comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
rant. et ꝓ cibo uentris comꝑando uehe¬
menter insudant. Et sepe homines pro
carnalib desideriis ad implendis pluri¬
mos labores graues et amaros libenter
tolerant. qͦs ꝓ amore et̾ne uite uel ad mo¬
dicum subire recusant. cum e contͣ electi
sine int̾missione laborent et affligant se¬
met ip̃os ne desideria carnis ꝑficiant. qͥ
etiam necessitatib suis ñ sine timore
deseruiunt. timentes ne usq ad delecta¬
tionẽ effluat uoluptatis. ꝙ exigit infir¬
mitas conditionis. Carnales aut̃ qui¬
q qui ꝓ adimplendis desideriis suis
libenter labores tolerant foris non tm̃
oꝑe s̾ et mente uagant᷑ et dum ꝑ expe-¬
rimenta rerũ multa discunt. quasi ex
ip̃a occupatione sua prudentiores fiunt.
De quib dñs in euͣngelio dicit. filii hu¬
ius scł̃i prudentiores sunt filii lucis in
generatione sua. S hii tales aliqͣndo
miseratione diuina ab errore suo con¬
uersi praua studia deserunt s piudenti¬

Expanded text:
rant, et pro cibo ventris comparando veherant, et pro cibo ventris comparando vehementer insudant. Et saepe homines pro carnalibus desideriis adimplendis plurimos labores graves et amaros libenter, tolerant, quos pro amore aeternae vitae, vel ad modicum subire recusant, cum e contrario electi sine intermissione laborent, et affligant semetipsos, ne desideria carnis perficiant. Qui etiam necessitatibus suis non sine timore deserviunt, timentes ne usque ad delectationem effluat voluptatis, quod exigit infirmitas conditionis. Carnales autem quique, qui pro adimplendis desideriis suis libenter labores tolerant, foris non tantum opere, sed et mente vagantur. Et dum per experimenta rerum multa discunt, quasi ex ipsa occupatione sui prudentiores fiunt. De quibus Dominus in Evangelio dicit: Filii hujus saeculi prudentiores sunt filiis lucis in generatione sua . Sed hi tales alioquin miseratione divina ab errore suo conversi, prava studia deserunt, sed prudenti
Abbreviated transcription (Latin):
cͤa sollicitudĩs ⁊ pꝰ curã sollicitudis. seq̃ cona¬
tus ĩ ex̾citio õꝑationis. ⁊ ꝑ ex̾citium ope¬
rationis. crescit cautela circunspectõis.
Et qr ex uitio nr̃e corruptionis hoc no¬
bis in est ut magis solliciti simus pro
eo adipiscendo ꝙ ꝑuerse cupimus uel
eo euitando ꝙ suꝑflue formidamue.
fit ut cautelam circũspectionis quam ĩ
bonis studiis comparare negleximus.
ꝑ mala studia facile acquiramus. Sepe
qui anime mortẽ non metuit. mori in
carne ꝑtimescit. ⁊ qui ꝑpetuos gẽben¬
ne cruciatus non considerat penas tem¬
porales pati reformidat. Sepe qui illã
confusionẽ que ante dei ocłos ⁊ scõꝵ an¬
geloꝵ pecc̃orib uentura est. timere ad¬
huc ñ didicit uilis eẽ in ocuł homi¬
num erubescit. Et ꝓ his euitandis labo¬
rant homines. que seruis di exutandis
laborant her ñ solum fugienda ñ sunt.
immo etiam ñ numqͣm cum fructus
eoꝵ agnoscitur appetenda. Similit̾ sunt
multi qui anime sue ieiunium igno¬

Expanded text:
a sollicitudinis et post curam sollicitudinis sequitur conatus in exercitio operationis, et per exercitium operationis crescit cautela circumspectionis. Et quia ex vitio nostrae corruptionis hoc nobis inest ut magis solliciti simus pro eo adipiscendo, quod perverse cupimus, vel eo evitando, quod superflue formidamus, fit ut cautelam circumspectionis, quam in bonis studiis comparare negleximus per mala studia facile acquiramus. Saepe etenim qui animae mortem non metuit, mori in carne pertimescit, et qui perpetuos gehennae cruciatus non considerat, poenas temporales pati reformidat. Saepe qui illam confusionem, quae ante Dei oculos et sanctorum angelorum peccatoribus ventura est, timere adhuc non didicit, vilis esse in oculis hominum erubescit. Et pro his evitandis laborant homines, quae servis Dei non solum fugienda non sunt, imo etiam nonnunquam cum fructu eorum agnoscuntur appetenda. Similiter sunt multi, qui animae suae jejunium igno
Abbreviated transcription (Latin):
uidemus post magna scelera ad uͥtutuo
sũmam conscendere. et tanta uirtute õs
diaboli conatus contͣ se erectos atterere.
ut in quo se pͥus uicisse gaudebat. iã
non spoliasse s contra se potuis eos ar¬
masse uideatur. Hoc quippe altum hoc
secretum dĩ consilium ẽ ut illud etiam
electis siuis ꝓficiat ad coronam ꝙ ini¬
micus sͥ głabatur cecidisse ad uictoriã.
Libet itaq nunc considerare qͣliter ex ip¬
ip̃is quas supͣ memorauimus passio¬
nib exercitia nascant᷑ ac dem̃ qualiter
ꝑ ip̃a exercitia cutum spectio augeat᷑.
Quatuor enĩ sunt. timor. cura. necessi¬
tas. affectus. et ex trib .i. timore. necessi¬
tate. affectu nascitur qͣitum .i. cura. Qd
enĩ timemus incidere. sollicite studemꝰ
euitare. ⁊ ꝙ dolemꝰ ad ẽẽ sollicite studemꝰ a
nob̾ remou̾e. ⁊ ꝙ desid̾amꝰ adipisci. sollicite¬

Expanded text:
videmus post multa scelera ad virtutum videmus post multa scelera ad virtutum summam ascendere, et tanta virtute omnes diaboli conatus contra se erectos atterere, ut in quo saepius vicisse gaudebat, jam non spoliasse, sed contra se armasse potius videatur. Hoc quippe altum, hoc secretum Dei consilium est, ut illud etiam electis suis proficiat ad coronam, quod inimicus sibi gloriabatur cecidisse ad victoriam. Libet itaque nunc considerare qualiter ex ipsis, quas supra memoravimus, passionibus exercitia nascantur, ac deinde qualiter per ipsa exercitia circumspectio augeatur. Quatuor enim sunt timor, cura, necessitas, affectus; et ex tribus, id est timore, necessitate, affectu, nascitur quartum, id est cura. Quod enim timemus incidere sollicite studemus evitare, et quod dolemus adesse sollicite studemus a nobis removere, et quod desideramus adipisci
Abbreviated transcription (Latin):
lectationib in sit ardentius et̾na illa
et uera gaudia tequirant. que nulla
tͥsticia corrumpit. Et salubrit aliquã¬
do derelicti ꝑmitunt ad tempus ser¬
uire passionib carnis sue ut agnoscãt
infirmitatẽ suam et de se ñ presumãt.
et tanto deuotius post modum diuine
gr̃e se subiciant. qͣnto manifestiꝰ ex pre¬
cedenti casu didicert̃ ex sua uirtute ñ
ẽẽ quod stant. Est etiam adhuc aliud
ꝓ quo ñ numqͣm seruis d̃i eur uti¬
le est ut temptent᷑. ut uidelicet ip̃e tẽp¬
tationes eos exerceant. et cautiores red¬
dant. qr conflictus uitioꝵ exercitia sũt
uirtutum. Et sicut sepe cadendo discit
homo qualiter gressum figere et cau¬
te ambulare debeat. ⁊ in conflictu bel¬
li qui fraqñter plagatus est cautiꝰ ue¬
nientẽ ictum excipit. sic qui adiabo¬
lo sepe decipitur subtilius post modũ
u̾sutias eius dep̾hendit. ⁊ machina¬
tiones subuertit. Et hoc est ꝙ multor.

Expanded text:
lectationibus insit, ardentius aeterna illa lectationibus insit, ardentius aeterna illa et vera gaudia requirant, quae nulla tristitia corrumpit. Et salubriter, aliquando derelicti permittuntur ad tempus servire passionibus carnis suae, ut agnoscant infirmitatem suam, et de se non praesumant, et tanto devotius postmodum divinae gratiae se subjiciant, quanto manifestius ex praecedenti casu didicerint ex sua virtute non esse quod stant. Est etiam adhuc aliud, pro quo nonnunquam servis Dei utile est, ut tententur, ut videlicet ipsae tentationes eos exerceant, et cautiores reddant; quia conflictus vitiorum exercitia sunt virtutum. Et sicut saepe cadendo discit homo qualiter gressum figere, et caute ambulare debeat, et in conflictu belli qui frequenter plagatus est, cautius venientem ictum excipit, sic qui a diabolo saepe decipitur, subtilius post modum versutias ejus deprehendit, et machinationes subvertit. Et hoc est quod multos
Abbreviated transcription (Latin):
flagellis arterimur. uanitas mundi
est cũ modum necessitatis excedendo
in uoluptatẽ abimus. Infirmitas hy¬
mane conditionis ẽ: ꝙ facile ledim̃
adu̾sis. et difficile ad bona agenda cõ¬
ualescimus. Inuidia diaboli ẽ cum ip¬
so instigante ad uitia inflammamur.
Igitur ira di timore p̾mit. uanitas mũ¬
di curas suꝑfluas immittendo deorsũ
trahit. Infirmitas nr̃e conditionis diriꝰ
nos necessitatib ligat. inuidia diabo¬
li illicitis desideriis nos inflammando
uulnerat. S in his om̃ib dei seruus
exercetur ad p̾mium et tunc qͦ et ma¬
la subieta seruiuint. cum eum affli¬
gendo ꝓbant ñ subuercunt. Iste siqͥ¬
dem passiones om̃s uidelicet timor cu¬
ra.⁊ desiderium illicitum male sunt.
et ip̃a quoq necessitas uite p̾sentis a
dño malitia appellat᷑. S deus il cir¬
co hec ad tempus electoꝵ suoꝵ mentib
dñari ꝑmittit. ut cum ꝑ exꝑimentũ
didicerint. qͣnta miseria falsis istis de¬

Expanded text:
flagellis atterimur. Vanitas mundi flagellis atterimur. Vanitas mundi est eum modum necessitatis excedendo in voluptatem abimus. Infirmitas humanae conditionis est quod facile laedimur adversis, et difficile ad bona agenda convalescimus. Invidia est dum ipso instigante ad vitia inflammamur. Igitur ira Dei timore premit, vanitas mundi curas superfluas mittendo deorsum trahit. Infirmitas nostrae conditionis diris nos necessitatibus ligat. Invidia diaboli illicitis desideriis nos inflammando vulnerat. Sed in his omnibus Dei servus exercetur an praemium, et tunc ei quoque mala subjecta serviunt, cum eum affligendo probant, non subvertunt. Istae siquidem passiones omnes, videlicet timor, cura et desiderium illicitum malae sunt, et ipsa quoque necessitas vitae praesentis a Domino militia appellatur. Sed Deus idcirco haec ad tempus electorum suorum mentibus dominari permittit ut cum per experimentum didicerint quanta miseria falsis illis de
Abbreviated transcription (Latin):
Cura ẽ sollicitudo euadendi in commo¬
di aut cõmodi adipiscendi. Necessitas
est debitum dandi aut indigentia ac¬
cipiendi. Affectus ẽ desiderium ꝑfru¬
endi. Timor p̾mit. cura trahit. Neces¬
sitas ligat. affectus uulnerat. Sic so¬
lent agricole qͣndo uolunt expand̾e
ramos arboꝵ. aut suꝑponere eis põ¬
dera q̃ deorsum p̾mant. aut subtus
alligare q̃ deorsum trahant. aut iux¬
ta affigere stipites et alligare ramos
ne sursum eleuent᷑ s in latum se dif¬
fundant aut ip̃i nudo trunco infi¬
gere surculos. ut ibi concrescentes: ar¬
borem uestiant. Timor gͥ est quasi
pondus suꝑpositum. cura. quasi põ¬
dus subtus appensum. Necessitas est
similis stipiti qui ligat. affectus ẽ
qͣsi surculus qui infixus uulnerat.
Ista quatuor nascunt᷑ ex quatuor ge¬
nerib maloꝵ que homo sustinet in
hoc mundo: que sunt ira dei. uanitaᷤ
mundi. infirmitas hũane conditio¬
nis. ⁊ inuidia diaboli. Ira dei ẽ cum

Expanded text:
Cura est sollicitudo evadendi incommoCura est sollicitudo evadendi incommodi aut commodi adipiscendi. Necessita est debitum dandi, aut indigentia accipiendi. Affectus est desiderium perfruendi. Timor premit, cura trahit, necessitas ligat, affectus vulnerat. Sic solent agricolae quando volunt expandere ramos arborum, aut supernonere eis pondera quae deorsum premant, aut subtus alligare quae deorsum trahant, aut juxta affigere stipites et alligare ramos, ne sursum eleventur, sed in latum se diffundant, aut ipsi nudo trunco infigere surculos, ut ubi concrescentes arborem vestiant. Timor igitur est quasi pondus superpositum. Cura quasi pondus subtus appensum. Necessitas est similis stipiti qui ligat. Affectus est quasi surculus, qui infixus vulnerat. Ista quatuor nascuntur ex quatuor generibus malorum, quae homo sustinet in hoc mundo. Quae sunt ira Dei, vanitas mundi, infirmitas humanae conditionis, invidia diaboli. Ira Dei est dum
Abbreviated transcription (Latin):
eque despiciat: omnẽ euentum consi¬
lio suo p̾ueniat amicos ante necessita¬
tem comparare studeat in ꝓprio sen¬
su ñ plus qͣm oportet confidat om̃s
diligere ñ omnib eque credere maio¬
rib obedientiam debitam equalib di¬
lectionẽ subiectis pat̾nam sollicitudi¬
nem impendat. et sic ꝑ diu̾sa uircutũ
studia sap̃ie sue ramos diffundat. et
tunc demum arbor illa sap̃ie que priꝰ
immodũ flexibilis arundinis nudo
stipite male excreuerat iugi iam studio
uͥtutum roborata. et frondib circũspec¬
tionis undiq uestita. rursum ad al¬
ta cacumen eleuet. tanto nunc meli
quanto circum spectione ornatior. ita
ut etiam ip̃a precisio sua. ei ꝓfuisse ui¬
deat᷑. S qr ipsa sapientia ꝑ cucum¬
spectionem tamos suos expandit dif¬
finiamus nc̃ quosdam gn̾ales modos
quib circumspetio exercetur. Sunt
aut̃ quatuor. Cimor. cura. necessitas.
affectus. Timior ẽ anxietas ꝑiditandi.

Expanded text:
aeque despiciat. Omnem eventum consiaeque despiciat. Omnem eventum consilio suo praeveniat, amicos ante necessitatem comparare studeat, in proprio sensu non plusquam oportet confidat, omnes diligere, non omnibus aeque credere. Majoribus obedientiam debitam, aequalibus dilectionem subjectis paternam sollicitudinem impendat. Et sic per diversa virtutum studia sapientiae suae ramos diffundat, et tunc demum arbor illa sapientiae, quae prius in modum flexibilis arundinis nudo stipite male excreverat, jugi jam studio virtutum roborata, et frondibus circumspectionis undique vestita, rursum ad alta cacumen elevet, tanto tunc melioquanto circumspectione ornatior, ita ut etiam ipsa praecisio sua ei profuisse videatur. Sed quia ipsa sapientia per circumspectionem ramos suos expandit, diffiniamus nunc quosdam generales modos, quibus circumspectio exercetur. Sunt autem quatuor. Timor, cura, necessitas, affectus. Timor est anxietas periclitandi.
Abbreviated transcription (Latin):
titudine sua suꝑbiuit. ⁊ ideo bonum ẽ.
ei ut p̾cidatur. et assuescat in latum
expandere ramos suos. Bonum est ei
ut intermisso studio contemplatõie.
ad tempꝰ foras exire compellatur. et exte¬
riora dispensanda suscipiat. ut discat ex¬
ꝑimento qͣm difficile sit ꝑ officium ex¬
teriorib in seruire. et tamen ꝑ desideri¬
um int̾iora non deserere. Et cum se ad
curam suscepti regiminis imparem ẽẽ
agnouerit. tunc sciat quid de his sensis¬
se debuerat quos prius in eodem loco po¬
sitos in considerate despiciebat. Et quia
maiorẽ potestatem maior solet sollicitu¬
do comitari. ip̃a eum cura exerreat. ut
discat ẽẽ ꝓuidus et cucuispectus. ⁊ ñ
torpescat otio ut ante ꝑiculum ani¬
mum firmet. ut ñ solum quid eueniat
s quid euenire possit. attendat. arridenti
fortune ñ nimium credat. in aduersis fi¬
dutiam non. Amittat. ⁊ quicquid finẽ
habiturum ẽ. siue bonum sit siue malũ

Expanded text:
titudine sua superbivit, et ideo bonum est titudine sua superbivit, et ideo bonum est ei ut praecidatur, et assuescat in latum expandere ramos suos. Bonum est ei, ut intermisso studio contemplationis ad tempus foras exire compellatur, et exteriora dispensanda suscipiat, ut discat experimento, quam difficile fit per officium exterioribus inservire, et tamen per desiderium interiora non deserere. Et cum se ad curam suscepti regiminis imparem esse agnoverit, tunc sciat quid de iis sensisse debuerat, quos prius in eodem loco positos inconsiderate despiciebat. Et quia majorem potestatem major solet sollicitudo comitari, ipsa eum cura exerceat, ut dicat esse providus et circumspectus, et non torpescat otio, ut ante periculum animum firmet, ut non solum quid eveniat, sed quid evenire possit, attendat. Arridenti fortunae non nimium credat, in adversis fiduciam non amittat, et quidquid finem habiturum est, sive bonum sit sive malum,
Abbreviated transcription (Latin):
sue occupationis foris amat. et qr ueram
dulcedinẽ longo tedio palatum cordis
gustare de didicit. carnalis concupiscentie
acetum sitiens anima cũ desiderio bibit.
Inuentam gͥ incuris exteriorib diabolꝰ
corrũpit et iam nullo sibi uiditio ratõis
renitentem ad quelibet erroris p̾cipitia tͣ¬
hit. S qr nunc diximus ad quanta nos
mala suꝑbia p̾cipitat. dignum ẽ ut eti¬
am consideremus ꝙ sit medicamentũ.
ꝑ quod nos gr̃a diuina restaurat. Tale
est enim hoc antidotum. ut ñ solum pͥs¬
tinam reformet sanitatẽ. s et maiorem
addat fortitudinẽ. non solum reparet ꝙ
periit. s etiam suꝑ addat quod defuit.
Uñ ꝑ omnia laudabilis et głosus deus
solus misericors et pius qui gͣtis largit᷑
donum. et gratis restaurat amissum et
qͥ iudigni eramus etiam id recipere qd̃
ꝑdidimus sic restitiut. ut ñ ad interitũ
s ad incrementũ cecidisse uideamur. Igi¬
tur iste qui ꝑ sapĩam extreuerat de al¬

Expanded text:
suae occupationis foris amat. Et quia veram suae occupationis foris amat. Et quia veram dulcedinem longo taedio palatum cordis gustare dedidicit, carnalis concupiscentiae acetum sitiens anima cum desiderio bibit. Inventam igitur in curis exterioribus diabolus corrumpit, et jam nullo sibi judicio rationis renitentem, ad quaelibet erroris praecipitia trahit. Sed quia nunc diximus ad quanta nos mala superbia praecipitat, dignum est ut etiam consideremus quid sit medicamentum, per quod nos gratia divina restaurat. Tale est enim antidotum hoc ut non solum pristinam reformet sanitatem, sed et majorem addat fortitudinem. Non solum reparet quod periit, verum etiam superaddat quod defuit. Unde per omnia laudabilis et gloriosus Deus, solus misericors et pius, qui gratis largitur donum, et gratis restaurat amissum, et qui indigni eramus etiam id recipere, quod perdidimus, sic restituit ut non ad interitum, sed ad incrementum cecidisse videamur. Igitur iste, qui per sapientiam excreverat, de al
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑbiẽ inflatus animus in colerabile eẽ.
credit quiqͥd ab eo sustinet quem des¬
picit. De iñ ira in indignationẽ crescit.
Indignatio in contumeliam ꝓcedit. cõ¬
tumelia odium parit. Odium autem
inueteratũ in inuidiam transit. In¬
uidia uero animo tedium gignit. Tedi¬
um aut̃ cum insederit cordi. quasi tinea
demolitur illud. et suffocato gaudio gar¬
die interno in semet ip̃a conscientia ta¬
bescit. fit sibi ipsi grauis animus. ⁊ qͣsi
plumbum immobilis ꝑmanens sursũ
erigit ñ ualet. et qui pͥus pennis contem¬
plationis celos penetrare consueuerat. Nc̃
graui p̾ssus pondere sub se cadit. Per hor¬
rescit tenebras suas qͣs initus patitur. et si
possibile ẽẽt aufugere uellet semetip̃m.
Igitur relicta conscientia foras funditus
t̾renis se immiscet actionib ut uł occu¬
patus obliuisci possit maloꝵ suoꝵ. et qr
leuius eẽ iudicat omne malum eo ipso
ꝙ intus tolerat. iam miser etiam dolores

Expanded text:
perbiae inflatus animus intolerabile esse perbiae inflatus animus intolerabile esse credit, quidquid ab eo sustinet, quam despicit. Deinde ira in indignationem crescit, indignatio in contumeliam procedit, contumelia odium parit, odium autem inveteratum in invidiam transit, invidia vero animo taedium gignit, taedium autem cum insederit cordi, quasi tinea demolitur illud, et suffocato gaudio interno in semetipsa conscientia tabescit. Fit sibi ipsi gravis animus et quasi plumbum immobilis permanens sursum erigi non valet. Et qui prius pennis contemplationis coelos penetrare consueverat, nunc gravis pressus pondere sub se cadit. Perhorrescit tenebras suas, quas intus patitur, et si possibile esset, vellet aufugere semetipsum. Igitur relicta conscientia foras funditus terrenis se immiscet actionibus, ut vel occupatus oblivisci possit malorum suorum. Et quia levius esse judicat omne malum eo ipso quod intus tolerat, jam miser etiam dolores
Abbreviated transcription (Latin):
rint. hos cupidos uocant. Quos ꝓuidos
eẽ ꝑspexeruit auaros nominant. Pos
aut̃ qui se affabiles et hylares om̃ib
prebent: uitio adulationis in seruire
dicunt. Illos uͦ qui sepius tristiciã uul¬
tu p̾ferunt. inuidia tabescere credunt.
et quos alacres et deuotos in ministnͣ¬
do ꝑspexerit. leues ⁊ inquietos ẽẽ as¬
serunt. Quos debiles aut graues in¬
uen̾int. quasi pigros et inertes accusãt.
Abstemios. morbo hẏpocrisis laborare.
et eos qui plus necessitati indulgent.
Luxiu deseruire existimant. Et hunc qͥ¬
dem errorem multiplex confusio sequi¬
tur. Mala si quidem et pestilens curio¬
sitas que secretum alienũ imꝓbe scru¬
tari contendit. sepe qͣmuis nichil in¬
ueniat ꝙ iuste reprehendere possit. per¬
uersa tam̃ suspicari ñ desistit. Si uero
aliquid dignum rep̾hensione inuene¬
rit. statim tumidam mentẽ non ad cõ¬
passionem. s ad contemptũ trahit. Con-¬
temptus aut̃ iram exxitat. qr typo su¬

Expanded text:
rint, hos cupidos vocant. Quos providos rint, hos cupidos vocant. Quos providos esse perspexerint, avaros nominant. Eos autem qui se affabiles et hilares omnibus praebent, vitio adulationis inservire dicunt. Illos vero qui saepius tristitiam vultu praeferunt, invidia tabescere credunt. Et quos alacres et devotos in ministrando perspexerint, leves et inquietos esse asserunt. Quos debiles aut graves invenerint, quasi pigros et inertes accusant. Abstemios, morbo hypocrisis laborare, et eos qui plus necessitati indulgent, luxui deservire existimant. Et hunc quidem errorem multiplex confusio sequitur. Mala siquidem et pestilens curiositas, quae secretum alienum improbe scrutari contendit, saepe, quamvis nihil inveniat quod juste reprehendere possit, perversa tamen suspicari non desistit. Si vero aliquid dignum reprehensione invenerit, statim tumidam mentem non ad compassionem, sed ad contemptum trahit. Contemptus autem iram excitat, quia typo su
Abbreviated transcription (Latin):
sus animo late uenena sua diffundit
et occulte serpens et inmiscens se cunc¬
tis motib anime. uoluntates immu¬
tat. consilia dissipat. cogitationes in¬
torquet. ⁊ corrumpit desideria. curasq
inducit suꝑfluas. Et qr semel inflatus
animus magna de se existimare didi¬
cit. facta sua ad examen rationis reuoca¬
re contempnit. et eo liberius uitam ali
specie boni teli ⁊ ꝑsuadet decepte men¬
ti non ẽẽ ꝑfectum amatorẽ iusticie. qͥ
consensum prebet culpe aliene. eum ay¬
tem delicto alieno omnimodo consen¬
tire. qui negligit dum potest delin¬
quentem arguere. Hoc igitur male pro¬
uida mens errore decepta. totam se curi¬
ositati dedit. et paulatim crescente mor¬
bo dum pͥmum errata alioꝵ immo¬
derate ꝑsequi assuescit. postremo adħ
deducitur ut quicqͥd uiderit uel aꝑ¬
te calumpniari uł sinistre int̾pretari
conetur. ut si forte aliquos ꝓ communi
utilitate aliqͣntulum sollicitari uide¬

Expanded text:
sus animo late venena sua diffundit, sus animo late venena sua diffundit, et occulte serpens, et immiscens se cunctis motibus animae, voluntates immutat, consilia dissipat, cogitationes intorquet, et corrumpit desideria, curasque inducit superfluas. Et quia semel inflatus animus magna de se existimare didicit, facta sua ad examen rationis revocare contemnit, et eo liberius vitam persspecie boni zeli, et persuadet deceptae menti non esse perfectum amatorem justitiae, qui consensum praebet culpae alienae. Eum autem delicto alieno omnimodo consentire, qui negligit, non potest, delinquentem arguere. Hoc igitur male provida mens errore decepta, totam se curiositati dedit, et paulatim crescente morbo, dum primum errata aliorum immoderate persequi assuescit, postremo ad hoc deducitur, ut quidquid viderit vel aperte calumniari, vel sinistre interpretari conetur; unde, si forte aliquos pro communi utilitate aliquantulum sollicitari vide
Abbreviated transcription (Latin):
sue multipliciter foras spargunt ad dis¬
pensanda t̾rena. Sunt uͦ non nulli qͥ
ꝑ quietem diuinitus sibi concessam pri¬
mo multum in contemplatione excresc̃t.
s dum uident alios simpliciores fr̃s ter¬
renis actionib occupari. eos in compa¬
ratione sua despiciunt. et dum ip̃i steri¬
les sint a bono oꝑe bona tamen opera
in aliis ũ ꝑtimescunt iudicare. Quiag̾
in humilitate stare negligunt. uento
elationis conqͣssati a fastigio contem¬
plationis cadunt. deiectiq uariis patẽt
errorib et multiplicit̾ ab illa interna
pace distrahuntur. Quoꝵ uidelicet er¬
roꝵ principiunt hoc est. ꝙ infirmita¬
tẽ suam humiliter nolunt agnoscere.
s de di munere ꝙ acceꝑant. in caute
se extollunt. Necessesse enĩ est ut in ocu¬
lis eoꝵ uilescant facta aliena qui de
suis meritis sentiunt tam immode¬
rata. Nec fieri posset ut uitam alienã
iudicare p̾sumerent. nisi prius in se
tumuissent. Hic gͥ error semel illap¬

Expanded text:
suae multipliciter foras spargunt ad dissuae multipliciter foras spargunt ad dispensanda terrena. Sunt vero nonnulli, qui per quietem divinitus sibi concessam, primo multum in contemplatione excrescunt, sed dum vident alios simpliciores fratres terrenis actionibus occupari, eos in comparatione sui despiciunt, et cum ipsi steriles sint a bono opere, bona tamen opera in aliis non pertimescunt judicare. Qui ergo in humilitate stare negligunt, vento elationis conquassati, a fastigio contemplationis cadunt. Dejectique variis patent erroribus et multipliciter ab illa interna pace distrahuntur. Quorum videlicet errorum principium hoc est, quod infirmitatem suam humiliter nolunt agnoscere, sed de Dei munere, quod acceperunt, incaute se extollunt. Necesse enim est ut in oculis eorum vilescant facta aliena, qui de suis meritis sentiunt tam immoderata. Nec fieri posset, ut vitam alienam judicare praesumerent, nisi prius in se tomuissent. Hic igitur error semel illap
Abbreviated transcription (Latin):
ono loco adiunctum est. ꝑ spem ui¬
ret. Spes futuroꝵ bonoꝵ in men¬
te qͣsi scintillatio quedam ẽ que nutritur
in fomite. Est enim spes quasi memoria
q̃dam inuisibilium gaudioꝵ que in
corde hominis recondita. calefacit illud
intrinsecus. ⁊ ñ sinit arescere frigore in¬
fidelitatis in hieme p̾sentis uite. et qͣm¬
diu hec spes uiuit in nr̃a mente num¬
qͣm arescit arbor sapientie. s quemad¬
modum lignum illesum seruat uiro¬
rem suũ dum equalem h̃t contempe¬
rantiam humoris et caloris. sic animus
arescere ñ potest. ꝙ̃ et calor spiritus scĩ
bone oꝑationis ꝙ subtus rigat.
ecimo loco adiunctum ẽ ꝑ circum¬
spectionem frondescit ⁊ expandit
ramos. Quidam sunt in quib sapien¬
tia in altum crescit. quidam uͦ in qͥb
in latum se expandit. In contemplati¬
uis in altum surgit. qui ꝑ acum̃ men¬
tis penetrant usq ad contemplanda
secreta celestia. In actiuis in latum se
expandit. qr hii intentionẽ mentie

Expanded text:
ono loco adjunctum est, per spem viret. Spes futurorum bonorum in mente quasi scintillatio quaedam est, quae nutritur in fomite. Est enim spes quasi memoria quaedam invisibilium gaudiorum, quae in corde hominis recondita calefacit illud intrinsecus, et non sinit arescere frigore infidelitatis in hieme praesentis vitae. Et quandiu haec spes vivit in nostra mente, nunquam arescit arbor sapientiae, sed quemadmodum lignum illaesum servat virorem suum, dum aequalem habet contemperantiam humoris et caloris, sic animus arescere non potest, quem et calor Spiritus sanctbonae operationis quod subtus est, ecimo loco adjunctum est quod per circumspectionem frondescit, et expandit ramos suos. Quidam sunt, in quibus sapientia in altum crescit, quidam vero, in quibus in latum se expandit. In comtemplativis in altum surgit, qui per acumen mentis penetrant usque ad contemplanda secreta coelestia. In activis in latum se expandit, quia illi intentionem mentis
Abbreviated transcription (Latin):
tor ⁊ lupus. Ambo in ouem res¬
piciunt. alter ut rapiat. alt̾ ut custodi
at. Oculi eiꝰ in pauꝑem respiciunt in¬
est pastor. Ouis in medio ẽ pauꝑ pa¬
stor deus. lupus diabolus. hinc pastor.
illinc lupus. Nunqͣm ex uno latere oc¬
currunt. Si pastor a dextris. lupus a
sinistris. Adextris est mͥ ne commoue¬
ar. Si pastor a sinistris. et diabolus
stet a dextris eius. et obseruat lupus.
et cum pastor elongat. lupus appropĩ¬
quat. cum pastor redit. lupus recedit.
Egredietur diabolus pedes ante pedes
eius. Omne aut̃ iudicium procedit ab
oue. Timida deseritur. timida uisitat᷑.¬

Expanded text:
tor est lupus; ambo in ovem respiciunt, alter ut rapiat, alter ut custodiat. Item: Ocuti ejus in pauperem respiciunt; inest pastor. Ovis in medio est pauper, pastor Deus, lupus diabolus. Hinc pastor illinc lupus. Nunquam ex uno latere occurrunt. Si pastor a dextris, lupus a sinistris. A dextris est mihi ne commovear . Si pastor a sinistris, et diabolus stet a dextris ejus, et observat lupus, et cum pastor elongat, lupus appropinquat; cum pastor redit, lupus recedit. Egredietur diabolus ante pedes ejus. Omne autem judicium procedit ab ove. Timida tumida deseritur, timida
Abbreviated transcription (Latin):
ditur qui consolatur in humilitate.
Puritas ad uirginitatem ꝑtinet. humi¬
litas ad confessionem. Propterea qui
non tenuistis uirginitatem. amplecti¬
mini humuilitatẽ. Magna uirtus est
humilitatis. Audacter dico qr nec ip̃a
uirginitas sine humilitate placet. hu¬
miliare ergo et recognosce quod es. Ha¬
bet quidem confessio criminis penam
p̾cedentem in erubescentia. S sequit᷑
festum gaudii et consolationis in bona
conscientia. Bona recompensatio posi¬
ta est tͥ. Dicis homini pẽcem tuum ut
deus taceat. Iudicas tu ut ñ iudicet ille.
Coram uno homine confiteris ut iusti¬
ficeris. ne coram celo et t̾ra coram om̃ib
angłis dei arguaris ⁊ dampneris. Prop¬
ter ea lecetur qui confitet᷑ ne dampnet᷑.¬

Expanded text:
ditur qui consolatur in humilitate. ditur qui consolatur in humilitate. Puritas ad virginitatem pertinet; humilitas ad confessionem. Propterea qui non tenuistis virginitatem, amplectimini humilitatem. Magna virtus est humilitatis. Audacter dico quod nec ipsa virginitas sine humilitate placet. Humiliare ergo et recognosce quod es. Habet quidem confessio criminis poenam praecedentem in erubescentia; sed sequitur festum gaudii et consolationis in bona conscientia. Bona recompensatio posita est tibi. Dicis homini peccatum tuum, ut Deus taceat. Judicas tu ut non judicet ille. Coram uno homine confiteris ut justificeris, ne coram coelo et terra, coram omnibus angelis Dei arguaris et damneris. Propterea laetetur qui confitetur ne damnet
Abbreviated transcription (Latin):
uirtutib regina est humilitas. ducee
principales uirtutes. exercitus bonoꝵ uni¬
uersitas. Et postqͣm prime uirtutes ab ho¬
mine cum qͣdam rõne suscipiunt᷑. mox
uniu̾sitas bonoꝵ sponte subsequitur
Ideo hic pͥmum duces posuit mirram ⁊
thus post exercitum uniu̾sum pulu̾em.¬
ẽ gaudiũ. Magnũ gaudiũ magñ fes¬
tum. Bonum gaudium bonum festũ
Tria sunt festa. festa uirginum. festũ
confessoꝵ. festum martirũ. festum uir¬
ginum facit. qui obseruantia castita¬
tis conscientiam exhilarat. festum con¬
fessoꝵ facit. qui et singulari ñ potest de
integritate uirginitatis consolatur. tñ
in puritate confessionis. Qui et si boñ
ñ fecit unde gaudeat accusauit tamen
et imꝓbauit malum quod fecit ut con¬
solationem inueniat. festrim martirũ
facit qui sub p̾ssura tribulationis gau¬
det in spe recributionis. Considerate fr̃s
conscientias ur̃as. Magnum festum fa¬
cit qui gaudet de puritate. Nec ille exclo¬

Expanded text:
virtutibus regina est humilitas; duces, virtutibus regina est humilitas; duces, principales virtutes; exercitus, bonorum universitas. Et postquam primae virtutes ab homine cum quadam ratione suscipiuntur, mox universitas bonorum sponte subsequitur. Ideo hic primum duces posuit myrrham et thus; post exercitum, universum pigmest gaudium. Magnum gaudium, magnum festum. Bonum gaudium, bonum festum. Tria sunt festa: Festa virginum, festum confessorum, festum martyrum. Festum virginum facit qui observantia castitatis conscientiam exhilarat. Festum confessorum facit qui, etsi gloriari non potest de integritate virginitatis, consolatur tamen in puritate confessionis. Qui, etsi bonum non fecit unde gaudeat, accusavit tamen et improbavit malum quod fecit, ut consolationem inveniat. Festum martyrum facit qui sub pressura tribulationis gaudet in spe retributionis. Considerate, fratres, conscientias vestras. Magnum festum facit qui gaudet de puritate. Nec ille exclu
Abbreviated transcription (Latin):
bonus quisq hic ẽẽ uidetur ꝑ carnis
sp̃em. s hic non est ꝑ dilectionem. Ite¬
rum fumus de igne ascendit. qr desi¬
derium ex amore uenit. Et qualis fu¬
mus: ex aromatib mirre et churie.
et uniu̾si pulueris pigmentarii. Pig¬
mentarius est xp̃c. pigmenta aroma¬
ta et uirtutes. mirra carnis mortifi¬
catio. thus mentis deuotio. uniu̾sue.
puluis pigmentarii uirtutũ omni¬
um multitudo. Sicut in uiciis ita et
in uirtutib inuenitur. Dicitur in li
tudo regem. habet et duces. ht̃ et po
pulos. et ȩxercitus. regina est sup̃bia.¬
duces uicia capitalia. exercitus est uniu̾¬
sa mala subsequentia. Primum ergo
duces uicioꝵ quasi impugna exortatio¬
nem faciunt. qr hominem cum rõne fa¬
ciendi decipiunt. exercitus aut̃ postea qͣ¬
si cum ululatu irruit. qr post pͥmam
suggestionem susceptam turba uicioꝵ
sequens. in deceptam mentem cũ uolen¬
tia et tumultu impetum facit. Sic ⁊ in

Expanded text:
bonus quisque hic esse videtur per carnis bonus quisque hic esse videtur per carnis speciem; sed hic non est per dilectionem. Item fumus de igne ascendit, quia desiderium ex amore venit. Et qualis fumus? Ex aromatibus myrrhae et thuris et universi pulveris pigmentarii. Pigmentarius est Christus, pigmenta aromata et virtutes, myrrha carnis mortificatio, thus mentis devotio. Universus pulvis pigmentarii virtutum omnium multitudo, sicut in vitiis, ita et in virtutibus invenitur. Dicitur in libtudo regepulos et exercitus. Regina est superbia,duces vitia capitalia, exercitus est universa mala subsequentia. Primum ergo duces vitiorum quasi in pugna exhortationem faciunt, quia hominem in ratione faciendi decipiunt; exercitus autem postea quasi cum ululatu irruit, quia post primam suggestionem susceptam, turba vitiorum sequens in deceptam mentem cum violentia et tumultu impetum facit. Sic et
Abbreviated transcription (Latin):
cor malum. qr cultum non est ⁊ ger¬
minat noxia. et in eo bestie habitant.
Quia enĩ in eo agricola xp̃c non est.
et pater eius non seminat ibi u̾bum
suum surgunt g̾mina uicioꝵ. urcice
concupiscentie. et spine sollicitudinis
et alia talia. et requiescunt ibi demo¬
nia. qr ñ est qui exterreat. desertum est
it̾m cor bonum. qr longe est astrepi¬
tu. et tumultu ⁊ ñ conculcatur freq̃ñ¬
tia t̾renaꝵ cogitationum. s uirens ꝑ¬
manet et floridum. ⁊ germina uirtu¬
tum ꝓducit. et canit ibi turcur spiri¬
tus sanctus. ⁊ ñ auditur uox hominis
neq ad hominẽ ꝑtinentis. uirgula re¬
cta est et gracilis. et in longum porre¬
cta. Quia tantum sursum tendit re¬
cta ẽẽ debet. et qr arta est uia gracił.
et q longa porrecta. Iterum ñ est uir¬
gula ligni insensibił et duri. s fumi
qui spẽm habet sub̾am non ht̃. Cum
enim cernitur aliquid ẽẽ uidetur. cũ
manus apponitur nich inuenit᷑. Sic

Expanded text:
cor malum, quia cultum non est, et gercor malum, quia cultum non est, et germinat noxia, et in eo bestiae habitant. Quia enim in eo agricola Christus non est, et Pater ejus non seminat ibi verbum suum, surgunt germina vitiorum, urticae concupiscentiae, et spinae sollicitudinis, et alia talia; et requiescunt ibi daemonia, quia non est qui exterreat. Desertum est item cor bonum, quia longe est a strepitu et tumultu, et non conculcatur frequentia terrenarum cogitationum, sed virens permanet et floridum, et germina virtutum producit, et canit ibi turtur Spiritus sanctus, et non auditur vox hominis neque ad hominem pertinentis. Virgula recta est et gracilis in longum porrecta. Quia tantum sursum tendit recta esse debet, et quia arcta est via, gracilis, et quia longa, porrecta. Item non est virgula ligni insensibilis et duri, sed fumi qui speciem habet, substantiam non habet. Cum enim cernitur, aliquid esse videtur; cum manus apponitur, nihil invenitur. Sic
Abbreviated transcription (Latin):
ab oculis hominis et̾na mala. et et̾na
bona. et ñ preuidit homo uł mala il¬
la ut caueret. uł bona ut requireret.
Ad sola p̾sentia oculos aꝑtos habebat.
et ideo qr non uidebat homo uͥ magis
oportuit. uidicanda erant illi qui nes¬
ciebat. uenit ioh̃es clamans. Genimi¬
na uiꝑaꝵ quis uob̾ monstrabit fu¬
gere a uentura ira: agite fructus dig¬
nos penitentie. Nunciat ꝑiculum. sua¬
det cautelam. ostendit consilium. Bo¬
nus seruus bonus nuncuis. pie seuiẽs
ꝑsequendo misericors. ꝑcutit seruus. ut
saniet dominus. uidete duos nuncios.
uenit iohannes ñ manducans ⁊ bibens.
Exemplum penitentie. uenit filius ho¬
minis manducans et bibens exemplũ
ud ꝓpter bona dei. fiñ.¬
sic̃ uirgula fumi ex aromatibus
mirre et thuris. ⁊ uniuerse pulueris
pigmentarii. Dormit. ⁊ ascendit. qr
foris requiescit. et intus surgit. deser¬
tum ẽ mundus pp̃ habundantiam
mali et inopiam boni. Desertum ẽ

Expanded text:
ab oculis hominis, aeterna mala et aeterna ab oculis hominis, aeterna mala et aeterna bona, et non praevidit homo vel mala illa ut caveret, vel bona ut requireret. Ad sola praesentia oculos apertos habebat, et ideo quia non videbat homo ubi magis oportuit, indicanda erant illi quae nesciebat. Venit Joannes clamans: Genimina viperarum, quis vobis monstrabit fugere a ventura ira? Agite fructus dignos poenitentiae . Nuntiat periculum, suadet cautelam, ostendit consilium. Bonus servus, bonus nuntius, pie saeviens, persequendo misericors; percutit servus, ut sanet Dominus. Videte duos nuntios: Venit Joannes, non manducans nec bibens ; exemplum poenitentiae; Venit filius hominis manducans et bibens , exempluerum propter bona Dei. TIT.sicut virgula fumi ex aromatibus myrrhae et thuris et universi pulveris pigmentarii? Dormit et ascendit quia foris requiescit et intus surgit. Desertum est mundus propter abundantiam mali et inopiam boni. Desertum est
Abbreviated transcription (Latin):
quitur. qr t̾rore iudicii concussa mens.
mox a sua stabilitate mouctur: Post.
commotionem u̾o ignis sequitur. qr
post anxietatẽ futuri seculi adu̾sum
se seuiens animus ardore compunctio¬
nis inflaminat᷑. Postremo igni sibi¬
lus aurelenis succedit. qr post longa
compunctionis incendia purgata o¬
mens afflata sp̃u consolationis refri-¬
gerium sentit. ubi notandum quod
cum in p̾cedentib non eẽ. dominus
dr insibilo aute lenis nequaqͣm ẽẽ ne¬
gatur: qr nimirum illa solum mens
euis dulcedinem ꝑcipit que post labo¬
rem penitentie. et anxietatem consola¬
tionis refrigerio ꝑcepto inspe ꝓpiciatio
uit homo missus
a deo cui no .e. ioħes. duos nun¬
cios misit deus in hunc mundum. ser¬
uum. et filium. Prius seruum ut com¬
minaret᷑ postea. filium ut consolaret᷑.
Seriuis attulit timorem. filius amorẽ.
Seruus nunciauit quod timeremus.
filius reuelauit qd̃ amaremus. Duo
enim fris carissimi abscondita erant

Expanded text:
quitur, quia terrore judicii concussa mens quitur, quia terrore judicii concussa mens mox a sua stabilitate movetur. Post commotionem vero ignis sequitur, quia post anxietatem futuri saeculi adversum se saeviens animus ardore compunctionis inflammatur. Postremo igni sibilus aurae lenis succedit, quia post longa compunctionis incendia purgata mens, afflata spiritu, consolationis refrigerium sentit. Ubi notandum quod cum in praecedentibus non esse Dominus dicitur, sibilo aurae lenis nequaquam esse negatur; quia nimirum illa solum mens ejus dulcedinem percipit, quae post laborem poenitentiae et anxietatem, consolationis refrigerio perceptouit homo missus a Deo cui nomen erat Joannes . Duos nuntios misit Deus in hunc mundum, servum et Filium. Prius servum ut comminaretur, postea Filium ut consolaretur. Servus attulit timorem, Filius amorem. Servus nuntiavit quod timeremus; Filius revelavit quod amaremus. Duo enim, fratres charissimi, abscondita erant
Abbreviated transcription (Latin):
carni inherens d̾m uidere pot̾it. cum
ille etiam qui toto desiderio ad exitũ
carnis inhiat in hac corruptione ad¬
huc positus non nisi transeuntem ui¬
dere queat: In hac ergo mortalitas ca¬
ligine aduentus dei ad animam in tͣn¬
situ fit. qr quod hic de ip̃ius dulcedine
mutabiliter uiuentib ostenditur: ab
ip̃o animo qͣmuis illuminato ad sue
corruptionis tenebras rursum relaben¬
te nequaqͣm diu retinetur. Ecce ꝑtrãsi¬
in cõmotione dominus. post com mo
tionem ignis. ñ in igne dñs. Post ig¬
nem sibilus aurelenis. Ecce p̾ambulos
dei sp̃m commotionem et ignem. Non
uenit dominus ad te nͥ prius isti ue¬
niant. Sp̃c est terror iudicii et̾ni. qͥ
si ui cor pecc̃oris impegerit. ⁊ montes
suꝑbie deicit. ⁊ petras duricie dissoluit.
S hic nequaqͣm deus ẽẽ dicitur. quia
anima qͣm adhuc tunor ꝑditionis
afficit. non dum ꝑfecte caritatis dulce¬
dinem sentit. Post sp̃m commotio se¬

Expanded text:
carni inhaerens Deum videre poterit, cum carni inhaerens Deum videre poterit, cum ille etiam qui toto desiderio ad exitum carnis inhiat, in hac corruptione adhuc positus non nisi transeuntem videre queat? In hac ergo mortalitatis caligine adventus Dei ad animam in transitu fit, quia quod hic de ipsius dulcedine mutabiliter viventibus ostenditur, ab ipso animo, quamvis illuminato, ad suae corruptionis tenebras rursum relabente nequaquam diu retinetur. Ecce pertransiin commotione Domitionem ignis; non in igne Dominus. Post ignem sibilus aurae lenis . Ecce preambulos Dei, spiritum, commotionem et ignem. Non venit Dominus ad te nisi prius isti veniant. Spiritus est terror judicii aeterni, qui si in cor peccatoris impegerit, et montes  petras duritiae dissolvit. Sed hic nequaquam Deus esse dicitur, quia anima quam adhuc timor perditionis afficit, nondum perfectae charitatis dulcedinem sentit. Post spiritum commotio se
Abbreviated transcription (Latin):
cuiꝰ ꝑsecutionem seruis dei fugiens
in spelunca latitat. qr licet ad calcan¬
dam spurticiam animatus sit. nun¬
dum tam̃ ad tolerantiam passionum
roborat᷑. Unde et illi diuina uoce ꝑ
increpationẽ dicitur. Quid hic facis
helyas: Non enĩ adhoc factus es ut
sub latebra carnis moram tͥ facias
exeundi ad contemplãdam faciem cre¬
atoris. Surge ergo et sta in ostio spe¬
lunce tue. Surge ad suꝑiora erigere.
Surge ne totus t̾re in hereas. Surge ap
appetens que sursum sunt. Sta in
ostio spelunce tue. sta ꝑseuerantia. Sta
paciẽtia. ꝑseuerantia ut ñ ab eas retͦr¬
sum. Pacientia ut ante tempꝰ ad exi¬
tum non festines. Sta expecta donec
uoceris. Sta paratus ꝑ desiderium exe¬
undi. Sta fixus ꝑ obedientiam susti¬
nendi. Sta in ostio spelunce. ut nͨ egre¬
diaris ꝑ concupiscentiã. nͨ egrediaris ꝑ im¬
pacientiã. Sta in ostio spelunce cue. ⁊ ecce ꝑ¬
tͣnsibit dñs. Quomͦ homo ꝑ concupiscẽtiã

Expanded text:
cujus persecutionem servus Dei fugiens, cujus persecutionem servus Dei fugiens, in spelunca latitat, quia licet ad calcandam spurcitiam animatus sit, nondum tamen ad tolerantiam passionum roboratus. Unde et illi divina voce per increpationem dicitur: Quid hic facis, Elia? Non enim ad hoc factus es, ut sub latebra carnis moram tibi facias exeundi ad contemplandam faciem Creatoris. Surge ergo et sta in ostio speluncae tuae . Surge, ad superiora erigere. Surge, ne totus terrae inhaereas. Surge, appetens quae sursum sunt. Sta in ostio speluncae tuae, sta perseverantia, sta patientia. Perseverantia, ut non abeas retrorsum. Patientia ut ante tempus ad exitum non festines. Sta, exspecta donec voceris. Sta paratus per desiderium exeundi. Sta fixus per obedientiam sustinendi. Sta in ostio speluncae, ut nec ingrediaris per concupiscentiam, nec egrediaris per impatientiam. Sta in ostio speluncae tuae, et ecce pertransibit Dominus. Quomodo homo per concupiscentiam
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓficiatis. ueruntam̃ scire debetis. qd̾
elixas carnes. idest aqua coctas men¬
sa dei non recipit. Audistis enĩ quałr
agnus paschalis non aqua coqui s as¬
Aqua enĩ carnes in se coctas emollit.
et ideo forte qr deus molles carnes ñ
amat. ⁊ dissolutas. assata cõmenda¬
tur. Mollis enim caro est que dicit
ferre ũ possum. tolerare non ualeo.
dissoluor. deficio. Hanc carnem non
amat deus. s igne passionis torridã.
et tribulationis tolerantia solidatã.¬
Si ergo carne reficimini. reficite in car¬
ne. Si festa uob̾ deus facit. facite uos ⁊
illi festa. Si uos ille gaudere de se ⁊ de
suis tribuit. facite illi gaudium de uo¬
bis hoc est similia p̾parare.
sconditur. qr ñ nunquam animꝰ
qui ꝓuitanda carniis turpitudine decli¬
nat. nondum tñ ad deserendam eiusdẽ
carnis mansionem animat᷑. Ierabel qͥp¬
pe quod int̾pretatur sterquilinium ter¬
re. carnis concupiscentiam significat.

Expanded text:
proficiatis. Verumtamen scire debetis quod proficiatis. Verumtamen scire debetis quod elixas carnes, id est aqua coctas mensa Dei non recipit. Audistis enim qualiter agnus paschalis non aqua coqui, sed asAqua enim carnes in se coactas emollit, et ideo forte quia Deus molles carnes non amat et dissolutas, assata commendatur. Mollis enim caro est quae dicit, ferre non possum, tolerare non valeo, dissolvor, deficio. Hanc carnem non amat Deus, sed igne passionis torridam et tribulalationis tolerantia solidataSi ergo carne reficimini, reficite in carne. Si festa vobis Deus facit, facite vos et illi festa. Si vos ille gaudere de se et de suis tribuit, facite illi gaudium de vobis: hoc est enim similia praeparare. sconditur , quia nonnunquam animus pro vitanda carnis turpitudine declinat; nondum tamen ad deserendam ejusdem carnis mansionem animatur. Jesabel quippe quod interpretatur sterquilinium terrae, carnis concupiscentiam significat:
Abbreviated transcription (Latin):
quod fecit patitur malum. pͥmus enĩ
homo sic factus est ut ꝓficeret de bo¬
no innocentie ꝑ bonum obedientie
ad bonum głe. S mutans locum et
innocentiam deserens deficere cepit.
et ire de malo inquitatis ꝑ malum
mortalitatis ad malum dampnatio¬
nis. uenit aut̃ saluator. ⁊ monstͣuit
aliam uiam qua ad pat̾am reuerta¬
tur homo. a bono iusticie ꝑ malũ
pene. ad bonum głe.¬
D mensam magnam sedistis con¬
siderate que uob̃ apponuntur.
et scitote qr oportet uos similia p̾pa¬
rare. Ecce dominus prandium para
reficiens uos ad meritum donec pꝰea
cenam paret in gaudio scõꝵ satians
uos ꝑ p̾mium. Tauros suos et alti¬
lia sua occidit. ut ad accionem ⁊ con¬
templationem pascamini ꝑ eos qͦꝵ
in t̾ra caro iugum portauit in la¬
bore boni oꝑis. et ad celum mens sũb¬
leuata fuerat ꝑ uolatum contempla¬
tionis. Has carnes in mensa dei ede¬
tis. ut ꝑ carnalia refecti ad sp̃ualia

Expanded text:
quod fecit patitur malum. Primus enim quod fecit patitur malum. Primus enim homo sic factus est ut proficeret de bono innocentiae, per bonum obedientiae, ad bonum gloriae. Sed mutans locum et innocentiam deserens, deficere coepit, et ire de malo iniquitatis per malum mortalitatis ad malum damnationis. Venit autem Salvator, et monstravit aliam viam, qua ad patriam revertatur homo, per bonum justitiae et malum poenae, ad bonum gd mensam magnam sedistis. Considerate quae vobis apponuntur, et scitote quia oportet vos similia praeparare . Ecce Dominus prandium paravreficiens vos ad meritum, donec postea coenam paret in gaudio sanctorum, satians vos per praemium. Tauros suos et altilia sua occidit, ut ad actionem et contemplationem pascamini per eos quorum in terra caro jugum portavit in labore boni operis; et ad coelum mens sublevata fuerat per volatum contemplationis. Has carnes in mensa Dei editis, ut per carnalia refecti ad spiritualia
Abbreviated transcription (Latin):
unt. post pͥmam tercio ꝑ iniquitatẽ.
qua ante acta pecc̃a. et dimissa itera¬
re p̾sumunt. Itaq patria ad tolerã¬
tiam nectĩa est. ne ab eat homo ꝑ ua¬
nitatem in consilio impioꝵ nec stet
at ꝑ iniquitatẽ in cathedra pestilen¬
tiẽ. Iob ad mundi iocunditatẽ mini¬
me respexerat. qui dicebat. Si uidi solẽ¬
uere cum fulgeret. ⁊ lunam inceden¬
tem ordine suo. Post diuitias mun¬
di apostatare dauid. nos ꝓhibet di¬
cens. Noli emulari in eo qui ꝓsꝑatur
in uia sua. Post pecc̃a dimissa apos¬
tatare ip̃e dominus ꝓhibet dicens. ua¬
de et amplius noli peccare et ꝓpħa. ob¬
seruabo me ab iniquitate meã. Igit᷑
homo accedens ad seruitutem dei stet
in loco suo ꝑ pacientiam. ut ñ cedat
nec recedat. Oꝑetur bonum ꝓ ad implẽ¬
do pͥmo debito patiatur. malum pro
faciat bonum. factus est homo. ut pa¬
ciatur malum fecit homo. ꝑ eo igit᷑
quod factus est facit bonum. pro eo

Expanded text:
unt. Post primam, tertio per iniquitatem, unt. Post primam, tertio per iniquitatem, qua anteacta peccata et dimissa iterare praesumunt. Itaque patientia ad tolerantiam necessaria est, ne habeat homo per vanitatem in consilio impiorum, nec stet at per iniquitatem in cathedra pestilentiae. Job ad mundi jucunditatem minime respexerat qui dicebat: Si vidi solem cum fulgeret, et lunam incedentem clare ordine suo . Post divitias mundi apostatare David nos prohibet dicens: Noli aemulari in eo qui prosperatur in via sua . Post peccata dimissa apostatare ipse Dominus prohibet, dicens: Vade et amplius noli peccare . Et propheta: Observabo me ab iniquitate mea . Igitur homo accedens ad servitutem Dei stet in loco suo per patientiam, ut non cedat nec recedat. Operetur bonum pro adimplendo primo debito, patiatur malum pro faciat bonum factus est homo, ut patiatur malum, fecit homo. Pro eo igitur quod factus est facit bonum, pro eo