comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
homo euudẽ infamiȩ maiorem summã mississet. instaretq ut accipi iuberet. Rogo ĩ qͥt
accipiendum uidicauerimus. hylares accipiamus ꝓfitentes gaudium. uid danti ma¬
nifistũ sit. it fractũ p̃sentẽ capiat. Iusta enĩ eausa lecitiȩẽ. Letĩ amicũ iude iustior
fecisse quã grate ad nos ꝑuenisse iudicemus effusis affectib quo ñ ipso tantũ audientẽ
s ubiq testem̃ qui grate benefiniũ accipit pͥmam eꝰ ꝑensio nẽ soluit. St̃ qͥdã q̃ nolt
msi secreto acciꝑs testẽ benefitii ⁊ consciũ uitant. qͥs scias licet male eogitare. Qruo modo
danti in tantum ꝓducenla notitia ẽ. muneris sui in quantũ delectatura e cus dat
ata aceipienti ad ħibenda contio ẽ. Quod pudet deb̾e neaceeꝑis. Quidã furtiie gr̃as
agt̃ i mangulo ⁊adaurem. Nlon est ista uerecundia s infiendi genus dugtrat est

Expanded text:
homo eiusdem infamiae, maiorem summam misisset instaretque, ut accipi iuberet : " Rogo," inhomo eiusdem infamiae, maiorem summam misisset instaretque, ut accipi iuberet : " Rogo," inaccipiendum iudicaverimus, hilares accipiamus profitentes gaudium, et id danti manifestum sit, ut fructum praesentem capiat ; iusta enim causa laetitiae est laetum amicum videre, iustior fecisse. Quam grate ad nos pervenisse indicemus effusis adfectibus, quos non ipso tantum audiente sed ubique testemur. Qui grate beneficium accipit, primam eius pensionem solvit. Sunt quidam, qui nolint nisi secreto accipere ; testem beneficii et conscium vitant ; quos scias licet male cogitare. Quomodo danti in tantum producenda notitia est muneris sui, in quantum delectatura est, cui datur, ita accipienti adhibenda contio est ; quod pudet debere, ne acceperis. Quidam furtive gratias agunt et in angulo et ad aurem ; non est ista verecundia, sed infitiandi genus ; ingratus est,
Abbreviated transcription (Latin):
dignus a quo bñfitiũ accipiam. s danti nociturum ẽ. Ideo ñ accipiam. quia ille paratꝰ est
mͥ cũ in commodo aut ⁊̃ ꝑicło suoꝓdesse. Defensurus ẽ me reũ s illo patrocinio regẽ sibi fac¬
turus inimicũ. Inimicus sũ si cũ ille ꝓme ꝑiclitari uelit. E go qd̾ facilus ẽ ñ facio. s sine illo
ꝑicliter. In emptũ ⁊ fruolũ hoc hecaton ponit ȩremplũ archesilai. quẽ ait afilio familiȩ alla¬
tam pocuniam ñ accepisse. ne ille patrẽ sordidũ offenderet. Quid fecit lauoe dignũ: Quod̾
fuitũ ñ recepit. qd̾ maluit ñ accipere quã acciꝑe. reddere. Que est enim alienã rẽ ñ accipere:
cidit. od hocunum qd̾ melioi uir erat. quã eẽ qũequã tyranno expedit. His cũ ab amicis con-¬
ferentib ad impensam lud orum pecunias acciꝑefi magnã pecuniam a fabio ꝑsi cõmissã

Expanded text:
dignus, a quo beneficium accipiam, sed danti nociturum est ; ideo non accipiam, quia ille paratus est dignus, a quo beneficium accipiam, sed danti nociturum est ; ideo non accipiam, quia ille paratus est mihi cum incommodo aut etiam periculo suo prodesse. Defensurus est me reum, sed illo patrocinio regem sibi facturus inimicum ; inimicus sum, si, cum ille pro me periclitari velit, ego, quod facilius est, non facio, ut sine illo pericliter. Ineptum et frivolum hoc Hecaton ponit exemplum Arcesilai, quem ait a filio familiae adlatam pecuniam non accepisse, ne ille patrem sordidum offenderet. Quid fecit laude dignum, quod furtum non recepit, quod maluit non accipere quam reddere ? Quae est enim alienam rem non accipere cidit ob hoc unum, quod melior vir erat, quam esse quemquam tyranno expedit. Is cum ab amicis conferentibus ad impensam ludorum pecunias acciperet, magnam pecuniam a Fabio Persico missam
Abbreviated transcription (Latin):
acciꝑe debuit. Ob hoc tam̃ habere illũ parentis ioco. quia intꝰ danch benefitis in uina uenerat.
Non enim seruauit his qͥ ñ intfecit. nec bñfitiũ dedit. s missionẽ. Ilud magis uenire in aliꝗͣ
disputationẽ pot̃. qͥd faciendũ sit captiuo. eui redemptionis p̃tiũ homo p̾stituti corporis eiinfa¬
mis ore ꝓmutit. Patiar me ab impuro seruari seruat᷑ꝰ deinde quã ila grãm referã: uiuã eũ ob¬
sceno. ñ uiuã cũ redemptore. Quid gͦ placeat cũ redemptore dicã. ⁊̃ atali accipiam pecumã.
quã ꝑcapite dependam. Accipiam aũ tamꝗͣ creditũ ñ tamquã benefitiũ. sollui cũ illi pecuniã.
Et si occafio fuerit seruandi. ꝑilitantẽ seruabo. in amicitiã quȩ similes iungit. ñ descendã.
nec seruatoris illum loco numerabo s feneratoris. cu sciam reddendaũ quod accepi. E Et aliquis

Expanded text:
accipere debuit, ob hoc tamen non habere illum parentis loco, quia in ius dandi beneficii iniuria venerat ; accipere debuit, ob hoc tamen non habere illum parentis loco, quia in ius dandi beneficii iniuria venerat ; non enim servavit is, qdisputationem potest, quid faciendum sit captivo, cui redemptionis pretium homo prostituti corporis et infamis ore promittit. Patiar me ab impuro servari ? Servatus deinde quam illi gratiam referam ? Vivam cum obsceno ? Non vivam cum redemptore ? Quid ergo placeat, dicam. Etiam a tali accipiam pecuniam, quam pro capite dependam, accipiam autem tamquam creditum, non tamquam beneficium ; solvam illi pecuniam et, si occasio fuerit servandi periclitantem, servabo ; in amicitiam, quae similes iungit, non descendam, nec servatoris illum loco numerabo sed feneratoris, cui sciam reddendum, quod accepi. Est aliquis
Abbreviated transcription (Latin):
mei demde bñfitiũ. Disputar dem̃ solũ solet. ancdebuerit acciꝑe andnio uilio
uitã eũ aridendũ eũ udicaret quam rationẽ in oecidendo secutus sit. alias tracta¬
bimꝰ. Michi eñ cũ uir magnus in alisis fuerit. in hac re uidet᷑ uehem̃t errasse. nec
ne ertitutiõe. aoica se egisse. qui aut regis nom̃ extimat. cũ optimus enuitatis
statis sub rege uisto sit. aut ibi sperauit libertatẽ futurã. ubi tã magnũ p̃ mium
erat uimꝑandi ⁊ seriuiend. Aut existimauit euitatem inpͥorem formã posse
ceuociti. amisis pstims m̃orib  utiutã ibi equalitatẽ cuiiuis uras. ⁊ statiras suo
loco loges. ubi uiderat tot milia hominum pugnantia. Non anseruient sedut. Qua¬
ta uͦ illum aut rerum naturȩ. aut urbis sue tenuit cobluuo. qͥ uno int̾empto defuturũ credidit
alium qͥ idẽ uellet. cũ tarquinius eẽt inuentꝰ. post tor reges ferro acfluminb occisos. S ultã

Expanded text:
mei, deinde beneficium. Disputari de M. Bruto solet, an debuerit accipere ab divo Iulio vitam, cum occidendum eum iudicaret. Quam rationem in occidendo secutus sit, alias tractabimus ; mihi enim, cum vir magnus in aliis fuerit, in hac re videtur vehementer errasse nec ex institutione Stoica se egisse. Qui aut regis nomen extimuit, cum optimus civitatis status sub rege iusto sit, aut ibi speravit libertatem futuram, ubi tam magnum praemium erat et imperandi et serviendi, aut existimavit civitaterevocari amissis pristinis moribus futuramque ibi aequalitatem civilis iuris et staturas suo loco leges, ubi viderat tot milia hominum pugnantia, non an servirent, sed utri ! Quanta vero illum aut rerum naturae aut urbis suae tenuit oblivio, qui uno interempto defuturum credidit alium, qui idem vellet, eum Tarquinius esset inventus post tot reges ferro ac fulminibus occisos ! Sed vitam
Abbreviated transcription (Latin):
acrepentina indignatiõe fit. ħ ex iudicio c̾ta tͣnqͥllitas: uenit aliqͥs ad mortẽ. iratꝰ mortiue¬
nientẽ nemo hilariᷤꝰ excip̃. ñ qͥ se ad illã du ꝯposuerat fateor gͦ ad hoĩc̃ mͥ carũ. ex płrib me
causis f̾req̃ntiꝰ uenisse. ũ scirẽ an illũ tociens eund uiuenire nͣgͥd cũ corpori iurib minueretur
ammi uigor. Q sic c̾scebat illi qͦmꝰ manifestacior notari solet agitatoꝵ lecicia cũ septimo spacio
palme adꝓpinqͣnt. Dicebat ille epici p̃ceptiꝰ obseq̃ns pͥmũ sꝑare se nullũ dolorẽ e̾e̾ in illo exce¬
mo anelitu. Si tͥn eet. In̾ret aliqͣntũ impa b̾untate solacu. Nullu .i. dolore longũ et̾ qͥ magnꝰ:¬
cecm ee̾ succi surũ sibi ̃ in ip̃a distractiõe aĩe copporiq sic̃ cruciatu id fieret pꝰ illũ dolorem

Expanded text:
ac repentina indignatione fit, haec ex iudicio certo tranquillitas est. Venit aliquis ad mortem iratus; mortem venientem nemo hilaris excipit, nisi qui se ad illam diu composuerat. Fateor ergo ad hominem mihi carum ex pluribus me causis frequentius venisse, ut scirem, an illum totiens eundem invenirem, numquid cum corporis viribus minueretur animi vigor. Qui sic crescebat illi, quomodo manifestior notari solet agitatorum laetitia, cum septimo spatio palmae adpropinquant. Dicebat quidem ille Epicuri praeceptis obsequens, primum sperare se nullum dolorem esse in illo extremo anhelitu; si tamen esset, habere aliquantum in ipsa brevitate solacii. Nulluest. Ceterum succursurum sibi etiam in ipsa distractione animi corporisque, si cum cruciatu id fieret, post illum dolorem
Abbreviated transcription (Latin):
siis instituer segregare curbã suã ⁊ alios in secretũ reciꝑe. Alios eũ plurib alios¬
disponitur salucatio: siut potest hiuus tibi fides patere qui ꝑ fores maligne aꝑtas non ĩ¬
atog̃rit. Illic tecipiendus illio retinendus ⁊ in sensus recondendus hac dete gtus es
in onĩa utilẽ te amico exhib̾e potes si adu̾sa eiꝰ net desueris nec optauis dusta mcho
optat amico aliqͣ necessicatẽ quã adiutorio suo fideq discutiat q̃ ÷ ingͣti se illi p̃fert
et tanti estimat illũ miserũ ee ut ipse gͣtus sit ⁊ ob hoc ipsũ ing̾tus fit. Ex onerare
ficiũ an ne debeas. Quui redde uult. iliꝰ se ꝯmodo optauit ⁊ idoneũ illi uemit tẽpus
uolet. Qui meh aliuo ꝙ ipse libari uult qͦmͦꝰ cũq adhoc cupiet ꝑuenire q÷ pesime¬

Expanded text:
sus instituerunt segregare turbam suam et alios in secretum recipere, alios cum pluribus, aliosum vocas, cuius disponitur salutatio ? Aut potest huius tibi fides patere, qui per fores maligne apertas non initur; illo recipiendus, illic retinendus est et in sensus recondendus. Hoc doce : gratus es. in omnia utilem te exhibere amico potes. Adversa eius nec doptat amico aliquam necessitatem, quam adiutorio suo fideque discutiat, quod est ingrati, se illi praefert et tanti existimat illum miserum esse, ut ipse gratus sit, ob hoc ipsum ingratus ; exonerare neficium, an ne debeas. Qui reddere vult, illius se commodo aptabit et idoneum illi venire tempus volet ; qui nihil aliud quam ipse lib
Abbreviated transcription (Latin):
sa tͣns funde. Ingͣtꝰ sũ nͥ illũ int̾ gͣtisimas necessitudines diligã. Sordidissimoꝵ ꝙͦ arti¬

Expanded text:
rsa transfundere : ingratus sum, nisi illum inter grsa transfundere : ingratus sum, nisi illum inter g
Abbreviated transcription (Latin):
tamꝙ amicum s tamꝗ imꝑatorem indit. Hec preceptorem quidem habeo cur uene¬
rer. si me ingrege discipłoꝵ habuit. si ñ putaũ dignũ ꝓͥa ⁊ peculiari uita si nu̾s¬
sinunꝙ inme direr̃ animũ ⁊ cũ in mediũ effundẽt. qͥ sciebat ñ dicdci s excepi. Quid gͦ:
satis remedia monstrare manũ admouit. ⁊ int̾ea sollicitꝰ assedit. adsupͣdicta tẽ ꝑa
accurrit nullũ innist̾iũ illi oneri. nullũ fastidio fuit. gemitus meos ñ securꝰ
excep̃. In t̾ba multoꝵ inuocantiũ ego illi potissima curatio fuit Cantũ aliis ua¬
Alt̃ rursus ad docendũ laborẽ ⁊ tediũ tulit. p̃t̾ illa q̃ ap̃cipientib in ꝯmune tͣaunt᷑
aliqͥd instilauit. ac tͣdidit hortando bonã indolẽ erex̃. ⁊ nͦ laudib affecit animũ mͦ
ãmonicionib discussit d̃sidiã. Tũ ingeniũ latens ac pigrũ inecta ut ita dicã manu
ex tͣxit. Nec q̃ sciebat maligne dispensaũ qͦ diutiꝰ eet necessariꝰ s cuꝑet si poss uniu̾¬

Expanded text:
tamquam imperatorem. Ne praeceptorem quidem habeo cur venerer, si me in grege discipulorum habuit, si non putavit dignum propria et peculiari cura, si numquam in me derexit animum, et, cum in medit ; non fuit contentus remedia monstrare : et admovit ; inter sollicitos adsedit, ad suspecta tempora occurrit ; nullum ministerium illi oneri, nullum fastidio fuit ; gemitus meos non securus audivit; in turba multorum invocantem ego illi potissima curatio fui ; tantum aliis vaAlter rursus docendo et laborem et taedium tulit ; praeter illa, quae a praecipientibus in commune dicuntur, aliqua instillavit ac tradidit, hortando bonam indolem erexit et modo laudibus fecit animum, modo admonitionibus discussit desidiam ; tum ingenium latens et pigrum iniecta, ut ita dicam, manu extraxit ; nec, quae sciebat, maligne dispensavit, quo diutius esset necessarius, sed cupit, si posset, unive
Abbreviated transcription (Latin):
nũ qͥ ꝑire ñ possit. euimascit᷑ causa inꝑniciẽ ut alia gqͥescant ex ipsa magnitu
ille ut sardis maximã asiȩ cuntatẽ curru uectus int̾ret rectã capite txarã
quã. Nemo fiut qͥ uerũ dicet regi ñ qͥ ñ dicebat sͥ dius augustꝰ filiã ipudi¬
cam parũ potens irȩ publicauerat dei̾n cũ int̾posito tẽpore loco ire subis
uere cundia gemens qͥ nõ illa silentio p̃siss q̃ tã dui nescierat donec lođͥ t̃pe eet
habenti milia hominũ duos reparare dificile Nõ q̃ exitimemꝰ agͥipã ⁊ me
genii mos inp̾sentiũ tumeliã amissa laudare. ⁊ his u̾tutẽ dare uera dicen¬

Expanded text:
 perire non possit, cui nascitur in perniciem, ut alia quiescant, ex ipsa magnitudille, ut Sardis, maximam Asiae civitatem, curru vectus intraret rectam capite tiaram qua nemo fuit, qui verum diceret regi, nisi qui non dicebat sibi ! Divus Augustus filiam u parum potens irae publicaverat. Deinde, cum interposito tempore in locum irae subisset verecundia, gemens, quod non illa silentio pressisset, quae tam diu nescierat, donec loqui turpe esset, habenti milia hominum duos reparare difficile est. Caesae genii mos est in praesentium contumeliam amissa laudare et his virtutem dare vera dicen
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ admod̾ ten̾am lib̃oꝵ infantiã parentes ad salubriũ rer̃ patiã ꝑant. flentiũ cor¬
pora ac repugnantiũ diligenti cura fouent. ⁊ ne m̃bra lib̾tas inmat᷑a de torq¬
at. in rectũ exitã ꝯstring̃. ⁊ moꝵ lib̾alia studia inculcant. ad hibito timore nolt̾¬
tib adultimũ audacẽ uentã. frugalitati. pudori morib bonis. s parũ seqͥt᷑
mis. mea. qͣ me eligis. Tibi .n. adutilitatẽ tuã satis : qͦlibet redemisse. Itaq

Expanded text:
quemadmodum teneram liberorum infantiam parentes ad salubrium rerum patientiam cogant ? Flentium corpora ac repugnandum diligens cura fovent et, ne membra libertas immatura detorqueat, in rectum exitura constringunt et mox liberalia studia inculcant adhibito timore nolentibus ; ad ultimum audacem iuventam frugalitati, pudori, moribus bonis, si parum sequitur, mis, mea, quod me redimis ; tibi enim ad utilitatem tuam satis est quoslibet redemisse. Itaque
Abbreviated transcription (Latin):
et dũ uagꝰ. atq erro uernacłis ꝯgͣtulat᷑ ⁊ ludit tͣnseuntẽ platona quẽ ñ q̃sierat in¬
uenit. Illũ inqͥt laudabimꝰ puerũ qͥ qͣntũ in se erat qͥ iussus: fec. Nc̃ felicit̾ inertẽ
castigabimꝰ. Uoluntas: q̃ apud nos ponit officiũ cuiꝰ ude q̃ ꝯdicio sit. Ut me d̾bito ob¬
ei qͥ uoluit mͥ peccuniã crede. s ñ credidit. nicħ hobeo. ita ei qͥ uoluit mͥ b̾nficiũ dare
s̃ ñ potuit. Amicꝰ ꝙ eiꝰ ero s ñ obligatꝰ. ⁊ uolo illi aliqͥd p̃stare. nã ⁊ ille uoluit mͥ. Intel¬

Expanded text:
at, invenit. Illum, inquit, laudabimus puerum, qui, quantum in se erat, quod iussus est, fecit; hunc feliciter inertem castigabimus." Voluntas est, quae apud nos ponit officium ; cuius vide quae condicio sit, ut me debito obi quidem pecuniam credere, sed non dedit, nihil debeo, ita ei, qui voluit mihi beneficium dare, sed non potuit, amicus quidem ero sed non obligatus ; et volam illi aliquid praestare nam et ille voluit mi
Abbreviated transcription (Latin):
uos tumidos ⁊ supͣ humana elatos obliusci cog̃t ur̃ȩ fragilitatis q̃ ferreis cli¬
stris custoditis q̃ ex alieno sangume tͣapta nr̃o õfenditis ꝑꝑq̃ qͣsacis urbes ig¬
facias dona dando: Consule gͥ reb tuis ⁊ certã tͥ ear̃ atq in expugnabilẽ posses¬
sionẽ para. honestiores illas ñ solũ s tuciores facturꝰ. Illud qͥ suspicis qͦ te dus¬
tẽ ac potentẽ putas ꝙ diu posides sub nomine sordido iacet. dom̃: serũ nĩ¬

Expanded text:
os, tumidos et supra humana elatos, oblivisci cogunt vestre fragilitatis, que ferreis claustris custoditis, que ex alieno sanguine rapta vestro deffenditis, propter que, facies: dona dando. Consule igitur rebus tuis, et certam tibi earum atque inexpugnabilem possessionem para, honestiores illas non solum, sed et tutiores facturus. 19. Id, quo te divitem aut potentem putas, quam diu possides, sub nomine sordido iacet: domus est,
Abbreviated transcription (Latin):
tas uires exercere possent. Aliꝰ uixilli nat᷑am rerũ suffic̾e. Ang̾ta ee̾ classib
maria militi castra explicandis copiis eq̃tib cã pesria uir pat̾e celum
satis ademittenda omn manu tela Cum in hunc modum multa undiq iacta¬
rent᷑ q̃ hominẽ ninia estimatione sui fruentẽ ꝯcitarent demarat᷑ lacedemo.
nius dixit Ipsam illã qua sibi plac̾et multitudinẽ indigestã ⁊ gͣuẽ metuendã ẽe
ducenti. Nõ .i. uires hr̃e s pondus. Inmodica nũ ꝗ regi posse nec duidurare qͥ ꝗͣ

Expanded text:
tas vires exercere possent ; alius vix illi rerum naturam sufficere, angusta esse classibus tas vires exercere possent ; alius vix illi rerum naturam sufficere, angusta esse classibus maria, militi castra, explicandis equestribus copiis campestria, vix patere caelum satis ad emittenda omni manu tela. Cum in hunc modum multa undique iactarentur, quae hominem nimia aestimatione sui furentem concitarent, Demaratus Lacedaemonius solus dixit ipsam illam, qua sibi placeret, multitudinem indigestam et gravem metuendam esse ducenti; non enim vires habere, sed pondus ; immodica
Abbreviated transcription (Latin):
mentiã irritet ac ꝓuocet tła gͣtoꝵ qͦs illi ⁊ hab̾e ꝯtingat. nec ex ꝑiri necesse sit.
exeluserit opulenta felicitas. Monstrabo tͥ cuꝰ laborent rei mopia ⁊̃ magna
fastigia. qͥd om̃ia posidentib desit. Scilicet ille qͥ uerũ dicat. ⁊ hominẽ int̃
mentientes stupentẽ. ipsaq ꝯsuetudine ꝓrectis blanda audientẽ adignoran¬
tiam ueri ꝑductũ uendicet a ꝯsensu ꝯcentuq falsoꝵ Nõ uides quẽ ad modũ
ilos in p̃ceps agat extincta lib̾tas. ⁊ fides in obseqͥũ se ruile submissa dũ . emo
ciũ una ꝯtentio sit qͥs blandissime fallat: Ignoraue iuires suas. ⁊ dũ se tam
magnos quã audiunt credunt attͣrere suꝑnacua. ⁊ indiscͥm̃ om̃ũ rerum
ñ uinci solũ grecia s obrui poss Mag̾ uerendũ ne uacuas desertasq urbes
inuenirent. ⁊ ꝓfugis hostib uaste solitudines ñ habit̾is relinquerent᷑ uͥ tan

Expanded text:
mentiam irritet ac provocet turba gratorum, quos illi et habere contingat nec experiri necesse sit ;mentiam irritet ac provocet turba gratorum, quos illi et habere contingat nec experiri necesse sit ;excluserit opulenta felicitas, monstrabo tibi, cuius rei inopia laborent magna fastigia, quid omnia possidentibus desit : scilicet ille, qui verum dicat et hominem inter mentientes stupentem ipsaque consuetudine pro rectis blanda audiendi ad ignorantiam veri perductum vindicet a consensu concentuque falsorum. Non vides, quemadmodum illos in praeceps agat extincta libertas et fides in obsequium servile submissa ? Dum nemo cium, una contentio, quis blandissime fallat, ignoravere vires suas, et, dum se tam magnos, quam audiunt, credunt, attraxere supervacua et in discrimen rerum non vinci solum Graecia, sed obrui posset ; magis verendum, ne vacuas desertasque urbes invenirent et profugis hostibus vastae solitudines relinquerentur n
Abbreviated transcription (Latin):
et ꝑicłm ⁊ remediũ. Nequitia ÷ ut exthas merg̾e eu̾t̾ẽ ut suscites ut emittas
neres ut sanandus sim. Nũꝗ cicatrii nͥ collocata uulni placuit. qd ita coisse gaudemꝰ
ut ñ fuisse mallemꝰ. Si ħ ei optares. cuiꝰ nullũ bnficiũ hab̾es. inhumanũ erat uotũ
cupem iam ingͣtꝰ es. Nõdũ audio qͥd illi ueł p̾stare. scio qͥd illũ ueł pati. Sollicitudi¬
nẽ illi. ⁊ metũ. ⁊ maiꝰ aliqd inp̃caris malũ. Optas ut ope tua indigeat. hoc illi ꝯt̾ri
rer̾ suar̃. ⁊statꝰ mutatione in id deuocare ut infra bnficia sia iaceat. Nullius
metus tã gͣtꝰ finis. ut ñ gͣtior sit solida ⁊ in ꝯcussa securitas Opta ut redełe
mͥ bnficiũ possis cũ opꝰerit ñ ut opꝰ sit. Si opꝰ e̾e̾t intua potestate qͥ optaᷤᷤ ipse
desidet. Seqͣt illũ mat̾ia qua benigne utat᷑. largiendi uiuandiq Nũꝙ illi sit dandoꝵ
bͥnficioꝵ mopia datoꝵ penitentia. Natãm ꝑ se ꝓnã ad miscdiam. humanitatẽ cle¬

Expanded text:
ericulum optares. Nequitia est ut extrahas mergere, evertere ut suscites, ut emittas non, si vulneras, ut sanandus sim. Numquam cicatrix nisi conlata vulneri placuit, quod ita coisse gaudemus, ut non fuisse mallemus. Si hoc ei optares, cuius nullum beneficium haberes, inhumanum erat votum cupem, iam ingratus es ; nondum audio, quid illi velis praestare, scio, quid illum velis pati. Sollicitudinem illi et metum et maius aliquod imprecaris malum. Optas, ut ope indigeat : hoc contra rerum suarum et status mutatione in id devocari, ut infra beneficia sua iaceat. metus tam gratus est finis, ut non gratior sit solida et inconcussa securitas. Opta, ut reddere mihi beneficium possis, cum opus erit, non, ut opus sit. Si esset in tua potestate, quod optas, ipse desideret ; sequatur illum materia, qua tam benigne utitur, largiendi iuvandique ; numquam illi sit dandorum beneficiorum inopia, datorum paenitentia ; naturam per se pronam ad misericordiam, humanitatem, cle
Abbreviated transcription (Latin):
tũ. ꝓꝯiugib ac libis. mortẽ obitum qmͦi exhortab̾r̾: Do tͥ fabios. totũ rei.p. bellũ in
unã tͥnsferenteᷤ domũ. laconas t̾ ostendas ĩ ip̃is t̃mopi larũ angustiis positos. nec uicto¬
riã sꝑant᷑ nec reditũ. Ille locꝰ iłł sepulerũ fut̾us: Iuẽa omod exhortaris ũ toci gentiꝰ ru¬
inã obiectis corporib excipiãt. ⁊ inta potiꝰ ꝙ loco cedãt: dices q malũ:: glosũ ñ: mers.
ap̃ inferos cenati. No̾ more creũ cib ñ hest in faucib n elapsis manib alacres io¬

Expanded text:
ios totum rei publicae bellum in unam transferentes domum. Laconas tibi ostendo in ipsis Thermopylarum angustiis positos. Nec victoriam sperant nec reditum. Ille locus illis sepulchrum futurus est. Quemadmodum exhortaris, ut totius gentis ruinam obiectis corporibus excipiant et vita potius quam loco cedant ? Dices: " quod malum est, apud inferos cenaturi." Non in ore crevit cibus, non haesit in faucibus, non elapsus est manibus; alac
Abbreviated transcription (Latin):
uirbonꝰ ebriꝰ ñ erit. Que ad mod̾ opposita int̾rogatione simili derideat᷑ atter
xius uicio: hnc azenone diciqͥ soleat fieri ebriꝰ. ñ qͥsit. hinc ant̃ neminẽ ꝯmissurũ
archana q̃ ꝑuinũ eloqͥ possit. q: falsũ. Prima .ii. illa int̾rogatio ꝯplectit᷑ eñ qͥ: ebrius.
ñ eũ qͥ futis: Płrimũ .i. int̾esse ꝯcedes. int̾ ebriũ. ⁊ ebriosũ. Pot̃ ⁊ qͥ ebriꝰ tc pͥmũ esse
nec hr̃e ħ uiciũ. Et qͥ ebriosiis: sepe extͣ ebrietatẽ: Itaq id intelligo qͥ significari u̾bo
isto solet. psertĩ cũ ab hoi̾e diligentiã ꝓfesso ponat᷑. ⁊ u̾ba examinante. Aoice nc qͥ si ħ intel¬
lex̾ enõ. ⁊ nos intellig̾e uoluit: abiguitate u̾bi qͣsiuit locũ fraudi. qͥ faciendũ ñ÷ ubi¬
u̾itaᷤ q̃rit. S sane siħ sensit qͥ sequit̾ falsu: ei qͥ soleat ebriꝰ fieri. ñ ꝯmuti ser monem
secretũ. Cogita n. ꝙ multis milicib ñ sẽꝑ sobris. ⁊ ĩꝑator ⁊ tͥbunꝰ ⁊ centurio tacenda

Expanded text:
us ebrius non erit." Quemadmodum opposita interrogatione simili derideatur, adtexius vitio est. Hunc a Zenone dici, qui soleat fieri ebrius, non qui sit. Huic autem neminem commissurum arcana, quae per vinum eloqui possit. Quod est falsum. Prima enim illesse nec habere hoc vitium, et qui ebriosus est, saepe extra ebrietatem esse. Itaque id intellego, quod significari verbo isto solet, praesertim cum ab homine diligentiam professo ponatur et verba examinante. Adice nunc quod, si hoc intellexit Zenon et nos intellegere voluit, ambiguitate verbi quaesiit locum fraudi, qveritas quaeritur. Sed sane hoc senserit; quod sequitur, falsum est, ei qui soleat ebrius fieri, non committi sermonem secretum. Cogita enim, quam multis militibus non semper sobriis et imperator et tribunus et centurio tacenda
Abbreviated transcription (Latin):
ux illũ assequor currentẽ.:⁊ int̃ paucisimo die̾ ñ poto. Uide qͥd ereratatio cotidiana ꝓ¬
ficiat. cito magnĩ int̃uallũ fie int̃ duos. int̾ dui̾sos euntes. Eod cẽpore ile ascendit. ego
Escenco. Nec ignoras qͣnto er hĩ uelociꝰ at̾m fiat. Mentitꝰ sũ. łãs cas ura ñ descendit.¬
ensi. Ab hac fatigatione mag̃ ꝗ erercitatione.: infrigidã descendi. ħ ap me uoeat᷑ pariũ
eabda. ile tant̾ psi chrolutes q̃ ualendis ianuaris euripũ salutaba q ano nono q̃ ad¬
modũ le ge sebe. dicẽ algͥ̃d. sic auspicabar ĩ uginẽ ꝯesilire. pͥmis as abua etstet ẽnstui¬

Expanded text:
vix illum adsequor currentem et intra paucissimos dies non potero; vide, quid exercitatio cotidiana proficiat. Cito magnum intervallum fit inter duos in diversum euntes. Eodem tempore ille adscendit, ego descendo, nec ignoras, quanto ex his velocius alterum fiat. Mentitus sum; iam enicimus. Ab hac fatigatione magis quam exercitatione in frigidam descendi; hoc apud me vocatur parum calda. Ille tantus psychrolutes, qui kalendis Ianuariis euripum salutabam, qui anno novo quemadmodum legere, scribere, dicere aliquid, sic auspicabar in Virginem desilire, primum ad Tiberim transtu
Abbreviated transcription (Latin):
hortata: hilaritas aliena causa ꝓducta longuis tamen citra ebrietatem resistit. Nam de il¬
louidebimꝰ an sapienti aiꝰ nimo uino turbet.:⁊ faciat ebriis solita. Int̾im siħ collig̾e iuᷤ. ui¬
rũ bonũ ñ db̾e ebriũ fieri. eur sillo gismiꝰᷤ agiᷤ. Dicꝙ t̃pe sit pł łibi ing̾ere ꝙ capiat. ⁊ stoma¬
chi sui ñ nosse m̃surã ꝙ multa ebrii erubescat. nicħ aliud e̾ẽ ebrietatẽ. ꝙ uoluntariã ĩsani

Expanded text:
hortata est hilaritas aliena causa producta longius, tamen citra ebrietatem resistit. Nam de illo videbimus, an sapientis animus nimio vino turbetur et faciat ebriis solita; interim, si hoc colligere vis virum bonum non debere ebrium fieri, cur syllogismis agis ? Dic, quam turpe sit plus sibi ingerere quam capiat et stomachi sui non nosse mensuram, quam multa ebrii faciant, quibus sobrii erubescant, nihil aliud esse ebrietatem quam voluntariam insani
Abbreviated transcription (Latin):
la illa eẽ credidĩs. Ex iindũ: h epectore. Alioqͥn hesitabit ĩpetũ morita suspicio. Trudet̃
falsã. q̃ illi opponit᷑. Ego ñ redigo ista ad legẽ dialecticã. ⁊ ad illos artificii uet̾nosissim no¬
dos: Totũ genꝰ istuc ext̾bandũ udico. qͦ cͥcuscbi se qͥ int̾rogat᷑ existimat. ⁊ ad afessionem

Expanded text:
la illa esse credideris. Eximendum hoc e pectore est; alioqui haesitabit inpetum moratura suspicio. Tradeturla illa esse credideris. Eximendum hoc e pectore est; alioqui haesitabit inpetum moratura suspicio. Tradeturfalsam, quae illi opponitur. Ego non redigo ista ad legem dialecticam et ad illos artificii veternosissimi nodos. Totum genus istuc exturbandum iudico, quo circumscribi se, qui interrogatur, existim
Abbreviated transcription (Latin):
nee ne. Mors inter illa est que mala quidem non sunt tamen habent mali speciem Sui
gendã eiꝰ infamiã. Pescͥptꝰ: carcer ĩfernus. ⁊ ppetua nocte opp̃sa regio inꝗͣ ingens iamtor
orci suꝑ recubans ossa antͦ semesa cruento. Ec̃nĩ latͣns exangnes t̾reat ũbras. Etiã cum
ꝑsuasis ista fabulas ee. nec qͥcꝙ d̾ functi suꝑet̾ qd timeant: subit aliꝰmetus. Ẽque em̃
si mortẽ malũ ee credidit. ⁊ exsurget siputabit in differens e̾e: Nõ recep̃ rer̃ nat̾a ũ
totꝰ aiꝰ incubut. atq affint. cui milla parte sui repugnaũ. Ubiaut̃ ad malũ accedit. aut
peioꝵ metui. ant spe bonoꝵ. adq̃ ꝑuenire tanti sit: deuorata uniꝰ mali pacientia dissidẽt
int̾ se uidicia facientis. hinc ÷ q̃ uibeat ꝓposita ꝑfic̾e. illinc qd retͣhat. ⁊ abre suspecta
qͥ fac̃. tu necede mal.s ꝯtͣ audentior ito.luã tuꝰ te fortuna sinet. Nõ ibis audentior si ma¬

Expanded text:
beas. Mors inter illa est, quae mala quidem non sunt, tamen habent mali speciem; suigendam eius infamiam. Descriptus est carcer infernus et perpetua nocte oppressa regio, in qua Ingens ianitor Orci Ossa super recubans antro semesa cruento, Aeternum latrans exsangues terreat umbras. Etiam cum persuaseris istas fabulas esse nec quicquam defunctis superesse, quod timeant, subit alius metus. Aeque enim si mortem malum esse crediderit; exsurget, si putabit indifferens esse. Non recipit rerum natura, ut totus animus incubuit atque adfuit, cui nulla parte sui repugnavit. Ubi autem ad malum acceditur aut peiorum metu aut spe bonorum, ad quae pervenire tanti sit devorata unius mali patientia, dissident inter se iudicia facientis. Hinc est, quod iubeat proposita perficere, illinc, quod retrahat et ab re suspecta  facit. Tu ne cede malis, sed contra audentior ito Qua tua te fortuna sinet. Non ibis audentior, si ma
Abbreviated transcription (Latin):
dices qͦ in flamati ĩ media ꝑiclã ꝗͣ oro̾e hc̃ tim̃di ꝯsensũ. qͥb ingenii uirib obnixã ꝯtͣ ce
ꝑsuasionẽ humani gn̾is au̾tis: Uerba mͥ captiosa ꝯponis. ⁊ int̾rogatiuncłas nectis. Mag¬
ns teł. magna portenta feriunt᷑. Serpentẽ illã in affricã seuã. ⁊ romanis legioib bello ipo
tudo ꝓuastitate corporiᷤᷤ solida ferrũ.: iqͥeqͥd humane torserãt manꝰ reiecerat molari¬
b demũ fracta saris: Etadu̾sus mortẽ totã minuta iacłaris. subula leone excip̃. Acuta

Expanded text:
ni viribus obnixam contra te persuasionem humani generis avertis ? Verba mihi captiosa conponis et interrogatiunculas nectis ? Magnis telis magna portenta feriuntur. Serpentem illam in Africa saevam et Romanis legionibus bello ipso tudo pro vastitate corporis solida ferrum et quicquid humanae torserant manus reiceret. Molaribus demum fracta saxis est. Et adversus mortem tu tam mi
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ dolorẽ maximũ malũ dicant. er̃ qͥ ne malũ ꝙ appellent: diuicias aliqͥs adsũmũ bonũ ani¬
mitet. aliꝰ illas dicet. malo humanȩ uite reꝑtas. nicħ ee oo locupletiꝰ euiq̃ donet fortuna ñ i¬
uenit. Intanta udicioꝵ diu̾sitate referendã b̾n me̾ntib gr̃am: õs tͥ uno qͥ aiunt ore affir¬
qͥs ing̾t᷑ꝰ sit. si gͥtꝰ satis e̾e ñ potunit. Eo ꝑductus furor ñ ꝑiclosissima res sit. bnficia mali¬
quẽ magna ꝯferre. Naq putat t̃pe ñ redde. ñ uult ẽe cui reddat: Tidi babe qͥ accepisti
n repeto ñ exigo ꝓfiusse. tuũ sit. Nullui: odiũ ꝑmciosiꝰ ꝙ me bnficii uiolati pude. Uale.
animũ: recti acboni amatorem. Intuto: pars tui melioꝵ: pot tͥ in uiriam
laboriose. Audirt solemꝰ sic quoꝵ dõ iutã saudari qͥb iniudet. mollit᷑ uuit ħ diet molis¬

Expanded text:
 maximum malum dicant, erunt qui ne malum quidem appellent; divitias aliquis ad summum bonum admittet, alius illas dicet malo vitae humanae repertas, nihil esse eo locupletius, cui quod donet fortuna non invenit. In tanta iudiciorum diversitate referendam bene merentibus gratiam omnes tibi uno, quod aiunt, ore adfirquis ingratus sit, si satis gratus esse non potuit. Eo perductus est furor, ut periculosissima res sit beneficia in aliquem magna conferre; nam quia putat turpe non reddere, non vult esse, cui reddat. Tibi habe, quod accepisti; non repeto, non exigo. Profuisse tutum sit. Nullum est odium pernicioanimum recti ac boni amatorem. In tuto pars tui melior est. Potest fortunlaboriose. Audire solemus sic quorundam vitam laudari, quibus invidetur: "molliter vivit"; hoc di
Abbreviated transcription (Latin):
ros. Altqͥs casus exꝑtꝰ ex pͥmit̾ sera ꝯfessio. Magna u̾ba excidt̃. cũ tortor ꝑoposc̃ manum
eũ mors potiꝰ accesse. possis ili d̾re. facile ꝓuocabas mala absentia. ecce sobiquẽ tolerabi¬
lẽ et dicebas. gce mors quam ꝯtͣ inulta animose locutus es. sonant flagella. gladiꝰ micat.
eris. s aĩii. si ꝯt᷑ mortẽ te p̃parauis. adu̾susquã ñ erhortabr. nec actollet qͥ caunllatiõib tͥ ꝑsua¬
dẽ tẽptauit mortẽ malũ ñ ee. lab et .i. lucili uiroꝵ obtime ride ineptias gc̃as qͣs ñ dum
ꝙ uiꝰ mirer excussi. Teno nr̃ ac collectiõe utit᷑. nullũ malii głosũ÷ mors aut̃ głosa: Obrs

Expanded text:
sio. Magna verba excidunt, cum tortor poposcit manum, cum mors propius accessit. Possis illi dicere: facile provocabas mala absentia; ecce dolor, quem tolerabilem esse dicebas, ecce mors, quam contra multa animose locutus es; sonant flagella, gladius micat:eris, sed animum, si contra mortem te praeparaveris, adversus quam non exhortabitur nec adtollet, qui cavillationibus tibi persuadere temptaverit mortem malum non esse. Libet enim, Lucili virorum optime, ridere ineptias Graecas, quas nondum, quamvis mirer, excussi. Zenon noster hac collectione utitur: "nullum malum gloriosum est; mors
Abbreviated transcription (Latin):
curcũsfrepet. Multa ert̃ s q̃ circũcimt nos q̃ aut fallẽ. aut urgeant. mustantꝰ qͥ i medi¬
solitudine exestuant. philosophia: circumdanda sunt. In ex pugnabil murus quem fortu¬
na multis machinis lacessitũ ñ tͣnsit. Inisupabililoco stat ammꝰ qͥ ext̃na sseruit. n⁊ arce sesua
uendicat. infra ulũ oẽ telũ cadit. Nõ hc ũ ꝑutamꝰ fortuna. longas manꝰ aueminẽ acupac. nͥ
adberentẽ sibi. Itaq qͣntũ possumꝰ ab illa resiliamꝰ qͥ sola p̃stabit : sin nateꝙ. ⁊ ditio. Sciat qͦ itus¬

Expanded text:
circumstrepent. Multa extra sunt, quae circumeunt nos, quo aut fallant aut urgeant, multa intus, quae in medisolitudine exaestuant. Philosophia circumdanda est, inexpugnabilis murus, quem fortuna multis machinis lacessitum non transit. In insuperabili loco stat animus, qui externa deseruit, et arce se sua vindicat; infra illum omne telum cadit. Non habet, ut putamus, fortuna longas manus; neminem occupat nisi haerentem sibi. Itaque quantum possumus, ab illa resiliamus; quod sola praestabit sui naturaeque cognitio. Sciat, quo itu
Abbreviated transcription (Latin):
ulla potentia. ũ sit tͥ tã ebriꝰ smos Ingemiosus ille uir fuit magnũ exẽplũ romanȩ elo¬
q̃ntiȩ dat᷑. nͥi illũ eneruass felicitas ĩmo castrasset. ħ te exitꝰ manet nͥ iã ꝯtͣhes ueli.
nͥ qd ille sero uoluit trã leges. Pot̾am tec̃ hac mecenatis sententia parẽ face̾ ro̾em
bibas. Nã sine amico uiscatio leonis ac lupi iuitaᷤ: ħñ ꝯtinget tͥ: uͥ secesseris. Errat an¬
qͥ amicũ in atͥoq̃rit. in ꝯunuo ꝓbat. Nullũ ht̃ maiꝰ malũ occupatꝰ hõ. ⁊ bonis sius obsessꝰ.
ꝙ qd amicos sibi putat qͥb ipe ñ est. qdͥ bñficia sua efficatia uidicat ad ꝯciliandos aios.
cũ qͥdã qͦ plus debent mag̃ odinttl. eue aes alienĩ debitorẽ fac̃. Qraue iniicũ Quidgͦ:
Br̾ificicia ñ parant amicicias: Parant si acceptos licuit elig̾e̾. si collocata. ñ sparsa s.

Expanded text:
ulla potentia, ut sit tibi tam ebrius sermo? Ingeniosus ille vir fuit, magnum exemplum Romanae eloulla potentia, ut sit tibi tam ebrius sermo? Ingeniosus ille vir fuit, magnum exemplum Romanae eloquentiae daturus, nisi illum enervasset felicitas, immo castrasset. Hic te exitus manet, nisi iam contrahes vela, nisi, quod ille sero voluit, terram leges. Poteram tecum hac Maecenatis bibas. Nam sine amico visceratio leonis ac lupi vita est." Hoc non continget quaerit, in convivio probat. Nullum habet majus malum occupatus homo, et bonis suis obsessus, quam quod amicos sibi putat, quibus ipse non est; quod beneficia sua efficacia judicat ad conciliandos amicos, cum quidam, quo plus debent, magis oderint. Leve aes alienum debitorem facit; grave, inimicum. Quid ergo? Beneficia non parant amicitias? parant si accepturos licuit eligere. Si collata, non sparsa sunt.
Abbreviated transcription (Latin):
fam̃: Et auida felicitas: ⁊ aliene auiditati exposica Quã diu tͥ satis mlfuit. ipe aliis
ñ eris. Suomͦ inqͥs exibo Utcũq logita gͣ multa teni̾e ꝓpecuma. ꝙͣ multa laborioso
ꝓhonore tẽptauis. Aliqͥd pp ocio audendũ: aut in ista sollicitudine ꝓcͤatioñ. ⁊ dem̾
urbanoꝵ officioꝵ. senescendũ intumultii.ac sẽꝑ nouis fiuctib quos effug̾e nulla mo¬
destia nulla uite qͥete ꝯtigit. Quid .i. adrẽ ꝑtinet antu qͥesc̾e̾ ueł: fortuma tua ñ uultꝰ sind
si illi ⁊̃ nunc ꝑmisis cresce̾. Quantũ ad sucessũ accessit: accedãt ad metꝰ. Uolo tͥ ħ locore-¬
ferre dictũ mecenatis. Uera in ip̃o equuleo edocuit. Ip̃a .N. altitudo attonat sũma. Siq̃riᷤᷤ
ingͦ libro dix̾it: in eo qͥ ꝓmetheꝰ inscribr̾. ħ uoluit dic̾e̾. attonita ht̃ sũma. Est gͦ tanti

Expanded text:
famem ? et avida felicitas est et alienae aviditati exposita. Quamdiu tibi satis nihil fuerit, ipse aliis famem ? et avida felicitas est et alienae aviditati exposita. Quamdiu tibi satis nihil fuerit, ipse aliis non eris. "Quomodo," inquis, "exibo?" Utcumque. Cogita, quam multa temere pro pecunia, quam multa laboriose pro honore temptaveris; aliquid et pro otio audendum est, aut in ista sollicitudine procurationum et deinde urbanorum officiorum senescendum in tumultu ac semper novis fluctibus, quos effugere nulla modestia, nulla vitae quiete contigit. Quid enim ad rem pertinet, an tu quiescere velis ? Fortuna tua non vult. Quid si illi etiam nunc permiseris crescere? Quantum ad successus accesserit, accedet ad metus. Volo tibi hoc loco referre dictum Maecenatis vera in ipso culmine elocuti: "Ipsa enim altitudo attonat summa." Si quaeris, in quo libro dixerit; in eo, qui Prometheus inscribitur. Hoc voluit dicere, attonita habet summa. Est ergo tanti
Abbreviated transcription (Latin):
mertrema mgaris ac penitꝰ rexdaris: tñ pͥora mõstrabt̃: lenebras hr̃e ñ potes. Seqͥt᷑
p̃m seqͥti Sialigͥd ex teiolim amicicia petebatur. nc odia Mutabt testam̃ta oessitanti se¬
nes. migͣbit ad illuo lim̃ salutator. Nõ p̃ paruo. res magna ꝯstare. Estima utrũ te re
et quicquid ab istis ꝓmittitur. Maiora deide officia te excipient. ⁊ ex aliis alia Quiseritꝰ
erit: Quid exspectas ðonec desinas h̃re qđ cupias : Nũꝗ erit tẽpꝰ. Suale dicimꝰ serie et car cupi
exguib nectit᷑ factũ. talẽ ee cupiditatũ. Alta ex fine altiꝰ nascit᷑. In eã demissuses uitam.
quã nũꝙ tͥ t̾minũ miseriar. ac seruitutis ip̾̃a factura sit. Subduc c̾ucẽ igo tͥcã. Semel
illã icidi ꝗ sẽꝑ p̃mi satiꝰ: Si te ad pͥuata retułis: minora er̃ oi̾a ẜ affatĩ implebt. At
nẽ płrima. ⁊ undiq ingesta ñ saciant. Utrũ autẽ mauis ex inopia satitatẽ an incopia

Expanded text:
si minus, eripe. Satis multum temporis sparsimus; incipiamus vasa in senectute colligere. Numquid ipsum sequitur, sed aliquid ex te. Amicitia olim petebatur, nunc praeda; mutabunt testamenta destituti senes, migrabit ad aliud limen salutator. Non potest parvo res magna constare; aestima, utrum te reet quicquid ab istis promittitur; maiora deinde officia te excipient et ex aliis alia. Quis exitus erit ? Quid expectas, donec desinas habere, quod cupias ? Numquam erit id tempus. Qualem dicimus seriem esse causarum, ex quibus nectitur fatum, talem esse cupiditatum; altera ex fine alterius nascitur. In eam demissus es vitam, quae numquam tibi terminum miseriarum ac servitutis ipsa factura sit. Subduc cervicem iugo tritam; semel illam incidi quam semper premi satius est. Si te ad privata rettuleris, minora erunt omnia, sed affatim implebunt; at nunc plurima et undique ingesta non satiant. Utrum autem mavis ex inopia saturitatem an in copia
Abbreviated transcription (Latin):
exꝗͣ magna causa nascit᷑. s inqͣlẽ ꝑueniat an̾̃i. Sic ignis ñ refert quã magnꝰ s qͦ incidat. Nã
etia marimũ solida ñ receͥpͥunt. Rursus arida ⁊ corripi facilia scintilla qͦ. fonent usq inincẽ

Expanded text:
ex quam magna causa nascatur, sed in qualem perveniat animum. Sic ignis non refert quam magnus, sed quo incidat. Nam ex quam magna causa nascatur, sed in qualem perveniat animum. Sic ignis non refert quam magnus, sed quo incidat. Nam etiam maximum soli
Abbreviated transcription (Latin):
ne iniqͥtas possit.l. ibiora alim̃ta s̃ carceris. Sepositos ad capitale supplicũ ñ tn augte qui
occisurus: pascit. Quanta : ai magnitudo ad id sua sponte descendẽ qd nec ad extrema ꝗͥ dc̾tis
Aude hospes ꝯtẽpn̾e̾ opes. ⁊ te qͦ dignũ finge dõ. Nemo aliꝰ: dõ dignꝰ quã qͥ opes. ꝯtẽpsit. qͣrͣ
possessionẽ tͥ ñ int̾dico. s effic̾e uolo ũ illas intrepide possideas. Iuod imo ꝯseq̃ris mͦ. site ñ sine
re. Pꝰ inqͥs redde qđ debes. delegabote ad epicum. ab illo fiet munatio. In modica ira gignit
insaniam. ħ ꝗͣ uerũ sit nece̾e: scias cũ hiu̾s. ⁊ seruum. ⁊ inimicũ In oms ꝑsonas ħ erardescit
affectus. lã examore nascit᷑ quam exodio.Nõ minꝰ int̾ seria: quam int̾ lusus ⁊ iocos. Nec int̾ est

Expanded text:
nae iniquitas possit. Liberaliora alimenta sunt carceris, sepositos ad capitale supplicium non tam anguste, qui nae iniquitas possit. Liberaliora alimenta sunt carceris, sepositos ad capitale supplicium non tam anguste, qui occisurus est, pascit Quanta est animi magnitudo ad id sua sponte descendere, quod ne ad extrema quidem Aude, hospes, contemnere opes et te quoque dignum Finge deo. Nemo alius est deo dignus quam qui opes contempsit. Quarum posserius," inquis, "redde quod debes." Delegabo te ad Epicurum; ab illo fiet numeratio: " Inmodica ira gignit insaniam." Hoc quam verum sit, necesse est scias, cum habueris et servum et inimicum. In omnes personas hic exardescit affectus; tam ex amore nascitur quam ex odio, non minus inter seria quam inter lusus et iocos. Nec interest,
Abbreviated transcription (Latin):
uiciarũ tedio ludit. Qrabattus ille uer̾sit. ⁊ sagũ. ⁊ panis durꝰ ac sordidus. ħ tͥduo ⁊ qͣtͥ¬
duo fer. int̾dũ płrib dieb ũ ñ lusus sit s exꝑim̃tũ. Tunc mͥ crede lucili exultab̾ di pon¬
pauꝑũ faciaͣnt. Illo noĩe te suscipe qd facies c̾oactus Quod tam facile erit ł illud pati
seꝑ quã aliqͥn expiri. Ẽxerceam̃ as paululũ. ⁊ ne imꝑacos fortima dephendat fiat nob
panꝑtas familiaris. Securius diuites erimus siscierimus quã non sit graue pauꝑes esse. Certos
habebat dies ille magist̃ uoluptatis epicurꝰ. quib maligne fam̃ extingu̾et. uisurꝰ analiqͥs d̾c̾et
explena et ꝯsũmata uoluptate.ł qͣntũ d̾ee̾t. ⁊ an dignũ qđ qͥs magno labore pensaret ħ c̾te in
gax. ⁊ subi̾ reficienda s stabil. ⁊ cͥ̾ta. Nõ .i. iocunda res aqͣ ⁊ polenta. aut frust ũ ordeacei pa¬
nis. s sũma uoluptas: posse caꝑe ⁊̃ ex his uoluptatẽ. ⁊ adid se dedurisse qđ eriꝑe nilla fortu¬

Expanded text:
us ille verus sit et sagum et panis durus ac sordidus. Hoc triduo et quatriduo fer, interdum pluribus diebus, ut non lusus sit, sed experimentum; tunc, mihi crede, Lucili, exultabis diponpauperum faciunt; illo nomine te suspice, quod facies non coactus, quod tam facile erit tibi illud pati semper quam aliquando experiri. Exerceamur ad palum. Et ne inparatos fortuna deprehendat, fiat nobis paupertas familiaris. Securius divites erimus, si scierimus, quam non sit grave pauperes esse. Certos habebat dies ille magister voluptatis Epicurus, quibus maligne famem extingueret, visurus, an aliquid deesset ex plena et consummata voluptate, vel quantum deesset et an dignum quod quis magno labore pensaret. Hoc certe in gax et subinde reficienda, sed stabilis et certa. Non enim iucunda res est aqua et polenta aut frustum hordeacei panis, sed summa voluptas est posse capere etiam ex his voluptatem et ad id se deduxisse, quod eripere nulla fortu
Abbreviated transcription (Latin):
tendunt. Uiciũ : ħ duisitas: i signũ nacilancis aĩ. ac ñdũ h̃itas cenore suĩ. Etiuã nc̃ drcã
im sit ista in sstantia.:⁊ dissimilitudo rer̃ ꝯsilioꝵq Nemo ꝓpon̾ sibi qͥd ulit. nec sippo¬
lurba ista cũ ate pasci desierit: ip̃a te pascet. aut qd tu bnficio tuo ñ potes scire pau¬
ꝑtatis sonas. Illa uo̾s certosq anncos retinebit. Discedet qͥsqͥs ñ te s aliuo seq̃bat. Nõ:¬
aut ł ob ħ unũ amanda pauꝑtas q̃ aquib anieris ostendet. Oq̾n ille ueniet dies
qͦ nemo in honorẽ tuũ m̃tiatur. huc gͦ cogitationes cue tendant. ħeura. ħ opca oĩa
alia uota de ore missurus: ut ꝯtentꝰ sis temet ipso. ierte nascentib bonis. Sne p̃ee̾ felicitas ꝓpior

Expanded text:
gnum vacillantis animi ac nondum habentis tenorem suum. Etiamnunc dicam, unde sit ista inconstantia et dissimilitudo rerum consiliorumque: nemo proponit sibi, quid velit, nec si propoarium sine re familiari ?" Turba ista cum a te pasci desierit, ipsa se pascet, aut quod tu beneficio tuo non potes scire, paupertatis scies. Illa veros certosque amicos retinebit; discedet quisquis non te, sed aliud sequebatur. No hoc unum amanda paupertas, quod a quibus ameris ostendet ? O quando ille veniet dies, quo nemo in honorem tuum mentiatur! Huc ergo cogitationes tuae tendant, hoc cura, hoc opta, omnia alia vota deo remissurus, ut contentus sis temet ipso et ex te nascentibus bonis. Quae potest esse felicitas propior?
Abbreviated transcription (Latin):
Nõ licet diuitus insimi positas ꝯtẽpre. Quid nͥ liceat: Et ille ingentis a̾i qͥ illas cͥcũfisas ibi
multũ dniq miratꝰ qd ase uen̾int ridet. suasq audit mag̃ et ñ corrupi dinitiarũ ꝯtubnio.

Expanded text:
Non licet divitias in sinu positas contemnere ? " Quidni liceat ? Et ille ingentis animi est, qui illas circumfusas sibi, multum diuque miratus, quod ad se venerint, ridet suasque audit magis esse quam sentit.
Abbreviated transcription (Latin):
distinguendũ aut̃ ẽ qͥd. ⁊ qͣtenꝰ uox ista ꝓmittat. Se ꝯtentꝰ: sapiens ad beate inuendũ
ñ aduuandũ. Adħ .n. multis illi reb opus: ad illud t̾m aĩo sano. ⁊ recto. ⁊ despicien¬
te fortunam. uolo tͥ crisippi qͦ distinctionẽ indicare. Ait sapientẽ nullare eg̾e̾: ⁊ t̾n
illi multis reb opꝰ eẽ. Cont᷑: stulto nulla re opꝰ: Nulla .ai.re uti scit. s oib eget. Sapi¬
enti et manib ⁊ocłis imultis ad cotidianũ usum necessariis. opiis S eget nulla re. Egere.i.
necessitatis : Nicħ autẽ necesse sapientis: Ergo gius se ipo ꝯtentꝰ sit: anneis illi opꝰ: hoscupit

Expanded text:
d beate vivendum, non ad vivendum. Ad hoc enim multis illi rebus opus est, ad illud tantum animo sano et erecto et despiciente fortunam. Volo tibi Chrysippi quoque distinctionem indicare. Ait sapientem nulla re egere, et tamen multis illi rebus opus esse. " Contra stulto nulla re opus est, nulla enim re uti scit, sed omnibus eget." Sapienti et manibus et oculis et multis ad cotidianum usum necessariis opus est, eget nulla re. Egere enim necessitatis est, nihil necesse sapienti est. Ergo quamvis se ipso contentus sit, amicis illi opus est
Abbreviated transcription (Latin):
t̾rent aure sonꝰ excitat᷑ oĩs. Suspensũ. ⁊ parit̃ comitiq honiq cim̃tẽ. Pͥor ille sapiens quẽ ñ
tela uibrantia ñ arictata int̾ arma agminis densi ñ urb̾ ĩpulse fragor t̾ritat. hͥ alt̾ ĩꝑi
tus reb suis tunet. ad om̃em crepitũ ex pauescens quẽ cũ una q̃libet uor ꝓfremitu accepta
niec̃. quẽ motꝰ leuissimi exanimant. timidũ illũ sarcinȩ faciaͣnt. Quẽcũq eristis felicib elegeris
nulta t̾hentib multa portantib uideb̃ illũ comitiq honiq tim̃tẽ. Ec gͦ te scito ee ꝯpositũ: cũ ad
ce nullus clamor ꝑtinebit. eu te nulla uor tͥ excutiet. ñ si blandiet᷑. ñ siminabit̾. ñ siitiqꝗͥ sono ua¬

Expanded text:
terrent aurae, sonus excitat omnis Suspensum et pariter comitique onerique timentem. Prior ille sapiens est, quem non terrent aurae, sonus excitat omnis Suspensum et pariter comitique onerique timentem. Prior ille sapiens est, quem non tela vibrantia, non arietata inter se arma agminis densi, non urbis inpulsae fragor territat. Hic alter it, rebus suis timet ad omnem crepitum expavescens, quem una quaelibet vox pro fremitu accepta deicit, quem motus levissimi exanimant; timidum illum sarcinae faciunt. Quemcumque ex istis felicibus elegeris, multa trahentibus, multa portantibus, videbis illum " comitique onerique timentem." Tunc ergo te scito esse conpositum, cum ad te nullus clamor pertinebit, cum te nulla vox tibi excutiet, non si blandietur, non si minabitur, non si inani sono va
Abbreviated transcription (Latin):
destatione cũ marime uenio. ñ minꝰ fatgat᷑ sũ. ꝗ si t̾m ambulassẽ qͣntu sedi
nos ambularemꝰ. ocłos ũ ꝑ nos uidẽm. Debilitatẽ nob̾ indirere delicie. et
quod du noluimus posse desuimus. Michi tamen necessarium erat ꝯcutere corpus. ut siue
quã ꝓfuisse mͥ sensi. io diutiꝰ uehi ꝑseu̾aui. inuitante ipo littore. q int̾ cumas: ⁊ seriuilii uaci
ȩ iulla curuat᷑. ⁊ hic mari. illic lacu. uelud angustũ it̃ cludit᷑. Erat .i. in area recenti
tẽpestate spissũ. fluctus autem illud ut scis freq̃ns. ⁊ ꝯcitatꝰ ex eqͣt. longior tͣnqͥllitaᷤ sol¬
uit. cũ harenis. q̃ de humore alligant᷑. succus abscessit. Ex ꝯsue tudine tn mea cͥcũspice

Expanded text:
gestatione cum maxime venio non minus fatigatus, quam si tantum ambulassem, quantum sedi. nos ambularemus, oculos, ut per nos videremus. Debilitatem nobis indixere deliciae, et quod diu noluimus, posse desîmus. Mihi tamen necessarium erat concutere corpus, ut sive quam profuisse mihi sensi. Ideo diutius vehi perseveravi invitante ipso litore, quod inter Cumas ae villam curvatur et hinc mari, illinc lacu velut angustum iter cluditur. Erat enim a recenti tempestate spissum. Fluctus autem illud, ut scis, frequens et concitatus exaequat, longior tranquillitas solvit, cum harenis, quae umore alligantur, sucus abscessit. Ex consuetudine tamen mea circumspicere
Abbreviated transcription (Latin):
agnã ex epła tua ꝑcepi uoluptatẽ. ꝑmitte .ni. mͥ. uti uerb̾ publicis. nec illa ad
significationẽ stoicã reuoca. Uiciũ c̾e̾ uoluptatẽ credimꝰ. Sit sane. ponere
t̾n illã solemꝰ: ad demostrandam anuni hẏlarẽ affectionẽ. Scio inꝙ ⁊ uolup¬
tatem. si ad nr̃am aluum u̾ba dirigimꝰ rem in famem esse. ⁊ gaudiũ nͥ sapienti ñ ꝯtin¬
g̾e. Est .n. animi elatio sui̾bomis. uerisq fidentis. Uulgo t̾n sic loqͥm᷑. ũ dicamꝰ magnũ gaudium

Expanded text:
agnam ex epistula tua percepi voluptatem; permitte enim mihi uti verbis publicis nec illa ad significationem Stoicam revoca. Vitium esse voluptatem credimus. Sit sane; ponere tamen illam solemus ad demonstrandam animi hilarem adfectionem. Scio, inquam, et voluptatem, si ad nostrum album verba derigimus, rem infamem esse et gaudium nisi sapienti non contingere. Est enim animi elatio suis bonis verisque fidentis. Vulgo tamen sic loquimur, ut dicamus magnum gaudium