comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
lendum ẽ. Dabo egenti. s ut ipse ñ egeam. succurram ꝑituro. s ut ipse ñ peream . Mlisi
si futurus magni hominis. aut magne rei merces. Nullũ bñfitiũ dabo. qd turpit̃
peterem. Nec exiguum didatabo. nec magna ꝓ paruis accipi patiar. Nam ut qui
d imputat gram destruit. ita qui quandtũ det ostendit. mumis suũ¬
dat ñ exꝓbrat. Respitiendȩ sunt cuiq facultates suȩ uiresq neaut plus p̃stemꝰ.
quã possumiis. aut miniis. Estimanda ẽ. eius ꝑsona. cuidamus. Quȩdã enim
minora st̃. quã ut exire magnis uiris. debeant. quȩdam accipiente maiora sunt.
utͥusq itaq ꝑsonam conferret. ipsum int̾illas eyamne̾s qͥd donabis. slum quid
ant danti gratiuesit. aut parũ: Numquidrursus qui accepturus ẽ. aut fastidiat aut
ñ capiat: Prbem alexander ciudam donabat uesanus. ⁊ qui nichil animo nisi gͣn¬

Expanded text:
lendum est. Dabo egenti, sed ut ipse non egeam ; succurram perituro, sed ut ipse non peream, nisi lendum est. Dabo egenti, sed ut ipse non egeam ; succurram perituro, sed ut ipse non peream, nisi si futurus ero magni hominis aut magnae rei merces. Nullum beneficium dabo, quod turpiter peterem. Nec exiguum dilatabo nec magna pro parvis accipi patiar ; nam ut qui, quod dedit, imputat, gratiam destruit, ita qui, quantum det, ostendit, munus suudat, non exprobrat. Respiciendae sunt cuique facultates suae viresque, ne aut plus praestemus, quam possumus, aut minus. Aestimanda est eius persona, cui damus ; quaedam enim minora sunt, quam ut exire a magnis viris debeant, quaedam accipiente maiora sunt. Utriusque itaque personam confer et ipsum inter illas, quod donabis, examina, numquid aut danti grave sit aut parum, numquid rursus, qui accepturus est, aut fastidiat aut non capiat. Urbem cuidam Alexander donabat, vesanus et qui nihil animo nisi gran
Abbreviated transcription (Latin):
tib pestifera largiri blandum ⁊ affabile odium ẽ. b enefitium demus qd inusu magis
acmagis placeat. qd̾ nunquã in malum uertat. Pecunam ñ dabo quã numeraturm
aad iilteraesciam. ne insotietate turpis factis aut consilii inueniar. Si potero reuoca¬
bo. siminus ñ ad uiuabo scelus siue illũ ira quo ñ debebat impellit. siue ambitioĩs
calor. abducit atutis. sin nuillũ malu̾ iures. a semet ipsa patiar. nec commitam u¬
possit ut possit quandoq dicere. ille amando me occidit.Sepe nichil inter ẽ. int̾
amicorum munera ⁊ bostium uota. Quicquid illi accid̾ẽ optant. in id hoꝵ intempestiua
indulgentia impellit atq instruit. Quid autẽ turpius qu̾a quodeuenit. frequentis¬
sime. ut nichil int̾sit int̾ odiũ ⁊ benesitium: Numquã inturpitudinẽ nr̃ãm re¬
ditura tͥbuamus. Cũ summa amicitiȩ sit amicum sibi egtiare. utͥq simul consu¬

Expanded text:
tibus pestifera largiri blandum et adfabile odium est. Beneficium demus, quod in usu magis tibus pestifera largiri blandum et adfabile odium est. Beneficium demus, quod in usu magis ac magis placeat, quod numquam in malum vertat. Pecuniam non dabo, quam numeraturum adulterae sciam, nec in societate turpis facti aut consilii inveniar ; si potero, revocabo, si minus, non adiuvabo scelus. Sive illum ira, quo non debebit, impellet, sive ambitionis calor abducet a tutis, in nullum malum vires a me sumere ipso1 patiar nec committam, ut possit quandoque dicere : " Ille amando me occidit." Saepe nihil interest inter amicorum munera et hostium vota; quidquid illi accidere optant, in id horum intempestiva indulgentia impellit atque instruit. Quid autem turpius quam quod evenit frequentissime, ut nihil intersit inter odium et beneficium ? Numquam in turpitudinem nostram reditura tribuamus. Cum summa amicitiae sit amicum sibi aequare, utrique simul consu
Abbreviated transcription (Latin):
miqui consilium. fugat cecidit. Detestainur ꝑnitiosos malorum numerum
auctores ut frigidam egris negamus. ⁊ lugentib ac sibi iratis ferrum. aut amanti-
quicqͥd contͣ se usuros ardor petit. sic omuium quȩ nocitura sunt imi
bñfiorum suorum spectare. tum ⁊̃ ex itus decet. Et eadare quȩ ñ tantum acci-¬
peret. s ĩ accepisse delectet. Multi sunt quidicant scio hoc illi ñ ꝓ futurũ s qd
faciam rogat. resiftere p̾cib eius non possum uiderit de se ñ dese ñ de sme que¬
etur. Falsum est immo dete.⁊ merito quidẽ cum ad mentem bonã redierit.
cum accessio illa que aminum inflammabat seremiserit. Quid neum oderit.
aquo indamnũ acꝑiculumsuum adiutꝰ ẽ : fxorari imꝑnitiem rogantiũ sȩ uabo¬
nitas est. Quemad modũ pulcherrimum opꝰ ẽ. ĩ inuitos nolentesq seruare. ita rogã¬

Expanded text:
mi, qui consilium fugat, cecidit, detestamur perniciosos malorum munerum mi, qui consilium fugat, cecidit, detestamur perniciosos malorum munerum auctores. Ut frigidam aegris negamus et lugentibus ac sibi iratis ferrum, ut amentibus, quidquid contra se usurus ardor petit, sic omnino, quae nocitura sunt, impbeneficiorum suorum spectare tum etiam exitus decet et ea dare, quae non tantum accipere, sed etiam accepisse delectet. Multi sunt, qui dicant : " Scio hoc illi non profuturum, sed quid faciam ? Rogat, resistere precibus eius non possum ; viderit : de se, non de me queretur." Falsum est : immo de te et merito quidem; cum ad mentem bonam redierit, cum accessio illa, quae animum inflammabat, remiserit, quidni eum oderit, a quo in damnum ac periculum suum adiutus est ? Exorari in perniciem rogantium saeva bonitas est. Quemadmodum pulcherrimum opus est etiam invitos nolentesque servare, ita rogan
Abbreviated transcription (Latin):
in t̾rogare quid se tantopere resupinet. quid uultũ habitumq oris ꝑuertat. ut
malit ꝑ sonam habere quam faciem. Iocunda sunt que humana fronte. certe leui
placidaꝙ tribuuntur. Quȩ cum daret michi suꝑior ñ exultauit suprame s qm
potuit. benignissimus fuit. Descenditq in equum ⁊detraxit numeri suo pompam.
si obseruauit idoneum tẽpus ut in occasione potius quam in necessitate succur¬
reret. Uno mͦ istais ꝑ suad ebimus: nebenefitia sua insolentia ꝑdant. Si ostenderi-¬
mus ñ ideo uderi maiora quo tumultuosius data sint. neipsos quidem ob
id cuiqm posse maioris iuderi. uanam ẽẽ suꝑbie magnitudinẽ. ⁊ q̃ in odium
ĩ amanda ꝑducat. Sunt quedam nocitura impetrantib quȩ ñdare s bñfi
enim noxia concupiscumis. neo despicete quã ꝑnitiosa sunt licet. quia iudi
cium affechus. S cum subsedit cupiditas. cum impetus ille flagrantis an-¬

Expanded text:
interrogare, quid se tanto opere resupinet, quid vultum habitumque oris pervertat, ut interrogare, quid se tanto opere resupinet, quid vultum habitumque oris pervertat, ut malit personam habere quam faciem ? Iucunda sunt, quae humana fronte, certe leni placidaque tribuuntur, quae cum daret mihi superior, non exultavit supra me, sed quam potuit benignissimus fuit descenditque in aequum et detraxit muneri suo pompam, sic observavit idoneum tempus, ut in occasione potius emam in necessitate succurreret. Uno modo istis persuadebimus, ne beneficia sua insolentia perdant, si ostenderimus non ideo videri maiora, quod tumultuosius data sunt ; ne ipsos quidem ob id cuiquam posse maiores videri; vanam esse superbiae magnitudinem et quae in odium etiam amanda perducat. Sunt quaedam nocitura impetrantibus, quae non dare sed nenim noxia concupiscimus, nec dispicere, quam perniciosa sunt, licet, quia iudicium interpellat adfectus ; sed cum subsedit cupiditas, cum impetus ille flagrantis ani
Abbreviated transcription (Latin):
in hoc ut mores ubere cuuitatis ꝑsica seruitute mutaret. Parũ iudicauit si senartos le¬
nȩx sumimus is honorib in conspectu pͥncipum. supplex sibi eomoro iacuisset. Quo hoftes
uicti hostib iacuerȩ. Inuenit aliquid infra genua quolibertatẽ detrudenet. nonhoe
est rem .ẜ. calcare.Et quidẽ licitot aliquid ñ potest adrem ꝑtinẽ. sinistro pede. Parum
enim fȩde furioseq insolens fuerat. quidecapite consularis uiri soccatus audiebat. nͥ
ios senatoris ingessisset. im̃p pigros suos. Osuꝑbia magnȩ fortunȩ stuatissimum
malum. ut a te nichil ꝑcipere uuat. ut omnebñfitium inniriam conuertis. ut
te omnia dedecenti Quoq altius ẽ te sub iͥ euasti. hoc dep̃ssioe̾res ostendis quȩ tibi
ñ ad agnoscere re ista bona quib tantum inflaris qͥcqͥd das corrumpis. Libet itaq

Expanded text:
in hoc, ut mores liberae civitatis Persica servitute mutaret, parum iudicavit, si senator, sein hoc, ut mores liberae civitatis Persica servitute mutaret, parum iudicavit, si senator, senex, summis usus honoribus in conspectu principum supplex sibi eo more iacuisset, quo hostes victi hostibus iacuere ; invenit aliquid infra genua, quo libertatem detruderet ! Non hoc est rem publicam calcare, et quidem, licet id aliquis non putet ad rem pertinere, sinistro pede ? Parum enim foede furioseque insolens fuerat, qui de capite consularis viri soccatus audiebat, nisi in os senatoris ingessisset imperator epigros suos ! O superbia, magnae fortunae stultissimum malum ! Ut a te nihil accipere iuvat ! Ut omne beneficium in iniuriam convertis! Ut te omnia dedecent ! Quoque altius te sublevasti, hoc depressior es ostendisque tibi non datum adgnoscere ista bona, quibus tantum inflaris ; quidquid das, corrumpis. Libet itaque
Abbreviated transcription (Latin):
si infannia de serantur. nisi longa pietas munus suum nuirit. E adẽ cȩceroꝵ
bñfitioꝵ conditio ẽ. nisi illa adiuueris ꝑdes. Parum ẽ dedisse fouendã suint.
Sigratos uix habere qͦs obligas nontantũ des oportes benefitia sedames. Pte-¬
aĩpue ut dixipairamus auib ad monito tedium facit. ex probratio odium.
Audi ep ibñfitio dando utandum ẽ. quansuꝑbia. Quid opꝰ arrogantia nultis e
muus sumre us bertam psa peste ertolite Detrahenda ẽ in anis iactatio aesloqũet᷑
nodus acentib slontantum ingratũ ẜ inusũ e bñfitiũ suꝑbe dtum. Eu essar decit
utam pompeio paeno sidat qui ñ auseit deinde absoluto ⁊agenti gratias. pottytt
osulandũ sumsitrũ pedem. Quieꝓcusant inegant id insolemiȩ etuisifaicti n. arant.
alio qum nullam partem in corpore eiꝰ electuns quam putius oscilaret᷑ homo natus

Expanded text:
si in infantia deserantur, nisi longa pietas munus suum nutrit. Eadem ceterorum si in infantia deserantur, nisi longa pietas munus suum nutrit. Eadem ceterorum beneficiorum condicio est : nisi illa adiuveris, perdes; parum est dedisse, fovenda sunt. Si gratos vis habere, quos obligas, non tantum des oportet beneficia, sed ames. Praecipue, ut dixi, pareamus auribus ; admonitio taedium facit, exprobratio odium. aeque in beneficio dando vitandum est quam superbia. Quid opus arrogantia vultus, quid tumore verborum? Ipsa res te extollit. Detrahenda est inanis iactatio; res loquentur nobis tacentibus. Non tantum ingratum, sed invisum est beneficium superbe datum. C. Caesar dedit vitam Pompeio Penno, si dat, qui non aufert ; deinde absoluto et agenti gratias porrexit osculandum sinistrum pedem. Qui excusant et negant id insolentiae causa factum, aiunt alioquin nullam partem in corpore eius electurus, quam purius oscularetur ? Homo natus
Abbreviated transcription (Latin):
apiis ẽ eloqui : quid alienum occupare offitium : E st qui istud facere ho¬
nestuis possit. quo nareante ⁊ baoc laudabit᷑. iͣo ipse ñ narras. Ingratum ie
uidicas sustudte tacente nemo sciturus est. Quad adeo ñ ẽ commutendũ.
ut ⁊̃ siquis coram nob̾ narrabit. respand endum sit. Dignissimus ille quidem
ẽ. maiorib bñfitus s ⁊ ego magis uelle me scio omnia illi p̃stare: quã ad huc
p̃oitisse. Et hec ipsa ũ uernilit̃ nece afigura qua quidam reiciunt. quȩ
magis adse uolunt aitraħe. Deinde adicienda omnis humanitas. Poet agr̃i¬
ola quod sparsit si labores suos destituit in semine. Multa cura. satis ꝑducun¬
tune ad segetem. Nichil in fructum ꝑuenit. qd̾ ñ apͥmo usꝙ ad extremum e¬
qualis cultura ꝓsequitur. Cadem bñfitiorum conditio ẽ. Numquid ulla ma-¬
icra possunt et̃ quamquȩ in liberos patres conferunt. Hec tam̃ iprita sunt.

Expanded text:
opus est eloqui, quid alienum occupare officium ? Est, qui istud facere hoopus est eloqui, quid alienum occupare officium ? Est, qui istud facere honestius possit, quo narrante et hoc laudabitur, quod ipse non narras. Ingratum me iudicas, si istud te tacente nemo sciturus est ! Quod adeo non est committendum, ut etiam, si quis coram nobis narrabit, respondendum sit : " Dignissimus quidem ille est maioribus beneficiis, sed ego magis velle me scio omnia illi praestare quam adhuc praestitisse " ; et haec ipsa non verniliter nec ea figura, qua quidam reiciunt, quae magis ad se volunt adtrahere. Deinde adicienda omnis humanitas. Perdet agricola, quod sparsit, si labores suos destituit in semine; multa cura sata perducuntur ad segetem ; nihil in fructum pervenit, quod non a primo usque ad extremum aequalis cultura prosequitur. Eadem beneficiorum condicio est. Numquid ulla maiora possunt esse, quam quae in liberos patres conferunt ? Haec tamen irrita sunt,
Abbreviated transcription (Latin):
alt̃ statim obliusci debet accepit. alt̃ alt̃ accepti. Numquam lacerat animũ
⁊pͣmit frequens mertorum commnemoratio. Libet exclamare qd̾ ille tͥũ¬
iurali ꝓscͥptione seruatꝰ. aquodam cesaris amico exclamauit. cũ suꝑbiam
enis ferre nonposset. Redde me cesari quousq dices. Ego te feruaui. ego eripui
morti. istud si meo arbitrio memini uita ẽ. si tuo mors ẽ. Nichil tͥ debeo si
me seruasti. ut haberes quẽ ostenderes. Quousq me circumducis : quousq
dũ qͥd tͥbuerimus qui admonet repetit. Non est instandum ñ ẽ memoriare no-¬
uanda nisi ut aliud dando pͥoris admoneas. Nealiis quidem narrare debemus
Qui dedit bñfitium taceat. narret qͥ accepit. Dicetur enim qd̾ illi ubiq iao¬
tanti bñfitium suum. ñ negabit inqͥt te repcepisse. Et cum respondiss qͣndo¬
sȩpe quide inquit. ⁊ multis locis io est quotiens ⁊ ubicumq narrasti quio

Expanded text:
alter statim oblivisci debet dati, alter accepti numquam. Lacerat animum alter statim oblivisci debet dati, alter accepti numquam. Lacerat animum et premit frequens meritorum commemoratio. Libet exclamare, quod ille triumvirali proscriptione servatus a quodam Caesaris amico exclamavit, cum superbiam eius ferre non posset : " Redde me Caesari! " Quousque dices : " Ego te servavi, ego eripui morti " ? Istud, si meo arbitrio memini, vita est ; si tuo, mors est. Nihil tibi debeo, si me servasti, ut haberes, quem ostenderes. Quousque me circumducis ? Quousquedum, quid tribuerimus ; qui admonet, repetit. Non est instandum, non est memoria renovanda, nisi ut aliud dando prioris admoneas. Ne aliis quidem narrare debemus ; qui dedit beneficium, taceat, narret, qui accepit. Dicetur enim, quod illi ubique iactanti beneficium suum. " Non negabis," inquit, " te recepisse " ; et cum respondissepe quidem," inquit, " et multis locis, id est, quotiens et ubicumque narrasti." Quid
Abbreviated transcription (Latin):
lia faciam multa t̃buam. ꝑ qiuȩ intelligat ⁊ allius auctor ẽ Bemnde ille nestiet
accepisse se.ego sciam me dedisse. Parũ ẽ inquis parũ sifenerarecogitas:
s si dare quogñe accipienti maxime ꝓfuturum erit dabis. contentus er it
te teste. Auoquin ñbne facẽ dilectat: s uderi bñ fecisse. Nolo utiq scuat.
debitorem queris. Uoloutiq sciat. Quid si illi utilius ẽ nescire: si honefius.
sigratius. ñ in aliam partem abibis. Uolo sciat ita. Tu hominẽ ñ seruas
intenebris: Non nego quotiens patit᷑. respitiendum gaudium exaccipien¬
tis uoluntate. Sin adiuuare illum ⁊ oportet. ⁊ pudet. si quod p̃stamus of¬
fenit. nisi ab scondit bñficium in acta ñ mitto. Quid niego illi sũ indica¬
turus me dedisse cuminter pͥma p̃cepta ac maxime necessaria sit. ne umn-¬
quam exꝓbrem. immo ne ad moneam quidem. Hec enim int̾ duos lex est.

Expanded text:
de multa alia faciam, multa tribuam, per quae intellegat et illius auctorem ; denique ille nesciet accepisse se, ego sciam me dedisse. " Parum est," inquis. Parum, si fenerare cogitas ; sed si dare, quo genere accipienti maxime profuturum erit, dabis. Contentus eris te teste ; alioqui non bene facere delectat sed videri bene fecisse. " Volo utique sciat." Debitorem quaeris. " Volo utique sciat." Quid ? si illi utilius est nescire, si honestius, si gratius, non in aliam partem abibis ? " Volo sciat." Ita tu hominem non servabis in tenebris ? Non nego, quotiens patitur res, respiciendum gaudium ex accipientis voluntate ; sin adiuvari illum et oportet et pudet, si, quod praestamus, offendit, nisi absconditur, beneficium in acta non mitto. Quidni ? ego illi non sum iudicaturus me dedisse, cum inter prima praecepta ac maxime necessaria sit, ne umquam exprobrem, immo ne admoneam quidem. Haec enim beneficii inter duos lex est :
Abbreviated transcription (Latin):
bria. Quedam ꝓst̾ nec obligant. Tuber quidam tyraniti glaio diuisit. quid ad oc¬
cidendum eũ uenerat. Nonne ideo illi: tyrannus gr̃as egit. qd̾ rẽ quã medicorum
manus reformidauerant nõcendo sanauit. Uides ñ eẽ magnuni imipsa re mom̃¬
tũ qũo ñ uidet᷑ dedisse bñfitium quia malo animo ꝓfuit. Casus eñĩbñfitium ẽ ho¬
minis inuria. Leonẽ in amphiteatro spectauimus. qͥ unũ ebesuarus agnitũ cũ qn

Expanded text:
bria. Quaedam prosunt nec obligant. Tuber quidam tyranni gladio divisit, qui ad ocbria. Quaedam prosunt nec obligant. Tuber quidam tyranni gladio divisit, qui ad occidendum eum venerat ; non ideo illi tyrannus gratias egit. quod rem, quam medicorum manus reformidaverant, nocendo sanavit. Vides non esse magnum in ipsa re momentum, quoniam non videtur dedisse beneficium, qui a malo animo profuit ; casus enim beneficium est, hominis iniuria. Leonem in amphitheatro spectavimus, qui unum e bestiariis agnitum, cum
Abbreviated transcription (Latin):
Et si redaidi solutꝰ sił aclib̾ At illi ⁊ płꝰ soluendũ ẽ. ⁊ nichilo minꝰ ⁊̃ ielatagr̃a eohe¬
Sic ne iubñfitiorum quide sacͣtissimũ us exiͦ annitia orit᷑. Non sẽꝑ inqͥt mͥ licet
dicẽ nolo. Aliquãdo bñfitiũ accipiendum ẽ. ⁊ inuto. Dat tyrannus crudelis ⁊ ira
cundꝰ. qͥmunus suũ fastidire te inuiriam iudicaturꝰ ẽ. Non accipiã eod̾ẽ loeo latronem.
Pone piratam regẽ ammũ latronis ac pirate habentẽ. Qdfaciam: Parũdignũ ẽ
cui debeam. cũ eligendũ dico cui debeas. uimmaiorẽ ⁊ metum excipio. quib ad hibitiꝰ
electio perit. Si liberum ẽ tͥ si arbitru tu ẽ uttũ uelis annon. id ap̃te ipse ꝑpendes.
Sinecessitas tollit arbitͥum: scies te ñ accciꝑe s parere. Nemo in id accipiendo obli¬
at᷑ qd illi repudiare obligat᷑ ñ licuit. Siuis scire anuelib: effice ut possĩ no

Expanded text:
et, si reddidi, solutus sum ac liber ; at illi et plus solvendum est, et nihilo minus etiam relata gratia cohaeet, si reddidi, solutus sum ac liber ; at illi et plus solvendum est, et nihilo minus etiam relata gratia cohaesic ne in beneficiorum quidem sacratissimum ius, ex quo amicitia oritur. " Non semper," inquit, " mihi liccundus, qui munus suum fastidire te iniuriam iudicaturus est : non accipiam ? Eodem loco latronem pone, piratam, regem animum latronis ac piratae habentem. Quid faciam ? Parum dignus est, cui debeam ? " Cum eligendum dico, cui debeas, vim maiorem et metum excipio, quibus adhibitis electio perit. Si liberum est tibi, si arbitrii tui est, utrum velis an non, id apud te ipse perpendes ; si necessitas tollit arbitrium, scies te non accipere, sed parere. Nemo id accipiendo obligatur, quod illi repudiare non licuit ; si vis scire, an velim, effice, ut possim no
Abbreviated transcription (Latin):
d edissemus uideamus. sium ⁊̃ maiore d ilectu querendus est eui debeimus¬
quam eui p̃stemus. Namut ñ sequantur ulla in comioda secunt᷑ aũ pł̾ima.
Graue tam̃ torm̃tum. ẽ debeie oui nolis. Contra iocundissimũ ab eo accepisse be¬
nefinũ quẽ amare ⁊̃ post inuriam possis. ubi amicitiã alieu iocundam causa
fait ⁊ iustã. Iuud uͦ homini uerocundo ⁊ ꝓbo miserrimũ ẽ. si eũ amare oportet
qũe ñ uiuat. Totiens admoneam neceẽ ẽ. ñ loqͥ me desapientib qͦs qͥeqͥd oportet
tuuat qͥ animnum in potestate habñt. ⁊ legẽ sibi quã uolunt dicunt. quã duxerutꝰ
seruant: S: de in ꝑfectis hominib honestam uiã seqͥ uolentib. quoꝵ affeclus
sepe contu macit᷑ parent. Itaq eligengendũ ẽ aqͦ bñfitiũ accipiã. Et qͥuio ẽ diligẽ¬

Expanded text:
dedissemus. Videamus, num etiam maiore dilectu quaerendus est, cui debeamusdedissemus. Videamus, num etiam maiore dilectu quaerendus est, cui debeamusquam cui praestemus. Nam ut non sequantur ulla incommoda secuntur autem plurima, grave tamen tormentum est debere, cui nolis ; contra iucundissimum ab eo accepisse beneficium, quem amare etiam post iniuriam possis, ubi amicitiam alioqui iucundam causa fecit et iustam. Illud vero homini verecundo et probo miserrimum est, si eum amare oportet, quem non iuvat. Totiens admoneam necesse est non loqui me de sapientibus, quos, quidquid oportet, et iuvat, qui animum in potestate habent et legem sibi, quam volunt, dicunt, quam dixerunt, servant, sed de imperfectis hominibus honestam viam sequi volentibus, quorum adfectus saepe contumaciter parent. Itaque eligendum est, a quo beneficium accipiam ; et quidem diligen
Abbreviated transcription (Latin):
unt. qd̃ ñ ẽ omittendum Iã enim transeamꝰ ad alteram partẽ tractatri
modo segerere homines inaccipiendis benefitiis debeant. Quod cunq eyduob
constat offitium tantumdem. ab utroq exigit. qualis pater eẽ debeat. cum in¬
spexeris scies ñ minus oꝑis illisuꝑ eẽ ut oespitias qualem eẽ oporteat filium Et̃
aliquȩ partes mariti.s ñ minores uxoris. In uicem ista quantum exigunt p̃stant¬
⁊ parem desiderant regulant. Quo ut ait hecaton difficilis ẽ. Omne enĩ hone¬
stũ inaroluo ẽ etiã qd̾ uicinum honesto ẽ. Non enim tantum fieri deber. hrati¬
one fieri. hac duce ꝑtotã uitã eundum ẽ. minima maximaꝙ exbuuis conii¬
lio gerenda. quomodo bȩo suaserit danddum hȩc aut̃ hoc p̾mũ censebte q̃ abõib
accipiendum. ed quib gͦ accepimus: it breuit᷑ tibi respondeam abhis quibsꝰ

Expanded text:
piunt, quod non est committendum. Iam enim transeamus ad alteram partem tractaturi, piunt, quod non est committendum. Iam enim transeamus ad alteram partem tractaturi, quomodo se gerere homines in accipiendis beneficiis debeant. Quodcumque ex duobus constat officium, tantundem ab utroque exigit. Qualis pater esse debeat, eum inspexeris, scies non minus operis illic superesse, ut dispicias, qualem esse oporteat filium ; sunt aliquae partes mariti, sed non minores uxoris. In vicem ista, quantum exigunt, praestant et parem desiderant regulam, quae, ut ait Hecaton, difficilis est ; omne enim honestum in arduo est, etiam quod vicinum honesto est ; non enim tantum fieri debet, sed ratione fieri. Hac duce per totam vitam eundum est, minima maximaque ex huius consilio gerenda; quomodo haec suaserit, dandum. Haec autem hoc primum censebit non ab omnibus accipiendum. A quibus ergo accipiemus ? Ut breviter tibi respondeam : ab his, quibus
Abbreviated transcription (Latin):
b ꝓpositum ẽ. cum lusorẽ tradere. cum dampno scilicet ipsius lusus. qͥ ñ pot̃
nisiconsentitur extendi. Multi sunt tamprauȩ naturȩ ut malint ꝑdere q̃
p̃stistiterunt. quam uideri recepisse suꝑbiet imputatores. Quanto meluis.
quantoq humanius. idagere ut illis quoq partes suȩ constent. ⁊fauero
ut grã sibi referri possit. benigne omĩa int̾pretari. grãs agentem ñ alit̃ qͣm
erat audire. p̃bere se facilẽ ad hoo ut quẽ obligauit ⁊̃ exsolui uelit
leaudire solet fenerator. si acerbe exigit ȩq si in recipi endo tardus acdifficilis
moras quȩrit. B enefitium tam recipiendum ẽ. quã ñ exigendum. Optimus ille
qui facile dedit. numqm exiget. reddigauisus ẽ. bona fide quã p̃stitiss oblitus.
qui accipientis animo recipit. Quidam ñ tantũ dant benefitia suꝑbe s ĩ acci¬

Expanded text:
bus propositum est conlusorem traducere, cum damno scilicet ipsius lusus, qui non potest, bus propositum est conlusorem traducere, cum damno scilicet ipsius lusus, qui non potest, nisi consentitur, extendi. Multi sunt tam pravae naturae, ut malint perdere, quae praestiterunt, quam videri recepisse, superbi et imputatores. Quanto melius quantoque humanius id agere, ut illis quoque partes suae constent, et favere, ut gratia sibi referri possit, benigne omnia interpretari, gratias agentem non aliter, quam si referat, audire, praebere se facilem ad hoc, ut, quem obligavit, etiam exsolvi velit ! Male audire solet fenerator, si acerbe exigit, aeque, si in recipiendo tardus ac difficilis moras quaerit. Beneficium tam recipiendum est quam non exigendum. Optimus ille, qui facile dedit, numquam exegit, reddi gavisus est, bona fide, quid praestitisset, oblitus, qui accipientis animo recepit. Quidam non tantum dant beneficia superbe, sed etiam acci
Abbreviated transcription (Latin):
c. quameĩ de quo uuando qͥs cogitat. Uelo crisippi nr̃ nii similaudine sena¬
sum suum seruat. ubunt̃ manus uttiusꝙ apte ab ittroq ⁊ uciata i ux cute
uersatur. Necesse ẽ aũ lusor bonus. Alit̃ illam cum lusorilongo alit ueti
mutat. Eadem bñfitis ratio ẽ. Nisi utriꝙ ꝑsone dantis ⁊ aceipientis aptatur.
Nec ab hõc exibit. nec ad illum ꝑueni et ut debet Sicum erereitato ⁊ docto nego¬
tium ẽ. audatiꝰ pilam mittemus. Uteumq enim uenert manꝰ illã expedita
⁊ agilis reꝑcutiet. Si cum tyrone ⁊mndocto. ñ tam rigide. nec tã excusse. s lan¬
guidius.⁊ inpsam eius dirigentes mianum remisse occurremꝰ. Idẽ facien¬
dũ ẽ inbene ficiis. Quosdam doceamꝰ ⁊ satis iudicemus. Siconantur. si audeñ.
si uolunt. Facumis autẽ plerũ ꝙ ingratos ut si sint fauemiis tamquã ita oe¬
mum magna sint bñfitia nt̃a. sigrã illis reterri ñ potuit ut malignis cursori¬

Expanded text:
ri uti similitudine de psum suum servat, ubi inter manus utriusque apte ab utroque et iactata et excepta versatur. Necesse est autem lusor bonus aliter illam conlusori longo, aliter brevi mittat. Eadem beneficii ratio est. Nisi utrique personae, dantis et accipientis, aptatur, nec ab hoc exibit nec ad illum perveniet, ut debet. Si cum exercitato et docto negotium est, audacius pilam mittemus ; utcumque enim venerit, manus illam expedita et agilis repercutiet ; si cum tirone et indocto, non tam rigide nec tam excusse sed languidius et in ipsam eius derigentes manum remisse occurremus. Idem faciendum est in beneficiis ; quosdam doceamus et satis iudicemus, si conantur, si audent, si volunt. Facimus autem plerumque ingratos et, ut sint, favemus, tamquam ita demum magna sint beneficia nostra, si gratia illis referri non potuit ; ut malignis lusori
Abbreviated transcription (Latin):
ihũ : miinne. quia nec uoluit facẽ nec fariendi ammofeoit. Quo loco posu
ferani tyranraum pone. ⁊ hic uitã dedit. ⁊ illa nec hic nec illa benefitium. Qitia
ñ ẽ benesitiũ acciꝑe cogi. ñ ẽ bñ fitiũ deb̾e eui nolis. anted es oportet mͥ arbitum

Expanded text:
quia nec voluit facere nec faciendi animo fecit. Quo loco feram posui, tyrannum pone ; et hic vitam dedit et illa, nec hic nec illa beneficium. Quia non est beneficium accipere cogi, non est beneficium debere, cui nolis. Ante des oportet mihi arbit
Abbreviated transcription (Latin):
cunia ñ suꝑ fluens. s ad sanum modum habendi parata. Hicerit honor. ⁊
ꝓcessus ad altiora tenolentium. Nec enim utilius quicquamẽ. quã sihiuti.

Expanded text:
cunia non superfluens sed ad sanum modum habendi parata ; hic erit honor et cunia non superfluens sed ad sanum modum habendi parata ; hic erit honor et processus ad altiora tendentium ; nec enim utilius quicquam est quam sibi uti
Abbreviated transcription (Latin):
Prima huius notȩ sunt. hostium manib eripi. ⁊ tẏrannicȩ ire. ⁊ ꝓscͥpuoni.
naliis ꝑiculis quȩ uaria ⁊ incerta bumanam ui ͭam obsident. Quicquid
horum disscuserimus quo maius ac terribilius erit. hoc maiorem inibimus
gratiam. Subit enim cogitatiao quantis sint liberabati malis. ⁊ lenocimũ
eris antecedens metus. Nec tam̃ ideo debennus tartdius quemq s
uare quam possumus. ut numeri nr̃o timor imponat pondus. Proxima
ab his sunt ꝗsine quib possumus quidem iuiuere. s ut mors potior sit. tam¬
quam libertas. ⁊ pudicitia ⁊ mens bona. Post hec hab ebimus. cuncunetioẽ
ac sanguine usuq ⁊ confuetudine. longa cara. ut librros conuiges. penates
q quȩ usq eo animus sibi applicuit. ut abillis quam uita diuelli
existimet. Subsecuntur utilia quorum uaria ⁊ lata materia ẽ. Hic erit pe¬

Expanded text:
Prima huius notae sunt : hostium manibus eripi et tyrannicae irae et proscriptioni et Prima huius notae sunt : hostium manibus eripi et tyrannicae irae et proscriptioni et aliis periculis, quae varia et incerta humanam vitam obsident. Quidquid horum discusserimus, quo maius ac terribilius erit, hoc maiorem inibimus gratiam ; subit enim cogitatio, quantis sint liberati malis, et lenocinium est muneris antecedens metus. Nec tamen ideo debemus tardius quemquam servare, quam possumus, ut muneri nostro timor imponat pondus. Proxima ab his sunt, sine quibus possumus quidem vivere, sed ut mors potior sit, tamquam libertas et pudicitia et mens bona. Post haec habebimus coniunctione ac sanguine usuque et consuetudine longa cara, ut liberos, coniuges, penates, cetera, quae usque eo animus sibi applicuit, ut ab illis quam vita divelli gravius existimet. Subsecuntur utilia, quorum varia et lata materia est ; hic erit pe
Abbreviated transcription (Latin):
ñ si male deillis sꝑabitur faciemus. Tribuemus quȩ ñ solum sinidicabimus in¬
gratos fore s ssciemus fuisse. ł amquã si filios aliciu restituere potero magnoꝑi¬
culo liberatos sine ullo meo non dubitabo dignum. Etiã impendio sangiunis
mei tuebor. ⁊ inpartemdiscͥmims. ueniam. In dignum sieriꝑe latronib potero
clamore sublato salutarem uocem homini ñ pigebit amittere. Sequitur
ut dicamus quȩ bñfitia danda sint. ⁊ quemadmodum pͥmademis necessaria.
deinde utilia deinde iocunda utiq mansura. Incipiendum ẽ. aũt anecessariis alit̃
enim ad animum. ꝑuenit. qd̾ uitam cominet. alit̾ qd̃ exornat aut instruit.
Potest meo aliquids fastidiosus eẽ estimator. quo facilecariturus ẽ. de quo dicere licet.
uiuere. quedam scd̃m. sine quib ñ debemus. quedam t̃tium sine quib nolumus.

Expanded text:
etiam si male de illis sperabitur, faciemus tribuemusque, non solum si iudicabimus inetiam si male de illis sperabitur, faciemus tribuemusque, non solum si iudicabimus ingratos fore, sed si sciemus fuisse. Tamquam si filios alicui restituere potero magno periculo liberatos sine ullo meo, non dubitabo. Dignum etiam impendio sanguinis mei tuebor et in partem discriminis veniam ; indignum si eripere latronibus potero clamore sublato, salutarem vocem homini non pigebit emittere. Sequitur, ut dicamus, quae beneficia danda sint et quemadmodum. Primum demus necessaria, deinde utilia, deinde iucunda, utique mansura. Incipiendum est autem a necessariis ; aliter enim ad animum pervenit, quod vitam continet, aliter, quod exornat aut instruit. Potest in eo aliquis fastidiosus esse aestimator, quo facile cariturus est, de quo dicere licet :vivere, quaedam secundum, sine quibus non debemus, quaedam tertium, sine quibus nolumus.
Abbreviated transcription (Latin):
sacrũ ꝓfanetur. habebitur aliquando ebrietati honor ⁊ plurimũ meri cȩpisse
uirtꝰ erit. Non oxpectant uno locoluitia. s mobilia unt̾ se dissidentia tumultu¬
antur. pellunt inuicem fugant᷑q Ceterum itẽ semꝑ de nob̾ ꝓnuntiare debemꝰ.
malos ẽẽ ñ malos fuisse inuitus aditiam ⁊ futuros eẽ. Ert̃ homicidetyranni.
furos. ad ulteri. raptores. sacrilegi. ꝓditores. In. fra omnia ista ingratus est.
nisi qd̾ ominia ista ab ingrato sunt. sine quo iux ullum magoũ facinus ad creuit.
Hoc tuacaue tamquam maximum erimet ne ad mittas. ignosce tamquam le-¬
iusimo si admissumẽ. Hoc ẽ enim iniuriȩ summa. bñfitioum ꝑdulisti Saluũ
eenam tibi exillo quos ẽ optimum declicti. Quem admodum autem curandum ẽ.
ut in eos potissimum bñfitia conferamus. quigrate responsuri erunt. Ita quȩdã

Expanded text:
sacrum profanetur ; habebitur aliquando ebrietati honor, et plurimum meri cepisse sacrum profanetur ; habebitur aliquando ebrietati honor, et plurimum meri cepisse virtus erit. Non expectant uno loco vitia, sed mobilia et inter se dissidentia tumultuantur, pellunt in vicem fuganturque ; ceterum idem semper de nobis pronuntiare debebimus, malos esse nos, malos fuisse, — invitus adiciam, et futuros esse. Erunt homicidae, tyranni, fures, adulteri, raptores, sacrilegi, proditores ; infra omnia ista ingratus est, nisi quod omnia ista ab ingrato sunt, sine quo vix ullum magnum facinus adcrevit. Hoc tu cave tamquam maximum crimen ne admittas ; ignosce tamquam levissime, si admissum est. Haec est enim iniuriae summa : beneficium perdidisti. Salvum est enim tibi ex illo, quod est optimum : dedisti. Quemadmodum autem curandum est, ut in eos potissimum beneficia conferamus, qui grate responsuri erunt, ita quaedam,
Abbreviated transcription (Latin):
addici ñ mirum. Quõ quȩ emeris uende regentium ius ẽ. S longius nosim¬
petus euehit. ꝓuocante matĩa. Itaq sic finiamus ne innr̃o scło culpa fubsidat.
Hoc maiores nr̃i quȩsti sunt. hocnos querimur. hoc posteri nr̃i quere̾nt᷑. E u̾sos
mores regnare nequiti am indetecius res humanas. ⁊ omne nefaslabi. Aut ista
eodem stant loco stabuntq paulum dumtaxat ultra aut citra mota
qͦs estus accedens longius extulit. recedens intiore littorum uestigio tenuit. Nc̃
inadult̾ĩa magis quam in alia peccauit. ab rumpetq frenos pudicitia. Nunc cõ¬
unurorũ iugebit furor. ⁊ fedissimum patrimoniorum exitum culina. Nuno
cultus corporum nimius. ⁊ forme cura p̾seferens animide formitatẽ. Nunc in
petulantiam ⁊ audiͥtiam erumpit. male dispensata libertas. Nunc incredulitatẽ
pͥuatam ao publicam ibit᷑. bellorumq cuulium insaniam quaoinnes scm̃ ac

Expanded text:
addici non mirum, quoniam, quae emeris, vendere gentium ius est ! Sed longius nos imaddici non mirum, quoniam, quae emeris, vendere gentium ius est ! Sed longius nos impetus evehit provocante materia ; itaque sic finiamus, ne in nostro saeculo culpa subsidat. Hoc maiores nostri questi sunt, hoc nos querimur, hoc posteri nostri querentur, eversos mores, regnare nequitiam, in deterius res humanas et omne nefas labi. At ista eodem stant loco stabuntque, paulum dumtaxat ultra aut citra mota, ut fluctus, quos aestus accedens longius extulit, recedens interiore litorum vestigio tenuit. Nunc in adulteria magis quam in alia peccabitur, abrumpetque frenos pudicitia ; nunc conviviorum vigebit furor et foedissimum patrimoniorum exitium, culina ; nunc cultus corporum nimius et formae cura prae se ferens animi deformitatem ; nunc in petulantiam et audaciam erumpet male dispensata libertas ; nunc in crudelitatem privatam ac publicam ibitur bellorumque civilium insaniam, qua omne sanctum ac
Abbreviated transcription (Latin):
asp aubnigrauis cuminudia formamsuã explicuit. Eostint ensmdetestant᷑¬
q felicem. ⁊ si potuerint eadem facturi odere facientem. Coniugib aliens de
clam quidem ⁊apte ludibrio additis suas alis ꝑmiseere. Rusticus inbumanuis
ac uali moris. ⁊ int̾matronas ab hominandȩ contlitionis ẽ. Siquis comugem suã
in sellam ꝓstrare uetuit. ⁊ uulgo admissis inspectorib uebi. ꝑspicuum andiq.
Si quis nulla se amica fecit insignem. nec alienȩ uxori amilum p̃stat. Hunc ma¬
toonȩ humilem. ⁊ sordide libidinis ⁊ ancillaa nolum uolunt. Indecentissimũ
nsanorum genus ẽ. adult̾i̾um.⁊ inconsens u uidu cȩlibatꝰ. quẽ nemoi
duxit. iam rapta spargere sparserat agria auaritia recolligere certant. Nichil
pensi habere pauꝑtatemalienam contempnere suumiquam ullumaliud uere-¬
n malum. Pacem inuriis ꝑturbare. in becilliores. ui. ac metu p̃mere. Nam
ꝓ untias spoliã ⁊ nimanrium tribunal. audita utrimq licitatioẽ alteri.

Expanded text:
 gravis cum invidia fortunam suam explicuit. Colunt enim detestanturque felicem et, si potuerint, eadem facturi odere facientem. Coniugibus alienis ne clam quidem sed aperte ludibrio habitis suas aliis permisere. Rusticus, inhumanus ac mali moris et inter matronas abominanda condicio est, si quis coniugem suam in sella prostare vetuit et vulgo admissis inspectoribus vehi perspicuam undique. Si quis nulla se amica fecit insignem nec alienae uxori annuum praestat, hunc matronae humilem et sordidae libidinis et ancillariolum vocant. Inde decentissimum sponsaliorum genus est aduxit. Iam rapta spargere, sparsa fera et acri avaritia recolligere certant; nihil pensi habere, paupertatem alienam contemnere, suam magis quam ullum aliud vereri malum, pacem iniuriis perturbare, imbecilliores vi ac metu premere. Nam provincias spoliari et nummarium tribunal audita utrimque licitatione alteri
Abbreviated transcription (Latin):
istoꝵ ꝑsonata felicitas ÷ ꝯtẽpnes illos. si despoliau̾i̾s. equum ẽpt̾iis solm iubes stratũ. dechis
brachiũ aspice̾s. midari uib̾eᷤᷤ. ⁊ ip̾m tͥ corpꝰ ostendi. Uides illũ scẏthie. sarmaciȩ ue regẽ
in signi capitis d̾coꝵ siuis illũ estimare. totũq scire qͣł scit: faciã solue multũ mali sub
illa latei. Ta de aliis loqͦr. siꝑpendẽ te uoles: se pone pecumã. domũ dignitatẽ. Int̾ te ip̃e ꝯsicd̾a.

Expanded text:
istorum personata felicitas est. Contemnes illos, si despoliaveris. Equum empturus solvi iubes stratum, detrahiistorum personata felicitas est. Contemnes illos, si despoliaveris. Equum empturus solvi iubes stratum, detrahibrachium aspiceres, nudari iuberes et ipsum tibi corpus ostendi. Vides illum Scythiae Sarmatiaeve regem insigni capitis decorum ? Si vis illum aestimare totumque scire, qualis sit, fasciam solve; multum mali sub illa latet. Quid de aliis loquor ? Si perpendere te voles, sepone pecuniam, domum, dignitatem, intus te ipse considera.
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ te m illa putas natũ: ꝯuid archã tua respiciᷤ emi ñ p̃. Itaq in tabellas uanũ conicit̾ no¬
m̃ lib̾tatiꝰ quã nec qͥ emer̃ hnt. nec qͥ uendidunt. libid e oportet istud bonũ ate petas. liła
te pͥmũ metu mortis. illa nob̾ iugũ inponit. deim metu panꝑtatis. Siuis scire ꝙ nich ĩ illa
malisit. cõꝑa int̾ se pouꝑu̾ ⁊ dinciũ uultꝰ. Sepiꝰ pauꝑ. ⁊ fideliꝰ ridet. Hulla sollicitudo ĩ
tur ħ humane uite minus qͥ nob̾ partes qͣs male agamꝰ assignat. ille qͥ icena latus ĩ¬
cedit. ⁊ ħresupinꝰ dic. Imꝑ o argif regna mͥ liqͥd pelopos. qͣ põto abhelles. atq ab iomõ
mari urgetur ithinos. Seruꝰ qͥnq modios accip̃. iqͥnq denarios. Ille qͥ suꝑb atq ĩpotẽs
et fiducia uiriũ tuimidus. ait qd nͥ qͥeris menale. ac dertͣ occides. diurnũ accip̃. incentuculo
dormit. Idẽ d̾istis licet oib dicas qͦs supͣ capita hoiũ. supͣq t̾ba d̾licatoᷤ lectica suspẽdit. Si̾ũ

Expanded text:
Itaque in tabulas vanum coicitur nomen libertatis, quam nec qui emerunt, habent nec qui vendiderunt. Tibi des oportet istud bonum, a te petas. Libera te primum metu mortis: illa nobis iugum inponit; deinde metu paupertatis. Si vis scire, quam nihil in illa mali sit, compara inter se pauperum et divitum vultus; saepius pauper et fidelius ridet; nulla sollicitudo in tur hic humanae vitae mimus, qui nobis partes, quas male agamus, adsignat. Ille, qui in scaena latus incedit et haec resupinus dicit En impero Argis; regna mihi liquit Pelops, Qua ponto ab Helles atque ab Ionio mari Urgetur Isthmos, servus est, quinque modios accipit et quinque denarios; ille qui superbus atque inpotens et fiducia virium tumidus ait: Quod nisi quieris, Menelae, hac dextra occides, diurnum accipit, in centunculo dormit. Idem de istis licet omnibus dicas, quos supra capita hominum supraque turbam delicatos lectica suspendit; omnium
Abbreviated transcription (Latin):
in uiria: Gir bonꝰ utͦsꝙ cale os sic poñ. ũ se ipe cͥcũ sebat bnficio adic̃. in iurie demit. Al. ter
ille remissior uidex.quẽ ee̾ me malo. in iuriȩ obliuisci db̾ebit. officii meminisse. ħ cte ĩꝗ¬

Expanded text:
iniuria est. Vir bonus utrosque calculos sic ponit, ut se ipse circumscribat; beneficio adicit, iniuriae demit. Alter iniuria est. Vir bonus utrosque calculos sic ponit, ut se ipse circumscribat; beneficio adicit, iniuriae demit. Alter ille remissior iudex, quem esse me malo, iniuriae oblivisci iubebit, officii meminisse. " Hoc
Abbreviated transcription (Latin):
a infelicis soli stilitate. umꝰ anni restitant ubtas. est tanti. ũ gcũ inuenias. eiꝑiri. ⁊ igtos.
llemo ht tã certã in bnficus manũ ũñ sepe faillat᷑. Aberrent: ũ aligͥn hereant. post nuu¬
fragnĩ. maria tẽptant᷑ fenatorẽ ñ fugat aforo coctor. Cito mnerti otio inta torpebit: si reli
E.Illuo mas grendũ uidetur q ñ satis ũ examo explicatũ ÷ anis q̃s ꝓfuit: nob si p̾ea
iocuit: paria fecit.⁊ nos debito sosiuit. Adice siuis: ullud multo plus p̾ea nocuit ꝙ¬
ante ꝓfuerat. Si rectam illam rigidi iudicũ sententiam queris. alterum ab altero absoluet.⁊
q habeat᷑: ⁊ tẽporis ro. Iã illa manifestiora s̃. ꝗ ũ ãmoni debeas. grendũ ẽẽ ꝗ libent̃ ꝓfu̾it. quã
inuit᷑ nocu̾it q̃m aĩo: ⁊ibnficia. ⁊ inuiriȩ ꝯstant. Nolui bñficiũ dare. uictis sum aut u̾ecim¬
dia. aut instantis ꝑtinatia. aut spe. Eo aĩo qͥdq debet᷑: &bet̃ qͦ dat̃. nec qͣntũ sit.s agͣli ꝓfectum

Expanded text:
a infelicis soli sterilitate unius anni restituit ubertas. Est tanti, ut gratum invenias, experiri et ingratos. Nemo habet tam certam in beneficiis manum, ut non saepe fallatur; aberrent, ut aliquando haereant. Post naufragium maria temptantur. Faeneratorem non fugat a foro decoctor. Cito inerti otio vita torpebit, si relintur. Illud magis quaerendum videtur, quod non satis, ut existimo, explicatum est, an is, qui profuit nobis, si postea nocuit, paria fecerit et nos debito solverit. Adice, si vis, et illud: multo plus postea nocuit qante profuerat. Si rectam illam rigidi iudicis sententiam quaeris, alterum ab altero absolvet etque habeatur et temporis ratio. Iam illa manifestiora sunt, quam ut admoneri debeas quaerenduit, quoniam animo et beneficia et iniuriae constant. " Nolui beneficium dare; victus sum aut verecundia aut instantis pertinacia aut spe." Eo animo quidque debetur, quo datur, nec quantum sit, sed a quali profectum
Abbreviated transcription (Latin):
bile uidet᷑ ducatis. ⁊ luxu fluentib mag̃q aĩoꝙ corporib morbidis. ⁊m mortẽ dᷤ suri¬
m̾ horrere. desinemꝰ autẽ si fine̾ᷤ bonoꝵ ac maloꝵ cognou̾imꝰ. ita demũ. nec tedio uita
erit. nec mois timori. Uttã q occupare sacietas sui ñp. tot resuarias magnas diuinaᷤᷤ
ꝑcensentẽ. In odiũ illa sui adduce solet iners ociũ. Rer̃ nat̃am ꝑag̃nti nũꝙ ĩ fasti¬
diũ u̾itas ueniet. falsa satiabunt᷑. fursus si mors accedit. ⁊ uocat. licet ĩ mat̾ã sit li¬
cet mediã peidat ecat᷑ ꝑceptꝰ lo gisime frnerus Cognita: illi ex magna parte
natura scit tempore honesta non crescere. his necessc udi omiemuitan buen quillan¬

Expanded text:
bile videtur debeatis et luxu fluentibus magisque animo quam corpore morbidis; tantum mortem desinabile videtur debeatis et luxu fluentibus magisque animo quam corpore morbidis; tantum mortem desinamus horrere. Desinemus autem, si fines bonorum ac malorum cognoverimus; ita demum nec vita taedio erit nec mors timori. Vitam enim occupare satietas sui non potest tot res varias, magnas, divinas percensentem; in odium illam sui adducere solet iners otium. Rerum naturam peragranti numquam in fastidium veritas veniet; falsa satiabunt. Rursus si mors accedit et vocat, licet inmatura sit, licet mediam praecidat aetatem, perceptus longissimae fructus est. Cognita est illi ex magna parte natura. Scit tempore honesta non crescere; iis necesse est videri omnem vita
Abbreviated transcription (Latin):
solet: suadeb̾. doceb̾. audies. dices. qres. recordab̾is. Iuid porro. nicħ ag̾e te c̾dis: Si tẽꝑans eger
sis: ostendes morbũ posse suꝑari incerte sustineri. est mͥ crede u̾tuti ⁊̃ inlectulo: locus. Nõ t̾m
arma ⁊ acies dant argum̃ta alacͥsãi. in domitiq t̾rorib Et inuestim̃tis uir fortis apparet.
habes qd agas. bñ luctare cũ morbo. Sinich te coegif. sinicħ ex orau̾is. insigne ꝓdis exẽplũ Oq
magna erat głe mat̾ia: insigne si spectarem̃ egͥ. ip̾e te specta. ipe te lauda. pt̾ea duo gn̾as
luptatũ. Unũ corporales morbos inhibet. ñ t̃n tollit. ĩmosiuerũ estimes incitat
sue quã capacẽ cipho miscuit: renouat. fracta insuꝑglacie.q. ñ ostrea illi lucͥna ĩ ip̃ã
lururia ꝯm̃ta: ne intepescat cib neqͥd palato iã calloso parũ ferueat cenã: culma ꝓscͥi.

Expanded text:
solet, suadebis docebis, audies disces, quaeres recordaberis. Quid porro ? Nihil agere te credis, si temperans aeger solet, suadebis docebis, audies disces, quaeres recordaberis. Quid porro ? Nihil agere te credis, si temperans aeger sis ? Ostendes morbum posse superari vel certe sustineri. Est, mihi crede, virtuti etiam in lectulo locus. Non tantum arma et acies dant argumenta alacris animi indomitique terroribus; et in vestimentis vir fortis apparet. Habes, quod agas: bene luctare cum morbo. Si nihil te coegerit, si nihil exoraverit, insigne prodis exemplum. O quam magna erat gloriae materia, si spectaremur aegri! Ipse te specta, ipse te lauda. Praeterea duo genera sunt voluptatum. Corporales morbus inhibet, non tamen tollit. Immo, si verum aestimes, incitatsuae, quam capaci scypho miscuit, renovat fracta insuper glacie? Quia non ostrea illi Lucrina in ipsa uis intepescat cibus, ne quid palato iam calloso parum ferveat, cenam culina proseq
Abbreviated transcription (Latin):
qtiam capitis ipsius si incitxcior: in alienationem. soporemq. ꝯuertitur. hoc itaq solatium uasti
stinentia gͣuia s: dem cupiditas relanguesc̃. ipsis ꝑse q̃ cupimꝰ fatigatis ac d̾ficientib In morosus
q cuꝑe desieris. Adice qͥ nullus ñ int̾mitat᷑ dolor. aut cȩrte remita᷑. Adice qͥ licet ⁊ cauere
uenturũ. ⁊ obsiste̾ ĩminenti remediis. Nullus .ii. ñ signa p̃mitit. Utiq qͥ exsolitoreu̾titũr.
tẽ uiscerũ partes. ⁊ febrem p̃cordia ipa torrentẽ. ⁊ siti. iartꝰ indiu̾sũ articłis exeuntibus
tortoᷤ plus: flãma. ⁊ equulcus. ⁊ lamina. ⁊ uuln̾b ipsis tumescentib q illa renouaret. ⁊ aldiꝰ
urgeret ĩpssu. Int̾ ħ tn aliqͥs ñ genuit parũ: Nõ rogaũ. parũ: Nõ respondit parũ risit. ⁊ qͥdẽ
litudo tenet ñ ⁊ aĩũ. Itaq cursoris morat᷑ pedes sutoriᷤᷤ aut fabri manꝰ ĩpediet. Si aiꝰ tͥ ee̾ ĩ usu

Expanded text:
quam capitis ipsius; sed si incitatior est, in alienationem soporemque convertitur. Hoc itaque solacium vasti stinentia gravia sunt. Deinde cupiditas relanguescit ipsis per quae cupimus fatigatis ac deficientibus; inde moroquod cupere desieris. Adice, quod nullus non intermittitur dolor aut certe remittitur. Adice, quod licet cavere venturum et obsistere inminenti remediis. Nullus enim non signa praemittit, utique qui ex solito revertitur. tem viscerum partes et febrem praecordia ipsa torrentem et sitim et artus in diversum articulis exeuntibus tortos; plus est flamma et eculeus et lammina et vulneribus ipsis intumescentibus quod illa renovaret et altius urgereletudo tenet, non et animum. Itaque cursoris moratur pedes, sutoris aut fabri manus inpediet; si animus tibi esse in usu
Abbreviated transcription (Latin):
tate ꝯp̃ssã dies publicet. Paucis natus qͥ ppłm etatis sue cogitat. Multa annoꝵ milia. multa
ppłoꝵ suꝑuenient. Ad illa respice. ⁊̃ si oĩb tec̃ inuientib silentiũ liuor indixi̾t uemiẽt qͥ si ne
illã bona secutꝰ fide. si se ñexornaũ. ⁊ pinx̃. s id fuit. Siue ex demintiato udebat siue in¬
parate. ac subito. Nicħ simulatio ꝓfic. paucis ĩponit leuit̾ ex tͥnsecus inducta facies. Uita in

Expanded text:
tate conpressam dies publicet. Paucis natus est, qui populum aetatis suae cogitat. Multa annorum milia, multa tate conpressam dies publicet. Paucis natus est, qui populum aetatis suae cogitat. Multa annorum milia, multa populorum supervenient; ad illa respice. Etiam si omnibus tecum viventibus silentium livor indixerit, venient qui sine bona secutus est fide, si se non exornavit et pinxit, sed idem fuit, sive ex denuntiato videbatur, sive inparatus ac subito. Nihil simulatio proficit. Paucis inponit leviter extrinsecus inducta facies; veritas in
Abbreviated transcription (Latin):
seqͥr. ł atgo: maiorꝙ qͦ serior ũ imudia secessit. Quãdiu indebat᷑ furere demot̾t nit recepic
soc̃te fama. ꝙ. diu catonẽ cuutas ignoraũ.respint. nec inteller. nͥ cũ ꝑdidit. Rutili in nocen¬
tia. ac u̾tus lateret. nͥ accepiss imiuriã. Dũ uiolat᷑: effulsit. Nũ qͥd ñ sortisue gr̃as eg̃. ⁊exiliũ¬
iplerus: dehi loqͦr qͦs illustraũ fortuna dũ uerat. ꝙ multoꝵ ꝓfectus. in noticiã eunseri. pꝰ
turba miretur. Hignotꝰ ip̃is athenis fuit circa qͣs delitperat. Multis itaq iã annis metdo
me adiet̃. Nicħ sibi ⁊ metͦdori int̾bona tanta nociusse. qͦd ip̾os illa nobił gcia ñignotoᷤᷤ solũ
ħ metꝰdorus qͦ inqͣdã epła ꝯfitet᷑ se. ⁊ epicurũ. magnũ paratũq nom̃ habitos qͥ uoluissent
ꝑ ead ire uestigia. Nulla u̾tꝰ latet. ⁊ latiusse ñ ipsiꝰ: dãpnũ. Uemet qͥ ꝯditã. ⁊ scłi suimaligni¬

Expanded text:
rere Democritus ! Vix recepit Socraten fama. Quamdiu Catonem civitas ignoravit! Respuit nec intellexit, nisi cum perdidit. Rutili innocentia ac virtus lateret, nisi accepisset iniuriam; dum violatum effulsit. Numquid non sorti suae gratias egit et exiliuest? De his loquor, quos inlustravit fortuna, dum vexat; quam multorum profectus in notitiam evasere post mperitorum turba miretur. Hic ignotus ipsis Athenis fuit, circa quas delituerat. Multis itaque iam annis Metrome adiecit, nihil sibi et Metrodoro inter bona tanta nocuisse, quod ipsos illa nobilis Graecia non ignotos solum oluissent per eadem ire vestigia. Nulla virtus latet, et latuisse non ipsius est damnum. Veniet qui conditam et saeculi sui maligni