninulentia, in qua te iste mundus oblitus est creatorem suum et creaturam tuam pro te amauit, de uino inuisibili peruersae atque inclinatae in ima uoluntatis suae. sed matris in pectore iam inchoaueras templum tuum et exordium sanctae habitationis tuae: nam ille adhuc catechumenus et hoc recens erat. itaque illa exsiluit pia trepidatione ac tremore et quamuis mihi nondum fideli, timuit tamen uias distortas, in quibus ambulant qui ponufaciem. 7. Hei mihi! et audeo dicere tacuisse te, Deus meus, cum irem abs te longius. Itane tu tacebas tunc mihi? Et cujus erant, nisi tua, verba illa per matrem meam, fidelem tuam, quae cantasti in
Abbreviated transcription (Latin):
q em̃ tibi deus m̃s sed apud te nar¬
rohec generi meo. generi hũano: ꝙͣ¬
tulacũq exparticula incid̾e potest
ĩistas meas litt̾as. Et ut qͥd hoc: Ut ui¬
delicet ego ⁊ quisqͥs hec legit. cogitem᷑
de quo ꝓfũdo clamandũ sit ad te. Et
quid ꝓpius aurib tuis. si cor confi¬
tens. ⁊ uita ex fide est: Quis eñi non
meũ. qd̾ ultͣ ures rei familiaris
sue ĩpenderet filio. qͥcquid etiã lõ¬
ge ꝑegrinãti. studioꝵ causa opus
eẽt: Nultoꝵ .ii. ciuiũ longe opu¬
lentioꝵ. nullũ tale negotiũ ꝓlibe¬
ris erat cũ int̾ea ñ satageret idẽ pa¬
ter qͣlis crescerẽ tibi. aut qͣm castus
tus potius acultura tua deus: qui es
unus uerus ⁊ bonus dñs agritui.
cordis mei. Sed ubi sexto illo ⁊ deci¬
mo anno. ĩterposito ocio. ex neces¬

Expanded text:
que enim tibi, deus meus, sed apud te narque enim tibi, deus meus, sed apud te narro haec generi meo, generi humano, quantulacumque ex particula incidere potest in istas meas litteras. et ut quid hoc? ut uidelicet ego et quisquis haec legit cogitemus, de quam profundo clamandum sit ad te. et quid propius auribus tuis, si cor confitens et uita ex fide est? quis enim non meum, quod ultra uires rei familiaris suae impenderet filio, quidquid etiam longe peregrinanti studiorum causa opus esset? multorum enim ciuium longe opulentiorum nullum tale negotium pro liberis erat, cum interea non satageret idem pater, qualis crescerem tibi aut quam castas tas potius a cultura tua, deus, qui es unus uerus et bonus dominas agri tui, cordis mei. Sed ubi sexto illo et decimo anno interposito otio ex neces
Abbreviated transcription (Latin):
ne offensione iocũdari. Et ubi hoc pos¬
ter te qui fĩgis dolorẽ ĩ precepto. ⁊ ꝑ¬
cutis ut sanes: ⁊ occidis nos ne mo¬
uiam᷑ absteᷤ. Ubi eram ⁊ qͣm longe
exulabã a deliciis domꝰ tue. anno il¬
lo sexto decimo etatis mee carnis. c̃
accepit ĩ me sceptrũ. ⁊ totas manꝰ ei de¬
diuesania libidinis. licentiose ꝑdẽ-
decus hũanum. illicite aũt ꝑ leges
tuas: Nõ fuit cura meoꝵ ruentẽ exci¬
pete me matrimonio s cura fuit tã¬
tũ ut disc̾em sermonẽ facere ꝙͣr optinũ:
et ꝑsuad̾e dictione. Et ãno quidẽ illo
int̾ missa erãt studia mea. dũ mͥ re¬
ducto amaduris. ĩ qua uicina urbe
iã ceperã. litterature. atq oratorie ꝑ¬
cipiende gr̃a ꝑegrinari. lõginqͥoris a¬
pud carchaginẽ ꝑegͥnatõis sũptus
preꝑabant᷑. aĩmositate magis quã
opib patris. municipii tagatẽsis
admodũ tenuis. Cui narro hecc Ne¬

Expanded text:
ne offensione iucundari, et ubi hoc posne offensione iucundari, et ubi hoc poster te, qui fingis dolorem in praecepto et percutis, ut sanes, et occidis nos, ne moriamur abs te. ubi eram et quam longe exulabam a deliciis domus tuae anno illo sexto decimo aetatis carnis meae, cum accepit in me sceptrum et totas manus ei dedi uesania libidinis, licentiosae per dedecus huinaiiimi, iulieitae autem per leges tuas? non fuit cura meorum ruentem excipere me matrimonio, sed cura fuit tantum, ut discerem sermonem facere quam optimum et persuadere dictione. Et anno quidem illo intermissa erant studia mea, dum mihi reducto a Madauris, in qua uicina urbe iam coeperam litteraturae atque oratoriae percipiendae gratia peregrinari, longinquioris apud Karthaginem peregrinationis sumptus parabantur animositate magis quam opibus patris, municipis Thagastensis admodum tenuis. cui narro haec? ne
Abbreviated transcription (Latin):
tens ĩ pon̾e lenem manũ ad tẽpera¬
mentũ spinaꝵ. a paraclysotuo se¬
dusarũ: Non .ii. longe est a nobis oĩpo¬
tentia tua. etiã cũ longe sumͦ ate. Aut
certe sonitũ nubiũ tuarũ uigilãtiꝰ
adu̾t̾em. Tribulatõem aut̃ carnis ba¬
bebũt huimodi ego aut̃ uob̃ parto:
et bonũ est hoĩ mulierẽ non tangere.
et qui sñ uycore ẽ. cogitat ea que sũt
dei. quomͦ placeat deo: qui aut̃ matͥ¬
monio iũctus est. cogitat ea que sũt
mũdi. quomͦ placeat ucori. has ergo
uoces exaudirẽ uigilãtior ⁊ abscisus
ꝓpt̾ regnũ celoꝵ. felicior expectarẽ ã¬
plexus tuos. Sed efferbui miser. sequẽs
impetũ fluxus mei. relicto te: ⁊ excessi
oĩa legituna tua. nec euasi flagella
tua. Quis .ii. hoc mortaliũ: Nã tu sẽ¬
ꝑ aderas miscordit̾ seuiens. ⁊ amaris¬
simis asꝑgens offensionibom̃s illi¬
citas iocũditates meas ut ita q̃rerẽ si¬

Expanded text:
tens imponere lenem manum ad temperatens imponere lenem manum ad temperamentum spinarum a paradiso tuo seclusarum? Non enim longe est a nobis omnipotentia tua, etiam cum longe sumus a te. Aut certe sonitum nubium tuarum vigilantius adverterem: Tribulationem autem carnis habebunt huius modi. ego autem uobis parco, et: bonum est homini mulierem non tangere, et: qui sine uxore est, cogitat ea quae sunt dei, quomodo placeat deo; qui autem matrimonio iunctus est, cogitat ea quae sunt mundi, quomodo placeat uxori. has ergo uoces exaudirem uigilantior et abscisus propter regnum caelorum felicior expectarem amplexus tuos. Sed efferbui miser, sequens impetum fluxus mei relicto te, et excessi omnia legitima tua nec euasi flagella tua: quis enim hoc mortalium? nam tu semper aderas misericorditer saeuiens, et amarissimis aspargens offensionibus omnes illicitas iucunditates meas, ut ita quaererem si
Abbreviated transcription (Latin):
Utrũq ĩ confuso estuabat ⁊ rapiebat
ĩbecillã etatẽ ꝑ ab rupta cupiditatũ:
atq m̃sabar gurgite flagitioꝵ Iual¬
uerat suꝑ me ira tua ⁊ nesciebã. Ob¬
surduetã stridore catene mortalitatis
mee. pena suꝑbie aĩe meez ⁊ ibã lon¬
gius a te: ⁊ sinebas. Et iactabar. ⁊ effũ¬
debar. ⁊ diffluebã ⁊ ebulliebã. ꝑ form¬
catões meas: ⁊ tacebas. Otardũ gaudi¬
um meũ: tacebas tũc: ⁊ ego ibam lon¬
ge porto ate ĩplura. ⁊ plura sterilia
semina doloꝵ suꝑba deiectione. ⁊ ĩqͥe¬
ta lassitudĩe. Quis mͥ modularetur
erũpnã meã. ⁊ nouissimaꝵ rerũ fu-¬
gaces pulchritudĩes ĩ usũ uerterer.e¬
arũq suauitatis metas p̾figeret. ii
usq ad cõiugale litus exestuarẽt fluc¬
tus etatis mee. si ttãqͥllitas ĩeis ñ po¬
terat ẽẽ. fine ꝓ creandoꝵ liberoꝵ con
tẽpto. sicut p̾scribit lex tua dñe qui
formas etiã ꝓpaginẽ mortis ñr̃e. po¬

Expanded text:
utrumque in confuso aestuabat et rapiebat utrumque in confuso aestuabat et rapiebat inbeccillam aetatem per abrupta cupiditatum atque mersabat gurgite flagitiorum. inualuerat super me ira tua et nesciebam. obsurdueram stridore catenae mortalitatis meae, poena superbiae animae meae, et ibam longius a te, et sinebas, et iactabar et effundebar et diffluebam et ebulliebam per fornicationes meas, et tacebus.s o tardum gaudium meum! tacebus tunc, et ego ibam porro longe a te in plura et plura sterilia semina dolorum superba deiectione et inquieta lassitudine. Quis mihi modularetur aerumnam meam et nouissimarum rerum fugaces pulchritudines in usum uerteret earumque suauitatibus metas praefigeret, ut usque ad coniugale litus exaestuarent fluctus aetatis meae, si tranquillitas in eis non poterat esse fine procreandorum liberorum contenta, sicut praescribit lex tua, Domine, qui formas etiam propaginem mortalitatis nostrae, po
Abbreviated transcription (Latin):
ecordari uolo tnͣsactas
feditates meas. ⁊ carna¬
les corruptões aĩe mee.
non qd̃ eas amẽ: sed ut
amem te deus meus. A¬
more amoris tui. faciois¬
tud recolens iuas meas nequissimaᷤ.
ĩ amaritudĩe recogitatõis mee: ut tu
dulcescas mn dulcedo ñ fallax. dulce-¬
do felix ⁊ secura ⁊ colligens me a
disꝑsione ĩ qua frustatim discissus
sum: dũ ab uno te au̾sus. ĩ multa
euanui. Exarsi enĩ aliqͣndo satiari
ĩ feris. ĩ adolescentiaz ⁊ siluesc̾e au¬
sus sũ uariis ⁊ umbrosis amoribus.
et cõtabuit speties mea: ⁊ computru-¬
i corã oculis tuis placens mͥ. ⁊ placere
cupiens ocdis hoĩnum. Et qͥd erat qd̾
me delectabat. nͥ amare. ⁊ amari: Sed
ñ tenebatur modus ab aĩo usq ad aĩ¬
mũ. qͣtenus ẽ luminosus umes ami-¬
citiez sed exhalabant᷑ uebule delimosa
cõcupiscentia camis. ⁊ scatebra pub̾ta¬
tis: ⁊ obnubilabãt atq obfuscabant
cor meũ. ut non discerneret᷑ sereni¬
tas dilectõis. a caligine libidinis.

Expanded text:
ecordari uolo transactas foeditates meas et carnales corru- ptiones animae meae, non quod eas amem, sed ut amem te, deus meus. amore amoris tui facio istuc, recolens uias meas nequissimas in amaritudine recogitationis meae, ut tu dulcescas mihi, dulcedo non fallax, dulcedo felix et secura, et colligens me a dispersione, in qua frustatim discissus sum, dum ab uno te auersus in multa euanui. exarsi enim aliquando satiari inferis in adulescentia et siluescere ausus sum uariis et umbrosis amoribus, et contabuit species mea et conputrui coram oculis tuis placens mihi et placere cupiens oculis hominum. Et quid erat, quod me delectabat, nisi amare et amari? sed non tenebatur modus ab animo usque ad animum, quateiius est luminosus limes amicitiae, sed exhalabantur nebulae de limosa concupiscentia carnis et scatebra pubertatis et obnubilabant atque obfuscabant cor meum, ut non discerneretur serenitas dilectionis a caligine libidinis.
Abbreviated transcription (Latin):
qua fecisti oĩa. Item uerũ est qd̃
mũdus iste usibilis ht magnas
partes suas. celũ ⁊ t̾ram. b̃iu ꝯplexi¬
one factarũ õium conditarũq na-¬
turarũ. Et uetũ est qd̾̃ om̃e mutabi¬
le ĩsinuat noticie nr̃e qͣndam ĩ for-¬
mitatẽ qua formã capit: ł qua mu¬
tatur ⁊ u̾titur. Uerũ est nulla tp̃ra
perpeti. qd̃ ita coheret forme ĩ omu¬
tabili. ut qͣmuis sit mutabile nõ
mutet Uerum est qd̾ uñ fit aliqͥd.
pot̾ quodã gñe locutõis hr̃e iam
nom̃ eus rei que inde fit. un potu¬
it uocari celũ. ⁊ t̾ra. q̃libet ĩ formitaᷤᷤ.
uũ factũ est. celũ. ⁊ terra uerũ est oĩ¬
um formatoꝵ nich ẽẽ ĩ formi uici-¬
nius. qͣm t̾cam ⁊ abissũ ͤerũ est
qd̃ ũ solum c̾atum atq formatũ.¬

Expanded text:
qua fecisti omnia . Item verum est, quod qua fecisti omnia . Item verum est, quod mundus iste visibilis habet magnas partes suas coelum et terram, brevi complexione factarum omnium conditarumque naturarum. Et verum est, quod omne mutabile insinuat notitiae nostrae quamdam informitatem, qua formam capit, vel qua mutatur et vertitur. Verum est, nulla tempora perpeti quod ita cohaeret formae incommutabili, ut quamvis sit mutabile, non posse. uerum est, quod, unde fit aliquid, potest quodam genere locutionis habere iam nomen eius rei, quae inde fit: unde potuit uocari caelum et terra quaelibet informitas, unde factum est caelum et terra. uerum est omnium formatorum nihil esse informi uicinius quam terram et abyssum. uerum est, quod non solum creatum atque formatu
Abbreviated transcription (Latin):
qr finis eiꝰ est karitas de corde puro.
et conscĩa bona ⁊ fide ñ ficta. ⁊ nou̾
magist ñr in quib duob p̾ceptis:
totam legem ꝓphasq suspenderit. Si
mͥ ardent̾ ꝯfitenti deus m̃s. lum̃ ocł̃oꝵ
meoꝵ ĩ occulto. qͥd mͥ obest cũ diuer¬
sa ĩhis u̾bis intelligi possint. q̃ tñ
uera sint: Quid mͥ ĩqͣm obest si ali
ud sensero. qͣm sensit alius eũ sensis¬
se qui scribit: Om̃s quidẽ qui legi¬
mus. nitim᷑ ħ indagare atq ꝯp̾hend̾e
qd̾ uoluit ille quẽ legunus. Et cũ
eũ i̾idicũ credimus. nich qd̃ falsũ
c̃ẽ uel nouimꝰ ł putamus. audemꝰ e¬
ũ existimare dixisse. Dũ ergo quis¬
q conatur id sentire inscript᷑is sc̃ĩs.
qd̾ in eis sensit ille qui scripsit. quid
mali est si ħ sentiat. qͥd tu lux om¬
nium u̾idicũ mẽtium ostendis uer
esse. ⁊ si ñ hoc sensit ille quẽ legit. c̃
et ille uer nec tñ hoc senserit.: Ner̃
est ẽẽ pͥncipium sap̃iam tuam ĩ

Expanded text:
 est caritas de corde puro et conscientia bona et fide non ficta; et nouit magister noster, in quibus duobus praeceptis totam legem prophetasque suspenderit. quae mihi ardenter confitenti, deus meus, lumen oculorum meorum in occulto, quid mihi obest, cum diuersa in his uerbis intellegi possint, quae tamen uera sint? quid, inquam, mihi obest, si aliud ego sensero quam sensit alius eum sensisse, qui scripsit? omnes quidem, qui legmur hoc indagare atque conprehendere, quod uoluit ille quem legimus, et cum eum ueridicum credimus, nihil, quod falsum esse uel nouimus uel putamus, audemus eum existimare dixisse. dum ergo quisque conatur id sentire in scripturis sanctis, quod in eis sensit ille qui scripsit, quid mali est, si hoc sentiat, quod tu, lux omnium ueridicarum mentium, ostendis uerum esse, etiamsi non hoc sensit ille, quem legit, cum et ille uerum nec tamen hoc senserit? Verum est Principium esse Sapientiam tuam in