comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
fusione liquefiat: laboreluegetat᷑ ne qͥete
torpeat. quiete refouetur ne laboris exercita¬
tione succũbat: fatigata uigiliis. sõno repa¬
ratur. oppressa sõno uigiliis excutitur. ne
sua peius qͥete lasset᷑: uestib tegit᷑ ne frigo¬
ris aduersitate penetretur. quesito calore
deficiens. aurarũ flatu refouet᷑. Cũq inde
molestias inuenit. unde uitare molestias
quȩ siuit: male sauciata ut ita dixerim de
ipso suo medicamine languescit. Remotis
gͦ febrib cessantibusq doloribus. ipsa nr̃a sa-¬
lus egritudo est: cui curanda necessitas nũ¬
quã de est. Quot enĩ solatia aduuiendi
usũ querimꝰ: qͥsi tot nr̃ȩ egrͥ tudiniᷤᷤ medi¬
cam̃tis obuiamus. Sed ipsum quoq medicam̃
ĩ uulnꝰ uertit᷑: qͥa exquesito remedio paulo
diutius inherentes. ex eo grauius deficimꝰ:
qͦd ꝓuide ad refectionẽ paramus. Sic nimirũ
debuit p̃sumptio corripi : sic suꝑbia sterni.

Expanded text:
fusione liquefiat; labore vegetatur ne quiete fusione liquefiat; labore vegetatur ne quiete torpeat; quiete refovetur, ne laboris exercitatione succumbat; fatigata vigiliis, somno reparatur; oppressa somno vigiliis excutitur, ne sua pejus quiete lassetur; vestibus tegitur, ne frigoris adversitate penetretur; quaesito calore deficiens, aurarum flatu refovetur. Cumque inde molestias invenit, unde vitare molestias quaesivit, male sauciata, ut ita dixerim, de ipso suo medicamine languescit. « Remotis ergo febribus cessantibusque doloribus, ipsa nostra salus aegritudo est, cui curanda necessitas nunquam deest. Quot enim solatia ad vivendi usum quaerimus, quasi tot nostrae aegritudinis medicamentis obviamus. Sed ipsum quoque medicamen in vulnus vertitur; quia exquisito remedio paulo diutius inhaerentes, ex eo gravius deficimus, quod provide ad refectionem paramus. Sic nimirum debuit praesumptio corripi, sic superbia sterni.
Abbreviated transcription (Latin):
tis eiꝰ extitit. cuius p̃cepta contempsit. Iustꝰ
uͦ conditor hunc sibi contrariũ posuit: quia
inimicũ exelatione deputauit. Sed ipsa hȩc
contrarietas culpȩ. facta est homini pondus
penȩ ut corruptionis suȩ malȩ liber seruiat.
qͥ bene seruus de incorruptionis liber tate
gaudebat. Salubrẽ qͥppe humilitatis arcẽ
deserens: adinfirmitatis. iugũ suꝑbiendo ꝑuẽ¬
nit. & ceruicem eordiserigendo supposuit:
Quia qͥ subesse diuinis iussionib noluit. sub
suis se necessitatib strauit. Qͦd melus ostendr¬
mus. si ea quȩ deiectus sustin&. & pͥus carniꝰ
& post pondera mentis expͥmamus. Ut enĩ¬
taceamus hoc qͦd dolores tolerat. qd febribꝰ
anhelat. sua qͦdã egritudine constringitur.
otio tabescit. oꝑe deficit. inedia deficiens
cibo reficitur ut subsistat: refectione lassissenͦ.
abstinentia releuat᷑ ut uigeat. aqͣ ꝑfundit᷑
ne arescat. linteis tergitur ne ipsa nimis ꝑ¬

Expanded text:
tis ejus exstitit, cujus praecepta contempsit. Justus tis ejus exstitit, cujus praecepta contempsit. Justus vero Conditor hunc sibi contrarium posuit, quia inimicum ex elatione deputavit. Sed ipsa haec contrarietas culpae facta est homini pondus poenae, ut corruptioni suae male liber serviat, qui bene servus de incorruptionis libertate gaudebat. Salubrem quippe humilitatis arcem deserens, ad infirmitatis jugum superbiendo pervenit, et cervicem cordis erigendo supposuit, quia qui subesse divinis jussionibus noluit, sub suis se necessitatibus stravit. Quod melius ostendimus, si ea quae dejectus sustinet, et prius carnis, et post pondera mentis exptaceamus hoc quod dolores tolerat, quod febribus anhelat, sua quadam aegritudine constringitur: egritudo est. Nam otio tabescit, opere deficit; inedia deficiens, cibo reficitur, ut subsistat; refectione lascescens, abstinentia relevatur, ut vigeat; aqua perfunditur, ne arescat; linteis tergitur, ne ipsa nimis per
Abbreviated transcription (Latin):
Uel certe cũ dicitur qͥd faciã tͥ patent̃ osten¬
ditur. qͥa hȩc ipsa bona quȩ agere p̃cipim̃.
eges. Humilitas autem nr̃ȩ destitutionis
exprimit᷑. cũ ds̃ hominũ custos uocatur.
Quia si eiꝰ nos custodia minime ꝓtegit.
ante occulti hostis insidias nr̃ȩ sollicitudi-¬
nis oculus uigilans dormit: Psalmista rur¬
sus ad testante qui ait. Nisi dñs custodierit
ciuitatẽ. inuano uigilant qui custodiunt
eã. Per nos nãq cecidimus. sed nr̃is resur-¬
gere uirib non ualemus. Culpa nos uolun¬
tatis ꝓpͥe semel strauit. sed pęna culpȩ dete-¬
rius cotidie deprimit. Ad amissã rectitu¬
dinẽ surgere studioꝵ conatib nitim᷑: sed
meritoꝵ pondere grauamur. Unde & apte
subditur. Quart eos uisti me contra
riym tisi. Et factus sum michichet.¬
resi GRayis. Tunc sibi contrariũ ds̃ ho.¬
minẽ posuit. cũ homo dm̃ peccando dereli:¬
quit. Serpentis qͥppe ꝑsuasionib captus. hos¬

Expanded text:
Vel certe cum dicitur: Quid faciam tibi? patenter ostenVel certe cum dicitur: Quid faciam tibi? patenter ostenditur quia haec ipsa bona quae agere praecipimur,  meorum non indiges . Humilitas autem nostrae destitutionis exprimitur cum Deus hominum custos vocatur, quia si ejus nos custodia minime protegit, ante occulti hostis insidias, nostrae sollicitudinis oculus vigilans dormit, Psalmista rursus attestante, qui ait: Nisi Dominus custodierit civitatem, in vanum vigilant qui custodiunt eam . Per nos namque cecidimus, sed nostris resurgere viribus non valemus. Culpa nos voluntatis propriae semel stravit, sed poena culpae deterius quotidie deprimit. Ad amissam rectitudinem surgere studiorum conatibus nitimur, sed meritorum pondere gravamur. Unde et apte surium tibi, et factus sum mihimetipsi gravis? Tunc sibi contrarium Deus hominem posuit, cum homo peccando Deum dereliquit. Serpentis quippe persuasionibus captus hos
Abbreviated transcription (Latin):
miseris.: ut claritatẽ tuã raptꝰ interius ui¬
deat. & eũ carnis suȩ corruptio exterius non
repellat. Tunc ꝑmit̾tis ut saliuã glutciã.
cũ me sapore tuȩ claritatis usq ad habundan¬
ciã sacietatis infuderis: ut nequaquã ĩã ꝑ in-¬
digentiã gustu oris esuriam. sed inte solidiᷤ
inrigato mentis uentre subsistã. Sed qͥ ꝓme.¬
reri uult bonũ qͦd expecit: deb& malum con-¬
fiteri qd fecit. Sequit᷑. Peccayi. Quid faciã¬
malũ qͦd egit. sed bonũ qͦd dõ inrecõpensati¬
onẽ debeat offerre non inuenit. qͥa ad ab-¬
luendã culpã quȩlib& humanȩ actionis
uirtꝰ infirma est: nisi hanc miscdia parcen¬
tis foueat. & non iusticia recte mndicantis
prȩmat. Unde ꝑ  psalmistã dicit᷑. Melior
est miscłia tua suꝑ uitã. Quia qũalib&
uideatur innocens. apud districtũ tamen
iudicẽ nr̃a nos uita non liberat. si ei reatꝰ
sui debitũ miscdiȩ benignitas non relaxat.

Expanded text:
miseris, ut claritatem tuam raptus interius vimiseris, ut claritatem tuam raptus interius videat, et eum carnis suae corruptio exterius non repellat. Tunc permittis ut salivam glutiam, cum me sapore tuae claritatis usque ad abundantiam satietatis infuderis, ut nequaquam jam per indigentiam gustu oris esuriam, sed in te solidus irrigato mentis ventre subsistam. Sed qui promereri vult bonum quod expetit, debet malum confiteri quod fecit. Sequitur: CAPUT XXXImalum quod egit, sed bonum quod Deo in recompensationem debeat offerre non invenit, quia ad abluendam culpam quaelibet humanae actionis virtus infirma est, nisi hanc misericordia parcentis foveat, et non justitia recte judicantis premat. Unde recte per Psalmistam dicitur: Melior est misericordia tua super vitam , quia quamlibet videatur innocens, apud districtum tamen judicem nostra nos vita non liberat, si ei reatus sui debitum misericordiae benignitas non relaxat.
Abbreviated transcription (Latin):
ad grauat animã: in herere diu luci non
ual&. qͥa raptĩ uid&. Ipsa qͥppe carnis in-¬
firmitas transcendentẽ se animã retrahit.
atq ad cogitanda ima ac necessaria suspr¬
rantẽ reducit. Saliua gͦ ex capite defluens.
os tangit. sed ad uentrẽ minime ꝑuenit.
qͥa liquore suꝑnȩ contẽplationis ia quidem
intellectus nr̃ infunditur. sed nequaquã men̾
plene saciat᷑. In ore & enĩ gustus est: ĩuentre
sacietas. Saliuã itaq gluttire non possumꝰ.
quia suꝑnȩ claritatis bono saciari non ꝑ¬
mittimur. qͦd adhuc ex tenuitate gustamꝰ.
Sed qͥa hoc ipsum qͦd ut cũq iam suꝑna
cognoscimꝰ ex pietate parcentis est. qd uero
hoc ꝑcipere ꝑfecte non possumus: adhuc
expęna uetustȩ dãpnationis recte nunc di¬
citur. Usquequo non parcis mͥ: nec dimittis
me ut glutiam saliuã meã Ac si aperte
diceretur. Tunc homini plene parcis. cum
hunc ad ꝑfec tionẽ tuȩ contẽplationis ad-¬

Expanded text:
aggravat animam , inhaerere diu luci 267 non aggravat animam , inhaerere diu luci 267 non valet, quam raptim videt. Ipsa quippe carnis infirmitas transcendentem se animam retrahit, atque ad cogitanda ima ac necessaria suspirantem reducit. Saliva ergo ex capite defluens os tangit, sed ad ventrem minime pervenit, quia liquore supernae contemplationis jam quidem intellectus noster infunditur, sed nequaquam mens plene satiatur. In ore etenim gustus est, in ventre satietas. Salivam itaque glutire non possumus, quia supernae claritatis bono satiari non permittimur, quod adhuc ex tenuitate gustamus. Sed quia hoc ipsum, quod utcunque jam superne cognoscimus, ex pietate parcentis est, quod vero hoc percipere perfecte non possumus adhuc ex poena vetustae damnationis, recte nunc dicitur: Usquequo non parcis mihi, nec dimittis me, ut glutiam salivam meam? Ac si aperte diceretur: Tunc homini plene parcis, cum hunc ad perfectionem tuae contemplationis ad
Abbreviated transcription (Latin):
a paradysi gaudiis expulsũ. in hoc iã exilio
natura edidit : qͥsi anatiuitate homo sine
oculis ꝓcessit. Sed sicut uir sc̃s insinuat.
hȩc saliua ad os quidem labitur: ut uero
ad uentrẽ usq ꝑueniat. non gluttitur. qͥa
diuinitatis contemplatio sensũ tangit. sed
plene mentẽ non reficit. qm̃ ꝑfecte animꝰ
conspicere non ual&. qͦd adhuc qͥa caligo
corruptionis prepedit. raptim uid&. Ecce
bicit. iã cuncta quȩ considerat preterire trans¬
cendit. iã ab exteriorũ delectatione suspen¬
ditur. & quȩ s int bona inuisibilia rimat᷑.
atq hȩc agens plerũq ĩdulcedinẽ suꝑnȩ
contẽplationis rapit᷑. iãq de intimis aliquid
qͥsi ꝑcaliginẽ conspicit: & ardenti desiderio
inter esse spũalibus angłoꝵ ministeriis cona¬
tur. Gustu incircũ scripti luminis pascitur:
& ultra se euecta ad sem&ripsã relãbi dedig¬
natur. Sed qͥa adhuc corpꝰ quod corrũpit᷑

Expanded text:
a paradisi gaudiis expulsum in hoc jam exsilio a paradisi gaudiis expulsum in hoc jam exsilio natura edidit, quasi a nativitate homo sine oculis processit. Sed sicut sanctus vir insinuat, haec saliva ad os quidem labitur, ut vero ad ventrem usque perveniat non glutitur, quia divinitatis contemplatio sensum, tangit, sed plene mentem non reficit, quoniam perfecte animus conspicere non valet quod adhuc, quia caligo corruptionis praepedit, raptim videt. 50. bjicit, jam cuncta quae considerat praeterire transcendit, jam ab exteriorum delectatione suspenditur, et quae sint bona invisibilia rimatur, atque haec agens plerumque in dulcedinem supernae contemplationis rapitur, jamque de intimis aliquid quasi per caliginem conspicit, et ardenti desiderio interesse spiritalibus angelorum ministeriis conatur; gustu incircumscripti luminis pascitur, et ultra se evecta ad semetipsam relabi dedignatur; sed quia adhuc corpus quod corrumpitur
Abbreviated transcription (Latin):
trẽ ducit᷑ cũ gluttitur. Quid itaq est ca¬
pud m̃omnisi diuinitas. ꝑ quã existendi pͥnci¬
piũ sumimꝰ. ut creatura simus: paulo ad¬
testante qͥ ait. Caputl uiri xp̃c. capud au¬
tẽ xp̃i ds̃. Quid autẽ uenter nr̃ est nisi
mens. Quȩ dũ cybũ suu̾ suꝑnũ uidelicet
intellectum suscipit: refecta ꝓcul dubio
om̃iũ membra actionũ regit: Nisi enim
sacra eloquia aligndo mentẽ nomine uen¬
tris exprimerent. salomon utiq non dixis.
cuncꝰta & iam mentis nr̃ȩ nobis absconsa ma-¬
nifestat. Qđ gͦ saliuȩ nomine: n sapor¬
intimȩ contẽplationis accipitur. Quȩ ad
os a capite defluit: qͥa de claritate condito¬
ris adhuc in hac uita nos positos. uix gus¬
tu reuelationis tangit. Ulnde & redemptor
ueniens saliuã luto miscuit. & cęci nati
oculos reparauit: qͥa suꝑna gr̃a carnalem
cogitationẽ nram̃ ꝑ admixtionẽ suȩ contẽ¬
plationis inradiat. & ab originali cęcitate
hominẽ ad intellectũ reformat. Nam qͥa

Expanded text:
 cum glutitur. Quid itaque est caput nostrum nisi divinitas? per quam existendi principium sumimus, ut creatura simus, Paulo attestante, qui ait: Caput viri Christus, caput autem Christi Deus . Quid autem venter noster est, nisi mens? quae dum cibum suum, supernum videlicet intellectum suscipit, refecta procul dubio omnium membra actionum regit. Nisi enim sacra eloquia aliquando mentem nomine ventris exprimerent, Salomon utique non dixisscuncta etiam mentis nostrae nobis absconsa manifestat. Quid ergo salivae nomine nisintimae contemplationis accipitur? quae ad os a capite defluit, quia de claritate conditoris adhuc in hac vita nos positos vix gustu revelationis tangit. Unde et Redemptor veniens salivam luto miscuit, et caeci nati oculos reparavit , quia superna gratia carnalem cogitationem nostram per admistionem suae contemplationis irradiat, et ab originali caecitate hominem ad intellectum reformat. Nam quia
Abbreviated transcription (Latin):
us pȩnas exigit: qͣnto hunc impenso mune¬
re largius prȩuenit. Uir igit᷑ sc̃s in men¬
sitatem suꝑnȩ maiestatis aspiciat. atq ad
infirmitatẽ ꝓpriã considerationis oculũ
reducat: uideat qͥa caro capere non ua-¬
l&. hoc quod de semetipsa ueritas spm̃ do-
sub ex amine districtȩ retributionis inten¬
dit & dicat. Quid est homo quia magni.¬
ficas eũ: aut qͥa ponis erga eũ cor tuum&
Ac si aꝑte exclam& dicens. Magnificatur
homo spiritali munere: sed tamen caro est.
Et uias eiꝰ post munera districtȩ conside¬
ras: sed tamen si remota pietate iudicetur.
pondꝰ qͦd de tua subtilitate inminae. ferre
nec subleuatꝰ ad iusticiã spił ualoe. Quia &¬
si hunc ultra se tua dona dilatant: ad inqͥ¬

Expanded text:
us poenas exigit, quanto hunc impenso muneus poenas exigit, quanto hunc impenso munere largius praevenit. Vir igitur sanctus immensitatem supernae majestatis aspiciat, atque ad infirmitatem propriam considerationis oculum reducat. Videat quia caro capere non valet hoc quod de semetipsa Veritas per spirisub examine districtae retributionis intendit, et dicat: Quid est homo, quia magnificas eum? aut quid apponis erga eum cor tuum? Ac si aperte exclamet, dicens: Magnificatur homo spiritali munere, sed tamen caro est; et vias ejus post munera districte consideras, sed tamen si remota pietate judicetur, pondus quod de tua subtilitate imminet, ferre nec sublevatus ad justitiam spiritus valet, quia etsi hunc ultra se tua dona dilatant, ad inqu
Abbreviated transcription (Latin):
autẽ dies suos nichil esse considerat: quia
ut paulo superus sepe iam diximus. scĩ
uiri quo uerius sũma cognoscunt. eo subli¬
mius terrena despiciunt:. Et ideirco p̾sen¬
tis uitȩ dies nichil esse conspiciunt. quia in¬
luminatȩ mentis oculos: in consideratione
ȩternitatis figunt. De qua dũ ad se rede¬
unt: quid se esse nisi puluerẽ agnoscunt.
Et infirmitatis sue conscii: districte iudi¬
cari metuunt. Cũq uĩ tanti uigoris aspi¬
ciunt: trepidant examinari quod st̃. Unde
Quia magnificas tuor aut ayia PoNis
ERGa tumCOR TUUM  Hominẽ ds̃ mag¬
nificat: qͥa largitate rationis ditat. Infusione
gr̃ẽ uisitat: honore conlatȩ uirtutis exãltat.
Cũq ꝑsem& ipsũ nichil sit: esse tamen
eũ cognitionis sue participẽ benignita¬
tis munere concedit. Sed erga eundem
magnificatũ hominẽ cor suum dñs appo¬
nit: qͥa post dona iudicium exerit. merita
subtiliter pensat. uitȩ pondera uehem̃ter
ex aminat. Et tanto ab eo post districti.¬

Expanded text:
autem dies suos nihil esse considerat, quia, ut paulo superius saepe jam diximus, sancti viri quo verius summa cognoscunt, eo sublimius terrena despiciunt; et idcirco praesentis vitae dies nihil esse conspiciunt, quia illuminatae mentis oculos in consideratione 265 aeternitatis figunt. De qua dum ad se redeunt, quid se esse nisi pulverem agnoscunt, et infirmitatis suae conscii, districte judicari metuunt? Cumque vim tanti vigoris aspiciunt, trepidant examinari quod sunt. Unde et quia magnificas eum, aut quid apponis erga eum cor tuum? - Hominem Deus magnificat, quia largitate rationis ditat, infusione gratiae visitat, honore collatae virtutis exaltat. Cumque per semetipsum nihil sit, esse tamen eum cognitionis suae participem, benignitatis munere concedit. Sed erga eumdem magnificatum hominem cor suum Dominus apponit, quia post dona judicium exerit, merita subtiliter pensat, vitae pondera vehementer examinat, et tanto ab eo post districti
Abbreviated transcription (Latin):
riabimini. nec obseruat̾is somnia. Quib
profecto uerbis cuiꝰ sint de testationis
ostenditur: quȩ auguriis coniunguntur.
Rursũ nisi aliquando ex cogitatione si¬
mul & inlusione ꝑcederent. salomon
minime dixissa. Multas curas sequuntur
somnia. Et nisi aliquando sõnia ex mis-¬
terio reuelationis orirentur. ioseph pre¬
ferendũ se fratrib sõmo non uideret:
nec mariȩ sponsum ut ablato puero sae¬
gyptũ fuger&e. ꝑ somniũ ueritas ad mone¬
r&. Rursũ nͥ aliqͣndo sõnia cogitatione
simul & reuelatione ꝓcederent: nequaquã
danihel ꝓpħa nabugodonosor uisionem
disserens. a radice cogitationis in choasset¬
E dicens. Tu rex cogitare cȩpisti instratu
tuo quidess& futurũ post hȩc: & qui reue.¬
lat mysteria. ostendit tibi quȩ uentura¬
S sunt. Et paulopost. Uidebas. & ecce qͣsi
statua una grandis: statua illa magna

Expanded text:
rabimini, nec observabitis somnia . Quibus rabimini, nec observabitis somnia . Quibus profecto verbis cujus sint detestationis ostenditur quae auguriis conjunguntur. Rursum nisi aliquando ex cogitatione simul et illusione procederent, Salomon minime dixisset: Multas curas sequuntur somnia . Nisi aliquando somnia ex mysterio revelationis orirentur, Joseph praeferendum se fratribus per somnium non videret ; nec Mariae sponsum, ut ablato puero in Aegyptum fugeret, per somnium Veritas admoneret . Rursum nisi aliquando somnia cogitatione simul et revelatione procederent, nequaquam Daniel propheta, Nabuchodonosor visionem disserens, a radice cogitationis inchoasset, dicens: Tu rex coepisti cogitare in stratu tuo quid esset futurum post haec, et qui revelat mysteria ostendit tibi quae ventura sunt . Et paulo post: Videbas, et ecce quasi statua una grandis, statua illa
Abbreviated transcription (Latin):
cũ ĩstratu meo. Quia nimirũ cũ ad mentis
nr̃e silentiũ fessi reuertimur. qͣsi instratu
conloquentes. occulta intra nos cogitationũ
uerba uersamus. Sed hec ipsa nr̃a conlocu¬
tio inpauorem uertit᷑. quia ex illa uehemen¬
tius intellectus nobis qui terrorẽ distric¬
hȩc studeat. iuxta litterã ꝑscrutari. exqui¬
rendũ magnopere est. quot̾ modis tangant
animũ imagines somnioꝵ. Aliqͣndo nãq
somnia uentris plenitudine. uel inanitate:
aliqͦndo uͦ inlusione: Aliqͣndo cogitatione
simul & illusione: aliqͥndo reuelatione
Aliqͣndo autẽ cogitatione simul & reuela-
tione generantur. Sed duo quȩ prima
diximus. om̃s experimento cognoscimus:
subiuncta autem quatuor. in sacrȩ scrip¬
turȩ paginis inuenimus. Sõnia & enim
nisi plerũq ab occulto hoste ꝑ inlusionẽ
fierent: nequaquã hoc uir sapiens indi¬
car& dicens. multos errare fecerunt sõnia.
& inlusiones uanȩ: Uel certe non augu¬

Expanded text:
cum in stratu meo, 262 quia nimir um cum ad mentis cum in stratu meo, 262 quia nimir um cum ad mentis nostrae silentium fessi revertimur, quasi in stratu colloquentes, occulta intra nos cogitationum verba versamus. Sed haec ipsa nostra collocutio in pavorem vertitur, quia ex illa vehementius intellectus nobis, qui terrorehaec studeat juxta litteram perscrutari, exquirendum magnopere est quot modis tangant animum imagines somniorum. Aliquando namque somnia ventris plenitudine, vel inanitate, aliquando vero illusione, aliquando cogitatione simul et illusione, aliquando revelatione, aliquando autem ctione generantur. Sed duo quae prima diximus omnes experimento cognoscimus; subjuncta autem quatuor in sacrae Scripturae paginis invenimus. Somnia etenim nisi plerumque ab occulto hoste per illusionem fierent, nequaquam hoc vir sapiens indicaret, dicens: Multos errare fecerunt somnia, et illusiones vanae . Vel certe: Non augu
Abbreviated transcription (Latin):
districtus udex ueniat: qͥ dũ ui inmense
magnitudinis cordiũ secreta inluminat.
om̃s ante oculos culpas reducat. Pensant qͣnta
illa sit uerecundia: inconspectu tunc tocius
humani generis. angłoꝵ om̃iũ. archangłoꝵq
confundi Perpendunt qui post confusionẽ
cruciatus maneat: cum & reatus animũ
in mortaliter morientem. & indeficienter
deficientẽ carnẽ. gehenna consumat. Cũ itaq
tã pauida imaginatione mens quatitur.
quid aliud quã instratu triste somniũ ui¬
decur. Dicat gͦ. Si dixero consolabitur
me lectulus mns. & reletabor loquens me¬
cũ instratu meo: terrebis me ꝑsomnia. &
ꝑuisiones horrore concuties. Ac si apte fa¬
teatur dicens. Si exteriora fugiens introrsuᷤ
redeo & ut cumq requiescere in cordis cu¬
bili concupisco: ibi me dũ districtionis tuȩ
contemplationi obicis. uehement̃ me ꝑ
ipsas meȩ ꝓuidentiȩ imaginationes terres.
Bene autem dicit᷑. & releuabor loquens me¬

Expanded text:
districtus judex veniat, qui, dum vi immensae districtus judex veniat, qui, dum vi immensae magnitudinis cordium secreta illuminat, omnes ante oculos culpas reducat. Pensant quanta illa sit verecundia, in conspectu tunc totius humani generis, angelorum omnium, archangelorumque confundi. Perpendunt qui post confusionem cruciatus maneat, cum et reatus animum immortaliter morientem et indeficienter deficientem carnem gehenna consumat. Cum itaque tam pavida imaginatione mens quatitur, quid aliud quam in stratu triste somnium videtur? Dicat ergo: Si dixero Consolabitur me lectulus meus, et relevabor loquens mecum in stratu meo, terrebis me per somnia, et per visiones horrore concuties. Ac si aperte fateatur, dicens: Si, exteriora fugiens, introrsus redeo, et utcunque requiescere in cordis cubili concupisco, ibi me, dum districtionis tuae contemplationi objicis, vehementer per ipsas meae providentiae imaginationes terres. Bene autem dicitur: Et relevabor, loquens me
Abbreviated transcription (Latin):
fuerit. Nam quo usq caro inlicit. quia qͥsi
domꝰ nr̃e paries quatitur. &iam cubiculi¬
cubile turbatur. Unde & recte ꝑeundẽ
psalm istã dicitur. Uniuersũ stratũ eius
uersasti in infirmitate eiꝰ qͥa dũ nos tẽptatio
carnis concutit. tremefacta nr̃a infirmitã
ceiam mentis cubile confundit. Quid uero
hoc loco somnia uel uisiones accipimus.
nisi imaginationes ultimi districtiq exa¬
minis Quod iã ut cũq ꝑtimorẽ cern¬
mus: sed tamen ut est ueraciter non uidemꝰ.
Sc̃i itaq uiri ut diximus. ad cordis semꝑ¬
secreta redeunt.: cũ ab hoc mundo uel ultͣ uotũ
ꝓspera. uel ultra uires ad uersa paciuntur:
atq ex ternis laboribus fessi. quasi stratũ
uel lectulũ cubilia mentis petunt. Sed dũ¬
quibusdã imaginationib cogitationũ quã
sint subtilia iudicia diuina conspiciunt :
quasi in ipsa strati sui requie. somnii uisi.¬
one turbantur. Contẽplantur enĩ quam

Expanded text:
fuerit. Nam quousque caro illicit, quia quasi fuerit. Nam quousque caro illicit, quia quasi domus nostrae paries quatitur, etiam cubile turbatur. Unde et recte per eumdem Psalmistam dicitur: Universum stratum ejus versasti in infirmitate ejus , quia dum nos tentatio carnis concutit, tremefacta nostra infirmitas etiam mentis cubile confundit. Quid vero hoc loco somnia vel visiones accipimus, nisi imaginationes ultimi districtique examinis? quod jam utcunque per timorem cernimus, sed tamen ut est veraciter non videmus. Sancti itaque viri, ut diximus, ad cordis semsecreta redeunt cum ab hoc mundo, vel ultra votum prospera, vel ultra vires adversa patiuntur, atque externis laboribus fessi quasi stratum vel lectulum cubilia mentis petunt. Ac quibusdam imaginationibus cogitationum quam sint subtilia divina judicia conspiciunt, quasi in ipsa strati sui requie somnii visione turbantur. Contemplantur enim quam
Abbreviated transcription (Latin):
quio lectus. cubile. uel stratum : secretum
sola cordis intell gi. Hinc est enĩ qͦd sub
unius cuiꝰq animȩ speciȩ sponsa occultis
stimulis sc̃ĩ amoris excitata : in canticis canti¬
coꝵ dicit. Inlec tulo meo ꝑ noctes. quesiui
quẽ diligit anima mea. In lectulo qͥppe &
ꝑ noctem dilectus queritur: qͥa nimirum
inuisibilis conditoris species repressa om̃i
corporeȩ uisionis imaginȩ. incubili cordis
inuenitur. Unde &elsdem suis dilectorib
ueritas dicit. Regnũ dei intra uos est.
Et rursũ. Si ego non abiero : paraclytus
non ueni&. Ac si aꝑte dicer&. Si ab inten¬
tionis ur̃e oculis corpꝰ non subtraho adin¬
tellectũ uos inuisibilẽ. ꝑ consolatorem sp̃m
non ꝑduco. Hinc de iustis ꝑpsalmistam
dicitur. Exultabunt sci ingła: lȩtabunt᷑
incubilib suis. Quia scilic& cum mala ab
exteriorib fugunt  securi intra menciũ
secreta głantur. Sed tunc lȩticia cordiũ
ꝑfecta erit. cum carnis erterius pugna . ñ

Expanded text:
quio lectulus, cubile, vel stratum, secretum solet cordis intelligi. Hinc est enim quod sub uniuscujusque animae specie sponsa, occultis stimulis sancti amoris excitata, in Canticis canticorum dicit: In lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea . In lectulo quippe et per noctem dilectus quaeritur, quia nimirum invisibilis conditoris species, repressa omni corporeae visionis imagine, in cubili cordis invenitur. Unde et eisdem suis dilectoribus Veritas dicit: Regnum Dei intra vos est . Et rursum: Si ego non abiero, Paraclitus non veniet . Ac si aperte diceret: Si ab intentionis vestrae oculis corpus non subtraho, ad intellectum vos invisibilem per consolatorem Spiritum non perduco. Hinc de justis per Psalmistam dicitur: Exsultabunt sancti in gloria, laetabuntur in cubilibus suis , quia scilicet cum mala ab exterioribus fugiunt, securi intra mentium secreta gloriantur. Sed tunc laetitia cordium erit perfecta cum carnis exterius pugna non
Abbreviated transcription (Latin):
sem& ipsũ rediens. contra carnis bellũ labo.¬
rat. Legẽ aliã in menbris sustin&: cuiꝰ ĩ se
abstracto ad paululũ. ipsũ sibi hominem
demonstrat. Qd eo usq ꝓcul dubio patim᷑.
qͦ detersa funditus labe peccati. ad ꝓmissȩ
incorruptionis substanciam reformemur.

Expanded text:
semetipsum rediens, contra carnis bellum labosemetipsum rediens, contra carnis bellum laborat , legem aliam in membris sustinet, cujus in se abstracto paululum, ipsum sibi hominem demonstrat. Quod eo usque procul dubio patimur, quo detersa funditus labe peccati, ad promissae incorruptionis substantiam reformemur.
Abbreviated transcription (Latin):
dona habeat. & infirmitatẽ suã humilit̃
agnoscat: ꝑ accesisũ gr̃ȩ ad alta sustollitur.
& ꝑ recessum. quid ex sem&ipso sit ꝓbatur.
Quod bene nobis ex historia sacrȩ lec¬
tionis innuitur: qua salomon & diumnitꝰ
accepisse sapientiam. & tamen post accept̃a
eandẽ sapientiã. meretricũ statĩ pulsatus
questione memorat᷑. Mox enĩ gram tantȩ
reuelationis accepit. cer tamen turpium
mulierũ ꝑtulit:. Quia nimirũ sepe cũ m̃tẽ¬
nrãm concussis uirtutib respectus intimȩ
largitatis inluminat. hanc ꝓtinus & iam lu¬
bricȩ cogitationes turbant: ut quȩ subleua¬
ta in menso munere exultat. &iam tempta¬
tione pulsata quid sit inueniat. Sic heliã
& uisitatus diluculo sermone cęlos aperu
it: & tamen probatꝰ subito infirmus ꝑde
serta fugiens. unã mulierẽ expauit. Sic
paulus ad terciũ cȩlũ ducitur. paradysi
penetrans secreta considerat: & tamen ad

Expanded text:
dona habeat, et infirmitatem suam humiliter dona habeat, et infirmitatem suam humiliter agnoscat, per accessum gratiae ad alta sustollitur, et per recessum quid ex semetipso sit probatur. Quod bene nobis ex historia sacrae lectionis innuitur , qua Salomon et divinitus accepisse sapientiam, et tamen post acceptam eamdem sapientiam meretricum statim pulsatus quaestione memoratur. Mox enim ut tantae revelationis gratiam accepit, certamen turpium mulierum nostram concessis virtutibus respectus intimae claritatis illuminat, hanc protinus etiam lubricae cogitationes turbant, ut quae sublevata immenso munere exultat, etiam tentatione pulsata, quid sit, inveniat. Sic Helias, et visitatus desuper, sermone coelos aperuit, et tamen probatus, subito infirmus per deserta fugiens, nimium mulierem expavit. Sic Paulus ad tertium coelum ducitur, paradisi penetrans secreta considerat, et tamen ad
Abbreviated transcription (Latin):
illym. Quis nrm nesciat. qͥa diluculũ di¬
cit᷑: cũ iam noc turna tẽpora inclaritatẽ
lucis mutant᷑. Nos itaq noctis tene¬
bris p̃mim᷑. cũ ꝑpetratione iniquitatis
obscuram᷑. Sed nox in lucẽ uertitur.: cũ
erroris nr̃i obscuritas. ueritatis cogniti¬
one radiatur. Nox inlucẽ uertitur. cũ
corda nr̃a iusticiȩ fulgor inluminat:
quȩ cȩcitas culpȩ deprimebat. Hoc dilu¬
culũ discipuloꝵ mentib oriri paulus
aspexerat: cũ dicebat. Nax p̾cessit: dies
autẽ appropinquabit. Diluculo gͦ nos
dñs uisitat: qͥa erroris nri tenebras lucȩ
suȩ cognitionis inlustrat. Contemplatio.¬
nis munere subleuat: in arcẽ uirtutis
exaltat. Sed notandũ qd ds̃ post quã dilu¬
culo uisitat. subito hominẽ ꝓbat. qͥa ce
accedendo corda nr̃a aduirtutes ꝓuehit.
& recedendo concuti temptatione ꝑmittit.
Si enĩ post uirtutũ munera nulla tẽp¬
tatione concutit᷑: has se habere animus
ex semxipso głatur. Ut gͦ & firmitatis

Expanded text:
is nostrum nesciat quia diluculum dicitur cum jam nocturna tempora in claritatem lucis mutantur? Nos itaque noctis tenebris premimur cum perpetratione iniquitatis obscuramur. Sed nox in lucem vertitur cum erroris nostri obscuritas veritatis cognitione irradiatui Nox in lucem vertitur cum corda nostra justitiae fulgor illuminat, quae caecitas culpae deprimebat. Hoc diluculum discipulorum mentibus oriri Paulus aspexerat cum dicebat: Nox praecessit, dies autem appropinquavit . Diluculo ergo nos Dominus visitat, quia erroris nostri tenebras luce suae cognitionis illustrat, contemplationis munere sublevat, in arcem virtutis exaltat. Sed notandum quod Deus postquam diluculo visitat, subito hominem probat, quia et accedendo corda nostra ad virtutes provehit, et recedendo concuti tentatione permittit. Si enim post virtutum munera nulla tentatione concutitur, has se habere animus ex semetipso gloriatur. Ut ergo et firmitatis
Abbreviated transcription (Latin):
absconsi. quasi amenissimum secretum pe¬
tunt. Sed in eo sepe temptationis acule¬
os sentiunt. carnis incentiua paciuntur:
& ibi grauissimos labores inueniunt. ubi
magnã requiem alabore quȩsierunt.
Unde sc̃s uir post insinuatũ corruptioniᷤ¬
suȩ carcerem. ad quieta cordis spacia re-¬
dire festinans: quia eande̾ rixam & in in¬
timis inuenit. quã ab exteriorib fugit.

Expanded text:
absconsi, quasi amoenissimum secretum peabsconsi, quasi amoenissimum secretum petunt. Sed in eo saepe tentationis aculeos sentiunt, carnis incentiva patiuntur; et ibi gravissimos labores inveniunt, ubi magnam requiem a labore quaesierant. Unde sanctus vir post insinuatum 261 corruptionisuae carcerem, ad quieta cordis spatia redire festinans, quia eamdem rixam et in intimis invenit quam ab exterioribus fugit,
Abbreviated transcription (Latin):
eminent. sed tamen adhuc infir mitatis
suȩ incertis motib subditi. corruptionis¬
se carcere clausos dolent. Ait gͦ. Nũquid ma¬
re sũ ego aut cȩtus: qͥa circũdedisti me car¬
cere Ac si aptẽ dicer&. Mare uel cȩtus
iniqui uidelica&e eoꝵq auctor malignus sp̃s.
quia effrenari ad solam ꝑpetrande inquita¬
tis licentiã appetunt: rectȩ penȩ suȩ car¬
cere constringunt᷑. Ego autẽ qui iam ȩter¬
nitatis tuȩ libertatem desidero: cur adhuc¬
meȩ carcere corruptionis premor Quod
tamen nec a iustis suꝑbe requiritur: quia
amore ueritatis accensi. infirmitatis suȩ
angustias transgredi ꝑfecte concupiscunt:
nec ab auctore iustoꝵ in iuste disponit᷑.
quia electoꝵ suoꝵ uota differens cruciat.
erucians purgat: ut ad ꝑcipiendum quod
desiderant. qndoq melius ex dilatione
conualescant. Electi autem quo usq ab nͣ de¬
intima quiete differuntur. ad cor suũ
redeunt: ibiq a carnis suȩ tumultibus

Expanded text:
eminent, sed tamen adhuc infirmitatis eminent, sed tamen adhuc infirmitatis suae incertis motibus subditi, se corruptionis carcere clausos dolent. Ait ergo: « Nunquid mare sum ego, aut cetus, quia circumdedisti me carcere. » Ac si aperte diceret: Mare, cetus, iniqui videlicet, eorumque actor malignus spiritus, quia effrenati solam perpetrandae iniquitatis licentiam appetunt, recte carcere suae poenae constringuntur. Ego autem, qui jam aeternitatis tuae libertatem desidero, cur adhuc carcere corrupttamen nec a justis superbe requiritur, quia, amore veritatis accensi, infirmitatis suae angustias transgredi perfecte concupiscunt; nec ab auctore justorum injuste disponitur, quia electorum suorum vota differens cruciat, crucians purgat, ut ad percipiendum quod desiderant quandoque melius ex dilatione convalescant. Electi autem quousque ab intima quiete differuntur, ad cor suum redeunt; ibique, a carnis suae tumultibus
Abbreviated transcription (Latin):
Statuit aqͦs quasi in utre. Aquȩ qͥppe in
utre sunt : cũ lubrica eoꝵ desideria quia
oꝑis effectũ non inueniunt: sub carnali
corde deprimunt᷑. Cȩtus gͦ ac mare circũ¬
datione carceris pręm̾itur. qͥa uel malignꝰ
sp̃s uel sequaces illius in quoꝵ se mentib
collig̃t atq in eis undas tumentiũ cogr¬
tationũ uolũt : ut implere mala quȩ appe¬
tunt nequeant. suꝑna eos districtio angus¬
tat. Scĩ autẽ uiri quo mundiori corde cȩ¬
lestisĩ archana considerant: auctis ad hȩc
cotidie ardorib anhelant. Ibi iam plene
satiari desiderant: unde adhuc parũ aliqͥd
ore contẽplationis degustant. Perfecte cu¬
piunt carnis stimulũ subdere: nil incogi¬
tatione inlicitũ de eius ia corruptione
tolerare. Sed quia scriptũ est. corpus qͦd
corrumpitur ad grauat anima. & depͥmit
terrena in habitatio sensum multa cogitan¬
tẽ. intentione iam quidẽ ultra semae ipsos

Expanded text:
Statuit aquas quasi in utre . Aquae quippe in Statuit aquas quasi in utre . Aquae quippe in utre sunt cum lubrica eorum desideria, quia operis effectum non inveniunt, sub carnali corde deprimuntur. Cetus ergo ac mare circumdatione spiritus, vel sequaces illius, in iniquorum se mentibus colligit, atque in eis undas tumentium cogitationum volvit; et quia implere mala quae appetunt, nequeunt, superna eos districtio angustat Sancti autem viri, quo mundiori corde coelestium arcana considerant, auctis ad haec quotidie ardoribus anhelant: ibique jam plene satiari desiderant, unde adhuc parum aliquid ore contemplationis degustant. Perfecte cupiunt carnis stimulum subdere, nihil in cogitatione illicitum, de ejus jam corruptione tolerare. Sed quia scriptum est: « Corpus, quod corrumpitur, aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem ; » intentione jam quidem ultra semetipsos
Abbreviated transcription (Latin):
cȩtus carcere stringitur : quia malignꝰ sp̃s
in inferiorib deiectus. ne ad cȩlestia euo¬
lare preualeat.pene sue pondere coarta¬
tur. Petro adtestante qui ait. Dẽ angłis
peccantibus non peꝑcit: sed ruentibus
inferni detractos intartarũ. tradidit
in iudiciũ cruciandos reseruari. Cȩtus
carcere stringitur: quia tẽptare bonos
qͣntum desiderat ꝓhibetur. Carcere qͦq
mare circũdatur: quia carnaliũ menti¬
um tumida insanaq desideria. ad per-¬
agenda mala quȩ appetunt. impossibi¬
litatis suȩ angustia grauant᷑. Sepe enĩ
dominari meliorib concupiscunt: sed tam̃
eoͥs diuino iuditio cuncta mirabiliter
disponente subtrati st̃. Nocere bonis
elati desiderant: & tamen subiecti ab eis
solatia sperant. Pro explendis uoluptati¬
bus carnis. longeuitatem uitȩ presentis
cupiunt: sed tamen ab ea sub celeritate
rapiuntur. De quib bene ꝑ psalmistã dicit᷑.

Expanded text:
cetus carcere stringitur, quia malignus spiritus, cetus carcere stringitur, quia malignus spiritus, in inferioribus dejectus, ne ad coelestia evolare praevaleat, poenae suae pondere coarctatur, Petro attestante, qui ait: Deus angelis peccantibus non pepercit, sed rudentibus inferni detractos in tartarum tradidit in judicium cruciandos reservari . Cetus carcere astringitur, quia tentare bonos quantum desiderat prohibetur. Carcere quoque mare circumdatur, quia carnalium mentium tumida insanaque desideria ad peragenda mala quae appetunt impossibilitatis suae angustia gravantur. Saepe enim dominari melioribus concupiscunt; sed tamen eis, divino judicio cuncta mirabiliter disponente, substrati sunt. Nocere bonis elati desiderant, et tamen subjecti ab eis solatia sperant. Pro explendis voluptatibus carnis longaevitatem vitae praesentis cupiunt, sed tamen ab ea sub celeritate rapiuntur. De quibus bene per Psalmistam dicitur:
Abbreviated transcription (Latin):
exurgat. Dicat itaq uir iustus ex uoce
sua. & scẽ eccłȩ typũ tenens dicat ex nr̃a.
me cũ cordis mei dolore conloquar. & fo¬
ris me auerbere iudicis abscondã. Sed men̾
pęnitenciȩ doloribus pressa insem&e ipsa con¬
stringitur: atq a cunctis delectationibus
carnis forti cogitatione separatur Ad
sũma ꝓficere appetit. & tamen adhuc
de corruptione corporis contradictionem
sentit. Unde apte max subditur. N Ya̾d
curcuorot oisti mt̃ carctrt Carcere ho¬
mo circumdat᷑. qͥa plerũq & uirtutũ pro¬
fectib ad alta exurgere nititur: & tamen
carnis suę corruptione prepeditur. Qua
bene exin psalmista dep̃catur dicens educ
de carcere animã meã. ad confitendũ no¬
mini tuo. Quid uͦ appellatione maris.
nisi corda carnaliũ tumidis cogitationibꝰ
fluc tuosaQuid autẽ cęti nomine. nisi
antiquus hostis exprimitur: Qui dum
mentes scłarium possidendo penetrat.
qͣsi in eoꝵ lubricas cogitationes natat. Sed

Expanded text:
exsurgat. Dicat itaque vir justus ex voce exsurgat. Dicat itaque vir justus ex voce sua, et sanctae Ecclesiae typum tenens, dicat ex ndis mei dolore colloquor, et foris me a verbere judicis abscondo. Sed mens poenitentiae doloribus pressa, etiam in semetipsa constringitur, atque a cunctis delectationibus carnis forti cogitatione separatur. Ad summa proficere appetit, et tamen adhuc de corruptione corporis contradictionem sentit. Unde et apte mox subditur: « Nunquid circumdedisti me carcere? » Carcere homo circumdatur, quia plerumque et virtutum provectibus ad alta exsurgere nititur, et tamen carnis suae corruptione praepeditur. Qua bene exui Psalmista deprecatur, dicens: Educ de carcere animam meam, ad confitendum nomini tuo . Quid vero appellatione maris, nisi corda carnalium tumidis cogitationibus fluctuosa; 260 quid autem ceti nomine, nisi antiquus hostis exprimitur? Qui dum mentes saecularium possidendo penetrat, quasi in eorum lubrica cogitatione natat. Sed
Abbreviated transcription (Latin):
& uocatus noluit : quod uocantis miscđia nec
surdũ hunc renitentẽq despexit: quod
inluminatus donis. quod sua sponte prauis
actibus &iam post dona cȩcatus est. quod
a cȩcitatis sue erroribus paternȩ sollicitudi¬
nis flagellis expiatus. quod a flagelloꝵ dolo¬
ribus ad salutis gaudia miscđiȩ medica¬
mentis reductus est: quod quibusdam
culpis & si non grauib subditus. peccare
tamen & inter fagella non desinit: quod
peccatorem suũ suꝑna gr̃ã nec contẽpta
dereliquit. Cum igitur afflictã mentem
actionis suȩ tanta se ueritate increpat.
hab&e incorde iustoꝵ amaritudo animę
linguã suam. quȩ tanto eis subtilius loqͥt᷑
qͣnto & interus audit᷑. Unde & nequaquã
dicitur fabulabor in amaritudine animȩ
la reputans. torpentẽ animũ ad lamenta
excitat. qͣsi ad eum uerba confabulationis
format: in quib semaipsũ correctꝰ inue¬
niat. & ad sui iam custodiam sollicitior

Expanded text:
et vocatus noluit, quod vocantis misericordia nec et vocatus noluit, quod vocantis misericordia nec surdum hunc renitentemque despexit, quod illuminatus donis, quod sua sponte pravis actibus etiam post dona caecatus est, quod a caecitatis suae erroribus paternae sollicitudinis flagellis expiatus, quod a flagellorum doloribus ad salutis gaudia misericordiae medicamento reductus est; quod quibusdam culpis, etsi non gravibus subditus, peccare tamen et inter flagella non desinit; quod peccatorem suum superna gratia nec contempta dereliquit. Cum igitur afflictam mentem actionis suae tanta severitate increpat, habet in corde justorum amaritudo animae linguam suam, quae tanto eis subtilius loquitur, quanto et interius auditur. Unde et nequaquam dicitur: Fabulabor in amaritudine animae la reputans, torpentem animum ad lamenta excitat, quasi ad eum verba confabulationis format, in quibus semetipsum correctus inveniat, et ad sui jam custodiam sollicitior
Abbreviated transcription (Latin):
gesta plangimus: ipsa ui nr̃ȩ amaritudines
ad discutiendos nos uigilantius excitati.
alia in nobis &iam quȩ amplius defleamꝰ
inuenĩmus. Nã sepe qd torpentes latuit.
flentib subtilius innotescit. & afflicta
mens cercius inuenit. malum quod fecerat.
& nesciebat. Eiq rixa sua uerius aperit.
qͣntũ a ueritatis pace deuiauit: quia reatũ
suũ cuius secura non meminit. hunc in se
cõmota deprehendit. Succrescens qͥppe ama¬
ritudo pęnitentiȩ uere condanti cordi im¬
portunȩ ingerit inlicita quȩ cõmisit: dis¬
trictũ contra hec iudicem ostendit. suppli¬
tioꝵ minas incutit. pauore animũ ferit.
pudore confundit: motus in licitos increpat.
quietẽ noxie securitatis turbat. Quȩ ei
conditor bona contulit. quȩ ipse bonis illi¬
us mala respondit enumerat: quod mire
ab eo conditus. quod gratuito nutritus. qͦd
rationis substancia inconditione ditatus est :
quod conditoris gr̃a uocatus. quod sequi ipse

Expanded text:
gesta plangimus, ipsa vis nostrae amaritudinis, gesta plangimus, ipsa vis nostrae amaritudinis, ad discutiendos nos vigilantius excitat, et talia in nobis etiam quae amplius defleamus invenimus. Nam saepe quod torpentes latuit, flentibus subtilius innotescit, et afflicta mens certius invenit malum, quod fecerat et nesciebat, eique rixa sua verius aperit, quantum a veritatis pace deviavit; quia reatum suum, cujus secura non meminit, hunc in se commota deprehendit. Succrescens qritudo poenitentiae, verecundanti cordi importune ingerit illicita quae commisit, districtum contra haec judicem ostendit, suppliciorum minas incutit, pavore animum ferit, pudore confundit, motus illicitos increpat, quietem noxiae securitatis turbat; quae ei conditor bona contulit, quae ipse bonis illius mala respondit enumerat, quod mire ab eo conditus, quod gratuito nutritus, quod rationis substantia in conditione ditatus est, quod conditoris gratia vocatus, quod sequi ipse
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑdona reuocatur. Unde & notandum
sũmopere est. quod non ait neq cognos-¬
c& amplius locũ suũ: sed ait neq cog¬
nosc& eum amplius locus eiꝰ. Dum enĩ
cognitio non homini sed loco tribuit᷑.
patenter ipse conditor loci nomine de¬
signatur. Quid districtus ad examen ul¬
timũ ueniens: in iniquitate durantib
dicit. nescio uos unde sitis. Sed electi
quiq quo districte reꝓbos repelli consi¬
derant. eo sem& ipsos cͥotidie aꝑpetratȩ
nuntio. & cogitabo ꝓ peccato meo.⁊
Pronuntiando enĩ occultũ uulnus detegit:
cogitando autẽ quid aliud quã medicamen¬
tũ uulneri apponit: Sed afflictȩ menti
& sollicite dampna sua cogitanti: rixa pro
sem& ipsa oritur contra semae ipsam. Nam
cũ se adlamenta pęnitentiȩ instigat: oc¬
culta se increpatione dilaniat. Unde &
apte max subditur. Confa sylasor cym
amaritydint animȩ Et. Pauore nãq:
diuini iudicii afflicti. dum quędã mala

Expanded text:
per dona revocatur. Unde et notandum per dona revocatur. Unde et notandum summopere est quod non ait: Neque cognoscet amplius locum suum, sed ait: Neque cognoscet eum amplius locus ejus. Dum enim cognitio non homini, sed loco tribuitur, patenter ipse conditor loci nomine designatur, qui, districtus ad examen ultimum veniens, in iniquitate durantibus dicet: Nescio vos unde sitis . Sed electi quique quo districte reprobos repelli considerant, eo semetipsos quotidie a perpetratnuntio, et cogitabo pro peccato meo Pronuntiando enim occultum vulnus detegit, cogitando autem quid aliud quam medicamentum vulneri apponit? Sed afflictae menti et sua sollicite damna csemetipsa oritur contra semetipsam. Nam cum se ad lamenta poenitentiae instigat, occulta se increpatione dilaniat. Unde beatus Job apte mox subdit: « Confabulabor cum amaritudine animae meae. » Pavore namque divini judicii afflicti, dum quaedam male
Abbreviated transcription (Latin):
Locus qͥppe hominis sed non localis. ipse
scilic& conditor extitit: quia hunc ut inse¬
moipso consister& creauit. Quẽ nimirũ
locũ tunc homo deseruit: cũ seductoris
uerba audiens. a conditoris amore discessit.
Sed cũ om̃ps ds̃ redimendo se homini
&iam corporaliter ostendit: ipse ut ita dix¬
erim fugitiui sui uestigia subsequens. ad
retinendũ quem amiserat hominẽ locus
uenit. Si enĩ appellari locus nequaquam
conditor poss& : dm̃ laudans psalmista non
dicer&. filii seruoꝵ tuoꝵ in habitabunt ibi.
Ibi enĩ non dicimus: nisi cum locum specia¬
liter designamus. Sed sunt pleriq qͥ &iã
post ꝑceptũ redemptionis auriliũ. ad de-¬
sperationis tenebras deuoliunt᷑ : & tantõ
nequius pereunt. qͣntõ & oblata remedia
mi scdiȩ. contempnunt. Recte gͦ de damp¬
nato homine dicitur. neq cognosc& eum
amplius locus eius: quia a conditore suo
tantõ tunc districtius in iuditio non
agnoscitur. qͣnto . ad reparationis grãm nec

Expanded text:
Locus quippe hominis, sed non localis, ipse scilicet conditor exstitit, qui hunc ut in semetipso consisteret, creavit. Quem nimirum locum tunc homo deseruit, cum seductoris verba audiens, a conditoris amore discessit. Sed cum omnipotens Deus redimendo se homini etiam corporaliter ostendit, ipse, ut ita dixerim, fugitivi sui vestigia subsequens, ad retinendum, quem amiserat, hominem, locus venit. Si enim appellari locus nequaquam conditor posset, Deum laudans Psalmista non diceret: Filii servorum tuorum inhabitabunt. Ibi enim non dicimus, nisi cum locum specialiter designamus. Sed sunt plerique qui etiam post perceptum Redemptoris auxilium ad desperationis tenebras devolvuntur, et tanto nequius pereunt, quanto et oblata remedia misericordiae contemnunt. Recte ergo de damnato homine dicitur: Neque cognoscet eum amplius 258 locus ejus, quia a conditore suo tanto tunc districtius in judicio non cognoscitur, quanto nunc ad reparationis gratiam nec
Abbreviated transcription (Latin):
sunt. & peccatoꝵ multiplicitate condensa.
Sed consumpta ꝑtranseunt: quia claritate
extremi iudicii inradiata dissipantur. So
l& &iam domus : in habitatio cordis intel¬
ligi. Unde sanato cuidam dicitur: uade
indomũ tuã. Quia nimirũ dignũ est:
ut peccator post ueniã ad mentem suam
redeat : nec iterum quo iuste feriatur

Expanded text:
sunt, et peccatorum multiplicitate condensa; sunt, et peccatorum multiplicitate condensa; sed consumpta pertranseunt, quia claritate extremi judicii irradiata dissipantur. Solet etiam domus inhabitatio cordis intelligi. Unde sanato cuidam dicitur: Vade in domum tuam . Quia nimirum dignum est ut peccator post veniam ad mentem suam redeat, ne iterum quod juste feriatur
Abbreviated transcription (Latin):
loqueretur dicens. In altum currendo deficit:
qui suꝑbiendo adinteritum tendit. Quem si
semel culpa ad pęnam ꝑtrahit: miscđia ulte¬
rius ad ueniam non reducit. Unde & adhuc
culũ corporale. ita unicuiq menti hoc do
traditus . ad hoc ubi amore inheserat. nulla¬
tenus reuocatur. Potest &iam inferni no¬
mine peccatoris desperatio designari: de
qua ꝑ psalmistam dicitur. In inferno autẽ
quis confitebitur tibi: Unde rursum scrip
succumbit: uitam ꝓfecto iusticiȩ moriendo
derelinquit. Qui uͦ ciam post peccatum
mole desperationis obruitur: quid aliud quã
post mortẽ inferni supplicio sepelitur
Bene gͦ dicitur. sicut consumitur nubes
& ꝑtransit. sic qui descendit ad inferos
non ascend&: quia plerumq cum ꝑpetrati¬
oni nequiciȩ &iam desperatio sociatur.
uia iam reuersionis absciditur. Recte au¬
tem corda desperantium nubibus compa¬
rantur : quia & caligine erroris obscura

Expanded text:
loqueretur, dicens: In altum currendo 257 deficit, loqueretur, dicens: In altum currendo 257 deficit, qui superbiendo ad interitum tendit; quem si semel culpa ad poenam pertrahit, misericordia ulterius ad veniam non reducit. Unde et adhuc culum corporale, ita unicuique menti hoc domtraditus, ad hoc jam ubi amore inhaeserat nullatenus revocatur. Potest etiam inferni nomine peccatoris desperatio designari, de qua per Psalmistam dicitur: In inferno autem quis confitebitur tibi ? Unde rursum scriptsuccumbit, vitam profecto justitiae moriendo derelinquit. Qui vero etiam post peccatum mole desperationis obruitur, quid aliud quam post mortem in inferni suppliciis sepelitur? Bene ergo dicitur: Sicut consumitur nubes, et pertransit, sic qui descendit ad inferos non ascendet, quia plerumque cum perpetratione nequitiae etiam desperatio sociatur, et via jam reversionis absciditur. Recte autem corda desperantium nubibus comparantur, quia et caligine erroris obscura