comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
pulsus naturali similantis. uel in eqͣl
a corde. equalitas pulsus in archeoiis. est idemꝑ¬
titas uite. procedens exaffectu cordis. Cum autem.
mens in contrarisi uertitur tc̃ per diu̾sos mot̾
neqͣltas m̃tis. designat ꝑiculum mortis. de .uii¬
uirtutis ĩu loco decoctionis uł debilitas
uirtutis. in loco decoctionis. Drimus decoctionis
locus est stomacus. epar secundus. cetera memb ͤ
tercius. Cum enim cib anime coquitur ĩ stoma¬
ço memorie per recordationeme in calore epatis
per dilectionem in ceteris membris per operati¬
onem tunc fortitudo uirtutis. est inloco decocti¬
onis. Si uero sequitur debilitas uirtutu sigtiũ

Expanded text:
pulsus naturali similantis, vel inaequala corde, aequalitas pulsus in arteriis est identitas vitae, procedens ex affectu cordis. Cum autem mens in contrarium vertitur, tunc per diversos motus inaequalitas mentis designat periculum mortis. CAP.virtutis in loco decoctionis, vel debilitas virtutis in loco decoctionis. Primus decoctionis locus est stomachus, hepar secundus, caetera membra tertius. Cum autem cibus animae decoquitur in stomacho memoriae per recordationem, in calore hepatis per dilectionem, in coeteris membris per operationem, tunc fortitudo virtutis est in loco decoctionis. Si vero sequitur debilitas virtutis, signum
Abbreviated transcription (Latin):
passio est quando miseriis alioꝵ condolemus.
Beniuo lentia est quando promꝑta uolũcate
beneticia ragati animus. Et pulcoa ẽ sime¬
litudo. Ceuminare enim graua tuno dicimus.
quando natura q̃dam occulced in integrum
rumpit ut germen prodeat quod inituc latuit.¬
⁊ non secus bona uoluntas celare se non ualeusz

Expanded text:
passio est, quando miseriis aliorum condolemus. passio est, quando miseriis aliorum condolemus. Benevolentia est, quando prompta voluntate beneficia rogati annuimus. Et pulchra est similitudo: Germinare enim grana tunc dicimus, quando natura quadam occulta vi integrum rumpit ut germen prodeat, quod intus latuit, et non secus bona voluntas celare se non valens
Abbreviated transcription (Latin):
n dei neq in amore dei perfec̾tus ẽt potest. Alit̾
enĩ timemusquod suspicamur. aliter timemiꝰ
quod credimus. Quod credimus ꝑfecte time¬
mus. quod autem suspicamut. ħ plerumq
idcuto timere negligimus. quia exipsa nrã
Dubitatione in quandam perrutiosam secu¬
ritutem cadimus ut iam id solum ẽẽ iustĩ
credamus quod a nr̃a cupiditate non discor¬
dare cernimus ita ut seꝑe mens nr̃a decepta
hoo potius uenturum esse exstimet qd̾̃ mag̃
sibi euenire desiderat. Ut igitur nec timor re¬
missus nec affectus tepidus sit necc̃e est ut
farinam ⁊ inconcussam fidem habemus per
quam firmiter radicatr ea que in trib ꝓre¬
cedentib accepimus bona conarmenus. de¬
ohibere non uslens certis manifestat ĩdicis
hxo diuiditur in trra. In zelum ⁊ compassio¬
nem ⁊ beniuolentiam. Telus est dũ ꝓamore
iusticie defensorem ultio se offert animus ca¬
lumpniam u̾itatis pati non sustinens. Com¬

Expanded text:
 Dei, neque in amore Dei perfectus esse potest. Aliter  Dei, neque in amore Dei perfectus esse potest. Aliter enim timemus quod suspicamur, aliter timemus quod credimus. Quod credimus, perfecte timemus; quod autem suspicamur, hoc plerumque idcirco timere negligimus, quia ex ipsa nostra dubitatione in quamdam perniciosam securitatem cadimus, ut jam id solum esse justum credamus, quod a nostra cupiditate non discordare cernimus, ita ut saepe mens nostra decepta hoc potius venturum esse existimet, quod magis sibi evenire desiderat. Ut igitur nec timor remissus, nec affectus tepidus sit, necesse est ut firmam et inconcussam fidem habeamus, per quam firmiter radicati ea, quae in tribus praecedentibus accepimus bona confirmemus. is. Haec dividitur in tria, in zelum et compassionem, et benevolentiam. Zelus est, dum pro amore justitiae defensorem ultro se offert animus calumniam veritatis pati non sustinens. Com
Abbreviated transcription (Latin):
meam. de qua indelicet humo amꝑlius ñ euel¬
limiur. si usq in finem in eius dilectione ꝑma¬
uenius. de hac quoq radicatione sp̃o sanctus ꝑ
prophetam dicit. Quod cumq reliquum fu̾it
de domo uide mutet radices deorsum. ⁊ faciet
fouttum sur sum. In reliquiis enim domꝰ uide
fideles significantur qui radices deorsum mit¬
tunt: quia ouinen cogitationem cordis sui ad
int̾na gaudia defigunt. fructum aũt sursum
Bacauit. quia in superna patria quam inhõ
uit. per amorem semper requirunt uite dona
post modum in retributione ꝑapiunt. Quod
ergo ufideles negant. et de quo infirmm ĩ ade
dubitant. ħ fideles credunt et expectant. Et
quod infideles diligunt. infitmi autem infi¬
deles ⁊elant. ħ fideles fugiunt. fides igitur ẽ
per quam radicat sapientia quia per fidem
firinatur animus. ⁊ constabilitur affectus.
Qui autem in fide hesitat. Hic neq in timore¬

Expanded text:
meam . De qua videlicet humo amplius non evelmeam . De qua videlicet humo amplius non evellimur, si usque in finem in ejus dilectione permanemus. De hac quoque radicatione Spiritus sanctus per prophetam dicit: Quodcunque reliquum fuerit de domo Judae mittet radices deorsum, et faciet fructum sursum . In reliquiis enim domus Judae fideles significantur, qui radicem deorsum mittunt, quia omnem cogitationem cordis sui ad interna gaudia defigunt. Fructum autem sursum faciunt, quia in superna patria, quam in hac vita per amorem semper requirunt, vitae dona postmodum in retributione percipiunt. Quod ergo infideles negant, et de quo infirmi in fide dubitant, fideles et credunt et exspectant. Et quod infideles diligunt, infirmi autem in fide zelant, hoc fideles fugiunt. Fides igitur est, per quam radicat sapientia, quia per fidem firmatur animus, et constabilitur affectus. Qui autem in fide haesitat, hic neque in timore
Abbreviated transcription (Latin):
ipsi poc̃ores ⁊ habundantes in seculo obrinu¬
erunt diuiculs: In t̾rogant enim isti ⁊ dubi¬
tanti ⁊ quibdam cogitationum suarum estib
carrũ feruntur nescientes ad quam ꝑtem potiꝰ
sententiam mentis sue inclinent. Credere ñ
possunt ⁊ negare non presumunt assertio du
hii radices hñt. sed non sicut increduli radi¬
ces figunt in hoo nundo. sed sunt per fidemꝰ
⁊ dilectionem radioati ⁊ fundati indeo. Isti
sunt uinca domini sorech. uinea fidelis. ilinea
iusta quam ipse bonus agricola plantauit.
immo transplantauit. quia de egypto tnͣs¬
tulit. ⁊ eiecit gentes et plantauit eam. de his
alibi dominus per ꝓphetam dicit. Plantabocos
super humum suam ⁊ non euellam eos ampbꝰ
humus namq ⁊ patria nb̃a deus esti ĩ quo plã¬
damur: quando ei per deuotionem mentis ad he¬
remus. dicentes cum psalmista. Michi autem ad¬
herere deo bonum est ponere in domino dõ spenp

Expanded text:
ipsi peccatores et abundantes in saeculo obtinuipsi peccatores et abundantes in saeculo obtinuerunt divitias . Interrogant enim isti, et dubitant, et quibusdam cogitationum suarum aestibus circumferuntur nescientes ad quam partem potius sententiam suae mentis inclinent. Credere non possunt et negare non praesumunt. Assertio dubii radices habent, sed non sicut increduli radices figunt in hoc mundo, sed sunt per fidem et dilectionem radicati et fundati in Deo. Isti sunt vinea Domini Sorec, vinea fidelis, vinea justa, quam ipse bonus agricola plantavit, imo transplantavit, quia de Aegypto transtulit, et ejecit gentes, et plantavit eam . De his  Dominus per prophetam dicit: Plantabo eos super humum suam, et non evellam eos amplius . Humus namque, et patria nostra Deus est, in quo plantamur, quando ei per devotionem mentis adhaeremus dicentes cum Psalmista: Mihi autem adhaerere Deo bonum est, ponere in Domino Deo spem
Abbreviated transcription (Latin):
sibilia quedam que utrum uere sint et inde
decepti homines ea que ita esse finxerunt. nemi¬
ni uniquam scire datum est certa ⁊ presentia
bona que comnuine omnium iudicium. ⁊ seu¬
sus probat non solum bona ẽẽ sed eciam hu¬
mane nature ualde necessaria quadam imꝓ¬
ba presumptione contempnere maxime cũ
ħ omnia deus non ma ad utilitatem hoĩnũ
creasse probetur.⁊ id curo deo non fieri iniuri¬
am. si utantur bonis que non ob aliud nͥ ut
homines ets ut̾entur creauit. Isti ergo tales qͥ
fidem suam non nisi seainidum. incertos reꝵi
euentus pensare nouerunt non possunt esse
stabiles quia sicut quadam m̃tis leuitate fa¬
ale uerbo ueritatis ad tempus credunt. ita
falsum eẽ persuadetur uñ ⁊ prius dubitabãt
autem pene moti sunt pedes pelie effusi sũt
gressus mei. Quia. zelaui in pcc̃orib pacem
pcc̃orum uidens. Et paulo post. Quomodo ĩ
quiunt scit deus.⁊ si est sciencia in excelso. qr

Expanded text:
sibilia quaedam, quae utrum vere sint, an sibilia quaedam, quae utrum vere sint, an decepti homines ea ita esse finxerunt, nemini unquam scire datum est, certa et praesentia bona, quae commune hominum judicium et sensus probat, non solum bona esse, sed etiam humanae naturae valde necessaria, quadam improba praesumptione contemnere maxime cum haec omnia Deus non nisi ad utilitatem hominum creasse probetur. Et idcirco Deo non fieri injuriam si utantur bonis; quae non ob aliud nisi ut homines eis uterentur creavit. Isti ergo tales, qui fidem suam non nisi secundum incertos rerum eventus pensare noverunt, non possunt esse stabiles, quia sicut quadam mentis levitate facile verbo veritatis ad tempus credunt, ita falsum esse persuadetur, unde et prius dubitabant autem pene moti sunt pedes, pene effusi sunt gressus mei . Quia zelavi in peccatoribus pacem peccatorum vide et est scientia in Excelso, quia
Abbreviated transcription (Latin):
la reseruentur ad iudicium. hoo ergo ꝯsid̾ auꝰ¬
tes cimere inapiunt quod minatur deus. atq
hoc timore percussi quod uibet facere et quod
prohibet uitare proponunt. ⁊ fit non nũquã
ut cum ad tempus hoc timore exercitati fu̾int.
iam non solum timeant quod minatur d̾s. sed
eciam quodam mentis affectu appetere incipi¬
aut quod ꝓnuctit. Sed cun pursum malod ⁊̃
hos mundo florere conspitiunt. ⁊ multa alia
in hac uita ita confuso ordine uolui ut neqͣqmͣ
mundus per prouidentiam dei gubernari sed
omnium rerumeuencus fortutis subiacere ca¬
sib uideantur cõtinuo zelare incipiutit pacẽ
pcc̃oꝵ ⁊ in hoo mundo ip̃i quoq florere conar¬
confinxerunt extimore non ex ueritate hoc
pensaret dam manifestis uidiciis hoc doolatare¬
potuisseo ut nemo deinceps ãbigere potuisset.
dostremo autem ualde est a ratione alienum
pro incertis certa relinquere. ⁊ sectando inui¬

Expanded text:
mala, reserventur ad judicium. Hoc ergo consideranmala, reserventur ad judicium. Hoc ergo considerantes timere incipiunt, quod minatur Deus, atque hoc timore percussi quod jubet facere, et quod prohibet vitare proponunt, et fit nonnunquam, ut cum ad tempus hoc timore exercitati fuerint, jam non solum timeant quod minatur Deus, sed etiam quodam mentis affectu appetere incipiant quod promittit. Sed cum rursum malos in hoc mundo florere conspiciunt, et multa alia in hac vita, ita confuso ordine volui, ut nequaquam mundus per providentiam Dei gubernari, sed omnium rerum eventus fortuitis subjacere casibus videantur continuo zelare incipiunt pacem peccatorum, et in hoc mundo ipsi quoque florere concuconfinxerunt, ex timore non ex veritate hoc pensaret, tam manifestis indiciis hoc declararet, ut nemo deinceps ambigere potuisset. Postremo autem valde esse a ratione alienum, pro incertis certa relinquere, et sectando invi
Abbreviated transcription (Latin):
rapiendus agnoscit. de hoo quoq stulto psalmi¬
sta ait. dixit insipiens in corde suo non ẽ d̃s.
Et deinde annumeratis complicib suis. nonꝰ
est inquit timor dei ante oculos eoꝵ. Quomͦ
enum timere deum possunt. qui esse deum nõ
creduntis Unde consequenter ostenditur. quia
eos ad quos dei timor non peruenit ⁊̃ ad ip̃m
principium sapientie pertingere ñ ꝯtingit.
Nunc iam uideamus de his quos secundos
numerauimus. si sint radicati. aut ubi fixe¬
ruit uadices suas. Non uidentur hiĩ habere
radices. Infirmi erum in fide sunt quib iam
aliquid persuasum ẽ de ueritate. S ad huc in
quadam ancipiti mentis sententra. fluttuan¬
tes his que in sacro eloquio de futuris premiis
bonoꝵ uel perus maloꝵ referuntur nec omĩ¬
no contradicunt nec prorsus ad quiestunt. Uidẽ
enim quedam in hoc mundo sic geri ex quib
⁊ deum esse ⁊ humana curare possit intelligi
⁊ quod cuncta hominum facta siue bona ma

Expanded text:
rapiendus agnoscit. De hoc quoque stulto Psalmirapiendus agnoscit. De hoc quoque stulto Psalmista dicit: Dixit insipiens in corde suo, non est Deus ; et deinde annumeratis complicibus ejus. Non est, inquit, timor Dei ante oculos eorum . Quomodo enim timere Deum possint, qui esse Deum non credunt? Unde consequenter ostenditur, quod eos, ad quos Dei timor non pervenit, etiam ad ipsum principium sapientiae pertingere non contingit. Nunc jam videamus de iis, quos secundos numeravimus, an sint radicati, aut ubi fixerint radices suas. Non videntur ii habere radices. Infirmi enim in fide sunt, quibus jam aliquid persuasum est de veritate, sed adhuc in quadam ancipiti mentis sententia fluctuantes, iis quae in sacro eloquio de futuris praemiis bonorum, vel poenis malorum referuntur, nec omnino contradicunt, nec prorsus acquiescunt. Vident enim quaedam in hoc mundo sic geri, ex quibus et Deum esse, et humana curare possit intelligi, et quod cuncta hominum facta, sive bona, sive
Abbreviated transcription (Latin):
infirmi in fide fideles. Infideles sunt gỹ
que ignorant deuin. que non credunt euũguo
xp̃i. qui preter hanc uitam qua temporaliter
uiuitur. hic ałiam uitam nullam esse arbi¬
trantur. hii in terra radices figunt. qr co mag̾
presentib̃ inhiant quo bona perpetua que se¬
cuntur non nouerunt. Terrena ambiunt. fe¬
lices hic ẽẽ querunt quia post hanc uitam
se nichil futuros ẽẽ exstimant. de numero isto¬
rum fuit stultus ille qui in libro iob per eli¬
phat subsannatur. Uidi inquit stultum fir¬
ma radice. ⁊ maledixi pulcritudini eiꝰ statimi
Stultus est qui ignorat ad quid factus sit qͥ
preter id quod uidet nichil esse qui que sibi ma¬
la restant preuidere nescit. atq heo peritura et
fillsa quedam bona quasi semper sitit per man¬
sura diligit. hic aliquando sirmiter radicatus
esse uidetur. dum temporaliter floret. sed sa¬
piens eius pulcritudini statim maledict qr
post heo momentanea bona. ad que sit mala

Expanded text:
infirmi in fide, fideles. Infideles sunt gentes, infirmi in fide, fideles. Infideles sunt gentes, quae ignorant, Deum quae non credunt Evangelio Christi, qui praeter hanc vitam, qua temporaliter hic vivitur, aliam vitam nullam esse arbitrantur. Hi in terra radices figunt, quia eo magis praesentibus inhiant, quo bona perpetua, quae sequuntur minus noverunt. Terrena ambiunt felices hic esse quaerunt, quia post hanc vitam se nihil futuros esse existimant. De numero istorum fuit stultus ille, qui in libro Job, per Eliphaz subsannatur. Vidi, inquit, stultum firma radice et maledixi pulchritudini ejus statim . Stultus est, qui ignorat ad quid factus sit, qui praeter id quod videt nihil esse credit, qui quae sibi mala restant praevidere nescit, atque haec peritura et falsa quaedam bona, quasi semper sint permansura, diligit. Hic aliquando firmiter radicatus esse videtur, dum temporaliter floret, sed sapiens ejus pulchritudini statim maledicit, quia post haec momentanea bona ad quae sit mala
Abbreviated transcription (Latin):
sp̃italium bonoꝵ dulcedinem ũ nouerunt.
carnalis concupiscentie passiones eciam tũt
amant cum affligunt. ⁊ idcurto grã cor pre¬
uenit ut exatet illud ut agnoscat hõ exili¬
um siuim ⁊ flere discat mala que tolerat.
Et inde ẽ qd̾ post acceptum donum gr̃e ꝯcinuo
mens ad lamenta soluitur. dolore pascitur.
fletib delectatur. ⁊ canto iam impacientius
mala p̾sentia tolerat. quanto ardentius e iui¬
cino ãnronita ad lona futura sus pirat. Iã
ñ solum mundum deserit s refugit ñ solum
postponit s odit ⁊ que prius timore coatta
ea que illicite posside̾bat dereliquit iino sa¬
lubr dolore compuncta ecram his q̃ huuraue
conditionis infirmitas exigit necessitatib
deseruire. ingemisat. ⁊ sicut priꝰ pec timorem
ab illiaitis mundi actionib se sequestrauis.
ita minc omnem mundi speciem quantum
possibile est in hac adhuc mortalitate uiuẽti
a cogitatione funditus excludit. Quarto dc̃m¬

Expanded text:
spiritualium bonorum dulcedinem non noverunt, spiritualium bonorum dulcedinem non noverunt, carnalis concupiscentiae passiones etiam tunc amant cum affligunt, et idcirco gratia cor praevenit ut excitet illud, ut agnoscat homo exsilium suum, et flere discat mala quae tolerat. Et inde est, quod post acceptum donum gratiae continuo mens ad lamenta solvitur, dolore pascitur fletibus delectatur, et tanto jam impatientibus mala praesentia tolerat, quanto ardentius e vicino admonita ad bona futura suspirat. Jam non solum mundum deserit, sed fugit, non solum postponit, sed odit, et quae prius timore coacta ea, quae illicite possidebat dereliquit, nunc salubri dolore compuncta etiam iis, quae humanae conditionis infirmitas exigit, necessitatibus inservire ingemiscit. Et sicut prius per timorem ab illicitis mundi actionibus se sequestravit, ita nunc omnem mundi speciem quantum possibile est in hac adhuc mortalitate viventi, a cogitatione funditus excludit. C
Abbreviated transcription (Latin):
desuper infusa rigat. quia illas nĩdes interne
dulcedins delid̾um trahit. quas nullus con¬
cupiscentie carualis affectus foris religauit.
Dicatur gͦ desupientia per timorem semi¬
natur. per graciam rigatur.q timor pͥmũ
carnalis delectationis affectum ab animo p̾¬
cidit ac deinde grã eiuidem animum qͣi am
defecatum ⁊ purum a sordib spiritali deles
icut semina g̾minare ñ possunt nͥ prĩ
in t̾ra computrescrnt ⁊ quodammodo
mõrantur. ita nos g̾men bonum proferre
ñ possumus. nͥ prius ꝑ salubrem quẽdam. ⁊
unuficum dolorem hiic mundo moriamur.
dolor hic est de presentis uite exilio. Et bñ
post ppeptionem głe dolor nasatur quia tc̃
uere in quib malis simus agnosamus. qñ
ꝑ infusionem diuine grẽ illuminat. dulcedi¬
nem spiritalium bonoꝵ aliquatenus degu¬
stare ualemus. Unde salomon dicit. Qui ad¬
dit scientiam addit. ⁊ dolorem. Quicũq enĩ

Expanded text:
desuper insula rigat, quia illas mentes internae desuper insula rigat, quia illas mentes internae dulcedinis desiderium trahit, quas nullus concupiscentiae carnalis affectus foris religavit. Dicatur ergo de sapientia, per timorem seminatur, per gratiam rigatur, quia timor primum carnalis delectationis affectum ab animo praecidit, ac deinde gratia eumdem animam quasi jam defaecatum et purum a sordibus spiritali delectcut semina germinare non possunt, nisi prius in terra computrescant, et quodam modo moriantur, ita nos germen bonum proferre non possumus, nisi prius per salubrem quemdam, et vivificum dolorem huic mundo moriamur. Dolor hic est de praesentis vitae exsilio. Et bene post perceptionem gratiae, dolor nascitur, quia tunc vere in quibus malis simus agnoscimus, quando per infusionem divinae gratiae illuminati dulcedinem spiritualium bonorum aliquatenus degustare valemus. Unde Salomon dicit: Qui addit scientiam, addit et dolorem . Quincunque enim
Abbreviated transcription (Latin):
muis ab exteriorib abstratius ad se ip̃m col¬
ligitur. robustior ad contemplanda et̾tra sub¬
leuatur. Sic gͦ timor dñi facit pauperem sp̃ũ.
timor similis ẽ senumi. ita gracia simi¬
lis est humori.qui ngat sem̃ iactum in t̾ra:¬
⁊ g̾minare fecit. Dost quam euim mens hoĩs
quadam ut ita dixerim molentia a delecta¬
tione carnali per timorem abstratta fuerit.
necesse ẽ ut statim iam aliquid sp̃ualis gau¬
dii p̾gustare mapiat ne si omnino a delectati¬
one aliena remanserit. quasi semen aridum
absq humore ad g̾men sapientie ꝯualescere
ñ queat. fit gͥ diuina gr̃a aspirante ut cum
animus ꝑfecte a corporeis passionib ⁊ desid̾iis
t̾renis exutus fu̾it. quadam statim insolita
leticia ꝓfundatiu: ut eo amplius amaru
eẽ cognosoat quod deseruit. quo magis dulce
sentit ẽẽ quod inuenit. heo est grã que iactũ
in corde hominis per timorem semen sapiẽtie.

Expanded text:
mus ab exterioribus abstractus ad seipsum colmus ab exterioribus abstractus ad seipsum colligitur, robustior ad contemplanda aeterna sublevatur. Sic ergo timor Domini facit pauperem spiritu timor similis est semini, ita gratia similis est humori, qui rigat semen jactam in tergerminare facit. Postquam enim mens hominis quadam, ut ita dixerim, violentia a delectatione carnali per timorem abstracta fuerit, necesse est ut statim jam aliquid spiritualis gaudii praegustare incipiat, ne si omnino a delectatione aliena remanserit, quasi semen aridum absque humore ad germen sapientiae convalescere non queat. Fit igitur divina gratia aspirante, ut cum animus perfecte a corporeis passionibus, et desideriis terrenis exutus fuerit, quadam statim insolita laetitia perfundatur, ut eo amplius amarum esse agnoscat quod deseruit, quo magis dulcis sentit esse quod invenit. Haec est gratia, quae jactum in cor hominis per timorem semen sapientiae,
Abbreviated transcription (Latin):
cupisat. ⁊ ille qui quasi magnum aliquid de
se estimans sua se uirtute stare gloriatur. S
timor dñi ad mentem ueniens dum pondus
futuri examinis ⁊ qm̃ distrittus uenturus sic
uidex nobis in cognitione ante ponit omẽm
mox terrene concupiscentie delectationem ex¬
tuniguit. ⁊ nr̃am infirmitatem utiliter ad me¬
moriam reuocans qmͣ humilra de nob̃ senti¬
re debeamus ostendit. Sopito deunde t̾renoꝵ
desid̾ioꝵ strepitu continuo mens ad qͥetem
int̾ne pacis componitur. ⁊ ut capax et̃ possit
celestis sapĩe ex ipsa sua tranquillitate p̾pa¬
tur caꝑientia enim hĩt are nescit insi in corde
pacifico ⁊ io illi in quib ad huc t̾rena desid̾r̾a
ꝑstrepunt que sit sapientĩa ñ nouerunt. Nã
sicut b̃s iob testatur mare loquitur secum ñ
esse sapr̃am. qr mentes quas cure carnales
exagitant ñ comp̾hendunt eam. s qui mi¬
noratur actu ip̃e inneuit eam: quia dũ ani¬

Expanded text:
cupiscit, et ille qui quasi magnum aliquid de cupiscit, et ille qui quasi magnum aliquid de se aestimans sua se virtute gloriatur stare. Sed timor Domini ad mentem veniens, dum pondus futuri examinis, et quam districtus venturus sit judex nobis in cogitatione anteponit, omnem mox terrenae concupiscentiae delectationem exstinguit, et nostram infirmitatem utiliter ad memoriam revocans, quam humilia de nobis sentire debeamus ostendit. Sopito deinde terrenorum desideriorum strepitu, continuo mens ad quietem internae pacis componitur, et ut capax esse possit coelestis sapientiae, ex ipsa sua tranquillitate praeparatur. Sapientia enim habitare nescit nisi in corde pacifico, et ideo illi, in quibus adhuc terrena desideria perstrepunt, quae sit sapientia non noverunt. Nam sicut beatus Job testatur - Mare loquitur secum non esse sapientiam , quia mentes, quas curae carnales exagitant, non comprehendunt eam, sed qui minoratur actu ipse invenit eam, quia dum ani
Abbreviated transcription (Latin):
datem adduat. quia duni docet timere ꝑicłm.
facit amare presidium. Consideratis enim ꝑe¬
nis inf̾ni ⁊ tormentis que ad dampiratos expeo¬
tant. subito animus terrore concutitur. ao de¬
inde ad se reu̾sus ac uiam euadendi q̃rens sta¬
tim illum ex desiderio requirit. per quẽ ĩ stãs
ꝑiculum euadere se posse agnoscit quem post¬
quam inuenit. ⁊ ex affectu dilectionis ampleo¬
titur. tunc ille horror pͥmum intelerabilis ex
amore mitigatur. ⁊ sio detinore auidem carr¬
das hascitur. sed per caritatem tunor ꝯsumit᷑.
Dret̾ea timor dñi post quam uenit facit pau¬
perem sp̃i Paupertas autem sp̃c duplex esti
Nam sunt ⁊ corporales diuitie in affluen¬
tia rerum temporalium ⁊ sunt spiritales di¬
uitie in possessione uͥtutum. Ut̾q ergo apud
deum diues ẽẽ comunicitiu ut̾q a regno celoꝵ
ꝓhibetur. ⁊ ille indelicet qui temporalibus
his ⁊ ꝑituris bonis suꝑfluo habundare con¬

Expanded text:
tatem adducit, quia dum docet timere periculum, tatem adducit, quia dum docet timere periculum, facit amare praesidium. Consideratis enim poenis inferni et tormentis, quae damnatos exspectant, subito animus terrore concutitur, ac deinde ad se reversus, ac viam evadendi quaerens, statim illum ex desiderio requirit, per quem instans periculum evadere se posse agnoscit. Quem postquam invenit, ex affectu dilectionis amplectitur; tunc ille horror primum intolerabilis ex amore mitigatur, et sic de timore charitatis quidem nascitur, sed per charitatem timor consumitur. Praeterea timor Domini postquam venit ad cor facit pauperem spiritu, paupertas autem spiritus duplex est. Nam sunt et corporales divitiae in affluentia rerum temporalium, et sunt spiritales divitiae in possessione virtutum. Uterque ergo apud Deum dives esse convincitur. Uterque a regno coelorum prohibetur, et ille videlicet, qui temporalibus his, et perituris bonis superfluo abundare con
Abbreviated transcription (Latin):
per mortem carpitur per contemplationem a¬
bat. Sed quia longius sermo processit paulu¬
lum respiremus simul orantes. ipsam det sa¬
pientiam. ut nos gustu dulcedino sue digne¬
tur sociare. que nos per gustum amare mor¬
tis non dedignata est redimere. Cui sit honor
⁊ imperium in eterna secula secłoꝵ. Explicit
N fine precedentis libri per similitudinẽ
cuiisdam arboris demonstrauimus. quislr̃
sapientia oriatur ⁊ crescat. in nobis. Hic
ipsius incrementi gradus quod ibi bre¬
tter ⁊ sũmatim perstruiximus. latius
dictum est quod per timorem semi¬
niatiur. Equideni piachre. per timorem
seminatur sapientia. quia timor dñi pͥncipiũ
est sapientie. Et sicut de seminib oriuntur g̾¬
nina ita de tunore dñi oritur capientia. Caritas
eium ipa est sapĩa. quia per caritatem dm̃ gu¬
stamus. gust ando autem cognoscimus sic̾ diat
ꝑsalmsta. Gustate ⁊ uidete qm̃ suauis ẽ do¬
minus. Timor autem domini ip̃e ad nos caxi¬

Expanded text:
per mortem carpitur, per contemplationem cper mortem carpitur, per contemplationem cibat. Sed quia longius sermo processit paululum respiremus, simul orantes ipsam Dei sapientiam, ut nos gustu dulcedinis suae dignetur satiare, quae nos per gustum amarae mortis non dedignata est redimere. Cui honor, et imperium in aeterna saecula saeculorum. Amen. n fine praecedentis libri per similitudinem cujusdam arboris demonstravimus qualiter sapientia oriatur, et crescat in nobis. Hic ipsius incrementi gradus, quos ibi breviter et summatim perstrinximus, latius dictum est, quod per timorem seminatur. Et quidem pulchre per timorem seminatur sapientia, quia timor Domini principium est sapientiae . Et sicut de seminibus oriuntur germina, ita de timore Domini nascitur sapientia. Charitas enim ipsa est sapientia, quia per charitatem Deum gustamus, gustando autem cognoscimus sicut dicit Psalmista: Gustate, et videte quoniam suavis est Dominus . Timor autem Domini ipse ad nos chari
Abbreviated transcription (Latin):
uite quod erat in ꝑadiso t̾restri corporalem tm̃¬
modo uitam sine defectu uegetare potiut. lignũ
ipse exprimere uolens quantum distaret sacra¬
mentum a uirtute ait. Corpus tuchil prodest.
sp̃o est qui iunificat. Quasi diceret. Si tue cor¬
poraliter in sacramento sumutis. non hoc uob̃ suf¬
ficere credatis. nisi ociam mne quemadmodum ũ¬
bum uite sum. illuminans animas iustificant
peccatores. ⁊ mortuos uuuficans sp̃aliter edere
ee est gͥ uere lignum uite uerbum pr̃is
iexcelss sapientia iudelicet dei. quie in
cordib sanctoꝵ damquam sn paradid inuisibi¬
li per timorem seminatu per gracram rigatur.
per dolorem moritur. per fidem radicat. per deuo¬
tionem germinat per compunctionem oritur.
per desiderium crescit. per caritatem roboratur.
per spem iuret. per cirainuspectionem frondet.
⁊ expandit ramos. per disciplinam floret per
uirtutem fructificat. per pacientiam mat̾esait.

Expanded text:
vitae, quod erat in paradiso terrestri, corporalem solvitae, quod erat in paradiso terrestri, corporalem solummodo vitam sine defectu vegetare potuit. Lignum ipse exprimere volens quantum distaret sacramentum a virtute, ait: Corpus nihil prodest, spiritus est qui vivificat . Quasi diceretur: Si me corporaliter in sacramento sumitis, non hoc vobis sufficere credatis, nisi etiam me quemadmodum verbum vitae sum illuminans animas, justificans peccatores, et mortuos vivificans, spiritualiter edere m vitae verbum Patris, in excelsis sapientia Dei, quae in cordibus sanctorum tanquam in paradiso invisibili per timorem seminatur, per gratiam rigatur, per dolorem moritur, per fidem radicatur, per devotionem germinat, per compunctionem oritur, per desiderium crescit, per charitatem roboratur, per spem viret; per circumspectionem frondet, et expandit ramos, per disciplinam floret, per virtutem fructificat, per patientiam maturescit,
Abbreviated transcription (Latin):
git sue dilectionis ñ plentudinem exhibet per¬
fecte societatis. Et hoc est quod maxime ad ar¬
ram desponcationis. tne pertinet quod ille qui
i futuro se tibi uidendum et perpetuo possi¬
dendum dabit nunc aliquando ut quã dillcis
sit agnoscas. se tibi ad gustandum prebet. Si¬
muł ecam interim. de ab sentua eius consoleris.
qñ eius iusitatione ne deficias incessanter refi¬
ceris. Queso anima mea multa iam diximus.
unum posside .A. hoc opto. hor desider. hox totis
res sunt paradisi. Unus norum. ¶ xu.¬
t̾restris cuius incola fint primus adam
t̾renus. Secundus fidelis quod est ecolesia scõꝵ.
quem fundauit ⁊ inhãbitat secundus ad am ce
⁊ uita eterna. ⁊ terra uiuentium uel potius t̾ra
uiuens inqua hĩtat deus. In primo ꝑadiso lig
lignum uite est. sapientia dei uerbum prĩs fons
uite ⁊ origo bomi. ⁊ hec est uere uita eterna. Nũc
ueniamus ad comparationem. Certe lignum

Expanded text:
git suae dilectionis, non plenitudinem exhibet pergit suae dilectionis, non plenitudinem exhibet perfectae satietatis. Et hoc est quod maxime ad arrham desponsationis tuae pertinet, quod ille, qui in futuro se tibi videndum, et perpetuo possidendum dabit, nunc aliquando utquam dulcis sit agnoscas se tibi ad gustandum praebet. Simul etiam interim de absentia ejus consoleris, quando ejus visitatione ne deficias incessanter reficeris. Quaeso, anima mea, multa jam diximus, unum posside. ANIMA. Hoc opto, hoc desidero, hoc totis res sunt paradisi. Unus terrestris, cujus incola fuit primus Adam terrenus. Secundus fidelis, quod est Ecclesia sanctorum, quam fundavit et inhabitat secundus Adam coelet vita aeterna, et terra viventium, vel potius terra vivens, in qua habitat Deus. In primo paradiso lignlignum vitae est sapientia Dei, verbum Patris, fons vitae, et origo boni, et haec est vere vita aeterna. Nunc veniamus ad comparationem. Certe lignum
Abbreviated transcription (Latin):
claresat intellectus. cor illuminatur. desid̾i̾a
iocundantur iamq alibi nescio ubi me ẽẽ ui¬
dee ⁊ quasi quiddam amplexib amoris intus
deneo. ⁊ nescio quid illud sit. ⁊̃ tamen illud sc̃ꝑ¬
retinere ⁊ nuiquam perdere toto annisu labo¬
ro. Luttatur quodammodo dilectabiletꝰ aui¬
nus ne recedat ab eo quod semper amplecti
desiderat ⁊ quasi in illo omnium desideriorũ
finem inuen̾it sumine et meff̾abils exulcat.
Nichil amplius querens nichil ultra appe¬
tens. semper sic eẽ uolens. Nunquid ille est
dilectus meus. Queso dic michi ut sciam si il¬
le est ut si denuo ad me uen̾it obsecrem eum ne
recedat sed semper permaneat.ħ. uere ille est di¬
lectus tuus qui uisitat ce sed uenit ininsibilis
uenit acultus. uenit incomprehensĩbilis: ĩ ie
te. uenit non ut totum infandat se. s ut gustã¬
dimmi prebeat se. ñ ut impleat desiderium. s
ut trahat affectum. primicias. quaddam porri¬

Expanded text:
clarescit intellectus, cor illuminatur, desideria clarescit intellectus, cor illuminatur, desideria jucundantur. Jamque alibi, nescio ubi, me esse video, et quasi quiddam amplexibus amoris intus teneo, et nescio quid illud sit: et tamen illud retinere semper et nunquam perdere toto nisu laboro. Luctatur quodam modo delectabiliter anima ne recedat ab eo qudesiderat, et quasi in illo omnium desideriorum finem invenerit summe et ineffabiliter exsultat, nihil amplius quaerens, nihil ultra appetens, semper sic esse volens. Nunquid ille est dilectus meus? Quaeso, dic mihi, ut sciam an ille est, ut si denuo ad me venerit, obsecrem eum ne recedat, sed semper permaneat. HOMO. Vere ille est dilectus tuus qui visitat te, sed venit invisibilis, venit occultus, venit incomprehensibilis. Venit ute; venit non ut totum infundat se, sed ut gustandum praebeat se; non ut impleat desiderium, sed ut trahat affectum; primitias quasdam porri
Abbreviated transcription (Latin):
iam cepisti: Nam hoc quoq ad laudem diles¬
tionis eus pertinet. quod imperfectam dilig̾e
dignatur: ⁊ quamuis quedam ad huo inte iu¬
doat que tibi non placent. diligit tamen hoo
ipsum quod tu quoq ea intemet ip̃a iam
odisse cepisti que illi displicent. Non enim
tam statum quam propositum respicit. nec qͥd
sis. sed quid eẽ uelis attendit. Si tamen tu qũ¬
tum potes satagis ut quod ad huc esse non
cepisti. ẽẽ merearis. A.¬
oc ultimum interrogationis mee benig¬
ne ut suscipias queso. Quid ẽ illud dul¬
ce quod in recordatione aliquando me tangere
solet. ⁊ tam uehementer atq suauiter affice̾
ut iam tota quodam modo a menet ipsa ab¬
alienari.⁊ nescio quo abstrahi incipiant᷑ Su¬
bito enim inmonor ⁊ tota ĩmutor ⁊ bene mͥ
esse incipit ultra quam dicere sufficiam. exhi¬
laratur conscientia in oblunonem uenit oĩs
preteritoꝵ doloꝵ miseria exultat animus

Expanded text:
jam coepisti? Nam et hoc quoque ad laudem dilecjam coepisti? Nam et hoc quoque ad laudem dilectionis ejus pertinet, quod imperfectam diligere dignatur. Et quamvis quaedam adhuc in te videat, quae sibi non placent, diligit tamen hoc ipsum, quod tu quoque ea in temetipsa jam odisse coepisti quae illi displicent. Non enim tam statum quam propositum respicit, nec quid sis, sed quid esse velis, attendit, si tamen tu quantum potes satagis, ut quod adhuc esse non coepisti, esse merearis. AHoc ultimum interrogationis meae benigne, ut suscipias, quaeso, quid est illud dulce, quod in ejus recordatione aliquando me tangere solet, et tam vehementer atque suaviter afficere, ut jam tota quodammodo a memetipsa abalienari, et nescio quo abstrahi incipiam. Subito enim innovor et tota immutor, et bene mihi esse incipit ultra quam dicere sufficiam. Exhilaratur conscpraeteritorum dolorum miseria, exsultat animus,
Abbreviated transcription (Latin):
sari uidebantur dilectioni in medĩ adduxe¬
ris. ⁊ quod ex eis semper ñ infrrutata sed am¬
plius probata sit uirtus dilectionis. dixisti
dilectionem singularem pariter ⁊ ꝯmunem
esse non posse. sed inde comprobata ẽ ampli
mirabilis demonstrata est communus esse
⁊ singularis. Dixisti tursum te perfecte non
diligi eo quod ad cultum electam audieras
⁊ ad huo ad thillanum assumptam nõ u¬
disti. Sed damen iterum ostenditur tato ma¬
ior ergate dilectio. quanto maior per eius pa¬
cintiam tua expectatur perfectio. Ad extit¬
mum modo dubitare cepisti an in hao defor¬
mtate tua quam licet inuita pateris ab il¬
lo posses diligi sed quando hoo dubitasti olĩ
te totam fedam ⁊ tamen dilectam fuisse ñ
nieminuti. Si ergo de tiũc diligete diguatus
est qñ tota turpis ⁊ nichil ad huc decoris ha¬
bens fiusti quanto magis nuno dilget de ꝙͣ¬
do decorari.⁊ prisoam turpitudinem deponere

Expanded text:
sari videbantur dilectioni in medium adduxesari videbantur dilectioni in medium adduxeris, et quod ex eis semper non infirmata, sed amplius probata sit virtus dilectionis. Dixisti dilectionem singularem pariter et communem esse non posse, sed inde comprobata est amplius mirabilis, quod demonstrata est communis esse et singularis. Dixisti rursum te perfecte non diligi, eo quod ad cultum electam audieras, et adhuc ad thalamum assumptam non vidisti. Sed tamen iterum ostenditur tanto major erga te dilectio, quanto major per ejus patientiam tua exspectatur perfectio. Ad extremum modo dubitare coepisti, an, in hac deformitate tua quam licet invita pateris, ab illo posses diligi. Sed quando hoc dubitasti, olim te totam foedam et tamen dilectam fuisse jam non meministi. Si ergo te nunc diligere dignatus est, quando tota turpis, et nihil adhuc decoris habens fuisti, quanto magis nunc diliget te, quando decorari, et priscam turpitudinem deponere
Abbreviated transcription (Latin):
bitis quamuis adhuc me pigritante ext̾minari
non potiustis. Ego uiram suꝑer uob̃ qd̃ nec te¬
neam nec diligam uos amplius. quia omnino
detestor ⁊ prorsus ab hominor turpitudinem
nollem tamen a uobis infici. Quanto mag̃
nuno quia palam ip̃o sum. ⁊ quia plus certe
me concristat eius offensio quam mea eciã tur¬
pitudo. Recedite ergo inuanum mͥ amplius
adherrtis. quia ectam mecam manentes mȩeñ
estis. Alienas uos a sorte mea iuidico ⁊ nob̃cum
deinceps nullam communionem hre uola. ha¬
beo aliud exemplar cui conformari cupio. ⁊ ad
illud iugiter respicia ac quantum possum ma¬
gis semper ac magis exinde similitudinem
trasho ex quo hoc eciam didia quod uos exter¬
minare debeo ⁊ qualiter hoc faciam iam ag¬
nosto .h. Mira res nob̃cum agitur quam ideo
fortassis non miraris qura neo dum cͥim drẽ
uelim intelligis. Considero namq qualiter
a principio nr̃i segmonis multa que aduer¬

Expanded text:
bitis, quamvis me adhuc pigritante exterminari bitis, quamvis me adhuc pigritante exterminari non potuistis. Ego juravi super vobis quod nec tenebo, nec diligam vos amplius, quia omnino detestor et prorsus abominor turpitudinem nollem tamen a vobis infici. Quanto magis nunc quia palam ipso sum, et quia plus certe me contristat ejus offensio, quam mea etiam turpitudo. Recedite ergo, in vanum amplius mihi adhaeretis, quia, etiam mecum manentes, meae non estis. Alienas vos a sorte mea judico, et vobiscum deinceps nullam communionem habere volo. Habeo aliud exemplar cui conformari cupio, et ad aliud jugiter respicio, ac quantum possum magis semper ac magis exinde similitudinem traho. Et quo hoc etiam didici, quod vos exterminare debeo, et qualiter hoc faciam jam agnosco. HOMO. Mira res nobiscum agitur, quam ideo fortassis non miraris, quia necdum quid dicere velim intelligis. Considero namque qualiter a principio nostri sermonis multa quae adver
Abbreviated transcription (Latin):
ad huc a nobis non possit iuderi. nunquam
zamen posit presentia eius euitari. Ego aũt
ẜateor diligentius hec considerans timore ꝑa¬
diter ⁊ pudore ingenti confundor. qd̾ illunꝑ
cui tam uehementer ꝓlacere cupio ubiꝙ uli
presentem et onnia mea occulca uidentem in¬
tueor O quam multa sunt in me de quib corũ
oculis eius erubesco. ⁊ pro quib iam magis illi
displicere timeo quam pro his que landanda
in me sunt si qua sunt placere posse confide. O
utinam admodicum ab oculis eius possem ab¬
scondi doneo maculas istas omnes detergeremi
⁊ sic demum ante conspettum eius sine macula
imimaculata apparerem. Nam qromodo in
hao de formitate placere illi potero que ⁊ michi
quoq in illa uehementer displiceo: O macule ne¬
deres. o macule fede. ⁊ turpes. quid tam diu here¬
tis. abite. discedite. ⁊̃ ne presumatis ampliꝰ oculos
dilecti mei offendere. Nolite fallere nos met ip¬
sos non semper mecum ipso adiuuante mane¬

Expanded text:
adhuc a nobis non possit videri, nunquam adhuc a nobis non possit videri, nunquam tamen possit praesentia ejus evitari. Ego autem fateor, diligentius hoc considerans timore pariter et pudore ingenti confundor, quod illum, cui tam vehementer placere cupio, ubique mihi praesentem et omnia mea occulta videntem intueor. O quam multa sunt in me de quibus coram oculis ejus erubesco, et pro quibus jam magis illi displicere timeo, quam pro iis quae laudanda in me sunt si qua sunt placere posse in me confido? O utinam ad modicum ab oculis ejus possem abscondi, donec maculas istas omnes detergerem, et sic demum ante conspectum ejus sine macula immaculata apparerem! Nam quomodo in hac deformitate placere illi potero, quae et mihi quoque in illa vehementer displiceo? O maculae veteres, o maculae foedae et turpes, quid tandiu haeretis? Abite, discedite, et ne praesumatis amplius oculos dilecti mei offendere. Nolite fallere vosmetipsas, non semper mecum ipso adjuvante mane
Abbreviated transcription (Latin):
ere sateor merito amor iste singularis
dicitur. qui cumi so in multos diffundat.
itatam̃ unice singulos amplexatur uere pisl¬
coumi ⁊ mirificum bonum quod commune est
ominium ⁊ totum singuloꝵ. Cunctis p̾sideris
singulos implens ubiq presens omnium curã
agerisi ⁊ tamen singulis quasi omnib ꝓuideus.
Sie certe michi uidetur cum eius miserationes
curda me attendo quod si fas est drẽ quodamin
nichil aliud agat deus nisi ut mee saluti pro¬
uideat ⁊ ita totum ad custodiam meam ocrupa¬
tur uides. quasi omnium oblitus sit ⁊ insoli
uacare ulit semper presentem exibet. semper pa¬
ratum se offert. quocumq uertero me non me
deserit. ubicum fuer non recedit. quicquid ego̾
pariter assistit ⁊ quoꝰ tandem auictis attionib
siue cogitationib meis perpetuus inspector. et.
quantum ad bonitatem suam ꝑtinet ĩdiuidũ
ceoperator assit ipio operis sui effectu patent̾
ostendit ex quo constat. quod licet facies eiꝰ

Expanded text:
Vere fateor merito amor iste singularis Vere fateor merito amor iste singularis dicitur, qui, cum se in multos diffundat, ita tamen unice singulos amplexatur. Vere pulchrum et mirificum bonum, quod commune est omnium, et totum singulorum. Cunctis praesidens, singulos implens, ubique praesens, omnium curam agens, et tamen singulis quasi omnibus providens. Sic certe mihi videtur cum ejus miserationes circa me attendo, quod si fas est dicere quodammodo nihil aliud agat Deus, nisi ut meae saluti provideat, et ita totum ad custodiam mei occupatum video, quasi omnium oblitus sit, et mihi soli vacare velit. Semper praesentem se exhibet, semper paratum se offert, quocunque vertero me, non me deserit, ubicunque fuero non recedit, quidquid egero pariter assistit; et quod tandem cunctis actionibus sive cogitationibus meis perpetuus inspector, et quantum ad bonitatem suam pertinet, individuus cooperator adsit, ipso operis sui effectu patenter ostendit. Ex quo constat quod licet facies ejus
Abbreviated transcription (Latin):
oautelam in prosperis. ⁊ quocumq uertebam
liberasti me. quando errabam reduxistime. qñ
ignorabam dociusti me. qñ peccabam corripiu¬
sti me. qñ tristabar consolatus es me. quando
despenibam confortasti me. quando cecidi erexisti
me. qñ steti tenusti me. qñ iui duxisti me. qñ
ueni suscepisti me. hec omnia michi fecisti do¬
mine deus meus.⁊ multa alia de quib mͥ
dulce erit semper cogitare. semper loqui semꝑ
gr̃as agere. ut te laudem ⁊ amem. prolunb
beneficiis nus domine deus meus. Erce habes
anina mea arram tuam. ⁊̃ in arra tua cog¬
noscis sponsum tuum. serua te illi in tactam
serua sinpollutam. serua integram. serua in¬
conitaminatam. Si olim merettix fiustiiam
uirgo facta es quemadinodum amor illius
consuenit corruptis integritatem reddere. ⁊
integris castitatem conseruare. Semper aũt
in hoc per pende quantum ab ipso diligeris
quod ciuis beneficium nunquam tͥ defuisse
cognoscs.A.

Expanded text:
cautelam in prosperis, et quocunque vertebam cautelam in prosperis, et quocunque vertebam liberasti me; quando errabam, reduxisti me; quando ignorabam, docuisti me; quando peccabam, corripuisti me, quando tristabar consolatus es me, quando desperabam confortasti me, quando cecidi erexisti me; quando steti, tenuisti me, quando ivi duxisti me; quando veni, suscepisti me. Haec omnia mihi fecisti, Domine Deus meus, et alia multa de quibus mihi dulce erit semper cogitare, semper loqui, semper gratias agere, ut te laudem et amem pro omnibus beneficiis tuis, Domine Deus meus. Ecce habes, anima mea, arrham tuam, et in arrha tua cognoscis sponsum tuum; serva te illi intactam, serva impollutam, serva integram, serva incontaminatam. Si olim meretrix fuisti, jam virgo facta es, quemadmodum amor illius consuevit corruptis integritatem reddere, et integris castitatem conservare. Semper autem in hoc perpende quantum ab ipso diligeris, quod ejus beneficium nunquam tibi defuisse cognoscis. ANIMA.
Abbreviated transcription (Latin):
et susceptor meus. Et quantum ad huc dica᷑
Tu es domino deus meus. O anuna mea quid
farienuis dño deo ño a quo tot ⁊ danta bona
accepimus. Neq enim contentus fuit eadẽ
que ⁊ ceteris bona nobis tribuere. sed ĩ malio
quoq nrĩs eum singularem dilectorem agno¬
scimus ut eum dam de bonis quam de muał
nris omnib sigulariter diligamus. Tu de¬
disti michi domine ut te agnoscam ⁊ pre ce¬
teris multis de tuis secretis reuclata intelli¬
gam. Alios coetaneos meos in tenebris ig¬
norantie dereliquisti ⁊ michi pre illis lumen
capientie tue infudisti. Tu dedisti michi ueriꝰ
cognoscere te.purus diligere te. sincerius cͤ¬
dere in te. ardentius sequi te. Tu dedisti mi¬
chi sensum capicem. intellectum facilem.¬
memoriam tenacem linguam disertam. smo¬
nem gratum. doctrinam suadibilem efficatiam
i opere. graciam in conuersatione. ꝓ uettum
u studiis. effectum in ceptis. solamen ĩ ad u̾sis.

Expanded text:
et susceptor meus, et quantum adhuc dicam? et susceptor meus, et quantum adhuc dicam? Tu es Dominus Deus meus . O anima mea, quid faciemus Domino Deo nostro, a quo tot et tanta bona accepimus? Neque enim contentus fuit eadem quae et caeteris bona nobis tribuere, sed in malis quoque nostris eum singularem dilectorem agnoscimus, ut eum tam de bonis quam de malis nostris omnibus singulariter diligamus. Tu dedisti mihi, Domine, ut te agnoscam, et prae caeteris multis de tuis secretis revelata intelligam. Alios coaetaneos meos in tenebris ignorantiae dereliquisti, et mihi prae illis lumen sapientiae tuae infudisti. Tu dedisti mihi verius cognoscere te, purius diligere te, sincerius credere in te, ardentius sequi te. Tu dedisti mihi sensum capacem, intellectum facilem,memoriam tenacem, linguam disertam, sermonem gratum, doctrinam suasibilem, efficaciam in opere, gratiam in conversatione, provectum in studiis, effectum in coeptis, solamen in adversis,
Abbreviated transcription (Latin):
habundantia consolatui. Iste debilis ͤ. ⁊ ille for¬
tis. Ille tenetur ne malum ꝑficiat. iste rõbo¬
ratlir ad bonum opus conualesoat. utrũq
caritas probat ñ reprobat. Alter per sapĩam
illuminatur. alter in simplicitate sui sensus
relinquitur. iste ut se ip̃m despicere. ille uͥ stu¬
deat creatorem suum agnoscere. utriq trĩ
uoluit caritas ad esse. Talis est amor dei in
nobis neo quicquam omnino humana in¬
firmitas tolerat quod ipse quantum ĩ sua
bonitate est ad bonum nr̃m non disponat
ones tuas dñe deus mens quia non
de reliquisti me dulcedo iuute mee. et lumen
oculoꝵ meoꝵ quid recribicam tibi pro omnib
que retribiisti michi : Uis ut diligam te Et
quomodo diligam teͦ Quantum diligã te
Quis sum ego ut diligam te: Et tñ diligã
te dñe fortitudo mea. firmam̃tum meum
restigium meum. lib̾ator mens.deus meus ad¬
iutor meus protestor meus. cormi salutis mos

Expanded text:
abundantia consolatur. Iste debilis est, et ille forabundantia consolatur. Iste debilis est, et ille fortis. Ille tenetur ne malum perficiat, iste roboratur, ut ad bonum opus convalescat; utrumque charitas probat, non reprobat. Alter per sapientiam illuminatur, alter in simplicitate sui sensus relinquitur. Iste ut seipsum despicere, ille ut studeat Creatorem suum agnoscere, utrique tamen voluit charitas adesse. Talis est amor Dei erga nos, nec quidquam omnino humana infirmitas tolerat, quod ipse quantum in sua bonitate est ad bonum nostrum non disponat.tuas, Domine Deus meus, quid non dereliquisti me, dulcedo vitae meae, et lumen oculorum meorum. Quid retribuam tibi pro omnibus quae tribuisti mihi? Vis ut diligam te, et quomodo diligam te? quantum diligam te? quis sum ego ut diligam te? et tamen diligam te, Domine, fortitudo mea, firmamentum meum, refugium meum, liberator meus, Deus meus, adjutor meus, protector meus, cornu salutis meae,