comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
qͣti faciam minime me penit&. Desicynois ut scripsi ad te aña
nõ multum spei est in senatu. nemo est enim iam qui querat᷑:
Quare si id expectas longum est alia uia siqua potes pugna
opinione eꝗtatis delectantur. Metellus tuus est egregriꝰ consul.
Unũ reprehendo q̃ ocium gallia nũciari nõ magnope gaud&.
cupit credo triumphare hoc uellem mediorius cetera egregia.
Auli filiꝰ nõ ita segerit ut eiꝰ consulatꝰ nõ consulatus sit sed
magni nr̃i ynuniori. Demeis scriptis misi ad te grece ꝑfec¬
tum consulatũ meũ eũ librũ lcosinio dedi. puto te latinis meis
delectari: huic aut̃ greto grecum inuidere. Alii si scripserĩt
mittemꝰ ad te: sed mihi crede simulatq hoc nostrũ legerũt
nescio quo pacto retardantur. Nunc ut ad rem meã sedeã.
L. Papirius paetus uir bonus amatorq noster. mihi libros

Expanded text:
quanti fiam minime me paenitet. de Sicyoniis, ut ad te scripsi antea, quanti fiam minime me paenitet. de Sicyoniis, ut ad te scripsi antea, non multum spei est in senatu; nemo est enim idem qui queratur. qua re si id exspectas, longum est; alias via, si qua potes, pugna. opinione aequitatis delectantur. Metellus tuus est egregius consul; unum reprehendo quod otium nuntiari e Gallia non magno opere gaudet. cupit, credo, triumphare. hoc vellem mediocrius; cetera egregia. Auli filius vero ita se gerit ut eius consulatus non consulatus sit sed Magni nostri ὑπώπιον. de meis scriptis misi ad te Graece perfectum consulatum meum. eum librum L. Cossinio dedi. puto te Latinis meis delectari, huic autem Graeco Graecum invidere. alii si scripserint, mittemus ad te; sed mihi crede, simul atque hoc nostrum legerunt, nescio quo pacto retardantur. nunc ut ad rem meam redeam, L. Papirius Paetus, vir bonus amatorque noster, mihi libros eos
Abbreviated transcription (Latin):
fortasse ad tranqlitatẽ meoꝵ tempoꝵ nõ inutilis. sed me herdi
reprimi cum hominis amplissima fortuna auctoritate. gr̃ã.
leuitate muihi faciendũ fuiss& nullã rem tanti existim assem
sed a me ita sunt acta omĩa non ut ego illi adsentiens leuior
sed ut ille me probans grauior uideretur. Reliqua sic a me agũt¬
& agentur ut nõ cõmittamꝰ: ut ea que gessimꝰ fortuito gessisse
uideamur meos bonos illos uiros quos significas & eã quam
mihi dicis obtigisse en̾tar. Non modo nũꝙͣ deseram. sed etiã
si ego ab illa deserar tam̃ in me pristina snĩa ꝑmanebo. Illud tam̃
uelim existimes me hanc uiam optimacẽ post Catuli mortẽ nec
presidio ullo nec cõmutatu tenere. Nam ut ait phynton ut opi
reseruabo. Acuria aut nulla me res diuell& quod ita rectum
est uel quod rebꝰ meis maxime consentaneũ uel quod a senatu

Expanded text:
fortasse ad tranquillitatem meorum temporum non inutilis, sed me herculfortasse ad tranquillitatem meorum temporum non inutilis, sed me herculreprimi, cum hominis amplissima fortuna, auctoritate, gratialevitate mihi faciendum fuisset, nullam rem tanti existimassem; sed tamen a me ita sunt acta omnia non ut ego illi adsentiens levior sed ut ille me probans gravior videretur. reliqua sic a me aguntur et agentur ut non committamus ut ea quae gessimus fortuito gessisse videamur. meos bonos viros, illos quos significas, et eam quam mihi dicis obtigisse Σπάρταν non modo numquam deseram sed etiam, si ego ab illa deserar, tamen in mea pristina sententia permanebo. illud tamen velim existimes, me hanc viam optimatem post Catuli mortem nec praesidio ullo nec comitatu tenere. nam ut ait Rhinton, ut opireservabo. a curia autem nulla me res divellet, vel quod ita rectum est vel quod rebus meis maxime consentaneum vel quod a senatu
Abbreviated transcription (Latin):
a nobis atq nostris. & in iotundiꝰ acte uidebantur modera¬
tissimũ fuisse uehementissime gaudeo idq neq amoris medio¬
cris. sed ingenii sũmi ac sapientie iudico. Qua de re cum ad me
ita suauiter: diligenter officiose: humaniter scripseras: ut nõ
modo te hortari ampliꝰ nõ debeam sed ne expectare qͥẽ abs
te aut ab ullo homine tantũ facilitatis: ac mansuetudinis
potuerim. Nihil duco esse cõmodiꝰ qͣ de his rebꝰ nihil iam
ampliꝰ scribere. Cum erimꝰ congressi: tũ siqͥ res fer& coram
inter nos conferemꝰ. Quod a me de re .p. scribis disputas tu
qͥem & amanter & prudenter. & a meis confiliis ratio tua
nõ ab horr&. Nam neq de stati nobis nostre dignitatis est
recedendũ: neq sine nostris copiis intra alteriꝰ prefidia ueniẽ¬
dũ & is de quo scribis nihil hab& amplũ nihil excelsum.
nihil nõ sumissum atq populare. Utrum tam̃ fuit ratio in

Expanded text:
a nobis atque nostris et iniucundius actae videbantur moderaa nobis atque nostris et iniucundius actae videbantur moderatissimum fuisse vehementissime gaudeo idque neque amoris mediocris et ingeni summi ac sapientiae iudico. qua de re cum ad me ita suaviter, diligenter, officiose, humaniter scripseris ut non modo te hortari amplius non debeam sed ne exspectare quidem abs te aut ab ullo homine tantum facilitatis ac mansuetudinis potuerim, nihil duco esse commodius quam de his rebus nihil iam amplius scribere. cum erimus congressi, tum si quid res feret coram inter nos conferemus. quod ad me de re publica scribis, disputas tu quidem et amanter et prudenter, et a meis consiliis ratio tua non abhorret; nam neque de statu nobis nostrae dignitatis est recedendum neque sine nostris copiis intra alterius praesidia veniendum, et is de quo scribis nihil habet amplum, nihil excelsum, nihil non summissum atque populare. verum tamen fuit ratio mihi
Abbreviated transcription (Latin):
de suis historiis dixerat: sed quo fatiliꝰ illas probar&. Ro¬
mani hominis esse id circo barbara quedam & soleca dispsisse
apud me. siꝗͥ erit eiusmodi me imprudente erit & inuito.
Tacinum si ꝑfecero ad te mittam. Tertium poema. ne qͥ
ꝗoꝗͣ quod potius si laudetur nos uituperem qui nõ potius
& adfiriat nihil a se cuiꝗͣ de te secus esse dictũ. Uez hec
uobis coram sũma cura & diligentia sunt habenda: tu mõ
nos reuse aliquando. Cossinius hic cui dedi litteras ualde
mihi bonus homo. & nõ leuis & amans tui uisus est. & talis
qualem esse cũ tue mͥ littere nuntiarũt. Idibꝰ Martuis
um ompeiano me Romam
recepissem audiui. Idus Maii cincius noster eam mihi abs
te epistolam redidit. quam tu.iđ. febr. dederas. Et nũc eple
luteris his respondebo: ac primũ ꝑspectũ tibi iudici ẽẽ: iudi¬
cium de te meum: letor deinde te in his rebꝰ que mihi aspiꝰ

Expanded text:
de suis historiis dixerat, se quo facilius illas probaret Rode suis historiis dixerat, se quo facilius illas probaret Romani hominis esse idcirco barbara quaedam et σόλοικα dispersisse; apud me si quid erit eius modi, me imprudente erit et invito. Latinum si perfecero, ad te mittam. tertium poema exspectquicquam quod potius sit, laudetur, nos vituperemur qui non potius et adfirmat nihil a se cuiquam de te secus esse dictum. verum haec nobis coram summa cura et diligentia sunt agenda; tu modo nos revise aliquando. Cossinius hic, cui dedi litteras, valde mihi bonus homo et non levis et amans tui visus est et talis qualem esse eum tuae mihi litterae nuntiarant. Idibus Martiis. cum e Pompeiano me Romam recepissem a. d. iiii Idus Maias, Cincius noster eam mihi abs te epistulam reddidit quam tu Idibus Febr. dederas. ei nunc epistulae litteris his respondebo. ac primum tibi perspectum esse iudicium de te meum laetor, deinde te in iis rebus quae mihi asperius
Abbreviated transcription (Latin):
uatis meis rebus ꝑꝑ infirmitatẽ bonoꝵ uigtatem mali¬
uoloꝵ oclium in me improboꝵ adhibeam qͣlam cautiões
& diligentiam atq ita tam &si eis nouis amicitus impli¬
cati sumus: ut crebro mibi uafer ille situlus in sufurr&
epicharmus cantilenam illã suã NIΟΕΚΛΙEMNCΟΛΝΙ¬
ac uite quasi ꝗͣdam formam ut opinor uides. De tuo aiit
negotio sepe ad me scribis. cui mederi nunc nõ possiumus
Noc aut̃ de populis liberis sine cã additũ: & ita factũ est
Ap. Seruilio filio. ꝗ in postremis snĩam dixxit. sed ĩmi¬
tari hoc tpr̃e non p̾otest itaq cõuentus qui initio celebrãt
iam diu fieri desierũt. Tu tuis blandiciis tam̃ asicyonis
nũmuloꝵ aliꝗͥ expresseris uelim me facias certiorẽ. Cõ¬
mentariũ consulatus mei grece compositũ misi ad te
In quo siꝗͥ erit qͥ homini Athito minus grecũ erudituꝙ
uideatur nõ dicã q tibi ut opinor panchor milucullus

Expanded text:
vatis meis rebus propter infirmitatem bonorum, iniquitatem malevatis meis rebus propter infirmitatem bonorum, iniquitatem malevolorum, odium in me improborum adhibeam quandam cautionem et diligentiam atque ita, tametsi his novis amicitiis implicati sumus, ut crebro mihi vafer ille Siculus insusurret Epicharmus cantilenam illam suam; νac vitae quasi quandam formam, ut opinor, vides. de tuo autem negotio saepe ad me scribis. cui mederi nunc non possumus; hoc autem de populis liberis sine causa additum. et ita factum est a P. Servilio filio qui in postremis sententiam dixit, sed immutari hoc tempore non potest. itaque conventus qui initio celebrabantur iam diu fieri desierunt. tu si tuis blanditiis tamen a Sicyoniis nummulorum aliquid expresseris, velim me facias certiorem. commentarium consulatus mei Graece compositum misi ad te. in quo si quid erit quod homini Attico minus Graecum eruditumque videatur, non dicam quod tibi, ut opinor, Panhormi Lucullus
Abbreviated transcription (Latin):
mihi maioris quasdam opes & firmiora presidia esse q̃¬
renda. Itaq primum eũ ꝗ nimiũ diu de rebus nostris ta¬
cuerat Pompeiũ adduxi in eã uoluntatem: ut in senatu nõ
semel sed sepe multisq uerbis suis mihi salutẽ imperii atq
orbis terraꝵ adiudicarit: q nõ tam interfuit mea neq ẽĩ
res ille aut ita sunt obscure ut testimoniũ: aut ita dubie
qui contẽtionẽ ferre aliꝗͣ mihi cum fompeio. ex reꝵ illaz
disensione arbitrarentur. Cum hoc egom& tanta familia¬
ritate coniunxi ut uterq nostrum in sua ritione muni¬
tior & in re .p. firmior hac cõiũctione ẽẽ possit. Odia
aũt illa lubidinose & delicate iuuentutis: que erant in
me incitata sic mingata sunt cõmitate quadam mea me
unũ ut omnes illi colant. Nihil iam deniq a me aspeꝵ
in queꝗͣ sit nec tam̃ ꝗcꝗͣ populare ac dissolutũ sedita
temꝑata tota ratio est: ut rei.p. constantiã presentẽ. pri¬

Expanded text:
mihi maiores quasdam opes et firmiora praesidia esse qumihi maiores quasdam opes et firmiora praesidia esse quaerenda. itaque primum, eum qui nimium diu de rebus nostris tacuerat, Pompeium adduxi in eam voluntatem ut in senatu non semel sed saepe multisque verbis huius mihi salutem imperi atque orbis terrarum adiudicarit; quod non tam interfuit mea neque enim illae res aut ita sunt obscurae ut testimonium, aut ita dubiae qui contentionem fore aliquam mihi cum Pompeio ex rerum illarum dissensione arbitrarentur. cum hoc ego me tanta familiaritate coniunxi ut uterque nostrum in sua ratione munitior et in re publica firmior hac coniunctione esse possit. odia autem illa libidinosae et delicatae iuventutis quae erant in me incitata sic mitigata sunt comitate quadam mea me unum ut omnes illi colant; nihil iam denique a me asperum in quemquam fit nec tamen quicquam populare ac dissolutum, sed ita temperata tota ratio est ut rei publicae constantiam praestem, pri
Abbreviated transcription (Latin):
xerat. Metellus est consul sane bonus: & nos admodũ di¬
ligit. Ille alter nihil ita est: ut plane qͥem erit nesciat. hec
sunt in re .p. Nisi et̃ illud ad rem .p. putas ꝑtinere. he¬
rẽnium quendam .tr.pł. tribulem tuum. sane hominem
neꝗͣ atq egentem: sepe iam de.p. Clodio ad plebem tra¬
ducendo agere cepisse huic frequenter interceditur: hec st̃
ut opinor in re.p̃. Ego aut̃ ut semel nonaꝵ illaꝵ decẽbriũ
iunctam inuidia ac multoꝵ inimicitiis. eximiã quandã
atq ĩmortalem gloriam consequtꝰ sum: non dedisti eadẽ
aĩ magnitudine in re .p. uersari: & illam institutã ac su¬
sceptam dignitatem tueri. Sed postea ꝗͣ primũ c lodii ab¬
solutione leuitatẽ infirmitatẽq uidicioꝵ perspexi: Deinde
uidi nostros publicanos facile a senatu disiungi: qͣꝗͣ a me
pso nõ diuellerentur: tũ aut̃ beatos homines hos piscina¬
rios dico amicos tuos: nõ obscure nobis inuidere putaui

Expanded text:
xerat. Metellus est consul sane bonus et nos admodum dixerat. Metellus est consul sane bonus et nos admodum diligit; ille alter nihil ita est ut plane quid emerit nesciat. haec sunt in re publica, nisi etiam illud ad rem publicam putas pertinere, Herennium quendam tribunum pl., tribulem tuum sane hominem nequam atque egentem, saepe iam de P. Clodio ad plebem traducendo agere coepisse. huic frequenter interceditur. haec sunt, ut opinor, in re publica. ego autem, ut semel Nonarum illarum Decembrium iunctam invidia ac multorum inimicitiis eximiam quandam atque immortalem gloriam consecutus sum, non destiti eadem animi magnitudine in re publica versari et illam institutam ac susceptam dignitatem tueri, sed postea quam primum Clodi absolutione levitatem infirmitatemque iudiciorum perspexi, deinde vidi nostros publicanos facile a senatu diiungi, quamquam a me ipso non divellerentur, tum autem beatos homines, hos piscinarios dico amicos tuos, non obscure nobis invidere, putavi
Abbreviated transcription (Latin):
que ad priuatoꝵ incomodũ ꝑtinebant. Liberarã agrum
eum ꝗ.p. Mutio. L.capurnio. cõs pͥblicus fuiss&c. Sullatioꝵ
hominum possessiones cõfirmabam: uolateranos. & arte¬
minos quoꝵ agrum sulla publicarat. neq diuiserat in sua
possessione retinebam. Unam rationẽ nõ reiciebam ut ager
hac aduenticia pecunia emeretur que ex nouis uectigalib
ꝑ qnquenius reciperetur. Hinc toti rationi agrarie. Senat
aduersabatur suspicans Pompeio nouam qͣdam potẽtiam q̃¬
ri. Pompeius uero aduoluntatem perferende legis incubuerat.
Ego aut̃ magna cum agr̃oꝵ grã confirmabam omniũ pri¬
uatoꝵ possessiones. Is enim est noster exercitus. hominũ
ut tute scis locupletiũ. Populo aut pompeio nam id qͦq
uolebam. satisfaciebam emptione. Qua constituta diligẽt
& sentinã urbis exhauriri. & italie solitudinẽ frequentari
posse arbitrabar. Sed hec tota res interpellata bello refrin¬

Expanded text:
quae ad privatorum incommodum pertinebant, liberabam agrum quae ad privatorum incommodum pertinebant, liberabam agrum eum qui P. Mucio, L. Calpurnio consulibus publicus fuisset, Sullanorum hominum possessiones confirmabam, Volaterranos et Arretinos, quorum agrum Sulla publicarat neque diviserat, in sua possessione retinebam; unam rationem non reiciebam, ut ager hac adventicia pecunia emeretur, quae ex novis vectigalibus per quinquennium reciperetur. huic toti rationi agrariae senatus adversabatur suspicans Pompeio novam quandam potentiam quaeri; Pompeius vero ad voluntatem perferendae legis incubuerat. ego autem magna cum agrariorum gratia confirmabam omnium privatorum possessiones; is enim est noster exercitus hominum, ut tute scis, locupletium; populo autem et Pompeio nam id quoque volebam satis faciebam emptione, qua constituta diligenter et sentinam urbis exhauriri et Italiae solitudinem frequentari posse arbitrabar. sed haec tota res interpellata bello refri
Abbreviated transcription (Latin):
runt & sine dubio sunt in armis ex cursionesq in proiuĩ¬
ciam faciunt. Senatus decreuit ut consules duas galli as
sortirentiis dilectus dilectus haberetur uacanones ne ua¬
lorent Legati cum auctoritate mitterentur. ꝗ adirent ga¬
lie ciuitates: darentq operã ne ee secũ heluetus iungere
legat sunt.&. metellus creticus eo & flaccus & poc¬
nitnigaRriuipoon Lentulus clodie filius. Atq hoc
loco illud non queo preterire q̃ cum de consularibꝰ mea
prima sors exiss& una uoce senatus frequens retinencdũ
me in yrbe censuit. hoc idem post me pompeio actidit
ut nos duo quasi pignora rei.p. retineri uideremur. Quid
enim ego alioꝵ in me enigucitiata ex pectem cũ hec
domi innascant. urbane aũt res se sic habent. Agraria lex
a flauio .tr. pł. uehementer agitabatur auctore Pompeio
que nihil populare habebat preter auctorem. Ex hac egi
lege secunda condicionis uoluntate. omnia illa tollebam

Expanded text:
unt et Helvetii sine dubio sunt in armis excursionesque in provinunt et Helvetii sine dubio sunt in armis excursionesque in provinciam faciunt. senatus decrevit ut consules duas Gallias sortirentur, dilectus haberetur, vacationes ne valerent, legati cum auctoritate mitterentur qui adirent Galliae civitates darentque operam ne eae se cum Helvetiis coniungerent. legati sunt Q. Metellus Creticus et L. Flaccus et, τὸ, Lentulus Clodiani filius. atque hoc loco illud non queo praeterire, quod cum de consularibus mea prima sors exisset, una voce senatus frequens retinendum me in urbe censuit. hoc idem post me Pompeio accidit, ut nos duo quasi pignora rei publicae retineri videremur. quid enim ego aliorum in me ἐπιφωνήματα exspectem cum haec domi nascantur? urbanae autem res sic se habent. agraria lex a Flavio tribuno pl. vehementer agitabatur auctore Pompeio; quae nihil populare habebat praeter auctorem. ex hac ego lege secunda contionis voluntate omnia illa tollebam
Abbreviated transcription (Latin):
scripsimus tanta et̃ a me non scripta ꝑspici scire iusse nos
amorem nrũm tanti extimes ut eo uel cum his molestuis
peruenire uelis. Nam ne absens censeare curabo edicẽdu
& proponendum locis omnibꝰ. sublustrum aut̃ Cesari
germani negotiatoris est. Quare cura ut te ꝗͣplurimu
uideamus .xi. Hł. tẽbr̃. Q. metello. L. Affranio. cõs.
On modo si mihi
tantum esse ocii ꝗͣtum est tibi: ueꝵ et̃ si tã breuis epłas
uelim mittere: quod tu foles facere. te suꝑarẽ. & in scͥpto
multo esse crebrior ꝗͣ tu. Sed ad sũmas atq incredibiles¬
occupationes meas: acceditq nullam a me soleo epistolam
add te sine absq argumento ac sententia euenuire. & pͥmũ
tibi cuii ut equm est amanti patriam que sint utre. p
exponam. Deinde qm̃ tibi amore nos proxeumi simiuisi sari¬
bemus et̃ de nobis ea que scire te nõ nolle arbitramuratq
Nam he due fratres nostri pugnant pueri in alam pugna

Expanded text:
scripsimus tanta etiam a me non scripta perspicis, revise nos ascripsimus tanta etiam a me non scripta perspicis, revise nos aamorem nostrum tanti aestimes ut eo vel cum his molestiis pervenire velis. nam ne absens censeare curabo edicendum et proponendum locis omnibus; sub lustrum autem censeri germani negotiatoris est. qua re cura ut te quam primum videamus. vale. xi Kal. Febr. Q. Metello, L. Afranio coss. non modo si mihi tantum esset oti quantum est tibi, verum etiam si tam brevis epistulas vellem mittere quam tu soles, facile te superarem et in scribendo multo essem crebrior quam tu. sed ad summas atque incredibiloccupationes meas accedit quod nullam a me volo epistulam ad te absque argumento ac sententia pervenire. et primum tibi, ut aequum est civi amanti patriam, quae sint in re publica exponam; deinde quoniam tibi amore nos proximi sumus, scribemus etiam de nobis ea quae scire te non nolle arbitramur. atqnam Haedui fratres nostri pugnam nuper malam pugnar
Abbreviated transcription (Latin):
ac sine animo miles. ꝗͣ dignus qui palicano sicut facit. os
ad male audiendum cotidie prebeat. Agraria aut̃ promu¬
gatura est a flauio sane leuis eadem fereq fuit plocia sed
interea. NONTΙΧΟΛΝΗΡΟΥAΟΝAΡ quisꝗͣ inueniri potest
qui poterat. familiaris noster sic est enim uolo te hoc scire
Pompeiuis legulam illam pictam silentio tuetur suam. Cras¬
sus uerbum nullum contra grãm: ceteros iam nosti ꝗ ita.
sunt stulti. ut amissa re.p. piscinas suas fore saluas sperare
uideantur. Unus est qui cur& constantia magis & integri¬
tate. ꝗͣ ut mihi uidetur consilio aut ingenio. Cato ꝗ miẜos
publicanos quos habuit amantissimos sui tertium iam mẽse
uexat neq is a senatu responsum dari patitur. Ita nos co¬
gimur reliquis de rebꝰ nihil decernere ante ꝗͣ publicanis
responsum sit: quare etiam legationes relectum iri puto.
Nunc uides qui eius fluctibꝰ iactemur. & si ex his que

Expanded text:
ac sine animo miles! quam dignus qui Palicano, sicut facit, os ac sine animo miles! quam dignus qui Palicano, sicut facit, os ad male audiendum cotidie praebeat! agraria autem promulgata est a Flavio sane levis eadem fere quae fuit Plotia. sed interea πολιτικὸσ ἀνὴρ quisquam inveniri potest; qui poterat, familiaris noster sic est enim; volo te hoc scire Pompeius togulam illam pictam silentio tuetur suam. Crassus verbum nullum contra gratiam. ceteros iam nosti; qui ita sunt stulti ut amissa re publica piscinas suas fore salvas sperare videantur. unus est qui curet constantia magis et integritate quam, ut mihi videtur, consilio aut ingenio, Cato; qui miseros publicanos quos habuit amantissimos sui tertium iam mensem vexat neque iis a senatu responsum dari patitur. ita nos cogimur reliquis de rebus nihil decernere ante quam publicanis responsum sit. qua re etiam legationes reiectum iri puto. nunc vides quibus fluctibus iactemur, et si ex iis quae
Abbreviated transcription (Latin):
xit. Instat hic nunc ille annus egregius. eiꝰ initiũ eiꝰ mõi
fuit: ut anni uersaria sacra uiuentutis nõ cõmitterẽt.
Nam. M. Luculli uxorẽ Memmius suis sacris uiciauit.
Menelaus egre id passus diuortium fecit. ꝗͣꝗͣ ille pastor
ideus menelaum solum cõtempserat. Hic noster paris tã
Menelaum ꝗͣ Agamenonẽ liberum non putauit. Est ãt
C.Herennius qͥem . tr̃.pł. quem tu fortasse ne nosti ꝗ¬
tã mͥ & si potens nosse: tribulus enim tuus est & sextꝰ
pater eius nũmos nobis diuidere solebat. Is ad plebẽ
.P. clodium traducit. idemq fert ut uniuersus populꝰ
in campo martio suffragium de re.c. ferat. hunc ego
accepi in senatu ut soleo: sed nihil est illo homine lentiꝰ.
Metellus est consul egregius. & nos amat: sed inminuit
auctoritatem suam quod habet dicit cãm promulgatam.
Illud idem de Clodio auti aut̃ filius. O di ĩmortales ꝗͣ ignauꝰ

Expanded text:
xit. instat hic nunc ille annus egregius. eius initium eius modi xit. instat hic nunc ille annus egregius. eius initium eius modi fuit ut anniversaria sacra Iuventatis non committerentur; nam M. Luculli uxorem Memmius suis sacris initiavit; Menelaus aegre id passus divortium fecit. quamquam ille pastor Idaeus Menelaum solum contempserat, hic noster Paris tam Menelaum quam Agamemnonem liberum non putavit. est autem C. Herennius quidam tribunus pl., quem tu fortasse ne nosti quidem; tametsi potes nosse, tribulis enim tuus est et Sextus pater eius nummos vobis dividere solebat. is ad plebem P. Clodium traducit idemque fert ut universus populus in campo Martio suffragium de re Clodi ferat. hunc ego accepi in senatu, ut soleo, sed nihil est illo homine lentius. Metellus est consul egregius et nos amat, sed imminuit auctoritatem suam quod habet dicis causa promulgatum illud idem de Clodio. Auli autem filius, o di immortales! quam ignavus
Abbreviated transcription (Latin):
dicina efficit. Nam ut ea breuiter que post tuũ discessu
acta sunt colligam iam exclames necesse est. res Roma¬
nas diutius stare nõ posse. Et enim post profectionẽ tuã
primus ut opinor introitus fuit in causam fabule Clo¬
diane in qua ego nactus ut mihi uidebar locũ resecãde
libidinis & cohercende iuuentutis: uehemens faui &
omnes profudi uires animi atq ingenii mei non odio
aductus alicuiꝰ. sed nõ corrigende: sed sedande ciuitatis.
Ad flicta res .p. est empto stupratoq iudicio. Ride que
sint postea consecuta. Consul est impositus nobis is quẽ
nemo preter nos philosophos aspicere sine suspirio possit᷑
Qxͣ tum hoc uulnus facto. sc ͦ de ambitu: de iudiciis nulla
lex ꝑlata. exagitatus senatꝰ alienati eꝗtes romani quod¬
erat qui ob rem iudicandam. Sic ille annus duo firma¬
menta rei.p. per me unum constituta. euertit. Nam &
Senatus auctoritatẽ abiecit. & ordinũ concordiã disiũ¬

Expanded text:
dicina efficit†. nam ut ea breviter quae post tuum discessum dicina efficit†. nam ut ea breviter quae post tuum discessum acta sunt conligam, iam exclames necesse est res Romanas diutius stare non posse. etenim post profectionem tuam primus, ut opinor, introitus fuit in causam fabulae Clodianae, in qua ego nactus, ut mihi videbar, locum resecandae libidinis et coercendae iuventutis vehemens fui et omnis profudi viris animi atque ingeni mei non odio adductus alicuius sed spe corrigendae et sanandae civitatis. adflicta res publica est empto constupratoque iudicio. vide quae sint postea consecuta. consul est impositus is nobis quem nemo praeter nos philosophos aspicere sine suspiritu posset. quantum hoc vulnus! facto senatus consulto de ambitu, de iudiciis nulla lex perlata, exagitatus senatus, alienati equites Romani. sic ille annus duo firmamenta rei publicae per me unum constituta evertit; nam et senatus auctoritatem abiecit et ordinum concordiam diiun
Abbreviated transcription (Latin):
Nam ille ambiciose nostre fucoseq amicitie sunt in quodã
splendore forensi fructum domesticum non habent. Itaq
cum bene completa domus est tempore matutino cum
ad forum stipati gregibꝰ amicoꝵ descendimꝰ. reperire ex
magna turba neminem possumus. quocum aut iocari
libere: aut suspicare familiariter possimus. Quare te ex¬
pectamus: te desideramus: te iam et̃ arcessimꝰ. Multa st̃
enim que me solltitant. anguntq mihi uideor auris
nactus tuas unius ambulationis sermone ex aurire posse.
Ac domesticaꝵ ꝗͥem sollicitudinum aculeos omnes &
scrupulos occultabo. Neq ego hiuisce epistole. atq ignoto
tabellario cõmittam. Atq ii nolo enim te ꝑmoueri nõ
sunt permolesti: sed tamen insidiant & urgent. & nulliꝰ
amantis consilio. aut sermone requiescunt. In re.ꝓ. uero
qͣqͣ animus est presens: tamen uoluntas et̃ atq et̃ ip̃a me¬

Expanded text:
nam illae ambitiosae nostrae fucosaeque amicitiae sunt in quodam nam illae ambitiosae nostrae fucosaeque amicitiae sunt in quodam splendore forensi, fructum domesticum non habent. itaque cum bene completa domus est tempore matutino, cum ad forum stipati gregibus amicorum descendimus, reperire ex magna turba neminem possumus quocum aut iocari libere aut suspirare familiariter possimus. qua re te exspectamus, te desideramus, te iam etiam arcessimus. multa sunt enim quae me sollicitant anguntque; quae mihi videor auris nactus tuas unius ambulationis sermone exhaurire posse. ac domesticarum quidem sollicitudinum aculeos omnis et scrupulos occultabo neque ego huic epistulae atque ignoto tabellario committam. atque hi nolo enim te permoveri non sunt permolesti, sed tamen insident et urgent et nullius amantis consilio aut sermone requiescunt; in re publica vero, quamquam animus est praesens, tamen †voluntas etiam atque etiam ipsa me
Abbreviated transcription (Latin):
iungi. Rides nõ sunt hec riditula mihi crede: ꝗͥ aliud
scribam ad te ꝗd: multa sunt. sed in aliud tp̃us te ex¬
pectare uelis cures ut sciam iam moleste rogo quod
maxime cupio. ut qͣprimũ uenias Nonis Decembribꝰ
Ihil mihirrune scito
tam deesse ꝗͣ hominẽ meum quo cum omnia que
cura aliqua adficiunt una comunicẽ: qui me am&. qui
sapiat. qui cum ego colloquar nihil fingam nihil dissimulẽ
nihil obtegam. Ab est enim frater. ADEAECTATOC & amã¬
tissimus Metellus non homo sed littus atq aer: & solitudo
mea: tu aut qui sepissime curã ut angorem animi mei
sermone & consilio leuasti tuo qui mihi & in publica
re socius & in priuatis omnibꝰ conscius: & omniũ meoꝵ
sermonũ. & consilioꝵ particeps esse soles. ubinã es ÷ ita
sum ab omnibꝰ destitutus: ut tantum reꝗetis habeam
ꝗͣtum cum uxore & filiola & mellito Cicerone cõsumit.

Expanded text:
iungi. rides? non sunt haec ridicula, mihi crede. quid aliud iungi. rides? non sunt haec ridicula, mihi crede. quid aliud scribam ad te, quid? multa sunt, sed in aliud tempus. †exspectare velis, cures ut sciam. iam illud modeste rogo, quod maxime cupio, ut quam primum venias. Nonis Decembribus. nihil mihi nunc scito tam deesse quam hominem eum quocum omnia quae me cura aliqua adficiunt uno communicem, qui me amet, qui sapiat, quicum ego cum loquar, nihil fingam, nihil dissimulem, nihil obtegam. abest enim frater ἀφελέστατοσ et amantissimus. †Metellus† non homo sed litus atque a/er et so/litudo/ mera. tu autem qui saepissime curam et angorem animi mei sermone et consilio levasti tuo, qui mihi et in publica re socius et in privatis omnibus conscius et omnium meorum sermonum et consiliorum particeps esse soles, ubinam es? ita sum ab omnibus destitutus ut tantum requietis habeam quantum cum uxore et filiola et mellito Cicerone consumitur.
Abbreviated transcription (Latin):
simo uterentur. Multaq a me de ordinũ dignitate &
concordia dicta sunt. N. Decembris & postridie neq
ad huc res confecta est: sed uoluntus senatus ꝑspecta. Unꝰ
enim contradixerat Metellus consul designatus ꝗ erat
dicturꝰ ad quem ꝑp diei breuitatẽ ꝑuentum nõ est. heros
ille noster Cato: sic ego conseruãs ratioe. institutioẽ¬
q nostram tuor. ut possum illã a me cõglutinatã con-¬
cordiam. Sed tamen qñ ista sunt: tam̃ firma munit᷑
quedam nobis ad retinendas opes nostras tuta ut spero
uia quam tibi luteris satis explicare nõ possum significatiõe
parua ostendam tam̃. Utor Pompeio familiarissime rideo
qͥ dicas cauebo que sunt cauenda. ac scribam alias ad
te de meis consiliis capescende rei .p. plura. Lucceium
scito consulatum habere in animo statim petere. Duo
enim soli dicuntur petituri. Cesar cum eo coire per Arriũ
cogitat: & Bibulus cum se putat per .C. fisonẽ posse cõ¬

Expanded text:
simo uterentur, multaque a me de ordinum dignitate et simo uterentur, multaque a me de ordinum dignitate et concordia dicta sunt Kal. Decembr. et postridie. neque adhuc res confecta est, sed voluntas senatus perspecta; unus enim contra dixerat Metellus consul designatus, atque erat dicturus, ad quem propter diei brevitatem perventum non est, heros ille noster Cato. sic ego conservans rationem institutionemque nostram tueor, ut possum, illam a me conglutinatam concordiam. sed tamen quoniam ista sunt tam infirma, munitur quaedam nobis ad retinendas opes nostras tuta, ut spero, via; quam tibi litteris satis explicare non possum, significatione parva ostendam tamen. utor Pompeio familiarissime. video quid dicas. cavebo quae sunt cavenda, ac scribam alias ad te de meis consiliis capessendae rei publicae plura. Lucceium scito consulatum habere in animo statim petere. duo enim soli dicuntur petituri; Caesar cum eo coire per Arrium cogitat et Bibulus cum hoc se putat per C. Pisonem posse con
Abbreviated transcription (Latin):
Senani esse disiunctos. qui primũ illud grauiter tulerunt pro
quereretur. Qua in re decernenda cum ego casu nõ ad fuisses
sensissemq id equestrẽ ordinẽ ferre moleste neq aperte di¬
cere obiurgaui Senatum ut mihi uisus sũma cum aucto¬
ritate & in causa nõ rerecunda ad modum grauis. & copior
fui. Ecce alie delicie equitum uix ferender quas ego non
solum tuli. sed et̃ ornaui Asiam qui de censoribꝰ conduxes¬
runt: questi sunt in senatu se cupiditate prolapsos iumiũ
magno conduxisse Ut coͥnduceretur colocatio postulauere.
Ego princeps in adiutoribꝰ atq adeo secundus. Nam ut
illi laudarent hoc postulare Crassus eos impulit. iui¬
diosa res turpis postulatio & confessio temexitatis sũmu
erat periculum: ne si nihil impetrassent plane alienaret
a senatii. Huic quoq rei subuentũ est maxime a nobis
perfectumq que ut frequentissimo senatu & liberatis¬

Expanded text:
senatu esse diiunctos; qui primum illud valde graviter tulerunt, prosenatu esse diiunctos; qui primum illud valde graviter tulerunt, proquaereretur. qua in re decernenda cum ego casu non adfuissem sensissemque id equestrem ordinem ferre moleste neque aperte dicere, obiurgavi senatum, ut mihi visus sum, summa cum auctoritate et in causa non verecunda admodum gravis et copiosus fui. ecce aliae deliciae equitum vix ferendae! quas ego non solum tuli sed etiam ornavi. Asiam qui de censoribus conduxerunt questi sunt in senatu se cupiditate prolapsos nimium magno conduxisse, ut induceretur locatio postulaverunt. ego princeps in adiutoribus atque adeo secundus; nam ut illi auderent hoc postulare Crassus eos impulit. invidiosa res, turpis postulatio et confessio temeritatis. summum erat periculum ne, si nihil impetrassent, plane alienarentur a senatu. huic quoque rei subventum est maxime a nobis perfectumque ut frequentissimo senatu et liberalis
Abbreviated transcription (Latin):
in ꝗbus ego cum antea tum u̾oͬ post discessum fratris te ẜ¬
monesq nostros desidero: Postremo nõ labor meus: non
requies. non negocium: nõ ocium non forenses res: non
possunt. Atq haꝵ reꝵ cõmemorationẽ uerecundia sepe
impediuit ytriusq nostrũ. Nunc aũt̃ ea fuit necessaria.
ꝑꝑ eam partem epistole tue ꝑ quã te ac mores tuos mihi
purgatos ac probatos ee uoliusti. Atq in ista ĩcõmoditate
alienati illiꝰ animi & offensi. Illud inest tam̃ cõmodiq &
mihi & ceteris amicis tuis nota fuit: & abste aliquando
ante testificata tua uoluntas ommittende prouincie: ut ꝙ
una non estis nõ dissensione ac difcidio ur̃o: sed uoluntate
ac iudicio tuo factum esfe uideatur. Quare & illa que uiolata
religionẽ obtinebunt. Nos hic in re .p. infirma miẜa cõmit¬
taliq uersamur. Credo eni te audisse nostro eꝗtes pene a

Expanded text:
in quibus ego cum antea tum vero post discessum fratris te sin quibus ego cum antea tum vero post discessum fratris te sermonesque nostros desidero? postremo non labor meus, non requies, non negotium, non otium, non forenses res, non possunt. atque harum rerum commemorationem verecundia saepe impedivit utriusque nostrum; nunc autem ea fuit necessaria propter eam partem epistulae tuae, per quam te ac mores tuos mihi purgatos ac probatos esse voluisti. atque in ista incommoditate alienati illius animi et offensi illud inest tamen commodi, quod et mihi et ceteris amicis tuis nota fuit et abs te aliquanto ante testificata tua voluntas omittendae provinciae, ut quod una non estis non dissensione ac discidio vestro sed voluntate ac iudicio tuo factum esse videatur. qua re et illa quae violata religionem obtinebunt. nos hic in re publica infirma misera commutabilique versamur. credo enim te audisse nostros equites paene a
Abbreviated transcription (Latin):
Neq ego inter me atq te ꝗcꝗͣ interesse unꝗͣ duxi pret
uoluntatẽ institute uite quod me ambitio quedam ad bonoꝵ
studium: te aut̃ aut̃ alia minime reprehendenda racio ad
honestum ocium duxit. uera qͥem laude probitatis. diligẽ¬
tie: religionis. neq me tibi: neq quenꝗͣ antepono: amoris
uero erga me cum a fraterno more: demestitoq discessi
tibi primas defero. Uidi enim uidi penitusq perspexi in
meis uariis tp̃ribꝰ. & solicitudines. & leticias tuas:. Fuit mͥ
sepe & laudis nostre gratulatio tua iocunda: & timoris
consolatio grata. qn mihi nũc te absente nõ solum consiliũ
quo tu exccellis: sed et̃ sermonis comunicatio que mihi
suauissima tecum sol& esse: maxime deest ꝗͥ dicam in p.
re. quo in genere mihi neglegenti esse nõ lit& an in forẽsi
labore quem antea ꝑꝑ ambicionẽ substinebam: nuno ut
dignitatem tueri gr̃a possim: an in ipsis domesticis negoci

Expanded text:
neque ego inter me atque te quicquam interesse umquam duxi praeter neque ego inter me atque te quicquam interesse umquam duxi praeter voluntatem institutae vitae, quod me ambitio quaedam ad honorum studium, te autem alia minime reprehendenda ratio ad honestum otium duxit. vera quidem laude probitatis, diligentiae, religionis neque me tibi neque quemquam antepono, amoris vero erga me, cum a fraterno amore domesticoque discessi, tibi primas defero. vidi enim, vidi penitusque perspexi in meis variis temporibus et sollicitudines et laetitias tuas. fuit mihi saepe et laudis nostrae gratulatio tua iucunda et timoris consolatio grata. quin mihi nunc te absente non solum consilium quo tu excellis, sed etiam sermonis communicatio quae mihi suavissima tecum solet esse, maxime deest—quid dicam? in publicane re, quo in genere mihi neglegenti esse non licet, an in forensi labore, quem antea propter ambitionem sustinebam, nunc ut dignitatem tueri gratia possim, an in ipsis domesticis negotiis,
Abbreviated transcription (Latin):
ridetur: presenti tibi cõmodius exponam: de his litteris quas
ad te thesalonicam misit. & de sermonibꝰ quos ab illo &
omnis in tua posita est humanitate mihi spes huiꝰ leuã¬
de molestie. Nam si ita statueris: & inritabilis animos
ẽẽ optimoꝵ sepe hominũ: & eosdem placabilis. & esse hãc
agilitatem ut ita dicam mollitiamq nature plerunq bo¬
nitati: & id qd caput est nobis inter nos nr̃a siue ĩcomoda.
siue uicia siue inuirias esse tollerandas facile hec quẽ ad
modum spero mitigabuntur. Quod ego ut facias te oro.
Nam ad me ꝗ te unice diligo maxime ꝑtin& neminem
ẽẽ meoꝵ: qui aut te nõ am&. aut abs te nõ ametur. Illa
pars epistole tue minime fuit irecessaria in qua exponis
quas facultates aut prouinciaꝵ. aut yrbanoꝵ cõmodoꝵ
& aliis temporibꝰ & me ipso consule pretermiseris. mͥ
enĩ ꝑspecta est & ingenuitas. & magnitudo animi tui.

Expanded text:
videtur, praesenti tibi commodius exponam. de iis litteris quas videtur, praesenti tibi commodius exponam. de iis litteris quas ad te Thessalonica misit et de sermonibus quos ab illo et omnis in tua posita est humanitate mihi spes huius levandae molestiae. nam si ita statueris, et inritabilis animos esse optimorum saepe hominum et eosdem placabilis et esse hanc agilitatem, ut ita dicam, mollitiamque naturae plerumque bonitatis et, id quod caput est, nobis inter nos nostra sive incommoda sive vitia sive iniurias esse tolerandas, facile haec, quem ad modum spero, mitigabuntur; quod ego ut facias te oro. nam ad me qui te unice diligo maxime pertinet neminem esse meorum qui aut te non amet aut abs te non ametur. illa pars epistulae tuae minime fuit necessaria in qua exponis quas facultates aut provincialium aut urbanorum commodorum et aliis temporibus et me ipso consule praetermiseris. mihi enim perspecta est et ingenuitas et magnitudo animi tui;
Abbreviated transcription (Latin):
Durachi: aut in istis locis yspiam uisurus & ess& Quod
cum audiss&: confidebam ac mihi ꝑsuaseram. fore ut
omna placarentur inter uos nõ modo sermone ac dispu¬
tatione sed conspectu ipso congressuq uestro Ilam ꝗͣta
sit in&. fratre meo comitas ꝗͣta uicunditas ꝙͣ mollii aũ
& ad accipiendũ & ad deponendum offensionẽ nibil
attin& me ad te ꝗ ea nosti scribere. Sed accidit ꝑĩcõmode
q eum nusꝗͣ uidisti. Ualuit enĩ plus qͥ erat illi nõnulloꝵ
artificiis inculcatũ: quã aut offitiũ aut necessitudo: aut
amor ur̃ ille pristinus: qui plurimũ ralere debuit. Atq
huiꝰ ĩcõmodi culpa ybi resideat facilius possum existimare
qͣ scribere. Uereor enim nedum defendam meos nõ parcã
tus. Nam sit intellego. ut nihil a domesticis uulneris facꝰ¬
tum sit. illud ꝗͥem q̃ erat eos certe sanare potuisse. Secͥ
huiusce rei totius uicium: q aliquanto et̃ latius pate q̃

Expanded text:
Dyrrachi aut in istis locis uspiam visurus esset; quod Dyrrachi aut in istis locis uspiam visurus esset; quod cum accidisset, confidebam ac mihi persuaseram fore ut omnia placarentur inter vos non modo sermone ac disputatione sed conspectu ipso congressuque vestro. nam quanta sit in Quinto fratre meo comitas, quanta iucunditas, quam mollis animus et ad accipiendam et ad deponendam offensionem, nihil attinet me ad te qui ea nosti scribere. sed accidit perincommode quod eum nusquam vidisti. valuit enim plus quod erat illi non nullorum artificiis inculcatum quam aut officium aut necessitudo aut amor vester ille pristinus, qui plurimum valere debuit. atque huius incommodi culpa ubi resideat facilius possum existimare quam scribere; vereor enim ne dum defendam meos non parcam tuis. nam sic intellego ut nihil a domesticis vulneris factum sit, illud quidem quod erat eos certe sanare potuisse. sed huiusce rei totius vitium, quod aliquanto etiam latius patet quam
Abbreviated transcription (Latin):
facere in arpinati: ego tibi aliꝗ de meis scriptis mittam
nihil erat absoluti.
Agna mihi uarietas uoluntatis. & dissimilitudo opini¬
onis ac iudicii. &. fratris mei demonsirata est ex litteris
tius in ꝗbꝰ ad me epistolaꝵ illiꝰ exempla misisti. Qua ex re
& molestia sum tanta affectus: quantam mihi meus amor
sũmus erga utrunq uestrum adferre debuit: & admiratiõe
ꝗͥ nam accidiss& ꝗ adferr&. Q. fratri meo aut offensionẽ
tam grauem: aut cõmutationẽ tantam uoluntatis. Atq
a nobis suspicari uidebam subesse nescio ꝗͥ opinionis in¬
cõmode: sauciumq esse animũ: & insedisse quasdam
odiosas suspiciones: ꝗbus ego mederi cũ cuperẽ & antea
sepe: & uehementius et̃ post sorticionẽ prouincie: nec
tantum intelligebam ẽẽ offensionis ꝗͣ littere tue declara¬
rant. nec tantum proficiebam qͣtum uolebam. Sed tamen
hoc me ipse consolabar q non dubitabam ꝗn te ille aut

Expanded text:
facere in Arpinati. ego tibi aliquid de meis scriptis mittam. facere in Arpinati. ego tibi aliquid de meis scriptis mittam. nihil erat absoluti. magna mihi varietas voluntatis et dissimilitudo opinionis ac iudici Quinti fratris mei demonstrata est ex litteris tuis in quibus ad me epistularum illius exempla misisti. qua ex re et molestia sum tanta adfectus, quantam mihi meus amor summus erga utrumque vestrum adferre debuit, et admiratione quidnam accidisset quod adferret Quinto fratri meo aut offensionem tam gravem aut commutationem tantam voluntatis. atque a nobis suspicari videbam, subesse nescio quid opinionis incommodae sauciumque esse eius animum et insedisse quasdam odiosas suspiciones. quibus ego mederi cum cuperem antea saepe et vehementius etiam post sortitionem provinciae, nec tantum intellegebam ei esse offensionis quantum litterae tuae declararant nec tantum proficiebam quantum volebam. sed tamen hoc me ipse consolabar quod non dubitabam quin te ille aut
Abbreviated transcription (Latin):
res: ac uereor neꝗͥ in ista re minus cõmode fiat: sed tamen
nõ possum reprehendere consiliũ tuũ p̾sertim cum egom&
in prounciam non sim profectus. epigramatis tuis qui
in amaltheo posuisti contenti erimus. presertim cũ & Thilyus
nos reliquerit: & archias nihil de me scripserit: ac rereor
ne Lucullus qm̃ grecum poetam condedit: nunc ad cecilia¬
nã fabulam spect&. Antonio tuo noĩe grãs egi: eãq epła
Marllio dedi. Ad te ideo antea rariꝰ scripsi: q nõ habebam
me tui negocii detullerit suscipiam: sed nunc magis in
suo est occupatus: in quo ego ei nõ desum tu si ilo es fu¬
turꝰ crebras a nobis litteras expecta. Ast pluris et ip̃e mit¬
tito: uelim ad me scribas cuimodi sit AMAOSION tuu
quo ornatu. qua ronoscia. & que poemata: quasq his¬
torias de AMANeCIA habes ad me mittas. lub& mihi

Expanded text:
ires, ac vereor ne quid in ista re minus commode fiat; sed tamen ires, ac vereor ne quid in ista re minus commode fiat; sed tamen non possum reprehendere consilium tuum, praesertim cum egomet in provinciam non sim profectus. epigrammatis tuis quae in Amaltheo posuisti contenti erimus, praesertim cum et Thyillus nos reliquerit et Archias nihil de me scripserit. ac vereor ne, Lucullis quoniam Graecum poema condidit, nunc ad Caecilianam fabulam spectet. Antonio tuo nomine gratias egi eamque epistulam Mallio dedi. ad te ideo antea rarius scripsi quod non habebam me tui negoti detulerit, suscipiam; sed nunc magis in suo est occupatus; in quo ego ei non desum. tu si uno in loco es futurus, crebras a nobis litteras exspecta; sed pluris etiam ipse mittito. velim ad me scribas cuius modi sit Ἀμαλθεῖον tuum, quo ornatu, qua τοποθεσίᾳ, et quae poemata quasque historias de Ἀμαλθείᾳ habes ad me mittas. libet mihi
Abbreviated transcription (Latin):
rioris histrionis similis suscepisse negociũ dicitur: & domi
sunt odiosa ꝗ in consulem facta putantur. Catone & domi¬
cio postulante ynum & apud magistratus inꝗri liter&: alterũ
& aelia & fũfia: aut legem de ambitu ferr& quã ille bono
auspicio claudus homo promulgauit. Ita comicia in ad .ii.
N. seat̃. dilata sunt: noui est in lege hoc ut ꝗ nũmos in tri¬
bu pronũtiarit si nõ dederit inpune sit: sin dederit ut qđ
iuuat singulis tribulibꝰ. H. cccccc. debeat: dixi hanc legẽ
.P. Clodium iam ante seruasse: pronuntiare erum solitũ esse
& nõ dare: sed heus tu uides ne consulatĩ illum nostrum
que curio antea AHIOEEUCIN uocabat. si hic factus erit
fabam mimũ futurum: quare ut opinor BIΛOCOΦETE¬
ON id qđ tu facis: & istos consulatus non elocci facteon: quo
ad me scribis te in Asiam statuisse non ire eqͥem mallem ita

Expanded text:
rioris histrionis similis suscepisse negotium dicitur et domi rioris histrionis similis suscepisse negotium dicitur et domi sunt odiosa, quod in consulem facta putantur, Catone et Domitio postulante, unum, ut apud magistratus inquiri liceret, alterum, et Aelia et Fufia ut legem de ambitu ferret, quam ille bono auspicio claudus homo promulgavit. ita comitia in a. d. vi Kal. Sext. dilata sunt. novi est in lege hoc, ut qui nummos in tribu pronuntiarit, si non dederit, impune sit, sin dederit, ut quoad vivat singulis tribulibus HS ciↃ ciↃ ciↃ debeat. dixi hanc legem P. Clodium iam ante servasse; pronuntiare enim solitum esse et non dare. sed heus tu! videsne consulatum illum nostrum, quem Curio antea ἀποθέωσιν vocabat, si hic factus erit, fabam mimum futurum? qua re, ut opinor, φιλοσοφητέον, id quod tu facis, et istos consulatus non flocci facteon. quod ad me scribis te in Asiam statuisse non ire, equidem mallem ut
Abbreviated transcription (Latin):
uideri nostrum testimonium non ualuisse: missus est san¬
gius inuidie sine do: atq et hoc magis q omes illi fautores
illius flagitarem: manifestam illam redaptetam esse a
uidicibꝰ confitentur. Accedit illud ꝗ illa condicionalis trudo
erarii misera ac ieiuna plebecula me ab hoc magno unice
dilig putat. & hercule multa & iocunda consuetudine cõuĩcti
internos sumus usq eo ut nostri isti comissatores coniuratioĩs
barbatuli tuens illum in sermonibꝰ. EN. ciceronem appel¬
lant. itaq & lud& si gladiatoribꝰ mitandas. Enic rimaci¬
Ac sine ulla pastoricia fistula auferebamꝰ nũc est exepectatio¬
in comicioꝵ in qua om̃ibꝰ inuitis trudit noster magnus auli
filium. atq in eo neq auctoritate. neq gr̃ã pugnat. sed bs
philippus omnia castella expugnari posse dicebat in que mõ
asellus onustus auro poss& assendere: consul aut ille dete¬

Expanded text:
videri nostrum testimonium non valuisse; missus est sanvideri nostrum testimonium non valuisse; missus est sanguis invidiae sine dolore atque etiam hoc magis quod omnes illi fautores illius flagiti rem manifestam illam redemptam esse a iudicibus confitentur. accedit illud, quod illa contionalis hirudo aerari, misera ac ieiuna plebecula, me ab hoc Magno unice diligi putat, et hercule multa et iucunda consuetudine coniuncti inter nos sumus usque eo ut nostri isti comissatores coniurationis barbatuli iuvenes illum in sermonibus Cn. Ciceronem appellent. itaque et ludis et gladiatoribus mirandas ἐπισημασίασ sine ulla pastoricia fistula auferebamus. nunc est exspectatio comitiorum; in quae omnibus invitis trudit noster Magnus Auli filium atque in eo neque auctoritate neque gratia pugnat sed quibus Philippus omnia castella expugnari posse dicebat, in quae modo asellus onustus auro posset ascendere. consul autem ille dete
Abbreviated transcription (Latin):
est: in unius hominis ꝑditi iudicio plures similes reꝑti sunt.
Sed ꝗͥ ago pene orationem in epłam inclusi. Redeo ad alter¬
cationem. Surgit pulchellus puer: obiicit mihi me ad baias
fusse falsum. Sed tamen ꝗͥ huic simile est inꝗͣ quasi in oꝑ¬
to dicas fuisse: ꝗ inꝗt homini arpinati cum aquis calidis:
narra inꝗͣ patrono tuo ꝗ axpinatis aquas concupiuit: nosti
enim marinas. Quousq inꝗt hunc regem feremus: rege
appellas inꝗͣ cum rex tui mentionẽ nullam fecerit. Ille aũt
regis hereditatem spe deuouerat. Domum inꝗt emisti putes
quam dicere udices emisti. urant inꝗt tibi nõ crediderũt.
Mihi uero inꝗͣ.xxu. iudices crediderunt.xxxi. qm̃ nũmos
ante acceperunt: tibi nihil crediderunt. Magnis clamoribꝰ
afflictus conticuit. & concidit. Noster aũt status est hic api
bonos: eidem sumus quos reliꝗsti apud sordem urbis & fecẽ

Expanded text:
est. in unius hominis perditi iudicio plures similes reperti sunt. est. in unius hominis perditi iudicio plures similes reperti sunt. sed quid ago? paene orationem in epistulam inclusi. redeo ad altercationem. surgit pulchellus puer, obicit mihi me ad Baias fuisse. falsum, sed tamen quid hoc? simile est, inquam quasi in operto dicas fuisse. — quid inquit homini Arpinati cum aquis calidis? narra inquam patrono tuo, qui Arpinatis aquas concupivit; nosti enim Marianas. quousque inquit hunc regem feremus? Regem appellas inquam cum Rex tui mentionem nullam fecerit?; ille autem Regis hereditatem spe devorarat. domum inquit emisti. putes inquam dicere: iudices emisti. iuranti inquit tibi non crediderunt. mihi vero inquam xxv iudices crediderunt, xxxi, quoniam nummos ante acceperunt, tibi nihil crediderunt. Magnis clamoribus adflictus conticuit et concidit. noster autem status est hic. apud bonos iidem sumus quos reliquisti, apud sordem urbis et faecem