comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Uarro in litteris atq uita fide homo mults & grauis in libro qũẽ
scripsit puis aut de pace. C salustium scriptor̃ẽ serie illusꝰ
& scue̾re orationis in cuius historis nociones censorias fieri atq exeree¬
tĩ uidemus in adulterio dephensu ab Annio milione loris bñ cesũ
dicit & cum dedisset pecuniam dimissum

Expanded text:
ARRO, in litteris atque vita fide homo multa et gravis, in libro quem inscripsit Pius aut De Pace, C. Sallustium scriptorem seriae illius et severae orationis, in cuius historia notiones censorias fieri atque exerceri videmus, in adulterio deprehensum ab Annio Milone loris bene caesuin dicit et, cum dedisset pecuniam, dimissum.
Abbreviated transcription (Latin):
idest collationeo cõmutationeoq nõ usitate dix̃. S nõ hercle ĩ soti
nec in ellegant̾. Hec ego pauea interim suꝑ eo libro quoꝵ inemo
de temporib retum ad usus hominum reꝑtaꝵ agebamus:
Dolescens ꝗs piam non indoctuoꝰ sparti qͦ usum̾ in t̾ra grecia
dui in cognitum fuisse dix̃. multisq post iliũ captũ tempe¬
statibus ex tra ispaniꝗ aduectũ Riserunt hoc ad illudendũ ex iis
ꝗ ibi adderant unus atq alter male homines litterati qđ gr nuo
non inꝗt in eo libro uersuoꝰ s nobis plane mãge defuit si creditis
co uersu sparta id significare qđ nos sꝑtum dioͦmus maiorem eĩs¬
ili risum subiciunt neq id tesaiterunt nisi liber ab eo prolatos
rone ita scriptum ẽ. E go sparta apudl homerũ nõ plussꝑtur signi¬
modo coput esse ex hispanis neq es ip̃s facultãte ust lebuereris

Expanded text:
id est conlationes communicationesque, non usitate dixit, set non hercle inscite id est conlationes communicationesque, non usitate dixit, set non hercle inscite nec inelegade temporibus rerum ad usus hominum repertarum agitabamus, adulescens quispiam non indoctus sparti quoque usum in terra Graecia diu incognitum fuisse dixit multisque post Ilium captum tempestatibus ex terra Hispania advectum. Riserunt hoc ad inludendum ex his, qui ibi aderant, unus atque alter, male homines litterati, quod genuNon, inquit, meo libro versus iste, sed vobis plane magister defuit, si creditis in eo versu σπάρτα id significare quod nos spartum dicimus. Maiorem illi risum subiciunt, neque id desierunt, nisi liber ab eo prolatus rone ita scriptum est: Ego σπάρτα apud Homerum non plus spartum signimodo coepit esse ex Hispania. Neque ea ipsa facultate usi Liburni; sed
Abbreviated transcription (Latin):
Ut S lepa obseruant. Nam hec inꝗt maxie uersatur deorum
iniꝗtas ꝙ deteriores sunt ĩ columiores neq optimũ quẽꝗ inter
ne id q qđ tñ suaderet factuꝵ ecͦ ne id qͦ dixit pro ne id ꝗdem
Infrequens nõ in loquendo s in libris ueterum creberimũ. Tanta
inꝗt sanctitudo fani ẽ ut numꝗͣ ꝗo uiolare sit ausus Sanctitas
esset. arrabonẽ dix̃ sexcentoo obsideo & id maluit ꝙͣ pignus di¬
cere qm̃ uis huiꝰ uocabuli in ea sententia grauior acriorq est
consumptus ẽ. E legantia utrobiq ex multitudine niu q̃sita est
Cominius inꝗt qua ascenderat descendit atq uerba gallis dedit
Uerb cominiũ dedisse gallio dicas. ꝗ nihil ꝗcꝗͣ ciuiꝗͣ dĩxerat. neq
inꝗt & arboreta magna erant. arboreta ignorabiliusꝰ uerbũ est
arbusta celebratiuo: Putabant aũt inꝗt cos ꝗ foris. atq ꝗ in
arce erant int̾ se cõmutationes & consilia facere cõmutacioneo

Expanded text:
 ἱερά observant. Nam hac, inquit, maxime versatur deorum iniquitas, quod deteriores sunt incolumiores neque optimum quemquam inter e, quod tum suaderet, facturum esse. Ne id quoque dixit pro ne id quidem, infrequens nunc in loquendo, sed in libris veterum creberrimum. Tanta, inquit, sanctitudo fani est, ut numquam quisquam violare sit ausus. Sanctitas puli Romani esset. Arrabonem dixit sescentos obsides et id maluit quam pignus dicere, quoniam vis huius vocabuli in ea sententia gravior acriorque estconsumptus est. Elegantia utrobique ex multitudine numeri quaesita est. Cominius, inquit, qua ascenderat, descendit atque verba Gallis dedit. Verba Cominium dedisse Gallis dicit, qui nihil quicquam cuiquam dixerat; neque inquit, et arboreta magna erant. Arboreta ignobilius verbum, arbusta celebratius. Putabant, inquit, eos qui foris atque qui in arce erant inter se commutationes et consilia facere. Commutationes,
Abbreviated transcription (Latin):
dum ẽ. si cum talis facit potius sui ꝗ̃ alterius uiuandi c̃ã facit
procesisset aũt argutatori isti fortasse an rephensio si cicero
ita dixisset. ut en̾im bñfici liberalit̾q facimus nõ ut cugamꝰ

Expanded text:
dus est, si, cum talia facit, sui potius quam alterius iuvandi causa facit. dus est, si, cum talia facit, sui potius quam alterius iuvandi causa facit. Processisset autem argutatori isti fortassean reprehensio, si Cicero ita dixisset: Ut enim benefice liberaliterque facimus, non ut exigamus
Abbreviated transcription (Latin):
sum̃i põt sSi ꝗs affirmat᷑ homĩes bñficoo liberalesq e̾e̾ debẽ
nõ spe aliqua cõpendii. s amore & studio honestatis pot̾it
enim cõsimilit̾ ita dicere Ned neq amicicia liberalitati: neq
liberalitas amicicie p̃bere atgumẽtum põt: cum de utroq parit̾
q̃tãt. Hec illi thetoricuo artifex dicẽ ꝗbdã uidebat᷑ ꝑite &
scient̾: s uidelicet eum uocabula rer uerꝰ ignorauisse. Na
beneficum & liberalem cicero appellat ita ut pħi appellandũ
esse censent nõ eũ ꝗ ut ip̃e ait bñficis fenerat᷑ s qui benigne
facit nulla tacita rone ad utilitatebꝰ suasꝰ redundare. N on
ergo obscuro ambiguoq argumẽto usus est s certo atq per¬
spicuo. Siꝗdem qui uere bñficus liberalisq ẽ. qua mẽte bñ
aut liberalit̾ faciat nõ q̃rit aliioꝰ eni longe nomib appellan¬

Expanded text:
sumi potest, si quis adfirmet homines beneficos liberalesque esse debere, sumi potest, si quis adfirmet homines beneficos liberalesque esse debere, non spe aliqua compendii, set amore et studio honestatis. Poterit enim consimilliberalitas amicitiae praebere argumentum potest, cum de utraque pariter quaeratur. Haec ille rhetoricus artifex dicere quibusdam videbatur perite et scienter, sed videlicet eum vocabula rerum vera ignoravisse. Nam beneficum et liberalem Cicero appellat, ita ut philosophi appellandum esse censent, non eum qui, ut ipse ait, beneficia faeneratur, sed qui benigne facit, nulla tacita ratione ad utilitates suas redundante. Non ergo obscuro neque ambiguo argumento usus est, sed certo atque perspicuo, siquidem, qui vere beneficus liberalisque est, qua mente bene aut liberaliter facit non quaeritur. Aliis enim longe nominibus appellan
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ri & debeat. Quis ꝗo liberalit̾. & bñigne facit. qua mente
quo ue cõsilio benignus liberalisq sit utrum ꝗs mutuã gr̃a spe¬
ret & cum in quem bñignuoꝰ sit ad parẽ curã sui prouocet
q̃đ facere pleriq omẽoꝰ u̾ident: an ꝗ a ñꝯͣ sit beniuolus benigni¬
tasq cum ꝑ sese ip̃a & liberalitaoꝰ delectat sine ulla recipiende
gr̃e cõtemplatione : q̃d ẽ omniũ ferme raxissimũ. Argumẽta
aũt censebat: aut probabiliꝰ ẽe̾ debere.aut ꝑspicua gͦ minĩe
controuersis: idq appodixim uocari dicebat cũ ea q̃ dubiꝰ aut
obscura sunt: ꝑ ea q̃ ambigua nõ se illustrant. Atq ut osten¬
deret bñficooꝰ liberalesq ad id q̃đ de amicicia q̃reretur qͣl argu¬
mentum exemplumq sumi nõ oportere. Eodem ĩꝗt sim u̾la¬
chro & cadem rõnis imagine. amicicia inuicem pro argumẽto

Expanded text:
quaeri et debeat, quisquis liberaliter et benigne facit, qua mente quaeri et debeat, quisquis liberaliter et benigne facit, qua mente quoque consilio benignus liberalisque sit? utrum, quia mutuam gratiam speret et eum in quem benignus sit ad parem curam sui provocet, quod facere plerique omnes videntur, an, quia natura sit benivolus benignitasque eum per sese ipsa et liberalitas delectet sine ulla recipiendae gratiae procuratione, quod est omnium ferme rarissimum? Argumenta autem censebat aut probabilia esse debere aut perspicua et minime controversa, idque apodixin vocari dicebat, cum ea quae dubia aut obscura sunt, per ea quae ambigua non sunt inlustrantur. Atque, ut ostenderet beneficos liberalesque ad id quod de amicitia quaereretur quasi argumentum exemplumve sumi non oportere, Eodem, inquit, simulacro eademque rationis imagine amicitia invicem pro argumento
Abbreviated transcription (Latin):
quaneis moribr Tebat me duexit auxit bñiuolentiq̃ cõsuietudo Sea
q̃ ꝗͣ utilitias multe cr magne consecute sunt. nõ sũnt tñꝰ ab earũ spe
cause diligendi profecte: Et enim bñfici liberalesq sumus nõ ut
exigimus gratiam: neq enim bñficium feneramur: sed natura
propensi ad liberalitatem sumuo siç amiciciq̃ non sp̃e merce¬
dis adducti. s ꝙ om̃is eius fructuo in ip̃o amore in est expec¬
tendam puramuoꝰ. Hoc cum legerẽt in cetu forte hominum
doctorum rhetoricus ꝗdam sophista utriusq lingue callens haud
sane ignobilis ex istis acutulis & minutis doctorib ꝗ G appellant̃¬
atq in desserendo tñ nõ ĩpiget usum esse existimabat argumẽto
AN tulliũ non probo neq oppoditico: s eiuodem q̃stionis cuiusq
ẽẽt ea ip̃a reoꝰ de qua q̃reret᷑ uerbisq pd uitiũ grecis apellat qd̾
accepisset. Nam bñficos inꝗt & liberales fumpsit. ad cõfir¬
mandum id: qđ de amicicia dicebat: cum ip̃m illud. & soleat

Expanded text:
consuetudo. Sed quamquam utilitates multae et magnae consecutae sunt, non sunt tamen ab earum spe causae diligendi profectae. Ut enim benefici liberalesque sumus, non ut exigamus gratiam—neque enim beneficium faeneramur, sed natura propensi ad liberalitatem sumus—, sic amicitiam non spe mercedis adducti, sed quod omnis eius fructus in ipso amore inest, expetendam putamus. Hoc cum legeretur in coetu forte hominum doctorum, rhetoricus quidam sophista, utriusque linguae callens, haut sane ignobilis ex istis acutulis et minutis doctoribus atque in disserendo tamen non impiger, usum esse existimabat argumento M. Tullium non probo neque apodictico, sed eiusdem quaestionis, cuius esset ea ipsa res de qua quaereretur; verbisque id vitium G. Nam beneficos, inquit, et liberales sumpsit ad confirmandum id quod de amicitia dicebat, cum ipsum illud et soleat
Abbreviated transcription (Latin):
Cato uocaniam legem suadenoꝰ uerbis hisce ususꝰ est prĩ¬
cipio nobis mulictꝰ magnã dotem aitulit tũ magnõ pecu¬
niam recipit: quam in uixiꝰ potãte non cõmittit. Ełam pecui¬
niam uiro muniã dat postea ubi irats facta ẽ seruũ recopti¬
tium secrari atq flagitare uiꝵ iubet Euerebãt seruus re¬
ceptitius ꝗd eẽt libri statim q̃sin allanq sunt uerrii facarde
obscuris Eatonis in libro secundo scciptum ĩuentũ ẽ recptitiũ
seruũ dio neꝗͣ & nulli p̃tii ꝗ cum uenũ eẽt datus redibitus
tari maritũ &e fagitare peccuniq̃ uidebãt ut eo ip̃o dolor
maior &e contumelia grauior uiro ꝙ eum seruuoꝰ nihili peten
enim seruucꝰ in ea re quam dũc cato aliud oĩo est ꝗͦ uerius socip¬
sit ⁊atq id cuiuis facile intellectu e: Res enim proculdubio sic
e qñ mulier dotem marito dabat : tum q̃ ex bonis suis retine¬
bat. neq add uirum tramittebat ea recuꝑare dicebatur. Sicuti

Expanded text:
CATO Voconiam legem suadens verbis hisce usus est: Principio vobis mulier magnam dotem adtulit; tum magnam pecuniam recipit, quam in viri potestatem non conmittit, eam pecuniam viro mutuam dat; postea, ubi irata facta est, servum recepticium sectari atque flagitare virum iubet. Quaerebatur, servus recepticius quid esset. Libri statim quaesiti allatique sunt Verrii Flacci De Obscuris Catonis. In libro secundo scriptum et inventum est, recepticium servum dici nequam et nulli pretii, qui, cum venum esset datus, redhibitus tari maritum et flagitare pecuniam iubebatur, ut eo ipso dolor maior et contumelia gravior viro fieret, quod eum servus nihili petendenim servus, in ea re quam dicit Cato, aliud omnino est quam Verrius scripsit. Atque id cuivis facile intellectu est; res enim procul dubio sic est: quando mulier dotem marito dabat, tum quae ex suis bonis retinebat neque ad virum tramittebat, ea recipere dicebatur, sicuti
Abbreviated transcription (Latin):
magno comeatu predaq ingenti copiant᷑. Uerbum castrense
faciłe id reperias apud auilium cãr oratores. Ex eodem ꝙo figu-¬
ra ⁊ qua lignant᷑ et pabulant᷑ & aquant. Sole inꝗrocc a so meit

Expanded text:
magno commeatu praedaque ingenti copiantur. Copiantur verbum castrense est nec magno commeatu praedaque ingenti copiantur. Copiantur verbum castrense est nec facile id reperias apud civilium causarum oratores, ex eademque figura est qua lignantur et pabulantur et aquantur. Sole, inquit, occaso. Sole
Abbreviated transcription (Latin):
notaui quẽ librum leginiuo biduo proxĩo suꝑiore Arma ĩꝗt
pleriq abiciunt: atq in eremĩ latebrant sese ibi latebrãt uerbũ
pocticum uisum ẽ: s nõ absurdũ neq asꝑum ea inꝗt dũ funt
tullii ac deincepo infra ratissimũ dubitatumq ẽ ab imperitis
intiꝗtatis an latinũ foret. Non modo aũt latinũ: s iocun¬
dius amenusq ẽt uerbũ est fruuiscor factum ẽ a fruor. Et
Ut fatiscor a fatror itꝗ fruuiscor factũ ẽ afruor E x ut fa
cus: ꝗ caste puteq lingua usus latina uidẽt in epistola
quam exul ad domitiooꝰ misit ita scripsit illi uo̾ omni uixe atq ho¬
nestate int̾dicti ego neq aqua neq igni careo  sũma glaria
fruuiscor. Noiuius in atellama qu̾e ꝑtus inscripta ẽ ͦ hoc uer¬
bo ita utitur quod mogno opere q̃siuerũt. id fruuisc nõ q̃unt
ꝗ ñõ par sit apud se fru̾uitus ẽ & romã inꝗt multis armisset

Expanded text:
notavi, quem librum legimus biduo proximo superiore. Arma, inquit, notavi, quem librum legimus biduo proximo superiore. Arma, inquit, plerique abiciunt atque inermi inlatebrant sese. Inlatebrant verbum poeticum visum est, sed non absurdum neque asperum. Ea, inquit, dum fiunt,Tulli ac deinceps infra rarissimum, dubitatunque est ab inperitis antiquitatis an Latinum foret. Non modo autem Latinum, sed iucundius amoeniusque etiam verbum est fruniscor quam fruor, et ut fatiscor a fatcus, qui caste pureque lingua usus Latina videtur, in epistula quam exul Ad Domitios misit, ita scripsit: Illi vero omni iure atque honestate interdicti, ego neque aqua neque igni careo et summa gloria fruniscor. Novius, in Atellania quae Parcus inscripta est, hoc verbo ita utitur: Quód magno opere quaésiverunt, id frunisci nón queunt. Qui non parsit ápud se, frunítus est. Et Romani, inquit, multis armis et
Abbreviated transcription (Latin):
nõ mõ ineptum hoc nõ ẽ: qđ A. Ciceto dix̃ s festiuissimum
adeo et facctissimũ ẽ: Nam cum aduersarii & obtrectatores M.
celii q̃m etat pulcro corpore formã euis. & fuciem ĩ suspitiones
⁊̃ pudicicie sccerserent illudens cicero tam absurdã criminationẽ
ꝙ fõrmã quã natura fecerat uitio darent eodem ip̃o errore quẽ
illudebat sciens usus ẽ: Et nõ penitet inꝗt. Ad celium nõ defor¬
mem esse natum. Ut uł hac ip̃a re ꝙ ita dicebat ohꝓbraret ad¬
uersariis ac ꝑ facetias ostentaret facere cos deridiculũ ꝙ prom̃
celio formã crimini darent: qi̾ arbitriũ eius fuisset: quali forq̃
nascxretur.
rie uegetande gr̃a indipisci animo ac recensere q̃ in eo libro
scripta eẽnt in uitasq existimationes laudis. aut culpe ad notamẽ¬
tis digna erat: q hec sane ꝗͣ utile exertitiũ ad cõcilandas nobis

Expanded text:
non modo ineptum hoc non est quod M. Cicero dixit, sed festivissimum non modo ineptum hoc non est quod M. Cicero dixit, sed festivissimum adeo et facetissimum est. Nam cum adversarii et obtrectatores M. Caeli, quoniam erat pulchro corpore, formam eius et faciem in suspiciones inpudicitiae accerserent, inludens Cicero tam absurdam criminationem, quod formam, quam natura fecerat, vitio darent, eodem ipso errore quem inludebat sciens usus est et non paenitet, inquit, M. Caelium, non deformem esse natum, ut vel hac ipsa re, quod ita dicebat, obprobraret adversariis ac per facetias ostentaret facere eos deridiculum, quod proinde Caelio formam crimini darent, quasi arbitrium eius fuisset, quali forma nasceretur. riae vegetandae gratia indipisci animo ac recensere quae in eo libro scripta essent in utrasque existimationes laudis aut culpae adnotamentis digna, eratque hoc sane quam utile exercitium ad conciliandas nobis,
Abbreviated transcription (Latin):
post incipunt displicere sententiq̃q in his nt̃as demutamu si dremĩe
auĩt rectr ita loꝗ penitere se se ꝙ natus sit: aut penitere ꝙ mortalio
sit aut ꝙy ex offienso forte ul neratoq corpore dolotẽ sentiat. quãdo
Is tius modi reig nec consilium sit uescrum nec arbitxiũ. s ea ĩ ora¬
tis in nr̃as ui ac necessitate nature nobis accidant Sicut heuile
inꝗunt no uoluntariũ fu̾it. Ah cclio quali forma nascerẽt cuiue
eum edix non penitere: tanq̃ in ea ca tes eẽt ut rationẽ caperet
penitendi E st hec ꝗdem quã dicunt uerbi huuisee sententis &
peniter n in uoluntariis reb nõ ꝓbe dr̃ tam & si antiquiores
perbo p̃o alio q modo usitati sunt & penitet ab eo qđ ẽ pene
apenutia dixerũt: s id aliorsum penitet: atq alio in loco
dcetur: Hũc aũt sub hac eadem siguificatione q̃ ułgo nota ẽ

Expanded text:
post incipiunt displicere sententiamque in iis nostram demutamus; neminem post incipiunt displicere sententiamque in iis nostram demutamus; neminem autem recte ita loqui paenitere sese, quod natus sit aut paenitere, quod mortalis sit aut quod ex offenso forte vulneratoque corpore dolorem sentiat, quando istiusmodi rerum nec consilium sit nostrum nec arbitrium, sed ea ingratis nostris vi ac necessitate naturae nobis accidant: Sicut hercle, inquiunt, non voluntarium fuit M. Caelio, quali forma nasceretur, cuius eum dixit non paenitere, tamquam in ea causa res esset ut rationem caperet aenitendi. Est haec quidem, quam dicunt, verbi huiusce sententia et paenitere nisi in voluntariis rebus non probe dicitur, tametsi antiquiores verbo ipso alio quoque modo usitati sunt et paenitet ab eo quod est paene et paenuria dixerunt. Sed id aliorsum pertinet atque alio in loco dicetur. Nunc autem, sub hac eadem significatione quae vulgo nota est,
Abbreviated transcription (Latin):
lus asinugor largius licinius ciuꝰ liber ẽt̃ frt̃ ĩ fando
ticulo ciccromastix Ut scribert᷑ ausi sint M. ciccronẽ parũ integte
artp ̃ prope atq inconsiderate locutum. Atq alia ꝗdem que repriben-¬
derunt neq dictu neq auditu digna sunt. Sed et᷑ enimi ꝑ lass q̃ sibi¬
metipis p̃ter cetccs esse uisi sunt rerbotũ pensitatores subtilissimi ce¬
do quale id sit considerent. A ciccro pro M cẽlio ita scripsit dã
quod obiectũ ⁊ de pudicitiꝰ quodq oĩi accusatoꝵ nõ criminib s
pocib maledictisq celebratum ⁊̃: id nunꝗ̃ tam̃ acerbe frest mauit¬
liuis Ut cum peniteat nõ deformẽ esse natuna. Hlon exisaima uit
Nerbo proprio eẽ usum: ꝙ ait peniteat : atq id proprie in eptũ esse
dicunt. Hlam penitere inꝗunt tñ dice solemus cum que upo
ficimusꝰ aut ꝙ̃ de nt̃a uoluntate nt̃oq consilio facta fanti sa naislus

Expanded text:
lus Asinius et Largius Licinus, cuius liber etiam fertur infando lus Asinius et Largius Licinus, cuius liber etiam fertur infando titulo Ciceromastix, ut scribere ausi sint M. Ciceronem parum integre atque inproprie atque inconsiderate locutum. Atque alia quidem quae reprehenderunt neque dictu neque auditu digna sunt, sed enim hoc, in quo sibimet ipsi praeter cetera esse visi sunt verborum pensitatores subtilissimi, cedo, quale id sit consideremus. M. Cicero Pro M. Caelio ita scribit: Nam quod obiectum est de pudicitia quodque omnium accusatorum non criminibus, sed vocibus maledictisque celebratum est, id numquam tam acerbe feret M. Caelius, ut eum paeniteat non deformem esse natum. Non existumant verbo proprio esse usum, quod ait paeniteat, atque id prope ineptum etiam esse dicunt. Nam paenitere, inquiunt, tum dicere solemus, cum quae ipsi fecimus aut quae de nostra voluntate nostroque consilio facta sunt, ea nobis
Abbreviated transcription (Latin):
cinuo contigit delphinũ repente inter undao ad nauisse: & dorso
intram laconitam deuexisse: tñ arionem prorsus ex eo loco corin¬
ret cuscoditi uisisse: nautas reꝗsitoo ablegato arione dissimlanter
intetrogasse et ꝗd audissent in his locio unde uenissent suꝑ arione
Eos dixisse hominem cum inde irent int̾ra italia fuisse ieumq
illic bene agitare. & studiis delectationib q urbium forere atq
Uerba arlonem cumiꝰ fidib & indumentis cum ꝗb se in saltum
ciaculauerat exticsse. N autao stupefactos conuinctoo q ire a n¬
ficiam non quisse. E am fabulam dicete lezbos. dencor inntoro si atꝙ
esie fabule argumentum. ꝙ simulacrs duo enea tenaꝵo uiserentur
telphinus uehens & homo insidens.
Tquedam fucrunt monstra hominũ: q̃ de diio ⁊ mortalũ¬
libus ĩpias falsasq opiniones prodiderũt ita nõmull
tam prodigiosi tanq uecordes exticerũt in ꝗb sunt gal¬

Expanded text:
cinus contigit. Delphinum repente inter undas adnavisse fluitantiqcinus contigit. Delphinum repente inter undas adnavisse fluitantiqin terram Laconicam devexisse. Tum Arionem prorsus ex eo loco Corinret, custodiri iussisse, navitas inquisitos, ablegato Arione, dissimulanter interrogasse ecquid audissent in his locis unde venissent super Arione? Eos dixisse, hominem, cum inde irent, in terra Italia fuisse eumque illic bene agitare et studiis delectationibusque urbium florere atqverba Arionem cum fidibus et indumentis cum quibus se in salum eiaculaverat extitisse, navitas stupefactos convictosque ire infitias non quisse. Eam fabulam dicere Lesbios et Corinthios atque esse fabulae argumentum, quod simulacra duo aenea ad Taenarum viserentur, delquidam fuerunt monstra hominum, quod de dis inmortalibus impias falsasque opiniones prodiderunt, ita nonnulli tam prodigiosi tamque vecordes extiterunt, in quibus sunt Gal
Abbreviated transcription (Latin):
intellectis pecunĩq ceteraq sua ut hẽrent dedisse uitam mõ sibi. ut
parcetẽt orauisse. nautas p̃cium eiꝰ haro cõmisse ritũ ẽẽ illatenuo
Ut ei necem afferre ꝑ uim suis manib temꝑarent: s ĩꝑauisse ut
iam statim coram desileret p̾cepo in mare: homo inꝗt ibi t̾rituo
sepe uite omni ꝑdita id unũ postes orauit ut pͥus q̃ mortẽ op¬
peteret inducere ꝑmitterent sua sibi oĩa indumẽta et fides cape̾
et canere carmen casus illiuo sui consolabile. feros et in maneo
nautas prolubiũ tum audiendi subit: qđ orauerat sĩ petrat. Atq
men qđ orinthiũ dicit᷑ uoce sublatissima cantauit. Ed postrema
cantus cũ fidib ornatuq omi sicut stabat canebatq ciecit sese pro¬
cul in profundum. H aute haud quaꝗͣ dubitantes ꝗd ꝑisset cur¬
sum quem facere crꝑant tenuerũt. Sed nonũ & mirũ et piu fa¬

Expanded text:
intellecta, pecuniam ceteraque sua, ut haberent, dedisse, vitam modo sibi ut intellecta, pecuniam ceteraque sua, ut haberent, dedisse, vitam modo sibi ut parcerent oravisse. Navitas precum eius harum commiseritum esse illactenus ut ei necem adferre per vim suis manibus temperarent, sed imperavisse ut iam statim coram desiliret praeceps in mare. Homo, inquit, ibi territus, spe omni vitae perdita, id unum postea oravit, ut priusquam mortem obpeteret, induere permitterent sua sibi omnia indumenta et fides capere et canere carmen casus illius sui consolabile. Feros et inmanes navitas prolubium tamen audiendi subit; quod oraverat impetrat. Atque men quod orthium dicitur voce sublatissima cantavit. Ad postrema cantus cum fidibus ornatuque omni, sicut stabat canebatque, iecit sese procul in profundum. Navitae, hautquaquam dubitantes quin perisset, cursum quem facere coeperant tenuerunt. Sed novum et mirum et pium fa
Abbreviated transcription (Latin):
oio no discimus. eut ꝑͥuoꝰ tesis timuos ꝗ̃ inteligamus cui discerꝰ
sint Uiuptas aũt inꝗt uel utilitas talium disciplinaꝵ in poso pr̃¬
cipqs existit cum perfecte absoluteq sunt. In principiis u̾oͦ ip̃is ĩ¬
ꝑti & in suaues uidentur.
Eleri admõ & cohibili oratione uocumq filo tereti arione
meticineus t̾ra atq insula omni lesbiuo fuit: Eum ationẽ Rex
corynthi periander amicũ amatũq hũit artis gr̃a. Is inde a Rege
proliciscit᷑ t̾ram inditas siciliam atq italiã iuscere. Ubi eo uen̾it
aureoq omniũ mentesq & utriusq t̾re urbib demulsit. ĩ questib
istic. & uoluptatib amoribq hominũ fu̾it Iste postea grandi pec¬
cunia & re bonꝰ multa copiosus corynchum ĩstituit redire. Hlauẽ
ĩo & nautas et notiores amicicioresq sibi corynthioo delegit. s eo
corynchios homine acepto nauiq in altum prouecta prede peciũes
cupidos cepisse consilium de necando arione. Tum illũ ibi ꝑnicie

Expanded text:
o non discimus aut prius desistimus quam intellegamus cur discenda sint. Voluptas autem, inquit, vel utilitas talium disciplinarum in postprincipiis existit, cum perfectae absolutaeque sunt; in principiis vero ipsis ineptae et insuaves videntur.ELERI admodum et cohibili oratione vocumque filo tereti et candMethymnaeus, terra atque insula omni Lesbius fuit. Eum Arionem rex Corinthi Periander amicum amatumque habuit artis gratia. Is inde a rege proficiscitur, terras inclutas Siciliam atque Italiam visere. Ubi eo venit auresque omnium mentesque in utriusque terrae urbibus demulsit, in quaestibus istic et voluptatibus amoribusque hominum fuit. Is tum postea grandi pecunia et re bona multa copiosus Corinthum instituit redire, vnavem igitur et navitas, ut notiores amicioresque sibi, Corinthios delegit. Sed eos Corinthios, homine accepto navique in altum provecta, praedae pecuniaeque cupidos cepisse consilium de necando Arione. Tum ilium ibi, pernicie
Abbreviated transcription (Latin):
piu litem addicito : Si am̃bo pñteo sol occasuo suprema pepestas
ꝑnt los inꝗt in inediũ relinquemus. Ulgus unmedio die sõlo
uitium is tuc putat. & si dicus in meduimͦ ponẽ a q esse solor¬
cõputat &ꝓrobabilius significantiusq sic dici uidebit si S
grauiter tullit : Ingullos mundiu̾s subtilius q est ꝓcuro gallie
aut contra gallos. am punguiora hec absoluterã qs suns f¬
muil inꝗt forms factis elo quentiq dignitate actimomia e fidto¬
tia pariter pccllebat ut facile in tilligerẽt magnã iuabide pro¬

Expanded text:
 sol occasus suprema tempestas esto. Nos, inquit, in medium relinquemus. Vulgus in medio dicit; nam vitium esse istuc putat et, si dicas in medium ponere, id quoque esse soloecon putant; set probabilius significantiusque sic dici videbitur, si quis graviter tulit. In Gallos mundius subtiliusque est quam cum Gallis aut contra Gallos; nam pinguiora haec obsoletioraque sunt. Simul, inquit, forma, factis, eloquentia, dignitate, acrimonia, confidentia pariter praecellebat, ut facile intellegeretur magnum viati
Abbreviated transcription (Latin):
Pagrumi uaticanũ Et ciusdem agri domini psidem appela¬
latum accepamus a uaticiniis: que ui ac ĩstinctu eiuis do
in co agro ficri solita ẽẽnt: s preter hanc cãmrem uarro m
infima noua uia ꝙ co in loco diuinitus uor edita erat its
uaticanus ds nominatuo penes quem essent ꝓococe mdione
inpina m uaticano sillabs E Idarcho q uagite dicait expͥmẽ¬
te uerbo sonũ uocis recentis¬

Expanded text:
agrum Vaticanum et eiusdem agri deum praesidem appellatum acceperamus a vaticiniis quae vi atque instinctu eius dei in eo agro fieri solita essent. Sed praeter hanc causam M. Varro in infima nova via, quod eo in loco divinitus vox edita erat, ita Vaticanus deus nominatus penes quem essent vocis humanae ae prima in Vaticano syllabast idcircoque vagire. dicitur, exprimente verbo sonu
Abbreviated transcription (Latin):
onus ut in speculo uno ymagines unius ri plurin ap paueesu
Sumut s peculum in loco certo poĩtum nihil imaginiet palior su
tranqla tup fuaat ymagines. Item si rectius speculũ spectes
imuob fuar tug dius modilut caput deorsum uideãt pede nsir¬
suaꝰ Eeddit ae cãs rea disciplina cur is er ꝙͣ uisiones follaent
sumã in aqua cõspiciunt᷑ maiora ad oculos fansticũa mesuo
ab oculis sunt minora. S aũt longitudines. qt alticud ites adig¬

Expanded text:
nus, ut in speculo uno imagines unius rei plures appareant; item ut speculum in loco certo positum nihil imaginet, aliorsum translatum faciat imagines; item si rectus speculum spectes, imago fiat tua eiusmodi, ut caput deorsum videatur, pedes sursum. Reddit etiam causas ea disciplina cur istae quoque visiones fallant, ut quae in aqua conspiciuntur maiora ad oculos fiant, quae procul ab oculis sunt, minora. Κανονική autem longitudines et altitudines voc
Abbreviated transcription (Latin):
heophrastus pħoꝵ ꝑitissimus omes in paphagloĩa ꝑdices
bina corda hr̃e dicit. Theopompuos in bisalcis lepores
binꝰ iecora
Uoꝵ nascendo non caput. sed pedes primi extiterãt qui
in utero uartoᷤ dict capite infimo nixos sur sum pedib elars
ño ut hom̃is nͣqꝰ ẽ sed ut arboris. nam pedes cruraq arboris ap
pellat ramos caput stirpem atq caudicẽ: Quando ĩg riquit
contra natuxã forte cõuersi in pedes brachiis plerunq didueas
retineri solent egruisq tunc mulieres enitunt. huius ꝑicdi
deprecandi gt̃s are̾ statute sunt rome duab carmentib quaꝵ¬

Expanded text:
horum peritissimus, omnes in Paphlagonia perdices bina corda habere dicit, Theopompus in Bisaltia lepores bina iecora nascendo non caput, sed pedes primi extiterant, qui in utero Varro dicit capite infimo nixos, sursum pedibus elatis, non ut hominis natura est, sed ut arboris. Nam pedes cruraque arboris ramos appellat, caput stirpem atque caudicem. Quando igitur, inquit, contra naturam forte conversi in pedes, brachiis plerumque diductis, retineri solent, aegriusque tunc mulieres enituntur, huius periculi deprecandi gratia arae statutae sunt Romae duabus Carmentibus, qua
Abbreviated transcription (Latin):
facile ex omnib nosceretur.
Hlanus pocta & pleriq cum eo ciusdem muse uiri sũmis
assiduisq laudib hos Uirgilii uersus ferebant ꝗb ułcanu
& uenerẽ uinctos mixtosq iure̾ c̃oiugii tẽ lege ne᷑ oꝑiendã uere¬
cunda quadã translatione uerborũ cum oñdexet demõstraret q
protexit sic enim scripsit ea uerba locutuo optatos tedit ãplex
placidũq petiuit. c̃õiugis infuxus gremio ꝑ mẽbrꝰ soporẽ. Mdi

Expanded text:
facile et ex omnibus nosceretur. ANUS poeta, et plerique cum eo eiusdem Musae viri, summis adsiduisque laudibus hos Vergilii versus ferebat, quibus Vulcanum et Venerem iunctos mixtosque iure coniugii, rem lege naturae operiendam, verecunda quadam translatione verborum, cum ostenderet demonstraretque, protexit. Sic enim scripsit: Ea verba locutus Optatos dedit amplexus placidumque petivit Coniugis infusus gremio pe
Abbreviated transcription (Latin):
cin uronque neqt cruds && tecocts s tempore suo adulro meturoloe
emnun drebi significatio e &e nõ iam qđ non scgnius Modo fe¬
aeros itmpametum duuis augustuo duobo greci rerbis ellegontutiẽ
cpinebatt oie am ce dicere in sermonib && scribere in epł̃s solituit
sepauit in hisce uersibꝰ. Frigidus agricolam si qñ conun t itbei
sqalti forent qui mor celoꝰ propands sereno. Matute doe cust
giniissime ista duo oerbes diuint. Namq ĩ properatse renaoust

Expanded text:
ia sunt neque caduca et decocta, sed tempore suo adulta maturataqurimum verbi significatione, non iam, quod non segnius, sed quod feverbi temperamentum divos Augustus duobus Graecis verbis elegantissime exprimebat. Nam et dicere in sermonibus et scribere in epistulis solitseparavit in hisce versibus: Frigidus agricolam si quando continet imber, Multa, forent quae mox caelo properanda sereno, Maturare datur. Elegantissime duo
Abbreviated transcription (Latin):
rmariũ creatũ septĩo consulem dixisse. Adhec ego rescrip¬
upserat tecideretur: Nam & uarro sans aꝑte ꝗđ dici
sorterit edocuit & ego aduersus eum. ꝗ doctus eẽ dicibat

Expanded text:
C. Marium creatum septimo consulem dixisse. Ad haec ego rescripC. Marium creatum septimo consulem dixisse. Ad haec ego rescripscripserat decideretur; nam et Varro satis aperte quid dici oporteret edoc
Abbreviated transcription (Latin):
fecerat pent alterius auxorem in matrimoniũ & acapit
I deiñ cui es uxor fuerat. fornt̾ fecit repetit eanden
contraddiait ellegant̾ inꝗt & probabilit exꝑte posterioris
uiri fortis Exotẽ sibi reddi postulantis hoc dictiis si ni
cet lex redde si nõ placet redde Iugit aũt ꝑliniũ señ¬
ciolam istã quã putauit ẽẽ argutissimã uicio nõ carere
ꝗd̾ ꝯrete S. dt̃ ẽ uinũ in sidiosum &e sub falso laudissp̃
latens. Nichil enim minus cõuerti ex cõtrario id ip̃m d¬
uersus eundem põt atq ita apͥore illo uiro forte dici Si
placet lex nõ reddo si nõ placet nõ reddo:
scriptum fuit me illi iam ttium scripsisse Iex
me rescripsit petiuitq ut rone dicerem cur tertiũ ac ño ftio
quart dicendũ eĩt qm̃ rome doctũ uirum dicete audisser
ardio & quarto consul nõ tertiũ quartũq. Idq in prĩcipio
lbri celiũ scripsisse c ꝗntũ claudium in libꝰ duode uicesiõ

Expanded text:
fecerat, petit alterius uxorem in matrimonium et accepit. fecerat, petit alterius uxorem in matrimonium et accepit. Is deinde cuia uxor fuit fortiter fecit. Repetit eandem; contradicitur. Eleganter, inquit, et probabiliter ex parte posterioris viri fortis, uxorem sibi reddi postulantis, hoc dictum est: Si placet lex, redde; si non placet, redde. Fugit autem Plinium, sententiolam istam, quam putavit esse argutissimam, vitio non carere Et est vitium insidiosum et sub falsa laudis specie latens; nihil enim minus converti ex contrario id ipsum adversus eundem potest, atque ita a priore illo viro forte dici: Si placet lex, non reddo; si non placet, non reddo. scriptum fuit me illi iam tertium scripsisse. Is ad me rescripsit petivitque ut rationem dicerem cur tertium ac non tertio quarto dicendum esset, quoniam Romae doctum virum dicere audisset tertio et quarto consul, non tertium quartum que; idque in principio libri III. Coelium scripsisse et Quintum Claudium in libro undevicesimo
Abbreviated transcription (Latin):
cortrouersiam pͥncipis nescio quę dice̾ & in uolucta sensum
Lerdero ꝙ uolũs uocumq turbas fundere ceteris om̃ib ex code¬
Iuliano aũt male ac misere rubente ce sudante s u de blae¬
atis usuũ multis milib finẽ aliqñ fec̃. Egressiq iñ sumis
amici familiaresq eiꝰ iulianũ ꝑsecuti ꝗd nã exist maret pe¬
contati sł: atq ibi ulianus festiuissime nolite q̃rere inq
qđ sentiã adolesceno. hic sine cõtrouersio discetus est
linius secundus existimatus ẽ esse etatio sue doctissimus¬
Is libros reliꝗt quos studiosorũ inscripsit. haud medus
fidius usq q̃q asꝑnendos: In his libris multa uarie ad oblect¬
das eruditorũ hominũ autes ponit. Restrx ã pleras ꝙ so¬
tentias quas indeclinandis controuersiio lepide argutra
dcãs putat sicuti hãt ꝙͦ sententiã ponit ex huimẽ con¬
trouersia: Uirt fortis p̃mio qd̾ optauerit donẽt᷑. ꝗ fortiic

Expanded text:
controversiam principia nescio quae dicere et involucra sensuum controversiam principia nescio quae dicere et involucra sensuum verborumque volumina vocumque turbas fundere, ceteris omnibus ex cohosexultantibus, Iuliano autem male ac misere rubente et sudante. Sed ubi deblateratis versuum multis milibus finem aliquando fecit egressique inde sumus, amici familiaresque eius Iulianum prosecuti, quidnam existimaret, percontati sunt. Atque ibi Iulianus festivissime Nolite quaerere, inquit, quid sentiam; adulescens hic sine controversia disertus estLINIUS SECUNDUS existimatus est esse aetatis suae doctissimusIs libros reliquit quos Studiosorum inscripsit, non medius fidius usquequaque aspernandos. In his libris multa varie ad oblectandas eruditorum hominum aures ponit. Refert etiam plerasque sententias quas in declamandis controversiis lepide arguteque dictas putat. Sicuti hanc quoque sententiam ponit ex huiuscemodi controversia: Vir fortis praemio quod optaverit donetur. Qui fortiter
Abbreviated transcription (Latin):
migris meditans ce cxercens̃ ad cãs rome orandas eloquẽtie lafie
facuiltatem. atq is rogat uilianũ uti sese audiat declamantemi
prefatur a rogantius. & clatius ꝙ̃ etati eiꝰ decebat. ac deinde iubet
erponi controuersias. aderat nobis cum ibi Iuliani sectator uue¬
mi prumptus & proficieno. et offendens iam in eo qđ ille apud
Iulians aurco ⁊ prccpiti stare & subitaris dictione ꝑiculũ sui
comode ⁊̃ explicabile dici põt Ea controuersis fuit huĩce modi
te io septen indices cognoscant eaq snĩs sit tata quã plu¬
tes ex co nõie dixerint : cum septem iudicts cognouissent duo
censuerũt teum ex illo mulctandum duo alii peccunis tres rila
capiee puni endũ petit̾ ad supplitiũ ex sñis triũ uidicũ ꝙ
contra dic hac ille audita nec considerata neq aliis ot ꝓpon¬
rent ex pectatis incipit statim mira celeritate in sademt hanc

Expanded text:
magistris meditans et exercens ad causas Romae orandas eloquentiae Latinae magistris meditans et exercens ad causas Romae orandas eloquentiae Latinae facultatem; atque is rogat Iulianumlulianum, uti sese audiat declamantem. praefatur arrogantius et elatius quam aetatem eius decebat, ac deinde iubet exponi controversias. Aderat ibi nobiscum Iuliani sectator, iuvenis promptus et proficiens et offendens iam in eo, quod ille aput Iuliani aures in praecipiti stare et subitaria dictione periculum sui incommode inexplicabile dici potest. Ea controversia fuit huiusmodi: De reo septem iudices cognoscant eaque sententia sit rata, quam plures ex eo numero dixerint. Cum septem iudices cognovissent, duo censuerunt reum exilio multandum, duo alii pecunia, tres reliqui capite puniendum. Petitur ad supplicium ex sententia trium iudicum et contradicit. Hac ille audita nec considerata neque aliis, ut proponerentur, expectatis, incipit statim mira celeritate in eandem hanc
Abbreviated transcription (Latin):
diuiino cõsilio sed ui ip̃a &e magnitudine terũ factum putamꝰ
uut facies crgo in casu pa aut facii quadrigãiu scripsisse axist¬
mamus facie̾ aũt in nullo axteri libro script̾um reꝑi In casu aũt
iccedit Lucilius in libto septimo ꝗ te dilignt etatis facieq tue
so fautorẽ ostendit se fore amicum pollicratue Sunt tñ nõ pa¬
ua ꝗ utrobiq fãcii legant. Sed .C. cesar in libto de analogia
sicundo hinꝰ die &e hĩũ specie dicendũ putat. Ego qͦ in uigue¬
as salustii sum̃e fidei et reuerende uenistatis libro die cãũ pat̾o¬
iuens scriptum. Uerba hec itu erant uix tecims ꝑte die reliqͣ
plon enĩs puto argutio iã istam recipiendam ut die dictũ q̃ĩꝰ
ex diȩ existimemus
Um antonio ioliano rethore ꝑ feriarum tp̃s estiuarum
decedere ex urbis estu uolentes neapolim concesseramus.
at ibi erat adolescens tũc ꝗs piã exditiorib cum utriusq lingue

Expanded text:
divino consilio, sed vi ipsa et magnitudine rerum factum putamus. divino consilio, sed vi ipsa et magnitudine rerum factum putamus. Aut facies ergo in casu patrio aut facii Quadrigarium scripsisse existimandum est; facie autem in nullo veteri libro scriptum repperi. In casu auteaccedit. Lucilius in libro septimo: Qui te diligat, aetati facieque tuae se Fautorem ostendat, fore amicum polliceatur; sunt tamen non pauci qui utrobique facii legant. Sed C. Caesar in libro De Analogia secundo huius die et huius specie dicendum putat. Ego quoque in Iugurtha Sallustii summae fidei et reverendae vetustatis libro die casu patrio scriptum inveni. Verba haec ita erant: Vix decima parte die reliqua. Non enim puto argutiolam istam recipiendam, ut die dictum quasi ex die existimemusUM Antonio Iuliano rhetore, per feriarum tempus aestivarum decedere ex urbis aestu volentes, Neapolimconcesseramus. Atque ibi erat adulescens tunc quispiam ex ditioribus cum utriusque linguae
Abbreviated transcription (Latin):
adhotrentes sic aũt dies dii a ueterib dictũ ẽ ut fames fata
ꝑnicies ꝑnicii progenies progenii. Luxuries luxurii acies a
As. enim cãto in oratione quã de bello carthagnnensi compeste
ita scripsit. pueri atq mulicreo extrudebant᷑ fami cã. Laba
in xii. rugosum atq fami plenũ. Si señs in bystoriaꝵ librono¬
ma nos inferende ꝑnicii cã uenisse. ꝑ aucuuiꝰ ĩ paulo p̃r sũpts
nr̃e progenii patris. EN mariuo in iliadis xxi. Alt̾a pars te
uitassent fluminis undas Idem marius ĩ xiii. an mancos sen
simulacheũ in morte silentũ E grachuo de legib promulgatio
in luxurii cũ aiunt instrui & ibidem infrgͦ ita scriptum est
psont ea luxuries que netessatio parent uite cã propt̾ qđ
ipparet cum ab eo quod ẽ luxuries luxurii patrio casu dixisse
ꝙ tullius in oratione qua sextũ roscium defendit ꝑnicii cã¬

Expanded text:
abhorrentes. Sic autem dies, dii a veteribus declinatum est, ut fames fami, abhorrentes. Sic autem dies, dii a veteribus declinatum est, ut fames fami, pernicies pernicii, progenies progenii, luxuries luxurii, acies acii. M. enim Cato in oratione, quam De Bello Carthaginiensi composuit, ita scripsit: Pueri atque mulieres extrudebantur fami causa. Lucilius in XII.: Rugosum atque fami plenum. Sisenna in Historiarum libro VI.: Romanos inferendae pernicii causa venisse. Pacuvius in Paulo: Patér supreme nóstrae progenií patris. Cn. Matius in Iliadis XXI.: Altera pars acii vitassent fluminis undas. Idem Matius in XXIII.: An maneat specii simulacrum in morte silentum. C. Gracchus De Legibus Promulgatis: Ea luxurii causa aiunt institui; et ibidem infra ita scriptum est: Non est ea luxuries, quae necessario parentur vitae causa, per quod apparet eum ab eo quod est luxuries luxurii patrio casu dixisse. M. quoque Tullius, in oratione qua Sextum Roscium defendit, pernicii
Abbreviated transcription (Latin):
facies & facici: sed facies in ordine scriptum fuit & contra ꝑa.
grminũ facii neq id abesse a quadam cõsuetudine pͥsca existimi¬
dies scripsit pro dici in hoc uersu Postrema longinqua dico
cum fecerit eas. Ciceronẽ qͦ affiriat ceselluis inoratione quã
pro publio sexto feat dies scripsisse pro dici qđ ego ĩpensa ma
conꝗsitis ueterib libris plusculio ita ut ceselliuo aĩt scriptum
ĩuẽni Uerba sunt hec. M tullii eꝗteo uo̾ daturos illius dici
penao quo archa factum ħcle ẽ ut facile is credam q̃ scapseto
idiographũ librum Uirgilii sese ĩpexisse in quo ita scciptũ ãt
Libra dics somni q pareo ubi fecerit horas .i. libra dici sto¬
niq sed sicit hoc in loco dies a uirgilio scriptum uĩr its ĩde
Uersu non dubium ẽ. ꝗn scripserũt p̾ro dici munerꝰ letieati
dii. qd impinoreo dei legunt ab insolentiꝯ silicet uocis estas

Expanded text:
facies et facii. Sed facies in ordinem scriptum fuit et contra per i facies et facii. Sed facies in ordinem scriptum fuit et contra per i geminum facii, neque id abesse a quadam consuetudine prisca existimadies scripsit pro diei in hoc versu: Postremae longinqua dies quod fecerit aetas. Ciceronem quoque adfirmat Caesellius in oratione, quam Pro P. Sestio fecit, dies scripsisse pro diei, quod ego inpensa opera conquisitis veteribus libris plusculis ita, ut Caesellius ait, scriptum inveni. Verba sunt haec M. Tullii: Equites vero daturos illius dies poenas; quocirca factum hercle est, ut facile his credam, qui scripserunt, idiographum librum Vergilii se inspexisse, in quo ita scriptum est: Libra dies somnique pares ubi fecerit horas, id est Libra diei somnique. Sed sicut hoc in loco dies a Vergilio scriptum videtur, ita in illo versu non dubium est, quin dii scripserit pro diei: Munera laetitiamque dii, quod inperitiores dei legunt, ab insolentia scilicet vocis istius
Abbreviated transcription (Latin):
iterũ scuto scutũ ꝑcunit atq de loco hominẽ iteꝵ proiecit. Eo
pacto ei sub galłicũ gladiũ successit. atq hispanico pectus hausu
Deinde continuo humerũ dexstrũ eodem cõcessu incidit atq
tiaessit usq̃ donce subuertit ne gallus impetũ icti het̃et. bi
cum cutit coput p̃cdit torquẽ detraxit. eamq sanguino letã
sibi in colla ĩponit. Quo ex fucto ip̃e poseitiq euis torq̃i
sunt cognominati ab hoc tito mãlio cꝰ cũ pugnã quadrigarius
aduersum latinos edito cum eẽt consul filiũ suũ securi ꝑcussit
ꝗspeculatũ ab co missus int̾dicto hostem aqͦ ꝓuocatꝰ fuerat occideãt
Uod aũt suprascriptũ ẽ in & claudii uerbis ꝑꝑ magnitu¬
Sic eni pleraq etas ueterum declinauit hec faciẽs huius
sillo qđ añscriptum erat oblitterato. ASeminimus & ĩ tibur¬
thi biblotheca ĩuenire nos in codem claudii libro scriptũ utrumq

Expanded text:
iterum scuto scutum percutit atque de loco hominem iterum deiecit; eo iterum scuto scutum percutit atque de loco hominem iterum deiecit; eo pacto ei sub Gallicum gladium successit atque Hispanico pectus hausit; deinde continuo umerum dextrum eodem successu incidit neque recessit usquam, donec subvertit, ne Gallus impetum in ictu haberet. Ubi eum evertit, caput praecidit, torquem detraxit eamque sanguinulentam sibi in collum inponit. Quo ex facto ipse posterique eius Torquati sunt cognominati. Ab hoc Tito Manlio, cuius hanc pugnam Quadrigarius quoniam postea bello adversum Latinos cum esset consul, filium suum securi percussit, qui speculatum ab eo missus, . . interdicto, hostem, a quo provocatus fuerat, occideratuod autem supra scriptum est in Q. Claudi verbis: Propter magnituSic enim pleraque aetas veterum declinavit: haec facies, huius illo quod ante scriptum erat oblitterato. Meminimus etiam in Tiburti bibliotheca invenire nos in eodem Claudii libro scriptum utrumque
Abbreviated transcription (Latin):
studio pugnantib manu significare cẽp̃ ut uteinq gescerent
pugnare factis pausa ẽ. E xͦ templo silentio facto cũm uoce
maxĩa cõclamat si ꝗs secum pugnare uellet uti ꝓditet. Ne¬
nõ audebat ꝓꝑ magnitudinẽ & inmanitatẽ fuciei. Deinde
pallus itridere cepit atq lingua exerrate. Id subito p̃dolitũ
Est ciudã tico manilio sum̃o gn̾e nato tantũ fagitiũ ciuita.¬
ti accidere etanto exercitu neminem prodire. Is ut dico pro¬
cessit. neq passus t̃ uirtutẽ romanã agallo turpit̾ spoliaris
Scuto pedes tri & gladio hispanico. cinctus contra gallũ con¬
stitit. meti magno ea cõgressio in ip̃o ponete utroq exeratu
ĩspectante facta ẽ ita ut añ dixi constit̾unt. Sallus sus
discplina scuto proiecto cautabundus. Manluis aĩo magis
ꝙ arte confisuio scutũ scuto ꝑcussit. atq statũ galli cont̃bauit
Dum se galluo iteꝵ codem pacto cõstitud̃ studet Manlius

Expanded text:
studio pugnantibus, manu significare coepit utrisque, quiescerent. studio pugnantibus, manu significare coepit utrisque, quiescerent. Pugnae facta pausa est. Extemplo silentio facto cum voce maxima conclamat, si quis secum depugnare vellet, uti prodiret. Nemo audebat propter magnitudinem atque inmanitatem facies. Deinde Gallus inridere coepit atque linguam exertare. Id subito perdolitum est cuidam Tito Manlio, summo genere gnato, tantum flagitium civitati adcidere, e tanto exercitu neminem prodire. Is, ut dico, processit neque passus est virtutem Romanam ab Gallo turpiter spoliari. Scuto pedestri et gladio Hispanico cinctus contra Gallum constitit. Metu magno ea congressio in ipso ponti, utroque exercitu inspectante, facta est. Ita, ut ante dixi, constiterunt: Gallus sua disciplina scuto proiecto cunctabundus; Manlius, animo magis quam arte confisus, scuto scutum percussit atque statum Galli conturbavit. Dum se Gallus iterum eodem pacto constituere studet, Manlius
Abbreviated transcription (Latin):
Itus manliũs sum̃o loco natus. ad pͥmeq nobilis fuit
& malio cognomẽtu factũ ẽ. Torquatus cam̃ cognomẽs
fuisse accepimꝰ. torquis ex auro ĩ duuias quã ex hosteͦ queta
xeciderat detractã induit s ꝗs hostis & qd̾ genus ꝙͣ formidã¬
e uastitatis & q̃tum insolens prouocator & cuiꝰ mõi fuerit
pugna decertatũ. Ecdaudius primo annaliũ putissime atq
illus trissime simplici atq ⁊̃ compta orõnis antique suauitate des¬
cipsit. quem locum ex eo libro pħs fauorinus cũ legeret nõ
minorib quan afficiq animũ suũ motib pulsibq diꝰcebat ꝙ̃
si ip̃e corã depugnantes eos spectaret. Uerbꝰ R. claudii ꝗb
pugna istꝰ depi̾cta ẽ ascripsi. Cum int̾in gallus ꝗdã nudꝰ
p̃tr᷑ scutũ. & gladios duos torque atq armilis decoratus pro¬
aessit ꝗ & uirib & magnitudine & adolescentis simłq uirtute
cctis antistabat. Is maxĩe prelio cõmotto atq utrius q sum̃o

Expanded text:
 adprimeque nobilis fuit. i Manlio cognomentum factum est Torquatus. Causam cognomenti fuisse accepimus torquis ex auro induviasinduvies, quam ex hoste quem occiderat detractam induit. Sed quis hostis et quid genus, quam formidandae vastitatis et quantum insolens provocator et cuimodi fuerit pugna decertatum, Q. Claudius primo Annalium purissime atque inlustrissime simplicique et incompta orationis antiquae suavitate descripsit. Quem locum ex eo libro philosophus Favorinus cum legeret, non minoribus quati adficique animum suum motibus pulsibusque dicebat, quam si ipse coram depugnantes eos spectaret. Verba Q. Claudi, quibus pugna ista depicta est, adscripsi: Cum interim Gallus quidam nudus praeter scutum et gladios duos torque atque armillis decoratus processit, qui et viribus et magnitudine et adulescentia simulque virtute ceteris antistabat. Is maxime proelio commoto atque utrisque summo
Abbreviated transcription (Latin):
liboras sensin pͥmores emouemus ac sp̃m̃ atq animã poniro
cum dicimus nos neq profuxo intentoq flaui uois inec poo¬
uns labris pronũtiamus sed ce spititũ &e labras ql antra neo¬
met ip̃od colxrcemus. hoc idem fit ut in co qd̃ dicmue suiego
& ubi mihi. Nam sicuti cum ad

Expanded text:
labeas sensim primores emovemus ac spiritum atque animam porro cum dicimus nos, neque profuso intentoque flatu vocis neque proiectis labris pronuntiamus, sed et spiritum et labeas quasi intra nosmet ipsos coercemus. Hoc idem fit et in eo, quod dicimus tu, ego i et mihi. Nam sicuti, cum ad