comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ctuitum illiꝰ ligueole uothe diem eẽ. nec tam̃ ido
tempꝰ non esse. ille dix̃it ego scue cupio uim na¬
turam temporis quo metim᷑ corpoꝵ motus.
⁊dicimus illum motum u̾bi grã tempore
duplo eẽ dinturniorẽ quã illum. Nam q̃ro qm̃
tot dies transierunt. cum suis enĩ noctib duͣ tot
dies. noc extra reputant spacia noctiũ. Qm̃ ergo
diet expletur motu solis atq cͥturtu aborienteus
adorientẽ. quero utr̃ motꝰ ip̃e sit dies an mora ip̃a.
ꝗnͣta ꝑagitur an utr̃c. Si erũ pͥmũ dies ẽẽt. dies
ergo eẽt. eciam si tanco spacio temꝑis sol cursũ
dies. si ab ortu solis usq ad ortum alt̾um tam bre¬
uis mora eẽt. quam est hore umiꝰ. s iugies ⁊ quãt
circuiret sol ut expleret diem. Si utr̃q nec ille ap¬
pellaretur dies. si hore spacio sol totum gyrumsu¬
mane ad mane assolet. Non itaci nc̃ q̃ram quid
sit illud quod uocat᷑ dies. s quio sit tempͦ quo

Expanded text:
circuitum illius ligneolae rotae diem esse, nec tamen ideo circuitum illius ligneolae rotae diem esse, nec tamen ideo tempus non esse ille dixerit. Ego scire cupio uim naturamque temporis, quo metimur corporum motus et dicimus illum motum uerbi gratia tempore duplo esse diuturniorem quam istum. nam quaero, quoniam d"tot dies transierunt". cum suis enim noctibus dicuntur tot dies, nec extra reputantur spatia noctium. quoniam ergo dies expletur motu solis atque circuitu ab oriente usque ad orientem, quaero, utram motus ipse sit dies an mora ipsa, quanta peragitur, an utrumque. si enim primum dies esset, dies ergo esset, etiamsi tanto spatio temporis sol cursum dies, si ab ortu solis usque in ortum alterum tam breuis mora esset, quam est horae unius, sed uiciens et quater circuiret sol, ut expleret diem. si utrumque, nec ille appellaretur dies, si horae spatio sol totum suum gmane in mane adsolet. non itaque nunc quaeram, quid sit illud, quod uocatur dies, sed quid sit tempus, quo
Abbreviated transcription (Latin):
ilam simplam breuem. dicunus hec ⁊audim᷑
heri ⁊ intelligimur. ⁊ intlłimꝰ. Manifestissima
⁊ usitatisima fũt: ⁊ eadem rursus nimis latent
⁊ nona ẽ inuentõ eoꝵ Audiui a quodã hoĩe docto¬
quod solis ⁊ ume ⁊̃ sẏderum motꝰ ip̃a sũt temꝑa
ñ aͣnnr. Cur enĩ nõ pociꝰ oĩm corpoꝵ intus sint
temei. an uero si cessarent celi lumĩa ⁊ mou̾et᷑
tota figuli nõ eẽt tempꝰ quo metirem᷑ eos gyros¬
⁊ dicemur aut qualib morulis agi. aut sialias
turdius. alias uelocius mou̾etur. Alios mag̃ oi¬
uturnos eẽ. alio nunus: aut cum hoc diceremꝰ
ñ ⁊ nos in temꝑe loq̃remꝰ. Aut ẽẽnt ĩu̾bis nr̃is
ahe longe silłe alie breues. nͥ qr ille longiore tp̃i
sonuissent. iste breuiore. deus dona hõĩb uid̾e:¬
ꝑuo coũes noticias. rer̃ ꝑuaꝵ ata magnaꝵ. sũt
⁊ syda ⁊ luminaria celi. in signis ⁊ ĩ cemꝑib ⁊
indieb ⁊ ĩannis. sunt uero s ego ñ dixerim

Expanded text:
implam breuem." dicimus haec et audiuimus haec et intellegimur et intellegimus. manifestissima et usitatissima sunt, et eadem rursus nimis latent et noua est inuentio eorum. Audiui a quodam hoquod solis et lunae ac siderum motus, ipsa sint tempora et anni. Cur enim non potius omnium corporum motus sint tempora? An vero si cessarent caeli lunina, et movereur rota figuli, non esset tempet diceremus aut aequalibus morulis agi; aut si alias tardius, alias velocius moveretur, alios magis diuturnos esse, alios minus? Aut cum hoc diceremus, n et nos in tempore loqueremur aut essent in uerbis nostris aliae longae syllabae, aliae breues, nisi quia illae longiore tempore sonuissent, istae breuiore? deus, dona hominibus uideuo communes notitias rerum paruarum atque magnarum. sunt sidera et luminaria caeli in signis et in temporibus et in diebus et in annis. sunt uero; sed nec ego dixerim
Abbreviated transcription (Latin):
meo que duo p̃sencia cernuntur. Ut futurꝰ
añ dicatur futura gͦ non dum sunt. et si
nõ dum sũt nõ sunt. et si ñ sunt uid̾i om̃io
nõ possunt. s p̃cidi possunt ex p̃sentib que
iam sunt ⁊ uidentui. Tu autem regnator c̾ltui¬
cũture tue. quis est modꝰ quo doces aĩas eaque
futura sunt. dociusti en ĩ ꝓpħas tuos: quisnam
modus isse ÷ quo doces futura. cui futur̃ quiqͥ
nõ est. ł pocius de futuris doces p̃sencia. Nam
quod nõ est nec doceri utiq põt. Nimis longe
 modus iste ab acie mea. In ualuit ex me: ñ

Expanded text:
meo: quae duo praesentia cernuntur, ut futurus ille meo: quae duo praesentia cernuntur, ut futurus ille ante dicatur. Futura ergo nondum sunt; et si nondum sunt, non sunt: et si non sunt, videri omnino non iam sunt et uidentur. Tu itaque, regnator creaturae tuae, quis est modus, quo doces animas ea quae futura sunt? docuisti enim prophetas tuos. quisnam ille modus est, quo doces futura, cui futurorum quicquam non est? uel potius de futuris doces praesentia? nam quod non est, nec doceri utique potest. nimis longe est modus iste ab acie mea; inualuit ex me, nec
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ p̃senti temꝑe intucor qr ÷ ad huc ĩ memoria
p̃sentent᷑ ymagines. ꝯfiteor dc̃ m̃s nescio. Illd
sane scio nos plerumci p̃meditari futuras ac¬
tõnes meas. eamq p̃meditatõem eẽ p̃sentẽ.
actionẽ autem quam p̃meditamur ñ dũ ẽẽ
quia futura ẽ: Quã cũ agg̃ssi fu̾imꝰ ⁊̃ ꝙ p̃me
archana p̃sencia futuroꝵ uideri nͥ quod est. nõ
põt. Ꝙ aut̃ iam est nõ futurum s p̃sens est.
forsican uident᷑. que iam sunt idco ũ furtiui s
autino ꝯcepta. que rursus ꝯceptõnes iam su
⁊ eac psentes apd̾ se intuent᷑. qui illa p̃dici mo
leqͣtur mͥ aliq exemplum. tanta rr̃ nilo sita
Intueor aurorã oriturum solem p̃nĩcio: ꝙ i
turus qr iam ÷: sed ortus eiꝰ qui ũ dum est.st
eciam ortum ip̃m nͥ animo ymaginarer. s
modo cum id loquor. non eum possem p̃dicͥe
s nec illa aurora quam ĩ celo uideo. solis otꝰs
quãuis eum precedat nec illa unaginatõ iaio

Expanded text:
in praesenti tempore intueor, quia est adhuc in memoria in praesenti tempore intueor, quia est adhuc in memoria praesentiantur imagines, confiteor, deus meus, nescio. illud sane scio, nos plerumque praemeditari futuras actiones nostras eamque praemeditationem esse praesentem, actionem autem, quam praemeditamur, nondum esse, quia futura est; quam cum aggressi fuerimus earchana presentio futurorum, videri nisi quod est non potest. Quod autem iam est, non futurum sed presens est. forsitan videntur; que iam sunt: non ideo futura, animo concepta. Que rursus conceptiones iam sunt, et eas presentes apud se intuentur, que ista proLoquatur mihi aliquod exemplum tanta rerum numerositas. Intueor auroram, oriturum solem praenuntio: ququi jam est, sed ortus ejus qui nondum est: tamen etiam ortum ipsum nisi animo imaginarer, sicut modo cum id loquor, non eum possem praedicere. Sed nec illa aurora quam in coelo video, solis ortus est, quamvis eum praecedat; nec illa imaginatio in animo
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ip̃a sũt. s ex aliciuo ꝓcedit occulto quod mͦ
ex futuro sit p̃sens ⁊ ĩ aliquo recedit occultũ:
cum ex p̃senti sit p̃t̃itum. Nam ubi ea uid̾ũt
futura ceciner̃t si nõ dum sunt. Neq enĩ uid̾i
põt id quod non ẽ. Et qui narrãt p̃t̾ita non uti
uera narrarẽt. s animo illa nõ cern̾ent. Que
sinssa eẽnt c̾ni oĩo non possent. Sunt gͦ ⁊̃ fut᷑a
⁊ p̃t̾ita ¶Sine me dñe ampliꝰ quer̾e. Spes mea ñ
conturbet᷑ intentõ mea. si enĩ sunt futura ⁊
prec̾ita uolo scire ubi sint. quod si ñ dũ ualeo
scio tñ ubicũq sũt non ea ibi futura ẽẽ aut
p̃t̾ita. s p̃sencia. Nam si ⁊ ibi futura sunt. nõ¬
dum ibi sunt. si ⁊ ibi p̃tita sunt. iam ibi non
ꝑferiuit᷑ nõ res ip̃e que p̃tericiunt. s u̾ba ꝯ¬
cepta ex ymaginib eaꝵ que ĩ aĩo uelut uesti¬
gia ꝑ sensus p̃t̃eundo fix̾unt: puericia quiipe
nõ est. ymaginem uͦ eiꝰ cum eam recolo ⁊ narro

Expanded text:
et ipsa sunt, sed ex aliquo procedit occulto, cum ex futuro fit praesens, et in aliquod recedit occultum, cum ex praesenti fit praeteritum? nam ubi ea uiderunt qui futura cecinerunt, si nondum sunt? neque enim potest uideri id quod non est. et qui narrant praeterita, non utique uera narrarent, si animo illa non cernerent: quae si nulla essent, cerni omnino non possent. sunt ergo et futura et praeterita. Sine me, domine, amplius quaerere, spes mea; non conturbetur intentio mea. si enim sunt futura et praeterita, uolo scire, ubi sint. quod si nondum ualeo, scio tamen, ubicumque sunt, non ibi ea futura esse aut praeterita, sed praesentia. nam et si ibi futura sunt, nondum ibi sunt, si et ibi praeterita sunt, iam non ibi proferuntur non res ipse, que preterierunt, sed verba concepta ex ymaginibus earum, que in animo velut vestigia per sensus pretereundo fixerunt. Pueritia quippe non est; imaginem uero eius, cum eam recolo et narro,
Abbreviated transcription (Latin):
b contuit᷑. p̃sens de futuris expectatõ. s hec
pernuttim᷑ dic̾e tͥa tempora. uideo fateorq tͥa
sunt. Dicatur ⁊̃ temꝑa sunt tͥa. p̾sens. p̃teritũ¬
curro ñ resisto nec rep̾hendo: dum tñ ĩcelligã
quod dicit᷑. neq id quod futur̃ ẽ ẽẽ iam. neq
id quod p̃t̾itum ẽ. pauca sunt enĩ que ꝓpͥe lo¬
quim᷑. Phra nõ propͥe. S agnosci᷑ quid uelm̃
¶Dixi ergo pauloañ quod p̃t̾euncia tempa
metim᷑ ut possimꝰ dr̃e ouplum ẽẽ hoc tempꝰ
ad illud sim plũ. aut cm̃ hoc qnͣt̃ illud. ⁊ siq
alud de ꝑtib tempoꝵ possumꝰ renũ ciare me
deam. Scio quia metim᷑. nec metiri que
nõ sunt possumꝰ. ⁊ nõ sunt p̃t̾ita ł futuri
Presens uero tempꝰ. quomodo metim᷑. qñ ñ

Expanded text:
ibus contuitus, praesens de futuris expectatio. si haec permittimur dicere, tria tempora uideo fateorque, tria sunt. dicatur etiam: tempora sunt tria, praeteritumhendo, dum tamen intellegatur quod dicitur, neque id, quod futurum est, esse iam, neque id, quod praeteritum est. pauca sunt enim, quae proprie loquimur, plura non proprie, sed agnoscitur quid uelimus. Dixi ergo paulo ante, quod praetereuntia tempora metimur, ut possimus dicere duplum esse hoc temporis ad illud simplum aut tantum hoc quantum illud et si quid aliud de partibus temporum possumus renuntiare metdeam: scio, quia metimur, nec metiri quae non sunt possumus, et non sunt praeterita uel futura. praesens uero tempus quomodo metimur, quando
Abbreviated transcription (Latin):
q. diernꝰ tuus non cedit crastino. neq suc¬
codit ẜestno. hodiernꝰ tuus et̃nitas. Ideo coet̾nũ
genuisti eui dixisti ego hodie genui te: Om̃ia
cepora tu fecisti: ⁊ ante om̃ia tempora tues:
alicqiuo tempore nõ erat tempꝰ. Nullo ergo tp̃r
ñ fecis aliciuid quia ip̃m tempus tu feceras
s issa tempora tͥ coet̾na sunt qr tu semꝑ ma

Expanded text:
quia hodiernus tuus non cedit crastino; neque enim sucquia hodiernus tuus non cedit crastino; neque enim succedit hesterno. hodiernus tuus aeternitas: ideo coaeternum genuisti, cui dixisti: ego hodie genui te. omnia tempora tu fecisti et ante omnia tempora tu es, nec aliquo tempore non erat tempus. Nullo ergo tempore non feceras aliquid, quia ipsum tempus tu feceras. et nulla tempora tibi coaeterna sunt, quia tu perma
Abbreviated transcription (Latin):
ante qmͣ id faceres ꝑ ĩnũabilia scla cessasse mi¬
ratur. euigilet atq attendat quia falsa mirat.
slam unde pot̾ant ĩ nuim̾abłia scła p̃terire que
ip̃e nõ feceras cum sis oñim seculoꝵ auctor et
ꝯditor. aut que temꝑa fuissẽt que abste cõ¬
dita nõ eẽnt. Aut qũo p̃t̾irent sinũqm fuissẽt.
Cur gͦ sis oꝑator oĩum tempoꝵ. si fuit aliꝙ¬
tempꝰ anteqmͣ fac̾es celum ⁊ t̾ram. cur dr̃ qd̾
ab oꝑe cessabas. Idipm enĩ tempꝰ tu fec̾as: nec p̃¬
e astatis. ⁊ suꝑas omĩa futura. ⁊ qr illa eutura
sart st cum uenerit p̃tita eñt tu aut̃ idem ip̃e
st inni tui nõ deficient. Anni tui nec eunt
ie: ueniut. isti enim nr̃i ⁊ eunt ⁊ ueniunt
sͣ om̃s ueniant. anni tui om̃s sił stant qm̃ st¬
poͦ nec eñtes auenientib exclundunt᷑ qr nõ tran¬
pint. sti autem nrĩ om̃s eunt cum os̃ ñ eĩt. an¬
situ dies unꝰ. ⁊ dies tui non cotidie. s hodie.

Expanded text:
antequam id faceres, per innumerabilia saecula cessasse miantequam id faceres, per innumerabilia saecula cessasse miratur, euigilet atque adtendat, quia falsa miratur. nam unde poterant innumerabilia saecula praeterire, quae ipse non feceras, cum sis omnium saeculorum auctor et conditor? aut quae tempora fuissent, quae abs te condita non essent? aut quomodo praeterirent, si numquam fuissent? cum ergo sis otempus antequam faceres coelum et terram, cur dicitur quod ab opere cessabas? Idipsum enim tempus tu feceras, nec prs omnia futura, quia illa futura sunt, et cum uenerint, praeterita erunt; tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient. anni tui nec eunt nec ueniunt: isti autem nostri eunt et ueniunt, ut omnes ueniant. anni tui omnes simul stant, quoniam stant, nec euntes a uenientibus excluduntur, quia non transeunt: isti autem nostri omnes erunt, cum omnes non erunt. anni tui dies unus, et dies tuus non cotidie, sed hodie,
Abbreviated transcription (Latin):
d̾eo dicenti. quid faciebat d̾s anteqm fac̃et celĩ
⁊ t̾rami. respondeo nõ illud quod quidem respõdis¬
se ꝑhibetur iocularit᷑ eludentes qõnis uioleneñ.
Alta inqͥt scrutantib gehennas ꝑabat. aliud
⁊ iuid̾e̾. aliud rid̾e̾. hec nõ respondeo. libenciꝰ enim
respond̾im nescio ꝙ nescio. quam illud unde ir¬
ridetur qui alta in t̾rogauit. ⁊̃ laudatur qͥ falsa
respondit. s dico te deus nr̃ om̃is c̾ature c̃torẽ
⁊̃ si cel̾i ⁊̃ t̾re noĩs om̃is cãtura intelligit᷑. audĩt
dico. anteqmͣ deus fac̾et ꝓpõem celum ⁊ t̾ram
nõ faciebat aliqiuid si enim faciebat. quid nͥ cã¬
scire cupio quemad̾ scie quod nlła fiebat c̃at᷑
anteqm fiebat ulla c̃atura At si cuiꝰqmͣ uola¬
tilis sensus uagat᷑ ꝑ ymagines retro tempor
⁊ te dm̃ om̃ipotentem ⁊ omĩa c̃ãtem ⁊ om̃ia¬
tenentẽ celi ⁊ terre arcificem. ab oꝑe tanto

Expanded text:
deo dicenti: "quid faciebat deus, antequam faceret caelum deo dicenti: "quid faciebat deus, antequam faceret caelum et terram?" respondeo non illud, quod quidam respondisse perhibetur ioculariter eludens quaestionis uiolentiam: "alta", inquit, "scrutantibus gehennas parabat". aliud est uidere, aliud ridere. haec non respondeo. libentius enim responderim: „nescio, quod nescio" quam illud, unde irridetur qui alta interrogauit et laudatur qui falsa respondit. sed dico deus noster, omnis creaturae creatorem et, si caeli et terrae 15 nomine omnis creatura intellegitur, audenter dico: antequam faceret deus caelum et terram, non faciebat aliquid. si enim faciebat, quid nisi crescire cupio, quemadmodum scio, quod nulla fiebat creatura, antequam fieret ulla creatura. At si cuiusquam uolatilis sensus uagatur per imagines retro temporum et te, deum omnipotentem et omnicreantem et omnitenentem, caeli et terrae artificem, ab opere tanto,
Abbreviated transcription (Latin):
t̾na erat. ut nõ eẽt c̾atura. cur ñ sempitla
c̃utura Qui hec dicunt non dum te intellat
o sapĩa dei lux m̃cuĩ. non dum in telligunt q
ꝑe. ⁊ adhuc ĩ p̃tĩtis ⁊ fut᷑is rerũ motib cor eoꝵ
uolitat. ⁊ adhuc uanũ est. Quis tenebit illuo
⁊ affiget illud ut paululũ stet ⁊ palułũ rapi
splendorem semꝑ stantis et̾nitatis ⁊ ꝯꝑet cum
temꝑib nunꝙͣ stantib et uideat ẽẽ ĩꝯꝑibssẽ.¬
⁊ indeat longum tempꝰ ñ ex młtis p̃t̃euntib.
motib qui aimul extendi non possunt longũ non
fĩ. non autem pret̾ire quicꝙͣ ĩ et̃no. s totũ eẽ p̃ses
⁊ uideat om̃e pret̾itum ꝓpelli ex futuro ⁊ om̃e fu¬
turum ex p̃t̾ito consequi ⁊̃ onĩe p̃t̾itum ac futus
ab eo qui semꝑ est. p̃sens c̾ari ⁊ excurr̾e. Quis cene¬
bit cor hominis ut stet ⁊ uideat qũo stans dic̾tet
Nunqͥd manꝰ mea ualet hoc. aut manꝰ oris mei
ꝑ loqiuelas agit tam grandem rem Ecce respon¬

Expanded text:
iterna erat, ut esset creatura, cur non sempiterna et creatura? Qui haec dicunt, nondum te intellegunt, o sapientia dei, lux mentium, nondum intellegunt, quomodo ed adhuc in praeteritis et futuris rerum motibus cor eorum uolitat et adhuc uanum est. quis tenebit illud et figet illud, ut paululum stet et paululum rapiat splendorem semper stantis aeternitatis et conparet cum temporibus numquam stantibideat longum tempus nisi ex multis praetereuntibus motibus, qui simul extendi non possunt, longum \'non fieri; non autem praeterire quicquam in aeterno, sed totum esse praes uideat omne praeteritum propelli ex futuro et omne futurum ex praeterito consequi et omne praeteritum ac futurum ab eo, quod semper est praesens, creari et excurrere? quis tenebit cor hominis, ut stet et uideat, quomodo stans dictet fnumquid manus mea ualet hoc aut manus oris mei per loquellas agit tam grandem rem? Ecce respon
Abbreviated transcription (Latin):
shend̾it. Quid aut̃ familiarꝰ ⁊ nociur ĩ loqñdo
qmemoramꝰ. qmͣ tempꝰ: ⁊̃ intelligimꝰ utiq cũ
Slaqui m̃ intelligimꝰ ⁊̃ cũ alio loqñte id audimꝰ.
qͥus ẽ ergo tempꝰ. Sĩ nemo ex me q̃rat nescio.
Si q̃renti explicare uelim nescio fident̾ tñ dico
et si nich adueniret ñ ẽẽt futurũ tempꝰ. Et si¬

Expanded text:
ius in loquendo conmemoramus quam tempus? et intellegimus utique, cum id loquimur, intellegimus etiam, cum alio loquente id audimus. quid est ergo tempus? si nemo ex me quaerat, scio; si quaerenti explicare uelim, nescio: fidenter tamen dico et si nihil adueniret, non esset fut
Abbreviated transcription (Latin):
eẽt temp. s et̃nitas: Si enĩ p̃sens ut p̃sens tempꝰ
cui causa ut sit illa ẽ. qua ñ erit. ut scilic nõ
ua dicamꝰ tempꝰ eẽ ñͥ qua tendit ñeẽ. Et tñdiciꝰ
lngum tempus ⁊ breue tp̃e. neq hoc nͥ de p̃aito
alit futuo dicimꝰ. Prec̃itum tempꝰ longũ dbi
gũ uocamꝰ ante centum annos: futur̃ itidem
longũ ptꝰ cent̃. Annos. B̾reue autem p̃citum sic̃
puta dicimꝰ añ .x. dies. ⁊ breue futur̃ post decem
dics. Set quo pacto longum᷑ aut breue ꝙ ñ est:
p̃t̾itum enĩ iam nõ est. ⁊ futur ñ dũ est. Non
itaq dicamꝰ longum ẽ. s dicamꝰ de p̃tito longũ
fuit. ⁊ de futuro longum erit. dñe ds̃ m̃s lux
mea. smne ⁊ hic u̾itas tua deridebit hoĩem. Qd̾
ã longum fuit p̃ceritũ tempꝰ. eum cũ iam ñ eẽt
rãtum longum fuit. an cum adhuc p̾sens eẽt.
Tunc enĩ pot̾at eẽ longum qñ erat ꝙ eẽt songum.
Pret̃itum uͦ iam ñ erat. Uñ nec lõgum ẽe pot̾at

Expanded text:
esset tempus, sed aeternitas. si ergo praesens, ut tempus c esse dicimus, cui causa, ut sit, illa est, quia non erit, ut scilicet non uere dicamus tempus esse, nisi quia tendit non esse. Et tamen dicimus longum tempus et breue tempus neque hoc nisi de praeterito aut futuro dicimus. praeteritum tempus longum uerbi gratia uocamus ante centum annos, futurum itidem longum post centum annos, breue autem praeteritum sic, ut puta dicamus ante decem dies, et breue futurum post decem dies. sed quo pacto longum est aut breue, quod non est? praeteritum enim iam non est et futurum nondum est. non itaque dicamus: longum efuit, et de futuro, Longum erit. Domine meus, lux mea, nonne et hic veritas tua deridebit hominem? Quod enim longum fuit praeteritum tempus, cum jam esset praeteritum longum fuit, an cum adhuc praesens esset? Tunc enim poterat esse longum, quando erat quod esset longum: praeteritum vero jam non erat; unde nec
Abbreviated transcription (Latin):
breuiora. Metim᷑ eciam qnͣto fit longiꝰ. aut bre¬
uiꝰ illut tempꝰ. qm illud. ⁊ respondemꝰ duplũ
ẽẽ hoc. ł tͥplum. illud autem sim plũ aut tm̃
hoc. ẽẽ: quantum illud. s p̃t̾esicia metint᷑
tp̃a cum sñciendo metim᷑. pret̾ita uero q̃ iam ñ
sunt. aut futum quend̃ dum sunt. qͥs metiri
põt. nͥ forte audebͭ quis dr̃e. metiri pt̃ ꝙ ñ est.
cum gͦ pret̾it tempꝰ sñtiri ⁊ metiri pot. cũ

Expanded text:
breuiora. metimur etiam, quanto sit longius aut brebreuiora. metimur etiam, quanto sit longius aut breuius illud tempus quam illud et respondemus duplum esse hoc uel triplum, illud autem simplum aut tantum hoc esse quantum illud. sed praetereuntia metimur tempora, cum sentiendo metimur; praeterita uero, quae iam non sunt, aut futura, quae nondum sunt, quis metiri potest, nisi forte audebit quis dicere metiri posse quod non est? cum ergo praeterit tempus, sentiri et metiri potest, cum
Abbreviated transcription (Latin):
mensis qui agitur. ip̃e p̃sens est. cec̃i aũt aut¬
p̃t̾iti auc fircuri: quãqmͣ neq mensis qͥ agit᷑
p̃sens est. s unus dies. Si pͥmus futuris cẽtis
ĩueniẽbamꝰ longũ appellandum. uix ad uniꝰ diei
futuras ht̃. nouissĩa p̃t̾itas. aliqͣ uero int̃iec¬
taꝵ añ se p̃t̾itas. pt̾ se futuras ⁊ ip̃a una hora
fugitiuis ꝑticłic agitatur. qcqͥt eiꝰ auolauit p̃¬
toꝵ partes diuidi possit. id solum ẽ ꝙ p̃sens
dicatur. Ꝙ tam̃ ita raptim afuturo ĩ p̾teritũ
taͣsuolat ut nulla morisia extendat᷑. Namsi
extenditur diuidr̃ ĩ p̃t̾itum ⁊ futur̃. Presens
aut̃ nullũ ht̃ spaciũ. ubi est gͦ tempꝰ ꝙ longũ
dicamꝰ. An futur̃: Non quidem dicimꝰ longũẽ
ꝙ ñ dum est. quod longum sit. S dicimꝰ longũ
erit. Qñ gͥ erit: Si enĩ ⁊ tũc cum adhuc fut᷑ũ
sit. Iam suꝑiorib uocib clamat. p̃sens tempꝰ
longum esse non posse. et tñ domine sentimꝰ

Expanded text:
r, ipse praesens est, ceteri aut praeteriti aut futuri. quamquam neque mensis, qui agitur, praesens est, sed unus dies: si primus, futuris ceteris,inueniebamus longum appellandum, uix ad unius dieifuturas habet, nouissima praeteritas, aliqua uero interiectarum ante se praeteritas, post se futuras. et ipsa una hora fugitiuis particulis agitur: quidquid eius auolauit, prntorum partes diuidi possit, id solum est, quod praesens dicatur; quod tamen ita raptim a futuro in praeteritum transuolat, ut nulla morula extendatur. nam si extenditur, diuiditur in praeteritum et futurum: praesens autem nullum habet spatium. ubi est ergo tempus, quod longum dicamus? an futuest, quia nondum est quod longum sit; sed dicimus, Longum erit. Quando igitur erit? Si enim et tunc cum adhuc futurumsit, iam superioribus uocibus clamat praesens tempus longum se esse non posse. Et tamen, domine, sentimu
Abbreviated transcription (Latin):
erat. ut nõ eẽt. ⁊ ideo erat quod longñ ẽẽ posset
metiri: quid respondeb̾ mͥ: an centum anni p̃sen¬
tes longum tempꝰ ẽs uide pͥus utr̃ possint p̃sen¬
tes eẽ centum anni. Si enĩ pͥmus eoꝵ anius ag᷑
ip̃e p̃sens est. Nonagĩta uͦ ⁊ .ixͨ. fut᷑i sunt. ideo
medioꝵ qmlibet centenarii huiꝰ nim̾i annũ p̃¬
sentem posuerimꝰ. Añ illum pret̾iti er̃t. post̾
illum futuri. Q uocͥta cent̃ anni p̃sentes eẽ nõ
pot̾unt. uide saltem utrũ qui agitur unꝰ ip̃e
sit p̃sens. Et eiꝰ enĩ si p̾ͥmꝰ agitur mẽsis. fut̾i
sunt cet̾i. si scd̾s iam ⁊ p̾mus pret̾iit ⁊ reliqͥ

Expanded text:
erat, ut non esset, et ideo erat, quod longum esse posset; metiri. quid respondebis mihi? an centum anni praesentes longum tempus est? uide prius, utrum possint praesentes esse centum anni. si enim primus eorum annus agitur, ipse praesens est, nonaginta uero et nouem futuri sunt, et ideo mediorum quemlibet centenarii huius numeri annum praesentem posuerimus: ante illum praeteriti erunt, post illum futuri. quocirca centum anni praesentes esse non poterunt. uide saltem, utrum qui agitur unus ipse sit praesens. et eius enim si primus agitur mensis, futuri sunt ceteri, si secundus, iam et primus praet
Abbreviated transcription (Latin):
atq fuccedit qm̃ ũe ĩ mortale atq et̾nũ est.
⁊ ideo ũbo tuo tͥ coet̾no sił ⁊ sempit̾no dicis
om̃ia. que dicis ⁊ fit quicꝙͥ dicis ut fiat. nec
alit᷑ qm dicendo facie nec tñ sił ⁊ semꝑid̾ua
tunc ẽẽ desinit. qñ debuisse incipere uł desin̾e ĩ etna
rõne cognoscitur ubi nec incipit ahꝙͥ nec desinit.
ip̃m est u̾bum tuũ: quod ⁊ pͥncipiũqr ⁊ loq̃r¬
nob̾. Sic in euuangelio ꝑ carnem ait. ⁊ hoc ĩsonũ
foris aurib hoĩum ut credetur ⁊ intus queret᷑.
⁊ ĩueniretur ĩ et̾na u̾itate: nͥ om̃c discipulos bonꝰ
⁊ soluc magr̃ docet.ibi audio uocem tuam dñe
dicentis michi: qm̃ ille loquit᷑ nob̾ qui docet nos:
Qui aut̃ ñ docet nos. ⁊̃ si loqr̃ nobis non loquit᷑.
Quis porro nos docet nͥ stabilis u̾itas: quia et ꝑ c̃lturã
mutabilem cum admonem᷑ ad ueritatem stabi¬
lem ducim᷑ ubi uere discimꝰ. cum stamꝰ ⁊ ex audi¬
mꝰ eum ⁊ gaudio gaudemꝰ pp̃ uocem sponsi reddẽ¬

Expanded text:
ale atque aeternum est. et ideo uerbo tibi coaeterno simul et sempiterne dicis omnia, quae dicis, et fit, quidquid dicis ut fiat; nec aliter quam dicendo facis: nec tamen simul et sempiterna tunc desinit, quando debuisse incipere uel desinere in aeterna ratione cognoscitur, ubi nec incipit aliquid nec desinit. ipsum est uerbum tuum, quod et principiuta nobis. sic in euangelio per carnem ait, et hoc insonuit foris auribus hominum, ut crederetur et intus quaereretur et inueniretur in aeterna ueritate, ubi omnes discipulos bonus et solus magister docet. ibi audio uocem tuam, domine, dicentis mihi, quoniam ille loquitur nobis, qui docet nos, qui autem non docet nos, etiam si loquitur, non nobis loquitur. quis porro nos docet nisi stabilis ueritas? quia et per creaturam mutabilem cum admonemur, ad ueritatem stabilem ducimur, ubi uere discimus, cum stamus et audimus eum et gaudio gaudemus propter uocem sponsi, redden
Abbreviated transcription (Latin):
aut si erat id ccͣte sine tnsicoria uoce feceras.
uñ cransitoriam uocem fac̾es: quadic̾es. ut
ut fieret celum ⁊ t̾rai Qbucꝙͣ enĩ islud eẽt . uñ
talis uox fieret nͥ abste fcm̃ eẽt oĩo ñ esset. Ut
it fi̾et corpus unde ista u̾ba fierent. quo u̾bo a
sempit̾ne dici om̃ia. alioqͥn iam tempꝰ ⁊ nu̾.
⁊ non uera et̾nitas: nec il ĩ mortalitas. Hoc no¬
ui deus meus: ⁊ gr̃as ago. noui. Confeor tͥ

Expanded text:
aut si erat, id certe sine transitoria uoce feceras, aut si erat, id certe sine transitoria uoce feceras, unde transitoriam -uocem faceres, qua diceres ut fieret caelum et terra. quidquid enim illud esset, unde talis uox fieret, nisi abs te factum esset, omnino non esset. ut ergo fieret corpus, unde ista uerba fierent, quo uerbo asempiterne omnia: alioquin iam tempus et mutatio et non uera aeternitas nec uera inmortalitas. hoc noui, deus meus, et gratias ago. noui, confiteor t
Abbreviated transcription (Latin):
filuit meꝰ dilectus. Illa enĩ uox acta atq tran¬
acta est cepta atq finita. Sonuer̃t sillabe atq
atci inde ex ordine donec ultimã ptꝰ cet̾as.
slenciũci ptꝰ ultimã. unde claret atq emin
quod c̃ature motꝰ ex p̃ssit eam seruiens etue
uolu̾̃tati tue ip̃e tomꝑalis. Et hec ad tempus
tua uiba fcã nũciauit auris ext̾ior m̃ti prudũti
cuiꝰ auris int̾ior posita est ad et̾nũ u̾bũ tuũ
cum et̾no ĩ silentio ũbo tuo ⁊̃ dixit᷑. aliud ẽ longe
aliud est. hec longe in fra me sunt. nec sunt qr
fugiunt ⁊ p̃ceunt ũbum aut dei mel supͣ me
man inetnum. Sigͦ u̾bis conantib ⁊ ꝑteũti¬
U dixisti ut fieret celum ⁊ t̾ra. aiti ita fecisti
cesum ⁊ t̾ram erat iam c̃atura corꝑalit añce¬
lum ⁊ t̾ram cuiꝰ mocib tꝑ̃alib temꝑalit̃ uox
illa ꝑcurẽt. Nullũ autem corpꝰ añ celũ ⁊ t̾ram.

Expanded text:
filius meus dilectus? illa enim uox acta atque tranfilius meus dilectus? illa enim uox acta atque transacta est, coepta et finita. sonuerunt syllabae atque atque inde ex ordine, donec ultima post ceteras silentiumque post ultimam. unde claret atque eminet, quod creaturae motus expressit eam seruiens aeternae uoluntati tuae ipse temporalis. et haec ad tempus facta uerba tua nuntiauit auris exterior menti prudenti, cuius auris interior posita est ad aeternum uerbum tuum. cum aeterno in silentio uerbo tuo et dixit: aliud est longe, longe aliud est. haec longe infra me sunt nec sunt, quia fugiunt et praetereunt: uerbum autem dei mei supra me manet in aeternum. si ergo uerbis sonantibus etus dixisti, ut fieret caelum et terra, atque ita fecisti caelum et terram, erat iam creatura corporalis ante caelum et terram, cuius motibus temporalibus temporaliter uox illa percurreret. nullum autem corpus ante caelum et terram,
Abbreviated transcription (Latin):
trati aĩe ualenteͥs inꝑon̾e ut cumq spẽm qmͣ c̃̾¬
tu fecisti eam Et̃ impoĩt spẽm iam existenti ⁊
hñt ut eẽt ueluti t̾ra aut lapidi aut ligno. aut
auro aut tot̃᷑ genus rer̃ cuilib ¶ Et unde ista eẽnt
nͥ tu instituusses ea: Tu fabro corpꝰ. tu animũ
m̃d̾s imꝑitantẽ fecisti. tu mat̾iam uñ facit aͥd
ti ingeniũ quo artem capiat. et uideat intꝰ ꝙħ
faciat foris. tii sensum corꝑis quo int̾prete tua¬
itiat ab animo ad mat̾iam it ꝙ facit ⁊ renũciet
duimno ꝙꝓ cͣtĩa sit. ut ilie intꝰ ꝯ sulat p̾sidentẽ
sibi u̾itatem an bñ fcm̃ sit. Te laudant ħ oĩa c̃atorẽ
non utiq incelo neq int̾ra fecisti celum ⁊ t̾rã.
qr ñ erat ub i fieret anceꝙͣ fieret. ut ẽẽt. Nec ma¬
mi tenebas alicͥ unde fac̾es celum ⁊ t̾ram. Nam
Unde hoc tibi quod tu nõ feceras unde Aliꝙͥ fuõss.
Quid enĩ est nͥ qr tu es. ergo dixisti ⁊ fcã sunt.
illo modo quo fcã est uox de mibe dicc̃s. hic est

Expanded text:
entis imponere utcumque speciem quam certu fecisti eam? Et imponit speciem jam existenti et habenti ut esset, veluti terrae, aut lapidi, aut ligno, aut auro, aut id genus rerum cuilibet. Et unde ista essent, nisi tu instituisses ea? Tu fabro corpus, tu animum membris imperitantem fecisti, tu materiam unde facit aliquid, tu ingenium quo artem capiat et videat intus quid faciat foris, tu sensum corporis quo interprete trajiciat ab animo ad materiam id quod facit, et renuntiet animo quid factum sit, ut ille intus consulat praesidentem sibi veritatem, anNon utique in caelo neque in terra fecisti caelum et terram; n erat ubi fieret, antequam fieret, ut esset; nec manu tenebas aliquid, unde faceres caelum et terram: nam unde tibi hoCj quod tu non feceras, unde aliquid faceres? Quid enim est, nisi quia tu es? Ergo dixisti et facta sunt illo modo, quo facta est uox de nube dicens: hic est
Abbreviated transcription (Latin):
In hoc pͥncipio deus fecit celum ⁊ t̾ram ĩu̾bo tuo.
infilio tuo. inu̾tute tua. ĩ sapiencia tua ĩu̾icate
tua. nuro modo dicens ⁊̃ miro modo faciens. quit
ꝯphendet: Quis en arrab: Quid est illus quod
int̾ͥlucet mͥ: et ꝑcutit coraeũ sine lesione ⁊
inhorresco ⁊ inardesco. In horresco inqnͣtum dissi¬
bilum meũ ꝙ me rursus cooꝑit deficientem ab
firmatus ẽ ĩ egestate uigor mens: ut nõ su¬
fferam bonũ meũ. donec tu dñe qui ꝓpiciꝰ sc̃s
est om̃ib iniqͥtatib meis ⁊̃ sanes om̃s lan¬
guores meos. qr redimes de corruptõe uiͬam
uentus mea sic̃ aquile. spe enĩ salui fcĩsumꝰ
⁊ ꝓmnissa tua ꝑ pacĩamexpͤtamꝰ. audiat te
intꝰ sermocinãtẽ qui põt: egco fidenter ex
oraculo tuo clamabo. Qmͣ magnificata sũt
oꝑa tua dñe om̃ia in sapĩa fccisti: ⁊ illa pͥnci¬
pium. ⁊ ĩ eo pͥncipio fecisti celum ⁊ t̾ram Nõne

Expanded text:
In hoc Principio, Deus, fecisti coelum et terram, in Verbo tuo, in Filio tuo, in Virtute tua, in Sapientia tua, in Veritate tua, miro modo dicens, et miro modo faciens. Quis comprehendet? quis enarrabit? Quid est illud quod interlucet mihi et percutit cor meum sine laesione? et inhorresco et inardesco: inhorresco, in quantum dissibilum meum, quod me rursus cooperit deficientem ab firmatus est in egestate uigor meus,\' ut non sufferam bonum meum, donec tu, domine, qui propitius factus es omnibus iniquitatibus meis, etiam sanes omnes languores meos, quia et redimes de corruptione uitamuentus mea sicut aquilae. spe enim salui facti sumus et promissa tua per patientiam expectamus. audiat te intus sermocinantem qui potest; ego fidenter ex oraculo tuo clamabo: quam magnificata sunt opera tua, domine, omnia in sapientia fecisti! et illa principium, et in eo principio fec
Abbreviated transcription (Latin):
iou ncipio fecisti celum st̾ram. ꝯcripsit hoc
mo ses scriplit ⁊ abut transũt hinc ad te sleq
noi nic̃ ante me est. Nam si eẽt ten̾eni eumi. ⁊¬
õ ei Et si hebrea uoce loqueret᷑ frustra pł:¬
ucec sensum ineũ nec inde isitem ncam qcꝙͣ
a qaree p ccĩt meis: ⁊ qui illi seruo tuo dedisti

Expanded text:
incipio fecisti caelum et terram. scripsit hoc Moyses, scripsit et abiit, transiit hinc a te ad te neque nunc ante me est. nam si esset, tenerem eum et rore eius, et si hebraea uoce loqueretur, frustra pulsaret sensum meum nec inde mentem meam quicquam rogo, parce peccatis meis, et qui illi seruo tuo dedisti
Abbreviated transcription (Latin):
seut. quod estꝰ mucari atq uariari. clamãt
etaui quod seip̃a nõ fec̾int. Ides sumus qr ftã
sem anob: ⁊ nox dicen ciuĩ ÷ ip̃a eindencia. Tu gͦ
dñc feasti ea. qui pisscher es. płcra sunt enim.
qui bonus es. bona sũt enim. qui es sunt enĩ
lec ita pulc᷑ st̃ nec ita bonast̃. nec ita sunt i
sic̃ tũ ꝯditor eoꝵ. cui ꝯparata nec płcra sũt nͦ
bona sũt. nec sunt. Scimꝰ hec ꝯr̃as tͥ. ⁊ sc̃a nĩa¬

Expanded text:
t: quod est mutari atque uariari. clamant etiam, quod se ipsa non fecerint: "ideo sumus, quia facta semus a nobis. " et uox dicentium est ipsa euidentia. tu ergo, domine, fecisti ea, qui pulcher es: pulchra sunt enim; qui bonus es: bona sunt enim; qui es: sunt enim. nec ita pulchra sunt nec ita bona sunt nec ita sunt, sicut tu conditor eorum, quo conparato nec pulchra sunt nec bona sunt nec sunt. scimus haec, gratias ti
Abbreviated transcription (Latin):
me ĩ hoc pene nullaz. Nam ⁊ a noluptatio
nis ⁊ acuriositate st̃ uacanea cognoscendis
qnͣtum assecutꝰ sim. posse refrenare aiina
am. cum eis reb careo. ł uolũtate ł c̃ abaa¬

Expanded text:
me, in hoc paene nulla est. nam et a uoluptatibus me, in hoc paene nulla est. nam et a uoluptatibus carnis et a curiositate superuacuanea cognoscendi uideo quantum assecutus sim posse refrenare animum meum, cum eis rebus careo uel uoluntate uel cum ab
Abbreviated transcription (Latin):
de colligunꝰ ĩ caute capiam᷑. ⁊ au̾itate tua gaudiũ
nr̃m deponamꝰ: atq ĩ hõim fallacia ponamꝰ. libe
suam pon̾e ĩ aqͥlonẽ ut te ꝑu̾sa ⁊ distorta uia
mutantes tenebͦsi frigidiq seruirent. Nos aũt
precende alas tuas ⁊ fugiamꝰ sub eas. Głia nr̃a
tu esto. pp̃ te ameniur. ⁊ u̾bum tuũ timeat᷑
ĩ nob̾. qui laudari uult ab hõibͥ tsuicãce te. ñ
defendet᷑ ab hoĩb uidicante te.nec eripiecur
homo pp̃ aliqd̃ donũ. qd̾ dedisti ei. at ille plus
laudauit qmͣ ille qui laudatꝰ est. illi enĩ placu᷑
ĩnob̾ donũ dei. huic ampliꝰ placuit donũ hõĩs ꝙͣ
dei. Temptam᷑ hic temptõib cotidie dñe sine ces¬
satõne temptam᷑. cotidiana fornax nr̃a ⁊ hu¬
mana lingua. Imꝑas nob̾ ⁊ in hoc gen̾e ꝯtinẽ¬
ciam. daꝙ iubes ⁊ iuibe ꝙ uis. tu nosti de hac
re ad te gemitũ cordis mei. ⁊ flumĩa occulo ꝵ
peste. mũdacior ⁊ młtũ timeo occulta mea q̃

Expanded text:
de colligimus, incaute capiamur et a ueritate gaudium nostrum deponamus atque in hominum fallacia ponamus, libesuam ponere in aquilone, ut te peruersa et distorta uia imitanti tenebrosi frigidique seruirent. nos autempraetende alas tuas, et fugiamus sub eas. gloria nostra tu esto; propter te amemur et timeamur in nobis. qui laudari uult ab hominibus uituperante te, non defenditur ab hominibus iudicante te nec eripietur homo propter aliquod donum, quod dedisti ei, at ille plus laudauit, quam iste, qui laudatus est. illi enim placuit in homine donum dei, huic amplius placuit donum hominis quam dei. Temtamur his temtationibus cotidie, domine, sine cessatione temtamur. cotidiana fornax nostra est humana lingua. imperas nobis et in hoc genere continentiam: da quod iubes et iube quod uis. tu nosti de hac re ad te gemitum cordis mei et flumina oculorum peste mundatior, et multum timeo occulta mea, qu
Abbreviated transcription (Latin):
rua. ⁊ om̃s t̾rores tuos ⁊ ꝯsolatões ⁊ gub̾natões¬
quib me ꝑduxisti p̃dicare u̾bum tuũ. ⁊ sacͣmẽs
tuum dispensare ppło tuo. Et si sufficio ħ enũas¬
re ex ordine caro mͥ ualent stille tempoꝵ ⁊ olim
reliquias tenebͣꝵ meaꝵ quousq deuoret᷑ a fortitu¬
dine infirmitas. Et nolo ut ĩ aluid defluãt hore
quac ĩuenio lib̾as ancc̃itatib reficiendi corporis.

Expanded text:
s terrores tuos, et consolationes, et gubernatiquibus me perduxisti praedicare verbum, et sacramentum tuum dispensare populo tuo? Et si sufficio haec enuntiare ex ordine, caro mihi valent stillae temporum. Et olim reliquias tenebrarum mearum, quousque devoretur a fortitudine infirmitas. Et nolo in aliud horae diffluant, quas invenio
Abbreviated transcription (Latin):
unquid dñe cũ tua sit et̃nitas ignoras
que tͥ dico. aut ad tempꝰ uides: quod fͭ
in temꝑe. Cur gͦ tibi tot rer̃ narratões digero:
Non utiq ut ꝑ me nou̾is ca: s affcm̃ meũ exci
more amoric tui facio istud. Nam ⁊̃ oramꝰ ⁊ tñ
U̾itas ait. Nouĩt pat̃ ur̃ quid uob̾ opus sit p̾us ꝙͣ
pauꝑes spũ ⁊ mittes ⁊ lugences ⁊ esuriẽtes ac si¬
cienter iusticiã ⁊ miscd̾es ⁊ mũdicordes ⁊ pacifi¬

Expanded text:
umquid, domine, cum tua sit aeternitas, ignoras, quae tibi dico, aut ad tempus uides quod fit in tempore? cur ergo tibi tot rerum narrationes digero? non utique per me noneris ea, sed affectum meum excitmore amoris tui facio istuc. nam et oramus, et tamen ueritas ait: nouit pater uester quid uobis opus sit, priusquam pauperes spiritu et mites et lugentes et esurientes ac sitientes iustitiam et misericordes et mundicordes
Abbreviated transcription (Latin):
un remotũ ẽẽ aꝯũictõne homĩs ⁊ desꝑare de nob̾
nͥ caro fier ⁊ hĩtaret ĩ nobic. conceritus pcc̃it meis
⁊ mole miserie me agitau̾am ĩ cordemeditat᷑q fu
ut uiuam ⁊ ꝯ̃sid̾abo mirabilia de lege tua. Tu¬
c̾ scis imꝑiciam meam ⁊ ĩfuriitatẽ meam doce me

Expanded text:
unctione hominis et desperare de nobis, nisi caro fieret et habitaret in nobis. Conterritus peccatis meis et mole miseriae meae agitaueram corde meditatusque fueut uiuam, et considerabo mirabilia de lege tua. tu scis inperitiam meam et infirmitatem meam: doce me
Abbreviated transcription (Latin):
uit᷑ dm̃ ⁊ hoĩes oꝑtebat ut hr̃et aliqͥ siłe deo. aliꝙͥ
simsle hoĩb. nec ĩ utroq similis hõib longe eẽt
adeo ł ĩ utroq deo similis longe eẽt ab hõib atq
ita mediator ñeẽt. fallax ittiq ille mediator qͦ
ꝑ secreta iudicia tua suꝑbia meretur illudi unũ

Expanded text:
ret aliquid simile Deo, aliquid simile hominibus: ne in utroque hominibus similis, longe esset a Deo; aut in utroque Deo similis, longe esset ab hominibus, atque ita mediator non esset. Fallax itaque ille mediator, quo per secreta judicia tua superbia mereretur illudi, unum
Abbreviated transcription (Latin):
ur̃m ⁊ pat̾am ierłm simplicẽ castam ut ꝙ̃¬
ad inodũ ame longe ẽ ista ꝯsencio: ita sit sẽꝑ
longe ata songiꝰ ꝓ salute aut̃ cuiꝰꝙͣ cũ te rego
alius multũ disterenc finis ẽ intentõis mee:
⁊ te facientẽ ꝙ uis. das mͥ ⁊ dabis ubent᷑ seqͥ¬

Expanded text:
um et patriam Hierusalem simplicem, castam, ut quemadmodum a me longe est ad ista consensio, ita\' sit semper longe atque longius. pro salute autem cuiusquam cum te rogo, alius multum differens finis est intentionis meae, et te faciente quod uis das mihi et dabis libenter seq
Abbreviated transcription (Latin):
ent᷑: q̃rentes mediatorẽ ꝑ quẽ purgarẽt᷑ ⁊ ñ erat.
Dĩ abo enĩ erat tnͣsfigans se ĩ angłm lucis: ⁊ mlt᷑ n
illexit suꝑbã caruẽ. ꝙ carneo corꝑe ip̃e ñ eẽt. Qrãt

Expanded text:
erentur, quaerentes mediatorem, per quem purgarentur, et non erat. erentur, quaerentes mediatorem, per quem purgarentur, et non erat. diabolus enim erat transfigurans se in angelum lucis. et multum inlexit superbam carnem, quod carneo corpore ipse n
Abbreviated transcription (Latin):
na digna est. hic eẽ ualeo nec uolo nec ualeo miser
urrobiq Ideoq ꝯsid̾aui languores pcc̃oꝵ meoꝵ ĩin
cupiditute tͥplici. ⁊ dext̾a tua ĩuocaui ad salutem
meam. uidi enĩ splendorẽ tuũ corde saucio ⁊ reꝑ¬
cusfus dixi. qͥc illuc põt : ꝓiectus sum afaaie ocłoꝵ
tuoꝵ. Tu es u̾itas sr̃ om̃ia p̃sidens. At egd ꝑ auari¬
ciam meama ñ amitt̾e te uolui. s uolui tecũ pos¬
sid̾e m̃dacium. sic nemo uult ita falsum dr̃e. ut
nesciat ip̃e quid uerum sit. Itaq amisi te: qr nõ
dignaris cum mñdacio possidi quem ĩ uenirẽ qͥme
recõciliaret tͥ : In abeund̾ mͥ fuit ad angłos. Qua
p̃ce: quib sacͣm̃tis młti conãtes ad te redire. neq
ꝑ se ip̃os ualentes sic̃ audio temptau̾nt. ħ: ⁊ in¬
cid̾unt indesidium curiosaꝵ uisionũ digni hĩa
sunt ilłusionib. Elati enĩ te q̃rebant doctrine fastu:
exerentes pociꝰ quã cundẽtes pectora. ⁊̃ addux̾unt

Expanded text:
na digna est! hic esse ualeo nec uolo, illic nolo nec ualeo, miser na digna est! hic esse ualeo nec uolo, illic nolo nec ualeo, miser utrubique.. Ideoque consideraui languores peccatorum meorum in cupiditate triplici et dexteram tuam inuocaui ad salutem meam. uidi enim splendorem tuum corde saucio et repercussus dixi: quis illuc potest? proiectus sum a facie oculorum tuorum. tu es ueritas super omnia ptiam meam non amittere te uolui, sed uolui tecum possidere mendacium, sicut nemo uult ita falsum dicere, ut nesciat ipse quid uerum sit. itaque amisi te, quia non dignaris cum mendacio possideri. quem inuenirem qui me reconciliaret tibi? ambiendum mihi fuit ad angelos? qua prece, quibus sacramentis? multi conantes ad te redire neque per se ipsos ualentes, sicut audio, temtauerunt haec et inciderunt in desiderium curiosarum uisionum et digni habiti sunt inlusionibus. elati enim te quaerebant doctrinae fastu, exerentes potius quam tundentes pectora, et adduxerunt
Abbreviated transcription (Latin):
alia mecũ ꝯmixta sencĩes ipõsq nũcios disnoscẽs
adq dinu̾ans iamq ĩ memoria elatis oꝑib alia
ħ ag̾em .i. uis mea qua id agebam. nec ip̃a eras
tu. ꝑ luxes tu ꝑmanẽs qm de om̃ib ꝯsulebam
an ec̃nt. quid eẽnt qnͣti pendenda eẽnt. Et audi¬
ebam docentẽ ac iubentẽ. ⁊ sepe istud facio hoc
me delectat. ⁊ ab actõnib ncc̃itatis qͣtũ relaxari
possimm: ad istam uoluptatẽ refugio. neq ĩ hiis oĩb
que ꝑcurro ꝯsulens te ĩuenio tutum locũ aĩe mee
nꝰ inte qui colligant᷑ sꝑsa mea necate q̃cꝙͣ recedat
ex me. ⁊ aliqũ intͦmitis me ĩ affcm młtũ usicattũ
introrsus adnescio qmͣ dulcedinẽ: que si ꝑficiatur
ĩme nescio ꝙͥ erit. qd̾ uita ista nõ erit. s recido ĩ
h er ũ ꝑnosis pondib ⁊ resorbeor solitis ⁊ teneor ⁊
mstũ fleo. s młt̾um teneor. Tant̃ ꝯsuetudĩs sarci¬

Expanded text:
alia mecum conmixta sentiens ipsosque nuntios dinoscens alia mecum conmixta sentiens ipsosque nuntios dinoscens atque dinumerans iamque in memoriae latis opibus alia um haec agerem, id est uis mea, qua id agebam, nec ipsa eras tu, quia lux es tu permanens, quam de omnibus consulebam, an essent, quid essent, quanti pendenda essent: et audiebam docentem ac iubentem. et saepe istuc facio; hoc me delectat, et ab actionibus necessitatis quantum relaxari possum, ad istam uoluptatem refugio. neque in his omnibus, quae percurro consulens te, inuenio tutum locum animae meae nisi in te, quo colligantur sparsa mea nec a te quicquam recedat ex me. et aliquando intromittis me in affectum multum inusitatum introrsus ad nescio quam dulcedinem, quae si perficiatur in me, nescio quid erit, quod uita ista non erit. sed reccido in haec aerumnosis ponderibus et resorbeor solitis et teneor et multum fleo, sed multum teneor. tantum consuetudinis sarci
Abbreviated transcription (Latin):
n ⁊ aluid ieodema gen̾e temptatõis malũ quo ĩa¬
nescunt qui placẽt sͥ de se ꝙͣuis aliis ł placeant:e
msslite ant. nec place̾ asfectent cet̾is. s sͥ placẽtes
mlturi mͥ displicẽt. ñ tm̃ de nõ bonis tuis ꝙͣiͣ suis.
eciam sic̃ ex tua gra: s nõ sua m̾ita: ñ cñ socialit̃
gaudentes. s alis ĩuidentes eam. In hiic om̃ib atq
ña mea mag̃ sub inde a de sanari. cum mͥ ñ ĩfligi
sentis ubi ñ mecũ ambulasti u̾itas docens ꝙͥ caueã.
⁊̃ ꝙͥ appetam. cũ ad te ref̾rem ĩ filora uisa mea. que
potui teq ꝯsulerem. lustraui mũdũ foris sensu.
quo potui ⁊ attendi uitam corꝑis mei de me. sen¬
susq ip̃os meos. uñ ingͤssus sum ĩ recessus memo¬
rie mee młtiplices amplitudiẽs plenas miseris
ni. Nec ego ip̃e ĩuentor qui ꝑagraui oĩa: ⁊ distĩ¬
gu̾e. ⁊ ꝓsuis queq dignitatib estimare conatus
sum excipiens alia nũciantib sensib ⁊ int̾rogãs

Expanded text:
 aliud in eodem genere temtationis malum, quo inanescunt qui placent sibi de se, quamuis aliis uel non placeant uel displiceant nec placere affectent ceteris. sed sibi placentes multum tibi displicent non tantum de non bonis quasi bonis etiam sicut ex tua gratia, non tamen socialiter gaudentes, sed aliis inuidentes eam. in his omnibus atquenera mea magis subinde a te sanari quam mihi non infligi sentio. Vbi non mecum ambulasti, ueritas, docens quid caueam et quid appetam, cum ad te referrem inferiora uisa mea, quae potui, teque consulerem? lustraui mundum foris sensu, quo potui, et adtendi uitam corporis mei de me sensusque ipsos meos. inde ingressus sum in recessus memoriae meae, multiplices amplitudines plenas miris ni. nec ego ipse inuentor, qui peragraui omnia et distinguere et pro suis quaeque dignitatibus aestimare conatus sum, excipiens alia nutantibus sensibus et interrogans,
Abbreviated transcription (Latin):
uam tuam. ⁊ erigo adte ĩ uisibłes occulos. uł
tu euellas de laqueo pedes meos: tu subinde enl¬
lit eos: nam illaqueãt᷑. Tu nõ cessas euelłe: egi
autem crebro heo. ubiq sparsis insidiis qm̃s.

Expanded text:
uiam tuam, et erigo ad te inuisibiles oculos, ut uiam tuam, et erigo ad te inuisibiles oculos, ut tu euellas de laqueo pedes meos. tu subinde euelles eos, nam inlaqueantur. tu non cessas euellere, ego autem crebro haereo in ubique sparsis insidiis, quoniam non
Abbreviated transcription (Latin):
p̃ibat pede caritatis nusqmͣ erroris. Aut qmͣ uide̾¬
bat ẏsadec p̃grauatis ⁊ oꝑtis senectute carneic
luminib tam̃ tilios nõ agnoscẽndo bñdice set
bñ dicendo agnosc̾e̾ meruit aut qmͣ uidebat iaa
cum ⁊ ip̃e p̃grandi etate captus ocłis ĩ filiis p̃as¬
signata futin ppłi gen̾a. luminoso corde radia¬
uit. Et ne potib suis ex iosepħ du̾sas mistice
manus nõ sic̃ pr eoꝵ foris corrigebat. s sic̃ ip̃e
intꝰ discernebat ĩposuit. Ip̃a est lux. una est ⁊ aͥ¬
nõ est ⁊ unũ om̃c qui uident ⁊ amant eã. Atc
ista corꝑalis de qua loquebar illecebrosa ⁊ ꝑiaͥs¬
sa dulce̾dine ꝯdit. uitam scłi cecis amatorib qͥ
aut̃ ⁊ de ip̃a laudare ce norunt deus c̃ator oñim
assumũt eam ĩ hymno tuo: nõ obsumũt᷑ ab ea ĩ
sompno suo. Sic ẽẽ cupio: Resisto seductõnib
occuloꝵ ne implicent᷑ pedes mei qnib ĩgredior

Expanded text:
praeibat pede caritatis nusquam errans; aut quam uidepraeibat pede caritatis nusquam errans; aut quam uidebat Isaac praegrauatis et opertis seneetute carneis luminibus, cum filios non agnoscendo benedicere, sed benedicendo agnoscere meruit; aut quam uidebat Iacob, cum et ipse prae grandi aetate captus oculis in filiis praesignata futuri populi genera luminoso corde radiauit. et nepotibus suis ex Ioseph diuexas mystice manus, non sicut pater eorum foris corrigebat, sed sicut ipse intus discernebat, imposuit. ipsa est lux, una est et unum omnes, qui uident et amant eam. at ista corporalis, de qua loquebar, inlecebrosa ac periculosa dulcedine condit uitam saeculi caecis amatoribus. cum autem et de ipsa laudare te norunt, deus creator omnium, assumunt eam in hymno tuo, non assumuntur ab ea in somno suo: sic esse cupio. resisto seductionibus oculorum, ne inplicentur pedes mei, quibus ingredior
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ languor meus
estat uoluptas occuloꝵ istoꝵ cetinis me des
loquor ꝯfessiones quas aures audiant coono
tui. aures fr̃ne ac pie ut ꝯcludamꝰ temptater
piscencie carnis: que me ad huc pulsant ĩgems¬
centẽ. ⁊ hĩticł̾m neũ quad de celo est. siripdus
cupientem. pulche fortas ⁊ uariac nidos ⁊ anx¬
nos colores. amant ocłi. Non teneant ħ mami
am. teneat eam deus qui fecit ħ bona quid ia¬
de. s ipe ÷ bonũ meum nõ hec. Et tagent me
uigilantẽ totis dieb nec redes ab eis daturn
sic̾ datur auocib canoris. aliqñ ab om̃ib ⁊ lle¬
cio. Ip̃a enĩ regina coloꝵ iur ista ꝑfundẽs cud¬
que cernimꝰ ñ ꝑ diem fu̾o młtitudo alapsubi¬
ditur michi asiuid agenti ⁊ eam ñ adu̾tente.
sinuat aut̃ se ita uchem̃t᷑. ut si repente si¬
trahatur cum desid̾io requirat᷑. ⁊ si diu absrs
ꝯtͥstat animũ. Olix qmͣ uidẽbat tobis cun
clausis istis occłis. filiũ docebat uite uiam ⁊ a

Expanded text:
 languor meus. Restat uoluptas oculorum istorum carnis meae, de qua loquor confessiones, quas audiant aures templi tui, aures fraternae ac piae, ut concludamus temptationes concupiscentiae carnis, quae me adhuc pulsant ingemescentem et habitaculum meum, quod de caelo est, superindui cupientem. pulchras formas et uarias, nitidos et amoenos colores amant oculi. non teneant haec animam meam; teneat eam deus, qui fecit haec bona quidem ualde, sed ipse est bonum meum, non haec. tangunt me uigilantem totis diebus, nec requies ab eis datur mihi, sicut datur a uocibus canoris, aliquando ab omnibus, in silentio. ipsa enim regina colorum lux ista perfundens cum fuero, multimodo adlapsu blanditur mihi aliud agenti et ad eam non aduertenti. insinuat autem se ita nehementer, ut si repente subtrahatur, cum desiderio requiratur; et si diu absit, contristat animum. 0 lux, quam uidebat Tobis, cum clausis istis oculis filium docebat uitae uiam et ei