comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nec tota expͥmitur. quia ueritatẽ ñ possunt ad integrum emu¬
lari simulachra. Omnia gͦ te mͥ monstrant ad cognitionem:
sed ñ omnia me mouere possunt intus ad deuotionem. Ubiq in te
impingo: sed ñ ubiq compungor. Ubiq te mͥ ingerit rerum species.
& usus & ordo. sed uerbum sapientiam: ñ uerbum salutem. Uer¬
Urge inquit paulus qͥ dormis. & exurge a mortuis: & illumina¬
bit te xp̃c. Surgam ego. ñ de mortuis oꝑib. ñ de prauis moribꝰ. sed
de bonis ad meliora. de morib ad misteria. de misticis ad manife¬
sta: de serenis ad suauia. Surgam & circubo ciuitatem illam. de
qua dicitur. Magnꝰ dominꝰ & laudabilis nimis: in ciuitate di nr̃i
in monte scõ eius. Ergo surgendum est ei qͥ in montana uult cũ
maria ascendere. Et ꝓdigus ille filiꝰ in se reuersus. surgam inqͥt. &
uadam ad patrem meũ. Prudent̃ ait. Surgam. iturus ad eũ qͥ in

Expanded text:
nec tota exprimitur, quia veritatem non possunt ad integrum aemunec tota exprimitur, quia veritatem non possunt ad integrum aemulari simulacra. Omnia ergo te mihi monstrant ad cognitionem, sed non omnia me movere possunt intus ad devotionem. Ubique in te impingo, sed non ubique compungor. Ubique te mihi ingerit rerum species et usus et ordo, sed Verbum sapientiam, non Verbum salutem. VerSurge, inquit Paulus, qui dormis, et exsurge a mortuis, et illuminabit te Christus . Surgam ego, non de mortuis operibus, non de pravis moribus: sed de bonis ad meliora, de moribus ad mysteria, de mysticis ad manifesta, de serenis ad suavia. Surgam, et circuibo civitatem illam, de qua dicitur: Magnus Dominus et laudabilis nimis, in civitate Dei nostri, in monte sancto ejus . Ergo surgendum est ei qui in montana vult cum Maria conscendere . Et prodigus ille filius in se reversus: Surgam, inquit, et vadam ad patrem meum. Prudenter ait, surgam, iturus ad eum, qui in
Abbreviated transcription (Latin):
inicium t̾m accepisse me reputo: ad qd restat respiciens. Surgã. ⁊
circiubo ciuitatem: q̃ram ꝑ uicos ⁊ plateas. Ih̾u bone qͥd ẽ qd̃ ali¬
cubi ñ inueniris. qͥ ubiq crederis: Multe qͥdem mansiones in domo
patͥs tui sunt. Sed numqͥd alias deseris: ad alias tͣnsiens. qͥ infinituᷤ
ipse & imm̃sus es: Ubiq creat᷑arum totꝰ es. creans & continens. sed
infinitatem tuam creatura nulla potest expͥmere. qͣmuis uirtutẽ
nulla ñ possit ex parte innuere. Ubiq totus es ꝑ existentiam. sed
ñ equalit̾ in singłis ꝑ efficientiam. nam & si ex toto te ubiq oꝑe¬
ris totum. ñ t̃n qd potentie tue est ubiq. ĩmo potius nusquam
oꝑaris. Indifferenti enim uirtute efficit in minimis minima: et
magnis maiora. Cum gͦ uirtus tua ubiq & tota oꝑetur: nusqͣm
t̃n tota expenditur. qͥa cum uolueris suppetit tͥ efficere maiora:

Expanded text:
initium tantum accepisse me reputo, ad quod restat respiciens: Surgam, et initium tantum accepisse me reputo, ad quod restat respiciens: Surgam, et circuibo civitatem, quaeram per vicos et plateas . Jesu bone, quid est quod alicubi non inveniris, qui ubique crederis? Multae quidem mansiones in domo Patris tui sunt: sed numquid alias deseris ad alias transiens, qui infinitus ipse et immensus es? Ubique creaturarum totus es, creans et continens: sed infinitatem tuam creatura nulla potest exprimere, quamvis virtutem nulla non possit ex parte innuere. Ubique totus es per existentiam: sed non aequaliter in singulis per efficientiam. Nam etsi ex toto te ubique opereris, non tamen totum quod potentiae tuae est ubique, imo potius nusquam, operaris. Indifferenti enim virtute efficis in minimis minima, et in magnis majora. Cum ergo virtus tua ubique et tota operetur, nusquam tamen tota expenditur: quia cum volueris, suppetit tibi efficere majora;
Abbreviated transcription (Latin):
sitan suum tempꝰ et̾nitas ip̃a. Dicunt᷑ enim & tempora et̃na. E ter¬
na gͦ in se et̾na sunt: sed nob̾ parata sunt tempore suo. Omnia
tempꝰ habent. tempꝰ amplectendi. & tempꝰ ab amplexu longe fie¬
ri. Qd̾ gͦ erit aptum magis qͣm nox amplectendi tempꝰ: Immo qͥs
erit aptior ad amplectendum. uł lectulo locꝰ. uł nocte tempꝰ: In pa¬
ce locus tuus.⁊ ideo qͥetis tempꝰ & pacis. tͥ paraui in corde meo le¬
ctulum. Ueniat dilectus meꝰ. ueniat delectatio mea. ⁊ reqͥescat in
cubili suo. Tu forsan dispensatorie differs: sed ñ capit amor imn¬
patiens de dispensatione solatium. Scio mͥ repositum tempore
suo: sed de fugacis tarditate temporis amor causat᷑. Tu differs:e¬
go qͥdem diutiꝰ ñ fero. Sed surgam: & circuibo ciuitatem.
Contempno lectulũ. & inicium sermonis derelinqͦ: ut ad ꝑfecti¬
ora ferar. Nam & si sponsa sim. ⁊ ꝑfecta ꝓ regule moduls humane:

Expanded text:
sitan suum tempus aeternitas ipsa. Dicuntur enim et tempora aeterna. Aetersitan suum tempus aeternitas ipsa. Dicuntur enim et tempora aeterna. Aeterna ergo in se aeterna sunt, sed nobis parata sunt tempore suo. Omnia tempus habent: tempus amplectendi, et tempus ab amplexu longe fieri . Quod ergo erit aptum magis, quam nox, amplectendi tempus? imo quis erit aptior ad amplectendum, vel lectulo locus, vel nocte tempus? In pace locus tuus: et ideo quietis tempus; et pacis tibi paravi in corde meo lectulum. Veniat dilectus meus, veniat delectatio mea, et requiescat in cubili suo. Tu forsan dispensatorie differs: sed non capit amor impatiens de dispensatione solatium. Scio mihi repositum tempore suo: sed de fugacis tarditate temporis amor causatur. Tu differs: ego quidem diutius non fero, sed surgam et circuibo civitatem. Contemno lectulum, et initium sermonis derelinquo, ut ad perfectiora ferar. 4. Nam etsi sponsa sum et perfecta pro regulae modulo humanae,
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ es maiestate suꝑior: ¶Hagis sibi respondet amor ⁊ humilitaᷤ:
qͣm amor & maiestas. Paululum maiestatis obliuiscere: ut mise¬
ricordie recorderis. In te omne desidium meũ. ut qͥd ñ ante te: Ut¬
qͥd absconditꝰ est a te gemitꝰ meꝰ. qͥ totꝰ est ꝓ te: Dissimulas.⁊ dif¬
fers. & auertis faciem tuam a me: & facta sum conturbata. ꝓpd̃ea
q̃ror & causor: & clamito: ñ inuemi illum. felix conditio. qͣndo di¬
cere datum fuit. dilectꝰ meꝰ mͥ: ⁊ ego illi. Nunc uͦ ego dilecto meo:
sed ñdum ad me conũsio eiꝰ. Amara qͥdem amanti cõmutatio. id¬
circo ꝓ uice uocem cõmuto. ñ inueni illum. Omnia tempꝰ hñt:
& sius spaciis uniuersa sub sole tͣnscurrunt. Qnͣdo erit ut cũ sole
ꝑmaneant. ⁊ ante mutabilitatẽ lune. ut in et̾nitate stent. ⁊ ñ tͣns¬
currant cum tempore: Nunc uͦ omnia tempꝰ habent. & habet for¬

Expanded text:
qui es majestate superior? Magis sibi respondent amor et humilitas, qui es majestate superior? Magis sibi respondent amor et humilitas, quam amor et majestas. Paululum majestatis obliviscere, ut misericordiae recorderis. In te omne desiderium meum. Utquid non ante te? utquid absconditus est a te gemitus meus, qui totus est pro te? Dissimulas et differs, et avertis faciem tuam a me, et facta sum conturbata. Propterea queror et causor, et clamito: Non inveni illum. 3. Felix conditio, quando dicere datum fuerit: Dilectus meus mihi, et ego illi. Nunc vero ego dilecto meo, sed nondum ad me conversio ejus . Amara quidem amanti commutatio. Idcirco pro vice vocem commuto: Non inveni illum. Omnia tempus habent, et suis spatiis universa sub sole transcurrunt. Quando erit ut cum sole permaneant, et ante mutabilitatem lunae, ut in aeternitate stent, et non transcurrant cum tempore? Nunc vero omnia tempus habent, et habet for
Abbreviated transcription (Latin):
currunt: & istud excruciat. Qͣnto sunt enim p̃rogata dulciora.
tanto molestiõr de dilatione mora. tane domine suaue uide¬
tur tͥ miseram mora tali torq̃re animam. & de penis diligentis. ⁊
q̃rentis te. ridere: Si maiestas te abducit: miscdia inclinet.Si te ñ
indulges dilecte: miserere uł afflicte. Afflicta sum &. humiliata ni¬
mis. & a gemitu cordis mei. mecum illud rugiens. ñ inueni illum.
Ubi nunc multitudo uscerũ tuoꝵ.⁊ miserationũ tuarũ: Diu. et
nimis diu: continuerunt se super me. Dilecta tua absentis desidio
in dolorem se fundit.⁊ tu te contines: Ioseph de se male m̃itos mi
ẽẽt blande innotuit. Et qͥdem tenerior eẽ solet ad gr̃am sponsi
pietas: qͣm frĩs. Tu mͥ plusqͣm ioseph. Tu enim frat̃: tu sponsꝰ. Qs
dabit mͥ te fr̃em meum: Ego me totam ad q̃rendum impendo.
& tu me suspendis sponsus & frat̃ : Ergo eris in dilectione minor.

Expanded text:
currunt, et istud excruciat. Quanto sunt enim praerogata dulciora, currunt, et istud excruciat. Quanto sunt enim praerogata dulciora, tanto molestior de dilatione mora. Itane, Domine, suave videbitur tibi miseram mora tali torquere animam, et de poenis diligentis et quaerentis te ridere? Si majestas te abducit, misericordia inclinet. Si te non indulges dilectae, miserere vel afflictae. Afflicta sum et humiliata nimis, et a gemitu cordis mei mecum illud rugiens: Non inveni illum. Ubi nunc multitudo viscerum tuorum et miserationum tuarum? Diu et nimis diu continuerunt se super me. Dilecta tua absentis desiderio in dolorem se fundit, et tu te contines? Joseph male meritos de se miesset, blande innotuit . Et quidem tenerior esse solet ad gratiam sponsi pietas, quam fratris. Tu mihi plus quam Joseph. Tu enim frater; tu sponsus. Quis dabit mihi te fratrem meum? Ego me totam ad quaerendum impendo, et tu me suspendis, sponsus et frater? Ergo eris in dilectione minor,
Abbreviated transcription (Latin):
facta est int̾ dilectos diuisio. Sed mͥ abscondita:. qm̃ mͥ fuerat hec
unio indulta. Tu enim bonoꝵ meoꝵ eges. Bona enim mea:dona
tua sunt. Ido mͥ incumbit desolatio: dum a te separari contingit.
Tu uirtꝰ mea. tu lumen ocłoꝵ meoꝵ. tu mͥ ip̃m: tu mͥ totũ. Beniq
defecit caro mea. ⁊ cor meũ. ut de reliq̃m me nec carnał affectus¬
nec cordis mei sensus respiret.sed sit d̾s cordis mei.⁊ pars mea cleꝰ in
et̃num. Si hanc partem ꝑdidero. inanis ⁊ uacua remanebo. qͣsi t̾ra
sitiens. ⁊ qͣsi uas ꝑditum. Assume. assume qͥ ebriꝰ es sitientẽ. &. ua¬
cuo uasi:. tue plenitudinis portionem infunde. Qͣͥd parcis torrenti
illi ubertatis tue: Heu me qͣm raptim tͣnsit torrens iste nr̃is in con¬
uallibꝰ. Cito qͥdem transit: sed tͣhunt me post se met̾nũ desidium:
imꝑtite delicie. Delicie abeunt: sed desidium relinquunt. Ille ex-¬

Expanded text:
facta est inter dilectos difacta est inter dilectos diunio indulta. Tu enim bonorum meorum non eges. Bona enim mea, dona tua sunt: ideo mihi incumbit desolatio, dum a te separari contingit. Tu virtus mea: tu lumen oculorum meorum: tu mihi ipsum: tu mihi totum. Denique defecit caro mea et cor meum, ut de reliquo in me nec carnalis affectusnec cordis mei sensus respiret; sed sit Deus cordis mei, et pars mea Deus in aeternum . Si hanc partem perdidero, inanis et vacua remanebo, quasi terra sitiens, et quasi vas perditum. Assume, assume, qui ebrius es, sitientem, et vacuo vasi tuae plenitudinis 9 portionem infunde. Quid parcis torrenti illi ubertatis tuae? Heu me! quam raptim transit torrens iste nostris in convallibus! Cito quidem transit, sed trahunt me post se in aeternum desiderium impartitae deliciae. Deliciae abeunt, sed desiderium relinquunt. Illae ex
Abbreviated transcription (Latin):
uisione ⁊ separatione id ip̃m: Ad me nunc respicit illa ꝓphalis
exꝓbratio. Qͦusq dissolueris filia uaga: Deniq & cam ex qͦe
gressus est a facie dñi: uagus factus est & ꝓfugꝰ. Ego qͥdem ua
ga. ñ ita & ꝓfuga. magis enim q̃rens qͣm fugiens. Et ut licenti
loquar tͥ fuga plus competit. An ñ uaga. q̃ de lectuli angusti¬
is transeo ad ambitum urbis. discurrens ꝑ plateas. ꝑ uicos. ꝑ
uigiles: Q adheret dño: unus sp̃c est. Dulce hoc ip̃m et ideo
dura separatio.  Qomͦ dissipata est hec idemtitas. dissiluit u¬
nio. ⁊ ad me climidiata redii. Nam tota a te ñ discessi. Desidio enun
in te feror. sed a p̾sentia differor. Habeo aliqd in desidio solatium:
sed totum illud abscondit & absorbet: de dilatione supplicium. Qͤ
pacto ñ abscondit᷑ omne solatium: qͣm dui abscondis faciem tuã
a me: Deniq sicut ait ꝓpħa consolatio abscondita est ab ocłis. qͥa

Expanded text:
visione et separatione id ipsum? Ad me nunc respicit illa prophetalis visione et separatione id ipsum? Ad me nunc respicit illa prophetalis exprobratio: Quousque dissolveris, filia vaga? Denique et Cain, ex quo egressus est a facie Domini, vagus factus est et profugus. Ego quidem non ita vaga et profuga: magis enim quaerens quam fugiens; et, ut licentius loquar, tibi fuga plus competit. Annon vaga, quae de lectuli angustiis transeo ad ambitum urbis, discurrens per plateas, per vicos, per vigiles? Qui adhaeret Domino, unus est spiritus . Dulce hoc ipsum, et ideo dura separatio. 2. Quomodo dissipata est haec identitas, dissiliit unio, et ad me dimidiata redii? Nam tota a te non discessi. Desiderio enim in te feror, sed a praesentia differor: habeo aliquod in desiderio solatium, sed totum illud abscondit et absorbet de dilatione supplicium. Quo pacto non absconditur omne solatium, quandiu abscondis faciem tuam a me? Denique, sicut ait propheta, Consolatio abscondita est ab oculis, quia
Abbreviated transcription (Latin):
uocat esuries: Eredibile est scdm multitudinẽ retractate & reuo¬
lute in corde dulcedinis: acori ad q̃rendũ ictu euerberari ani-¬
mum amantis. Deniq ad dilectionis m̃suram ñ inuenientis¬
pendatur affectus. Siqͥs in se uiqͣm talem exꝑtus est uel dilectio¬
ms uł desidii sensum: ꝓpͥi estimare potest comectura exempli qͣm
q̃rulo sponsa corde ꝓtulerit. ñ inueni illum. Nusqͣm consolatio.
nusqͣm refrig̃ium: sed ubiq tͥbulationem ⁊ dolorem inueni.
dum illum. illum qͦm ardent̾ diligo. ⁊ instant̃ q̃ro: ñ inueni.
Demiq posuisti me. ñ dico tͥ contͣriam. sed a te qͣi extraneam: &
facta sum mͥmet ipsi grauis. Grauis plane: qͣm tedet uite. tedet
luminis huiꝰ. qm lumen ocłoꝵ meoꝵ ⁊ ip̃m ñ est mecum. Ubi e¬
rit foris consolatio si intus in me ipsa te absente turbatio: Cont᷑
Quomͦ enim erit uirtꝰ in doloris lecto. in nocte lumen. & in di¬

Expanded text:
rovocat esuries! Credibile est secundum multitudinem retractatae et revorovocat esuries! Credibile est secundum multitudinem retractatae et revolutae in corde dulcedinis, acriori ad quaerendum ictu everberari animum amantis. Denique ad dilectionis mensuram, non invenientispendatur affectus. Si quis in se unquam talem expertus est vel dilectionis vel desiderii sensum, proprii aestimare potest conjectura exempli, quam querulo sponsa corde protulerit: Non inveni illum. Nusquam consolatio, nusquam refrigerium, sed ubique tribulationem et dolorem inveni, dum illum quem ardenter diligo, et instanter quaero, non inveni. Denique posuisti me, non dico tibi contrariam, sed a te quasi extraneam, et facta sum mihimetipsi gravis . Gravis plane, quam taedet vitae, taedet luminis hujus, quoniam lumen oculorum meorum et ipsum non est mecum. Ubi erit foris consolatio, si intus in me ipsa te absente turbatio? ConturQuomodo enim virtus erat in doloris lecto, in nocte lumen, et in di
Abbreviated transcription (Latin):
casio in lectulo & nocte innuit᷑. Breue aũ capitulũ. qm̃ bonꝰ lectu¬
lus in qͦ suscipit fatigata mens fom̃tũ: immo feruens incẽdiũ. In
qͦ amor dum offendicłm ñ habet: desiderii usum exercet arden¬
tius. Sed nos hic paululum iam qͥescamꝰ. & in illo utinam lectu¬
lo. in qͦ sponsa dum qͥeuit. dilectum q̃sunt. ut expientie sensu
in nob̾ ipsis ediscere possimꝰ: qđ nunc alios docere conamur. qͣm
dulce sit in hoc lectulo qͥescere. & dilectum q̃rere iħm xp̃m . d̾ .n.¬
tate. anime se q̃rentis uoto respondere. Quesiui inqͥt
& ñ inueni illum. Gratum certe ũbum. q̃siui. sed ñ in¬
ueni illum. graue. Qͥd ni gͣue & intolerabile sic q̃renti. & sic a¬
manti: Nemo enim eo qd̃ ardent̃ q̃rit ñ anxie caret. tantoq
cumulatiore angustia: si uicina spe iam iamq app̃hensura frau¬
datur. Qntomagis illa qͣm exꝑte. & ꝑdite int̾ne dulcedinis ꝓ¬

Expanded text:
casio in lectulo et nocte innuitur. Breve autem capitulum, quoniam bonus lectucasio in lectulo et nocte innuitur. Breve autem capitulum, quoniam bonus lectulus, in quo suscipit mens fatigata fomentum, imo fervens incendium, in quo amor dum offendiculum non habet, desiderii usum exercet ardentius. Sed jam nos hic paululum quiescamus, et in illo utinam lectulo, in quo sponsa dum quievit, dilectum quaesivit: ut experientiae sensu in nobis ipsis ediscere possimus quod nunc alios docere conamur, quam dulce sit in hoc lectulo quiescere, et dilectum quaerere Jesum tate animae se quaerentis voto respondere. Quaesivi, inquit, et non inveni illum. Gratum certe verbum, quaesivi: sed, non inveni illum, grave. Quidni grave et intolerabile sic quaerenti, et sic amanti? Nemo enim eo quod ardenter quaerit, non anxie caret, tantoque cumulatiore angustia, si vicina spe jamjamque apprehensura fraudatur. Quanto magis illa, quam expertae et perditae internae dulcedinis p
Abbreviated transcription (Latin):
ra ꝑsentire diuine maiestatis misteria: nichil illud a lectulo & nocte
differt. siqͥs ad fut᷑am contemplet᷑ plenitudinẽ. ñ formulam ꝑfe¬
ctionis humane. Nam & ꝑfectiꝰ nr̃m imꝑfectũ est. ⁊ ut ueriꝰ dicã.
uix adhuc inchoatũ. ꝓpt̾ea & inicium aliqd̃ dicimur creat᷑e dei:
& tm̃ pͥmitias accepisse sp̃c. Temerariꝰ forsitan uidear. qͥ conor in¬
exꝑta exponere. & de sponse lectulo. q̃ illum suauiꝰ forsan & secretiꝰ
collocarit: qͣm comectura nr̃a possit attingere. Quappt̃ de mistiis
ad mores descendamꝰ. ⁊ dicamꝰ hoc ẽẽ dilectum in lectulo.⁊ ꝑ nocteᷤ
q̃rere: cum post cordis strepitum & carnis motum. qͥeti. & pre¬
sentium obliti: pͥmitiuas qͣsdã future dulcedinis captamꝰ deli¬
tias. Habes gͦ ut breuit̃ colligam in hoc capitulo. occasionẽ. actũ.
& causam. In diligente: causa. actus in q̃rente. oportunitas uͦ & oc¬

Expanded text:
ra persentire divinae majestatis mysteria, nihil illud a lectulo et nocte ra persentire divinae majestatis mysteria, nihil illud a lectulo et nocte differt, si quis ad futuram contempletur plenitudinem, non formulam perfectionis humanae. Nam et perfectius nostrum imperfectum est, et ut verius dicam vix adhuc inchoatum. Propterea et initium aliquod dicimur creaturae Dei , et tantum primitias accepisse Spiritus . 8. Temerarius forsitan videar, qui conor inexperta 8 exponere et de sponsae lectulo, quae illum suavius forsan et secretius collocavit, quam conjectura nostra possit attingere. Quapropter de mysteriis ad mores descendamus, et dicamus hoc esse dilectum in lectulo, et per noctes quaerere, cum post cordis strepitum et carnis motum, quietis et praesentium obliti, primitivas quasdam futurae dulcedinis captamus delicias. Habes ergo ut breviter colligam in hoc capitulo occasionem, actum, et causam. In diligente causa, actus in quaerente; opportunitas vero et oc
Abbreviated transcription (Latin):
gitatꝰ tuos implumes ad huc & infirmos in dño: & ipse te enutͥet.
donec formetur & firmetur xp̃c in te. ⁊ occurras in uirũ ꝑfectũ. qͥ
fluctuare ñ possit. ẜene gͦ lectulus qͥ mͥ factus est ado: iusticia &
pax. & redemptio & sapientia. Qͥs dabit mͥ tali colloçari in lectu¬
lo: Qͥs inqͣm cdabit mͥ istos puluillos & ceruicalia huimi assui sub
cubito. & capite meo: felix ceruical. qd̾ sibi sponsa subposuit. Leua
eiꝰ sub capite meo: & dext̃a illiꝰ amplexabit᷑ me. Alt̃m iam possi¬
det: alt̾m sibi pollicetur. Leuam tenet: sed dext̃am q̃rit. Dele¬
ctationes enim in dext̃a tua usq in finem. Quasi de lectulo ten
illa capitis tui corona. dulcis lectulus. illud crucis tue lignum. In
hoc ego nascor & nutͥor. creor & recreor.⁊ suꝑ passionis tue altaria.
memorie mͥ nidum libent̃ recolloco. Qd̃ si maiora clat᷑ & archanio¬

Expanded text:
gitatus tuos implumes adhuc et infirmos in Domino, et ipse te enutriet, gitatus tuos implumes adhuc et infirmos in Domino, et ipse te enutriet, donec formetur et firmetur Christus in te, et ocurras in virum perfectum qui fluctuare non possit. Bene ergo lectulus, qui mihi factus est a Deo justitia et pax, et redemptio, et sapientia. Quis dabit mihi tali collocari in lectulo? quis, inquam, dabit mihi istos pulvillos, et cervicalia hujuscemodi assui sub cubito et capite meo? Felix cervical, quod sibi sponsa supponit: Laeva ejus sub capite meo, et dextera illius amplexabitur me . Alterum jam possidet, alterum sibi pollicetur. Laevam tenet, sed dextram quaerit. Delectationes enim in dextra tua usque in finem . Quasi de lectulo tendilla capitis tui corona. Dulcis lectulus illud crucis tuae lignum. In hoc ego nascor et nutrior, creor et recreor, et super passionis tuae altaria memoriae mihi nidum libenter recolloco. Quod si majora datur et arcanio
Abbreviated transcription (Latin):
toto conatu attollitur. de t̾ra uix paululum aliqͥd attingens. De¬
niq & in paulo ñdum se comp̃hendisse arbitratur. sed ip̃e ad ante¬
riora extentꝰ. qͣi rationał rota seqͥtur: qͦ illum rapit sp̃c feruentis de¬
siderii. Siqͥdem & cum consũmauerit homo: tunc incipiet. In pre¬
senti qͦꝙ sponsa dum tenet lectulum: ñ hoc contenta ardentiꝰreqͥ¬
rit dilectum. Iue illi lectulus. ille dilectus. Lectulus dum infirmam
& fatigatam suscipit: dilectus dum inflaminat & succendit. Lectu¬
lus & dilectus: qͥa qͥescit in illo. & concupiscit. & deficit in ipsum:
Hiraris qd dico lectulum: audebo & adiciam uiliꝰ aliqͥd. immo
sublimiꝰ. suꝑ omnem laudem eiꝰ. Qnto enuim ꝓ me egit uiliora:
tanto bonitatis sue dedit indicia maiora. Ipse pauulis est iectulu
ipse pullis est nidulus. Etenim passet inuenit sibidomũ. ⁊ turt᷑
nidum uͥ ponat pullos suos. Uis audire quał lectulus: Iacta co¬

Expanded text:
toto conatu attollitur, de terra vix paululum aliquid attingens. Detoto conatu attollitur, de terra vix paululum aliquid attingens. Denique et in Paulo nondum se comprehendisse arbitratur: sed ipse ad anteriora extensus, quasi rationalis rota sequitur, quo illum rapit spiritus ferventis desiderii . Siquidem et cum consummaverit homo, tunc incipiet . In praesenti quoque sponsa dum tenet lectulum, non hoc contenta, ardentius requirit dilectum. Ille illi lectulus: ille dilectus. Lectulus, dum infirmam et fatigatam suscipit: dilectus, dum inflammat et succendit. Lectulus et dilectus, quia quiescit in illo, et concupiscit et deficit in ipsum. 7. Miraris quod dico lectulm gloriam laudis ejus. Quanto enim pro me egit viliora, tanto bonitatis suae dedit indicia majora. Ipse parvulis lectulus, ipse pullis est nidulus: Etenim passer invenit sibi domum, et turtur nidum ubi ponat pullos suos . Vis audire qualis lectulus? Jacta co
Abbreviated transcription (Latin):
dens: uacuo lib̃ius euagatur in animo: altiꝰ possidens ⁊ auidiu
depascens.Occasione accepta suum nescit amor ñ exercere nego¬
tium. Semꝑ enim quẽ amat uł p̃sente eo se oblectat: uł absen¬
tem desiderat. In die inqͥt tribulationis mee dm exqͥsiui mani¬
b meis. Longe differentior q̃rendi ratio: nunc a sponsa ꝓponit᷑.
Illam ñ impellit afflictio: sed trahit affectio. Ille in psalmo q̃rit
aduersus tribulationem: ista ad amoris usum & oblectationẽ.
ad hoc enim refert ⁊ qͥetis lectulum. & noctis latibulũ: ut qͦm¬
diligit & inconcusse recolat. ⁊ sincere sapiat: & dulcit᷑ sentiat. Er¬
go multo potior in diligente qͣm in indigente q̃rendi ratio. qͣmui
iure dici possit: qd scã qͣdam semꝑeget amor auaricia. Semꝑ e¬
nim ad secretiora exestuat. & q̃ tenet ñ reputans. uolubili se raptat
in ant̾̃iora rotatu. & uitał instar rote sp̃uali leuitate ad suꝑiora

Expanded text:
dens vacuo liberius evagatur in animo, altius possidens, et avidius dens vacuo liberius evagatur in animo, altius possidens, et avidius depascens. Occasione accepta suum nescit amor non exercere negotium. Semper enim quem amat, vel praesente eo se oblectat; vel absentem desiderat. In die, inquit, tribulationis meae Deum exquisivi manibus meis . Longe differentior quaerendi ratio nunc a sponsa proponitur. Illam non impellit afflictio, sed trahit affectio. Ille in psalmo quaerit adversus tribulationem; ista ad amoris usum et oblectationem. Ad hoc enim refert et quietis lectulum, et noctis latibulum, ut qdiligit, et inconcusse recolat, et sincere sapiat, et dulciter sentiat. Ergo multo potior in diligente quam in indigente quaerendi ratio: quamvis jure dici possit quod sancta quadam semper eget amor avaritia. Semper enim ad secretiora exaestuat, et quae tenet non reputans, volubili se raptat in anteriora rotatu; et vitalis instar rotae spirituali levitate ad superiora
Abbreviated transcription (Latin):
rum. Qͦdammͦ enim absconditur cuilibet qͣmlibet excelsa conuer¬
satio: uͥ in eqͣlem alticudinem tota se fr̃um numerositas attollit. Iu¬
xta illam de saluatore ꝓpħiam ambulant in tenebris. ⁊ ñ est eis lu¬
foris ñ aptant. qͥ nec hominum ab ore głam exoptant: sed illam
abet iste cum tͣnquillitate lectulum: in humilitate noctem.
Non illum mordaces cure circumuolant: inqͥetudinũ ñ exasꝑant
iniurie. Sed totum lectulus & nox: totum pax & qͥes & latebre.
Numqͥd satis est: fortasse satis. scił laboranti. nam ñ satis aman¬
ti. Dulcis enim laboranti sompnꝰ. amantis anxietas: illum dor¬
mire ñ sinit. Sompnolentiã excutit: uigłas inducit. Amor de
quiete ipsa: inqͥetior reddit᷑. Qͥ escit temptatio. quiescit occupa¬
tio. quiescit afflictio: sed quiescere dilectio nescit.Tunc magis
uires exercet dulce incendiũ.⁊ flamina uorax de latibuł eua-¬

Expanded text:
rum. Quodam modo enim absconditur cujuslibet quamlibet excelsa converrum. Quodam modo enim absconditur cujuslibet quamlibet excelsa conversatio, ubi in aequalem altitudinem tota se fratrum numerositas attollit, juxta illam de Salvatore prophetiam: Ambulant in tenebris, et non est eis luforis non aptant; qui nec hominum ab ore gloriam exoptant, sed illam Habet iste in tranquillitate lectulum, in humilitate noctem. Non illum mordaces curae circumvolant, inquietudinum non exasperant injuriae; sed totum lectulus et nox, totum pax et quies, et latebrae. 6. Numquid satis est? Fortassis satis, sed laboranti; nam non satis amanti. Dulcis enim laboranti somnus . Amantis anxietas illum dormire non sinit, somnolentiam excutit, vigilias inducit. Amor de quiete ipsa inquietior redditur. Quiescit tentatio, quiescit occupatio, quiescit afflictio, sed quiescere dilectio nescit. Tunc magis vires exercet dulce incendium, et flamma vorax de latibulis eva
Abbreviated transcription (Latin):
istum designat: in lectulo meo dicit ñ cõmunit᷑ in nr̃o. Alibi siqͥdẽ
legit᷑. Lectulus ñr floridꝰ. Qͥ cõmunis est florid̾ est. uetustatis nil
habens. nil corruptionis. cum uͦ ꝓpͥum suum lectulũ dicit. nulla
ibi fit m̃tio floris. Suus sꝑonse hic est. sed insuauis est. Non flori¬
dus: sed hortidꝰ illi uidet᷑. Pura satis conditio. si uł sola corru¬
ptio foret. nunc uͦ ad infirmitatem accedit adũsitas. Duplicatũ
incõmodum: lectulus & nox. infirmitas & aduersitas. sed magna
uis amoris. qͣm neutra compescit. nec illa innata:. nec ista illata.
Nlon enim uł lectulo tenetur. uł t̾retur nocte: sed in lectulo suo⁊
ꝑ noctes q̃rit: quẽ diligit anima eiꝰ. Claustraliũ uidet᷑ uox ista.
maxime fr̃um qͥ & quieti a sollicitudine. & qͣi ꝑditi & absconditi
sunt in multitudine habentes in alt̾o lectulum. in alt̃o noctis obscu¬

Expanded text:
istum designat, in lectulo meo dicit; non communiter, In nostro. Alibi siquidem istum designat, in lectulo meo dicit; non communiter, In nostro. Alibi siquidem legitur: Lectulus noster floridus . Qui communis est, floridus est, vetustatis nihil habens, nil corruptionis. Quando vero proprium suum lectulum dicit, nulla ibi fit mentio floris. Suus sponsae hic est, sed insuavis est: non floridus, sed horridus illi videtur. Dura satis conditio, si vel sola corruptio foret: nunc vero ad infirmitatem accedit adversitas, duplicatum incommodum, lectulus et nox, infirmitas et adversitas. Sed magna vis amoris, quam neutra compescit, nec illa innata, nec ista illata. Non enim vel lectulo tenetur, vel terretur nocte, sed in lectulo suo et per noctes quaerit quem diligit anima ejus. Claustralium videtur vox ista maxime fratrum, qui et quieti a sollicitudine, et quasi perditi et absconditi sunt in multitudine, habentes in altero lectulum, in altero noctis obscu
Abbreviated transcription (Latin):
tota tͣnsfunditur in ip̃m: & in similem absorbet᷑ qualitatem. In pͥ¬
mo penes est. in scð̃o penes illam sponsus: in t̾cio penitus est ipsa
penes ip̃m. ⁊ si dici potest ñ est nisi ipse. In pͥmo q̃rit. in scdo adhe¬
ret: in t̾cio unitur illi. In pͥmo tͣnqͥllitatem ꝓpͥam possidet. in sc̃do
qͣmdam meretur cõmunitatẽ cum dilecto: in t̃cio assumit᷑ & ab¬
sorbetur in qͣmdam caritatis & gr̃e unitatem. Melior hic lectuluᷤ
t̃cius qͣm scds: qͣnto exp̃ssior est unitas qͣm cõmunitas. Bonꝰ t̃n pͥ¬
mus: ꝑ quem ad istos paratur accessus. Qd̃ si ad carnał infirmi¬
tatem illecebre lectuli sensum deflectere uelis: nec erras. nec labo¬
ras: sic assignando. Soliꝰ enim sponse sub hoc intellectu lectulus
est: nec cõmunicatur sponso. Nam ⁊ si nouimꝰ xp̃m scdm carnem:
doloris nr̃i: sed ñ se reclinauit usq ad sensũ delectatioisnr̃e. Ido cum

Expanded text:
Tota transfunditur in ipsum, et in similem absorbetur qualitatem. In prTota transfunditur in ipsum, et in similem absorbetur qualitatem. In primo penes se est: in secundo penes illam sponsus: in tertio penitus est ipsa penes ipsum, et, si dici potest, non est nisi ipse. In primo quaerit: in secundo adhaeret: in tertio unitur illi. In primo tranquillitatem propriam possidet: in secundo quamdam meretur communitatem cum dilecto: in tertio assumitur et absorbetur in quamdam charitatis et gratiae unitatem. Melior hic lectulus tertius quam secundus, quanto expressior est unitas quam communitas. Bonus tamen primus, per quem ad istos paratur accessus. 5. Quod si ad carnalis infirmitatis illecebras lectuli sensum deflectere velis; nec erras, nec laboras sic assignando. Solius enim sponsae sub hoc intellectu lectulus est, nec communicatur sponso. Nam etsi novimus Christum secundumdoloris nostri, sed non se reclinavit usque ad sensum delectationis nostrae. Ideo cum
Abbreviated transcription (Latin):
lectuilus dicatur: & quare unus. Nunc accipite qͣre dicat sponsa
in meo. In lectulo suo. & qͣi singłarit suo est: qͣm diu singłariter
in spe est. cum uͦ ad spem res accesserit. uł magis successerit spei
cum iam ex parte tenuerit dilectũ: ñ iam suus est hic lectulus
sponse: sed magis cõmunis sponsi & sponse. Sius est: cum qͣsi so¬
la sine dilecto quiescit. Cõmunis aũ est: cum ipse adest. Siuis est
sponse. cum qͥetis ⁊ pacatis ⁊ compositis moribꝰ intra se collecta
qͥescit. cõmunis est: cum iam incipit oblectari in sponso.
orte etiam est aliqͥs ꝓpͥus sponsi qͣndo sui oblita penitꝰ ⁊ se exu¬
ta: tota tͣnsit in ip̃m. &. qͣi induitur illo dilecta ip̃ius. In lectulo su¬
o nec effluit extra se: nec turbatur in se. In lectulo cõmuni afflu¬
unt illi delicie q̃dam de p̃sentia sponsi. In illo qͥ solius est sponsi
amoris exagitata incendio ebullit. & excrescit. effusa & effluens:

Expanded text:
lectulus dicatur, et quare unus. 4. Nunc accipite quare dicat sponsa, lectulus dicatur, et quare unus. 4. Nunc accipite quare dicat sponsa, in meo. In lectulo suo, et quasi singulariter suo est, quandiu singulariter in spe est. Cum vero ad spem res accesserit, vel magis successerit spei, cum jam ex parte tenuerit dilectum; non jam suus est hic lectulus sponsae, sed magis communis sponsi et sponsae. Suus est, cum quasi sola sine dilecto quiescit: communis est, cum ipse adest. Suus est sponsae, cum quietatis, et pacatis, et compositis moribus intra se collecta quiescit: communis est, cum jam incipit oblectari in sponso. Forte est et aliquis proprius sponsi, quando sui oblita penitus, et se exuta tota transit in ipsum, et quasi induitur ipso dilecta ipsius. In lectulo suo nec effluit extra se, nec turbatur in se. In lectulo communi affluunt illi deliciae quaedam de praesentia sponsi. In illo qui solius est, sponsi amoris exagitata incendio ebullit, et excrescit effusa et effluens.
Abbreviated transcription (Latin):
tat respectu sentencie: Bene gͦ lectulus mens secura. sedminime
suꝑba. qͥeta: ñ elata. bona de se sentiens: sed alta ñ sapiens. magis
aũ suspectam semꝑ habens. incerti noctem iudicii. In lectulo inquit
ꝑ noctes. ¶ulte noctes: sed unus lectulus. Multe enim tͥbulati¬
ones iustoꝵ: sed tñ qͣi ñ sentientes. nec respicientes: uno dormiunt
& reqͥescunt in lectulo. in ea in qua uocati sumꝰ una spe uocationis
nr̃e. Transit nox. & nox : sed illi ñ deserunt tͣnqͥllitatis sue lectulũ
donec tota tͣnseat iniqͥtas. Multe noctes & alte tenebre. sed t̃n ab
altitudine noctis ñ timent nec turbant᷑. qͥa sꝑant in dño.Non ti¬
ment a noctibꝰ: qͥ in huiꝰ spei lectulo qͥescunt. Nam & ipse nouit
dare carmina in nocte tͥbulationis: & in nocte mandat canticũ
eiꝰ. Iccepistis qͣre sponsa dicit noctes. & quare plures. quare

Expanded text:
ctat respectus sententiae. 3. Bene ergo lectulus mens secura, sed minime ctat respectus sententiae. 3. Bene ergo lectulus mens secura, sed minime superba; quieta, non elata; bona de se sentiens, sed alta non sapiens, magis autem suspectam semper habens incerti noctem judieii. In lectulo, inquit, per noctes. Multae noctes, sed unus lectulus. Multae enim tribulationes justorum : sed tamen quasi non sentientes nec respicientes uno dormiunt et requiescunt in lectulo, in ea in qua vocati sumus una spe vocationis nostrae. Transit nox et nox: sed illi non deserunt tranquillitatis suae lectulum, donec tota transeat iniquitas. Multae noctes, et altae tetenebrae: sed tamen ab altitudine noctis non timent, nec turbantur, quia sperant in Domino. Non timent a noctibus, qui in hujus spei lectulo quiescunt. Nam et ipse novit dare carmina in nocte tribulationis : et in nocte mandat canticum ejus . Accepistis quare sponsa dicit noctes; et quare plures: quare
Abbreviated transcription (Latin):
lum dixerim m̃tem securam & lib̾am. Securam ꝓpt̃ conscientie¬
bonum: lib̾am aũ a temptatione. lib̾am ab ext̃iori occupatione.
lib̾am a leui cogitatione. Quanta tñ potest in hoc ẽẽ corpore qͥes &
lib̾tas mentis: Breuis & exigua. & lectulo similis angusto. Multum
inde decerpit reficiendi necessitas corporis. multum conquirendi q̃
necessaria sunt cura. multum consum̃di hora. multum anime casꝰ
ĩminens: multum causa latens. Gła nr̃a hec est inqͥt paulus. testi¬
moniũ conscientie bone. Suaui certe se collocarat in lectulo. nichil
ait mͥ consciꝰ sum. Sed qͣntum illum dilatat & extendit: Magis aũ
decurtat & cõtrabit. Sed in hoc inqͥt iustificatꝰ ñ sum. Qͥ aũ iudi¬
cat me dominꝰ est. Uides qͦmͦ paulus qͥ audet & dicit cor nr̃m dila¬
tatum est. Uides qͦmͦ głam ⁊ testimoniũ conscientie diuine coar¬

Expanded text:
lum dixerim mentem securam et liberam: securam propter conscientilum dixerim mentem securam et liberam: securam propter conscientibonum; liberam autem a tentatione, liberam ab exteriore occupatione, liberam a levi cogitatione. Quanta tamen esse potest in hoc corpore quies et libertas mentis? Brevis et exigua, et lectulo similis angusto. Multum inde decerpit reficiendi necessitas corporis, multum conquirendi quae necessaria sunt cura, multum consumendi hora, multum animae casus imminens, multum causa latens. Gloria nostra haec est, inquit Paulus, testimonium conscientiae nostrae . Suavi certe se collocarat in lectulo. 6 Nihil, ait, mihi conscius sum. Sed quantum illum dilatat et extendit; magis istum arctat et contrahit: Sed in hoc, inquit, justificatus non sum. Qui autem judicat me, Dominus est . Vides quomodo Paulus audet, et dicit, Cor nostrum dilatatum est . Vides quomodo gloriam et testimonium conscientiae, divinae coar
Abbreviated transcription (Latin):
lectuli sed magna breuitas. & ideo bene lectulus magis qͣm lectuꝰ
dicit᷑. Delectabilis lectulus est: de qͦ legis in ꝓuerbiis. Secura mens
qͣsi iuge conuiuiũ. fõris nox. foris turbatio. sed tranqͥuitas intꝰ qͣi
qͥetis lectulus qͥdam. Non est hic illud lamentabile dicere foris in¬
t̃ficit gladiꝰ. & domi mors similis est. Immo si foris gladiꝰ est: int̾
gaudium. Spe inqͥt gaudentes in tribulatione patientes. Ad
noctem tribulatio refertur. ad lectulum spes & gaudium. forte
conscientie qͥes & mundicia. Cor impii qͣi mare feruens qd qͥesce¬
re ñ potest. sed redundant fluctus in conculcationẽ & luctũ. Est
gͦ cor impii turbulentũ & tabidum lutosum & secum semꝑ col¬
luctans. Siqͥdem ñ est pax impiis. Regnum uͦ di iusticia est &¬
nom̃: & lectulum. & gaudium. qͥa in spe gaudemꝰ. & in spe reqͥes¬
cimꝰ. Sed unde spes nisi de securitate conscientie: Iure lectu¬

Expanded text:
lectuli, sed magna brevitas: et ideo bene lectulus magis quam lectus lectuli, sed magna brevitas: et ideo bene lectulus magis quam lectus dicitur. 2. Delectabilis lectulus est de quo legis in Proverbiis: Secura mens quasi juge convivium . Foris nox, foris turbatio, sed tranquillitas intus quasi quietis lectulus quidam. Non est hic illud lamentabile dicere: Foris interficit gladius, et domi mors similis est . Imo si foris gladius est, intus gaudium. Spe, inquit, gaudentes, in tribulatione patientes . Ad noctem tribulatio refertur, ad lectulum spes et gaudium. Forte conscientiae, quies et munditia. Cor impii quasi mare fervens, quod quiscere non potest, sed redundant fluctus in conculcationem et lutum. Est ergo cor impii turbulentum, et tabidum, et lutosum, et secum semper colluctans. Siquidem non est pax impiis : regnum vero Dei justitia est et nomen, et lectulum et gaudium: quia in spe gaudemus, et in spe requiescimus. Sed unde spes, nisi de securitate conscientiae? Jure lectu
Abbreviated transcription (Latin):
tere: Gonum est gͦ ñ dilatare sed magis contrahere stratũ cogita¬
tionis. cordis lectulum. Ideo sponsa iure sibi applaudit de lectulo.
utrumq oꝑire ñ potest. Utrumq id est uirum & adult̾um. bre¬
ue enim & angustum est cor hominis ad concipiendas di ũbi deli¬
cias etiam cum in illas totum extendit᷑. Qͦmͦ ñ multo breuiꝰ si fue¬
rit ad alia clistentũ: Sufficiat dilecto tuo uł breuitas ista. noli illã
magis breuiare lectulum cõmunicando alti. Bona quidem hec
breuitas lectuli. q̃ nescit nisi dilectum suũ id est xp̃m susciꝑe. Est
enim breuitas q̃ ñ nisi illum susciꝑe nouit. & est breuitas q̃ illũ ple¬
ne susciꝑe neqͥt. Illa caritatis est & discipline. hec uͦ infirmitatis &
nat᷑e. Utraq breuitas intelligi potest in lectulo. uł qua cum dilecto
plura ñ suscipit: uł qua nec illum plene. Magna certe uoluptas

Expanded text:
terae. Bonum est ergo non dilatare, sed magis contrahere stratum cogitaterae. Bonum est ergo non dilatare, sed magis contrahere stratum cogitationis, et cordis lectulum. Ideo sponsa jure sibi applaudit de lectulo. . Utrumque, id est virum et adulterum. Breve enim et angustum est cor hominis ad concipiendas Dei verbi delicias, etiam cum in illa totum extenditur. Quomodo non multo brevius, si fuerit ad alia distentum? Sufficiat dilecto tuo vel brevitas ista. Noli illam magis breviare, lectulum communicando alteri. Bona quidem haec brevitas lectuli, quae nescit nisi dilectum suum, id est Christum, suscipere. Est enim brevitas, quae nonnisi illum suscipere novit; et est brevitas, quae illum plene suscipere nequit. Illa charitatis est et disciplinae; haec vero, infirmitatis et naturae. Utraque brevitas intelligi potest in lectulo, vel qua cum plures non dilecto suscipit, vel qua nec illum plene. Magna certe voluptas
Abbreviated transcription (Latin):
mone discutienda suscipimꝰ. id est cur dicat in lectulo. & ñ in le¬
cto.⁊ cur in lectulo meo: nam alibi lectulum nr̃m dicere consueuit.
hec reputate uob̃ in sortem. siqͥd aũ noue disputationis suꝑhis q̃
iam discussa sunt adiecero: in lucri rationem ut sic dicam referte.
Qͥd putatis misterii signat hoc ip̃m qd dicit in lectulo: Laudiᷤ ne
aliqͥd occulte continet an suggillationis: Et si utrumq potest:
libentiꝰ t̃n hic laudem accipio. & ideo pͥmitus in hunc sensum in¬
flectamꝰ sermonẽ. Ego plane in hoc uerbo coartationẽ qͣmdam in¬
telligo: ut soli secum dilecto sufficiat. Cur enim ñ in bono coarta¬
tio accipitur. si strati dilatatio in ꝓbrum uertit᷑: Dilasti inqͥt do¬
minus ꝑ ꝓpħam stratũ tuũ iuxta me: suscepisti adult̾um. uides
qͦmͦ obuirgando & exꝓbrando strati dilatatio obicit᷑ amice adul¬

Expanded text:
mone discutienda suscipimus, id est cur dicat, In lectulo; et non, In lemone discutienda suscipimus, id est cur dicat, In lectulo; et non, In lecto: et cur, In lectulo meo. Nam alibi lectulum nostrum dicere consuevit . Haec reputate vobis in sortem. Si quid autem novae disputationis super iis quae jam discussa sunt adjecero, in lucri rationem ut sic dicam referte. Quid putatis mysterii signat hoc ipsum quod dicit, In lectulo? laudisne aliquod occultae continet, an suggillationis? Etsi utrumqne potest, libentius tamen hic laudem accipio: et ideo primitus in hunc sensum inflectamus sermonem. Ego plane in hoc verbo coarctationem quamdam intelligo, ut soli secum dilecto sufficiat. Cur enim non in bono coarctatio accipitur, si strati dilatatio in probrum vertitur? Dilatasti, inquit Dominus per prophetam, stratum tuum, juxta me suscepisti adulterum . Vides quomodo ob jurgando et exprobrando strati dilatatio objicitur animae adul
Abbreviated transcription (Latin):
qͤm uehement̃ diligebat. Possumus aũ ñ incongrue sicut in sp̃u sub¬
tilem & attenuatũ intellectum: sic in anima suauem & tenerum affe
um. Si gͦ carnis nomen in bono alicubi accipit᷑ cur ñ magis anime :
Ego beatam hanc animam ut licent̃ loqͣr ñ lapideam sed carneam
magis iudicauerim & nichil habentem in se rigoris uł duricie sed
mollem. teñam. tractabilem.⁊ sensibilem ad singłos diuini ũbi a-¬
culeos. Deniq q̃ dicat. neq caro mea enea est: sed qͣm sp̃uał ꝑtͣnse¬
at gladiꝰ. & caritate se uulneratam gaudeat. Iure gͦ animam su-¬
am diligere dicit expͥmere uolens intimam qͣmdam & uiuidam
& animatam affectionem erga dilectũ suũ iħm xp̃m. Qͥ ui. ⁊ reg. ꝑ.
uper hesterno capitulo hodiernum uob̃ instau Sermo. ii¬
ramꝰ conuiuiũ. Nec enim ibi cuncta dicta sunt q̃dicenda
occurrunt. Quedam uͦ nec tacta qͥdem sunt. Illa hoc ser¬

Expanded text:
quem vehementer diligebat. Possumus autem non inconvenienter sicut in spiritu subquem vehementer diligebat. Possumus autem non inconvenienter sicut in spiritu subtilem et attenuatum intellectum, sic in anima suavem et tenerum affecum . Si ergo carnis nomen in bono alicubi accipitur, cur non magis animae? Ego beatam hanc animam ut licenter loquar, non lapideam sed carneam magis judicaverim et nihil habentem in se rigoris vel duritiae; sed mollem, teneram, tractabilem, et sensibilem ad singulos divini verbi 5 aculeos. Denique quae dicat: Neque caro mea aenea est: sed quam spiritualis pertranseat gladius, et charitate se vulneratam gaudeat. Jure ergo animam suam diligere dicit, exprimere volens intimam quamdam et vividam et animatam affectionem erga dilectum suum Jesum Christum uper hesterno capitulo hodiernum vobis instauramus convivium. Nec enim ibi cuncta dicta sunt quae dicenda occurrunt: quaedam vero nec tacta quidem sunt. Illa hoc ser
Abbreviated transcription (Latin):
freq̃nt̃ cdilecti recenset uocabulũ qͦcumq ex misterio. Dilectus
meus candidus & rubicundꝰ. &. talis est dilectus meꝰ. & in p̃senti.
quem diligit anima mea. Magna certe sermonis huiꝰ gr̃a. Nec
mirum si freq̃ntat᷑ in ore qd in corde feruet. Ideo & animam cõ¬
memorat. Non enim uerbo tm diligit. sed uoto. nec solo actu:
sed magis affectu. Qͥd uͦ sibi uult qd̃ animam ñ sp̃m dicit: fõr¬
co sp̃m nominat. sed anima mea liq̃facta est. & anima mea contͣͦ¬
bauit me. & hoc ip̃m freq̃nt̃ quẽ diligit anima mea. Id qͦq fere
nusqͣm nisi cũ absentem q̃rit uł abeẽ q̃ritur. Solent his nomini¬
bꝰ grad̾ qͥdam distingui anime ꝑfectioris & minꝰ ꝑfecte. Apłs dicit.
tem & estuantem. feruentem &. q̃rentem numqͣm ñ sp̃ualem dix̃m.
Qͥppe q̃ licet ñdum plena uisione uoto tñ ꝓpenso illi adherebat

Expanded text:
frequenter dilecti recenset vocabulum quocunque ex mysterio. Dilectus frequenter dilecti recenset vocabulum quocunque ex mysterio. Dilectus meus candidus et rubicundus; et, Talis est dilectus meus : et in praesenti, Quem diligit anima mea. Magna certe sermonis hujus gratia Nec mirum si frequentatur in ore, quod in corde fervet. Ideo et animam commemorat. Non enim verbo tantum diligit, sed voto: nec solo actu, sed magis affectu. Quid vero sibi vult quod animam, non spiritum dicit? Forco spiritum nominat: sed, Anima mea liquefacta est , et Anima mea conturbavit me ; et hoc ipsum frequenter, Quem diligit anima mea. Id quoque fere nusquam, nisi cum absentem quaerit, vel abesse queritur. Solent his nominibus gradus quidam distingui animae perfectioris, et minus perfectae. Apostolus dicit: ualem dixerim: quippe quae licet nondum plena visione, voto tamen propensiore illi adhaerebat,
Abbreviated transcription (Latin):
Nlon ꝑcutio nec discutio qͥdem. Et si infirma est: feda saltem ñ sit.
Non agat in occulto nec cogitet qͥdem q̃ turpe est & dicere. Ad ta¬
lem stratum iħc declinare ñ nouit. Offendit illum & fugat confu¬
sa conscientia. Confusio conscientie ñ inuitat illum. sed magis e¬
uitat. Caritas aũ de corde puro & conscientia bona ipsa ẽ q̃ q̃rit.
Sic enim habes. q̃siui qͦm diligit anima mea. Nil bona tutiꝰ consei¬
entia. Bona conscientia audet. & caritas ardet. Illa ñ formidat.
ista inflãmat. Illa ꝓ dilecto ñ confundit᷑. ista confidit suꝑ dile¬
cto. Magna uis amoris alieno ñ nititur suffragio ꝓpͥis contenta
meritis. Semꝑ amari se p̃sumit q̃ amare se sentit. Deniq ñ re¬
spectis aliis maiestatis nominibꝰ solum sponsa dilectũ memoral
q̃ singłarit̾ intꝰ tolerat estũ amoris. Hoc aũ attendendũ qͣm

Expanded text:
Non percutio nec discutio quidem: etsi infirma est, foeda saltem non sit. Non percutio nec discutio quidem: etsi infirma est, foeda saltem non sit. Non agat in occulto, nec cogitet quidem quae turpe est et dicere. Ad talem stratum Jesus declinare non novit. Offendit illum, et fugat confusa conscientia. Confusio conscientiae non invitat illum, sed magis evitat. Charitas autem de corde puro et conscientia bona , ipsa est quae quaerit. Sic enim habes: Quaesivi quem diligit anima mea. Nihil bona tutius conscientia. Bona conscientia audet, et charitas ardet. Illa non formidat; ista inflammat: illa pro dilecto non confunditur; ista confidit super dilecto. Magna vis amoris. Alieno non nititur suffragio, propriis contenta meritis. Semper amari se praesumit, quae amare se sentit. Denique non respectis aliis majestatis nominibus, solum sponsa dilectum memorat, quae singulariter intus tolerat aestum amoris. 8. Hoc autem attendendum quam
Abbreviated transcription (Latin):
teris illud pauli dicere. Nox p̃cessit. dies aũ appropinqͣuit. Nã
qd sequitur abiciamꝰ oꝑa tenebrarũ huic ñ potest nocti coa¬
ptari. Nescit enim hec nox oꝑa tenebrarũ. sed magis lucem
ministrat his qͥ ꝑmanent in agone qͦdam q̃rendi dilectũ. Bo¬
na qͥdem nox quando abscondis a conturbatione & ab incursio¬
ne imaginationũ. Et qͣmuis ñdum absconderis in abscondito
faciei dilecti tui: bonum tn est ut abscondat᷑ tͥ pompa maniũ
sed tñ in hac nocte ñ extinguet᷑ lucerna tua ut dilectum queras.
Utinam ego tales mͥ possim noctes numerare. tam latebrosas ⁊ tã
luminosas. Et qͥs nr̃m głabit᷑ om̃s se noctes tales habere : Quisquiꝰ
est felix est cui om̃s noctes in usum talem decurrunt. Qͥ in occul¬
to suo nichil agit occultatione dignum. Unꝰquisq suam conueni¬
at conscientiam. Qͥd enim mͥ alioꝵ ꝑcutere conscientiã infirmã:

Expanded text:
teris illud Pauli dicere: Nox praecessit, dies autem appropinquavit. Nam teris illud Pauli dicere: Nox praecessit, dies autem appropinquavit. Nam quod sequitur, Abjiciamus opera tenebrarum , huic non potest nocti adaptari. Nescit enim haec nox opera tenebrarum, sed magis lucem ministrat iis qui permanent in agone quodam quaerendi dilectum. Bona quidem nox, quando absconderis a conturbatione et ab incursione imaginationum. Et quamvis nondum absconderis in abscondito faciei dilecti tui, bonum tamen est ut abscondatur tibi facies et men in hac nocte non exstinguetur lucerna tua, ut dilectum quaeras. 7. Utinam ego tales mihi possim noctes numerare, tam latebrosas, et tam luminosas! Et quis nostrum gloriabitur omnes se tales noctes habere? Quisquis est, felix est, cui omnes noctes in usum talem decurrunt, qui in occulto suo nihil agit occultatione dignum. Unusquisque suam conveniat conscientiam. Quid enim mihi aliorum percutere conscientiam infirmam?