comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mar̾ie nõ sinitur ex quo fit ut nõ simł
seat anima. nosse in quib consistend̾ sit.
⁊ posse consist̾e̾. S nũquid forte adu̾sus
hec .l. Nicħ est quod contradic̾e audeam.¬
uid ergo restat: Anqr sicut .xxuii. .m.
potuimus inquinatõm ⁊ aggrauatõ¬
nem antme consid̾auimus. uideamus
quenam illa rõ diuinitus imꝑetur. qua
purgata atq exon̾ata reuolet ad qͥetẽ.
⁊ intret in gaudiũ dñi sui .i. Ita fiat .m.
Quid me putas hinc diutius debere dicere
cum diuine scripture tot uoluminib et
tanta auctoritate ⁊ scĩtate p̃dicis nichil
nob̾cum aliud agant nisi ut diligamus
tus nũos q referamus: sine dubitatõe
est. tam factu difficile atq arduum.
moslia: Heccine amare facile est anime
d̾ans uix eius extremam umbram ue¬
stigium ꝙ cognoscit. ⁊ dm̃ amare diffi¬
cile est. quem inqͣntũ pt̃ adhuc saucia
⁊ solida cogitans nicħ in eo ineq̃le nicħ
sui dissiłe nicħ disclusum locis. nichil

Expanded text:
manere non sinitur. Ex quo fit ut non simul manere non sinitur. Ex quo fit ut non simul habeat anima nosse in quibus consistendum sit, et posse consistere: sed numquid tu forte adversus haec? D. Nihil est quod contradiceuid ergo restat? An ut, quoniam sicut potuimus inquinationem et aggravationem animae consideravimus, videamus quaenam illi actio divinitus imperetur, qua purgata atque exonerata revolet ad quietem, et intret in gaudium Domini sui? D. Ita fiat. M. Quid me putas hinc diutius debere dicere, cum divinae Scripturae tot voluminibus et tanta auctoritate et sanctitate praeditis, nihil nobiscum aliud agant, nisi ut diligamus tus, numerosque referamus, sine dubitationeest, tam factu difficile atque arduum.mollia? haeccine amare facile est animaederans, vix ejus extremam umbram vestigiumque cognoscit; et Deum amare difficile est, quem in quantum potest, adhuc saucia et sordida cogitans, nihil in eo inaequale, nihil sui dissimile, nihil disclusum locis, nihil
Abbreviated transcription (Latin):
honorat ds aĩam beatam faciens coram
igitur quos exerit anma de inherẽtib
sibi ⁊ subditis animis: p̃gressorib illi
sunt siłes. agit enĩ tamqͣm de corpore suo.
illi aut̃ motus quos exerit aggregare
sibi aliquas uł subd̾e cupiers: in occur¬
soꝵ nũo deputantur. agit enĩ tamqͣm
in sensib id molliens. ut unũ secum
frat. quod uelut extͥnsecus amouetur.
⁊ quod nõ pt̃: tepellatur. ⁊ hos utrosq
facit. Sili modo in phantasiis ⁊ phãtas¬
matib actionũ talium tumultuosissi¬
me exestuans. nec illi tamqͣm examina¬
tores nũu desunt qui sentiant quid in
hus actib cõmode siue incõmode mo¬
ueatur. suos item sensuales appllare
nõ pigeat. q sensibilta signa sunt: qtub
boc modo anime ad animas agunt. hiis tot¬
⁊ tantis intentõnib anima implicata.
quid miũ si a contemplatõne u̾itatis
autitur. Et qͣntũ quid ab hiis respirat.
uidet illam. S qr eas nond̾ euicit in illa

Expanded text:
honorat Deus animam beatam faciens in occhonorat Deus animam beatam faciens in occMotus igitur quos exserit anima de inhaerentibus sibi, et subditis animis, progressoribus illis sunt similes; agit enim tanquam de corpore suo. Illi autem motus quos exserit, aggregare sibi aliquas vel subdere cupiens, in occursorum numero deputantur. Agit enim tanquam in sensibus id moliens, ut unum secum flat, quod velut extrinsecus admovetur, et quod non potest repellatur. Et hos utrosque facit, simili modo in phantasiis et phantasmatibus actionum talium tumultuosissime exaestuans. Nec illi tanquam examinatores numeri desunt, qui sentiant quid in his actibus commode sive incommode moveatur, quos item sensuales appellare non pigeat, quia sensibilia signa sunt quibus hoc modo animae ad animas agunt. His tot et tantis intentionibus anima implicata, quid mirum, si a contemplatione veritatis avertitur? Et quantum quidem ab his respirat videt illam; sed quia nondum eas evicit, in illa
Abbreviated transcription (Latin):
tatur in m̃te atq conscĩa. Itaq hoc bonũ
ht̃ intimũ. Quare suꝑbia intumesc̾e̾. hoc
illi est in extrema ꝓgredi. ⁊ ut ita dicam
manescere. quod est minus minusꝙ ẽẽ.
nõ locoꝵ spatio. s m̃tis affectu. Iste aut̃
anime appetitus est sub se alias hr̃e aĩas.
nõ pecoꝵ quod diuino iure concessum est
lege socias atq consortes. De hiis aut̃ appe¬
tit opari anima suꝑba ⁊ tanto excellen¬
tior iudetur hec actio qͣm illa de corporib.
qͣnto auima omnes omni corpore est meltor
s oꝑari de animis rõnabilib nõ ꝑ corptis
ut ꝑmittantur anime de aninus aliquid
agere significando eas monentes ꝑ alt̾¬
nam ⁊ iubentes ⁊ suadentes signis agũt.
⁊ si quid est aliud p̾t̾ iussionem ⁊ suasio¬
uate. Et hiis igitur nũis ⁊ motib quib
anime ad animas agunt honores lau¬
des ꝙ appetendo autuntur a ꝑspectione
pure illius ⁊ since u̾itatis. Solus enim

Expanded text:
tatur in mente atque conscientia. Itaque hoc bonum tatur in mente atque conscientia. Itaque hoc bonum habet intimum. Quare superbia intumescere, hoc illi est in extima progredi, et ut ita dicam, inanescere, quod est minus minusque esse.non locorum spatio, sed mentis affectu? 41. Iste autem animae appetitus est sub se habere alias animas; non pecorum, quas divino jure concessum estlege socias atque consortes. De his autem appetit operari anima superba, et tanto excellentior videtur haec actio quam illa de corporibus, quanto anima omnis omni corpore est melior. Sed operari de animis rationalibus, non per corpusut permittantur animae de animis aliquid agere, significando eas moventes per alterNam et jubentes et suadentes signis agunt, et si quid est aliud praeter jussionem et suasiovatae. Et his igitur numeris et motibus quibus animae ad animas agunt, honores laudesque appetendo avertuntur a perspectione purae illius et sincerae veritatis. Solus enim
Abbreviated transcription (Latin):
tam facio. hoo aut̃ agit ꝓgressorib nu¬
meris. A atunt phantasie atq phãtas¬
mata. ⁊ hooagit recordabilib nũis. au̾¬
tit demꝙ amor uanissime cogitatõnis
talium rerum. ⁊ hoc agit sensualib
nu̾uis quib insunt qͣĩ regule q̃dam:
artis mutatõne gaudentes. ⁊ ex hiis cu¬
riositas nascitur. ipõ cure noĩe inimica
securitati ⁊ uanitas ĩmͣps uitatis.
en̾alis aut̃ amoractionis que au̾¬
tit a uero a suꝑbia ꝓficiscitur. quo
iutio mirtart qͣm deo seruire maluit
anima. Recte itaq scriptũ est in scĩs
libris mitiũ suꝑbie hoĩs apostatare dõ
⁊ initũ omnis pcc̃i suꝑbra. Nõ potuit
aits̃ melius demonstrari quid sit suꝑ¬
intima sua. Cum ens anima ꝑ se ip̃am i¬
nich sit. nõ eni alit̃ eẽt cõmutabis ⁊ pat̾e¬
tur defectum ab eẽntia. Cum ergo ip̃a ꝑ se
nicħ̾ sit. ⁊ quicquid illi ẽẽ est a deo sit. in or¬
dine sio manens ip̃ius dei p̾sentia uege¬

Expanded text:
tam facit: hoc autem agit progressoribus nutam facit: hoc autem agit progressoribus numeris. Avertunt phantasiae atque phantasmata: et haec agit recordabilibus numeris. Avertit denique amor vanissimae cognitionis talium rerum: et hoc agit sensualibus numeris, quibus insunt quasi regulae quaedam artis imitatione gaudentes: et ex his curiositas nascitur ipso curae nomine inimica securitati, et vanitate impos veritatis. 40. Generalis vero amor actionis, quae avertit a vero, a superbia proficiscitur, quo vitio Deum imitari, quam Deo servire anima maluit. Recte itLibris: Initium superbiae hominis apostatare a Deo; et, Initium omnis peccati superbia. Non potuit autem melius demonstrari quid sit sup sua projecit intima sua? Cum enim anima per seipsam nihil sit; non enim aliter esset commutabilis, et pateretur defectum ab essentia: cum ergo ipsa per se nihil sit, quidquid autem illi esse est, a Deo sit; in ordine suo manens, ipsius Dei praesentia vege
Abbreviated transcription (Latin):
bre. In hiis igitur cum appetimus cõue
entia respimus que aliis tñ ałib con¬
uenire sentimus. nõne hĩc etram quodã
eqͣlitatis iure letanur. tñ occultõrib
modis parta parib tributa eẽ oognosci¬
mus: Hoc in odorib ⁊ saporib ⁊ in tan¬
gendis sensu aĩadu̾te liquet que lon¬
gum est emicleatius ꝑsequi. s explora¬
re: facillimũ. Nicħ enĩ hoꝵ sensibilium
quod nob̃ nõ eqͣlitate aut silitudĩe pla¬
ceat. Ubi aut̃ eqͣlitas aut siłitudo: ibi
nu̾ositas. nicħ est quippe tam eqͣle aut
siłe qͣm unũ ⁊ unũ nisi quid hẽs: adħ.
.I. Oĩo assentior .m. Quid suꝑior illa trac¬
in corporib nõ a corporib pati .l. ꝑ sita¬
sit sane .m. Amor igitur agendi adu̾sue
succedentes passtones corporis sin au̾tit
asam a contemplatõne et̾noꝵ sensibi¬
lis uoluptatis cura eius auocans intẽ¬
tõm. hoc agit occursorib nius. Auertit
etiam amor de corporib opandi ⁊ inqͥe¬

Expanded text:
brae. In his ergo cum appetimus convenentia respuimus, quae aliis tamen animalibus convenire sentimus, nonne hic etiam quodam aequalitatis jure laetamur, cum occultioribus modis paria paribus tributa esse cognoscimus? Hoc in odoribus et in saporibus, et in tangendi sensu animadvertere licet, quae longum est enucleatius persequi, sed explorare facillimum: nihil enim est horum sensibilium, quod nobis non aequalitate aut similitudine placeat. Ubi autem aequalitas aut similitudo, ibi numerositas; nihil est quippe tam aequale aut simile quam unum et unum: nisi quid habes ad haec. D. Omnino assentior. 39. M. Quid? superior illa tracin corporibus, non a corporibus pati? D. Persuasit sane. M. Amor igitur agendi adversus succedentes passiones corporis sui, avertit animam a contemplatione aeternorum, sensibilis voluptatis cura ejus avocans intentionem: hoc autem agit occursoribus numeris. Avertit etiam amor de corporibus operandi, et inquie
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑte parta int̾ualla seruentur .l. Non alit̾
puto.m. Quid in ip̃a luce uisibili que oĩm
coloꝵ ht̃ pͥncipatũ:. li sam ⁊ color nos de¬
lectat in corpore. Quid ergo aluid in luce
⁊ colorib ubi quod nr̃is ocłis congruit ap¬
petimus: Etenĩ a nimio fulgore au̾sam̃
⁊ nimis obscura nolumus cern̾s sicũt
etiam in sonis ⁊ a nimiũ sonantib ab

Expanded text:
parte paria intervalla serventur? D. Non aliter parte paria intervalla serventur? D. Non aliter puto. M. Quid in ipsa luce visibili quae omnium colorum habet principatum, nam et color nos delectat in corporum formis; quid ergo aliud in luce et coloribus, nisi quod nostris oculis congruit, appetimus? Etenim a nimio fulgore aversamur, et nimis obscura nolumus cernere, sicut etiam in sonis et a nimium sonantibus ab
Abbreviated transcription (Latin):
Immo maxine io ut consid̾e̾mus peto ⁊
unde accidat scire cupio .m. facile id ui¬
debis si aĩadut̾is quib reb maxime
animũ soleamus intend̾e ⁊ magnam
curam exhibere. nam eas opinor ẽẽ qͣs
ml̃tũ amanus. an tu alias opinaris:
.l. sullas equid̃ altas: M. Dic ore te non
possumus amare nisi pulchras Nam ⁊¬
quos uulgo greci sapphilos uocant. int̾¬
est tñ qͣntominus pulchra sint qm illa
que plurib placent. nam ea neminẽ
amare maĩm est quoꝵ feditate sensus¬
eius offenditur.l. Ita est tit dicis.M
ec igitur pulchra nilo placent. in quo
iam ostendimus eqͣlitatem appeti. Non
enĩ hoc tm̃ in ea pulchritudine que ad
aures ꝑtinet acq in motu corpoꝵ est
muenitur. s in ip̃is etiam uisibłib
fornus in quib iam usitatius dicit᷑
pulchritudo. an aliud qͣm eqͣlitatem
nu̾osam eẽ arbitͣris. ꝙ paria parib
uma mera respondeant queaut igla
sunt. mediũ locum tenent ut ad ea exut

Expanded text:
Imo maxime ut id consideremus peto, et unde accidat scire cupio. M. Facile id videbis, si animadverteris quibus rebus maxime animum soleamus intendere, et magnam curam exhibere: nam eas opinor esse quas multum amamus: an tu alias opinaris? D. Nullas equidem alias. M. Dic, oro te, num possumus amare nisi pulchra? Nam equos vulgo Graeci σαπροφίλους vocant, interest tamen quanto minus pulchra sint quam illa quae pluribus placent. Nam ea neminem amare manifestum est, quorum foeditate sensus offenditur. D. Ita est, ut dicis. M. Haec igitur pulchra numero placent, in quo jam ostendimus aequalitatem appeti. Non enim hoc tantum in ea pulchritudine quae ad aures pertinet, atque in motu corporum est, invenitur, sed in ipsis etiam visibilibus formis, in quibus jam usitatius dicitur pulchritudo. An aliud quam aequalitatem numerosam esse arbitraris, cum paria paribus bina membra respondent: quae autem singula sunt, medium locum tenent, ut ad ea de utraque
Abbreviated transcription (Latin):
In qͥnꝙ ⁊ septem. aut septem ⁊ qͥnq di¬
uis io fca est. nam ⁊ hii mut sunt anibo
impares pximi. ⁊ certe ꝓpinqͥus accedũt
sibi m̃bra qͣm in qͣt̾nario ⁊ otonario nu¬
m̾is acced̾ent. quod fortissimũ teneant¬

Expanded text:
in quinque et septem, aut septem et quinque diin quinque et septem, aut septem et quinque divisio facienda est. Nam et hi numeri sunt ambo impares proximi, et certe propinquius sibi accedunt membra quam in quaternario et octonario numeris accederent. Quod
Abbreviated transcription (Latin):
obũtimus auteumaꝵ. neq ip̃a equa¬
litas m̃broꝵ conu̾sibilem ut ita di¬
cam facit ꝑtitionem. ut hoc facit. Cor¬
nua uelataꝵ u̾timus auteumaꝵ. neg
cum ista nitatur conu̾sio ntmis a se
m̃bra discedant. sq̃m poslunt pximis nu¬
m̃is ꝓpe equentur. Qe dicamus hoc ita pos¬
se duudi ut octo semipedes p̾cedant. cor¬
nua uelataꝵ utimus ⁊ qͣtrior sb̃seq̃ntur
id est auteumaꝵ. nam m̃brũ post̾ius pa¬
ris nuñt sempedes hẽat. sicuti est tibi
dm̃ benignitas. ne pleno pede usus fini¬
tus nõ heat t̾minũ breniore tpr̃e nota¬
tum .l. Hẽo hinc ista ⁊ mando memorie
here usum fintri pleno pede qm̃ nob̾
heroicũ uͥsum metiend putas ut ⁊ m̃broꝵ
lex illa sernetur ⁊ hoc t̾mini nota e .i. diaoo
duodecim eẽ semipedes ⁊ qr pp̃ illam conũ¬
sionem uitandam senos pedes hr̃e mbra
nõ possunt. neq a se longe oportet disce¬
qͣtuor ⁊ octo. ne pleno pede u̾sus fimatur

Expanded text:
obvertimus antennarum. Neque ipsa aequaobvertimus antennarum. Neque ipsa aequalitas membrorum conversibilem, ut ita dicam, faciat partitionem, ut in hoc facit, Cornua velatarum vertimus antennarum. Neque cum ista vitatur conversio, nimis a se mbra discedant, sed quantum possunt proximis numeris prope aequentur, ne dicamus haec ita posse dividi, ut octo semipedes praecedant, Cornua velatarum vertimus; et quatuor subsequantur, id est, antennarum. Nec membrum posterius paris numeri semipedes habeat, sicuti est, tibi deum benignitas, ne pleno pede versus finitus non habeat terminum breviore tempore notatum. D. Habeo jam ista, et mando memoriaeversum finiri pleno pede, quomodo nobis heroicum versum metiendum putas, ut et membrorum lex illa servetur, et haec termini nota? D. Video duodecim esse semipedes; et quia propter illam conversionem vitandam senos semipedes habere membra non possunt; neque a se longe oportet discequatuor et octo, ne pleno pede versus finiatur:
Abbreviated transcription (Latin):
ne ab ea longe aberremus. Itaq cũ hic
u̾sus omnes qͥndecim semipedes heat
nõ potuit equius qͣm in octo ⁊ septem
cinitas. S ita nõ seruaretur nota fĩ¬
nis in tp̃re breuiore: ut eam seruan
roma cerne qͣnta sit tibi dñt benigni¬
tas. ut incipem m̃brũ in his semipe¬
dib septem. roma cerne qͣnta sit. et
hus octo alt̾m t̾minaret. tibi dñi be¬
nignitas. nõ posset u̾sum semipes clau¬
dere. Octo enĩ semipedes qͣtuor pedos in
tegros faciunt. Simul incideret alia
deformitas ut nõ eold̃ pedes in mbro
extremo quos m p̾mo metiretur. et
pͥus m̃brum potuis finiretur. nam
tres trochei semis roma cerne qͣnta
lit. in hoc qͣtuor tambi scand̾entur tͥ
clauditur. ut spatii bremoris notam
Nicħ oĩo. ⁊ libent̾ assentior .uii.. m
Neneamus igitur has leges incon¬
Ccussas si placet ut neq mbrorũ
duoꝵ tendens ad eqͣlitatem ꝑtitio u̾sut
desit. sicut huic deest Cornua uelataꝵ

Expanded text:
ne ab ea longius aberremus. Itaque cum hic ne ab ea longius aberremus. Itaque cum hic versus omnes quindecim semipedes habeat, non potuit aequius quam in octo et septem cinitas. Sed ita non servaretur nota finis in tempore breviore, ut eam servandRoma cerne quanta sit tibi deum benignitas, ut inciperet membrum in his semipedibus septem, Roma cerne quanta sit, et in his octo alterum terminaretur, tibi deum benignitas; non posset versum semipes claudere: octo enim semipedes quatuor integros pedes faciunt. Simul incideret alia deformitas, ut non eosdem pedes in membro extremo quos in primo metiremur, et prius membrum potius finiretur nota tres trochaei semis, Roma cerne quanta sit: in hoc quatuor iambi scanderentur, tclauditur, ut spatii brevioris notam Nihil omnino, et libenter assentior. 8. M. Teneamus igitur has leges inconcussas, si placet, ut neque membrorum duorum tendens ad aequalitatem partitio versui desit, sicuti huic deest, Cornua velatarum
Abbreviated transcription (Latin):
dine accipimus. an tu estatis ⁊ hye¬
mis differentiam aut ẽẽ tpris negas
aut in spatio potius breutore uł lon¬
giore. aut nõ in ui frigoris caloris ꝙ
constitutis. uł humoris ⁊ siccitatis.
⁊ si quid tale aliud: .i. Iam intsłigo
⁊ hanc quam q̃rimus t̾mini notam
a temporis breuitate ducendam
A ttende igitur huncisum roma . m.¬
roma cerne qͣnta fit dei benignitas.
Qui trochaicus dẽ ⁊ metire ilũ atq respo¬
de quod muen̾is de m̃bris euts ⁊ numem
pedum .l. de pedib quid facile responde¬
rim. liquet enĩ eosd seꝑtem semis esse
de m̃bris aus nõ satis aꝑta res est Mñ¬
uo semtpede ut p̃cedens m̃brũ sit. roma
roma cerne qnͣta. sb̃secĩns aut̃ sit: dei
benignttas .i. Quot semipedes ho:. i.
beptem. m Ip̃a rõ te duxit oĩo. Cum enĩ
nicħ sit eqͣlitate meluis. eam ꝙ in diui¬
dendo appare oporteat. si mintis potuit
obtineri. uicinitas eius querenda est.

Expanded text:
dine accipimus. An tu aestatis ac hiedine accipimus. An tu aestatis ac hiemis differentiam, aut esse temporis negas, aut in spatio potius breviore vel longiore, ac non in vi frigoris calorisque constituis, vel humoris et siccitatis, et si quid tale aliud? D. Jam intelligo, et hanc quam quaerimus termini notam, a temporis brevitate ducendam Attende igitur hunc versum, Roma, Roma, cerne quanta sit deum benignitas, qui trochaicus dicitur, et metire illum, atque responde quod inveneris de membris ejus et numero pedum. D. De pedibus quidem facile responderim: liquet enim eos septem et semis esse. De membris autem non satis aperta res est; mulvo semipede, ut praecedens membrum sit, Roma, Roma, cerne quanta; subsequens autem, sit deum beSeptem. M. Ipsa ratio te duxit omnino. Cum enim nihil sit aequalitate melius, eamque in dividendo appetere oporteat; si minus potuerit obtineri, vicinitas ejus quaerenda est,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ quitqio m u̾bis est tali nũositate
forinatũ. ⁊ grauissimi auctores eo qr
pitissim nsm sine insigni fine ułu
siuare aliam t̾mini huius notam
q̃rendam cẽ autumo. nõ hanc que in
spondeo ponitur approbandam .ui.M.
uid hoc: Non dubitas quecũq ista
sit aut in podis eẽ aut in tp̃ris dit¬
ferentia. aut mutroq: .i. Qualit̾ p̃r
.m. Qud tandem hoꝵ toĩ ꝓbas: Ego
ent̃ qm̃ id ip̃m finire nͣsum ne longiꝰ
qim oportet excurrat nõ ꝑtinet nisi ad
t̃us modũ. Rõ arbitror aliunde istam
notam debere sumi. qͣm ex tp̃re. an tibi
aluto placet: .i. Inmo assentior . M.
aites ne etiam illud cũ tp̃s hic differẽ¬
tiam hr̃e nõ possit. nisi ꝙ aluid est lõ¬
gus aliuo breuius. qr cum u̾sus fini¬
tur id agitur ne ꝑgat longuts in bre¬
iuore ip̃re: notam finis cẽ oport̾e .l
Mideo quid. s quo ꝑtinet quod additũ
est tuo: .m. Eo scil ꝙ nõ ubiq tp̃ris
diffr̃am in sola breuitate ac longitu¬

Expanded text:
quid in verbis est tali numerositate formatum: et gravissimi auctores eo quo peritissimi, nullum sine insigni fine versum dicis. Quare aliam termini hujus notam quaerendam esse autumo, non hanc quae in spondeo ponitur approbandam. M. Quid hoc? num dubitas, quaecumque ista sit, aut in pedis esse, aut in temporis differentia, aut in utroque? D. Qualiter potest? M. Quid tandem horum trium probas? Ego enim, quoniam idipsum finire versum ne longius quam oportet excurrat, non pertinet nisi ad temporis modum; non arbitror aliunde istam notam debere sumi quam ex tempore. An tibi aliud placet? D. Imo assentior. M. Videsne etiam illud, cum tempus hic differentiam habere non possit, nisi quod aliud est longius, aliud brevius; quia cum versus finitur, id agitur ne pergat longius, in breviore tempore notam finis esse oportere? D. Video quidem: sed quo pertinet quod additum est, Hic? M. Eo scilicet quod non ubique temporis differentiam in sola brevitate ac longitu
Abbreviated transcription (Latin):
ut ꝙ̃admod̾ sũnt usi u̾bis quib nos
quoq loquiniuir. ita ⁊ nos utamur. qr
m huĩcemodi re ⁊ nlłam obseruatõm
sequi desidia est. ⁊ nouam institue licẽ¬
tie. ita ⁊ in metiendo u̾su iuet̾ata uo¬
luntas hoĩm. ac nõ et̾na reꝵ rõ oogitã¬
da est cum ⁊ mod̾atam eius longitudi¬
neni p̾us naturalit̾ aure sentiamus.
demde approbemus rõnabili consid̾atõe
nũioꝵ ⁊ eum insigni fine claudend̾ eẽ
idicet quisquis iuidicat. Certius eum
qͣm ceta metra ẽẽ finiend̾. eum q sine
quid̃ tpris longitudinem cohercet et
qui pd post̾ius eius m̃brũ nisi nõ ple¬
no t̾mmnari pede. pͥoris aut̃ m̃bri exor¬
diuni. aut plenũ pedem ẽẽ ut in illo
trochaico. roma. roma cerne qͣnta sit
dm̃ benignitas. aut ꝑtem pedis ut m¬

Expanded text:
ut quemadmodum sunt usi verbis quibus nos quoque loquimur, ita et nos utamur; quia in hujuscemodi re et nullam observationem sequi desidiae est, et novam instituere licentiae: ita in metiendo versu inveterata voluntas hominum, ac non aeterna rerum ratio cogitanda est, cum et moderatam ejus longitudinem prius naturaliter aure sentiamus, deinde approbemus rationabili consideratione numerorum, et eum insigni fine claudendum esse judicet quisquis judicat certius eum quam caetera metra esse finiendum, eumque finem quidem temporis longitudinem coercet et qui potest posterius ejus membrum nisi non pleno terminari pede? Prioris autem membri exordium aut plenum pedem esse, ut in illo trochaico, Roma, Roma, cerne quanta sit deum benignitas; aut partem pedis
Abbreviated transcription (Latin):
pottus ip̃a rõ. An tu nõ arbit᷑ͣris melius
eẽ ut fints quo ꝓuolutio nũi cohcetur.
neat. quami si cum cet̾is ꝑtib que finẽ
noᷤ faciunt confundantur: .l. Quis du¬
bitat hoc ẽẽ melius quod est euidentiꝰ:
Consida ergo utrũ recte insignem sinẽ
u̾sus heroici spondeum pedem quidam
es̃ noluunt. nam in qͥnq aliis locis i¬
uui hunc uł dactilum licet pon̾e. in fi¬
ne aut̃: nõ nisi spondeũ. ⁊am quodtro¬
cheum putant pp̃ indifferentiam fit
ustume siliabe. de qua in metris satis
locuti sumus. S scd̾ hos tambicus sena¬
ptus aut nõ erit u̾sits. aut erit sñ ista
fints emnentia Utrñꝙ aut̃ ab sord̾
est. nam noq quisqͣm uniqͣm siue doc

Expanded text:
non arbitraris melius esse ut finis, quo provolutio numeri coercetur, neat; quam si cum caeteris partibus quae finem non faciunt, confundatur? D. Quis dubitat hoc esse melius, quod est evidentius? M. Considera ergo, utrum recte insignem finem versus heroici spondeum pedem quidam esse voluerint. Nam in quinque aliis locis vel hunc vel dactylum licet ponere; in fine autem non nisi spondeum; nam quod trochaeum putant, propter indifferentiam fit ultimae syllabae, de qua in metris satis locuti sumus. Sed secundum hos iambicus senarius aut non erit versus, aut erit sine ista finis eminentia; utrumque autem absurdum est. Nam neque quisq
Abbreviated transcription (Latin):
suetudine antiqͥus: aĩadu̾sa. Quare si
eos legant qui uł in greca uł m latina
lingia discipline huius doctissimi fue¬
runt. nõ mirabuntur ninus qui forte
hoc audierint. qͣmqͣm pudet imbecillita¬
tis cum rõni roborande homi auctoritas
q̃ritur. cum ip̃ius rõnis atq u̾itatis
auctoritate que ꝓfecto est onnt hom̃e
melior: nicħ deberet eẽ p̾stantius. Nõ enĩ

Expanded text:
suetudine antiquius animadversa. Quare si suetudine antiquius animadversa. Quare si eos legant qui vel in graeca vel in latina lingua disciplinae hujus doctissimi fuerunt, non mirabuntur nimis qui forte hoc audierint: quanquam pudet imbecillitatis, cum rationi roborandae hominum auctoritas quaeritur, cum ipsius rationis ac veritatis auctoritate, quae profecto est omni homine melior, nihil deberet esse praestanti
Abbreviated transcription (Latin):
deinceps in toto pene carmine .I. uerũ
ed uidend̃ tibi est quos pedos metia¬
ris. ut nicħ suꝑioꝵ legum iam incõ¬
cusse constitutaꝵ molare andeas. .I. Qm¬
qͣm mͥ rõ satis appareat. tñ nouitate cõ¬
turbor. Nõ enĩ solemus in hoc gen̾e młi
spondium pedem ⁊ dactilũ scande. quod
nemo fere est tam indoctus qͥn audierit¬
si etiam minus id face̾ possit. Hanc ergo
ꝑuulgatissimam consuetudinem nũs
si sequi uolu̾o. lex illa t̾minis est abro¬
ganda. Precedens enĩ licet m̃brũ semi¬
pede claudetur. post̾ius aut̃ pleno pede
Restat ut nõ hic dactilũ cum spondeo. s
anapestũ locari iudicemus. uo incipiat
u̾sus a longa una silła deide duo pedes
supius t̾minent. tñ tres rursũs ⁊ ana
T̃anta enĩ est ius consuetudinis ut ea i¬
uet̾ataꝰ si falsa opĩone genita est: nicha
nere anapestus cum spondeo an dactilus
collocetur. ad metiend̃ tũ rõnabilit̾ quod
inuenta est. s młto est hac muet̾ata con¬

Expanded text:
deinceps in toto pene carmine. M. Verum ed videndum tibi est, quos pedes metiaris, ut nihil superiorum legum jam inconcusse constitutarum violare audeas. D. Quanquam mihi satis ratio appareat, tamen novitate conturbor. Non enim solemus in hoc genere nisi spondeum pedem et dactylum scandere, quod nemo fere est tam indoctus quin audierit, etiamsi minus id facere possit. Hanc ergo pervulgatissimam consuetudinem, nunc si sequi voluero, lex illa termini est abroganda; praecedens enim membrum semipede clauderetur, posterius autem pleno pede;restat ut non hic dactylum cum spondeo, sed anapaestum locari judicemus; ut incipiat versus a longa una syllaba, deinde duo pedes superius terminent; tum tres rursus alterumTanta enim est vis consuetudinis, ut ea inveterata, si falsa opinione genita est, nihil nere anapaestus cum spondeo, an dactylus collocetur: ad metiendum tamen rationabiliter, quod inventa est, sed multo est hac inveterata con
Abbreviated transcription (Latin):
namobrem no mͥ usus ex eo appella¬
tus uidetur ut nõ nlłi ꝑutant quod
a cesto fine ad eusd̃ num̾i caput redi¬
deponens ubum appellau̾unt. quod .r.
conqueror ita quod duob m̃bris con¬
fe quoꝵ neutrũ in alt̾ius loco. salua
uus uocetur. b utͣml haꝵ originum
uocabuli tu lices ꝓbes. uł utramq mi¬
pbes. ⁊ aliam queras aut contempnas
mecũ totũ hoc qdnis genus nichil ad
laborand nisi quid hẽs ad hec I. Ego

Expanded text:
non est uersus ex eo appellatus, ut non nulli putant, quod a certo fine ad eius caput redideponens uerbum appellauerunt, quod r ed} ita quod duobus membris confit, quorum neutrum in alterius loco salua us vocetur. Sed utramlibet harum originem vocabuli tu licet probes, vel utramque improbes, et aliam quaeras, aut contemnas mecum totum hoc quaestionis genus; nihil ad laborandum. Nisi quid habes ad haec. D. Ego
Abbreviated transcription (Latin):
.i. facħ oĩo . m sonlid̾a ergo quot lilłe
posse qͣtuor sillabaꝵ e nũm excedie .i
uideo sane. M. Quid si ꝓ dtiab que ibi
sunt longe qͣtuor breues posi̾us. nõne
in uno pede sex silłas ncc̃e esb mettri:
.i.Ita est .M. Quid si cunsl epitriti
omnes longas soluas in breues. nõ etiã
de septem silłis dubitand̾ est .l. Rulloi
modo .m. Quid ip̃e dispondeus nõne acto
efficit. cum ꝓ omutb longis binas
breues locamus .l. Uerissimũ est .m.
Que igitur rõ est qua cogimur eciã
tam inłtaꝵ silłaꝵ metiri pedes. ⁊ pedẽ
qui adhibetur ad nũos non excedere
qͣtuor silłas añ tractatis rõnib confi¬
temur. nõne tibi uidentur int̾ se ista¬
facile est si terpm̃ rursus int̾roges
terit tõ pyrichiũ ⁊ ꝓceleuimaticum
plausu debere diindicari atq disc̾n
ne sit ullus pes legictime diuisionis
qui tichinũ nõ faciat .i. ut ex eo rithi¬
nus noĩetut .b. Hoc u̾o memini ⁊ nõ

Expanded text:
a ergo quot syllabae posse quatuor syllabarum numerum excedi. D. Video sane. M. Quid, si pro duabus, quae ibi sunt longae, quatuor breves posueris? nonne in uno pede sex syllabas necesse est metiri? D. Ita est. M. Quid, si cujuslibet epitriti omnes longas solvas in breves? num etiam de septem syllabis dubitandum est? D. Nullo modo. M. Quid ipse dispondeus? nonne octo efficit, cum pro omnibus longis binas breves locamus? D. Verissimum est. 12. M. Quae igitur ratio est, qua cogimur et tam multarum syllabarum metiri pedes, et pedem qui adhibetur ad numeros, non excedere quatuor syllabas, ante tractatis rationibus confitemur? nonne tibi videntur inter se istmaxime, et terit, ideo pyrrhichium, et proceleumaticum plausu debere dijudicari atque discerni, ne sit ullus pes legitimae divisionis, qui rhythmum non faciat, id est, ut ex eo rhythmus nominetur. D. Hoc vero memini, et non
Abbreviated transcription (Latin):
re cum cet̾is. aut an parũ tibi dilu¬
cidum uł falsum uidecur .. Iam in¬
telligo .xii.
esponde ergo utrũ ii qui ꝑto
aliis ponuntur. possint etiam
ipsi ꝑ le facere richinũ .l. Possunt
m omnes ne .l. Omnes .mi. Ergo ⁊ qͥu
qr ꝑ bachio uel cretio nel quoh peane poni
pt .l. Nõ p̃t quid̾. s iam istũ nõ uocamus
pedem s ꝓgressionis illius usq ad qͣt̾nariũ
nũm satis memini. Ego aut̃ cum om̃s
posse respondi. pedes utiq posse respondi.
.M. Laudo etiam in noĩe retinendo diligẽ¬
tiam uł iugilantiam tuam. s scias mł¬
tis ẽẽ uisum etiam senariũ silłaꝵ pedes
nuncupandos. s etiam amplius ꝙ sciã
nemini placuit. ⁊ illi quib hoc placuit
negau̾unt. ad richinũ aut ad metrũ
ꝑ se gignend̃: tam longuos pedes adhi¬
bere oportere. Itaq ne oĩa noĩa quidem
hiis indicerunt. quocirra iussimus est
ille ꝓgressionis modus qui usꝙ ad qua¬
pedos quib diuisis duo fieri nõ possũt

Expanded text:
re cum caeteris. An parum tibi dilucidum, vel falsum videtur? D. Jam intelligo. M. Responde ergo utrum illi qui pro aliis ponuntur, possint etiam ipsi per se facere rhythmum. D. Possunt. M. Omnesne? D. Omnes. M. Ergo et qupro bacchio vel cretico vel quolibet paeone poni potest. D. Non potest quidem; sed jam istum non vocamus pedem, si progressionis illius usque ad quaternarium numerum satis memini. Ego autem cum omnes posse respondi, pedes utique posse respondi. M. Laudo etiam in nomine retinendo diligentiam et vigilantiam tuam. Sed scias multis visum esse etiam senarum syllabarum pedes nuncupandos; sed amplius, quod sciam, nemini placuit. Et illi quibus hoc placuit, negaverunt ad rhythmum, aut ad metrum per se gignendum tam longos pedes adhiberi oportere. Itaque ne nomina quidem his indiderunt. Quocirca verissimus est ille progressionis modus, qui usque ad quapedes, quibus divisis duo fieri non possunt,
Abbreviated transcription (Latin):
nere nõ sensu aurtũ s discipline
lege ꝓhibentu:: nisi contradicẽ
aliquid paras. .xi.
aro tanc. etiam faciant nã
quid impediebat ulq ad octonariũ nu̾m
rithinũ ad mitti posse uideamus. neq
ent̾ me mouet quod ꝓ alio dicis adittti.
immo hoc me magis ammonet quer̾e
uł potius queri. quod nõ etiam suo
nomine ad mittitur: qui ꝓ alio potest.
.M. Non mirũ est ꝙ hic falleris. s faci¬
lius explicatio ueri est. Nõ ob omittã
tanta que ꝓ qͣt̾nario nitm̃o iam añ
disputata sunt cur usq ad illũ fieri
debeat ꝓgressio silłaꝵ. fac mẽ tñ cessisse
tibi ⁊ consensisse usq in octo sillabas
pedis debere longitudinem porrigi
nam resistere pot̾is ẽẽ tam posse octo
breues ꝓ una longua pont licet. Ad
sedecim silłas ꝑtendamus ubi si rur¬
sus pedis increm̃tũ statũe uolu̾is ĩ
triginta duas breuos ꝓficiscimur
huic quoq rõ tua pedem te compellit
adduce. ⁊ rursus lex illa duplũ mi¬
merũ breui nõ ꝑ longis locare. atoꝑ

Expanded text:
 sed disciplinae lege prohibentur. Nisi contradicere aliquid paras. 13. D. Paro sane, et jam faciam. Nam quid impediebat usque ad octonarium numerrhythmum admitti posse videamus? Neque enim me movet, quod pro alio dicis admitti: imo hoc me magis admonet quaerere, vel potius queri, quod non etiam suo nomine admittitur qui pro alio potest. M. Non mirum est, quod hic falleris; sed facilis explicatio veri est. Nam ut omittam tanta quae pro quaternario numero jam ante disputata sunt, cur usque ad illum fieri debeat progressio syllabarum; fac me jam cessisse tibi et consensisse usque in octo syllabas pedis debere longitudinem porrigi: num resistere poteris esse jam posse octo breves pro una longa poni licet, ad sexdecim syllabas pertendamus. Ubi si rursus pedis incrementum statuere volueris, in triginta duas breves proficiscimur: huc quoque ratio tua pedem te compellit adducere, et rursus lex illa duplum numerum brevium pro longis locare: atque
Abbreviated transcription (Latin):
pat lat̾ib: mediũ est. ob quam cãm ⁊
molosus ⁊ ambo tonici nõ solũ in sim¬
plũ ⁊ duplũ. s etiam in equas ꝑtes ꝑ
t̾na tp̃ra feriuntur. Hinc efficitur
ut deinceps omnib sex tp̃em pedib
omnes totidem tpr̃m postiores: copu¬
lari queant. Solus q anapestus qui
nlłm sibi uelit misceri: remaneat. hac
consecuntur qͣtuor epitriti quoꝵ pͥmꝰ
nus solus ettam ip̃e facturus qr nec
postĩorem quemqm inuenit nec eqͣlẽ.
Itaq oĩm pedum octo sunt qui nullũ
alio mixtum richinũ faciunt. pyri.¬
chius. tribrachus. ꝓceleumaticus. pe¬
anqͣrtus. antipastus. epitritus scd̃s
⁊ qͣrtus. ⁊ dispondius. reliqui eos qui
se postĩores copulari sibi patiuntur
ut opinor satis a me. quod uoluisti ex¬
plicatũ ⁊ digestũ est. tuũ. est iam uide

Expanded text:
par lateribus medium est. Ob quam causam et par lateribus medium est. Ob quam causam et molossus, et ambo ionici non solum in simplum et duplum, sed etiam in aequas partes per terna tempora feriuntur. Hinc efficitur ut deinceps omnibus sex temporum pedibus, omnes totidem temporum posteriores copulari queant; solusque antispastus, qui nullum sibi velit misceri, remaneat. Hos consequuntur quatuor epitriti, quorum prmum solus etiam ipse facturus, quia nec posteriorem quemquam invenit, nec aequalem. Itaque omnium pedum octo sunt, qui nullo alio mixto rhythmum faciunt: pyrrhichius, tribrachus, proceleumaticus, paeon quartus, antispastus, epitritus secundus, et quartus, et dispondeus: reliqui eos, qui se posteriores sunt, copulari sibi patiuntur,ut opinor, satis a me quod voluisti, explicatum atque digestum: tuum est jam videre
Abbreviated transcription (Latin):
ant suũ nomen in richino .I. faciã
neq ullius negotii est tanta rõnum
luce p̾missa. nam tribracho nłs mis¬
cebitur. Omnes enĩ pͥores sunt qui
et sunt tpr̃ib pares. Dactilo anapestꝰ
p̃t̃. nam ⁊ est post̾ior tp̃re ac plausu
currit eqͣlit̾. Utrisꝙ aut̃ ꝑceleuma¬
ticus ea scil rõne copuletur. Iamba¬
qͥnq tpĩm pedes iure miscentur. u
nõ omnes ead diuisione. Alii namqi
ad duo ⁊ tria. alii ad tria ⁊ duo cpra di¬
uiduntur. Iste aut̃ crecicus utroqi
modo diuidi p̃t. qr media brenis cuil
parti tribuitur. Palymbachius aut̃
qr eius diuisio a duob tpr̃ib incipioẽs
in tria desinit. congruos ⁊ copulabi
les pene õs: p̃t̾ scd̃m. Molosus de tri¬
liulos ueltt a qrio ͥims ncipiuant
lex tpr̃m pedes. qui os eid coniungi possũt
illam quam plausus uob̃ ostendit ꝑti¬
cionem sin longe silłe que singła tpĩa
parti utriq concedit. qr in senarto nũo

Expanded text:
ant suum nomen in rhythmo. D. Faciam: ant suum nomen in rhythmo. D. Faciam: neque enim ullius negotii est, tanta rationum luce praemissa. Nam tribracho nullus miscebitur; omnes enim priores sunt, qui ei sunt temporibus pares. Dactylo anapaestus potest; nam et est posterior, et tempore ac plausu currit aequaliter: utrique autem proceleumaticus eadem scilicet ratione copulatur. Jam baquinque temporum pedes jure miscentur, sed non omnes eadem divisione. Alii namque ad duo et tria, alii ad tria et duo tempora dividuntur. Iste autem creticus utroque modo dividi potest, quia media brevis cuilibet parti tribuitur. Palimbacchius autem, quia ejus divisio a duobus temporibus incipiens, in tria desinit, congruos et copulabies omnes, praeter secundum. Molossus de trisyllabis restat, a quo primo incipiunt sex temporum pedes, qui omnes eidem conjungi possunt, illam quam nobis plausus ostendit, partitionem longae syllabae, quae singula tempora parti utrique concedit, quia in senario numero
Abbreviated transcription (Latin):
nu̾oꝵ recte remotũ ẽẽ conuenit.
fateor ita ẽẽ .ii. sunc ergo ex ordine
gignitur satis discussimus. Quare di¬
cas ueluti huic quem censes ad intscẽ¬
dum pedem. ut tambicus richinus sĩ
nom̃ obtineat. quem nisi tribrachum
qui ⁊ tp̃rib ⁊ plansu congruit ⁊ qr po¬
st̾ior est: regno pollere nõ p̃t. nam cho¬
rius est quid̃ post̾ior ⁊ totidem tp̃rm s
nõ eod̃ modo plauditur. .uii.
ge iam uide rithinũ trochiacũ ⁊ ad
ead̾ de hoc quoq responde. .I. Idẽ respõ¬
deo. nam pt̃ ⁊ huic nõ solũ spatio tp̃rs
s plausu etiam
qui etiam si eqͣltõ plaudetur pͥncipatũ
tñ mixtus auferet.
lum ⁊ anapestũ ꝓceleumaticũ nulla
imꝑilitate tpr̃m nlła claudicatõe plau¬
ꝑsequi. quocirca remota int̾roga¬
none mea. uł potius tamqͣm de om̃ib
int̾roganti responde breuit̃ dilucide ꝙ
qͣnͣtum potes. quõ singłi qui restant
pedes aliis legitittmne ĩmixtis obtine¬

Expanded text:
numerorum recte remotum esse convenit. numerorum recte remotum esse convenit. D. Fateor ita esse. 9. M. Nunc ergo ex ordine gignitur, satis discussimus. Quare dicas velim huic quem censes admiscendum pedem, ut iambicus rhythmus suum nomen obtineat. D. Quem, nisi tribrachum, qui et temporibus et plausu congruit; et quia posterior est, regno pollere non potest? Nam chorius est quidem posterior, et totidem temporum, sed non eodem modo plauditur. M. Age, jam vide rhythmum trochaicum, et ad eadem de hoc quoque responde. D. Idem respondeo: nam potest et huic non solum spatio temporis, sed plausu etiam qui etiam si aequaliter plauderetur, principatum tamen mixtus auferret.lum et anapaestum et proceleumaticum nulla imparilitate temporum, nulla claudicatione plaua ordine persequi: quocirca remota interrogatione mea, vel potius tanquam de omnibus interrogatus responde breviter, dilucideque quantum potes, quomodo singuli qui restant pedes, aliis legitime immixtis, obtine
Abbreviated transcription (Latin):
mobrem iam dic mͥ utrũ spondeus
cum leuatio ⁊ positio in pytichio sin¬
gula. in spondeo u̾o bina tempora te¬
neant. .m. Potest ergo ꝓceleumatico
adsugi: .i. Potest .m. Quid cum et
adiungitur int̾rogati utrũ richiꝰ.
ꝑceleumaticus. ait ipondeacus sit qͥd
respondebimus: .ł. auid censes nisi
spondeo datũ ẽẽ pͥncipatũ: .M. Cum
eũ plausit ista controu̾sia nõ diiudi¬
cotut. nam in utroq bina leuanus
ac ponimus tp̃ra. Quid restat aliud
nisi ut ille regnet qui in ip̃o pedum
odine pͥor est . .i. Nõnem te secũ ẽẽ sat̃
aprobo. ⁊ uides ut arbitror quid seqͣ¬
tir .i. Quid tandem. quid putas insi
no nlłm aliũ pedem posse miscĩ. qm̃
quisquis miscebitur totidem tpr̃m
uo sunt qui totidem tp̃rib constant
Et qm̃ hiis qui pͥores inuenti fu̾int
cogit nos rõ quam uidisti pͥncipltũ
dare .i. ex eo richinũ nuncupare. nõ
erit tam ꝓceleumaticus rithinus
diacus aut dactilus. aut anapesticus.
Amphibracũ enĩ ab istoꝵ copulatõne

Expanded text:
mobrem jam dic mihi utrum spondeus cum levatio et positio in pyrrhichio singula, in spondeo vero bina tempora teneant. M. Potest ergo proceleumatico adjungi. D. Potest. M. Quid cum ei adjungitur? interrogati utrum rhythmus proceleumaticus an spondiacus sit, quid respondebimus? D. Quid censes, nisi spondeo dandum esse principatum? Cum enim plausu ista controversia non dijudicetur, nam in utroque bina levamus ac ponimns tempora; quid aliud restat, nisi ut ille regnet qui in ipso pedum ordine prior est? M. Rationem te secutum esse satis approbo; et vides, ut arbitror, quid sequatur. D. Quid tandem? M. Quid putas, nisi nullum alium pedem posse misceri? quoniam quisquis miscebitur totidem temporillo sunt, qui totidem temporibus constant. Et quoniam iis qui priores inventi fuerint, cogit nos ratio, quam vidisti principatum dare, id est, ex eo rhythmum nuncupare; non erit jam proceleumaticus rhythmus,ondiacus aut dactylicus aut anapaesticus. Amphibrachum enim ab istorum copulatione
Abbreviated transcription (Latin):
.i.nõ recuso .M. facile est ergo te etiã
illud ind̾e atq concedere alios pedes
ẽẽ ꝓhiis penes quos richint est p̾nci¬
patus. alios qui cum hiis collocat. nã
tibi ꝓ longis silłis geminantur bre¬
nes ꝓ eo qui rithinũ obtinet alios
licamnius. tit ꝓ iambo uł trocheo tribra¬
cum. aut ꝓ spondeo dactilũ. aut ana¬
pestum. aut ꝓceleumaticũ. Ubi u̾o

Expanded text:
14. M. Facile est ergo te etiam illud videre atque concedere, alios pedes esse pro his, penes quos rhythmi est principatus, alios qui cum his collocantur. Nam ubi pro longis singulis geminantur breves, pro eo qui rhythmum obtinet, alium locamus; velut pro iambo vel trochaeo tribachum, aut pro spondeo dactylum aut anapaestum aut proceleu
Abbreviated transcription (Latin):
quod ad richinũ attinet. nõne illd¬
conid̾and̾ est utrũ aliqua dim̃sio pe¬
dis ꝙͣuis octo tpẽa nõ excedat que dis¬
pondius obtinet. excedat tñ nũm qͣ
detur sine uua fraude uł offensione
auriũ siue quod ad plausũ ac diniẽ¬
sionem pedum. siue quod ad spatium
tp̃ris ꝑtinet ꝓ una longa silła duas
posse pont breues .l. Qis hoc negau̾it:
M Mic ergo est quod ꝓ tambo uł cho¬
rto tribrachũ ponimus. ⁊ ꝓ spondio
dactilum ⁊ anapestũ uł ꝓ celemnaticũ
cum uł ꝓ sed̾a eius uł peimia duas bre

Expanded text:
Nonne illconsiderandum est utrum aliqua dimensio pedis, quamvis octo tempora non excedat, quae dispondeus obtinet, excedat tamen numerudetur sine ulla fraude vel offensione aurium, sive quod ad plausum ac divisionem pedum, sive quod ad spatium temporis pertinet, pro una longa syllaba duas posse poni breves? D. Quis hoc negaverit? M. Hinc ergo est, quod pro iambo vel chorio tribrachum ponimus, et pro spondeo dactylum vel anapaestum vel proceleumaticum, cum
Abbreviated transcription (Latin):
mł̃ti quid̃ ꝓ hiis qui possunt. s ip̃i
nõ possunt ⁊ iõ ne pedes quid̃ istos a¬
pellandos putaũunt. Qmobrem repug¬
nantia ila que nos mouebat. iam
ut opinor composita est ⁊ soptta. siñ¬
quid̾ licet ⁊ plures silłas qͣm qͣtuor
ꝑ aliquo pede pon̾e. ⁊ pedem tñ nõ ap¬
pellare nili eum quo richinus effi¬
ciatur. Oportebat enĩ pedi constitũ¬
tum ẽẽ aliquem modũ. ꝓgressionis
in silłis. Hiis aut̃ constitiri optimus
cũ aut̃ ꝓ eobrenes octo constitumꝰ
poni possunt. qr u̾o legittimam ꝓ¬
gressionem .t. qͣt̾nariũ nĩtm exce¬

Expanded text:
multi quidem pro his poni possunt; sed ipsi non possunt: et ideo ne pedes quidem istos appellandos putaverim. Quamobrem repugnantia illa quae nos movebat, jam, ut opinor, composita est et sopita, quandoquidem licet et plures syllabas quam quatuor pro aliquo pede ponere, et pedem tamen non appellare, nisi eum quo rhythmus efficiatur. Oportebat enim pedi constitui aliquem modum progressionis in syllabis. Is autem modus constitui optime Cum autem pro eo breves octo constituimus, poni possunt. Quia vero legitimam progressionem, id est quaternarium nume
Abbreviated transcription (Latin):
nec tñ õĩs homo beatus est. Adde ergo
inquit ppitiũ saltem inqͣm hoc inter
nos satis constat eum b̃m̃ ẽẽ qui ht̃ ꝓ
pitium dm̃. Uellem inquit nauigt
ꝯsentire. s illũ uereor qr ad huc querit
p̾sertim ne concludas bm̃ eẽ achademi¬
cum qui hest̾no sermone nulgari qͥ¬
dem ⁊ male latiuo. s aꝑtissimo sane:
aou̾sum dm̃ cẽ quod si dici nephas est
ppitius erit ⁊ qui ꝓpitiũ ht dm̃ beatus¬

Expanded text:
nec tamen omnis homo beatus est. Adde ergo, inquit, propitium. 20. Saltem, inquam, hoc inter nos satis constat, eum beatum esse qui habet propitium Deum? Vellem, inquit Navigius, consentire: sed illum vereor qui adhuc quaerit; praesertim ne concludas beatum esse Academicum, qui hesterno sermone, vulgari quidem et male latino, sed aptissimo sane, adversum Deum esse: quod si dici nefas est, propitius erit; et qui propitium Deum hab
Abbreviated transcription (Latin):
Iua igitur est plena satiecas animoꝵ. hec
est beata uita pie ꝑfecte q cognoscẽ a quo
inducaris in u̾itatem. qua u̾itãte ꝑfen¬
aris ꝑquid ꝯnectaris sũmo bono que t̾a
exlusis uanitatis uarie suꝑstitõnib ⁊¬
ostenditur. Hiis mr̃ recognitis u̾bis que
in fidem suam ubũ illud sacerdotis nr̃t
fone p̾cantes trmitas leta effuditat
subiecit. hoc est nlło ambigente uitabã
ti caritate p̾sumend̾ est. Ergo inqͣm qm̃¬

Expanded text:
illa est igitur plena satietas animorum, hoc illa est igitur plena satietas animorum, hoc est beata uita, pie perfecteque cognoscere, a quo inducaris in ueritatem, qua ueritate perfruaris, per quid conectaris summo modo. quae tria exclusis uanitatibus uariae superstitionis ostendunt. — Hic mater recognitis uerbis, quae in fidem suam, versum illum sacerdotis nostri: Fove precantes, Trinitas, laeta effudit, atque subjecit: Haec est nullo ambigente beata vite charitate praesumendum est. 36. Ergo, inquam
Abbreviated transcription (Latin):
modus ncc̃e est ut uerus sit modus. Ut
igitur u̾itas mͦ gignitur. ita modus u̾¬
tate cognoscitur. sq igitur u̾itas sine
modo. nec modus sine u̾itate umqͣm fuit
quis est dei filus: dc̃m u̾itas. quis est qui
nõ ht̃ ꝑtẽm. quis alius qͣm sũmus modꝰ
Quisquis igitur ad sũmũ modũ ꝑu̾itatẽ
uen̾it: beatus est. Hoc est animo dm̃ hẽre i
que nob̾cum agio ut dm̃ recordemur. ut
cum q̃ramus ut eum pulso om̃ĩ stadro
sitiamus. de ip̃o ad nos fonte emanat. hoc
int̾iorib luminib nr̃is uibar solule secre¬
tus infundit. huius est u̾bit omne quod
loquimur etiam qñ adhuc uł minus sa¬
nis uł repente aꝑtis ocłis audact᷑ conuiti¬
etiam boc appret ẽẽ qͣm dm̃ nlła degn̾a¬
tõne impedienti ꝑfcm̃. nam ibi totum
fonte aque ut ullo ubo utar plenitudi¬
ne saturari nond̃ ad nõm modũ nos ꝑue¬
nisse fateamur. ⁊ tõꝙͣuis iam deo adiu¬
uante nond̃ sapientes acbeati sumus.

Expanded text:
modus necesse est, ut uerus modus sit. ut modus necesse est, ut uerus modus sit. ut igitur ueritas modo gignitur, ita modus ueritate cognoscitur. neque igitur ueritas sine modo neque modus sine ueritate umquam fuit. quis est dei filius? dictum est: ueritas. quis est, qui non habet patrem? quis alius quam summus modus? quisquis igitur ad summum modum per ueritatem uenerit, beatus est. hoc est animis deum haberequae nobiscum agit, ut deum recordemur, ut eum quaeramus, ut eum pulso omni fastidio sitiamus, de ipso ad nos fonte ueritatis emanat. hoc interioribus luminibus nostris iubar sol ille secretus infundit. huius est uerum omne, quod loquimur, etiam quando adhuc uel minus sanis uel repente apertis oculis audacter conuertietiam hoc apparet esse quam deum nulla degeneratione inpediente perfectum. nam ibi totum fonte atque, ut illo uerbo utar, plenitudine saturati nondum ad nostrum modum nos peruenisse fateamur et ideo quamuis iam deo adiuuante nondum tamen sapientes ac beati sumus.
Abbreviated transcription (Latin):
dñatoẽs. supbias. cet̾aq id genus qͥb
munod̾atoꝵ miseroꝵq animi sibi leti¬
tias atq potentias compari putant
Coartatur aut̃ sordib. timorib menpre
cupiditate atq aliis quecũꝙ sunt qͥb
miseros hoĩes ettam miseri ꝯfitentur
cum ubo sapĩam ꝯtempiatur muentã
cumq ut huius pi̾ u̾bo utar ad ip̃am
se ꝯplextis tenet nec se ad simulachroꝵ
fallatram quoꝵ pondus amplexus a dõ
suo cadere atq dem̃gi solet ulla cõmo¬
tus manitate ꝯutit nicħ immod̾atõnis
⁊ iõ nil egestatis. nil ergo miserie ꝑti¬
aut̃ auctoritate diuina dei filiũ nicħ aẽ
aliud qͣm dei sapĩam. ⁊ est dei filius pro¬
dc̃m est ego sum u̾itas. Ueritas aut̃ utsit
fit ꝑ aliquem sũmũ modũ a quo ꝓcedit
⁊ in quem se ꝑfecta coni̾tit. Ip̃i aut̃ sũ
modeo nlłs alius modus imponitur. Si
enĩ sũmus modus ꝑ sũmũ modũ modꝰ
est. ꝑ se ipm modus est u etiam sũmus

Expanded text:
dominationes superbias ceteraque id genus, quibus dominationes superbias ceteraque id genus, quibus inmoderatorum miserorumque animi sibi laetitias atque potentias conparari putant. coartatur autem sordibus timoribus maerore cupiditate atque aliis, quaecumque sunt, quibus homines miseros etiam miseri confitentur. cum uero sapientiam contemplatur inuentam cumque, ut huius pueri uerbo utar, ad ipsam se tenet nec se ad simulacrorum fallaciam, quorum pondus amplexus a deo suo cadere atque demergi solet, ulla commotus inanitate conuertit, nihil inmoderationis et ideo nihil egestatis, nihil igitur miseriae pertiautem etiam auctoritate diuina dei filium nihil esse aliud quam dei sapientiam, et est dei filius prodictum est: ego sum ueritas. ueritas autem ut sit, fit per aliquem summum modum, a quo procedit et in quem se perfecta conuertit. ipsi autem summo modo nullus alius modus inponitur; si enim summus modus per summum modum modus est, per se ipsum modus est. sed etiam summus