comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Duo funt: ut dixi que iracũdiam
concitant. Primũ si ĩuriam bide¬
mur accepisse: de hoc satis dictũ est
Demide si imque accepisse: de hoc sã¬
tis dicendum est. Inqua quedam
iudicaui homines: quia pati nõ de¬
buerunt: quedã que nõ spaueruit
indigna putauimꝰ q̃ iopmatast
Itaq maxĩe cõmouent que contra
spem expectacõemq euenerũt. Nec¬
I lec aliud est quare in domesticis
m̃ima offendant. In amics ĩuiriã
uocemus negligentiã. Quomodo ergo
inquit inimicoꝵ nos ĩiune mouẽt
quia nõ expectauimꝰ illas aut certe
non tantas. hoc efficit amor noster
nuius ĩuolatos nos eciã mimi¬
as iudicamus esse debere. Regis qͥs
nitra se animũ habet. Ut licenciã
sibi daribelit in se nolit alteri Aut¬
iracundos facit. Ignorancia rerũ: Qd
enĩ mirum est malos mala facmora
edere: Quid noui est: si inumitus no¬
cet. Amicus offendit: filius labitur
seruus peccat. Turpissimã aiebat

Expanded text:
Duo sunt, ut dixi, quae iracundiam Duo sunt, ut dixi, quae iracundiam concitent: primum, si iniuriam videmur accepisse—de hoc satis dictum est; deinde, si inique accepisse — de hoc dicendum est. Iniqua quaedam iudicant homines, quia pati non debuerint, quaedam, quia non speraverint. Indigna putamus quae inopinata sunt; itaque maxime commovent, quae contra spem expectationemque evenerunt, nec aliud est quare in domesticis minima offendant, in amicis iniuriam vocemus neglegentiam. " Quomodo ergo," inquit, " inimicorum nos iniuriae movent ? " Quia non expectavimus illas aut certe non tantas. Hoc efficit amor nostri nimius. Inviolatos nos etiam inimicis iudicamus esse debere; regis quisque intra se animum habet, ut licentiam sibi dari velit, in se nolit. Itiracundos facit aut ignorantia rerum ; quid enim mirum est malos mala facinora edere ? Quid novi est, si inimicus nocet, amicus offendit, filius labitur, servus peccat ? Turpissimam aiebat
Abbreviated transcription (Latin):
certanum ⁊ pugne subtrahit. Q
dicere tibi insi clam non uult. pene
non dicit. Quid est inquius ꝙͣ secre
to credere: palam irasci. Quordã
ipi testes sumus. In his naturã excu¬
ciemus uoluntatẽq facienciũ puer
est: etati donetur: nescit anpeccet pat̃
est: aut tantũ ꝓfuit: ut illi cũ ĩuiria¬
eius sit: an fortasse ip̃m hoc meritũ
eius est quo offendimur. Mulier
est. errat. Iussus est necessitati insi
inquus successet lesus est ¶ lon ẽ
uniuria pati ꝙ prior feceris. Iudex ẽ
est. si nocẽtem puint cede iustĩe. si
ĩnocentẽ tede fortune. Nutũ aĩal
est. aut simule muto: inuitaris illd̃
si irasceris Aorbus est aut cala¬
mitas leuius transiliet sustinẽ¬
tem deus est. tam perdis operam
cũ illi irasceris ꝙ̃ cũ illũ alt̾i preta¬
ris iratum. Bonus iur est qui ĩui¬
uam fecit: noli credere. Malue no¬
li unnuri. dabit penas alti quas de¬
dit tibi. eciam sibi dedit qui pectauit

Expanded text:
certamini et pugne subtrahit. Qui certamini et pugne subtrahit. Qui dicere tibi nisi clam non vult, pene non dicit. Quid est iniquius to credere, palam irasci ? Quorundam ipsi testes sumus ; in his naturam excutiemus voluntatemque facientium. Puer est; aetati donetur, nescit an peccet. Pater est; aut tantum profuit, ut illi etiam iniuriae ius sit, aut fortasse ipsum hoc meritum eius est quo offendimur. Mulier est ; errat. Iussus est ; necessitati quis nisi iniquus suscenset ? Laesus est ; non est iniuria pati quod prior feceris. Iudex estest ; si nocentem punit, cede iustitiae, si innocentem, cede fortunae. Mutum animal est aut simile muto ; imitaris illud, si irasceris. Morbus est aut calamitas; levius transiliet sustinentes Deus est ; tam perdis operam cum illi irasceris, quam cum illum alteri precaris iratum. Bonus vir est qui iniuriam fecit; noli credere. Malus ; noli mirari; dabit poenas alteri quas debet tibi, et iam sibi dedit qui peccavit.
Abbreviated transcription (Latin):
renũciant᷑ nobis: alia ip̃i
audiuimus aut uidemus. De his q̃
narrata sunt nõ debennus cito cͥdere
Multi ementiunt᷑ ut decipiant. mł¬
tiq deceptisunt Alius criminãtem
grãm captat et fingit iniuriam
ut uideatur doliusse factam Aliqͥs
malignus ⁊ qui amicicias coheren¬
tes deducere uult. Est suspicax
et qui spectare ludos cupiat et ex
longniquo tutap spetulatur quor
collisit. de puula suma udicaturo
tibires sine teste nõ proluretur. Te¬
stis sine urreuirando nõ baleret
utuq parti dares acciones. darce ip̃s
nõ semel audires.. Hagis cĩ ueri¬
tas elucet quo sepius ad manum
uencrit. Anncũ condẽnas de prese¬
tib anteꝙ̃ audias: anteꝙͣ int̾ro¬
ges: anteꝙͣ illi aut accusatorẽ suũ
nosse liceat aut crimen: irasceris
audisti hic ip̃e qui ad te detulit de¬
sinet: de re si probare debuerit. Non
est inquit ꝙ ine ꝓtrahas. Ego pro¬
dicam. Eodẽ tp̃e ⁊ iustigat: ⁊ ip̃ese

Expanded text:
renuntiantur nobis, alia ipsi renuntiantur nobis, alia ipsi audimus aut videmus. De iis, quae narrata sunt, non debemus cito credere ; multi mentiuntur, ut decipiant, multi, quia decepti sunt. Alius criminatione gratiam captat et fingit iniuriam, ut videatur doluisse factam ; est aliquis malignus et qui amicitias cohaerentis diducere velit ; est subdicax et qui spectare ludos cupiat et ex longinquo tutoque speculetur quos conlisit. De parvola summa iudicaturo tibi res sine teste non probaretur, testis sine iureiurando non valeret, utrique parti dares actionem, dares tempus, non semel audires; magis enim veritas elucet quo saepius ad manum venit. Amicum condemnas de praesentibus ? Antequam audias, antequam interroges, antequam illi aut accusatorem suum nosse liceat aut crimen, irasceris ? audisti ? Hic ipsinet dicere, si probare debuerit. 'Non est, inquit, quod me protrahas; ego prodicam'. Eodem tempore et instigat et ipsi se
Abbreviated transcription (Latin):
stas causas putat aniandi. quod
aliena est. Idẽ uxorẽ suã aspiti nõ
uult ⁊ fidei accrrimꝰ exattor est ꝑ¬
fidus ⁊ mendacia ꝓsequit᷑ ipse
piurus ⁊ litem sibiꝰ niferri egerri¬
me calũmator patitur. Pudiciciã
sciuorum suorum actentari non
uult qui nõ pepcit sue. Aliena uitia
in oculis habenus. a tergo nr̃a sũt
Inde est ꝙ tẽpestiua filii cõuicia pa¬
ter deterior: filio castigat. Nichil
aliene luxurie ignosat qui nichil
sue negauit ⁊ homicide tyrãnus
irascitur: ⁊ punit furta sacrilegus
magna pars hom̃ est que nõ patĩs
irascitur. sed peccantib faciet nos
moderaciores respectus m̃i. si con¬
sulernnus nos. Nunꝙͣ et ip̃i aliqd
tale cõmismmius. Nũquid sic crraui¬
mus: Expedit ne nobis ista dãnare
iaaximũ remediũ est ire mora. hec
ab illo pene micio nõ ut ignoscat:
nec uiiuersam illã tentabis tollere
graues habet impetus primos. tota
xhis quenos offendũt: alia

Expanded text:
stas causas putat amandi, quod stas causas putat amandi, quod aliena est, idem uxorem suam aspici non vult; et fidei acerrimus exactor est perfidus, et mendacia persequitur ipse periurus, et litem sibi inferri aegerrime calumniator patitur; pudicitiam servulorum suorum adtemptari non vult qui non pepercit suae. Aliena vitia in oculis habemus, a tergo nostra sunt ; inde est quod tempestiva filii convivia pater deterior filio castigat, et nihil alienae luxuriae ignoscit qui nihil suae negavit, et homicidae tyrannus irascitur, et punit furta sacrilegus. Magna pars hominum est quae non peccatis irascitur sed peccantibus. Faciet nos moderatiores respectus nostri, si consuluerimus nos : " Numquid et ipsi aliquid tale commisimus ? Numquid sic erravimus ? Expeditne nobis ista damnare ? " Maximum remedium irae mora est. Hoc ab illa pete initio, non ut ignoscat, Nec universam illam temptaveris tolleregraves habet impetus primos ; desiEx is, quae nos offendunt, alia
Abbreviated transcription (Latin):
damus obuirgantib utiq nobis ne
mortalitatis patimur quicquidicõ¬
modi accidit. At morbi doloresq ĩcur¬
runt: utiq aliquo fugiendũ est: do¬
miciliũ putre sortitis dicetur. Ali¬
quis male de te locutus: cogita an
prior feceris: cogita de ꝙͣmultis
loquaris. Cogitemus in quã alios
nõ facere ĩuriã sed reponere. Alios
ꝓ nos facere. Alios coactos facere.
Aios ignorãtes ⁊ eos qui uolẽtes
sci entesq facunt: ex ĩumia nr̃a nõ ip̃a
ĩiuriam petere aut dulcedine urlam¬
tatis prolapsus est Aut fecit aliqͥd
nõ ut nobis obesset: sed quia cõsequi
ip̃e nõ poterat: insi nos repulisset. Se¬
pe adulacio dũ blanditur offendit
Quisquis ad se rectulent quociens
ip̃e insuspicionẽ falsam inciderit. ꝙ̃
multis officiis suis fortuaspeciem
ĩurie induerit: ꝙͣmultos post odiũ
amare ceperit. ⁊ poterit non statim
rrasci utiq si sibi tacitus ad sigula
quib offenditur dixerit. Is qui milli

Expanded text:
damus obiurgantibus; utique bonis ne damus obiurgantibus; utique bonis ne mortalitatis patimur quidquid incommodi accidit. " At morbi doloresque incurrunt." Utique aliquo defungendum est domicilium putre sorti tis. Dicetur aliquis male de te locutus ; cogita an prior feceris, cogita de quam multis loquaris. Cogitemus, inquam, alios non facere iniuriam sed reponere, alios pro nobis facere, alios coactos facere, alios ignorantes, etiam eos, qui volentes scientesque faciunt, ex iniuria nostra non ipsam iniuriam petere ; aut dulcedine urbanitatis prolapsus est, aut fecit aliquid, non ut nobis obesset, sed quia consequi ipse non poterat, nisi nos repulisset; saepe adulatio, dum blanditur, offendit. Quisquis ad se rettulerit, quotiens ipse in suspicionem falsam inciderit, quam multis officiis suis fortuna speciem iniuriae induerit, quam multos post odium amare coeperit, poterit non statim irasci, utique si sibi tacitus ad singula quibus offenditur dixerit : " Hoc
Abbreviated transcription (Latin):
pienda est quoniꝰ scapellũ : ab tmẽ
et alia que profucura torquent. If¬
fecti sumus pena Succurrat nõ tm̃
quid paciamur sed quid fectrimꝰ in
uo litem ur̃ãm cxtimabimꝰ. Si uolu¬
nius cqui ominũ rtiũ iudices esse
Hoc primũ nobis suademꝰ. Hemmẽ
ma indignacio oritur. nichil pecraui
nichil feci ĩmo innchil feccris. Indigna¬
mur aliqua admonicione aut cocr¬
cione nos castigatos. tum illo ip̃o tp̃e
peccenue quo adiicinus malefatus
aproganciam ⁊ contumaciã. Quis ẽ
iste qui se profitetur om̃ibr legibus
muocentem. Ut hoc ita sit ꝙ̃ augu¬
sta innocẽcia est ad legẽ bonũ ꝙ laciꝰ
sticia. fides exigunt. Que om̃ia extra
publicas tabulas sunt. Sed ne ad illã
quidẽ artissimã innocẽaic formulam
prestare nos possimnis: alia fecumis
ulia cogitauimus. alia optauimus
aliis fauimus In quibusdã ĩocẽtes
sumus. quia nõ successit. hoc cogitã¬
tes equiores sumus: delinquẽtib cre¬

Expanded text:
pienda est quomodo scalpellum et abstinentia pienda est quomodo scalpellum et abstinentia et alia quae profutura torquent. Affecti sumus poena ; succurrat non tantum quid patiamur, sed quid fecerimus, in ris litem nostram aestimabimus. Si volumus aequi rerum omnium iudices esse, hoc primum nobis persuadeamus, neminem ma indignatio oritur : " Nihil peccavi " et " nihil feci." Immo nihil fateris ! Indignamur aliqua admonitione aut coercitione nos castigatos, cum illo ipso tempore peccemus, quod adicimus malefactis adrogantiam et contumaciam. Quis est iste qui se profitetur omnibus legibus innocentem ? Ut hoc ita sit, quam angusta innocentia est ad legem bonum esse! Qustitia, fides exigunt, quae omnia extra publicas tabulas sunt! Sed ne ad illam quidem artissimam innocentiae formulam praestare nos possumus. Alia fecimus, aha cogitavimus, alia optavimus, aliis favimus ; in quibusdam innocentes sumus, quia non successit. Hoc cogitantes aequiores simus delinquentibus, cre
Abbreviated transcription (Latin):
consuetudine ⁊ arte contractãdi. Q̾¬
dam quibusoãi subiectiora st atqͣ
ut his irasci stultum ẽ ita pueris a
prudenciã Quedam st que nocere nõ
possunt: nullãq uim insi beneficam
et salutarẽ habẽt. Utdii ĩmortales qui
uolunt obesse nec possunt. Ulatura
enim illis mitis ⁊ placida ẽ. tã lõge
remota ab aliena ñuria ꝙͣ a sua.
dementes itaq ⁊ ignari ueritatis
illis ĩputant seniciã maris ĩmodicas
imbres: pertiuaciã hyemis. Cũ inte¬
rim nichil horũ que nobis nocent
prosuntqz ad nos proprie dirigantur
Non eram nos cum mũdo sumnie
hremem estatẽq referẽdi. suas ista
leges habent quib diuina ẽxcentͦ
Nuiis nos suspicimur si digni nos
uidemus pp̃ quos tanta moueãtur
contra. Nichil non ad salutẽ. Quedã
esse diximus que nocert nõ possunt
q̃dam que uolunt. Inhis crunt bom
magistratus parentesqz ⁊ p̾ceptores
⁊ iudices: quorũ castigacio sic acci¬

Expanded text:
consuetudine et arte tractandi quconsuetudine et arte tractandi quaedam quibusdam subiectiora sint. Atqui ut his irasci stultum est, ita pueris prudentiam. Quaedam sunt quae nocere non possunt nullamque vim nisi beneficam et salutarem habent, ut di immortales , qui nec volunt obesse nec possunt ; natura enim illis mitis et placida est, tam longe remota ab aliena iniuria quam a sua. Dementes itaque et ignari veritatis illis imputant saevitiam maris, immodicos imbres, pertinaciam hiemis, cum interim nihil horum quae nobis nocent prosuntque ad nos proprie derigatur. Non enim nos causa mundo sumus hiemem aestatemque referendi; suas ista leges habent, quibus divina exercentur. Nimis nos suspicimus, si digni nobis videmur propter quos tanta moveantur. contra nihil non ad salutem. Quaedam esse diximus quae nocere non possint, quaedam quae nolint. In iis erunt boni magistratus parentesque et praeceptores et iudices, quorum castigatio sic acci
Abbreviated transcription (Latin):
prioribz quedã sine consensu sunt.
Ut librũ quẽ ninuiciorib luteris sc̃p¬
tum sepe proiecimus: ⁊ mendosum
lacerauimus: ut uestimẽta que quia
displicebant scindunus his nasci ꝙͣ
stultũ est. que iram nr̃am nec me¬
ruerunt nec senciunt: sed uos offendi
uidelicet qui illa feccrunt Primum
sepe anceꝙͣ hoc apd nos distingamꝰ
irascimur. Demde fortasse ip̃i quoq
artifices excusaciones iustas afferẽt
Aliue non potuit melius facere ꝙ fece¬
rit. nec ad tuam contumcliam paꝵ
didicit Alus non in hoc ut te offende¬
ret fecit Ad ultimũ quid est demẽtius
ꝙͣ bilem in hoĩcs collectã in res effim¬
dere. Atqui ut his irasci demẽtis ẽ
q̃ aĩa carent. &r sic mutis aĩalib q̃
nullã iniuriã si a consilio ꝓfectam
nocere itaqz nobis possũt. Ut ferrũ
iuit lapis: ĩuiriã quidẽ facere nõ pos¬
sunt. Atqui contenini se quidẽ putãt
ubi equi idẽ obsequẽtes: alt̾i equiti.
alt̾i cõtumaces suit: tãꝙͣ iudicio nõ

Expanded text:
prioribus quaedam sine sensu sunt, ut liber, quem minutioribus litteris scriptum saepe proiecimus et mendosum laceravimus, ut vestimenta, quae, quia displicebant, scidimus. His irasci quam stultum est, quae iram nostram nec meruerunt nec sentiunt ! " Sed offendunt nos videlicet qui illa fecerunt." Primum saepe antequam hos apud nos distinguamus irascimur. Deinde fortasse ipsi quoque artifices excusationes iustas afferent. Alius non potuit melius facere quam fecit, nec ad tuam contumeliam parum didicit ; alius non in hoc ut te offenderet fecit. Ad ultimum quid est dementius quam bilem in homines collectam in res effundere ? Atqui ut his irasci dementis est, quae anima carent, sic mutis animalibus, quae nullam iniuriam Nocere itaque nobis possunt ut ferrum aut lapis, iniuriam quidem facere non possunt. Atqui contemni se quidam putant, ubi idem equi obsequentes alteri equiti, alteri contumaces sunt, tamquam iudicio, non
Abbreviated transcription (Latin):
cuule cõuiciũ: ⁊ in gesta ⁊ ĩ concione
curiane maledicta: cuius aures tracti
subsellu stridor offendit. Peipecietur
hic famẽ: et estiue expedicõis sitim qͥ
puero male diluẽti micem irastitur
Nulla itaq res magis iracũdiã alit
ꝙͣ luxuria. Intẽperans ⁊ ĩpatiẽs diur¬
contrattãdus animꝰ est: ut ictũ nõ
senciat insi grauẽ. Trascini᷑ aut his¬

Expanded text:
civile convicium et ingesta in contione civile convicium et ingesta in contione curiave maledicta, cuius aures tracti subsellii stridor offendit ? Perpetietur hic famem et aestivae expeditionis sitim, qui puero male diluenti nivem irascitur ? Nulla itaque res magis iracundiam alit quam luxuria intemperans et impatiens ; dure tractandus animus est, ut ictum non sentiat
Abbreviated transcription (Latin):
Nde illud sequitur ut. ¶ di¬
m̃imis sordidisq reb non
exacerbemur. Parũ agilis est puer.
aut tepidior aqua potui erogata: ã¬
turpatus thorus: aut mensa negligẽ¬
aius posita. Ad ista concitan insama
est: et egre ⁊ ĩfelicis lalitudĩs ẽ: quẽ
leuis aura contraxit. Affecti oculi qͥͦ
candida uestis obturpat Dissolutus
delitiis cuius latus alieno labore con¬
doluit. Miridem aĩt fuisse ex imbarũ
cuuitate: qui cũ uidisset fodientẽ:. ⁊ alt̾iꝰ
rastrũ alleuantẽ lassum se fieri: q̃stus
betuit illud opus in conspectu suofa¬
cere: bilem habere sepus questus est
ꝙ folus rosce duplicatis incubuisset
Ubi auiniũ simul et corpus uolupta¬
tes corrumpere: nichil tolerabile¬
uidetur uidetur: non quiadura sed
quia molles patinur. Quid enĩ est
cur tussis alicuius: autstermitamẽ¬
tum aut musca parũ curiose fugaita¬
nos in rabic̃ agat: aut obuersatus
canis: aut clauis negligentis serui
manibz elapsa. feret ista equo aiõ

Expanded text:
 illud sequitur, ut minimis sordidissimisque rebus non exacerbemur. Parum agilis est puer aut tepidior aqua poturo aut turbatus torus aut mensa neglegentius posita—ad ista concitari insania est. Aeger et infelicis valetudinis est quem levis aura contraxit, adfecti oculi quos candida vestis obturbat, dissolutus deliciis cuius latus alieno labore condoluit. Mindyriden aiunt fuisse ex Sybaritarum civitate, qui cum vidisset fodientem et altius rastrum adlevantem, lassum se fieri questus vetuit illum opus in conspectu suo facere; idem habere se peius questus est, quod foliis rosae duplicatis incubuisset. Ubi animum simul et corpus voluptates corrupere, nihil tolerabile videtur, non quia dura, sed quia mollis patitur. Quid est enim, cur tussis alicuius aut sternutamentum aut musca parum curiose fugata in rabiem agat aut obversatus canis aut clavis neglegentis servi manibus elapsa ? Feret iste aequo animo
Abbreviated transcription (Latin):
Regnantib penis multo piculũ ꝙͣ
his qui iudicantur. hi enun sĩgulos
timent. illi uniu̾sos. Nuquid fortis
fortem se gloriabit᷑ quẽ corporis eg̾tu¬
do efficit ĩ firiũ: Nunꝙͥ diues in
opib suis gloriabr̃. cuius fur nel
tiranuus abrupit: Nũꝙͥ nobli̾tas
glĩabitur effecta. non nũꝙͣ indigni
⁊ miserabilib scriuens. Dyabolus
aliquãdo se gloriabatur int̾fectorẽ
beatitudinis. fugienda st̃ olb modis
et abscindenda igni ac ferro. totoq
artificio separanda langora corpore
impericia ab aĩo luxuria a mente

Expanded text:
Regnantibus pejus multo periculum quam his qui judicantur; hi enim singulos timent, illi universos. Nunquid fortis fortem se gloriabitur, quem corporis aegritudo efficit infirmum? Nunquid dives in opibus suis gloriabitur, cujus spem fur vel tyrannus abrupit? Nunquid nobilitas gloriabitur affecta, nonnunquam indignis et miserabilibus serviens? Diabolus aliquando se gloriabatur interfectorembeatitudinis. Fugienda sunt omnibus modis et abscindenda igni ac ferro, totoque artificio separanda, languor a corpore, imperitia ab animo, luxuria a mente
Abbreviated transcription (Latin):
uatuor u̾tutũ species
multoꝵ sapientũ sen¬
tenciis diffunte sunt
quib animꝰ humanꝰ
cõponi ad honestatem uite possit.
iusticia. Singule tibi his officiis que
subsunt amuexa sũt. ac bene moraitũ

Expanded text:
uatuor virtutum species multorum sapientium sententiis definitae sunt, quibus animus humanus componi ad honestatem vitae possit.justitia. Singulae tibi in officiis quae subsunt, annexae sunt, ac bene moratum
Abbreviated transcription (Latin):
De magnammitate.
agnanimitas uõ que ⁊ for¬
ctitudo dicitur si rsit aĩo
tuo cũ magna fiducia uiues liber.
intrepidus. alacer. Magni animi
hom̃is bonũ est nõ uacillare. cõsta¬
re sibi et finem uite intrepidus
expectare. Nil alud magnũ ĩ reb
humanis nsi animus magna des¬
piciens. Si magnaminiꝰ fueris
nũꝙͣ iudicabis tibi cõtũeliam fieri
de minuco dices: nõ nocuit mͣ. sed
ammũ nocendi habuit et cũ illum
in potestate tua uideris. uindictam
putabis uindicare potuisse. Sato eĩ
honestũ ⁊ magnũ genus uindicte esse
ignoscere. Neminem susurro appe¬
tas. neminẽ odias palã aggredere
nõ geres conflictũ insi indixeris. nam

Expanded text:
De magnanimitate. Magnanimitas vero, quae et fortitudo dicitur, si insit animo tuo, cum magna fiducia vives liber, intrepidus, alacer. Magni animi hominis bonum est non vacillare, constare sibi, et finem vitae intrepidus exspectare. Nil aliud magnum in rebus humanis, nisi animus magna despiciens. Si magnanimus fueris, nunquam judicabis tibi contumeliam fieri. De inimico dices: Non nocuit mihi, sed animum nocendi habuit; et cum illum in potestate tua videris, vindictam putabis, vindicare potuisse. Scito enim honestum et magnum genus vindictae esse ignoscere. Neminem susurro appetas, neminem suffodias, palam aggredere. Non geres, conflictum nisi indixeris; nam
Abbreviated transcription (Latin):
creditũq apud plerosq robur cadat
Indignior mercule et nõ ĩuemio delẽdi
moditi sed cemp erpectãdũ ẽ. dibit
pencs. Gerua istud in aĩo tuo cũ potue¬
ris ⁊ pro mora reddes castigare uero ira¬
scentem ⁊ ultro obuiã ire ei ĩcitan est
uarie aggredieris blandeqz. insi forte
tanta ꝑsona eris ut possis irã cõmi¬
nuiere ꝙ̃adm̃ fecit diuus. August ꝯ
cũ cenaret apud Neniũ pollionẽ
uulgari quidem periturũ morte mu¬
ienis obuti iubebatur: quas ĩgens
piscina continebat. Quis nõ hoc illũ
putaret lux urie causa facere: seuicia
erat. Euasit e manbz puer et con¬
fugit ad cesaris pedes nichil aliud
ietiturus ꝙͣ ut alit̾ pariret ne esca
ficret motus est nouitate crudelita¬
tis cesar et illum quidẽ dumicti. et¬
cristallina ante corã se frãgi uissit
compleriq piscinã fuit ceiari sic
castigandus amitus: bene usus ẽ
peras et noui generis pems late¬
roar. Si ealir tuus fractus uisccra

Expanded text:
creditumque apud plerosque robur cadat. creditumque apud plerosque robur cadat. Indignor me hercules et non invenio dolendi modum, sed tempus expectandum est ; dabit poenas ; serva istud in animo tuo ; cum potueris, et pro mora reddes." Castigare vero irascentem et ultro obirasci incitare est ; varie adgredieris blandeque, nisi forte tanta persona eris, ut possis iram comminuere, quemadmodum fecit divus Augustus, cum cenaret apud Vedium Pollionem. vulgari quidem more periturum ; murenis obici iubebatur, quas ingentis in piscina continebat. Quis non hoc illum putaret luxuriae causa facere ? Saevitia erat. Evasit e manibus puer et confugit ad Caesaris pedes nihil aliud petiturus, quam ut aliter periret, ne esca fieret. Motus est novitate crudelitatis Caesar et illum quidem mitti, crustallina autem omnia coram se frangi iussit complerique piscinam. Fuit Caesari sic castigandus amicus ; bene usus est imperas et novi generis poenis lancinari ? Si calix tuus fractus est, viscera
Abbreviated transcription (Latin):
tuũ si sua sponte desmẽtem ira placat
Primũ ut cicius desimat efficit De¬
inde custodierit ne recdat ip̃m qͣ
impetum quẽ nõ audet lenire fallet
Remouebit oĩa ultiõis instrumẽta
Simulabit nã ut tãꝙ̃ adintor ⁊ do¬
lorie comes plus auctoritatis ĩ cõsilur
habeat. moras nectet ⁊ dñ maiorem
petit penã presentẽ differt. Ouũiarte
requiẽ factori dabit. Si behemẽcior ens
aut pudorẽ illi cui nõ resistit ĩcutiet
lit nctũ. Si infirinor. sermones in¬
fert uel grato: Uel nonos: ⁊ cupiditatẽ
cognoscrdi uocabit. Medicũ auũt cũ
iegis filiam curare deberet. nec sine fer¬
ro posset. dum tumcutẽ mãmã leuit
fouet scalpellũ spongia toctũ ĩdurisse
repugnasset puella icmedia palam
admoto: cadẽ quiai cͦxpectauit: dolorẽ tulit
Quedã nõ nisi decepta sanãtur. Alteri di¬
ces: bide ne micis iraicũdia tua bolup¬
tatisit. Alteri. uide ne magnnitudo d̃ĩ tui

Expanded text:
tuum, si sua sponte desinentem iram placat ! " tuum, si sua sponte desinentem iram placat ! " Primum, ut citius desinat, efficit ; deinde custodit, ne reddat ; ipsum quoque impetum, quem non audet lenire, fallet; removebit omnia ultionis instrumenta, simulabit iram, ut tamquam adiutor et doloris comes plus auctoritatis in consiliis habeat, moras nectet et, dum maiorem poenam quaerit, praesentem differet. Omni arte requiem furori dabit. Si vehementior erit, aut pudorem illi cui non resistat incutiet aut metum ; si infirmior, sermones inferet vel gratos vel novos et cupiditate cognoscendi avocabit. Medicum aiunt, cum regis filiam curare deberet nec sine ferro posset, dum tumentem mammam leniter fovet, scalpellum spongea tectum induxisse. Repugnasset puella remedio palam admoto, . eadem, quia non expectavit, dolorem tulit. Quaedam non nisi decepta sanantur. Alteri dices: " Vide ne inimicis iracundia tua voluptati sit," alteri : " Vide ne magnitudo animi tui
Abbreviated transcription (Latin):
Conturadiã tibi fecit aliquis. Nũꝙͥ
maioremqͣz diogena philosophostor¬
co. Cuide ira tũ marĩo disserenti ado¬
lescens proteruus inspuit. tulit hoc le
uiter ac sapienter. Non quidẽ inquit
irascor: sed dubito tamẽ an mriscio¬
qñtum poterat actracta pingui sa¬
liua respuisset. Lentulus ille patrũ
nr̃oꝵ mc̃oria faciosus et impotẽs ab¬
stersit faciẽ. et affirmabo inquit oĩbus
Lentule falli cos qui te negant os habere
Contingit iam nobis. Nouate bene cõ¬
ponere aĩm siaut non sentit iracũdiã
aut supior est. uidcanius quomͦ alie¬
nã iram lemanius. nec emĩ sam esse tã¬
tum uolumus sed sanare. Pͥmã iram
non audebinius orõe mulccre surda
est ⁊ amens: dabimꝰ illispaciũ re¬
media ĩ remissionibz prosunt nec ocu¬
los tumentes tentabinꝰ uu rigẽ¬
tem uomendo imcitaturi. Noc cetrra
uicia dũ feruent micia morborũ qͥcs
curat. Qũtulũ inquis ꝓdest remediũ

Expanded text:
! Contumeliam tibi fecit aliquis. Numquid ! Contumeliam tibi fecit aliquis. Numquid maiorem quam Diogeni philosopho Stoico, cui de ira cum maxime disserenti adulescens protervus inspuit ? Tulit hoc ille leniter et sapienter : " Non quidem," inquit, " irascor, sed dubito tamen an oquantum poterat attracta pingui saliva inspuisset Lentulus ille patrum nostrorum memoria factiosus et impotens, abstersit faciem et : " Adfirmabo," inquit, " omnibus, Lentule, falli eos qui te negant os habere." Contigit iam nobis. Novate, bene componere animum ; aut non sentit iracundiam aut superior est. Videamus quomodo alienam leniamus; nec enim sani esse tantum volumus, sed sanare. Primam iram non audebimus oratione mulcere. Surda est et amens ; dabimus illi spatium. Remedia in remissionibus prosunt. Nec oculos tumentis temptamus vim rigentem movendo incitaturi, nec cetera vitia, dum fervent. Initia morborum quies curat. " Quantulum," inquis, " prodest remedium
Abbreviated transcription (Latin):
mouerat et ip̃e pro illo iratus extremo
mancipio fiusti. Irasceris ergo cathe¬
nario cani et hic cum multũ latrauit
obiecto sibi mansuescit Recede longiꝰ
⁊ ride. Nuinc iste aliquem se putat ꝙ
custodit litigatorũ turba limen obses¬
sum. Nunc ille qui niera iacet felir
nescit durissimũ esse hostiũ carceris
presime animo multa ẽẽ tibi paciẽ¬
da Num quis se hyeme algere mira¬
tur: Nũ quis in mare nauseare: ĩ
uia concuti. fortis ẽ ãimꝰ ad q̃ preꝑa¬
tus uenit minus honorato loco posit
rrasci cepisti cõunatori. uratori ip̃i
qui tͥ prestrebatur. Demicus quid mtest
quã lecti premas partẽ Honestiorem te
aut turpiorẽ potest facere puluiñ nõ
equis quẽdã oculis uidisti quia de ĩ¬
istino tuo male locutus ẽ Recipis
hanc legem. Ergo te enus quo nõ
tates tibi indicet. et Cicero si deudcres
carnũa eius inimicus esset. uis tu
equo aĩo pati candidatus suffragia

Expanded text:
moverat, et ipse pro illo iratus extremo moverat, et ipse pro illo iratus extremo mancipio fuisti. Irasceris ergo catenario cani ? Et hic, cum multum latravit, obiecto cibo mansuescit. Recede longius et ride! Nunc iste se aliquem putat, quod custodit litigatorum turba limen obsessum ; nunc ille, qui intra iacet, felixNescit durissimum esse ostium carceris. Praesume animo multa tibi esse patienda. Numquis se hieme algere miratur ? Numquis in mari nausiare, in via concuti ? Fortis est animus ad quae praeparatus venit. Minus honorato loco positus irasci coepisti convivatori, vocatori, ipsi qui tibi praeferebatur. Demens, quid interest, quam lecti premas partem ? Honestiorem te aut turpiorem potest facere pulvinus ? Non aequis quendam oculis vidisti, quia de ingenio tuo male locutus est. Recipis hanc legem ? Ergo te Ennius, quo non tates tibi indiceret, et Cicero, si derideres carmina eius, inimicus esset. Vis tu aequo animo pati candidatus suffragia
Abbreviated transcription (Latin):
co. cũ sublatũ e conspeituluẽ ẽ. ⁊ con¬
tiat uror. moris ia mci conscia: totũ
dicin mecũ scrutor: facta ac dicta mea
reietior. Nachil in ip̃e abscondo nichil
transco. quare eĩ quicquid ex arorib
neis tumcã cũ possũ dicere: uidenc istd̃
amplius faicias ne tibi ignosco. In illa
disputatõe pugnatius locutus cs. Ro¬
li postea congrẽdi cũ ĩperitis nolũt di¬
scere qui nũꝙͣ didicer̃t. Illũ liberiue
dasti sed offendisti. Dececcio uide me
nontantũ an uerũ sit qd dicis. s
mille cui dicitur ueri patiẽs sit. ad¬
moneribonus gaudet Pessimꝰ qͥsqr¬
correptorẽ asprime patitur. In cõui¬
iuo quorũdã te sales: ⁊ indoloẽc tuũ
iacta uerba tetigerunt Uitare uul¬
gares cõuictus memẽto: solutior ẽ
post uinum licencia quia ne sobriis
quidem pudor est iratum iudisti a¬
micum tuũ hostiario causidici ali¬
ciuus: aut uidisti ꝙ intrantem sub¬

Expanded text:
co. Cum sublatum e conspectu lumen est et conco. Cum sublatum e conspectu lumen est et conticuit uxor moris iam mei conscia, totum diem meum scrutor factaque ac dicta mea remetior ; nihil mihi ipse abscondo, nihil transeo. Quare enim quicquam ex erroribus meis timeam, cum possim dicere : " Vide ne istud amplius facias, nunc tibi ignosco. In illa disputatione pugnacius locutus es ; noli postea congredi cum imperitis ; nolunt discere, qui numquam didicerunt. Illum liberius dasti, sed offendisti. De cetero vide, non tantum an verum sit quod dicis, sed an ille cui dicitur veri patiens sit. Admoneri bonus gaudet, pessimus quisque rectorem asperrime patitur." In convivio quorundam te sales et in dolorem tuum iacta verba tetigerunt. Vitare volgares convictus memento ; solutior est post vinum licentia, quia ne sobriis quidem pudor est. Iratum vidisti amicum tuum ostiario causidici alicuius aut divitis, quod intrantem sum
Abbreviated transcription (Latin):
foris ⁊ scabras lutosasqr semittas spec¬
tent ⁊ maior ẽ ptẽ oecurrẽtiũ squalidẽ
parietes insularũ creses. riunosoe ineqͣ¬
les. Quid ergo aliud est qd̾ illos ĩ publico
non offendat: domi moucat. ꝙ̃ opnno
illic cqua ⁊ paciens: domi morosa ⁊ qͥni¬
la. Omines sensus ꝑducondi sunt ad fir¬
mitatẽ natura pacientes st̃ si aĩmus
illos desit corrumpere qui cõtidie ad ra¬
cionc̃ reddendam uocandus est. faciat hoe¬
quod Scxtius. Ut consumato die cũ se ad
nocturnã quictẽ recepisset: int̾rogaret
ammũ suũ ꝙ hodie malũ tuũ sanasti
cuuicio obstitisti: qua ꝑte melior es: de¬
sinet ira: et crit moderatior qui sciet
sibi quotidit ad iudicẽ esse uemendum.
Quid ergo pulchrius hac cõsuctudine
excuciendi totũ diẽ: qualis ille sõmuis
uut admouitꝰ ⁊ speculatorsui. cen¬
sorq secrctus cognoscet de moribr siuis
Utor hac ptate: et qͦtidie apd̃ me causã di¬

Expanded text:
foris et scabras lutosasque semitas specforis et scabras lutosasque semitas spectant et maiorem partem occurrentium squalidam, parietes insularum exesos, rimosos, inaequales. Quid ergo aliud est, quod illos in publico non offendat, domi moveat, quam opinio illic aequa et patiens, domi morosa et querula ? Omnes sensus perducendi sunt ad firmitatem ; natura patientes sunt, si animus illos desit corrumpere, qui cotidie ad rationem reddendam vocandus est. Faciebat hoc Sextius, ut consummato die, cum se ad nocturnam quietem recepisset, interrogaret animum suum : " Quod hodie malum tuum sanasti ? Cui vitio obstitisti ? Qua parte melior es ? " Desinet ira et moderatior erit, quae sciet sibi cotidie ad iudicem esse veniendum. Quicquam ergo pulchrius hac consuetudine excutiendi totum diem ? Qualis ille somnus aut admonitus et speculator sui censorque secretus cognovit de moribus suis ! Utor hac potestate et cotidie apud me causam di
Abbreviated transcription (Latin):
taceat ⁊ rideat torã dño inquis: ĩmo
corampatit familie. Quid clamas.
Quid uociferaris: Quid flagella media
cena petis ꝙ serui loquantur ꝙ nõ
codem loco turba concionis ẽ ⁊ silenciũ
solitudimis. In hoc habes aures ut nõ¬
insi modulata tantũ ⁊ mollia. et ex
dulci tracta cõpositaqz accipiant: a
risũ audias oportet: ⁊ fletũ ⁊ blandi¬
uoces ⁊ fremitus aĩaliũ: latratusqz
Quid miser expauescis. ⁊ ad clamo¬
rẽ serui: et ad trutũ eris. aut iannue
ĩpulsum: cũ tam delicatus fueris: to¬
intrua audicnda st̃. Qd̃ de auribus
dictũ transferunt ad oculos. qui non
minus fastidio laborant si male ĩ¬
stituta sunt: macula offendunt᷑
⁊ sordib ⁊ argento parũ splendido
et stagno nõ ad solẽ plutẽte hi nẽpe odi
qui nõ ferũt nisi uanũ ac recẽti curru
intens marmor qui mensã nͥ crebris
distinctã uinis: qui nolũt domi isi
auro preciosa calcare equissimo aĩo

Expanded text:
taceat et rideat ! " Coram domino ? " inquis. Immo taceat et rideat ! " Coram domino ? " inquis. Immo coram patre familiae. Quid clamas ? Quid vociferans ? Quid flagella media cena petis, quod servi loquuntur, quod non eodem loco turba contionis est, silentium solitudinis ? In hoc habes aures, ut non modulata tantum et mollia et ex dulci tracta compositaque accipiant ; et risum audias oportet et fletum, et blandivoces et fremitus animalium latratusque. Quid miser expavescis ad clamorem servi, ad tinnitum aeris aut ianuae impulsum ? Cum tam delicatus fueris, tonitrua audienda sunt. Hoc, quod de auribus dictum est, transfer ad oculos, qui non minus fastidio laborant, si male instituti sunt. Macula offenduntur et sordibus et argento parum splendido et stagno non ad solum perlucente. Hi nempe oculi, qui non ferunt nisi varium ac recenti cura nitens marmor, qui mensam nisi crebris distinctam venis, qui nolunt domi nisi auro pretiosiora calcari, aequissimo animo
Abbreviated transcription (Latin):
cipia interpretatores malignos uocis
aliene: quib efficitur. ut int̾ ĩiurias
uature numeretur sermo hõi datus
Crede in leuia sũt pp̃ que nõ leuiter
ercande scimus: qualia que pueroe
in rixt̃ ⁊ uirgui contitãt. Nichiler
magnũ. Inde inquã nobis ira ⁊ ĩsa¬
ma est ꝙ exigua magna existima¬
tis. Aufferre hic inͥ hereditatẽ uoluit
Hie me du spe supremã captatꝰ tũc
criminatus est. Hic scortũ meũ cõ¬
cupiuit. Quod uniculũ amoris esse
debebat: sedicionis atq odii causa ẽ
Idẽ uelle iter augustũ rixas transeũ¬
tium concitat diffusa et late pates
uia ne popullos quidẽ collidit. Ista q̃
appetitis quia ex igua sũt nec posst̃
ad alterũ insi alteri erepta trãsferri
eadẽ affectantibz pugnã ⁊ iurgia
excitant. Respondisse tibi indigna¬
ris libertũq ⁊ uxorẽ ⁊ clientẽ. Deĩde
idem de. Ri.p. libertatem sublatã q̃ns
ꝙͣ domi sustuli Rursus si tacuit ĩ terro¬
gatus cõtumatiã uocas. ⁊ loquat᷑ et

Expanded text:
 interpretationes malignas vocis alienae, quibus efficitur, ut inter iniurias naturae numeretur sermo homini datus. Crede mihi, levia sunt propter quae non leviter excandescimus, qualia quae pueros in rixam et iurgium concitant. Nihil ex magnum. Inde, inquam, vobis ira et insania est, quod exigua magno aestimatis. Auferre hic mihi hereditatem voluit; hic me diu in spem supremam captatis criminatus est; hic scortum meum concupivit. Quod vinculum amoris esse debebat, seditionis atque odi causa est, idem velle. Iter angustum rixas transeuntium concitat, diffusa et late patens via ne populos quidem collidit. Ista quae appetitis, quia exigua sunt nec possunt ad alterum nisi alteri erepta transferri, eadem affectantibus pugnas et iurgia excitant. Respondisse tibi servum indignans libertumque et uxorem et clientem ; deinde idem de re publica libertatem sublatam quereris, quam domi sustulisti. Rursus, si tacuit interrogatus, contumaciam vocas. Et loquatur et
Abbreviated transcription (Latin):
ũ est sed prisilli. suie de ultĩs sinpli¬
cus cogitas:siue de lemorib. qntu¬
lum est tpĩs quo aut ille pena sua
torqueat: aut tu malũ gaudiũ ex
aliena ꝓcipias Iam ip̃m spm̃ expui¬
mus iterim dũ trahimꝰ dũ inter
hoĩes sumꝰ colamus hũantatẽ. nõ
timori cuiꝙͣ: nõ pitulo simꝰ detͥmẽta
ĩuuas cõuicia uellicatioẽs totẽna¬
mus et magno aĩo breuia feramꝰ
in cõmoda dum respicims quod

Expanded text:
animi est, sed pusilli. Sive de ultimis supplianimi est, sed pusilli. Sive de ultimis suppliciis cogitas sive de levioribus, quantulum est temporis, quo aut ille poena sua torqueatur aut tu malum gaudium ex aliena percipias ! Iam istum spiritum exspuemus. Interim, dum trahimus, dum inter homines sumus, colamus humanitatem. Non timori cuiquam, non periculo simus, detrimenta, iniurias, convicia, vellicationes contemnamus et magno animo brevia feramus incommoda. Dum respicimus, quod
Abbreviated transcription (Latin):
irasceris: Sustine paulũ. Uenit ecce
mors que nos pares faciat. uidere
solemus int̾ matutina arene spe¬
ctacula. tauri Dorsi pugnã mt se
colligatorũ quos cũ alter alterum
uexarit suus confector spectat. idẽ
facimus. Aliquẽ nobiscũ alligatum
lacessinus: cũ uicto uictoriq fines
equidẽ maturus ĩmineat. Quieti po¬
cuis patatiqz quãtulũcuq supest
exigamus. nulli cadauer nr̃m ia¬
ceat ĩiusũ. Seperixam cõcdamãciũ
ĩ uicinio ĩcẽdiũ soluit. et int̾uentus
fere la tronẽ uiatorẽq diducit collu¬
itar cũ minorib malis nõ uacat.
ubi metus maior apparut. Quid
nobis cũ diiccicõe. et infiduis. Nũ¬
quid ãplius isti cui irasceris mortẽ
optas etiã requiescẽte morietur p¬
dis operã. facere uis qd̾ futurũ ẽ. Nolo
inquis utiq occidere: sed exilio. s i¬
gnomiuia. sed dãno afficere magis
iuosco ei qui uulnus ĩuma ꝙ̃ qui
in sulã cõcupiscit.hic eiũ nõ tm̃ mali

Expanded text:
irasceris ? Sustine paulum ; venit ecce irasceris ? Sustine paulum ; venit ecce mors quae vos pares faciat. Videre solemus inter matutina harenae spectacula tauri et ursi pugnam inter se colligatorum, quos, cum alter alterum vexarunt, suus confector expectat. Idem facimus, aliquem nobiscum adligatum lacessimus, cum victo victorique finis et quidem maturus immineat. Quieti potius pacatique quantulumcumque superest exigamus ! Nulli cadaver nostrum iaceat invisum ! Saepe rixam conclamatum in vicinia incendium solvit et interventus ferae latronem viatoremque diducit. Colluctari cum minoribus malis non vacat, ubi metus maior apparuit. Quid nobis cum dimicatione et insidiis ? Numquid amplius isti cui irasceris quam mortem optas ? Etiam te quiescente morietur. Perdis operam, si facere vis quod futurum est. " Nolo," inquis, " utique occidere, sed exilio, sed ignominia, sed damno adficere." Magis ignosco ei, qui vulnus inimici quam qui pusulam concupiscit ; hic enim non tantum mali
Abbreviated transcription (Latin):
iras indicere. et brcuissimã etatẽ
dissipare: Quid uiuat dies quos ĩ
uoluptatem honestã ĩpendeit licct
in dolorẽ ailituius tormẽtũq trans¬
ferir. Non capiũt res iste iartirã
nec tp̃e uacat ꝑdere. Quid nuiis
ĩpugnã: Quid certamina nobis ac¬
cersimus: Quid ĩbecillitatis obliti
ingẽtia odia suscepiuuus. et ad frã¬
gendũ fragiles cõsurginis. Iam
istas ĩticias quas ĩplacabłi ge¬
rmius aĩo febris aut aliud małũ
media mors dirimet. Quid tumu¬
tuamur. ⁊ uitã sediciosi cõturbam
Sitat suꝑ caput fatũ. ⁊ peuntie di¬
es ĩputat ꝓpuisq ac propius acce¬
dit Istudtempꝰ qd̾ aliene destias
morti fortasse curatuã est. Qum
potius uita breuẽ colligis placidãq
et tibi & ceteris prestas. Quĩ pocius
amabilem te dũ uiuis õib desidera¬
bilẽ cũ excesseris reddis et contẽtũ¬
rere uirib tus tentas. Quid seruo
Quid dño: Quid regi. Quid dienti tuo

Expanded text:
iras indicere et brevissimam aetatem iras indicere et brevissimam aetatem dissipare ? Quid iuvat dies, quos in voluptatem honestam impendere licet, in dolorem alicuius tormentumque transferre ? Non capiunt res istae iacturam nec tempus vacat perdere. Quid ruimus in pugnam ? Quid certamina nobis arcessimus ? Quid imbecillitatis obliti ingentia odia suscipimus et ad frangendum fragiles consurgimus ? Iam istas inimicitias, quas implacabili gerimus animo, febris aut aliquod aliumedia mors dirimet. Quid tumultuamur et vitam seditiosi conturbamus ? Stat supra caput fatum et pereuntis dies imputat propiusque ac propius accedit; istud tempus, quod alienae destinas morti, fortasse circa tuam est." Quin potius vitam brevem colligis placidamque et tibi et ceteris praestas ? Quin potius amabilem te, dum vivis, omnibus, desiderabilem, cum excesseris, reddis ? Qurere viribus tuis temptas ? Quid servo, quid domino, quid regi, quid clienti tuo
Abbreviated transcription (Latin):
nesti cupiditatẽ. Conscie satisfaciut
nil nfanã laborenus: sequatur
ut iala dũ bene merẽtis. at bulgus
uosa unratur et audacee ĩ honore
sunt placidi pro icitibus habẽt
Primo forsitan aspectus simulat qͣli¬
tas uite fidẽ facit Non segniciẽ illã
animi esse sed pacẽ. Uencratur idẽ po¬
pulus illos idẽ colitq. Nichil ergo ha¬
bet in se utile teter iste ⁊ hostilis affect ꝯ
At omña econtrario mala: ferrũ. igne
pudore calcato: cedib inquinauit.
manus mẽbra liberorũ disperfit. Nichͥ
uncuũ reliquit ascelere: non glorie me¬
mor nõ infanne meruẽs ĩemenda¬
bilis cum ex ira ĩ odium obcaluit. Ca¬
reamus hoc malo: purgennsq me¬
tem &c extirpemꝰ radicitus ea uicia
que ꝙͣuis tenuia undecũq exierĩt
renascentur. et iram non tempe¬
remus: sed ex toto remoneamus¬
quod erum male rei tẽperamentũ
ẽ. Poterimꝰ autẽ aditamur modo
Ner ulla res magis ꝓderit ꝙͣ cogita¬
tio mortalitatis. Sibi qͥs ⁊ alti dicat

Expanded text:
tem. Conscientiae satis fiat, nil in famam laboremus. Sequatur vel mala, dum bene merentis. At volgus animosa miratur et audaces in honore sunt, placidi pro inertibus habentur. Primo forsitan aspectu ; sed simul aequalitas vitae fidem fecit non segnitiem illam animi esse sed pacem, veneratur illos populus idem colitque. Nihil ergo habet in se utile taeter iste et hostilis adfectus, at omnia ex contrario mala, ferrum et ignes. Pudore calcato caedibus inquinavit manus, membra liberorum dispersit, nihil vacuum reliquit a scelere, non gloriae memor, non infamiae metuens, inemendabilis, cum ex ira in odium obcalluit. Careamus hoc malo purgemusque mentem et exstirpemus radicitus, quae quamvis tenuia undecumque haeserint renascentur, et iram non temperemus, sed ex toto removeamus—quod enim malae rei temperamentum est ? Poterimus autem, adnitamur modo. Nec ulla res magis proderit quam cogitatio mortalitatis. Sibi quisque atque alte
Abbreviated transcription (Latin):
denciiũ. sencx sine hercde morituru s
stomacho dirũpitur: Quid si p̃pusurã
aut millesiiã ualitudinanꝰ fenera¬
tor distortis pedib ⁊ manibz ad com¬
parandum nõ relitis clamat: ac per
uadimonia asses suos in ip̃ui ᷤ mor¬
bi accessionib uindicat. Si totã mͥ
ex oĩb metallis que cũ maxĩe de pͥmi¬
mus pecuniã ꝓferas. Si in medium
pucias quicquit ther auri tegñt: aua¬
ricia iterũ sub terras referẽte q̃ male
prosequenda st que nobis lacͥmas
ediicunt. Cedo nũc ꝓscq̃re cetera: tibos.
potiones. horũq cã patam: ãbitoẽm
mũdicias. et uerba cõtumelias: ⁊ mot
corporũ parũ honorifitos: ⁊ suspicoes¬

Expanded text:
denarium senex sine herede moriturus denarium senex sine herede moriturus stomacho dirumpitur ? Quid si propter usuram vel milensimam valetudinarius faenerator distortis pedibus et manibus ad computandum non relictis clamat ac per vadimonia asses suos in ipsis morbi accessionibus vindicat ? Si totam mihi ex omnibus metallis, quae cum maxime deprimimus, pecuniam proferas, si in medium proicias quidquid thensauri tegunt, avaritia iterum sub terras referente, quae maprosequenda sunt quae nobis lacrimas educunt! Cedo nunc, persequere cetera, cibos, potiones horumque causa paratas in ambitionem munditias, verba contumeliosa, motus corporum parum honorificos,
Abbreviated transcription (Latin):
hec propt̃ que litigamꝰ discurrimi
auhxlamꝰ. uidere ꝙͣ hũilia ⁊ aibiec¬
ta suit. Nulli qui altũ quiddã aut
magnificũ cogitant respiciẽda. Circa
pecumã pli̾mũ uociferacioĩs ẽ. hec fo¬
ra defatigat: patres liberosq cõunt¬
tit. Denena miscet. Gladios tã pcussorib
ꝙͣ legionib tradit. Hec ẽ sangĩe nr̃o
delibuta. Propt̾ hãc uxorũ mantoꝵq
noctes strepũt litibus ⁊ tribuncilia ma¬
gistratiũ preunt turba Reges seuiũt
rapuntq et auitates longo seculorũla¬
bore cõstructas euertũt. Dt aurũ argen¬
tũq ĩ cinere urbiũ serutent᷑. Libet ĩtue¬
ri fiscos in angulo iacẽtes. Hi st̃ ꝓpt̃
quos oculi clamort exprimant᷑. Fre¬
uitu indicioꝵ basilice resonãt. aduo¬
cati ut longinquis regiõib uidices
sedeant iudicaturi: utrius iustior a¬
uaricia est. Quid si nõ pp̃fiscũ quidẽ
sed pugnũ eris: aut ĩputatũ a seruo

Expanded text:
haec, propter quae litigamus, discurrimus, haec, propter quae litigamus, discurrimus, anhelamus, videre quam humilia et abiecta sint, nulli qui altum quiddam aut magnificum cogitat respicienda. Circa pecuniam plurimum vociferationis est. Haec fora defetigat, patres liberosque committit, venena miscet, gladios tam percussoribus quam legionibus tradit ; haec est sanguine nostro delibuta ; propter hanc uxorum maritorumque noctes strepunt litibus et tribunalia magistratuum premit turba, reges saeviunt rapiuntque et civitates longo saeculorum labore constructas evertunt, ut aurum argentumque in cinere urbium scrutentur. Libet intueri fiscos in angulo iacentis. Hi sunt propter quos oculi clamore exprimantur, fremitu iudiciorum basilicae resonent, evocati ex longinquis regionibus iudices sedeant iudicaturi, utrius iustior avaritia sit. Quid si ne propter fiscum quidem, sed pugnum aeris aut imputatum a servo
Abbreviated transcription (Latin):
uoluptates est supesse qd speres. Om̃es
uicisti. Primũ te esse in aĩo amici tui
letare. Multi tẽ uincunt. Considera
qnͣto ancecedas plures ꝙͣ sequaris
falsas raciones conficis. data mag
extimas: accepta puo. Aliud ĩ alio
nos deterreat. Quibusdã timeanius
nasci. Quibusdã uereamur. Qͥbusdã
fastidiamus magnã rẽ sine dubio
fecerimꝰ: si seruulũ infelicẽ ĩ ergu¬
stulum miserimꝰ qd̾ ꝓperamꝰ uerbe¬
rare statim. crura protinus frãgere
⁊ lon peribit pt̃as ista si diferet᷑. siue
id tp̃s ueniat quo ip̃i iubeamꝰ. Nũc
ex ĩpio ire loqueniur: cũ illa abierit
tinc uidebimꝰ qñ sit ista lis extimã
da In hoc eĩ precipue fallimur: ad fer¬
ium uenimꝰ ad capitalia supplicia
⁊ uniculis cartere. fanie uindicamꝰ
Nem castigamus flagris lemoribus
Quomͦ inquis nos iubes intueri ꝙͣ oĩa
puerilia sint. Ego uero nichil magis
fuaserim ꝙ̃ sumere ĩgentẽ aĩm a

Expanded text:
voluptates est superesse quod speres. Omnes voluptates est superesse quod speres. Omnes vicisti, primum esse te in animo amici tui laetare ; multi te vincunt, considera, quanto antecedas plures quam sequaris. ? Falsas rationes conficis; data magno aestumas, accepta parvo. Aliud in alio nos deterreat. Quibusdam timeamus irasci, quibusdam vereamur, quibusdam fastidiamus. Magnam rem sine dubio fecerimus, si servulum infelicem in ergastulum miserimus ! Quid properamus verberare statim, crura protinus frangere ? Non peribit potestas ista, si differetur. Sine id tempus veniat, quo ipsi iubeamus ; nunc ex imperio irae loquemur ; cum illa abierit, tunc videbimus, quanto ista lis aestumanda sit. In hoc enim praecipue fallimur ; ad ferrum venimus, ad capitalia supplicia, et vinculis, carcere, fame vindicamus rem castigandam flagris levioribus. " Quomodo," inquis, " nos iubes intueri, quam ompuerilia sint ? " Ego vero nihil magis suaserim quam sumere ingentem animum et