comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
amici. si mulq noscendi q̃ rex ageret auidꝰ qͥppe longo int̾uallo
nlłam ab eo epłam accȩperat. phylodamãta reqͥri iubet. Diu̾so¬
ria regionis illiꝰ. magnos recessus habent amȩnosq nemoribus
manu cõsicis. Ea precipue regũ satrapaꝵq uoluptas erat.Spa¬
ciabat᷑ innemore parmenion mediꝰ int̾ duces qͥbꝰ erat impatum
łris regis ut occid̾ent. Agende autẽ reĩ cõscituerant tp̃s. Cũ par¬
menion. apolidamãte litt̾as tradicas legere cępisset: polidam as
ꝓcul ueniens ut aparmenione cõspectꝰ ẽ. uultu leticiȩ speciem
p̃ferẽte ad cõplectendũ eũ cucurrit. Nutuata gratulaciõe fun

Expanded text:
amici, simulque noscendi, quae rex ageret, avidus — quippe longo intervallo amici, simulque noscendi, quae rex ageret, avidus — quippe longo intervallo nullam ab eo epistulam acceperat — Polydamanta requiri iubet. Deversoria regionis illius magnos recessus habent amoenosque nemoribus manu consitis: ea praecipue regum satraparumque voluptas erat. Spatiabatur in nemore Parmenion medius inter duces, quibus erat imperatum litteris regis, ut occiderent. Agendae autem rei constituerant tempus, cum Parmenion a Polydamante litteras traditas legere coepisset. Polydamas procul veniens ut a Parmenione conspectus est vultu laetitiae speciem praeferente, ad conplectendum eum cucurrit mutuaque salutatio
Abbreviated transcription (Latin):
scero die q̃ scripta erũt exequi. Ad parmeniona qͦ epłas feres.
unã a me alterã aphyloce noĩe scriptã. Signũ anuli eiꝰ ĩ mea
potestate ẽ. Sic pat̾ credita filio imp̃ssũ cũ te uid̾it: niħ metuet
Polidamas canto lib̾atꝰ metu. impẽsiꝰ eciã ꝗͣ exigebat᷑ ꝓmittit oꝑã.
Collaudatꝰq & ꝓmissis on̾atus. deposita ueste quã habebat:
arabica in duit᷑. Dux arabes quoꝵ incerĩ cõiuiges ac lib̾i uincłm
fidei obsides apud regem erãt. dati comites. Per deserta eciã ob
siccitatẽ loca. cameł. xiͦ. die quo destinau̾at ꝑueniũt. Et pͥusqͣ
ip̃i nũciaret᷑ aduentꝰ. rũsus polidamas uestẽ macedonicã sumit.
Eincab̾na cłm cleandri p̃tor hic regiꝰ erat. qͣrta uigilia ꝑuenit.
Redditis deinde łris. cõstituerũt pͥma luce ad parmęnionẽ coire.
mȩnioni polidamanta uenisse nũciauer̃. Qui dũ letat᷑ aduentu

Expanded text:
stero die, quae scripta erunt, exequi. Ad Parmeniona quoque epistulas feres, stero die, quae scripta erunt, exequi. Ad Parmeniona quoque epistulas feres, unam a me, alteram Philotae nomine scriptam. Signum anuli eius in mea potestate est. Si pater credit a fimetu inpensius etiam, quam exigebatur, promittit operam conlaudatusque et promissis oneratus deposita veste, quam habebat, Arabica indultur. Duo Arabes, quorum interim coniuges ac liberi, vinculum fidei, obsides apud regem erant, dati comites. Per deserta etiam ob siccitatem loca camelis undecimo die, quo destinaverat, perveniunt. Et priusquam ipsus nuntiaretur adventus, rursus Polydamas vestem Macedonicam sumit et in tabernaculum Cleandri — praetor hic regius erat — quarta vigilia pervenit. Redditis deinde litteris constituerunt prima luce ad Parmenionem coire. Imenioni Polydamanta venisse nuntiaverunt. Qui dum laetatur adventu
Abbreviated transcription (Latin):
nobiscũ reu̾tor. Nisi qua delata eent excussi sem carol de
dissimulacio mea supare potuisset. S saciꝰ ẽ purgatos
ex d suspet eos Eogitate. neminẽ absolui posse in o dixit
cansam Tu amynca ignosce fri tuo. Erit hoe simplicis
eciã m recociliati ai tus pignꝰ. Concione de mełe dimussa
polita manta uocari iubet. Longe a eceptissimꝰ parieni¬
onierati ꝓreimis lateri macie stare solitusꝰ Et squla u
cosciecia firetus inregiã uen̾at: tam̃ ut uissus ẽ fres suos
cxlnbe admodũ uiuenes. ꝗ regi ignotos obetatẽ: fiducia
in sollicitudinẽ uersa. trepidare cȩpit: scpiꝰ quȩ nocere possent
sumꝰ Maxime ego actu quos amicicie specie fefellit. Ad quẽ
ꝑseq̃ndũ puniendũq uide qͣtũ fidei cuȩ credã ce ministro: ut¬
ista tui obsides dũ hoc pagis erũt frẽs tui. Froficisc̾e inmediã.
& ad p̃fectos meos łras scͥptas manu mea ꝑfer. Uelocitate opꝰ
ẽ: qua celeritatẽ ante cedas. Noctu ꝑuenire illuc se uolo. so¬

Expanded text:
ent, excussissem, aliquid de dissimulatione mea suspicari potuissetis: satius est purgatos esse quam suspectos. Cogitate neminem absolvi posse, nisi qui dixerit causam. Tu, Amynta, ignosce fratri tuo. Erit hoc simpliciter etiam mihi reconciliati animi tui pignus.” Contione deinde dimissa Polydamanta vocari iubet. Longe acceptissimus Parmenioni erat, proximus lateri in acie stare solitus. Et quam quam conscientia fretus in regiam venerat, tamen, ut iussus est fratres suos exhibere admodum iuvenes et regi ignotos ob aetatem, fiducia in sollicitudinem versa trepidare coepit, saepius, quae nocere possent, sumus, maxime ego аc tu, quos amicitiae specie fefellit. Ad quem persequendum puniendumque — vide, quantum fidei tuae credam — te ministro uti statui. Obsides, dum hoc peragis, erunt fratres tui. Proficiscere in Mediam et ad praefectos meos litteras scriptas manu mea perfer. Velocitate opus est, qua celeritatem famae antecedas. Noctu pervenire illuc te volo, po
Abbreviated transcription (Latin):
rem au demens lacͥmare debueras. cũ eqͦ calcaria subdes
fr̃m desertor & desertoꝵ comes. Miser qͦ & unde fugrebas:
esfecisa. ut reus capitis accusatoris uterer u̾b. Iue pecca su
scͣ. s quiuis in fr̃s qͣ in semetip̃m facebat. Tũ uͦ neq lac̾mis
neq acclamacionibus qͥbus studia sua młtitudo ipforetib
& fortibus uiris parc̾et. A mici qͦ data miscdie occasione
cõsurgunt. flentesq regẽ dep̃cantur. Ille silencio facbo. S

Expanded text:
 “demens, lacrimare debueras, cum equo calcaria subderes, fratrum desertor et desertorum comes. Miser, quo et unde fugiebas? Effecisti, ut reus capitis accusatoris uterer verbis.” Ille peccasse sese gravius in fratres quam in semetipsum fatebatur. Tum vero neque lacrimis neque adclamationibus, quibus studia sua multitudo profitetuet fortibus viris parceret. Amici quoque data misericordiae occasione consurgun
Abbreviated transcription (Latin):
& falsa dicẽtibꝰ. idẽ doloris finis ostendit᷑. Cȩt̾um pat̾ inquit
meꝰ egelicho ꝗͣ familiarit̾ usus sic: nõ ignoratis. Illũ dico
egelochũ qͥ iacie cecidit: õim maloꝵ nob̾ fuit causa. Nam
cũ pͥmũ ious filiũ se salutari iuxit rex: id indigne ferẽs ille.
hũc gͥ regẽ agnoscimꝰ inqͥt qͥ philippũ dedignat᷑ patrẽ. Au¬
ctũ est de nob̾. si ista ꝑpeti possumꝰ. Nõ hõies solũ. s eaã
deos despicit. qͥ postulat deos credi. Amisimꝰ alexandrum
amisimꝰ regẽ in aidimꝰ insupbiã. nec dus qͥbꝰ se excqͣtiñ hõibꝰ¬

Expanded text:
et falsa dicentibus idem doloris finis ostenditur. Ceterum: “Pater,” inquit, et falsa dicentibus idem doloris finis ostenditur. Ceterum: “Pater,” inquit, “meus Hegelocho quam familiariter usus sit, non ignoratis: illum dico Hegelochum, qui in acie cecidit: omnium malorum nobis is fuit causa. Nam cum primum Iovis filium se salutari iussit rex, id indigne ferens ille: “Hunc igitur regem agnoscimus,” inquit, “qui Philippum dedignatur patrem? Actum est de nobis, si ista perpeti possumus. Non homines solum, sed etiam deos despicit, qui postulat deus credi. Amisimus Alexandrum, amisimus regem : incidimus in superbiam nec dis, quibus se exaequat, nec homi
Abbreviated transcription (Latin):
nais. ahibituri modũ cent dic tuũ se q̃ saire expeierẽt pol¬
licotur. S finem q̃stioni fore. iurare ꝓ alexandri salucem
uolebat remouenq cortores. Et utroq impetrato: cratero
inqͥc. dic qͥd me uelis dic̾e. Illo indignante ludificari eum.
rursusq reuocãte tortores. t̃ps petere cepit dũ recipet sp̃m.
cũcta quȩ sciret indicaturꝰ. Incerĩ eqͥtes nobilissimꝰ quisq.
& .ii. maxime qͥ parmȩnionẽ ꝓpinqua cognaçione cõtin¬
gebant: postꝗ̃ philocan torqueri fama uulgau̾at. logẽ ma¬
cedoñ ueriti qua caucũ erat ut ꝓpinqͥ coꝵ qui regi ĩ fidiati
eͣent eũ ip̃is uecarent̃. alii se int̾siciũt: alii in deuios mõtes
uastasq solitudines fugiũt. Ingẽti ꝑ tota castra t̾rore difus¬
so. donec rex cumultu coguito legẽ se supplicio cõiuctorũ
soncibꝰ remittere edixit. Fhylocas uͦ ne an m̃dacio libare se
acruciatu uoluorit. ainceps cõiectura ẽ. Qm̃ Q uet̾a cõfessis

Expanded text:
i tormentis adhibituri modum essent, dicturum se, quae scire expeterent, pollicetur. Sed finem quaestioni fore, iurare eos per Alexandri salutem volebat removerique tortores. Et utroque inpetrato: “Cratere,” inquit, “dic, quid me velis dicere.” Illo indignante ludificari eum rursusque revocante tortores tempus petere coepit, dum reciperet spiritum, cuncta, quae sciret, indicaturus. Interim equites, nobilissimus quisque et ii maxime, qui Parmenionem propinqua cognatione contingebant, postquam Philotan torqueri fama vulgaverat, legem Macedonum veriti, qua cautum erat, ut propinquieorum, qui regi insidiati essent, cum ipsis necarentur, alii se interficiunt, alii in devios montes vastasque solitudines fugiuntingenti per tota castra terrore diffuso, donec rex tumultu cognito legem se de supplicio coniunctorum sontibus remittere edixit. Philotas verone an mendacio liberare se a cruciatu voluerit, anceps coniectura est, quoniam et vera confessis
Abbreviated transcription (Latin):
usania ꝓcõpto fuit. S qͥa priꝰ mn alexandrũ regẽ salutau̾at
supplicio magisꝗͣ cͥmini fuerat exẽptꝰ. Tũc qͦ ancipatii soceri
eiꝰ p̃ces. iustã regis irã morabant᷑. Cet̾ũ recruduit soporatus
dolor. qͥppe uet̾is ꝑicłi memoriã. p̃sentis cura renouabat.
IDit alexander excustodia educitur. Iussusq dic̾e qͣꝗͣ toto eri¬
ennio medicatꝰ erat defensionẽ: tñ hȩsicãs & trepidus. pauca
ex his q̃ cõposuerat ꝓculit. Ad ultimũ. nõ memoria solũ. s
etiã mens eũ descituit. Nulli erat dubiũ. qͥn trepidacio cons¬
sciencie indictũ eͣct. nõ memoriȩ uiciũ. Itaq ex his qͥ ꝓximui
asuicerant. obluctantẽ ad huc obliuioni lanceis cõfodere
Cuiꝰ corpore ablato. rex incroduci iuixit amyntã E simannant.
solemon minimꝰ ex frĩbꝰ cũ phylotã torq̃ri cõpisset. ꝓfugerat.

Expanded text:
usania pro conperto fuit, sed quia primus Alexandrum regem salutaverat, usania pro conperto fuit, sed quia primus Alexandrum regem salutaverat, supplicio magis quam crimini fuerat exemptus: tum quoque Antipatri soceri eius preces iustam regis iram morabantur. Ceterum recruduit suppuratus dolor: quippe veteris periculi memoriam praesentis cura renovabat. Igitur Alexander ex custodia educitur iussusque dicere, quamquam toto triennio meditatus erat defensionem, tamen haesitans et trepidus pauca ex his, quae conposuerat, protulit, ad ultimum non memoria solum, sed etiam mens eum destituit. Nulli erat dubium, quin trepidatio conscientiae indicium esset, non memoriae vitium. Itaque ex iis, qui proximi adstiterant, obluctantem adhuc oblivioni lanceis confoderunt. Cuius corpore ablato rex introduci iussit Amyntam et Simian: nam Polemon, minimus ex fratribus, cum Philotan torqueri conperisset, profugerat.
Abbreviated transcription (Latin):
Hylotan sicut recẽtibꝰ sceleris eiꝰ uestigus
iure affet tũ supplicio censuerãe militel.
ita postꝗͣ desicrat eͥeͣ quẽ odissent: iuidus¬
eiꝰ senec tus atq orbitas. Frimꝰ asiã saꝑ¬
uerat regi. om̃iũ ꝑicłoꝵ eiꝰ particeps. sẽp
alterũ in acie cornu defendat. Fhilippo qͦ aute om̃s amicus
& ip̃i alexandro tã fidis: ut occidendi aitalũ nõ alio minisero
uti mallet. Hoꝵ cogitacio subibat ex̾çicũ. sediciosȩq uoces refe¬
rebant᷑ ad regẽ. Quis ille haud sane motꝰ satisq prudẽs ocu
uicia negocio di scuti: edicit ut om̃s inuestibulo regiȩ p̃sto sint.
uos ubi freq̃ntes ad ce̾ cognouit: ĩ cõcionẽ ꝓcessit. Flaud
dubie ex cõposito affarrias posculare cępit. ut lincestes ale¬
xandri qͥ multo añꝗͣ phylotas regẽ uoluisset occide exhibet̃:
aduobꝰ indicibꝰ sicut supͣ dixiniꝰ delatus. Terciũ iã ãnũ custo¬
diebatur inuincłis. Eundẽ inphilippi qͦ cȩdẽ cõiurasse cũ pa¬

Expanded text:
hilotan sicut recentibus sceleris eius vestigiis iure adfectum supplicio censuerant milites, ita, postquam desierat esse, quem odissent, invideius senectus atque orbitas. Primus Asiam aperuerat regi, omnium periculorum eius particeps semper alterum in acie cornu defenderat, Philippo quoque ante omnes amicus et ipsi Alexandrotam fidus, ut occidendi Attalum non alio ministro uti mallet. Horum cogitatio subibat exercitum, seditiosaeque voces referebantur ad regem. Quis ille haud sane motus satisque prudens, otii vitia negotio discuti, edicit, ut omnes in vestibulo regiae praesto sint. Quos ubi frequentes adesse cognovit, in contionem processit. Haud dubie ex conposito Atarrhias postulare coepit, ut Lyncestes Alexander, qui multo ante quam Philotas regem voluisset occidere, exhiberetur. A duobus indicibus, sicut supra diximus, delatus tertium iam annum custodiebatur in vinculis. Eundem in Philippi quoque caedem coniurasse cum Pa
Abbreviated transcription (Latin):
lote q̃reret᷑ aꝑuisse fugę causã. Nuꝑ p̃t̾ cõsuctudinẽ officii
specie amocis longius cęt̾is. ad mouisse semetip̃os lat̾i suo nłła
ꝓbabili causa. seq mirantẽ qđ nõ uice sua tali fung̾ent᷑ officio.
ex ip̃a trepidacione eoꝵ ꝑt̾ritũ strenue ad armig̾os qͥ ꝓxime
sequebant᷑ recessisse. Ad hȩc acced̾e. qđ cũ antiphatenes scͥba
equitũ ampntę denũciasset pͥdie ꝗͣ phylocȩ scelꝰ dep̾hẽsus ẽci
ut ex suis eqͥs more solico darẽt his qͥ amisissent eqͦs. suꝑbe
respõdisse: nisi incepto desist̾et breui scicurũ qͥs ip̃e eͣẽt. Iã

Expanded text:
lota quaereretur, aperuisse fugae causam. Nuper praeter consuetudinem officii specie amotis longius ceteris admovisse semctipsos lateri suo nulla probabili causa, seque mirantem, quod non vice sua tali fungerentur officio, et ipsa trepidatione eorum perterritum strenue ad armigeros, qui proxime sequebantur, recessisse. Ad haec accedere, quod, cum Antiphanes, scriba equitum, Amyntac denuntiasset, pridie quam Philotae scelus deprehensum esset, ut ex suis equis more solito daret iis, qui amisissent equos, superbe respondisset, nisi incepto desisteret, brevi sciturum, quis ipse esset. Iam
Abbreviated transcription (Latin):
exiu cõ cionen reusus siue ut inicustodia ꝗͣ torgietasiue ut
duligencio tumcta tugnoscet. cõilũ in poscerr̃ dũe clist ulli
Et luas q dup licebat macedoñ more obr saxis cepbesto
autẽ & eratherꝰ & coeũ corm̃tis uitatẽ expͥmẽdã s eẽ dixersili¬
dimisso ephistion cũ cratero ce coeno a qscionẽ ele pbido ta
Sabendã cofurgũt Rex crat̾o accersito & sermone habito caui
sulna aõ odita ẽ. iitimã diũsorũ partẽ secessit. Et remolis
arbitris ⁊ nltã noctẽ qstionis expectauit euẽtũ. Tortore sut
cospectũ phylote oĩa ciudelicatis instrunĩa ꝓponũe. Et ille

Expanded text:
ret, sive ut diligentius cuncta cognosceret, concilium in posterum diem distulit Et ceteris quidem placebat, Macedonum more obrui saxis, Hephaestio autem et Craterus et Coenos tormentis veritatem exprimendam esse dixerphaestion cum Cratero et Coeno ad quaestionem de Philota habendam consurgunt. Rex Cratero accersito et sermone habito, cuius summa non edita est, in intimam deversorii partem secessit et remotis arbitris in multam noctem quaestionis expectavit eventum. Tortores in conspectum Philotae omnia crude
Abbreviated transcription (Latin):
suis qͥsq diu̾soriisq occupassent ꝓturbatꝰ ẽet: ut purgamite
ẜuoꝵ phylote recipent᷑ eo unde cõmilitones expulisset auro
argentoq uehicła eiꝰ onusca totis uicis stetisse. at ne inuici¬
nia qͥdem diu̾sorũ quẽꝗͣ cõmilitonũ receptũ eͥe: s ꝑdisposi¬
tos qͦs supͣ sõniũ habebac om̃s ꝓcul religatos ne femina illa
ñmuranciũ int̾ se silencio ueriꝰ ꝗͣ sõno excicaret᷑. Ludibro ei
fuisse rusticos hoĩes phrygasq & paphlagonas appellatos.
qͥ nõ erubesceret macedo natꝰ hoĩos lingiȩ sus ꝓemuissctm̃¬

Expanded text:
suis quisque deversoriis, quae occupassent, proturbatus esset, ut purgamenta suis quisque deversoriis, quae occupassent, proturbatus esset, ut purgamenta servorum Philotae reciperentur eo, unde commilitones expulissent. Auro argentoque vehicula eius onusta totis vicis stetisse, ac ne in viciniam quidem deversorii quemquam commilitonum receptum esse, sed per dispositos, quos supra somnum habebat, omnis procul relegatos, ne femina illa murmurantium inter se silentio verius quam sono excitaretur. Ludibrio ei fuisse rusticos homines Phrygasque et Paphlagonas appellatos, qui non erubesceret, Macedo natus, homines linguae suae per int
Abbreviated transcription (Latin):
luit epła scͥpta. quominꝰ medicam̃tũ bib̾et: qđ medicꝰ dare
cõscitueret. Nũ creditũ ẽ patͥ meo: Nũ ullam auctoritatẽ
eiꝰ h̾e habuer̃: Ego ip̃e qͦciens q̃ audierã detuli. cũ lucdibrio
crudelicatis repuisus sum. Si &̾ cũ indicamꝰ iuuisi. Q̾ cũ cacemꝰ
sus pecti sumꝰ. quid fac̾e nos oportet: Cũq unꝰ excrcũ scan¬
ciũ turba exclamasset. bñ micis nõ insidiari. phyloias recte
inqͥt qͥs qͥs es dicis. Itaq si insidiatꝰ sum pęnã nõ dep̃cor. E
finẽ facio dicendi. qm̃ ultima u̾ba gͣuia sunt: uisa auribꝰad
ducit᷑ deinde ab his qͥ cuscodiebãt cũ. Erat int̾ duces manu
strenuus bolon qͥdã pacis arciũ & ciuilis habitꝰ rudis. uetꝰ
miles ab humili ordine adeũ gradũ in qͦ tẽ erat ꝓmotꝰ. qui
tacẽtibꝰ cet̾is. stolida audacia ferox admon̾e eos cępit. qtẽs

Expanded text:
luit epistula scripta, quo minus medicamentum biberet, quod medicus dare luit epistula scripta, quo minus medicamentum biberet, quod medicus dare constitueret. Num crediaudieram, detuli et cum ludibrio credulitatis repulsus sum! Si et, cum indicamus, invisi et, cum tacemus, suspecti sumus, quid facere nos oportet?” Cumque unus e circumstantium turba exclamasset: “Bene meritis non insidiari!” Philotas: “Recte,” inquit, “quisquis es, dicis. Itaque si insidiatus sum, poenam non deprecor et finem facio dicendi, quoniam ultima verba gravia sunt visa auribus.” Abducitur deinde ab iis, qui custodiebant eum. Erat inter duces manu strenuus Bolon quidam, pacis artium et civilis habitus rudis, vetus miles, ab humili ordine ad eum gradum, in quo tunc erat, promotus: qui tacentibus ceteris stolida audacia ferox admonere eos coepit, quotiens
Abbreviated transcription (Latin):
neminẽ eoꝵ qͥ scirpi suȩ insidiat sunt lace paciẽt᷑.Si c̃ciora
oraculis creditis ẽc torm̃ta. ne hanc qͥdẽ exhibendȩ u̾itatis.
fidem dep̃cor. Solent rei capins adhib̾e uob̾ parẽtes. Duos
frẽs ego nuꝑ amisi. Fatrẽ nec oscende possũ. nec inucrare au¬
deo : cũ & ip̃e tanti crimĩs reus sit: Farũ ẽ enĩ tot mͦ lib̾ũ pa¬
rentẽ ĩ unico filio acqͥescentẽ. eo qͦ orbari. nͥ ip̃e ĩ iogũ meum¬
tibi uitã adimo: ego senec tutem cuã extinguo. Qͥd enĩ mẽ
ꝓtreabas infelicẽ adu̾sancibꝰ dus:. An ut hos exme fructus
ꝑcipes qͥ te manẽt: Nesco adolescẽtia mea miserior sit: an
senectus tua. Ego in ip̃o robore ȩtatis eripior. tͥ carnifex sp̃m̃
adimet. Quẽ si fortuna expectare uoluisset: naturę poscebat.
Admonuit meꝰ pr̃is mei mẽtio. ꝗͣ timide & cũctant̾ q̃ ceba¬
linꝰ detulerat ad me ĩdicare debuerĩ. Parmenio enĩ cum au¬
disset uenenũ a phylippo medico regi parari: det̾rere eũ uo¬

Expanded text:
neminem eorum, qui stirpi suae insidiati sunt, latere patietur. Si certiora oraculis creditis esse tormenta, ne hanc quidem exhibendae veritatis fidem deprecor. Solent rei capitis adhibere vobis parentes. Duos fratres ego nuper amisi, patrem nec ostendere possum nec invocare audeo, cum et ipse tanti criminis reus sit. Parnm est enim tot modo liberum parentem, in unico filio adquiescentem, eo quoque orbari, ntibi vitam adimo, ego senectutem tuam extinguo. Quid enim me procreabas infelicem adversantibus diis? an, ut hos ex me fructus perciperes, qui te manent? Nescio, adulescentia mea miserior sit an senectus tua: ego in ipso robore aetatis eripior, tibi carnifex spiritum adimet, quem, si fortuna expectare voluisset, natura poscebat. Admonuit me patris mei mentio, quam timide et cunctanter, quae Cebalinus detulerat ad me, indicare debuerim. Parmenio enim, cum audisset venenum a Philippo medico regi parari, deterrere eum vo
Abbreviated transcription (Latin):
Igit᷑ siue cõfirmatis eoꝵ aĩs. siue impiũ magis ꝗͣ cõsiliũ seq̃ntibꝰ. medię
fines nng̃ssus ẽ. Pulo post alexandro arbela cradit᷑. regia supellectibi
ditiq gaza repleta. II. milia talentũ fuere. Pret̾ea p̃ciose uestes totiꝰ
ut supͣ dictũ ẽ. ex̾cicus. opibus millã sedẽ cõgesus. Ingruẽtibꝰ de inde¬
morb̾. qͦs odor cadauerũ totis iacẽtiũ cãpis uulgau̾at. maturiꝰ casira
mouit. Cuntibꝰ a parte leua arabia odoꝵ fertilitate nobił regio. cãpe
repelli pecora dicant᷑. ne sacietas ꝑimat. Causa fertilitatis ẽ humor.
qͥ exutroq amne manat: coto. fere solo ꝓpt̾ uenis aqͣꝵ resudante.
Ip̃i amines ex armenię mõtibꝰ ꝓfluũt. Amagno deinde aqͣꝵ diuor
amplissimũ int̾uallũ circa armeniȩ mõtes notauer̃. Idẽ cũ medie

Expanded text:
Igitur sive confirmatis eorum animis sive imperium magis quam consilium sequentibus Mediae Igitur sive confirmatis eorum animis sive imperium magis quam consilium sequentibus Mediae fines ingressus est. Paulo post Alexandro Arbela traduntur regia supellectile ditique gaza repleta: mi milia talentum fuere, praeterea pretiosae vestes, totius, ut supra dictum est, exercitus opibus in illaorbis, quos odor cadaverum totis iacentium campis vulgaverat, maturius castra movit. Euntibus a parte laeva Arabia, odorum fertilitate nobilis regio: camprepelli pecora dicantur, ne satietas perimat. Causa fertilitatis est humor, qui ex utroque amne manat, toto fere solo propter venas aquarum resudante. Ipsi amnes ex Armeniae montibus profluunt ac magno deinde aquarum divamplissimum intervallum circa Armeniae montes notaverunt. Idem cum Mediam
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥppe se deserta cũ expedica manu pecit᷑um. Ultina regni sui ad huc
intacta eẽ. Inde bello uires haud egre repaturũ. Occuparet sane garã
auidissima gẽs: & ex longa fame saciaret se auro. mox futura piedę:
sib usu didicisse. p̃ciosam supellectilẽ pelicesq & ex padoñ agmina
nihil aluid fuisse ꝗͣ on̾a &̃ impedim̾̃ta. eadẽ trabẽtẽ alexãdrũ. qͥbus
rebus ancea uicisset inferiorẽ fore. Plena õĩbꝰ despacionis uidebat᷑
or̃o. Quippe babylonã urbẽ opulẽtissimã de dic̾tantibꝰ iã susa. iã
cȩt̾a ornam̃ta regni causãq belli uictorẽ occupaturũ. Ac ille doc̾e
ꝑgit. nõ speciosa dictu sed usu necessaria ĩ rebꝰ adũsis seq̃nda esse.
Ferro geri bella nõ auro. Uiris nõ urbiũ testis. oĩa seqͥ armatos. Sic
maiores suos pculsos ĩpͥncipio reꝵ. celerit̾ pͥstinã reparasse fortunã.

Expanded text:
quippe se deserta cum expedita manu petiturum. Ultima regni sui adhuc quippe se deserta cum expedita manu petiturum. Ultima regni sui adhuc intacta esse: inde bello vires haud aegre reparaturum. Occuparet sane gazam avidissima gens et ex longa fame satiaret se auro, mox futura praedae sibi: usu didicisse pretiosam supellectilem pelicesque et spadonum agmina nihil aliud fuisse quam onera et inpedimenta. Eadem trahentem Alexandrum, quibus rebus antea vicisset, inferiorem fore. Plena omnibus desperationis videbatur oratio: quippe Babylona, urbem opulentissimam, dedi cernentibus: iam Susa, iam cetera ornamenta regni, causam belli, victorem occupaturum. At illе docere pergit non speciosa dictu, sed usu necessaria in rebus adversis sequenda esse: ferro geri bella, non auro, viris, non urbium tectis. Omnia sequi armatos: sic maiores suos perculsos in principio rerum celeriter pristinam reparasse fortunam.
Abbreviated transcription (Latin):
occisi. Et si uere estimare macedonas qͥ tũc erãt uolumꝰ: fatebim᷑
E regẽ talib̾ ministris. E illos tãto rege. fuisse dignissimos
UE. INTERIM. ductu impioq ale¬
xandri uł ing̾cis uł illpriis ac thracia ge¬
sca sunt. si sius q̃q tp̃ribꝰ reddẽ uoluero
nit̾ũpende sunt res asiȩ qͣs utiq ad fugã
mortẽq darei uniu̾sas in cõspectu darei
& sicut int̾ se coherẽt ita oꝑe ip̃o cõiũgi
haud paulo apciꝰ uidĩ potest. Igicͣ q̃ p̃lio apud arbela cõiũcta
sunt: ordiar dic̾e. Darcꝰ media fere nocte arbelã peruenerat
eodẽq magne partis amicoꝵ eiꝰ ac militũ fugã. fortuna cõpułat.
Qͥbus cõuocatis: exponit haud dubitari se qͥn alexãder celeb̾imas
urbes agrosq õi copia reꝵ habũdantes petiturꝰ ẽe̾t̾. Fredã opimã
paratãq ip̃m ⁊ milices eiꝰ spectare. Id suis rebꝰ tali ĩ statu saluci fore.

Expanded text:
occisi. Et, si vere aestimare Macedonas, qui tunc erant, volumus, fatebimur occisi. Et, si vere aestimare Macedonas, qui tunc erant, volumus, fatebimur et regem talibus ministris et illos tanto rege fuisse dignissimosae interim ductu imperioque Alexandri, vel in Graecia, vel Illyriis, ac Thracia, gesta sunt, si suis quaeque temporibus reddere voluero, interrumpendae sunt res Asiae, quas utique ad fugam mortemque Darei universas in conspectum dari et, sicut inter se cohaerent, ita opere ipso coniungi haud paulo aptius videri potest. Igitur, quae proelio apud Arbela coniuncta sunt, ordiar dicere. Dareus media fere nocte Arbela pervenerat, eodemque magnae partis amicorum eius ac militum fugam fortuna conpulerat. Quibus convocatis exponit haud dubitare se, quin Alexander celeberrimas urbes agrosque omni copia rerum abundantes petiturus esset: praedam opimam paratamque ipsum et milites eius spectare. Id suis rebus tali in statu saluti fore:
Abbreviated transcription (Latin):
tuti. ꝗͣ fortunȩ suȩ debuit. Aĩo nõ ut antea loco uicit. Nã ⁊ aciẽ
ꝑitissime instruxit. & ꝓmptissime ip̃e pugnauit: & magno cõsilio
iacturã sarcinaꝵ ĩpedim̃toꝵq cõtẽpsit. cũ in ip̃a acie sũme rei
uidet eͣe discͥmẽ: dubioq ad huc pugnę euentu ꝓuictore se ge¬
ssit. Ferculsos deinde hostiũ fudit. fugientes qđ in illo ardore ai
uix credi potest. prudenciꝰ ꝗͣ auidiꝰ ꝑsecutꝰ ẽ. Nã si parte ex̾citus
ad huc ĩ acie stante instare cedẽtbus ꝑseu̾asset. aut culpa sua
uictus eeͬt̾. aut aliena uirtute uicisset. Iã si mltitudinẽ equitũ
occurrẽtiũ extimuisset. uictori aut fede fugiẽdũ. auc miscrabiłr
cadendũ fuit. Ne duces qͥdẽ copiaꝵ sua laude fraudandi sunt.
Auippe uuln̾a q̃ quisq excepit. indicia uirtutis sũt. Ephestiõis
brachiũ. hasta ictũ ẽ. Perdica & cęnos & menidas: sagittis ꝓpe

Expanded text:
tuti quam fortunae suae debuit: animo, non, ut antea, loco vicit. Nam et aciem tuti quam fortunae suae debuit: animo, non, ut antea, loco vicit. Nam et aciem peritissime instruxit et promptissime ipse pugnavit et magno consilio iacturam sarcinarum inpedimentorumque contempsit, cum in ipsa acie summae rei videret esse discrimen, dubioque adhuc pugnae eventu pro victore se gessit. Perculsos deinde hostis ut fudit, fugientes, quod in illo ardore animi vix credi potest, prudentius quam avidius persecutas est. Nam si parte exercitus adhuc in acie stante instare cedentibus perseverasset, aut culpa sua victus esset aut aliena virtute vicisset. Iam si multitudinem equitum occurrentium extimuisset, victori aut foede fugiendum aut miserabiliter cadendum fuit. Ne duces quidem copiarum sua laude fraudandi sunt. Quippe vulnera, quae quisque excepit, indicia virtutis sunt: Hephaestionis brachium hasta ictum est, Perdicca et Coenos et Menidas sagittis prope
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ fuga effusos. aut in acie cecidisse credebant cũ repẽte ex adu̾so
apparuit agm̃ eqͥtũ. qͥ pͥmo ĩhibuere cursũ. Deinde macedonͣ
paucitate cõspecta. turmas in obuios cõcitauer̃t. Ance signa
rex ibat dissimulato magis ꝑicło ꝗͣ spreto. Nec defuit ei ꝑpe¬
tua ĩdubus rebꝰ felicitas. Namq p̃fectũ eqͥtatꝰ auidũ c̾taminis
⁊ obidip̃m incauciꝰ in se ruentẽ hasta tnͣfixit. Quo ex eqͦ lapso:
ꝓximũ ac dem plures eodẽ telo cõfodit. Inuasere turbatos amici
qͦ. Nec ꝑsȩ inulti cadebant. Quippe nõ uniu̾sȩ acies ꝗͣ hȩ tumultu¬
ariȩ manꝰ uehem̃tiꝰ miere certam̃. Tandẽ barbari cũ obscura luce
tucior fuga uidetur eẽ ꝗͣ pugna: disꝑsis agminibꝰ abiere. Rex extͣ¬
ordinario ꝑicło defunctus. incolumes suos reduxit ĩcastra. Cecide
ꝗͣ .ccc. desid̾ati sunt. Cęt̾ũ hãc uictoriã rex maiore exparte uir¬

Expanded text:
in fugam effusos aut in acie cecidisse credebant — : cum repente ex adverso in fugam effusos aut in acie cecidisse credebant — : cum repente ex adverso apparuit agmen equitum, qui primo inhibuere cursum, deinde Macedonum paucitate conspecta turmas in obvios concitaverunt. Ante signa rex ibat dissimulato magis periculo quam spreto. Nec demit ei perpetua in dubiis rebus felicitas. Namque praefectum equitatus avidum certaminis et ob id ipsum incautius in se ruentem hasta transfixit: quo ex equo lapso proximum ac dein plures eodem telo confodit. Invasere turbatos amici quoque. Nec Persae inulti cadebant: quippe non universae acies quam hae tumultuariae manus vehementius iniere certamen. Tandem barbari, cum obscura luce tutior fuga videretur esse quam pugna, dispersis agminibus abiere. Rex extraordinario periculo defunctus incolumis suos reduxit in castra. Ceciderquam CCC desiderati sunt. Ceterum hanc victoriam rex maiore ex parte vir
Abbreviated transcription (Latin):
Epleriq cũ hoscis urgeret ĩ flum̃ se p̃cipitau̾ant: gͣuesq armis
& p̃lio ac fuga defatigati gurgitibꝰ hauriebant᷑. Iamq nõ pons
mͦ fugientes. s ne amnis quid ẽ capiebat: agmina sua inꝑuide sb̃¬
inde cumulãtis. qͥ ppe ubi intrauit. aĩos pauor. id solũ metuunt:
qđ pͥmũ formidare cȩpũt. Alexander instãtibꝰ suis ne ĩpune ab¬
euntẽ hostẽ ꝑmitt̾ot seqͥ: hebecia ee tela. E manꝰ fatigatas: tãcoq
cursu corꝑa ex hausta & p̃ceps innoctẽ diei tp̃s causatꝰ ẽ. Re
uera de leuo cornu qđ ad huc in acie stare credebat. sollicitus.
reu̾ti ad ferendã opẽ suis statuit. lãq signa cõu̾cerat: cũ eqͥtes
a parmenione nussi illiꝰ qͦ partis uictoriam ñciant. S nullũ
eo die maiꝰ ꝑidm accidit ꝗͣ dũ copias reducit incastra. Pauci
eũ & ĩ cõposici seq̃bant᷑. ouantes uictoria: qͥppe om̃s hostes. aut

Expanded text:
et plerique, cum hostis urgeret, in flumen se praecipitaverant gravesque armis et plerique, cum hostis urgeret, in flumen se praecipitaverant gravesque armis et proelio ac fuga defetigati gurgitibus hauriebantur. Iamque non pons modo fugientes, sed ne amnis quidem capiebat agmina sua inprovide subinde cumulantis: quippe ubi intravit animos pavor, id solum metuunt, quod primum formidare coeperunt. Alexander instantibus suis, ne inpune abeuntem hostem intermitteret sequi, hebetia esse tela et manus fatigatas tantoque cursu corpora exhausta et praeceps in noctem diei tempus causatus est, re vera de laevo cornu, quod adhuc in acie stare credebat, sollicitus reverti ad ferendam opem suis statuit. Iamque signa converterat, cum equites a Parmenione missi periculum adiit quam, dum copias reducit in castra. Pauci eum et inconpositi sequebantur ovantes victoria — quippe omnes hostes aut
Abbreviated transcription (Latin):
u̾sa. qͥ seqͥ nõ pot̾ant: int̾ mutuos genuitꝰ deserebant᷑. Sitis p̃cipue
facigatos & saucios ꝑurebat: passimq õĩbꝰ riuis ꝓsirau̾ant corꝑa.
p̃t̾fluentẽ a quã hiãti ore captantes. Quã cũ auide turbidã hau¬
sissent. tẽdebant᷑ excẽplo p̃cordia p̃mẽte limo. resolutisq ẜtorpẽtibꝰ
m̃bris. cũ suꝑuenisset hostis nouis uuln̾ibꝰ excitabãt᷑. Qͥdã occu¬
patis ꝓximis riuis deu̾terãt longiꝰ. ut qͥqͥd occulti humoris usꝗͣ
manaret exciꝑẽt: nec ulla ad eo auia t sicca lacuna erat. ut
castiganciũ sicĩ falłet. Et ꝓximis uͦ itin̾i uicis. ululatꝰ senum
feminaꝵ q exaudiebãt᷑: barbaro ritu darcũ ad huc regẽ clamã¬
ciũ. Alexander ut supͣdictũ ẽ inhibito suoꝵ impetu. ad lycũ
amnẽ ꝑuen̾at. Ubi ingẽs młcitudo fugienciũ on̾au̾at pontem.

Expanded text:
versa, qui sequi non poterant, inter mutuos gemitus deserebantur. Sitis praecipue versa, qui sequi non poterant, inter mutuos gemitus deserebantur. Sitis praecipue fatigatos et saucios perurebat, passimque omnibus rivis prostraverant corpora praeterfluentem aquam hianti ore captantes. Quam cum avide turbidam hausissent, tendebantur extemplo praecordia premente limo resolutisque et torpentibus membris, cum supervenisset hostis, no vis vulneribus excitabantur. Quidam occupatis proximis rivis deverterant longius, ut, quidquid occulti humoris usquam manaret, exciperent, nec ulla adeo avia et sicca lacuna erat, ut vestigantium sitim falleret. E proximis vero itineri vicis ululatus senum feminarumque exaudiebantur barbaro ritu Dareum adhuc regem clamantium. Alexander, ut supra dictum est, inhibito suorum impetu ad Lycum amnem pervenerat, ubi ingens multitudo fugientium oneraverat pontem,
Abbreviated transcription (Latin):
&ẜ ob id tuciore circũicu tygrin suꝑat: & babylonã cũ reliquis
deuicti ex̾citus intrac. Dareꝰ paucis fuge comitibꝰ. ad lycũ ãnẽ
cõtẽd̾at. Qͦ craiecto: dubitauit an solu̾et pontẽ. Quippe hostẽ
iã affore ñciabat᷑. S tot milia suoꝵ ꝗ̃ nõdũ ad amnẽ per¬
uen̾ant põte retiso uidebat hostis p̃dã fore. Ab euncẽ cũ in ca¬
ctũ sin̾et pontẽ. dixisse cõstat. malle se seq̃ntibꝰ iter dare. ꝗͣ au¬
ferre. fugiẽtibus. Ip̃e ingẽs spaciũ fuga em̃sus media fere nocte
arbela ꝓuenit. Qius tͦot ludibria fortunȩ. ducũ. agmiñ. cedẽ
queat. aut orõne cõplecti:. Erope modũ scłi res ĩ unũ illũ dit̃ ꝑfor
tuna cumulauit. Alii qͣ breuissimũ pacebat iter. alii diuisos saltꝰ
E ignotos seq̃ntibꝰ calles petebant. Eques pedesq cõfusi. sine duce
armatis inerines. in tegris debiles plicabant᷑. Deuide miscdia ĩ metũ

Expanded text:
et ob id tutiore circuitu Tigrin superat et Babylona cum reliquiis et ob id tutiore circuitu Tigrin superat et Babylona cum reliquiis devicti exercitus intrat. Dareus paucis fugae comitibus ad Lycum amnem contenderat : quo traiecto dubitavit, an solveret pontem. Quippe hostem iam adfore nuntiabatur. Sed tot milia suorum, quae nondum ad amnem pervenerant, ponte rescisso videbat hostis praedam fore. Abeuntem, cum intactum sineret pontem, dixisse constat malle se sequentibus iter dare quam auferre fugientibus. Ipse ingens spatium fuga emensus media fere nocte Arbela pervenit. Quis tot ludibria fortunae, ducum, agminum caedem ne conplecti? Propemodum saeculi res in unum illum diem, pro! fortuna cumulavit. Alii, qua brevissimum patebat iter, alii devios saltus et ignotas sequentibus calles petebant. Eques pedesque confusi sine duce, armatis inermes, integris debiles inplicabantur. Deinde misericordia in metum
Abbreviated transcription (Latin):
sibi uictoriã emanibꝰ. E dareũ feliciꝰ fugere. ꝗͣ se seqͥ. Interin
ad maz̾eũ suꝑati regis fama ꝑuen̾at. Itaq ꝗͣ ꝗͣ ualidior erat:
tam̃ fortuna parciũ t̾itꝰ. ꝑculsis lãguidiꝰ inscabat. Parmenio
ignorabat qͥdem causã sua sponte pugnȩ remisse. s occasione
iuncẽdi strenue ẽ usus. Thessalos equices ad se uocari iubet. E¬
qͥd uidetis inqͥt. istos qͥ feroticer mͦ instabãt pedẽ referre subito
pauore ꝑt̾ricos: Nimirũ nob̾ qͦ regis nr̃i fortuna uicit. Om̃ia
ꝑsaꝵ cęde strata sunt. Quid cessatis. an ne fugiẽtibꝰ quidem
pares estis:. Uera dic̾e uidebat᷑. E spes languẽtes qͦ erex̾at.
subdicis calcaribꝰ ꝓruere ĩ hostẽ. Et illi iã nõ sensi. s citatoi
Parmenio tam̃ ignarꝰ. quȩnã ĩ dextͦ cornu fortuna regis esset.
rep̃ssit suos. Mazeꝰ daco pugne spacio. nõ recto itin̾e. s maiore

Expanded text:
sibi victoriam e manibus et Dareum felicius fugere quam se sequi. Interim sibi victoriam e manibus et Dareum felicius fugere quam se sequi. Interim ad Mazaeum superati regis fama pervenerat: itaque, quamquam validior erat, tamen fortuna partium territus perculsis languidius instabat. Parmenio ignorabat quidem causam sua sponte pugnae remissae, sed occasione vincendi strenue est usus. Thessalos equites ad se vocari iubet: “Ecquid videtis,” inquit, “istos, qui ferociter modo instabant, pedem referre subito pavore perterritos? Nimirum nobis quoque regis nostri fortuna vicit. Omnia Persarum caede strata sunt. Quid cessatis? an ne fugientibus quidem pares estis?” Vera dicere videbatur, et spes languentis quoque erexerat: subditis calcaribus prorupere in hostem. Et illi iam non sensim, sed citato Parmenio tamen ignarus, quaenam in dextro cornu fortuna regis esset, repressit suos. Mazaeus dato pugnae spatio non recto itinere, sed maiore
Abbreviated transcription (Latin):
bat᷑ abstułat. Ergo haud secꝰ ꝗͣ intenebris errabãt. ad sonũ note
uocis. aut sigñ subinde cocũtes. Exaudiebãt cũ screpitꝰ habenaꝵ.
qͥbꝰ eqͥ currum uehẽtes idẽtidẽ uerb̾abant᷑. Hęc sola fugientis
uestigia excepta sunt. At in leuo macedon̾ cornu parmenio sic̃
antea dictũ tuebatur. Longe alia fortuna utͥusq partis res g̾ebat᷑.
Mazeꝰ cũ om̃i suoꝵ eqͥtatu uehem̃t̾ inuectꝰ. urgebãt macedonũ
alas. Tãq habũdãs młtitudine aciȩ circũuehi cȩꝑat. cũ parmenio
eqͥtes ũciare iubet alexãdro inqͦ discͥmine ip̃i eͣent. Ni mature
subueniret᷑: nõ posse sisci fuga. Iã młtũ uiȩ p̃cepat rex ĩminẽs
fugiẽtiũ t̾gis. cũ aparmenione tristis nũcius uenit. Refrenare
equos iussi qͥ uehebãt᷑. agm̃q cõstitit: frendẽte alexãdro eripi

Expanded text:
batur, abstulerat: ergo haud secus quam in tenebris errabant ad sonum notae batur, abstulerat: ergo haud secus quam in tenebris errabant ad sonum notae vocis aut signum subinde coeuntes. Exaudiebant tamen strepitus habenarum, quibus equi currum vehentes identidem verberabantur: haec sola fugientis vestigia excepta sunt. At in laevo Macedonum cornu — Parmenio, sicut ante est dictum, tuebatur — longe alia fortuna utriusque partis res gerebatur. Mazaeus cum omni suorum equitatu vehementer invectus urguebat Macedonum alas. Iamque abundans multitudine aciem circumvehi coeperat, cum Parmenio equites nuntiare iubet Alexandro, in quo discrimine ipsi essent: ni mature subveniretur, non posse sisti fugam. Iam multum viae praeceperat rex inminens fugientium tergis, cum a Parmenione tristis nuntius venit. Refrenare equos iussi, qui vehebantur, agmenque constitit frendente Alexandro, eripi
Abbreviated transcription (Latin):
uictoriȩ auspiciũ. Ingẽs gͦ alacͥcas E fiducia. paulo ance t̾ritos ac¬
cẽdit ad pugnã utiq pꝰquã aunga darei qͥ ante ip̃m sedẽs eqͦs
regebat hasta tñsfixus ẽ. Nec aut ꝑsȩ. aut macedones dubitau̾e
qͣn ip̃e rex eẽt eccisus. Eroo lugubri ululatu. ⁊ ĩ cõdito clamore
Quẽ adextra parte scipati. inmediũ agm̃ receꝑũt. Dicit᷑ acinace
stricto dareꝰ dubitasse an fuge dedecꝰ honesta morte iutaret. S
eminẽs curru. ñdũ oẽm suoꝵ aciẽ p̃lio excedẽtẽ destituere eru¬
bescebat. Dũq uit̾ spẽ & desꝑacionẽ hesitat: sensĩ ꝑsȩ cȩdebãt.
ꝙ laxau̾ant ordines. Alexander mutato eqͦ. qͥppe plures fanga¬
u̾at. resistẽtiũ adu̾sa ora fodiebat fugiẽtiũ terga. Iamq nõ pugna
fugiẽciũ uictor: s ꝓspectũ ocłoꝵ nubes pulu̾is ꝗ̃ ad celũ refere¬

Expanded text:
victoriae auspicium. Ingens ergo alacritas et fiducia paulo ante territos acvictoriae auspicium. Ingens ergo alacritas et fiducia paulo ante territos accendit ad pugnam, utique postquam auriga Darei, qui ante ipsum sedens equos regebat, hasta transfixus est. Nec aut Persae aut Macedones dubitavere, quin ipse rex esset occisus. Ergo lugubri ululatu et incondito clamore quem a dextra parte stipati in medium agmen receperunt. Dicitur acinace stricto Dareus dubitasse, an fugae dedecus honesta morte vitaret: sed eminens curru nondum omnem suorum aciem proelio excedentem destituere erubescebat, dumque inter spem et desperationem haesitat, sensim Persae cedebant et laxaverant ordines. Alexander mutato equo — quippe plures fatigaverat — resistentium adversa ora fodiebat, fugientium terga. Iamque non pugna, fugientium victor, sed prospectum oculorum nubes pulveris, quae ad caelum effere
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpe agniuubꝰ p̃liũ accẽdant. Plures ꝑsȩ cadebãt. Par ferine utͥnq
num̾us uuln̾abat᷑. Curru dareꝰ. Alexand̾ eqͦ uehebat᷑. Utrĩq dele¬
eti cuebãt᷑. sui ĩ niemores. Eppe amisso rege. nec uolebãt salui eẽ.
nec pot̾ant. Ance ocłos sui quisq regis. mortẽ orcũbere ducebat egre¬
giũ. Maximũ tũ ꝑicłm adhibebant qͦs maxĩe tuebãt᷑. qͥppe sibi
qͣsq cȩsi regis expetebãt decꝰ. Cet̾ũ siue ludibriũ ccłoꝵ. siue uera
species suit qͥ circa alexandrũ erãt uidisse se credider̃ paululũ
suꝑ caput regis placide uolantẽ aqͥlã. nõ sono armoꝵ nõ genutu
moriẽciũ t̾ritã. Diuq circa eqũ alexandri pẽdẽti magis ꝗͣ uolanti
simił apparuit. Certe uates aristand alba ueste indutꝰ. & dextra
p̃ferẽs laureã. Milicibus inpugnã incẽtis. mõscrabat haud dubiũ

Expanded text:
prope agminibus proelium accenderant. Plures Persae cadebant, par ferme utrimque prope agminibus proelium accenderant. Plures Persae cadebant, par ferme utrimque numerus vulnerabatur. Curru Dareus, Alexander equo vehebatur. Utrumque delecti tuebantur sui immemores: quippe amisso rege nec volebant salvi esse nec poterant. Ante oculos sui quisque regis mortem occumbere ducebat egregium. Maximum tamen periculum adibant, quos maxime tuebantur: quippe sibi quisque caesi regis expetebat decus. Ceterum, sive ludibrium oculorum sive vera species fuit, qui circa Alexandrum erant, vidisse se crediderunt paulum super caput regis placide volantem aquilam, non sono armorum, non gemitu morientium territam, diu que circa equum Alexandri pendenti magis quam volanti similis adparuit. Certe vates Aristander alba veste indutus et dextra praeferens lauream militibus in pugnam intentis avem monstrabat haud dubium
Abbreviated transcription (Latin):
cascigare. ad hortari preliũ qđ iã elãguerat solꝰ accẽde. ꝯfirmatisq
tãdẽ aĩs ire in hostẽ iubet. Rarior acies erat ĩdextro cornu per¬
saꝵ. Nãq uide bactriani discesserãt. ad oppͥm̃da impedim̃ca
Itaq alexander laxatos ordines uuladit. E nulta cȩde hostiũ ĩuchit̃.
At qͥ in leuo cornu erãt ꝑsȩ spe posse eũ icludi. agm̃ suũ at̾go di¬
agͥani calcaribꝰ subditis circũ fusos regi barbaros adorii ee̾nt. au̾¬
sosq cedẽdo inse obũti coegissent. Turbata erat utq acies. Alexãd̾
ꝗ afronte. & at̾go hoscẽ habebat. ui au̾so ei instabãt. E ab agͥa¬
nis eqͥcibus p̃mebãtur. & bact᷑ani ĩpedim̃tis hostiũ direstis reu̾si:
ordines suos recipare nõ pot̾ant. Plura simł abrupta acęt̾is agin¬
ia ubicũꝙ aliũ alii fors miscuerat dimicabãt. Duo reges iunctis

Expanded text:
castigare, adhortari, proelium, quod iam elanguerat, solus accendere: confirmatisque castigare, adhortari, proelium, quod iam elanguerat, solus accendere: confirmatisque tandem animis ire in hostem iubet. Rarior acies erat in dextro cornu Persarum: namque inde Bactriani discesserant ad opprimenda inpedimenta. Itaque Alexander laxatos ordines invadit et multa caede hostium invehitur. At qui in laevo cornu erant Persae, spe posse eum includi agmen suum a tergo diAgriani calcaribus subditis circumfusos regi barbaros adorti essent aversosque caedendo in se obverti coegissent. Turbata erat utraque acies. Alexander et a fronte et a tergo hostem habebat Qui averso ei instabant, et ipsi ab Agrianis equitibus premebantur. Bactriani inpedimentis hostium direptis reversi ordines suos recuperare non poterant, plura simul abrupta a ceteris agmina, ubicumque alium alii fors miscuerat, dimicabant. Duo reges iunctis
Abbreviated transcription (Latin):
excusserant: s eciã currꝰ eũterãt. Uuln̾ati int̾fectos tͣhebãt. nec
cõsistere t̾riti nec ꝓgredi debiles pot̾ant. Paucę cũ euasere qua¬
drige. ĩultimã aciẽ. his qͥbꝰ incid̾unt miserabili morte cõsumptis.
Ꝙppe amputata uiroꝵ m̃bra humi iacebãt. Et qͥa calidis ad¬
huc uun̾ibꝰ aberat dolor trũciqͦ & debiles. arma qͥdẽ nõ omite¬
bant: donec młto sangiuĩe effuso exanimati ꝓcũberẽt. Int̾im
aretis scichaꝵ qͥ impedim̃ta diripiebãt. duce occiso. gͣuiꝰ territis
ĩscabat. Suꝑuen̾e de inde adareo bactriam pugnęq u̾tere
fortunã. Multi gͦ macedoñ pͥmo ĩpetu obtriti sũt plures ad ale¬
xãdrũ refuger̃t. Tũ ꝑse clamore sullato qͣlẽ uictores solẽt ede.
ferocit̾ in hostẽ qͣsi ubiq ꝓfligatũ in currer̃. Alexander t̾ritos

Expanded text:
excusserant, sed etiam currus everterant, vulnerati interfectos trahebant, nec excusserant, sed etiam currus everterant, vulnerati interfectos trahebant, nec consistere territi nec progredi debiles poterant. Paucae tamen evasere quadrigae in ultimam aciem iis, quibus inciderunt, miserabili morte consumptis: quippe amputata virorum membra humi iacebant, et, quia calidis adhuc vulneribus aberat dolor, trunci quoque et debiles quidam arma non omittebant, donec multo sanguine effuso exanimati procumberent. Interim Aretes Scytharum qui inpedimenta diripiebant, duce occiso gravius territis instabat. Supervenere deinde a Dareo Bactriani pugnaeque vertere fortunam. Multi ergo Macedonum primo impetu obtriti sunt, plures ad Alexandrum refugerunt. Tum Persae clam ore sublato, qualem victores solent edere, ferociter in hostem quasi ubique profligatum incurrerunt. Alexander territos
Abbreviated transcription (Latin):
suo ne cõsilio an regis imꝑio. S nõ sustinuit caucasioꝵ scicharũq
impetũ. Iuippe uix tẽptato c̾tamine refugit ad regẽ. amissoꝵ un¬
pedim̃toꝵ cestis magis ꝗͣ uindex. Iã cõsiliũ alexandri dolor uic̾at.¬
&̃ ne cura recuꝑandi sua militẽ ap̃lio au̾teret: nõ ĩm̾ito u̾ebat᷑.
Itaq areten ducẽ astarũ sarisophoros uocabãt adu̾sus scithas
nuttit. Int̾ hec currꝰ qͥ cirta signa pͥma turbau̾ant aciẽ: ĩ phalãgẽ
inuecti erãt. Macedones cõfirmacis aĩs in mediũ agm̃ accipiũt.
Uallo simił acies erat. Iũ x̾at hascas. ẜ abutroq lat̾e tem̾e ĩcurrẽ¬
ciũ ilia suffodiebãt. Circuire deinde ⁊ currus & ꝓpugnatores
p̃cipitare cȩper̃. Ingẽs ruina eqͦꝵ aurigaꝵq aciẽ cõpleu̾at. Hi
t̾ritos reg̾e nõ poterãt. hi crebra iactacione c̾uicũ nõ uigũ mͦ

Expanded text:
suone consilio an regis imperio —, sed non sustinuit Cadusiorum Scytharumque suone consilio an regis imperio —, sed non sustinuit Cadusiorum Scytharumque impetum: quippe vix temptato certamine refugit ad regem, amissorum inpedimentorum testis magis quam vindex. Iam consilium Alexandri dolor vicerat, et, ne cura recuperandi sua militem a proelio averteret, non inmerito verebatur: itaque Areten, ducem hastatorum — sarisophoros vocabant — adversus Scythas mittit. Inter haec currus, qui circa prima signa turbaverant aciem, in phalangem invecti erant : Macedones confirmatis animis in medium agmen accipiunt. Vallo similis acies erat: iunxerant hastas et ab utroque latere temere incurrentium ilia suffodiebant. Circumire deinde et currus et propugnatores praecipitare coeperunt. Ingens ruina equorum aurigarumque aciem conpleverat: hi territos regere non poterant, qui crebra iactatione cervicum non iugum modo
Abbreviated transcription (Latin):
sarciarũ damno. fortit̃ dimicet. Int̾im barbari impedim̃ta
turbau̾ãt. cesisq plerisq cꝰtodũ. captiui iuncłis ruptis qͥqͥd ob¬
uiũ erac qͦ armari possent arripiũt. & agg̃gati suoꝵ equitibꝰ
macedonas ãcipiti circũuẽtos malo inuadũt. Letiq firca
sisigãbim erãt. Uicisse dareũ. ingẽti cedȩ ꝓstratos hostes: ad ultunũ
etiã ĩpedim̃tis exutos ẽẽ nũciãt. Qͥppe eandẽ fortunã ubiq ẽẽ cre¬
debãt. E uictores ꝑsas ad p̃dã discurrisse. Sisigãbis horcantibus
captiuuus. ut aũn amerore aleuaret: in eodẽ qͦ antea fuit. pseũ auit.
Nã uox ulla excidit ei. nõ oris color uultꝰ uemutatꝰ ẽ: sedit
ĩmobił. credo p̃co. qͥ gaudio uerita iritare fortunã adeo ut quid
mallet ĩtuẽtibus eã fuerit inc̾tũ. Int̾ hec minidas p̃fectꝰ equitum
alexãdri cũ paucis turmis opẽ impediñtis laturꝰ aduen̾at: & ĩ certũ

Expanded text:
sarcinarum damno fortiter dimicet.” Interim barbari inpedimenta sarcinarum damno fortiter dimicet.” Interim barbari inpedimenta turbaverant caesisque plerisque custodum captivi vinculis ruptis, quidquid obvium erat, quo armari possent, arripiunt et adgregati suorum equitibus Macedonas ancipiti circumventos malo invadunt. Laeti, qui circa Sisigambim erant, vicisse Dareum, ingenti caede prostratos hostis, ad ultimum etiam inpedimentis exutos esse nuntiant: quippe eandem fortunam ubique esse credebant et victores Persas ad praedam discurrisse. Sisigambis hortantibus captivis, ut animum a maerore adlevaret, in eodem, quo antea fuit, perseveravit. Non vox ulla excidit ei, non oris color vultusve mutatus est: sedit inmobilis — credo, praecoqui gaudio verita inritare fortunam —, adeo ut, quid mallet, intuentibus eam fuerit incertum. Inter haec Menidas, praefectus equitum Alexandri, cum paucis turmis opem inpedimentis laturus advenerat — est incertum,