comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
misero. demittebat oculos. Interro¬
ganti responsũ de lacunus tantũ
gemituq reddebat. ilgebat me de¬
liberante iam uictũ. cũ repente mi¬
seras manus uelut recidentes am¬
plexus posunt in sini meo. Et coĩ
lassa suspiria ꝑ ardentes anhelitꝰ
egestis sepe iusteribꝰ. cũ di colla¬
tis uterqz singultibus miscuissemus
lassas sine noce lacrimas. tandem
spũ uix in pancissima uerba collecto
tibi quidẽ inquit gr̃ãs ago pr̃ ꝙ re
dempturus utrũq uenisti. Nõ a deo
tñ sensus meos langnor hebetauit
ut exitũ condicionis huiꝰ ignorem
ego luxuriosus et ego ꝑditus. Im̃t
uero suꝑ infannuã noĩs huiꝰ emorior
Utinã ħoc saltẽ mͥ sero fata prestarẽt
ut residũ laborantis aĩe in tuo po¬
ueremus amplexii. Ded si mora est
longior ꝓpantibus expectare ꝑemitẽ
ite suꝑstites ite felices. Has tantũ re¬
li quias cõmendate piratis ne mersꝰ
ꝓfundo ꝓiectus in fluctus. exitũ faci¬

Expanded text:
misero; demittebat oculos, interromisero; demittebat oculos, interroganti responsum de lacrimis tantum gemituque reddebat. agebat me deliberante iam victum, cum repente miseras manus velut recidentis amplexus posuit in sinu meo, et cum lassa suspiria per ardentis anhelitus egesta saepe visceribus, cum diu collatis uterque singultibus miscuissemus lapsas sine voce lacrimas, tandem spiritu vix in paucissima verba collecto 'tibi quidem', inquit, 'gratias ago, pater, quod redempturus utrumque venisti; non adeo tamen sensus meos languor hebetavit, ut exitum condicionis huius ignorem. ego luxuriosus, ego perditus; nunc vero super infamiam nominis huius emorior. utinam hoc saltem misero fata praestarent, ut residuum laborantis animae in tuo poneremus amplexu; sed si mora est longior properantibus expectare pereuntem, ite superstites, ite felices, has tantum reliquias commendate piratis, ne mersus profundo, proiectus in fluctus exitum faci
Abbreviated transcription (Latin):
plexus daturus erexit. nec usq in
ceruices meas spũ iam deficiente ꝑ la¬
tas in suũ miser iterũ cubile deiecit
Totus ille circa nos carceris ppłus op¬
tituit et ne coloquus nrĩs terribilis
cathenaꝵ stridor obstreꝑet. lassatos
artus in sua tenuere pacĩa. Ege ser¬
pis grauis huic si iidet᷑ incipiam.
Iuxuiose meriusti. Ignorat ꝓfecto
paterii doloris estus quisquis sola¬
ciĩ putat. ut de languente filio que¬
rat᷑ ut moribus mentiq maledicat
liberis ille qui morit᷑. Michi uero fri¬
teor hiic aliqua languente filio ue¬
nisse solacia qui uixit infelix quẽ¬
admodũ noluit ꝙ fuit hilaris ac
leta breuis etas. Erede iuuenis et
ꝓ te maluissem ut luxuriosus esses.
Uni tu tꝑi cui tu dolori rigorẽ ultio¬
nis. frontẽ castigantis ĩuingis. Im¬
pacientissima res ẽ ꝑdere filiũ. cui
indearis irasci. Corruptũ me p̃cibͤ
putatis. ambituq lacrimarũ. Hoc
uncit eger. qd̾ nõ rogabat. .Issidebã

Expanded text:
plexus daturus erexit, nec usque in plexus daturus erexit, nec usque in cervices meas spiritu iam deficiente perlatas in suum miser iterum cubile deiecit. totus ille circa nos carceris populus obticuit, et, ne colloquiis nostris terribilis catenarum stridor obstreperet, lassatos artus in sua tenuere patientia. ego serius, gravis hinc, si videtur, incipiam: 'luxuriose, meruisti'? ignorat profecto paterni doloris aestus, quisquis solacium putat, ut de languente filio queratur, ut moribus mentique maledicat. liberis ille, qui moritur. mihi vero fateor hinc aliqua languente filio venisse solacia, quod vixit infelix quemadmodum voluit, quod fuit hilaris ac laeta brevis aetas. crede, iuvenis: et pro te iam maluissem, ut luxuriosus esses, cui tu tempori, cui dolori rigorem ultionis, frontem castigantis iniungis! impatientissima res est perdere filium, cui videaris irasci. corruptum me precibus putatis ambituque lacrimarum? hoc vicit aeger, quod non rogabat. assidebam
Abbreviated transcription (Latin):
equata condicio. Eger qui tantũ¬
dem ẽ piratis. plus ẽ pat᷑ uelis
tñ nolis infelix senectus fatendũ
est qd mento qui sũma pietate
factũ est ꝙͣ difficile fecerimꝰ. Que
tũc mͥ cogitationes quis tꝑis illiꝰ
animꝰ fuit cũ inter duos liberos
interta miser electione discurrerẽ.
hũc diucius osculabar. illũ ꝓutabã
desꝑacione moriturũ. Iacrimas ad
langeientẽ genitus q transtule¬
ram et tu mͣ uidebaris futurus e¬
ger. Quociens cathenas tuas
soluturus ĩuasi sed m̃ cõmenda¬
bat relictũ ꝙ te p̃tulissẽ. Qd̾ fre¬
quẽter iam laxata misero unitu¬
la rursus ĩposu dũ m tua poaus
sanitas placet. Dissi mulare nõ
possum condicionis illius secretas
difficultates. Redimi debebat eger
ego te nolebã. Ponere uos iud̾ nelut
in illa necessitatis me p̃sencia uolo.
Ecte infelix ad p̾mũ aspectũ prĩs to¬
natus assurgere. illas pallentes
sordibꝰ manus paululũ tanꝙͣ am¬

Expanded text:
aequata condicio. aeger, qui tantunaequata condicio. aeger, qui tantundem est piratis, plus est patri. velis tamen nolis, infelix senectus, fatendum est quod merito, quod summa pietate factum est, quam difficile fecerimus. quae tunc mihi cogitationes, quis temporis illius animus fuit, cum inter duos liberos incerta miser electione discurrerem! hunc diutius osculabar; illum putabam desperatione moriturum. lacrimas ad languentem gemitusque transtuleram: et tu mihi videbaris futurus aeger. quotiens catenas tuas soluturus invasi! sed mihi commendabat relictum quod in te praetulissem. quam frequenter iam laxata misero vincula rursus imposui, dum mihi tua potius sanitas placet! dissimulare non possum condicionis illius secretas difficultates: redimi debebat aeger, ego te volebam. Ponere vos, iudices, velut in illa necessitatis meae praesentia volo. ecce infelix ad primum aspectum patris conatus assurgere illas squalentes sordibus manus paululum tamquam am
Abbreviated transcription (Latin):
tes. ut redimat᷑. Sed nõ est q̃so
ienis qd̾ hic patroamũ de tã
calamitosa pietate concipiã. ut
dicã uicturũ putami. Sxaggero
qnĩmo iuidiã ominus mei rede¬
mi fateor illũ qui dilaciones qui
moras ferre nõ poterat in quo mͣ
pirata uendebat brema oscula.
pancos dies. Si me hercule ut̾q
fuisset eger illũ redemissẽ qui prior
languere cepisset. Si duoꝰ pariter
nanfragia raperent illi porrigerẽ
manũ quẽ iam mẽbroꝵ conten¬
none lassatũ fluctus hauriret.
Si uulneribꝰ confectos remisisset
acies ꝓꝑanciis ei claud̾rm pla¬
gas ꝑ quẽ aĩam largior sanguiᷤ
egereret. Ignoscite dii pariter at¬
q hoĩes. nõ possũ de liberis non
possũ eligere de miseris. Gratias
qnĩmo fortune grãs ago qd adhͨ
eger sentit intelligit. Alioqͥn cada¬
uer acceperã et p̃cia duoꝵ ꝓ fune¬
ie tantũ supremisq ꝑsolueram
Nescis ꝙͣtũ pudori ꝙͣtũ adiciat
affectibus meis. intertam ĩpares

Expanded text:
tes, ut redimatur, sed non est, quaeso, tes, ut redimatur, sed non est, quaeso, iuvenis, quod hoc patrocinium de tam calamitosa pietate concipiam, ut dicam: victurum putavi. exaggero quin immo invidiam criminis mei: redemi, fateor, illum, qui dilationes, qui moras ferre non poterat, in quo mihi pirata vendebat brevia oscula, paucos dies. si mehercules uterque fuisset aeger, illum redemissem, qui prior languere coepisset. si duos pariter naufragia raperent, illi porrigerem manum, quem iam membrorum contentione lassatum fluctus hauriret. si vulneribus confectos remisisset acies, properantius ei clauderem plagas, per quas animam largior sanguis egereret. ignoscite, dii pariter atque homines: non possum de liberis, possum eligere de miseris. gratias quin immo fortunae, gratias ago, quod adhuc aeger sentit, intellegit. alioquin cadaver acceperam et pretia duorum pro funere tantum supremisque persolveram. nescis. quantum pudori, quantum adiciat affectibus meis inter tam impares
Abbreviated transcription (Latin):
nis ĩterroga. cur egrui pocius ele¬
gerim. Reddi a me posse rationẽ
cur hic fecerim putas. Ego uero nõ
possem. nec si te redemissem. Qd
enĩ si rñdere mbeas orbitatẽ. cur
in exequias totos exegerat census
qͥd sibi uelit ille funebriũ longus
ordo põpaꝵ cũ suꝑ flagrantes ia¬
ceant rogos cũ ardenti nõ diuellã¬
nur ãplexu. Et ego dico. ꝓclamo.
fateor. erroris aut demẽcie furor ẽ
cũ feceris. Noc est ergo ĩquit qd̾ de
te p̃cipne queror. moriturũ m p̃
tulisti. Queso iuuenis. ne nobis
protes tantũ messe feritatis. ut il¬
lũ potuerimꝰ estimare moriturũ
Uis nͥ spẽ uicturũ filiũ. quẽ tunt
pͥmũ aspicio. cõplector egrũ. quẽ
piata nõ recusat sibi relinqui.
Di ꝑ suasionẽ prĩs ĩterroges qͥd ꝙͣ
est qd̾ miser torquet᷑. afficit᷑ nõ
langnorẽ credo sed ĩpacienciã. de¬
sideriũ. dolorẽ. Hoĩs qui apud pi¬
ratas languet. unũ remediũ pu¬

Expanded text:
nis, interroga, cur aegrum potius elenis, interroga, cur aegrum potius elegerim, reddi a me posse rationem, cur hoc fecerim, putas? ego vero non possem, nec si te redemissem. quid enim, si respondere iubeas orbitatem, cur in exequias totos egerat census, quid sibi velit ille funebrium longus ordo pomparum, cur super flagrantes iaceant rogos, cur ardenti non divellantur amplexu? et ego dico, proclamo, fateor: error istud, dementiae furor est, cum feceris. 'hoc est ergo,' inquit, 'quod de te praecipue queror: moriturum mihi praetulisti.' quaeso, iuvenis, ne nobis putes tantum inesse feritatis, ut illum potuerimus aestimare moriturum. vis non sperem victurum filium, quem tunc primum aspicio, complector aegrum, quem pirata non recusat sibi relinqui? si persuasionem patris interroges, quicquid est, quod miser torquetur, afficitur, non languorem credo, sed impatientiam, desiderium, dolorem. hominis, qui apud piratas languet, unum remedium pu
Abbreviated transcription (Latin):
pyrata captim̃. Et quus tenuata
de nexibꝰ mẽbra labant᷑ rursus ĩ
modũ stringentiũ tenent q̃ nullo
suspensa uisi uelut iucto hoĩe sede¬
runt. Qualis erat ille sub ferro.
cuiꝰ exangues manus iuxx lema
uelamẽta transferrent. Quis int̾
cõploraciones gemuitus q somnꝰ
quẽ iux silencia sollicita prestarent
Ad que colloquia tristicia respira¬
ret. Andiqz pares similesqz mise¬
ri et ueteribꝰ captis adiectus co¬
tidie nouus aliquis ĩpaciens. Cõ¬
para siiidetur huic egio captum¬
tatem tantũ tuã. Tuquerens qͥd
cibos pyrata nõ p̃stet ille remituit
oblatos. Te nuda humoꝰ mdũ cuo¬
bile fuangit ille ad singulos ardẽ¬
tis corꝑis motus in sua sũpͣ uii¬
cla uer̃satur. Et quocũq mẽbra
lassata dolore transtulerit in sup¬
pliciã redit renonata pacientia
Breuiter seussimi languoris de¬
firuenda mensura ẽ. Non p̃t exe
illo sanari. nec quẽ redement pat̾
Insta nũc si indet᷑ ac subinde iue¬

Expanded text:
pirata captivum, et quamvis tenuata pirata captivum, et quamvis tenuata de nexibus membra labantur, rursus in modum stringentium tenent, quae nullo suspensa nisu velut victo homine sederunt. qualis erat ille sub ferro, cuius exsangues manus vix levia velamenta transferrent? quis inter complorationes gemitusque somnus, quem vix silentia sollicita praestarent? ad quae colloquia tristitia respiraret? undique pares similesque miseri, et veteribus capitivis adiectus cotidie novus aliquis impatiens. compara, si videtur, huic aegro captivitatem tantum tuam: tu quereris, quod cibos pirata non praestet; ille remittit oblatos. te nuda humus, nudum cubile frangit; ille ad singulos ardentis corporis motus vi sua supra vincla versatur, et quocumque membra lassata dolore transtulerit, in supplicium redit renovata patientia. breviter saevissimi languoris definienda mensura est: non potest ex illo sanari nec quem redemerit pater. Insta nunc, si videtur, ac subinde, iuve
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpinquosq languentẽ. O carcer
o morbi quẽ uos nõ facitis egrum
Et nõ ille carcer quẽ seueritas legñ.
quẽ potestatũ iusticia cõmenta est
Non possunt hũam metus hũana¬
rũ cogitacionũ ingenia satis habũ¬
deqz conciꝑe que iudi. Iacet sub mi¬
mense rupis abrupto tristis et ultͣ
mersus pyratias artibtis specus ꝙ̃
tota circũsusi uastitas maris et uñ¬
diq minantibꝰ scopulis illisa tem¬
pestus terrore ruiture molis eu̾be¬
iat. Norrent cũcta crucibꝰ squalẽt
arcõiecta naufragiis. nullus nisi
in supplicia mortes q ꝓspectus et
ad infeliciũ captuoꝵ metũ p̃mis¬
sus de simili exitu dolor. Spũs so¬
lus intus. quẽ innotoꝵ trahunt
reddũtq gemutus. quẽ tot contule¬
re languentes. Hoc erat ubi iace¬
bat eger. illud tot annorũ ex quo
cepit punta grassari. idẽ cubile.
Corpus qd̾ granaret᷑ ad assidentiũ
sedulas manus iacet inter uincula
quibꝰ instanxerat adhuc recentẽ

Expanded text:
propinquosque languentem. o carcer, propinquosque languentem. o carcer, o morbi, quem vos non conficitis aegrum? et non ille carcer, quem severitas legum, quem potestatum iustitia commenta est. non possunt humani metus, humanarum cogitationum ingenia satis habundeque concipere quae vidi. iacet sub immensae rupis abrupto tristis et ultramersus piraticis artibus specus, quem tota circumfusi vastitas maris et undique minantibus scopulis illisa tempestas terrore ruiturae molis everberat. Horrent cuncta crucibus, squalent circumiecta naufragiis, nullus nisi in supplicia mortesque prospectus, et ad infelicium captivorum metum praemissus de simili exitu dolor. spiritus solus intus, quem vinctorum trahunt redduntque gemitus, quem tot contulere languentes. hoc erat, ubi iacebat aeger, illud tot annorum, ex quo coepit pirata grassari, idem cubile. corpus, quod gravaretur assidentium sedulas manus, iacet inter vincula, quibus instrinxerat adhuc recentem
Abbreviated transcription (Latin):
gat licet inauꝰ seua captiuitas ꝓfun¬
da carceris nocte mẽbra claudantur
dat̾ tñ colludere cathenis artus ex¬
trahere nexibus. Et ht̃ aliqd eqͣmini-¬
tatis cũ pena sua posse rixari Deui¬
unt regna tormentis bella uulneribꝰ
ẜ leuius affia  quicq̃d uiribꝰ feras. Et
cũ in plenũ adhuc sanguinẽ adu̾sa
ceciderũt repugnantis roboris colluc¬
tatione uincũt᷑ Nuos cruciat᷑ eꝑes
quẽ dolorẽ cũ penitus iusõibꝰ m̃nussa
tabes cotidic aliquid ex hoĩe p̃mltit
in mortẽ cũ cibos. haustus et oĩa blã¬
dimenta uite famies fastidit et poscit
desiderare assidenciũ officia. dehinc
ferre nõ posse. grauari quos appetie¬
ris altactus. ꝑ totũ cubile corpus ue-¬
lut super ardentes exagitare flãmas :
Iux fatigatis lummibꝰ grauis. uox
sola de genutu. Cũ ex duobꝰ captiuis
languet alter una ẽ me quatitas pa¬
tris eligere sanũ. Etuli iud̾ usq ad¬
huc ĩpenatibus suis urcta parentes

Expanded text:
gat licet manus saeva captivitas, profungat licet manus saeva captivitas, profunda carceris nocte membra claudantur, datur tamen collidere catenas, artus extrahere nexibus, et habet aliquid aequanimitatis cum poena sua posse rixari. saeviunt regna tormentis, bella vulneribus, sed levius adficit quicquid viribus feras, et, cum in plenum adhuc sanguinem adversa ceciderunt, repugnantis roboris colluctatione vincuntur. quos cruciatus compares, quem dolorem, cum penitus visceribus immissa tabes cotidie aliquid ex homine praemittit in mortem, cum cibos, haustus et omnia blandimenta vitae fames fastidit et poscit? desiderare assidentium officia, dehinc ferre non posse; gravari quos appetieris attactus; per totum cubile corpus velut super ardentes exagitare flammas; lux fatigatis luminibus gravis, vox sola de gemitu. cum ex duobus capitivis languet alter, una est inaequalitas patris eligere sanum. Retuli, iudices, usque adhuc in penatibus suis, iuxta parentes
Abbreviated transcription (Latin):
fuisse credis ut iuxta moriturũ tu red¬
d̾eris et honunes eius ĩmanitatis ut
possent liberos cũ p̃partiri pattrent᷑
eũ sibi ⁊amqui quẽ ꝑiturũ cx l proba¬
bant ꝙ illũ pã nõ cligibat : Tempta¬
ta ẽ msera pictas et placuit hoc quo¬
q addi calamutatibꝰ nrĩs ut oucrarer
pudore editionis partes nõ mm̃itis. Cũ
in eꝑatione sam eger offert̾ ideo po¬
nnitur ut eligat᷑. Duꝑ e nͥ fallor iud̃
ut cum sibi prelatũ fiẽm querat᷑ esti¬
nictis ut tũc magis debuerit pictas
nr̃a succurrere Est qͥdẽ iud̃ humane
infirtatis ista natura ut ex oĩbus
accidentibꝰ gͣuissimũ putet quisq ꝙ
patit᷑. Et cumi aliena cogitationibus
nr̃o dolore tractent᷑ necc̃e ẽ apud ĩpa-¬
tienciã suã uł minora p̃ualeant lan¬
guor ẽ tñ languor cu merito cesserint
tũcte calamitates in cuiꝰ eꝑ atioẽ ⁊so¬
lari se põt genus om̃e miseroꝵ Dtrin¬

Expanded text:
fuisse credis, ut iuxta moriturum tu redfuisse credis, ut iuxta moriturum tu reddereris, et homines eius immanitatis, ut possent liberos cum patre partiri, paterentur eum sibi relinqui, quem periturum ex hoc probabant, quod illum pater non eligebat? temptata est misera pietas, et placuit hoc quoque addi calamitatibus nostris, ut onerarer pudore condicionis partes non habentis. cum in comparatione sani aeger offertur, ideo ponitur, ut eligatur. Superest, nisi fallor, iudices, ut, cum sibi praelatum fratrem queratur, aestimetis, utri tunc magis debuerit pietas nostra succurrere. est quidem, iudices, humanae infirmitatis ista natura, ut ex omnibus accidentibus gravissimum putet quisque quod patitur; et, cum aliena cogitationibus, nostra dolore tractentur, necesse est apud impatientiam suam vel minora praevaleant. languor est tamen, languor, cui merito cesserint cunctae calamitates, in cuius comparatione consolari se potest genus omne miserorum. strin
Abbreviated transcription (Latin):
ualuit gratia calamitatis nõ frem̃
Consiliũ hͦ putas fuisse prĩs : fortu¬
ne est qua capti pariter estis qͣ decu¬
buit alter. qͣ non eualuit redemptꝰ
Cum ꝓpt duos uenerimt ꝙ in alte¬
pondete nc si uiderer luxuriosus ꝑ¬
ditus fuit. Parcamiꝰ queso menio¬
ue reuereamur sup̃mia aueris peni-¬
demi. Nõ hñt ꝓfecto nõ hñt discri¬
mẽ liberi nͥ de calamitate et inter
homines quos natura pictatis eqͣ¬
uit differentiã ũ de dolore nõ expli-¬
ces. Nõ cum usu ñc ur̃o nõ cũ moribꝰ
lo quor. Ille anlielat illius sũt las¬
sa suspiria ad illum serius ueui Cx-¬
iogitasti rursus fortua qd suꝑcrẽs¬
ceret caritati ꝙ poss sacris nõibꝰ ac¬
cedere. Hĩc solus maior affectꝰ ẽ ꝙ
filios amare filii misereri. Me quidẽ
iud̃si qs int̾roget editio illa nõ fuit
uera non simpche habuitq pyrati¬
ce feritatis ingeniũ. Egrũ inͥ nonli¬
cuit retinquere licuit eligere. dn fas

Expanded text:
valuit gratia calamitatis, non fratrvaluit gratia calamitatis, non fratrconsilium hoc putas fuisse patris? fortunae est, qua capti pariter estis, qua decubuit alter, qua non convaluit redemptus. cum propter duos venerim, quod altepondete nunc, si videtur: 'luxuriosus, perditus fuit.' parcamus, quaeso, memoriae, revereamur suprema cineris; paenidemi. non habent profecto, non habent discrimen liberi nisi de calamitate, et inter homines, quos natura pietatis aequavit, differentiam nisi de dolore non explices. non cum usu nunc vestro, non cum moribus loquor: ille anhelat, illius sunt lassa suspiria, ad illum serius veni. excogitasti rursus, fortuna, quod supercresceret caritati, quod posset sacris nominibus accedere; hic solus maior affectus est quam filios amare: filii misereri. Me quidem, iudices, si quis interroget, condicio illa non fuit vera, non simplex, habuitque piraticae feritatis ingenium: aegrum mihi non licuit relinquere, licuit eligere. an fas
Abbreviated transcription (Latin):
res ne ꝯtenderet et ego ꝓclamabo.
uicisses. S uentũ ẽ illuc uͥ nõ probi¬
tas nõ mores estimant̾ et de corꝑib
sola taxatio ẽ. Unde tristes tolera¬
ret casus ferret sordes iuinculoꝵ py
raticã famẽ. uiuenis quẽ torquore
solebat nr̃a frugalitas : Unde ut
in illa solitudine carceris duret a¬
tatus : Expecta tu quẽ decct hones¬
ta patiencia laudabilis labor qͣt
difficultatiũ reddis ip̃e rõnẽ. Tu dif¬
ferris luxuriosus redimut᷑. Qd ais:
Pretuli illũ de qͦ soli t̾ querebar quẽ
cũ uellẽ castigare. reprehendere te so¬
lebam laudare mirari. Exaggera
ꝗtũ uoles uitia frĩs luxuriosũ ꝑditũ
uoca dũ scias te sic magis probare
nõ animũ fuisse prĩs ẜ decalamita¬
te rõnẽ. Ille ctigit qͥ recipit añ meli¬
orem. d parte queso uiuenis ad¬
uersor interp̃tationi. Nõ qt dectio
alterũ recipere cuĩ preciũ attuleris du
teruties fecõ affectus ẽ quo duos a¬
mo. Et hõ apud quẽ filius sola pre¬

Expanded text:
res, et ego proclamabo: vicisses. sed ventum est illuc, ubi non probitas, non mores aestimantur, et de corporibus sola taxatio est. unde tristes toleraret casus, ferret sordes vinculorum, piraticam famem iuvenis, quem torquere solebat nostra frugalitas? unde et in illa solitudine carceris duraret atatus? expecta tu, quem decet honesta patientia, laudabilis labor, qui tibi difficultatium reddis ipse rationem. tu differris, luxuriosus relinquitur. Quid ais? praetuli illum, de quo soli tibi querebar, quem cum vellem castigare, reprehendere, te solebam laudare, mirari? exaggera, quantum voles, vitia fratris, luxuriosum, perditum voca, dum scias te sic magis probare non animum fuisse patris, sed de calamitate rationem. ille eligit, qui recipit ante meliorem. sed parce, quaeso, iuvenis, adversorum interpretationi. non est electio alterum recipere, cum pretium attuleris duoterutro fecero, affectus est, quo duos amo, et homo, apud quem filius sola prae
Abbreviated transcription (Latin):
est diuersitatẽ nr̃am uenire de moribꝰ
liberoꝵ: Nõ inuenias asꝑũ prẽm. nͥ iã
peccãtis ctatis Qd ais: Rigidus ĩ¬
ntͦ sũ. iõ pasce tantũ. pasce. Nõ ul¬
tra malo: pro reuerencia noĩs nr̃i
Quicqͥd prestatis. inuiti et cũ aliter
pr̃ quẽ queris ĩdignũ: acciꝑe mͥ uidẽtꝰ

Expanded text:
est diversitatem nostram venire de moribus est diversitatem nostram venire de moribus liberorum, non invenias asperum patrem nisi iam peccantis aetatis. quid ais? rigidus, immitis sum? ideo pasce tantum, pasce, non ultra. malo pro reverentia nominis nostri quicquid praestatis inviti, et cum alitur pater, quem quereris indignum, accipere
Abbreviated transcription (Latin):
ctas. natura sangius accipiãt cotidie tã¬
ꝙͣ anucicie nexum. Et nͥ uos ꝓmerue¬
rimꝰ obsequiis. adulatiõe. patientia :
Natales ortus et pignora pͥma ꝑierũt
Si uultis iudices. ut hnic noĩ salua sit
in oĩ ꝑsonaꝵ diuersitate ueneratio: bo¬
nũ prẽm filius alat. lox malũ: Nõ faci¬
am hãc itrũ n nature nõ faciã ⁊tume¬
liam legi: ut excusẽ uł pessimũ pr̃em ut
sacro noĩ tẽptem grãm petẽ de uenia
Sim licet crudelis ac seuus: filiũ tñ diu¬
tius amaui. Uauserii pat̾nos pena¬
tes de testamento. de spe successioris ex¬
pułim onerauerim iuncuł manꝰ. feda¬
iͣͣt membra uerberibꝰ ꝑ solui gr̃a non
potest. nͨ malo pr̃ĩ dłdrogãs ĩpotẽs siue¬
sum nolo cotidie mercri qcquid inͥ debe¬
ri cepit pͥmo dic facił mitis ĩdulgens :
uocabula sũt ista minoris affectus:
Propt̾ ħ alentur amcus: pasc̾et᷑ extͣ¬
dũ aliud sumus: Et iñ manifestũ

Expanded text:
etas, natura, sanguis accipiant cotidie tametas, natura, sanguis accipiant cotidie tamquam amicitiae nexum, et, nisi vos promeruerimus obsequiis, adulatione, patientia, natales ortus et pignora prima perierunt? Si vultis, iudices, ut huic nomini salva sit in omni personarum diversitate veneratio: bonum patrem filius alat, lex malum. non faciam hanc rerum naturae, non faciam contumeliam legi, ut excusem vel pessimum patrem, ut sacro nomini temptem gratiam petere de venia. sim licet crudelis ac saevus, filium tamen diutius amavi. clauserim paternos penates, de testamento, de spe successionis expulerim, oneraverim vinculis manus, foedaverim membra verberibus; persolvi gratia non potest nec malo patri. arrogans, impotens sum? nolo cotidie mereri, quicquid mihi deberi coepit primo die. 'facilis, mitis, indulgens' vocabula sunt ista minoris affectus; propter haec aleretur amicus, pasceretur extrrdum aliud sumus, et, unde manifestum
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ beneficiũ ꝙ pasatis: ẜ ẽ facnus ꝙne¬
gatis: liberi parentes alant. Pudit
sacror nominũ pudet religioĩs humane
Hoc gͦ lex crit: Quid ĩprecer hõi qͥ pri¬
us fec ut pietate iuuarem᷑: Liberi parẽ¬
tes alat: Dcrudele fim̃i. D nũꝙͣ istior fa¬
mes: ita pascit ille qͥ cogit᷑. Nõ menus¬
ti in qͥd acciꝑe: Discede pietas quiesce
Paulisꝑ infumitas remuneranda sit
Poͥmũ lex seuerssima ẽ: ut fortius ali¬
mota poscant᷑: Pdideĩt pulchritudi¬
nẽ sc̃tatẽq nature: qͥ putãt ilł paren¬
tibus iura sucturrcre quibꝰ apud liberos
saluã ẽ demutua caritate reuerentia:
Collisis prospexe̾ pignoribꝰ : et ĩt̾ tam
uencrabiles affectus. lͦ quoq dignũ ꝓ¬
iudencia fuit. ut aliqͥd et odia prestarẽt¬
. Quereris irasc̃is et iõ iubis. Expectã¬
dũ ẽ iudelicet. ut liberoꝵ parẽtẽq cõcor¬
diã ꝑferant̾ totius merita uita: ut et pi¬

Expanded text:
est beneficium quod pascitis, sed est facinus quod neest beneficium quod pascitis, sed est facinus quod negatis. Liberi parentes alant. pudet sacrorum nominum, pudet religionis humanae: hoc ergo lex erit? quid imprecer homini, qui primus fecit, ut pietatem iuberemus! liberi parentes alant. o crudele factum, o numquam tristior fames! ita pascit ille, qui cogitur? 'non meruisti,' inquit, 'accipere.' discede, pietas, quiesce paulisper, infirmitas. ~remuneranda sit. primum lex severissima est, ut fortius alimenta poscantur. perdiderunt pulchritudinem sanctitatemque naturae, qui putant illis parentibus iura succurrere, quibus apud liberos salva est de mutua caritate reverentia; collisis prospexere pignoribus, et inter tam venerabiles affectus hoc quoque dignum providentia fuit, ut aliquid et odia praestarent. quereris, irasceris, et ideo iuberis. expectandum est videlicet, ut liberorum parentumque concordiam perferant totius merita vitae, et ut pi
Abbreviated transcription (Latin):
litatis artifex deus in cõmune succurre¬
re et ꝑ mutuas auxilioꝵ uces mnaltero
quẽq ꝙ pro se timeret asserrere. Nõdũ
hoc caritas ẽnͤ ꝑsonis ĩpensa reueren¬
tia. ẜ similiũ accidentiũ puidi metus
et emumiũ fortuitoꝵ religiosꝰ horror.
In aliena fame. sui quisꝙ miscret᷑.
Sic cibos obsidio patit᷑ sic mopiã parit᷑
nauigantiũ frequẽt̃ unius alimenta
pauerũt. Huic et ille uenit affectus ꝙ
ignotis cad aueribꝰ humũ gerimꝰ et ĩ¬
sepultũ ꝙ libit corpus nulla festinati¬
o tã rapida tñscurrit. ut nõ ꝗtulocũq
ueneret̾ aggestu. Parentibꝰ uero libe¬
ri nõ prestatis alimenta: ẜ redditis.
tot infancie tot puericie sũptibꝰ tã ua¬
riis łabstinentissime iuuentutis ĩpẽ
et uita nr̃a deꝑderet iterũ ꝙ ex illa ꝙͣ
traxistis aĩa portio breius in suũ redi¬
re auctorẽ: Uultis sare ꝗͣtus noi nr̃o de¬
beatur affectus quãta uencratio. Nõ

Expanded text:
litatis artifex deus in commune succurrelitatis artifex deus in commune succurrere et per mutuas auxiliorum vices in altero quemque, quod pro se timeret, asserere. nondum hoc caritas est, nec personis impensa reverentia, sed similium accidentium providi metus et communium fortuitorum religiosus horror. in aliena fame sui quisque miseretur. sic cibos obsidio partitur, sic inopiam pariter navigantium frequenter unius alimenta paverunt. hinc et ille venit affectus, quod ignotis cadaveribus humum ingerimus, et insepultum quodlibet corpus nulla festinatio tam rapida transcurrit, ut non quantulocumque veneretur aggestu. Parentibus vero liberi non praestatis alimenta, sed redditis. tot infantiae, tot pueritiae sumptibus, tam variiset vita vestra dependeret, iterumque ex illa, quam traxistis, anima portio brevis in suum rediret auctorem. vultis scire, quantus nomini nostro debeatur affectus, quanta veneratio? non
Abbreviated transcription (Latin):
illius ꝓuidentiã nichil me fattor fecis¬
se esitio. Potest tũ utusq iuuenis exi¬
tus necessitatibꝰ meis assiguare rõnẽ
Periit quẽ redemi reuersꝰ ẽ quẽ reliqͥ
Inuenisse te putas iuuenis prẽm. ci¬
bos et almmenta poscentẽ: Nuerebã
pretiũ tiũ. testor demcntiã mitissime
nuitatis. He p̃ces. ħ rogantis ambi¬
tus fuit miseremini date stipes indul¬
gete eferte. Repetendus ẽ ille. qͥ redimu
maluit frẽm. Se et hac te decebat reu̾¬
sũs proclamare uoce. Euge uultus pat᷑ ad¬
tolle t̾sticiã iundicati de seuissnus pre-¬
donibus sumꝰ. duos redemisti. DNimien¬
to posco poterã ñ adicẽ filiũ p̃r ẜ mendi¬
tus hoĩem s iuiuenẽ senex. Qiuis enĩ ma¬
gis ex ipĩs rerũ nature sacris uenerandis¬
q p̃mordiis descendit affectus: Quid etiã
et int̾ liberos ac parentes tam emune.
tã publicũ ꝙͣ ut alicuiꝰ famẽ proxinuis
quisq depellat: Doluit nos ille morta¬

Expanded text:
illius providentiam; nihil me fateor fecisillius providentiam; nihil me fateor fecisse consilio. potest tamen utriusque iuvenis exitus necessitatibus meis adsignare rationem: periit quem redemi, reversus est quem reliqui. Invenisse te putas, iuvenis, patrem cibos et alimenta poscentem? quaerebam pretium tuum. testor clementiam mitissimae civitatis: hae preces, hic rogantis ambitus fuit: 'miseremini, date stipes, indulgete, conferte! repetendus est ille, qui redimi maluit fratrem.' sed et hac te decebat reversum proclamare voce: 'erige vultus, pater, attolle tristitiam: vindicati de saevissimis praedonibus sumus; duos redemisti'. Alimenta posco -- poteram non adicere filium pater, sed mendicus hominem, sed iuvenem senex. quis enim magis ex ipsis rerum naturae sacris venerandisque primordiis descendit affectus? quid etiam non inter liberos ac parentes tam commune, tam publicum, quam ut alicuius famem proximus quisque depellat? voluit nos ille morta
Abbreviated transcription (Latin):
um redẽptionis. ñ leticia p̃lata nõ hor¬
tantis erex̃ prĩs amplexꝰ. Si eẽt in re¬
bus humanis ulla clementia. meruerã
etiãde pyratis ut mͥ duo redderent᷑ Uter
latus. are infelicẽ ꝙ bonã habeo tãm
Uxplicuit iusticiã ꝯꝑatioĩs qͥ decessit eti¬
ã redẽptus et in ꝑituro filio nch̃. aliud
cdectũ ẽ. In qͦ fui miser fame ꝑiculo. fi¬
lius m̃s languore defuctus ẽ tñ pr̃
occiderat egrũ si reliquisẜ. Uideram
continuo iud̃ in cartere illo. ꝙͣtũ pro¬
nutteret constancia hoĩs. quẽ nõ cap¬
tiuitas nõ expectatio prĩs nõ frĩs fre¬
giss infirmitas. Nec mmito cũcta de
fortissimo iuuene sꝑaui. si fusẜ ad õs
conatꝰ explicato languente liberior.
Tandẽ miseros fortuna respexit et pu¬
to etͣ p̃donũ ⁊mĩta feritatẽ. ip̃a esen¬
sit ut nob̾ quẽ negauerant nͥ abstu¬
lissent. Nõ quidẽ mͥ uid̾ arrogo tpr̃is

Expanded text:
um redemptionis, non laetitia praelati, non horum redemptionis, non laetitia praelati, non hortantis erexit patris amplexus. si esset in rebus humanis ulla clementia, merueram etiam de piratis, ut mihi duo redderentur. Utiaelatus! me infelicem, quod bonam habeo causam! explicuit iustitiam comparationis, qui decessit etiam redemptus, et in perituro filio nihil aliud electum est. in quo fui miser famae periculo! filius meus languore defunctus est; tamen pater occiderat aegrum, si reliquisset. videram continuo, iudices, in carcere illo, quantum promitteret constantia hominis, quem non captivitas, non expectatio patris, non fratris fregisset infirmitas, nec inmerito cuncta de fortissimo iuvene speravi, si fuisset ad omnes conatus explicato languente liberior. tandem miseros fortuna respexit, et, puto, contra praedonum commota feritatem ipsa consensit, ut nobis quem negaverant, non abstulissent. non quidem mihi, iudices, arrogo temporis
Abbreviated transcription (Latin):
posse redimi. Demide ut h t̾stius. ut
difficilius ẽẽt redditurũ se dix̃ utrum
maliussẽ. Bides iuuenis ꝙͣtũ picta¬
ti mee testimoniũ reddident ip̃a cru¬
tis certũ habeo uid̾. ut tst̃issime necessi¬
tatis positus abrupto. ad aꝵ contnu¬
o proꝑauerĩ. Qͥs nõ putet audita cõ¬
dicione me statĩ iũcula detraxisse lan¬
guenti: Oderit is licet efessionẽ me¬
am daliberaui. Tcnuit inter illos ĩ ox¬
plicabiles doloris estus. ꝙ longũ pne¬
iubꝰ filii nũꝙͣ satis exiusabo esciencie
mee nõ statim ii ille deficiens unicus
fuit. Dissinuiles licet orbitas. ego mͣ
plimimũ morbis plurimũ udeor ad¬
iecisse languori cũctatioĩs mora et sẽ¬
sit infelix qͥd inelectioĩs huiꝰ necessita¬
te fueri nentro languente facturꝰ. Tã¬
dem ꝙ solũ habebat ambitus genꝰ
desꝑatiõe p̃ualuit. Accepi fateor illũ
qui solutus ꝙͦ ñ seq̃bat᷑ quẽ nõ gaudi¬

Expanded text:
posse redimi, deinde, ut hoc tristius, ut posse redimi, deinde, ut hoc tristius, ut difficilius esset, redditurum se dixit, utrum maluissem. vides, iuvenis, quamtum pietati meae testimonium reddiderit ipsa crutis, certum habeo, iudices, ut in tristissimae necessitatis positus abrupto ad aegrum continuo properaverim. quis non putet audita condicione vincula me statim detraxisse languenti? oderitis licet confessionem meam, deliberavi. tenuit inter illos inexplicabiles doloris aestus, quam longunibus filii, numquam satis excusabo conscientiae meae, non statim mihi ille deficiens unicus fuit. dissimules licet, orbitas, ego mihi plurimum morbis, plurimum videor adiecisse languori cunctationis mora, et sensit infelix, quid in electionis huius necessitate fuerim neutro languente facturus. tandem, quod solum habebat ambitus genus, desperatione praevaluit: accepi, fateor, illum, qui solutus quoque non sequebatur, quem non gaudi
Abbreviated transcription (Latin):
potentissime iuenis tu queso respõ¬
de qd aliud face̾ debuerit p̃r duos re¬
dẽpturus: Cũctas facultates in p̃tia
collegi rus. seruulos. penates. et oĩa
utilior a proꝑantibꝰ festinatiõe ꝑden¬
tis ad dixi et ultra ꝙͣ nõ potest excogi¬
tare sũmus affectus nichil senectuti me¬
e. nichil dubns casibꝰ proch incõsulta
pictas. nichil neq illi rescruaui quẽ
redemissẽ. Quãtũ iudices ad piratas
tulerĩ sare potestis ex hac fame. fueĩt
p̃cium licet exignũ parũq dũ totũ
fingite quãlibei diuitẽ. quãlibet
pauꝑem prẽm. nemo ũꝙͣ plus ꝓtibe¬
ris dedit ꝙͣ qͥ sibi nichil reliquit. D¬
trũ ne ig iudices nemo mortaliũ ht̃ p̃¬
ciũ plurimũ liberoꝵ. dh piratice ferita¬
tis ingeniũ ẽ incaptiuoꝵ taxatione so¬
los estimare redimentes: Dii ñnor¬
tales arrogans me pirata quã suꝑb
excepit. Parũ inquit attulisti senex
ip̃e pocius clegit: Seuus et hũani
doloris artifex. negauit ame duos

Expanded text:
potentissime iuvenis, tu, quaeso, responde, quid aliud facere debuerit pater duos redempturus. cunctas facultates in pretia collegi; rus, servulos, penates et omnia viliora properantius, festinatione perdentis addixi, et, ultra quam non potest excogitare summus adfectus, nihil senectuti meae, nihil dubiis casibus pro inconsulta pietas! nihil neque illis reservavi, quos redemissem. quantum, iudices, ad piratas tulerim, scire potestis ex hac fame: fuerit pretium licet exiguum parvumque, dum totum. fingite quamlibet divitem, quamlibet pauperem patrem: nemo umquam plus pro liberis dedit, quam qui sibi nihil reliquit. Utrumne igitur, iudices, nemo mortalium habet pretium plurium liberorum, an piraticae feritatis ingenium est in captivorum taxatione solos aestimare redimentes? dii immortales, quam arrogans me pirata, quam superbus excepit! 'parum,' inquit, 'attulisti, senex; ipse potius elegit? saevus et humani doloris artifex negavit a me duos
Abbreviated transcription (Latin):
luui. fateret hoc p̃r qui redimere no¬
luisset. ilge nũt uiuacissima senet¬
tus redeamus ad preces ꝙ solum
ius paterne pietatis agnoscit. hic
quoq rogemus. Ergo te iuuenis
illes meõs de quibus nũc quereris
annos ꝑ exꝑtos tibi notosq hu¬
manoꝵ accidentiũ casus ꝑ infelicis
illius manes. cui nec ħ saltẽ cõtig̾
ut te reu̾so te pñte moreret᷑. pastẽ
nũc ꝙ te redimere uolui. pasce ꝙ
frẽm tuũ redemi. Nõ ego lassitudi¬
nem tuã posco. ñ ꝙͣ ociũ meũ. Nec
ut ip̃e seturus quietus q transigã
diẽ tuas oꝑibus manus tuũ labo¬
ribus assigno labo r cm ͫ. Iunga¬
mus mutue pietatis officia. Par
flebile par omĩbus etatibus nõibꝰ¬
q reuerendũ est nobis negocium.
cũ ciuitate mitissima. ñto libẽ¬
cius dabũt cũ iuiderint pariter .u¬
unaq miseros mutua sustenta¬
cione conexos. Et ego quid ioga¬
bo qui soleo sed in tuos sinus ppls̃

Expanded text:
lium? faceret hoc pater, qui redimere nolium? faceret hoc pater, qui redimere noluisset. Age nunc, vivacissima senectus, redeamus ad preces; quod solum ius paternae pietatis agnoscit, hic quoque rogemus. per ego te, iuvenis, illos meos, de quibus nunc quereris, annos, per expertos tibi notosque humanorum accidentium casus, per infelicis illius manes, cui nec hoc saltem contigit, ut te reverso, te praesente moreretur, pasce nunc, quod te redimere volui, pasce, quod fratrem tuum redemi. non ego lassitudinem tuam posco, numquam otium meum, nec, ut ipse securus quietusque transigam diem, tuas operibus manus, tuum laboribus assigno sudorem. iungamus mutuae pietatis officia par flebile, par omnibus aetatibus nominibusque reverendum. est. nobis negotium cum civitate mitissima. quanto libentius dabunt, cum viderint pariter unaque miseros mutua sustentatione conexos! et ego quidem rogabo, qui soleo, sed in tuos sinus populus
Abbreviated transcription (Latin):
ue longũq sup̃me pietatis exigi¬
mus officiũ. Nõ diu uiuerẽ etiã¬
si me duo pasceretis. Securus sis
breui tegemitus mei liberabunt
assidius planctibꝰ eu̾berata inta¬
lia. Quid me remittis ad turbã
Quid facis rursus om̃ĩbus grauẽ
Consũpsi fletus. demenciã auita¬
tis exhansi. Non alit pplus homi¬
nem quẽ pascere filius debet. Srd
sibi uult hec aliena calamitatibus
nris. aliena u̾tutibus tiis muenis
asꝑitas. Abstulisti mͣ maloꝵ quoq
mendicitas ẽ ex quo reuersus es
Durat in suscepto nigore iuenis et
ad mĩam nõ memoria fr̃ĩs nõ prĩs
contẽplacione deflectitur. Excla¬
maret alius hoc loco ex tua fide
dignus quidẽ eras ĩpotentissime
generis hũani. quẽ in tormenta
mea dolorẽq redeuntẽ uincla rur¬
sus ac pena carceris exciꝑet et in¬
sultes huic confessiomi licet alliga¬
re nõ possũ. Quid mͥ miseras ul¬
ciones. quid triste monstratis auxi¬

Expanded text:
ve longumque supremae pietatis exigive longumque supremae pietatis exigimus officium? non diu viverem, etiamsi me duo pasceretis. securus sis: brevi te gemitus mei liberabunt, assiduis planctibus everberata vitalia. quid me remittis ad turbam? Quid facis rursus omnibus gravem? consumpsi fletus, clementiam civitatis exhausi. non alit populus hominem, quem pascere filius debet. quid sibi vult haec aliena calamitatibus nostris, aliena virtutibus tuis, iuvenis, asperitas? abstulisti mihi malorum quoque mendicitas est, ex quo reversus es. Durat in suscepto rigore iuvenis, et ad misericordiam non memoria fratris, non patris contemplatione deflectitur. exclamaret alius hoc loco: 'lex, tuam fidem!' dignus quidem eras, impotentissime generis humani, quem in tormenta mea doloremque redeuntem vincla rursus ac poena carceris exciperet; et insultes huic confessioni licet, alligare non possum. quid mihi miseras ultiones, quid triste monstratis auxi
Abbreviated transcription (Latin):
i nacione . Alidias tñ necesse ẽ in
hac pietate uerũ. Euasisse te putas
ingiate. Dimissus es. Mea pietas
istud. mea fecit clectio. Uñ enĩ eue¬
unt qͥdqͥd ante iaptinitas tua pres¬
tare nõ potuit. Iacta ꝙͣtũ uoles
effractũ carcerẽ. ruptas cathenas.
Uis scire qͥd negligentes fecerit secu¬
duorũ. Intaligit md et ip̃e inne¬
nis ñ esse se calamitatũ nr̃aꝵ iuos¬
ticie parẽ et sit agit tãꝙͣ alere nõ
debeat. Itaq transfert in hoc de¬
fensionẽ ut posse se neget. Qd
dicitis id̾. feretis hoc dicentẽ in¬
uenẽ corꝑe atq etate robustum.
Non habes opes. sed mẽbra. sed
iuires. Nam iq ego laborẽ nec
difficiles posco conatus. Contẽtus
sum iuuenis. ut uelis sibos me
poscere putas. N umeros posco qͥbꝰ
incũbam manus quas eliso pecto¬
ri apponã. sinus in quos egeram
exhaustarũ reliquias lacrimaꝵ
ut sepelias. ut hec cũ miseri illius
mẽbris ossa cõponas. Nõ alimen¬
ta quero sed filiũ. Quidꝙͣ negra¬

Expanded text:
actum; audias tamen necesse est in hac impietate verum. evasisse te putas? ingrate, dimissus es! mea pietas istud, mea fecit electio. unde enim evenit, quicquid ante captivitas tua praestare non potuit? iacta, quantum voles, effractum carcerem, ruptas catenas; vis scire, quid neglegentes fecerit secuduorum. Intellegit, iudices, et ipse iuvenis non esse se calamitatium nostrarum iustitiae parem, et si sic agit, tamquam alere non debeat, itaque transfert in hoc defensionem, ut posse se neget. quid dicitis, iudices? feretis hoc dicentem iuvenem corpore atque aetate robustum? non habes opes, sed membra, sed vires. nam neque ego laborem nec difficiles posco conatus: contentus sum, iuvenis, ut velis. cibos me poscere putas? humeros, quibus incumbam, manus, quas eliso pectori apponam, sinus, in quos egeram exhaustarum reliquias lacrimarum, ut sepelias, ut haec cum miseri illius membris ossa conponas. non alimenta quaero, sed filium. quid, quod nec gra
Abbreviated transcription (Latin):
do. Quãtũ intelligo iud̾ filius au ꝑ¬
futurũ nõ erat ut eligerẽ h solũ fcrr̾e
nõ potest qd̾ redẽptus ẽ fr̃. Ns hãc
iud ĩpudentiã ferat : Obicit mͥ ꝙ
ullũ de liberis meis potuerĩ facere dis¬
crimẽ deinde querit᷑ ñ se potius clectũ
Et cũ frĩ p̃t̾ eiusdẽ noĩs par ac smulẽ

Expanded text:
do. Quantum intellego, iudices, filius, cui pdo. Quantum intellego, iudices, filius, cui profuturum non erat, ut non eligerem, hoc solum ferre non potest, q impudentiam ferat? obicit mihi, quod ullum de liberis meis potuerim facere discrimen, deinde queritur non se potius electum, et, cum fratri praeter eiusdem nominis par ac simile
Abbreviated transcription (Latin):
bror notabilius miseratiõe cõplectimꝰ.
Salua ẽ tũ inniu̾sitas cũ quiqd ĩ alio
cessure credit̾ in altero restituit alter af¬
filio nõ potest preferri nͥ filius. Blan¬
diar iud̃ paulisꝑ calamitatibꝰ meis et
sic agã tãꝙͣ apᵈ pyratas inuenerĩ
utrũq sanũ. dttuli sine dubio p̃ciũ
duoꝵ s utrũq p̃de nõ reddit. Offcit
electionẽ suadcte qͥd faciã. Q̾d dicis:
Ita pictas ẽ abire disced̾e irasci. scl
queri et inudiã facere pyratis:
e quare liberos iusticia desꝑationis et
ex hͦ ꝙ succurrere nõ etingit duobꝰ or¬
bitatẽ facere totã. Tu uero senectus
accipe qcͣqͣd dat̾ accipe qcqd offcitur
dũ nͦ saltem feritati lib anteꝙͣ ĩpa-¬
tirnciã tam seua decresat ĩmanitas
Iutcũ multa possunt afferre casus
tione nõ possunt. ꝑ partes uicesq ser¬
uant᷑. Et facilius ẽ diuisa subtrahe¬
re quoꝵ magnitudo laborat in soli¬

Expanded text:
brorum notabilius miseratione complectimur. brorum notabilius miseratione complectimur. salva est tamen universitas, cum, quicquid in aliquo cessare creditur, in altero restituit alter affilio non potest praeferri nisi miser filius. Blandiar, iudices, paulisper calamitatibus meis, et sic agam, tamquam apud piratas invenerim utrumque sanum. attuli sine dubio pretium duorum, sed utrumque praedo non reddit: offert electionem. suadete, quid faciam; quid dicitis? ita pietas est abire, discedere, irasci scilicet, queri et invidiam facere piratis? aequare liberos iustitia desperationis, et ex hoc, quod succurrere non contingit duobus, orbitatem facere totam! tu vero, senectus, accipe quicquid datur, accipe quicquid offertur, dum hoc saltem feritati libet, antequam inpatientia tam saeva crudescat immanitas. interim multa possunt afferre casus: tione non possunt, per partes vicesque servantur, et facilius est divisa subtrahere, quorum magnitudo laborat in soli
Abbreviated transcription (Latin):
iusceribus his trahebat ortũ. qui prẽm
uel solus ĩpleret. Pessimꝰ ẽ mortaliũ
qͥ amari frẽm suũ sine sui caritate pu¬
tat Iu custodies utrũ frequentius os-¬
culer. utium stugã magis altiore com-
tione rixa. Cũ tm̃ frẽm putes amari
magis quẽ nõ ames. Falleris inue-¬
ius. longe q te ab intellectu rerũ nature
seposuit praua ꝑfuasio qͥ putas ex pa¬
ternis affectibꝰ filio ꝑire quicqd in al¬
tero de necessitate p̃ponderat. Par est
om̃s liberos eadẽq pietas ẜ ht̃ in a¬
li quo plerũq prop̃as indulgentie cau¬
sas. Est salua karitatis equalitate
est quiddã ꝑ ꝙ tacito meritis instinc¬
tu singulos rursus tãꝙͣ unicos ameniꝰ
fecit infancia aliũ letior uultus et
blandior osculis ãplexibꝰ q fanes. Nͦs¬
dã magis fiũtas probitasq cõmendat¬
in quibusdã diligũt ĩpatienci talami¬
tates et dãna corpoꝵ debilitatesq mẽ¬

Expanded text:
visceribus his trahebat ortum, qui patrem visceribus his trahebat ortum, qui patrem vel solus impleret. pessimus est mortalium, qui amari fratrem suum sine sui caritate putat. tu custodies, utrum frequentius osculer, utrum stringam magis artiore compltione rixa; eum tantum fratrem putes amari magis, quem non ames. Falleris, iuvenis, longeque te ab intellectu rerum naturae seposuit prava persuasio, qui putas ex paternis affectibus filio perire quicquid in altero de necessitate praeponderat. par est in omnes liberos eademque pietas, sed habet in aliquo plerumque proprias indulgentiae causas, et salva caritatis aequalitate est quiddam, per quod tacito mentis instinctu singulos rursus tamquam unicos amemus: m propior fecit infantia; alium laetior vultus et blandior osculis amplexibusque facies; quosdam magis severitas probitasque commendain quibusdam diliguntur impatientius calamitates, et damna corporum debilitatesque mem
Abbreviated transcription (Latin):
pro filio frm̃ ẽ quẽ recepi. Nõ fortimã
t᷑ dibeo s affectũ nõ exitũ s uolunta¬
tem. Pro duobus p̃cia etraxi pro duo¬
bus maria escendi pro duobus genu¬
a tani. Rogo uter magis amaret᷑
si mͥ pyrate duos reddidissent: dlge
tu non iuiuenis. ad faciendã inopie
prĩs iuidiã si uidct᷑ exclama. famẽ
optendis ad quã luxinia prodigar q
uoluptatiũ stinuacione uenisti exliau¬
rere et lex que mopẽ q̃ prẽm nominare
contenta ẽ filiũ nõ remisit ad causas
Nd uͦ si in educationẽ in discuisus. in
p̃cia uacuatꝰ sũ : Secedit om̃em scele¬
rũ eꝑationẽ prẽm mendicũ face̾ nͥ pas¬
cinen agnoscamus h nefas. Impudeu¬
tissime gns humane tu nõ feres ut fr̃
tuus uł magis anct̾ : Bides aũ prela¬
tus ẽ tͥ nescio qͥs affectus. possident cari¬
tatis tue locũ pignora de minoribꝰ sũp¬
ta nominibꝰ Illũ nẽpe cuiꝰ eqͣ spũs de

Expanded text:
pro filio factum est, quem recepi. non fortunam pro filio factum est, quem recepi. non fortunam tibi debeo sed affectum, non exitum sed voluntatem. pro duobus pretia contraxi, pro duobus maria conscendi, pro duobus genua tenui. rogo, uter magis amaretur, si mihi piratae duos reddidissent? Age tu nunc, iuvenis, ad faciendam inopiae patris invidiam, si videtur, exclama: 'famem obtendis, ad quam luxuria prodigarumque voluptatium continuatione venisti. exhaurere, et lex, quae inopem, quae patrem nominare contenta est, filium non remisit ad causas. quid vero, si in educationem, in discursus, in pretia vacuatus sum? excedit omnem scelerum comparationem patrem mendicum facere nec pascrimen, agnoscamus hoc nefas: impudentissime generis humani, tu non feres, ut frater tuus vel magis ametur? vides enim, praelatus est tibi nescio quis affectus, possident caritatis tuae locum pignora de minoribus sumpta nominibus; ille nempe, cuius aeque spiritus de
Abbreviated transcription (Latin):
tia tua rursus accepi: Iniquissima
magnoꝵ editio meritoꝵ ẽ si quicqͥd ñ
fuerit adiectum de poribꝰ ꝑit. Et pes¬
simo exẽplo grãm preteritis auferũt re¬
liqua cessantia. Non redemi. Nontũ
Maria t̾rasq infatigabiles sid̾um cur¬
sus et cũcta sacco fulgore lucentia nos
ut fruereris ostendini᷑ Has qͣs subtͣ¬
his manꝰ ħ uerba que negant de me-¬
o spũ de meis uisceribꝰ hausisti. Gau
tat boni filii iactationẽ. Solus ht̃ ꝙ
imputet pr̃i qͥ querit et pascit. D mł¬
ta iud̃ huic q̃rele respondẽ potãm ꝓp¬
ter quã filiũ salua pietate ñ redemis¬
sem. Quis nõ acaꝑet extusationẽ. si
dicerem ĩpedut ꝗuis ꝓperantẽ senectꝰ
mopia. languor p̃cium nõ tam festi¬
nanter inueni explicare nõ potui na-¬
uigationẽ iuuenibꝰ qͦ fr̃ibusq diffici¬
lem solus ac senex nõ illa qͣ sꝑauerã
prospitate direxi. ꝑ quos metus ꝑ que
ꝑegrinatioĩs incerta ꝓperaui: Remo¬
ue iuuenis indignationẽ nichil plus

Expanded text:
tia tua rursus accepi'? iniquissima magnorum condicio meritorum est, si, quicquid non fuerit adiectum, de prioribus perit, et pessimo exemplo gratiam praeteritis auferunt reliqua cessantia. non redemi? non tammaria terrasque, infatigabiles siderum cursus et cta sacro fulgore lucentia nos, ut fruereris, ostendimus; has, quas subtrahis manus, haec verba, quae negant, de meo spiritu, de meis visceribus hausisti. gaudtat boni filii iactationem; solus habet, quod imputet patri, qui queritur et pascit. elae respondere poteram, propter quae filium salva pietate non redemissem! quis non acciperet excusationem, si dicerem: 'impediit quamvis properantem senectus, inopia, languor. pretium non tam festinanter inveni. explicare non potui navigationem iuvenibus quoque fratribusque difficilem; solus ac senex non illa, qua speraveram, prosperitate direxi. per quos metus, per quae peregrinationis incerta properavi!' remove, iuvenis, indignationem; nihil plus