comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cens. uenerari inchoat quod ignorat. Sed
in ipsa hac cõmutatione dolor est: quia
ualde affligitur. qm̃ pͥme culpe merito
ad intellegenda ea quȩ deseipsa sunt cȩ¬
cat᷑. Que patitur iusta esse considerat:
pau& ne ĩdolore ꝑ licentiam locutionis
excedat. ori silentium indicit. sed excitatꝰ
dolor eo ipso quo restringitur. augetur.
Dicat gͦ. Cũ dixero nequaquã ita loquar
cõmuto faciem meã & dolore torqueor
cũ qͦsi ꝑ consolationis studiũ. afflic tionis
nr̃ȩ nobis conamur mala leuigare. Sed
quisqͥs iã subtiliter parentis primi dãp¬
natione ꝓ pagata humani generis dãpna
considerat: suꝑ est ut his adiungere ꝓpͥa
metuat. Unde uir sc̃s postquã cõmunia
intulit. repente fpecialia subiungit dicenꝰ.¬

Expanded text:
cens, venerari inchoat quod ignorat. Sed cens, venerari inchoat quod ignorat. Sed in ipsa commutatione dolor est, quia valde affligitur, quoniam primae culpae merito ad intelligenda ea quae de ipsa sunt caecatur. Quae patitur, justa esse considerat; pavet, ne in dolore per licentiam locutionis excedat; ori silentium indicit, sed excitatus dolor eo ipso quo restringitur augetur. Dicat ergo: Cum dixero, Nequaquam ita loquar, commuto faciem meam, et dolore torqueor, cum quasi per consolationis studium afflictionis nostrae nobis conamur mala levigare. Sed quisquis, jam subtiliter parentis primi damnatione propagata, humani generis damna considerat, superest ut his adjungere propria metuat. Unde vir sanctus postquam communia intulit, repente specialia subjungit, dicen
Abbreviated transcription (Latin):
cur om̃ps ds̃ condidit. quẽ periturũ esse
presciuit. Cur his qͥ su̾me potens & sũ me
bonus est: nequaquã uoluit hominẽ talẽ
facere. qui perire non poss&. Cũ uͦ haec
tacita mens int̾rogat:: pau& ne ipso int̾roga¬
tionis ausx insuꝑbiam erumpat. seq humi-¬
lit̃ cõprimit. & cogitationis sua uerba res-¬
tringit. Sed eo grauius affligitur: quo int̾
mala quȩ sustin&. &iam de conditionis suȩ
abscondito intellectu cruciatur. Unde hic
quoq apte subiungit᷑. Cum dixero nequa¬
qua ita loquar cõmuto faciem meã & do¬
lore torqueor. Nequaquã qͥppe ita nos de¬
bere loqui dicimus : cum nr̃ȩ infirmitatis
modũ ex inquisitione transeuntes. nos map¬
soᷤᷤ pauore rep̃hendimus: & suꝑnȩ reueren¬
tiȩ consideratione refrenamus. Inqua refre¬
natione scilic& mentis nr̃ȩ facies cõmutatur
qͥa quȩ pͥus non capiens audent̃ sũma re-¬
quirebat infirmitatẽ suã post modũ agnos¬

Expanded text:
cur omnipotens Deus condidit quem periturum esse cur omnipotens Deus condidit quem periturum esse praescivit? cur is qui summe potens et summe bonus est nequaquam voluit hominem talem facere qui perire non posset? Cum vero haec tacita mens interrogat, pavet ne ipso interrogationis ausu in superbiam erumpat, seque humiliter comprimit, et cogitationes restringit. Sed eo gravius affligitur, quo inter mala quae sustinet etiam de conditionis suae abscondito intellectu cruciatur. Unde hic quoque apte subjungitur: Cum dixero, Nequaquam ita loquar, commuto faciem meam, et dolore torqueor. Nequaquam quippe ita nos debere loqui dicimus cum, nostrae infirmitatis modum ex inquisitione transeuntes, nosmetipsos pavore reprehendimus, et supernae reverentiae consideratione refrenamus. In qua refrenatione scilicet mentis nostrae facies commutatur, quia quae prius non capiens audenter summa requirebat, infirmitatem suam postmodum agnos
Abbreviated transcription (Latin):
pulsũ. iũ contemplationis ꝑdidit: robur
condite fortitudinis amisit. Cũq ad suꝑna
repetenda se erigit: flagrat quidẽ odore
memoriȩ : sed digne non exerit pondus
uitȩ. Pomoꝵ gͦ odorib repletur. & tamen
huc illucq leuiter mentis nr̃ȩ nauis im¬
pellitur: quia & paradysi celsitudinẽ cum
ardoris recordatione meminimus: & inpor¬
tu nos temptationũ fluctꝰ ex carne tole-
ad ȩthera libratur : sed ꝑ ad petitũ uen¬
tris terras expetit. seseq asublimibus
repente deorsũ fundit. Sic sic humanũ
genus inparente pͥmo ad ima de sublimi¬
b corruit : quo nimirũ conditionis suȩ
dignitas inrationis celsitudine. quasi ĩ
aeris libertate suspenderat. Sed quia
libera contemplationis inspiracula ꝑdidit:
& deorsũ corporeis uoluptatib lȩtatur.
Sicut gͦ aquila uolans ad ȩscam dies nr̃i
uelociter transeunt: quia quo ima pȩtimꝰ.
eo subsistere inuita ꝓhibemur. Sed cũ hȩc¬

Expanded text:
pulsum vim contemplationis perdidit, robur pulsum vim contemplationis perdidit, robur conditae fortitudinis amisit; cumque ad superna repetenda se erigit, fragrat quidem odore memoriae, sed digne non exerit pondus vitae. Pomorum ergo odoribus repletur, et tamen huc illucque leviter mentis nostrae navis impellitur, quia et paradisi celsitudinem cum odoris recordatione meminimus, et importunos tentationum fluctus ex carne toleraad aethera libratur; sed per appetitum ventris terras expetit, seseque a sublimibus repente deorsum fundit. Sic sic humanum genus in parente primo ad ima de sublimibus corruit, quod nimirum conditionis suae dignitas in rationis celsitudine quasi in aeris libertate suspenderat; sed quia,libera contemplationis inspiracula perdidit, et deorsum corporeis voluptatibus laetatur. Sicut ergo aquila volans ad escam, dies nostri velociter transeunt, quia quo ima petimus, eo subsistere in vita prohibemur. 51. Quae
Abbreviated transcription (Latin):
uidelic& ꝑ fluctus ferunt. Terra uͦ ho-¬
minis paradysus extitit: qui hunc incon¬
cussũ tenere potuit. si ꝑ innocentiã stare
uoluiss&. Sed qͥa ad mutabilitatis undas
ꝑ culpã cȩcidit: ad p̾sentis uitȩ maria post
t̃ram uenit. Poma &iam terrȩ huiꝰ fuert̃:
mandati sermo. concessa possibilitas oꝑis.
naturȩ indita intellegentia conditoris
Sed hȩc poma edere interra rennuimus.
ꝑ mare iam portamus. Quia concessa bo¬
na tot munerũ inconcussi custodire in paradyso
noluimus. & seruare nunc intẽptatio¬
nib conam᷑ tendentes ad t̾minũ aura
uitȩ p̾sentis impellim̾: mutabilitatis nrae
fluctu fatigam᷑. Sed qͥa ꝑ crucis smysteri¬
ũ ad ingenita naturȩ bona restringim᷑.
qͣsi ꝑ lignũ poma portamus. Qͦd tamen
intellegi & aliter potest. Haues & enĩ cũ
poma portant. suauitatẽ odoris habent.
sed grauitudinẽ ponderis non habent.
& humanũ genus a paradysi gaudiis ex¬

Expanded text:
videlicet per fluctus ferunt. Terra vero hovidelicet per fluctus ferunt. Terra vero hominis paradisus exstitit, quae hunc inconcussum tenere potuit, si per innocentiam stare voluisset. Sed quia ad mutabilitatis undas per culpam cecidit, ad praesentis vitae maria post terram venit. Poma etiam terrae hujus fuerunt mandati sermo, concessa possibilitas operis, naturae indita intelligentia conditoris. Sed haec poma quae edere in terra renuimus, per maria portamus, quia concessa bona tot munerum inconcussi custodire in paradiso noluimus, et servare nunc in tentationibus conamur. Tendentes ad terminum, aura vitae praesentis impellimur, mutabilitatis nostrae fluctu fatigamur. Sed quia per crucis mysterium ad ingenita naturae bona restringimur, quasi per lignum poma portamus. Quod tamen intelligi et aliter potest. Naves etenim cum poma portant, suavitatem odoris habent, sed gravitatem ponderis 311 non habent. Et humanum genus paradisi gaudiis ex
Abbreviated transcription (Latin):
bonũ. Sicut sepe iam diximꝰ. sic primus
homo conditus fuit: ut ꝑ augm̃ta tẽpoꝵ
tendi poss& eius uita tantumͦ non euolui.
Sed qͥa sponte ad culp̃a decidit: quo at tigit
uetitũ. ꝑtulit decursũ. Qũẽ nunc homo
p̃sentis uitȩ desiderio oppressus. indesinent̃
& tolerat & optat. Ne enĩ finiatur uiuere
appetit. sed ꝑ augmenta uitȩ cotidie ad
finẽ tendit. Nec dep̃hendit ualde tẽpoꝵ
increm̃ta qu̾a nulla sint: nisi cũ repente
transacta fiunt. quȩ uenientia longa uide
decursus ingemiscat dicens. Dies mei uelo¬
ciores fuerunt cursore : fugerunt & non
uiderunt bonũ. Ac si aꝑte dicat. Ad hoc
homo conditus fuit: ut bonũ qͦd ds est
uidere potuiss&e. Sed qui stare ad lucẽ
noluit. fugiendo oculos amisit: quia qͦ
ꝑ culpam cȩpit ad ima decurrere: eõ se¬
cȩcitate ꝑculit. ne intimũ lum̃ uideret.
De qͥbꝰ adhuc diebꝰ apte subiungitur. Per¬
transierunt. qͣsi naues poma portantess.
Haues cum poma portant: fructꝰ terrȩ

Expanded text:
us. --Sicut saepe jam diximus, sic primus homo conditus fuit, ut per augmenta temporum tendi posset ejus vita tantummodo, non evolvi. Sed quia sponte ad culpam decidit, quo attigit vetitum, pertulit decursum, quem nunc homo praesentis vitae desiderio oppressus indesinenter et tolerat et optat. Ne enim finiatur, vivere appetit, sed per augmenta vitae quotidie ad finem tendit. Nec deprehendit valde temporum incrementa quam nulla sint, nisi cum repente transacta fiunt quae venientia longa videbdecursus ingemiscat, dicens: Dies mei velociores fuerunt cursore; fugerunt, et non viderunt bonum. Ac si aperte dicat: Ad hoc homo conditus fuit, ut bonum, quod Deus est, videre potuisset; sed qui stare ad lucem noluit, fugiendo oculos amisit, quia quo per culpam coepit ad ima decurrere, eo caecitatem pertulit, ne intimum lumen videret. De quibus adhuc diebus apte subjungitur: Pertransierunt quasi naves poma portantes. Naves cum poma portant, fructus terrae
Abbreviated transcription (Latin):
pietate discutim᷑: opꝰ nrm̃ pęna dignũ est.
quod remunerari p̃mis prȩstolamur
Uir igitur sc̃s sub occulta iudicia trepr¬
dans dicit : si autẽ & sic impius sũ quare
frustra laboraui: Non quo hunc labo¬
rasse penit& : sed quo incertus esse de p̃miis.
& inter labores dol&. Sciendũ uͦ est qͦd
uiri scĩ ita incerti sunt ut confidant.: atq
ita confidunt. ut tamen ex securitate
non torpeant. Quia gͦ plerumq mens
& impensa rectis actib trepidat: restat
ut post quã bonum opꝰ agitur. lacrimȩ
dep̃cationis exquirantur : quatinꝰ ad aet̾.¬
na p̃mia meritũ recti oꝑis. subueniat

Expanded text:
pietate discutimur, opus nostrum poena dignum est, quod remunerari praemiis praestolamur. Vir igitur sanctus, sub occulta judicia trepidans, dicit: Si autem et sic impius sum, quare frustra laboravi? non quo hunc laborasse poenitet, sed quo incertus esse de praemiis et inter labores dolet. Sciendum vero est quod viri sancti ita incerti sunt ut confidant, atque ita confidunt ut tamen ex securitate non torpeant. Quia ergo plerumque mens et impensa rectis actibus trepidat, restat ut postquam bonum opus agitur lacrymae deprecationis exquirantur, quatenus ad aeterna praemia meritum recti operis subvehat
Abbreviated transcription (Latin):
samuhelẽ orasse ꝓ aduersantib inuenimꝰ.
Unus qͥppe eoꝵ seuientis populi ꝑsecutionẽ
fugit. & tam̾ ꝓ uita sui ꝑsecutoris inter¬
uenit: alter ex p̾rincipatu popłi deiectus.
ipsis suis aduersariis dicit. Ab sit a me hoc
peccatum in dño.: quominꝰ cessẽ orare pro
uobis. Quid est gͦ indifficultate dep̃candi
moysen & samuhelẽ deducere: nisi aꝑtius
indicare. quia eiꝰ irȩ neq illi si adstarent
obsisterent. qui idcirco ꝓ amicis inter ueni¬
re cicius possent. quia apud hunc int̾cedere
& ꝓ inimicis solerent: Hinc ad eandem
iudeã dicit᷑. Plaga inimici ꝑcussi te: casti¬
gatione crudeli. Et rursũ. Quid clamas
suꝑ contritione tua. Insanabilis est dolor
tiuis. Uir igit᷑ sc̃s aspiciat. quia nullius
interuentu diuina ira restringitur. cum
inplacabiliter excitatur: & dicat. Ds̃ cuius
resistere irȩ nemo potest. Quod bene & ad
specialẽ intellec tũ ducimus: si eiusde̾ plebis
ifraheliticȩ dampna pensamus. Qu̾a redẽptor

Expanded text:
se pro adversantibus invenimus. Unus quippe eorum saevientis populi persecutionem fugit, et tamen pro vita sui persecutoris intervenit; alter, ex principatu populi dejectus, ipsis suis adversariis dicit: Absit a me hoc peccatum in Domino, quo minus cessem orare pro vobis . Quid est ergo in difficultate deprecandi Moysen et Samuelem deducere, nisi apertius indicare quia ejus irae neque illi si astarent obsisterent, qui idcirco pro amicis intervenire citius possent, quia apud hunc intercedere et pro inimicis solerent? Hinc ad eamdem Judaeam dicitur: Plaga inimici percussi te, castigatione crudeli . Et rursum: Quid clamas ad me super contritione tua? Insanabilis est dolor tuus . Vir igitur sanctus aspiciat quia nullius interventu divina ira restringitur cum implacabiliter excitatur, et dicat: Deus, cujus resistere irae nemo potest. Quod bene et ad specialem intellectum ducimus, si ejusdem plebis Israeliticae damna pensamus, quam Redemptor
Abbreviated transcription (Latin):
dicta in eo quod misteria spũalis uitae
denuntiant : ꝑ inter fusam hȩc hystoriȩ
stipulã seruant. & oꝑtũ nobis fruc tũ sp̃s
deferunt: cũ carnalia locuntur. Sepe nãq
dũ quȩdã narrant ꝓpͥa : ad diuinitatie
eleuantur archana. Qui crebro &iam cũ
altitudinẽ diuinitatis aspiciunt: ad incar¬
nationis eius misteriũ repente funduntur

Expanded text:
dicta in eo quod mysteria spiritalis vitae dicta in eo quod mysteria spiritalis vitae denuntiant, per interfusam haec historiae stipulam servant, et opertum nobis fructum Spiritus deferunt cum carnalia loquuntur. Saepe namque dum quaedam narrant propria, ad Divinitatis elevantur arcana. Qui crebro etiam cum altitudinem Divinitatis aspiciunt, ad incarnationis ejus mysterium repente funduntur
Abbreviated transcription (Latin):
Hi qͥ poma deferentes maria transmeanł.
ipsi quidem fructuũ odore ꝑfruuntur:
sed eorundem fructuũ aliis cybos fert̃.
Quid igitur antiqui patres. nisi naues
poma portantes extiterunt: qui diuinȩ
in carnationis misteriũ ꝓphetantes. ipsi
quidẽ spei odore potiti sunt : sed nobis
fructũ de eiusdẽ spei ꝑfectione detule.¬
runt. Quod enĩ illi exspectando odora¬
ti sunt: hoc nos cernendo & ꝑcipiendo
saciamur. Unde & redemptor isdem
discipulis dicit. Alii laborauerunt: &
uos in labores eoꝵ introistis. Quoꝵ uide.¬
licet dies comparantur nauibus. qͥa decur¬
runt.: & rectae poma portantibꝰ. quia
electos om̃s quos ante redemptoris p̾sentiã
gestauerunt. ꝑ ꝓphetiȩ ualuerunt spm̃
ex spectatione refouere : non autẽ mani.¬
festa ex hibitione reficere. Uel certe qͥa
naues cum poma portant hȩc paleis admis¬
cent. ut ad terras inlesa ꝑducant. recte
patrũ p̃cedentium dies describuntur naui¬
b poma portantib similes: quia antiquoꝵ

Expanded text:
Hi qui poma deferentes maria transmeant, ipsi quidem fructuum odore perfruuntur, sed eorumdem fructuum aliis cibos ferunt. Quid igitur antiqui patres nisi naves poma portantes exstiterunt? Qui divinae incarnationis mysterium prophetantes, ipsi quidem spei odore potiti sunt, sed nobis fructum de ejusdem spei perfectione detulerunt. Quod enim illi exspectando odorati sunt, hoc nos cernendo et percipiendo satiamur. Unde et Redemptor isdem discipulis dicit: Alii laboraverunt, et vos in labores eorum introistis . Quorum videlicet dies comparantur navibus, quia decurrunt; et recte poma portantibus, quia electos omnes quos ante Redemptoris praesentiam gestaverunt, per prophetiae valuerunt spiritum exspectatione refovere, non autem manifesta exhibitione reficere. Vel certe quia naves cum poma portant, haec paleis admiscent, ut ad terras illaesa perducant, recte patrum praecedentium dies describuntur navibus poma portantibus similes, quia antiquorum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtulit. Unde subiungit. Et multiplicabit.
uulnera mea: &iam sine causa. Ut enĩ sepe
iã diximꝰ. nequaquã beatus iob ꝑcussus est
ut in eũ ꝑcussio uiciũ terger&: sed ut me¬
ritũ auger&. Uulneratũ se itaq sine causa
asserens: hoc de se foras loquit᷑. qͦd de illo
ueritas inocculto testatur dicens. Cõmoius¬
ti me aduersus eũ : ut affligerẽ eum frustra.
Uir gͦ sc̃s suꝑbe non dicit qͦd ueracit̃ dicit.
nec ꝑ hȩc uerba a rectitudine discrepat.
ꝑ quȩ a iudice non discordat. Qui eorunde̾
ꝑtinꝰ uulnerũ continuatione̾ expͥmit: cum

Expanded text:
pertulit. Unde subjungit: Et multiplicabit pertulit. Unde subjungit: Et multiplicabit vulnera mea etiam sine causa. Ut enim saepe jam diximus, nequaquam beatus Job percussus est ut in eo percussio vitium tergeret, sed ut meritum augeret. Vulneratum se itaque sine causa asserens, hoc de se foris loquitur, quod de illo Veritas in occulto testatur, dicens: Commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra . Vir ergo sanctus superbe non dicit quod veraciter dicit, nec per haec verba a rectitudine discrepat, per quae a judice non discordat. Qui eorumdem protinus vulnerum continuationem exprimit, cum
Abbreviated transcription (Latin):
diuina districtione iustũ est : ut ꝓpago
mortalis uelut infructuosa arbor & in
ramis seruae amaritudine̾: qua traxit ex
radice. Ait gͦ. In turbine enim conter& me:
& multiplicabit uulnera mea &iam sine¬
 causa. Ac si aꝑte humani generis dampna
considerans. dicat. Districtus iudex qua eos
anĩaduersione trucidat. qͦs culpa ꝓpͥe ac̾ti.¬
onis dãpnat: si & illos inȩt̃nũ ꝑcutit. quoᷤ
reatus arbitrii non addicit. Quȩ nimirũ
dicta nec a beato iob specialit̾ discrepare
cognoscimꝰ: si hȩc quã uere ꝓlata sint in¬
dagamꝰ. Sem&ipsũ nãq subtiliter pensans.
atq in om̃i actione diiudicans: suꝑnȩ dis¬
trictionis uĩ qͣnta sollicitudine ꝑtimescat.¬
 insinuat subdens. Inturbine enĩ conteret
me. Ac si aꝑte dicat. Idcirco hunc semꝑ & ĩ
tranquillitate timeo: quia ꝑflagella qualis
inturbine ueniat non ignoro. Quȩ flagella
scilic& & metuens prȩuidit: & prȩuidens

Expanded text:
divina districtione justum est ut propago divina districtione justum est ut propago mortalis, velut infructuosa arbor, et in ramis servet amaritudinem quam traxit ex radice. Ait ergo: In turbine enim conteret me, et multiplicabit vulnera mea etiam sine causa. Ac si, aperte humani generis damna considerans, dicat: Districtus judex qua eos animadversione trucidat quos culpa propriae actionis damnat, si et illos in aeternum percutit quos reatus arbitrii non addicit? 33. Job dicta nec a beato Job specialiter discrepare cognoscimus, si haec quam vere prolata sunt indagamus. Semetipsum namque subtiliter pensans, atque in omni actione dijudicans, supernae districtionis vim quanta sollicitudine pertimescat insinuat, subdens: In turbine enim conteret me. Ac si aperte dicat: Idcirco hunc semper et in tranquillitate timeo, quia per flagella qualis in turbine veniat non ignoro. Quae flagella scilicet et metuens praevidit, et praevidens
Abbreviated transcription (Latin):
da bona mala ue merĩta ac tiuȩ uitȩ. ꝑue¬
niant. Qͦs qͥa a culpa originis salutis sacra¬
m̃ta non liberant: & hic ex ꝓpͥo nil egert̃.¬
& illuc ad torm̃ta ꝑueniunt. Quib unũ
uulnus est corruptibiles nasci: aliud carna.
liter emori. Sed qͥa post morte̾ quoq ae-¬
terna mors sequitur: occulto eis iustoq
iuditio &iam sine causa uulnera multipli¬
cantur. Perpetua qͥppe tormenta ꝑcipiunt.
qui nichil exꝓpͥa uoluntate peccauerunt.
Hinc nãq scriptũ est. Non est mundus
in conspectu eius: nec unuis diei infans
suꝑ terrã. Hinc ꝑsem& ipsam ueritas di-¬
cit. Nisi quis renatus fuerit ex aqua & spũ
scõ non potest introire in regnum đi.
Hinc paulus ait. Eramus natura filii
ire: ficut & cȩteri. Qui itaq nullũ ꝓpͥũ
adiungens ex solo originis reatu perimi¬
tur. quid iste in illo extremo examine
qͣntũ adhumani sensus ȩstimationẽ. nisi
sine causa uulneratur. a Sed tamen sub

Expanded text:
da bona malave merita activae vitae perveda bona malave merita activae vitae perveniant. Quos quia a culpa originis salutis sacramenta non liberant, et hic ex proprio nihil egerunt, illuc ad tormenta perveniunt. Quibus unum vulnus est, corruliter emori. Sed quia post mortem quoque aeterna mors sequitur, occulto eis justoque judicio etiam sine causa vulnera multiplicantur. Perpetua quippe tormenta percipiunt, et qui nihil ex propria voluntate peccaverunt. Hinc namque scriptum est: « Non est mundus in conspectu ejus, nec unius diei infans super terram. » Hinc per semetipsam Veritas dicit: Nisi quis renatus fuerit ex aqua et Spiritu sancto, non potest introire in regnum Dei . Hinc Paulus ait: Eramus natura filii irae, sicut et caeteri . Qui itaque, nullum proprium adjungens, ex solo originis reatu perimitur, quid iste in illo extremo examine, quantum ad humani sensus aestimationem, nisi sine causa vulneratur? Sed tamen sub
Abbreviated transcription (Latin):
trema districtione considerat: & uĩ discus-¬
sionis illius non ferens. om̃e qͦd gerit esse
sibi insufficiens pensat.Unde & ꝓtinus
ĩtranquillitate uidebatur. Qu̾e qͥa diu
suꝑna longanimitas tolerat: extrema iu-¬
dicii seueritas necat. Quȩ recte turbo di¬
cit᷑ qͥa ĩelem̃toꝵ cõmotione reuelatur.
Psalmista ad testante qui ait. Ds̃ manifes¬
ualida. Unde ꝓpħa quoq alius dicit. Dñs
intẽpestate : & inturbine uiȩ eius. In quo
nimirũ turbine. idcirco iustus nequaquã
conteritur: qͥa sẽꝑ hic sollicite metuit ne
conteratur. Perpendit nãq adhuc inp̾sentiᷤᷤ
uitȩ itinere constitutus. humanis ac tib
erac tor oꝑm quã districtus appareat: qui
quosdã tunc reatu culpȩ originalis astrictoᷤ.
&iam sine oꝑib dampnat. Unde recte uir
sc̃sͣ. ex humani generis uoce ꝓtinus adiun¬
git. Et Myltielicasit UUINERA Mta
a pͣsenti luce subtrahunt᷑.  qu̾ã ad ꝓmeren¬

Expanded text:
trema districtione considerat, et, vim discustrema districtione considerat, et, vim discussionis illius non ferens, omne quod gerit esse sibi insufficiens pensat? Unde et protinus in tranquillitate videbatur, quia quem diu superna longanimitas tolerat, extrema judicii severitas necat; quae recte turbo dicitur, quia in elementorum commotione revelatur, Psalmista attestante, qui ait: Deus manifesvalida Unde et propheta quoque alius dicit: Dominus in tempestate et turbine viae ejus. . In quo nimirum turbine 303 idcirco justus nequaquam conteritur, quia semper hic sollicite metuit ne conteratur. Perpendit namque, adhuc in praesentis vitae itinere consexactor operum quam districtus appareat: qui quosdam tunc reatu culpae originalis astrictos, etiam sine operibus damnat. Unde recte vir sanctus ex humani generis voce protinus adjungit: Et multiplicabit vulnera mea, a praesenti luce subtrahuntur, quam ad promeren
Abbreviated transcription (Latin):
cũ repente ã contẽplationis culmine ꝑtur-¬
pia tẽptamenta deicimur. Motus itaq ani¬
mi dũ inter uota & uitia alternant. ni¬
mirũ sibi certitudinem ex auditionis ob¬
nubilant. Rec te gͦ dicitur. Et cũ inuocan¬
tẽ me eraudierit. non credo qͦd exaudie-¬
rit uocẽ meã. qͥa mens ex ipsa sua mutabi¬
litate fit trepida. & ꝑ hoc quod nolens pa-¬
titur: repulsã se abiectãq suspicatur
Lib& intueri uir sc̃s qͣnta se subtilitate
diiudic&: nequid in illo iudicia diuina
meritis non confidens. sed ad solam se spẽ
postulationis conferens: subdit. Qui & iam
si habuero qͥppiã iustũ. non respondebo
sed meũ iudicẽ deprecabor. Sed de ipsa qͦq
postulatione pauidus: adiungit. & cũ in¬
uocantẽ me exaudierit: non credo quod
exaudierit uocẽ meã. Cur tanta circum¬
spectione trepidat: cur tanta sollicitudine
formidat: nisi quia terrorẽ iudicis in ex-¬

Expanded text:
cum repente a contemplationis culmine per turcum repente a contemplationis culmine per turpia tentamenta dejicimur. Motus itaque animi dum inter vota et vitia alternant, nimirum sibi certitudinem exauditionis obnubilant. Recte ergo dicitur: Et cum invocantem me exaudierit, non credo quod exaudierit vocem meam, quia mens ex ipsa sua mutabilitate fit trepida; et per hoc quod nolens patitur, repulsam se abjectamque suspicaturLibet intueri vir sanctus quanta se subtilitate dijudicat, ne quid in illo divina judicia   De justitiae suae meritis non confidens, sed ad solam se spem postulationis conferens subdit: Qui etiam si habuero quidpiam justum, non respondebo, sed meum judicem deprecabor. Sed de ipsa quoque postulatione pavidus adjungit: Et cum invocantem me exaudierit, non credo quod exaudierit vocem meam. Cur tanta circumspectione trepidat, cur tanta sollicitudine formidat, nisi quia terrorem judicis in ex
Abbreviated transcription (Latin):
Et CUM IN UOCANTEM ME EXAUDIERIT
Non crroo eyoo exaypitrat uocto
Mtam. Plerũq & enim mens ui diuini
amoris accenditur: atq ad intuenda cȩles
tia & archana subleuatur. Ad summa ĩa
rapitur: & ꝑfecto desiderio compunc ta
ab infimis alienatur. Sed repentina te̾p¬
tatione ꝑcussa: quȩ intentione forti erec¬
ta in dĩ fuerat. obortis cogitationib
transfixa curuatur: ita ut seipsam discer¬
nere nequeat: atq inter uicia uir tutesq
dep̃hensa. ex qua parte sit ualentior non
agnoscat. Nã sepe adhoc usq ꝑducitur
ut miretur. quomodo tam sũma comp̃hen¬
dit. qũã cogitatio inlicita polluit. & rursũ
quomodo inlicitã cogitationẽ recipit. qu̾a
fuꝑ se ualidus feruor sp̃s rapit. Quos alter¬
nantes cogitationũ motus. in animo bene
psalmista intuens. ait. Ascendunt usq ad
cȩlos: & descendunt usq ad abyssos. Usq
ad cȩlos qͥppe ascendimus: cũ su̾ma penetra¬
mus. Sed ad abyssos usq descendimus.

Expanded text:
Et cum invocantem me exaudierit, Et cum invocantem me exaudierit, non credo quod exaudierit vocem meam. - Plerumque etenim mens igne divini amoris accenditur, atque atia et arcana sublevatur; ad summa jam rapitur, et, perfecto desiderio compuncta, ab infimis alienatur; sed repentina tentatione percussa, quae intentione forti erecta in Deum fuerat, obortis cogitationibus transfixa curvatur; ita ut seipsam discernere nequeat, atque inter vitia virtutesque deprehensa, ex qua parte sit valentior non agnoscat. Nam saepe ad hoc usque perducitur, ut miretur quomodo tam summa comprehendit, quam cogitatio illicita polluit; et rursum quomodo illicitas cogitationes recipit, quam super se valide fervor spiritus Quos alternantes cogitationum motus in animo bene Psalmista intuens, ait: Ascendunt usque ad coelos, et descendunt usque ad abyssos . Usque ad coelos quippe ascendimus cum summa penetramus; sed ad abyssos usque descendimus,
Abbreviated transcription (Latin):
Ut enĩ sepe diximus. ominis hunana iusticia
in iusticia esse coniuncit᷑. si districte ui¬
dicetur. Precis gͦ post iusticiam indig&:
ut quȩ succũbere discussa poterat. ex so¬
la iudicis pietate conualescat. Quȩ cum
plene aꝑfectͥorib habetur. haberi de illa
qͥppiã dicitur.: quia mens humana & comp̃¬
hensa uix ꝑagit. & ualde extrema sunt
quȩ comp̃hendit. Dicat gͦ. Qui si habuero
qͥppiam iustũ non respondebo sed meum
iudicẽ dep̃cabor. Uelut si aꝑtius fateatur di¬
cens. Et si ad opꝰ uirtutis excreuero. ad uitã
non ex meritis sed ex uenia conualesco. Preci
itaq in nitendũ est. cũ recta agimus. ut om̃e
qͦd iuste uiuimus. ex humilitate condiamus.
Sed plerũq ipsa nra dep̃catio tam multis
tẽptationib quatit᷑: ut penȩ a conspec¬
tu iudicis repulsa uideatur. Et sepe hanc
creator misericors ꝑcipit: sed qͥa illibatã
se ut uult exercere non ual& : suꝑ se iu¬
diciũ repbationis pau&. Unde & subdit᷑.

Expanded text:
Ut enim saepe diximus, omnis humana justitia injustitia esse convincitur, si districte judicetur. Prece ergo post justitiam indiget, ut quae succumbere discussa poterat, ex sola judicis pietate convalescat. Quae cum plene a perfectioribus habetur, haberi de illa quidpiam dicitur, quia mens humana et comprehensa vix peragit, et valde extrema sunt quae comprehendit. Dicat ergo: Qui si habuero quidpiam justum, non respondebo, sed meum judicem deprecabor. Velut si apertius fateatur, dicens: Et si ad opus virtutis excrevero, ad vitam non meritis, sed ex venia convalesco. Preci itaque innitendum est, cum recta agimus, ut omne quod juste vivimus, ex humilitate condiamus.Sed plerumque ipsa nostra deprecatio tam multis tentationibus quatitur, ut pene a conspectu judicis repulsa videatur. Et saepe hanc creator misericors percipit; sed quia illibatam se ut vult exerere non valet, super se judicium reprobationis pavet. U
Abbreviated transcription (Latin):
Cursoris qͥppe officiũ est. secutura nun-¬
tiare. Om̃s igitur electi qͥ ante aduentũ
redemptoris orti sunt. quia hunc aut
uiuendo tantũmꝰ. aut &iam loguendo
nuntiarunt: qͥsi inmundo quidã cursoreᷤ
fuerunt. Sed quia ante prestolatũ redẽ.¬
ptionis tempꝰ se subtrahi pręuident.
transire cursore uelotius dolent. diesq
suos esse breues ingemiscunt: quia usq
ad uidendã redemptoris lucẽ minime ten¬
duntur. Unde apte dicitur. Fugerunt.
& non uiderunt bonũ. Om̃ĩa quȩ creata
sunt. bona sunt: moyse ad testante qui
ait. Uidit ds̃ cuncta quȩ fecerat: & ec¬
ce bona ualde. Sed hoc solum bonum
principaliter bonũ est. ꝑ quod hȩc om̃ia
bona sunt. quȩ bona non principaliter
ex istunt. De quo bono ueritas ꝑ euuan.¬
gelium dicit. Nemo bonus: nisi unus
dies finiti sunt quã mundo ds in carne
monstraretur: recte nunc de eisdẽ diebꝰ
dicitur. Fugerunt: & non uiderunt bonũ.

Expanded text:
Cursoris quippe officium est secutura nuntiare. Omnes igitur electi, qui ante adventum Redemptoris orti sunt, quia hunc aut vivendo tantummodo, aut etiam loquendo nuntiarunt, quasi in mundo quidam cursores fuerunt. Sed quia ante praestolatum redemptionis tempus se subtrahi praevident, transire se cursore velocius dolent; diesque suos esse breves ingemiscunt, quia usque ad videndam Redemptoris lucem minime tenduntur. Unde apte dicitur: Fugerunt, et non viderunt bonum. Omnia quae creata sunt bona sunt, Moyse attestante, qui ait: Vidit Deus cuncta quae fecerat, et ecce bona valde . Sed hoc solum bonum principaliter bonum est, per quod haec omnia bona sunt, quae bona non principaliter existunt. De quo bono Veritas per Evangelium dicit: Nemo bonus nisi solus dies finiti sunt quam mundo Deus in carne monstraretur, recte de eisdem diebus dicitur: Fugerunt, et non viderun
Abbreviated transcription (Latin):
ad ꝑfectũ se ex aminare nequeunt: egre
hoc eriliũ cȩcitatis ferunt. Vnde & sub¬
non desinit querere & tam̃ eiusdẽ uitȩ
suȩ meritũ non ual& inuenire. Librã
qͥppe examinis asinu intimȩ ȩguitatis
trahit: & inde inse gͥ effectum inuentio¬
nis deficit. unde suꝑ se raptus ad uim
ĩquisitionis excrescit. Sed est consolatio
nr̃ȩ caliginis reducta ad animũ iusta &
in comp̃hensibilis potentia conditoris.
quȩ & iniquos sine ultione non deserit.
& rectoꝵ iusticiã in comp̃hensibilitatis
inmensitate transcendit. Unde & apte

Expanded text:
ad perfectum se examinare nequeunt, aegre ad perfectum se examinare nequeunt, aegre hoc exsilium caecitatis ferunt. Unde et subnon desinit quaerere, et tamen ejusdem vitae suae meritum non valet invenire. Libram quippe examinis a sinu intimae aequitatis trahit; et inde in se erga effectum inventionis deficit, unde super se raptus ad vim inquisitionis excrescit. Sed est consolatio nostrae caliginis reducta ad animum 306 justa et incomprehensibilis potentia conditoris, quae et iniquos sine ultione non deserit, et rectorum justitiam incomprehensibilitatis immensitate transcendit. Unde et apte
Abbreviated transcription (Latin):
inde nil uidere compellitur. unde ui-¬
dere amplius conatur. Quia igitur¬
aut ab inquisitione nra torpentes nos
om̃ino nescimus. aut si subtili nos discus.¬
sione requirimus. plerũq inter uicia
uirtutesq caligamus . recte nunc dicit᷑.
Etiam si simplex fueroi hoc ipsũ ignora¬
uit anima mea. Ac si aꝑte diceretur.
Conditoris contra me iudicia qua te¬
meritate redarguo: qui ipsũ me ex in-¬
firmitatis caligine ignoro. e Vnde
bene ꝑ propħam dicitur. Dedit abys¬
sus uocẽ suam: ab altitudine fantasĩȩ
suȩ. Abyssus qͥppe fantasie altitudinẽ
portat: cũ humanus animus  in mensa
cogitatione caligosus. sem& ipsãm &iam
discutiendo non penetrat. Sed abhac
altitudine uocẽ dare est : quia dum se
dep̾hendere non potest. cogitur in ad¬
miratione consurgere : ut eõ ꝑscrutari
non audeat qͦd suꝑ ipsum est : que incõ¬
p̾hensibilitatẽ suã cogitans. non ualet.
inuenire quod est. Sed iustoꝵ corda qͥa

Expanded text:
inde nihil videre compellitur, unde viinde nihil videre compellitur, unde videre amplius conatur. Quia igitur ab inquisitione nostra torpentes nos omnino nescimus, aut si subtili nos discussione requirimus, plerumque inter vitia virtutesque caligamus, recte nunc dicitur: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea. Ac si aperte diceretur: Conditoris contra me judicia qua temeritate redarguo, qui ipsum me ex infirmitatis caligine ignoro? Unde bene per prophetam dicitur: Dedit abyssus vocem suam ab altitudine phantasiae suae . Abyssus quippe phantasiae altitudinem portat cum humanus animus, immensa cogitatione caliginosus, semetipsum etiam discutiendo non penetrat. Sed ab hac altitudine vocem dare est, quia dum se deprehendere non potest, cogitur in admirationem consurgere, ut eo perscrutari non audeat quod super ipsum est, quo, incomprehensibilitatem suam ipse cogitans, non valet invenire quod est. Sed justorum corda, quia
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ moysen dicitur. Iuste qͦd iustũ est ex¬
sequeris. Iniuste qͥppe qͦd iustũ est exsequit᷑.
qͥ ad defensionẽ iusticiȩ non uirtutis aemu¬
latione sed amore premii tẽporalis excitat᷑.
Iniuste qͦd iustũ est exsequitur: qui ipsã
quã p̃tendit iusticiam uenundare minime
ueret᷑. Iuste gͦ iustũ exsequi est: in asser¬
tione iusticiȩ eandem ipsam iusticiã que¬
rere. Sepe recte agimꝰ. & nequaquã pre-¬
mia. nequaquã laudes ab hominib exspec¬
tamus: sed tamen mens insui fidutia erec¬
ta his aqͥb nil expetit. placere conte̾p¬
nit. Eorũ iudicia despicit. seq male li¬
beram ꝑ abrupta elationis rapit. Et
inde sub uitio peius obruitur: unde qͣsi
deuictis uitiis nullis se appetitionibus
sub iacere gloriatur. Sepe dũ nosm&
cretionis studio indiscretius erramus:
& mentis nr̃e acies quo plus cernere
nititur. obscuratur. Quia & qui inpor¬
tune solis radios aspicit. tenebrescit. &

Expanded text:
per Moysen dicitur: Juste quod justum est exper Moysen dicitur: Juste quod justum est exsequeris . Injuste quippe quod justum est exsequitur, qui ad defensionem justitiae non virtutis aemulaIniuste, quod iustum est, exequitur, qui ipsam, quam praetendit, iustitiam venundare minime veretur. Iuste ergo iustum exequi est, in adsertione iustitiae eandem ipsam iustitiam quaerere. Sępe recta agimus, ut nequaquam praemia, nequaquam laudes ab hominibus / expetamus; sed tamen mens in sui fiducia erecta his, a quibus nil expetit, placere contempnit, eorum iudicia despicit seque male libera per abrupta elationis rapit, et inde sub vitio peius obruitur, unde quasi devictis vitiis nullis se appetitionibus subiacere gloriatur. Unde etiam cretionis studio indiscretius erramus; et mentis nostrae acies quo plus cernere nititur, obscuratur, quia et qui importune solis radios aspicit, tenebrescit; et
Abbreviated transcription (Latin):
uitioꝵ alias curabat eruere: ipsa suis fauo¬
rib incipit capta seruire. Quasi latruncu¬
lus qͥppe est appetitus laudis humanȩ.
qͥ recto itinere gradientib ex latere
iungitur: ut ex occultis deducto gladio
gradientiũ uita trucidetur. Cũq ꝓposi¬
tȩ utilitatis intentio ad studia priuata
deducitur: horrendo modo unũ idẽq
opꝰ culpa ꝑagit. qͦd uirtꝰ inchoauit. Sepe
& ab ipsis exordiis aliud cogitatio expecit.
sibi nec ipsa cogitatio exhib& : quia aliud
ante oculos mentis uersat: & longe ad
aliud ex intentione festinat. Nã plerũq
non nulli terrena p̾mia appetunt. & ius¬
ticiam defendunt: seq in nocentes ȩstimañ.
& esse defensores rectitudinis exultant.
Quib si spes nũmi subtrahitur. a de¬
fensione ꝓtinus iusticiȩ cessatur: & tam̃
defensores se iusticiȩ cogitant. sibiq se
rectos asserunt: qͥ nequaq rectitudine̾
sed nũmos quęrunt. Quos contra bene

Expanded text:
vitiorum alias curabat eruere, ipsa suis favovitiorum alias curabat eruere, ipsa suis favoribus incipit capta servire. Quasi latrunculus quippe est appetitus laudis humanae, qui recto itinere gradientibus ex latere jungitur, ut ex occultis educto gladio gradientium vita trucidetur. Cumque propositae utilitatis intentio ad studia privata 305 deducitur, horrendo modo unum idemque opus culpa peragit, quod virtus inchoavit. Saepe et ab ipsis exordiis aliud cogitatio expetit, sibi nec ipsa cogitatio exhibet, quia aliud ante oculos mentis versat, et longe ad aliud ex intentione festinat. Nam plerumque nonnulli terrena praemia appetunt, et justitiam defendunt, seque innocentes aestimant, et esse defensores rectitudinis exsultant. Quibus si spes nummi subtrahitur, a defensione protinus justitiae cessatur; et tamen defensores se justitiae cogitant, sibique se rectos asserunt, qui nequaquam rectitudinem, sed nummos quaerunt. Quos contra bene
Abbreviated transcription (Latin):
Plerũq si scimꝰ bona quȩ agimꝰ. ad elationẽ
ducim᷑ si nescimus: minime seruamꝰ. Quis
enĩ de uirtutis suȩ conscientia. non quan-¬
tulũcũq suꝑbiat. Aut qͥs rursũ bonu̾
in se custodiat. quod ignorat. Sed contͣ
utraq qđ suꝑ est. nisi ut recta quȩ agimꝰ
sciendo nesciamus. ut hȩc & recta ȩstimemꝰ
& minima Quatinꝰ & ad custodiã sensi¬
fic& animũ scientia rectitudinis: & in
tumore̾ non eleu& aestimatio minora¬
tionis: Sed sunt non nulla quȩ sciri
a nobis facile nequeunt: & ian cũ gerun¬
tur. Nã sepe recto studio contra de¬
linquentiũ culpas accendimur. & cum
ultra ȩquitatis metas ꝑ iram rapimur.
hoc telum iustȩ districtionis ȩstimamꝰ.
Sepe officiũ pͣdicationis ad sumimꝰ ut ꝑ
hoc fraternȩ utilitati seruiamus. Sed nisi
placeamus qui loquimur:: nequaqu̾a̾ liben-¬
ter accipitur qͦd p̃dicamus. Cũq placere
mens utiliter stud&. ad amorẽ laudis
ꝓpͥȩ turpiter defluit. & quȩ a captiuitate

Expanded text:
Plerumque si scimus bona quae agimus, ad elationem ducimur; si nescimus, minime servamus. Quis enim aut de virtutis suae conscientia non quantulumcunque superbiat? Aut quis rursum bonum in se custodiat quod ignorat; sed contra utraque quid superest, nisi ut recta quae agimus sciendo nesciamus, ut haec et recta aestimemus, et minima, quatenus et ad custodiam sensificet animum scientia rectitudinis, et in tumorem non elevet aestimatio minorationis? Sed sunt nonnulla quae sciri a nobis facile nequeunt, etiam cum geruntur. Nam saepe recto studio contra delinquentium culpas accendimur; et cum ultra aequitatis metas per iram rapimur, hoc zelum justae districtionis aestimamus. Saepe officium praedicationis assumimus, ut per hoc fraternae utilitati serviamus; sed nisi placeamus cui loquimur, nequaquam libenter accipitur quod praedicamus. Cumque placere mens utiliter studet, ad amorem laudis propriae turpiter defluit; et quae a captivitate
Abbreviated transcription (Latin):
Quid enĩ terrȩ nominȩ: nisi caro expͥ-¬
mitur e Quis appellatione impii: nͥ
diabolus designatur.c Huiꝰ impii manꝰ
fuerunt: hi qui in redemptoris nr̃i mor¬
te grassati sunt. Terra itaq data est
in manꝰ impiĩ: quia antiquus hostis re¬
dẽptoris mentem corru̾pere ꝑ se temptan¬
do non ualuit: sed eius carnẽ ꝑ suos satel¬
lites ad triduum ꝑ missus extinxit. & dis¬
pensationẽ suꝑnȩ pietatis nesciens. ex hac
ipsa ꝑ missione seruiuit. Trib & enim
redẽptorẽ nr̃m tẽptationib pulsans: cor
dei temerari: non ualuit. Sed cũ iudae
mentẽ ad mortẽ carnis eius excitauit. cũq
ei cohortẽ apontificib & phariseis minis¬
tros tradidit. nimirũ iste impius manꝰ
ad terrã tetendit. Huiꝰ t̾rȩ iudices: sacer¬
dotes & principes. pilatus. atq in lusores
milites fuerunt. Iste itaq impius uultũ
iudicũ eiꝰ operuit: qͥ corda ꝑsequentiũ ne
auctorẽ suũ cognoscerent. maliciȩ nubi¬

Expanded text:
que terrae nomine nisi caro exprimitur? Quis appellatione impii nisi diabolus designatur? Hujus impii manus fuerunt hi qui 308 in Redemptoris nostri morte grassati sunt. Terra itaque data est in manus impii, quia antiquus hostis Redemptoris mentem corrumpere per se tentando non valuit , sed ejus carnem per suos satellites ad triduum permissus exstinxit , et dispensationi supernae pietatis nesciens ex hac ipsa permissione servivit. Tribus etenim Redemptorem nostrum tentationibus pulsans, cor Dei temerare non valuit. Sed cum Judae mentem ad mortem carnis ejus excitavit , cumque ei cohortem atque a pontificibus et Pharisaeis ministros tradidit, nimirum iste impius manus ad terram tetendit. Hujus terrae judices, sacerdotes et principes, Pilatus atque illusores milites fuerunt. Iste itaque impius vultum judicum ejus operuit, quia corda persequentium, ne auctorem suum cognoscerent, maliti
Abbreviated transcription (Latin):
diuisi sint . pͥmȩ tamen culpȩ merito ȩque
ad carnis interitum ꝑtrahuntur. Unde &
ꝑ salomonẽ dicitur. Moritur doctus: simili¬
ter ut indoctꝰ. & rursũ. Cuncta subia-¬
cent uanitati: & om̃ia ꝑgunt ad unũ lo¬
cũ. De terra facta sunt: & in terrã parr

Expanded text:
divisi sint, primae tamen culpae merito aeque divisi sint, primae tamen culpae merito aeque ad carnis interitum pertrahuntur. Unde et per Salomonem dicitur: Moritur doctus similiter ut indoctus . Et rursum: Cuncta subjacent vanitati, et omnia pergunt ad unum locum; de terra facta sunt, et in
Abbreviated transcription (Latin):
consumitur: qͥa qͣntalib& eiꝰ simplicitaᷤ
fuerit. diuinȩ magnitudinis simplici-¬
tate deuoratur. Quãuis enĩ simplicita¬
tẽ studiose seruemus: ex consideratione
tamen intimȩ puritatis ostenditur.
qͦd hȩc ipsa qũa agimus simplicitas . ñ.
sit. Impius quoq a conditore consumit᷑.
quia dõ cuncta mirabiliter ordinante.
ipsis suis uersuti ĩs eius impietas ligat᷑.
Hã inde se suppliciis & nesciens im-¬
plicat: unde se aliquid facere scienter
te nunc dicitur. Unũ est qͦd locutus
sũ. & innocentẽ & impiũ ipse consumit.¬
Ac si aꝑte diceretur. Hoc apꝰ me uerbũ
cogitationis ꝓtuli: qͥa nec innocens si dis¬
tricte discutior. in nocens apparebo: nec
impius si apud me latere uoluero. asuꝑni
ex aminis acumine abscondor: Qm̃ distric¬
tus uidex cuncta comp̾hendens. occulta
malitiȩ mirabiliter penetrat: & suis hanc
inuentionibus bene ordinans dampnat.
Uel certe & innocentẽ & impiũ ipse con¬
sumere dicitur: quia quã uis inmentis uita

Expanded text:
tas fuerit, divinae magnitudinis simplicitate devoratur. Quamvis enim simplicitatem studiose servemus, ex consideratione tamen intimae puritatis ostenditur quod haec ipsa quam agimus simplicitas non sit. Impius quoque a conditore consumitur, quia, Deo cuncta mirabiliter ordinante, ipsis suis versutiis ejus impietas ligatur. Nam inde se suppliciis et nesciens implicat, unde se aliquid facere scienter te nunc dicitur: Unum est quod locutus sum, et innocentem et impium ipse consumitAc si aperte diceretur: Hoc apud me verbum cogitationis protuli, quia nec innocens, si districte discutior, innocens apparebo; nec impius, si apud me latere voluero, a superni examinis acumine abscondor, quoniam districtus judex, cuncta comprehendens, occulta malitiae mirabiliter penetrat, et suis hanc inventionibus bene ordinans damnat. Vel certe et innocentem et impium ipse consumere dicitur, quia quamvis in mentis vita
Abbreviated transcription (Latin):
quo a nobis ardentius querit᷑. eõ de nobiᷤ
suauius lȩtatur. Quasi quoddã qͥppe ei
ex pęna gaudiũ facimus: cũ ꝑscã desideria
ꝓ eius nos amore castigamus. Hinc psal¬
mista ait. Constiturte diem sollempne̾
ĩ confrequentationib: usq ad cornu alta¬
ris. Sollẽpnẽ nãq diem dño inconfre¬
quentatione constituit: qͥsqͥs se assidue
in eius desiderio affligit. Qui nimirũ
sollempnitatis dies usq ad altaris cornu
tendi p̃cipitur: quia tamdiu necesse est
ut qͥsq se afficiat: quo usq ad suꝑni sa¬
crificũ altitudinẽ id est ad gaudia ȩt̾na
ꝑtingat. Iustus igitur uir qui impleri
desideriũ suũ appetit non differri. hu¬
militer dicit: non de pęnis innocentũ
rideat. Ac si dicer&. Clota nr̃a libent̃
accipiens ultra non differat: sed osten¬
dendo exhibeat eum. qui nos in sua exspec-¬
tatione castigat. Quia uͦ eum specialiter
beatus iob occidi semel petit. qui carnis

Expanded text:
quo a nobis ardentius quaeritur, eo de nobis quo a nobis ardentius quaeritur, eo de nobis suavius laetatur. Quasi quoddam quippe ei ex poena gaudium facimus, cum per sancta desideria pro ejus nos amore castigamus. Hinc Psalmista ait: Constituite diem solemnem in confrequentationibus, usque ad cornu altaris . Solemnem namque diem Domino in confrequentatione constituit, quisquis se assidue in ejus desiderio affligit. Qui nimirum solemnitatis dies usque ad altaris cornu tendi praecipitur, quia tandiu necesse est ut quisque se afficiat, quousque ad superni sacrificii altitudinem, id est ad aeterna gaudia pertingat. Justus igitur vir, quia impleri desiderium suum appetit, non differri, humiliter dicit: Non de poenis innocentum rideat. Ac si diceret: Vota nostra libenter accipiens, ultra non differat, sed ostendendo exhibeat eum qui nos in sua exspectatione castigat. Quia vero eum specialiter beatus Job occidi semel petivit qui carnis
Abbreviated transcription (Latin):
electi homines habuerunt. quia ȩstuante
desiderio. incarnationis eiꝰ misteriũ uide¬
re cupierunt. ipso ad testante qui ait. Mul¬
ti dico uobis iusti & ꝓpħȩ uoluert᷑ uidere quȩ uidetis: &
non uiderunt. Penȩ itaq innocentiũ st̃:
desideria ustoꝵ. Quo usq gͦ electoꝵ suoꝵ
uota dñs n̾cõpatiens distulit: quid aliud
quã pęnas innocentũ risit. Itaq uir sc̃s
uenturi redemptoris dona considerans. &
uotoꝵ suoꝵ dilationẽ grauit᷑ tolerans: dicat.
Si flagellat occidat semel: & non de pę¬
nis in nocentũ rideat. Ac si aꝑte exor&
dicens. Qͦd uita nr̃a cotidie flagello uin-¬
dicte ꝑculpa atteritur. ille iam ueniat
qui ꝓ nobis semel sine culpa moriatur:
Ut de innocentũ pęnis ultra ds̃ non ride¬
at : si ipse carne passibilis appar&e. ĩ cuiꝰ
se desideriis mens nr̃a castigat. Uel cer-¬
te si risum dĩ eius lȩticiã appellat: de in-¬
nocentũ pęnis ridere dñs dicitur. Quia

Expanded text:
electi omnes habuerunt, quia, aestuante electi omnes habuerunt, quia, aestuante desiderio, incarnationis ejus mysterium videre cupierunt, ipso attestante, qui ait: Multi, dico vobis, justi et prophetae voluerunt videre quae videtis, et non viderunt . Poenae itaque innocentum sunt desideria justorum. Quousque ergo electorum suorum vota Dominus non compatiens distulit, quid aliud quam poenas innocentum risit? Itaque vir sanctus, venturi Redemptoris dona considerans, et votorum suorum dilationem graviter tolerans, dicat: Si flagellat, occidat semel, et non de poenis innocentum rideat. Ac si aperte exoret, dicens: Quia vita nostra quotidie flagello vindictae pro culpa atteritur, ille jam veniat qui pro nobis semel sine culpa moriatur, ut de innocentum poenis Deus ultra non rideat, si ipse carne passibilis apparet in cujus se desideriis mens nostra castigat. te si risum Dei ejus laetitiam appellat, de innocentum poenis ridere Dominus dicitur, quia
Abbreviated transcription (Latin):
sola carne moreretur : qͥ simpła suã du¬
ple nr̃ȩ coniunger&e. & nos abutraq
morte liberarce. De quã ꝑ paulũ dicit᷑.
Quod autẽ mortuus est peccato mortu¬
us est semel. Dãpna gͦ uir sc̃s nr̃e cor¬
ruptionis aspiciat.: & unã quȩ duas nrãs
destruat mortem mediatoris querat: atq
hanc desiderans dicat. Si flagellat: ocet¬
quod ꝓtinus subinfertur: & non de pęniᷤ
innocentũ rideat. Quod tamen ualde hu-¬
millimũ sine difficultate cognoscimus.
si humili hoc mente pensamus. Cunctis.s¬
&enĩ liquae. qͦd om̃e desideriũ pęna est
cũ differtur: salomone quoq ad testante
qui ait. Spes quȩ differtur: affligit ani-¬
ma. Ridere autem di est. humanȩ nolle
afflictioni misereri. Unde ꝑ salomone̾
rursũ dñs reꝓbis inculpa durantib dicit.
Ego quoq in interitu ur̃o ridebo: id est
afflictioni ur̃ȩ nulla pietate conpatiar.
Ante redeptoris igitur aduentũ pęnã suã

Expanded text:
sola carne moreretur, qui simplam suam dusola carne moreretur, qui simplam suam duplae nostrae conjungeret, et nos ab utraque morte liberaret. De qua per Paulum dicitur: 307 Quod autem mortuus est peccato, mortuus est semel . Damna ergo vir sanctus nostrae corruptionis aspiciat, et unam, quae duas nostras destruat, mortem Mediatoris quaerat, atque hanc desiderans dicat: Si flagellat, occiquod protinus subinfertur: Et non de poenis innocentum rideat. Quod tamen valde humillimum sine difficultate cognoscimus, si humili hoc mente pensamus. Cunctis etenim liquet quod omne desiderium poena est cum differtur, Salomone quoque attestante, qui ait: Spes quae differtur affligit animam . Ridere autem Dei est humanae nolle afflictioni misereri. Unde per Salomonem rursum Dominus reprobis in culpa durantibus dicit: Ego quoque in interitu vestro ridebo ; id est, afflictioni vestrae nulla pietate compatiar. Ante Redemptoris igitur adventum poenam suam