comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uionem. ⁊ memoria p̾sto est. ⁊ obli¬
uio Nemoria qua meminerim
obliuio quã meminerim. I quidẽ
obliuio. nisi priuatio memorie: Oͦ¬
modo ergo adest ut eam meminetĩ.
qͣndo cum adest meminisse ñ possũ:
At si qd̾ meminimꝰ memoria retine¬
mus. obliuionẽ autẽ nisi meminis¬
semus. nequaqͣm possemus audito is¬
to nomine. rem que illo significatur
agnosc̾e. memoria retinetur obliuio.
Ad est ergo ne obliuicamur: que cũ
adest obliuiscimur. An ex hoc intelli¬
gitur. ñ ꝑ se ip̃am inse memorie cũ e¬
am meminim̃. sed ꝑ imaginẽ suam:
Quia si ꝑse ip̃am presto esset obliuio.
non ut meminissemꝰ sedut obliuis¬
cerem᷑ efficeret. Et hoc quis tandem in¬
dagabit: Quis comp̾hendet quomo¬
do sit: Ego certe dñe laboro hic:⁊ la¬
boro ĩ me ip̃o. Factus sum mͥ terra dif¬
ficultatis: ⁊ sudoris nimii. Neq enĩ
nũc scrutamur plagas celi. aut si de¬
tum interualla dimetimur: uł ter¬

Expanded text:
vionem, et memoria praesto est et oblivionem, et memoria praesto est et oblivio; memoria qua meminerim, oblivio quam meminerim. Sed quid est oblivio, nisi privatio memoriae? Quomodo ergo adest ut eam meminerim, quando cum adest meminisse non possum? At si quod meminimus memoria retinemus; oblivionem autem nisi meminissemus, nequaquam possemus audito isto nomine, rem quae illo signagnoscere, memoria retinetur obliuio. adest ergo, ne obliuiscamur, quae cum adest, obliuiscimur. an ex hoc intellegitur non se per ipsam inesse memoriae, cum eam meminimus, sed per imaginem suam, quia, si per se ipsam praesto esset obliuio, non ut meminissemus, sed ut obliuisceremur, efficeret? et hoc quis tandem indagabit? quis conprehendet, quomodo sit? Ego certe, domine, laboro hic et laboro in me ipso: factus sum mihi terra difficultatis et sudoris nimii. neque enim nunc scrutamur plagas caeli aut siderum interualla demetimur uel ter
Abbreviated transcription (Latin):
ĩesset ĩmemoria mea. nullo modo
recordater. quid huius nõis signifi¬
caret sonus. Nec egrotantes agnos¬
cerẽt salute nominata quid esset
dictũ: nisi eadem imago uimemo¬
rie teneret᷑ qͣmuis ip̃a res abesset a
corpore. Nomino numeros quib nu¬
meranᷤ. En adsunt ĩ memoria mea:
ñ imagines eoꝵ: sed ip̃i. Nomino i¬
maginẽ solis ⁊ hec adest ĩmemoria
imaginis euis: sed ip̃am recolo ip̃a
mͥ reminiscẽti presto est. Nomino me¬
moriam: ⁊ agnosco qd̃ nomino. Et
ubi agnosco qd̃ nomino nisi ĩ ip̃a
memoria: Num et ip̃a ꝑ imagiriẽ
suam sibi adest. ac non ꝑse ip̃am:
Quid cũ obliuionẽ nomino atq iti¬
dem agnosco qd̃ nomino. unde ag¬
nofc̾em. nisi meminissem: Non eun¬
dem sonum nõis dico: sed rem quã¬
significat. Quam si oblitus essem.
quid ille ualeret sonus: Agnosce¬
re utiq non ualetẽ. Ergo cũ memo¬
riam memini: ꝑ se ip̃am sibi p̾stoẽ.
ip̃a memoria. Cum u̾o memini obli¬

Expanded text:
esset in memoria mea, nullo modo esset in memoria mea, nullo modo recordarer, quid huius nominis significaret sonus, nec aegrotantes agnoscerent salute nominata, quid esset dictum, nisi eadem imago ui memoriae teneretur, quamuis ipsa res abesset a corpore. nomino numeros, quibus numeramus: en assunt in memoria mea non imagines eorum, sed ipsi. nomino imaginem solis, et haec adest in memoria imaginis eius, sed ipsam recolo: ipsa mihi reminiscenti praesto est. nomino memoriam et agnosco quod nomino. et ubi agnosco nisi in ipsa memoria? num et ipsa per imaginem suam sibi adest ac non per se ipsam? Quid, cum obliuionem nomino atque itidem agnosco quod nomino, unde agnosco rem, nisi meminissem? non eundem sonum nosignificat; quam si oblitus essem; quid ille valeret sonus, agnoscere utique non valerem. Ergo cum memoriam memini, per seipsam sibi praesto est ipsa memoria: cum vero memini obli
Abbreviated transcription (Latin):
si quotiens tristiciam metũ ue nomi¬
namus. tociens merere uel timere coge¬
remur: Et tamen ñ ea loquerem᷑: nisi
ĩ memoria nr̃a non tantũ sonos nomi¬
num scd̃̾m imagines ĩ pressas sensib
corporis. sed etiam rerũ ip̃arum notio¬
nes ĩueniremꝰ. quas nulla ianua car¬
nis accepimus sed eas ip̃e animus per
exꝑientiam passionũ suarũ sentiens.
memorie cõmendauit: aut ip̃a sibi hec
et iam non cõmendata retinuit. Su
trum i magines annon. quis facile di¬
xerit: Nomino quippe lapidem: nomi¬
no solum. Cum res ip̃e non ad sunt sen¬
sib meis: ĩ memoria sane mea p̾sto sũt
cimagines earum. Nomino dolorẽ cor¬
poris net mͥ adest cum nicħ dolet. Et¬
nisi tam̾ adeẽt imago euis ĩmemori¬
a mea: nescirem quid dic̾em, nec eũ
in disputando a uoluptate discerne¬
rem. Nomino salutẽ corporis cũ sal¬
uus sum corpore. Ad est mͥ quidẽ res
ip̃a uerũptanẽ nisi ⁊ uago eius

Expanded text:
si quotiens tristitiam metumue nomisi quotiens tristitiam metumue nominamus, totiens maerere uel timere cogeremur? et tamen non ea loqueremur, nisi in memoria nostra non tantum sonos nominum secundum imagines inpressas a sensibus corporis sed etiam rerum ipsarum notiones inueniremus, quas nulla ianua carnis accepimus, sed eas ipse animus per experientiam passionum suarum sentiens memoriae conmendauit aut ipsa sibi haec etiam non conmendata retinuit. Sed utrum per imagines an non, quis facile dixerit? nomino quippe lapidem, nomino solem, cum res ipsae non adsunt sensibus meis; in memoria sane mea praesto sunt imagines earum. nomino dolorem corporis, nec mihi adest, dum nihil dolet; nisi tamen adesset imago eius in memoria mea, nescirem quid dicerem, nec eum in disputando a uoluptate discernerem. nomino salutem corporis, cum saluus sum corpore; adest mihi res ipsa; uerum tamen nisi et imago eius
Abbreviated transcription (Latin):
trem. recondi illic possũt sapete ñ possũt.
Ridił̾m est. het illis similia putare.
nec tamẽ sunt oĩmodo dissimilia. I
ecte de memoria ꝓfero. cum dico qua¬
tuor esse ꝑturbatõnes aĩmi cupidita¬
dem leticiam. metũ. tristiciam. Et qͥd¬
quid de his disputare potuero. diuidẽdo
singła ꝑspenies sui ciuiꝰq generis. et
difiniendo. ibi ĩueno quid dicam
atq inde ꝓfero. Nec tam̃ ulla earum
ꝑturbatõne ꝑturbor cũ eas reminiscẽ¬
do cõmemoro. Et anteqͣm recolerent᷑ a
me. ⁊ retrastarent᷑. ibi erant. ꝓpterea ĩ
de ꝑrecordatõem potuere depromi Forte
ergo sicut de uentre cibus ruminando.
sic ista de memoria recordando ꝓferunt᷑.
Cur igitur inore cogitatõis ñ sentitur
a disputante. hoc est a reminiscente leti¬
cie dulcedo. uł amaritudo mesticieᷤ. An
ĩ hoc dissimile est qd̃ non undiq simi¬
le est: Quis enĩtalia uolens loqueret᷑.

Expanded text:
trem recondi illic possunt, sapere non possunt. trem recondi illic possunt, sapere non possunt. ridiculum est haec illis similia putare, nec tamen sunt omni modo dissimilia. Sed ecce de memoria profero, cum dico quattuor esse perturbationes animi, cupiditatem, laetitiam, metum, tristitiam, et quidquid de his disputare potuero diuidendo singula per species sui cuiusque generis et definiendo, ibi inuenio quid dicam atque inde profero, nec tamen ulla earum perturbatione perturbor, cum eas reminiscendo conmemoro; et antequam recolerentur a me et retractarentur, ibi erant; propterea inde per recordationem potuere depromi. forte ergo sicut de uentre cibus ruminando, sic ista de memoria recordando proferuntur. cur igitur in ore cogitationis non sentitur a disputante, hoc est a reminiscente, laetitiae dulcedo uel amaritudo maestitiae? an in hoc dissimile est, quod non undique simile est? quis enim talia uolens loqueretur,
Abbreviated transcription (Latin):
ditate sum memor aliqͣndo. Et econtra¬
rio tristiciã meam p̾teritam letus remi-¬
niscor ⁊ tristisleticiam. Qd̃ mirandũ
non est de corpore. Aliud enĩ animus. a¬
luid corpus. Itaq si p̾teritũ dolorem cor-¬
poris gaudens memini. ũ ita mirum est.
Hic uero cum aĩmus sit ip̃a etiam me-¬
moria. nam ⁊ cũ mandamꝰ aliquidut
memorit̾ habeatur. dicimus. uide ut il¬
lud ĩ aĩo habeas ⁊ cũ obliuisci. dicimꝰ
ñ fuit in aĩo. ⁊ elapsum est animo. ip¬
sam memoriã uocantes animum: Cũ er-¬
goita sit: quid est hoc qd̃ cum tristici-¬
am meam p̾teritam letus memini.
aĩmus habet leticiam ⁊memoria tristi-¬
ciam. letusq est animus ex eo qd̃ in est
ei leticia. memoria u̾o ex eo qd̾ in est ei
tristicia. tristis non est. Nũ forte ñꝑ
tinet ad aĩmum: Quis hoc dycerit: Nu¬
mirum ergo memoria quasi uenter
est ammi leticia u̾o atq tristicia qua¬
si cibus dulcis ⁊ amarus. Cum me¬
morie comendant᷑. quasi traiecta ĩuẽ¬

Expanded text:
ditate sum memor. aliquando et e contrario tristitiam meam transactam laetus reminiscor et tristis laetitiam. quod mirandum non est de corpore: aliud enim animus, aliud corpus. itaque si praeteritum dolorem corporis gaudens memini, non ita mirum est. hic uero cum animus sit etiam ipsa memoria — nam et cum mandamus aliquid, ut memoriter habeatur, dicimus: "uide, ut illud in animo habeas", et cum obliuiscimur, dicimus: "non fuit in animo" et "elapsum est animo", ipsam memoriam uocantes animum — cum ergo ita sit, quid est hoc, quod cum tristitiam meam praeteritam laetus memini, animus habet laetitiam et memoria tristitiam laetusque est animus ex eo, quod inest ei laetitia, memoria uero ex eo, quod inest ei tristitia, tristis non est? num forte non pertinet ad animum? quis hoc dixerit? nimirum ergo memoria quasi uenter est animi, laetitia uero atque tristitia quasi cibus dulcis et amarus: cum memoriae conmendantur, quasi traiecta in uen
Abbreviated transcription (Latin):
go amo. cũ dm̃ meumi amo: Quuis ẽ
ille suꝑ caput aĩe mee: Pet ip̃am ani¬
mam meam ascendam ad illum: tnͣsi¬
bo uim meam qua hereo corpori: ⁊ ui¬
taliter cõpagem eus repleo. Non ea
ui reperio dm̃ meũ. Nam reꝑiret et e¬
quus ⁊ mulus quib ñ est ĩtellectus.
et est eadem uis qua uiuũt etiã eorũ
corpora. Est alia uis ñ solum qua ui¬
uifico. sed etiam qua sensifico carnẽ
meamz qͣm mͥ fabricauit dñs iubens

Expanded text:
go amo, cum deum amo? quis est go amo, cum deum amo? quis est ille super caput animae meae? per ipsam animam meam ascendam ad illum. transibo uim meam, qua haereo corpori et uitaliter compagem eius repleo. non ea ui reperio deum meum: nam reperiret et equus et mulus, quibus non est intellectus, et est eadem uis, qua uiuunt etiam eorum corpora. est alia uis, non solum qua uiuifico sed etiam qua sensifico carnem meam, quam mihi fabricauit dominus, iubens
Abbreviated transcription (Latin):
sensib iuidex ratio. Hoĩes aũt possũt
int̾rogare ut ĩuisibilia dei ꝑ ea que
fc̃a sunt intellecta conspiciant sed
amore subdũtur eis. ⁊ subditi iudica¬
re non possunt. Nec respondẽt ista int̾¬
rogantib: nisi iudicantib. Nec uocẽ
suam mutant. id est spẽm suam. si alꝰ
tantum uideat. alius aũt uidens inter¬
roget ut aliter illi appareat alit̾ huic:
sed eodem mͦ utriq apparens. illi mu¬
ta est. huic loquit᷑ ĩ mo uero om̃ib lo¬
quit᷑. S illi ĩtelligunt. qui ei uocem
acceptam foris ĩtus cumu̾itate conferũt
u̾itas enim dicit mͥ. Non est deus tuus
t̾ra ⁊ celum: neq om̃e corpus. Hoc di¬
cit eoꝵ natura uidenti. Moles ẽmi
nor est ĩ parte qm̃ in toto. Iam tu me¬
lioͭ es. tibi dico aĩa. qͣm tu uegetas mo¬
lem corporis tui. p̾bens ei uitam: quod
nullũ corpus p̾stat corpori. Reus aũt
tuuis. etiã tibi uite. uita est. Quid er¬

Expanded text:
sensibus iudex ratio. homines autem possunt sensibus iudex ratio. homines autem possunt interrogare, ut inuisibilia dei per ea, quae facta sunt, intellecta conspiciant, sed amore subduntur eis et subditi indicare non possunt. nec respondent ista interrogantibus nisi indicantibus nec uocem suam mutant, id est speciem suam, si alius tantum uideat, alius autem uidens interroget, ut aliter illi appareat, aliter huic, sed eodem modo utrique apparens illi muta est, huic loquitur: inmo uero omnibus loquitur, sed illi intellegunt, qui eius uocem acceptam foris intus cum ueritate conferant. ueritas enim dicit mihi: "non est deus tuus caelum et terra neque omne corpus". hoc dicit eorum natura. uident: moles est, minor in parte quam in toto. iam tu melior es, tibi dico, anima, quoniam tu uegetas molem corporis tui praebens ei uitam, quod nullum corpus praestat corpori. deus autem tuus etiam tibi uitae uita est. Quid er
Abbreviated transcription (Latin):
ad me: ⁊ dixi michi. Tu qui es: Et res¬
pondi. Homo. Et ette corpus ⁊ aĩa ĩ
me mͥ p̾stosũt: unum ext̾uis. ⁊ alteꝵ
ĩt̾iuis. Quid hoꝵ est unde querere debu¬
i d̃m meum. quẽ quesieram ꝑcorpus.
a terra usq ad celum. quousq potui
mittere nũcios radios oculoꝵ meoꝵ ⁊
S meluis qd̾ int̾uis. Ei quippe tenũci¬
abant om̃s nuncii corꝑales p̾sidenti.
et udicanti. de respõsionib celi ⁊ ter¬
re. ⁊ omniũ que ĩ eis sunt: dicentiũ
ñ sumus deus: sed ip̃e fecit nos. Hõ ĩ¬
terior cognouit hec ꝑ ext̾ioris ministe¬
riũ. ego interior cognoui hec. Ego ego
anunus ꝑ sensũ corporis mei interro¬
gauz mundi molem de deo meo: ⁊ res¬
pondit mͥ ñ ego sum: sed ip̃e me fecit.
Nonne omĩbz quib ĩteger sensus est.
apparet hec species: Cur non omĩb
eadem loquit᷑: Aĩalia pusilla ⁊ ma¬
gna uident eã sed int̾rogare neqũt.
Non em̃i p̾posita est ineis nũtiantib

Expanded text:
ad me et dixi mihi: "tu quis es"? etresad me et dixi mihi: "tu quis es"? etrespondi: "homo". et ecce corpus et anima in me mihi praesto sunt, unum exterius et alterum interius. quid horam est, unde qui Deum meum, quem jam quaesiveram per corpus a terra usque ad coelum, quousque potui mittere nuntios, radios oculorum meorum?  melius quod interius. ei quippe renuntiabant omnes nuntii corporales praesidenti et iudicanti de responsionibus caeli et terrae et omnium, quae in eis sunt, dicentium: "non sumus deus" et: ipse fecit nos. homo interior cognouit haec per exterioris ministerium; ego interior cognoui haec, ego, ego animus per sensum corporis mei. interrogaui mundi molem de deo meo, et respondit mihi: non ego sum, sed ipse me fecit. Nonne omnibus, quibus integer sensus est, apparet haec species? cur non omnibus eadem loquitur? animalia pusilla et magna uident eam, sed interrogare nequeunt. non enim praeposita est in eis nuntiantibus
Abbreviated transcription (Latin):
bi fulget aĩe mee qd̃ non capit locꝰ.
et ubi sonat. qd̃ non rapit tempus:
et ubi olet qd̃ non spargit flatus:
et ubi sapit. quod non minuit eda¬
cidas: ⁊ ubi heret. qd̾̃ non diuellit sa¬
cietas. Hoc est qd̃ amo. cum dm̃ me¬
um amo. Et quid est hoc: In t̾rogaui
t̾ram: ⁊ dixit non sum. Et quecũq
ĩ eadem sunt: idem confessa sunt. Int̾¬
regaui mare. ⁊ abyssos. ⁊ reptilia a¬
nimarũ uiuarũ. ⁊ responderũt nõ
sumus deus tuus: quere suꝑ nos. In¬
t̾rogaui auras flabiles. ⁊ inquiu̾nt.
Riniu̾sus aer cum ĩcolis siuis. fallitur
anaximenes ñ sumus deus Introga¬
u celum. solem. lunam. stellas:. neq
nos sumus deus quẽ quenis ĩquiunt.
Et dixiom̃b his. que cirtũstãt fores cor¬
nis mee. Dicite in de deo meo qd uos
non estis. dicite mͥ de illo aliquid. Et
exclamauerũt uoce magna. Ip̃e fecit
nos. In terrogatõ mea intentio mea⁊
responsio eoꝵ species eoꝵ. Et direxi me

Expanded text:
bi fulget animae meae, quod non capit locus, bi fulget animae meae, quod non capit locus, et ubi sonat, quod non rapit tempus, et ubi olet, quod non spargit flatus, et ubi sapit, quod non minuit edacitas, et ubi haeret, quod non diuellit satietas. hoc est quod amo, cum deum meum amo. Et quid est hoc? interrogaui terram, et dixit: "non sum"; et quaecumque in eadem sunt, idem confessa sunt. interrogaui mare et abyssos et reptilia animarum uiuarum, et responderunt: "non sumus deus tuus; quaere super nos". iterrogaui auras flabiles, et inquit uniuersus aer cum incolis suis: "fallitur Anaximenes; non sum deus". interrogaui caelum, solem, lunam, stellas: "neque nos sumus deus, quem quaeris", inquiunt. et dixi omnibus, quae circumstant fores carnis meae: dicite mihi de deo meo, quod uos non estis, dicite mihi de illo aliquid. et exclamauerunt uoce magna: ipse fecit nos. interrogatio mea intentio mea et responsio eorum species eorum. et direxi me
Abbreviated transcription (Latin):
diui nescio douec fiant tenebre mee
sicut meridies ĩ uultu tuo. ñ dubi¬
a sed certa conscientia. Dñe amote
ꝑcussisti cor meum u̾botuo: ⁊ ama¬
uite. Sed. ⁊ celum ⁊ terta. ⁊ oĩa q̃ ĩ
eis sunt. ecte undiq mͥ dicunt ut amẽ
te: nͨ cessãt dicere om̃ib. ut sint ĩ excus¬
sabiles. Altuis aũt tu misereb̾is cui
misericors fi̾ns. Alioquin. celum ⁊ ter¬
ra surdis lo quunt᷑ laudes tuas. Quid
aũt amocum te amo: Non speciem
corporis nec decus temporis. nec cando¬
tem lucis. ecce istis amicũ oculis: non
dulces melodias cantilenarũ omimo-¬
darũ. non floꝵ ⁊ unguẽtoꝵ ⁊ aroma¬
tum suaue olentia: non manna. ⁊ mel¬
la. ñ menbra acceptabilia carnis ample¬
xib. Non hec amo cum dm̃ meũ amo
et tamẽ amo qͣndam lucem. ⁊ quandã
uocem.⁊ quẽdam odorem. ⁊ quendã
cibum. et quendam ãplexum. cum a-¬
mo dm̃ meum: lucem. uocem. odorẽ.
cibum. amplexũ. int̾ioris hõis mei u¬

Expanded text:
diu nescio, donec fiant tenebrae meae diu nescio, donec fiant tenebrae meae sicut meridies in uultu tuo. Non dubia, sed certa conscientia, domine, amo te. percussisti cor meum uerbo tuo, et amaui te. sed et caelum et terra et omnia, quae in eis sunt, ecce undique mihi dicunt, ut te amem, nec cessant dicere omsabiles. altius autem tu misereberis cui misericors fueris: alioquin caelum et terra surdis loquuntur laudes tuas. quid autem amo, cum te amo? non speciem corporis nec decus temporis, 15 non candorem lucis ecce istis amicum oculis, non dulces melodias cantilenarum omnimodarum, non florum et ungentorum et aromatum suauiolentiam, non manna et mella, non membra acceptabilia carnis amplexibus, non haec amo, cum amo deum meum. et tamen amo quandam lucem et quandam uocem et quendam odorem et quendam cibum et quendam amplexum, cum amo deum meum, lucem, uocem, odorem, cibum, amplexum interioris hominis mei, u
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃m diiudico. Sic itac audiar. Tu em̃
dñe diuidicas me quia. ⁊ si nemo scit
hõim que sũt hominis nsi sp̃c homĩs
qui in ip̃o est. Tñ est aliqͥd hõis quod
nec ip̃e scit sp̃c hõis qui in ip̃o est. Tu
autẽ dũe sc̃is eius oĩa qui fecisti eum.
Ego u̾o qͣmuis pre tuo conspectu me
despiciam. ⁊ estinem me t̾ram. ⁊ cine-¬
rem. tam̃ aliquid de te scio qd̃ de me
nescio. Et certe uidemus nũc ꝑ specu¬
lum ĩ enigmate nũdũ facie ad faciẽ.
Et ideo qͣmdiu ꝑegrinor abste. mͥ sũ
p̾sentior qͣm tibi. ⁊ tam̾ te noui nul
lomͦ posse iolari. Ego u̾o quib tẽ¬
ptatõib resistere ualeam. quib ue
non ualeam. nescio. Et spes est. quia
fidelis es: qui nos ñ sinis temptari
suꝑ qͣm possumus ferre. sed facis cũ
temptatõe etiam exitum: ut possimꝰ
sustinere. Confitear ergo quid de
me sciam. confitear. ⁊ quid de me
nesciam q̃m ⁊ qd̃ de me scio. te mͥ
lucente scio: ⁊ qd̃ de me nescio. tacs¬

Expanded text:
m diiudico. sic itaque audiar. Tu enim, domine, diiudicas me, quia etsi nemo scit hominum, quae sunt hominis, nisi spiritus hominis, qui in ipso est, tamen est aliquid hominis, quod nec ipse scit spiritus hominis, qui in ipso est, tu autem, domine, scis eius omnia, qui fecisti eum. ego uero quamuis prae tuo conspectu me despiciam et aestimem me terram et cinerem, tamen aliquid de te scio, quod de me nescio. et certe uidemus nunc per speculum in aenigmate, nondum facie ad faciem; et ideo, quamdiu peregrinor abs te, mihi sum praesentior quam tibi et tamen te noui nullo modo posse uiolari; ego uero quibus temptationibus resistere ualeam quibusue non ualeam, nescio. et spes est, quia fidelis es, qui nos non sinis temptari supra quam possumus ferre, sed facis cum temptatione etiam exitum, ut possimus sustinere. confitear ergo quid de me sciam, confitear et quid de me nesciam, quoniam et quod de me scio, te mihi lucente scio, et quod de me nescio, tam
Abbreviated transcription (Latin):
imagniẽ suam ĩmemoria conscribe¬
bat. qͣndo id etiam qd̃ iam notatum
ĩuenit. p̾sentia sua. delet obliuio: Et
tamẽ quocũq mͦ. licet sit modus is¬
te ĩ comp̾hensibilis. ⁊ ĩ explicabilis.¬
etiam ip̃am obliuionẽ meminisse
me certus sum: qua id qd memineri¬
mus obruitur. Magna uis est memo¬
tie. nescio quid horrendum deus meus.
ꝓfunda ⁊ infinita multiplicitas
et hoc aĩmus est: ⁊ hoc ip̃e ego sum. Qd
ergo sum deus meus. que natura sum
uaria multimoda uita. ⁊ ĩmensa ue¬
hementꝰ. Etce ĩmemorie mee campis et
antris. ⁊ cau̾nis ĩnumerabilib. atq ĩ¬
numerabilit̾ plenis ĩnum̾abiliũ re-¬
rum generib. siue ꝑimagines sicut oĩ¬
um corporũ. sine ꝑp̾sentiã sicut arti-¬
um. siue ꝑ nescio quas notiones uł
notatões sicut affestionũ animi qͣs
et cũ aĩmius ñ patitur memoriatenet.
cũ in animo sit quicqͥd est ĩmemoria.
ꝑ hec oĩa discurro ⁊ uolito hac ⁊ illac:

Expanded text:
imaginem suam in memoria conscribeimaginem suam in memoria conscribebat, quando id etiam, quod iam notatum inuenit, praesentia sua delet obliuio? et tamen quocumque modo, licet sit modus iste inconprehensibilis et inexplicabilis, ipsam obliuionem meminisse me certus sum, qua id quod meminerimus obruitur. Magna uis est memoriae, nescio quid horrendum, deus meus, profunda et infinita multiplicitas; et hoc animus est, et hoc ego ipse sum. quid ergo sum, deus meus? quae natura sum? uaria, multimoda uita et inmensa uehementer. ecce in memoriae meae campis et antris et cauernis innumerabilibus atque innumerabiliter plenis innumerabilium rerum generibus siue ium corporum; sive per praesentiam, sicut artium; sive per nescio quas notiones vel notationes, sicut affectionum animi; quas et cum animus non patitur, memoria tenet, cum in animo sit quidquid est in memoria: per haec omnia discurro et volito; hac illac
Abbreviated transcription (Latin):
est. meminisse me obliuionẽ; An dic¬
turus sum ñ esse ĩ memoria mea qd̃ me¬
mini: An dicturus sũ adhoc inẽẽ obli¬
uionẽ ĩ memoria mea. ut ñ obliuiscar:
Utrumq absurdissimũ est. Quid il¬
lud t̾cium: Quo pacto. ⁊ dicam ima¬
ginẽ obliuionis teneri memoria mea.
non ip̃am obliuionẽ cum eam memi¬
nr. Quo pacto ⁊ hoc dicam: Quando¬
quidẽ cum ĩprimit᷑ rei cuiꝰq unagoĩ
memoria: prius necesse est. ut adsit res
ip̃a. unde illa imago possit ĩprimi. ic
eñ chartaginis memini. sic omĩum
locoꝵ quib ĩterfui: sic facies hominũ
quas uidi: ⁊ ceteroꝵ sensuum nũcia¬
ta sic ip̃ius corporis salutẽ siue dolorẽ.
Cum pͥsto essent ista: cepit ab eis ima¬
gines memoria quas intueret p̃sen¬
tes et retractarẽ animo. cũ illa ⁊ absẽ¬
tia reminiscerer. Si ergo ꝑ imagiem
suam ñ ꝑse ip̃ar in memoria tenet᷑
obliuio. ip̃a utiq ad erat. ut euis ima-¬
go caperet᷑. Cum autẽ adesset. quomͦ

Expanded text:
est meminisse me obliuionem? an dicturus sum non esse in memoria mea quod memini ? an dicturus sum ad hoc inesse obliuionem in memoria mea, ut non obliuiscar? utrumque absurdissimum est. quid illud tertium? quo pacto dicam imaginem obliuionis teneri memoria mea, non ipsam obliuionem, cum eam memini? quo pacto et hoc dicam, quandoquidem cum inprimitur rei cuiusque imago in memoria, prius necesse est, ut adsit res ipsa, unde illa imago possit inprimi? sic enim Carthaginis memini, sic omnium locorum, quibus interfui, sic facies hominum, quas uidi, et ceterorum sensuum nuntiata, sic ipsius corporis salutem siue dolorem: cum praesto essent ista, cepit ab eis imagines memoria, quas intuerer praesentes et retractarem animo, cum illa et absentia reminiscerer. si ergo per imaginem suam, non per se ipsam in memoria tenetur obliuio, ipsa utique aderat, ut eius imago caperetur. cum autem adesset, quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
us. ⁊ idoneus est mͥ tutor meus. Idem
eñi ipse est. qui genuit me. ⁊ tuetur
me ⁊ tu ip̃e es oĩa bona mea: tu om̃ĩpt
qui mecũ es: ⁊ prius qͣm tecum sim.
Indicabo ergo talib qualib uibes ut
seruiam: ñ quis fuerim: sedquis iã
sim. ⁊ quis adhuc sum. Sed ueq me

Expanded text:
us et idoneus est mihi tutor meus; idem us et idoneus est mihi tutor meus; idem ipse est enim, qui genuit me et tuetur me, et tu ipse es omnia bona mea, tu omnipotens, qui mecum es et priusquam tecum sim. indicabo ergo talibus, qualibus iubes ut seruiam, non quis fuerim, sed quis iam sim et quis adhuc sim; sed neque me
Abbreviated transcription (Latin):
is. Tu autẽ dñe delectatus odore sc̃i tẽ¬
quaqͣm deserens cepta tua. consumma
ĩꝑfecta mea. Hic est fructus cõfessionũ
meaꝵ ñ qͣlis fuerĩ sed qͣlis sim ut hoc
confitear. ñ tantum corãte secreta ex¬
ultatione cũ tremore. ⁊ secreto mero-¬
re cũ spe. sed etiam ĩ aurib credentiũ
filioꝵ hõim sotioꝵ gaudii mei ⁊ con¬
sortiũ mortalitatis mee ciuiũ meoꝵ et
mecum ꝑegrinoꝵ p̾cedentiũ. ⁊ conseq̃¬
tium. ⁊ comitum uie mee. Hii sũt ser¬
ui fui fr̃es mei. quos filios tuos esse
uoluisti. dños meos quib iussistuit
seruiam. si uolo tecum de te uiuere. Et
hoc mͥ u̾buni tuũ parum erat. siloquẽ¬
do p̃ciperet. nisi ⁊ faciendo p̾iret: Et e¬
go id ago factis. ⁊ dictis idago suba¬
lis tuis. nimis cũ ingenti ꝑiculo: nisi
quia sub aus tuis. Tibi subdita est aĩa
mea. ⁊ ĩfirmitas meatibi nota est. Par¬
uulus sũ: seduiuit semper pater me¬

Expanded text:
is. tu autem, domine, delectatus odore sancti temis. tu autem, domine, delectatus odore sancti temquaquam deserens coepta tua consumma inperfecta mea. Hic est fructus confessionum mearum, non qualis fuerim, sed qualis sim, ut hoc confitear non tantum coram te secreta exultatione cum tremore et secreto maerore cum spe, sed etiam in auribus credentium filiorum hominum, sociociuium meorum et mecum peregrinorum, praecedentium et consequentium et comitum uiae meae. hi sunt serui tui, fratres mei, quos filios tuos esse noluisti dominos meos, quibus iussisti ut seruiam, si uolo tecum de te uiuere. et hoc mihi uerbum tuum parum erat si loquendo praeciperet, nisi et faciendo praeiret. et ego id ago factis et dictis, id ago sub alis tuis nimis cum ingenti periculo, nisi quia sub alis tuis tibi subdita est anima mea et infirmitas mea tibi nota est. paruulus sum, sed uiuit semper pater me
Abbreviated transcription (Latin):
qͣntum ad te accedam munere tuo.⁊
orare pro me. cũ audierint qͣntum
retarder pond̾e meo: Indicabo me ta¬
libus. Non eñi paruus est fructus do-¬
mine. deus meus ut a multis tͥ gr̃e
agantur de nobis. ⁊ a multis rogeris
ꝓnobis. Amet ĩ me frat̾nuᷤ animus.
qd̃ amandum doces. ⁊ doleat ĩme qd̃
dolendũ doces. Animus ille hoc faciat
frat̾nus ñ extraneus: ñ filioꝵ alienoꝵ.
quoꝵ os locutũ est uanitatẽ: ⁊ dexte¬
ra eoꝵ. dextera iniquitatis. sed frater¬
nus ille. qui cũ approbat me. gaudet
de me: cum aũt impbat me. contris¬
tatur ꝓme. Quia siue approbet me.¬
siue ĩprobet. diligit me. Indicabome
talibz.Respirent ĩbonis meis. suspi¬
rent ĩ malis meis. Bona mea. ĩstitu¬
ta tua sũt. ⁊ donatua, mala mea. de¬
licta mea sũt: ⁊uidicia tua. Respi¬
rent ĩ illisz suspirent ĩ his. Et hym¬
nus. ⁊ fietus ascendant ĩ conspetum¬
tuum. de frat̾nis cordib turibulis tu¬

Expanded text:
quantum ad te accedam munere tuo, et quantum ad te accedam munere tuo, et orare pro me, cum audierint, quantum retarder pondere meo? indicabo me talibus. non enim paruus est fructus, domine deus meus, ut a multis tibi gratiae agantur de nobis et a multis rogeris pro nobis. amet in me fraternus animus quod amandum doces, et doleat in me quod dolendum doces. animus ille hoc faciat fraternus, non extraneus, non filiorum alienorum, quorum os locutum est uanitatem, et dextera eorum dextera iniquitatis, sed fraternus ille, qui cum approbat me, gaudet de me, cum autem inprobat me, contristatur pro me, quia siue approbet siue improbet me, diligit me. indicabo me talibus: respirent in bonis meis, suspirent in malis meis. bona mea instituta tua sunt et dona tua, mala mea delicta mea sunt et indicia tua. respirent in illis et suspirent in his, et hymnus et fletus ascendant in conspectumtuum de fraternis cordibus, turibulis tu
Abbreviated transcription (Latin):
p̾terita mala eoꝵ. quia iã carent eis Nec
ideo delectat qi mala sũt: sed q fuerũt
et ñ sũt: quo itaq fructu dñe meus.
mũe tue securior qͣm ĩnocentia sua. Q
fructu queso. etiam hõib corã te con-¬
fiteor ꝑhas litteras adhuc quis egosĩ.
non quis fuerim: Nam illum fructũ
uidi. ⁊ cõmemoraui. Sz quis adhuc
sim. ecce ĩ ip̃o tempore cõfessionũ mea¬
rũ. ⁊ multi hoc nosse cupiũt. qui me
nouerũt.⁊ me ñ nouerũtz qui ex me
uel de me aliquid audierũt. Ez au¬
riseoꝵ ñ est ad cor meũ: ubi ego sũ
quicũq sum. Uolũt gͦ audire cõfi¬
tentem me quid ip̃e intus sinr: quo
nec oculum. nec aurem. nec mentẽ
possũt intendere. Credituri tamẽ uo¬
lunt nr̃quid cognituri: Dicit eñi e¬
is caritas qr boni sũt. non mentiri
me de me cõfitentem, ⁊ ip̃a meis cre-¬
dit mͥ. Sed quo fructu id uolunt: An
congratulari mͥ cupiunt. cũ audierĩt

Expanded text:
praeterita mala eorum, qui iam carent eis, nec praeterita mala eorum, qui iam carent eis, nec ideo delectat, quia mala sunt, sed quia fuerunt et non sunt. quo itaque fructu, domine meus, e tuae securior quam innocentia sua, quo fructu, quaeso, etiam hominibus coram te confiteor per has litteras adhuc, quis ego\' sim, non quis fuerim? nam illum fructum uidi et conmemorauL sed quis adhuc sim ecce in ipso tempore confessionum mearum, et multi hoc nosse cupiunt, qui me nouerunt, - et non me nouerant, qui ex me uel de me aliquid audierunt, sed auris eorum non est ad cor meum, ubi ego sum quicumque sum. uolunt ergo audire confitente me, quid ipse intus sim, quo nec oculum nec aurem nec mentem possunt intendere; credituri tamen uolunt, numquid cognituri? dicit enim eis caritas, qua boni sunt, non mentiri me de mp confitentem, et ipsa in eis credit mihi. Sed quo fructu id nolunt? an congratulari mihi cupiunt, cum audierint,
Abbreviated transcription (Latin):
et supra tẽporib taleserant. notantur ĩ
eo libro. ⁊ demonstr̃atur: ⁊ manifestat᷑i¬
bi salutifera illa admonitio sp̃c tui ꝑ ser¬
uum tuũ bonũ. ⁊ pium audete ne quis uoᷤᷤ
decipiat ꝑ philosophiã ⁊ inanẽ seduccõ¬
nẽ scd̾m traditõem hoĩm. scd̃m elementa
om̃is plenitudo diuinitatis corporaliter.
Et ego illo tẽpore scis tu lumẽ cordis me¬
i. q̃m nondũ mͥ hec apłica nota erãt. Hoc
tam̃ solo delectabar ĩ illa exhordatione.
qd ñ illam aut illã sectam. sed ip̃am q̃
et assequerer. ⁊ tenerẽ. ato ãplexarer.
fortiter excitabar sermone illo: ⁊accen¬
debar. ⁊ ardebã. Et hoc solũ me ĩtanta fla¬
grantia refringebat. qd̃ nomẽ xp̃i non
ipso lacte matris tenerũ cor meũ pie bi¬
berat

Expanded text:
et supra temporibus tales erant, notantur in et supra temporibus tales erant, notantur in eo libro et demonstrantur, et manifestatur ibi salutifera illa admonitio spiritus tui per seruum tuum bonum et pium: uidete, ne quis uos decipiat per philosophiam et inanem seductionomnis plenitudo divinitatis corporaliter. Et ego illo tempore, scis Tu, lumen cordis mei, quoniam nondum mihi haec apostolica nota erant, hoc tamen solo delectabar in illa exhortatione, quod non illam aut illam sectam, sed ipsam quaet adsequerer et tenerem atque amplexarer fortiter, excitabar sermone illo et accendebar et ardebam, et hoc solum me in tanta flagrantia refrangebat, quod nomen Christi non ipso adhuc lacte matris tenerum cor meum pie biberat
Abbreviated transcription (Latin):
om̃s mirantur: pectus ñ ita. Sedliber
ille ip̃ius. exhortatoẽm continet adphi¬
losophiãz ⁊ uocatur hortensius Ille
ta ac desid̾ia mea fecit alia. uiluit mͥ
repente omĩs uana spes: ⁊ ĩmortalita-¬
tẽ sap̃ie concupiscebã estu cordis ĩcre¬
dibili. ⁊ surgere ceperã ut ad te redi¬
rem. Non .ii. ad acuendã linguã qd̾
uidebat emere mat̾nis mercedibꝰ cũ
agetẽ annũ etatis unde uicesinũ. iã
de fũcto patre ante bienniũ. ñ ergo adacu¬
endam lĩguã referebã illum librũ. neq
mͥ locutt̃em sed quod loq̃ batur ꝑsuaserat
Quomͦ ardebam deus m̃t. quomͦ ardebam
reuolare a t̾renis ad te: Et nesciebã quid
ageres metũ. Apud te est enĩ sapĩam. A¬
mor aũt sap̃ĩe nom̃ grecũ habet philophi¬
am. quo me accendebãt ille litt̾e. Sunt
qui seducũt ꝑ philosophiã. magno et
blando ⁊ honesto noĩe colorãtes. ⁊ fucan¬
tes errores suos. ⁊ prope om̃s qui ex illis

Expanded text:
omnes mirantur, pectus non ita. sed liber omnes mirantur, pectus non ita. sed liber ille ipsius exhortationem continet ad philosophiam et uocatur Hortensius. ille ta ac desideria mea fecit alia. uiluit mihi repente omnis uana spes et inmortalitatem sapientiae concupiscebam aestu cordis incredibili et surgere coeperam, ut ad te redirem. non enim ad acuendam linguam, quod uidebar emere maternis mercedibus, cum agerem annum aetatis undeuicensimum iam defuncto patre ante biennium, non ergo ad acuendam linguam referebam illum librum neque mihi locutionem, sed quod loquebatur persuaserat. Quomodo ardebam, deus meus, quomodo ardebam reuolare a terrenis ad te, et nesciebam quid ageres mecum! apud te est enim sapientia. amor autem sapientiae nomen graecum habet philosophiam, quo me accendebant illae litterae. sunt qui seducant per philosophiam magno et blando et honesto nomine colorantes et fucantes errores suos, et prope omnes, qui ex illis
Abbreviated transcription (Latin):
eu̾sores. Hoc .ii. nom̃ scenũ ⁊ diabolicũ.
uelut insigne urbanitatis. ẽ: int̾ quos
uiuebam pudore ĩpudenti. qr talis ñ e¬
tam. ⁊ cũ eis eram ⁊ amicitiis eoꝵ delec-¬
tabar aliqͣndo. a quoꝵ semꝑ fc̃is abhor¬
rebam. hoc ẽ. ab eu̾sionib quib ꝓt̾ue ĩ¬
sectabant᷑ ignotoꝵ ueretũdiã: quã ꝑ¬
turbarẽt gratis illudendo. atq ĩde pascẽ-
do maliuolas leticias suas. Nich̾ est illo
actu similius actib demonioꝵ. Quid ita¬
q uerius qͣm eu̾sores uocarent᷑: Euersi
plane prius ip̃i atq ꝑu̾si. deridentibꝰ eos
et seducẽtib. fallacib occulte spiritib.
ĩ eo ip̃o qd̾ alios irridere amant. ⁊ falle-¬
re. Int̾ hos ego ĩbecilla tũc etate dicebã
libros eloquentie: ĩqua eminere cupi¬
ebam fine dampnabili et uentoso. pet
gaudia uanitatis hũane. Et usitato
iam dicendi ordine. ꝑuenetam ĩ librũ
cuidam ciceronis cuius linguã fete

Expanded text:
Eversores hoc enim nomen scaevum et diabolicum, Eversores hoc enim nomen scaevum et diabolicum, velut insigne urbanitatis est, inter quos vivebam pudore impudenti, quia talis non eram: et cum eis eram, et amicitiis eorum delectabar aliquando, a quorum semper factis abhorrebam, hoc est ab eversionibus, quibus proterve insectabantur ignotorum verecundiam, quam perturbarent gratis ildo maliuolas laetitias suas. nihil est illo actu similius actibus daemoniorum. quid itaque uerius quam euersores uocarentur, euersi plane prius ipsi atque peruersi deridentibus eos et seducentibus fallacibus occulte spiritibus in eo ipso, quo alios inridere amant et fallere? Inter hos ego inbecilla tunc aetate discebam libros eloquentiae, in qua eminere cupiebam fine damnabili et uentoso per gaudia uanitatis humanae, et usitato iam discendi ordine perueneram in librum cuiusdam Ciceronis, cuius linguam fere
Abbreviated transcription (Latin):
obsequia demonioꝵ. quib ĩ molabã fc̃a
mea malaz ⁊ moib flagellabas me.
Ausus sũ etiam ĩ celebritate sollempni-¬
tatũ tuarũ. ĩtra parietes eccl̃ie tue cõcu-¬
pisc̾e: ⁊ agere negotiũ ꝓcurandi fructꝰ
mortis. Unde me u̾berasti grauibꝰ penis
sed nich̾ ad culpam meã otu p̾grandis
nũa mea. deus m̃s. refugiũ meũ at̾ribi¬
lib nocentibꝰ. ĩ quib uagatus sũ p̾fidẽ¬
ti collo ad longe recedendũ a te:amans
uias meas. ⁊ ñ tuas. amãs fugitiuã
lib̾tatem. Habebãt. ⁊ illa studia que
honesta uocabant᷑ ductũ suũ. intuen¬
tẽ fora litigiosa. ut excellerẽ in eis: eo
laudabilior quo fraudulẽtior. Tanta
est cecitas hoĩm. de cecitate etiã głianti-¬
um. Et maior iam erã ĩscola rethoris:
et gaudebã suꝑbe. ⁊ tumebam typo qͣm¬
quã longe sedatior dñe tu scis:⁊ remo¬
tus omĩno ab eu̾sionib quas faciebãt

Expanded text:
obsequia daemoniorum, quibus immolabam facta obsequia daemoniorum, quibus immolabam facta mea mala, et in omnibus flagellabas me! Ausus sum etiam in celebritate solemnitatum tuarum, intra parietes ecclesiae tuae concupiscere et agere negotium procurandi fructus mortis: unde me verberasti gravibus poenis; sed nihil ad culpam meam, o tu praegrandisa mea, Deus meus, refugium meum a terribilibus nocentibus, in quibus vagatus sum praefidenti collo, ad longe recedendum a te, amans vias meas et non tuas, amans fugitivam libertatem. 6. Habebant et illa studia quae honesta vocabantur, ductum suum intuentem fora litigiosa, ut excellerem in eis, hoc laudabilior, quo fraudulentior. Tanta est caecitas hominum de caecitate etiam gloriantium. Et major jam eram in schola rhetoris; et gaudebam superbe, et tumebam typho; quanquam longe sedatior, Domine, tu scis, et remotus omnino ab eversionibus quas faciebant
Abbreviated transcription (Latin):
em̃ tu dũe deus. qui aĩas amas lõge alte¬
q purius qͣm nos. ĩ corruptibiliꝰ misere¬
ris. qd̃ nullo dolore saucianᷤ. Et ad hec
quis idoneus: At egotũc miser dolere
amabã. ⁊ querebã ut eẽt qd̾ dolerẽ qͣndo
mͥ ĩ erũpna aliena. ⁊ falsa. ⁊ saltatoria. e¬
a mag̾ placebat. actio istrionis: meq
alliciebat uelxmẽtiꝰ qua mͥ lacrime excu-¬
ciebant᷑. Quid aũt mirũ cũ ĩfelix petus
aberrans a grege tuo. ⁊ ĩpaciens custo¬
die tue. turpi scabie fedarer: Et inide e¬
rant dolorũ amores: ñ qͥb altius penet᷑¬
rer. Non enĩ amabãtalia ꝑpeti qͣlia spec¬
tare: sed quib auditis. ⁊ fictis tanqͣm ĩ
suꝑficie raderer: quos tam̃ qͣi ungues
scalpentiũ feruidus tumor. ⁊ tabes ⁊ sami¬
es horrida cõsequebat᷑. Talis uita mea. Nũ¬
curiositatẽ secut᷑ sũ. ut deserentẽ te dedu¬
ceret me ad ina ĩ fida. ⁊ circũuentoria

Expanded text:
enim tu, Domine Deus, qui animas amas, longe lateenim tu, Domine Deus, qui animas amas, longe lateque purius quam nos, et incorruptibilius misereris, quod nullo dolore sauciaris. Et ad haec quis idoneus? 4. At ego tunc miser dolere amabam, et quaerebam ut esset quod dolerem, quando mihi in aerumna aliena, et falsa, et saltatoria, ea magis placebat actio histrionis, meque alliciebat vehementius, qua mihi lacrymae excutiebantur. Quid autem mirum cum infelix pecus aberrans a grege tuo, et impatiens custodiae tuae turpi scabie foedarer? Et inde erant dolorum amores, non quibus altius penetrarer; non enim amabam talia perpeti, qualia spectare; sed quibus auditis et fictis, tanquam in superficie raderer: quos tamen quasi ungues scalpentium fervidus tumor, et tabes, et sanies horrida consequebatur. Talis vita mea, numcuriositatem secutus sum, ut deserentem te, deduceret me ad ima infida, et circumventoria
Abbreviated transcription (Latin):
dolores aliqͣndo. S ed caue ĩmũditiã aĩa
mea subtutore d̾o meo deo patrũ nr̃oꝵ. et
laudabili. ⁊ suꝑ exaltato ĩ oĩa scl̃a. Caueĩ¬
mũditiã. Neq .i. u̾c ñ misereor: sed tũc ĩ
theatris cõgaudebã amãtib cũ sese fruebã¬
tur ꝑfiagitia: qͣmuis hec imaginarie ge-¬
rerent᷑ in ludo spectadĩ. Cũ aũt seseamit¬
tebãt. qͣi nusericors cõtristabar. ⁊ utrũq
delectabat tam̃. Nũc u̾o magͥ inisereor
gaudẽtẽ inflagitio. qͣm uelut dura per¬
pessũ detrimẽto ꝑnitiose uoluptatis. et
tior mĩa: sed ñ inea delectat dolor. Nã et¬
si appbat᷑ officio caritatis qui dolet mise¬
rũ mallet tam̃ utiq ñ eẽ qd̾̃ doleret. qͥ
g̾manit᷑ misericors ẽ Si .ii. est maliuo¬
la beniuolentia. qd̾ fieri ñ potͥ. potest et
ille qͥu̾aciter sincerit᷑q miseret᷑. cupere ẽẽ
miseriores ut misereat᷑. Nõ nullus itaq
dolor approbandꝰ nullus amãdus ẽ. Hoc

Expanded text:
dolores aliquando. sed caue inmunditiam, anima mea, sub tutore, deo meo, deo patrum nostrorum et laudabili et superelato in omnia saecula, caue inmunditiam. neque enim nunc non misereor, sed tunc in theatris congaudebam amantibus, cum sese fruebantur per flagitia, quamuis haec imaginarie gererent in ludo spectaculi, cum autem sese amittebant, quasi misericors contristabar; et utrumque delectabat tamen. nunc uero magis miseror gaudentem in flagitio quam uelut dura perpessum detrimento perniciosae uoluptatis et arior misericordia, sed non in ea delectat dolor. nam etsi adprobatur officio caritatis qui dolet miserum, mallet tamen utique non esse quod doleret, qui gormanitus misericors est. si enim est maliuola beniuolentia, quod fieri non poille qui veraciter sinceriterque miseretur, cupere esse miseros ut misereatur. Nonnullus itaque dolor approbandus, nullus amandus est. Hoc
Abbreviated transcription (Latin):
fragarer stultis deceptorib cũ me q̃ rerẽt
unde malũ. ⁊ utrũ forma corporea deus
finiret᷑. ⁊ baberet capillos. ⁊ unguesz ⁊ u¬
trum iusti existimãdi eẽnt. qui haberẽt
uxores multas simul.⁊ occid̾ent hoĩes:
et sacrificarẽt de aĩalib. Quib retum
ignarus ꝑturbalar. ⁊ recedens au̾itate.
ire ĩ eam mͥ uidebar: qr ñ nouerã malũ
non esse nisi priuationẽ boni. usq ad
quod omĩno ñ est. Qd̃ unde uiderem. cu¬
ius ud̾e usq ad corpus erat oculis. et
aĩo usq ad phãtasma: ⁊ ñ nouerã de¬
um eẽ sp̃m ñ cui m̃bra eẽnt ꝑ longũ
et latũ. nec cui ẽẽ moles posset: qr moles
ĩ parte minor ẽ qͣm in toto suo. Et si ĩ¬
finita sit. minor ẽ inaliqua partec̾¬
to spacio definita. quã ꝑ ĩfinitum: et
ñ est tota ubiq sicut sp̃c sicut deus. Et
qͥd ĩ nobis eẽt scd̃m qd̾ eẽmus similes
deo ⁊ si recte inscriptura dicerem᷑ ady¬

Expanded text:
fragarer stultis deceptoribus, cum a me quaereretur, fragarer stultis deceptoribus, cum a me quaereretur, unde malum est et utrum forma corporea deus finiretur et haberet capillos et ungues et utrum iusti existimandi essent qui haberent uxores multas simul et occiderent homines et sacrificarent de animalibus. quibus rerum ignarus perturbabar et recedens a ueritate ire in eam mihi uidebar, quia non noueram malum non esse nisi priuationem boni usque ad quod omnino non est. quod unde uiderem, cuius uidere usque ad corpus erat oculis et animo usque ad phantasma? non noueram deum esse spiritum, non cui membra essent per longum et latum nec cuin parte minor est quam in toto suo; et si infinita sit, minor est in aliqua parte certo spatio definita, quam per infinitum; et non est tota ubique, sicut spiritus, sicut Deus. Et quid in nobis esset, secundum quod essemus similes Deo et recte in Scriptura diceremur ad
Abbreviated transcription (Latin):
te. qͣm qͥnq elem̃ta uarie fucata. ꝓpt̾
qͥnq antra denebraꝵ. que oĩa nulla
sũt: ⁊ occidũt credentẽ. Nam u̾sum et
carmen. etiã ad uera pulm̃ta trãffe-¬
roᷤolantẽ autẽ medeã. ⁊ si cantabã.
ñ asserebã: ⁊ si cantari audiebã. nõ
gradib deductus ĩꝓfunda ĩfeti. qͥp¬
pe laborant ⁊ estuans ĩ opia ueri. cũ
te deus meus tibi .ii. confiteor. qͥ me
miseratus es et nondũ confitentẽ c̃
quererẽ. Tu autẽ eras ĩterior ĩtimo meor⁊
suꝑior sũmo meo. Offendi ĩ illã mulie-
rem audacẽ. in opem prudẽtie: enigna sa¬
lomonis sedentẽ suꝑ sellam ĩ forib. ⁊ dicẽ¬
tem. Panes occultos libent̾ edite: ⁊ aquã dul¬
cem fuitiuã bibite. Que me seduxit.
quia ĩuenit foras babitãtẽ in oculo car¬
nis mee: ⁊ talia iuminãtẽ apud me. qͣ¬
lia per illũ uorassẽ. Nesciebã .ii. aliud
u̾e qd̃ est: ⁊ qͣi acutule mouebar. ut sus¬

Expanded text:
te, quam quinque elementa varie fucata, propter te, quam quinque elementa varie fucata, propter quinque antra tenebrarum, quae omnino nulla sunt, et occidunt credentem. Nam versum et carmen etiam ad vera pulmenta transfero. Volantem autem Medeam etsi cantabam, non asserebam; etsi cantari audiebam, non gradibus deductus sum in profunda inferi? Quippe laborans et aestuans inopia veri, cum te, Deus meus tibi enim confiteor, qui me miseratus es et nondum confitentem, cquaererem. Tu autem eras interior intimo meo, et superior summo meo. Offendi illam mrem audacem, inopem prudentiae, aenigma Salomonis, sedentem super sellam in foribus et dicentem: panes occultos libenter edite et aquam dulcem furtiuam bibite. quae me seduxit, quia inuenit foris habitantem in oculo carnis meae et talia ruminantem apud me, qualia per illum uorassem. Nesciebam enim aliud, uere quod est, et quasi acutule mouebar, ut suf
Abbreviated transcription (Latin):
imaginam᷑ ea. qͣm ex eis suspicam᷑ alia
grãdiora. ⁊ ĩfinita que oĩno nulla sũt.
qualibꝰ ego tũc pascebar ĩ anib ⁊ ñ pas¬
cebar. At tu amorm̃s. inquẽ deficiout for¬
tis sim. nec ista corpora es que uidem᷑ quã¬
qͣm ĩcelo. net ea que ñ uidemꝰ ibi. qr tu
ista condidisti: nec ĩ sũmis tuis cõditõ¬
nib abes. Quãto gͦ longe es aphãtas¬
sunt phãtasie corpoꝵ eoꝵ que sũt:⁊ eis
c̾ciora corpora que tam̾ non es. Sed nec
aĩa es. que uita est corpoꝵ id̾o meliorui¬
ta corpoꝵ. certiorq qͣm corpora. Sed tuui-¬
ta es aĩarum. uita uitarũ uiuens te ip̃a
et ñ mutaris: uita aĩe mecͤ. Ubi ergo mͥ
tũc eras. ⁊ qͣm longe: Et longe peregͥ¬
nabar abste exclusus: ⁊a siliquis por¬
coꝵ. quos de siliquis pascebã. Quãto
em̃ meliores gramaticoꝵ ⁊ poetarũ
fabule. quã illa decipula: Nã u̾sus.
et carmẽ. ⁊ medea uolans utiliores cer¬

Expanded text:
imaginamur ea quam ex eis suspicamur alia imaginamur ea quam ex eis suspicamur alia grandiora et infinita, quae omnino nulla sunt. qualibus ego tunc pascebar inanibus et non pascebar. at tu, amor meus, in quem deficio, ut fortis sim, nec ista corpora es, quae uidemus quamquam in caelo, nec ea, quae non uidemus ibi, quia tu ista condidisti nec in summis tuis conditionibus habes. quanto ergo longe sunt phantasiae corporum eorum, quae sunt, et eis certiora corpora, quae tamen non es. sed nec anima es, quae uita est corporum — ideo melior uita corporum certiorque quam i corpora — sed tu uita es animarum, uita uitarum, uiuens te ipsa et non mutaris, uita animae meae. Vbi ergo mihi tunc eras et quam longe? et longe peregrinabar abs te exclusus corum, quos de siliquis pascebam . Quanto enim meliores grammaticorum et poetarum fabellae, quam illa decipula? Nam versus et carmen et Medea volans utiliores cer
Abbreviated transcription (Latin):
go net pͥora illa sed te ip̃am. te u̾itas in qͣ
ñ est cõmutatio. nec mom̃ti obumbratõ.
esuriebã. ⁊ sitiebam:⁊⁊ apponebant᷑ ad huc
mͥ ĩ illis fertulis fantasmata splendida:
quibz iam meluis erat amare istum solẽ
saltẽ istis ocłis uerũ. quã illa falsa aĩo de¬
cepto ꝑ oculos. Et tam̃ qr te potabam mã¬
ducarã ñ auide quidẽ quia nec sapiebas ĩ
ore meo sicuti es Neq enĩ tu eras illa fig
mẽta inama. net nutriebar eis sed exhau¬
riebar magis. Cibus ĩsomnis simillimꝰ
est cibis uigilantiũ: quo tñ dormientes
ñalunt᷑. Dormiũt enu. At illa nec si¬
milia erant ullom tibi. sicut nũc mͥ lo¬
cuta es: qͥa illa erant corporalia phantas-
mata. falsa corpora. quib certiora sunt
u̾a corpora ista que uidemꝰ uisu carneo.
siue celestia siue t̾restria cũ petudib et
uolatilib. hidemus hec: ⁊ certiora sunt.
qͣm cũ imaginam᷑ ea. Et rursus certius

Expanded text:
go nec priora illa, sed te ipsam, ueritas, in qua go nec priora illa, sed te ipsam, ueritas, in qua non est conmutatio nec momenti obumbratio, esuriebam et sitiebam. et apponebanmihi in illis ferculis phantasmata splendida, quibus jam melius erat amare istum solem, saltem istis oculis verum, quam illa falsa animo decepto per oculos. Et tamen, quia te putabam, manducabam; non avide quidem, quia nec sapiebas in ore meo sicuti es; neque enim tu eras figmenta illa inania; nec nutriebar eis, sed exhauriebar magis. Cibus in somnis simillimus est cibis vigilantium, quo tamen dormientes non aluntur; dormiunt enim: at illa nec similia erant ullo modo tibi, sicut nunc mihi locuta es; quia illa erant comata, falsa corpora, quibus certiora sunt uera corpora ista, quae uidemus uisu carneo, siue caelestia siue terrestria: cum pecudibus et uolatilibus uidemus, et certiora sunt, quam cum imaginamur ea. et rursus certius
Abbreviated transcription (Latin):
mini ih̃u xp̃i ⁊ paraditi cõsolatoris no¬
stri sp̃c sc̃i. Hec nõia ñ recedebãt de oree¬
oꝵ sed tenui sono. ⁊ strepitu lĩgue cete¬
rum cor inane ueriz et dicebãt. u̾itas ⁊ ue-¬
ritas. ⁊ multũ eam dicebãt mͥ ⁊ nusꝙͣ
erat ĩ eis: sed falsa loq̃bant᷑. ñ de te tantũ
qui uere i̾tas es: sed etiã de istis elemẽ-¬
tis huiꝰ mũdi creatura tua. de quib etiã
uera dicentes philophos. tnsgredi debui
pre amore tuo. mi pat̾ sũme bone. pul¬
chitudo pulchioꝵ oium. Ouera uitas.
quã intime etiã tũc medulle aĩ mei sus-¬
pirabãt tibi: cũ te illi sonarẽt mͥ freq̃nt̾.
et multiplicit̾ uoce sola ⁊ libris multis
et ĩgentib. Et illa erãt fercula. ĩ quibꝰ mͥ
esuriẽti te. ĩferebãtur prote sol ⁊lunapul¬
chra oꝑa tua sed tam̃ oꝑa tua ñ tu. net ip̃a
pͥma. Priora em̃ spiritalia oꝑa tua. quã
ista corporea. qͣmuis lucida. ⁊ celestia. At e¬

Expanded text:
mini Iesu Christi et paracleti consolatoris nomini Iesu Christi et paracleti consolatoris nostri spiritus sancti. haec nomina non recedebant de ore eorum, sed tenus sono et strepitu linguae; ceterum cor inane ueri. et dicebant: "ueritas et ueritas" et multum eam dicebant mihi et nusquam erat in eis, sed falsa loquebantur non de te tantum, qui uere ueritas es, sed etiam de istis elementis mundi, creatura tua, de quibus etiam uera dicentes philosophos transgredi debui prae amore tuo, mi pater summe bone, pulchritudo pulchrorum omnium. o ueritas, quam intime etiam tum medullae animi mei suspirabant tibi, cum te illi sonarent mihi frequenter et multipliciter uoce sola et libris multis et ingentibus! et illa erant fercula, in quibus mihi esurienti te inferebatur sol et luna, pulchra opera tua, sed tamen opera tua, non tu, nec ipsa prima. priora enim spiritalia opera tua quam ista corporea quamuis lucida et caelestia. at e